Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
DZIESIĘĆ DNI Z ŻYCIA DOBREGO CZŁOWIEKA
Halo?
Spierdalaj. Nie wciągajcie mnie w to.
Jasne?
- Kto to? - Zamknij się.
DZIEŃ PIERWSZY
Halo? Sadık? Jesteś tam?
Tak, Maide. Poczekaj chwilę.
- Wejdź. - Dzień dobry.
- Mów. - Mogę wpaść do biura o 14.00?
- A którą mamy? - Jest południe.
- Nie spóźnij się. Mam dla ciebie robotę. - Jasne, wpadnę.
Znowu spałeś w ubraniu, brachu?
Ta dziwka Cemile chce, bym się natychmiast wyprowadziła.
Dostałam wypowiedzenie.
- Brachu, możesz zająć się tą dziwką? - Wynajmij sobie prawnika.
A ty nim nie jesteś? Masz dyplom.
Przysięgam, że nie węszyłam ci po chacie. Sprzątałam tu, gdy byłeś chory.
Kiedyś nim byłem. I oddaj mi już klucze.
Znów ten film?
Próbowałam nie pytać, ale kto to?
Po co ciągle to oglądasz?
Marlowe. Mówi do siebie, tak samo jak ja.
Brachu?
Bardzo proszę. Zgódź się.
Zostaw to. Zerknę wieczorem.
- Starczy tego. - Mój kochany brachu.
Jesteś najlepszy.
Czeka na pana, panie Sadık.
Miło cię widzieć.
Co u ciebie?
Poza tym, że ci zimno?
To dość osobista sprawa.
Mam bliźnięta.
Pomaga nam z nimi kobieta imieniem Yeter. Sama też ma syna.
Załatwiłam mu fuchę pomocnika fryzjera. Hayroş zawsze mi pomoże.
Zaginął jakiś miesiąc temu.
Policja prowadzi śledztwo, ale nie ma żadnych rezultatów.
- Maide, skoro minął miesiąc… - Doskonale zdaję sobie z tego sprawę.
Ale nie mogę powiedzieć Yeter, że jej syn prawdopodobnie nie żyje.
Muszę jej pokazać, że próbuję go odnaleźć.
Bez niej w moim domu zapanuje chaos. Będzie po mnie, jeśli odejdzie.
To wizytówka kapitana Şevketa.
W razie czego ci pomoże. Wisi nam przysługę.
Mój kierowca Hüseyin zawiezie cię do mojego domu.
Poświęć temu z tydzień. Więcej i tak nie zdziałamy.
No dobrze.
I wiesz co?
Rezzan zawsze mówiła, że jesteś bardzo bystry.
Powiedziałam Yeter, że studiowaliśmy razem i że jesteś mądry, ale też życzliwy.
ZEZNANIE YETER HASANOĞLU
Pani Maide opłaca naukę mojego syna i córki.
Tevfik niestety wyleciał, choć się starał.
Ale pani Maide załatwiła mu pracę u fryzjera,
aby nie czekał biernie na pobór.
Mój syn ciężko tam pracował. Zawsze od razu wracał do domu.
Pokłócił się z kimś? Miał jakichś wrogów?
- Może w rodzinie? - Skądże.
Miał dziewczynę?
Nie, ale moja kochana Ptaszynka ma wielkie serce.
Maide mówiła, że jest pan życzliwy.
- Widać, że tak jest. - Pyszne ciastka.
Smacznego.
To Hatice, moja córka.
- Mówiłam, żebyś dzwoniła tylko raz. - Dobrze.
Nie widzisz, co się dzieje? Zaraz do pana wrócę.
Zaraz idę się uczyć do Zelihy.
- Zostań tu. - Wrócę sama.
- Cześć, Hatice. - Jestem Pınar.
Mama twierdzi inaczej.
Każdy ma prawo wybrać sobie własne imię.
- Nie musi na to zezwalać konstytucja. - Fakt.
Kim jesteś?
Dobrym człowiekiem. Już dwa razy to dziś usłyszałem.
Może też zmienię imię?
Zajmę się poszukiwaniami twojego brata.
Najdroższego synka Yeter?
- Dlaczego się śmiejesz? - Naiwna baba.
Gdyby sprawdziła jego drogi telefon zamiast grzebać w moim,
poznałaby jego plany.
- Jakie plany? - Imprezy z badaniem.
Ty też masz całkiem drogi telefon.
Nie wiem, czy jesteś dobrym człowiekiem, ale na pewno wścibskim.
Potrzebuję energii. W końcu zamierzam się uczyć.
Co to za imprezy?
Czyli nie wiesz. I naprawdę nie martwisz się o niego?
To twoje zadanie. Powiedz Yeter, że Pınar wyszła.
- Czego będziesz się uczyć? - WF-u.
Przepraszam. Zawsze płaczą w tym samym czasie.
Już uciekła?
Na mnie też już pora. Muszę zdać relację Maide.
Proszę to wziąć.
- Nie. Co pani wyprawia? - Choć tylko mogę zrobić.
Dla syna mogę poświęcić wszystko. On by mnie nie porzucił.
Odkładał nawet pieniądze dla nas na wycieczkę do rodzinnej wsi.
Proszę go odnaleźć.
W porządku.
KAAN HOLDING SKUP SIĘ NA PRZYSZŁOŚCI
Wychowanie fizyczne.
No proszę, Macit.
Andante.
Raz, dwa…
trzy, cztery…
3651, 3652, 3653…
Macit!
Sadık?
- Co tu robisz? - Bez obaw, nie wysłała mnie Maide.
Zadam twojej dziewczynie parę pytań na temat jej brata.
Z tobą pogadam sobie później.
Chodź.
- No to mów. - O czym?
- O imprezach z badaniem. - Wiem tylko, że to w czwartkowe wieczory.
Widziałam info w telefonie Ptaszynki.
Zawsze wtedy mówił, że ma nadgodziny.
Hayroş wszystko ci powie.
Hayroş?
A co z telefonem Tevfika?
Skąd mam wiedzieć? Pewnie ma go przy sobie.
Ten jest mój.
Zapytaj Macita. On mu go podarował.
Takie rzeczy źle się kończą.
Co ci do tego? Przysłała cię policja dobrych obyczajów?
Pilnuj swojego nosa. Bądź sobie dobry, a zło zostaw mnie.
Twoja mama zaprzeczyła, ale miał może dziewczynę?
Allegro.
Raz,
dwa,
trzy…
Nawet nie zaszczeka.
Przed państwem Meral Çimen.
Przepraszam za późny powrót, ale impreza coś nie mogła się skończyć.
- Jaka impreza? - Z okazji przejścia Meral na emeryturę.
Po 25 pięknych latach na scenie
osiądzie w Eskişehir.
Rób ze mną, co chcesz. Padam z nóg.
Od dwóch lat niczego nie robiliśmy.
No tak.
Przychodzisz tu tylko dlatego, że jest tu ciepło.
I dla twojego synka.
- Wiem, że kochasz tego kundla jak syna. - Naprawdę przenosisz się do Eskişehir?
Tak.
Rıza mnie zaprasza.
- Zza grobu? Nie żyje od dziesięciu lat. - Zaprasza mnie jego duch.
Poczekaj chwilę.
Może razem zamieszkamy w Eskişehir?
Adoptuję cię.
Mój synku!
Pogięło cię.
Chodź.
DZIEŃ DRUGI
Nie pracujemy w czwartkowe wieczory. No i nie przyjaźniłem się w Tevfikiem.
Miał problemy zdrowotne? Mówił coś w stylu: „Ali, mam badanie”?
Coś w tym stylu?
Ale moment.
Naprzeciwko jest apteka Simge.
Często tam zachodził. Może faktycznie był chory.
Trzymaj.
Dam ci mój numer. W razie czego zadzwoń do mnie.
Wtedy zarobisz jeszcze więcej.
- Umowa stoi? - Jasne.
- Tak, Seval? - Czołem, brachu.
- Nie wpadłeś wczoraj. - Byłem zajęty.
Coś się stało?
Nie, ale miałeś się zająć tym wypowiedzeniem od Cemile.
- Zrobię to dziś wieczorem, dobrze? - Pewnie, brachu.
APTEKA SİMGE
- Na razie, Ahmet. - Wracaj do zdrowia.
Dzień dobry. W czym mogę pomóc?
Opowiadając mi o Tevfiku. Hayroş to jego pracodawca.
Wiem, że go znasz, Ahmet. Podobno często tu wpadał.
Tak, pamiętam go. Pomocnik u fryzjera.
Kupował tu czasami leki.
- Jakie leki? - Dokładnie nie wiem.
Środki przeciwbólowe, antybiotyki, maści. Normalne leki.
Przeciwbólowe? Nic na receptę?
- Był uzależniony? - Na receptę?
Działamy legalnie. Kupował zwykłe leki bez recepty.
Dlaczego pan pyta? Przecież nie jest pan policjantem.
- Może kupował je dla kogoś? - Nie słucha pan.
- Leki na receptę… - Wspomniał coś o badaniu?
Boże, o co panu chodzi?
A wyglądamy na szpital? Jakie znowu badanie?
I działamy legalnie.
- Kiedy ostatnio tu był? - Miesiąc albo półtora temu.
- To wszystko? Żegnam. - No to coś kupię.
Poproszę to. Ile płacę?
Proszę to wziąć i się wynosić.
Dalej!
Co za gość.
Wspomnisz o badaniu i dostajesz darmową szczoteczkę.
Na pewno coś wiesz, Ahmet.
Jakbyś mi odpowiadała, Stara Cegło.
Tak?
Kto to?
Milcz i ruszaj się.
Ahmet was wysłał?
- Bo ta szczoteczka… - Morda!
- Co? - Dalej!
- Właź. - Pomocy! Porywają mnie!
DOWÓD OSOBISTY
Szefie?
To jakiś nieszkodliwy dziwak.
Nie był uzbrojony.
Szczoteczkę.
Szefie…
Patrz przed siebie.
Trzymajcie go! Nie jest ze szkła!
Szefie…
Szefie, nie…
Proszę, przestań.
Błagam, nie!
Patrz przed siebie!
Lipa. Przytnij mu je równo.
Czyli to ty jesteś Sadık.
Hamza, powiedziałeś, że to nieszkodliwy dziwak, ale myślę…
że jest zabawny.
Nazywają mnie tu „Szefem”.
I coś ci doradzę.
Nie podawaj ręki osobie, której intencji nie znasz.
Może zamierzam odciąć ci fiuta?
Dlaczego psujesz zabawę, zachowując się przyjaźnie?
Co my tu mamy?
Jedna szczoteczka.
Była promka. Dostałem ją za friko.
I jeden…
Co to ma być? Telefon z arki Noego?
Nie ma PIN-u. To Stara Cegła.
- To mądry telefon. - „Stara Cegła”…
Zabawny z ciebie gość. I wiesz co?
Też nazywam swoje narzędzia.
To na przykład Bulldog.
Puści po urwaniu paznokcia, palca, nadgarstka.
Sprawia, że kwiczysz.
Koniec zabawy.
Skąd znasz Tevfika? I dlaczego go szukasz?
Nie znam go. Nigdy go nie widziałem.
Zaginął miesiąc temu. Jego matka się zamartwia.
Ma na imię Yeter. Poznałem ją wczoraj.
Moja znajoma jest prawnikiem. Czasami mi coś zleci.
Ma na imię Maide, a Yeter opiekuje się jej dziećmi.
Dlatego…
Powiedział wszystko?
Tak, Szefie.
To jak?
Nawijaj, panie detektywie.
Co do tej pory ustaliłeś?
Nic. Wpadłem tylko na was.
Oto co zrobimy, Sadık.
Jeśli natrafisz na jakiś ślad Tevfika,
masz do mnie od razu zadzwonić.
Będę czwartym numerem na twojej liście kontaktów.
Jasne?
- Ile płaci ci ta cała Maide? - Pięć tysięcy.
Yeter dała mi też bransoletkę, ale oddam ją, jeśli go nie znajdę.
Jeśli załatwisz mi jakieś konkretne info, zapłacę ci dodatkowe 20 000.
Twoje rzeczy.
I broń.
Wychodzisz stąd w jednym kawałku.
Nie każdy ma tyle szczęścia.
Aptekarz Ahmed.
A teraz jeszcze Szef.
Tevfik.
Jesteś młodym człowiekiem. Dlaczego zadajesz się z takimi dupkami?
No dobrze.
Czy aptekarz Ahmet i Szef mogą ze sobą współpracować?
Jak sądzisz?
Też wątpię.
Dałem mój numer Alemu z salonu fryzjerskiego.
Też robi dla Szefa.
Ahmet, Ali i Szef.
To skomplikowane.
- Sadık. - Rezzan.
DZIEŃ TRZECI
Cudownie.
- Gratulacje. - Dziękuję.
Widać, że ma dobry gust.
- Co nie? - Dziękuję.
Dla mnie nie.
Czy chodzi o to, o czym myślę?
Tak.
Jestem w ciąży.
Gratulacje.
Co się stało?
Brachu…
Mama powiedziała, że mój spłukany ojciec zabrał jej kasę i telefon ode mnie.
Powiedział, że to spali.
Przez niego nie potrafię już z nią rozmawiać.
Zostałam sama jak palec.
Pracu… Wychodzisz dzisiaj?
- Chyba nie. Dlaczego pytasz? - Idź się ogarnąć.
- Pokażemy wypowiedzenie notariuszowi. - Serio?
- Ale włóż coś zakrywającego nogi. - Dobrze.
Może też się przebierzesz?
Nosisz te same ciuchy. Kupimy ci coś letniego.
Podobam ci się, co nie?
NOTARIUSZ
Wielkie dzięki, brachu. To była solidna odpowiedź.
Wiedźma odpuści, a jeśli nie, to może potraktuję ją gazem pieprzowym.
Tak?
Nie, nie mogę. Wieczorem też odpada.
Jestem zajęta, Recep.
Co powiesz na kawę? Albo kolację u mnie? Przygotowałam coś smacznego na wieczór.
No to kawa, bo muszę gdzieś być o 18.00.
Jesteś najlepszy, brachu!
Tempo grave.
Raz…
dwa…
trzy…
cztery…
Gdzie się podziałeś?
CENTRUM DIAGNOSTYKI, PRZEPROWADZKI, ROBOTY BUDOWLANE
Załatw to, Seval.
CENTRUM DIAGNOSTYKI
Wyślij SMS-em. Czekam.
Zuch dziewczyna.
- O co chodzi? - Wpadłem na badanie.
- Centrum jest już zamknięte. - Umówiłem się na nie przez Ahmeta.
Andante.
Raz, dwa,
trzy, cztery…
Wejdź.
Poczekaj chwilę.
Idziemy.
Idź.
Tędy.
Wejdź.
Przeszukajcie go.
Sadık Demir.
Kim jesteś? Czego tu szukasz?
Ahmet nie dał ci znać?
Powiem ci, jak będzie, kolego.
On przytrzyma ci ręce, on otworzy usta, a ja zesram się do twojego gardła.
Chyba odmówię.
Gówniany ten plan. Zawołaj Ahmeta.
Co jest, kurwa?!
W telefonie jest SMS.
- Co to ma być? - Stary, ale działa.
Nie ma PIN-u.
„Kapitanie Şevket, jestem w centrum diagnostyki na Hale.
Proszę wysłać po mnie oddział za pół godziny”.
„Dobrze, Sadık”.
Co to za kapitan? Gadaj!
W portfelu mam jego wizytówkę!
Wysłałem mu tego SMS-a pięć minut temu, więc lepiej zawołaj już Ahmeta.
Rany.
Zabierzcie go!
Spokojnie!
Tędy.
Dobra, zajmę się tym.
Idziemy.
Kurwa, upierdliwy jesteś.
- Skąd wiesz o tym miejscu? - Nie zauważyłeś, że cię śledzę.
Kapitan Şevket to prawdziwa osoba.
- Şevket Gadatliwy. - To on.
Od zaginionych i bezpieczeństwa publicznego.
Sprawdźcie numery.
Zostawcie nas.
Sadık.
Możesz się przeliczyć.
Policja nas nie tyka. Inaczej byśmy tu nie działali.
Dziś pozwolę ci odejść ze względu na kapitana Şevketa.
A co, jeśli kapitan Şevket…
postanowi się za was zabrać?
Co wtedy, Ahmet?
Handel ludźmi, prostytucja, niewolnictwo.
Może nawet handel organami i tak dalej. Co byś wtedy zrobił?
Posłuchaj.
Powiedz, co wiesz o tej akcji z badaniami.
Co planował Tevfik? Jak i gdzie zaginął?
Opowiedz mi o wszystkim.
A ja dam znać kapitanowi Şevket, by jednak nikogo nie wysyłał.
Może być?
Nie obchodzi mnie, co tu robisz. Ale matka Tevfika bardzo się martwi.
- Dałem jej moje słowo. - Załóżmy, że się zgodzę.
Nadal będziesz węszył?
Nie.
Słuchaj uważnie, bo powiem to tylko raz.
Niech ta niewinna twarz cię nie zwiedzie. Tevfik był podstępnym draniem.
Pomoc fryzjera? Jasne.
To ściema.
To było rok temu.
Zaczął tu przychodzić.
Okazało się, że ma naturalny talent do naszej specyficznej działalności.
Szybko awansował na alfonsa i pracował tak przez pół roku.
Wybierał towary do sprzedaży.
Z miesiąc temu wziął też coś dla siebie i później już się nie odzywał.
Też go szukałem, ale zapadł się pod ziemię.
Nie uwierzę w to. To tylko dzieciak.
Miałby zrobić karierę w tym świecie?
Miał wspólnika. Co czwartek umawiał się tu na badanie.
Przyjeżdżał tu z Cevdetem w czarnym samochodzie.
Cevdet czekał w aucie,
a młody wracał z towarem i wtedy odjeżdżali.
- Gdzie znajdę tego Cevdeta? - Nie wiem.
Nie znam go.
Posłuchaj.
O rany.
Taki strzępek informacji nie sprawi, że się odczepię.
W Stambule jest milion Cevdetów.
Prawda? A właśnie.
Masz dziesięć minut.
Nie odpuści. Daj mu, czego chce.
Może uda się zobaczyć blachy na monitoringu.
Od razu lepiej.
Miłego dnia.
Şule?
Wybacz, że dzwonię tak późno, ale to pilne.
Podam ci numery blach. Ustal właściciela samochodu.
Jasne, poczekam.
Piłka po twojej stronie, Şule.
Znajdź tego typa.
Dziś mamy czwartek.
Może herbaty?
- Dziękuję. - Smacznego.
Kto je od ciebie kupuje, Ahmet? I kto jest w tym samochodzie?
Ale z ciebie amator, Sadık.
Marlowe śledziłby go we własnym aucie.
Poproszę dokładkę.
Wygląda na to, że go nie pobili.
Je na zewnątrz i obserwuje ludzi.
Dobrze.
W porządku.
Zajmę się tym.
Nie wierz Meral. Nie jestem twoim tatą.
Znalazłem cię na ulicy i nie znam twojej matki.
Tak, Maide?
- Dzień dobry. - Cześć.
- Jak leci? - Dobrze. A u ciebie?
Co powiesz na lunch dzisiaj?
- Dzisiaj? - Tak.
- Serio? - Dlaczego nie?
- Bo Tevfik nadal… - Skończę robotę o 13.30.
- Może być 14.00? - Dobrze. Gdzie?
- Kojarzysz restaurację Sera? - Tak.
To do zobaczenia.
Przyłapałaś męża na czymś?
DO: SEVAL NIE DAM RADY. LUNCH BIZNESOWY.
Dobra, załatw się, Sfinks. Nie będę dłużej czekał.
No dalej.
Jak chcesz.
DZIEŃ CZWARTY
Dziękuję.
- Witamy. - Dzięki.
Podać coś do picia?
- Whiskey. - Oczywiście.
- Będzie nas dwoje. - Dobrze.
Raz, dwa, trzy, cztery,
pięć, sześć, siedem…
- Czternaście. Dziękuję. - Smacznego.
Szesnaście, siedemnaście…
260, 261…
Cześć, Sadık.
Nic ci nie jest?
Minęło trochę czasu.
Sześć lat i pięć miesięcy. Razem 77, w tym 13 w więzieniu, więc tak.
- Co u ciebie? - Pewnie Maide ci powiedziała.
Tak.
Naprawdę wszystko w porządku? Płaszcz przy takiej pogodzie?
Rozstrój żołądka.
- Zamówimy coś? - Ja podziękuję.
- Nie zapytasz, co u mnie? - Nie muszę, bo wiem.
Bardzo dobrze. Co miesiąc dostaję info.
- Od Maide? - Nie, z magazynów o celebrytach.
Opisują, gdzie ktoś przebywa i z kim, co je i pije, co na sobie nosi,
kto kogo zerżnął albo nie zerżnął.
Zawsze jest też pełno zdjęć. O tych magazynach mówię.
A ty zacząłeś je czytać?
Kupuje je sąsiad.
- A dokładniej pewnie sąsiadka? - Owszem.
Jest ładna?
W jej pracy to na pewno się opłaca.
Nadal się gniewasz?
Za wcześnie, by o to pytać.
Aby wspomnieć cię jako dobrą osobę, którą nie jesteś, muszę sobie golnąć.
A raczej osuszyć całą butelkę duszkiem.
Sadık, jestem ci wdzięczna.
Naprawdę.
Za wszystko, co zrobiłeś.
Nie śpieszysz się z przeprosinami. Spotykamy się po siedmiu latach.
Za bardzo się wstydziłem.
Naprawdę?
W takim razie…
skąd ten nagły brak wstydu?
Jest jeszcze jedna sprawa. Znowu usłyszę zarzuty.
No i?
Jeśli przegram proces, mogę zostać skazana.
- Pozbawią mnie uprawnień adwokackich. - No i?
Nie mogę iść do więzienia.
Nawet na parę miesięcy.
Jestem w ciąży.
Nikt nigdy nie kochał mnie tak jak ty.
Muszę zapalić.
SPRAWIEDLIWOŚĆ TO PODSTAWA PAŃSTWA
Czołem, brachu.
Mam niespodziankę.
Dlaczego masz takie czerwone oczy?
To alergia. Mamy okres pylenia drzew.
Przyniesiesz mi szklankę z lodem?
Jak tam lunch?
Z kim się spotkałeś?
Podaj mi ten swój magazyn. Wydanie z lutego.
REZZAN AKKURT PIĘKNA I ZDROWA KOBIETA SUKCESU
Ale ładna.
Kto to?
Moja była żona.
Byłeś bardzo bogaty?
Bogaty jest jej nowy mąż.
Zraniła cię?
- Dlaczego się rozwiedliście? - Byliśmy wspólnikami biznesowymi.
Jest prawnikiem. Pracowaliśmy razem.
Wdepnęliśmy w niezły syf, a cała wina spadła na mnie.
Straciłem licencję i trafiłem za kraty.
Rozwiodła się ze mną.
I poślubiła jakiegoś bogacza.
Nie zaczekała, aż wyjdziesz?
Ja bym zaczekała.
Słowo daję.
Czego teraz chciała?
Przysługi.
Czemu zamknęłaś oczy?
Pomyślałam życzenie.
- A co z tą niespodzianką? - Właśnie. Są nawet dwie.
- Czekam. - Moment.
- Tak, Maide? - Przepraszam, że wsadziłam cię na minę.
Nie miałam wyboru. Gdy Arif powiedział, że Rezzan jest ciąży…
- Jesteś na mnie zły? - Maide, postaw się w moim miejscu.
Idziesz siedzieć za oszustwo, które popełnił twój mąż.
Potem rozwodzi się z tobą i poślubia inną kobietę.
Mija siedem lat. Pojawiam się ja w roli pośrednika.
A on nagle prosi, abyś znów poszła za niego siedzieć.
Co byś sobie pomyślała? Nie byłabyś wściekła?
Masz prawo się tak czuć, ale ja tylko przekazuję wiadomość.
Arif pyta, co może dla ciebie zrobić, jeśli weźmiesz to na siebie.
To ile jestem warty?
Możecie mnie wycenić? Za kogo wy mnie macie?
Co się dzieje?
Co się stało?
Bóg jednak istnieje.
Jestem tego pewna, bo zażyczyłam sobie tego przed chwilą.
Poczekaj.
Nikomu nie powiedziałem.
Nikomu…
Dzień dobry.
Rzucę tę robotę.
Najwyżej zostanę sprzątaczką.
To była ta druga niespodzianka.
DZIEŃ PIĄTY
Na razie brak nowych dostaw.
Mogę w czymś pomóc?
Nie, czekam na badanie.
Na badanie? Zapomnij.
- Kogoś tam zamordowano. - Naprawdę?
Kogo?
Regularnego klienta. Taki kulawy gość. Ahmet czy jakoś tak.
Słyszałem od dozorcy.
Dziękuję.
To twoja sprawka, Cevdet.
Mów, Şule.
Samochód to część floty wziętej w leasing pół roku temu przez Kaan Holding.
A teraz uwaga: 20 dni temu auto zostało skasowane w wypadku.
Nie udało się zidentyfikować kierowcy,
bo auto wjechało w cysternę z paliwem i całkowicie spłonęło.
Był to służbowy pojazd szefa ochrony Kaan.
Czarny sedan.
- Masz jego nazwisko? - Cevdet Koru.
Wygląda na to, że nie był wzorowym obywatelem.
Były sierżant policji, wydalony ze służby przez nałogowy hazard i zarzuty napaści.
Uznano, że to on prowadził, bo zniknął po wypadku.
Mamy jakiś adres? Biurowy albo domowy?
- Tylko nowy dom wdowy, Kadriye. - Wyślij mi go i podeślij tu Hüseyina.
Dopiero co oskarżyłem cię o morderstwo, ale sam kipnąłeś.
Zobaczymy, jak się to rozwinie.
Dwa, trzy, cztery…
W czym mogę pomóc?
Sadık Demir z firmy ubezpieczeniowej.
Po pierwsze, moje kondolencje.
Muszę porozmawiać z panią o realizacji polisy pana Cevdeta Koru.
Jest pani jego żoną?
Czyli mój szwagier miał polisę na życie dwa miliony lir?
Jego firma też miała polisę?
Ta firma pomaga małżonkom ofiar w znalezieniu zakwaterowania,
ale pan Tahsin nie wspominał o polisie.
Pan Tahsin?
Szef działu PR.
To znaczy koordynator.
Nie mogę tego spamiętać.
Powinnam gdzieś tu mieć jego wizytówkę.
Zostawił ją z aktem własności domu.
Dziękuję.
- Nie zna pan pana Tahsina? - Nie, pracuję w finansach.
Czyli przywiózł akt osobiście?
Pani szwagier był lubiany.
Podobno Cevdet miał jakąś torbę z firmowymi dokumentami.
Wpadł też po nią.
Muszę zadać parę pytań pani siostrze.
- Kiedy wróci z Adapazarı? - Pojutrze.
Poda mi pani numer? To przyśpieszy sprawę.
- Do siostry. - Pewnie.
Dlaczego zawsze musisz się tak rozgadać, Behiye?
- I dlaczego dałaś mu wizytówkę. - Boże, siostro.
Panie Tahsin,
jest pan ważnym koordynatorem w firmie, która ma w kieszeni pół kraju.
Dlaczego dostarczył pan akt własność osobiście?
A może miał pan jakiś ukryty powód?
Panie Tahsin.
Co było w tej torbie?
Dzwoni pani Maide. Nie mogła się z panem skontaktować.
- Tak, Maide? - Cześć. Co ty kombinujesz?
- Nic. Tak się tylko zastanawiam. - Nad propozycją Arifa?
Nie. Nad uchodźcami z Syrii, niewolnikami, przeprowadzką do Eskişehir,
rozpoczęciem życia na tropikalnej wyspie…
Mam mówić dalej?
- A co z Rezzan? - Zapomnij. Najpierw sprawa Tevfika.
- Próbuję zarobić kasę, którą mi dałaś. - Na razie zostaw Tevfika.
- Chcesz wysłuchać oferty Arifa? - Jest teraz z tobą?
Nie.
Ale mogę załatwić wam spotkanie u mnie.
To piąty dzień śledztwa. Umawialiśmy się na tydzień, prawda?
Gdy minie, wpadnę i dam ci znać, co udało mi się ustalić, dobrze?
I jeszcze jedno.
Nie pozdrawiaj go.
Kto tam?
To ja.
Przyłóż do oka.
I przytrzymaj, aż zacznie boleć.
Myślałam, że to ty.
Ale to był Recep.
Zrobił to na wieść o twoim odejściu?
Podaj mi jego numer telefonu i tablic jego taksówki.
Lepiej nie. Jest ich dwóch.
Kazali mi coś podpisać.
Spokojnie. Odpoczywaj.
Dobrze.
Szef pozdrawia.
I dokumenty, które podpisała.
Dziękuję.
Wstawać.
Powiedział, że wisisz mu przysługę i masz wracać do śledztwa.
Pamiętaj o tym.
- Co się stało? - Sprawa z Recepem załatwiona.
Mam też te dokumenty.
Jak to zrobiłeś?
Mam kontakty.
Wracaj spać.
Nie będę już nazywać cię „brachem”…
Sadık.
W porządku.
Mam na imię Fatma.
Ale wolę imię Fatoş.
Nie będę cię szukać w odległych miejscach
Bo jesteś w moim sercu
DZIEŃ 6
Siedzisz na tronie
Jednocząc się ze mną
Kto tym razem?
Słucham.
Nasz Dobry Człowiek.
I to w nowych ciuchach. Co to w ogóle za kolor?
Co cię tak zatkało? Powiedz coś.
Zostawię to tobie. Mówiłaś, że masz ważne informacje.
A gdybym ci powiedziała, że sprzedaję telefon,
na którym są naprawdę chore filmiki, zdjęcia i wiadomości?
Co byś powiedział?
Mówiłaś, że nie masz jego telefonu.
- Kłamczucha. - Zapomniałam.
Jasne. Skąd mam wiedzieć, że znów nie kłamiesz?
Oto pięć zdjęć i trochę wiadomości, które przesłałam na swój telefon.
Skołuj 20 000, a sprzedam ci go.
Wiem, że tyle nie masz.
- Ale Macit ma. - Co go z tym łączy?
Sądzi, że Maide kazała ci go śledzić. Jest cały zesrany ze strachu.
Bez Maide byłby biedakiem. Zrobi dla ciebie wszystko.
Boże. Nie jesteście czasem kochankami?
Jaja sobie robisz?
Wylałby mnie, gdyby znalazł sobie lepszego trenera.
Mamy tylko wspólne interesy.
To wiadomości z pogróżkami. Kim jest „X”, który je wysłał?
Najpierw kasa, Dobry Człowieku.
- Poproszę butelkę mleka. - Jasne.
- Ile płacę? - Siedem lir.
PO TRZECH MIESIĄCACH NADAL BRAK INFORMACJI O ZAGINIONEJ!
A mleko?
To nie dla mnie, tylko matki.
Nadal mnie śledzisz?
Nie obchodzą mnie twoje sprawy. Maide o niczym nie wie.
Zagadaj z Arifem. Dorobił się na interesach z Rosjanami.
To Rezzan zapoznała go z Maide?
Dwa razy ogarniała mu rozwód.
Prawie niczego nie zapłacił byłym żonom.
Znają się od dawna.
Dam ci radę.
Uważaj z nią. Jest nieletnia.
Może łatwo cię pogrążyć.
Myślisz, że wchodziłbym w romans bez zabezpieczenia się?
Zawsze mam haki na kobiety, które pukam.
PIN to „200220”. Data urodzenia i znów pierwsze dwie cyfry.
Tak jak u Macita. Wszystko jest w wiadomościach.
WPISZ PIN
Dlaczego to robisz?
Życie w tym mieście jest drogie. Potrzebuję kasy na ciuchy i inne rzeczy.
A durnie obok, którzy chcieliby mnie zerżnąć?
Przyjrzyj się ich butom.
Najtańsze kosztują 2000. Do tego jeszcze zegarki.
Dawaj tę pieprzoną kopertę.
„Jutro badanie”. Wiadomość od Cevdeta.
I od X: „Tęsknię za tobą. Ty za mną nie?
Dlaczego nie odbierasz? Gdzie jesteś?
Nie wkurzaj mnie, bo wiesz, że tego pożałujesz.
Moja suka i własność zawsze ma być pod telefonem”.
Kim jesteś, X?
„Moja suka i własność”. Niezły z ciebie macho, co nie?
Powiesz mi, kim jesteś, jeśli do ciebie zadzwonię?
Mam to zrobić?
Nie?
No to mi pomóż.
No dobra.
Przez pół roku Tevfik i Cevdet pozyskiwali ludzi od Ahmeta,
wywożąc ich dokądś niemal co czwartek.
Dlaczego akurat w czwartki?
Alfonsi mogą działać tylko wtedy?
Tak jest. Mieli tylko jednego klienta.
W takim razie kim jest klient?
Jest powiązany z Cevdetem albo Kaan Holding.
Wiadomości od X nie są zbyt subtelne.
To raczej nikt z Kaan.
No proszę.
Tu mnie zaskoczyłeś, Tevfik.
O kurwa.
Miałem dzwonić do Szefa. Dzięki, że mnie powstrzymałeś.
Co słychać, dziadku?
Uzyskałeś coś z tego telefonu za 20 000?
Dlaczego się nie odzywasz?
Czekam, aż przejdziesz do rzeczy.
- Gdzie jesteś? - A chuj ci do tego?
Już wiesz, kim naprawdę jest Ptaszynka, co nie?
- Pınar? - Spływaj.
Przejrzyj telefon dokładnie. Są tam dwie aplikacje z kalkulatorem.
Ta czarna to chroniony hasłem sejf naszej Ptaszynki.
Wysyłam ci przykładowe wideo. Daj na głośnik.
Już.
Gdybyś tylko zobaczył, jak to się kończy…
To co, Dobry Człowieku? Chcesz, żebym podała ci hasło?
Tym razem musisz zabulić 30 000.
Macit nie da mi więcej.
To już twój problem.
Macit? To ja.
Pınar wisi mi pieniądze i nie chce ich oddać.
Możesz mi przesłać jej zdjęcia?
Jasne. Umowa stoi.
Ani słowa Maide.
SADIK DEMİR WSZYSTKO O ZANZIBARZE
Jak możesz o tym pisać, skoro nigdy tam nie byłeś?
Byłem wszędzie.
W marzeniach.
Wariat.
Dlaczego tylko ciepłe kraje?
Zawsze mi zimno. Co poradzę?
Dlatego zawsze chodzisz w płaszczu.
Nie będzie ci już zimno, bo teraz masz mnie.
Chodź do mnie.
- Kto dzwoni tak późno? - Meral.
- Tak, Meral? - Sadık, nasz synek nie żyje.
Ból, wstyd i żałoba.
Czy ostało się jeszcze coś, czego nie zesłał na nas Zeus?
- Czemu nazywa go waszym synem? - Nikt nie będzie go opłakiwał.
Szedłem tędy trzy lata temu.
A ten pies poszedł za mną do domu.
- Polubiła go i adoptowała. - Taka jest wola króla.
Wiesz, o czym mowa?
- Długo to jeszcze potrwa? - Nie.
Niedługo zapomni tekstu.
Ma słabą pamięć. Od dwóch lat nie dostała roli.
Chodźcie. Pora się napić.
Idziemy.
Skradł twoje serce, laleczko?
- Pies? - Nie, ten gość.
DZIEŃ SIÓDMY
Pınar!
No proszę. Dobry Człowiek?
Czekałeś na mnie?
Świetnie. To jak?
Masz dla mnie kasę?
Tu mam coś cenniejszego.
Dobra, oddawaj telefon.
Usiądź sobie.
Trzymasz się?
Miałaś wziąć na siebie złe rzeczy, a płaczesz.
O co chodzi?
Nawarzyłaś sobie za dużo piwa.
- Uwiodłaś Macita… - Uwiodłam?
Myślisz, że o wszystkim wiesz!
Wszyscy oprócz ciebie są źli.
Wszyscy oprócz ciebie są głupi. Ale mylisz się!
Nie uwiodłam tego drania.
Tevfik, którego szukasz, sprzedał mnie jemu.
- Jeden weekend w domu w Polonezköy… - Przestań!
Nie chcę o tym słuchać.
- Przykro mi. - Mam to gdzieś.
Młoda!
Nie bój się o te materiały. Załatwię to.
W zamian za co?
Za nic.
Dobry Człowieku!
0220.
Kim wy jesteście?
KRÓLOWA
Musimy pogadać, Macit.
Znowu nie masz kasy?
Zadzwoń do Arifa.
Spokojnie.
Nie róbmy scen w twojej eleganckiej okolicy.
Urodziłeś się w 1979?
Czyli 1979… i 19.
Wiem o tym od Pınar. I o paru innych rzeczach również.
Wiedziałeś, co robi Tevfik.
Wiem, co zrobiłeś jej w Polonezköy.
Naprawdę zapisałeś Tevfika jako „Królową”?
Kogo jeszcze tu mamy?
No tak. Kapitan Cevdet.
Zapisany jako „Kapitan”. Poznałeś go, gdy służył w policji.
Sześć albo siedem lat temu.
Czego chcesz? Idź sobie do Arifa.
Rozmawiałem z Şule. Przyjaźnimy się.
Uprawiałeś hazard z Cevdetem. A Maide zajmowała się jego sprawami.
Załatwiliście mu robotę w Kaan Holding?
Przestań się bawić w detektywa, rogaczu.
Idź sobie albo każę cię skopać i wywalić.
Leję na twoje groźby.
Spadaj.
Możesz powiedzieć wszystko Maide. Ja mam ciebie dość.
Sam się pogrążasz.
Obejrzyj to sobie.
Wiesz, kto używa sobie z Tevfikiem?
Gość o ksywce Szef.
Międzynarodowy gangus.
Jak widać, ma osobliwe upodobania.
I osobliwe narzędzie. Nie w dosłownym znaczeniu.
Bardziej narzędzie tortur, które naprawdę wiele potrafi.
Kumplujemy się.
Od miesiąca szuka Tevfika. Możesz pogadać z nim albo ze mną.
Jeśli cię przekonałem, to zacznę zadawać pytania.
Przedstawiłeś Tevfika Cevdetowi?
Dwa lata temu gliny zrobiły nalot na bar w Beyoğlu.
Cevdet puścił Tevfika wolno na moją prośbę.
Nadal widujesz się z Cevdetem?
Nie wiesz, że zginął miesiąc temu?
- A co mogło spotkać Tevfika? - Skąd mam wiedzieć?
- Odpowiadam za wszystkie moje kontakty? - No to spójrz jeszcze na to.
Znasz ich, prawda? Muszą pracować dla Kaan Holding.
Mógłbym wypytać Maide, ale ciebie łatwiej przekonam.
Kim są ci ludzie?
Wolisz powiedzieć Szefowi?
To pewnie oni.
Bliźniaki pana Kaana.
Zawsze byli dziwni.
W porządku.
A co do twoich haków, które masz na Pınar?
Usuń te materiały. Filmy, zdjęcia, wszystko.
No dalej. Sprawdzę to.
I zamów mi to samo.
Panie Sadık! Ostrzegałam pana.
- Ta cała Seval… - Grzeczniej.
To moja narzeczona.
Dupa nie narzeczona!
Toście się idealnie dobrali!
Pobierzcie się i wynoście z mojego mieszkania!
Pieprzył ją milion facetów!
- Meral znów recytowała? - Tak.
- Zapomniała tekstu? - Nie wiem, bo sobie poszedłem.
Możemy pogadać?
To ta od magazynów?
Jesteście zaręczeni? Tak twierdzi babka na dole.
Nie jest trochę…
W sumie nawet nie trochę.
Nie jest za młoda?
Zależy, jak na to spojrzeć. Poniekąd jest na emeryturze.
Wolałbym, żebyś nie palił.
W jakim pracowała zawodzie przed przejściem na emeryturę?
Była prostytutką. A jesteśmy ze sobą dopiero od paru dni.
Ile trwała ta cisza?
Siedem sekund.
- Nadal wszystko liczysz. - Tak.
Nie potrafiłem zabić drzemiącego we mnie dziecka.
To dziewczynka.
Tak jak zawsze chcieliśmy.
Mówię o sobie i tobie.
Jeśli uchronisz mnie przed więzieniem, będzie mogła się urodzić.
Arif ma plan.
Dlatego tu jestem.
Adwokaci chcą, bym zrzuciła winę na ciebie,
nawiązując do poprzedniej sprawy.
Bzdury. To ja chciałem córkę, nie ty.
I będę palił.
To co powiesz?
To raczej pytanie do ciebie.
Mam nie wyciągać wniosków z własnych błędów?
Arif to hojny gość.
Ty to masz szczęście. Dobry były mąż, hojny obecny.
Spójrz na siebie.
Mieszkasz w lochu
z rozklekotanymi meblami.
Wilgoć, smród.
Jak możesz tu mieszkać?
Dlaczego to sobie robisz?
- Dlaczego… - Pasuje mi to.
Śnię prawie co noc.
Tropikalne wyspy, ciepłe miejsca. Mam wokół siebie życzliwych ludzi.
Byłe prostytutki.
Ma na imię Fatoş.
I w życiu nie poznałem tak szczerej osoby. Nie zdradziłaby ukochanego.
Ona kupczyła tylko swoim ciałem.
A ty?
- Sadık, daj mi jeszcze chwilę… - Maide!
Daj mi spokój.
Skup się na dupku, którego nazywasz mężem.
Spytaj Macita, jak się bawi w swoim miłosnym gniazdku.
I tak by to wyszło. Na razie.
Jesteśmy zaręczeni?
Maide mi o tym powiedziała. Usłyszała to od Cemile.
Mam pytanie.
Gdybym nie była osobą, jaką byłam…
zaręczyłbyś się ze mną na serio?
Nieważne, jaką osobą byłaś.
Jesteśmy zaręczeni.
Jesteś moją księżniczką.
Jak w tym serialu, który wiecznie oglądasz.
Już się nie zabezpieczam.
DZIEŃ ÓSMY
Pan Tahsin? Sadık Demir. Jestem prawnikiem.
- Chcę z panem pomówić. - Tahsin jest na urlopie. Tu Nuri.
- O co chodzi? - O Bilge i Kamila Kaanów.
Pod tym numerem ich nie zastaniesz.
Proszę im powiedzieć, że chodzi o Cevdeta Koru i Tevfika Hasana…
Pierdol się, chujku.
W takim razie podeślę pewne nagranie i czekam na odpowiedź.
Ma pan dwie godziny.
Dupek.
- Dzięki. - Smacznego.
OD: TAHSİN GÖLLÜ NAPISZ, GDZIE JESTEŚ
Przepraszam, panie Kamil.
Prawnik imieniem Sadık zadzwonił na numer pana Tahsina.
Potem przysłał film.
- Panie Tahsin. - Z telefonu Tevfika.
- Czego chciał? - Zobaczyć się z panem.
I w lewo.
Dzień dobry.
Jestem Bilge.
A to Kamil.
Jesteśmy wrażliwi na światło.
Pan Sadık Demir?
Napije się pan czegoś?
Whiskey? Rum? Wódka?
Może być wódka.
Chciał pan porozmawiać o Tevfiku.
Liczyłem, że uzyskam trochę informacji.
- Wódka dla pana. - Dziękuję.
Nie współpracuje pan z nim?
Ja? Skąd taki pomysł?
Film, który wysłał nam Nuri, był z telefonu Tevfika.
No tak. Ale nigdy go nawet nie spotkałem.
Po prostu pozyskałem jego telefon i filmiki.
Oto moja teoria.
Cevdet i Tevfik szantażowali was tymi filmikami, prawda?
Chcieliście się ich pozbyć.
Ale nie dbam o to.
Interesuje mnie Tevfik. Matka się o niego martwi.
Panie Sadık, jest dokładnie na odwrót.
Chcemy odnaleźć tego diabełka tak samo jak pan.
- Czego najbardziej pan pragnie? - Nie wiem.
Może życia na tropikalnej wyspie.
Niech pan go znajdzie.
Skoro ma pan jego telefon, może uda się go panu zwabić do nas.
O ile żyje.
Musi pan tak myśleć, skoro sądził pan, że nas szantażuje.
Proszę ze mną.
Śmiało.
Proszę spojrzeć.
Uwielbiamy polować.
Niedźwiedź z Syberii.
Koza z gór Taurus.
Gdy nie unika się ryzyka i ciągle dosłownie żyje się na krawędzi,
wchłania się strach.
Co przychodzi po strachu?
Groza? A jeśli tak, to co dalej?
Czysta przyjemność.
Można ją osiągnąć tylko wtedy, gdy pokona się strach.
To zagadka, którą chcemy rozwiązać.
Proszę o tym pamiętać.
Niech pan odnajdzie dla nas Tevfika, a wyspa będzie w zasięgu.
- Co tam, Pınar? - Panie Sadık, mama chce coś powiedzieć.
Panie Sadık?
- Tak? - Proszę już nie szukać Tevfika.
- Dlaczego? Ktoś coś pani powiedział? - Nie. Śnił mi się.
Był w lepszym miejscu.
Otaczały go hurysy. Zaznał spokoju, skąpany w świetle.
Niech tak pozostanie. Dziękuję za pańskie starania.
Jesteś tam, dziadku?
- Co tam się dzieje? - Yeter odbiło.
Chce wracać do naszej rodzinnej wioski. Właśnie się pakuje.
Nie ma mowy, bym tam wróciła.
Słyszysz? Nie ma takiej opcji!
Wyślij mi numery,
z których dzwoniono do niej w ostatnich trzech dniach.
W porządku? Na razie.
I tak już dla ciebie nie pracuję, Yeter. Mam dwóch nowych klientów.
Sukinsyn!
Zwyczajny dupek z niego.
Muszę natychmiast skończyć z Macitem.
Weź mi doradź jak na studiach. Powiedz mi, co mam robić.
Spójrz na mnie.
Na pewno masz jakiś pomysł, jak mogłabym to załatwić, prawda?
Ile kosztowałby cię rozwód?
Trzy miliony? Pięć? A może więcej?
Mogę załatwić ci zdjęcia, które pomogą w sprawie.
- Super. Jestem ci naprawdę… - Ale potrzebuję jakieś 300 000.
Niech Hüseyin podrzuci mi jutro tę kasę.
Dobrze.
Jesteś tak samo hojna jak Arif.
Dzięki.
To byłeś ty, Macit?
Nie posunąłbyś się tak daleko. Mogłem zginąć.
Może to robota bliźniaków.
I tak nie polubiłem tego Nuriego.
„Jutro o 11.00. To są te numery”.
Dobra robota, Pınar. Sprawdźmy, kto się za nimi kryje.
Kadriye?
Cevdet.
Osoba, która kazała Yeter przestać szukać…
No tak!
Rozgryzłabyś to w dwie sekundy.
Oczywiście.
Proszę.
- Sadık jest w domu. - Jesteśmy!
Meral wyprowadziła się od siebie. Zostanie tu do wyjazdu do Eskişehir.
Ciebie i tak tu nie ma.
Byłyśmy za zakupach. Podobno w Eskişehir bywa chłodno.
Meral Çimen.
Jak mogę panu pomóc?
Udasz kochankę w ramach ostatniego występu?
DZIEŃ DZIEWIĄTY
Jedziemy.
- Kiedy dostanę dostęp? - W 18. urodziny.
Że co? No wiesz?
Jesteś spłukany, ale mimo tego dałeś mi całą tę kasę.
Nie jesteś dobry, tylko głupi, dziadku.
Tempo grave.
Raz…
dwa…
No dalej.
Panienko Meral?
Jest tu pani? Jestem Kadriye. Rozmawiałyśmy przez telefon.
Jet tu ktoś?
Witajcie.
Tak jak myślałem.
Bierz go!
Otwieraj te cholerne drzwi!
Bez obaw, chcę tylko pogadać
- Wychodzę. - Ręce do góry!
Ty pieprzony…
Moje oczy! Zajebię cię!
Ty skurwielu.
Szef o tym wie?
Ten drań Tevfik wykiwał nas wszystkich.
- Otworzył sejf. - Co zabraliście?
Pięćdziesiąt tysięcy euro i pokwitowania za przemycone auta.
I to wszystko?
Zrobiłem tylko to, co kazał mi Tevfik.
Kasa jest w aucie.
Trzymaj. Możesz ją sobie wziąć.
Ciesz się, że to mieszkanie znajomej. Inaczej pozwoliłbym ci się wykrwawić.
Szef i tak cię znajdzie. Pozdrów ode mnie Bulldoga.
Wstawaj.
Jak cię oszukał?
Ciągle mnie bił.
Kto?
Cevdet.
Udało ci się oszukać wszystkich.
Mieliście razem uciec, gdy pozbędziecie się Cevdeta?
Wiesz co?
Pewnie współpracował z Behiye, twoją siostrzyczką z wyższych sfer.
Na pewno chcieli się ciebie pozbyć. Kazał ci sprzedać dom?
Tak sądziłem.
Posłuchaj, Kadriye.
Pozwolę ci odejść.
Zapomnisz o tej sprawie i znikniesz.
Cała zgraja gangusów szuka tego gościa.
Sprzedaj swój dom i wyprowadź się z dziećmi do Adapazarı.
Idź już.
Ptaszynka zapomniała języka w gębie?
Jesteśmy już sami.
- Możesz zacząć gadać. - Gdzie ona jest?
- Kto? - Kochanka Cevdeta.
- Powiedziała Kadriye, że o wszystkim wie. - Meral. To utalentowana aktorka.
Nie jest jego kochanką?
Skądże, kretynie. A teraz zacznij już gadać.
Mam sporo kasy, Sadık.
Możemy też załatwić to…
inaczej.
„Nic nie pożegna cię tak jak nabój”.
Nawijaj.
Te bliźniaki to psychole. I on, i ona.
Ale Kamil to zupełny popapraniec. Z obsesją na punkcie czystej przyjemności.
Rozsądek jest mu obcy.
Nagrałem potajemnie ich rytuał.
Za bardzo przegięli.
Zmasakrowali mój towar.
Cevdet i jego ekipa zatuszowali to.
Ale Cevdet zdecydował się coś zatrzymać.
Ich nóż.
Z ich odciskami.
No tak. I po co miałbyś dzielić się z nim wyłudzoną kasą?
- Jak go załatwiłeś? - Z pomocą Kadriye.
Była zdesperowana i gotowa, by zrobić wszystko, co jej każę.
Naszprycowała mu napój, który wypił przed wyjazdem.
I łup!
I wtedy Kadriye dokończyła akcję z szantażem.
- Dostała kasę i dom. - Do czego była ci potrzebna?
Sam mogłeś ich zaszantażować.
Zbędne ryzyko.
Jej mąż pracował dla Kaan, więc nie mieli odwagi jej tknąć.
A ty przejąłbyś i dom, i kasę. Nieźle obmyślone.
Ale ty mi przeszkodziłeś.
To znaczy?
- Ahmet? - To twoja wina.
Za bardzo węszyłeś.
Nie zadzieraj z tym Sadıkiem. Nie wiemy, kim on jest.
- A jeśli jest z policji? - No tak.
- Wypuścili go? - Wygląda na to, że go nie pobili.
Hamza, skarbie. Zajmij się Ahmetem.
Podobno poznałeś Szefa.
Tak. Każdy, kto cię szuka, prosił mnie o pomoc.
Gdybyś się nie wciął…
to dzięki Hamzie wiedziałbym o każdym ruchu Szefa.
A potem dopilnowałbyś, by go skasowali.
Twoja kolej.
Jak mnie przejrzałeś?
Twoja mama dała mi swoją bransoletkę, błagając, bym cię szukał.
Dlatego zastanawiałem się, dlaczego nagle odpuściła.
„Kto mógł ją do tego namówić?”
Ty.
Reszta była prosta.
Zadzwoniłem do Pınar, czyli twojej siostrzyczki.
Którą zmuszałeś do seksu.
Podała numery z telefonu matki. I tak oto znaleźliśmy się tutaj.
Ta kurwa Hatice!
Ma na imię Pınar.
Każdy ma prawo wybrać sobie własne imię.
Spójrz w aparat. Już!
PRZESYŁKA GOTOWA
Ruszaj się.
To jak? Jakieś ostatnie słowa?
Dlaczego mi to robisz?
A ile sierot zabiliście? Zadaj sobie to pytanie, a domyślisz się.
Też byłem sierotą.
Dobrze go ukryłem.
- Może wódkę? - Nie, prowadzę.
Dobra robota.
Wywabił pan diabła z ukrycia.
Sporo pan ryzykuje, przyjeżdżając tutaj.
Może pan też lubi życie na krawędzi?
Nie, podziękuję.
Zabezpieczyłem się. Bez obaw.
- Co zrobicie z Tevfikiem? - Dokończymy to, co zaczęliśmy.
On nas poprowadzi.
Odkryjemy granice strachu, grozy…
I tej całej „czystej przyjemności”?
A są inne sposoby poza przemocą?
Czysta przyjemność musi być zrodzona ze zła.
Diabeł też rodzi się w sercu. Dobro i zło to bliźniaki.
Może.
Nawet dobry człowiek może stać się zły podczas pogoni za sprawiedliwością.
Świetnie. Zapraszam.
Tylko ty.
Dajcie mi kluczyki. Ale już!
Jedziemy.
Jeśli masz przy sobie broń, to ją wyrzuć.
Kopnij.
- Rzuć mi torbę. - Czyli jesteśmy na miejscu.
Tevfik jest niedaleko. Pewnie przy drewnianym moście.
Wyjmij telefon.
Cwaniaku jeden.
Moja noga.
Ruszaj się!
Lepiej znajdźcie Tevfika przed niedźwiedziami.
Dokąd się wybierasz?!
Grave.
Raz…
1681…
1682…
Kasa i pokwitowania z sejfu.
I kluczyki do samochodu Hamzy.
Nie uwierzyłbym bez dowodów.
Wyśmiewałem cię i kpiłem, jaki to z ciebie detektyw.
Myliłem się i jestem twoim dłużnikiem.
Wiesz co, Sadık?
Zatrzymaj jego auto.
Co jeszcze chcesz?
Kasę? Możesz zażądać czegokolwiek.
Szef zawsze spłaca swoje długi.
Nic z tych rzeczy.
Ale podam ci dwa adresy. Dobrze?
Wyślij je SMS-em.
Nie będziemy z tym zwlekać. A teraz wracaj do domu.
Zapomnij o nas i o Tevfiku. O wszystkim, co tu zaszło.
Już się nie zobaczymy.
Uznajemy, że jesteśmy kwita.
Pasuje?
Sadık, zachowaj się rozsądnie. Myślisz, że prokuratura zmieni zdanie?
DZIEŃ DZIESIĄTY
W twoim najlepszym interesie leży to,
abyś wziął winę na siebie i zaoszczędził Rezzan nerwów.
Jestem gotowy zapłacić każdą cenę.
Posłuchaj, Arifie Akkurt.
Pora, byś dowiódł swojej hojności. Oto co zrobimy.
Chcesz zadośćuczynić?
Musisz podwoić tę cenę, bo wspólnie dopuściliście się oszustwa.
Siedem lat temu przyznałem się do tego, co zrobiła Rezzan Damir.
Była świeżo po poronieniu.
- A teraz jestem w ciąży. - Teraz on jest twoim mężem.
Nie patrz się tak, tylko dzwoń. Niech Remzi podrzuci kasę.
Właśnie, panie kasiasty. Czekam na forsę.
A w międzyczasie opowiedzcie, jak to było z tym kantem.
Chcę wiedzieć, o co mnie oskarżą.
W porządku.
W skrócie…
Twoje pieniądze.
Andante.
- Raz… - Odbiło mu?
- Co robisz? - Zastanawiam się, co mam zrobić z kasą.
Zamieszkać na tropikalnej wyspie? A może otworzyć hotel w Eskişehir?
Bo na pewno nie idę siedzieć.
- Sadık, proszę cię. - To dlaczego wziąłeś kasę?
Próbujesz mnie oszukać?
Osobę, która przyznała się do oszustwa?
Polecam Dostojewskiego. Stworzył świetnych bohaterów.
Rezzan ma gdzieś bohaterów.
Ale przyjmij moją radę.
Poświęć swoją wolność.
Tak jak ja dla niej siedem lat temu. Zachowaj się jak prawdziwy bohater.
Twoi adwokaci wyciągną cię w kilka miesięcy.
Raz,
dwa,
trzy,
cztery,
pięć,
sześć,
siedem,
osiem…
Nie czytał Dostojewskiego.
Był lojalny wobec ciebie przez osiem sekund.
Wiem, że nie jesteś w ciąży.
Co się stało z tym empatycznym, bezinteresownym…
i dobrym człowiekiem?
Zmieniłem się.
Nie jestem już Sadıkiem. Od dziś jestem Adilem.
Podejdź, piesku.
Dobry piesek.
Cofają się, próbując go dostrzec.
A ja jestem taka jak oni!
Sadık, przeszkodziłeś mi i zapomniałam reszty tekstu.
Jak teraz słowa Romeo dotrą do pięknych uszu Julii?
Pakujcie się. Jedziemy do Eskişehir.
- Tak jest! - Sadık?
Od teraz jestem Adil.
W porządku. Podoba mi się to imię.
NA PODSTAWIE POWIEŚCI MEHMETA EROĞLU
Napisy: Krzysiek Igielski