Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Anne!
Tam olarak neden bahsediyoruz doktor?
Bol miktarda yağıştan bahsediyoruz.
Aslında sağanak yağışlar...
Amma abarttınız!
Dört damla yağmurla...
Hadi baba. Çorban soğuyor!
Parmakların yine birbirine yapışmış!
Japon yapıştırıcıma dokunma diye kaç kere söyledim?
Hadi. Gidelim.
Kroketler harika görünüyor!
Bir tane alayım.
Resmen yandım.
Pedro!
Tıkandık, değil mi?
Kek!
Sadece altı ya da sekiz litreyle,
çok değil...
Ne istiyorsun?
-Paco orada mı? -Yok. Niye?
Annem.
Hareket etmiyor.
Hemen geliyoruz.
Hazır? Bir, iki...
-Ah! -Acıdı, değil mi?
Üfle.
-Görüşürüz. -Teşekkürler.
Tek seçenek bir aracın içinde kalmaksa...
Lanet olsun!
Peki. Geliyorum. Hemen geliyorum.
Kapa çeneni Paco!
Bitti. Ölmüş.
-Emin misin? -Eminim.
Orada görüşürüz.
Başınızı da eğin.
Yere yatay olarak yatmayın,
havuzlardan veya durgun sulardan uzak durmaya çalışın.
Baba! Deli misin, niye balkon kapısını açıyorsun?
O kadar soğuk ki.
Hava girsin. Leş gibi kokuyor.
Havalandır
ama başka bir gün.
Hadi ama baba. Yesene, çorban soğuyor.
Pura'ya gidip geleceğim.
Hemen dönerim.
Sıcakmış!
Keke bak. Yine yanmış.
Bir şey olmaz. Kazırsın.
-Hadi. Vakit geldi. -Tamam ama beni dinle.
Şu işgalcileri kovmalıyız.
-Katlanamıyorum. -Çalsana. Çok sıcak.
Çalıyorum.
Çekil. Çok sıcak!
Ah, parmaklarım!
Dinle Carlos,
temiz işgalciler beni rahat etmez.
Hani rahatsız ediyordu?
Karar ver!
Aşağıda su yoksa nerede duş alıyorlar?
İki gündür buradalar.
Buzdolabın boşalmış. Pazartesi sana alışveriş yapalım.
Yarına erişte çorbası. Sever misin?
Patates salatası yaparım.
Onlarla konuşmalısın. İşgalcilik veya istenmeyen posta yok.
Kurallar bunlar.
Bu kadar!
Sen rahat rahat ye.
Pura'yla biz ilgileniriz.
Uyanık, değil mi?
Tanrım!
-Kalmamızı istemiyor musun? -Hayır.
-Hiç dert değil. -Yok.
-Pijamalarımı alayım. Kalıyoruz. -Hayır.
-İstersen dua ederiz. -Ne için?
Yapayalnız kaldın.
-Hayat seni çok zorladı. -Hayır.
Lanet basamaklar.
Bir gün beni öldürecekler.
Pekâlâ ufaklık.
Ne yazık, değil mi?
Bu sana.
-Domates. -Domates.
-Abin geldi mi? -Henüz değil.
Kapıcının evinden gelen bu müzik de neyin nesi?
Merhaba?
Merhaba!
Anneme ve bana akşam yemeği getirmişler.
Teşekkürler!
Çok zarif ve düşüncelisiniz.
Ama bildiğiniz gibi böyle dramatik anlarda
tek istediğimiz yalnız kalmak. Anlıyorsunuz, değil mi?
Anlıyor musunuz?
Elbette anlıyoruz.
Hayat insana sürprizler yapar. Sürprizler insana hayat verir.
-İyi geceler. -İyi geceler.
İyi geceler ve teşekkürler.
İyi geceler.
Geri zekâlı bu.
Tanrım, gerçekten etkilendim.
Kadın general ne çabuk geldi!
Abisinden çok daha erken.
Çok daha erken.
Daha o gelecek.
Zavallı Pura!
Niye zavallıymış?
Zavallı olan biziz.
Pura biraz daha bekleyebilirdi.
Buraya girdiklerini öğrenince Paco'nun tepkisini gör.
Burada ne işleri vardı? Aileden bile değiller.
Ölücüleri aradın mı?
Tuvalete gidiyorum. Sistit olmuşum.
Ne yapıyorlar?
Şimdilik sadece işiyor.
Sistit olmuş.
Dur, yüzüme çarpıyor.
Kahretsin, içeri girmişler bile.
Gördün mü? "Güvenlik alarmı taktır." demiştim ona.
Dikkat et!
Rezalet hâlde!
Bu yatağı niye istiyorsun ki?
Uyumak için, başka niye olacak?
Lanet olsun! Ama bu hâlde mi?
Temizlemeden mi?
-Nereye gidiyorsun? -Bilmiyorum.
Annen tabutu için özel bir şey istedi mi?
Toka, baş harfler, kapakta metal bir İsa falan?
Ara, seni yönlendirsinler.
Hafta sonundayız ve sağanak yağış olacak.
Onu saksıya gömmek zorunda kalırız.
Neredeler?
Ne?
Burada asılı duran yelpazeler.
Bilmem. Bir sürü ıvır zıvır var. Buralardadır.
"Buralarda..."
Annen dönmemizi istiyorsa özür dilemesi gerek.
Söylediğin onca şeyden sonra niye özür dilesin ki?
Ne demişim?
Gerçeği söyledim.
Cehenneme kadar yolu var.
Cehennemdeyiz zaten!
Bak, beni dinle.
Birkaç gün daha. Bir hafta. Annen dersini alsın.
Hayır! Dersini aldı bile.
Onu korkuttuk Lola. Önemli olan buydu ve başardık.
Hadi eve dönelim.
Burada durumumuz iyi.
Burayı sevdim
ve özgür hissediyorum.
Ben kirli hissediyorum.
Kasıklarım yapış yapış.
Duş almak istiyorum.
Duyuluyor mu?
Bir şey duymuyorum.
Paco!
Çok yazık! Biz de yeni öğrendik.
Asıl biz geride kalanlara yazık oldu.
Keşke ben de öyle ölebilsem.
Daha değil
ama ecelim gelince böyle huzur içinde ölmek istiyorum.
Gülerek ve ahenkli.
Sağ ol Nieves.
Nereye koymuş olabilir?
Geliyorum! Muhtemelen abindir.
Ne lazımsa Paco!
Giydirmek, nöbet, ne olursa.
Onu çok güzel yaparız.
Güzel bir kadın değildi.
-En sonunda öyleydi. -Gir içeri!
Güle güle.
Gördünüz, değil mi?
Şu iki akbaba yok mu.
Durum iyi değil. Onlara güvenmiyorum.
Ortada yoklar.
-İşgalcileri gördün mü? -Duydun mu?
-Yelpazeler. Ortada yoklar. -Carlitos nerede?
Odasında ağlıyordur. Beni duyuyor musun?
-Ne dedin? -Yelpazeler gitmiş.
-İçeri gireceksen yakma. -Ne içerisi?
-Anneni görmeye. -Onu eski hâliyle hatırlayacağım.
Hatırlamamayı tercih ederim.
Kardeşin domuzun teki.
Beni dünkü çocuk sanıyor.
-Evin altını üstüne getireceğim. -Keyfin bilir.
Onunla konuş.
Bahanesi kalmadı.
Annesi ölünce satmayacak mıydı?
Artık öldüğüne göre
-onunla konuş. -Tamam.
-Yelpazeleri de sor. -Tamam be.
Kim bilir nereye koydu.
-"Satmak" mı dediler? -Evet.
Satmak. Hadi bana gidelim. Artık duyamıyorum.
Sonunda içeri girdiler.
-Kim? -Dedim sana.
Beş para etmez.
Güvenlik alarmı taktır, dedim. Ama nerede!
Kaç tane ve ne zamandır?
-Birkaç gündür. -İki gün mü?
Onları eve aldığını niye söylemedin?
Muhtaç görünüyorlardı ve kadın hamile.
-Nasıl kovayım? -Çıkar gitsin!
Sokağa at işte.
Bir servete mal olacak ve bedelini sen ödeyeceksin.
Nicolai 3.000'den aşağısına yapmaz.
Nicolai kim?
Bilmek istemezsin.
Sarıl bana. Annemizin bu olayı... Hâlâ buradayım kardeşim.
Sanırım bu çekmeceye koydum. Bakalım.
İşte burada. Bak.
Bu Paco'nun değil miydi? Huzur içinde yatsın.
Hayır, Fernando'mundu. Hadi.
Bir dakika baba. Etini hemen getiriyorum. Hadi.
Görüşürüz.
Aferin Carlitos. Aferin!
Artık birbirimizden başka kimsemiz yok.
Senin için zor olsa da güçlü ve sakin olmalıyız.
Bu çantalar da ne?
Annemin giysileri. Rahibeler için.
Vakit kaybetmiyorsun. Ne kadar var?
Bir ömre bedel.
Annem eşyalara tutunurdu, bilirsin.
Bahsi geçmişken...
-Neyin? -Tutunduğu şeylerin.
Vasiyeti nerede?
Şimdi zamanı değil.
Cesedi soğumadı.
On yıl bekledim,
şimdi soğumasını
bekleyemem.
Öyle duyuluyor mu?
TV'den daha iyi.
Duyamıyorum. Nereye gittiler?
Annemin bir şeyi yok.
"Bir şeyi yok" mu?
Bu evin değeri...
Ne diyorsun sen?
Duyduklarını.
İşte! Susun.
Ya 600.000 avro?
600.000 avro mu?
Bu ne biçim soru?
Carlitos, olay şu...
Lugo'daki evi satmamış mıydı?
-Evet. -600.000 avroya?
-Evet. -Para nerede? Hadi.
Annemin evrakları nerede?
Para yok.
Her şeyi ben ödüyorum.
Çünkü aptalın tekisin. Bir şey vardır.
Defter, klasör, kağıt parçası.
Hiçbir şey yok.
Vardır.
Nereden bildin?
Kendi söyledi!
"Ben ölünce yarı yarıya paylaşın." dedi.
Yani yarı yarıya paylaşacağız.
600.000 avrosu olduğu anlamına gelmiyor.
Var işte! Nokta. Bu ev de var.
Yoksa bu ev de mi bizim değil?
Bizim.
Ama evi yarın satacak değiliz
ve acil paraya ihtiyacım var...
Niye acil?
Bilmek istemezsin. Bakalım...
Düşündüm ki satana kadar...
Lugo'daki evden bana kalan 300'le beraber
senin 300'ün toplam 600 yapıyor.
-Benim mi? -Evet.
Bana gönül rahatlığıyla
400 daha borç verebilirsin.
-400 mü? Ben mi? -Evet, hesapladım.
Eminim birikimin
400'den aşağı değildir.
Düşündüm ki borcumun neredeyse tamamını ödeyebilirim
ve bu evi sattığımızda seninle ödeşmiş oluruz.
Endişelenmene gerek yok.
Düşünme bile.
Biliyordum.
Bize babayı verirler, demiştim.
Bize ne olacak?
Kutsal Hafta'yı köprü altında geçireceğiz.
Olacağı bu.
Susun.
Hep senin yararına tabii, değil mi?
Annemiz için yaptıklarını
takdir etmiyor muyum sanıyorsun?
Elbette ediyorum Carlitos. Elbette.
Mari ve ben seni takdir ediyoruz.
Mari, zavallım. Bana hep öyle der.
"Annen için yaptıkları asla ödenmez.
Kardeşin ölünce aziz ilan edilip Roma'ya gömülecek.
Görürsün."
400.000 avrom olduğunu nereden çıkardın?
Birikim hesabında.
-Param yok benim. -Tabii, kesin öyledir.
Bak Carlitos.
Ne kadar kazanıyorsun?
Çok az. Sen de biliyorsun.
Evet ama çok az ne kadar oluyor?
Bin ve biraz...
"Biraz" demeyi bırak lan. Ne kadar?
Bin yedi yüz. Bin sekiz yüz...
Düşündüğüm gibi. Ayda 2.000.
Buna fazla mesaiyi, ikramiyeleri,
30 yıllık çalışmayı da ekle...
Ayrıca cimrisin.
Sinemaya,
güzel ya da kötü
bara gitmezsin.
Bir yere gitmezsin.
Ben olsam intihar ederdim.
Yarım milyon biriktirmişsindir.
Nasıl ya? Param yok benim.
Kes şunu, tamam mı?
Yarın bankaya gidip parayı bana getireceksin.
O kadar!
Niyeymiş?
Çünkü ben öyle diyorum ve kardeşimsin.
Ve gırtlağıma kadar borca battım.
-Her zamanki gibi. -Hayır.
Carlitos, bu sefer ciddi.
Parayı bulmazsam hapsi boylarım.
Niyeymiş o?
Çünkü berbat ettim.
Avrupa Birliği'ni dolandırdım.
Ve Avrupa Birliği beni yakaladı.
Ne yaptın ki?
Her şeyden biraz. Bilmek istemezsin.
Alçak herif.
Kim? Neler oluyor?
Lanet olsun.
İğrenç!
Huzur içinde yat, tamam mı?
Lanet olsun!
Beni boşuna getirdiniz.
Öldüğünü kim söyledi?
Aradığımda kıpırdamıyordu.
Göğsü sıkıntı çıkarırsa bundan verin.
İçerse iyi gelir.
Ben hallederim.
Bir şey daha. Bir daha şüphe duyarsanız
nabzını kontrol edin. Bu kadar.
Pencereyi açsanıza. Leş gibi kokuyor.
Karınızı göreceğim. Yemek odasında mı?
Uyuyor mu şimdi?
Uyumuyor.
Gülmekten altına ediyor.
Paraya ihtiyacım var diye gülmekten
altına ediyor.
Conchita! Eczane açık mıdır?
-Niye? -Doktor bunu verdi.
Sen git, daha hızlısın.
-Hadi! -Gidiyorum!
Tekrar ölmesine
müsaade edemeyiz.
Hadi!
Karımı eve bırakıp döneceğim.
Evi altını üstüne getireceğiz. 600.000 avroyu bulacağız.
Daha bir ölüyü tanıyamazken
bir dosya veya defteri mi tanıyacaksın?
Yatmadan önce bir tane al.
Yok, sekiz saatte bir, iki tane.
İşte.
Al bakalım.
Reçeteyi alayım.
Bende var bu.
Bir işe yaramıyor
ama bende var.
Hemen dönerim.
Bana ihtiyacınız yoksa
gitmem gerekiyor.
Yağmur başlayacak.
Sağ olun. İyi geceler.
İyi geceler.
Bundan şüpheliyim. İyi geceler.
Bir mucize, değil mi? Resmen dirilen Lazarus gibi.
Bu şeylere inanmam bile.
Ama bu bir kanıt...
Sen inanır mısın?
Ben huysuz biriyim...
Ihlamur çayı huysuzluğa iyi gelir.
Sen iç!
Kayınvalidem ölünce haber verirsin.
Gidelim Paco.
Kan emici.
Olur böyle şeyler.
Sana oluyor.
Ama bana olmuyor.
Benim annem öldüğünde öldü. Nokta!
Peki. Gidelim.
Merhaba!
Eczaneye gidiyorum.
Kayınvalidene ilaç lazım.
Yağmurluğum!
Umarım kapanmamıştır.
Neden aşağı indin?
Al bakalım.
Bir saniye, karıştırdım.
Nasıl ya? Hemen dönerim.
Kadın delinin teki. Bakalım!
Nieves!
-Yardım lazım! -Ne oldu?
Biri yardım etsin!
Ne oldu Nieves?
Yukarı gel!
Ne oldu?
Cevap versene.
Paco!
-Carlitos, konuş! -Paco!
Ne oldu sana?
Çok korktum! Ne oldu?
Annesinin hayata döndüğünü idrak ediyor olmalı.
Şimdi iyiyim.
Çok güçsüz.
Evet.
-Daha iyi misin canım? -Evet.
-Emin misin? -Geçti mi?
Eşyalarınızı toplasanız iyi olur!
Size 24 saat süre veriyorum!
Kim bu?
Nereden bileyim? Yeni biri!
Niye her şeyi bana soruyorsun?
Öyle ya da böyle
çıkacaksınız
çünkü ben kardeşime benzemem.
Paco!
Onları gördüm!
-Onları mı? -Yelpazeleri!
Kadınlarda.
Hepsinin antresinde bir tane var.
Beni soymuşlar!
Mari Ángeles, lütfen!
Paco.
Derhâl yukarı çıkıp yelpazeleri geri al.
Bir şey lazım değil mi?
Biz her şeyle ilgileniriz, sen dinlen.
Sana omlet yapayım mı?
Gerek yok.
Şoke oldum sadece.
-Akşam yahni var. -Evet.
-İyi geceler. -Hiç sorun değil.
Gerçekten.
Yarın geri dönüp lanet olası yelpazeleri alırız.
Olmaz!
Başlarım böyle işi!
İstediğiniz beni bitirmek mi?
İşgalciler var. Annem ölmemiş.
Kardeşim geri zekâlı. Şimdi de yelpazelerin!
Canımı sıkıyor.
Kalp krizi geçirmemi mi istiyorsun?
Sus be. Hep kalp krizi diyorsun.
Çünkü senin yüzünden geçireceğim. Herkes ağlayacak.
Bense tabutumda yatıp güleceğim.
Annen yelpazeleri bana verecekti,
o yüzden benim olmalılar.
Şiddet uygularlar mı?
Pau, hiç sakin değiller.
Ama kanuna göre bizi çıkaramazlar.
Kanuna göre olmasa da bizi döverek çıkarabilirler.
Tamam ama yarın olmaz. Evde görüşürüz.
-Sen gelmiyor musun? -Görüşürüz.
Görüşürmüşüz, popom.
Gitmiyor. Niye gitmiyor?
Sizi uyarıyorum!
Lanet olsun.
Yine mi?
Tanrım! Baba!
Kokuyor.
Kokmuyor.
Masaya geçelim. Sana armut soyayım.
Yelpazelerim olmadan eve gitmem ulan.
İyi geceler.
Bir sorun mu var?
Her şey yolunda.
Ama gittin sanmıştım.
Evet ama döndüm.
Pardon.
Sorun değil.
Küçük canavar.
Korkunç insan.
Çok sinir bozucular.
Döndün mü? Ne çabuk.
Elbette. Hadi,
odasından başlayalım.
Hadi ama, tüm gece bekleyemem.
Hadi gel!
Ne yapıyorlar?
Neden geri dönüyorlar?
Bir tuhaflık var.
Yan binaya yerleşmeliydik.
Annemle kalmalıydık.
Yine mi? Hadi toplanıp gidelim.
Annemin evine mi?
Yan binaya.
Lanet olsun.
Carlos?
Giysilerini almamış mıydın?
Aldım ama çok var.
Geliyorum!
Ne var? Kim o?
Ben Pura'nın gelini Mari Ángeles.
İçeri girebilir miyim?
Elbette.
Nasılsın?
Özür dilerim...
Eve gittim
ve döneyim dedim.
"Geri dön Mari Ángeles,
bazen çok kaba olabiliyorsun."
Kayınvalideme bakmak için
ellerinden geleni yaptılar.
Bense...
Anlarsın ya.
Kayınvalideme olanlardan sonra
sinirlerim bozulunca
uyku hapımı unuttum.
Normolax.
Hemen veriyorum.
Sorun değil.
Chita!
Sen de mi döndün?
-Affedersin. -İşte.
Tarihi geçmiş ama bir şey olmaz.
-Ne yapıyorsun? -Yelpaze.
Eğri duruyordu...
Eğri duran şeylere katlanamam,
modumu düşürür.
Nerede bu lanet olası defterler?
Yatak gözüme tuhaf göründü.
Eminim altındadır. Yardım et Carlitos.
Daha iyi oldu.
Teşekkürler.
Çok hoş, değil mi?
Aile yadigârı mı?
Hayır. Kayınvalidenindi.
Yemek odasında duruyordu. Hiç görmedin mi?
Carlitos bana verdi.
Evet, geçen gün.
Biri Chita'ya,
biri Margarita'ya,
biri de bana.
Değil mi Chita?
Biri sende mi?
Bende mi? Evet.
Bir saniye lütfen.
Herkes yukarı çıktı.
Paco'nun geldiğini gördün mü?
Bir işler peşindeler.
Orası kesin.
Hadi.
Lanet olası komşular.
Çok sinir bozucular!
Ben açarım. Çok sinir bozucu.
-Mari Ángeles. -Açın kapıyı!
Aç şunu.
Carlitos!
Ben yokum.
Bana bir iyilik yap.
Kapıyı aç!
-Oradasın. -Geldim.
Carlos!
-Yelpazelerimi mi verdin? -Ne?
Yemek odasındakileri. Salağa yatma.
Onlar ne zamandır senin?
Bu eve adımımı attığımda
"Ne hoş!" dedim.
Annen de dedi ki "Bunlar bu ailenin kadınları için."
Ve sen ameliyat olana kadar tek kadın benim.
Onları komşulara vermemi istedi.
-Annen mi dedi bunu? -Evet.
-Ne zaman? -Geçen gün.
Hepiniz bana kendimi dışlanmış hissettiriyorsunuz.
Dışlanıyor gibi. Ailenizdeki bir yabancı gibi.
Carlitos, nazikçe istiyorum.
Çok gerginim.
Hemen aşağı inip yelpazeleri bana getir!
Hayır.
-Hayır mı? -Hayır.
Annemin vasiyeti. Annemin vasiyetini çiğneyemem.
Çok iyi.
Her zamanki gibi onun tarafını tut.
Ama bu...
-Bu iş burada bitmedi! -Süper.
Bağırış çağırışı duydun mu?
Bu ailede herkesin kafasında bir tahta eksik.
Sence gidecek mi?
Ben bakarım.
Kim o?
Benim. Açın.
Tekrar rahatsız ettim, üzgünüm
ama maalesef bir yanlış anlaşılma olmuş.
Kayınbiraderim ona ait olmayan yelpazeleri size vermiş.
Onlar benimdi.
Kibarlık yapıp bana geri verirseniz
sizi rahatsız etmem.
Çok sağ olun.
İstediğin kadar kibar ol,
beni kandıramazsın.
Yelpazelerimi verin!
Yelpazelerimi geri verin! Lütfen! Açın!
Açın! Oradasınız, biliyorum!
Tabii ki. Başka nerede olacağız?
Hiç kurnaz değil.
Açın yoksa kapıyı kırarım!
Bu kadın tam bir salak. Polisi ara.
Görsün bakalım...
Açın!
Acele et. Fırtınaya yakalanmayalım.
Yatağı bırakalım.
Başka yatağımız var mı Pau García? Yok.
O zaman alıyoruz.
Hadi ulan! Hediye paketlemiyoruz.
Hayır! Ben sadece...
Kırışmış da.
Seni beklerken kırışıyorum.
Nieves, telefonu açmıyorlar.
-Yemek mi yiyorlar? -Açın!
Polisler niye şimdi yemek yesin?
Ben arıyorum.
Açmayacak mısınız?
İçeri almıyorlar.
Bir yolunu bulacağım.
Öyle kolay kolay pes etmem.
Balık burcuyum ben!
Tanrım.
Paco!
Annem ne zamandır erkek gibi giyiniyor?
-Onlar benim. -Tabii.
Bu 584.322 avro da senin mi?
Çünkü bu yaşlı kadınların kirası ve annemin emekli maaşı.
Her şeyi ben ödediğim
ve anneme ben baktığım için.
Bunca yıl dayandım ve çok az harcadım,
o yüzden biraz param birikti.
Ve o para benim.
Hayır. Emekli maaşı ve kirası harcanmamışsa
ikimizindir.
-Ne? -Yarı yarıya.
Hatırlamıyor musun?
Görürsünüz siz.
Hırsızlar.
ECZANE
Mercenary Caddesi.
Nerede ki?
Gómez!
Gördün mü?
Çabuk Nieves. Buraya gel.
Bırak o telefonu! Buraya gel.
Hanımefendi!
Ne yapıyorsunuz siz?
Bana bir iyilik yapın. İnin.
Bu evde pek çok fedakârlık yapıldı Paco.
Yarısını sen alasın diye bunca zamandır böyle yaşamıyoruz.
Neden bu kadar cimrisin?
Hayatın boyunca beleşçi oldun.
Anneme de kuru ekmek yediriyormuşsun.
Beleşçi mi?
Kira ödüyor musun?
Kredi ne demek, biliyor musun? Sorumluluklar, çocuk yetiştirmek?
-Beleşçinin tekisin. -Yalancı.
Ömrün boyunca anneme bağımlı yaşadın.
Hayatım anneme mi bağımlı?
On yıldır hayatım yok.
Sadece rahibelere gidip sonra eve dönüyorum.
Yemek pişirip annemi ve çamaşırları yıkıyorum.
-Ya yapmasaydım? Bak! -Ne?
-Kokmuyor mu? -Yok, kokmuyor.
Annemin pisliğinin kokusu!
Çıkmıyor. Ellerimden çıkmıyor.
Bana bir daha sakın beleşçi deme.
O felç geçirdiğinden beri bir dakika bile dinlenmedim.
Carlitos!
Carlos!
Hanımefendi, lütfen!
Kusura bakmayın.
Teşekkürler beyler.
Neden oraya çıktınız?
Anahtarlarımı kaybettim.
Ölebilirdiniz!
Hayır, hiç de...
Kaç kez böyle oldu...
O kadar dalgınım ki.
Kimliğinizi göreyim.
Benim mi? Neden?
-Kimlik lütfen. -Buralıyım. İspanyol'um.
Lütfen hanımefendi.
Hayır.
Hayır mı?
Yok mu, göstermek mi istemiyorsunuz?
-Ne yapıyorsunuz? -Çek elini!
-Lütfen! -Hanımefendi.
-Yapmayın efendim! -Lütfen!
İşte bu kadar. Gidip diğer ikisi neler yapıyor, bakalım.
-Carlitos! -Arabaya bin!
İmdat, lütfen!
İyi ki annem felç geçirmiş.
Sana konuşacak konu çıkmış oldu.
Yoksa ne yapardın? Tiksintiden ölür müydün?
Annem felç geçirdiği için minnet mi duymalıyım?
Yapmayı bıraktığım onca şeye rağmen?
Neyi bıraktın?
Seyahat etmeyi. Oysaki çok severim.
Öğretmenliği bıraktım.
Çocuklara katlanamıyorum. Hem de hiç.
Mide bulandırıcılar.
İnsanlarla tanışmayı.
Evlenip çocuk sahibi de olmadım.
Sen mi evleneceksin?
Evet, ben.
Anlamıyorum.
Neden?
Dur bakalım Carlitos.
-Gey değil misin? -Ben mi?
Hep gey olduğunu düşünüp sana saygı duydum.
Geysen geysindir. Saygı duyarım.
Ben mi geyim?
Şimdi gey olmadığını söyleme.
Tamam.
Belli ki Mari haklıymış.
"Kardeşin gey ama farkında değil." demişti.
Mari. Şimdi anladım. Onun işi bu, değil mi?
Yeter!
-Ulan Mari! -Carlitos!
Margarita çıkalı...
İşte geliyor.
Git balkon kapısını kapa Chita.
Sağ ol.
Baba!
Nereye gitti bu adam?
Ne yapıyorsun baba?
Artık dişin yok ki.
Diş etlerin mahvolacak!
Bir de köftelerin üstünde!
Mari'yi karıştırma! Varmaya çalıştığın yeri görüyorum.
Karım, annemin felç geçirmesi derken
hayatını düzene koyduğunu söyleyip duruyorsun. Otur!
Ne diyorlar?
-"Otur." -"Otur" mu?
Nereye? Versene şunu.
Al. Kurt gibisin.
Bardak alıyorum.
Bakalım ne diyorlar.
Ciddi olalım. Bu gece beni gerçekten şaşırttın.
Her şey göz önüne alındığında
Lugo'dan gelen 600.000 avronun yerini bilmediğine inanıyor muyum sence?
Nerede, bilmiyorum.
Bir daha söyleyeyim. Senin için zor, biliyorum.
Sence...
Yemin ederim yerini bilmiyorum.
Seni öldüreceğim.
Paco.
Lanet olsun.
Ne? Yarına kadar bekleyeceğiz, değil mi?
Suyum geldi.
Orada değil Paco.
Ne bu?
Bir şey değil. Annemin eski banka defterleri.
Neden sendeler?
Ne olur ne olmaz. Bilmem.
Yok artık.
Lanet olsun!
-Ne oldu? -Daha önce bulabilirdim.
Bu defterde 600.000 avro var.
-Bu. -Bu.
Ne diyor?
645.000.
Annem ne zaman 645.000 yatırmış?
1 Aralık'ta.
2009.
Annem bunca parayı nereden buldu?
Lugo'daki evden.
İki yıl sonra ne kadar para kalmış?
850 avro.
Harcamış.
Bu yüzden 645.000 avro yok.
Çünkü harcamış ve tek kelime etmemiş.
Lanet olsun!
Hadi!
Ama nasıl harcadı?
Karılarla. Bilmem!
Fukaraya dağıtmıştır.
Benimle birlikte olmak için.
Şu azalışa baksana.
Hepsini harcamış.
Ya da belki
Madam Isabel'e vermiştir.
Yehova Şahidi arkadaşına.
Çarşambaları gelirdi, sonra yok oldu.
Bu hiç iyi değil!
Niye içeri aldın ki?
Hayatımız boyunca Katolik olduk.
Ne yapacağım şimdi?
Emin misin?
Çiş olmasın?
Lütfen...
Olmaz. Hiç zamanı değil.
Çok erken.
Daha iki ay varsa erkenci demektir.
Tanrım.
Ne yapacağız? Ne yapacağım?
Ambulans çağır.
Tamam. Evet.
-Oha. Gördün mü? -Neyi?
İçeri giriyorlar.
Yok artık.
Burada bekle.
Ben sizi beklerim.
Dur!
Lanet olsun!
Açmıyorlar.
Polisi ara.
Meşgul! Ambulans da, polis de, itfaiye de.
Tüm hatlar meşgul. Annem de.
Onu da mı aradın?
Aramadım. Merak etme.
Lanet olsun! Arasana!
Daha ne bekliyorsun?
Lanet olsun. Bittim. Annem!
Carlitos, bu evi hemen satmamız lazım.
Nasıl? Annem ne olacak?
Ölmesi gerekiyor.
Bakalım.
Yarın sabah bankaya gidip
bana yarım milyon transfer ediyorsun.
Bu başlangıç olur.
Bu evi satışa çıkarıp
aldığımız parayla borcu ödeyeceğiz.
-Ne kadar? -Bir milyon.
-Avro mu? -Aşağı yukarı.
-Geceleri nasıl uyuyorsun? -Kötü uyuyorum Carlitos.
Eğer şanslıysak dört milyon alırız.
Bana bir buçuk milyon gerekiyor.
-Hani bir milyondu? -Bir buçuk. Ödeyeceğiz.
İki buçuk milyon kalıyor.
Oğluma yarım milyon alacağım. Annem öyle demişti.
Yine de iki milyon kalıyor.
Sana ve bana birer milyon. Süper.
Bir milyon mu? Nasıl?
Borcu ödedikten sonra bölüşeceğimiz para.
Borcu ödedikten sonra...
Senin borcunu.
Evet.
Bölüşmek mi?
-Amma yüzsüzsün! -Niye?
Zaten bir buçuk milyon sende kalacak.
İyi de o, borcu kapatmak için, anlamıyor musun?
Borç senin!
Kardeşimsin sen!
Yabancı değilsin!
Mirastan biraz da bana düşmesin mi?
Neden bahsediyorsun?
Sende "hepsi benim" hastalığı var.
Böyle değildin.
Ne oldu sana?
-Ne mi oldu? -Soğuk biri oldun.
Bir gün kalbin duracak ve öleceksin.
Huzur içinde değil.
Öfkeli öleceksin.
St. Augustine gibi.
Mezarını açınca onu böyle buldular.
Tırmalıyordu.
Biri zili çaldı. Kimmiş bir bak. Hadi.
Al bardağı.
-Annenin ilaçları. -Sağ ol.
Neredeydin? Çok geç kaldın!
Eczaneyi bulamadım. Kayboldum.
Yön bulma yeteneğim zayıf da.
Hadi canım. Yapabilirsin.
Çok gerilmişsin.
Annem yıldırım yüzünden her şeyin fişini çekti.
Telefonu kapattı ve yatak altında saklanıyor.
Dur! Bir yolunu bulacağım!
Pau, nereye gidiyorsun?
Marga, canım. Neredeydin?
Yine kapıyı çaldılar.
İzninizle.
Arabamı mı vereyim? Niye?
Sevgilim doğurmak üzere
ve onu hastaneye götürmeliyim.
Eşeğe bindir.
Onu da, eşyalarınızı da al götür. Pis işgalci!
Kız doğurmak üzere mi?
Nerede? Nerede saklıyorsun?
O pisliklerle aşağıda deme sakın.
Conchita, ikisine de bak.
Marga, benimle gel.
-İşgalci, hadi. Gel. -Tamam.
Hadi.
Hadi. Çabuk ol.
Margarita, buraya oturt.
Hadi, çabuk.
Üstünü değiştir yoksa üşüteceksin.
Chita, gömleklerinden getir.
Nereye?
Cevap alana dek sürekli ara.
Onu hastaneye götürmeliyiz.
Hadi. Orada kal. Merak etme.
Sakin ol, halledeceğiz.
Hiç gerilme.
Bir işe yaramaz.
Hadi! Derin nefes al.
Al suyu.
Bakalım.
O kadar havlu niye?
Alnına koymak için, tamam mı?
Filmlerde altına koyuyorlar.
Gerçekten mi? Ciddi misin?
Bunu buldum.
-Giyeyim mi? -Evet.
-Tamam. -Bu dursun.
Bunu yapmalıyız Carlitos.
Huzurevleri otel gibi oluyor artık.
Havuzları bile var.
Yüzüyorlar da.
Huzurevi mi? Hayır.
Mutfaktalar.
Carlitos, bırak şunu.
Yarın onu huzurevine götürelim.
Mülkü satarız, olur biter.
Hayır, katılmıyorum.
Niye?
Yapamayız da ondan. Ona ben bakmalıyım.
İyi de neden?
Bir nedeni yok.
Hareket ediyorlar.
Stetoskop nerede?
Bardağı ben alırım.
Carlitos!
Carlos!
Ne oldu?
Bu benim suçum.
Annemin böyle olması benim suçum.
Nasıl yani?
Evet. Doktor dedi ki
bacağına iğne yapmalıymışım.
Anlamıyorum. Neden bahsediyorsun?
Hani bacağını kırmıştı ya?
Emboliden önce.
Annem bacağı yüzünden tüm gün kımıldamadan
kanepede oturuyordu.
Doktor ona bazı iğneler yapmam gerektiğini söyledi,
pıhtı atmasın diye.
Yani?
Unuttum.
Ne?
Üç gün geçti ve iğne yapmadım.
Bazı tahliller, tespitler yapılıyordu.
Ve pıhtı oluştu.
Doktor ne dedi?
Ona söylemedim.
Korkmuştum.
-Belki de senin suçun değildi. -Benim suçumdu.
Ne biliyorsun?
Çok bariz.
Hayda. Şimdi de vicdan yapıyor.
Carlitos!
Sabit durmuyorlar. Yürü!
Dinle Carlitos.
Anneme olanlar onun kendi suçu.
Ne oldu ki? İğne yapmayı mı unuttun?
İki iğne mi?
Yedi.
Of Carlitos.
Yedi. "Yedi" mi dedi?
Evet, yedi.
Durum ne?
Bak Carlitos. Açık konuşalım.
Annemin sorunu kötü biri olması.
O yüzden baloncuk oldu.
Baloncuk mu?
Baloncuk. Emboli.
Sence niye emboli oldu?
İğneler yüzünden.
Kanı mahvolduğu için.
Kötüydü de ondan.
Kanı bozuldu ve kötü kan akmaz.
Yoğun olur. Kafasında birikti.
Burada.
Burada baloncuk oluştu.
Giderek büyüdü.
Kötülükten oluşan kara bir pıhtı.
Emboli olana kadar. Salla onu!
Kes şunu Paco.
-Bu iyi değil. -Ne?
Öyle şeyler deme.
Onu mu savunuyorsun? Onu destekleme.
Onu savunma. Bizi hiç sevmedi.
Beni, seni, kimseyi sevmedi.
Niye erken yaşta taşındım sence?
Onu görmek istemediğim için.
Ne diyorsun sen ya?
Sen de aynı şeyi yapmalıydın.
Beni sevmiyordu, senden nefret ediyordu.
Nefret ediyordu senden.
Çükün olduğu için seni hiç affetmedi.
Bir kızı olmasını çok istiyordu.
İstediği olmadı ama.
Sen doğdun.
Adın niye böyle sence?
Carlota'dan geliyor Carlitos.
Adın Carlota olacaktı hesapta.
Erkek olduğunu görünce çöktü.
Ve öfkelendi.
Hâlâ öfkeli. Bak.
Şuna bak.
Ne görüyorsun?
Bak. Ne görüyorsun?
Annemi.
Kucağındaki kim?
-Kuzenimiz Maribel. -Aynen.
-Boğulan kız. -Evet.
Sen neredesin?
Bilmem. Orada değildim.
Niye kuzenimizle resmin yok?
Bilmem.
Öğrenmek ister misin?
Kuzen falan yok.
Maribel ölmedi.
Maribel boğulmadı. Maribel sensin.
Nasıl yani?
Annem seni kız gibi giydirirdi ve resim çektirirdik.
Kızın dizleri aynen sen, baksana.
Evet, dizler aynen ben.
Babam biliyordu ama tek kelime etmedi.
Annemin deli olduğunu, düzeleceğini söylerdi.
Biz resim çekilirken etraftaydı.
Gerçekle yüzleşme vakti!
Annem babamı öldürdü.
Babam nasıl öldü sence?
-Zatürreden. -Aynen.
Bizler resim çektirirken.
Yürüyüşe çıktı, kar yağdı ve o da üşüttü.
Sonra iyice hastalanıp öldü.
Zavallı adam.
Annem onu sevmezdi.
Babamdan nefret ederdi,
Lugo'dan ve tüm Galiçya'dan.
Araziyi o yüzden sattı. Babam öyle üzüldü ki öldü.
Babam üzüntü ve soğuk algınlığından öldü.
Çünkü babam annemi seviyordu. Ona çok düşkündü.
Hiç o kadar üzgün birini görmemiştim.
Babam kederden öldü.
Babamı annem öldürdü.
Kederden. Evet, annem anlattı.
İğrenç. Babam eriyip gitti.
Annem öfkeli.
Dört iğne yüzünden acı çekme.
Öfkeli insanları sevmem. Kafamı karıştırırlar.
Öpecekler mi, dövecekler mi bilemezsin.
Onu huzurevine yolla.
Huzurevine yolla, biz de mülkü satalım.
Öfkeden, iğrentiden, elemden ölsün.
Bir şeyden ölsün. Yaşlılıktan ölmeyecek.
Yıllar önce uzman,
annemin stresli falan olmadığını söyledi.
Annemin tek sorunu
huysuzluğuydu.
Cidden çok huysuzdu.
İçi nasır tutmuştu.
O baloncuğun sebebi de o.
Bana göre öldüğünde
öfkesi solup gidecek ve onu tanıyamayacağız.
Farklı biri olacak.
O çok kötü biri Carlitos.
Ölse bize iyilik etmiş olur.
Fakat bunu yapmayacak.
Babam. Al şunu.
Al.
Baba, nereye gidiyorsun? Fırtına var.
İşe gidiyorum canım. Mecburum.
Baba, sen emeklisin.
Gerçekten mi?
Evet, Lola Flores öldüğünde emekli oldun.
Lola Flores öldü mü?
Evet, uzun zaman önce baba.
Annemi sevmiyorum galiba.
-Gribi atlatırsa... -Olamaz!
Ya gribi atlatırsa?
Elimize ne geçer?
Onun eline ne geçer?
Ölmek istemiyorum, diyor.
Ne istediğini bilmiyor.
Nitelikli bir hayat mı bu?
Tüm gün yatakta kalıp insanlara yük olmak?
Hayat böyle ama.
Yaşamak istersin
ama içten içe ölmek istersin.
Peki iyileşirse...
Ben...
Yerinde olsam
ona o hapı vermezdim.
Salla onu.
Ya böyle kalırsa?
Niye denemiyoruz?
Böyle kalırsa...
Bazen sabrım taşıyor.
Ama o değişmiyor.
Sabrı taşıyormuş.
Dinle.
Bir şey oldu mu? Ne oldu?
Ne dediler?
Bana bırak.
Annem cidden çok güçlü.
Bir keresinde beni ayar etmişti.
Kendimi kaybedip panjurlarını iki hafta kapattım.
İçerisi mağara gibi oldu.
Peki o ne yaptı?
Hiç takmadı.
Öyle mi öldürecektin?
Kimse karanlıktan ölmez.
Zar zor nefes almaya başladığında
camları sonuna kadar açtım.
Bir hafta daha.
Koca bir hafta!
Ona iğne yapmadığım için...
Unutmuş olduğun bariz.
-Gribi açıklar. -Elbette.
-Başka ne unuttun? -Hiçbir şeyi. Niye ki?
Kafan dağınık gibi.
İğneyi gerçekten unuttum.
Ya gerisini?
Aynı. Tabii.
Elbette.
Ne konuşuyoruz ki biz? Sen zaten yolu açmışsın.
-Ne yolu? -Cennete giden yol.
Belki bu yüzden değildir.
Merak etme. Aynı şey bana da olur.
Onu her yemeğe çıkardığımda,
ne oluyordu bilmiyorum ama ben de çuvallayıp
-uskumru söylüyordum. -Uskumru mu?
Biliyorsun, zor yiyor.
Kılçıklı tabii. Çuvalladım işte.
Bazen fıkra anlattığımı, gülmeye başladığını
ve kılçık yüzünden boğulduğunu hayal ettiğim oldu.
Sonra?
Aklıma fıkra gelmedi be. Kafam tamamen boştu.
O acı çekiyor.
Bu iyi bir hayat değil.
Onları polise bildirsek mi?
Önce yağmur dinsin.
Sonra olacakları görürsün.
Bu ne?
Neler oluyor orada?
Çabuk, gidelim!
Bir bu eksikti. Sızıntı!
Jacinto öldüğünde suyu kapatmadın mı?
Tabii ki kapattım.
Nereye gidiyorlar? Ne oluyor?
Sus. Konuşursan bir şey duyamam.
-Pardon, çıkıyor galiba. -Ne?
-Ne çıkıyor? -Bebek.
Başka gün çıksa ya? Hiç müsait değiliz.
Git. Neyin çıktığına bak.
Benimle gel kız.
Tanrım, berbat kokuyor!
Kiralatmıyorsun. Ne bekliyordun?
Evet. Bir bu eksikti.
Şu üç züğürt kadını tahliye etmek zor.
Zemine bak.
Bir de tavana.
Çok sızdırıyor.
Çıkan bir şey göremiyorum.
Bilmem. Çıkıyor sandım.
Hayır, buradan bir şey çıkmıyor.
Gördüm. Sen de gördün mü?
Salak! Çıkan bir şey yok!
Her şeyi parçalara ayırdığımı görmüyor musun?
Bak, gördün mü? Bunu görüyor musun?
Bu bina yıkılmalı. Tehlikeli.
Evet.
Annem ne olacak?
Carlitos.
Annem mi? Ona yardım ederiz.
Yardım mı?
Ona karanlık, havasız bir odada kılçık yedirmeye
-devam edemeyiz. -Tabii edemeyiz.
Bir şey yapmalıyız.
Ve...
Ne yapmak istersin? Ne yapmalıyız?
Şey...
Onu biraz...
...teşvik edebiliriz.
Ötenazi mi?
Evet.
-İyilik mi etmiş oluruz? -Evet.
O zaten ölü çünkü.
Yaşıyor sayılmaz.
-Kimse onu özlemez. -Hayır.
Onu sevmiyorum. İkimiz de. Kimse sevmiyor.
Kimse onu özlemez.
Onlar cani.
Cani mi? Onlar katil.
Polisi aramalıyız.
Polisi mi? Hat hep meşgul.
Öyleyse karakola gitmeliyiz.
Çok uzak değil. Sadece 15 dakika.
İşgalci, buraya gel.
Acele et. Beş dakikada gidersin.
Peki ya Lola?
-Biz onunla kalırız. -Hadi ama!
Hadi!
Lanet olası!
Çıkarın şunu hemen!
Ağzı amma bozukmuş.
Şu hıyarlar ne diyor bakalım.
Hadi!
Lanet olsun!
Lütfen ya!
-Hemfikiriz yani. -Evet.
-Ona yardım edeceğiz. -Evet.
Dur biraz.
-Sen mi yardım edeceksin? -Sen.
-Sen et.
-Hayır! -Yazı tura.
Yazı mı, tura mı? Ben yazı diyorum.
Ne yapacağım?
Bakalım bir Carlitos.
Şüphe uyandırmadan ona nasıl yardım edebiliriz?
Embolisiyle.
En iyisi kafasını baloncuklarla doldurmak.
Kafasını nasıl baloncukla doldururlar?
Nasıl?
Acele etmezsek Pura'ya veda edebiliriz.
Pura mı? Pura kim?
-Anne. -Kurban.
Yok etmek istedikleri.
Dayanamıyorum buna. Çıkmak istiyorum.
Pau!
Açan yok.
Ne yapacağız?
Onu kurtarmalıyız.
O ne?
Carlitos'un bana bıraktığı bazı anahtarlar.
Hadi, bize ihtiyacı var.
Gidemem. Yapamam.
Gerildi.
Sen ve ben Chita. Hadi, sen ve ben.
Hadi.
Bu...
...buraya.
İpin var mı?
Onu asacak mısın?
Kafa mı buluyorsun Carlitos?
Başka bir yolu olmalı.
İpi alıp
bacaklarına bağlarız
ve ipi lambanın halkasından geçiririz...
Lamba dayanır.
Onu tersten asarız.
Gece baş aşağı kalır
ve tüm kanı kafasına hücum eder.
Şansımız yaver giderse kafası baloncukla dolar.
Bundan kurtulamaz.
Ya sonra?
Annem mosmor asılıyken televizyon seyrederiz.
-Yok, bilemiyorum. -Yapamam.
Pek güçlü değilim.
Lamba da dayanmaz.
Bileklerinde iz kalır.
Emin misin?
Evet. Pura'yı öldürsünler mi? Hadi!
Çok korkuyorum.
Buldum!
Ekmekten topak yapıp ağzına tıkarız.
Onu biz öldürmeyiz, boğulur.
Bu başka bir şey. Farklı.
Ekmeği ağzına tıkacak kadar cesur olduğumu düşün.
Ekmeği yutar.
Boğulduğunu görürüm.
Daha büyük yap.
Fark ederler ama.
Topağı çıkardıklarında
onu yemiş olamayacağını anlarlar.
Cesedini niye açsınlar?
Otopsi yaparlar.
Yaşlılıktan ölenlere
otopsi yapılmaz.
O yaşlı değil. Onu öldüreceğiz.
Kim "öldürmek" dedi?
Öyle deme. Birini mi öldürüyorsun?
Hayır. Değil mi? Ben de.
Bir şey yapmana gerek yok.
Topağı ben yaparım.
Uyumasını bekleyelim.
Biliyorsun, ağzı açık uyur.
Ben kapıyı açarım.
Annem ağzını açar.
Gözlerini kapatıp
topağı atarsın.
Çiğnemediği için o hatalı olur.
Çiğnemediği için.
Sen halleder misin?
Hayatta olmaz.
-Ne kötü hayat be! -Hadi.
Tanrım, burası berbat kokuyor.
Düşünme bunu, kapıyı gözle.
Önce açmam lazım. Dayanamıyorum.
Merak etme Pura, biz geldik.
Bize battaniye lazım.
Amma büyük don!
Battaniye bulamıyorum.
Hiç yok.
Bakalım.
Bomboş.
Şükürler olsun!
Yapamayacağım.
Neden her şey böyle zor?
Annem öldüğü an
resim ve valizlerimi alıp Kanarya Adaları'na gideceğim,
yemin ederim.
Kanarya Adaları mı?
Oralı bir kızla evlenirim.
Bana tekrar gey deme yoksa Mari'ye takarım.
Mari bir şey demedi.
Annem öyle derdi.
-Ne? -O biçim olduğunu.
Ne diyorsun?
Faal olmayan bir eşcinsel yani.
Seni rahat bırakmamızı
yoksa senin utanacağını söylerdi.
Bu yüzden sustuk.
Yok. Hiç battaniye yok.
Bir şey bulamıyorum. Bilemedim. Bak, bu.
Yardım et. Tut hadi.
Köşesinden.
Tamam. Yere ser. Hadi.
Hiç kız arkadaşlarınla tanışmadık.
Tabii ki kız arkadaşım oldu.
Çok değil ama.
-Senin mi? -Evet, benim.
Ne zaman?
Birkaç yıl önce bir meslektaşımla çıktım.
Elisenda Soriano.
Annemle tanıştırmak için eve getirdim.
Yemek yediğimiz sırada
mutfağa gittim.
Annemin bir şey dediğini duydum
ve "Annem bunu demiş olamaz." dedim.
Ne dedi?
Evlenince pisliğimi temizlemen gerektiğini biliyor musun?
Çüş!
Chita, şunu düzgün yapalım da canını yakmayalım.
-Canını yakmamak imkânsız. -Hadi.
Gey değilsen niye öyle diyor?
Çünkü ebediyen yanında kalmamı istiyor.
Ona bakmamı.
O ölene kadar gitmemi istemiyor.
Bana öyle dedi.
"Bana bak diye doğurdum seni."
-Öyle mi dedi? -Evet.
Bana bunu dese onu merdivenlerden atardım.
Tabii.
Bu yüzden sana demedi.
Düzgün yapamıyoruz.
Öyleyse yanlış yaparız.
Bir çözüm yoksa ben yaparım.
Hep sorun çözerim zaten.
Şimdi yapalım mı? Ben yaparım.
Doğru mu yapıyorum? Devam edeyim mi?
-Gelmiyor musun? -Hayır.
Gelme.
Sana acıyorum.
Biri geliyor.
Ne?
...göklerdeki Babamız,
adın kutsal kılınsın,
egemenliğin gelsin.
Lanet olsun.
...ayartılmamıza izin verme, bizi kötüden kurtar.
Âmin.
Ne yapsak?
Hiçbir şey. Burada kal.
Lanet olsun!
Carlitos!
Carlos!
Carlitos!
Çabuk. Yardım et!
Derdine yan. Ben kaçtım.
Chita!
Başlayacağım bu moruğa!
-Burada yok. -Oldu mu?
Hayır, burada değil.
-Annem burada değil. -Ne?
Annem mi?
Anne!
Kendini çok zeki sanıyorsun!
Başlarım annenize.
Anne!
Nereye koydun onu?
Burada değil.
Biliyordum.
Neyi?
Biliyordu.
Tahmin etti ve giderek güçlendi...
Balkon kapısını açtı ve uçup gitti. Salak!
Kendini aşağı attı.
-Kendini attı! -Carlitos!
Carlitos!
Dur. Nereye?
Carlitos, lütfen.
Dışarı. Nereye gittiğimi sandın?
Bu mantıksız, farkında mısın?
Bu yaptığın korkunçtu Conchita.
Ödüm patladı.
Onlar aşağıdayken onu eve geri götürelim.
Hadi. Yardım et.
Sen de!
Bırak kaygılanmayı! Kötürüme benziyorsun.
Atlamış olamaz. Yürüyemiyor.
Bilemiyorum ama...
Balkon kapısı açıktı.
Dikkat et!
Dikkat.
Paco!
Işıklar gitti. Hadi, çek!
Daha güçlü çek!
Daha çok!
Paco, iyi misin?
Sert düştüm.
Bir yerimi burktum.
Tamam.
Lola.
Lola!
Hırsız!
İçeri hırsız girdi.
Ne?
Binaya tırmanan bir adam var!
Hırsız!
Lola!
Çabuk!
Beni nasıl böyle bırakırsın?
-Pardon. -Yardım edecek misin?
-Conchita! -Sığmıyorum.
-Gir. -Sığmıyorum.
İyi akşamlar.
Lola!
Ne yapıyorsunuz?
-Biri girdi! -Kim?
Hırsız. Balkondan.
Yok ya!
Kim girdi?
Tanrım.
Hayda, bu ne?
Pau!
-Lola! -Pau!
Lola!
Hadi ya!
Pau, lütfen!
Lola!
Binaya tırmanan bir adam gördüm.
Ne tırmanması?
Yerde yaşlı bir kadın sürüklüyorlar.
Yaşlı bir kadını.
-Kadını öldürmek istiyorlar. -Ne?
Onu kurtarmaya gittiler.
Yaşlı bir kadın var. Diğerlerinden daha yaşlı.
Dışarı çıkmıyor. İçeride tutuyorlar.
Bilemiyorum. Az kalsın ölüyordu.
Pau.
Nasıl bir binaya yerleştik biz?
Gitmek istiyorum.
Hayır!
Hırsız var!
-Kim? -Dedim ya. Balkonda.
Hırsız evin etrafında dolanıyor.
Kimse yok.
Mutfağa ve banyolara bak.
Ben odalara bakarım.
Tamam.
-Chita! -Ne?
-Ne dedin? -Chita!
O işgalci niye hırsız var sandı?
Kimse yok.
Çok korktum.
Pura.
Onu bıraktık. Donacak.
Üç dediğimde.
-Carlitos. -Dikkat et.
Anne!
-Hanımefendi! -Anne!
Pencere!
Delirdiniz mi?
Annemi geri verin!
Pura'yı yanına al!
Al onu!
Açın kapıyı yoksa kırarım!
Bir şey görmüyorum.
Anne!
Bunu kullanalım!
Chita, yardım et!
Şuraya çek!
Nieves, aç kapıyı!
-Hanımefendi! -Anne!
Hamamböcekleri gibisiniz!
Yatağı çekelim.
Giremesinler.
Pau!
Galiba vakit geldi.
Onları 200 yıl önce tahliye ettirmeliydik.
-Onu niye aldılar? -Bizi duydular. Bekle.
-Polis geliyor. -Ne yapacaksın?
Şimdi gelirler!
Kocakarılar. Tek işleri canımı sıkmak.
Çok sert vurdum!
Bay Benito, yardım edin!
Nasıl istersen.
Ayaklarından mı tutsam?
Neler oluyor?
Carlitos!
Annem nerede?
Orada!
Çıkmıyor.
Havlu ister misin?
Bırak şimdi havluları!
Vur ona. Sertçe vur!
Hadi! Hareketsiz bile duramıyorsa.
Pau Garcia, ne görüyorsun?
Her zamanki gibi bir vajina, Lola! Başka ne görebilirim?
Ona göz kulak ol.
Nefes al, ver.
Nefes al.
Nefes.
Bir, iki, üç.
Pau!
Isır onu!
Kopar kulağını!
Yak canını!
Uskumruyu şeylerine sokacağım...
Kılçıklarıyla falan.
Çok çirkinsin!
Kaçma!
-Paco! -Margarita!
Hadi ya!
Margarita, hadi!
-Vur ona! -Geliyorum!
Geliyorum!
Nieves!
Vur!
Cani!
Testislerim! Lanet olsun!
Paco!
Chita!
-Anne? -Nereye gidiyorsun?
Nieves! Paco!
Kaçıyor!
Öteki de kaçıyor!
Gelin buraya kocakarı katilleri!
Paco!
Anne!
Ne oldu sana?
Ölmek üzereyim.
Paco, yardım et!
Paco!
Hırsıza bakın!
O hırsız değil. Çatlak gelin o.
Carlos!
Geliyorum!
Yüzüne ne oldu?
Bilmiyorum!
-Paco! -Carlitos!
Carlitos, kayıyor!
Çabuk ol!
-Carlos! -Kim var orada?
Carlos!
Çabuk!
Beni çek.
Tut beni!
Çek beni Paco.
Çek beni.
Öleceğim.
Beni evde bekle, tamam mı?
Tanrım, Mari Ángeles!
Beni içeri çek!
Beni içeri çek Paco!
İçeri çek beni!
Tanrım.
Kendilerini öldürdüler.
Kendilerini.
Bu da ne?
Bebek.
Ne bebeği?
İşgalci doğurdu.
-Hadi! -Hadi!
Birileri ölür, birileri doğar.
Mutlu Noeller, María Antonia.
Artık bitti.
En kötü sorun kendiliğinden çözüldü.
Kendiliğinden...
Ne yapacağız?
Pura'nın yaşaması için dua edeceğiz.
Ecelinin gelmesine çok var.
Endişelenmeyin, bir çözümüm var.
Neye?
Pura'nın daha uzun süre yaşaması için.
Uzun yıllar hem de.
Neymiş çözüm?
Birazdan anlatırım.
Bu insanlar duysun istemiyorum.