Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
- Подготвена си? - Чекај! Чекај! Да!
- Остани фокусирана. - Да се фокусирам. Сфатив!
- Те држам... - Не, да, држи ме!
Ајде. Користи ги двете сопирачки. -Важи.
- Не пуштај... - Оди! Лесно е!
- Така е! - О! Бабак!
Го правиш тоа! Само вози.
Можам јас. Остани фокусирана.
Роја?
Роја!
Што ти се случи?
Ме уплаши! Стани.
- Добро си? - Да.
БЕЗ НЕА
Ги собирам сите во лобито за групна фотографија.
Убаво е да биде тука на мојот последен ден.
Да.
Не заборавај, полевај ги двапати неделно.
Да, госпоѓо. Уште нешто?
- Дали и се јави на мајката на Араш? - Да.
Ништо?
Проклетство.
- Многу ќе ми недостасуваш. - И ти мене.
Добро, ајде да се фотографираме.
Ветете ми дека некој ќе го стави Араш со Фотошоп.
Може тука?
Подготвени? 1... 2... 3.
Не сакам да се расправам за тоа.
Веќе цврсто одлучив да заминам,
иако никогаш не го посакував тоа од срце.
Тој се плаши дека ќе направиш нешто непромислено пред патувањето.
Токму така, понекогаш помислувам да откажам се.
- Навистина?! - Секако дека не!
Пакуваме се, нели?
Знам дека малку се шегуваш! Бабак знае со кого си има работа!
Тој полуде кога го загубив пасошот!
За малку ќе добиеше срцев удар!
"Како си?
Како се викаш?
Што работиш?"
Госпоѓице?
Дали сте добро?
Госпоѓице?
Подобро ви е?
Напијте се малку.
Госпоѓице.
Ми го слушате гласот?
Подигнете го прстот.
Уште еднаш.
Во што е проблемот? Не знам.
- Госпоѓо, може ли да се обидете? - Јас?
Да, вие.
Сега работи. Г-ѓа Роја Пакру, родена во 1984 во Техеран.
Да. Точно.
Може да се обидете повторно?
Вели дека не е регистрирана во системот. Чудно.
- Карими? - Да, господине?
Провери го списокот на исчезнати лица.
Да, господине.
Г-це, живеете во Техеран или дојдовте од друг град?
Дали имате татко или мајка или некои роднини овде?
Г-ѓо, ќе ја сликаме и ќе напишеме изјава.
Ако некој дојде да ја бара, ќе ја најдат.
Мајка ти е убава. Каде е ова?
Ова е нашата градинка. А ова е мајка ми, Хание.
Ти недостасува мајка ти?
Ќе дојде наскоро. Не грижи се, душо.
Амирали, не ја мачи госпоѓата.
- Имате прекрасен син. - Фала ви.
Без грижа, наскоро ќе ја најдат жена ви.
Фала.
Слушај, морам да одам. Ти остани тука.
Твоето семејство ќе дојде и ќе те земе.
Не грижи се, добро?
Оди долу. Оди!
Замолчи!
Пуштете ме!
Дојди.
Не знам зошто помислив дека си ги знаеме имињата.
Јас сум Роја.
Во нашата добротворна организација имавме една која не помнеше имиња.
Па сите ги викаше Зиба.
"Зиба, ги прегледа сметките?"
"Зиба, каде да го пратам овој пакет?"
"Зиба, ја виде Зиба? Ако ја видиш, кажи и дека Зиба ја бара!"
Засега, ќе те викаме Зиба. Може?
Запиши.
Запиши се што се сеќаваш.
Име. Адреса. Што било.
Заборави.
Погледни овде.
Ќе му објавам на цел свет дека си овде.
Уморна си?
Сакаш малку да се одмориш?
Мислиш дека сите ние сме само пет насто од универзумот?
Дури и делче од пет насто е премногу за тебе!
Замолчи!
Араш, можеме да ја видиме црната материја со ова?
Нема шанси, никако!
Со ова можеме да ја видиме месечината, Венера...
И некои згодни женски во соседството!
Ќе ти дадам да ја погледнеш месечината и ќе се воодушевиш!
Да видиш колку е сјајна и светла.
Мистична.
Така ќе заборавиш дека ја рефлектира сончевата светлина.
Како да ставиле фосфор во неа!
Роја.
Роја, душо.
- Зошто спиеш овде? - Здраво.
Колку е часот?
Рано наутро. Зошто спиеш овде?
Читав книга и заспав.
- Добро си? - Добро сум.
Дали имаше добар лет?
Оди спиј во твојот кревет. Да се истуширам и одам на работа.
- Бабак! - Да?
- Не оди во таа соба! - Зошто не?
Имаме гостинка.
- Дали е Лејли? - Не.
Ќе ти кажам за тоа. Долга приказна.
Веќе стана?
Здраво.
Јас сум Бабак. Мажот на Роја.
Ги замолив сите да ја пратат сликата онлајн. Можеби нешто ќе излезе.
Но ние не ја ни знаеме. Само нахрани ја и нека си оди.
- Но Бабак, каде ќе оди? - Не знам, Роја.
Набрзо ќе го напуштиме Иран и имам многу работи на ум.
Не можеме да имаме гости.
Да бев тука синоќа, немаше ја пуштам.
Таа е туѓинка.
Ќе си оди денес. Се сожалив на неа синоќа.
Сиромашката само стоеше на дождот и се тресеше.
И јас сум загрижена.
Што ако е бегалка и ако дојде семејството и направи сцена?
Ќе и кажам на Лејли да и најде место и ќе ја пратиме таму. Добро?
Само да не заврши како минатиот пат.
Се обидов да помогнам некому еднаш...
Еднаш?! Тоа значи дека ова е вторпат?
Добро, ќе ја пуштам да си оди.
Не биди таква. Погледни ме.
Добро. Ќе почекаме. Ако излезе нешто, добро.
Ако не, ќе мора да ја однесеш во полициска станица или слично.
Зошто не ми кажеш како изгледа ќерка ти?
Не, г-ѓо, воопшто не е дебела.
И не, нема темна кожа.
Г-ѓо, не ја видовте фотографијата?
Секако, нема проблем.
Но фотографијата што ја пративте не личи на неа.
Да. Фала.
Како е?
Тоа е убав инструмент.
Подлогата има проблеми, но севкупно има фин допир.
- Колку долго го имате? - Мислам околу 15 години.
170 милиони томани е премногу, можам да платам 130.
130 е премалку!
Можам да платам 135. Размислете и кажете ми.
Таа има околу дваесеттина години.
Г-ѓо, зошто да ви дадам адреса?
Да. Секако.
Пратете ми фотографија од сестра ви.
Ве молам.
Ќе ме полудат!
Само се јавуваат да прашаат дали исчезнатата роднина е тука!
Ме знам што да правам со сите овие книги.
Му ветив на Бабак дека ќе земам само една десетина.
Морам да се збогувам и со ова.
Ало?
Да. Јас ја објавив фотографијата.
Што?
Ќерка ви?
Сарех?
Искрено, не знам како се вика.
Не, мислам дека и таа не се сеќава.
Можеби можете да ми пратите слика.
Како тоа, имате само една слика од ќерка ви?
Во џамијата?
Г-ѓо, може да се смирите малку?
Не плачете за да можам...
Ало?
Не одговара.
О, фотографија!
Види, дали тоа си ти?
Вели: "Не можам да ви одговорам.
Веднаш дојдете во џамијата Наби."
Дали ти личи познато?
Некако личи на тебе.
ПОГРЕБ НА САРЕХ ТАЈЕБИ
Дали помниш нешто за оваа почината жена?
Сарех Тајеби.
Како можам да ви помогнам?
- Здраво. Мое сочувство. - Фала.
Ми се јави една жена... Ќе почнам од почеток.
Видете, оваа жена е загубена.
Не се сеќава ни која е ни каде живеела.
Објавивме нејзина фотографија онлајн,
и една жена ми се јави и прати фотографија...
И потоа ми прати адреса на оваа џамија.
- Не разбирам. - Што е проблемот, тато?
- Како да ви помогнам? - Мое сочувство.
Вели дека оваа жена се загубила и некој им кажал да дојдат овде.
Пред триесет минути ме контактираше една жена и ми кажа дека ја познава.
Рече дека таа е ќерка и.
Потоа телефонот се прекина и не можев да зборувам со неа.
Ми прати фотографија. Да ви покажам.
Избришана е.
Извинете г-ѓо, не ја познаваме.
Но мајка ми не се чувствува добро поради смртта на сестра ми.
Секогаш кога ќе види некој на нејзина возраст, мисли дека е таа.
Не знам каде ја видела фотографијата.
Нејзиното име е Сарех. На иста возраст како неа.
- Може да влеземе внатре. - Жена ми не се чувствува добро.
Таа постојано ме обвинува за нејзината смрт.
Вели дека Сарех е жива. Таа не е мртва.
Тато. -Таа вели дека јас ја натерав да побегне.
Ја однесов во мртовечницата. Стоев покрај нејзиното тело.
- Но таа вели дека тоа не е ќерка ми. - Да внесеме тато внатре.
- Таа ве контактираше. - Врати се внатре, тато.
- Па што се случи? - Ништо, лажен аларм.
Роја.
Таа не може да остане овде. Таа е голем товар...
- Доста! - Немој така со мене!
Не знаеме која и од каде доаѓа.
Што ако родителите покренат обвинение против нас пред да заминеме?
- Престани, Бабак! - Може да ја однесеме во полиција.
- Сега? - Да, сега!
Како си?
Извини...
И јас и Роја сме среќни што си овде.
Но вистината е дека сме врзани.
Пакуваме се и заминуваме од земјата за две недели.
А Роја има операција на окото утре.
Извини.
Да?
Да, да.
Ме разбираш?
Се надевам дека родителите ќе те најдат...
Дај ми го тоа. Се пресече.
Еве.
Добро си?
Морам да...
Што?
Што кажа сега?
Зиба?
- Што се случи? - Само што кажа нешто.
Зиба, душо, што кажа?
Дали се сеќаваш на нешто?
Морам да одам.
Каде сакаш да одиш?
Зиба, каде треба да одиш?
Дали знаеш за некое место?
- Дали се сеќаваш на нешто? - Не.
Носи го ова. Ќе настинеш.
Фала ти.
Зборував со Бабак.
Одлучивме дека можеш да останеш со нас неколку дена.
Како знаеше дека лустерот ќе падне?
Не знам.
Како да знаев од минатото.
Како "дежа ви"?
Зиба!
Дали сакаш да кажеш нешто, но се плашиш?
Не.
Само да знаеш дека ако има нешто, може да остане меѓу нас.
Добро?
Да се вратиме внатре. Ладно е.
Мора да одиме во клиниката наутро за мојата операција.
Вознемирена сум.
Нема ништо лошо во ова.
Роја?
Да, мила?
Ако некој си го заборави минатото, дали е истата личност?
Или е некој друг?
Јасно е. Истата личност.
Зошто прашуваш?
Нема врска.
Таа е тука!
- Дали си добро? - Не, ме пече!
Нема потреба да се плашиш. Беше безболно.
Ќе одиме?
Лејли, запиши!
Семи кажа дека Нахид организира настан на кровот.
Сериозно? Кој е поводот?
Ќе ја гледаме месечината со телескопот на Араш.
Не знам, да го почекаме Бабак.
Да и кажам дека имаше операција и дека не можеш?
Не, можеби нема да ја видам Нахид пред да заминеме.
Само пиј ги апчињата и одмори се. Ќе одиме ако ти е подобро вечер.
- Ќе и кажам на Нахид. - Добро.
Сонував дека тој се врати. Сите беа тука.
Тоа беше голема забава.
Сите бевте тука. Сите наши роднини.
Тогаш го видов како се доближува од далечина.
Неколку луѓе беа пред него.
Потоа го загубив.
Знаеш како е кога нешто е чудно во твојот сон,
но знаеш што?
Си помислував дека сите изгледаат среќни,
но зошто јас се чувствував чудно?
Потоа видов како полека се појавува до толпата.
Дојде до мене и ме поздрави.
Го погледнав.
На почеток, неговото лице беше замаглено.
Потоа го видов.
Бев изненадена.
Сфатив дека не е Араш. Тоа беше некој друг.
Сите беа тивки. Никој не зборуваше.
Како да очекуваа од мене да одам и да го прегрнам.
И тој сакаше да ме прегрне.
Но не можев да се помрднам.
Го прашав: "Кој си ти?"
Тој рече: "Мамо, не ме препознаваш?"
"Јас сум Араш. Син ти."
Но не го препознав.
И потоа некој од толпата викна:
"Нахид! Треба да се засрамиш!"
"Тоа е Араш, твојот син!"
Дозволи да го наместам за да ја видиш месечината и ќе се воодушевиш!
Кога ќе видиш колку е светла и сјајна...
Мистична.
Ќе заборавиш дека ја рефлектира светлината на сонцето.
Како да истуриле фосфор во него!
Дали долго време бевте пријатели?
- Што? - Со синот на Нахид. Араш, нели?
Да. Јас и Араш се запознавме на факултет.
И потоа јас, Лејли и тој работевме заедно во весникот.
Станавме тројцата мускетари.
Кога ни го затворија весникот, почнавме со добротворната организација.
За неколку дена ќе бидат два месеци откако Араш исчезна.
Го баравме секаде, но никаде го нема.
Сиромашката Нахид. Остаре десет години за ова време.
Си мислев дека и мајка ти се чувствува исто како Нахид.
Зиба.
Синоќа кога праша дали личноста е иста ако го заборави минатото...
Што точно мислеше?
Мислев на тоа дека не се сеќавам која бев порано.
Но ти не рече дека не се сеќаваш, туку дека го заборави минатото.
Која е разликата?
Не знам.
Роја, нема да погледнеш?
Веќе гледам!
Убава е и црвена.
- Дали сакаш да погледнеш? - Да.
Да одиме.
Многу си досадна!
Дојди ваму, Зиба. Нека погледне.
- Веќе стана? - Да.
Дали очите ти се подобро?
Не, уште имам болки.
Беше кратковида?
Мислам, да. Подобро гледам со овие.
Ти се допаѓа книгата?
Го прочитав само почетокот. Видов дека ја читаше пред некој ден.
Неодамна ја прочитав цела.
Се изненадив кога видов дека ја избра баш таа книга!
Зошто?
Затоа што е за девојка која си го бара исчезнатиот брат.
Интересно.
- Дали го најде? - Не.
Станува повеќе за тоа дека таа ќе се загуби.
Дали се сеќаваш на нешто поново?
Не.
Си мислев, а што ако имаш маж или дете?
Или ако чекаш некаков важен настан?
Чудно е, нели?
Воопшто не те интересира да знаеш која си и од каде доаѓаш?
Секако дека ме интересира. Но не се сеќавам на ништо.
А што е со таа ноќ?
- Мислиш на ноќта пред да те видам? - Да.
Не, ништо.
Се сеќавам дека стоев пред вратата,
а потоа ти дојде кај мене.
И потоа отидовме во полициска станица.
Кога бевме таму, сакав да кажам нешто,
но заборавив како да зборувам.
Тоа е се.
Дали се сеќаваш на лузната на раката?
Не.
Можеби не ти се допаѓал претходниот живот
и сега повеќе сакаш да заборавиш одредени делови.
Не?
Јас не лажам.
Не се сеќавам на ништо пред таа ноќ.
Не, не мислев да кажам дека лажеш.
Но изгледа како јас да сум пољубопитна за твоето минато од тебе.
Не знам. Можеби сум љубопитна без причина.
Ова е за тебе.
Извини, како што знаеш, во хаос сме.
А и поради оваа операција не се чувствувам добро.
Си мислев да ги имаш додека не застанеш на нозе.
Има НВО која им помага на маргинализирани жени.
Жени кои имаат проблеми со своите семејства
или од која било причина побегнале од дома.
Ги сместува, им помага за работа и им ги подобрува животите.
Лејли зборуваше со нивниот директор утрово.
Одлучивме да те пратиме таму.
Тоа не е лошо место.
Ние им праќавме работи од нашата добротворна организација.
Фала.
Види, Зиба.
Јас и Бабак би сакале да останеш со нас.
Но знаеш каков е нашиот живот. Наскоро мора да се иселиме од куќата.
Мислев дека е подобро да дознаеш сега.
- Добро, фала. - Седни.
Не мораш да заминеш веднаш. Изеди си го појадокот.
Седни.
Ти реков. Не ми требаат повеќе.
Сега се твои. Ти одговараат.
Заврши со појадокот, потоа ќе те пратам таму со такси.
Добро?
Еве. Прочитај ја за да дознаеш што се случува на крајот.
Пежо во сребрена боја те чека да те одведе таму.
- Добро. - Не грижи се.
Ќе ти јавам утре да видам како ти оди.
За малку ќе заборавев.
Кога спиеше, дојде поштарот и јас не те разбудив.
Му реков дека спиеш и тој ми го даде овој плик.
- Пријатно. - Пријатно.
Здраво, господине.
Го добив писмово кое вели дека нема да добијам пасош.
- Сакам да знам зошто. - Дајте да видам.
Забрането ви е да ја напуштите земјата поради долг.
Властите имаат случај против вас.
- Против мене? - Да.
Зошто?
Здраво, Бабак.
Кои се тие луѓе?
Требаше да и позајмат пари на нашата организација,
но Араш кажа дека се премислиле.
Тие ти рекоа да дојдеш на оваа адреса?
Да, секогаш се среќаваме на различни локации.
- Извинете, каде е г. Сахами? - Горе по скалите.
- Тие? - Да.
Зошто не доаѓаш?
Се колнам дека ако ти и Араш пак сте ја оплескале...
Мојот пасош не е издаден
затоа што наводно вашата агенција поднела жалба против мене.
Поврзано е со вашиот директор Араш Рахнама.
Не разбирам.
Откако ги реализиравме уплатите, тој исчезна.
Уплатите?
За заемот што го доби од нас.
Но, господине, тој заем никогаш не беше реализиран.
Не? Тогаш кому му плативме 20 милијарди томани?
Мислев дека знаете. Доцните со првите две рати.
Па немавме избор.
Жал ми е што ви е забрането да ја напуштите земјата.
Но не разбирам. Никогаш не добивме заем од вас!
Можеби г. Рахнама одлучил да не ви каже па потоа исчезнал.
- Како мислите? - Имаме копија од договорот.
Можеби ако потпишете изјава
дека г. Рахнама добил заем од нас...
Можеби ќе се договориме со судијата
и ќе ја подигнеме забраната за вашиот пасош.
Извинете ме за кратко.
Зошто Лејли не се јавува?
Немој да пушиш. Лошо е за твоите очи.
Моите очи ќе експлодираат од болка.
Чувствувам како да имам камења на нив.
Ќе одиме на проверка утре.
Сигурна си дека Араш не ги добил парите?
Секако дека не ги добил! Инаку ќе ми кажеше.
Сакаат да го наместат.
Со таа жалба, и ти си вовлечена.
Што мислиш дека треба да направам?
Не знам. Но не можеме да го чекаме Араш засекогаш.
Кој знае што направиле со парите, тие само го местат Араш.
Што ако Араш навистина го примил заемот?
Никогаш не би сторил такво нешто. И да сторил, ќе ми кажеше.
Не е шега да се добие толкава сума.
Му веруваш толку многу што лесно може да те измами.
Араш ти оди на нерви дури и кога е исчезнат?
Кому му е гајле за Араш?
Без твојот пасош, нашиот живот и сите планови ќе ни бидат уништени.
Што сакаш да направам? Не можам да го предадам Араш.
Немаме договор со нив. Тој лаже.
Тогаш тој Сахами ги измислува работите?
Да! Лаже. Не мести.
Но Араш секогаш ја кажува вистината.
Ало, г. Занд, не можев да ве добијам.
Може ли да ме контактирате?
Имаме итен случај во нашата организација и мораме да зборуваме.
Фала.
Сето ова е дел од твојот план да останеме во Иран!
Бабак, те молам не почнувај. Очите ме болат и фрустрирана сум.
Да не почнувам со што, Роја?
Од денот кога одлучивме да емигрираме, ти не презеде ни еден чекор.
Ти реков да учиш дански,
ти рече: "Не можам, тежок е, немам време!"
Дури и не можеше да научиш да возиш велосипед!
Што? Да не лажам?
Не лажеш. Зборуваш глупости!
Не гледаш дека оставам зад себе се што сум и што ќе бидам...
За да дојдам да живеам со тебе во тој глупав град на велосипеди?
Зарем не гледаш дека таму ќе бидам никој,
но прифатив да бидам никој и ништо само за да бидам со тебе!
А ти ми велиш дека не сум презела чекори?!
Ти си кретен, Бабак.
И ти ќе бидеш никој и ништо таму.
- Што прави таа овде? - Не знам.
Нели ја прати таму утрово?
Да. Таа си замина.
Колку долго беше во несвест?
- Додека не влегов во колата. - Околу 3 до 4 минути.
Нема причина за грижа.
Можеш да си одиш дома и дојди утре на преглед.
Но докторе, одеднаш не гледав ништо!
Се пред мене стана црно!
Беше како навистина да ослепев.
Но, г. Занд, добро знаете дека никогаш не го потпишавме договорот.
Добро, ќе ве чекам. Јавете ми се.
Фала.
- Подобро си? - Да.
Роја.
Навистина не сакав да мачам пак.
Но искрено, се плашев да одам во таа невладина.
Затоа се вратив.
Но ќе заминам штом можам. Ветувам.
Што се случи, Бабак?
Ништо, немаат веќе приватни соби.
А мажите не можат да престојуваат во јавните соби.
Земи си, јас можам да бидам сама.
Да си одиме дома?
Да не беше вознемирена, докторот немаше ни да те прегледа.
Што ќе правам ако се случи пак среде ноќ?
Ослепев! Не можев да видам ништо!
Се плашам, Бабак.
- Ти и докторот не ме сфаќате. - Добро, ќе земам соба.
- Ако сакаш, јас ќе бидам со тебе. - Не треба. Ќе и се јавам на Лејли.
Роја, не мора да ја викаш Лејли.
- Нема да ти е тешко да останеш? - Воопшто не.
Тогаш ќе одам да средам.
Роја.
Роја!
Да одиме.
- Бабак. - Да, мила?
Лицето што ја придружува г-ѓа Пакру.
- Да? - Ја оставивте нејзината лична карта.
- Јас ќе ја земам. - Фала.
- Бабак, тој тип беше тука. - Кој?
Оној со кого се сретнавме утрово за заемот.
Сахами?
- Да. - Каде?
Беше во продавницата за очила.
- Сигурно го виде? - Да, секако дека беше тој.
- Зошто не прогонува? - Зошто би го правел тоа?
- Си погрешила. - Тој беше!
Не е тука. А и твоите очи не се баш...
Можеби халуцинираш.
Роја, да одиме.
Кога светлината ќе допре, го менува правецот.
95 насто од универзумот е создадено од тоа!
Значи мислиш дека сите ние сме само 5 насто од универзумот?
Дури и делче од 5 насто е премногу за тебе!
Замолчи!
Араш, може ли да ја видиме темната материја со ова?
Не, ова е шега...
Мамо! Јади ја супата.
Мамо!
Удобно ти е овде?
Дали веќе зборуваше со Занд?
Само што остави говорна порака дека ќе го погледне тоа.
Ќе се среди, нели?
Не знам.
Добро, тогаш. Ќе се вратам наутро.
Роја, дали утре можеш да ја потпишеш изјавата
за да завршиме со ова?
Не можам, Бабак.
Тогаш најди 20 милијарди томани за да и вратиш на владата. Може?
Да видиме што ќе смисли Занд.
Роја, пред пет години останавме поради тебе.
Нема да дозволам да ни ги уништиш плановите овој пат.
Дури и по цена јас да заминам и да те оставам.
- Фала што ја помина ноќта овде. - Нема на што.
Јави ми се ако ти треба нешто, нема да спијам.
Важи. Без грижа.
- Добра ноќ. - Добра ноќ.
Извинете, господине! Еден момент.
Многу врнеше и забележав дека таа беше накисната.
Се онесвести штом ме виде.
Потоа ја одведовме во полициска станица и не можеа да ја идентификуваат.
Убаво што и помогна.
Сфатив дека нема каде да оди. Без лична карта, без ништо.
Што можев друго? Се сожалив на неа.
А јас и маж ми имаме планови за патување.
Каде ќе одите?
- Данска. Копенхаген. - Тоа е одлично.
Сакав да направам операција на окото пред да заминеме.
Но маж ми не ми дозволи. Добро што не направив.
Зиба?
Роја? Ме викна?
Каде беше?
Во бањата. Се случи нешто?
- Што зборуваше пред малку? - Што?
- Те слушнав дека зборуваш со некого. - Бев во соседната бања.
- Можеби си имала лош сон. - Сигурна сум дека беше твојот глас.
Некому му кажуваше нешто. Кажуваше дека ти си ме нашла мене.
Дека ти си ми помогнала.
Рече дека имаш план да одиш во Копенхаген?
Сестрата рече дека твоите лекови се многу силни
и дека можеш да бидеш конфузна.
Мислам дека е од тоа.
Сакаш да ја повикам сестрата?
Не.
Можеби тоа беше сон.
Да се вратиме во твојата соба.
Да одиме.
Спиј малку. Не грижи се за ништо.
Се ќе биде добро. Ти ветувам.
- Дали си во ред? - Не е лошо.
- Може да и донесеш од овие? - Од каде?
Од аптеката долу.
Не мораш, Бабак ќе дојде наскоро.
Ќе ги донесам.
Зиба! Чекај да ти дадам пари.
Во ред е. Г. Бабак ми ја даде неговата картичка, за секој случај.
- Дали беше тука синоќа? - Не, работам во утринска смена.
- Зошто? Има некој проблем? - Не. Само прашувам.
Стави го ова на очите.
- Дали таа ти е сестра? - Пријателка.
Немаше достапни приватни соби синоќа.
- Мојот сопруг не можеше да остане... - Немаше?!
Имаме многу слободни соби.
Но на мојот сопруг му рекоа дека немаат слободни соби.
Мора да е грешка. Држи го тоа на очите.
Мамо, нека ти го смени завојот.
Не викај ме мамо. Ти не си ми ќерка.
"Здраво, како си?"
- Бабак! - Држи го тоа на очите!
- Дали се чувствуваш подобро? - Да.
- Дали спиеше добро синоќа? - Не, имам кошмари.
Каде е Зиба?
Отиде долу да купи капки за очи.
И ја даде твојата картичка?
Мислев дека може да се случи нешто кога не бев тука.
Не се случи ништо. Но не и верувам на таа девојка.
Ништо нема да се случи. Не грижи се.
Сестрата рече дека имаат многу слободни соби.
- Како мислиш? - Половината соби овде се слободни.
Тоа е чудно. Ми кажаа дека немаат слободни соби.
- Мајка ти се јави. - Што кажа?
Дека има лошо чувство, па морав да и кажам.
О, не!
Рече дека ќе тргнат наутро. Наскоро ќе дојдат.
Им реков дека имаше едноставна операција
и дека ќе останеш неколку дена.
Роја. Дали се виде со Сахами?
Можеш да го извадиш тоа и да ги носиш очилата.
Роја, мора да одиме кај Сахами.
- Не започнувај одново. - Што да не започнувам?
Не можам да дозволам грешките на Араш да уништат се.
А сега сум и сигурен дека ги добил парите.
Од каде си сигурен?
- Бев кај Занд утрово. - И?
- Дали ти кажа нешто? - Не, што се случи?
Тој отиде таму и му покажа договор со потпис на Араш.
Со потпис на Араш?
- Да. - Тоа е невозможно.
Бабак, го фалсификувале!
Не знам зошто толку му веруваш на Араш.
Да завршиме со тоа и да си заминеме.
Бабак! Араш ќе се врати еден ден.
Што ако не ги зел парите...
Како што сум сигурна. Што ќе му кажам тогаш?
Дека го продадов поради пасош?
Тој ќе добие доживотна казна за измама!
Како прво, тој нема да се врати.
Како второ, веројатно ужива во парите додека разговараме.
Бабак. Не биди толку наивен.
Араш вложи се што имаше во нашата добротворна организација.
Го знаеш тоа подобро од сите.
Мислиш дека е случајност? Прво исчезна.
Потоа властите сакаат да потпишам изјава
која вели дека тој ги зел парите и побегнал.
Потоа во ударните наслови ќе стои
како главниот на организацијата
проневерил милијарди и побегнал од земјата.
И мојот потпис ќе го потврди сето тоа.
Зошто се правиш глупав?
Ако се грижеше за нашиот живот колку што се грижиш за Араш,
немаше да кажеш ништо од ова.
Доста ми е да те слушам како зборуваш за Араш.
Ако сакав ние да останеме, а Араш сакаше да замине, дали ќе заминеше?
- Здраво. - Здраво.
- Како си? - Добро, фала.
Љубезно од тебе што остана будна цела ноќ.
Нема врска.
Ти ги донесов капките.
Ало?
Да, тука сте?
Има порта. Дали сте на вистинското место?
Ќе дојдам по вас. Одете со лифтот.
- Таа е на... - Третиот кат.
Третиот кат. Ќе бидам до лифтот.
Ќе одам по твоите родители.
Можам јас. Ти само што дојде.
Треба да останеш со Роја.
Но ти дури и не ги познаваш.
Ги видов нивните слики во куќата. Ќе ги најдам.
- Бабак, кажи и да си оди. - Кому?
На девојката.
Не сакам да се врати дома со нас.
Одеднаш? Се грижеше за тебе цела ноќ.
Зошто си загрижен за неа?
Загрижен за кого? Што зборуваш?
Бабак, таа синоќа зборуваше со една од сестрите.
Па што? Не смее да зборува?
Не! И кажува на сестрата
дека таа ме нашла мене и ме довела тука...
И се грижела за мене.
Рече дека таа треба да оди во Данска со тебе.
Роја. Ова е од синоќа? Кога го виде Сахами?
Дали халуцинираш?
Имавме доволно проблеми, не може да полудиш.
Не лажам. Ја слушнав.
Ја викнав. Ме праша што не е во ред.
Ја прашав со кого зборувала. Ми кажа, со никого.
И реков дека ја слушнав како зборува со некого. Ми рече дека сонувам.
Зошто се преправаше дека сум јас пред сестрата?
- Можеби си имала лош сон. - Бабак. Бев будна. И го слушнав гласот.
Сега се плашам од неа.
Роја! Нашиот проблем не е Зиба.
За една недела имаме лет.
Ако го одложиме, нема да стигнам во Данска за две недели.
Ако не одиме, мојот живот и се друго ќе виси во воздух.
Ти дури и немаш пасош!
Кажи и да си оди.
Дали воопшто ме слушаш?
Избери, Роја. Дојди со мене или чекај го Араш.
Што ќе избереш?
Роја? Тешко ти е да ме избереш мене?
Колку ме преплаши!
- Здраво. - Здраво.
Зошто ја слушаше ќерка ми?
- Не сакаше да ве загрижува. - Во ред е, мамо!
- Дали си добро, душо? - Добро сум, тато. Без грижа.
Да, Бабак?
Дали таа кажа нешто?
Не, мислам...
Добро, кажи ми кога ќе заврши.
Нели докторот ти кажа постојано да ги носиш?
Ти го остави да зборува?
Фала ти, Бабак. Масуд не се појави.
Мое задоволство. Чувајте се.
Требаше да престојувате кај нас.
Ветувам дека ќе дојдам наутро и ќе останам додека не заминеш.
Чувај си ги очите.
- Пријатно. - Пријатно.
Зошто Лејли не ми одговара?
- Се уште си ми лут? - Не.
Сопственикот на станот се јави и кажа да се иселиме до задутре.
Што?
Се уште не сме спакувани. Требаше да ги предадеме клучевите следната недела.
Му се вселуваат нови станари.
Полудел ли? Што му кажа?
Ништо. Што требаше да кажам?
Како мислиш? Можеше да купиш време.
Може да ги изгуби станарите. Нашиот договор истече минатиот месец.
Тој е во право.
Што ќе правиме?
Фирмата за преселби ќе дојде утре да спакува се.
- Утре? - Па кога, Роја?
Ти ги стави овие овде?
Потивко!
Слушнав нешто.
Мислам дека некој е во куќата.
Здраво, Роја. Како си?
Не знаев дека си тука.
Скоро се е спакувано.
Камрани ќе дојде утре. Ќе останат само куферите.
Ќе ја земам облеката и ќе ставам во куферите и тогаш...
Знаеш ли што кажа?
Роја. Дали ја разбра?
Не знаев дека зборуваш дански.
Не знам. Но Бабак знае. Реков дека сакам да ви зготвам убава вечера.
Не знам што да правам со сите тие книги.
Треба д ами помогнеш.
Бабак?
Бабак, може да дојдеш на кратко?
- Зошто таа е тука? - Кој?
Кој друг? Девојката.
Ајде, душо, ги измив рацете. Да ти ставам капки за очи.
Ќе си ставам сама.
Нели рече дека ја избрка?
Ни требаше помош за пакувањето.
Значи, немаше никој друг?
- Зошто не ја замоли мајка ми? - Лошо е што таа ни помага?
Бабак, не сфаќам. Зошто не ми кажа дека си ја пратил овде?
Ми претурала по моите работи и дури и носи мои алишта!
- Имаш еден куп алишта! - Бабак!
- Што правиш? - Бабак, каде е рамката за слики?
Немој! Ќе го направам тоа сама.
Ако сакаш да ми помогнеш, спакувај ги алиштата во куферот.
- Бабак, ова! - Што ова?
Реков, доста! Што правиш со мојот живот?
Морам да знам каде е се.
Ова оди во куферот. Нешто е спакувано со мебелот.
Може да стане збунувачки.
Зарем не треба да прашаш каде оди се?
Еве, Зиба, дај и ги капките за очи.
Бабак, ти реков дека можам сама.
Докторот рече дека мора да ги ставаш редовно.
Седни и стави си ги капките.
Што правиш? Фати ја.
Отвори го.
И другото.
Донеси и чаша вода да се напие апче против болки.
Бабак, зошто се однесуваш вака?
- Зошто го правиш ова? - Што?
Зошто и кажа да дојде овде?
Како воопшто влезе дома?
Дали и даде клуч?
Да.
- Бабак, зарем си полудел? - Мислев дека може да ни помогне.
Како мислиш?
- Еве, душо. - Јас ќе и го дадам.
Нели рече дека имаш главоболка? Испиј го ова и ќе зборуваме.
Земи го.
Те молам да си одиш.
Не знам зошто Бабак ти кажа да дојдеш овде.
Оди си и не враќај се!
Престани!
- Доста со твоите глупости! - Бабак!
Роја. Што кажа, душо?
Каде да одам?
Како мислиш, каде да одиш?
Не знам!
Оди во таа невладина, оди во полиција, оди каде сакаш, по ѓаволите!
Знам дека лажеш, добро?
Знам дека добро знаеш која си и која си била.
Само не разбирам зошто се преправаш дека си јас!
Ми го уништи животот! Кој ти дозволи да ја носиш таа облека?
Нема разлика дали јас ја носам оваа облека или ти.
Или дали јас ги спакував работите или ти.
Многу си груба!
Секако дека има разлика! Сето тоа е мое!
Слушај, или оди си сама или ќе те исфрлам со сила.
- Каде ми е телефонот? - За што ќе ти е?
Каде е? Кај тебе е?
Роја?
- Кај тебе ми е телефонот? - Што сакаш со него?
Сакам да и се јавам на мајка ми или Лејли, некој што ќе ми помогне.
Еве. Јави им се.
Но нема да ти одговорат.
О, не. Моите очи.
Зошто мајка ми не одговара?
Роја?
Бабак, не се чувствувам добро.
- Не е ништо. - Делува апчето против болка.
Што ми даде?
Не грижи се.
Се ќе биде во ред.
Еве, јави и се на Лејли.
Дали те разбудив?
Знаеш да свириш на пијано?
Мора да се збогувам со него наскоро.
Браво!
Дојди да јадеш.
Излегувај од мојата куќа.
Излегувај од мојата куќа!
Зошто ја затвори вратата?
- Бабак, тебе ти зборувам! - Престани!
- Да престанам? - Пак започна.
Што велиш? Гони се од мојата куќа!
Сакав да бидам добра со тебе. Тоа беше голема грешка!
Земи си ја облеката и оди си од мојата куќа! Врати ми ја мојата облека!
Бабак, што е ова?
- Од каде ти е ова со печат? - Дај ми го тоа.
Бабак! Од каде ти е печатот на добротворната организација?
- Дај ми го тоа. - Од Лејли?
- Реков да ми го дадеш. - Што е ова?
- Врати се во собата! - Што правиш?
- Оди во собата! - Не ме допирај!
- Што правиш? - Доста! Ме полудуваш!
Што правиш? Не ја заклучувај вратата!
Бабак, што правиш? Отвори ја вратата!
Реков да ја отвориш вратата!
Ги замоливме нашите пријатели од владата
да ја повлечат забраната за патување на г-ѓа Мохавед.
Многу љубезно од вас. Ќе одиме веднаш во пасошко.
- Добро. Каде планирате да одите? - Данска. Копенхаген.
- Градот на велосипедите! - Да!
- Дали знаеш да возиш велосипед? - Да.
Ве молам, потпишете овде.
Го зеде?
Честитки!
Господине, каде го носите тоа?
Што правите?
Еј, момци, не ги допирајте тие кутии.
- Бабак? - Здраво.
Здраво.
- Кој ѓавол правиш? - Се пакуваме. Не гледаш?
- Како мислиш, се пакувате? - Изнесете го тоа.
Бабак!
Зар немаш срам? Зошто ме заклучи во собата синоќа?
Што беше таа потпишана изјава? Ја фалсификуваше?
Треба да ги решиме работите меѓу нас и таа девојка,
па потоа ќе се пакуваш, разбираш?
Господине, излезете. Доста е. Излезете.
Замете си ги вашите работи. Не смеете да ги допирате моите.
Ова не е твое. Ајде, продолжи.
Каде ми е телефонот?
Бабак, каде ми е телефонот?
Завиткај го и внимавај кога ќе го изнесуваш.
Провери да видиш дали ги доби првите четириесет.
Бабак, провери си ја сметката.
- Кој се договараше со вас? - Јас.
Зошто?
Не земајте го тоа! Моето пијано!
Сакаше да го продадеш. Јас го продадов за тебе!
Тогаш зошто не ми кажа?
- Добивме добра цена. - Се ценкав и ми плати 140.
Тоа не е твоја работа!
- Сакавме да го продадеме... - Но мораше да ми кажеш.
Бабак, Камрани сака да дојдеш и да го провериш списокот.
Да одиме.
- Г. Салех, ќе платите за таксито? - Каде одите, г-ѓо?
Тоа сум јас, г. Салех. Имам состанок со г-ѓа Шоаји.
Малку повисоко, молам. Добро.
Зошто не ми одговараш на повиците, Лејли. -Здраво. Кога ми се јави?
- Те барав илјадници пати. - Не претерувај! Како си?
Не сум добро.
Може да престанеш на кратко?
Што е, г. Салех?
Да, тука е да ме види.
Платете за таксито, тогаш.
Фала.
- Тоа беше твое такси? - Да.
Помогни ми со ова.
За што е тоа? За роденден?
- Одлично што беше твоја идеја! - Што?
Да го развеселиш Араш.
Лејли, престани да се глупираш.
Зошто не ми одговараше на повиците?
Роја, што е со тебе?
- Што е со мене? - Имаш еден од тие денови.
Лејли! Не се однесувај глупаво.
Зошто му го даде меморандумот и печатот на Бабак?
- Ти ми кажа! - Јас ти кажав?
- Да! - Кога?
Синоќа.
Синоќа? Тоа се глупости!
Дај да те погледнам.
Зошто очите ти се толку црвени? Си плачела?
- Поради операцијата. - Операција?
Имаше операција на очи и не ми кажа?
Лејли, почнуваш да ме нервираш.
Зошто му го даде на Бабак нашиот печат?
Зошто не побара дозвола?
- Затоа што ти ми кажа да му го дадам. - Кога?
Синоќа кога те посетив.
Лејли, те барам со денови!
И ми велиш дека не се сеќавам дека сме се виделе синоќа?
Збунета сум, Роја.
- Каде е Бабак сега? - Дома.
Ме полудува. Воопшто не ме ни погледнува.
Како да одлучил да ме остави затоа што немам пасош.
Ги спакува сите наши работи и ќе оди во Копенхаген со таа кучка.
Ми го зедоа телефонот. Ми го продадоа пијаното.
Таа ми го уништува животот.
- Зиба? - Зиба...
Се скаравме синоќа. Ме заклучија во собата.
Ти се верува ли?
Синоќа ти ми кажа дека таа спие во собата
и дека ќе си замине наутро.
Синоќа, јас бев таа што спиеше, не таа.
Роја.
Што не е во ред?
Дали си добро?
Дојди ваму.
Што се случи?
Седни.
Добро си?
Ќе одиме кај тебе да видиме што се случува, добро?
- Имаш клуч? - Немам ништо со мене.
- Здраво. - Здраво, Лејли.
Роја, чекај малку.
Што сакаш?
Лејли, оди горе, веднаш ќе дојдеме.
- Не оди, Лејли. - Нели сакаш да си одам?
Сакам да зборуваме на кратко.
Лејли, и Бабак е горе. Оди. Веднаш ќе дојдеме.
Оди.
Слушај, Роја.
Знам како се чувствуваш. Но сега е предоцна.
И јас бев шокирана на почетокот.
Но во одреден момент немаш избор освен да се промениш.
Дали разбираш?
Роја, чекај малку!
- Роја, чека малку! - Што?
Не ми се веруваше дека родениот татко и брат не ме препознаваат
и организираат погреб за мене.
Или кога рекоа дека мајка ми полудела
затоа што не сака да прифати туѓо тело наместо моето.
Немав избор освен да дојдам во твојот дом.
Морав да научам да станам Зиба Мохавед наместо Сарех Тајеби.
Што сега?
Не можеше ни да се сетиш на името,
а сега си го знаеш и презимето?
Лудо е, знам. Но ти ми го избра името!
Тоа значи дека си дел од оваа игра без да знаеш.
Како сите други. Како се друго.
Како што знаев дека ќе падне лустерот.
Роја!
Можеш да се браниш до одреден момент.
А потоа ќе мора да донесеш одлука.
Да се смениш или да бидеш елиминирана. Играта е толку едноставна.
Чекај.
Како ќе докажеш дека ти се уште си Роја?
Дека ова е твоја куќа?
Кога сите ќе заборават која си.
Или кога нема да сакаат да бидеш она што си била.
Кој?
- Кој ќе ме натера на тоа? - Каква врска има тоа?
Ако погледнеш одблиску... Сите.
Дури и ти.
Роја...
Прости ми.
Роја. Пак се онесвести?
Не грижи се, душо.
Зборував со Бабак и одлучивме дека можеш да останеш и вечерва.
Ако твоето семејство не те најде, може да те однесеме од невладината. Добро?
Ме полудуваш.
Оди си.
Здраво! Среќен роденден!
Сето ова беше зафрканција?
Среќен роденден!
Бабак!
Тато!
Среќен роденден!
Здраво тато, како си?
Бабак, ова е роденденска забава за мене или за неа?
Танцувајте! Плескајте со рацете!
Што се случува овде?
Зошто сите се однесувате вака?
- Не повторно. - Не вели ништо.
Ме зафркавате?
- Тато, каде е мама? - Кој?
Мама! Каде е мама?
- Не знам ни која ти е мајка. - Што?
- Роја, душо, што е работата? - Нели ова е мој роденден?
О, и тебе ти е роденден денес? Колку фино, сега се сети.
Нема проблем. Ќе дуваме свеќички заедно.
Го запозна татко ми?
- Татко ми, Роја. - Јас сум Масуд, таткото на Зиба.
Што?
Внимавај! Внимавај!
Тоа е кутијата за која ти зборував. Некои наши работи се внатре...
Не се само работи! Тато, тоа се нашите фотографии.
Ги оставив за тебе.
- Исто, ти ги оставив сите книги. - Одлично!
Тато, има еден убава фотографија со тебе, мене и Бабак.
Ти оставив и некои слики за да не ти недостасуваме!
Се надеваме дека следната година ќе не посетиш во Данска.
Бабак!
- Што направи со нашите фотографии? - Нашите фотографии?
- Се јави и доаѓа ваму. - Зиба, дојди ваму на кратко.
Бабак, мислев дека ја играш оваа игра за да ме изненадиш.
Но ако продолжиш да ја играш играва, ќе ја преминеш линијата.
- Нема да престанеш, нели? - Бабак!
Престани да ме викаш по име!
Кај нас си една недела. Правеше што сакаше.
Што?
Да не беше Зиба, досега ќе те исфрлев.
Наскоро ќе ја напуштиме земјава. Не дозволувам да го уништиш ова...
Бабак! Бабак!
Не гледаш дека не се чувствува добро?
Роја, седни овде.
Те болат очите?
Може да го исклучите светлото? И пречи на очите.
Каде и се капките за очи?
Роја, душо.
Роја.
Како се чувствуваш, душо?
Роја.
Зиба.
- Затвори ги очите на кратко. - Што е?
- Затвори ги очите. - Но...
Затвори ги очите, ќе видиш.
- Не ги отворај. - Каде...
Не ги отворај. Сега отвори ги.
Араш!
- Кога дојде ваму? - Денес.
- Дали знае мајка ти. - Уште не сум и кажал.
- Дали знаеше? - Араш, дојди ваму.
Роја, ова е Араш.
Се сеќаваш кога кажа дека јас, тој и Лејли сме тројцата мускетари?
Здраво. Јас сум Араш. Јас сум им пријател.
- Роја исто така е пријателка... - Прекини.
Ова не е Араш. Араш не изгледа вака.
Јас сум Араш Рахнама. Сме се сретнале порано?
Роја е со нас... Ќе ти кажувам.
Бабак, знаеш дека ова не е Араш. Зошто не кажуваш ништо?
- Пак почнуваме. - Роја, никогаш не си го видела Араш.
А ти си го видела?
Пријатели сме десет години.
Што зборуваш?
Го губам умот.
Како можеше?
Ова не е Араш! Тоа е некој друг.
Тато!
Тато, каде е мајка ми?
Тато, каде е мама?
Бабак, навистина веруваш дека ова е жена ти?
Таа се преправа дека е јас.
Ја носи мојата облека.
Го има мојот парфем. Мириса како мене.
Јас сум тука!
Јас сум тука каде што припаѓам. Што ви станало на сите?
Таа самата ми кажа.
Нејзиното семејство е она што го видовме во џамијата пред некој ден.
Кажи им што ми кажа мене. Кажи им.
Какви се овие глупости?
Првите денови не зборуваше ништо,
а сега не престануваш да зборуваш.
О, Бабак.
Ти реков да не бидеш толку тврдоглава, не ме слушаше.
Што велиш?
Ти реков. Не ме послуша.
Се сеќаваш на мене?
Кажи им! Кажи им која сум.
Нема да престанеш, нели? Доволно е!
- Сакам да зборувам со неа... - Со кого?
Има потрага,
твоето семејство те бара веќе неколку дена.
Чувај се.
Зошто се однесувате вака, г-ѓо?
Само што ми се јавија од станицата
и рекоа дека вашето семејство ве бара.
Не сте дете. Зошто побегнавте од дома?
Да одиме во станица.
- Дали има некаква историја? - За што?
Да не ве препознава или да не се сеќава која е.
Или да биде збунета.
Не. Хание секогаш имаше совршена меморија.
Никогаш не заборава ништо.
Нејзината меморија е позната во нашето семејство.
Секогаш кога ќе заборавам нешто, ја прашувам неа да ме потсети.
Госпоѓо, дали сте сигурна дека не знаете кој е тој човек?
Да.
Значи, не сте го виделе порано?
Го видов еднаш во полициската станица.
Кога?
Минатата недела.
- А пред тоа? - Не.
А тогаш, дали и тој ве виде?
Господине, не сум слеп, ќе си ја препознам жена ми!
Дали ве виде?
Си кажавме неколку зборови.
Рече дека ја бара жена му. Дека таа исчезнала.
Да те видов, јас, Амирали,
мајка ти и сестра ти немаше да загубиме сон последните две недели.
Г-ѓо, еве ви ја личната карта.
Ве извлековме од нашиот дигитален систем.
Ја споредивме со вашите отпечатоци од прст.
Правно зборувајќи, засновано на овие документи,
овој господин ви е сопруг.
Дали се уште инсистирате дека вие не сте г-ѓа Хание Самији?
Фала му на Бога!
Многу ни недостасуваше, душо.
Еве, мамо, испиј го ова.
Хание е повторно со нас и се е во ред.
- Бог да благолови. - Многу се молев.
Добро, доволно е. Испиј го тоа.
Полицаецот кажа дека сме многу среќни што ја најдовме.
Рече дека секоја година многу луѓе исчезнуваат и никогаш не ги наоѓаат.
Таа е во состојба на шок.
Ќе биде подобро откако ќе се одмори.
Дали се чувствуваш подобро?
Истуширај се да се освежиш.
Хание, немаш поим колку ми недостасуваше твојот мирис.
Слушај ме внимателно.
Некоја жена која личи на мене била тука. Се вика Хание.
Лејли, Роја е!
Како мислиш, која Роја?
Лејли, ти се сети на мене.
Ало? Ало, Лејли?
Дали те разбудив? Извини.
Зошто спиеше овде?
Дали си добро?
Имам свежо печен леб ако сакаш.
Кога доаѓав наваму сите ми честитаа.
Дали забележа дека го засадив ова во голема саксија?
Сега е убаво.
Погледни го.
Ќе го оставам ова овде за да ги навадиш растенијата подоцна.
Како секогаш.
Амирали, испеј ја таа нова песна што ја научи за мама.
"Ноќта е тука и ѕвездата седи на небото,
Не само една, десет или сто, туку илјадници,
Ноќе, ѕвездата е светлина на небото,
Исто како цвеќе, во градината на небото.
Го осветлува патот на убавата месечина."
Еве, сине.
Зборував со Хамид. Ќе го посетиме во болницата вечерва.
Неговиот ментор ќе биде таму.
Наводно тој е еден од најдобрите психолози во земјата.
Ќе те земам подоцна.
Не грижи се, душо. Ќе бидеш подобро наскоро.
Ти го ветувам тоа.
Да одиме, сине.
Пријатно.
Таа е една од оние елегантни жени...
Па дојде кај нас и Хание сега ни помага на касата.
Колку убаво!
Таа беше таму.
Никогаш не плаќа зашто го поседува местото.
Таа заврши и сакаше да замине,
кога Хание почна да трча по неа!
Ние трчавме по нив, а Хание ја стигна таа жена!
Жената беше преплашена!
Требаше да ми кажете. Не знаев која е таа!
Ти не знаеш никого!
- Да одиме. - Каде? Уште не завршив.
Ти остани овде, веднаш ќе се вратам.
Ти продолжи, јас ќе одам кај тато.
Наскоро ќе започне огнометот.
Нема да се загубиш?
Тука се, блиску. Можам да ги видам.
Добро. Оди кај нив.
Извинете!
Мислам дека ова е часовникот на син ви.
Светеше силно во мракот.
Како некој да ставил фосфор во него.
БЕЗ НЕА
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС