Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
HANGO SA MGA TOTOONG PANGYAYARI
HEALTHCARE CENTER
-Siöström? -Oo.
-Hi. Tuloy ka. -Salamat.
-Gaano na 'yan katagal? -Dalawa o tatlong linggo na.
O! At wala ka bang kinakain? Mukhang hindi yan…
-Si Louise? Magkikita dapat kami. -Kumuha ka ng tiket at maghintay tawagin.
Teka. Wala akong sakit. Magkikita dapat kami ni Louise.
Oo, kumuha ng ticket at maghintay. Tutulungan kita mamaya.
Naiintindihan mo ba sinasabi ko?
-Gusto mo resibo? -Oo.
Heto. Maupo ka muna.
Numero 55.
-Ano sa tingin mo? -Malapit na tayo sa boiling point.
Magiging napaka-init sa gabi.
Numero 56.
…maalinsangang hangin sa gabi. Sa kalupaan, posible ang…
Numero 56?
Wala.
Numero 57.
SINESERBISYUHAN 57
Numero 59.
Ano'ng maitutulong ko?
Narito ako para sa asawa ko, si Louise. Magkikita dapat kami.
Sige, pero abala pa si Louise sa isang pasyente sa testing room.
-Sasabihin ko… -Puntahan mo at tawagin siya.
-Teka, ano'ng sinabi mo? -Puntahan mo siya.
-Sa pagitan namin ito. -Healthcare center ito.
May pasyente si Louise.
Kung pribadong bagay ito, kailangan mong maghintay.
-Magkikita kami… -Numero 60.
Numero 60.
Nasaan ang asawa ko? Nasaan si Louise?
A DAY AND A HALF
-Nasaan siya? -Wag mong gawin 'yan!
Nasaan siya?
Ano'ng nangyayari?
Bakit ka nandito?
-Hindi ka puwede dito. -Pupunta ako kung saan ko gusto.
-Alis na. -Ba't di ka pumunta?
-Wag kang basta susulpot dito. -Naghintay ako sa café, gaya ng sabi mo.
May trabaho ako.
Sinungaling ka! Isang oras ako naghintay. Pangalawa na 'to!
Pakiusap, Artan… Umalis ka na. Magkita tayo paglabas ko.
-Pangako… -Nasaan siya?
Sumagot ka.
Totoo ba 'yan?
-Nasaan siya? -Baliw ka na.
-Saan mo siya itinago! -Tatawag ako sa 112.
Sige, babarilin kita pagkatapos ay sarili ko. Kuha mo?
Hindi…
Artan, hindi!
Tabi!
Nasaan siya?
Kina Mama at Papa!
Hindi!
Lintik…
Hindi!
Louise?
Ano'ng ginagawa mo?
-Alam ko sinisipingan mo siya. -Dumudugo siya!
Artan, bitawan mo ako.
Halika.
Kaya mong igalaw?
PULIS
Artan.
Lintik.
-Artan, itigil mo na ito! -Sandali! Nag-iisip ako!
Tumahimik ka, Louise!
Lintik…
Sasagutin ko ba?
Sasagutin ko.
Hello?
Si Dr. Simon Yakoub ito.
Oo, tama iyan.
Hindi. Walang malubhang nasugatan.
May baril siya.
Itinututok niya ito sa lahat.
-Louise Bremer. -Ibaba mo na!
-Gusto ka nilang makausap. -Wag mo kausapin mga pulis!
Artan?
Artan…
Artan, ibaba mo ang baril.
Itapon mo ito.
Lintik na telepono 'yan!
Ikaw!
Tumahimik ka!
Puwede bang tumahimik ka?
Ikuha mo ako ng marker at masusulatan! Bilisan mo!
Isang malaking piraso ng papel!
Magsulat ka! Isulat mo…
"Gusto n'yo makipag-usap? Umakyat dito ang isa sa inyo."
"Isa" sa malalaking titik!
Mula 13-01-16. Nasa labas kami ng healthcare center.
Mula 13-91-10. Mukha siyang agresibo at hindi mapakali. Over.
May natanggap akong impormasyon na armado ang suspek. Over.
Mula 13:91-10. Itim ang buhok niya, may taas na nasa 180 cm…
UMAKYAT ANG ISA. NAKAHUBAD!
Mula 13-91-20. Copy.
Mula 13-91-40. Kausapin mga saksi. Walang dapat masaktan. Okay.
10-31-00 mula 1-0. Over.
31-00, ano ang status sa regional unit? Over.
Nasa Norway sila,
pero nakikipag-ugnayan kami sa Stockholm at national task force. Maghintay.
Copy. Over.
Tatlong oras ang layo ng national task force. Over.
31-00, copy. Over and out.
Over and out.
Buksan mo!
Dahan-dahan.
Ako si Lukas Malki. Wala akong armas.
Puwede pumasok?
Mag-isa siya?
Papasukin mo at isara ang pinto.
Pulis ka ba? Ipakita mo ID mo.
Buweno, ikaw ang ipinadala. Okay.
Umikot ka. Dahan-dahan.
Puwede ba?
May nasaktan ba?
-Ayos ka lang? -Hindi siya kasali.
-At… -Nahulog siya. Di ko kasalanan.
Sige.
-Wala nang dapat masaktan pa. -Walang nasaktan!
Okay, sige.
-Gaya ng sabi ko, ako si Lukas. Ikaw? -Di na 'yan mahalaga.
-Gusto kong may matawag na pangalan. -Bakit? Di ito personal na ad.
Pangalan lang ito. Para makapag-usap tayo.
Tawagin mo akong Zlatan.
Sige.
-Zlatan. -Artan pangalan niya…
-Manahimik ka, Louise! -Artan, Zlatan… Di na mahalaga.
Taga-saan ka?
Ano'ng pakialam mo? Ikaw, taga-saan ka?
-Gusto lang kitang makilala, Artan. -Di mo ako kaibigan, pare.
-Di tayo nandito para mag-inuman. -Okay.
Ba't tayo nandito?
-Ano'ng gusto mo? -Tahimik sabi!
Artan, makinig ka. Ikaw at ako ang nag-uusap, okay?
Kailangan ko ng kotse.
-Oo. -Sige. Kotse.
Puwede ko ba masilip backpack mo?
Bakit?
Sa tingin mo bomba ito?
Hindi ako terorista!
-Bakit ko iisipin 'yon? -Lahat ng imigrante ay terorista.
-Gusto ko lang silipin backpack mo. -Wala na akong ibang sandata.
-E di okay lang na silipin ko. -Ikuha mo na lang ako ng kotse!
Pag-uusapan natin ang kotse, Artan, pag ipinakita mo laman ng backpack mo.
Artan, makinig ka sa akin. Humiling ka ng tao. Heto ako.
Wala akong armas. May hawak kang baril. Pero may tiwala ako sa 'yo.
Ngayon, magtiwala ka sa akin.
Masaya ka na?
Ngayon, ikuha mo ako ng kotse.
Sige, Artan.
'Yang baril sa kamay mo, may bala ba 'yan?
Ano sa tingin mo, pare?
-Saan ka pupunta? -Wala ka nang pakialam.
Ikuha mo ako ng di-markado at tinted na kotse. Walang kalokohan.
Manahimik ka!
Artan, di kita niloloko, okay? Gusto ko lang maging tapat.
Sa ngayon, maliliit na kaso lang, pagbabanta, pagdadala ng baril…
Iyon lang. Hindi na ito kailangang lumala pa.
Lukas pangalan mo, tama?
Ngayon, pakinggan mo ako.
Papatayin ko siya.
At pagkatapos sarili ko. Kuha mo?
-Wala na akong pake. -Pakiusap, Artan!
-Artan… -Isipin mo si Cassandra.
Kalma lang. Walang babaril ng kung sino.
-Sino si Cassandra? -Kinuha niya ang anak ko at itinago!
Pero may kustodiya ako sa kanya.
Sasabihin mong mahal mo ako, tapos itatapon mo ako sa kalye!
Tapos kinuha mo anak ko!
-Artan. -Hindi lang siya sa 'yo.
Di ko alam nangyari sa pagitan ninyo.
Wala kang alam! Wag ka na magtanong, kunin mo kotse ko!
Ikukuha kita ng kotse, Artan.
Gagawin ko.
Pero di sa loob ng limang minuto. Okay? Isa lang ang di-markadong kotse namin.
Wala akong pakialam. Okay?
Okay.
-Kailangan kong kausapin ang team ko. -Dito ka lang.
Alam kong plano ninyong sugurin ako.
Isigaw mo sa bintana. Puwede umakyat tao mo
at hintayin mo sa pinto. At bawal mag-usap sa telepono!
HANGGANAN NG PULIS - BAWAL TUMAWID
Artan.
Hayaan mong umalis ang mga di kasali.
Sino? Sila?
Pakialam ko sa kanila. Umalis na sila.
-Di ko alam bakit narito pa sila. -Ano?
-Makakaalis na kami? -Oo, alis na! Lumayas kayo dito!
-Sasamahan kita, Louise. -Alis na, Kristin. Ayos lang ako.
Hindi, sasamahan kita.
-Ako rin, magpapa-iwan. -Umalis ka na!
Kailangan nang umalis ng lalaking 'yan!
Sabi ko, labas!
Baka balikan mo pa siya. Gago!
Artan, mali ka ng iniisip.
-Ano'ng iniisip ko? -Tungkol kay Simon.
-Na sinisipingan mo siya? -Hindi.
Di mo pa siya sinipingan?
Hindi.
Sandali.
Sige.
Apat na lang kami dito.
ARTAN KELMENDI
NAGKASALA NG PANANAKIT LABANAN SA KUSTODIYA
May di-markadong kotse ba tayo?
May tinted na bintana! Ayokong mabaril sa likuran.
MAAANTALA TASK FORCE
Baka meron kaming maitatakip sa bintana, pero…
-Medyo matatagalan. -May 15 minuto ka!
Di sapat ang oras na 'yon.
Diskartehan ninyo at humanap ng oras!
Sabihan kami pag nariyan na ang kotse.
HINTAYIN NATIN ANG TASK FORCE
Walang tao sa hagdanan o babarilin ko!
-Isara mo ang pinto! -Okay.
Sige.
-Okay. -Okay, Artan.
Parating na ang kotse. Okay?
Artan?
Kailangan ko mga gamot ko.
Anong mga gamot?
Kailangan ko sila. Naroon sila sa silid ko.
-Pakiusap, kailangan ko sila! -Louise, puwede kong kunin mga gamot mo.
At magdala ka ng kurtina. 'Yong malaki. Oo.
May dinalang kotse ang mga pulis. Isang itim na Volkswagen
at nakaparada ito sa labas ng pasukan ng healthcare center.
Kanina lang, may dalawang pulis na…
CAMERA 1 (HARAP NA PASUKAN)
Ipakita mo sa akin.
-Walang laman. Kita mo ang mga pinto. -Okay.
DI KILALA
Sige, magmaneho ka.
-May sangandaan. Saan ako pupunta? -Gabayan mo siya.
Magmaneho pakanluran sa E14 nang mga 50 minuto.
-Pagkatapos ay ipapaalam ko sa iyo. -Artan…
Baka aksidenteng makaputok ang baril mo.
Puwede bang sa iba mo ito itutok?
Sa pagmamaneho ka mag-pokus! Okay?
Two-way na radyo ito.
Para makausap natin mga pulis sa labas.
Matatawagan namin ang isa't-isa. Malinaw ba?
Ano ba yan…
Ano 'to? Sabi ko tinted na bintana! Niloloko mo ba ako?
Artan, sabi mo gusto mo tinted na bintana, pero may 15 minuto lang sila.
-Kalokohan! Sabi ko walang daya! -Hindi ito pandaraya.
Babarilin mo ako kapag may pagkakataon ka.
Wag kang mag-alala. Wala tayong access sa mga ganoong armas.
Hindi, pero kung ginawa mo, baka…
Bakit sila sumusunod?
Sabihin mo wag tayong sundan!
-Artan… -Sabihin mo! Sinusumpa ko!
Artan!
-Artan! -Wag kang huminto!
Artan, tingnan mo ako. Artan! May kailangan kang maintindihin.
Nandito ang mga pulis para sa atin, para protektahan tayo, okay?
-Walang may gustong saktan ka. - Pakiusap…
Wag kang makialam!
Ako ang may kontrol.
Nasaan… Nasaan ang singsing mo?
-Ano? -Ang singsing mo. Nasaan na?
13-16-20 mula 1-0, over.
Artan.
Artan, naririnig mo ba ako? Artan!
13-16-20, naririnig mo ba ako? Over.
Magmaneho ka!
Pag may sumubok ng kahit ano, babarilin ko. Isinusumpa ko.
16-20, over.
Patungo kaming kanluran sa E14. Over and out.
1-0, copy. Over and out.
-Bakit ang bagal mo? Bilisan mo! -Artan, di ko alam pupuntahan natin.
At may kargadong baril ka na nakatutok sa ulo ni Louise.
Pag binilisan ko, ipapahamak mo buhay niya. Ipapahamak mo buhay mo,
buhay ng iba pang mga pulis at ibang motorista.
Tangkang pagpatay 'yon.
Wala pa akong pinatay.
-Wala. -Wala.
Siguraduhin natin walang masasaktan.
Huminahon ka lang, Artan. Huminahon ka.
Oo, hello?
Ano?
Wala, wala akong sasabihin.
Saan mo nakuha numero ko? Tigilan mo pagtawag. Ayoko!
Buksan mo ang radyo.
Ang balita. Gusto kong marinig.
Swedish bilang pangalawang wika…
…nang-hostage sa mga tauhan at pasyente sa healthcare center…
Lakasan mo.
…patungo sa kanluran sa E14 gamit ang di-markadong kotse ng pulis.
Ang kotse ay minamaneho ng isang lokal na pulis,
at lulan din nito ang asawa ng lalaki, na hostage pa rin.
Pinalaya na ang iba pang tauhan.
Ayon sa pulisya, ligtas na ang lahat.
Bandang 9:00 ng umaga nang ang armadong salarin
ay pumasok sa healthcare center at pagbantaan ng baril ang mga tauhan
at sinasabing may bomba sa bag nito.
Iginiit niya…
Bag na may bomba? Ano daw?
Wala akong bomba. Hindi ako terorista!
Kinuha niya anak ko at ngayon ako si Osama bin Laden?
Artan, alam kong wala kang bomba sa bag mo, okay?
Pero kalokohan sinsasabi nila. Bakit? Lakasan mo ulit.
16-20, over.
Ang Baltic Sea cod…
Lintik.
Ayon sa annual consumer guide ng WWF…
13-16-20, over.
16-20, over.
May ulat tungkol sa bomba. Over.
Ano ba? Wala akong bomba!
Walang bomba sa kotse. Inuulit. Walang bomba sa 16-20.
Narinig mo ba?
Narinig ko. Over and out.
Bakit ka tumatawa?
-Di ako tumatawa. -Narinig kitang tumatawa.
Artan, may baril ka. Kaya tayo nandito. Nakalimutan mo na ba?
Nandito tayo dahil kinuha mo anak ko. Ang laman at dugo ko.
May kustodiya ako sa kanya.
Dahil nandaya kayo. Ikaw at ang pamilya mo.
Una, itinapon mo ako sa kalye, tapos sa kulungan.
Nagsinungaling ka para makuha anak ko!
Alam mo ginawa nila? Ng mga magulang niya?
Pumunta sila sa bahay ko, kuha mo? Para itapon ako sa kalye.
-Pag-aari ko ang apartment. -At nagbabayad ako ng renta.
-Artan. -Napakadalang.
Sabihin mo sa pulis. Interesado siya.
-Ano? -Sabihin mo ang pananakit.
Pulis siya. Alam niya ang tama.
-Nasa hatol lahat. Puwede niya basahin. -At ano'ng nakasaad doon?
"Makukulong ng tatlong buwan si Artan Kelmendi, dahil imigrante siya."
-Itinulak mo si Papa. Baka namatay siya. -Natapilok siya. Alam mo 'yon.
Artan.
-Hinatulan ka na. -Dahil di ako mukhang Swedish.
Artan, medyo di kapani-paniwala ito, pero…
Kailangan nating huminto sa susunod na gasolinahan.
Ano'ng sinasabi mo?
Paubos na ang gasolina ng kotse.
Pero… kakaalis lang natin.
Alam ko. Di ko alam kung bakit, pero ganoon talaga.
-Pinlano mo ba ito? -Hindi, di ko pinlano.
Akala mo kaming dalawa lang kaya tangke na walang laman binigay mo!
-Tingin mo tanga ako? -Artan, hindi ko ito pinlano, okay?
Mabilisan mong hiniling ang sasakyan. Kaya siguro hindi napuno ang tangke.
Nagbibiro ka ba?
Hindi.
Marami kang ipinagpapalagay sa trabaho mo?
Ipinagpapalagay mo sino ang may sala at inosente?
-Ganyan ba ang trabaho ng Swedish police? -Hindi.
Pero, Artan…
Para maiwasang sagadin ang sasakyan, kailangan nating huminto.
Wala na akong magagawa doon.
Sige, hihinto tayo. Pero ikaw magpuno. Wala ng iba.
Lumayo sila o magpapaputok ako.
-Naiintindihan ko. -Biro ba ito?
13-16-20 mula 1-0, over.
May nakalimot magpagasolina ng kotse.
Kailangan naming huminto sa susunod na gasolinahan. Over.
Mula 1-0. Copy.
Bilisten ang susunod na gasolinahan, 12 km ang layo.
Copy. Over and out.
Magmaneho ka lang.
-Magmaneho! Wag hihinto. -Wala nang laman ang tangke.
Sabi ko, magmaneho ka!
BILISTEN
Kailangan natin ng gasolina. Kung hindi, wala tayong pupuntahan.
Akala mo ba titigil ako sa patibong mo?
Kalahati ng Sweden ang nakaabang doon kasama ang mga sniper.
Pupunuin lang natin ang tangke.
13-16-20 mula 1-0. Di kayo huminto sa gasolinahan. Over.
Ano na ngayon?
Hinay-hinay lang tayo.
Naghihinay-hinay ako.
Pero kailangan natin ng gasolina, at dapat mag-ulat ako para kumalma sila.
13-16-20, nilampasan mo ang Bilisten. Kontrolado ba ang lahat? Over.
Sabihin mo kontrolado ito.
Hindi ako nagre-report maliban kung may ire-report.
Sa bawat segundo ng katahimikan, mas nag-aalala sila. Naiintindihan mo?
May isa pang gasolinahan. Doon tayo.
13-16-20, kontrolado ba ang lahat? Over.
Nakadaan na ako dito noon.
Hihinto kami sa susunod na gasolinahan. Over and out.
Okay, magpupuno lang ako.
May kailangan ka ba? Tubig o kape?
Hindi, salamat. Ayokong malason.
Wala kaming gusto. Punuin mo na at umalis tayo.
-Makakaalis na tayo. -Sandali.
Sige, magmaneho ka na.
CAMERA 5 (GASOLINAHAN)
-May mga anak ka ba, Lukas? -Ano?
Oo. Dalawa.
Ano'ng mga pangalan nila?
Teodor at Bella.
At ang asawa mo?
Emma. Ang dati kong asawa.
-Hindi ka kasal? -Hindi, di na ngayon.
Bakit hindi?
Marami sigurong sagot sa tanong na 'yan.
-Depende kung sino tinatanong mo. -Pero ikaw ang kausap ko.
Tumigil na kaming makinig sa isa't isa.
-Iniwan ka niya. Oo. -Hindi.
Tingin ko nagbago kami.
Nagkakilala kami noong hay-iskul, sa edad na 17.
Kalahati ng aming buhay kaming magkasama. Lumayo kami sa isa't-isa.
Magkaibigan ba kayo ng asawa mo?
Bale, nagkakasundo kami. Sa ngayon.
Minsan mahirap, pero sinusubukan namin para sa mga bata.
Nagsasama-sama kami at kumakanta sa kaarawan nila at…
Ginagawa namin ang mga ganoong bagay. Mahahalagang bagay.
Artan? Artan, nagiging malubak na ang daan.
Wag mong itutok sa kanya ang baril. Kapag bumahing ka, puputok ito.
Magtiwala ka sa akin. Walang mangyayari sa 'yo dito.
-Puwede, puwedeng hindi. -Baka gusto mo akong patayin.
Nasaan ang singsing mo?
Ang wedding ring mo. Ito'y 20,000.
Bakit pa? Hindi tayo kasal.
Wala pa akong pinipirmahang papel.
Wala, alam ko.
Kailangan ko muna 'yong pirmahan.
Sige.
Sinubukan niyang saktan ang anak ko.
-Ganoon ba? -Oo.
Akala niya may sakit si Sandro. Inilabas pasok niya sa ospital ang bata
at pinainom ng napakaraming gamot.
At wala siyang sakit?
Inilabas niya siya ng walang damit noong Bagong Taon.
Sa minus 20 degrees. Grabe!
Di mo kailangang ipagkalat ang kuwento ng buhay ko.
Isang buwan siyang natulog. Ako ang nag-alaga kay Sandro.
Wala ka sa buong pagbubuntis ko.
Nasa casino ka, naglulustay ng pera.
-Ng pera natin. -Bakit ka nagsisinungaling?
Nagsisinungaling ka! Nagpunta ako doon minsan!
-Sabi mo eh. -Narinig mo sinabi ko!
Oo, di ako bingi.
Inalagaan ko si Sandro. Basta ka umalis.
Wala mga magulang mo dahil lagi kayong nagtatalo ng nanay mo.
Tapos ay basta mo kinuha si Sandro, kahit na nasa akin siya!
Sinipingan mo ang putang Thai noong may sakit ako!
May sakit ka, at totoo si Santa Claus.
Mas mabuting ina si Vanida. Basta ka umalis.
Umalis?
Ano?
Di mo pa rin ba naiintindihan kung gaano 'yon kaseryoso?
-Naospital ako noon, lintik. -Nagbakasyon ka sa gubat!
-Bakasyon? -Oo.
Artan, nasa treatment clinic ako! Naiintindihan mo ba?
Di ka namin mabisita.
-Ano'ng malay namin sa ginawa mo. -Wag mong simulan sa selos mo!
Malay namin sa ginawa mo doon?
-Pinalitan mo ako ng isang puta. -Kinuha mo anak ko!
-Nasa ospital ako. -Ano'ng karapatan mo?
-Nagbago ka.
Sinubukan mong patayin ang anak ko, tapos kinidnap siya!
At isinuplong ninyo ako ng mga magulang mo.
-Manahimik ka! -Ikaw ang manahimik!
Artan, huminahon ka. Manahimik kayong dalawa, okay?
Di ko lubos maisip. Naging mahirap ito para sa iyo.
Minsan di natin naiintindihan ang pagiging magulang hangga't di tayo naroon.
Wag mo akong kausapin na parang teenager, pakiusap!
Kita mo? Oo.
Anumang pagprotekta ang ating gawin, nagkakaproblema pa rin.
Ano ka ba? Inilabas niya ang sanggol sa lamig.
Di siya tinrato ng maayos ng ina niya. Kaya sa anak ko niya inilalabas. Kuha mo?
-Ano'ng ginagawa mo? -Tumahimik ka na!
Tapos ay pinaliguan niya sa mainit na tubig.
Pero, Artan…
Nagkaroon ako ng psychosis.
-Naiintindihan mo ba? Isang psychosis! -Sino'ng gumagawa no'n?
Pero…
Masasagot mo ba?
Hindi ko alam.
Hindi.
Hindi ko alam.
91-10. Magbigay ng status update. Over.
16-20. Paliko na kami sa bahay ng mga magulang. Over and out.
Copy. Over and out.
Lukas, kunin mo si Sandro.
-Nandiyan ba si Cassandra? -Oo. Kunin mo siya.
Artan, di natin puwedeng isama si Cassandra sa kotse.
Ilalagay mo siya sa delikadong sitwasyon?
Depende sa 'yo gaano ito magiging mapanganib. Oo.
Artan, anak mo siya. Okay?
Sumosobra ka na.
Artan? Makinig ka sa akin.
Ikaw at ako. Pangako.
-Isipin mo si Cassandra. -'Yan ang ginagawa ko!
-Pumasok ka at kunin mo siya! -Artan…
Pumayag si Stefan makita mo si Cassandra, kung itatabi mo ang baril.
-At may sasabihin siya sa 'yo. -Lintik na payaso.
-Ano ang di niya maintindihan? -Artan.
Nasa loob si Sandro?
Oo.
Malapit lang garahe niya. Pumasok tayo doon. Pakinggan natin siya.
-Artan… -Magmaneho ka na!
Nasaan si Sandro.
Louise.
Nasaan si Sandro?
-Si Cassandra ay kasama ni Wanja. -Kunin mo siya.
-Kukunin ko siya mamaya. -Di kami naparito para magkape.
-Ano'ng gusto mo? -Maayos natin ito.
-Talaga? -Patawad sa mga nangyari.
Isa 'yong di pagkakaunawaan. Di ba, Louise? Tayo'y nagsisisi?
Nagsisisi ka ngayon pero hindi noong nasa korte o police station ka,
nang gumawa ka ng… perjury. Nagsinungaling ka.
Artan, anuman ang nangyari, nangyari na.
Magsimula tayo muli.
May sayad ka sa ulo. May mali sa 'yo.
Humihingi ako ng tawad. Mabuti 'yon, di ba?
Nagsinungaling ka. Sabi mo sinaktan kita! Ni hindi kita hinawakan.
Kalimutan na lang natin ito, Artan.
Kalimutan? Maaari mong kalimutan.
Nakulong ako dahil nahulog ka!
Pinilit mong pumasok sa bahay ni Louise at naging marahas.
Na-stroke ka na ba, tanda?
-Bahay namin 'yon. Doon ako nakatira! -Ako ang may-ari ng apartment!
At pinilit mong pumasok, gaya ngayon.
Nakatayo ka roon at tingin mo ikaw ang may kontrol?
Wala sa 'yo ang kontrol ngayon!
Tungkol saan ba ito? Pera ba ang habol mo?
Sa tingin mo ba mabibili mo ako?
-Di mo kaya. -Sabihin mo kung magkano gusto mo.
Pagod na ako sa 'yo. Kunin mo anak ko.
-Ano? Kunin mo anak ko, payaso! -Makinig ka sa akin.
-Una pa lang kitang makita, alam ko… -Stefan.
-Papa! -Nakakadiring parasito ka.
-Stefan! -Narinig mo, Louise?
-Alam ko uri mo. Isang parasito. -Stefan!
-Insektong sumisipsip sa tao. -Ipakita mo, Stefan.
Habang sumisipsip, mas lalo kang nakakadiri.
Pakita mo totoong ikaw.
Ikaw na nakakadiring insekto. Dudurugin kita, gago ka!
Stefan!
Manahimik ka na. Kunin mo anak ko, o magsisisi ka.
Kung sa tingin mo ibibigay ko ang nag-iisang apo ko sa isang Arabo…
-Isang hamak na dayuhan… -Sama mo!
…nagkakamali ka.
Nasaan si Sandro? Nasaan siya?
-Artan… -Natutulog siya.
Inilabas siya ng kapatid ko sa stroller. Babalik din sila.
Narito na ang buong pamilya. Isa pang payaso.
Masaya ka na ngayon.
Ano? Ako ba kinakausap mo?
-Di pa ba sapat ang ginawa mong gulo? -Ayaw kong makipag-away, Mama.
-'Yan ang napala mo sa ginawa mo. -Ano?
-Tingin mo kasalanan ko ito? -Naghintay ka ng 40 taon para magka-anak.
Naglakbay ka sa buong mundo.
Sumayaw ka, nag-droga at kung ano-ano pa.
Nang wala na magkagusto sa 'yo, nagpabuntis ka sa isang balasubas.
Sobra ka na.
Binabalaan kita, Wanja. Kunin mo na si Sandro.
Di ka talaga marunong mag-isip, Louise.
At kapag nagkagulo na ang lahat, gusto mong ayusin namin.
Baliw ka na ba? Tingin mo tungkol ito sa akin?
Pero lagi itong tungkol sa 'yo. Ganoon palagi.
Kasi sarili mo lang iniisip mo.
Kung wala pala akong kuwenta, ba't di ka nag-anak ng marami?
Ayaw mo, kasi takot kang tumaba at pumangit!
Sino ngayon dito ang sarili lang ang iniisip, ha?
Pinag-uusapan ka ng lahat dito. Alam mo ba?
Di mo man lang daw maalagaan sarili mo o katawan mo.
"Ano'ng nangyari kay Louise?" tanong nila. "Ang ganda niya dati."
Sabi nila wala kang pera.
Paano ka mag-aalaga ng sanggol?
-Ano'ng sinasabi mo? -Di mo kayang mag-alaga ng isang sanggol.
Sinisisi mo ang iba. Pero di mo kayang alagaan si Cassandra.
-Wag mo siyang pagsalitaan ng ganyan! -Kasalanan ba niyang nandito siya?
Wala siyang alam, lalo na sa pinanggalingan niya.
Gusto lang niyang makita anak niya. Di ka dapat nasangkot sa kanya.
-Binalaan kita. Kunin mo anak ko! -Artan, ibaba mo baril mo.
-Ngayon na! -Ibaba mo ang baril.
Mahal!
Sandali!
Mahal! Hi!
13-16-20 mula 1-0, over.
Mahal, halika.
1-0 mula 16-20. Nag-uusap pa kami.
-Pakawalan mo siya. -Kontrolodo ang lahat.
Ibaba mo siya. Halika kay Mama. Ang mahal ni Mama.
Sige, ibaba mo siya.
-Ibaba mo siya. -Hindi! Sandali! Tigil!
Artan, pag-isipan mong mabuti.
-Artan! -Sige, hayaan mo na siya.
Sige. Pakawalan mo siya.
-Halika dito! -Halika kay Papa!
-Halika. -Halika kay Papa.
Halika rito.
-Hi, Cassandra! Halika kay Mama. -Halika kay Papa.
Halika kay Mama.
-Tingnan mo. -Hi. Halika.
Oo.
Na-miss ka ni Mama.
Tingnan mo! Tingnan mo ang dala ni Papa.
-Oo! -Na-miss ka ni Mama.
Tingnan mo.
Sandro. Tingnan mo.
Sandro, tingnan mo.
Si Papa ito.
Tingnan mo, Sandro. Si Papa. Uy…
Nakalimutan na niya ako.
-Nakalimutan na niya ako. -Ayos lang.
Ama niya ako, pero nakalimutan na niya ako.
-Aalis na tayo! -Patungo saan?
Di ako makakapayag! Di puwedeng may bata sa kotse!
-Ako ang masusunod. -Lukas…
Pumunta tayo dito. Nakita mo anak mo. Tama na!
-Sumakay na kayo. -Mag-isip ka!
Pulis ka ba talaga? Hahayaan mong kunin niya ang bata?
At di ka na makakapagpa-facelift.
-Artan, isipin… -Di sila makakaalis!
Mag-isip ka!
Itali mo man lang siya, lintik.
1-0 mula 13-16-20, over.
16-20, si 1-0 ay nakikinig. Over.
Pakitingnan ang mga flight mula Arlanda papuntang Tirana sa Albania ngayon. Over.
Paumanhin? Puwede mo bang ulitin? Over.
May flight ba papuntang Tirana ngayon? Over.
Commercial flight ba mula Stockholm? Over.
Maaari bang tingnan ng regional dispatch kung may flight na paalis
mula Stockholm-Arlanda papuntang Tirana sa Albania mamaya? Over.
Sige. Copy. Aalamin ko at babalikan kita. Over and out.
Artan, puwede bang alisin mo ang daliri mo sa gatilyo?
Wag mong hawakan ng ganyan ang baril habang nasa kotse si Cassandra.
13-16-20, over.
16-20, over.
Jack Lilja pangalan ko. Si Inspector Lukas Malki ka ba? Over.
Oo, si Lukas Malki ito. Over.
Negotiator ako sa national task force. Ako na kakausapin mo simula ngayon.
Ano'ng sitwasyon sa kotse, Lukas? Kumusta ka na? Over.
Ayos lang ako. Ligtas ang lahat.
Papunta na kami sa Arlanda. Over.
Mabuti, Lukas. Nasa amin ang posisyon ng Touareg.
Ang task force ay nakabantay sa himpapawid at nandito ako para tulungan ka.
Kasama mo ba sa kotse sina Artan Kelmendi at Louise Bremer? Over?
Tama.
Tahan na.
Maayos ang lahat.
May naririnig akong bata sa kotse. Over.
Lukas, tama bang may naririnig akong bata sa kotse? Over.
Tama.
Si Cassandra Bremer.
Anak nina Louise at Artan. Halos isang taong gulang na siya.
Nasa car seat siya. Over.
Kung gayon, may apat na tao sa kotse ngayon? Over.
Tama 'yan. Over.
Gusto kong makausap si Artan. Ibigay mo sa kanya ang radyo? Over.
Sandali lang.
Ayokong magsalita. Ano'ng gusto niya?
Gusto ka niyang tulungan. Tulungan kang maayos ang sitwasyon.
Pindutin ang button na ito pag gusto mong magsalita.
Hello?
Hi, Artan. Ako si Jack Lilja, negotiator ng national task force.
-Kumusta ka? Nasaktan ka ba? -Ayos lang ako. Paulit-ulit ka ng tanong.
Mabuti, Artan. Mabuti naman.
Tutulungan ka naming ayusin ang sitwasyong ito.
Paano mo ako matutulungan?
Tungkol sa mga flight papuntang Tirana, walang airline ang gustong magpasakay.
Bakit?
Hello?
Armado ka at may tatlong bihag. Di 'yon posible.
Pamilya ko sila!
Tinutukan mo sila ng baril, itinuturing silang bihag.
Walang airline ang magpapasakay sa 'yo.
Artan?
Artan, nandiyan ka pa?
Artan?
-Artan? -Humanap kayo ng pribadong jet.
Ayaw na kitang makausap. Si Lukas lang.
Hello, Artan?
Artan?
Artan, nandiyan ka ba?
Lukas, nandiyan ka ba? Over.
Nandito ako. Patungo na kami ng Arlanda. Over and out.
Copy. Over and out.
13-16-20, over.
16-20, si Lukas ito. Over.
Gusto kong makausap si Artan kung nandiyan siya. Over.
Nakikinig siya pero ayaw makipag-usap. Pagod siya. Over.
Copy.
Ito ang sitwasyon.
Ang tanging eroplano na may access ang pulisya ay ang sa Swedish Security.
Pero nasa Hong Kong ito sa ngayon.
Sa madaling salita, hindi magagamit ang eroplanong ito. Over.
Copy. Over.
Pero nakikipag-ugnayan ako sa ambassador ng Albania sa Sweden.
Hahayaan niyang makatawid ng Tirana si Artan
kung pakakawalan niya ang pamilya niya at ibababa ang baril.
Malinaw ba 'yon? Over.
Artan?
Pakiulit ng huling bahagi. Over.
Inuulit ko.
Ligtas na makakatawid si Artan sa Tirana
kung pakakawalan niya ang pamilya at ibababa ang baril.
Makipagkita sa ambassador sa Arlanda sa loob ng isang oras. Over.
Copy.
Artan.
Kalimutan ang eroplano.
-Ano? -Ano?
Artan…
Inalok kang makatawid ng ligtas papuntang Tirana. Tama?
-Biyaheng langit kaysa walang pamilya. -Artan, ano ka ba!
Artan, sa ganitong sitwasyon, di lahat ay makukuha mo.
Wala akong tiwala sa lalaking 'yon. Mag-ferry tayo.
Ano? Sa ferry?
Anong ferry?
Puntang Poland. Saka magmamaneho.
-Patingnan mo ang ferry puntang Poland. -Hindi tayo sasakay ng ferry.
Hindi…
Pakiusap, Artan. Sabihin mo kung ano'ng gagawin ko.
Gagawin ko ngayon ang lahat.
Artan, pag-isipan mo itong mabuti.
Pinag-isipan ko itong mabuti. Sabhin mo tingnan ang ferry.
Sabihin mo!
Artan…
Tumanggi si Artan sa alok ng ambassador.
Gusto niya ng impormasyon sa mga ferry sa pagitan ng Sweden at Poland. Over.
Pakiulit. Bangka ba sinasabi mo? Over.
Oo, tama iyan.
Mga ferry na naglalayag sa pagitan ng Sweden at Poland.
Balikan mo kami pag may impormasyon na. Over and out.
Copy. Over and out.
Lukas…
Lukas, para kang politiko makipag-usap sa lalaking 'yon.
"Tama iyan."
"Paglalakbay sa dagat. Ulitin mo."
Ulitin mo ito at iyan… Dapat manindigan ka.
Nais kong maging malinaw para maiwasan di-pagkakaintindihan.
Sabihin mo na magpakamatay siya kung di susunod sa 'yo.
Mahalagang marinig ng lahat ang anumang sinasabi.
Lalo na sa ganitong sitwasyon.
Nakaranas ka na ba ng maraming sitwasyon na ganito?
Hindi.
Pero alam ko ang posibleng idulot ng di-pagkakaunawaan.
Maliliit na gagamba Umakyat sa sanga
Dumating ang ulan At itinaboy siya
Sumikat ang araw At natuyo ang ulan
Ang maliliit na gagamba Ay muli nang umakyat
Lukas. Over.
Over.
May ferry mula Karlskrona papuntang Gdynia bukas ng 10:00 ng umaga. Over.
-Pupunta tayo doon. -Lima hanggang anim na oras 'yon.
Hindi mo ba narinig sinabi niya?
Ligtas kang makakatawid ng Albania.
Magandang deal 'yon.
Nasa Arlanda ang ambassador.
Doon tayo pumunta.
Maaayos natin ito.
Ikaw at ako.
Ayoko ng ligtas na pagtawid.
Lukas. Over.
Pero di tayo nakapag-impake.
Walang kahit ano para kay Cassandra. Kailangan niya ng pagkain, damit, diaper…
Gusto n'yo maghintay ng supplies? Kumuha ng tubig? O kaya kape?
Hindi. Magmaneho ka. Di na tayo maghihintay. Di na hihinto.
-Artan… -Sabi ko, magmaneho ka!
Sasama ka sa amin, Lukas. Hanggang dulo.
Lukas. Over.
Papunta kami sa Karlskrona. Over and out.
Sige, copy. Over and out.
Mag-ingat sa paper bag. May kape diyan.
Salamat.
-Gusto mo? -Hindi, ayokong malason.
Pareho-pareho itsura ng mga baso. Nalason na sana si Lukas.
-Wala akong gusto. -Artan.
Ang kape ay magpapagaan ng pakiramdam mo. Walang nagtatangkang lasunin ka.
Lintik. Huwag n'yo akong kulitin. Ayoko nga. Salamat pa rin.
Naiintindihan ko marami kang hirap na pinagdaanan sa buhay, Artan.
Pero lahat ay may pinagdadaanang hirap sa buhay.
Alam mo, halos di ako kausapin ng anak ko.
Bakit naman?
Kasi…
Nagtaksil ako sa nanay niya. Sinira ko ang pamilya.
Kasama sino?
Sa kakilala namin pareho.
At natuklasan ito ni Teodor, ang anak ko.
Magkasama ba kayo ngayon, kayo ng kakilala mo?
Hindi. Hindi ko siya minahal.
At ang asawa mo?
Hindi, di ko rin siya minahal.
Matagal niya akong kinamuhian dahil doon.
Pero ayos na ngayon. Magkasundo na kami.
Ang anak kong si Bella, maayos niya itong natanggap.
Pero para kay Teodor, naging mas mahirap ito.
Sinira mo ang pamilya at nanay niya. Siyempre gusto ka niyang patayin.
Alam ko.
Nawalan ka ba ng kustodiya?
Hindi.
Pero pinili ni Teodor na manatili sa kanyang ina.
Paano mo siya makukuha?
Depende 'yon sa kanya, Artan.
Kaya ko lang gawin ang tama ngayon, at umasang mapapatawad niya ako.
Sinusubukan ko lang sabihin sa kanya na…
Lahat tayo ay nagkakamali,
ang mahalaga ay kung paano natin ito haharapin.
Tao lang ako.
Wag kang masyadong pilosopo. Ama ka niya.
May pagpipilian ako, Artan.
May pagpipilian.
Pero mali ang pinili ko.
At nasaktan ko pamilya ko.
Na pinagbabayaran ko ngayon.
-Ilang taon na siya? -Mag-13 siya bukas.
Kakantahan sana namin siya sa umaga, pero…
Di na 'yon mangyayari ngayon.
Ang pinakamahalaga sa iyo ay si Cassandra.
Isipin mo kung anong uri ng ama ang gusto mong maging para sa kanya.
Paano mo gustong maalala ka niya?
'Yan ang gusto kong sabihin sa 'yo, Artan. Lahat tayo may pagpipilian.
At subukan nating piliin…
92-50, ano'ng nangyayari? Over.
Mula 12-60. Sa may tulay.
Marami sila. Apat o lima. Over.
Natapon ang kape ko!
22-40. Itlog ba? Mukha ngang itlog. Over.
Pulis! Tigil!
Mula 11-70. Tumatakbo kami.
Sabi ko, hinto!
Mula 11-70.
Nahuli na namin. Limang kabataaan. Ibibigay sila sa kasamahan. Over.
Mula 22-40. Tahimik na tugon.
Binato nila ng itlog ang kotse. Over and out.
Oo, 22-50. Naayos na.
Mula 12-60. Bumalik na tayo sa sasakyan. Over and out.
-Okay lang ba si Cassandra? -Hindi, Lukas. Di siya okay!
Walang sinuman dito ang okay!
Lintik, Artan! Kailan ito matatapos?
Matatapos ba ito pag nabaril mo si Cassandra, o ako?
-Barilin mo sarili mo! -Tingin mo takot akong mamatay?
Ano'ng alam ko? Hindi na kita kilala.
Kinamumuhian mo ako. Sige.
Tingin mo gusto ko sarili ko?
Huh?
Nanginginig paa ko dahil sa mga gamot ko.
Kailangan ko ng sleeping pills pampatulog, caffeine pills para magising.
Umiinom ako ng pills para di mabalisa.
Umiinom ako ng pills dahil natatakot ako na magkaroon muli ng psychosis!
Di kita kinasusuklaman.
Isa itong walang katapusang bangungot.
-Iniwan mo kami. -Sa tingin mo, pinili ko iyon?
Huh?
Walang ina ang gustong saktan ang anak niya!
Araw-araw kong tinatanong ang sarili ko kung bakit nangyari ito sa akin.
"Bakit ako?" Bawat segundo.
Nagkasakit ako, Artan.
May sakit. Naiintindihan mo ba?
Dapat mo iyong maunawaan.
Di ko gustong magkasakit.
Pero nangyari.
Ang naaalala ko lang sa mga unang buwan ni Cassandra ay kadiliman.
Isang walang hanggang kadiliman.
At minahal kita.
Talagang minahal kita, pero…
Wala ka noong kailangan kita.
Nandoon ako para kay Cassandra.
Oo, at pinagtaksilan mo ako.
Gusto kitang patayin dahil doon.
Di siya mahalaga. At iniwan ko siya.
Huli na ang lahat, Artan.
Huli na.
13-16-20, over.
13-16-20. Ano'ng nangyayari? Over.
13-16-20. Puwede ka bang mag-ulat…
Ang insidente ng pag-hostage na nagsimula 17 oras ang nakalipas ay patuloy pa rin.
Umaga kahapon nang pasukin ng armadong lalaki ang healthcare center,
takutin ang mga tauhan at kidnapin ang isang babae.
Pinalibutan ng mga pulis ang healthcare center,
subalit nagawa ng lalaki na isakay sa kotse ang babae at isang pulis.
Nagawa niya ring makuha ang anak mula sa pagbabanta,
na ngayon ay nasa kotse kasama ang lalaki at ang babae.
Noong una, pinaniniwalaan na naka-bomb belt din ang lalaki,
pero itinanggi ito ng pulisya.
Patungo na ngayon ang kumboy sa E22,
kasunod ang mga pulis at ang national task force.
Ito ang mga balita mula sa Ekot.
Impormasyon tungkol sa ferry, aalis ito sa loob ng dalawang oras.
Pagdating sa pantalan, sundan ang hinarangang ruta.
Paparada ang kumboy sa pantalan at maghihintay sa ferry. Over.
-Copy. Out. -Over and out.
'Yan na ba ang ferry?
Sa tingin ko.
May kontak ka sa kanila?
Tinatanong ni Artan kung may kontak na tayo sa ferry. Over.
Oo. Ipinaalam na namin sa kumpanya.
Hinihintay na lang ang kapitan. Over.
Copy. Over and out.
Over and out.
Heto.
Tawagan mo anak mo.
Kaarawan niya, tama?
Tawagan mo siya.
Teo, si…
Oo, tama.
Alam ko, Teo.
Alam kong maaga pa.
Alam ko.
Patawad.
Patawad, Teo. Sinusubukan ko…
Oo.
Sige.
Hindi, nasa Karlskrona ako.
Ako'y…
nanghiram ng telepono.
Oo.
Pero gusto ko lang sabihin na…
Iniisip kita.
At maligayang kaarawan.
Oo.
Hindi, ito…
Ano'ng sinabi mo?
Talaga?
Sige.
Teo…
Gusto kong sabihin…
Gusto kong sabihin na mahal kita.
Lagi kitang mamahalin, anuman ang gawin mo.
Tandaan mo 'yan.
Sige. Oo.
Pakamusta…
Pakamusta kay Mama.
Pakamusta… kay Bella.
At kay Mama.
Salamat.
Sige.
-Okay. -Lukas.
Nakausap na namin ang kapitan. Di siya magpapasakay ng armado,
pero ginagawan na namin ng paraan para makalulan sa loob ng 90 minuto. Over.
-Copy. Over and out. -Over and out.
Lukas…
Gusto ko na ng kape ngayon.
-Okay. Mag-uutos ako. -Puwede bang ikaw na ang kumuha?
Gusto kong makausap si Louise mag-isa.
O, hi!
Hi! Gising ka na?
Hi, mahal.
Mahal ko siya.
Alam ko.
Heto.
Ang singsing ko.
Ito ang tibok ng puso ni Cassandra.
Noong ipanganak siya.
Papunta na sana ako sa cafe kahapon.
Pero nakatulog ako sa sofa.
Patawad.
Artan…
Hindi na tayo puwedeng magkasama.
Pero ipinapangako ko na makikita mo si Cassandra.
Wala akong iba pa.
Ikaw lang.
Kunin mo.
Patawad.
Tapos na 'yon.
Itaas ang mga kamay!
Labas!
Luhod! Higa!
Higa!
Tayo!
Oo.
Sandro…
Handa na.
Tagapagsalin ng Subtitle: Mildred Matematico