Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
KOCHAĆ I BYĆ KOCHANYM TO NAJWSPANIALSZY DAR W ŻYCIU.
To moje ulubione miejsce. Nigdy nikogo tu nie sprowadzałam.
Przecież wiesz, że lubię plaże.
Może się odwalić.Zostaję z tobą.
Nie wymyślaj.
Od miesięcy chciałaś się z nim spotkać.
Będą inni faceci, Toyin, ale „my” jesteśmy jedne.
Obietnica?
Wiesz, że tego chcesz. Wiesz to.
Wiesz…
Moja dziewczyna!
Czym jest miłość? Miłość daje nam życie.
Kim jesteśmy bez miłości?
Nikim.
Bez miłości jesteśmy nikim.
Pamiętajcie…
Ewangelia św. Jana, rozdział 15, werset 13.
„Nikt nie ma większej miłości od tej,
gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół”.
Nie tylko mężczyźni, ale i kobiety.
Nie tylko przyjaciele, mężowie i żony.
Może.
Można być bardziej napaloną?
I to na samej ceremonii. Dziewczyno!
Kiedy mamuśka widzi to, co widzi, już o tym nie zapomni.
Hej! Kazałaś mi obiecać, że będę cię dziś pilnować.
Dlatego mam cię na oku.
Będę grzeczna. Obiecuję?
- Nie dzisiaj. Nie ufam ci. - Przysięgam?
Przyjaciółko! Spójrz, jaka jesteś piękna!
Ty też pięknie wyglądasz.
Tak!
- Dziś znajdziesz męża! - Nie, proszę!
Trzy! Dwa! Jeden!
Nie ma mowy! Proszę.
Dziękuję ci, Panie!
To wesele, spraw sobie coś fajnego. Może jakiegoś faceta.
Na litość boską, mówiłam ci już. Mam dość mężczyzn.
- Więcej dla mnie. - Nie krępuj się.
Zostań tu. Obiecujesz?
- Obiecuję. - Dobrze.
Dziękuję.
Co ty robisz?
Chcesz, żebym wyszła na idiotkę?
Nie mogłeś wytrzymać kilku godzin?
Chcesz go?
Możesz go wziąć. Jest twój!
Cześć.
Sio.
Słodki Jezu.
Dokąd mnie zabierasz?
A dokąd chciałbyś pójść?
Chyba pójdę do żony.
Wydawała się wściekła.
Może z nią jestem bezpieczniejszy niż z tobą.
To możliwe.
Zanosi się na kłopoty.
A nie chcesz w nie wpaść po same lędźwie?
Uche, mam nadzieję, że nie robisz tego, co myślę.
O nie! Nie, dziewczyno, tylko nie kolejny mąż!
Obiecałam, że cię przypilnuję!
Przepraszam.
Wybaczcie mi.
Bez całowania.
Jestem Uche, siostra panny młodej.
Miło mi poznać.
Brat pana młodego, ale naprawdę mam na imię Akin.
Ten, którego nie poznałam.
Od jakiegoś czasu mieszkam w Stanach. Przyjechałem na ślub i w interesach.
Jutro o 18.00 w mojej galerii jest impreza.
Galeria Genesis w Ikoyi.
Nie przyprowadzaj żony.
Twoja siostra chce kroić tort.
Moja ukochana przyjaciółka Toyin.
To Sunday.
Miło mi poznać.
Chyba poznałam twoją żonę i córkę.
Femi to mój…
przyrodni brat.
Świetnie. Kelechi czeka, więc…
Naprawdę miło było cię poznać.
I wzajemnie.
Po co ja się w ogóle staram.
Chłopak jest bardzo przystojny.
Litości!
Boże. Toyin, odbierz w końcu.
Sam, nie teraz. Boże.
- Sam! - Uche!
Uche!
- Pięknie wyglądasz. - Dziękuję, Sam.
Chętnie porozmawiam z właścicielem galerii.
Właścicielka tej pięknej galerii idzie wygłosić mowę powitalną.
Ale najpierw musisz przywitać mnie.
- Sam, ludzie czekają. - Niech czekają!
Moje włosy i makijaż…
Obiecuję, że nie dotknę twoich włosów.
Dobrze.
Przyjdź do mieszkania, tam zrobimy to jak należy, dobrze?
Zrobimy to teraz.
Nie!
Tak, Uche!
Proszę, przestań!
- Nie bądź taka! - Tak! Eunice?
- Wszyscy są gotowi. - W porządku. To ja…
Chodź. To nasz wielki wieczór.
Dziękuję wszystkim. Cóż za wieczór.
Sztuka żyje.
Witajcie w Galerii Genesis,
by uczcić nowy ekscytujący talent.
- Enigmę. - Dziękuję.
Jestem pasjonatką sztuki,
a Enigma jest…
Nieważne, kim jest.
Przepraszam.
Panie i panowie…
czy wiecie, kim jestem, i dlaczego ta galeria w ogóle istnieje?
Tak.
Znacie Sama Okafora.
Mojego partnera biznesowego.
To jej bardzo żonaty sponsor.
I główny inwestor w…
Tę galerię.
Panie i panowie,
to bardzo ważne, by docenić ludzi,
którzy wnieśli magię w wasze życie.
Nie powinieneś był.
- Uche. - Sam.
Panie i panowie, Uche.
Tak mi przykro.
Byłam w drodze i dostałam telefon awaryjny.
Czuję się tak upokorzona.
Na oczach wszystkich.
Czuję się jak jego kochanka, dziwka.
Uche, proszę, nie zapominaj, kim jesteś.
Nikomu nie pozwól tak się traktować.
A następnym razem trzaśnij go w twarz!
Nie mamy już 12 lat.
Wiem.
Spójrz na siebie.
W porządku.
Jesteś najtwardszą kobietą, jaką znam.
Mam dość bycia twardą!
- Wiem. - Czy jestem zbyt surowa?
Skądże.
Chcesz zostać i obejrzeć film?
Zjemy czekoladę i poczuję się lepiej.
Bardzo bym chciała,
ale jutro wcześnie wstaję.
Ibadan, lekarz. Pamiętasz?
Ty jesteś ta silniejsza, wiem to.
Zawsze tak myślałam.
Cóż mogę powiedzieć? Obie jesteśmy ulepione z twardej gliny.
Chodź do mnie.
- Nie płacz. - Dziękuję.
Przykro mi.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Sztuczne zapłodnienie, zwane także inseminacją domaciczną,
to wprowadzenie elastycznego cewnika
do szyjki macicy, by wstrzyknąć oczyszczone nasienie do macicy,
dla kobiet zmagających się z bezpłodnością.
Przepraszam.
Nie chcę siadać na twojej torbie.
To twoje miejsce?
Tak, numer 4A.
Dziękuję.
Znam cię.
Z wesela.
- Fajnie, że lubisz pociągi. - Co?
Fajnie, że lubisz pociągi.
A kto powiedział, że je lubię?
Wiezie mnie tam, gdzie mam jechać…
Ja lubię pociągi.
Winszuję.
Chyba mnie nie lubisz.
Nawet cię nie znam. Ale znam takich facetów.
Czyli jakich?
Posłuchaj…
Na pewno jesteś sprytny,
a przynajmniej tak myślisz, ale daruj sobie.
Nie lubię facetów, którzy zdradzają żony.
Myślę, że pomyliłaś mnie z kimś ze swojej przeszłości.
Jeśli dalej będziesz gadać, wstanę i znajdę inne miejsce.
Nie ma już wolnych miejsc. Chyba ze sobą utknęliśmy.
Chcesz mnie wkurzyć?
Tak. Trochę.
Nareszcie zwycięstwo!
Wcale nie wygrałeś.
Dobrze. To tylko takie małe zwycięstwo.
Chcę obejrzeć filmik w spokoju.
- Nie ma sprawy. - Dziękuję.
Żaden problem.
Zacznijmy od nowa.
Nazywam się Sunday.
Toyin.
- I nie będziemy przyjaciółmi. - Miło cię poznać, Toyin.
W normalnych okolicznościach podczas cyklu miesiączkowego
kobieta wypuszcza dojrzałą komórkę jajową, która opada jajowodem…
- Przeprowadzimy badania. - Dobrze.
W tym badania krwi i badania genetyczne.
Następnie zaplanujemy inseminację na podstawie cyklu owulacyjnego.
- Dobrze. - Jakieś pytania?
Nie. Jestem gotowa.
Całkowicie zdecydowana?
Całkowicie.
- W porządku, zróbmy zatem dziecko! - Do dzieła!
Wiem, że będziesz wspaniałą matką.
Dziękuję.
Od dawna pragnęłam dziecka.
I będziesz je mieć.
DWORZEC OBAFEMI AWOLOWO
- Przykro mi. Zjawili się bandyci. - To się dzieje co tydzień!
- Przykro mi. - To żart?
- Nie. - Kiedy to się stało?
Chyba około południa.
Gdzie był twój przełożony?
Mówisz mi, że nikt o tym nie wiedział do kiedy?
Nie wiem, ale to powinno zostać rozwiązane niedługo.
Chyba sobie żartujecie!
Co się dzieje?
- Pociągi nie jeżdżą. - Co? Jak to możliwe?
- Sabotaż na torach. - No nie!
Wiem. To dla mnie duży wstyd.
Dla ciebie?
Przewodzę konsorcjum, które zajmuje się rozbudową
torów kolejowych w całym kraju. Oto moja wizytówka.
Dobra, Panie Ważniak. Jak mam teraz wrócić do domu?
Gwarantuję, że odjedziesz stąd z samego rana.
Ale musimy tu przenocować.
- Jak to „my”? - Załatwię ci pokój.
Sama mogę to zrobić, dziękuję.
Tak późno nie znajdziesz nic przyzwoitego.
Załatwię coś w hotelu Fraser. Choć to mogę zrobić.
Dla pozostałych pasażerów też wynajmiesz pokoje?
Tylko tym, którzy mnie nie lubią.
Co za gość…
O kurczę.
Więc…
kto złamał ci serce?
Kim jest twój były mąż?
Nie.
Boże, uchowaj!
Może porozmawiamy o twojej żonie?
A co z nią?
Jak radzi sobie z tobą i innymi kobietami?
To nie jej sprawa.
Cholera! To okrutne.
Rozwodzimy się. Zabiera moją córkę do Ameryki.
Tak.
- Naprawdę? - Tak.
A ja myślałam, że jesteś zwykłym psem na baby.
Ludzie myślą, co chcą.
To prawda.
Jeśli mogę zapytać, czemu się rozwodzisz?
Krótko mówiąc, różnice kulturowe.
Wydawała się wściekła na ślubie, więc…
Tak, to smutne. Ale to dla nas najlepsze.
Dolać ci wina?
Wciąż pracuję nad tym kieliszkiem, więc…
Ale w swoim czasie.
Nie, dziękuję!
O rety.
Ty i Uche na weselu?
Cóż…
ja i Uche jesteśmy weselnymi kumplami.
To zabawne, bo ona też to powiedziała.
I wierzę, że ostatnio ma wielu takich kumpli.
Nie zapędzaj się.
- To moja kumpela. - Winny.
Nie waż się mówić nic złego o Uche.
Podobno jesteś singielką.
Tak, do tego szczęśliwą.
Mam dość facetów.
Szkoda.
Dlaczego?
Nikt na świecie nie jest stworzony do samotności.
Naprawdę.
Jeśli musisz wiedzieć,
przyjechałam tu, żeby spotkać się ze specjalistką od inseminacji.
Więc nie będę sama.
Boże! Nie wierzę, że to powiedziałam.
Poważnie?
Co? Przeraża cię to?
Twoje ciało, twój wybór.
To moja piosenka!
- Tak! - Co?
Czemu uśmiechasz się jak kotek, który dostał mleczko?
Cóż, to piękny dzień.
Proszę cię.
Cóż… to mój pokój.
Więc…
Co?
Jejku.
Muszę odebrać.
- Proszę. - Nie ma sprawy.
Hej.
Wydzwaniam cały dzień. Twoja córka chciała z tobą rozmawiać.
Co u niej?
Tęskni za tobą.
To moja żona.
- Jasne. - Wiesz co?
Oddzwonię do ciebie później, dobrze?
- Wiesz co? - Co?
Zgadnij, kto siedział obok mnie, gdy jechałam do Ibadan.
- Kto? - Twój powinowaty.
- Ten? - Tak. Usiadł obok mnie.
Odrzucił moje zaproszenie na otwarcie galerii.
Nie przejmuj się nim.
Tacy kłamcy są najgorsi.
Powinnam była nie dać mu się do ciebie zbliżyć.
Femi powiedział, że on się rozwodzi.
Cóż. A ja lubię żonatych mężczyzn.
Mniej kłopotów.
Mogę w czymś pomóc?
Bardzo miłe otwarcie galerii.
Dziękuję.
Następnym razem dopilnuję, by zaproszenia były bardziej ekskluzywne.
Tak czy inaczej…
Może powinnam otworzyć galerię sztuki.
Chyba tak.
To chyba proste.
Muszę tylko leżeć na plecach.
Spokojnie. Nie dawaj im żadnych…
Uche, po prostu…
Odpuść.
Uche, proszę. Nie daj się sprowokować.
To poniżej ciebie.
Nonsens!
Czemu klucz nie wychodzi?
Ojcze w niebiosach,
dziękujemy, że nas połączyłeś.
Panie, spraw, by moja córka wydała owoc.
I proszę, nie zapomnij znaleźć mojej pierwszej córce, Uche, męża.
Boże, ona potrzebuje męża.
Panie, chcę, żeby moje dwie córki dały mi wnuki, zanim umrę.
Proszę, Jehowo, zrób to dla mnie.
W imię Jezusa.
Amen.
- Amen. - Jedzcie.
Trzymaj się z dala od Uche. Jest kłopotliwa.
- Dobranoc. Cudowna kolacja. - Kelechi opowiadała mi o jej akcjach.
W porządku. Poradzę sobie.
- Nie martw się. - Poważnie.
Dobranoc, mamo. Daj mi spokój.
Mówię poważnie.
Nie martw się.
Twoje?
Ładne auto.
Noc jest młoda. Napijemy się?
Chodźmy.
Dobrze.
Daj spokój.
Femi, dobranoc.
- Wyluzuj. - Dobranoc.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Do zobaczenia.
Podobno jesteś szefem.
Konsorcjum kolejowe. Myślałeś o inwestowaniu w sztukę?
Po co ci ja? Myślałem, że masz już inwestora.
A jeśli zechcę innego?
Jakie zyski prognozujesz?
A co cię interesuje?
Zwrot z inwestycji?
Na razie nic.
Nic?
Dobra, jest potencjał, rynek rośnie.
Ale teraz robimy to z miłości do sztuki.
To kosztowna miłość.
Myślałaś o łatwiejszym biznesie?
To byłoby mądrzejsze. Jak mam to wytłumaczyć laikowi?
Sztuka…
to nie tylko to, co w nas najlepsze, ale to, co nas definiuje.
W ten sposób tworzymy naszą kulturę
i przenosimy nasze doświadczenia poprzez przestrzeń i czas.
Podoba mi się to.
Chyba zainwestuję.
Lubisz sztukę?
A jeśli lubię ciebie?
O Boże.
Mówisz, co należy, prawda?
Na mnie chyba czas.
Muszę już iść.
No dobrze.
Dobranoc.
Dziękuję.
I już?
„Rach, ciach i dziękuję”?
To auto jest za małe.
Dobra.
Halo?
Halo.
Mówi Toyin.
Och. Cześć.
Spałeś już? Nie zauważyłam, że jest tak późno.
Nie, dopiero miałem się położyć.
Rozumiem. Chciałam tylko przeprosić.
Przegapiłam kolację u mamy Uche z powodu pracy.
Może mogłabym postawić ci drinka i przeprosić w odpowiedni sposób?
Dziękuję.
- Nigdy nie jadłaś ostryg? - Nie jadłam i nie zamierzam.
Dziś jest dzień próbowania nowych rzeczy.
Przepraszam. Wybacz, ktoś się odzywa…
ZJEDZMY LUNCH JUŻ JADŁAM. ZADZWONIĘ PÓŹNIEJ
- Wszystko w porządku? - Tak, to tylko praca.
Dobrze.
Dobra.
- Za nowe rzeczy. - Za nowe rzeczy.
Przepraszam. Tylko to odbiorę.
Już.
To idzie do torebki.
Dziękuję.
Dalej.
O tak.
Gotowa?
Przepraszam, nie mogę.
Po prostu…
nie mogę.
Nie mogę!
Dalej! Jeszcze jedną.
Nie mogę!
Tu przychodzę, gdy robi się ciężko
i muszę pomyśleć.
To moje miejsce.
Okłamałam dziś Uche.
Dlaczego?
Bo… inaczej byłabym hipokrytką.
To ja zawsze mówię jej, żeby znalazła porządnego faceta,
wolnego i nieskomplikowanego.
To trochę dziwne uczucie.
Wiem, że to coś między wami było jednorazowe.
Ale jednak dziewczyny przestrzegają pewnych zasad…
Do niczego nie doszło. Jeszcze.
Wiem, ale chcę tego.
- Możemy się nie spieszyć? - Oczywiście.
Wstawaj!
Co ty dokładnie robisz?
Ile chcesz w życiu kłopotów?
Przyszedłem na twój ślub z najlepszymi intencjami.
Nie kontrolowałem tego.
Naprawdę? Wiesz, że Uche to siostra mojej żony.
Jeśli Kelechi się dowie, już po mnie.
Po tobie też. Obaj mamy być trupami?
Nie dowie się o tym, prawda?
Kobiety nie potrafią dochować tajemnic.
Powiedz, że z nimi nie spałeś.
Nie, tylko z Uche.
Mój Boże!
- Chciała tylko seksu. - Naprawdę?
- I inwestycji w galerię. - A Toyin?
To coś innego.
No wiesz. Ona jest typem mężatki.
Co? Mówiłeś o rozwodzie.
- A teraz o ponownym ślubie? - Mówię tylko, że nie jest Uche.
Cieszę się, że to wiesz, bo Uche jest…
Uche to Uche. Jej zasady, jej życie.
Wiesz co? Powiem ci to wprost!
Spójrz na mnie! Zawsze zachowujesz się, jakby to nie była twoja wina!
„Nie mam nad tym kontroli”.
„Nie wiem, jak to się dzieje”. Odkąd mama…
To nie ma nic wspólnego z mamą.
Chcę powiedzieć, że najwyższy czas wziąć odpowiedzialność za swoje czyny.
Robić to, co należy.
- W porządku? - Dobrze.
Zerwij kontakty…
z nimi obiema. Zakończ to.
Dobra. Zakończę to.
- Z nimi obiema. - Obiecuję.
Zrobię to dzisiaj.
„Uche, to ja”.
„Uche… to ja”.
Uche.
Uche?
- Gdzie jest światło? - Usiądź.
Musimy porozmawiać.
Porozmawiać?
My nie…
Czy zatańczyć?
Uche, nie musimy tego robić.
Jesteś bardzo… inteligentna.
Jeśli chodzi o galerię, możemy sporządzić dokumenty i…
- Nie podobam ci się? - Jak najbardziej.
Nie musimy tego robić.
Znaczysz dla mnie więcej niż seks.
- Pomówmy o tym. - Mówisz poważnie?
Tak.
Tu nie chodzi o inwestycję.
To jest dla mnie.
Proszę cię…
Bracie.
Posłuchaj, jestem wykończony.
Nie mogłem. Zrobię to jutro, obiecuję.
Jutro zerwę z Toyin.
Obiecuję.
Tak.
Jestem na dole.
Na dole. Właśnie przyjechałem.
Dobra.
Pokaż. Dobra.
To jest naprawdę dobre.
- Dziękuję. - Po pięć egzemplarzy.
- Dobrze. - Rozjaśnij je.
Żeby nie było problemu.
Dziękuję. O rety.
Mój Boże!
Co ty tutaj robisz?
Chcesz iść na spacer?
Spacer? Dobra. Daj mi chwilkę.
Dobrze.
Może nie lubię ostryg, ale proszę,
spotykam się z tobą w środku dnia pracy.
Uczę się, prawda? Małe kroczki.
Muszę z tobą o czymś porozmawiać.
Dziękuję, że się nie spieszyłeś.
Mam wątpliwości co do inseminacji, więc może poczekam.
Przepraszam. O czym chciałeś porozmawiać?
Nieważne. Zapomnij o tym.
To nic ważnego.
Wiesz co? Nie muszę wracać do biura przez godzinę.
Idziesz?
Chodź do mnie.
- W porządku? - Jestem zmęczona, sama nie wiem.
Po prostu zmęczona.
- Może potrzebujesz wody. - Tak.
Muszę odpocząć.
Dobrze się bawiłam.
Tak, było świetnie.
Mam dla ciebie niusa.
- Tak. - Naprawdę?
To zabawne, bo ja też.
Ale ty pierwsza. Gadaj.
Spotykam się z kimś.
To nieformalne, ale…
Jak zwykle.
Przestań!
- Co? - Teraz jest jakby inaczej.
Czuję, że teraz mogłoby być na poważnie.
- Mówisz poważnie? - Tak.
Kim on jest? Znam go?
To…
Nie chcę zapeszyć, więc wolę nie mówić,
dopóki się nie upewnię, że to coś prawdziwego.
Dobra, niech ci będzie.
Ten twój nowy facet nie jest żonaty, prawda?
Dobra, teraz twoja kolej.
Jakiego masz niusa?
Cóż… ja też kogoś poznałam.
Co? Niemożliwe!
To musi być Pan Ideał. Muszę go poznać. Kim on jest?
Tak. To znaczy, dopiero zaczynamy, więc sama wiesz…
Daję ci dokładnie tydzień
i chcę go poznać. Tydzień.
Dobra, tydzień.
Ale ja muszę poznać twojego faceta.
- Umowa stoi? - Tak.
Skup się, człowieku.
Skoncentruj na zadaniu, dobra?
Nieważne, co ci powie,
powiedz jej: „Uche, to koniec, odpadam”.
„Uche, to koniec, odpadam”.
Właśnie.
Dziękuję.
Papo, mam teraz te dni.
Znowu?
Uche…
Cześć!
Sam, mój wspólnik.
- Tak to nazywasz? - Nie chcę o nim rozmawiać.
Widziałem, jak potraktował cię w galerii.
Byłeś tam?
Zasługujesz na więcej szacunku.
Nie obrażam cię.
Widzę cię.
Wiem, ile jesteś warta.
Co widzisz?
Widzę kobietę, która walczy o to, czego chce.
Coś insynuujesz?
Nie, ja…
Posłuchaj…
Związek nie jest dla ciebie.
Nie nadajesz się do tego.
Każ mi odprawić Sama.
Wiesz co?
Jeśli chodzi o galerię, wypiszę ci czek.
Zapomnij o tym.
Nie musisz być idealny, Akin.
Uważam… że jesteś tym właściwym.
Słuchaj.
Nie jestem nim.
Nie jestem gotowy na związek. Jesteś niesamowita i…
- Doskonała… - Odpierdol się.
Odpierdol się i wynocha.
Przepraszam.
Kurwa.
Tego się nie spodziewałem.
Nie sądziłem, że aż tak mnie lubiła.
Teraz musisz zerwać z Toyin.
Pieprzyć to.
To było brutalne.
- Nie zrobię tego. - Co?
Spójrz na mnie.
Chyba muszę zacząć ją ignorować.
Rób, co musisz.
- Postępujesz słusznie. - Wcale tak tego nie odbieram.
Przepraszam, byłem zajęty.
Przespałeś się ze mną
i nagle jesteś zbyt zajęty?
Przepraszam.
Czyli wszystko to, co mówiłeś…
jak się przy mnie zachowywałeś…
chciałeś mnie tylko zerżnąć?
Toyin, nie mogę być teraz w związku.
Nie jestem gotowy.
Mogłeś wybrać tak wiele różnych sposobów.
Ale nie musiałeś być taki okrutny.
Miałeś to naprawić!
Mówił, że się tym zajmuje. Co mam zrobić?
- Żartujesz? To twój brat! - Rozmawiałem z nim! Mówił, że to załatwi.
Laska, czytasz mi w myślach.
Właśnie miałam do ciebie zadzwonić. Jesteś jasnowidzem.
- Co się stało? - Wyobrażasz sobie tego skurwiela?
Nie powinnam była otwierać serca. Potraktował mnie jak kawał mięsa!
Przyjedź do mnie.
Napijemy się wina i pogadamy.
Jesteś najlepsza.
Kocham cię.
- Jasne. - Dobra.
Muszę z tobą porozmawiać o testach.
Toyin.
Że też teraz to ty chcesz iść do klubu.
Może nadszedł czas, bym zobaczyła, co mnie ominęło.
Tak? Co masz na myśli?
Wiesz, że to ja zawsze jestem ta rozsądna i stabilna.
Dokąd mnie to zawiodło? Daj mi się zabawić.
Toyin. Zejdź na dół, proszę.
Tańczę!
Jak się masz? Może dołączysz do zabawy?
Spierdalaj.
Nie psuj mi zabawy!
Brachu.
Nie możesz spać?
To… przez nie?
Tak.
Ja…
Nie wiem, jak to opisać, ale…
Nigdy nie czułem
do nikogo tego, co czuję teraz.
Dobra.
Więc myślisz, że się zakochałeś?
Tak.
W nich obu czy…
Kocham je obie.
Ale o jednej z nich…
nie mogę przestać myśleć.
O której?
Daj mi spokój. Chcę zostać.
Dobrze.
Możesz żyć, bawić się,
robić, co chcesz, ale nie w ten sposób.
Daj mi spokój. Chcę żyć.
- Idź do domu. Daj mi żyć, Uche! - Ale nie w ten sposób.
Nie kłóćmy się!
Tego właśnie chcesz?
- Tak. - Tak.
- Tego chcesz? W porządku! - Brawo, laska!
- Rób, co chcesz! - A ty spadaj.
- Idziemy, chłopcy! - Zabawmy się.
Potrzebuję pomocy.
Musisz jej powiedzieć.
Jeśli się dowie,
że jestem z jej przyjaciółką,
znienawidzi mnie, a one znienawidzą siebie nawzajem…
Nie wiem. Po prostu…
musisz to jakoś rozwiązać.
Ty tu jesteś facetem.
Prawda?
- Femi. - Hej.
Dzwoniła Uche.
Uche, właśnie dzwoniła. Potrzebuje twojej pomocy.
- Mojej? - Tak!
- Co tam? - Toyin ma kłopoty. Nie wiem.
Mówiła, że są w klubie VI czy gdzieś tam.
Krzyczała i płakała, jakby oszalała…
Gdzie jest?
- W klubie? - Tak.
Nie jest bezpieczna. Jest z kolesiem w koszuli w kratę i okularach.
Ten drugi jest cały w tatuażach.
Dobra. Zostań tutaj.
- Gdzie ona jest? - Coś ty za jeden?
Puszczaj!
Jeśli nie chcesz stracić wszystkich zębów, zacznij mówić.
- Gdzie ona jest? - Ta laska?
Nie wiem. Odwaliło jej i wyszła.
Nie odbiera telefonu. A jeśli coś jej się stało?
Idź do domu, na wszelki wypadek, gdyby się tam zjawiła, dobrze?
Jeśli coś się stało, nie wybaczę tego sobie.
- Nic jej nie będzie. - Zabieraj łapy!
Uche, muszę z tobą porozmawiać.
Akin, nie muszę cię słuchać. Nie potrzebuję twoich bzdur.
Zaginęła moja przyjaciółka. Tylko to jest ważne!
Posłuchaj…
Zrobię wszystko, by ją znaleźć. Dobrze?
A tak przy okazji, zerwaliśmy, bo spotykałem się z kimś innym.
Dobra.
Zakochałem się w tobie.
Tak. Zakochałem się w tobie.
Słuchaj, miałaś ciężki wieczór.
Upewnię się, że Toyin nic nie jest. Znajdę ją.
Porozmawiamy o tym jutro. Dobrze?
Weź ją do domu.
Pamiętam. To twoje miejsce.
Toyin, wracajmy do domu.
Nic tam dla mnie nie ma.
O czym ty mówisz? Masz świetne życie.
Masz świetną pracę, zostaniesz matką.
Czy ty w ogóle mnie lubiłeś?
Czy byłam dla ciebie wyzwaniem?
Oczywiście. O czym mówisz?
Posłuchaj.
Poradzisz sobie z tym, obiecuję. Jestem tylko facetem.
Pieprz się!
Myślisz, że chodzi o ciebie?
Ja umieram!
O czym ty mówisz?
Idź sobie, to nie twoja sprawa.
O czym ty mówisz?
Mam raka.
Trzeci stopień raka szyjki macicy.
Przepraszam za dzisiejszy wieczór.
Zadzwonię jutro.
Pa.
Trzeci stopień to nie wyrok śmierci.
A po co mam walczyć?
Moja matka zmarła na raka, gdy miałem dziesięć lat.
Poddała się.
Patrzyłem, jak umiera.
Na mnie nie będziesz musiał.
Może któregoś dnia po prostu zniknę na molo, wiesz?
Będziesz walczyć.
Dlaczego?
Dlaczego powinnam?
Życie jest takie okrutne.
Nic z niego nie mam.
Może jestem jedną z tych osób, które nigdy nie dostają tego, co inni.
Nie będę miała męża ani dzieci.
Nie będę miała życia.
- Poddaję się. - Nie.
Nie możesz.
Jakby cię to obchodziło.
Ignorowałeś mnie.
Pamiętasz?
Teraz jestem przy tobie. Nigdzie się nie wybieram.
Będę walczył razem z tobą do końca,
a ty się nie poddasz.
Tak.
Akin?
Dobry Boże.
Nie odbiera.
Witam w Galerii Genesis.
- W czym mogę pomóc? - Ile to kosztuje?
Wybrała pani jedno z moich ulubionych dzieł, Nie poddawaj się.
To nieograniczona oferta, tylko pięć milionów nair.
Życzę powodzenia.
Uche.
Jak zwykle zajęta?
To galeria, nie sklep.
Wiem.
To dziura, do której wrzucam pieniądze.
Uche.
Przestań!
Znowu ta mina.
- Galeria Genesis. - Muszę z tobą porozmawiać o Toyin.
Nie lubię być ignorowany.
- To ważne. - Jestem trochę zajęta.
Mogę oddzwonić?
To, co wtedy mówiłeś o związku i galerii, mówiłeś szczerze?
- Tak. Kocham cię i chcę być z tobą. - To mi wystarczy.
Oddzwonię. Dziękuję.
Chyba zapomniałaś, kim jestem.
Nie, Sam. Przypomniałam sobie, kim ja jestem.
Co to znaczy?
To coś między nami?
Trzeba to zmienić.
Teraz chcesz negocjować?
Cieszę się, że inwestujesz, ale to nie może już być coś za coś.
Lubisz moje pieniądze,
ale nie chcesz już grać.
Taki biznes mi się nie podoba.
Tak naprawdę liczy się sztuka.
Sztuka?
Liczy się tylko sztuka…
Sam…
- Sam. - Wiesz, co uważam za sztukę, Uche?
Sam…
- Właśnie to! - Nie, Sam!
Sam?
Jest inny mężczyzna?
Nie może być innego mężczyzny, Uche.
Należysz do mnie.
Kupiłem cię.
A także mieszkanie, w którym mieszkasz.
Oraz ubrania, które nosisz.
Twoje spodnie, stanik, wszystko, co nosisz, kupiłem ja!
Co się tu dzieje?
Wejdź, proszę.
Ty decydujesz.
Albo wchodzisz, albo wychodzisz.
A jeśli wyjdziesz,
zostań na ulicy!
Niczym tania ladacznica, którą jesteś,
a nie ekskluzywną.
Chcesz mojej kasy, suko?
Moje pieniądze!
Boże. Nie miałam pojęcia.
W porządku. Skończyłam z nim. Muszę ci coś powiedzieć.
Też mam ci coś do powiedzenia.
- Nie. Facet, z którym się spotykam… - Uche, muszę ci to powiedzieć.
Mam raka.
Co?
- Szyjki macicy III stopnia. - Boże!
Poradzę sobie.
Poradzę sobie. Nie, w porządku.
W porządku.
Będę walczyć razem z tobą.
Zrobię z tobą wszystko.
Wiem, że tak będzie.
Oraz ktoś inny.
Jakbyśmy znali się od zawsze.
- Jest niesamowity! - Boże.
Ukrywałam to przed tobą,
bo nie wiedziałam, dokąd to zmierza,
i bo było mi wstyd.
Wstyd? Dlaczego?
Bo to Sunday.
Wiem! Brat Femiego, Sunday.
Wiem, że jest żonaty i to wszystko,
ale ja… Nie wiem, po prostu coś do niego czuję.
To nie będzie dla ciebie dziwne?
Wiem, że to, co zaszło na weselu, nie było niczym,
sama tak mówiłaś. Więc…
Kocham go. To coś poważnego, naprawdę.
Wiem, że to mi pomoże przez to przejść.
Wszystko w porządku? Wydajesz się trochę blada.
Chodzi o Sama.
- Muszę go przeprosić. - Już dobrze.
Nie wiedziałam.
Chodź do mnie.
Już dobrze.
To możliwy rozwój, ale oznacza to nakłady kapitału.
Na tym właśnie stoimy.
Sunday!
Wybaczcie, zajmę się tym. Przepraszam.
Ty jebany draniu! Mówiłeś, że mnie kochasz.
- Próbowałem ci to wyjaśnić. - Naprawdę?
Nie mogłeś znaleźć nikogo innego w całej Nigerii?
Na całym świecie? Moja przyjaciółka!
Nie miałem takiego zamiaru!
Tak? Ty parszywy kłamco! Wszystko mi powiedziała.
Wyrzuciłam Sama! Zerwałam z nim dla ciebie!
Kocham cię!
Kocham cię, ale nie wiem, co robić.
Dobrze? Jeśli chcesz powiedzieć jej prawdę, zrobimy to.
- Powiemy jej. - Żeby straciła wolę życia?
Nienawidzę cię.
Tak bardzo cię nienawidzę.
Nienawidzę cię. Nienawidzę…
…siedem, osiem, dziewięć. Dalej!
Jedenaście, dwanaście. Dalej!
Powinnaś odpoczywać.
To dla mnie forma odpoczynku.
Tak przy okazji, dziękuję, że to robisz.
Nie ma za co.
- Cześć. - Cześć.
Ojcze nasz, dziękuję za te dary, które zaraz spożyjemy.
Dziękuję za miłość, za przyjaźń
i za życie.
W imię Jezusa, amen.
Amen.
Smacznego.
Uche, opowiedz nam o swoim tajemnym mężczyźnie.
Pojawił się jeszcze kiedyś?
Uche spotykała się z kimś
i miałyśmy nadzieję, że to był ten jedyny.
Nic z tego nie wyszło. Skończyło się dawno temu.
Nie martw się. On w końcu się zjawi.
Może to Sam.
O nie.
A jeśli tak?
Uche, zasługujesz na więcej.
To prawda.
Co nie?
Przy okazji, mogę pożyczyć ci pieniądze na galerię.
Pozwól mu sobie pomóc.
- Chętnie to zrobi. Prawda? - Oczywiście.
Wiecie co? Nie chodzi o mnie.
Chodzi o ciebie.
Za poprawę.
Za ciebie.
Dziękuję.
Przepraszam, że nie mogę cię odprowadzić. Jestem bardzo zmęczona.
Nie szkodzi. Dziękuję.
Pa.
- Pa. - Muszę z tobą porozmawiać.
Muszę.
Hej. Chodź. Potrzebuję cię.
Przestań.
W porządku?
Nic mi nie jest.
- To normalne. - Na pewno?
Tak. Nie spóźnij się.
- Jakby co, dzwoń. - Dobrze.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Dzień dobry panu.
Eunice, ja się tym zajmę.
W porządku.
Dobrze.
Cześć.
Wczoraj nie mogłem się powstrzymać, gdy byłaś tak blisko.
Ja też.
Należymy do siebie.
Ale Toyin mnie potrzebuje.
Potrzebuje ciebie.
Ale ja także potrzebuję ciebie.
Powiedz, że mnie nie chcesz.
Szanse na ciążę były niewielkie, ale zdarzają się cuda.
Co będzie teraz?
Kontynuowanie leczenia w trakcie ciąży jest ryzykowne.
To niebezpieczne dla dziecka w pierwszym trymestrze.
Powinni byli cię zbadać w szpitalu przed rozpoczęciem terapii.
Tak! Gdyby to zrobili, nie rozpoczęłabym terapii.
Od tak dawna pragnęłam dziecka.
I jest ono z mężczyzną, którego kocham.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
To się nie może powtórzyć.
- Ona nas potrzebuje. - Wiem.
Umrę za nią.
Wiem.
Wykluczone. Nie ma takiej opcji.
Możesz posłuchać?
Nie, to szaleństwo.
Nie kontynuuję leczenia.
To samobójstwo.
Wcale nie.
Wiem, że to III stopień, ale wciąż mam szansę przeżyć.
Małą szansę.
Tak!
To ty kazałeś mi zaryzykować, prawda?
To jest to.
- To nie ma sensu. - Jestem w ciąży.
Jesteś… w ciąży?
Miałeś rację. Musiałam poczekać na właściwego mężczyznę.
Jesteś szczęśliwy?
Tak.
Dobrze.
Masz przed sobą całe życie.
Tak.
Mam po co żyć
i nie zamierzam narażać tego dziecka.
Nie.
Dlatego proszę, wiem, co robię.
Dopóki Bóg trzyma mnie przy życiu,
zrobię wszystko, by sprowadzić to dziecko na świat,
ale potrzebuję woli, by przeżyć.
Wy oboje…
jesteście dla mnie najważniejsi na tym świecie.
Proszę tylko o wasze wsparcie.
Możecie to zrobić?
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Dobrze.
Dobra. Zjedzmy deser.
- Jak się czuje? - Dobrze.
Jest silna.
Jak ty się masz?
Hej.
Zawsze chciałam spróbować malować, ale nie mogłam,
bo ciągle pracowałam.
To drzewko bonsai?
Czy to zasługuje na to, by zawisnąć w galerii?
Nie na sprzedaż. Tylko po to, by je podziwiać.
Dlatego jesteś moją przyjaciółką.
- To zdrowa dziewczynka. - Dzięki Bogu!
Mamy zdrową córeczkę!
Dziękuję, pani doktor.
Tak.
Przez to kopanie muszę się wysikać.
- Pomożesz mi wstać? - Tak.
- Dobra. - Chodź.
Boże, robi się coraz cięższy.
- Już niedługo. - Tak, jeszcze trochę…
Dobra.
W porządku?
Nic mi nie jest.
- Wiesz co? - Co?
Tak sobie myślałam, że powinniśmy pojechać na wakacje.
Dobra.
PRZYLOTY
Cześć, Uche!
Nie, to był naprawdę dobry lot.
Tak!
Zamykamy galerię.
Poradzę sobie.
Mam dość.
Zaczekaj.
Dzień dobry.
- Witam. - Vance Packard.
Uche.
Reprezentuję klienta, który chce kupić oryginalną nigeryjską sztukę.
Jak kwota wchodzi w grę? Budżet?
Dwieście pięćdziesiąt tysięcy dolarów.
To chyba dobrze pan trafił.
- Zabiorę pana tam, gdzie mam więcej… - Doskonale.
…obrazów, a potem…
Wiesz, jaka ona jest.
Zawsze ukrywa ból, nie chce, by ktoś wiedział.
Już jadę.
Pan Oyeyemi?
Co z nią?
Musimy operować. Dziecko musi wyjść.
- Zostały dwa miesiące. - Nie mamy wyboru.
Skarbie.
Jeszcze jej nie ma?
Mamy mało czasu. Muszą operować.
Nie! Musi tu być.
- Proszę opuścić salę. - Nie.
Nie możemy. Ona musi tu być! Proszę!
Jest najważniejszą osobą w moim życiu.
Proszę pani, jeszcze trochę.
Jej przyjaciółka jedzie z lotniska.
Igra pan z jej życiem.
Nie wierzę, że go uderzyłaś.
- Spójrz na moją rękę. - Wybacz.
To twój dom?
Jest taki…
duży.
Twój nie jest duży?
- Dobry wieczór. - Dobry wieczór.
Gdzie byłaś? Gdzie?
Gdzie byłaś?
I kto to jest?
Mamo, to Toyin, moja nowa przyjaciółka.
Natychmiast do środka!
Cześć.
Ty też!
Dziękuję.
Wybacz, że jestem taka samolubna.
Ukradłam wam ostatnie miesiące życia.
Widziałam was wtedy w galerii.
Ale nic nie mówiłam.
Nie mogę się złościć,
bo dwoje ukochanych ludzi wzajemnie się odnalazło.
Ale chciałam chyba pożyczyć trochę waszego szczęścia,
troszeczkę, póki mogłam.
Chcę, żebyś była szczęśliwa.
Niewiele mogę ci dać w zamian,
ale mam nadzieję, że pieniądze od „Vance’a Packarda” pomogą.
Nie wiem, skąd mam to nazwisko.
Nie pozwól, by pamięć o mnie was poróżniła.
Dałaś mi miłość, odwagę,
a wy oboje daliście mi życie.
Proszę, zaopiekuj się moją córką.
Kochaj ją tak, jak kochałaś mnie.
Lataj z nią po świecie,
naucz ją tańczyć i jeść ostrygi.
Uśmiechnij się, gdy mnie wspomnisz.
I kochajcie się wzajemnie, jak tylko potraficie.
Napisy: Grzegorz Marczyk