Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Wszyscy gotowi?
Tak.
Raz, dwa, trzy.
Spójrz, oto życie!
Cóż za młodziutkie życie, niewiarygodnie młode, mniej niż zero.
Jeśli mnie słyszysz, czy mogę o coś spytać?
- Tak. - Dobrze.
Czy wiesz, że niebawem się urodzisz?
- Tak. - No dobrze.
A czy stresujesz się tym, co czeka cię w przyszłości?
- Tak. - Oczywiście, że tak.
Więc zostaw to nam.
Posłuchaj, tak
Rozumiemy, co czujesz Ale wiedz, że się mylisz
Życie jest całkiem miłe
Żaden ze mnie akwizytor Ale ci je zareklamuję
Więc przypnij się do łona, kochany...
Przed nami podróż przez różne żywoty.
AKT PIERWSZY MŁODOŚĆ
Od urodzenia prawie cały czas się bawisz.
Nie wiesz o tym, ale bawiąc się,
uczysz się nowych rzeczy.
A to co?
Wyglądasz, jakbyś zesrał się na rzadko.
Uczysz się, dorastasz, śmiejesz się,
stajesz się najlepszą wersją siebie,
a kiedy zmieniasz się w nastolatka, motyla,
jesteś gotowy i piękny.
Zgadnij, ile forsy ma Brad Pitt.
Nie...
No co? Pewnie miliony.
- Sto miliardów. - Nie gadaj.
Kto to jest Babbit?
Brad Pitt.
Cressy zrobiła sobie tatuaż w kształcie kurtki.
Kurtki?
- Sztos. - No.
Czekaj, to nie kurtka. To krzyż, jak ten od Jezusa.
Krzyż od Jezusa? Sztos.
Mamo, przyniesiesz nam makaron z pesto?
- Ja chcę z chili. - Chili dla Cheshy. I dla mnie.
Mamo, proszę.
Przyniesiesz nam coś do picia? Nie mogę zejść. Chce mi się pić.
Możesz nam... Tak, tylko coś do picia.
Nie wodę.
Coś słodkiego.
- Lexi. - Co?
- Czemu twoja mama o nas pisze? - Co?
- Moja mama? - No.
- Na Twitterze? - Tak, posłuchaj.
„Pokolenie mojego syna ma problem.
Całe lato gnije z dziewczyną w łóżku.
Ani się nie śmieją, ani się nie bawią”.
- Cały czas się śmieję. - Ja też.
„Czytałam, że obecne pokolenie nastolatków
uprawia mniej seksu niż wcześniejsze pokolenia”.
Co? „Mój syn jest na to dowodem”.
Co?
Czy ona chce mnie wkurzyć?
Mamo!
Pisałaś na Twitterze! Tak?
Boże, mamo! Dlaczego?
To taki wstyd, że nie uprawialiśmy seksu?
- Nie możemy się zmuszać. - No.
Nie chcę robić żadnych przestarzałych rzeczy.
To już retro. Jestem zajęty nowoczesnym życiem.
Boże, ktoś napisał: „Co za oziębłe pacany”.
Naprawdę!
Wszystko gra?
Lexi, zróbmy to. Będziemy uprawiać seks. Ściągaj spodnie.
Co? Nie, nie zawracaj mi głowy.
To oni zawracają głowę mnie!
Wszyscy po nas cisną,
a ja próbuję bronić naszego statusu,
więc odłóż telefon i ściągaj spodnie!
- Już! - Dobrze!
Ciągle się na mnie drzesz.
- Już! - Co za presja.
Powinieneś mnie podniecić.
- Pogarszasz sprawę. - To przez emocje.
- Tak już jest. - Nie chcę tak.
- Nie chcę tego robić. - Po co to?
Dosłownie nie wiem, co robię.
Skąd wiedzieć, czy mój penis jest gotowy?
Nie patrz na mój tyłek
Podtarłam się, ale czy dość?
Czy mamy się uśmiechać Żeby było miło?
Wolę nie, boli mnie głowa I nawet mi się nie podobasz
Nie wiem nawet, czy się uda
- Jest tak miękko i sucho - Jest tak miękko i sucho
Jak ja mam tam wejść?
Spróbuj go docisnąć U mnie, tam na dole
Wyobraź sobie, że mam ładne włosy
- Wciąż jestem miękki - A ja sucha
- Nie powinno być miło? - Jak się czujesz?
Jak to opisać?
Jakbym próbował wcisnąć gówno w imadło.
To ja, chłopak twojej mamy Co tu się dzieje?
Próbujecie uprawiać seks Ale wam nie wychodzi?
Spokojnie, jest nadzieja
Razem z twoją mamą Używamy tureckiego mydła
Na stronie internetowej Widnieje jako turecki olejek
Ale co to za olejek w kostce? To na bank mydło
Strona ma przestarzałe informacje Jej właściciel ma wyrąbane
Uwielbiam je tak, że zainwestowałem
Jestem partnerem w Tureckich Mydełkach
Ale wszyscy na nie narzekają
Mówią, że nie schodzi ze skóry
- Nie schodzi. - Co ty tu robisz?
Przyszedł i opowiada o swojej firmie. A mama ma chłopaka?
Wybacz.
- Cholera. - Co?
Starzy powinni milczeć! Przez nich coś czuję.
Nienawidzę czuć! Rozumiesz mnie?
Serce mi bije, gorąco mi. Nienawidzę tego.
Faktycznie jesteś gorący,
do tego cuchniesz.
Ty też. Capisz.
Podoba mi się, jak śmierdzisz pod kołdrą.
Nie wiem czemu, ale twój smród też mi się podoba.
Mój fiut jest jak magnes
Czy w cipce jest metal, bo...
- Coś nas przyciąga - Czy to się dzieje?
- Już nie jest miękko ani sucho - Już nie jest miękko ani sucho
- Odjechane uczucie. - No.
- Było miło. - No.
Jeszcze raz?
Nie.
21 WRZEŚNIA
Dzień dobry.
Boże. Zahaczyłem torbą.
Słyszałem, że mamy nowego pracownika.
Jak tam? Pierwszy dzień?
- Pierwsza praca. - No proszę.
Pilnuj się. Tu ciągle coś się zmienia.
Cześć, Simon.
Cześć, Tom. Jak tam?
Chryste. Zahaczyłem torbą.
Cześć, Simon.
Cześć, Tom. Jak tam?
Chryste, zahaczyłem torbą.
Kto by się spodziewał? Cześć, Simon.
Cześć, Tom. Jak tam?
Zahaczyłem torbą.
Muszę powiedzieć Simonowi. Simon!
Cześć, Tom. Jak tam?
Cześć, Simon.
Cześć, Tom. Jak tam?
Nie mogę.
Cholera, zahaczyłem torbą o drzwi.
Cześć, Simon.
Cześć, Tom. Jak tam?
Jak tam? Dasz wiarę?
Cześć, Tom. Jak tam?
Zostawiłem torbę w domu.
Cześć, Simon.
To wszystko na ciebie czeka,
torby, drzwi i Simon.
Ale praca to tylko 70% twojego czasu,
pozostałe 30% należy tylko do ciebie, to wtedy dzieje się magia.
Więzi, zobowiązania, przyjaciele.
To fundamenty najciekawszej części życia, dorosłości.
AKT DRUGI DOROSŁOŚĆ
- Wszyscy się zmieniają - Wszyscy się zmieniają
- W różnym tempie - W różnym tempie
Obyś w wieku 27 lat Zmienił się choć trochę
To zależy, czy może pracować na pół etatu.
- Tak. - Jeśli tak...
- Chętnie ją poznam. - Musisz.
- Hej. - Zaczynamy.
- Jak tam? - Cześć.
O matko.
Freddy, czy mamy krzyczeć „kawaler”?
Wystarczy „Fred” i nie musicie krzyczeć.
Czy to normalne, że lubię rozglądać się po przyjaciołach
i myśleć o tym, jak ich lubię?
- Tak. - To dobry kawalerski?
Idealny. Miły pub, eleganckie chłopaki.
Znam tu wszystkich poza...
- Kto jest twoim drużbą, Kieran? - Tak, Kieran.
Dobry chłopak. Dzięki niemu skończyłem studia.
Stresuje się swoją rolą,
- ale to... - Idealna podkowa, już.
No już, gałgany. Idealna podkowa.
Ciasno, żeby dźwięk się nie rozchodził.
Dobra. Witajcie, fiuty.
Macie mnie słuchać.
Pierwsza czerwona kartka. Jeśli zobaczę,
że ktoś nie pije,
wleję mu guinnessa na siłę,
jasne?
Kiero...
Jeśli ktoś go jeszcze nie zna, mój drużba, Kieran...
Hodgedale.
Dzięki, że to zorganizowałeś.
- Jasne. - Tak.
Dziękuję, Fred, ty złamany fiucie.
Dziękujesz mi ostatni raz.
To będzie najgorszy dzień w życiu tego złamasa.
Dlaczego?
Bo zaplanowałem prawdziwą rzeźnię.
Pamiętajcie, jesteśmy facetami,
a jeśli dowiem się, że któryś z was nie myśli o cyckach,
nieważne, jaka będzie pora,
pijecie guinnessa, na miejscu.
Żadnej pauzy. Do dna.
W dupie to mam.
Wszystko gra? Nic ci nie jest?
Nie. A co z tobą? Te guziki?
- Uważaj. - Spokojnie.
- Co ty wyprawiasz? - Daj mi sekundę.
I co?
Zapiął się na wszystkie guziki. Odpiąłem mu górny.
W porządku.
- Dobrze wygląda. - Serio?
Więc tak zostawię.
Komentowanie ubrań na kawalerskim?
Jeśli wiecie, co robić na kawalerskim,
- nie odpuszczajcie. - Spoko.
Uspokójmy się na chwilę.
Typowy Fred. „Żadnych wyzwisk na mojej imprezie”.
„Chcę, żeby było miło”.
- Tego nie powiedziałem. - Dlaczego?
Kieran, powiedz, co zaplanowałeś
- na ten wielki dzień. - Wal się!
- Co on wyprawia? - O co chodzi?
- Stary. - Co jest?
Ani jeden z nich ani przez chwilę nie...
Całe przemówienie na nic!
Co się dzieje? Fred, o co chodzi?
Upił się czy coś?
Nie, on nie pije.
Porozmawiajcie sobie.
Wszystko gra?
Właśnie myślałem...
Wszyscy uważają, że jesteś naprawdę genialny.
Pierdol się, gnoju.
Daj mi chwilę odetchnąć.
- Twoi kumple to pojeby. - Daj spokój, kutasie.
Powiedz im, co zaplanowałeś.
- Czemu nie przeklinacie? - Mogę zacząć.
Proszę, zacznijcie przeklinać.
Ten fiut powie nam, co dla nas zaplanował,
proszę, wysłuchajmy go.
Dobrze?
- Tak. - Tak.
Mam nadzieję, że lubicie wieprzowinę,
bo zaczniemy od placka z wieprzowiną.
Brzmi dobrze, co? No to się zawiedziecie,
bo ten, kto wylosuje najmniejszy, zeruje guinnessa,
a potem musi zesrać się w gacie.
Co?
„Zesrać się”?
Super, a co potem?
Nie takiej reakcji oczekiwałem!
Podoba nam się ten pomysł, prawda?
Bierzemy się za placki?
- Tak. - W porządku.
Zacznijmy od placków.
Stanę tu z torebką,
- a wy... - Weźcie po placku,
kto wylosuje najmniejszy, musi...
- Tak. Klocek. - I guinness.
- Musi wyzerować guinnessa. - W porządku.
To mój.
Boże, tak mi przykro, Kieran.
Dlaczego?
Uwielbiam to!
No dobra, cisnę.
- Teraz? - Mogę się ciebie przytrzymać?
- Tak. - No nie.
Niech patrzą.
Czuję, że się odwracają.
Patrzcie.
- Fred? - Już prawie.
- Już. - Tak?
Mały bobek. Wariaci.
- Daj mu guinnessa. - Jasne.
- Może jakiś toast? - Tak!
- Brawo. - Dziękuję.
- To było coś. - Część druga.
Mój pierwszy guinness.
Zdrówko.
Nie do wiary.
Piliście to kiedyś?
Myślałem, że będzie słodszy, jak toffi.
Wracamy do naszej relacji z królewskiego ślubu,
Peter Ring jest z nami, by pokazać nam ten cudowny dzień.
Z OSTATNIEJ CHWILI ZARAZ SIĘ POBIORĄ
Z tej strony Peter Ring.
Ludzie walą drzwiami i oknami,
by świętować najcudowniejszy dzień
w historii świata.
Królewski ślub, na żywo.
Stąd nic nie widzimy, ale wiemy jedno.
Dzieje się. Oboje mają po 31 lat, to cudowne.
Atmosfera jest niesamowita.
Właśnie rozmawiałem z tą podekscytowaną rodziną.
Bav Davison, cudownie tu, prawda?
Tak, mówiłam to samo mojej rodzinie i siostrzenicom.
Cudowny dzień. Atmosfera jest niesamowita.
Najlepszy dzień. Najlepszy ślub.
Co za dzień. Niesamowite.
Cudownie to słyszeć. Dobrze powiedziane.
Nie mogę powiedzieć niczego innego. Cudownie się bawimy.
A co najbardziej wyjątkowego jest w tym ślubie, jak myślisz?
Mają wszystko. To naprawdę wyjątkowa para.
Nie mogę się doczekać, aż ich zobaczę,
wtedy będę mogła powiedzieć coś pozytywnego.
Tak? Co powiesz?
Że błyszczą jak gwiazdy na niebie, coś takiego.
Nie możemy się doczekać.
Jak powiedziałem wcześniej, ludzie walą drzwiami i oknami.
- Naprawdę? - Tak.
Potrafię to zrozumieć. To dla mnie wyjątkowy dzień,
sama wybiłabym niejedno okno.
Cudownie. Miłego dnia. Poczęstuję się i biegnę dalej.
W porządku.
To wszystko z powodu ślubu?
- Co oni świętują? - Morda.
Morda! Co to za pytanie, zołzo? Precz!
Trochę cardio, żeby spalić te lody.
Na czym to skończyliśmy? Tu Peter Ring. Cześć. Dopiero byłaś tam.
Nie, jestem kim innym. Ale to naprawdę wyjątkowy dzień,
atmosfera jest cudowna.
- Niesamowita, prawda? - Tak, niesamowita.
Wyszłam za mąż tydzień temu, mój ślub nie był niesamowity.
- Naprawdę? - Był do niczego.
Nie zjednoczył kraju. Nie był cudowny ani wyjątkowy.
Nie przybyły tłumy. Nic ciekawego.
- Zupełnie nic? - Nic.
Nic ciekawego. Dobre podsumowanie.
Czujemy euforię, uwielbienie. Czujemy się jednością.
Aż do dzisiejszego dnia nie działo się nic godnego uwagi.
Mam informację.
Oboje powiedzieli „tak”. Pobrali się! Są małżeństwem!
Będą razem na zawsze!
Tak jest.
Wejdę między was.
Cudownie!
Spójrzcie na niego!
Historyczna chwila!
Królewski ślub! Niesamowite!
Wypada tylko...
To najlepsza chwila w jego życiu!
Zabijmy go! Nic więcej nie osiągnie.
Daj mi to!
Dawaj!
Cudowna chwila.
Jest pięknie!
Patrzy na nas cały świat!
Małżeństwo! Zobowiązanie!
To nie... Spójrzcie tylko na nie.
Maluchy, już nie bądźcie takie super.
Zaraz rzucę pracę, żeby się z wami bawić!
To jest zabawa.
To różowe okulary czy nasze dzieci naprawdę są przezabawne?
Nie tylko dlatego, że są nasze.
Są naprawdę zabawne.
Przezabawne.
Macie niesamowitą więź.
- My wciąż pracujemy nad Nickiem. - Tak.
Mam z nim dobrą wieź. Jestem dobrym tatą.
Bez urazy, Geoff, ale to zupełnie inna liga.
- To urocze. - Bez szans.
Każdy idzie swoim tempem.
Chętnie porozmawiam z Nickiem, jeśli ma kłopoty.
Aaron i Nick dogadują się naprawdę dobrze.
Zauważyłeś? To najlepsi kumple.
Kowbojski głos.
- No nie wiem. - Geoff, nie.
Jak być dobrym tatą.
Wasz syn przychodzi do was o trzeciej w nocy,
śniło mu się, że odlatujecie od niego, a on nie może was złapać.
Jak go pocieszyć? Geoff?
Nie wpuszczam go do pokoju.
Nie lubię z nim siedzieć po 16.
Po 15, po 16.
To smutne.
My wolimy być blisko naszych dzieci.
- Geoff, nie! - Co za wstyd.
Kiedy Bo nie przychodzi do mnie, ja idę po niego.
Naprawdę?
- Uwielbiam to. Geoff, nie. - Cudownie.
- Koniec gadki, idę do grilla. - Pan kucharz.
Mam nadzieję, że lubicie wysma żonę.
„Wysma żonę”. Śmieszek.
Jak on na to wpada?
Geoff, proszę.
Jeśli zaczniesz dusić, możesz kogoś zabić.
Racja.
Tylko spójrzcie. Idealne!
- Burgery i frytki? - Co takiego?
- Macie burgery i frytki? - Wszystko tu jest wege.
Soja i cieciorka dla każdego głodomorka.
Dzieci powinny mieć ekosumienie.
Pycha!
Ja mojemu co wieczór daję kawał mięsa.
- Duży. - Co za zapach.
Jak wege może pachnieć tak dobrze?
Dobre pytanie. Ja mówię moim dzieciom,
że oliwka i sól działają z warzywami cuda.
Czyń honory.
Ostrożnie, Geoff.
Jedzcie, ile chcecie,
inaczej sama będę to jeść.
Próbujesz mnie udusić.
Przestań, bo dzieci pomyślą, że coś z tobą nie tak.
Tata tak nie robi.
Ojej.
Co tam, żarłoki?
Przez to, co miało tu miejsce, czuję Że nie myślą, że jestem wspaniały
Są naprawdę mili Ale nie powiedzą, że jestem jak oni
Choć tego nie udowodnię Jestem tu najlepszy
A oni nie chcą tego przyznać
Przez to zaczynam w siebie wątpić
Więc muszę ich dopaść
Dopaść? Co masz na myśli?
Nie wiem.
Chcesz nas zabić?
- Być może. - Boże.
Mogę zadzwonić na policję?
Przejrzeli mnie, przyznałem się Wiedzą, co się święci
Jest w ogrodzie. Mówi, że chce nas dopaść.
Nie dopadną mnie, dobrze wiecie To ja dopadnę ich
Czemu nie mogę być obojętny Czy muszę aż tak interesować się małym?
Czy nie mogę jednocześnie być dobrym tatą?
Byłoby miło
Nikomu nic nie udowadniać
A mimo to być docenionym
Nie dopadłem go
Dopadniemy go
Nie dopadłem go
Mogę prosić o burgera i frytki?
Byłeś już młody Nie próbuj do tego wracać
Nie myśl, że to koniec Bo masz zmarszczki tu i tam
Chodź, Seb. Dobrze wyglądasz.
Hej, Nick.
Nowy sezon, tym razem w Kornwalii,
nowe panienki, nowe chłopaki i jedna nowa zasada.
Lepiej zainwestujcie w miętówki, bo przed nami Willa Pocałunków.
WILLA POCAŁUNKÓW
Nasi uczestnicy nie mogą się doczekać, by wystawić języczki na słońce.
Cześć, jestem Vin. Mam 20 lat. Moje buły nazywam moimi siostrami,
bo mogę im wszystko powiedzieć.
Jestem J-Barb. Mam 39 lat. Wariacik z wąsem,
miłośnik całowania.
Cześć, jestem Seb. To ja stworzyłem Willę Pocałunków.
Od początku chciałem tu wystąpić.
Cześć, jestem Hugo. Mam 185 cm wzrostu.
Mam 185 cm wzrostu.
Najlepszy wieczór w moim życiu?
Co 15 sekund całowałem inną dziewczynę.
To był wyjątkowy wieczór.
Jestem entuzjastą całowania się.
Uważam, że całowanie się jest super.
Moja największa zaleta?
Moje dziąsła. Kiedyś miałem z nimi problemy,
bo jadłem za dużo sosu do steków, więc mało się całowałem.
Ale przed programem je wyczyściłem.
Czekam na dobre lizanie.
Atrakcyjne usta atrakcyjnych facetów.
- Chodźcie. - Ja pierdolę.
- Co tam? - No nie.
- Jak leci? - Piękny zapach.
- Ile kwiatów. - O mój Boże.
- Widzieliście tę chatę? - Jak tam?
O mój Boże.
Ten basen!
Świetnie was widzieć, wyglądacie doskonale.
Ty też.
A oto dziewczęta, które na was czekają.
Jestem Georgina, mam 21 lat. Byłam tancerką, a teraz jestem tancerką.
Jestem Ellin. Projektuję trumny.
Usunęłam kolczyk z języka, a ten otwór teraz tylko się powiększa.
Wszystko w porządku, Checky?
Przepraszam, za dużo zjadłam. Zatkałam się.
Jestem Nafaf, Natalie Fafani. Ostatni raz całowałam się,
kiedy miejsce miało referendum o Brexicie.
Tak, w 2016.
Zawsze powtarzam, że nie liczy się pocałunek.
Liczy się, z kim się całujecie.
Jestem sama od trzech miesięcy.
Jestem młodą mamą, a mój otwór w języku jest gotowy.
Tak.
- Wyjątkowe kobiety. - Cudowne.
Ani jednej brzydkiej. Ani jednej.
- Panowie już czekają. - Śliczne.
Jak aniołki. Co za fart.
- Do roboty. - Cześć.
Cześć.
Chłopaki, co powiecie?
- Tak. - Czad.
Super.
Dziewczyny, a wy?
- W porządku. - Okejka.
Rock and roll.
Przyjrzeliście się nawzajem swoim ustom.
A teraz
zapraszam do beczki.
- Dopiero przyszliśmy. - Brzmi poważnie.
Jestem gotowy na wszystko.
Chciałbym powiedzieć, że to tylko takie jajca,
ale niestety.
Zebrałem was tu,
żeby poinformować was, że w tej edycji
mamy nową zasadę.
O nie.
- O mój Boże. - A ta zasada brzmi:
mamy czterech chłopaków i cztery dziewczyny.
Ale tylko jeden chłopak
i jedna dziewczyna
są atrakcyjni.
Balujemy całą noc
I to wy musicie ustalić, kto to jest.
O mój Boże.
Masakra.
Balujemy całą noc
Jeśli wam się uda, możecie imprezować cały czas.
Czerwone wino i carbonara.
- Uwielbiam carbonarę. - Chcę...
- Dawaj. - Jeśli wam się nie uda,
wszyscy, nie licząc atrakcyjnej pary,
przez osiem tygodni będą musieli klęczeć twarzą do ziemi.
Ale ja tak lubię stać.
Macie czas,
aż rozwalę tę beczkę.
Do dzieła.
Szybko.
Do dzieła.
- Szybko. - Chodźcie.
- Tak. - To trudna decyzja.
Niezły dylemat.
Powiem prosto z mostu.
Myślę, że to ja. Tak czuję.
Chcę tę carbonarę. Musi nam się udać.
- Też myślałem, że to ja. - Serio?
Myślę, że skoro jestem tancerką, a wy nie jesteście ładne,
- to mogę być ja. - Nie.
Też tak myślałam. To może być któraś z nas.
J-Barb, jesteś dobry byk, ale chodzi o mnie.
Jesteś super. Wy też. Nie chcę tego robić.
Ale czuję, że to ja.
- To albo ja, albo ty.
- Albo ja. - Lub ja.
Na pewno nie ty.
Też tak myślałeś? Masakra. Myślisz, że to ty?
- To ja.
- Ile masz lat? - 57.
I co?
No dobrze, łobuzy.
Zapraszam was z powrotem.
Powinniśmy stanąć tak jak wtedy?
Nie chcę tego robić.
Kochani,
mieliście na to beczkę czasu.
Niech ci, których uznaliście za atrakcyjnych,
wystąpią.
Do przodu, ciasteczka.
- Nie, to ci młodzi. - A jednak.
Super.
- Ta dwójka? - Tak.
- Pyszna carbonara. - No nie?
Nawet nie jem, tylko patrzę.
Co to?
Trochę rozrywki. Nie podoba ci się? W porządku.
Czuję, że nie jesteś zadowolony.
Spokojnie. Życie nie zawsze będzie takie.
Od tej pory masz już spokój i czas na hobby.
AKT TRZECI ZŁOTE LATA
Kochałeś
Kochałeś od tak dawna
Od tak dawna
Co takiego?
Też miałem to powiedzieć.
Kartka od Jacka i Petera.
- Piękna. - Wspaniała.
Przeczytam.
„Szczęśliwej 20. rocznicy
dla Karla i Esther”. Co jeszcze?
„Czyli dla mamy i taty”.
Boże.
Świetne.
„Na pewno dobrze się bawicie.
Nie do wiary, że wciąż się kochacie.
Wasze studenciaki, Jack i Peter”.
I co? Wspaniałe.
Wciąż się kochamy.
Tak.
Co takiego?
Chciałem tylko... Kocham cię!
- Wspaniale. - Zdrówko.
O co chodzi?
Nie wiem, czy to ma sens.
Chcę powiedzieć całemu Suffolk, że wciąż się kochamy.
Pokażmy to.
Tak.
Wziąłem cię za żonę
I kocham cię...
Coś takiego. Dobre?
Tak bardzo cię kocham
Jesteśmy razem od lat
Tak?
Od lat
Niesamowite.
Nigdy nie mam cię dość
Kiedy cię widzę Oddycham...
- Wystygło. - Boże. Tak.
Zaraz dokończę. Sztućce nie.
- Strach. - Tak.
Kocham cię
Spędzam cały mój czas
Razem z tobą
Bo tak cię kocham i ty to wiesz
Nigdy cię nie zostawię
Skarbie
Dobrze?
Wspaniale.
Nie chcesz zaśpiewać?
Jesz. Jasne. Jakbyś zaczęła śpiewać...
Zaczęłabyś pluć... Skończ jedzenie.
- Idę spać. - Jasne.
Muszę wstać o dziesiątej.
Boże. Oczywiście.
W porządku.
Idź.
Alexa, która godzina?
Jest 18.45.
Doprawdy?
Widziałaś to zdjęcie, jak z Helen jemy pizzę w Rzymie?
Mogę zobaczyć?
Za chwilę, dziadku. Andy, nie skomentowałeś mojego zdjęcia.
Mogę je zobaczyć?
Jak... Jak się komentuje...
Boże. Musimy stworzyć nową konwersację.
Chciałbym... konwersację... proszę.
- Idziemy już. Buziaki. Sto lat. - Dzięki.
Dzięki za komputer, pamiętajcie, by mnie dodawać.
Od tamtej pory sprzedaje rośliny doniczkowe.
W tym roku jedzie na pierwszą wystawę,
gdzie zaprezentuje się wraz z żoną.
Starsi ludzie mają trudności z technologią.
Nie dam rady.
Ja ci pomogę.
Google jest straszne.
Nie, Google jest super.
Koniuszek palca mi puchnie.
To pewnie uczulenie na psa.
To nie ma związku z technologią.
Nazywam się Anthony Clance i miły ze mnie gość.
Wpadnę do was, wypijemy kilka małych czarnych.
I na spokojnie poradzimy sobie z technologią.
Na spokojnie z Anthonym Clance'em.
I co ty na to?
Co ty na to?
Halo?
- Chwileczkę, David. - Jasne.
Halo, mówi Terry Gill.
Ciągle na mnie patrzysz. Mam na twarzy kociątko czy co?
Pomóc ci z technologią? Na spokojnie.
Przepraszam?
Nie przepraszaj, Terry.
Tylko winny się tłumaczy.
Powiedz, Terry, w czym mogę ci pomóc?
Możemy zrobić to innym razem?
Daj spokój, Gill. T-Gill.
Napijemy się kawki.
Czemu jesteś taki uparty, jeśli chodzi o technologię?
Musisz się wyluzować.
Chwila moment, a będziesz wysyłał kciuki w górę.
Jasne.
Ile za to płacę?
Nie wariuj, T-Gill.
Nic nie płacisz. Obaj tego potrzebujemy.
Ty chcesz być obcykany w komputerach,
a ja chcę żyć w świecie, gdzie nikt nikogo nie spowalnia.
A teraz powiedz mi, w czym ci pomóc.
Nie wiem, jak dostać się do konwersacji.
Chcę widzieć zdjęcia i rozmawiać z rodziną.
Czat.
- Tak, ale też zdjęcia... - To tylko czat!
Przyjechałem z Glasgow, by uczyć cię o potędze technologii.
A ty chcesz, żebym pokazał ci czat?
Nie wiesz, jak to zrobić?
Czy ja wiem, jak się czatuje?
Jaja se ze mnie robisz?
Piszę wiadomości przez sen.
Nie przyszedłem tu, by czatować czy wysyłać GIF-y i emotki.
Powiedz, dlaczego naprawdę mnie wezwałeś.
Nawet nie chciałem.
W takim razie jesteś dla mnie głupcem.
Jesteś głupcem, skoro zadajesz mi tak trywialne pytania.
Jesteś dla mnie głupcem.
Pokaż.
Pokaż, co potrafisz.
Cóż.
Umiem włączyć komputer.
Zasyfiłeś swojego laptopa.
Terry nie rozumie technologii.
Gilly.
Co robisz, Gilly? Spokojnie.
Zostaw mnie. Chcę zobaczyć.
Co? Wiadomości?
I zdjęcia. Nie krzycz na mnie.
Nie jestem częścią konwersacji, ale chcę być.
Chcę zostawić komentarz.
Nudzę się.
Tak bardzo się nudzę.
Jestem samotny i znudzony.
Tez. Gilly T.
Zaczynam cię rozumieć.
Wiesz, jakie masz szczęście, że się nudzisz?
Nic cię nie rozprasza.
Kocham cię za to.
Ale ja muszę!
Powiedziałem ci, że nie musisz!
Chcesz być jak oni? Mieć sfajczony umysł?
W porządku. Pokażę ci.
I co? Nic ciekawego. Szajs.
Luton Larry, no i co on takiego robi?
LUTON_LARRY - TAK TRZEBA ŻYĆ!
Nie potrzebujesz technologii ani mnie.
Po prostu nie rób nic.
To lepsze niż Luton Larry.
Poczekaj,
za minutę się obudzisz.
A kiedy to zrobisz, obiecaj mi,
że zrobisz coś, co sprawia ci przyjemność.
Dziękuję.
Od tamtej pory sprzedaje...
Dzień dobry. Clive, tak? Doktor Jack.
Na moje oko wyglądasz dobrze.
Jeden z nas. Nowa stylówa?
Tak.
Wygląda sztosowo.
Chciałem pogadać z tobą
o twoich wynikach, pokazać dobre serce.
Na moje oko jest źle.
Masz tę rzadką chorobę krwi.
Powiem prosto z mostu,
zostały ci jakieś dwie minuty,
może dwie minuty i 15 sekund życia.
- Dziękuję. - Luzik.
Zack zajmie się twoim ciałem.
Możesz powiedzieć mu jakieś ostatnie słowo.
Pomóc ci w czymś jeszcze?
Proszę, powiedz „nie”.
Nie.
Dobra, to na razie.
Umieram
To miłe
Umieram pierwszy raz
Żyłem jako Clive
Miałem nerki i oczy Clive'a
Jeszcze za życia
Chciałbym pożegnać się
Z ciałem Clive'a...
Podziękować
Za ruch i kąpiele
Cudownie. Niesamowite!
To niesamowite!
To wspaniałe!
Cóż.
Może zdążę pożegnać się z moim ciałem.
Żegnajcie, ząbki
Gryzłyście tyle twardych mięs
Żegnajcie, stópki
Paluszki cienkie jak papierosy
Żegnaj, kolano
Pamiętaj mnie
I te chwile
Kiedy klęczałem
Zabieramy go!
No nie.
Ktoś zablokował drzwi?
- Tamte drzwi. - Co?
- Są zablokowane. - Co?
- Nie mogę go wywieźć. - Jestem zajęty.
Potrzebne mi worki. Dajcie mi worki.
Nie mam. Weź worki na śmieci.
Pieprzony debil.
Żegnaj, ramię...
- Co robisz po pracy? - A co? Jakieś plany?
Starzejemy się...
Kończymy dziś wcześniej.
Fajnie.
Ale musisz jeszcze załatwić to ciało.
Fakt. Gdzie jest kostnica?
Kostnica. Daleko, co?
Żegnaj, ręko
Podawałem cię
prezydentowi Polski
Ale tu śmierdzi.
Chcę już odejść.
Będę szczery.
Żadnej muzyki. Proszę...
Dziękuję.
Nie wyglądało to za dobrze. Rozumiem, ale uwierz mi.
Życie to nie tylko seks, ślub i śmietnik.
Nauczysz się doceniać drobiazgi.
Co to za dźwięk?
To? Podoba ci się, co?
To ludzie rozmawiają. Dobrze, że ci się podoba.
To główna część życia, słuchanie ludzi.
Harmonia międzyludzkich interakcji.
Uwierz, każdy uważa to za niezwykłe.
Wiesz co?
Posłuchaj.
Wszyscy wszystko mówią.
- Ładnie tu, ale drogo. - Tak.
Lubię się odmóżdżyć.
W tej okolicy jest mnóstwo pubów.
Miłego dnia.
Dziś jest taki wybór mleka
Widziałeś całe to mleko?
Dziś ciągle mamy nos w telefonie
Więc zadbajmy o naszą psychikę
I o nasze telefony
Ten facet jest przezabawny
Prawdziwy śmieszek
Co was tak bawi?
Obaj przeklinamy
I narzekamy na ananasa na pizzy
Wolimy inne dodatki, do kurwy nędzy!
Ja jeżdżę na rowerze
Jeżdżę też na rowerze
Ja koniecznie muszę wypić kawę
Ale ze mnie numer
I z nas też!
Jeżdżę na rowerze
On mnie obraża
Ja cię obrażam
To bez sensu Nie chcesz być ze mną
Nie widzisz, że ja chcę z tobą być?
Wybacz, coś ty za jeden? Znasz go?
Nie.
Wszyscy mówią wszystko
A my chcemy słuchać Tego, co mają do powiedzenia
Jestem wykończony.
Wszyscy mówią ciekawe rzeczy
Powiedz, co myślisz, że myślisz
I proszę, nie myśl, zanim powiesz
Cokolwiek
Który to miesiąc?
Dziewiąty.
Cholera. Dopiero mówiłem, jaki jestem zmęczony.
Wykończony.
Wszyscy mówią wszystko
Kochamy to, co mówią
Wszyscy mówią wspaniałe rzeczy
Niedobrze mi.
Napisz tweeta
A potem idź spać
A kiedy wstaniesz
Powiedz coś jeszcze
Zapuść muzę, wariacie.
Niektórzy wyrażają się poprzez taniec.
- O mój Boże! - Tak.
Mówimy i mówimy
Tak!
Napisy: Jakub Jadowski