Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎(NETFLIX ขอเสนอ)
‎ฉันชื่ออาช่า โมรีย่า
‎และฉันก็ดื่มด่ำกับการใช้ชีวิต
‎ฉันเป็นคนใจเย็น
‎มีไหวพริบ
‎และมีเสน่ห์ปลายจวัก
‎มีความเป็นแม่สูง
‎ฉันอยากมีครอบครัวไว้เลี้ยงดูปูเสื่อ
‎(รักเด็ก)
‎ตอนกลางวันเป็นนักเศรษฐศาสตร์
‎ส่วนตอนกลางคืนก็ชอบอยู่เงียบๆ ‎ตามครรลองประเพณี
‎งานอดิเรกของฉันคือการกินอาหารหรูๆ
‎และพักผ่อนอยู่บ้านสวยๆ
‎มีพรสวรรค์ด้านกีฬา
‎และมีพลังที่ไร้ขีดจำกัด
‎(พลังเยอะ)
‎ฉันกำลังตามหาเจ้าชายอินเดียรูปงาม
‎ที่มีอาชีพการงานมั่นคง ‎และจบปริญญาโทด้านการบริหารธุรกิจ
‎ตัวจริงฉันเป็นสาวติดดิน
‎ที่ชอบไปงานแต่งงานที่สุด
‎(ลักษมีกับจามาล)
‎และฉันก็ฝันอยากมีงานแต่งงาน ‎ที่ใหญ่อลังการของตัวเองสักวันหนึ่ง
‎อย่านะ
‎ตื่นจ้ะ อีก 20 นาทีจะประชุมแล้ว
‎"สิงคโปร์คือปาฏิหาริย์ทางเศรษฐกิจ"
‎เยี่ยมจริงๆ
‎ได้นอนมาแล้วใช่มั้ย
‎นอนแล้ว นอนไป 56 นาที
‎อาช่า เลิกทำงานจนตัวตายได้แล้ว
‎เธอรอโอกาสนี้มานานแล้วนะ ‎ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับเธอแล้ว
‎ตั้งสติซะ แล้วไปพิสูจน์ ‎ให้เจ้านายฉันที่ลอนดอนเห็น
‎ว่าฉันเป็นอัจฉริยะที่ไปชิงตัวเธอมาจากวอลสตรีท
‎ค่ะ
‎มากันแล้ว
‎เข้าตึกมาแล้ว จะใส่ชุดนั้นเหรอ
‎เมื่อคืนมีงานกับครอบครัวน่ะ
‎สีดำหรือกรมท่าดี
‎ดำ ดำดีกว่า
‎- หรือกรมท่าดี ‎- ทีน่า
‎ช่วยออกไปกันก่อนได้มั้ย
‎(303 - อาช่า โมรีย่า)
‎สิงคโปร์คือที่ที่ปาฏิหาริย์ทางเศรษฐกิจบังเกิด
‎และในวันนี้ คุณได้มีโอกาส ‎ที่จะช่วยส่งต่อปาฏิหาริย์นั้นแล้ว
‎การลงทุนของพวกคุณคือกุญแจสำคัญ ‎ในการก่อตั้งสินเชื่อเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
‎ซึ่งจะติดปีกสิงคโปร์ให้เป็นผู้…
‎นำ… ผู้นำ…
‎เรืองอำ…
‎นาจ… เรืองอำนาจ
‎เป็นอะไรรึเปล่าคะ
‎ไม่เป็นไรหรอกครับ
‎ไม่ค่ะ ไม่เป็นอะไรเลยค่ะ
‎นี่…
‎นี่คือโอกาสที่คุณจะได้ช่วยให้ ‎สิงคโปร์ได้เป็นศูนย์กลาง…
‎เอาละ ขอเข้าเรื่องเลยนะคะ
‎สินเชื่อรายย่อยไม่ใช่วิธีแก้ปัญหายากจน ‎แต่มันเป็นแค่ส่วนหนึ่งของวิธีแก้เท่านั้น
‎ทำไมต้องเอเชีย ทำไมต้องเป็นตอนนี้ ‎กลยุทธ์ของคุณคืออะไร
‎อ๋อ มีผู้กู้ 140 ล้านคน ผู้หญิง 80 เปอร์เซ็นต์ ‎อยู่ในชนบท 65 เปอร์เซ็นต์
‎อัตราการเติบโต 12 เปอร์เซ็นต์ ‎โดยมีผลตอบแทนรวมที่คาดการณ์ไว้ที่…
‎- ตัวเลขก็น่าสนใจดี ‎- ขอบคุณค่ะ
‎แต่ใจความของคุณคืออะไร
‎ใจความเหรอ
‎เราเชื่อว่าผู้หญิง…
‎คือกุญแจที่จะนำไปสู่ความเปลี่ยนแปลงทางสังคม ‎โดยการสร้างอนาคตที่ยั่งยืนมากขึ้นกว่าเดิม…
‎คุณโมรีย่า เราเชื่อว่ากองทุนของคุณ ‎มีศักยภาพที่จะก่อให้เกิดประโยชน์
‎แต่ตอนนี้เรายังมองไม่เห็นวิสัยทัศน์ของคุณ
‎คือว่าวิสัยทัศน์…
‎- จะเห็นชัดเจนในสไลด์ถัดไปค่ะ ‎- ไม่เป็นไรๆ
‎ขอแค่คุณให้โอกาส…
‎เมื่อกี้ดีนี่
‎ฉันคิดว่านะ
‎ไม่อยากเชื่อเลยว่าแม่จะส่งผู้ชาย ‎มาหาฉันถึงที่ทำงานวันนี้
‎ไม่ต้องโทษแม่หรอก ‎ใครๆ ก็เคยพรีเซนต์พังพินาศแบบนั้น
‎ช่างมันซะ แล้วก็เดินหน้าต่อไป
‎รู้แล้วละว่าทำไมเธอถึงโมโห ‎เพราะนี่มันเรื่องโกหกทั้งนั้น
‎เธอไม่ได้มีเสน่ห์ปลายจวัก ‎แล้วเธอก็ไม่ใช่สาวติดดิน
‎ลบได้มั้ยน่ะ
‎ไม่ได้ เพราะแม่เธอเปลี่ยนรหัสผ่าน
‎พระเจ้า นี่มันฝันร้ายชัดๆ
‎แต่คนนี้ดูมีความเป็นนักบัญชีสุดเซ็กซี่นะ
‎ดูเหมือนคนที่ท่องสูตรคูณในหัวได้
‎ตกลงจะยังออกไปดื่มกาแฟกันอยู่มั้ยครับ ‎หรือว่า…
‎คุณคะ ต้องขอโทษด้วยนะ เอ่อ…
‎จริงๆ เป็นเพราะแม่ฉันน่ะ คือว่า…
‎อ๋อ ผมก็เหมือนกันครับ
‎- ช่วยจัดการที ‎- ค่ะ
‎คุณคะ
‎เอ่อ…
‎นี่เบอร์ฉันค่ะ โทรมานะ
‎ช่วยทำให้ฉันมีโอกาสพรีเซนต์อีกรอบได้มั้ย
‎ฉันจะลองดู
‎และถ้าฉันทำสำเร็จ ‎เธอต้องแสดงให้พวกเขาเห็นว่า
‎ทำไมโปรเจ็กต์นี้ ‎ถึงสำคัญกับอาช่า โมรีย่ามากขนาดนี้
‎เราไม่ใช่นักการธนาคาร แต่เราคือขอทาน
‎ถ้าเราเล่าเรื่องให้คนสนใจไม่ได้ ‎กระป๋องใส่ตังค์ของเราก็จะว่างอยู่อย่างนั้น
‎แม่ทำพรีเซนต์หนูพัง
‎ลูกก็จะทำแม่หัวใจวาย ‎ที่เห็นลูกตัวเองต้องแก่ตายตัวคนเดียว
‎แม่คะ แต่แม่จะส่งผู้ชาย ‎ไปหาพี่ถึงที่ทำงานไม่ได้นะ
‎ทำงานงั้นเหรอ งานที่พี่เขาทำ ‎ไม่ได้เงินพอซื้อคอนโดสักห้องด้วยซ้ำ
‎- คอนโดก็เป็นการลงทุนที่ดีนะ ‎- หนูไม่อยากได้คอนโด
‎ไม่น่าออกจากงานธนาคารมาเลย ‎อุตส่าห์มีอนาคตมั่นคงแล้วแท้ๆ
‎- ผมเองครับ ‎- เฮ้อ เอาอีกแล้วสินะ
‎สุนีตา อย่าเป็นศัตรูกับจระเข้บ่อเดียวกันเลย
‎พูดได้ถูกเผงเลยครับ คุณเอ็ม เรื่องจระเข้
‎คุณเป็นนักเศรษฐศาสตร์ ‎ไม่ใช่นักเขียนคำคมบนการ์ดนะ
‎ผมก็แค่แบ่งปันความรู้จากดาด้าจีเฉยๆ
‎นิค หมายถึงปู่ของปรียาน่ะ
‎ปรียาเคยเล่าเรื่องเรือของปู่ให้ฟังมั้ย
‎- พ่อ อย่านะ ‎- เรือเหรอฮะ ไม่เคย
‎- ผมชอบเรือนะครับ ‎- น่าเบื่อสุดๆ
‎เอาละ แม่คะ
‎หนูขอแค่ให้แม่ลบข้อมูลชีวประวัตินั่นทิ้ง ‎แล้วเลิกนัดเดตผู้ชายแทนหนูซะที
‎- โทษที ข้อมูลอะไรนะ ‎- ชีวประวัติ
‎เหมือนเรซูเม่แต่แม่เป็นคนเขียน
‎และไม่ได้ใช้สมัครงานแต่ใช้หาคู่แต่งงาน
‎ไม่ๆ ไม่ใช่ข้อมูลชีวประวัติซะหน่อย ‎แม่ทำโปรไฟล์ออนไลน์แบบสมัยใหม่
‎เป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะได้เจอผู้ชายดีๆ แบบนี้
‎- ขอเชิญพบกับรวีแชงการ์ ชาห์ ‎- สุนีตา
‎เด็กอินเดียที่อายุน้อยที่สุด ‎ที่ชนะการแข่งขันสะกดคำแห่งชาติ
‎- แม่ ‎- เข้าเรียนเอ็มไอทีตอนอายุ 16
‎ฟังนะๆ
‎"สวัสดีครับ ผมเป็นเด็กดีมากเลยครับ ‎ผมจบเอ็มไอที มีธุรกิจประสบความสำเร็จ…"
‎แม่คะ แม่
‎แม่ของเขาเป็นคนเขียนแน่ ‎ขนาดเจ้าตัวก็คงยังไม่รู้เลย
‎สุนีตา
‎กินข้าวเถอะ เถียงกันจนผมจะประสาทกินแล้ว
‎งั้นก็กินกันไปเถอะ ‎นี่เป็นที่ของว่าที่ลูกเขยเราที่ควรจะอยู่ตรงนี้ด้วย
‎พ่อบอกแม่แล้วว่าอย่าทำ ‎เพราะงั้นอย่าโกรธพ่อนะ
‎อีกไม่นานผมก็จะได้เรียกคุณว่า "คุณแม่" ‎อย่างเต็มปากแล้วนะครับ
‎โอ้โฮ "บีระยานี" น่ากินจังเลยครับ
‎ก็แค่ข้าวเปล่า
‎และเราก็ไม่ได้กระดกลิ้นร.เรือขนาดนั้น
‎ระวังนะ มันเผ็ด
‎ผมชอบกินผะ…
‎เป็นอะไรมั้ย ที่รัก
‎แม่คะ หนูไม่ไปเจอนายรวีนี่หรอก
‎ก็ตามใจ จะให้แม่เป็นคนพูดจาสับปลับใช่มั้ย
‎โธ่ แม่ไปสัญญากับแม่เขา ‎ว่าหนูจะไปเจอเขาใช่มั้ย
‎แม่จะปล่อยให้ลูกยอมแพ้ ‎เพราะเรื่องนายกฤษณ์โหลยโท่ยนั่นไม่ได้
‎กฤษณ์เนี่ยนะ ไม่เกี่ยวกับเขาซะหน่อย ‎ทำไมทุกคนชอบคิดว่าเกี่ยวล่ะ
‎- ใจเย็นๆ ‎- หนูลืมไปแล้วแท้ๆ ทำไมยังไม่ลืมกันซะที
‎ไปพูดถึงกฤษณ์ทำไม
‎อ้าว ก็แล้วจะให้ฉันทำยังไง
‎ก็… ทำใจร่มๆ แล้วซดแกงกะหรี่ไปไงครับ
‎- ไม่ หยุดเลย ‎- ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพูดทำไม
‎ไง โอเคมั้ย พี่
‎อืม
‎หนูขออะไรพี่อย่างได้มั้ย
‎พี่กับแม่จะเอาแต่ทะเลาะกันอยู่แบบนี้ไม่ได้ ‎แค่นี้หนูก็มีเรื่องวุ่นจะตายอยู่แล้ว
‎แล้วหนูก็ไม่อยากเห็นแม่เศร้าในงานแต่ง
‎ก็เลยอยากเห็นพี่เศร้าแทนงั้นเหรอ
‎แค่เดตครั้งเดียวเองนะ พี่
‎มันก็ต้องหลอกมั้ยล่ะ ปรี
‎- พี่เคยโกหกพ่อแม่เรื่องแฟนคนก่อนๆ นะ ‎- ชู่ว
‎- อย่าพูดต่อหน้าท่าน ‎- หมายถึงพระพิฆเนศกับพรรคพวกเทพน่ะเหรอ
‎- ใช่ ‎- รู้กันหมดแล้วเหอะ
‎โธ่ ตอนนั้นพี่อายุ 16 เอง ‎ไม่มีเรื่องให้ต้องบอกอยู่แล้ว
‎เอาจริงๆ หนูว่าพ่อกับแม่ ‎ไม่ได้อยากรู้ความจริงเกี่ยวกับพวกเราหรอก
‎หมายถึงเรื่องที่เรา ‎เคยแอบหนีไปดูหนังเรทอาร์น่ะเหรอ
‎หรือเรื่องที่เธอกับนิคอยู่กินกันแล้ว
‎ชู่ว
‎ช่วยหนูหน่อยไม่ได้เหรอ
‎แค่เปิดใจควงผู้ไปงานอีกสามเดือน
‎ระหว่างนี้ ถ้าไม่อยากให้แม่มายุ่ง
‎ก็ไปเดตกับผู้ชายสักคน
‎โอเค ก็ได้ หนูจะไปเจอ ‎พ่อหนุ่มอัจฉริยะเอ็มไอทีของแม่
‎แต่ห้ามจับคู่ให้หนูอีก แล้วก็ลบโปรไฟล์นั่นซะ
‎โอเค แต่ลูกต้องยอมไปตระเวนงานแต่งด้วยนะ
‎- อะไรนะ ‎- งานพวกนั้นเป็นที่ที่เหมาะจะหาสามีที่สุด
‎ไม่ใช่ออนไลน์หรอกเหรอ
‎นั่นก็เหมาะที่สุดเหมือนกัน
‎แม่คะ หนูก็มีชีวิตของตัวเองนะ
‎นี่ก็ชีวิตลูกเหมือนกัน
‎เห็นนี่มั้ย
‎พ่อของโซน่ามารับเราที่สนามบิน ‎ตอนที่เราอพยพมาที่นี่
‎ตอนนั้นเราไม่มีอะไรเลย ‎มีเงินแค่แปดดอลลาร์กับเสื้อผ้าติดตัวมา
‎อ๋อ เหรอคะ แล้วในกระเป๋าเดินทางล่ะ
‎ก็เสื้อผ้าที่ไม่ได้อยู่บนตัวไง
‎แล้วก็นี่อีก
‎แม่โรหิตช่วยดูลูกให้ตอนน้องปรียาเกิด
‎แม่กูเมลต่างหาก
‎ไม่ใช่ ฉันจำได้ว่าตอนนั้นแม่กูเมลไปผ่าถุงน้ำดี ‎แม่โรหิตต่างหากล่ะ
‎ค่ะๆ หนูรู้ว่าคนพวกนี้เป็นเพื่อนพ่อกับแม่
‎ไม่ใช่แค่เพื่อน อาช่า ‎พวกเขาเป็นครอบครัว เป็นชุมชนของเรา
‎สำหรับลูกอาจเป็นแค่งานแต่ง ‎แต่สำหรับพวกพ่อแม่…
‎มันเป็นการเฉลิมฉลองชีวิตที่เราสร้างขึ้นมา
‎จากแปดดอลลาร์
‎พ่อแม่เข้าใจมั้ยคะว่า ‎หนูอาจจะไม่อยากมีสามีหรือคู่ชีวิตก็ได้
‎โอ้ ตายแล้ว ไม่นะ
‎- ไม่นะ ไม่ ‎- สุนีตา
‎โธ่ ลูกจ๋า แม่ยอมให้ลูก ‎โยนความสุขทั้งชีวิตทิ้งไปไม่ได้หรอกนะ
‎พ่อกับแม่แค่อยากให้สิ่งที่ดีที่สุดกับลูกนะ
‎หนูรู้ว่าพ่อแม่ทำอะไรอยู่
‎ก็เห็นทำแบบนี้ตลอด
‎ก็ได้ เดี๋ยวหนูไปบางงาน
‎- ไม่ ไปทุกงาน ไปให้เห็นว่าเราไม่อายเขา ‎- แม่
‎ฟังนะ ถ้าลูกยอมทำตาม แม่จะลบโปรไฟล์ให้
‎- ดีค่ะ ‎- แต่ไม่ว่ายังไงลูกก็ต้องไปเจอรวี
‎แม่มีความรู้สึกว่าเขาต้องใช่
‎- ไม่ ‎- ขอร้องละ
‎- ไม่เอา แม่ ‎- เถอะน่า
‎- แม่ ไม่เอา ‎- เงียบ
‎รวีแชงการ์ ชาห์ใช่มั้ย
‎- อ้อ สวัสดีครับ เรียกแค่… ‎- รวีเฉยๆ ใช่มั้ย
‎รวีเฉยๆ ก็พอ
‎- สั่งอาหารเลยได้มั้ย ฉันหิวมากเลย ‎- ได้สิ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ
‎รับอะไรคะ
‎สวัสดีค่ะ เอาดับเบิ้ลเชดดาร์เบอร์เกอร์ ‎สล็อปปี้ฟรายส์ไซส์ใหญ่ แล้วก็น้ำเปล่าค่ะ
‎ส่วนของเขา…
‎มีอะไรให้หนุ่มเคร่งมังฯ ‎ที่อยากมีแฟนเป็นสาวติดดินกินมั่งคะ
‎ผมไม่เคร่ง ไม่ได้กินมังฯ ด้วย
‎ผมเอาเหมือนกันครับ ‎แต่ขอโค้กแทนน้ำ ขอบคุณครับ
‎ทั้งหมดก็…
‎รวมภาษี 6.625 เปอร์เซ็นต์ก็ 21.40 ดอลลาร์
‎เจ๋ง
‎ทำได้ไงเนี่ย
‎อ๋อก็… ตามแบบฉบับสาวติดดินน่ะ
‎ขอบคุณค่ะ
‎ไปนั่งกัน
‎นี่ รวี คุณสะกดทุกคำเป็นใช่มั้ย
‎ท-สระอุ-ก-ค-สระอำ
‎แหม ทำตลก
‎สะกดว่า "โอษฐภัย" ซิ
‎นี่ คุณ ผมไม่ทำตามคำสั่งหรอกนะ เพราะงั้น…
‎- อยากให้แม่เป็นคนขี้โม้เหรอ สะกดมา ‎- เอาจริงดิ
‎ให้ตาย ก็ได้ โอษฐภัย ‎อ-สระโอ-ษ-ฐ-ภ-ไม้หันอากาศ-ย
‎เก่งนี่
‎- ขอบคุณ ‎- แปลว่าอะไร
‎ปากเป็นภัย จะว่าไปก็เหมาะกับคุณอยู่นะ
‎บอนนาเปตี
‎แม่คุณไม่ได้บอกว่าคุณไหวพริบดี ‎กัดจิกได้แยบยลและล้ำเลิศมาก
‎- แม่คุณก็บอกไม่ครบเหมือนกัน ‎- โอเค ก็ได้ จะเล่าให้ฟัง
‎ฉันยกเลิกงานหมั้นไปคบหนุ่มอินเดีย ‎ที่ฮอตที่สุดในนิวเจอร์ซีย์
‎ทิ้งเพื่อนสนิท ทำให้ครอบครัว ‎ต้องอับอายและเสื่อมเสียชื่อเสียง
‎ฉันถูกห้ามใช้ขนส่งสาธารณะในวู้ดบริดจ์
‎แต่นั่นเป็นเรื่องเข้าใจผิดน่ะ
‎ผมแค่จะบอกว่าตัวจริงคุณสวยกว่าในรูป
‎แม่สั่งให้พูดเหมือนกันเหรอ
‎เปล่า ผมพูดเอง
‎รวี
‎อาช่า
‎ฉันแค่ตกลงมาเจอคุณที่นี่
‎เพื่อให้แม่ฉันเลิกโพสต์ประวัติฉัน ‎ลงในอินเทอร์เน็ตซะที
‎เพราะงั้น นี่น่ะ…
‎พวกเราเนี่ย…
‎ไม่มีทางเป็นไปได้ใช่มั้ย
‎ไม่มีทางเป็นไปได้
‎ทำไมมั่นใจขนาดนั้นล่ะ
‎เพราะพ่อแม่เราเป็นคนจัดแจง
‎แล้วไง
‎แล้วไงน่ะเหรอ
‎โอ้โฮ ก็ได้ งั้นเอางี้นะ ฉันเพิ่งเริ่มงานใหม่
‎ที่สูบเลือดสูบเนื้อจนไม่มีเวลา ‎ซึ่งฉันโอเคกับชีวิตแบบนี้
‎ผมเองก็กำลังหยุดพักจากงาน ‎ที่สูบเลือดสูบเนื้อเหมือนกัน
‎ตอนนี้ก็เลยมีเวลาล้นเหลือ ‎ซึ่งผมก็โอเคกับชีวิตแบบนี้
‎แปลว่าตอนนี้คุณไม่มีงานทำงั้นเหรอ
‎จริงๆ แล้ว ผม…
‎แล้วที่ว่าทำบริษัทสตาร์ทอัพล่ะ
‎ผมก็ทำเงินจากสตาร์ทอัพได้นั่นแหละ ‎แต่มันไม่ใช่ตัวตนของผม
‎ผมชอบทำสิ่งที่ใจรักมากกว่า
‎หลายคนรับความเสี่ยงที่จะทำแบบนั้นไม่ไหว
‎นั่นแหละที่น่าสนใจ ‎รับความเสี่ยงไม่ไหวหรือกลัวกันแน่
‎เห็นมั้ย ไปต่อไม่ได้ละ
‎โอเค
‎ไม่ต้องเซ็ง ถือว่าแคล้วคลาดไปหนึ่งเปลาะ
‎แต่ยังไงสาวสวยก็ต้องกินจ้า
‎งั้นผมไปนะ
‎- โอเค ‎- อืม แต่ก็…
‎ขอบคุณนะ ได้คุยกับคุณก็สนุกดี
‎- ขอบคุณที่เลี้ยงเบอร์เกอร์ ‎- ไม่เป็นไร
‎บอนนาเปตี
‎ครับ
‎สุขสันต์วันเกิดฮะ พ่อ
‎คุณผู้สูงอายุ รู้สึกยังไงบ้างคะ
‎ใครจะไปนึกว่าฉันจะเป็นพ่อของ ‎คนอายุ 30 กว่าที่ยังทำตัวเหมือนเด็กๆ
‎อย่าเลยน่า ดิเนช รวีอุตส่าห์มา
‎ผมเอาของขวัญมาให้ด้วยครับ
‎ไม่ ไม่เอาของขวัญ
‎ฉันมีวันเกิดที่สุขสันต์ไม่ได้ ‎จนกว่าลูกฉันจะหาเมียได้
‎ลูกก็พยายามอยู่ไง วันนี้ไปเจออาช่ามาด้วย
‎รู้แล้วใช่มั้ยล่ะว่าผู้หญิงอยากได้แฟนเป็นผู้ชาย ‎ไม่ใช่เด็กอมมือ
‎ดิเนช
‎ก็พ่อเขียนโปรไฟล์ทำให้คนเข้าใจผิด
‎บอกว่า "ตามหาสาวติดดิน" ‎ผมไม่ได้อยากได้สาวติดดิน น่าเบื่อจะตาย
‎อย่าเลือกมากนักเลยน่ะ
‎- พ่อ ผมภูมิใจกับชีวิตของผมนะ ‎- งั้นก็ดี
‎ภูมิใจที่ไม่มีงานทำ ภูมิใจที่ไม่เคยมีแฟน ‎ภูมิใจกับเสื้อยืดบ้าๆ นั่น
‎แกเคยฉลาดจะตายไป รวี เอ็มไอทีเลยนะ
‎ดิเนช อย่าฟื้นฝอยหาตะเข็บสิ
‎แต่ตอนนี้เป็นเวลาที่ลูกต้องคิดหาผู้หญิงดีๆ ซะที
‎- แม่ฮะ ‎- ผู้หญิงดีๆ ที่ไม่น่าเบื่อ
‎น่าเบื่อก็ไม่เห็นเป็นไร
‎เถอะนะ ลูก ลองดูหน่อย
‎เพื่อแม่
‎โอเค ก็ได้ครับ แม่ ผมจะลองดู
‎ดูสิว่าฉันเจออะไร
‎หลักฐานที่ตัวเอง ‎กิ๊กกับสมาชิกราชวงศ์อังกฤษเหรอ
‎เผาทิ้งไปแล้วย่ะ
‎กรณีศึกษาของสินเชื่อรายย่อยทั้งหมด ‎ที่บริษัทเราเคยลงทุนไป
‎แถมยังมีนิตยสารสาวแซ่บ ‎ปกชุดว่ายน้ำ ฉบับปี 1997 ด้วยแน่ะ
‎ฉันรู้ว่าไม่ใช่ของคุณหรอก
‎อย่ามั่นใจนัก ฉันเคยเรียนมหาวิทยาลัยนะยะ
‎แฟ้มมาเป็นตั้งเลย ของเมื่อสมัยปี 1800 เหรอ
‎ก็แค่ 25 ปีที่ผ่านมา
‎ฉันอยากให้เธอวิเคราะห์ข้อมูลพวกนี้ ‎แล้วดูว่าเราทำอะไรไป
‎ทำยังไง และทำไปทำไม
‎อาจต้องทำทั้งหน้าร้อนเลยนะเนี่ย
‎ฉันอยากให้เธอเปล่งประกาย ‎จนสิงคโปร์ก็ไม่กล้าปฏิเสธ
‎แต่ปฏิเสธไปแล้วนะ
‎ฉันไปคุยกับพวกเบื้องสูงในลอนดอน ‎แล้วก็เพื่อนฉันคนนึงมา
‎เห็นบอกว่าอาจจะช่วยพูดให้พวกนั้นกลับมาอีก
‎- ถ้าครั้งนี้พลาดอีก… ‎- หัวหลุดจากบ่าแน่
‎โบราณไปหน่อยมั้ย
‎แต่ก็พูดถูก ทั้งหัวเธอกับหัวฉันเลย
‎แล้วฉันก็คงต้องตกงานเหมือนกัน ‎ต้องเอาลูกออกจากเนิร์สเซอรี่
‎- อดเข้าพรินซ์ตันแน่ ‎- ความทะเยอทะยานต้องให้นาง
‎มาสิ
‎- แม่ หนูทำงานอยู่นะ ‎- ไม่ๆ ไม่ต้องมาใช้มุกนี้กับแม่
‎หนูไปทำอะไรอีกล่ะ
‎- ก็ทำตัวเหมือนคนบ้าน่ะสิ ‎- อะไรนะ
‎พูจา พาเทลบอกว่า ‎ลูกทำให้รวี ชาห์ท้องเสียเหรอ
‎อะไรนะ ไม่ใช่ ‎หนูแค่ให้เขาสะกดคำว่า "โอษฐภัย"
‎- คืออะไร ‎- ประมาณว่าปากเสีย
‎หมายถึงท้องเสียแต่เป็นปาก…
‎เอาเป็นว่างานแต่งครั้งหน้าทำตัวให้มันดีๆ ‎ไม่งั้นถือว่าข้อตกลงเป็นโมฆะ
‎วันนี้ เจ้าบ่าวและเจ้าสาวของเรามาร่วมกัน
‎เฉลิมฉลองประเพณีของชาวฮินดูและชาวยิว
‎เพื่อเรียนรู้ข้อดีของกันและกัน
‎เป็นเครื่องยืนยันว่าความรักที่ทุกศาสนากล่าวถึง
‎เป็นที่ที่เราได้มาบรรจบกันโดยแท้จริง
‎พวกเขาสัญญาว่าจะซื่อสัตย์ เปิดเผย ‎ภักดี และทุ่มเทกายใจให้กันและกัน
‎ความรับผิดชอบนี้เป็นเครื่องพิสูจน์ความศรัทธา ‎ความรัก และกำลังใจจากเพื่อนทุกคน
‎มาเซล ทอฟ
‎เย่ เอาเลย
‎นิคโดนพวกลุงๆ สอยไปซะแล้ว
‎ดีกว่าโดนเพื่อนเจ้าสาวสอยไปนะ
‎ตอนนี้กำลังโดนตาแชมป์สะกดคำนั่นป้ออยู่
‎"สวัสดี ผมชื่อรวี จบเอ็มไอที ‎อยากเล่นบานาน่าแกรมส์มั้ย"
‎"ไม่ละ คุณเด็กเนิร์ด ‎ทำความสะอาดรูระบายน้ำยังสนุกกว่าอีก"
‎เด็กเนิร์ดที่ว่าสินะ
‎ค่ะ ฉันก็เนิร์ดเหมือนกัน ฉันชอบเด็กเนิร์ดมาก
‎คะแนนเอสเอทีเปรี้ยงปร้าง
‎- โอเค ไปก่อนนะ ‎- กลับลำได้สวย เนียนมาก
‎ท่าทางคุณคงคอแห้ง
‎เอ่อ ฉันกำลังจะกลับแล้วน่ะ
‎ครั้งนี้กลับก่อนเหรอ
‎- ทำไมคุณเล่าเรื่องเดตให้พูจา พาเทลฟัง ‎- พูจาไหน
‎พูจา พาเทล ป้าขาเมาท์แห่งลิตเติลอินเดียไง
‎ผมไม่ได้เล่าให้ใครฟัง ผมจะเล่าทำไม
‎อ๋อ แปลว่านางมาแอบดูเราสินะ
‎เหลือเชื่อจริงๆ
‎อาช่า ไงจ๊ะ
‎รวี โทรหาหลานป้าที่ชื่อทวิงเคิลรึยังจ๊ะ
‎ระดับมิสอินเดีย นิวเจอร์ซีย์เชียวนะ
‎- ยังเลยครับ ป้าพิ้งกี้… ‎- จะว่าหลานป้าไม่ฉลาดเหมือนเธอสินะ
‎กะอีแค่สะกดคำ ไม่ใช่รางวัลโนเบลซะหน่อย
‎พิ้งกี้ อย่าไปจู้จี้รวีเลย เขายังมีเวลา ‎แต่อาช่านี่สิ
‎สุนีตาคงกำลังกลุ้มน่าดู
‎ระวังพวกหมอ ทนายความ ด็อกเตอร์ ‎จะไม่เหลือตกมาถึงมือเธอนะจ๊ะ
‎เหลือก็แต่พวกที่ไม่มีใครเอา
‎ตายจริง น่าอายซะไม่มี
‎เดี๋ยวกฤษณ์ก็จะแต่งงาน ‎กับผู้หญิงที่อายุน้อยกว่าเธอ
‎- ตายจริง คงไม่รู้สินะจ๊ะ แม่หนูเอ๊ย ‎- น่าสงสารจริง อาช่า โธ่ถัง
‎หนูไม่คิดมากหรอกค่ะ
‎นี่ ป้าจะบอกอะไรให้นะ
‎ทางที่ดีที่สุดคือ ‎เธอต้องแก้แค้นโดยการหมั้นให้เร็วที่สุด
‎หนูไม่ได้อยากแก้แค้นใครหรอกค่ะ
‎หนูอยากมีเวลาทุ่มเทให้กับงาน
‎หนูจ๋า หน้าที่การงานมันไม่คงอยู่ตลอดไปหรอก ‎แต่สามีกับครอบครัวนี่สิ
‎ที่จะอยู่กับเราไปชั่วชีวิตนะจ๊ะ
‎ป้าๆ ครับ เขาแจกของชำร่วยกันแล้ว…
‎หนูจ๋า ไม่ต้องห่วงหรอกนะ
‎พวกป้าๆ สัญญาว่าจะไม่ทิ้งหนู ‎จนกว่าจะเห็นว่าหนูมีความสุข
‎มีความสุข
‎- ใช่แล้วจ้ะ ‎- ใช่
‎แต่… พวกป้าไม่เห็นกันเหรอคะ
‎หนูมีความสุขดีอยู่แล้ว
‎สุขจนล้นเลยด้วย ‎เพราะหนูก็มีแฟนกับเขาแล้วเหมือนกัน
‎เจ้าชายอินเดียรูปงามของหนูตรงนี้ไงคะ
‎พวกเธอสองคนน่ะเหรอ ไม่ใช่ละ
‎ป้าได้ยินมาจากพูจา พาเทลว่าเดตล่มไม่ใช่เหรอ
‎ล่มอะไรคะ ป้า ไม่ใช่เลย
‎ตรงข้ามกับล่มเลยแหละ ‎พวกหนูเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย
‎ใช่มั้ยจ๊ะ ราฟ
‎- รวี ‎- อ่าฮะ
‎ราฟสเตอร์
‎นี่แหละฮะ สาวติดดินแบบที่ผมอยากได้เป็นแฟน ‎ใช่มั้ย อาช่า
‎ดีจริงๆ งั้นก็ขอให้โชคดี ‎กับแม่สาวติดดินคนนี้ละกันนะจ๊ะ
‎ไปกันเถอะจ้ะ พิ้งกี้
‎เดี๋ยวจะคอยดูละกัน
‎เอาจริงเหรอเนี่ย
‎- ไปแล้ว ไม่เห็นเหรอ ‎- ใช่ ไปป่าวประกาศไง
‎โธ่ ไม่เป็นไรหรอก ‎ไว้งานแต่งงานหน้าค่อยบอกว่าเลิกกันแล้ว
‎อืม แล้วคุณก็จะโดนตอแยอยู่ร่ำไป ‎เพราะงั้นก็โชคดีละกัน
‎- เดี๋ยวนะ แล้วถ้าฉันไม่พูดแบบนั้นล่ะ ‎- เอาแล้วไง
‎ทำไมล่ะ ไม่ดีเหรอถ้าจะทำให้คน ‎คิดว่าเราไม่ต้องหาคู่แล้วน่ะ
‎คุณจะขอผมเป็นแฟนแบบนี้เหรอ
‎ฉันไม่ได้ขอคุณเป็นแฟนซะหน่อย ‎ไม่ได้ขอให้เป็นแฟนจริงๆ น่ะ
‎- ฟังนะ ผมไม่รู้หรอกว่าคุณคิดจะทำอะไร ‎- คุณไม่ต้องทำอะไรเลย
‎แค่เป็นไม้กันพวกป้าๆ แม่สื่อ ‎ฉันจะได้ทำงานของฉันได้
‎อืม ถ้าทำแล้วผมจะได้อะไร
‎ก็ได้ชีวิตคืนมาไง
‎ผมมีชีวิตของตัวเองอยู่แล้ว
‎ไม่มีหรอก
‎มาเถอะ
‎ลองคิดดูสิ คุณได้รับเชิญ ‎ไปงานแต่งงานคนอินเดียกี่งาน
‎- สิบหก ‎- สิบเก้า
‎เพราะงั้นเราก็แค่ไปงานที่ ‎ได้รับเชิญทั้งสองคน เท่ากับ 14 งาน
‎- คำนวณจากไหนน่ะ ‎- ฉันเทพเลขไง ไม่ต้องถาม
‎อาช่า แค่งานเดียวผมยังไม่อยากไปเลย
‎ถ้าเราร่วมมือกัน ‎เราจะได้ไม่ต้องเจอเรื่องบ้าๆ นี่ไง
‎- บางคนเขาก็ชอบแบบนี้นะ ‎- แล้วคุณชอบเหรอ รวี
‎คุณอยากโกหกทุกคนว่าเราเป็นแฟนกันเนี่ยนะ
‎ไม่ได้โกหก แค่สวมบทเป็นแฟนกัน ‎จนกว่าจะหมดฤดูกาลงานแต่ง
‎- อืม ‎- ฉันกำลังเสนอทางเลือกให้คุณ
‎จะใช้เวลาฤดูร้อนนี้กับฉันหรือกับ…
‎คนนั้น
‎สวัสดีค่ะ ป้าพิ้งกี้
‎ไม่เอาทั้งคู่นั่นแหละ
‎ก็ได้ งั้นฉันขอจ้างคุณ งานละ 50 ดอลลาร์
‎ให้ตายสิ บ้าไปแล้วใช่มั้ยเนี่ย
‎- เจ็ดสิบห้า ‎- ไม่
‎ร้อยดอลลาร์ขาดตัว
‎- ห้าร้อย ‎- ฮะ
‎ล้อเล่นน่ะ
‎ไม่ ฟังนะ ผมไม่สนใจจะมีความสัมพันธ์หลอกๆ
‎โฟกัสที่ประเด็นกันดีกว่า
‎อย่าเห็นแก่ตัวสิ ทำเพื่อพ่อแม่
‎อย่างน้อยก็จนกว่าจะหมดฤดูแต่งงาน
‎เขายอมคบกับพี่หลอกๆ ด้วยเหรอ ‎สติอยู่ครบดีมั้ยเนี่ย
‎พี่ก็ด้วย บ้ารึเปล่า
‎อัจฉริยะชัดๆ บ้าที่ไหนกันยะ
‎แล้วถ้าแม่รู้ความจริงล่ะ
‎แม่ก็ดีใจตายน่ะสิ นี่แหละประเด็น
‎ผู้หญิงห้าร้อยล้านคนบนโลกใส่ชุดบ้านี่ได้ยังไงเนี่ย
‎อืม แม่คงดีใจจนเมื่อได้รู้ความจริง
‎ใจเย็นน่า เขาเป็นเจ้าของสตาร์ทอัพ ‎ที่จบเอ็มไอที ลูกเขยในฝันของแม่ๆ
‎และที่เด็ดสุดคือ ไม่มีใครต้องเป็นทุกข์อีกต่อไป
‎พ่อ ให้ผมซื้อเครื่องล้างจานให้ใหม่เถอะนะ
‎เด็กรุ่นแกมันก็เป็นแบบนี้ไปซะหมด
‎เอะอะก็คิดแต่จะใช้เงินแก้ปัญหา
‎พ่อฮะ พ่ออาจจะดีใจที่ได้รู้นะว่า…
‎- ผมจะไปเจออาช่าดูอีกครั้ง ‎- อ้อ งั้นเหรอ
‎ครับ
‎เขายอมเจอเหรอ
‎ครับ พ่อ เขายอมเจอผม
‎ยอมไปเดตกับแกอีกครั้งเนี่ยนะ
‎ครับ
‎แน่ใจเหรอ
‎แน่ใจสิครับ
‎ฟังนะ ลูกพ่อ
‎อย่าปล่อยให้โอกาสนี้หลุดมือไป รีบลงมือให้ไว
‎พ่อฮะ เราเพิ่งจะรู้จักกันเองนะ
‎เออๆ รู้แล้ว แต่ตอนนี้แหละเหมาะที่จะลงมือ
‎ก่อนเขาจะรู้ว่าเราคิดจะทำอะไร
‎โอเค พ่อฮะ เดี๋ยวผมจะสายเอา
‎อืม
‎ระวังอย่าให้หลังเจ็บนะครับ
‎รวี จำที่แม่เขาพูดได้มั้ย
‎อะไรมันแล้วก็ให้มันแล้วไป อย่าฟื้นฝอยหาตะเข็บ
‎ชู่ว
‎ไปละครับ พ่อ
‎วีณา ลูกเราได้ไปออกเดตอีกครั้งแล้ว
‎(สภาฮินดู)
‎นี่ ผมมีใบละหนึ่งดอลลาร์นะ
‎ความสุขของอาช่ามีค่ามากกว่าหนึ่งดอลลาร์
‎ความสุขของผมก็เหมือนกัน
‎สุนีตา จับคู่ให้ลูกได้เก่งเหมือนกันนะ
‎นั่นสิ คู่อาช่ากับรวีดูเหมาะสมกันมากเลยนะ ‎ที่งานแต่งของโซน่า
‎- จริงเหรอ ‎- แชมป์สะกดคำน่ะเหรอ
‎จะว่าเหลือเชื่อเลยก็ได้
‎เหลือเชื่อยังไงเหรอ
‎เธอก็ไปดูเองละกัน
‎ตายแล้ว
‎วิเจย์ หล่อเชียว
‎- โอ้ ขอแลกตังค์สัก 20 สิ ‎- ได้เลย
‎วิเจย์
‎วิเจย์ มาเร็วเข้า
‎ดูสิ
‎- คนนั้นเหรอ ‎- ใช่
‎- ตัวสูงเนอะ ‎- นั่งอยู่นี่
‎ใช่ แต่แค่ดูก็รู้แล้ว
‎ถ่ายรูปสิ เอากล้องออกมา
‎อ่านหนังสือเบาๆ อยู่เหรอ
‎อ้อ อืม
‎คุณทำงานด้านไฟแนนซ์เหรอ
‎ไมโครไฟแนนซ์
‎ที่แปลว่าเล็กจิ๋วใช่มั้ย
‎นั่นก็เล็กไปหน่อย แต่ก็ใช่แหละ
‎ฉันกำลังพยายามทำโครงการสินเชื่อ
‎เพื่อให้ผู้หญิงในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ‎ได้เริ่มทำธุรกิจของตัวเอง
‎ว้าว โอเค น่าทึ่งอยู่นะ
‎ขอบคุณ
‎งั้นก็อ่านไปอีกสักแป๊บ ‎แล้วถ้ามีเวลา เราก็ไปเดินวนสักรอบ
‎ไปทักทายเหล่าเทพ เดินโชว์ตัวให้คนเห็น ดีมั้ย
‎- คงต้องอีกสักพักนะ ‎- โอเค
‎หรือไม่ก็ไปสอนให้น้องเขยคุณไว้พระ เพราะ…
‎ทำอะไรของเขาอยู่น่ะ
‎- จะทำท่าหมาก้มมั้ยนั่น ‎- เป็นไปได้สูง
‎โธ่ นิคเอ๊ย
‎ทีแรกก็ดูน่ารักดีอยู่หรอก แต่ตอนนี้มันแบบว่า…
‎หนูแค่อยากให้เขาเป็นตัวของตัวเอง ‎ผู้ชายเรียบง่ายไม่หวือหวาที่หนูตกหลุมรัก
‎นิคก็ยังเป็นคนเดิมอยู่นะ
‎งานแต่งงานทำให้คนเป็นบ้า พี่รู้เลยแหละ
‎คุยกับเขาสิ มานี่มา นั่งลงก่อน
‎นี่ของเธอ
‎คุณยายให้พี่ตอนที่พี่หมั้น
‎โห
‎พี่ให้หนูจริงเหรอ
‎จริงสิ ทำไมจะไม่จริง
‎ลองสวมดูสิ
‎กินซาโมซ่าร้อนๆ หน่อยมั้ย
‎อาช่า นี่โยชิ โยชิ นั่นอาช่า
‎หวัดดี
‎- เฮ้ย นี่เหรอวะ แฟนปลอมๆ ของนาย ‎- เงียบน่า
‎- เออ โทษๆ ‎- นั่นน้องสาว ปรียา
‎- ปรียา สวัสดี ‎- ฉันหมั้นแล้ว
‎- ไม่ถือ ‎- ทำไมขับรถตู้ล่ะ
‎- ผมแค่ช่วยรวี… ‎- ส่งของน่ะ เดี๋ยวเราต้องไปแล้วละ
‎ใช่ๆ มีเด็กล้างจานติดอยู่ในห้องเย็นร้านอาหาร ‎เราต้องไปช่วยเขาน่ะ
‎- โอเค ‎- แค่อยากแวะมาทักทายเฉยๆ น่ะ
‎- เจอกันที่งานแต่งนะ ‎- ได้
‎ดีใจที่ได้เจอนะ
‎บาย
‎ไหนว่าทำธุรกิจสตาร์ทอัพไง
‎อาจจะกำลัง "สตาร์ทอัพ" กันอยู่ก็ได้
‎รวี
‎โทษทีที่มาสาย
‎ไม่ต้องเลย มีป้าคิดว่าผมยังโสด ‎ก็เลยไล่มารับหน้าที่ทำมะพร้าวเนี่ืย
‎สวัสดีค่ะ ป้าๆ เขามากับหนูค่ะ เป็นแฟนกันค่ะ
‎แล้วก็นะ อาช่า
‎ผมเองก็ไม่ชอบงานแต่งเหมือนกัน ‎แต่ถ้าบอกว่าจะไปก็ต้องไปจริงๆ
‎โอเค เข้าใจแล้วน่า
‎นี่ เดี๋ยวฉันรับหน้าที่ทำมะพร้าวต่อเอง
‎ว่าแต่ต้องทำอะไรเหรอ
‎เอามานี่
‎- ต้องใช้ที่ปอกมั้ย ‎- ไม่ต้อง
‎ขอบคุณทุกท่านที่มากันนะครับ
‎ผมดีใจมากที่ได้ใช้เวลาในวันนี้ร่วมกับทุกคน
‎วันนี้ไม่เกี่ยวกับการที่เราจะเป็นคนฮินดูหรือมุสลิม
‎แต่การที่เรารักกันต่างหาก
‎ความรักที่ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงเป็นไปไม่ได้
‎ความรักที่…
‎พ่อแม่ของเราไม่ยอมรับ
‎แต่เราก็ยังรักพวกท่าน
‎ลักษมี คุณคือยอดดวงใจในชีวิตของผม
‎วันนี้ พรุ่งนี้ และตลอดไป
‎โอเคมั้ย
‎อืม
‎ไม่อยากเชื่อเลยว่า ‎พ่อแม่บ่าวสาวจะไม่มาร่วมงาน
‎ก็นะ จะเลือกพ่อแม่หรือเลือกมีความสุขดีล่ะ
‎- ไม่ควรต้องเลือกเลยเนอะ ‎- ใช่
‎- ทำพรีเซนเทชั่นถึงไหนแล้วล่ะ ‎- ก็เรื่อยๆ… มั้งนะ
‎มั้งเหรอ
‎ใช่ บางทีฉันก็แอบคิดว่า ‎ไม่น่าออกจากงานธนาคารมาเลย
‎อย่าคิดแบบนั้นสิ คุณกอบกู้โลกอยู่ไม่ใช่เหรอ ‎ค่อยๆ ทำไปทีละก้าวไง
‎ไม่มีใครบอกว่าจะง่ายซะหน่อย ‎โอกาสครั้งที่สองมีมาเสมอแหละ
‎ไม่เสมอไปหรอกนะ
‎มีตลอดแหละ ดูอย่างพวกเขาสิ
‎เคยเลิกกันเพราะพ่อแม่ไม่อยากให้คบกัน แต่…
‎นั่นไง ตัดสินใจลุยเป็นลุย
‎นี่
‎ไปเต้นกันเถอะ
‎- เอาจริงเหรอ ‎- ใช่ เพราะเราอาจจะไม่มีโอกาสครั้งที่สองนะ
‎เอ้า ลุกขึ้นเต้น
‎- ไปเต้นให้ไฟลุกกันมั้ย ‎- ไปเต้นให้ไฟลุกกัน
‎เจอแล้ว เปลี่ยน
‎กำลังไป เปลี่ยน
‎เดี๋ยว เจอรูปสมัยพ่อบ้าใส่เสื้อ ‎"เมมเบอร์สโอนลี่" มั้ย
‎ตอนนี้ก็ยังใส่อยู่ ‎แต่พี่เจอรูปสมัยดัดผมแหละ เปลี่ยน
‎ดูนี่สิ
‎รูปนี้ต้องลงสไลด์โชว์แน่นอน
‎นี่ ดูนี่ซะก่อน
‎ดูไม่ค่อยมีความสุขกันเลย
‎ก็เพิ่งรู้จักกันได้แค่สามอาทิตย์เองนี่
‎ตอนนั้นแม่คงกลัวมากเลย
‎แล้วเธอได้คุยกับนิครึยัง
‎หนูยังไม่กล้าพูดเลย ‎ตอนนี้เขาเรียนเต้นบอลลีวู้ดอยู่แหละ
‎- นึกว่าเธอไม่อยากให้มีเต้นซะอีก ‎- ก็ไม่อยากน่ะสิ กดดันเกินไป
‎เอาละ ปรี งั้นเธอก็ต้องคุยกับเขา
‎เธอว่าแม่เคยมีแฟนก่อนเจอพ่อมั้ย
‎ไม่น่ะ เป็นไปไม่ได้หรอก ‎คงจะเป็นลูกพี่ลูกน้องหรืออะไรสักอย่าง
‎มองด้วยสายตาแบบนี้เนี่ยนะ
‎ก็ใช่ แต่… แม่ไม่มีวันทำอะไรแบบนี้หรอก
‎แม่ไม่มีวันทำอะไรจ๊ะ
‎ทำอะไรกันอยู่ล่ะนี่
‎ทำสไลด์โชว์งานแต่งอยู่ค่ะ
‎น่าสนุกนะ
‎รวีจะมากินข้าวเที่ยงมั้ย แม่จะทอดปูรี
‎อ๋อ คงไม่หรอกค่ะ
‎ทำไมไม่ล่ะ แล้วเมื่อไหร่พ่อกับแม่จะได้เจอเขา
‎นั่นสิ เมื่อไหร่จะได้เจอนะ
‎พวกเรายังไม่ถึงขั้นนั้นกัน
‎ถึงแต่งงานแล้วก็ยังต้องเรียนรู้กันไปตลอดชีวิต ‎ชวนเขามาเถอะน่า
‎แม่คะ ถ้าแม่บังคับ รู้ใช่มั้ยว่าจะเป็นยังไง
‎การจะเข้าถึงหัวใจชาย ต้องบุกทางท้อง
‎- ฟังดูน่าแหวะ ‎- หรือไม่ก็เอ็กซ์เรย์ดูหลอดเลือด
‎นั่นยิ่งน่าแหวะเข้าไปใหญ่
‎หัวเราะไปเถอะ ‎แต่ก็ได้แค่หัวเราะแห้งๆ แบบคนเหงาๆ
‎พูดแรงนะเนี่ย
‎เดี๋ยวพี่ต้องโดนดีเข้าสักวันแน่ พี่แอช
‎ไม่หรอก พี่รู้ว่าพี่กำลังทำอะไร
‎แต่หนูรู้จักพ่อแม่ดี ‎รอจนพ่อกับแม่เทใจไปมากกว่านี้ก่อนเถอะ
‎ไม่เป็นแบบนั้นแน่นอน ทราบแล้วเปลี่ยน
‎วีณา ดิเนช พวกเราอาจได้มี ‎งานแต่งงานอีกงานแล้วนะจ๊ะ
‎พูจา พาเทลได้ยินมาจากพิ้งกี้ว่า ‎จากเอื่อยเฉื่อยกลายเป็นร้อนเร่าเฉยเลย
‎- เพราะงั้นเรามาหาวันแต่งกันเถอะ ‎- อะไรนะ
‎บอกแล้วไง
‎หลังจากที่คาดหวัง วางแผน ‎สวดมนต์ภาวนามาหลายปี ในที่สุดก็มีวันนี้
‎อย่าเพิ่งตื่นเต้นกันเกินเหตุเลย ‎พูจาน่ะร้ายจะตาย
‎ฉันรู้ว่ารวีไม่เคยมีความสุขขนาดนี้มาก่อน ‎ฉันบอกลูกว่าให้ลองไปเจอหนูอาช่าดู
‎เป็นเด็กดีออกขนาดนั้น ‎ลองคบก็ไม่เสียหลาย แล้วดูตอนนี้สิ
‎พวกนั้นคิดว่าวิธีการของเรา ‎มันโบราณคร่ำครึแล้วก็ไร้สาระ
‎อาช่าชอบบอกว่าความคิดของพ่อแม่ ‎เหมือนยังอยู่ในอินเดียเมื่อ 40 ปีที่แล้ว
‎แต่อาช่าก็เป็นนักเศรษฐศาสตร์เหมือนพ่อนี่ ‎เก่งใช้ได้เลยนะ
‎แต่ลูกผมเจ้าอุดมการณ์เกินไป
‎ผมชื่นชมคุณนะ ดิเนช
‎ทั้งทำร้านนี้ ส่งเสียรวีเรียนมหา'ลัย
‎มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
‎ผมอยากให้ลูกมีชีวิตที่ดีกว่านี้
‎แล้วบริษัทของรวีเป็นไงบ้าง เล่าให้ฟังหน่อย
‎คุณก็รู้ พวกบริษัทสตาร์ทอัพ ‎ชอบเก็บทุกอย่างเป็นความลับ
‎ไม่มีใครรู้หรอกว่าเขาทำอะไร
‎เข้าใจเลย อาช่าก็ไม่อยากบอกพ่อแม่ ‎เรื่องงานใหม่เหมือนกัน
‎แด่ลูกๆ ของเราที่คิดว่าพ่อแม่ไม่รู้อะไรเลย
‎ถ้าไม่มีพ่อแม่จะเป็นยังไงกันบ้างนะ
‎- ดื่ม ‎- ดื่ม
‎- ก็คงไม่มีตังค์ ‎- ไม่มีลูกสืบสกุล
‎ฟังกรณีนี้ดูนะ
‎สามีติดเหล้าทิ้งไปหลังจากที่คลอดลูกชาย
‎เราเลยปล่อยกู้เงินให้เปิดร้านน้ำชา
‎แล้วลูกชายก็เลยได้เป็นคนแรกของตระกูล ‎ที่ได้เรียนม.ปลาย
‎รู้ใช่มั้ยว่าแปลว่าอะไร ‎เงินกู้ก้อนนี้คือจุดเปลี่ยนชีวิตเธอ
‎เรื่องแบบนี้แหละที่ฟังดูน่าเชื่อ
‎ทำไมถึงยิ้มกรุ้มกริ่มแบบนี้ล่ะ
‎- พวกแก๊งสูทจะมาอีกรอบ ‎- สิงคโปร์น่ะเหรอ
‎เย่
‎- ในอีกไม่กี่สัปดาห์ ‎- ไม่นะ
‎โอเค งั้น… ฉันต้องเร่งมือแล้ว
‎ใช่ แต่ไม่ใช่ตอนนี้
‎มีผู้บริจาครายใหญ่ของเราจัดงานเลี้ยงคืนนี้ ‎และเธอต้องไปกับฉันแก้เก้อ
‎ถ้าเธอไม่ต้องไปงานแต่งอีกน่ะนะ
‎จริงๆ ต้องไปแหละ ‎แต่ฉันบอกรวีว่าเป็นไซนัสอีกเสบ ก็เลย…
‎แผนดีนี่ แกล้งป่วยการเมืองเพื่อหลอกแฟนหลอกๆ
‎เคยคิดจะออกจากงานหลอกเอาเงินชาวบ้านนี่ ‎แล้วกลับไปอยู่ลอนดอนมั้ย
‎ไม่เคยคิดเลยจนเมื่อไม่นานมานี้
‎หัวหน้าแผนกเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เพิ่งลาออก
‎- เพราะทนความยากจนไม่ไหว ‎- แล้วจะไปทำแทนมั้ย
‎ฉันน่ะอยากไปอยู่แล้ว
‎แต่ไม่ใช่คิดจะไปก็ไปได้ ‎เพราะงั้นถึงต้องพึ่งโปรเจ็กต์สิงคโปร์ไงล่ะ
‎ไม่กดดันเลยเนอะ
‎นี่ เจมส์ ฉันกลับไปที่ออฟฟิศดีกว่า…
‎- ถ้าเทฉัน ฉันไล่ออก ‎- โอเค
‎ไม่เอาน่า มาดื่มด่ำกับเครื่องดื่มถูกๆ
‎ดีเจที่ฮิปอย่างไม่น่าเชื่อ ‎แล้วก็อะไรก็ตามที่แขวนอยู่ในห้องนี้
‎นี่ คิดว่าดีเจจะยอมไปเล่นที่งานแต่งปรียามั้ย
‎ไปถามดูสิ แล้วอย่าลืม ‎สอดส่ายสายตาหาผู้บริจาคด้วยล่ะ
‎รับทราบ
‎เอ่อ… สวัสดีค่ะ
‎คุณดีเจ
‎ขอโทษที่มาขัดจังหวะนะคะ ‎แล้วฉันก็ไม่ได้ตั้งใจจะเสียมารยาท
‎แต่ฉันอยากรู้ว่าคุณรับไปเล่นที่งานแต่งบ้างมั้ย
‎เอ่อ จริงๆ แล้วมีคนจองตัวผม ‎ไปเล่นที่งานแต่งแบบอินเดียจนคิวเต็มแล้วครับ
‎รวีเหรอ
‎ไซนัสอักเสบหายแล้วเหรอ
‎กินยาแก้หวัดไปน่ะ
‎- คุณ… ‎- สเปลล์บาวด์ใช่มั้ย
‎- รวี นี่เจ้านายฉัน… ‎- เจมส์เหรอ
‎โย่
‎เยี่ยม
‎นึกว่างานหรูๆ แบบนี้จะเสิร์ฟชีสดีๆ ซะอีก
‎นั่นมันเนยเว้ย เพื่อน
‎รู้จักกันได้ไงเนี่ย
‎ฉันเคยได้ยินเขาเล่นที่อิบิซา ‎สมัยเป็นหนุ่มปาร์ตี้น่ะ
‎เล่นเอาคนคึกทั้งคืนเลย
‎นั่นสินะ
‎โอเค
‎ฉันขอตัวไปจิ๊จ๊ะนายทุนก่อนนะ
‎- งั้นเดี๋ยวฉัน… ‎- เธอไม่ต้อง
‎ทานเนยให้อร่อยนะจ๊ะ
‎ขอบใจนะ พวก
‎ออกไปสูดอากาศมั้ย
‎ไปสิ สูดอากาศก็ดีเหมือนกัน
‎อากาศก็ดีนะ
‎เปิดเพลงชิลๆ ไม่เอาเลเซอร์นะ
‎- เชื่อใจฉันหน่อยสิวะ ‎- ฉันไม่เชื่อ
‎ดีใจที่ได้เจอกันอีกนะ โยชิ
‎เหมือนกัน น้องสาวยังหมั้นอยู่รึเปล่า
‎ยังหมั้นอยู่
‎เหรอ งั้นก็ไม่เป็นไร
‎ทุกคนเป็นยังไงบ้าง เยี่ยมเลย
‎ดีเจสเปลล์บาวด์ยุ่งอยู่ ‎เพราะงั้นมาเจอโยชิกันหน่อย
‎ดีเจสเปลล์บาวด์งั้นเหรอ
‎ไม่ได้ตั้งชื่อประชดใช่มั้ย
‎จริงๆ ตอนแรกก็ตั้งเอาฮาแหละ ‎แต่ก็ดันใช้มาจนถึงบัดนี้
‎แล้วคุณล่ะ มีความลับอะไรงั้นเหรอ ‎ทำไมถึงไม่มีแฟนตัวจริง
‎ทำไมฉันไม่มีแฟนตัวจริงน่ะเหรอ
‎ผมว่ามันเป็นคำถามที่มีเหตุผลนะ
‎โอเค ใช่ ก็จริง
‎หลังจากเรื่องของฉันกับกฤษณ์จบลง ‎ฉันก็คิดว่าทำไมต้องหยุดอยู่แค่นี้ล่ะ
‎ฉันเลยลาออกจากงานแล้วย้ายไปอยู่เจอร์ซีย์ ‎โดยหวังว่าจะได้เริ่มต้นใหม่ในหลายๆ ด้าน
‎ซึ่งแม่ฉันก็คิดว่าฉันลาออกจากงานธนาคาร ‎เพราะอยากกวนประสาทแม่นั่นแหละ
‎- แล้วจริงมั้ย ‎- ก็นิดนึง
‎แล้วคุณล่ะ มาเป็นดีเจได้ไงเนี่ย
‎ความสามารถพิเศษสำรองของผม ‎คือการสะกดคำยากๆ ใช่มั้ยล่ะ
‎ซึ่งมันใช้ทำมาหากินไม่ได้
‎- เหมือนโอษฐภัยสินะ ‎- โอษฐภัย
‎ไม่หรอก คือ… ตอนเด็กๆ ‎ทุกอย่างที่ผมทำก็เพื่อพ่อกับแม่
‎เข้าใจใช่มั้ย ทุกอย่างเลย ยกเว้นดนตรี
‎ดนตรีคือสิ่งที่ผมทำเพื่อตัวเอง
‎เพราะดนตรีเคยทำให้ผมมีความสุขมาก
‎แต่พักหลังๆ มานี้ ไม่รู้สิ เหมือนกับว่า…
‎ผมตระเวนไปที่นั่นที่นี่มาสิบปีแล้ว ‎ทำงานไม่เคยหยุดเลย
‎จนผมไม่รู้แล้วว่าผมทำงานไปเพื่ออะไร
‎ก็เลยคิดว่าจะพักสักหน่อย ‎กลับมาบ้านแล้วก็มาทำให้ครอบครัวดีขึ้น
‎ขอโทษนะ เรื่องมันซับซ้อนน่ะ
‎โธ่เว้ย เจ้าโยชิ
‎- ขอโทษนะ ผมต้อง… ‎- ใช่ ต้องไปแล้ว
‎- ใช่ ผมต้อง… ‎- ไปเป็นดีเจ
‎- ใช่ ‎- ใช่มั้ย
‎พวกเราโอเคกันใช่มั้ย
‎พวกเราโอเค ไม่มีปัญหา
‎- อืม ‎- เยี่ยม
‎โยชิ
‎โธ่ถัง
‎ไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาคือสเปลล์บาวด์
‎เดี๋ยวนะ เธอรู้จักด้วยเหรอ
‎ไม่รู้หรอก หนูมันเนิร์ด ‎แต่เขามีผู้ติดตามเยอะมากเลยนะ
‎ผมไม่ไว้ใจพวกดีเจหรอก
‎ทำไมล่ะ ดีเจไม่ดียังไง
‎พวกเขาก็คงเก่งนั่นแหละ ‎แต่ผมไม่เข้าใจงานพวกเขา ก็เลยไม่นับถือ
‎- เขาปิดบังอะไรอยู่ ‎- พี่ว่าเขาไม่ได้ปิดบังอะไรหรอก
‎แค่ไม่เคยพูดเรื่องนี้เฉยๆ
‎พี่ไปงานแต่งกับเขามาเป็นสิบๆ งาน ‎แต่ไม่เคยถามว่าเขาทำอะไรเนี่ยนะ
‎ก็พี่ไม่อยากให้เขาคิดไปไกลไง
‎พี่แอช ถ้ามันไม่ใช่แค่การคิดไปไกลล่ะ
‎ปรียา ไปคุยกับแม่มาเหรอ
‎ปล่อยให้มันเป็นไปเถอะ พี่ต้องการสิ่งนี้นะ
‎- ชู่ว ‎- แต่…
‎สิ่งที่พี่ต้องการ…
‎คือปีศาจมุมไบแก้วนี้ครับผม
‎ปีศาจมุมไบ
‎ใส่อะไรบ้างน่ะ
‎มาซาลาโมฮีโตผสมกับเมล็ดยี่หร่า ‎แล้วก็พริกจากแคชเมียร์
‎รสชาติ…
‎ห่วยแตกสินะ
‎โห ขมคอจนอยากอ้วก
‎สรุปว่ารู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับเขาบ้าง
‎เกิดที่เจอร์ซีย์ซิตี้ จบเอ็มไอทีเมื่อปี 2011
‎เพื่อนผมชื่อโจบี้จบปี 2010 ‎ผมสืบถามหาความให้ก็ได้นะ
‎อย่านะ เราไม่ได้จะสอดรู้เรื่องรวี
‎ไม่ได้สอดรู้นะฮะ
‎ผมแค่กำลังหาข้อมูลเกี่ยวกับตัวเขา ‎โดยที่เขาไม่รู้
‎ถ้าเขาจะมาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเรา ‎เราต้องรู้ให้ได้ว่าเขาเป็นคนยังไงกันแน่
‎เขาไม่ได้จะมาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเรา ‎เราก็แค่…
‎นี่มันมากกว่าแค่คบปลอมๆ แล้วนะ พี่
‎พี่ชอบเขา ยอมรับมาซะดีๆ
‎เอ้อ นิค แล้วเรียนภาษาฮินดีไปถึงไหนแล้วล่ะ
‎เจ้าสาวขี่ผักดองร่อนไปเร่มา
‎ใช้ได้นะเนี่ย
‎เมื่อกี้ผมพูดว่า "ไปได้สวย" ใช่มั้ย
‎ประมาณนั้น
‎นี่ ที่รัก คุณอาจไม่ต้องพยายาม ‎ทำให้พ่อแม่ฉันประทับใจมากขนาดนี้ก็ได้
‎ต้องสิ ผมต้องทำ
‎นิค เธอเป็นศัลยแพทย์นะ
‎คืองี้นะครับ
‎การผ่าตัดเปิดกะโหลกสองข้างดูอ่อนหัดไปเลย
‎ถ้าเทียบกับการวางแผนจัดงานแต่งแบบอินเดีย
‎ผมอยากให้มันออกมาดีจริงๆ
‎พ่อแม่ผมแต่งงานกันไม่ถึงเจ็ดปีด้วยซ้ำ
‎ถ้าว่ากันตามประเพณีอินเดีย ‎ดวงวิญญาณจะผูกพันกันไปเจ็ดชาติ
‎โห นานเหมือนกันนะ ที่รัก
‎ยังนานไม่พอจ้ะ แม่ยาใจ
‎จ้ะ…
‎หิวจะตายอยู่แล้ว
‎ผมก็หิว ใครเขาปล่อยให้ ‎อาหารหมดในงานแต่งกันเนี่ย ให้ตายสิ
‎ไม่มีนานกระเทียมด้วยซ้ำ โห
‎อะไรเนี่ย รวี
‎คุณอยู่ที่นี่คนเดียวเหรอ
‎ช่วงที่ผมไม่ได้เดินสายน่ะนะ ‎แต่ผมไม่ค่อยได้อยู่ที่นี่หรอก
‎แต่กลับมาอยู่บ้านก็ดีเหมือนกันนะ ‎แต่ออกเดินทางก็สนุกเหมือนกัน
‎นั่นสิ รู้เลยว่าสนุก
‎เมื่อกี้คุณยังเล่าเรื่องไม่จบเลย ‎คุณย้ายไปเจอร์ซีย์…
‎แล้วไงต่อ
‎จากนั้นก็เปลี่ยนแปลงโลกไง
‎ไม่ แต่เอาจริงๆ นะ การก่อตั้งกองทุนนี้ ‎มันยากกว่าที่ฉันคิดไว้เยอะเลย
‎รู้ใช่มั้ยว่าสิ่งที่ควรค่าแก่การกระทำมันยากทั้งนั้น
‎ผมจำได้ว่าตอนแรกๆ ที่ผมเป็นดีเจ
‎พ่อแม่ขู่ว่าจะเลิกส่งผมเรียนเอ็มไอที ‎ผมกลัวมากเลย
‎แล้วคุณทำยังไงล่ะ
‎ผมรู้เลยแหละว่าต้องทำยังไง กลัวจนลนลาน
‎จะเลือกพ่อแม่หรือเลือกความสุขดีนะ
‎ใช่ ขอดื่มให้กับการที่ผม ‎ไม่ปล่อยให้พ่อแม่มากลบเสียงของหัวใจ
‎รู้มั้ยว่าเสียงหัวใจฉันพูดว่าไง
‎ว่าไงล่ะ
‎"โย เกียโร ทาโก้ เบลล์
‎- ให้ตาย ‎- ฉันอยากกินทาโก้ เบลล์
‎โอเค คนอินเดียร้อยทั้งร้อยชอบทาโก้ เบลล์
‎- รอแป๊บนะ ‎- อืม
‎- จานอยู่ไหน ‎- ตู้อันที่สอง
‎โอเค
‎โยชิ พลเมืองดีต้องการเบอร์แปดสัก 27 ชุด
‎อืม พาเทชจะออกไปหานายหลังร้าน ‎แล้วอย่าลืมมะม่วงดองด้วยล่ะ
‎ใช่ แล้วอย่าให้ใครเห็นอีกเด็ดขาด
‎โอเค
‎โทษที
‎ไม่เป็นไร
‎โยชิทำงานที่ร้านพ่อแม่คุณเหรอ
‎ก็ไม่เชิงหรอก บางทีก็มีไปเอาของบ้าง
‎อ้อ แล้วก็เอาไปที่ธนาคารอาหารเหรอ
‎ก็มีบ้าง
‎นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย
‎ก็ได้ บางทีผมก็สั่งอาหารเป็นสิบๆ ชุด ‎จากร้านกรุ่นกลิ่น
‎แล้วก็เอาไปแจกที่บ้านพักคนไร้บ้าน ‎กับธนาคารอาหารแล้วก็ทีมเบสบอลเด็ก
‎แต่ทำไมต้องสั่งผ่านโยชิล่ะ
‎เพราะพ่อผมไม่รู้
‎คุณทำเรื่องนี้โดยไม่บอกพ่อเหรอ ‎แบบนี้มันไม่ถูกต้องเลยนะ
‎ที่ร้านกำลังลำบาก ‎แล้วพ่อผมก็หัวแข็งอย่างกับอะไร
‎ช่างเถอะ มากินกันดีกว่า
‎- ฉันมีหนึ่งคำถามที่อยากถามคุณ ‎- หืม
‎อยากกินมะม่วงดองกับเกซาลูปามั้ย
‎นี่คุณพูดหื่นใส่ผมเหรอ
‎อิ่มสุดๆ
‎มีเกซาลูปาที่มีชื่อคุณติดไว้ด้วยแน่ะ
‎ไม่ไหว ขอบาย
‎ชู่ว
‎ฟังสิ
‎อะไรเหรอ
‎เสียงแห่งความไร้พวกป้าๆ
‎ไร้โยชิ
‎- ไร้พ่อแม่ ‎- อืม
‎ไม่มีใครเหลือให้หลอก
‎นั่นสิ
‎ฉันอาจกำลังทำพลาดครั้งใหญ่ ‎ที่มานั่งจี๋จ๋ากับดีเจสุดเท่คนนี้ก็ได้
‎คนที่ชอบเล่นกับจังหวะ ‎หมุนจานเสียง สแครตช์แผ่น
‎ใช่ ผมนี่แหละ
‎ฉันชอบพูดมากเวลาตื่นเต้น จะว่าโอษฐภัยก็ได้
‎คุณอาจจะเคยได้ยิน
‎คำนี้มันยาว ฉันก็สะกดไม่เป็น…
‎คุณจูบฉันเหรอ
‎ก็ดูเหมือนจูบจะทำให้คุณรู้สึกดีได้
‎เรายังสวมบทอยู่รึเปล่า
‎ตอนนี้กำลังด้นสด
‎โอเค
‎และผมก็ทำให้คุณเบื่อจนได้ โห
‎โทษที ไม่ใช่เพราะคุณหรอก
‎อ๋อ งั้นก็คงเป็นเพลงสิ ใช่มั้ย
‎ใช่แน่ ขอให้เป็นเพราะเพลงเถอะ
‎- จริงๆ แล้ว งานของดีเจคืออะไรเหรอ ‎- ผมชอบคิดว่าคือการทำให้คนมีความสุข
‎ทำให้คนมีความสุขเหรอ
‎ใช่ ผมได้มีปฏิสัมพันธ์กับผู้คน ‎ได้สัมผัสถึงพลังงานของพวกเขา
‎เดาทางอารมณ์ของผู้คนได้ ‎และจับทางจากตรงนั้น
‎ดนตรีคือสิ่งที่รวมผู้คนให้เป็นหนึ่งเดียวได้
‎ผมชอบเป็นส่วนหนึ่งของมัน ‎ตอนเด็กๆ ผมรู้สึกว้าเหว่เหลือเกิน…
‎อาช่า
‎โอเค
‎ท่าสวยนี่
‎- ไง ‎- ไง
‎- อรุณสวัสดิ์ ‎- อรุณสวัสดิ์
‎- รู้สึกยังไงบ้าง ‎- ดีมากเลย
‎- ไม่ได้หลับสบายขนาดนี้มานานแล้ว ‎- นั่นสิ ผมก็ว่า
‎นี่ รวี เรื่องเมื่อคืนนี้ ฉันต้องขอโทษด้วยนะ
‎ขอโทษเหรอ
‎ใช่ ไม่น่าเป็นแบบนั้นเลย
‎ใช่ ไม่หรอก ผมเองแหละที่ผิด
‎ผมควรจะขอโทษคุณ ผมไม่น่าพาคุณมาที่นี่เลย
‎- ไม่ รวี ‎- ไม่ ผมเข้าใจ เราตกลงกันแล้ว
‎ไม่ใช่อย่างนั้น รวี
‎ฉันหมายความว่า ฉันขอโทษที่เผลอหลับไป
‎ไม่ได้อยากหลับเลย เพราะเมื่อคืนฉันสนุกมาก
‎- จริงเหรอ ‎- ใช่
‎ผมก็เหมือนกัน
‎แต่เราอย่าเพิ่งให้ใครรู้เรื่องนี้เลยนะ
‎คุณอยากแกล้งทำเป็นว่า ‎เราแกล้งเป็นแฟนกันงั้นเหรอ
‎ฉันไม่อยากให้เราอึดอัดใจกันน่ะ
‎อย่างน้อยเรามาคุยกันให้รู้เรื่องได้มั้ย ‎ว่าเราชอบกันรึเปล่า หรือว่า…
‎ไม่รู้สิ
‎- ถือว่าชอบนะ ‎- อืม
‎แต่ห้ามให้ใครรู้ว่าเราชอบกันจริงๆ
‎ใช่
‎- เต้นเป็นด้วยเหรอเนี่ย ‎- ก็เคยมาบ้าง
‎(ไหล จังหวะ พลัง เพ้อฝัน)
‎(การเงิน พ่อแม่ การลงทุน ปิตาธิปไตย)
‎(รวี แชงการ์)
‎- ฉันต้องอ่านข้อความนี้ โทษทีนะ ‎- ไม่ต้องอ่านหรอก
‎- ตายแล้ว ไม่นะ ไม่ๆ ‎- ทำไม
‎จากเจมส์น่ะ บอกว่าพวกสิงคโปร์กำลังมา ‎จะมาถึงในอีกเก้าชั่วโมง
‎วันอาทิตย์เนี่ยนะ
‎ใช่ แต่ฉันยังไม่พร้อม รวี
‎ฉันยังอ่านไม่หมดเลย เหลือข้อมูลของอีกตั้งห้าปี
‎อาช่า ผมเห็นคุณทำงานหนักมาตลอดหน้าร้อน
‎อ่านแฟ้มในกล่องพวกนั้น ‎เพื่อหาเรื่องราวที่จะพูดให้คนเชื่อ
‎ผมไม่อยากพูดจาล้ำเส้นหรอกนะ ‎แค่ผมไม่คิดว่าคุณจะเจอเรื่องนั้นในกล่องหรอก
‎หมายความว่ายังไง
‎คุณคือเรื่องราวที่ว่า
‎และไม่ว่าจะเป็นเรื่องราวยังไง ‎ผมก็เชื่อในเรื่องราวนั้น เหมือนที่ผมเชื่อในตัวคุณ
‎พวกเขาก็จะเชื่อเหมือนกัน
‎แต่ฉันกลัว รวี
‎ทุกคนกลัวกันทั้งนั้น
‎แต่คุณทำส่วนที่ยากไปแล้ว จริงมั้ย
‎เหลือแค่คุณต้องกล้าทำในสิ่งที่ปรารถนา ‎ฟังเสียงหัวใจตัวเอง
‎และให้ความรักของคุณยิ่งใหญ่กว่าความกลัว
‎มานี่มา
‎คุณทำได้
‎พร้อมจะสูบเงินธนาคารสิงคโปร์รึยังจ๊ะ
‎พร้อมก่อนคุณอีก
‎ตายจริง แบบนี้ค่อยพัฒนาหน่อย
‎เอาละ เปลี่ยนชุดซะ แล้วไปพูดให้พวกนั้นตะลึง ‎จนถุงเท้ากุชชี่หลุดกันดีกว่า
‎ฉันเปลี่ยนแล้ว
‎จ้ะ
‎แน่ใจนะ
‎แน่ใจ
‎ขอบคุณนะ
‎ตอนฉันอายุสามขวบ
‎ฉันทำให้พ่อแม่ตกใจ เพราะฉันคำนวณ ‎ทิป 12 เปอร์เซ็นต์ได้ ตอนสั่งพิซซ่ามาส่ง
‎ฉันเก่งเรื่องตัวเลขมาตลอด
‎แต่วันนี้ ฉันไม่ได้มาพูดเรื่องตัวเลข
‎ฉันมาพูดเรื่องของเธอคนนี้
‎ตอนที่เราปล่อยเงินกู้ให้จินดาเพื่อเปิดร้านตัดเสื้อ
‎เราได้มอบชีวิตใหม่ให้กับเธอ
‎และเรายังมอบโอกาสให้ลูกๆ ของเธอ ‎ได้เป็นรุ่นแรกของตระกูล
‎ที่ได้เรียนชั้นมัธยมปลาย
‎เช่นเดียวกับจินดา คุณปู่ของฉัน…
‎ดาด้าจีของฉันก็เคยได้รับอนุมัติสินเชื่อเช่นกัน
‎ตอนที่น้ำท่วมทำลายพืชผลการเกษตรของปู่ ‎ในเมืองเล็กๆ ที่ชื่อมีร์ซาปูร์จนย่อยยับ
‎ปู่ก็ย้ายไปอยู่มุมไบ ‎และยืนเงิน 1,000 รูปี มาซื้อเรือลำนี้
‎เงินที่ปู่ได้จากการหาปลา
‎ทำให้ปู่สามารถส่งพ่อฉัน ‎เรียนเศรษฐศาสตร์ที่ม.โอไฮโอสเตทจนจบ
‎ทำให้พ่อเป็นคนแรกในตระกูล ‎ที่เรียนจบมหาวิทยาลัย
‎ที่ฉันมายืนอยู่ในห้องนี้ได้ ก็เป็นเพราะเรือลำนี้
‎และเพราะความเสียสละของพ่อแม่ฉัน
‎เพื่อให้ลูกๆ มีชีวิตที่ดีกว่าตัวเอง
‎เรื่องราวของพวกเราเป็นเพียงสิ่งที่ย้ำเตือนว่า
‎สินเชื่อพวกนี้ไม่ใช่แค่เพียง ‎โอกาสที่จะเปลี่ยนชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่ง
‎แต่เป็นโอกาสที่จะเปลี่ยนแปลง ‎อนาคตของครอบครัวเธอ
‎แม้จะอยู่ไกลเพียงใด
‎ตราบชั่วลูกชั่วหลาน
‎และถ้าจะให้พูดจริงๆ
‎ชีวิตของพวกเราดีขึ้น ก็เมื่อชีวิตของพวกเขาดีขึ้น
‎หรือที่พ่อฉันมักจะพูดว่า
‎น้ำขึ้นสูง ยกเรือทุกลำให้สูงไปด้วย
‎นี่แหละค่ะ ที่เป็นเรื่องจริง
‎คำถามก็คือ ‎มีอีกกี่เรื่องราวที่เราอยากเอามาเขียนใหม่
‎ไง
‎ไงจ๊ะ
‎ขอบคุณนะ
‎วันๆ ซื้อกาแฟเยอะขนาดนี้ได้ยังไงเนี่ย
‎ก็ฉันติดกาแฟอย่างกู่ไม่กลับ ‎แต่ไม่ชอบดื่มกาแฟคนเดียว
‎ดื่มให้ชื่นใจตอนที่ยังทำได้เถอะ
‎เดี๋ยว เมื่อกี้ว่าไงนะ
‎น่าเสียดายที่ฉันคงให้เธอทำงานที่นี่ต่อไม่ได้แล้ว
‎เจมส์ ฉันนึกว่าเรา…
‎เธอทำให้พวกเขาตัดสินใจลงทุน ‎มากกว่าที่เราขออีกตั้งสิบล้านแน่ะ
‎อะไรนะ
‎คุณพระ
‎แต่ก็ยังไล่ฉันออกเนี่ยนะ
‎เปล่าหรอก แต่พอฉันบอกข่าวดีให้ทางลอนดอน
‎พวกเขาตัดสินใจที่จะเสนอตำแหน่ง ‎หัวหน้าแผนกเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ให้กับเธอ
‎แต่คุณควรจะได้ตำแหน่งนั้นนะ
‎ลอนดอนน่ะ ไว้ค่อยไปก็ได้ ‎แล้วเอาจริงๆ ฉันทำไม่ได้ครึ่งของเธอหรอก
‎ไม่ๆ ฉันรับข้อเสนอนี้ไม่ได้หรอก
‎เธอไม่มีทางเลือกหรอกนะจ๊ะ
‎ไม่ใช่แค่โปรเจ็กต์สิงคโปร์ที่ลุล่วง
‎แต่เรายังได้เงินบริจาคก้อนโตจากเร้ดสตาร์
‎ที่ทำให้ลอนดอนสนใจจริงๆ
‎ทั้งหมดก็เป็นเพราะเธอ
‎- เร้ดสตาร์เหรอ ‎- มูลนิธิเพื่อการกุศลน่ะ
‎แอชจ๋า พอฝนตกก็มาเป็นห่าเลยจริงๆ
‎มาจนล้นกระป๋องสังกะสีของเราเลย
‎สวยเนอะ ว่ามั้ย
‎ใช่ สวยมาก
‎ยินดีด้วยนะจ๊ะ แอช
‎ฉันต้องกลับไปคิดหา ‎วิธีใช้เงินก้อนเบ้อเร่อนี้ก่อนนะ
‎เจมส์
‎ขอบคุณนะ
‎แค่กาแฟเอง
‎ปรียา แม่ชงชาให้แล้ว โทรศัพท์ดังด้วยแน่ะ
‎(โทรมาหน่อย มีข่าวใหญ่!)
‎(ในที่สุดก็มันก็เกิดขึ้นแล้ว)
‎ตายแล้วๆ ตายแล้วๆ
‎โอเคๆ
‎ก็แล้ว "มีข่าวใหญ่" จะหมายถึงอะไรไปได้อีกล่ะ
‎ใช่ๆ ใช่
‎จ้ะ โอเคๆ ฟังนะๆ
‎ทำไมไม่มากินข้าวที่บ้านวันอาทิตย์ล่ะ
‎ได้สิๆ ได้อยู่แล้ว
‎จ้ะ ใส่ส่าหรีมาเลย
‎จ้ะ ฉันจัดชุดสำรับอาหารหวานไว้แล้ว
‎โอเคจ้ะ โอเค บ๊ายบาย
‎อ้อ ขอบใจนะจ๊ะ ขอบใจมากเลย
‎มีโอกาสพิเศษอะไรจ๊ะ
‎บ้านชาห์จะมากินข้าวที่บ้านน่ะ
‎บ้านชาห์เหรอ แปลว่าจริงจังแล้วสินะ
‎ก็ใช่
‎จะบอกอะไรให้ฟังนะ
‎อย่าเพิ่งไปเชื่อที่พ่อแม่รวีบรรยายสรรพคุณลูกชาย
‎จ้ะๆ รู้แล้ว
‎โธ่ ฟังฉันก่อนสิ
‎ตรวจสอบประวัติดูให้ดี ‎เรียนที่ไหน ทำงานอะไร เอาดวงไปดู…
‎รวีจบเอ็มไอทีไงเล่า ปัดโธ่
‎- สุนีตา ฟังก่อนสิ ‎- และเขาทำให้อาช่าของฉันมีความสุข
‎มาแล้วจ้ะ
‎เอาละ ทุกคน มายืนถ่ายรูปกันเร็ว
‎จ้ะๆ มาแล้วๆ
‎- มาเลยๆ ตรงนี้ ‎- มาเร็ว
‎เร็ว วีณา พร้อมนะ
‎หนึ่ง สอง สาม พูดว่า "พาเนียร์"
‎พาเนียร์
‎อยากเห็นหน้าพวกลูกๆ เร็วๆ จัง
‎- เคาะประตูแล้ว ‎- โอเคๆ
‎ชู่ว
‎ไปซื้อสัตว์เลี้ยง…
‎เซอร์ไพรส์
‎อ้อ สองคนนี้เองเหรอ
‎นมัสเต มีโอกาสพิเศษอะไรกันเหรอฮะ ‎กำลังฉลองอะไรกันอยู่
‎- ผมชื่อนิคครับ ‎- พวกเรากำลังรอ…
‎- โอ้ มากันโน่นแล้ว มายืนนี่เร็ว ‎- โอเคๆ
‎เดี๋ยว มีเรื่องอะไรกันเหรอ
‎ตายแล้ว
‎เซอร์ไพรส์
‎ดูทำหน้าสิ
‎แม่กับพ่อ
‎ไม่เห็นรู้เลยว่าพ่อแม่รวี ‎จะมาทานข้าวกับพวกเราด้วย สวัสดีค่ะ
‎โธ่ ไม่ต้องทักทายว่าที่พ่อแม่สามี ‎เป็นการเป็นงานแบบนี้ก็ได้
‎เดี๋ยวก่อน อะไรนะ
‎แม่เขาตื่นเต้นมากไปหน่อยน่ะ
‎เรื่องข่าวดีของพวกลูกไง
‎จริงๆ อยากจัดปาร์ตี้ด้วยซ้ำ แต่ได้แค่นี้ก็ดีแล้ว
‎เอาละ ไหน บอกข่าวใหญ่มาเลยจ้ะ
‎ตายแล้ว ไม่ใช่ แม่ มันไม่ใช่ข่าวแบบนั้น
‎ไม่ได้ตกลงหมั้นกันแล้วหรอกเหรอ
‎อะไรนะ ไม่ใช่แล้ว พ่อ ทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะ
‎ก็เห็นลูกกับอาช่าดูมีความสุขกันดี ‎พวกพ่อแม่ก็เลยคิดว่า…
‎แปลว่าแม่หนูเข้าใจผิดไปใหญ่แล้วใช่มั้ยคะ
‎ผมบอกแล้วไงว่าอย่าทำตัวเป็นกระต่ายตื่นตูม
‎แหม พูดได้ถูกเลยครับ คุณเอ็ม
‎เลิกยกสุภาษิตคำพังเพยมาพูดได้แล้ว วิเจย์
‎โอเค งั้นข่าวใหญ่ที่ว่าคืออะไรล่ะ
‎โปรเจ็กต์สิงคโปร์ไงคะ แม่ ‎หนูได้เงินทุนมาตั้งโครงการสินเชื่อแล้ว
‎- ตายแล้ว ยินดีด้วยนะ ‎- เยี่ยมเลย
‎ขอบใจจ้ะ
‎ได้เลื่อนตำแหน่งงั้นเหรอ
‎ใช่ค่ะ ได้ขึ้นเงินเดือนด้วย
‎ต้องเดินทางบ่อยมั้ย
‎จะว่าอย่างนั้นก็ได้ พราะตำแหน่งนี้ ‎ต้องไปทำที่สำนักงานใหญ่ในลอนดอน…
‎ลอนดอน ลอนดอนเหรอ
‎ไม่ใช่ ลอนดอนอยู่ในอังกฤษจ้ะ ที่รัก
‎ไม่ ไม่ๆ แม่ยอมรับไม่ได้
‎พี่คิดจะบอกหนูเมื่อไหร่เนี่ย
‎เอ่อ ก็ตอนนี้ไง ก็นี่มันงานแถลงข่าวไม่ใช่เหรอ
‎ว้าว ลอนดอนเหรอ นี่เป็น…
‎โอกาสครั้งใหญ่ในชีวิตเลยนะ ลูก
‎ขอบคุณค่ะ พ่อ
‎แต่… นี่… ถ้าจะไปไกลขนาดนั้น ‎อย่างน้อยๆ ก็หมั้นกันไว้ก่อนสิ
‎- แม่คะ ‎- เห็นด้วยเลย
‎เอาดวงไปดูอาทิตย์หน้าเลยก็ได้
‎ไม่ ไม่ต้องดูดวงหรือทำเรื่องไร้สาระ
‎ฉันเห็นด้วย สองคนนี้รักกัน นี่แหละที่สำคัญที่สุด
‎รวีจ๋า พวกป้ารู้ว่าเธอเป็นเด็กดี ‎มีความจริงใจ ถูกมั้ย
‎เอาละ ป้าครับ ขอบคุณนะครับที่พูดแบบนั้น ‎แต่ผมมีเรื่องต้องบอกป้า
‎ทุกคนเลย
‎รวี
‎- พ่อ ‎- ดิเนช
‎- เป็นอะไรมั้ย
‎วิเจย์ ไปเอาน้ำมา
‎เป็นอะไรรึเปล่า
‎รวี ห้ามพูดอะไรนะ ‎นี่คือโอกาสสุดท้ายที่แกจะได้มีความสุข
‎- อย่าเกร็งนะครับ ‎- เร็วเข้าๆ
‎ไม่เป็นไรจ้ะ
‎ทุกคน เขาไม่เป็นไรหรอก แค่แพนิคเฉยๆ
‎ใจเย็นๆ เถอะนะ ดิเนช ‎เด็กๆ พร้อมเมื่อไหร่ก็แต่งกันเองแหละ
‎- พ่อ พอเลย ‎- ขอวิสกี้
‎ลุงครับ พ่อผมไม่ได้แพนิคเรื่องนั้นหรอก
‎ที่พ่อผมแพนิค เพราะผมกำลังจะบอกคุณอาว่า ‎ข้อมูลชีวประวัติของผมเป็นเรื่องโกหกทั้งเพ
‎แล้วไงล่ะ ของฉันก็เหมือนกัน ทุกคนนั่นแหละ
‎ใช่ อาช่า แต่ของผมน่ะ…
‎ใช่ๆ แต่แกเรียนเอ็มไอทีจริงๆ ‎แล้วก็มีบริษัทเป็นของตัวเองจริงๆ
‎พอได้แล้ว พ่อ ใช่ ผมเคยเรียนเอ็มไอที
‎ตอนนั้นผมอายุแค่ 16 ผมไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่
‎ผมก็เลยลาออกจากมหาวิทยาลัย
‎นั่นคงทำให้ลำบากใจพอดูเลย ‎แล้วกลับไปเรียนต่อเมื่อไหร่ล่ะ
‎ผมไม่ได้กลับไปเรียนหรอกครับ ลุง
‎ผมทำไม่ได้ ผม…
‎ผมอยากมีเวลาคิดว่าผมอยากทำอะไรกันแน่ ‎โดยที่ไม่มีใครมาคอยกดดัน
‎ซึ่งตอนนั้นมัน…
‎มันช่วยให้ผมไม่ตาย
‎ก็นี่แหละครับ ผมเรียนมหาวิทยาลัยไม่จบ
‎แต่ผมมีบริษัทจริงๆ ครับ
‎แต่ไม่ใช่บริษัทสตาร์ทอัพ ผมเป็นดีเจ
‎คุณพระช่วย
‎ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร
‎ทำไมไม่บอกฉันล่ะ
‎ผมพยายามบอกคุณแล้ว
‎เขาน่าจะบอกให้เร็วกว่านี้ ‎แต่ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่
‎- ตอนที่หนูกับนิครู้เรื่องนี้… ‎- เธอกับนิคก็รู้เหรอ
‎เพื่อนผมที่ชื่อโจบี้บอกมาน่ะฮะ
‎แล้วไม่คิดบ้างเหรอว่าควรจะบอกพี่
‎เพราะพวกหนูชอบเขาไง
‎ใช่มั้ย
‎ใช่ๆ พวกเราชอบเขา ชอบสุดๆ
‎เดี๋ยวก่อนนะ รวี เธอมีเวลาตั้ง 15 ปี ‎ที่จะพลิกชีวิตกลับคืนมานะ
‎กลับไปเรียนก็ได้ หางานทำก็ได้ แต่กลับ…
‎เป็นแค่ดีเจเนี่ยนะ
‎รวี วิถีชีวิตแบบนี้หาเลี้ยงครอบครัวได้รึเปล่า
‎พ่อ อย่าถามแบบนั้น พวกหนูไม่ได้จะหมั้นกันนะ
‎ได้ครับ ลุง
‎แล้วคุณจะไปตอบทำไมเนี่ย
‎หนูไม่ได้ต้องการคนหาเลี้ยงซะหน่อย ‎ทำไมต้องเอาเรื่องนี้มาเป็นประเด็นอยู่เรื่อย
‎ถึงหนูจะอยากมีครอบครัว ‎แต่หนูก็หาเลี้ยงตัวเองได้
‎สิ่งที่หนูอยากได้ก็แค่ความจริงใจ
‎แต่อาช่า พี่เป็นคนคิดแผน ‎ให้ทั้งสองคนแกล้งเป็นแฟนกันไม่ใช่เหรอ
‎- อะไรนะ ‎- ให้ตายสิ
‎ลูกโกหกพ่อแม่เหรอ อาช่า
‎ทำแบบนี้ได้ยังไงน่ะ
‎ก็เพราะแบบนี้ไง
‎เพราะพวกพ่อแม่ชอบกดดันเราจนเป็นบ้า ‎มันถึงได้เป็นแบบนี้ไงล่ะ
‎แต่ตอนนี้เราคบกันจริงๆ นะครับ
‎จะคบกันไปเพื่ออะไร เธอเป็นแค่ดีเจ ‎จะมีปัญญาส่งลูกเรียนมหา'ลัยได้ยังไง
‎- แม่ ‎- มีใครได้กลิ่น…
‎กลิ่นเหมือนอะไรไหม้เลย
‎บอกแล้วไง ไม่มีใครอยากแต่งงานกับ ‎คนไม่มีงานทำอย่างแกหรอก ทีนี้รู้รึยังล่ะ
‎อย่ามาว่าลูกฉันแบบนั้นนะ
‎เธอทำให้มันเป็นแบบนี้
‎นี่ พ่อ พอได้แล้ว
‎ขอถามอะไรหน่อย
‎พ่อคิดว่าใครสั่งอาหารร้านเรา ‎ไปเลี้ยงคนเยอะๆ ทุกเดือน
‎- อะไร ‎- ให้ธนาคารอาหาร ศูนย์พักพิง ทีมเบสบอลน่ะ
‎- พูดเรื่องอะไรของแก ‎- เร้ดสตาร์สแตนดาร์ดไง พ่อ ฟังดูคุ้นๆ มั้ย
‎แล้วมันทำไม
‎มาจากตัวอักษรย่อของชื่อผมไงล่ะ พ่อ ‎ผมนี่แหละคือเร้ดสตาร์สแตนดาร์ด
‎เร้ดสตาร์สแตนดาร์ด
‎คือคุณเหรอ
‎ใช่ เป็นกองทุนเพื่อการกุศลที่ผมเพิ่ง…
‎ให้ตายสิ
‎อาช่า…
‎อย่าแตกตื่นกันนะครับ ‎แต่แกงอะลูโกบีไฟลุกท่วมเลย
‎ว่าไงนะ อะลูโกบีเหรอ
‎- อาช่า เดี๋ยวสิ ‎- เคยคิดจะถามฉันบ้างมั้ย
‎ทำไมต้องโกรธขนาดนี้ด้วย
‎อ้อ ก็แล้วคุณมีเรื่องจะเซอร์ไพรส์ฉันอีกกี่เรื่องล่ะ
‎ผมนึกว่าคุณจะดีใจซะอีก
‎"กล้าทำในสิ่งที่ปรารถนา ‎ฟังเสียงหัวใจตัวเอง" บ้าบออะไร
‎ผมหมายความแบบนั้นจริงๆ
‎แต่คุณไม่คิดว่าฉันจะทำสำเร็จด้วยตัวเองได้
‎อาช่า คุณทำให้ผมเชื่อว่า ‎มันจะเป็นการลงทุนที่ดี…
‎ฉันไม่ได้พยายามจะพูดให้คุณเชื่อ ‎ฉันอยากทำโปรเจ็กต์นี้ให้สำเร็จด้วยตัวเอง
‎ผมก็แค่อยากช่วย
‎ช่วยเหรอ
‎เหมือนที่คุณพยายามช่วยพ่อ ‎ทำตัวเป็นผู้มีอุปการคุณแบบนั้นน่ะเหรอ
‎แล้วคุณมีเงินเยอะขนาดนั้นได้ยังไง ‎ไปปล้นธนาคารมาเหรอ
‎หรือลักลอบค้าขายสัตว์ใกล้สูญพันธุ์
‎ไม่ใช่ เพราะเฟซบุ๊กน่ะ
‎- เฟซบุ๊ก งั้นก็เคยทำสตาร์ทอัพน่ะสิ ‎- ก็ไม่เชิง
‎ผมเคยไปเป็นดีเจที่งานปาร์ตี้ของพวกนั้น
‎สมัยนั้นยังไม่มีตังค์จ่าย ก็เลยให้หุ้นมาแทน
‎คุณได้เงินเป็นล้าน ‎เพราะไปเป็นดีเจที่ปาร์ตี้เนิร์ดเนี่ยนะ
‎มากกว่าล้านหลายเท่าเลยแหละ… ‎แต่ฟังนะ มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรนี่
‎เรื่องใหญ่สิ ฉันไม่ใช่เคสการกุศลนะ
‎ผมรู้น่า อาช่า
‎อย่างน้อยกฤษณ์ก็แสดงออกซึ่งๆ หน้า ‎ว่าไม่เชื่อในตัวฉัน
‎- แต่คุณแสดงออกลับหลัง ‎- คุณคิดงี้จริงเหรอ
‎งั้นขอถามอะไรหน่อย
‎คุณเคยจริงใจกับความสัมพันธ์สักครั้งในชีวิตมั้ย
‎- อย่ามาทำให้ฉันเป็นคนผิด ‎- คุณอยากสวมบทเองนี่
‎แล้วคุณก็เล่นนอกบทไง
‎โกหกเพื่อให้คนสบายใจกับไม่จริงใจน่ะ ‎มันต่างกันมากนะ
‎คุณเป็นใครกันแน่
‎อาช่า ผมก็คือผู้ชาย ‎ที่ไปงานแต่งกับคุณมาแล้ว 14 งานไง
‎ไม่ใช่เพราะผมต้องไป ไม่ใช่เพราะพ่อแม่บังคับ
‎ผมไปเพราะอยากไปจริงๆ
‎นั่นคือเรื่องเดียวที่ผมโกหก
‎เรื่องที่ผมไม่จำเป็นต้องแกล้งรักคุณ ‎เพราะผมรักคุณจริงๆ
‎ผมรักคุณนะ
‎ฉันอุตส่าห์เปิดใจให้คุณ รวี
‎รู้มั้ยว่าฉันต้องพยายามมากแค่ไหน
‎และจำไว้เลยนะ
‎ฉันไม่สนเรื่องเอ็มไอทีหรอก
‎ฉันเชื่อใจคุณ แต่คุณทำให้ฉันผิดหวัง
‎สวัสดีฮะ แม่
‎แม่ไม่อยากเชื่อเลยว่าลูกจะใช้เงิน ‎เป็นพันๆ ดอลลาร์ผ่านเร้ดสตาร์
‎ไม่งั้นพ่อคงไม่ยอมให้ช่วยหรอก
‎ลูกเป็นคนที่คิดไม่เหมือนใครมาตลอด ‎แม้แต่ตอนยังเด็ก
‎ทำให้แม่เป็นกังวลแทนลูก
‎แม่ แม่ไปโกหกแบบนั้นทำไม
‎อาช่ากับพ่อแม่เลยไม่อยากพูดกับผมแล้ว
‎พ่อกับแม่แค่อยากช่วยลูก
‎ไม่ต้องไปโทษแม่เลย ‎ที่แกเจอกับอาช่าได้ก็เพราะข้อมูลชีวประวัตินั่น
‎ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ
‎แกเป็นลูกของพ่อกับแม่
‎ถึงจะต้องโกหกใคร ถึงจะต้องตาย ‎เพื่อให้แกมีความสุข พวกฉันก็ยอม
‎ครับพ่อ แต่ผมก็มีความสุขดีอยู่แล้ว
‎งั้นก็น่าจะสงบปากสงบคำไว้สิ
‎ไปคุยกับอาช่าเถอะ
‎- ไม่รับโทรศัพท์เลยฮะ ‎- งั้นก็ไปหาเลย
‎ช่างมันเถอะครับ เอ่อ…
‎ผมแค่มาบอกพ่อกับแม่ว่าผมจะกลับไปทำงาน
‎โยชิรับคิวงานไว้เพียบเลย ผมก็เลย
‎- คิดว่าคงถึงเวลาแล้ว ‎- รวี อย่านะ
‎แม่ครับ ผมไม่อยากโกหกอีกต่อไปแล้ว ‎ผมไม่อยากเสแสร้งเป็นในสิ่งที่ผมไม่ได้เป็น
‎พอเจอปัญหาเข้าหน่อยก็วิ่งหางจุกตูดอีกแล้วสินะ
‎พ่อครับ คืออย่างนี้นะ
‎ผมไม่ได้หนี
‎เข้าใจมั้ย นี่มันงานผม นี่คือตัวตนของผม
‎ผมอยากให้พ่อเข้าใจซะที ‎อยากให้สิ่งที่ผมเป็นมันเพียงพอ
‎แต่มันไม่เคยพอสำหรับพ่อเลย
‎รวี ไม่ใช่นะ พ่อแม่แค่อยากให้ลูก…
‎พ่อกับแม่อยากได้ลูกชายคนเดิมคืนมา ‎คนที่หายไปตอนที่ลาออกจากเอ็มไอทีน่ะ
‎- พ่อกับแม่อยากให้วันเหล่านั้นหวนคืนมา ‎- แต่มันเป็นอดีตไปแล้ว พ่อ
‎วันคืนเหล่านั้นมันเป็นอดีตแล้ว
‎แต่ลูกชายที่พ่อกับแม่มี ‎ก็ยืนอยู่ตรงหน้าแล้วไง ผมอยู่นี่ไง
‎ก็ได้
‎ฉันขอแนะนำให้เช่าแฟลตแถวชอร์ดิตช์
‎ราคาแพงหู่ฉี่ แต่เธอได้เงินเดือนเพิ่มขึ้นนี่
‎(ยอมรับข้อเสนอจ้างงานและย้ายสถานที่ทำงาน)
‎ทางนั้นโทรมาถามอีกรอบว่าเธอเซ็นรึยัง
‎(รวี ‎โทรหาผมหน่อย ขอคุยได้มั้ย)
‎แอช เขาเป็นดีเจดังระดับนานาประเทศนะ ‎เดี๋ยวก็ได้เจอกันอีก
‎ฉันว่าคงไม่แล้วละ
‎เดี๋ยว โทษทีนะ ฉันงงไปหมดแล้ว
‎ผู้ชายคนที่เธอแกล้งเป็นแฟนด้วย ‎แล้วก็นึกว่าไส้แห้ง
‎แต่เธอกลับชอบเขาจริงๆ
‎แต่กลับกลายเป็นว่าเขารวยอู้ฟู่
‎แถมยังช่วยให้เธอได้เลื่อนตำแหน่งแทนเจ้านาย
‎เขาเชื่อมั่นในตัวเธอ
‎แต่กลับเป็นผู้ชาย ‎ที่เธอไม่อยากเจอหน้าอีกตลอดชาติ
‎ฟังนะ เธอต้องห่วงเรื่องศักดิ์ศรีตัวเองให้น้อยๆ ‎แล้วเซ็นสัญญานั่นซะ
‎แล้วก็ต้องไปขอโทษพ่อหนุ่มคนนั้น ง่ายๆ แค่นี้เอง
‎- มันไม่ง่ายเลยนะ… ‎- ไม่ต้องพูด
‎รู้มั้ยว่าอะไรที่มันไม่ง่าย
‎การต้องเห็นเธอไป
‎ฉันจะคิดถึงเธอนะ
‎พวกเราคิดถึงเธอแน่
‎ฉันจะเกลียดสำเนียงอังกฤษแอ๊บๆ ‎ที่เธอคงติดมาด้วย ตอนกลับมาที่นี่
‎แต่ถ้าเธอปล่อยให้โอกาสแบบนี้หลุดมือไป
‎ฉันคงต้องฆ่าเธอ
‎- และฉันก็รู้จักคนในเมืองนี้ที่จัดการให้ได้ ‎- โอเค
‎ถ้าความสัมพันธ์จบลงแล้วจริงๆ ‎ทำไมไม่ไปซะล่ะ ยังมัวห่วงอะไรอยู่
‎ก็คงจะห่วงครอบครัว พ่อแม่ น้องสาว ‎ฉันไม่เคยจากไปไกลแบบนี้มาก่อน
‎เรามักจะพยายามหนีให้ไกลจากพ่อแม่ ‎อย่างสุดความสามารถ
‎แต่พอมีโอกาสไปจริงๆ…
‎ฉันก็ทำใจจากบ้านที่จาเมกา ‎ไปลอนดอนด้วยความยากลำบาก
‎ฉันไม่เคยคิดอยากทิ้งพ่อแม่ไปเลย ‎ถึงความเห็นจะไม่ค่อยลงรอยกันก็เถอะ
‎แล้วไปได้ยังไงล่ะ
‎เพราะฉันคิดได้ว่าชีวิตของฉัน ‎ฉันต้องเป็นคนบังคับทิศทางเอง
‎พ่อแม่ฉันจะคอยอยู่เคียงข้างฉันเสมอ
‎แต่โอกาสแบบนี้สิ ที่ไม่ได้มีมาทุกวัน
‎แหม นี่น่ะเหรอสถานที่ที่ลูกใช้กอบกู้โลก
‎- พ่อ ‎- พวกผมว่าจะไปข้างนอกพอดีเลยครับ
‎คุณโมรีย่า
‎มาทำอะไรที่นี่เหรอคะ
‎ไปเดินเล่นกับพ่อหน่อยมั้ย
‎ลูกรัก สมัยที่พ่อเพิ่งเป็นนักเศรษฐศาสตร์ ‎ยุคสมัยมันแตกต่างจากตอนนี้มาก
‎คนขาวที่ฉลาดไม่ได้ครึ่งของพ่อ ‎มักจะได้เลื่อนตำแหน่งก่อนพ่อ
‎แล้วพ่อก็ต้องทำงานแทนคนพวกนั้น
‎รู้มั้ย เจ้านายพ่อพูดว่าไง ‎บอกว่า "พวกอินเดียน่ะเหรอ ก็ฉลาดอยู่หรอก
‎แต่ฉลาดแค่เรื่องตัวเลข ‎ไม่มีวันขึ้นมาเป็นผู้นำได้หรอก"
‎หนูรู้ค่ะ หนูฟังแล้วยังโมโหเลย ‎หนูเสียใจที่พ่อต้องเจออะไรแบบนั้น
‎พ่อถึงเป็นห่วงไง กลัวว่าลูก ‎จะยึดติดกับอุดมคติมากเกินไป
‎พ่อไม่อยากให้ลูกต้องพบกับความผิดหวังแบบพ่อ
‎แต่… ดูลูกสิ
‎ลูกทำสำเร็จแล้ว
‎ตัวเลขใหญ่กว่าที่พ่อเคยคิดฝันไว้เยอะเลย
‎แล้วรู้มั้ยว่าพ่อภูมิใจเรื่องไหนมากที่สุด
‎ที่ลูกทำสำเร็จในจังหวะและเวลาของตัวเอง
‎ลูกรัก ไปลอนดอนเถอะ ลูกสมควรได้รับสิ่งนี้
‎ไปมีประสบการณ์ที่ยิ่งใหญ่ในชีวิต
‎เพื่อพ่อนะ
‎หนูขอโทษนะคะที่โกหกพ่อ
‎พ่อก็ขอโทษที่พ่อแม่ทำให้ลูกเป็นบ้า
‎โทษแม่คนเดียวเลย
‎หนูว่ามีเวลาพอจะไปกินไอศครีมนะ
‎ลูกทำงานแบบไหนแน่เนี่ย
‎(ปรียากับนิค)
‎นี่ น้องยังไม่ออกมาอีกเหรอ
‎กำลังแต่งหน้าอยู่ ใจเย็นๆ สิ แม่
‎เฮ้อ คุณพระคุณเจ้า ‎ทำไมวันนี้เลือกใส่สร้อยแค่เส้นเดียวล่ะ
‎เพราะน้องไม่ใช่มิสเตอร์ทีไงแม่
‎แต่สายแล้วนะเนี่ย ‎โทรไปถามดูซิว่าจะออกจากบ้านกันกี่โมง
‎ออกจากบ้านกัน… หมายความว่าไง
‎คิดเหรอว่าแม่จะไม่รู้ ‎แม่รู้หมดแหละเรื่องแฟนของพวกลูกน่ะ
‎เรื่องที่แอบย่องออกไปตอนกลางคืน
‎แล้วก็เรื่องที่นิคกับปรียาอยู่กินกันแล้ว
‎แต่ไม่พูดอะไรเลยเนี่ยนะ ผิดคาดนะเนี่ย
‎แม่รอให้น้องบอกแม่ก่อน ‎แม่อยากให้ลูกๆ คุยกับแม่ทุกเรื่อง
‎แม่ก็รู้ว่าพวกหนู… อยากทำแบบนั้นมาตลอด
‎แต่ไม่รู้จะเริ่มคุยยังไง
‎แถมเรายังไม่ค่อยคุยเรื่องพวกนี้กันในบ้าน
‎แม่ไม่เคยเล่าเรื่องชีวิตของแม่ ‎ก่อนหนูเกิดให้ฟังเลยด้วยซ้ำ
‎จะให้เล่าว่าไงล่ะ
‎แม่ก็ทำให้ตากับยายกลุ้มจนเป็นบ้า ‎เหมือนลูกนี่แหละ
‎แต่หนูว่าไม่ใช่หรอก
‎- แล้วแม่ก็รู้ว่าลูกเห็นรูปใบนั้น ‎- รูปของแม่กับหนุ่มคนนั้นน่ะเหรอ
‎แม่กับปารากเป็นเพื่อนบ้านกัน ‎พ่อของเราสองคนเป็นเพื่อนเก่าแก่กันมา
‎พอปารากมาดื่มชากับพ่อที่บ้าน
‎เขากับแม่ก็จะนั่งคุยกันอยู่ในสวนเป็นชั่วโมงๆ
‎ใช่ สุดท้ายเราก็ชอบพอกัน
‎พอถึงเวลาที่ตากับยายต้องหาคู่ให้แม่ ‎แม่ก็บอกเรื่องเขาให้รู้ แต่ก็ถูกสั่งห้าม
‎ตากับยายบอกว่าเขาเป็นคนต่างวรรณะ
‎คุณตาก็เลยไม่พูดกับครอบครัวของปารากอีกเลย
‎ตายายจับแม่คลุมถุงชนแต่งกับพ่อ ‎แล้วอนาคตของแม่ก็ถูกกำหนดตั้งแต่ตอนนั้น
‎แม่
‎ตอนนั้นแม่ต้องเจ็บมากแน่เลย
‎ใช่
‎ทีแรกแม่ก็แกล้งทำเป็นรักพ่อ
‎แต่สุดท้าย แม่ก็ไม่ต้องแกล้งอีกต่อไป
‎และตอนนี้แม่ก็มีพวกลูกๆ และมีชีวิตที่ดีแบบนี้ไงจ๊ะ
‎แม่เคยคิดถึงเขามั้ยคะ
‎ก็มีบ้างเป็นครั้งคราว
‎แม่เลยบอกกับตัวเองว่า ถ้าแม่มีลูกสาว
‎แม่จะให้ลูกเลือกทางเดินชีวิตของตัวเอง ‎และความสุขของตัวเอง
‎ใช่ ขอแค่ลูกมีเอ็มบีเอห้าใบ ‎เลือกคู่ได้ดี แล้วก็นวดแป้งโรตีได้กลมเป๊ะ
‎- เส้นนี้สวย แม่ใส่สิ ‎- นี่ไม่ใช่มหาศึกชิงบัลลังก์นะ
‎แล้วดูพูดเข้าสิ ยัยทาโก้ เบลล์ ‎เคยนวดแป้งโรตีด้วยเหรอยะ
‎- หนูเคยนวดได้เสี้ยวนึง ‎- ใช่ อันจิ๊ดนึง
‎โธ่ ลูกรัก แม่ไม่อยากเห็นลูกจากไปลอนดอนเลย
‎แต่โชคชะตาของลูกมันต้องเป็นแบบนี้
‎ลูกรัก แม่รู้ว่ารวีไม่ใช่ผู้ชายที่สมบูรณ์แบบ ‎แต่แม่ว่าเขาทำให้ลูกมีความสุขมากนะ
‎แม่เห็นสายตาที่เขามองลูก
‎เป็นสายตาเดียวกับที่พ่อมองแม่
‎ตั้งแต่วันแรกที่เจอกันเลย
‎- ยังมัวนั่งเฉยกันอยู่อีก ปรียาหายไปไหนก็ไม่รู้ ‎- อะไรนะ
‎ไม่ไปแต่งหน้า แถมยังปิดโทรศัพท์อีก
‎ต้องไปแต่งหน้าตั้งแต่ชั่วโมงก่อนแล้วไม่ใช่เหรอ
‎โอเค ใจเย็นๆ กันก่อน ‎น้องต้องอยู่ในนี้แหละ แยกย้ายกันหาเร็ว
‎รู้งี้มีลูกชายซะก็ดี
‎วิเจย์ โทรแจ้งตำรวจเลย
‎- เดี๋ยวผมไปทางนี้ คุณไปทางนั้นนะ ‎- โอเค
‎- ปรียา ‎- ปรียา
‎ขอโทษครับ ป้าๆ
‎ปรียา
‎- ปรี ‎- ลูกรัก
‎ขอโทษค่ะ ขอโทษ มีห้องน้ำกี่ห้องเนี่ย
‎ปรียา ปรียา ลูกจ๋า
‎ไม่ต้องห่วงนะครับ ทุกอย่างเรียบร้อยดี
‎ปรียา
‎- พี่อาช่า ‎- นิค
‎- ช่วยผมหน่อยครับ ‎- เห็นปรียามั้ย
‎- ปรียาเหรอ ‎- ใช่
‎- ไม่ เดี๋ยวสิ ช่วยผม… ‎- ปรียา ปรี
‎ปรี
‎- ปรี อยู่ในนี้ใช่มั้ย ‎- ไม่ใช่
‎- อยากคุยมั้ย ‎- ไม่อยาก
‎เอ่อ พี่ก็ไม่ได้อยากจะเร่งหรอกนะ ‎แต่แขกมากันแล้ว
‎หนูไม่สน
‎เปิดเร็วเข้าเถอะน่า มีพี่อยู่คนเดียว
‎ก็ไม่ได้ล็อกซะหน่อย
‎เป็นอะไรล่ะเนี่ย
‎หนูไม่ได้… หนูไม่ได้อยากได้น้ำแข็งแกะสลัก ‎หนูไม่อยากได้…
‎หนูไม่อยากได้เค้กทองคำเปลว ‎แล้วทำไมเขาถึงใส่แค่ทักซิโด้ไม่ได้
‎เอาละ คุณหมอปรียา ‎สงสัยต้องมาคุยกันหน่อยแล้ว
‎เขาไม่ยอมบอกหนูด้วยซ้ำว่า ‎เซอร์ไพรส์ใหญ่ที่เตรียมมาคืออะไร
‎ถ้าบอกก็ไม่ใช่เซอร์ไพรส์สิ ถูกมั้ย
‎พี่รู้ว่านี่ไม่ใช่เรื่องเค้ก ‎หรือน้ำแข็งแกะสลัก หรือเซอร์ไพรส์อะไรหรอก
‎- แต่น่าจะเป็นที่เธอเองนั่นแหละ ‎- มันจะเป็นที่หนูได้ยังไง
‎พี่คิดว่าเธอคงจะกลัว ‎เรื่องที่จะต้องผูกพันกันไปอีกเจ็ดชาติแหงเลย
‎มันก็แค่ทำให้หนูแอบคิดน่ะ
‎คนในตระกูลเราก็ทำเรื่องนี้มาเป็นร้อยๆ ปีแล้ว
‎แต่ถ้าหนูเป็นคนแรกที่ทำพังล่ะ
‎ไม่ต้องกลัวหรอก เพราะพี่ชิงทำพังไปแล้ว
‎แต่หนูเป็นคนแรกที่แต่งงานกับคนที่ไม่ใช่คนอินเดีย
‎เรื่องนี้เหรอที่กวนใจเธอ ‎เพราะนิคมีความเป็นอินเดียมากกว่าเราอีกนะ
‎นี่พี่จะพูดแบบนี้กับหนูตอนนี้จริงๆ เหรอ ‎พี่อยากพูดให้หนูรู้สึกยังไงกันแน่…
‎พี่รู้ๆ ฟังพี่นะ ฟังพี่
‎นิคคลั่งรักเธออย่างแรง
‎รู้ใช่มั้ย ไม่งั้นเขาคงไม่ใส่ชุดนั้นหรอก
‎- ชุดอะไร ‎- ชุดอะไรก็ช่าง
‎ประเด็นก็คือเขารักเธอ
‎พ่อกับแม่ก็รักเขา
‎หรืออย่างน้อยก็จะเรียนรู้ที่จะรักเขา
‎คำถามเดียวที่ยังเหลืออยู่ก็คือ ‎เธอล่ะ รักเขามั้ย
‎แต่หนูกลัว
‎เราทุกคนกลัวกันทั้งนั้นแหละ
‎แต่ถ้าเธอไม่แต่งกับนิควันนี้
‎เธอจะเสียใจไปตลอดชีวิต
‎ปรี เธอมีโอกาสที่จะใช้ชีวิตในแบบที่เธอต้องการ
‎เพราะงั้นไม่ต้องสนใจเสียงรอบข้าง
‎ฟังเสียงหัวใจตัวเองก็พอ
‎ให้ความรักของเธอยิ่งใหญ่กว่าความกลัว
‎พูดดีจังเลย พี่แอช
‎- คิดเองรึเปล่าเนี่ย ‎- ใช่
‎เปล่าหรอก
‎คนที่ฉลาดกว่าพี่นิดหน่อยเคยพูดไว้น่ะ
‎เธอต้องไปแต่งหน้าด่วนเลยย่ะ
‎- เหรอ ‎- ก็ใช่น่ะสิ ดูหน้าตัวเองซะก่อน
‎ตายแล้ว
‎ปรียา ค่อยยังชั่ว ‎เร็วเข้า รีบไปแต่งเนื้อแต่งตัวเร็วๆ
‎- ดื่มเหล้ามาเหรอ ‎- เปล่าค่ะ
‎ดื่มจริง ไปเอากาแฟมาให้หน่อย
‎เดี๋ยวสิ ลูกก็ต้องแต่งตัวด้วยนะ
‎หนูมีเรื่องด่วนที่ต้องไปทำ
‎- จะไปไหนน่ะ ‎- ไม่เป็นไร เดี๋ยวก็กลับ
‎โธ่เอ๊ย กลิ่นปิโนต์กรีโจหึ่งเลย
‎- ใช่ ตอนนั้นผม 12 เอง ‎- ตายจริง
‎ผมอยู่กับคนคนนั้นสองต่อสอง ‎ตอนนั้นผมจะบ้าตายซะให้ได้
‎ถึงขั้นต้องเดินกลับบ้านเลย นึกออกมั้ย
‎- แล้วผมก็เลยตัดสินใจเก็บมันไว้ ‎- รวี
‎- อาช่า มาทำอะไรที่นี่น่ะ ‎- ฉันมันโง่ ฉันต้องมาขอโทษคุณ
‎ไม่จำเป็นหรอก
‎ฉันยังไม่มีโอกาสได้ขอบคุณคุณเลย ‎ที่ยอมเล่นตามแผนหลอกลวงบ้าๆ ของฉัน
‎ที่คุณสอนฉันดีเจ แล้วก็หมุนจานแผ่นเสียง
‎และที่คุณบริจาคเงินมากพอจะซื้ออาหารอินเดีย ‎ไปอีก 50 ปี ให้กับงานของฉัน
‎ฉันรู้ว่าคุณทำด้วยใจ
‎เพราะคุณทำทุกอย่างด้วยใจมาเสมอ
‎ฉันคิดผิด ตอนที่บอกว่าคุณไม่เชื่อในตัวฉัน
‎ฉันขอโทษ
‎แอช…
‎รวี คนนี้ใครเหรอ
‎ไม่สำคัญหรอก
‎สิ่งที่สำคัญก็คือผู้ชายคนนี้เป็นคนดี
‎ทั้งฉลาด ใจดี ไม่เหมือนใครเลยแหละ
‎อาจจะดูเหมือนคนเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ
‎ทีแรกฉันก็คิดแบบนั้น
‎แล้วก็ห้ามเล่นเกมต่อคำกับเขาเด็ดขาด
‎พอได้รู้จักเขาแล้ว ก็จะค่อยๆ หลงรัก
‎และถ้าตาไม่มืดบอดเกินไป
‎คุณจะเห็นว่าผู้ชายแบบนี้แหละ ‎ที่คุณอยากได้กำลังใจจากเขา
‎ตลอดไป
‎แอช
‎- อาช่า ‎- ไปเถอะ
‎- ไปเลย ‎- อาช่า
‎ไม่ใช่อย่างที่คุณคิด
‎อาช่า เดี๋ยวก่อน
‎- ทุกอย่างเรียบร้อยดี ‎- ทำไมถึงเอาแต่พูดประโยคนี้
‎บอกให้หนูใจเย็นอยู่นั่นแหละ นี่มันเรื่องใหญ่นะ
‎แขกได้ยินนะ
‎- งั้นเรามาที่นี่ทำไมล่ะ ‎- มาได้ซะที
‎อ้อ ดีจริง ทีนี้ก็เหลือแค่เจ้าบ่าว
‎นิคอยู่ไหนล่ะ
‎- ลูกก็ไม่เห็นเหรอ ‎- ไม่เห็น ทำไมเหรอ
‎นี่มันอะไรกันเนี่ย
‎ถ้านี่คือเซอร์ไพรส์ที่ว่า ไม่ตลกจริงๆ นะ
‎เจ้าหนุ่มผิวขาวมาช้าซะคนอินเดียอายไปเลย
‎เขาจะหายไปเฉยๆ แบบนี้ได้ยังไง
‎- พี่เพิ่งเห็นเขาก่อนหน้านี้ แล้วเขาก็… ‎- ก็อะไร
‎ขอให้พี่ช่วยอะไรสักอย่าง
‎- แล้วพี่ไม่ได้ช่วยเหรอ ‎- พี่หาเธออยู่ไง
‎- ลูกๆ เราคงได้ขึ้นคานกันแน่ ‎- แม่ แม่ ไม่เอาสิ
‎นั่นช้างเหรอ
‎คุณพระคุณเจ้า
‎โอ้ พระ เจ้า
‎ยินดีต้อนรับ สไปซ์เกิร์ลทั้งหลาย
‎ปรียา
‎คุณคือหอมหัวใหญ่ตายซาก
‎เวลาได้อยู่กับคุณ ผมเป็นกล้วยตานีปลายหวีเหี่ยว
‎- เมื่อกี้ผมพูด… ‎- ไม่
‎- ไม่เหรอ ‎- ไม่
‎โธ่ ผมขอโทษจริงๆ นะ ที่ผมมาช้าขนาดนี้
‎ผมรู้ว่าคุณไม่ได้ต้องการความอลังการแบบนี้ ‎แต่ผมก็ทำซะหมดเลย
‎มันสมบูรณ์แบบแล้วละ
‎ผมรักคุณมากเหลือเกิน
‎เอ้า มาแต่งงานกันได้แล้ว
‎ยินดีด้วยนะจ๊ะ พวกเธอ
‎และขอแสดงความยินดีกับพ่อแม่ด้วย ‎ที่ไม่ขวางทางรักของคู่นี้
‎- ส่วนใหญ่นะ ‎- ก็นิดนึง
‎สิ่งหนึ่งที่ฉันได้เรียนรู้เกี่ยวกับความรักก็คือ…
‎มันก็เหมือนการย้ายไปอยู่ประเทศใหม่
‎พยายามสร้างอะไรบางอย่าง ‎ในที่ที่ไม่เคยมีอะไรมาก่อน
‎มันคือการยึดมั่น และการปล่อยวาง
‎มันยุ่งเหยิง และมันก็สวยงาม
‎เหมือนก้าวกระโดดแห่งศรัทธาครั้งใหญ่
‎พี่ขอแสดงความยินดีกับพวกเธอด้วย ‎ที่ได้ก้าวกระโดดสำเร็จแล้ว
‎และขอให้มีก้าวต่อๆ ไปอีก พี่รักพวกเธอนะ
‎มาดื่มให้นิคกับปรียากันหน่อยเร็ว
‎ดื่ม
‎ขอบคุณนะ
‎โธ่ ไม่เห็นเป็นไรเลย
‎พี่รักพวกเธอนะ
‎ขอบคุณนะ พี่แอช
‎ลูกก็แต่งได้เหมือนกันนะ
‎- รักพี่นะ ‎- แม่
‎และขอขอบคุณทุกๆ คน ‎ที่มาร่วมเฉลิมฉลองกับเราในวันนี้
‎แต่เรามีเซอร์ไพรส์ให้ทุกคนด้วยค่ะ
‎ฉันรู้สึกเป็นเกียรติมากที่ได้เชิญ
‎ดีเจสเปลล์บาวด์มาในวันนี้ค่ะ
‎รวีนี่
‎ดูสิ อาช่า รวีแน่ะ
‎ไปสิ ไปพูดอะไรหน่อย
‎หยุดเพลงเดี๋ยวนี้ หยุดเพลงเดี๋ยวนี้
‎อะไรอีกล่ะเนี่ย พิ้งกี้ นั่งลงเถอะ ขอร้อง
‎สุนีตากับวิเจย์ เป็นหน้าที่ของฉัน ‎ที่ต้องบอกพวกคุณว่าเจ้าเด็กนั่นเป็นคนลวงโลก
‎- พิ้งกี้ ไม่เป็นไรน่า ‎- ฉันพยายามเตือนแล้วนะ
‎ไม่ๆ พิ้งกี้ พอได้แล้ว
‎พอแล้ว
‎เธอต้องหัดปล่อยวางซะบ้าง
‎อาจถึงเวลาที่เราต้องเรียนรู้จากลูกๆ ‎แล้วทิ้งความรู้สึกอับอายไว้เบื้องหลัง
‎พิ้งกี้ มันจบแล้ว มาเถอะ
‎ขอโทษนะครับ พอดีว่าเมานิดหน่อยน่ะ
‎เอ่อ ผมอยากขอพูดอะไรหน่อย…
‎ป้าพิ้งกี้พูดถูกครับ
‎ผมไม่ได้บอกความจริงกับทุกคน ‎ว่าผมเป็นใครมาตั้งนาน
‎ไม่เป็นไรหรอก รวี
‎ขอบคุณนะครับ ลุง แต่ผมเสียใจมาก
‎ไม่ใช่กับตัวเอง ‎แต่เสียใจกับคนที่ผมเคยทำให้เจ็บปวด
‎โดยเฉพาะคุณ อาช่า
‎และต้องขอโทษนิคกับปรียาด้วย
‎ผมรู้ว่างานแต่งไม่ใช่ที่ที่จะมาทำแบบนี้ แต่ผม…
‎- พ่อ ไม่เอาน่า… ‎- ขอเถอะ
‎- จะทำอะไร ‎- ขอพ่อพูดหน่อย
‎ใช่ รวีไม่ได้จบเอ็มไอที ‎เขาไม่ได้มีธุรกิจสตาร์ทอัพ
‎- พูดทำไม พ่อจะทำอะไรเนี่ย ‎- ใช่
‎ประเด็นก็คือมันไม่สำคัญหรอก
‎พ่อ… กับแม่
‎ภูมิใจมากที่ลูกเกิดมาเป็นลูกของเรา
‎ขอบคุณนะครับ พ่อ
‎เอาละ พอได้แล้ว
‎อาช่า ผมขอโทษที่ไม่ได้คุยกับคุณ ‎อย่างจริงใจมากกว่านั้น
‎ความจริงคือผมไม่เคยรู้สึกรักใคร ‎ที่เหมือนจริงเท่ากับตอนที่แกล้งเป็นแฟนคุณ
‎ผมไม่รู้สึกว่าแกล้งชอบคุณด้วยซ้ำ
‎คุณคือคนที่จะเปลี่ยนแปลงโลกใบนี้
‎จิตใจที่งดงามกับหัวใจที่กว้างดั่งมหาสมุทร
‎ผมแค่หวังว่าในนั้นจะมีที่ให้ผม ‎ได้เข้าไปอยู่สักวันหนึ่ง
‎แล้วคนนั้นล่ะ
‎ฉันเหรอ
‎นั่นพิฮู ลูกพี่ลูกน้องผมเอง
‎สวัสดีหน่อยสิ พิฮู
‎สวัสดี
‎มานี่มา
‎ไปสิ
‎เยี่ยม
‎- เย่ ‎- ลงเอยกันซะที
‎ฉันชื่ออาช่า โมรีย่า
‎และฉันก็ดื่มด่ำกับการใช้ชีวิต
‎ฉันมีเสน่ห์ปลายจวัก
‎และอยากมีครอบครัวให้ได้เลี้ยงดูปูเสื่อ
‎ตอนกลางวัน ฉันทำงานกอบกู้โลก
‎ส่วนตอนกลางคืนก็ชอบอยู่เงียบๆ ‎ตามครรลองประเพณี
‎ตัวจริงฉันเป็นสาวติดดินที่ชอบกินอาหารหรูๆ
‎และพักผ่อนสวยๆ อยู่บ้าน
‎ฉันกำลังตามหาเจ้าชายอินเดียรูปงาม ‎ที่ทำงานฟรีแลนซ์และมีหัวใจดั่งทองคำ
‎ฉันชอบไปงานแต่งงาน ‎และฝันอยากจะมีงานแต่งที่อลังการสักวันหนึ่ง
‎อาจจะ
‎คิดว่านะ
‎คำบรรยายโดย เพียงพัชร์ น้ำทิพย์