Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ładować te skrzynki! Ruchy!
Dużo ich jeszcze?
Dalej, panowie!
Jak to mówią: „Dziś sieci lekkie, jutro ciężkie”.
A teraz do domu.
Chodź, Elliott!
Dobra robota, panowie.
- Ale morze jeszcze spało. - Jak zwykle, co?
- Każdy wam tak powie. - Właśnie tylko ty.
Pokaż tyle werwy na morzu, a koperta będzie pełna.
Stawiam wypłatę.
- Na razie. - No weź!
- Mam cię uwolnić od wypłaty? - Nie pierdol.
Oliver wisi mi kasę za ostatni raz. Zabiję go, jak nie zapłaci!
- Wpadniesz coś wszamać? - Nie, dzięki.
Oliver gra wieczorem koncert. Obiecałem, że obstawię gitarę.
A ty znowu z nim? Miałeś dać sobie z tym spokój.
Wyluzuj. Do jutra.
Nasmaruj ten łańcuch!
Gdzie się podziewałeś?
Niektórzy pracują.
- Właziłem ludziom w dupę, żeby tu zagrać. - Myślałem, że to lubisz.
- Nie śmierdzę? - Spierdalaj.
Kretyn. Tam jest Suzanne Taylor.
Wdowa po Vincencie Taylorze. I Patrick, jego producent.
Mogą nam załatwić największe sceny w kraju.
- Rozumiesz? - Tak.
- Na pewno? - Masz moją kasę?
Masz. Dwa tysiące koron.
Dzisiaj scena będzie nasza.
Wchodzimy i dajemy czadu. Rozumiesz?
- Rozumiem. Dajesz czadu. - Tak jest. Będzie zajebiście.
- Podać ci dźwięk? - Tak.
- Pierwszy wers? - No.
O czym ty mówisz, kochana?
Dobra, masz to.
Pamiętaj, bridge nisko. Falset dopiero w refrenie.
Ja tylko swoją rolę gram
Dzięki, że się zjawiłeś. To dla mnie ogromna szansa.
- Uda się! - Super.
Jestem gotów.
No. Witajcie.
Miło mi.
Super wyglądacie.
Nazywam się Oliver.
Suzanne?
- To dla ciebie. - Dzięki.
O czym ty mówisz, kochana? Myślałem, że robię to dla nas
Ja tylko swoją rolę gram
Mówiłaś, że jeśli cię zostawię Nie będziesz na mnie czekała
Zacznijmy, proszę, jeszcze raz
Skarbie, dłoń moją weź I nie odchodź, o nie
Bo bez ciebie oszaleję tu
Wiem, że nie jest ze mną łatwo Lecz nie mów, że już przepadło
Pozwól mi umrzeć w swych ramionach znów
To przez moje błędy Się przy tobie znalazłem
Ty mi powiedziałaś Że tylko głupcy żyją żalem
Wiem, że zgliszcza za sobą zostawiałem
Lecz przez moje błędy Się przy tobie znalazłem
Nawalam raz za razem Lecz nie będę żyć żalem
Cieszę się z moich błędów Bo dzięki nim cię znalazłem
Dzięki nim cię znalazłem
Weź nie znikaj. Sprawdźmy, czy jej się podobało.
To idź ją zapytaj.
Chcę pójść razem z tobą.
- Ty miałeś śpiewać. - Serio?
Wiem, zjebałem.
Ale uratowałeś mi dupę i byłeś zajebisty.
W czym problem?
- W czym? - No.
W tym, że musiałem zrobić z siebie kretyna przed setkami ludzi, żeby ci ratować dupę.
- Bo lecisz sobie w kulki. - Luz.
- Miałeś, kurwa, jedno zadanie. - Wyluzuj.
Jesteśmy kumplami.
- Czyżby? - No jasne.
Dałbym się za ciebie zadźgać.
Jesteś moim kumplem.
- Weź się zamknij. - Sam się zamknij.
Jak nie masz nic, za co byś umarł, to po cholerę oddychasz?
- Dobranoc. - No weź.
Patrzcie, nasz boysband!
- Spierdalaj, Dennis. - Morda.
- Babski wypadzik? - Kurwa.
Cały dzień dzwoniłem. Co jest?
- Nic. - Nic?
- Nie wiem. - Nie wiesz?
Przegrywasz w karty i nie płacisz.
Co to ma być?
Wydałeś całą kasę tatusia?
Pokaż zegarek.
Spierdalaj.
Takiś chojrak?
Przyjebać ci?
Dennis.
To jak?!
Nie!
Zostaw go!
Elliott, nie!
Przestań! Elliott!
Zepsułem ci urodziny?
Wiesz, kim był mój mąż?
22 lata na szczycie.
16 platynowych płyt.
Lepsza sprzedaż niż reszta top 10 razem wzięta.
Robi wrażenie.
Kto napisał tamtą piosenkę?
Ja.
Odkąd nie żyje, mało słyszałam dobrych utworów.
Czego chcesz?
Co tu robisz?
Chcę cię stąd wyrwać.
Ale musiałbyś się zobowiązać, że spędzisz ze mną trochę czasu.
Dziesięć tysięcy za tydzień.
Wpadnij i trochę posiedź.
A potem się zobaczy.
Do jutra.
Tu Oliver. Nie zostawiaj wiadomości.
- Halo? - To ja.
No?
Co jest? Czemu nie odbierasz?
A jak ci się zdaje?
Jestem w Hamburgu. To jest.
W biurze ojca. Po twoim wybryku zmusił mnie, żebym przyjechał.
Starałem się pomóc.
Pomóc? Super pomoc. Świetny z ciebie kumpel.
Mówiłem, żebyś go zostawił.
Przez ciebie ojciec wie, że wiszę tym skurwielom kasę.
Nie dzwoń więcej.
Ollie?
- Myślałem, że z tym skończyłeś. - Nie wiem, o czym mówisz.
Dennis leży w łóżku. Twarz ma jak zmielona ryba.
- Nie docenił, jak gramy. - Słuchaj.
Jeśli pójdziesz siedzieć, nie będziesz tu pracował.
Stracisz łódkę i się stąd nie wyrwiesz.
Zaoferowała mi pracę.
- Kto? - Ta Suzanne.
- To czemu wciąż tu jesteś? - Bo pierdolę to wszystko.
- Nie chcę jej znać. - Zapłaci więcej niż ja.
Wydaj to na łódkę.
Albo mi coś kup. Dostawczak by się przydał.
Może lisi ogon na antenę?
Załaduj skrzynki.
Te tam.
Kurde, niezła willa.
- Co zawozimy? - Ciebie.
Jasne.
- Nie pierdol. - To ty nie pierdol.
Ruszaj dupę i wchodź.
Popatrz na mnie.
Elliott.
Ja kończę 48 lat.
Będę nosił skrzynki, aż nogi odmówią posłuszeństwa.
- Na ciebie czeka tam szansa. - Nie.
- Naprawdę. - Nie.
- Tak. - Nie.
Czeka, czeka.
A teraz spadaj. Zwalniam cię.
Nie możesz.
- Właśnie to zrobiłem. - Chuja, nie zwolniłeś.
Wysiadka.
- Ty tak poważnie? - Tak.
- Twoje nogi za mną zatęsknią. - Kupię sobie protezy.
Stary pryk.
A ty dokąd?
Wyjeżdżam.
Wracam do Londynu. Czeka na mnie masa pracy.
Dopiero co przyjechałaś. Nawet nie zdążyłyśmy porozmawiać.
Przyjechałam, bo Patrick prosił.
Miło było cię zobaczyć. Wszystkiego najlepszego.
Nie ma żadnej pracy, co?
John nie widział cię miesiącami.
Mnie też unikasz. Gdzie się podziewałaś?
- Do zobaczenia. - Lilly.
Elliott.
Wejdź.
Miło cię widzieć.
Co on tu robi?
Obiecałam Julie z komisariatu, że nauczymy go tu manier.
Na mnie nie patrz.
I zobaczymy.
Może umie pisać muzykę.
To co, zostaniesz?
I ją wyprodukujesz?
Cała ty.
Słyszałaś to samo, co ja.
Nie słyszałam nic nowego.
On nie ma edukacji. Szlifów.
To pijany rybak z gitarą.
Bez urazy.
Ale umie śpiewać. I pisać.
A nie znam lepszego producenta.
Super.
- Mogę coś zrobić czy…? - Przestać cwaniakować.
I robić, co ona każe.
Zgoda?
Sprawdź go.
Jeśli będzie kiepski, polecisz w poniedziałek.
O tym marzysz?
Nie.
To po co tu jesteś?
Dla kasy.
Weź gitarę.
Tak jest.
Graj.
Co?
Co chcesz.
Mogę inną gitarę?
Doberek, jubilatko.
- Doberek. - Ale się wczoraj narąbałem.
Co tu się dzieje?
Su, no weź!
Co ty wymyślasz?
Ona potrzebuje sukcesu.
Tak, Suz, to rozumiem.
Razem mogą daleko zajść. Jeśli im pomożemy.
Tak, ale…
Ten koleś?
No wiesz…
Vince Taylor to to nie jest.
Nikt nim nie jest.
Fakt.
Ściągnąłeś ją do domu.
A ty chcesz, żeby została.
O czym ty mówisz, kochana?
Myślałem, że robię to dla nas
Ja tylko swoją rolę gram
Nie masz nic innego?
Mam.
- Napisałeś więcej piosenek? - Mnóstwo.
Dobra. To jakąś zagraj.
Skarbie, musisz coś wiedzieć
Nie widziałem piękniejszej od ciebie
Oryginalniejszej od ciebie
- Co? - Jak to się nazywa?
„Original”.
A jakże.
Dawno nie słyszałam nic mniej oryginalnego.
Imponujące, biorąc pod uwagę, że usłyszałaś osiem sekund.
Śpiewać umiesz.
Zaśpiewaj coś osobistego. Coś, przy czym czujesz szczęście.
Albo ból.
Mogłaś tak od razu.
Na dziś wystarczy.
Zgadzam się, owocny dzień.
…i głębi wód
…wreszcie chcę
Jeśli nie masz za co oddać życia
Po co w ogóle oddychasz?
Ptaki…
Dobry.
- Długo tu siedzisz? - Cztery godziny.
- Tyle się spóźniłeś. - No tak.
Co ty tu robisz?
A ty?
Mama coś w tobie widzi.
Ja nie. Moim zdaniem marnujemy czas.
- Łapię. To co tu robisz? - Też się zastanawiam.
W chwili zaćmienia uwierzyłam,
że za twoją arogancką pozą kryje się coś więcej.
Masz się za nie wiadomo kogo, co?
Jeśli nie masz za co oddać życia
Po co w ogóle oddychasz?
Ptaki w koronach drzew Dla mnie wznoszą swój śpiew
Gdy dzień umyka
Mówią, że już jutro Uśmiechnie się do mnie los
Jak tam?
Umie śpiewać.
Ale się boi.
I nie pozwala mi się zbliżyć.
Sobie też nie pozwala.
Coś w sobie ma.
Pytałam, co u ciebie.
W porządku. Po prostu.
- Lilly, możemy… - Przestań.
Tutaj nie da rady.
To studio Vincenta Taylora. Za duża presja.
Cały ten…
bagaż.
To trudne.
Co proponujesz?
Mieszkasz tutaj?
Nie. Tak wpadłem i postanowiłem się rozebrać.
Słuchaj.
Jeśli mamy to zrobić, to na poważnie.
Koniec wydurniania się.
Ubierz się.
Łapy precz od radia.
Dzięki.
Słuchasz tego?
To II koncert fortepianowy c-moll Rachmaninowa. Tak, słucham.
Rach-kogo?
Rachmaninowa.
Rachmaninowa?
No tak. Wyjątkowa rzecz.
- D-moll. - C-moll.
Komponował go może w c-moll, ale to jest d-moll.
Słuchaj.
Słucham.
A ty, Elliott? Od dawna śpiewasz?
Od zawsze.
Odkąd pamiętam.
- Od dziecka. - Grałeś w zespole? Brałeś lekcje?
Nie.
Po prostu gram to, co słyszę. Tak myślę.
Jak to możliwe, że ktoś z takim głosem sortuje homary?
Tacy jak wy dobrze za nie płacą.
Touché.
Nieważne, kim jesteś. Liczy się to, kim możesz się stać.
To… jaki jest plan?
Nagramy demo.
Luzik. Bridge już mamy.
To jeszcze nie piosenka. Potrzebujemy zwrotek i refrenu.
Przyjdą.
- Więc… - Patrick ma sporo w szufladzie.
Kto to produkuje, ty czy ja?
- I jeszcze trochę grilla. - Magia!
- Proszę bardzo. - Wygląda pysznie.
Macie ochotę?
Dobra. Wsuwać.
To było szaleństwo, stary. Stadion pękał w szwach.
Prawie wybuchły zamieszki.
Na zewnątrz było drugie tyle ludzi bez biletów.
A Vince był jak w transie. Odpadł na trzy godziny.
A my jak te durnie czekaliśmy na lotnisku.
Pamiętasz, Lilly?
Mieliśmy wracać do Europy. Miałaś ze 14 czy 15 lat…
- Nie, dziewięć. - Dziewięć? Nie.
Wracaliśmy wtedy na moje dziesiąte urodziny.
Czekaliśmy na lotnisku, ale się nie zjawił.
Poszedł do parku
zagrać cały koncert dla tych, którzy nie dostali się na stadion.
Na całą noc.
Polecieliśmy kolejnego dnia.
I od razu pojechał na wielki występ w Berlinie.
W moje dziesiąte urodziny.
Fakt, był bardzo…
oddany pracy.
Trzeba umieć poświęcać się pracy i znosić presję.
Twój tata to wiedział i ty na pewno też.
Późne piosenki taty to gnioty.
„Poświęcał się pracy” i zatracił siebie.
- Albo kariera, albo rodzina. - Wcale nie.
Tylko trzeba się postarać.
- To wybory twojego ojca. - A ty nic nie mówiłaś.
- Lilly. - Kiedy olał moje urodziny.
Kiedy zostawił nas na trzy lata. I kiedy skoczył też nie.
Lilly.
Dzień dobry.
Zawsze tak zasypialiście.
Gdzie tamtej nocy byłaś?
Miałaś mnóstwo połączeń z jego pokoju hotelowego, ale…
Posłuchaj…
- Czemu nie odebrałaś? - Lilly…
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Zagraj pierwszą zwrotkę.
Jak fal na morzu i głębi wód
Ty dodałaś tę gitarę?
Super. Przed chwilą?
Tak.
- Czad. - Na początek bridge.
Bridge? Dobra.
…oddać życia
Po co w ogóle…
Super.
Jest super.
Świetna robota. Obojga.
- Masz refren? - Nie.
Ale przyjdzie.
Musimy pozyskać oferty od wytwórni.
Najlepiej pokazać im, że mamy publiczność.
Na początek wrzucimy piosenkę na wszelkie media społecznościowe.
Nie mam żadnego konta.
Ale Vince ma cztery miliony obserwujących.
Od jego śmierci nic nie publikowaliśmy.
- Twoja piosenka będzie pierwsza. - Genialne, Suz.
Nagramy twoje wykonanie piosenki na żywo.
I zalinkujemy demo.
- Jak to „na żywo”? - Będziesz śpiewał do kamery.
Miało być 10 000 za tydzień.
Zamiast aresztu.
Miałem tylko posiedzieć, pamiętasz?
Myślałeś, że nic nie chcę w zamian? Że to jakieś wakacje?
Z darmowym żarciem i noclegami?
My tu się nie bawimy.
Pierdolę to.
- Super. - Lilly.
Elliott.
- Wiedziałaś o tym? - Nie.
Czasem palnie coś głupiego.
- Po prostu sobie darujmy. - Wiem, że ci ciężko.
Jasne, dziana córka Taylorów ma pojęcie o ciężkim życiu.
Myślisz, że ty jeden na świecie miałeś w życiu przejebane?
- Weź się zamknij. - Użalasz się nad sobą.
A jesteś sam, bo boisz się do kogoś zbliżyć.
Gówno o mnie wiesz.
Wiem, że jesteś tchórzem. I ze strachu marnujesz talent.
Dla kogo śpiewasz?
Piosenka nie istnieje w próżni.
Ożywa pomiędzy dwojgiem ludzi.
Śpiewającym i słuchającym.
Czy jesteś tutaj, czy w studiu,
czy na stadionie wypakowanym tysiącami fanów,
nigdy nie śpiewasz w próżni.
Musisz kogoś wybrać…
albo wyobrazić sobie kogoś, przed kim śpiewasz.
Dla kogo śpiewasz.
Jeśli nie śpiewasz dla nikogo…
to wszystko jest po nic. Piosenka nie istnieje.
Ty nie istniejesz.
Sam nie wiem, Suz.
On chyba jest nikim.
Też kiedyś byliśmy nikim.
No tak.
W porządku z nią?
Nie wiem.
A z tobą?
Jak fal na morzu i głębi wód
Tego, co zrobiłem, nie zmienię już
Jak chmury, którym ciąży deszcz
Też noszę ze sobą ciężar I odetchnąć wreszcie chcę
Jeśli nie masz za co oddać życia
Po co w ogóle oddychasz?
Ptaki w koronach drzew Wznoszą dla mnie swój śpiew
Gdy dzień umyka
Mówią, że już jutro Uśmiechnie się do mnie los
I może głupka robię z siebie
Lecz ta piosenka ma być dla ciebie
Jeśli to za mało Dopiszę jeszcze wers lub dwa
Lecz chciałbym kogoś mieć Kto by jej chciał
Ożeż kurwa, stary! Co tu się stało?
Rozumiesz, co do ciebie mówię?
Złoto!
Zajebiste.
Dzięki. Co tu się stało?
Zarąbiście.
Wracamy do gry.
Cześć, nazywam się Elliott Winther i…
Nie no, więcej radości. Stary.
No więc…
Więcej pewności siebie, dobra?
Jesteś gwiazdą, do cholery.
Od początku. Pewniej.
Dajesz.
Nazywam się Elliott Winther, a ta piosenka ma być dla was.
Uwaga na głowę.
Piękne.
Mojego taty.
To ty?
Mam siedem lat.
Niedługo później ich straciłem.
Co im się stało?
Wypłynęli tą łodzią.
Był sztorm.
Wypadli za burtę.
No.
Przez dziesięć lat była na lądzie, a ja mieszkałem gdzie indziej.
Gdzie?
Rodziny zastępcze. Trzy czy cztery domy dziecka.
Nie byłem… Jak to się mówi?
Łatwym dzieckiem.
- Nigdy potem nie żeglowałeś? - Zbieram pieniądze.
I…
mam nadzieję wypłynąć.
- Wkrótce. Mam nadzieję. - A dokąd?
- Dookoła świata. - Dlaczego?
Rodzicom się nie udało.
Podróżowanie po świecie wcale nie jest takie fajne.
Nowi ludzie. Nowe miejsca.
Nowe języki.
Cały czas.
Bez przerwy. Całe życie.
Żeby być przy ojcu, który i tak jest niedostępny.
Dlatego masz francuski akcent?
Wcale nie francuski.
Jak umarł twój tata?
Skoczył z balkonu pokoju hotelowego.
Po koncercie.
Cholera.
Pamiętasz ich?
Tak.
Zawsze mi śpiewali.
Zawsze i wszędzie grała muzyka.
Każdy chciał śpiewać najgłośniej.
Mnie tata nigdy nie śpiewał.
Śpiewał światu.
Ale mnie nigdy.
- Nie patrz tak na mnie. - Jak?
- No jak? - Tak.
- Nic nie robię. - Robisz.
Mam nadzieję, że lubisz fasolkę.
- Ciepła? - A ma być?
Wstawać, gołąbeczki! Mamy w mieście nowego króla.
- Hej, kochana. - Cześć.
Co tam robicie?
Jemy śniadanie.
Śniadanie?
Romantycznie, co?
Stary, co to…
Kurwa, co to jest?
- Fasolka po bretońsku. - Chyba dupa po bretońsku.
Ja pierdolę.
Dobra, koniec z takim żarciem. Wiesz dlaczego?
„This Song Is For You”
nie jest tylko dla ciebie, Lilly.
Mamy od wczoraj ponad pół miliona wyświetleń.
Jesteś numerem jeden na YouTubie i hitem na TikToku.
Rozjebałeś system, stary!
Co to znaczy?
Jesteś pierdoloną gwiazdą, cherubinku.
- Jaja sobie robisz. - Nie!
- Ściemniasz. - Nie, stary! Serio!
Udało wam się, Lilly. Sukces!
- Co? - No!
Mamy album do nagrania. Chodźcie, słodziaczki.
Wymiatamy.
Tak!
Jalla!
Jesteś gotów?
Powiedz, czy to znasz Tańczysz pośród pól
I myślisz sobie Takie szczęście nie może trwać
Powiedz, czy to znasz Czujesz się jak w niebie
Czasem myślę, że trafiłem właśnie tam
Teraz wiem Całym sobą pragnę ciebie
Więc odpuszczam Nie chcę schodzić już na ziemię
Skarbie, jestem na haju I się gubię
Czuję się jak w raju Lecz pożałuję
Na szczycie przez piąty tydzień z rzędu
były rybak, który stał się gwiazdą.
Elliotta Winthera nie da się zignorować.
Oto „I Hope This Song Is For You”.
Znamy go z TikToka, Instagrama i YouTube’a.
„I Hope This Song Is For You” to hit.
Wystrzeliłeś do stratosfery. Chyba każdy o tym marzy.
Coś niesamowitego.
Chyba jeszcze nie… Jeszcze to do mnie nie dotarło.
Mogę łamać zasady Ale nie wyrwę się z tych kajdan
Jeśli dotąd mnie nie kochasz Pewnie już tego nie zmienię
Teraz wiem Całym sobą pragnę ciebie
Więc odpuszczam Nie chcę schodzić już na ziemię
Skarbie, jestem na haju I się gubię
Czuję się jak w raju Lecz pożałuję
Mówię ci
Teraz wiem Całym sobą pragnę ciebie
Więc odpuszczam Nie chcę schodzić już na ziemię
Skarbie, jestem na haju I się gubię
Czuję się jak w raju Lecz pożałuję
Skarbie, jestem…
- A ty co tu robisz? - Chodź no tu.
Nie zostawiłbym najlepszego kumpla.
Ale wyglądasz!
- A twój ojciec? - Walić go.
Teraz czas sobie pożyć, co nie? Jesteś gwiazdą rocka!
- Wejdź. - Nie, ja…
- Baw się dobrze. - Chodź.
No chodź.
Musisz tu przewietrzyć.
- Na koszt firmy, przyjacielu. - Powaga? Na koszt firmy?
Stary! No serio!
No nieźle.
To jak ta panna? Lilly?
- To znaczy? - Dobra jest?
- Nadaje się? - Jasne.
Tak?
No jasne. Ale ona…
Ona ma talent.
„Talent”? Talent do czego?
- Przestań. - Duży talent?
Weź się zamknij.
Jaja sobie robisz. „Ma talent”.
Powiedz mi…
Co się stało? Odezwała się do ciebie?
Suzanne.
- Kiedy? - Po koncercie.
Moim koncercie?
Muszę lecieć.
Nie. Zostań, stary.
- Dopiero przyszliśmy. - Jutro śpiewam.
Weź zostań, to laski będą moje.
- Szaleństwo! - Daj spokój.
Jesteś gwiazdą. Ludzie cię kochają, stary.
A ja zawsze to wiedziałem. Od początku tak mówiłem.
Super, że teraz świat to widzi. Jesteś, kurwa, gwiazdą.
Do dna!
Patrz! Kurwa, twoja piosenka!
Dzięki, DJ!
Grają twoją piosenkę! Jesteśmy tu królami, stary!
Panie i panowie, on tu siedzi! Elliott Winther!
- Król… - Przestań!
Chodźcie! Chcecie drinka? Tak, wy dwie.
- Kompromitujesz nas. - Dziewczyny!
- Te dwie są super. - Doskonałe.
Nadadzą się.
- Cześć. - Cześć.
Cześć. Wybaczcie spóźnienie. To przez Olivera.
- Zamknij się. - Ale to prawda.
Cześć.
- Ale szaleństwo. Co to? - Musimy omówić parę rzeczy.
- Prywatnie. - Jasne.
- Dobra. - Nic nie powiem.
Dobrze. Parę firm jest zainteresowanych, więc musimy szybko nagrać album.
Mamy siedem z dziesięciu utworów.
Zajmijcie się z Lilly resztą, a ja umówię ostatnie wywiady.
Dobra. Szaleństwo.
Zatrudniliśmy dwóch speców od TikToka, Snapchata, Insta i Facebooka.
Poprowadzą twoje profile.
- Patrick. - Tak.
Popatrz. Twoje buty, twoje ubrania.
Na zamówienie.
A to twoja scena i scenografia. Wszystko niebieskie.
Niesamowite.
- Mamy też twoje fotosy. - Tak.
Naszym zdaniem te trzy są super.
Musimy też wybrać okładkę na album.
Co sądzisz?
Moim zdaniem…
Sam nie wiem.
- To chyba jest trochę… - Trochę jakie?
Wyglądasz na wkurzonego.
- Niebieskie najlepsze. - No, niezłe jest.
Jeśli ludzie mają znać twoje jaja. Bo twarzy nie widać.
Zespół czeka od dziewiątej, więc… Lilly?
Czekam tylko na Elliotta.
Jestem gotów. Zaczynajmy.
Weźmy tę. Jest super.
Pasuje do tamtego.
- Super. - Elliott?
Tak?
Luz. On tylko tu posiedzi.
Ten koleś chujowo śpiewa.
Skarbie, dla ciebie Skarbie, dla ciebie zrobię
Zrobię wszystko
Co mężczyzna zrobić może
Będę słuchał pokornie Gdy żal będziesz miała do mnie
Tak, tak zrobię
Z tobą w ramionach Czuję się, jakbym był w niebie
Jestem w niebie, kochana
Od pierwszej chwili wiedziałem Że nie chcę już żyć bez ciebie
Wypijmy mojej przyjaciółki zdrowie
Mojej Wonder Woman Ukochanej mojej
Kurwa, ale zajebiste!
- On wymiata! - Usiądź, proszę.
Przeszkadzasz mi.
- Ja tylko mówiłem, że… - Jesteś tu, bo Elliott nalegał.
Ja cię tu nie potrzebuję.
Rozumiemy się?
No co? Siadaj.
Uwierz…
Kurde! Podobało się?
- Hej! - Hej.
Co tam?
Super, nie?
Zostań i dograj parę podejść.
Po co?
Parę wejść spóźniłeś.
Nie możecie z Patrickiem poprawić tego w Melodyne czy coś?
Co?
No dobra.
Pa.
Widzimy się później.
Jestem w niebie, kochana
Od pierwszej chwili wiedziałem Że nie chcę już żyć bez ciebie
Wypijmy mojej przyjaciółki zdrowie
Mojej Wonder Woman Ukochanej mojej
Uwierz
Uwierz, że za ciebie dam pokroić się
Spójrz mi w oczy I powiedz, że mnie chcesz
Powiedz
Powiedz, skarbie
Coś nagle taki świętoszek?
- Wcale nie. - Tak!
Ta laska zgodziłaby się na trójkąt. Serio.
- Daj spokój. - Chodź. Tęskniłem za tobą, stary.
Pieprzony Hamburg.
Co ja tam miałem robić? Moje miejsce jest tutaj.
Ty i ja, stary. We dwóch.
Wiesz, nasze marzenia i w ogóle.
Muszę tu być.
Kiepsko u mnie z kasą.
Z kasą?
A twój ojciec?
Zakręcił kurek.
- Co? - Wkurwił się, że rzuciłem pracę.
- Przejdzie mu. To twój ojciec. - Dość o moim ojcu.
Przestań, dobra?
Nie chcę o nim gadać.
Mogę jakoś pomóc? Albo my?
Nie masz dość kasy.
- Ile potrzebujesz? - Nic.
Nic?
Ta szansa, którą wyhaczyłeś… Mieliśmy to robić razem.
- Przestań. - Wkręć mnie w to.
- To tak nie działa. - Jesteśmy kumplami. Daliśmy słowo.
- To tak nie działa. - Nie?
Więc jak to działa, Elliott?
Że bierzesz moje słowa i wrzucasz do piosenki?
Tak to działa?
Bo tak zrobiłeś.
„Jeśli nie masz za co oddać życia, po co w ogóle oddychasz?”
To przecież mój hook!
Ja ci tak powiedziałem.
- To moje słowa. - Sam w to nie wierzysz.
Wierzę.
Właśnie wierzę.
Wkręć mnie w to.
To ja napisałem te piosenki.
Ty w życiu nic nie napisałeś. Ani, kurwa, wersu.
Ratowałem cię tam!
Ukradłeś moje słowa! Dotarło?
Kim byś był, gdyby nie ja?
Gdzie byś był? W porcie.
Ja załatwiłem ci ten koncert. Zapłaciłem ci za niego.
Chuja byś miał, gdyby nie ja.
Mógłbyś mnie, kurwa, chociaż wziąć ze sobą.
Żyjesz moim życiem, rozumiesz?
To moje marzenie!
Za kogo ty się masz?
Serio! Kurwa!
Ja pierdolę.
Jedna.
Jedna piosenka i zapomnimy o sprawie.
Tylko tyle.
Na tyle cię stać.
Skarbie, dla ciebie Skarbie, dla ciebie zrobię
Zrobię wszystko Co męż…
- Dobra, stary. - Tak?
- Powtórzymy to. - Dobra.
- Wyluzuj i od nowa. - Dobra.
- Tak? - Jasne. Pełen luz.
To nie działa.
Po prostu nie.
Jeszcze raz, Ollie. Mamy problemy techniczne.
To je ogarnijcie.
Skarbie, dla ciebie
Skarbie, dla ciebie zro…
Ollie, no weź.
- Co jest? - Od początku.
Stary, nie mamy na to czasu.
Skarbie, dla ciebie
Co za gówno.
Skarbie, dla ciebie zrobię
Jeszcze raz!
Skarbie, dla ciebie
Boże, co za…
Skarbie, dla ciebie zrobię
Kurwa!
Mogę coś powiedzieć?
- Nie można go wyczyścić? - No co ty?
Tego się nie da wyczyścić.
Co najwyżej wyciszyć.
A potem zastąpić prawdziwym, kurwa, wokalistą.
Rozumiesz? Nie mamy na to czasu.
- Daj spokój. - Nie możesz…
Jeszcze raz. Dawaj.
Skarbie, dla ciebie
Skarbie, dla ciebie zrobię
Wywal go. Co on tu robi?
To jedyny kumpel Elliotta. Co poradzę?
- Nie! - Suzanne!
Nie możesz wciskać każdego w tę samą formę.
- On musi to czuć. - Jakie „każdego”?
On nie jest tatą. Nie zmienisz go w tatę. Tata nie żyje.
Myślałam, że temu podołasz. Ale jeśli nie, sama się tym zajmę.
- On nie jest gotów! - Miałaś sprawić, żeby był.
Mam pomóc mu stać się tym, kim potrzebuje się stać.
Dać mu życie pełne muzyki.
Jeśli będziesz naciskać, w końcu go złamiesz.
Obie wiemy, jak to się kończy.
Wycisnęłaś z niego, ile potrafiłaś.
Poddaj się. Jak zawsze, gdy robi się trudno.
Wracaj do Londynu, może John cię przygarnie.
Czy gdzie tam wolisz uciec od rodziny.
Dziękujemy, X Factor.
Daj mi jeszcze jedną szansę.
Szerokiej drogi.
Siadaj.
- Masz mnie, kurwa, za amatorkę? - Nie.
Wiesz, o co toczy się gra. Dla nas wszystkich.
Za 48 godzin śpiewasz dla 40 tysięcy ludzi.
Jako pierwszy Duńczyk wystąpisz w Londynie w Rocket.
Rozumiesz, jaka to szansa?
Może o tobie usłyszeć cały świat.
Jeśli się spiszesz…
będziesz miał świat u stóp.
I wszystkie problemy, które cię dręczą, znikną.
Wszystkie.
Albo kumpluj się z kretynem i ładuj homary w porcie.
I daj się kiedyś zabić w bójce.
Na pogrzeb nikt nie przyjdzie, bo będziesz nikim.
Albo… zostaniesz gwiazdą.
I cały, kurwa, świat będzie znał twoje imię.
Trudny wybór, co?
Spierdalaj.
Nie marnuj mojego czasu.
Elliott.
- Musimy pogadać. - Niby o czym?
Że piosenki są za kiepskie?
Że mam się wypiąć na Olivera? Wstrzymać z koncertami?
Jestem w ciąży.
Proszę, powiedz coś.
Nie mogę.
Nie.
Nie!
Wpuście mnie!
Zostań tu.
- Puśćcie mnie! - Elliott. Spokojnie.
- Puśćcie! - Spokojnie.
- Nie! - Uspokój się!
- Tato! Oni są w środku! - Spokojnie.
Tato!
Elliott!
Jak fal na morzu i głębi wód
Tego, co zrobiłem, nie zmienię już
Jak chmury, którym ciąży deszcz
Tak i ja noszę ze sobą ciężar Odetchnąć wreszcie chcę
Jeśli nie masz za co oddać życia
Po co w ogóle oddychasz?
Ptaki w koronach drzew Dla mnie wznoszą swój śpiew
Gdy dzień umyka
Mówią, że już jutro Uśmiechnie się do mnie los
I może głupka zrobię z siebie
Lecz ta piosenka ma być dla ciebie
Jeśli to za mało Dopiszę jeszcze wers lub dwa
Lecz chciałbym kogoś mieć Kto by jej chciał
O czym ty mówisz, kochana?
Myślałem, że robię to dla nas
Ja tylko swoją rolę gram
Mówiłaś, że jeśli cię zostawię
Nie będziesz na mnie czekała
Zacznijmy, proszę, jeszcze raz
Skarbie, dłoń moją weź I nie odchodź, o nie
Bo bez ciebie oszaleję tu
Wiem, że nie jest ze mną łatwo Lecz nie mów, że już przepadło
Pozwól mi umrzeć w swych ramionach znów
ELLIOTT – NIEODEBRANE POŁĄCZENIE
To przez moje błędy Się przy tobie znalazłem
Ty mi powiedziałaś Że tylko głupcy żyją żalem
Wiem, że zgliszcza za sobą zostawiałem
To przez moje błędy Się przy tobie znalazłem
Nawalam raz za razem Lecz nie będę żyć żalem
Cieszę się z moich błędów
Bo dzięki nim cię znalazłem
To telefon Lilly. Zostaw wiadomość po sygnale.
Lilly, tu John.
Super, że postanowiłaś wrócić. Fantastyczna robota z Elliottem.
Mamy gotowe studio
i kolejkę hitowych artystów, którzy chcą z tobą pracować.
Witaj w Londynie.
Elliott!
Jesteśmy na miejscu.
Wszystko, na co pracowaliśmy, zależy od tego wykonania.
To jest chwila prawdy.
Nie dam rady.
- Jasne, że dasz, stary. - Nie dam.
Mówię ci, że dasz.
Odkąd was poznałem…
straciłem najlepszego kumpla, pracę i łódkę. Mój dom, kurwa!
Więc przestań mnie traktować jak jakieś pierdolone dziecko!
Dobra.
Jasne.
- Coś jeszcze? - Zamknij się.
- Co? - Zamknij się.
Popatrz na mnie.
Nigdy nie miałem rodziny. Rozumiesz?
Jestem jak ty.
Muzyka to wszystko, co mam.
Stary…
postawiłem na to wszystko.
Rozumiesz?
Nie jestem gwiazdą tak jak ty.
Nie jestem. Ale mam muzykę.
I mam rodzinę.
Oni są moją rodziną.
I wiesz co? Twoją też są.
- Moja rodzina od dawna nie żyje. - Nie mów tak.
Suz to twoja rodzina.
I ja też.
Ty i Lilly też jesteście teraz rodziną.
Rozumiesz?
Dociera?
Każdy z nas coś stracił.
Oj, tak.
Ale jest coś jeszcze gorszego.
Stracić strach przed stratą.
Nie dopuść do tego.
Dobra?
Co tu robisz?
Nie odebrałam wtedy telefonu od taty,
bo poprzednie dwa razy, kiedy dzwonił…
był z innymi kobietami.
Bałam się, że jeśli odbiorę…
powie mi, że z nami koniec.
Więc nie odebrałam.
Czemu nie powiedziałaś?
Kochałaś go. Nie chciałam ci tego odbierać.
To nie tata tamtej nocy dzwonił.
To byłam ja.
Z jego pokoju.
- Poszłam do niego. - Lilly.
Przyszłam za późno.
I jedyne, o czym myślałam…
Jedyne, czego potrzebowałam…
Potrzebowałam mamy.
A ciebie nie było.
I tak strasznie mi go brak.
I ciebie mi brak, mamo.
Moje kochanie.
Witajcie w Rocket,
programie, który znajduje najjaśniejsze wschodzące gwiazdy
z całej Europy
i niesie je ku muzycznej nieśmiertelności.
Mamy dziś zaszczyt gościć kogoś wyjątkowego.
To nasz pierwszy artysta z niewielkiej Danii.
Przywitajcie brawami niepowtarzalnego Elliotta Winthera.
Panie i panowie, Elliott Winther!
- Dzień dobry. Miło pana poznać. - I ciebie.
Chyba całkiem cię lubią.
Elliott, mogę powiedzieć tylko jedno:
„Rany, co za przygoda!”.
Tak, szalona sprawa.
Czujesz się czasem, jakbyś wciąż był na łódce?
Nie. Moja łódka spłonęła.
Mówię to, bo do niedawna pracowałeś w Danii jako rybak.
A teraz – proszę bardzo!
Jak daleko zaszedłeś! Popatrzcie tylko, panie i panowie!
- Wciąż jestem rybakiem. - Tak mówisz?
Coś czuję, że złowisz w swojej karierze naprawdę grube ryby.
Zagrasz nam dzisiaj utwór, który pozwolił ci zaistnieć
i wziął szturmem listy przebojów.
A jako że to piosenka miłosna, chciałbym ci zadać naturalne pytanie.
A mianowicie: czy jest w twoim życiu ktoś wyjątkowy?
Dla kogo napisałeś tę piosenkę?
Czy kiedy grasz i śpiewasz ten utwór, myślisz o kimś szczególnym?
- Elliott? - Napisałem ją dla was wszystkich.
Proszę!
Wszyscy chcemy już ją usłyszeć,
więc brawa dla Elliotta Winthera
i jego „I Hope This Song Is For You”.
Dziękuję.
Co on robi?
Powiedziała: „Jestem w ciąży, kochany”
I nagle życie całe
Przed oczami mi przeleciało
„W łeb wzięły wszystkie plany
Lecz radę sobie damy Czas nigdy nie jest łaskawy”
Pomyślałem, że jeszcze nie czas
Nie może być ojcem Taki dzieciak jak ja
Zdaje się, że to koniec Że w gruzach runął mój świat
Będę tęsknił za czasem Gdy byliśmy tylko ty i ja
Nie chcę z rąk wypuszczać Wszystkiego, co kocham
Coś we mnie umiera Gdy pożegnać się czas
Z pięknym życiem, które znam
Powiedziała: „Nie mogę zasnąć, tato
Nie gaś jeszcze lampki I pośpiewaj kołysanki”
A ja pomyślałem sobie na to
Jej oczy zielone To świat, w którym tonę
Tak szybko córka rośnie mi
Chcę mieć z nią jeszcze kilka dni
Zdaje się, że to koniec Że w gruzach runął mój świat
Bo moje dziecko dorasta Tak prędko mija tyle lat
Nie chcę z rąk wypuszczać Wszystkiego, co kocham
Gaszę więc światło I życzę słodkich snów
Pięknemu życiu, które mam tu
Przed domem walizki spakowane
Gdy na mnie spogląda
Jak mama wygląda
Rusza gonić za własnymi marzeniami
W taksówce łzy roni
A my machamy do niej
Nasze dziecko wyprowadza się
I nagle dom tak pusty jest
Zdaje się, że to koniec Że w gruzach runął mój świat
Będę tęsknił za czasem Gdy były one dwie i ja
Nie chcę z rąk wypuszczać Wszystkiego, co kocham
Coś we mnie umiera Gdy pożegnać się czas
Z pięknym życiem, które znam
Powiedziała: „Jestem w ciąży, kochany”
I nagle życie całe
Przed oczami mi przeleciało
PIĘKNE ŻYCIE
Skarbie, jestem na haju
I się gubię
Czuję się jak w raju
Lecz pożałuję
Powiedz, czy to znasz Tańczysz pośród pól
I myślisz sobie Takie szczęście nie może trwać
Powiedz, czy to znasz Czujesz się jak w niebie
Czasem myślę, że trafiłem właśnie tam
Teraz wiem Całym sobą pragnę ciebie
Więc odpuszczam Nie chcę schodzić już na ziemię
Skarbie, jestem na haju I się gubię
Czuję się jak w raju Lecz pożałuję
Powiedz, czy to znasz Czujesz, że naprawdę żyjesz
I myślisz sobie Chyba coś być musi nie tak
Mogę łamać zasady Ale nie wyrwę się z tych kajdan
Jeśli dotąd mnie nie kochasz Pewnie już tego nie zmienię
Teraz wiem Całym sobą pragnę ciebie
Więc odpuszczam Nie chcę schodzić już na ziemię
Skarbie, jestem na haju I się gubię
Czuję się jak w raju Lecz pożałuję
Mówię ci
Teraz wiem Całym sobą pragnę ciebie
Więc odpuszczam Nie chcę schodzić już na ziemię
Skarbie, jestem na haju I się gubię
Czuję się jak w raju Lecz pożałuję
Skarbie, jestem…
Napisy: Juliusz P. Braun