Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
- Sen sürmek istemez misin? - Hayır.
Hadi bakalım.
Benim adım Lucas,
hayatım ise
ısırılmadan yanına yaklaşamadığım
vahşi bir hayvana dönüşmüş durumda.
Tüm fikirlerim beni korkutuyor.
Hiçbir şeyi tanıyamaz oldum.
Aklımdan geçenler birer tehdit gibi.
Bu bir son bulmalı.
Yeniden başlayabilmeliyim.
Bunu derinden hissediyorum.
Hissettiğim bu manevi ihtiyaç beynimi çürütüyor.
Bir şeyler bana sürekli olarak…
…kendimi toplamam gerektiğini söylüyor.
Yaşananları gözden geçirmezsem kaybolurum ve her şey sona erer.
Bitmesinden korkup korkmamam gerektiğini bilmiyorum.
Çoktan yaşanmış olandan korkmak aptalca.
Öncesinde sıradan bir lise öğrencisiydim.
En zor kısım başlamak.
Başlamış olabilirim ama her şey bundan ibaret değil.
Lisedeyim.
İsmim Lucas.
17 yaşındayım.
Ama sanki artık bu kişi ben değilim.
Oscar da yatılı kalıyor.
Aynı kasabada yaşıyoruz, liseden bir saat uzaklıkta.
Ama…
Her pazartesi sabahı otobüse beraber biniyoruz.
Şu anda onu düşünmek istemiyorum.
Ondan sonra bahsederim. Babamla başlayayım.
Babam beni arabayla okula bırakıyor.
İki hafta önce.
Kendimde olduğum dönemler.
Chambéry'ye yaklaşıyoruz.
Babamın araba kullanışını izliyorum.
İşinden dolayı birbirimizi pek görememişiz.
Nostalji yapacak pek bir şeyimiz yok.
Ama dediği bir şeyi hatırlıyorum…
Neyin var evlat?
Ücrada bir köyde protezci olmak yerine
daha farklı bir hayat sürebilirmiş.
Bu yılı boşa harcama.
Lafı uzatıp lise önemlidir falan demeyeceğim ama…
…her şey orada başlıyor.
Böyle diyorsun ama...
Sonra pişman olma.
Senin yaşındayken daha disiplinli olsaydım hayatım çok daha farklı olurdu.
Daha farklı bir hayat sürebilirdim.
Mutlu değil misin?
Mesele bu değil…
Biliyorum, bunları beni motive etmek için söylüyorsun
ama benim önümde kendi hayatını sorgulamaya kalkıştın.
O anda, o arabada senin yanında otururken hissettiğim şey
kederden başka bir şey değildi.
Çünkü biliyorum ki…
…sana katılıyorum.
Ben de senin için daha iyisini isterdim.
Ona kibar ve rahatlatıcı bir şeyler söylemek istedim ama buna vaktim olmadı.
Senin kollarında öleceğimi düşündüm.
Hatırlıyorum da düşündüğüm şey,
o kollarda ölmeyi…
…yeğlediğimdi.
O sabah neden ölmedim ki?
Gel buraya.
Özür dilerim. İyi misin?
İyi misin? Yaralanmadın değil mi?
Hadi, çıkalım buradan.
Annene anlatmana gerek yok.
Senin suçun değildi, o pislik seni kenara itti.
Benim suçum olmadığını biliyorum.
Muhtemelen bunun bir işaret veya bir öngörü olduğunu düşünmek aptalca.
Ama şu anda inandığım şey bu.
Bence o sabah, bir şeyler olacağı konusunda uyarılmıştım.
Bana bir işaret gönderilmişti.
Yukarıdan gelen bir işaret.
Ben anlamadım.
Ölümü haber ettiğini fark etmedim.
İyi geceler.
Uyku vakti.
Yarın görüşürüz. İyi geceler.
- Işıklar kapansın Lucas. - Şunu bitireyim. Yarın sınavımız var.
Pekâlâ.
- Onunla konuşmam lazım. - Acele et.
Victor'un odasında buluşuyoruz.
- Hayır, bu gece olmaz. Çalışmam lazım. - İyi geceler.
- Maskeni takmayı unutma Milo. - Tamam.
- İyi geceler. - İyi geceler.
Benim Bay Loison, Lucas.
Bay Loison odaya giriyor.
Benim odama.
Ebeveynlerimin komşusu.
Ortaokuldayken fizik öğretmenimdi.
Ağabeyim de orada ama benden uzak duruyor.
Bizimle gelmelisin Lucas.
Kuzenimle selamlaşıyorum.
Yanağına dokunduğum anda böyle gerçekçi bir dokunma hissinin
bir rüya için fazla olduğunu düşünüyorum.
Üstünü giyin.
Bay Loison onlarla gitmem gerektiğini
ve eşyalarımı almak için sonra geri döneceğimizi söylüyor.
Sanki ödev verir gibi konuşuyor.
Üstümü giyinmemi söylüyor.
Ne oldu?
Baban bir trafik kazası geçirdi, dün gece.
Şu anda hastanede.
Ciddi bir kaza mı?
Bir hikâye uyduruyorum.
Babamın kazayı diş hekimlerine malzeme taşırken yaşadığını düşünüyorum.
Dün geceki fırtınayı düşünüyorum.
Babam suya uçmuş.
Bunu nereden duydum bilmiyorum ama buna inanıyorum.
Arabası bir hendeğe yuvarlanmış.
Babam koltuk değnekleriyle.
Geçirdiği kaza,
başkalarının sınavları geçmesi, doğum günleri ya da kanser olması gibi.
Babam öldü mü?
Evimize giriyorum.
Önce annemin kız kardeşini görüyorum.
Onu öpüyorum ve gülümsüyorum.
Babamın ebeveynlerine sarılıyorum.
"Merhaba, nasılsınız?" diyorum.
Nasıl olduklarını nasıl sorarım ki?
Bundan utanıyorum.
Cesur ol.
Yine de gördüğüm herkese soruyorum.
Çenemi kapatmam lazım ama gülümsüyorum, "Merhaba, nasılsınız?"
Bana cesur olmamı söylüyorlar,
bir erkek olmamı, annemi korkutmamamı.
Görüşmeyeli çok oldu.
Ama gülümseyip hepsine sarıldığım için kimseyi korkuttuğum yok.
Lucas…
Yavrum benim.
Geldiğini neden söylemediniz?
Ona ben söyleyecektim.
Biliyor Isabelle.
Gel.
Endişelenmiştim çünkü…
…nöbetten sonra eve dönmedi.
Bana söylemeye polisler geldi.
Arabası…
…şeritten çıkıp karşı yönden gelen bir tıra çarpmış.
Nedenini bilmiyoruz, anlaşılması güç.
Ya uyuyakaldı ya da…
Bilmiyoruz.
Anında ölmüş.
Seni almaya gelecek kimse yoktu.
Quentin…
…bir şekilde Paris'ten döndü.
Gece geldi.
Sana kendim söylemek istedim canım.
Nerede?
Hastanede.
Onu dün göremedim.
Onu oradan çıkarmak çok uzun sürdü.
Şimdi onu…
…Chambéry'deki cenaze evine götürüyorlar.
Anne sen…
Sen hâlâ gençsin.
Yeni bir hayata başlayabilirsin.
Canım…
Quentin, gel.
Gel.
Konsantre olmaya çalışıyorum,
bir şeyler düşünmeye uğraşıyorum,
ama tek düşünebildiğim şey
ayakkabılarımla yatağa girdiğim için birilerinin bana kızacağı.
Birdenbire,
içimde ne var ne yok her şeyin yandığını hissediyorum.
Ciğerlerim alev alıyor.
Gel buraya…
Gel buraya oğlum.
Müsaade edin.
Canım, sakin ol.
Sakin ol.
Geçti canım.
Sakin ol.
Geçecek.
Omzunu açın.
- Geçecek. - Rahatlamana yardımcı olacak.
İstemiyorum, istemiyorum!
Sakin ol.
Geliyor.
İşte bu kadar.
Onları yalnız bırakalım.
Onun için dua etmeliyiz.
Yüzü gayet iyi görünüyor, korkmana gerek yok.
Bir saniye, arkadaşım gelmiş.
Pişman olursun.
- Geleli çok oldu mu? - Az önce geldim.
Biz yürüyüşe çıkıyoruz.
Annen nasıl?
Onu pek görmedim.
Tüm sülale gelmiş.
Ayak altında dolaşıyormuşum gibi geliyor.
İnsanları misafir etmek için kendini zorluyor.
Bende kalabilirsin istersen.
Bizimkiler teklif etti.
Yok, onlarla kalmam lazım.
Okula ne zaman döneceksin?
- Geri dönmeyebilirim. - Cidden mi?
Yatılı olarak kalamam. Anneme yakın olmam lazım.
Henüz hiçbir şey belli değil.
Buradaki herkesle konuşamıyoruz.
St. Marc'taki rahipler olmaz mı?
Başka şansım olmayabilir.
Anlıyorum.
Ayrıca bir de şimdi lise…
Nasıl hissediyorsun?
Bilmem.
Anestezi altında gibiyim.
Babanı uzun süredir tanırdım.
Ağlıyor musun?
Ağlamanın bana faydası dokunmaz.
Bu aşk değil, biliyorsun.
Biliyorum.
Belki bir gün.
Evet, belki bir gün ama benimle değil.
Şuradaki baca ne sence?
Fabrika.
İçinde ne yakıyorlarsa bok gibi kokuyor.
Hadi, beni bekliyorlar.
Sesini açabilir misin?
Güzel.
Ben sevdim.
Güzel, değil mi?
Bizim şarkımızı da istiyorum, babanızla benim şarkımızı, olur mu?
- Onu çalamayız. - Çalarız.
Noellerde dans ettiğimiz şarkı işte.
Onu kilisede çalamayız.
Benim istediğim bu.
"Manoeuvres in the Dark?"
Bu asla olmaz.
Emin değilim.
Gelmeyeceğine emin misin? Fikrini değiştirebilirsin.
Hayır, bir şey olmaz.
Burada kal ve uslu ol, tamam mı?
Özür dilerim.
Hiç de bile. Bir şey olmaz.
Tamam, hadi.
Sonra görüşürüz.
- Ben eve göz kulak olurum. - Tamam.
Sürekli bir tartışma yaratıyor.
Televizyona çıkıp kendi kitaplarını övüyor.
Şimdi de başkan adayı olacağını söylüyor.
Ona inanıyor musun?
Hayır, onda…
Başkanlık potansiyeli yok.
- Altı üstü bir şovmen. - Ne olmuş?
Demokrasiye göre temsil hakkı var.
Milyonlarca insan ona oy verir.
Demokrasi mi? Ne demokrasisi? Zemmour faşistleri temsil ediyor.
Solcuların Godwin kanunu: Faşist diye mimlemek!
Zemmour faşistin teki zaten.
Bir çocuk bir kez olsun siyasetle ilgileniyor
ve hemen faşist diye etiketleniyor.
Benim ilgilenmem sayılmıyor.
Sadece gürültü.
13 Kasım'da Bataclan'a gidip saldırılar için Hollande'ı suçladı.
- Ne dedi? - Dedi ki Bataclan saldırıları…
Konuşabilir miyim?
Hollande sınırları açık bırakarak Fransızlara saygısızlık yaptı.
Evet, Hollande Arapların, Fransa'ya girmesine izin verdi dedi.
Risk aldı. Fransızları korumadı.
Sınırlar kapalı olsaydı ne Bataclan olurdu ne de Charlie Hebdo,
gençliğimiz de gayet normal olurdu.
Yani tüm teröristlerin,
başka ülkelerden gelenler olduğunu mu ima ediyorsun?
Bataclan'a saldıranlar nereden geldi?
Babamın evinde bu kadar saçmalık yeter!
O yüzden çeneni kapat Christophe,
sen de öyle Basile, anladın mı?
Bir şeyi merak ediyorum.
Rahip, babamın Tanrı'ya inanmadığını söyledi mi?
- Öyle söyleme. - Neden ki?
Güzel bir seremoni oldu.
Kilise tamamen doluydu.
Konuşmalar da oldukça duygusaldı.
Benimle gel.
Quentin...
Şöyle otur ve biraz sakinleş.
Bravo.
Ama bunun ne yeri ne sırasıydı.
Burası bir cenaze evi.
- Siyasetin yeri değil. - O olsa o da siyaset konuşurdu.
Kimsenin canı sıkılmadı ki.
Ben yarın gideceğim.
Önemli randevularım var.
Çarşamba günü bir küratör gelip atölyemde işlerimi görecek.
Erteleme şansım yok.
Ayrıca zaten…
…burada kalmak beni kötü etkiliyor.
Sana güveniyorum Lucas.
Yeni bir sorumluluğun oldu.
Biliyorum bunu beklemiyordun ama…
…sana kaldı işte, tıpkı diğerlerimiz gibi.
Okulunu değiştirip St. Marc'a gidebilirsin.
Akşamları burada olmuş olursun. Ne dersin?
Quentin, ben liseye dönmek istemiyorum.
İstemiyorum.
Seni strese soktuğunu biliyorum
ama başka şansın yok.
Bu sene sınavların var. Çalışman lazım.
Ayrıca senin için
bir şeylere odaklanmak daha iyi olur, aklını meşgul tutar.
Söylenebilecek en aptalca şeylerden biri bu.
Aptalca.
Geçene kadar zihnimin meşgul olmasını istemiyorum.
Öyle hemen geçeceğini söylemedim.
Eski hayatımız bitti.
O yüzden her şeyin değişmesini istiyorum.
Bittiği falan yok.
İdare edeceğiz.
Haklısın.
Senin için kolay. Biz olmadan yıllarca idare ettin zaten.
İki yıl liseden bir şey olmaz.
Sonra istediğini yaparsın.
Ne?
Sen bizi umursamıyorsun.
Niye uğraşıyorum ki? Anlamıyorsun.
Tek yapmak istediğin
Paris'e dönmek, arkadaşlarının yanına,
kariyerin de yükselişte zaten.
Merak etme, annemle ben burada kalır,
yerimizde durur ve kederle boğuşuruz.
Kapa çeneni.
Üç ay sonra annemin doğum günü için geri dönersin,
sonra da benimki için,
bize güzel hediyeler falan getirirsin.
Ama sonra yine çeker gidersin.
Sonrasında da
seni Noel'e bekleriz.
Bu kadar işte.
- İstediğini düşün. - Midemi bulandırıyorsun.
Tek istediğin bizi hayatından çıkarmak.
Kapa çeneni!
Sinirimi bozmayı kes, tamam mı?
Bıktım!
- Quentin! - Siktir git!
Bana dokunma, duydun mu!
Bitti! Sakın bir daha bana dokunma!
Lucas!
Lucas, buraya gel!
Bırak şunu, hadi içeri girelim. Bırak sinirini yaşasın.
Anne, hadi içeri.
Bana kardeşinle nasıl ilgileneceğimi anlatma!
İşinize bakın, gösteri yok.
Şerefsiz!
Neden benden nefret ediyor?
Aptallaşma. Gel buraya.
Hadi içeri girelim, soğuk alacağız. Hadi.
Sen git. Hepsinden bıktım.
Biraz çaba göster. Hadi.
Yardım etmeye geldiler, tamam mı?
Onlar gidince ev bomboş kalacak.
St. Marc'a kaydolacağım,
sen yalnız kalma diye.
Hayır, öyle bir şey söz konusu değil.
Chambéry'de arkadaşlarınla kal. Hafta sonları görüşürüz.
Ne senin ne de ağabeyinin bana bakmasına ihtiyacım var.
Benim size bakmam lazım.
Bu seneyi bitirebilirim. Sonrasına seneye bakarız.
Hayır, bakmayız. Hayır!
Endişelenme. Hadi.
Sen ne yapacaksın?
Okula dönüp çalışacağım.
Çocukların bana ihtiyacı var.
Ben onların öğretmeniyim. Okumayı öğreniyorlar.
Kendin için ne yapacaksın anne?
Bekleyeceğim.
Babanız olmadan idare etmekten başka bir seçeneğim yok.
Kabullenmeye çalışacağım.
Belki bir gün çok yaşlanınca
babanızın aksine yaşlanabildiğim için şanslı olduğumu söylerim.
Bana bir sigara verir misin?
Bu hileli bir soru mu?
Üstünde varsa ver. Eminim vardır.
Nerede? Buradaymış.
Size tatlı ayırdık.
Hayır, teşekkürler. Sen ister misin?
Hayır.
Cesur ol.
Güle güle.
- Ben bunu yapamam. - Yaparsın.
Yaparsın.
Sana yardım edeceğim.
Her şeyimi kaybettim.
Verandadalar…
Ben diyorum ki,
Lucas'ı bir haftalığına Paris'e götüreyim.
Seninle fazla ilgilenemem ama okul başlamadan tatil yapmış olursun.
Annem izin verirse yarın gideriz.
Bunu ister misin?
Evet.
Sana ayıracak fazla vaktim olmayacak.
Saat 9'da istasyona doğru çıkarız.
Bu gece Oscar'da kalabilir miyim?
Oscar'da mı?
- Orada kalsam olur mu? - Olur.
Önce Paris için çantanı hazırla.
İkinizi de seviyorum.
Oscar'larda kendim için yeni bir kadere karar verdim.
Yalnız yaşamak istedim,
kimsenin benden bir talepte bulunmasına izin vermeden.
Bu bir çözümden fazlasıydı, bu bir yemindi.
Kimseye borcum olmasın istedim.
Bu uğurda aşk fikrini dahi feda etmeye hazırdım.
Ne arıyorsun?
Müzik açıyorum.
Sen de mi buradasın?
Babamın mezarını bulamadım.
Şu çiçekli olan sandım.
Hayır, bu işte.
Yalnız kalmak istersen gidebilirim.
Sence babam benim hakkımda ne düşünüyordu?
Ona kök söktürdüğün dışında mı?
İbne olmam onu hayal kırıklığına uğrattı.
Hayır, neden? Hiç öyle bir şey söylemedi ki.
Bunu benden önce biliyordu. Hatırlıyorum.
O zamanlar sekiz ya da dokuz yaşındaydım.
Suratındaki o hayal kırıklığı dolu bakışı hatırlıyorum baba.
İkimiz evde yalnızdık.
Daha o zamandan yıpranmış görünüyordun.
Sanki benim hakkımdaki kararını çoktan vermişti…
…ve ona bir faydamın dokunmayacağını düşünüyordu.
Ne böyle bir şey söyle ne de buna inan.
Bu doğru değil, tamam mı?
Babam asla böyle düşünmedi.
Seni tüm kalbiyle seviyordu.
Bunları aklından çıkar.
Ölüyü suçlama.
Neden ki?
40 dakikaya çıkıyoruz.
Müşteri gelirse onu tanımıyormuş gibi yap, tamam mı?
Normalde beklediği yer burası.
Selam, ben Lucas.
Lilio, memnun oldum.
Yapma Quentin.
Ona anahtarlarını versen iyi olur…
Ben Lara'da kalırım. Size katılmayacağım.
Sen döndüğünde Lucas orada olur.
İşin ne zaman bitiyor?
18.00'de ama dışarı çıkmak istersen bir şeyler yapabilirim.
Yok, o evde durur.
Yemek yapsın diye para verdim.
Seni şimdiden sömürmeye başlamış. Dikkat et.
Müşteri geldi. Bekleyin.
Durak Place des Fêtes durağı.
Adresi, kapı şifresini ve katı yazdım, tamam mı?
Üzgünüm çocuklar.
Bizi daireye bırakır mısın?
Üzgünüm, en fazla garaja gidebilirim.
Ben garajı görmek isterim.
Atlayın.
Hayır, Lara beni bekliyor.
Lucas'yı alayım mı?
- Emin misin? - Evet, istiyor, değil mi?
Tamam, görüşürüz.
Görüşürüz. Lara'yı benim için öpersin.
Hadi, atla.
Gidelim.
Kendini incitmedin Tam tahmin ettiğim gibi
Bak işte faydası yok Rüzgârdan sakınmanın
Deniz kabuklarıyız biz Kumların dört bir tarafına dağılmış
Dönme şansımız yok denizin sakin olduğu zamanlara
Lucas, affet beni. Özür dilerim.
Üzgünüm.
Aptalın tekiyim, düşünemedim.
Hiç de bile. Güzel de şarkıymış.
Üzgünüm.
Gel buraya.
Teşekkürler.
Benim. Geç saatte mi aradım?
Hayır tatlım. Sesini duymak güzel.
Yatmış mıydın?
Hayır, ben…
Yatak odamdayım. Kitap okuyordum.
Ee…
Anlat hadi, ilk günün nasıl geçti?
Harikaydı, gerçekten harika.
Burada olduğum için mutluyum.
Çok havalı bir yer.
Ağabeyin seni bugün nerelere götürdü?
Bana mahalleyi gezdirdi.
Sonra da Seine’e götürdü.
Pont Neuf'ün oraya mı?
Köprünün adını unuttum.
Louvre'un yanındaki Pont Neuf.
Louvre'u görmek zorundasın canım.
Burada göremeyeceğin şeyleri görmeye çalış.
Öyle yaparım. Ona da söylerim.
Bir de Jeu de Paume Müzesi de var.
Aynı bölgede. Hatta Monet'nin Nilüferleri de orada.
Bilmiyorum.
Ama Quentin muhtemelen bilir.
Seni oraya götürsün. Hepsini ezbere biliyor.
Öyle yaparım.
Tamam anne.
Sen nasılsın?
Nasıl hissediyorsun?
Ortalık daha sessiz.
Sadece teyzen ve büyükannen kaldı.
Bu sabah babanın hayat sigortası için bankaya gittik.
Size de pay düştüğü için bu konuyu sizinle de konuşmam gerekiyor.
Babamın ölümünden para falan almayacağım.
Hiç başlama Lucas.
Eğitimin için ihtiyacın olacak.
Senin olsun. Hiçbir şey istemiyorum.
Dinle, döndüğünde daha iyi açıklarım, tamam mı?
O parayı duymak istemiyorum.
Kulağa absürt geldiğini biliyorum,
sanki bundan faydalanıyormuşsun gibi ama öyle değil.
Baban da bunu isterdi.
Babamın ne isteyeceğini tahmin etmeyi bırakalım.
O daha uzun yaşamak isterdi. Gerisini kimse bilmiyor.
Bu kadar acımasız olma.
Olmak zorundayım.
Sana nasıl hissettiğini sordum.
Günün saatine göre değişiyor.
Ama merak etme.
Ben iyi olacağım.
Hâlâ orada mısın?
Ne yapıyorsun?
Hiç.
Bir şeylerin kötü gittiğini söylemekte neden bu kadar güçlük çekiyoruz?
Dr. Dauvert'in sana verdiği hapları alıyor musun?
Yorgunum anne, kapatsam iyi olur.
Yarın beni arayıp gününü anlat.
- Tamam. - Anlaşıldı mı?
Evet.
Sevgiler ve öpücükler canım.
Seni seviyorum anne, çok fazla.
Selam!
Selam.
Kalk bakalım. Saat 11 oldu.
- Eve ihtiyacım var. - Harika uyudum!
Dün gece için özür dilerim.
Lara babam için çok üzüldü. Onunla kaldım.
Onu tanımıyordu ki.
Başkaları için de üzülebilirsin.
Kalk.
Tamam, bana beş dakika daha ver.
Eşyalarıma mı dokundun?
Hayır, baktım sadece.
Tablo tek başına mı oynadı?
Odamı kullanacaksan hiçbir şeye dokunma.
Baktım işte, dokunmadım.
Bazı çok hoş şeyler gördüm.
Hadi artık, kalk.
Evi temizlemem lazım.
Bir saat içinde önemli bir küratör gelecek.
Yatağımda çıplak mı yattın?
- Hadi ama… - İğrenç.
Bornoz falan giy.
Lil gitti mi?
Evet, çalışıyor. İsmi de Lilio, Lil değil.
Lille, Kuzey Fransa'da bir şehir.
Yatağı topla lütfen.
- Önce bir kahve yapayım. - Acele et, konsantre olmalıyım.
Kahveni bir barda falan iç.
Daha iyi olur.
Seni görüyorum.
Tereyağı dolapta. İyi günler evlat! Lilio.
Harikasın dostum! Sırada Ricard Ödülü var.
Quentin!
Acaba küratör geldiğinde
ona işlerini gösterirken sizi izleyebilir miyim?
Yaptığın işler çok ilgimi çekiyor.
Daha iyi anlamama da faydası olur.
Her ne kadar sürekli olarak bir şeyleri anlamak zorunda olmasam da.
Cevap vermiyor musun?
Cevap hayır. Bu benim işim, bugün olmaz.
Ayağımızın altında olmanı istemiyorum.
Bu önemli bir randevu.
Küçük kardeşim olmadan da bir stüdyomun olmaması yeterince kötü.
Tamam, anladım.
Öğle yemeğinde görüşürüz.
Ama ben müsait değilim Lucas.
Kadının bir saat içinde burada olacağını söyledin.
Bütün gün sürmeyecek, değil mi?
Süreceği kadar sürecek işte, bir saat dedim
ama akşamüstüne dek gelmeme ihtimali de var.
Hava güneşli, yürüyüşe çıkarım.
Harika, git biraz yürü. Akşam 6'ya kadar dışarıda kalmaya çalış.
Akşam 6 mı? Akşam 6'ya kadar ne yapacağım?
Bilmiyorum, gelmeyi sen istedim.
Yürü, sinemaya git…
Yakınlarda bir havuz var, istersen bone ödünç verebilirim.
Bir çaresine bak. Bebek değilsin.
Parisli olmaktan memnunsanız el çırpın
Sinirimi bozmaya mı çalışıyorsun? Yürü hadi.
Evet, ona uğraşıyorum. Dokunma bana yavşak, dokunma!
Anladım, gidiyorum.
Gideceksin tabii.
Söylemiştim sana, hiç sızlanma şimdi.
Ne kadar temizlersen temizle evin bok gibi.
Nasıl iyi bir izlenim bırakabilirsin ki?
Kapa çeneni ve defol!
Önemli bir randevum var diyorum gelip sinirimi bozuyorsun!
Sokayım randevuna! Sana ihtiyacım yok!
Keşke olmasa! Defol!
Al, yemek için 10 euro, şimdi siktir git.
Akşam 6'ya kadar da gelme!
Şu anda Paris'teki ilk yalnız günümden bahsetmek istemiyorum.
Bunun bir önemi vardı ama o anda bunun farkında değildim.
Önemli olduğunu düşünmüştüm.
Karıştırıyorum, tam olarak ne diyeceğimi bilmiyorum
ama çok yürüdüğüm bir gün olmuştu.
Ve üşümüştüm.
Yalan söylemeyeceğim.
O gün biriyle buluştum
ve de bir rahiple konuştum.
Akşam 6'da geri döndüm,
tıpkı Quentin'in istediği gibi.
Onunla bütün gün iletişime geçmedim,
sırf gururdan, itiraf ediyorum, yaşadıklarımızdan dolayı.
Geri döndüğümde kapı kilitliydi ve panik yaptım.
Birkaç saniyeliğine beni istemediğini düşündüm.
Quentin, benim.
Kapıdayım ama evde kimse yok.
Tamam.
Bekleyeyim mi yoksa oraya mı geleyim?
İsmi ne demiştin?
Nasıl gidiyor?
Sonia, kardeşimle tanış, Lucas.
Sonia bize Cergy Güzel Sanatlar'da ders verirdi.
Kutlama yapıyoruz.
Küratör beni Lafayette Anticipations'da konuk edecek.
Harika!
Buket kimin için?
Senin için. İyi geçeceğine emindim.
Gel buraya evlat.
İşte benim küçük kardeşim.
Hamid, bir tur daha bira alabilir miyiz?
Şimdi ne oldu?
Eğer bir şey söyleyemeyeceksek seninle konuşmak zor.
- O da mı Güzel Sanatlar'daydı? - Evet, orada tanıştık zaten.
O dönemde yaptığın işler
sonradan hep başına bela oldu.
Öğrenciler bir adet olarak profesörlerin karikatürlerini hep yapar.
Bu sağlıklıdır.
İşlerini paylaşmadan önce de imzalarsın.
Ancak o defaki aşırıydı.
Komik değiller miydi?
Evet, diğerleri komikti, ama o bahsettiğim sıkıntılıydı.
Hepimiz Hélène adına çok utanmıştık.
Kendisi utanmamıştı. Hiç beni suçlamadı.
Herkes çok sinirlenmişti.
Teşekkürler Hamid.
Sessiz kalacağıma dair kendime söz verdim.
Hakkımda kötü bir fikir edinmelerini istemiyordum.
Elbette ki sanat hakkında konuşacaklardı.
Kesinlikle konuşmaktan kaçınmalıydım.
Çünkü bir şey bildiğim yoktu
ve bir fikir belirtecek olsam Quentin bu fikri darmadağın ederdi
ve küçük düşerdim.
Onu zenginliklerle donatılmış bir adamdan kaçarken resmettin,
adama da pençe çizmiştin.
Pençe falan yoktu.
Kadının yüzüne de gülümseme koymuştun, sanki yakalanmayı istiyormuş gibi.
Kendisi burjuva huylarından bahsetti
ben de onu, burjuvazinin hayaletiyle çizdim.
Onu para belasından kaçamayan bir Yahudi olarak gösterip dalga geçtin.
Ne üstüne çalışıyorsun? Görmeyi…
Çalışmıyorum.
Bu doğru değil.
Doğru.
Gare de Lyon'da araba park ediyorum.
İşim bu.
Pes ederek hata yapıyorsun.
Önümüzdeki sonbaharda bir sergi düzenlenecek,
"Afrika ve diasporasında sanat" üstüne olacak.
Küratörü iyi tanıyorum. Dosyanı ona gösterebilirim.
Gösterecek bir şeylerin var, değil mi?
Üzgünüm, sunacak bir şeyim yok.
Benim ailem İtalyan.
Fahişeye bak, gelmiş benden Afrika maskesi istiyor…
Bir de çizimlerimin antisemitist olduğunu ima ettikten hemen sonra.
Dişlerimi kontrol etse daha az ahlaksızca olurdu.
Hadi ama, o hayatı boyunca ırkçılık karşıtı gruplarda mücadele etti.
Sen onun gibi beyazlar sayesinde Güzel Sanatlar'a girebildin.
Beyaz kırılganlığına başlatma şimdi. Kaybol.
Sanat senin için bitti mi peki?
Bittiği falan yok.
Bu beyefendi antisemitist olsa da büyük bir yeteneğe sahip.
İnsanı sanatçıdan ayırmak gerek.
Antisemitist tabii,
ırkçılığını gizlemeyen her ırk mensubunun olduğu gibi.
Bundan da bıktım.
Sürtüğe bak ya.
Ölesim geldi.
Antisemitist ve mizojini de unutmayalım!
Buna bayıldım.
Çok güzel.
Tarzı gördün mü?
Evet, beğendim.
Böyle hayal etmemiştim.
Detayları görüyor musun?
Bunu da gösterebilir miyim?
- Sanırım. - Her şeyi göster.
Bu doğrudan konuya giriyor.
Bir saniye…
Yelpazelerine merhaba de.
Bu senin için.
Benim küçük deliğim.
Asıl gizli olanları göstersene.
Gizli çizimler mi?
Özel sayılırlar.
Bakabilir miyim?
Al, bak bakalım.
Hepsi birer çalışma zaten.
Komikmiş.
Sadece erkekleri çiziyorsun.
Evet, genelde erkek vücutları çizerim.
Taşakları yanlış çizmişim ama yine de hoşuma gidiyor.
İki güzel armut gibi.
Onları benimkilere tercih ediyorsun demek.
Bunu aynada mı yaptın?
Pardon.
Bunlar gerçekten cüretkâr olanlar.
Gıcıklık edip burada mı kalmak istiyorsun?
Aile geleneği olarak yatak paylaşmadığımızı biliyorum
ama bir istisna yapabiliriz.
Uyuduğunu duymak ya da görmek gibi bir niyetim yok.
Biliyorsun, babamız hakkında benimle konuşabilirsin.
Sen de benimle konuşabilirsin.
Tamam.
İlk günü anlatacağıma söz vermiştim.
İki aşaması vardı.
Bu ikisi arasında epey vakit geçirdim;
şehirde yürüdüm, üşüdüm…
Bu iki aşamanın,
birbiriyle hiç alakası yoktu.
Aralarında bir bağlantı olduğunu düşünebilirsiniz diye böyle anlatıyorum.
Sadece böyle gelişti.
Dua edesim gelmişti ve biriyle takıldım.
Merhaba.
Güzel, yaşın hakkında yalan söylememişsin.
Kapıyı kapatayım mı?
Geliyor musun?
Merhaba.
Güzel, değil mi?
Rubens gibi ama değil.
Size engel oluyor muyum?
Neden ki? Kilise herkese açık.
Stres yapma, ailem 8'den önce gelmez.
Aptal gibi hissediyorum.
Tipin değilsem durabiliriz.
Hayır, ondan değil.
Sadece böyle doğrudan takılmalara alışık değilim.
Ama bu huyumun değişmesini de istiyorum.
Neden ki?
Bilmiyorum.
Şu sıralar zihnimden pek hoşlanmıyorum.
Daha ziyade…
…kontrolün bedenimde olmasını
her şey tüy gibi hafif olsun istiyorum.
Kendini rahat bırak o zaman.
Ama henüz o noktada değilim.
Son derece ölü duruyor.
Evet, haklısın.
Umutsuz görünüyor.
Yine de…
Acaba Diriliş'i nasıl açıklıyorsunuz?
Şöyle diyeyim…
Diriliş bize umut verendir,
içimizde yaşama isteği ve cesareti uyandırandır.
Ama bunun soruna cevap olduğunu sanmıyorum.
Oldu aslında.
Sanırım ne demek olduğunu anladım.
Şey gibi…
Kayıp bir doğaüstü hayata giden bir yol.
Evet.
Kaybedilen ve bize geri verilen bir şey.
Diriliş, Kefaret'in ayrılmaz bir parçasıdır.
Ölüm hayata açılır,
Diriliş ise çarmıhta çekilen acıları sona erdirir.
Acı çekmenin gizemi,
nihai çözümünü
yalnızca ölmekte olan ve yüceleşmiş Mesih'in gizeminde bulur.
Bu muhtemelen aptalca gelecek
ama bence…
Bunu unuttuğunuz bir şeyi, aniden hatırlamak gibi görüyorum.
Yakınlarda birini mi kaybettin?
Bundan bahsetmek istemiyorum.
Gitmem lazım.
Dinlediğiniz için teşekkürler.
Bu gerçekten aptalca bir fikir.
- Neden? - Çünkü seni bir daha görmek istiyorum.
Çok hoşsun.
Ama…
Bir defa da yeterince iyi.
Sen ismini bilmeden seks yaptığım ilk erkeksin.
Benim adım…
Hayır, hiçbir şey söyleme. Kapa çeneni.
Benden daha az becerikli erkeklerle tanışacaksın.
Öyle mi dersin?
Bundan eminim.
Bir haftalığına buradasın, dikkatin dağılmasın.
Bir kişiye odaklan.
Tuzağa düşürülmek taşralıları çekici kılıyor.
Sen benden daha Parislisin.
Gerçekten öyle mi düşünüyorsun?
İşte bu taşralı düşüncesi. Hiçbir Parisli bundan gurur duymaz.
Numaranı vermezsen gidemezsin.
Geçen hafta babam öldü.
İlk günümü böyle geçirdim.
Ama hatırlamaya değer olan kısım,
benim unutulmaz bulduğum şey,
bir sonraki geceyi
Lilio ile aynı odada geçirmekti,
aramızda sadece santimetreler vardı.
- Biraz hava almak ister misin? - Elbette.
Koridorda üşümüştüm zaten.
Ayaklar çöp kutusunun üstüne.
Hadi, başla.
Isınmak için on kere.
Uyan.
Koçlar, ayak bilekleriyle koşar, değil mi?
Dizlerini ellerine çek. Daha yukarı.
Sen yaşlı olabilirsin ama ben gayet rahat koşuyorum.
- Hadi, gidelim. - Tamam.
Böyle olmadı. Şunun üstüne çık da düzgün görünsün.
- Gülelim mi gülmeyelim mi? - Gül, annem için çekiyoruz.
Seni tek bırakmam sorun olur mu?
Hayır, olmaz, gerçekten.
Merak etme.
Akşam yemeğine kadar dışarıda kal. Lilio'nun çalışması lazımmış.
Evet, söyledi.
Ben alışverişi yaparım sonra da…
Akşam yemeğine kalmayabilir. Bir şeyler ayarla.
Orangerie Müzesi'ne gitmek kolay.
Tuileries Bahçesi'nden geçip devam edeceksin,
sonra karşına Yunan tapınaklarına benzeyen iki bina çıkacak.
Sağ tarafta Jeu de Paume olacak.
Annemin dediğinin aksine "Nilüferler" orada değil.
Sen soldakine gireceksin.
Giriş ya öndeydi ya da yan tarafta.
Bir şekilde bulurum.
Karıştırılacak bir yol değil zaten.
Ben kaçtım evlat. Yarın görüşürüz.
Beni evde beklersin, anahtarım yok.
Seninle Louvre'u gezmek keyifliydi.
Yarın görüşürüz.
Güle güle.
Ne oldu?
Döndün mü?
- Seni rahatsız mı ettim? - Evet.
Birini bekliyorum.
Sonra gel.
Quentin'in odasında takılırım.
Hayır, gerçekten gitmen lazım.
Selam Thierry.
- İyi misin? - İçeri girebilir miyim?
Arkadaşımın kardeşi vardı da şimdi gidecek.
İsterse kalabilir.
Hayır, gidiyor.
Üçlü bana uyar.
Daha fazla para veririm.
Bir ellilik daha veririm.
- Gidecek. - Evet, ben gideyim.
Görüşürüz.
- İyi günler. - Sana da.
Oldu bitti.
Bire bir hizmetime ihtiyacınız olursa ben hazırım.
Gerçekten mi?
Sen biraz genç değil misin?
Telefon numaranız var mı?
Seninki ne?
Hanımefendi.
07 60 20 95 87.
Artık ikimiz de birbirimizi arayabiliriz.
Eğer bunu yaparsak Lilio'yu rahat bırakacaksınız, tamam mı?
Seks sonrası sigarası mı?
Beni yoruyorsun Lucas.
Yaptığın şey beni rahatsız etmiyor.
Kimseye söylemem.
Bu yüzden aramız açılırsa saçma olur.
Kafanda kurmayı bırak Lucas.
Onu sık sık görüyor musun?
Sadece para için olmadığını anlıyorsun, değil mi?
Aranızdaki bir oyun mu?
Bu akşam Montreuil'de annemin restoranında yemek yiyeceğim.
Quentin'e eğer istersen seni de götüreceğimi söyledim.
Gerçekten mi?
Servis yapmayı bitirdikten sonra gideriz.
İstersen tabii.
Güzel olur.
Şimdi ne yapalım?
Bir fikrin var mı?
Belki bana o adamla oynadığınız oyunu açıklayabilirsin.
Seni ilgilendirmez ahmak.
- Teslimat, yarın sabah 9'da. - Tamam, hanımefendi.
- Sabah 9. - Tamam.
Tamam, hadi gidin.
Burada aşçılık mı yaptın?
Anneme yardım ediyordum.
Mönüdeki tüm yemekleri biliyor musun?
Hem de her birini.
- Bu da mönüde mi? - Hayır.
Burnuma güzel kokular geliyor!
- Ne yapıyorsun oğlum? - Kik alicha'yı denemesi lazım.
- Kim diyor? - Bücüre bak.
Hepsini yiyeceksin! Burada tabakta yemek bırakmak yok.
Ben her zaman yemeğimi bitiririm.
Dün gece kendisi de gördü.
Güzel. Dur, şurayı bir sileyim.
Hayır, bırak rahat rahat yapayım.
Masayı kurmasına yardım etsene Lucas.
Hoş bir masa olmuş.
Belki eli kulağında biri geliyordur diye.
Baksana…
Annen nasıl?
Başa çıkabiliyor mu?
Evet.
Babanı kaybetmenin zor olduğunu biliyorum tatlım
ama eşini kaybetmek…
Tüm varlığını kaybediyorsun.
Kendi yarını kaybediyorsun, hayat arkadaşını kaybediyorsun.
Berbat bir şey.
Sana gerçekten çok ihtiyacı olacak.
Senin artık babana ihtiyacın yok, artık büyüdün, değil mi?
Benim kocam çok yakışıklıydı!
O da…
Aynısı.
Bu konuyu kapatmıştık.
Babandan ne zaman bahsetsek…
Hep canımız sıkılıyor.
Terk eden oydu, unuttun mu?
- Orospunun teki için. - Tanrım…
- Ne? - Bunu şimdi yapmak zorunda mıyız?
- O kadını mı savunacaksın? - Şimdi olmaz, tamam mı?
Tamam, babanı unut gitsin.
Senden bahsedelim.
Söylesene, aşk hayatın ne âlemde?
Fabrice ne…
Şu sıralar fazlaca sakin.
Fabrice bir süre önce gitti.
Ondan hiç hazzetmemiştim.
Neden ki?
- Fazla beyaz olabilir. - Siktir.
Ya da yeterince değildi.
Anne, çok sinir bozucusun.
Gerçekten sinir bozucusun.
Sen anlamazsın seni kornacı. Kornacı ne demek biliyor musun?
- Hayır, ne demek? - Beyaz erkek.
Anne, onu rahat bırak.
Doğru ama!
Ben çok gördüm geçirdim…
Başkaları için aynısı geçerli değil.
Hayır.
Bunu biliyorum.
Sadece uyardım.
Kız arkadaşın var mı?
Siyah? Beyaz? Sarı?
Abartıyorsun. Onu rahat bırak.
Sadece soru soruyorum!
Bu hassas bir konu.
Hayır, boştayım.
Boştaymış!
Ne yapıyorsun Lucas?
Eğer hamleyi senin yapmanı beklersem sonsuza dek süreceğini fark ettim.
Hayatın zor ama biraz acele etmiyor musun?
Vakit kaybetmek istemiyorum.
Sonsuza dek süren bir şey yok, beklemeyeceğim.
Yanılıyor olabilirsin.
Ne hakkında?
Benim buna hazır olduğum hakkında.
Ne yani ibne değil misin?
İbnenin en önde gideniyim hem de.
Ama sen benim arkadaşımın kardeşisin. Bunu istemezsin.
İstiyorum.
Tek istediğim bu.
Başka erkeklerle tanışacaksın…
Tamam, dur.
- Eminim. - Seni öptüğüm için üzgünüm.
Sen Quentin'in küçük kardeşisin.
Ben 29 yaşındayım sen 17.
Kapa çeneni. Bana ders verme lütfen.
Hakkımda yanılıyorsun.
Ben senden daha yaşlıyım.
Hayal edemeyeceğin şeyler biliyorum.
Hadi Lucas.
Gidip biraz yürüyelim.
Hayır, erken kalkacağım.
Oscar ders notlarını verebilir ama öğretmenlerine de sorabilirsin.
Onlar neler olduğunu biliyordur.
Beni duydun mu Lucas?
Diğer yatılı öğrencileri tekrar göreceksin.
Onlarla beraber olunca daha iyi hissedersin.
Sanki hayatımı burada geçirmiş gibiyim.
Lilio yok mu?
Hayır, dediğim gibi, yalnızım.
Ücretinin ne kadar olduğunu söylemedin.
- 50. - 50 euro mu?
150 euro.
Sen ne istersen onu yaparız.
Hiçbir şey istemiyorum.
Tek isteğim her şeyi Lilio'ya anlatman.
Lilio'ya mı?
Evet, yaptığımız her şeyi anlat.
O kadar acele etme.
Sana bir bakayım.
Arkanı dön.
Hayır, külodun kalsın. Yavaşça.
Acelemiz yok.
Lilio mu geldi?
Sinsi şeytan her şeyi planlamış.
Neler oluyor? Siz kimsiniz?
Defolun evimden!
Hiç utanmanız yok mu!
Neler oluyor? Kafayı mı yedin?
Buraya gel! Neler oluyor?
Bu paralar da ne?
Bu paranın burada ne işi var?
Neden buradalar?
Bunu neden yapıyorsun?
Bıktım ulan senden! Neden?
- Bunu neden yaptın? - Bu bir oyun!
Oyun mu? Buna oyun mu diyorsun?
Hadi, üstüne bir şeyler giy. Oyunmuş!
Seni eve gönderiyorum.
Seni buraya getirmek kötü bir fikirdi.
Öyleydi. Eve git ve tek kelime etme.
Annemin bilmesine gerek yok.
Kendini kontrol etmelisin.
Babamın ölümünden böyle faydalanman iğrenç.
Elime yüzüme bulaştırdığımı biliyorum, üzgünüm.
Şu an her şey yeterince üzücü.
Çektiğin keder her şeyin içine edemez.
Beni ve annemizi düşünmelisin.
Biz hayvan değiliz.
Biz de acı çekiyoruz.
Beni gönderme.
Beni yanından gönderme lütfen.
Hayır, bu gece evde olacaksın.
Şu anda buradayım.
Bir şeyleri atlamış olabilirim ama iki hafta daha dayanamadım.
Seni özlüyorum baba.
Sana ihtiyacım var.
Duydun mu dediklerimi?
Sen öldüğünden bu yana her şey çok berrak.
Dünyadaki yerimizi tam olarak anladığımı hissediyorum.
Ve bu yer, baba,
beş para etmez.
İstersen konuşabiliriz.
Bana her şeyi anlatabilirsin.
Paris'te olanları anlat.
Bize yardımcı olabilir.
Merak ediyorum.
Neyi? Neyi merak ediyorsun?
- Endişe edip etmemem gerektiğini. - Yok.
İkiniz de baş belasısınız, ağabeyin de sen de.
Aramızda sır olsun istemiyorum.
Senin hiç mi sırrın yok?
Neyi ima ediyorsun?
Hiç.
Soracak sorun varsa sor.
Aklından ne geçiyor?
Söyle.
Babam bilerek yapmış olabilir mi?
Ne?
Düz yolda karşıdan bir tır gelirken
arabasının kontrolünü yitirmiş, belki de bunu istedi.
Son kilometreleri sen süreceksin.
Araba sürmezsen gözetimli sürüşün bir anlamı yok.
Bu benim utanç hikâyem;
aklıma yerleşip
her şeyi yok ederek
hüküm sürmeye başlayan utancımın.
Beynimi ve kalbimi çürütüyor.
Suçlu olduğumu bilerek bir yargıç olarak konuşuyorum.
Düşüşümü görüyorsun.
İnkâr edemezsin baba, sen yolumun nereye çıkacağını görmedin.
Mazeretlerim kabul edilemez.
En iyiyle, en kötüyü karıştırdım.
Sen ölünce, dünya bana gerçekleri söylüyor sandım.
Ama söylemedi.
Şu anda geçmişte olduğundan daha fazla gerçek yok.
Kimse gerçekleri söylemiyor.
Susmalıyız.
Susacağım.
Bana gerçekler söylenene dek
ağzım kapalı kalacak.
Sessizliğe adım atıyorum.
Tanrı'ya yemin ediyorum.
Hadi.
Neyin peşindesin?
Müdür yardımcısı bekliyor.
Valizini buraya bırakıyorum.
Hadi. Yan taraflardan katlayın.
Dayan Lucas.
Bizimle kal.
Seni arayacağım. Merak etme, seni arayacağım.
Onunla gidebilirsiniz.
Çıkın hanımefendi.
Şu anda ambulanstasın.
Tamamız.
Kapıyı kapatıyorum.
Çok sıcak.
Bir şey yapamaz mıyız?
Hayır, üzgünüm.
Sıkışmış gibi görünüyor.
Başarabiliyor musun?
Ne oldu?
Dur, ne yapıyorsun?
Birazdan gitmeniz gerekecek.
Birkaç dakika daha.
Hadi bakalım, nazikçe.
- İşte. - Teşekkürler.
Gitmek pek kolay değildir.
Ziyaretsiz iki hafta o kadar da uzun değil canım, değil mi?
Burada biraz dinlenebileceksin.
Sana mektup yazabiliyoruz, söz her gün yazacağım.
Ama galiba postalarını haftada bir alabiliyorsun.
Doktor karar veriyor.
Pekâlâ.
Cevap yazamazsan merak etme.
Pijamalar bir iki günlüğüne dediler.
Sana dediklerini unutma.
Kütüphaneden kitap ödünç alabilirsin.
Benim burada kalmama izin yok.
Odanda bile olmamalıyım.
Senin için de yeterince açıksa gideceğim.
Burada kilit altında değilsin, biliyorsun değil mi?
İyi hisseder hissetmez ayrılabilirsin, tamam mı?
Doktor karar senin dedi. Bu gönüllü bir yatış.
Yakında görüşürüz.
Seni seviyorum.
Quentin de seni seviyor.
Başaracaksın canım.
Güle güle.
Belki bir gün ufak bir oyun oynarız.
Kazanacağına da eminim.
Pekâlâ.
Rehberli tura geçelim.
Tamam mı Lucas?
Sağında bir kilise var.
Oraya sonra gideriz.
Sipariş vermeye hazır mısınız?
- Bugün tatlı seçebiliyor muyuz? - Evet, Noel için.
Ne istersiniz çocuklar?
Ben karaorman pastası alacağım.
Lucas için de çikolata soslu dondurma.
Sen ne alırsın Quentin?
Ben bir şey istemiyorum.
Sadece kahve.
Benim hatırım için bir tatlı al.
Başka seçeneğim yok demek, pekâlâ.
O zaman çikolata soslu dondurma.
Çok sağ olun.
Ne oldu?
Yeni bir sergi! Dağ keçileri…
Tatlılarmış. Çok güzel. Harika bir hayvan.
Belki değişiklik olsun diye
kendi işlerini sergilemeyi teklif edebilirsin.
- Ciddi misin? - İşlerini sergilemelisin.
Sanki hayattaki amacım her zaman
Chambéry hastanesinin lokantasında bir sergi düzenlemekmiş gibi.
İğrençsin!
Bitirmişti, ben de biraz daha vereyim dedim.
Yetersizlik, durağanlaşma.
Mesela Fransa dışındaki termik santrallerden elektrik almak için
Fessenheim'ı kapatmak.
Bu devasa bir sembol.
Hükümet, ülkeyi 21. yüzyıldan 19. yüzyıla dönmeye zorlamaktadır.
Bu, iklime ve ulusal egemenliğe yönelik bir saldırıdır.
Ve en önemlisi,
bu saldırı gelecek nesillere yapılmaktadır.
AİLE ODASI 3
Görüşürüz.
Çay çok fena sıcakmış.
Konuşmamak daha kolay.
Diğerlerini senin yerine konuşmaya mecbur bırakır.
Bu tekniği biliyorum, ben de epey kullandım.
Trenim 17.30'da kalkacak.
Konuşmasak da benim için sorun değil.
Söyleyecek bir şeyin yoksa sorun değil.
Gelmemi kimse istemedi. Gerekli olduğunu hissettiğim için geldim.
Çünkü seni görmek istedim.
Nasıl olduğunu.
Quentin'la senin hakkında konuşmak zor.
Bir sebepten kaygılı görünüyor. Hiç kolay değil.
Ayrıca söylememem gereken bir şey söleyip sana da ihanet etmek istemiyorum.
Kısmen de olsa yaptığın işte bir sorumluluğum var mı bilmiyorum
ama hakkında asla kötü düşünmediğimi bilmelisin.
Seni incitmek de istemedim.
Artık her gün seni düşünüyorum.
Belki senin istediğin şekilde değil ama…
Belki de dediğin gibi senden daha küçüğümdür
ama ben de bazen yoruluyorum.
Bazı sabahlar nasıl akşamı edeceğimi bilmiyorum.
Günlük bir mücadele.
Her şey üstüme geliyor.
Hem de bitmek bilmeden.
Teşekkürler.
Akşam 6 gibi döner misin?
Pekâlâ.
- İyi yürüyüşler. - Teşekkürler.
Bu taraftan gidelim.
Ne oldu?
Neredeydin?
Sırılsıklam olmuşsun.
Koşuya mı çıktın?
Şehre mi çıktın? Dışarıya?
Çıkamazsın demiyorum ama haber verdin mi?
Sana temiz çamaşır getirmiştim.
Arazinin dışında koştuğunu bilmiyordum.
Ne oldu?
Lilio'yu istasyona kadar bıraktım, o yüzden.
Konuşmaya ne zaman başladın?
Şimdi. Tam şu anda, seninle.
Baksana anne, bence…
…Fortineau'yu görüp çıkabileceğimi söylemenin vakti geldi.
Canım, ben buradayım!
Bununla bir alakan olduğunu düşünmek aptalca.
Yukarıdan oğlunu izlediğini düşünmek aptalca.
Onun dostu olduğunu
ve ona kendi gücünden bahşederek onu hayata döndürdüğünü düşünmek.
Aptalca ama bu gece buna inanmak çok iyi geliyor.
İçimi, sen gittiğinden bu yana, ilk defa bu düşüncenin güzelliği ısıtıyor.
Kalbimin ilk defa daha az soğuk olduğunu hissediyorum.
ve de yokluğunun daha az korkunç.
Yanımda olduğunu biliyorum.
Buradasın.
Yatağımızda yatmayacak olsan da aşkım,
yine yalnızlığa sarılacak olsam da,
sana söyleyeceklerimi dinle.
İlk defa sana sinirlenmeden uyuyacağım.
Artık sana sinirli değilim.
Seni özlüyorum.
Düşündüğün kadar güçlü değilmişim.
Beni affet.
Sen olmadan mutlu olma hakkım var mı?
Onları seninle paylaşamayacaksam bu yılları nasıl geçireceğim?
Yanımda ol aşkım.
Beni asla terk etme.
Döndün mü? Bir şey mi unuttun?
Evet.
Yarın görüşürüz.
Topu dışarıda bıraktım. Onu alır mısın?
Tamam, hallederim.
Evet anne, Lilio'nun geleceğini biliyordum.
Hızlı bir tur. Daha yeni döndü.
Ne? Lucas seninle konuştu mu?
Bir saniye…
Ne?
Ne diyorsun?
Gerçekten konuştu mu?
Lucas, önce bana Lilio'dan bahsetti,
sonra da taburcu olmak için Fortineau'yu görmemiz gerektiğini söyledi.
Hayır, yapmadık, saat geç olmuştu.
Yarın sekreteri arayacağımı söyledim.
Ama kardeşin bunları çok sakin bir şekilde söyledi.
Kendisinden çok emindi.
Bence ona güvenebiliriz.
Elbette güvenebiliriz.
Bu onun kararı.
Doktorla konuştuktan sonra haber verin.
Birlikte gitmek istersen gelebilirim.
Tamam. Randevu alınca haber verirsin.
Başaracak anne.
Biliyorum ama korksak bile bunu gösteremeyiz, tamam mı?
Bana Lilio'nun numarasını verebilir misin?
Hayır, onu aramam.
Kardeşin telefonumla bir video çekti ve ona göndermemi istedi.
Tamam, mesaj olarak at.
Seni seviyorum tatlım.
Kendini incitmedin,
Tam tahmin ettiğim gibi,
Bak işte yok bir faydası,
Rüzgârdan sakınmanın
Deniz kabuklarıyız biz
Kumların dört bir tarafına dağılmış
Dönme şansımız yok denizin sakin olduğu zamanlara
Biraz korkmuştun
Tam tahmin ettiğim gibi
Bak işte yok bir faydası
Kabuğuna çekilmenin
Deniz kabuklarıyız biz
Kumların dört bir tarafına dağılmış
Dönme şansımız yok denizin sakin olduğu zamanlara
Artık yok!
Evet, bitirdim.
BABAM İÇİN