Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ναι, το ξέρω.
Λίγη ράι θέλεις
Ο μακρυμάλλης περνιέται για ωραίος.
Σκατά είναι!
-Τι κάνεις; -Με κοιτάζει ώρα τώρα.
-Μην πας. -Θα κάνω τον σκληρό και θα τη ρίξω.
Έλα, ρε Αντέλ Εξτραπόπουλος!
Η αρχαιοελληνική καλλονή!
Χαίρομαι που σε βλέπω, ρε!
Πώς γίνεται να είσαι πιο ωραία από κοντά;
Με τίποτα! Σιρίλ Γκανέ! Σισί!
Ο Γάλλος Ρόκι Μπαλμπόα.
Με τα μεγάλα μούσκουλα.
Είχα στοιχηματίσει τα πάντα σ' εσένα και τα έχασα όλα, ρε μπάσταρδε.
-Γεια. -Ξέχνα το.
Αντέλ, άκου. Σου έχω μια πρόταση. Θα μ' ευχαριστείς.
Κράτα και μια απόσταση.
Λάθος μου. Είμαι λίγο…
Μέχρι εδώ ήρθε.
Αδερφή μου, άκου. Ετοιμάζω κομπίνα με την Hermès.
-Άντε. -Τη μάρκα πολυτελείας. Την ξέρεις.
Θέλω τις τσάντες των πολύ διάσημων.
Κι εδώ έρχεσαι εσύ.
Άκουσα ότι τα βρήκες λίγο σκούρα τελευταία
με τις ανεξάρτητες ταινίες σου. Δύσκολα τα πράγματα.
Αλλά μπορείς να βγάλεις καλά λεφτά, άνετα επτά ή οκτώ χιλιάρικα.
Εξαρτάται από το μοντέλο.
Μια κροκό Birkin θα ήταν τέλεια.
-Κατάλαβα. -Θα μείνεις άφωνη.
Πονοκέφαλο μου έφερες. Φτάνει.
Πονοκέφαλο μου έφερες.
Αδερφή μου, είναι όλα θέμα…
"Αδερφή μου"; Γνωριζόμαστε;
-Δεν θυμάσαι; Στις Κάννες το 2017. -Όχι.
Ήμουν με τον Χεζ.
Είχαμε πιει τα άντερά μας.
Ρώτησα αν μπορούσες να μας βάλεις μέσα και δέχτηκες, αλλά ήσουν απασχολημένη.
Μου τα 'χεις πρήξει κι άλλη φορά, δηλαδή;
Δεν πάω κόντρα. Στο στόμα την έχει την απάντηση.
Σε πάω πολύ. Τι πίνεις;
-Κερνάω εγώ το επόμενο. -Ξέχνα το.
Φίλε, καλύτερα φέρε παυσίπονα για όλους.
Τα δυνατά, έτσι; Τι σκατά; Πόσο είσαι, ρε φίλε;
Τι λέει ο ξοφλημένος γιουτιούμπερ;
Τα αστεία σου λέγε τα στις παραστάσεις σου.
Μπρο, σου φερθήκαμε καλά παρά τα ηλίθια αστεία σου.
Σε παρακαλώ, πάρε δρόμο. Ενοχλείς. Με όλον τον σεβασμό.
Μαλάκα…
Εγώ είμαι ο μαλάκας;
Ναι, ρε φίλε. Δείξε λίγη αξιοπρέπεια. Φτάνει τόση ξεφτίλα.
Μιας και λέμε για αξιοπρέπεια, ένα λεπτό.
Μόλις μου έστειλε μήνυμα ο Τζον Τζόουνς. Ο καλύτερος!
Θυμάσαι που σε ξέσκισε; Στέλνει χαιρετίσματα.
#Σε γάμησε, #μοιάζεις με βλάκα.
Αδερφέ, σταμάτα.
Μην μπλέκεσαι, Χακίμ.
-Θα πεθάνεις! -Σ' το είπα!
Εντάξει, θα το κάνω εγώ. Τη δουλειά που θες.
Πέντε χιλιάρικα.
Θα τα καταφέρεις. Αρκεί να ντυθείς καλά. Είσαι μεγάλος.
Πλάκα έκανα για το YouTube.
Κι έπαιξες τέλεια στο Έναν Γιατρό Παρακαλώ.
Τι κάνει;
Αδερφέ!
-Σαν φλώρος ντύθηκε. -Όλα καλά;
-Καθόλου καλά, Χακίμ. -Γιατί; Τι έγινε;
Είπα να βάλεις τα καλά σου.
Αυτά είναι. Βίντατζ Μίλαν. Του Κλάρενς Ζέεντορφ.
Καλά, ό,τι πεις. Έλα. Πάρε το σακάκι μου.
Κρυώνω κιόλας. Ευχαριστώ. Είσαι καλός άνθρωπος.
-Να το κρατήσω; -Θα δούμε.
-Άκου, Χακίμ. -Ναι.
-Είναι απλό. -Έτοιμος.
-Έχεις επέτειο γάμου. Πέντε χρόνια. -Έξι είναι.
-Αποφάσισες… -Και σύντομα επτά.
-Καλά. Θες να ανεβάσεις τον πήχη. -Ναι.
Θες να της πάρεις κροκό Birkin.
Κράτηση σε σπα τής έκανα.
Με τις φίλες της. Χαμάμ, περιποίηση…
Κόψε. Τα αστεία στη σκηνή σου, όχι στη δουλειά μου.
-Καλά, πλάκα κάνω. Άντε. -Κροκό Birkin.
-Δεν είμαι βλάκας. -Η πιο ακριβή.
Κατάλαβα, δεν είμαι βλάκας. Πάμε;
Σου έβγαλα και πιστωτική.
Ωραίος!
Φυσικά. Κανονική δουλειά είναι.
-Εντάξει. -"Χακίμ Τζεμιλί".
Το έγραψες με ύψιλον, ρε.
Σιγά μην το δουν.
Θα το δουν, ρε φίλε!
-Δεν είναι βλάκες. Κάθε μέρα το κάνουν. -Δεν θα το δουν. Έχει εύκολο κωδικό.
-Κοίταξέ με. -Ναι.
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα.
-Το 'χω. 1.234. -Σταμάτα, Χακίμ!
-Γιατί φωνάζεις; Μπαμπάς μου είσαι; -Γιατί το περιπλέκεις;
Εδώ είμαι. Ήρθα!
-Είναι σημαντικό για μένα. -Μην ανησυχείς. Πάμε.
Είναι 1.234.
-Σ' το ορκίζομαι, θα φύγω. -Αρκετά, συγγνώμη. Λάθος μου.
-Θα το κάνω! -Εντάξει.
Είσαι ο Χακίμ Τζεμιλί, αστέρας…
Ο Χακίμ έχει ματσάκι 5x5 σε 20 λεπτά.
-Αν αργήσω, με σκότωσαν. -Άντε, πάμε.
Το μαλλί σου με σκοτώνει. Κράτα το πατίνι.
-Χακίμ. -Τι;
-Βγάλε τα γυαλιά. -Δεν θα βλέπω.
Έστω το καπέλο.
Έχω φαλάκρα. Χάλια είναι.
Φαλάκρα; Κράτα το.
Ίσια η πλάτη σου! Έτσι.
Σκέψου τον Ζέεντορφ.
Είμαι ο Χακίμ Τζεμιλί. Με ξέρετε;
Να τος! Κάποιος θα πάρει την προμήθειά του!
Έχω αργήσει. Δώσε τα πέντε χιλιάρικα και φεύγω.
-Τι είναι αυτό; -Μια Picotin.
Κι εγώ σου ζήτησα Picotin ή Birkin;
Ήταν η πιο ακριβή που είχαν.
Αποκλείεται να είναι η πιο ακριβή.
Δεν βλέπεις ότι σ' την έφεραν; Πόσο πλήρωσες;
Εννιά χιλιάδες.
-Πόσα; -Εννιά.
Ζήτησα την Burkini σου. Δεν την είχαν.
-Τι ζήτησες; -Την Burkini.
Burkini; Ρε μαλάκα!
-Βγάλε το σακάκι μου. -Τι κάνεις;
Δώσε τέσσερα χιλιάρικα.
Άντε γαμήσου! Δεν δίνω τίποτα! Έχασα 9.000 ευρώ.
-Χακίμ, θα φας μπουνιά, τ' ορκίζομαι. -Έτσι πάει;
-Τι θα κάνεις; -Δεν θα με πληρώσεις;
-Άσ' την, καθίκι. -Ασφάλεια!
-Άσ' την. -Βοήθεια!
-Μπάσταρδε.
-Καριόλη. -Δρόμο!
-Φύγε! -Χακίμ!
Χακίμ, πέθανες!
Γαμώτο! Μου την έφερε ένας γυαλάκιας με σορτσάκι.
Χακίμ Τζεμιλί, την άλλη φορά, την έβαψες.
Σταμάτα, ρε γαμώτο!
Πάει η κομπίνα με την Hermès. Τέλος. Πάπαλα. Ξέχνα την.
Με τη δικιά σου, ίσως καλύτερα έτσι.
Γιατί καλύτερα;
Σου είπα να μην της λες ψέματα.
Έχε μου εμπιστοσύνη. Πήγαινε να τη δεις, πες της την αλήθεια.
Να κάνετε νέα αρχή.
Είσαι κι ο πρώτος.
-Ναι… -Μόνο ρούχα μαϊμού φοράς.
Έχεις μαϊμού Patek Philippe, οδηγείς μαϊμού Ferrari…
Πιο σιγά.
Και λες σ' εμένα να μη λέω ψέματα; Σοβαρά τώρα;
Κοίτα τι έκανες για εκείνη. Πόσο κόστισε η τσάντα;
Τι εννοείς "Πόσο κόστισε"; Σου λέω ότι είμαι άφραγκος!
Θα τη συγκινούσε αυτό! Θα έβλεπε ότι την αγαπάς.
Θα έβλεπε ότι είμαι απατεώνας!
Μα είσαι απατεώνας, ρε Γιους!
Αυτό γουστάρω σ' εσένα. Αυτό σε κάνει αστείο.
Γιατί να νιώσει διαφορετικά;
Ζορντάν, αναλαμβάνεις εσύ. Τα λέμε αύριο.
-Καλά, όπως πάντα. -Πού πας;
Πάω να πετάξω λεφτά. Καιρό είχα.
Σε λέσχη στο Μπελβίλ.
Σου απαγόρευσαν τον τζόγο, θα σε δεχτούν;
Γαμάτο, έτσι;
Τέλεια ιδέα.
-Πάμε. -Να τη η λύση μου.
-Μπάσταρδε. -Τα λέμε, Ζορντάν!
Παρκάρω κι έρχομαι κι εγώ.
Εσύ γκαντέμη με τα γυαλιά του παιδόφιλου μείνε εδώ.
Θα τους πάρω όλα τα λεφτά. Τα χρειάζομαι.
Μεγάλο σαράβαλο η Ferrari σου.
-Σειρά σας, κύριε. -Ναι.
Ντούκου.
Κι εγώ.
-Πάσο. -Ρελάνς 4.000.
Εντάξει, τα βλέπω.
Πάσο.
Σκατά χαρτιά μού δίνεις.
Δώσε και τίποτα καλό. Τι κάνεις;
-Θέμα τύχης είναι. -"Θέμα τύχης είναι".
Παίξτε επιτέλους.
Σειρά σας, κύριε.
Ρέστα. Πάμε.
-Πάσο. -Πάσο.
Μόνο πάσο αυτό το τραπέζι.
-Πάμε. Τα βλέπω. -Τα βλέπω.
Ας δούμε τι έχεις, Ντιάμς.
Δύο διαμαντάκια.
Έλα, αδερφέ.
Δεν παίζει…
Την πάτησες.
Πλάκα κάνεις τώρα;
Εσείς να παίξετε καλύτερα. Αλλιώς θα σας τα πάρω όλα.
Είσαι αστεία, δηλαδή.
-Πού πας; -Μη μου μιλάς, στραβοδόντα.
-Υποσχέσου ότι θα γυρίσεις. -Σκάσε, είπα!
Ο φίλος σου θύμωσε.
-Με συγχωρείς. Πώς σε λένε; -Ζούλιχα.
Είσαι Ιταλίδα.
Πες μου, Ζούλιχα, μπορεί κάποιος να πάρει δανεικά;
Δεν δίνουμε δανεικά.
Όχι, δεν κατάλαβες. Θα τους τα πάρω όλα. Δώσε μου μία ώρα.
-Κι απόψε θα σε βγάλω για φαγητό. -Ναι; Πού;
Θα σ' αρέσει το μπουράτα.
-Έχεις μπερδευτεί. -Μιλάω. Ένα λεπτό.
Θέλει δανεικά.
Το αφεντικό είσαι;
Ήθελα να μάθω αν μπορώ να δανειστώ λεφτά.
-Μόλις τα έχασα όλα. -Ωραίο ρολόι.
Πολύ ωραίο. Είναι Rolex Daytona.
-Δώσε να το δοκιμάσω. -Κοστίζει 30 χιλιάρικα.
-Δώσε 20. -Θα το δοκιμάσω.
Καλά, θα το πάρω πίσω σε μία ώρα. Αν θες να το δοκιμάσεις…
-Είναι από… -Κάτω τα χέρια σου.
-Δέρμα μοσχαριού. -Κάτω.
Απλώς λέω.
-Το έχει φορέσει κι ο Μπρόσναν. -Χέστηκα.
Συγγνώμη;
Εσύ δεν ήσουν πυγμάχος στις Βρυξέλλες;
Ναι. Μπράβο, μεγάλε.
-Καλά θυμόμουν. -Αρχαία φάση.
Τον διέλυσαν με το που βγήκε.
Καλά που τα παράτησες.
Αλλιώς τώρα θα περπατούσες σαν τουβλάκι τέτρις.
-Καλό. -Δώσ' του 10 χιλιάρικα.
Όχι. Είσαι τρελός, αδερφέ; Βίντατζ Daytona.
-Κάτσε. -Κάτω τα χέρια.
Μόνο 30 σε όλον τον κόσμο. Δώσε 15.
-Κάτω τα χέρια. -Συγγνώμη; Πώς τον λένε;
Πεταλούδα.
Πεταλούδα!
Πάρ' τα ή φύγε, ρε ξεφτίλα.
-Ρε αδερφέ, είναι… -Δεν είμαι αδερφός.
Μου αρκούν τα 10 χιλιάρικα…
-Σύμφωνοι; -Ναι.
Άντε, φύγε.
Ωραία εμφυτεύματα.
Αλλά χάλια δουλειά, αδερφέ.
-Εμφυτεύματα είναι; -Ναι.
Πρέπει να κάνω τα πίσω. Έκαναν μόνο μία πλευρά.
-Κακάσχημος είσαι. -Σοβαρά τώρα;
Ναι. Κακάσχημος.
-Ευχαριστώ. -Μπράβο, αδερφέ.
Αλλάζει η τύχη μου.
Να κι ο The Revenant!
Ο Χαϊλάντερ. Πρέπει να του κόψεις το κεφάλι.
Πάσο.
Ωραία, έχω φλος. Καλό αυτό. Τώρα θα κερδίσω.
-Πάσο. -Δεν τα βλέπεις ποτέ, έτσι;
-Δεν έχω τίποτα. -Ρελάνς 4.000.
Ρελάνς 4.000.
-Τα βλέπω. -Τα είδε.
-Πάσο. -Πάσο.
Ξανασυναντιόμαστε.
Έλα, ένα καρό για το φλος.
Και… γαμημένο μπαστούνι.
Ντούκου.
-Ντούκου. -Ντούκου.
Γαμώτο.
Αυτή τι φάση;
Δεν έχει τίποτα η ηλίθια. Να παίξουμε θες;
-Ρέστα. -5.200 και ρέστα.
Σωστά. "5.200 και ρέστα".
Πας να κλέψεις το ποτ με το αποτυχημένο φλος;
Εντάξει, για να δούμε. Τα βλέπω. Δείξε μου τα φύλλα σου.
Ορίστε. Τι έχω;
-Τίποτα. -Αποτυχημένο φλος.
Τα τριάρια κερδίζουν.
Περίμενε. Τα τριάρια; Είδες το φλοπ με τριάρια;
Ποντάρω πέντε χιλιάρικα και συνεχίζεις;
Γιατί θυμώνεις; Έχασες.
Περίεργο δεν είναι;
-Όλο κάνεις μαλακίες και χάνεις. -Σκάσε. Μη μου μιλάς.
Δεν βλέπεις ότι δεν ξέρει να παίζει;
Σιγά τη λέσχη. Εγώ παίζω στο Βέγκας.
-Ό,τι πεις. -Στο Λας Βέγκας.
-Όχι εδώ που… -Φαίνεται.
-Γιατί τραυλίζεις, ρε; Τι έγινε; -Ηρέμησε.
Ηλίθια!
Τέλειες οι κάμερες. Μπράβο, παιδιά.
-Πάρε αυτό, αδερφέ. -Ποιο; Το λευκό;
Ναι, το λευκό.
-Γιατί γελάς; -Είσαι βλάκας.
Εσύ είσαι ο βλάκας.
Μην το αγγίζεις. Θα το μετανιώσεις στη στιγμή.
Μην ανησυχείς. Έχω ιδιαίτερη σχέση με τα φίδια.
Σ' το λέω, δεν θα ζήσεις πολύ. Μείνε μακριά του.
-Τι είναι; -Το ομορφόπαιδο θέλει κι άλλα.
-Τα έχασε όλα κιόλας; -Ναι.
Να τον διώξω;
Τρελάθηκες; Τα ποντάρει όλα. Δώσ' του κι άλλα.
Δεν θες να βγάλουμε λεφτά;
Μαλάκα. Θα τα πούμε μετά.
Μετά. Έχω δουλειά τώρα.
Χέστηκα τι κάνεις.
Γαμώτο!
Μη γελάς, ρε.
Τι έγινε; Για να δω.
Έλα τώρα.
Τι βλάκας! Σου είπα να μην παίζεις με το φίδι.
-Γιατί; Είναι επικίνδυνο; -Φυσικά και είναι.
Χαλάρωσε, δεν πρέπει να έχει δηλητήριο.
Πονάει πολύ.
Τρεις παίκτες.
Έλα τώρα, μαλακίες. Δεν γίνεται αυτό.
-1.500. -Ξεκινάμε με 1.500.
Σειρά σας.
Καλά, την έχω γαμήσει έτσι κι αλλιώς, οπότε…
Τρεις χιλιάδες.
Ρελάνς, 3.000.
Εντάξει, ρέστα.
Τα βλέπω! Κανένα πρόβλημα.
-Δείξε το χάλια χαρτί σου. -Χάλια;
Θες να το δεις; ΑΚ-47!
Ναι; Εσύ τι έχεις; Να δω το χαρτί σου;
Φά' τα! Οκτώ και έξι.
Δεν εκπλήσσομαι, πας για ήττα.
Ρίβερ, παρακαλώ.
Ναι! Ποιος είναι ο άχρηστος τώρα;
Τι σου είπα; Γαμώτο…
Μην αγγίζετε τις μάρκες.
Γκάτσοτ στρέιτ.
"Γκάτσοτ στρέιτ".
-Τι εννοείς; -Δεν είδες το φύλλο;
Ούτε να παίζει δεν ξέρει.
Πήγαινε πάλι. Σου κρατάω θέση.
Φτάνει τόσο.
Τι πρόβλημα έχεις;
Έλα τώρα. Δείξε λίγο σεβασμό.
Δεν ρισκάρεις καν, και μου λες τι να κάνω;
Χαλάρωσε, Χατίκ.
Τις μάρκες μου.
Βούλωσέ το.
Ποια νομίζεις ότι είσαι;
Φύγε από δω. Παίζεις χάλια.
Θα σε… Είσαι τυχερή που είσαι γυναίκα, γαμώτο.
Αλλιώς τι;
Αλλιώς τι; Αλλιώς…
-Φύλακα! -Εσύ μην μπλέκεσαι.
-Φύλακα! -Αλλιώς θα σου έριχνα μπουνιά.
-Δεν έχεις τα αρχίδια. -Δεν χτυπάω γυναίκες.
Ρε καριόλη!
Τέσσερις φορές έχασα. Τι θέλεις;
-Εσύ μην ανακατεύεσαι. -Άκουσέ με.
Ζακ! Φύγαμε!
Σπίτι σου νομίζεις ότι είμαστε;
Σκάσε!
Έλα δω!
Φέρε τον Πεταλούδα!
Καμεό! Τον Πεταλούδα!
Βιάσου!
Πεταλούδα!
-Δεν σέβεσαι! -Τι έγινε;
-Χαμός μέσα! -Σκάσε. Πάρε την καραμπίνα!
Ο καριόλης είναι δύσκολος.
Ηρέμησε. Πίσω. Είπα, μην πλησιάζεις άλλο!
Δώσε μου πίσω το ρολόι μου. Δώσ' το κι έφυγα.
Αυτό το σκουπίδι; Θα σ' το δώσω. Χαλάρωσε, ρε φλώρε.
Πας να μου κλέψεις το ρολόι;
-Δεν έκανα τίποτα! -Δεν θα φύγεις!
-Καλά είμαι. -Μείνε κάτω.
Πιο γρήγορα, Ζακ.
Βάλε μπρος τη Ferrari!
Θες κι εσύ ξύλο; Έλα.
-Πελάτες είναι! -Να πλύνω τα στρινγκ μου ήρθα.
Γιους, γρήγορα! Τι κάνεις;
-Μπες μέσα. -Βάλε μπρος!
Μικαέλ, ξύπνα.
Μικαέλ, ξύπνα. Έχουμε αργήσει πολύ.
Μίκα!
-Τι έπαθες; -Τι έγινε;
Τι είναι αυτό;
Χθες επιτέθηκαν σε ένα κορίτσι στον δρόμο. Με ξέρεις.
Έκανα τον ήρωα.
Καλά να πάθω.
-Δεν βρίσκω την τσάντα. -Είδες κάτω από το κρεβάτι;
Δεν είναι. Πού είναι;
Βασικά, δεν την έχω.
Σ' το υπόσχομαι, 2.000%. Την άλλη βδομάδα.
-Δεν το πιστεύω. Δεν έχεις τίποτα; -Ναι, αυτό είπα.
-Και τι θα πω στη μητέρα μου; -Τι;
Δεν έπρεπε να βασιστώ πάνω σου.
Φυσικά. Είμαι τόσο ηλίθια. Όλο τα ίδια κάνεις.
Φτάνει, σταμάτα! Πονοκέφαλο μου έφερες.
-Μόλις ξύπνησα! -Τώρα θύμωσες κιόλας;
Λες να θέλω να ρεζιλευτώ;
Εγώ φταίω που άλλαξαν πολιτική;
Αυτοί που διακινούν τσάντες φταίνε.
Δεν ξέρεις τον ετεροθαλή αδερφό μου. Θα μου την πει πάλι.
Όχι, μην ανησυχείς. Δεν τολμάει μπροστά μου.
Έχει και μούρη σαν σαξόφωνο.
Θα την έχεις σίγουρα την άλλη βδομάδα;
Ναι, σίγουρα.
Σαν παθολογικός ψεύτης νιώθω τώρα. Σταμάτα.
Και κάτι μάλλον δεν κατάλαβες.
Έρχεται από Λος Άντζελες.
Ήταν για τις Καρντάσιαν.
Τρελή φάση. Δεν έχω ιδέα πώς κατάφερα να τη βρω.
-Αλήθεια; -Μην το ρωτάς αυτό.
Εννοείται.
Σταμάτα.
Αλλά, εντάξει, έχεις δίκιο. Πάμε στην Hermès.
Θα πάρουμε άλλη τσάντα.
Καλύτερα να της πας μια άσχημη, παρά καμία.
-Αλήθεια. -Όχι.
-Άσε τα χαζά. -Θα περιμένουμε της Καρντάσιαν.
-Θα περιμένουμε τόσο; -Δεν πειράζει.
-Δεν θες την άλλη; -Όχι!
Καλά, αγάπη μου.
Εσύ αποφασίζεις. Φιλάκι.
-Σαλόμ! -Γιαέλι!
Ήρθαν.
-Να τα πάρω; -Είναι για την κυρία.
-Δεν κατάλαβες. -Τι φοράει;
Είναι για τη Σαρόν.
Για τη Σαρόν. Άφησέ τα.
Συγγνώμη, για σένα ήταν τα λουλούδια.
-Ερίκ, τι κάνεις; -Καλή μου.
-Είσαι κούκλα. -Ευχαριστώ.
Όπως πάντα, άψογη.
Ευχαριστώ, Μικαέλ.
Ερίκ, ο στιλάτος νεαρός.
Έπλυνα τα χέρια μου.
Αν είναι ήδη καθαρά…
Ουλίς. Τι λέει, παιχταρά;
Είσαι βασιλιάς. Σ' το λέω.
Συγγνώμη που αργήσαμε. Είχαμε διαρροή. Χαμός.
Ναι, σίγουρα. Εξού κι η μελανιά;
Όχι, βασικά αυτό είναι…
Όχι. Μαντέψτε; Έσωσε ένα κορίτσι.
Άντε. Φοβερό.
Δεν χρειαζόταν να το πεις, βέβαια.
Κάθισε, Μπάτμαν. Εμείς μόνο το φαγητό σώσαμε.
-Ας φάμε. -Μάλιστα.
Ήταν οκτώ χρονών.
-Ωραίο Patek. -Ναι, πολύ έξυπνη ιδέα.
Ξέρεις πάντα τι ώρα είναι και δεν αργείς ποτέ.
Με τάπωσες κανονικά.
Ραπανάκι είναι;
Αηδία.
Λαβράκι ψητό στο τηγάνι με σάλτσα σαφράν
και νέφος τραγανών λαχανικών με γλυκάνισο.
-Καλή όρεξη. -Ευχαριστούμε.
Περίμενε. Τέλεια η σάλτσα.
Με τρελαίνεις.
Τα κρυπτονομίσματα είναι το μέλλον.
Επενδύεις σε χρυσό, σε ακίνητα, ό,τι θες.
Εκείνα δεν έχουν υπόσταση.
Έτσι είναι. Δεν έχουν. Ήδη καταρρέουν…
Και ακριβώς γι' αυτό πρέπει να επενδύσουμε. Σ' το λέω.
Θυμάσαι τον φίλο μου με το μουστάκι;
-Έχει τέσσερις φορές ό,τι έχεις. -Θες την Urus;
-Ναι. -Άσ' τα αυτά, τότε.
Σταματήστε κι οι δυο.
Μόνο για λεφτά μιλάτε.
-Ποιοι θα νομίζει ότι είμαστε; -Εβραίοι.
Καταλάβατε…
Όλο αστεία λέει. Είναι ξεκαρδιστικός.
Για να λέμε την αλήθεια, ισχύει…
Τα λατρεύουμε τα λεφτά. Εγώ σίγουρα.
Εκεί ξεπλένουμε τα δάχτυλα.
Ναι, το ξέρω. Είναι μια αρχαία μαροκινή παράδοση. Σεφαραδίτικη.
Στην οροσειρά του Ατλαντικού.
Βουτάς και τα δάχτυλα. Θα το κάνουμε μετά αυτό.
Χρόνια πολλά, Σαρόν.
Λαχάιμ.
Όχι.
Χρόνια σου πολλά
Χρόνια πολλά
Χρόνια σου πολλά
Χρόνια πολλά, Σαρόν.
Τι έχεις, παιδί μου;
Μαμά. Χίλια συγγνώμη.
Με τον Μικαέλ βρήκαμε τέλειο δώρο. Έτσι;
Ναι, έτσι είναι.
Μα είχαν περιστατικά απάτης στη δουλειά του.
Θα το έχουμε από βδομάδα.
-Συγγνώμη. Προσπαθήσαμε… -Μην κλαις.
-Όχι. -Γιαέλι…
Μην κλαις έτσι.
Γιαέλ!
Είναι σεφαραδίτικη παράδοση από τον Ατλαντικό
να μη φέρνεις δώρο στη μητέρα σου.
Όχι, καμία σχέση. Δεν είναι παράδοση.
Σαρόν, να σου εξηγήσω εγώ.
-Απλό είναι. -Να η προφορά.
Το δέρμα κροκόδειλου είναι σε έλλειψη.
Με όλα αυτά περί περιβάλλοντος, η Τούνμπεργκ έφερε το χάος.
Κι οι κροκόδειλοι από τα Έβεργκλεϊντς είναι…
Καταλάβαμε, φτάνει.
-Άσε με να τελειώσω. -Όχι, φτάνει.
-Τα βαρεθήκαμε τα στερεότυπά σου. -Τι πράγμα;
Καταλάβαμε, είπα!
Δεν θα σ' αφήσω να χαλάσεις τα γενέθλια της γυναίκας μου.
Δίκιο έχεις, Ερίκ. Συγγνώμη. Το παράκανα λίγο με την προφορά.
Το βρίσκεις αστείο; Πάρε δρόμο από το σπίτι μου.
Ο Αμπιτμπόλ…
-Ερίκ, ηρέμησε. -Δεν θα ηρεμήσω!
Ναι, ηρέμησε.
Δεν ανέλαβα τη βιομηχανία του πηλού για να με ξεφτιλίσει ένας μαλάκας.
-Μίκα, πάμε. -Περίμενε, δεν πειράζει…
Ούτε τούρτα δεν φάγαμε.
Νόστιμη φαίνεται. Τρώγονται τα φύλλα;
-Θέλω να δοκιμάσω… -Θέλεις;
-Θα τη δοκιμάσεις. -Σταμάτα.
-Τρελάθηκες. -Όχι!
Δώδεκα χρόνια αϊκίντο. Για να δούμε. Σήκω, Μπάτμαν.
-Σήκω, είπα! -Ερίκ.
-Σήκω! -Πρόσεχε!
-Με χαστούκισες. -Σήκω.
-Κόφ' το! -Μίκα!
Όχι τα μαλλιά!
Φέρτε γιατρό. Ο μαλάκας μού έσπασε τον κόκκυγα.
Για κολικό μού κάνει. Ουλίς, πάμε για φαγητό σύντομα;
Όχι! Μόλις έσπασες τον κώλο του μπαμπά μου.
Ερίκ, λυπάμαι. Λυπάμαι πολύ.
Ξέρω καλό οστεοπαθητικό. Τον δρα Μπενσουσάν.
Δρόμο, ρε μαλάκα!
Γιαέλ, πόσες φορές θα σ' το πω;
Με έχεις για ψεύτη; Είναι σεφαραδίτικη παράδοση.
-Αλήθεια λέω! -Σταμάτα.
Θα πάρουμε τηλέφωνο τη γιαγιά μου να σου εξηγήσει.
Δεν έχει καλό σήμα στα βουνά, βέβαια.
-Το τηλέφωνό της; -Μίκα!
Είσαι κούκλος κι αστείος, αλλά μέχρι εδώ.
Μιλάς ειλικρινά και προχωράμε
ή συνεχίζεις τα ψέματα και τελειώσαμε.
Γιαέλ, όταν λες ότι μ' αγαπάς, το εννοείς;
Κατάλαβα!
Με πιέζεις να πω την αλήθεια για μια νέα αρχή.
-Αυτό είναι; -Ναι, αυτό ακριβώς κάνω.
Ωραία, εντάξει.
-Εντάξει; -Εντάξει. Θα σου πω την αλήθεια.
Θυμάσαι για αυτούς που διακινούν τσάντες Hermès;
Εκείνους τους μαλάκες;
Ναι.
Τέτοιος μαλάκας είμαι.
-Τέσσερα χρόνια έτσι ζω. -Μαζί με τον μισθό σου από την Hermès;
Όχι.
Δεν κατάλαβες, μωρό μου. Δεν δουλεύω στην Hermès.
Βρίσκω VIP άτομα, αγοράζουν τις τσάντες
και τις πουλάω σε τετραπλάσια τιμή σε βλάκες.
Αυτό κάνω.
Μου λες ψέματα από την αρχή.
Όχι, καθόλου. Δηλαδή, ναι, λίγο…
Αλλά τώρα σειρά σου να μιλήσεις ειλικρινά.
Αν σ' το είχα πει από την αρχή, θα με δεχόσουν έτσι;
Σου μιλάω. Πες μου την αλήθεια.
-Ναι. -Κι εσύ ψέματα λες. Με τίποτα!
Σταμάτα, γαμώτο. Πρέπει να καταλάβεις.
Από τότε που τα φτιάξαμε, δουλεύω σαν σκυλί για να σε ικανοποιήσω.
Ο αδερφός σου έχει ρολόι 30 χιλιάδων.
Ποιος με οδήγησε εδώ;
Ποιος είπε "Βγάλε λεφτά, το χαλάς για όλους";
Όχι εγώ!
Όταν ήρθες να με δεις έτσι περιποιημένη και μου ζήτησες
να πάρω Birkin στην πλούσια μάνα σου,
ενώ μπορούσε να της πάρει ο πατριός σου…
Να ξέρεις, θέλει να σε πηδήξει.
Μα τι λες; Αηδία!
Την αγαπώ τη μάνα σου, δεν το εννοούσα.
Και τι έκανα χθες το βράδυ; Πήγα και τα έπαιξα όλα στο πόκερ.
Ήταν και μια εξπέρ εκεί με τεράστιο μέτωπο. Απίστευτο;
-Δεν πιστεύω τίποτα! -Αλήθεια.
Αλήθεια, τεράστιο! Εξαιτίας της έχασα το ρολόι.
-Δεν το έχει ο Μπορίς; -Όχι, δεν το έχει!
Έκανα τα πάντα για να το πάρω. Πάλεψα με όλο το καζίνο.
Γι' αυτό γύρισα χτυπημένος. Ορίστε, αυτό ήταν.
Δεν έσωσες το κορίτσι;
Όχι, μια μαλακία είπα.
Τι ηλίθια που είμαι!
Δεν είσαι, μωρό μου. Μην το λες. Πήγες και σε σχολή μόδας.
Αυτό ήταν; Τα ξέρω όλα τώρα;
Το ενοίκιο δεν ήταν 16.000 ευρώ.
Μόνο εσύ πλήρωνες.
Και πόσο ήταν;
Έξι χιλιάδες, αλλά ποιος νοιάζεται; Γιαέλ, κατάλαβέ το.
Δεν είμαστε από τον ίδιο κόσμο.
Δεν γεννήθηκα μες στα χρυσά κουτάλια.
Τα δικά μου είχαν τέτανο.
Μικρός, δεν έτρωγα μπισκότα.
Έτρωγα φύλλα από δέντρα σε μια φέτα ψωμί, κάπως έτσι.
Δεν γελάω άλλο με τα ηλίθια αστεία σου.
Συγγνώμη, μωρό μου. Δεν έπρεπε να το πω.
-Τελείωσες ή είναι κι άλλα; -Σταματάω, συγγνώμη.
Αρκετά δεν ήταν για σήμερα;
Αν θες μια τελευταία ευκαιρία, πες τα μου όλα, Μικαέλ.
Δεν με λένε Μικαέλ. Μη με λες έτσι.
-Τι είναι αυτό; -Με λένε Γιούσεφ Μπουαχζιζί.
-Μπουαχζι-τι; -Ζιζί.
Ζιζί, γαμώτο.
Περίμενε, είσαι… Δεν είσαι… Είσαι…
Τι; Άραβας;
Αυτό ρωτάς; Αν είμαι Άραβας; Ρατσίστρια είσαι;
-Γι' αυτό; -Όχι.
-Ρατσίστρια είσαι; Σου μιλάω. -Δεν μου το είπες.
Συγγνώμη, μωρό μου. Δεν πειράζει.
Δεν θέλω να σε κάνω να κλαις. Με τρόμαξες.
Δεν θα άντεχα να είσαι ρατσίστρια.
Συγγνώμη, γλυκιά μου. Κάθισε.
Και δεν είναι έτσι τα μάτια μου. Φοράω φακούς.
Θα τους έβγαζα, αλλά δεν έχω τον ορό μου.
Τι ωραία αίσθηση, γαμώτο.
Ξαλάφρωσα πολύ.
Ο Ζακ είχε δίκιο τελικά. Έπρεπε να τον είχα ακούσει τον μπάσταρδο.
Ξέρεις τι θα κάνουμε τώρα;
Θα κάνουμε νέα αρχή.
Θα πάρουμε το γιοτ.
Και θα το κάψουμε για τα καλά. Ναι;
Θα κάνουμε παιδιά. Θα τα πούμε Ναθαναέλ, Μουχαμάντ.
Δεν με νοιάζει πια.
-Φίλα με. -Μη μ' αγγίζεις, τέρας.
Τι εννοείς; Τι έγινε;
Έκανα ό,τι ζήτησες. Σου είπα την αλήθεια!
Μόλις πριν λίγο είπες ότι μ' αγαπάς…
Κι η νέα αρχή;
Μωρό μου!
Γιαέλ, περίμενε. Τι έγινε; Η φαλάκρα φταίει;
Αυτό είναι;
Μωρό μου, άκου με, αγάπη μου. Είναι κληρονομική.
-Κι η μαμά μου είχε. -Θα πάρω την αστυνομία.
Μην την πάρεις, έχω μητρώο. Γαμώτο, ρε Γιαέλ!
Τα εμφυτεύματα δεν έκαναν δουλειά.
Πήγα 14 φορές στην Τουρκία! Έλα, ρε γαμώτο!
Τι έκανες, ρε μαλάκα;
Θέλω μαλλιά!
Τη γάμησα. Χωρίς την περούκα μου, είμαι σαν τον Μπουτεφλίκα.
Κοίτα, Ζακ. Δες τις κοπέλες.
-Αυτές δεν σ' αρέσουν; -Οι γεματούλες.
Ναι, οι γεματούλες. Αυτές σ' αρέσουν.
Ναι, ρε. Επειδή είναι εύκολες.
Έχουν χαμηλά στάνταρ. Έτσι μ' αρέσει. Τι λέει;
-Τι θέλεις; -Ένα σφηνάκι.
-Τεκίλα. -Εντάξει.
Σε ζητάει κάποιος. Κοίτα.
Είσαι εντάξει;
-Όλα καλά; -Ναι.
-Με γαμάς και μετά ρωτάς τι κάνω; -Ένα ποτό έριξα.
Δεν με νοιάζει το ποτό.
Για το πόκερ μιλάω.
Ήθελες να παίξεις κι έχασες.
Το μικρό μου χρυσωρυχείο.
Σήκω, τέλειο τραγούδι.
Άσε με! Τι θα κάνεις, νομίζεις;
-Μόνη νομίζεις ότι είσαι; -Τι θα κάνεις;
Το μπουφάν σου.
-Εγώ θα μείνω εδώ. Όλα καλά. -Κουνήσου.
Δεν παίζει να μη με πηδήξεις.
Έλα.
Έλα, ηλίθιε φορτιστή.
Τι σώμα έχεις, ρε γαμώτο;
Μέτριος κώλος, όμως.
Τι κοιλιακοί! Σφίξ' τους να βγάλω φωτογραφία.
-Άσε το κινητό σου. -Για φίλες μόνο.
Δεν είναι και δικές μου φίλες.
Καλά.
Χθες είχες πλάκα.
Ήμουν και μεθυσμένος. Ίσως γι' αυτό.
Σκατά, πώς σε είπαμε;
Με λένε Τιάγκο.
Σιγά. Σε λένε Τιάγκο;
Ναι, και;
Δεν μοιάζεις με Πορτογάλο.
-Επειδή δεν είμαι. Βραζιλιάνος είμαι. -Αυτό είναι πιο πιστευτό.
Κι εσύ; Θυμάσαι το όνομά μου;
Όχι.
-Δεν θα με ρωτήσεις; -Καλά, πώς σε λένε;
Στεφανί.
Όνομα για κανονική πριγκίπισσα. Και με μια κλανιά μαζί είναι…
Θα σου φτιάξω πρωινό. Προτιμάς αλμυρό ή γλυκό;
Όχι, ευχαριστώ. Φορτίζω το κινητό μου και θα καλέσω ταξί.
-Φεύγεις κιόλας; -Δουλεύω σε μία ώρα.
-Τι είπαμε ότι κάνεις; -Έλα, γιατί τόσες ερωτήσεις;
Πηδάω κάποιον όλη νύχτα. Θέλω να ξέρω ποιος είναι.
Εσύ με πήδηξες;
Θα είσαι μοντέλο εσωρούχων.
Κόφ' το. Απλή δουλειά έχω.
"Απλή δουλειά έχω".
Είμαι υπάλληλος σε εταιρεία δημοσίων σχέσεων. Καλά;
Καλά. Σκατά ζωή κάνεις.
-Ναι; Εσύ τι κάνεις; -Τίποτα. Παίρνω επίδομα.
Παράσιτο, δηλαδή. Απομυζάς το σύστημα κι ηθικολογείς σ' εμένα;
Ένα πράγμα σκέφτομαι.
Εσύ δεν είσαι άσος στο πόκερ; Και ζεις σε τέτοιο διαμέρισμα;
Κρατάω το στόμα μου κλειστό, για να μην μπλέκω.
-Σκάσε. Χέστηκα. -Γιατί τόση επιθετικότητα;
Έχω πονοκέφαλο και με βομβαρδίζεις με ερωτήσεις.
Ανασαίνεις και πάνω μου. Βρομάει η ανάσα σου.
Μου κάνεις και τη μυστήρια.
Έχω σάπιο δόντι. Εξού κι η ανάσα.
-Κι αν σου πω, θα νομίζεις ότι καυχιέμαι. -Με τίποτα.
-Δεν έχεις ιδέα σε ποια μιλάς. -Μάλλον αρχίζω να σε καταλαβαίνω.
Ξέρεις από κρυπτονομίσματα;
Εκείνη…
Εκείνη την απάτη;
Μ' εκείνη την απάτη θα βγάλω εκατομμύρια.
-Σίγουρα. Σιγά μην είσαι εκατομμυριούχος. -Δεν είμαι. Θα γίνω σύντομα.
LOL!
Φύγε. Πάρε τα πράγματά σου και κάλεσε Uber.
-Περίμενε. Συγγνώμη, ηρέμησε. -Άντε, φύγε.
Στεφανί, ηρέμησε. Απλώς νιώθω ότι με περνάς για βλάκα.
-Δεν μου κάνεις και για διάνοια. -Δεν σκέφτομαι με άδειο στομάχι.
Δεν μου πρόσφερες
πρωινό;
Καλά, θα σου πω. Το παίζω κουλ, αλλά μ' αρέσει να το συζητάω.
Στεφ, περίμενε λίγο πριν τα πιάσεις.
-Ναι; -Θα πλύνεις τα χέρια σου;
Δεν θέλω πικάντικο πρωινό, αν με πιάνεις.
Σοβαρά. Μόλις σκούπισες τον κώλο σου.
-Καλά, ρε. -Βάλε και σαπούνι.
Άκου να δεις.
Ένας πρώην μου ασχολιόταν με κρύπτο από παλιά.
-Εντάξει. -Επένδυσε όταν δεν άξιζαν τίποτα.
Ο τύπος έβγαλε τρελά λεφτά.
Πριν με παρατήσει, με έβαλε να αγοράσω πολλά Ε-Τρον.
-Τι; -Ε-Τρον. Κρυπτονόμισμα είναι.
Στην Αμερική το προφέρουν "Άι-Τρον".
Σαν να λες "σκατά" στα γαλλικά.
Ισχύει.
Κι ο πρώην σου πώς ήξερε ότι θα εκτιναχτεί;
Η εξόρυξη κρυπτονομισμάτων μολύνει πολύ το περιβάλλον.
Ναι, το ξέρω.
Αυτό απαιτεί λιγότερη επεξεργαστική ισχύ από άλλα.
-Καλά. -Είναι φιλικό προς το περιβάλλον.
Κατάλαβα.
Αφού δεν κατάλαβες τίποτα.
Φαίνεται, δηλαδή;
"Καλά. Κατάλαβα".
-Μα… -Ένα πράγμα πρέπει να ξέρεις.
Ψάχνουν όλοι το επόμενο μπίτκοϊν.
Και αυτό είναι το Άι-Τρον.
-Ναι, ακριβώς. -Ναι, κατάλαβα.
Κι η αξία του;
Ένα Ε-Τρον; 2.500. Αλλά ανεβαίνει συνεχώς.
Δυόμισι χιλιάδες;
Κι εσύ πόσα έχεις; Χωρίς αυτό που έχεσες πριν.
-Μεγάλη αηδία, ειλικρινά. -Χωρίς εκείνο έχω 546.
Και διαφωνώ. Ήταν πολύ χαριτωμένο.
Κάτσε, σκάσε λίγο.
-Έχεις 1,3 εκατομμύρια; -Εσύ είσαι καλός στα μαθηματικά.
Ναι, δεν είμαι μόνο ένας επίπεδος κώλος.
Πλάκα έκανα για τον κώλο σου.
-Μακάρι να είχα τον ίδιο. -Αλήθεια;
Ναι. Άντε, έλα δω.
Κάτσε. Περίμενε, Στεφ.
Νιώθω σαν θύμα επίθεσης.
Δεν θες να τα πούμε λίγο; Να γνωριστούμε;
Όχι.
Εντάξει.
Και μην πεις τίποτα για όλα αυτά.
Σε ποιον να τα πω;
Δεν έχω φίλους.
Δεν έχεις φίλους.
Όχι, περίμενε. Ναι; Κατευθείαν;
Είναι κι αυτός τρόπος γνωριμίας.
-Τι με θέλει ο Πεταλούδας; -Δεν ξέρω.
Δεν είπε τίποτα;
-Ξέρεις τι έκανες; -Τίποτα. Τι εννοείς;
Αυτό πες το στον ίδιο.
Πεταλούδα! Τι λέει, αδερφέ;
Με ήθελες; Πες μου, έχω να πάρω το παιδί από το σχολείο.
Έχω αργήσει, αδερφέ.
Γιατί τέτοια μούτρα, Πεταλούδα;
-Έρχεσαι στη λέσχη μου να με κλέψεις; -Τι;
-Τι λες, ρε Πεταλούδα; -Κόψε τις μαλακίες!
Σε είδαμε να κλέβεις στην κάμερα με την γκόμενά σου.
Εκείνη με τις εξυπνάδες.
Πεταλούδα, τους αφήνεις να σε επηρεάζουν.
Εγώ είμαι, ο Ουαλίντ! Όλα όσα περάσαμε;
-Έφαγες στο σπίτι μου. -Βούλωσέ το!
Πεταλούδα, φίλε μου.
Τέσσερα χρόνια δουλεύω για σένα.
Έχω δύο παιδιά. Λες να το έκανα;
Δεν ξέρω αν θα το έκανες.
Σίγουρα δεν θα το κάνεις πια.
Ναι, έκλεψα! Και λοιπόν; Άσε με! Τι έγινε που έκλεψα;
Τι θα κάνεις;
Ζιγκ ζαγκ με το μαχαίρι πεταλούδα! Φοβάμαι νομίζεις;
Κατσικομούρη! Τι θα κάνεις;
Ξέρεις ποιος είμαι; Ξέρεις ποιος φυλάει τα νώτα μου;
Όλοι από το Τραπ…
Κοίτα με. Κοίτα με πριν φύγεις.
Τώρα με φοβάσαι;
Τον φοβάσαι τον κατσικομούρη;
Ρε Πεταλούδα…
Τι μαλάκας που είσαι.
Γιατί κάνεις τρύπες σε όλους; Για τυρί τούς περνάς;
Έδειξε ασέβεια.
Επειδή σε είπε κατσικομούρη;
Αφού κατσικομούρης είσαι!
Κι εσύ; Χέστηκα που είμαστε ξαδέρφια.
Φύγε, σε παρακαλώ. Μια μέρα θα με μαχαιρώσεις με το ηλίθιο μαχαίρι.
Γουστάρω την αδερφή του.
Θα τη δω την άλλη βδομάδα. Τι θα πω;
Χέστηκα για τα ερωτικά σου.
Φυσικά και χέστηκες. Δεν καθαρίζεις εσύ εδώ!
Βρομάνε και τα πόδια του!
Έκανα ολυμπιακή πάλη παλιά.
Κι εγώ ρούφηξα τον Τσακ Νόρις.
-Του μοιάζεις. -Ρε μπάσταρδε.
Όχι, αλήθεια, είχα και διακρίσεις.
Με κατηγόρησαν για ντόπινγκ λόγω πολυκυστικής ωοθήκης.
Λόγω τι;
Βασικά, παρήγα πολλή τεστοστερόνη.
Κι ακόμη κι όταν με εξέτασαν, ήθελαν να πάρω ορμόνες.
-Για να πέσουν τα επίπεδα. -Μπάσταρδοι.
Αλήθεια. Και τα παράτησα όλα.
Κατάλαβα. Δεν ήθελες να χάσεις τα γένια.
Γιατί σου μιλάω; Δεν ξέρεις τίποτα.
Εγώ δεν ξέρω;
Ήμουν πρωταθλητής της Αγγλίας στο μποξ.
-Πού είναι η ζώνη σου; -Οι μαλάκες την πήραν πίσω.
Μου έκαναν εξετάσεις
και βρήκαν αναβολικά, μεθαμφεταμίνη, κλενβουτερόλη…
Ναι; Κι εσύ δεν είχες πάρει;
Είχα πάρει. Γεμάτος ήμουν.
-Εξού και τα μικρά αρχίδια. -Τι;
Μεταξύ μας, στάθηκες τυχερός.
Μπορεί να έχανες και τα μαλλιά σου. Αυτό θα ήταν χάλια.
Πού είναι το χειριστήριο; Άντε, παίξε.
Έλεος, σκατά το παιχνίδι.
Σκατά είσαι εσύ. Στο ρινγκ θα σε ξέσκιζα.
Τι λες; Με τόσο αδύναμα χέρια; Άσε με να καπνίσω.
Δεν ξέρεις από κροσέ.
Θα σου μάθω εγώ.
-Ναι; -Σήκω, Ανθρωπάκι της Michelin. Άντε.
Είμαι ο Ζαν-Κλοντ. Με κατάλαβες; Σε πάω.
Θα σου μάθω τα μυστικά του ξύλου. Το παν είναι η μεταφορά του βάρους.
Μεταφορά, Μπαπέ, σώμα, στήθος.
Ο Μπαπέ θέλει το στήθος σου. Να είσαι σε εγρήγορση.
Αστείο.
Αστείο; Μη γελάς, εκνευρίζομαι. Αγκωνιά.
-Οι ώμοι σε σειρά. -Ναι.
Ο ένας μπροστά. Πάμε.
Ορίστε.
Αυτό είναι κροσέ. Μου άλλαξες τα φώτα.
Σειρά μου. Έτοιμη, Τσακ Νόρις;
Εννοείται ότι θα σε διαλύσω.
Στεφ, σφίγγεις πολύ. Περίμενε.
Σταμάτα! Θα μου σπάσεις το χέρι!
Σταμάτα!
-Ελευθερώσου! -Πώς; Σκατά. Μάθε μου.
Σπρώξε τα πόδια μου προς τα πάνω. Και προς εμένα.
Μπάσταρδη.
-Με ανάβεις. -Τι φάση;
-Λαβή πάλης. -Ναι; Μ' αρέσει.
Δυνατό μουνί. Πήγε στους Ολυμπιακούς;
Ναι, πήρε το χρυσό.
Το πουλί μου δεν πήρε ούτε χάλκινο.
-Μη σφίγγεις. Χαλαρά. -Ναι;
-Άσχημη γκριμάτσα. -Ναι;
Δεν πειράζει.
-Τι κάνεις; -Σκασμός.
-Πουτάνα μου. -Πουτάνα σου.
-Θα έκανες πιάτσα; -Ναι. Πιο δυνατά.
-Πάντα. -Περίμενε λίγο.
-Τι είναι; -Βγάλε την μπλούζα σου.
Ο Τούπακ με κοιτά σαν να θέλει να μου την ανάψει.
-Εντάξει. -Γρήγορα.
Σκατά, τι τεράστιες κεραίες.
Πιάνεις Al Jazeera;
-Σκάσε. -Περίμενε.
Περίμενε.
Ναι. Πιο σιγά.
Γκριμάτσα; Σε αηδιάζω;
Δεν φταις εσύ.
Σκέφτομαι αηδιαστικά πράγματα. Είναι τεχνική.
Αλήθεια;
Τι πράγματα; Θα με ανάψουν.
-Με τίποτα. -Θα με ανάψουν.
-Πίστεψέ με. -Θα με ανάψουν. Πες μου.
-Γουστάρεις βρομιές; -Πολύ.
Είσαι βρόμικο κορίτσι; Σίγουρα;
Είμαι. Πες μου.
-Να σου πω; -Ναι.
Φαντάζομαι τον Ερίκ Ζεμούρ να χέζει πάνω μου.
Αηδία και μόνο!
Όχι τα μαλλιά! Άντε.
Άντε, πάμε. Ζωντάνεψε λίγο.
Γαμώτο, άργησα ήδη.
-Προς τα πού πας; -Προς τα κει.
Εγώ πάω από την άλλη. Κρίμα. Δώσε μου ένα φιλί.
Θα με πάρεις;
Πνίγομαι με τους ελέγχους στη δουλειά.
Θα μιλήσουμε, όμως.
-Εντάξει. -Ναι.
Ξέχασα έναν φάκελο.
Πρέπει να φύγω, άργησα. Η ζωή στο γραφείο.
-Ναι, φυσικά. -Ναι, φυσικά.
-Τι φάση; -Γύρνα το.
Τι κουτουλιά! Σαν τον Ζιντάν!
Ο φλώρος δεν ξέρει ξύλο.
Μας ξεφτίλισε κανονικά κι εσείς γελάτε;
-Ο γελοίος κυκλοφορεί ακόμη. -Θα τον βρούμε.
Σιγά.
Ρίξε το πτώμα του ντίλερ σε οξύ μη ρίξω εσένα.
Άντε, κουνήσου!
Ήρεμα, ρε φίλε.
Βρες την καριόλα που με έκλεψε.
Θα δει τι θα πάθει.
Εντάξει, ξάδερφε. Πάω.
Πικάσο, πήγες στον γιατρό που σου είπα;
Όχι, εντάξει είμαι.
Αυτό δεν είναι πια χέρι, βάφλα είναι.
Ρε μπρο, αλήθεια, σε πάω.
Αλλά με τέτοια μούρη, σεξ θα κάνεις μόνο με λεφτά.
Και με τον πληθωρισμό…
Δύσκολα τα πράγματα.
Πώς θα τον παίζεις χωρίς χέρι;
Θα πρηστούν τα μπαλάκια σου και θα πηδάς καναπέδες σαν σκυλί.
Σε κλουβί θα σε βάλουμε.
Δεν είναι δηλητηριώδες φίδι.
Γάμα τη βάφλα σου, τότε! Έλεος, ρε φίλε!
Πού βρίσκει τέτοιους βλάκες ο ξάδερφός μου;
-"Μόνο ένα κουπόνι"; Τι εννοείς; -Δεν γίνεται πολλά μαζί.
"Δεν γίνεται"; Μα δεν έχω λεφτά.
-Σας παρακαλώ, περιμένει κόσμος. -Κράτα αυτό.
-Έλα, Στεφ. -Κι αυτό. Δεν το θέλω. Ορίστε.
Αν δεν κρατήσετε τα κατεψυγμένα, θα τα πετάξω.
Δώσ' τα μου, τότε, ρε ηλίθια.
-Δεν είμαστε φίλες. Πώς μιλάς έτσι; -Σιγά μη σε είχα φίλη.
Υπάρχουν κι ηλικιωμένοι εδώ.
Θα πληρώσεις εσύ;
-Θα σε χαστουκίσω. -Τι θα κάνεις;
-Θα πληρώσω εγώ. -Μαλάκα.
-Τι θα κάνεις; -Ηρέμησε.
Άκου τον μπαμπά σου!
Έχει ξεφύγει.
-Βούλωσέ το. -Ολόκληρο αεροπλανοφόρο πήρες!
-Έλα, αρκετά. -Έτσι είναι;
Εδώ έχει φτάσει η ανθρωπότητα;
-Άφησέ με. -Τι θες; Μην την αγγίζεις!
-Αρκετά. Φύγε τώρα! -Πάμε, έλα.
-Στεφ, κάτι δεν έχω καταλάβει. -Τι είναι;
Γιατί δεν εξαργυρώνεις Ε-Τρον;
Όσο περιμένω, τόσο αυξάνονται τα λεφτά. Βασικά μαθηματικά.
Ναι, αλλά δεν θα παλεύαμε με τους φύλακες.
Ρε φίλε, δεν βλέπεις; Δεν με νοιάζει τι λένε για μένα!
Το βλέπω, μην ανησυχείς.
Κάνω απλή ζωή 25 χρόνια τώρα. Μπορώ να συνεχίσω.
Μπορεί να λες και μπούρδες.
Τι είπες;
Στεφ, λες ότι είσαι εκατομμυριούχος, αλλά μαλώνεις για κουπόνια.
Περίεργο δεν είναι;
Στερεότυπο;
Μια πλούσια δεν μπορεί να μην έχει λεφτά για ψώνια;
Όχι.
-Βασικά μαθηματικά. -Καλά.
Δεν θέλω ούτε οίκτο ούτε συμβουλές.
-Άντε γεια. -Περίμενε.
Μη μου μιλάς, είπα!
-Πάρε τα τριαντάφυλλα. -Άντε γαμήσου.
Έχεις άθλιο μουστάκι.
-Σαν το δικό σου είναι. -Βούλωσέ το.
Σκατά.
Επάνω είναι. Έλα.
Ούτε καν.
Εκεί. Έλα.
Γαμώτο!
Κουνουπίδι.
Έγινες κι αράχνη τώρα;
Θα σε πιάσω από την άλλη. Κουνήσου.
Σε ικετεύω!
Σε ικετεύω, άνοιξε το παράθυρο. Σε παρακαλώ.
Θα πεθάνω! Ξύπνα, γαμώτο. Άνοιξε το παράθυρο, σε παρακαλώ.
Γαμώτο.
Όχι!
Γι' αυτό βρομάει εδώ.
Σκατά.
Γεια σου, Γιούσεφ. Συγγνώμη που σε ξυπνάω Πέμπτη απόγευμα…
Όλη μέρα ήμουν σε συνεντεύξεις για δουλειά.
-Μεγάλη μέρα. Δεν τεμπέλιασα. -Δεν με νοιάζει.
Αλήθεια;
Ήρθα να πάρω κάτι. Αφήνω και το κλειδί. Κοιμήσου πάλι.
-Περίμενε. -Τι;
Δεν ξέρω. Δεν μου λες τίποτα.
Τα πηγαίναμε πολύ καλά. Έχεις τίποτα να πεις;
Έχω, ναι.
Ο μπαμπάς δεν πληρώνει άλλο το νοίκι. Αν θες, πλήρωνέ το εσύ.
Ναι, δίκιο έχει ο πατέρας σου.
Κι εγώ το σιχάθηκα το μέρος.
Χθες δύο τέρατα πηδιόνταν στην πισίνα.
-Κόψε τις μαλακίες. -Αφού τις λατρεύεις.
Καλά λες. Τώρα που το σκέφτομαι, μάλλον μόνο αυτές έχεις.
Η ζωή σου είναι χάλια πια.
Πες το, ξέρω ότι περνάς χάλια.
Ναι, κάποιες φορές μού λείπεις.
Αλλά νιώθω πολύ καλύτερα πια.
-Όπως όταν έκοψα το τσιγάρο. -Λες κι εσύ αστεία;
-Ναι, άλλαξα. -Κι εγώ, μωρό μου.
Τ' ορκίζομαι.
Δύσκολα θα εμπιστευτώ ξανά άνθρωπο.
Μείνε μαζί μου. Είσαι καταδικασμένη.
Θα παντρευτούμε, κι όλα καλά.
Ξέρεις, Γιούσεφ…
Έτσι σε λένε όντως;
Πίστεψέ με, δεν το επέλεξα εγώ.
Αν δεν είχες πει ψέματα, θα σ' αγαπούσα.
Τι λες, ρε μωρό μου; Εγώ πάντα σ' αγαπούσα.
Δεν βλέπεις ότι μένω ξάγρυπνος;
Κι οι συνεντεύξεις ψέμα ήταν.
Γιαέλ, άκου.
Στη ζωή της μάνας μου, τέλος τα ψέματα.
Είσαι πανέμορφη όταν κλαις.
Περίμενε, έχεις λίγη μύξα. Ορίστε.
Μ' αγαπάς;
Τιάγκο!
Ποιος είναι ο Τιάγκο;
Ο Τιάγκο; Ο νέος μου συγκάτοικος.
Ήθελε να βρει καθαρίστρια. Έτσι εξηγείται ο χαμός.
Μισό. Τιάγκο;
Τιάγκο, αδερφέ;
Κουλ είναι. Γράφει χιπ χοπ.
-Φτάνει, φεύγω. -Τιάγκο!
Άσε με!
Τιάγκο; Έλα να τον γνωρίσεις, είναι πολύ καλός.
Γαμώτο, περίμενε…
-Μωρό μου, περίμενε… -Καλή σου τύχη.
Στεφανί, καθάρισε το μπάνιο. Έχει σκατά παντού.
Για τι σε πληρώνω; Μωρό μου, πού πας;
-Φτάνει, τέλος! -Όλοι ψέματα λένε! Εγώ φταίω;
-Ένας άχρηστος είσαι! -Θα δεις όταν περάσω με τη Maserati!
Πρώτα πλήρωσε το νοίκι!
Σιγά το δύσκολο. Έχω τον Τιάγκο.
Το μοιραζόμαστε 50-50.
Πώς έρχεσαι έτσι;
Τι μαλακίες λες; Καθαρίστρια;
Ήμουν με την πρώην μου.
Τι να έλεγα; "Από δω η Στεφ, η γκόμενα που πηδάω όλη μέρα";
Δεν είδες ότι έκλαιγε; Δεν είμαι μαλάκας.
Ας έβρισκες κάτι άλλο να πεις.
Κάτι έπρεπε να πω. Πλάκα έχεις. Όλα εσένα αφορούν.
Τιάγκο, συγγνώμη. Όλη μέρα σκρόλαρα στα σόσιαλ.
Διάβασα πολλά τρελά.
Σαν τι;
Μια κοπέλα είχε 30 χιλιάρικα σε κρύπτο. Το έμαθαν κάποιοι
και πήγαν σπίτι της, την έδεσαν και τη βίασαν.
Κι έχω γίνει παρανοϊκή. Νιώθω ότι μ' ακολουθούν.
Έλα, Στεφ. 27 ακόλουθους έχεις.
-Σιγά, χαλάρωσε. -Ναι, πρέπει.
Είσαι κατακόκκινη. Διαβολάκι θυμίζεις.
Μπορείς να κρατήσεις για λίγο το φλασάκι μου;
Χωράνε τα Ε-Τρον στο άθλιο κρανίο;
Ναι, κι αν το χάσω, πάνε όλα. Για πάντα.
Περίμενε λίγο, Στεφ. Αυτό που μου ζητάς είναι τεράστια ευθύνη.
Δεν σου δίνω τον κωδικό.
Και γιατί όχι;
Για να μην έχουμε πρόβλημα αν σε πιάσουν.
"Να μην έχουμε πρόβλημα"…
Δεν θέλω να φάω και ξύλο.
Υπομονή μέχρι να πουλήσω τα Ε-Τρον μου.
-Μάλιστα. -Θα σου δώσω κι εσένα.
-Θα σου δώσω το ένα τέταρτο. -Δεν άκουσα καλά.
Ένα τέταρτο ή ένα τρίτο;
-Ένα τρίτο; -Πολλά θες.
Πολλά; Φαντάσου αυτό το σκηνικό.
Φαντάσου το λίγο.
Σταματήστε, της Στεφ είναι!
Εγώ δεν έχω καμία σχέση. Δεν ξέρω για το κρανίο. Όχι στον κώλο…
Καλά, πάρτε τα όλα.
-Ένα τρίτο, λοιπόν; Σύμφωνοι; -Όχι ένα τρίτο. Ξέχνα το.
Έτσι λες; Καλά, πάρε το φλασάκι σου
και μη με μπλέκεις σε μαλακίες.
Καλά.
Εσύ είσαι τέρμα τσιγκούνα.
Για δείξε μου τα χέρια σου. Τα χέρια μιας τσιγκούνας. Άπληστη.
Άντε, πάρ' το!
-Ένα τρίτο. -Εσύ είσαι ο άπληστος.
Ποιος νοιάζεται; Τόση ώρα λέμε για τέταρτα, για τρίτα, για μισά.
-Τα μοιραζόμαστε όλα. -Ναι.
Δεν είμαστε υλιστές. Σωστά, τσιγκούνα μου;
Πρόσεχε με τα τσιγκούνικα χέρια.
Μόλις πάρω το μερίδιό μου,
θα ξεχρεώσω, θα επενδύσω σε ακίνητα,
θα έχω Rolls Phantom και θα κάνω παιδιά με τη Γιαέλ.
Τέσσερα διαβολάκια. Ναι.
Νομίζεις ότι θα γίνεις πλούσιος με ένα φλασάκι;
Γιατί όχι;
Ναι, γιατί να μη δώσεις το ένα τρίτο της περιουσίας σου σε έναν τυχαίο; Γιατί;
Για να φυλάει τα κρυπτονομίσματα; Λογικό.
Τι έχεις πάθει; Τι θέλεις;
Γιους! Όταν σε γνώρισα, έπιανες κορόιδα γκομενάρες!
Τώρα σε γέλασε μια αλκοολική.
Είναι κι αλκοολική;
Ξέρεις τη ζωή της; Μη μιλάς, ρε.
Ψάχτηκα με τα κρυπτονομίσματα. Έκανα μερικές επενδύσεις…
-Να τος ο μαλάκας. -Τα Ε-Τρον είναι στα πάνω τους.
Η αξία όλο ανεβαίνει.
Ναι; Τι, ζηλεύεις…
Τι κάνεις;
Γαμώτο!
-Έλα δω! -Άφησέ τον!
Έλα, σήκω.
Κουνήσου, σε παρακαλώ!
Περίμενε!
Σταμάτα, σε παρακαλώ.
Μην κουνιέσαι.
Άντε, γαμήστε τον.
-Πεταλούδα… -Δεν υπάρχει Πεταλούδας.
Σήκω όρθιος.
Μ' αηδιάζεις.
Άκουσέ με.
Σ' το ορκίζομαι, θα σε ξεπληρώσω.
Δηλαδή, θα κάνεις ό,τι θες και μετά απλά θα μας ξεπληρώνεις;
-Σου έχω μία ερώτηση. -Τι ερώτηση;
Να σου κόψω τη γλώσσα ή το πουλί;
Τι να την κάνω τη γλώσσα χωρίς πουλί;
Το παντελόνι του.
-Περίμενε, Πεταλούδα! -Ακίνητος.
Θα σου δώσω 50 χιλιάρικα σε τρεις μήνες! 50!
Το παντελόνι!
Εντάξει, 100.000. Περίμενε, σε παρακαλώ. Θα σ' τα δώσω, τ' ορκίζομαι.
-Βρήκα χρυσωρυχείο! -300.
Έχεις δέκα μέρες, καράφλα.
-Τέλεια. Σ' ευχαριστώ. -Δρόμο τώρα.
Πολλά τα 300, αλλά θα τα βρω.
Ετοιμάζω κάτι τρελό. Θα τα χάσεις, ρε φίλε. Κοίτα με.
Αν σε δέκα μέρες δεν έχεις τα λεφτά,
θα κόψω ο ίδιος το πουλί μου. Θα το φάμε μαζί.
Κόψε τις μαλακίες με το πουλί σου και φύγε. Δρόμο, ρε άχρηστε!
Πεταλούδα, μου…
Μου δίνεις τα μαλλιά μου;
Ευχαριστώ.
Τα μαλλιά μου.
Είσαι τίμιος.
Ρε μπρο.
Αλήθεια θα φας το πουλί του;
Τι βλάκας…
Καλά είσαι, παϊδάκι;
Καλά. Εσύ, μεγάλε;
Για πες. Φαίνονται οι μελανιές;
-Εντελώς όμως. -Αλήθεια;
Τι έγινε;
Προπόνηση με τον Σιρίλ Γκανέ.
Μεταξύ μας, μια χαρά τα πήγα.
Σε ξέσκισε, έτσι;
Ναι. Πάω για δουλειά.
Εντάξει. Θα φύγω.
Όχι, τι κάνεις; Κράτα μου το σώμα σου ζεστό.
-Αλήθεια; -Αλήθεια.
Καλή μέρα να 'χεις.
Δώσε μου βρόμικο φιλί.
-Τι κάνεις; -Δεν έχουμε χρόνο;
Όχι. Έχω παρουσίαση σε πέντε λεπτά.
Δεν μπορώ. Έλα, Στεφ…
Μην ανησυχείς, απόψε θα σε ξεσκίσω.
-Τέλεια. -Ναι.
-Θα είμαι το χαρτάκι σου. -Θα σε κάνω κομματάκια.
Ρε φίλε, γιατί συνεχίζεις τα ψέματα; Απίστευτο.
Εκεί ήταν όταν τα έβαλες με όλο το καζίνο. Δεν ήταν;
Τι φάση; Τι το θες αυτό;
Μίλα της. Θα σου δώσει κρυπτονομίσματα.
Θα τα δώσεις στον Πεταλούδα, και τέλος.
Τέτοια έκανες και με την πρώην σου.
Δεν βλέπεις ότι εσύ με πιέζεις να κάνω μαλακίες;
-Τι; -Πήρα το μάθημά μου.
-Δεν φαίνεται. -Η ζωή είναι απλή.
Αν αρχίσεις τα ψέματα, μετά δεν λες ποτέ την αλήθεια. Τέλος.
-Αυτό το μάθημα πήρες; -Καλά.
Για πες. Τι γίνεται κάθε φορά που σ' ακούω;
Χειροτερεύουν όλα. Μοιάζω με Κύκλωπα.
-Τώρα φταίω εγώ; -Φυσικά! Ποιος άλλος;
-Απίστευτο. -Κράτα τις ηλίθιες ιδέες σου.
Μην ανησυχείς, έχω σχέδιο. Κάνω ότι δουλεύω όλη μέρα.
Ότι δεν με νοιάζουν τα λεφτά της. Θα την πάω στο λούνα παρκ.
Θα της πάρω τσούρος με Nutella, θα τα χώσω στο μουστάκι της και τέλος…
Όταν πουλήσει, ξεπληρώνω, βρίσκω τη Γιαέλ, κι άντε γαμήσου!
Με πόσες πήγες μετά τη Στεφ;
Με καμία. Και;
Όταν ήσουν με τη Γιαέλ, είχες κι άλλες.
-Τη γουστάρεις. -Τι λες; Κακάσχημη είναι.
Δεν σέβεσαι τίποτα, ρε.
-Κάνε στην άκρη. Θα πάω με τα πόδια. -Είμαστε μακριά.
Χέστηκα. Έχω οκτώ ώρες για χάσιμο.
Άσε με και στο Πικαρντί αν θες.
-Κοίτα το τυφλό σημείο. -Όλο το αμάξι τυφλό σημείο είναι.
Βρετανικό σαράβαλο, τίποτα δεν βλέπω.
Εντάξει, τσάο.
-Γιους! -Τι;
Αφού έχεις χρόνο, έλα να βοηθήσεις με τα αμάξια. Θα χαρώ πολύ.
-Είσαι ωραίος, γλυκομίλητος… -Ξέχνα το.
Σκατά αμάξια, σκατά συμβουλές.
Σοβαρά τώρα;
Τι αμάξι είναι αυτό;
Πάρε δρόμο, τότε.
-Τι έπαθες; -Δρόμο!
Πολύ εύκολα τα παίρνεις.
-Έξω! -Μη μ' αγγίζεις.
-Φύγε! -Θα φας μπουνιά.
-Άχρηστε. -Μαλάκα…
Το χερούλι!
-Πάρε το ηλίθιο χερούλι σου. -Πουτάνας γιε!
Τι είπες;
Τι έχω πει για τις μητέρες;
Δεν την ξέρεις καν τη δικιά σου.
Γαμώτο. Άνοιξε. Ζακ, άνοιξε, ρε γαμημένε!
-Fendi είναι; -Fendi, ναι.
-Γνήσιο δέρμα; -Όχι γνήσιο, αλλά…
Έλα τώρα, σαν πλαστικό είναι.
-Έλα… -Καλά. Πόσα θες;
Οι δύο στα 220.
Πόσο συχνά έρχομαι εδώ;
Δεν έχεις πελάτες. Κάνε κάτι καλύτερο. 200.
Καλά. Εντάξει, αδερφέ.
Έλα, πάρε αυτό. Πεινάς;
-Θέλεις γρανίτα; -Για άστεγο με πέρασες;
Έχω πέντε ευρώ. Η προκαταβολή.
-Πέντε ευρώ… -Μόνο πεντακοσάρικο έχω.
-Θα το πάρω. -Αυτό;
-Φυσικά. -Γιατί δεν το λες;
Τρελάθηκες;
Πάρε 500. Θα βάλεις και… Έχεις Louis Vuitton;
-Έχω. -Αυτήν τη Louis Vuitton.
Εντάξει.
Γαμώτο.
Πιάστε τον!
-Γεια σας. -Γεια.
-Συγγνώμη που ενοχλώ. -Δεν πειράζει.
Έχω πτήση σε δυόμισι ώρες.
Ήμουν σε μια έκθεση. Είπαν ότι είμαι όμορφος…
-Δουλεύω για τη Fendi. -Σε έδειραν;
Όχι, καμία σχέση. Είμαι και πυγμάχος.
Ινφλουένσερ. Σας δίνω δύο τσάντες.
Είπα ότι δουλεύω σε ανεμογεννήτριες.
Να πούμε 300; 300 ευρώ;
Στα 150; 150 ευρώ;
-Θα φέρω μετρητά. -Για την παραλία…
-Όμως… -Τι;
-Δεν έχει ετικέτα. -Δεν έχουν πια.
-Ήταν γραφτό. Έχω 200 στην τσέπη μου. -Με τίποτα.
Άσε μας, ρε απατεώνα. Νόμιζες ότι θα με κοροϊδέψεις;
-Τι θες, μωρή; -Άντε να λούσεις τα μαλλιά σου.
-Μαλάκα. -Μάζεψέ το.
Λες να ενδιαφέρομαι για Fendi;
Μάλλον για μπουνιά ενδιαφέρεσαι. Δρόμο.
-Είσαι σοβαρός; -Φύγε. Σαν κομμούνι είσαι.
-Καλά, 20 ευρώ. -Σοβαρά;
Ναι, εντάξει.
Ψεύτικη είναι, έτσι κι αλλιώς. Με το μαλακό.
-Γρήγορα. -Αυτός είναι.
Σταμάτα!
Για δείτε εδώ μια κουκλίτσα.
-Καλά είσαι; -Πώς ήταν η μέρα σου;
Ξέρεις, όπως πάντα. Όλο τις δουλειές των άλλων κάνω.
Ο ηλίθιος ο Μαρτίν ούτε φωτοτυπίες δεν ξέρει να βγάζει.
Δεν ρώτησαν για τα μούτρα σου;
Ναι, άκου να δεις. Είπα ότι είμαι θύμα ενδοοικογενειακής βίας.
Ετοιμάσου, το πρωί θα σε συλλάβουν.
Θα τη συλλάβουν… Τι λέει, φίλε;
Ποιος είναι αυτός;
Ο Ναζίμπ. Φίλος μου. Έχει οντισιόν αύριο και θέλει βοήθεια.
Τι οντισιόν;
Μην ανησυχείς. Ηθικό φεμινιστικό πορνό.
Οργασμοί από παντού.
"Θεέ μου, δεν το πιστεύω!"
Καμία σχέση. Ερωτικό δράμα. Τραγωδία, ας πούμε.
Για το Netflix. Χάλια θα είναι.
Αλλά θα παίζει κι ο Αρτούς.
-Ο Αρτούς; -Ο Αρτούς.
Σπουδαία ταινία, τότε.
Μία σκηνή μάς έμεινε. Να μείνει για φαγητό;
-Βασικά… -Γιατί ρωτάς; Είναι πολύ χαλαρός.
Κάτω τα χέρια.
Κατάλαβα γιατί. Εντάξει.
Σ' το είπα, είναι χαλαρός.
-Πώς σε λένε; -Τιάγκο.
Τιάγκο; Σίγουρα;
Δεν θέλω να σου μιλήσω.
Η Στεφ είναι φοβερή ηθοποιός.
Θα πίστευες ό,τι κι αν έλεγε. Είναι τέλεια στον αυτοσχεδιασμό.
Σιγά. Εσύ είσαι καλύτερος.
Καλύτερος; Εμένα δεν με παίρνουν πουθενά.
-Ούτε σε ηλίθιες διαφημίσεις για τυρί. -Όλο ρόλους για λευκούς κυνηγάς.
Τι; Έχεις δει για τι ρόλους με θέλουν;
Ντίλερ, ληστής, ή πίπα σε ανεξάρτητη ταινία; Όχι.
Ο τέλειος ρόλος.
-Ξεκαρδιστικός. -Δεν κάνω πλάκα.
Να με χρηματοδοτήσεις με τα κρυπτονομίσματά σου.
Εννοείται.
Φοβερό τιραμισού.
Τι κάνω;
Πού είμαι; Παρίσι ή Νάπολη; Κλείνω τα μάτια, και παντού βέσπες.
Βασικά, ξέχνα την ταινία.
Εστιατόριο να ανοίξουμε.
Τελείωσες; Φτάνει, τι σ' έπιασε;
Πέμπτο ποτήρι; Αρκετά δεν κοκκίνισες;
-Καλά είναι. Θυμίζει την Κέιτ Μος. -Θα κόψεις το γλείψιμο;
Τέλεια.
Σαράβαλο είναι. Γιατί το φωτογραφίζεις;
-Όχι, χαλάρωσε. -Όχι…
Ακούστε.
Διαλέγετε όποιο θέλετε και σας πάω βόλτα.
Σαλάμ αλέκουμ, αδέρφια. Θα κάνετε βόλτα;
-Toyota δεν είναι; -Έχεις καλό μάτι, αδερφέ.
-Πας να μας κοροϊδέψεις; -Όχι, προφανώς είστε γνώστες.
-Για καλό το είπα. -Μακρυμάλλη.
Θες να μας κάνεις χαρούμενους; Πες μας για τον φίλο σου.
-Τον Γιους; -Δεν ξέρω.
-Κάθε μέρα αλλάζει όνομα. -Αυτός είναι.
Κάτι ετοιμάζει λέει. Ισχύει ή να τον σκοτώσω;
Όχι, ισχύει. Βρήκε χρυσωρυχείο.
Νομίζω ότι μιλάμε για εκατομμύρια.
Εκατομμύρια; Μην τραυλίζεις.
Ο Γιους είναι αδερφός μου. Δεν μιλάω για δουλειές άλλων.
Δεν θέλω να σε γαμήσω δίπλα στους πελάτες σου. Προσπάθησε.
Ξέρετε από κρυπτονομίσματα;
Ναι, ξέρω. Μπίτκοϊν, Εθέριουμ κλπ.
Απάτη που με γάμησε.
Ο Γιους βρήκε γκόμενα με καλές επενδύσεις.
Βασικά, την ξέρεις.
Αυτή που τον διέλυσε στο πόκερ.
Φυσικά και τον διέλυσε. Η πουτάνα έκλεβε με τον ντίλερ.
-Όντως; Κακό αυτό. -Άντε, μίλα.
Μαζί του μένει.
Την περιμένει, για να σε ξεπληρώσει.
Θα το κάνει, τ' ορκίζομαι.
Μην αγχώνεσαι, φίλε.
Δεν θα τον πειράξουμε. Δεν μας είδες, έτσι;
Δεν είδα κανέναν.
Ελάτε πάλι όποτε θέλετε.
Δεν θέλεις να ξανάρθουμε. Το ορκίζομαι. Και το ξέρεις.
Αλήθεια, δεν θέλω.
Χάρηκα.
Αν ξανάρθουμε, θέλω να μπω για βόλτα σε σαράβαλο.
Αν το κάνεις, θα σε μαχαιρώσω. Εντάξει;
Καλά…
-Βάρα. Λίπος. -Λίπος.
-Ψωμάκια. -Ψωμάκια.
-Λίπος. -Λίπος.
-Ψωμάκια, λίπος. -Ψωμάκια, λίπος.
Λίπος, ψωμάκια.
-Έλα τώρα. -Με κάνεις να γελάω.
Δοκίμασε αποφυγή.
Ψωμάκια, λίπος…
-Εντάξει. -Πάμε.
Ψωμάκια, λίπος, αποφυγή.
Με εκνευρίζεις. Κάν' το.
Ανθρωπάκι του Michelin! Διώξ' τα όλα.
-Michelin! -Με ενέργεια. Michelin!
-Michelin! -Άντε.
-Michelin! -Άμυνα.
Λάθος το κάνεις.
Είσαι τρελός. Γαμήσου κι εσύ και το ανθρωπάκι σου.
-Συγγνώμη… -Τέλος, μου την έσπασες.
Άσε με να καπνίσω.
Τι κάνεις;
-Το σαράβαλό σου δεν προχωράει. -Θα το δω στο σπίτι.
Κάτι έχει χαλάσει. Κανένα μπουζί;
Σπρώξε μαζί μου.
Έτσι! Ανεβάζουμε ταχύτητα.
Πρέπει να σου πω κάτι, Στεφ.
Τι είναι;
Έχω τάσεις αυτοκτονίας. Θα αυτοκτονήσω!
Γύρνα το κεφάλι σου.
-Έτσι; -Χάλια. Συνέχισε.
-Με ξεσήκωσες. Θα χορέψω. -Άντε, Μπαλαντούρ.
Σαν τον Μπαλαντούρ. Εντουάρντ…
Δεν με προσέχεις.
Γαμημένο μπουζί.
Χαλάρωσε, γαμώτο.
Ομορφιά μου.
Σταμάτα, μωρό μου.
-Σταμάτα! -Πρόσεχε!
Σταμάτα!
Ηλίθιος σερβιτόρος!
"Καναπεδάκι σοκολάτας σε κρεβάτι δυσλεξικού σμέουρου". Μους είναι.
Αρκετά, Στεφ, κλείσε το στόμα σου.
Αηδία. Λες κι έχεσαν στο στόμα σου.
-Είσαι τόσο αηδιαστική. -Ναι;
Συνήθισέ το.
Όταν τα πουλήσω όλα, σε τέτοια εστιατόρια θα πηγαίνουμε.
Ναι, παρεμπιπτόντως,
πότε θα το κάψουμε;
-Σύντομα. Θα φας το γλυκό; -Όχι. Ορίστε.
-Ευχαριστώ. -Σύντομα σύντομα ή απλά σύντομα;
Σύντομα σημαίνει σύντομα…
Στεφ, όλο "σύντομα" λες, αλλά δεν γίνεται τίποτα.
Όποτε αποφασίσω, μη με πρήζεις.
Μου χάλασες την όρεξη.
Μετά από τόσα που έφαγες. Σύντομα, λοιπόν.
Έχετε τελειώσει;
-Ναι, τελειώσαμε. -Έναν καφέ, ένα ποτό;
Δεν πίνω, αλλά μπορεί να με πείσεις αν συνεχίσεις μ' αυτήν την προφορά.
-Από πού είσαι; -Μαντέψτε.
-Αλγερία; -Μόνο τον λογαριασμό. Ευχαριστώ.
Τι θέλει αυτή;
-Τη δουλειά της κάνει. -Σε είδα.
Μου άρεσε η προφορά της.
Οι προφορές είναι σαν ταξίδια.
Παρεμπιπτόντως, θες να γυρίσουμε τον κόσμο;
Ναι, εννοείται. Αν θες κι εσύ.
Αν τα πουλούσα όλα αύριο, πού θα με πήγαινες;
Πες ό,τι σου 'ρθει.
Θα σε πήγαινα για πλαστική.
Γιατί;
Για το μέτωπο.
Τι έχει; Δεν σ' αρέσει;
Όχι, είναι τέλειο. Για αεροδιάδρομος.
Βοήθεια. Αναγκαστική προσγείωση στο μέτωπο της Στεφανί.
Το αίτημα έγινε δεκτό.
-Θα πέσουμε… -Μιλάς σοβαρά;
-Δεν είμαι αστείος; -Όχι όταν μιλάς σοβαρά.
Τι θα κάνεις με το μερίδιό σου;
-Εκτός από το να με παρατήσεις. -Τι έπαθες;
Έλα, Τιάγκο, δεν είμαι ηλίθια. Με θεωρείς άσχημη.
Ανοησίες. Και δεν καταλαβαίνεις και κάτι.
Όταν πλουτίσεις,
θα ανέβεις επίπεδο. Όταν έχουν λεφτά, όλοι ωραίοι είναι.
Ο Ρονάλντο ήταν σαν τον Σκαθαροζούμη.
Δεν θα κάνω εγχείρηση.
Πόσες φορές θα σου πω ότι δεν με νοιάζει η γνώμη των άλλων;
Όπως το φόρεμα που έβαλα για σένα.
Δεν σε ξανακούω. Σαν πόρνη είμαι.
Τα λεφτά δεν θα με αλλάξουν.
Τι κοιτάς εσύ;
Στεφ.
Φυσικά. Χαλάρωσε.
Εμάς δεν μας νοιάζει η εμφάνιση.
Αλλά το πιγούνι σου λίγη δουλειά τη θέλει.
Εντάξει, αρκετά. Φεύγω.
Περίμενε, Στεφ.
-Άσε με. -Πληρώνω κι έρχομαι.
Καλησπέρα.
Εμπρός; Περίμενε. Το τζετ δεν είναι έτοιμο;
Ξέρεις πόσο μου κόστισε; Φυσικά και ξέρεις, ρε άστεγε.
Συγγνώμη. Άκου να σου πω…
-Άσ' τα αυτά. Θα το κανονίσω. -Κύριε.
Ναι, ένα λεπτό. Άκου.
-Θα έρθω στο Μονακό με το ελικόπτερο. -Μπορείτε να πληρώσετε;
Συγγνώμη… Δέχεστε Amex;
Ναι.
-Βάλε φιλοδώρημα 100 ευρώ. -Εντάξει. Ευχαριστώ.
-Και δώσε μου και τον αριθμό σου. -Εντάξει. Θα περιμένετε εδώ;
-Μην ανησυχείς. Δεν φεύγω. -Επιστρέφω.
Τι έλεγα;
Θα έρθω με τον χαρτοφύλακα και τα λεφτά. Θα καταλάβεις…
-Κύριε! -Πλάκα έκανα!
Δεν έχω ελικόπτερο! Είμαι άφραγκος!
Ρε, σίγουρα έχει λεφτά αυτός;
Οι πιλότοι!
Άσ' τα αυτά, ρε φίλε. Δώσε τον σκύλο μου.
Τι μαλακία είναι αυτή; Χάλια η μηχανή. Αργό αμάξι.
-Τι; -Και βιάζεστε;
Όριο ταχύτητας στα 50. Στο Παρίσι είσαι.
Σ' το είπα ότι είναι απατεώνας.
Το σημαντικό είναι η εμφάνιση. Και δείχνατε πολύ κουλ.
Άσε με, ρε. Δεν είμαι φίλος σου. Θες να σε δείρω;
Τα λεφτά μου πίσω ή τρως ξύλο. Κατανοητό;
-Κατανοητό μα λίγο αγενές. -Μη γελάς, ρε.
Αν δεν με πληρώσεις, θα σε γαμήσω, κοκαλιάρη.
-Άσ' τον. Τι έγινε; -Θέλει 80 ευρώ πίσω.
Όλα αυτά για 80 ευρώ. Δώσ' τα στους βλάκες.
Δώσ' τα. Τέλος. Τσιγκούνη.
Ορίστε, αδερφέ.
-Είσαι καλός άνθρωπος. -Καλός;
Για κοίτα με πρώτα.
Είπα, κοίτα με!
Αν δεν θες να χώσω την κεφάλα σου στον κώλο του σκύλου,
πάρε τον κοβιντομούρη και δρόμο!
Έχεις δει το μέγεθος του κεφαλιού του;
Σιγά μη χωράει.
Το βρίσκεις αστείο, Ρατατούη; Να δούμε αν χωράει;
Μπορεί και να χωράει. Τα λεφτά στο παντελόνι σου;
-Δεν θα τα ξαναδώ; -Μεγάλο κεφάλι, γρήγορη σκέψη.
Ναι, ακριβώς. Αλλά τα λεφτά…
Έλα. Σκάσε τώρα.
Φύγε μη φας ξύλο. Πάρε δρόμο.
-Ούτε χείλια δεν έχεις… -Δεν παλεύεις με τέτοιον.
Ζακ, πρέπει να μιλήσουμε.
Θα μου δανείσεις λίγα μετρητά; Έχω μπλέξει.
Δεν σου φτάνουν τα 80;
Σοβαρά τώρα, θα τρελαθώ.
Έχω μπλέξει άσχημα.
Αδερφέ, αλήθεια…
Είπα στον Μπορίς να μην ποστάρει.
Τον μαλάκα. Είναι στο γιοτ με την πρώην μου,
κι εγώ με μια βρομιάρα;
Έμαθα κάτι για τη Στεφανί που δεν θα σ' αρέσει.
Τι έγινε τώρα;
Θυμάσαι το πόκερ;
Τιάγκο, μεγάλε! Κοίτα τον, σαν μοντέλο περπατάει…
Σκάσε εσύ.
Όλα καλά; Παραγωγική μέρα;
Ναι, πολύ. Η δική σου;
-Ακόμη να μάθεις να καθαρίζεις; -Η δουλειά;
Το φωτοτυπικό του Μαρτίν;
Κανένα νέο από τον ντίλερ φίλο;
Μου κάνεις εσύ κήρυγμα;
Λες να μην ξέρω ότι είσαι άφραγκος;
Παιδιά, εγώ την κάνω. Στεφ, δώσε μου έναν μπάφο.
Ναι, είμαι άφραγκος. Θες να μάθεις γιατί;
Μου την έφερε μια απατεώνισσα.
Τσιγαράκι; Μετά έφυγα.
Φύγε από δω. Πάρε δρόμο.
Για ηρέμησε. Δεν ήταν προσωπικό.
Ο Ουαλίντ ήξερε ότι είχα χρέη και με βοήθησε.
Είπε ότι ήταν εύκολο. Το είχε ξανακάνει.
Ο Ουαλίντ; Τα είχατε πριν από εμάς;
Με κυνηγούν όλοι. Γι' αυτό κι έφυγα.
Αυτό ήταν, λοιπόν. Μπλόφαρες με τα κρυπτονομίσματα.
Τι λες; Αυτό είναι άλλο θέμα.
Πώς στον διάολο μου την έφερε μια τόσο ηλίθια;
Δίκιο είχε ο Μπορίς τελικά. Είσαι καλή, πάντως.
Αλήθεια, καλά τα πήγες.
Τώρα άκου προσεκτικά.
Μάζεψε τα πράγματά σου, τα ηλίθια Ε-Τρον σου, και πάρε δρόμο.
Δεν θέλω να ξαναδώ την ασχημομούρη σου. Φύγε τώρα, μαλακισμένη άστεγη.
Δεν σε λυπάται κανείς.
Σταμάτα. Κόψε τα ψεύτικα δάκρυα.
Ο φίλος σου βλακείες έλεγε. Δεν είσαι καλή ηθοποιός.
Τι; Τι περιμένεις; Χάσου, είπα! Έξω!
Τιάγκο, δεν ήταν προσωπικό.
Δεν σε πρόδωσα ποτέ. Δεν σε ήξερα!
Το ξέρω. Συγγνώμη, μωρό μου.
Καμία συγγνώμη. Άκου τώρα.
Πάω βόλτα όσο εσύ θα μαζεύεις.
Όταν γυρίσω, δεν θα έχεις θέση στη ζωή μου.
Γαμημένη καριόλα.
Κόψε την κλάψα. Δεν πιάνει.
Ο Ναζίμπ είμαι. Ανησυχώ. Είσαι καλά;
Δεν είμαι. Ο Τιάγκο με έδιωξε.
Σιγά, μη στεναχωριέσαι. Η καλύτερη έκβαση.
Άντε, άνοιξε, θα σε βοηθήσω με τα κουτιά σου.
Καλά, έρχομαι.
-Δεν είχα επιλογή, με απείλησαν. -Δρόμο. Έλα δω, καριόλα.
Κουνήσου. Είσαι άχρηστος, ρε.
Έκατσα και σκέφτηκα.
Θα κάνουμε αντιγραφή συναλλαγών.
Το κόλπο με τις πυραμίδες κλπ.
Θα γυρίσουμε βίντεο για το πώς πλούτισες.
Με ενοικιαζόμενα αμάξια πίσω σου. Θα σπαμάρουμε…
Τι έγινε; Πού είναι η Στεφ;
Περίμενε…
Πού είσαι, μωρή άχρηστη; Θα σε διαλύσω.
Θα σε σκοτώσω με τα ίδια μου τα χέρια.
Για τον Ποπάι περνιέσαι;
Ψόφα.
Με θυμάσαι;
Όχι, ρε φίλε. Εσύ φοράς μάσκα.
Ο Γιούσεφ ανέφερε τα κρύπτο.
Ο ποιος;
Σε ποιον ανήκει αυτό το σπίτι;
Δώσε μου το φλασάκι μην πεθάνεις σαν τον Ουαλίντ.
-Ο Ουαλίντ… -Νάρκωσέ τη. Θα την κάνω να μιλήσει.
Πάμε, Κουνουπίδι.
-Άφησέ με. -Προχώρα. Βούλωσέ το!
-Μην κουνιέσαι, καριόλα. Κράτα την. -Άφησέ με!
Άφησέ την!
-Στεφ! -Έρχομαι!
Είσαι καλά;
Γιατί τους είπες για τα κρυπτονομίσματα, ρε βλάκα;
Το σκέφτηκες καθόλου;
Ο Ζακ θα άνοιξε το στόμα του!
-Σου είπα να μη μιλήσεις! -Σε όλους τα λες εσύ.
Ο Ναζίμπ έκανε αστειάκια!
Τέλος το Ε-Τρον. Καταρρέει σε μία ώρα.
-Σοβαρά τώρα; -Ναι, είναι υπό επίθεση 51%.
Τι είναι αυτό το 51%;
Ψεγάδι στον αλγόριθμο συναίνεσης…
Κόψε τις μαλακίες. Ποια συναίνεση;
Δεν θα μπορεί κανείς να πουλήσει.
Θα χάσουν όλα την αξία τους. Κατάλαβες, ρε μαλάκα;
Και τι περιμένουμε; Πρέπει να πουλήσουμε τώρα.
Τι κάνουμε;
-Πρέπει. -Σταμάτα.
-Θέλω να κατέβω, ρε μαλάκα. -Με πονάς. Πρόσεχε.
Σταμάτα!
Σταμάτα, γαμώτο! Σταμάτα!
Πας καλά, ρε ψυχάκια;
Μόνο για τα λεφτά νοιάζεσαι.
Δεν είναι έτσι.
Έτσι ακριβώς είναι!
Χωρίς τα κρυπτονομίσματα, θα είχες φύγει. Έτσι, Γιούσεφ;
Καλά.
Πρέπει να καταλάβεις κάτι.
Δεν περίμενα να ερωτευτώ κάποια σαν εσένα.
Εντάξει;
Κάποια σαν εμένα;
Έλα, Στεφ.
Ειλικρινά, είσαι…
Είσαι λίγο άσχημη.
-Καλά. -Όχι, μα…
-Το φλασάκι. -Δεν κατάλαβες.
Κομπλιμέντο ήταν.
Δώσε το φλασάκι και φύγε.
-Ηλίθια είσαι; -Με λες ηλίθια; Το φλασάκι!
Ορίστε, πάρ' το. Στεφ. Περίμενε, Στεφ!
Εννοώ ότι η εμφάνιση δεν έχει σημασία μεταξύ μας.
Σαν να είμαστε κολλητοί!
Κολλητοί, τέλεια!
Φυσικά και είναι. Η κοπέλα μου είναι και φίλη μου.
Δεν κάνεις φασαρίες. Είσαι δοτική με όλους.
Δεν σε νοιάζει ο κόσμος. Γι' αυτό κόλλησα!
Μέχρι κι οι κλανιές σου να γελάω με κάνουν!
Δεν μου έχει ξανασυμβεί, γαμώτο.
Στεφανί, είσαι αληθινή κοπέλα.
Κρίνεις την εμφάνισή μου!
Έβγαινα με πιο ωραίες κοπέλες που δεν είχαν όση πλάκα έχεις εσύ.
Χίλιες φορές μαζί σου, όμως.
Δεν χρειαζόταν να πεις ψέματα.
Φαλάκρα και λεφτά δεν με νοιάζουν.
Το ξέρω, γαμώτο! Γι' αυτό σ' αγαπώ!
Στεφ!
Πιάστε την. Από τα πόδια.
Άντε, γρήγορα.
Κουνουπίδι, φύγαμε!
Καριόλη!
Ο καραφλός καριόλης είναι ακόμη εδώ!
Πρόσεχε!
Τον γεμιστήρα!
Πεταλούδα!
Άσ' τον μην του τινάξω τα μυαλά.
-Άφησέ τον! -Εντάξει.
Τι κάνεις; Γυναίκα είναι!
-Κάτσε κάτω! -Καλά, εντάξει.
-Πιτσουνάκια… -Κουνουπίδι, κάτω από τη γέφυρα.
Τη γαμήσατε κι οι δυο.
-Ελπίζω να ισχύει ο κωδικός. -Δεν σε δουλεύω.
Πληκτρολογήστε τον κωδικό και συνδέστε το πορτοφόλι.
Ο κωδικός πρέπει να είναι ίδιος.
Γίνεται τίποτα;
-Κόβεται το Bluetooth. -Η εφαρμογή;
-Έκανα ό,τι έπρεπε. -Βάλε τον κωδικό.
Προσπαθώ να ακούσω την καριόλα. Μιλάει αγγλικά.
Δεν είμαι ο Μάικλ Τζάκσον!
Ένα, τέσσερα, ένα, τέσσερα, ένα. Σύνδεση. Πλέι.
Ορίστε! Συνδέθηκε. Όλα καλά.
Συνδέθηκε. Είδες; Όλο με υποτιμάς, ρε μουσάτε.
Τι απάτη είναι αυτή;
-Έκλεισε; -Θα τελείωσε η μπαταρία.
-Θέλει και φόρτιση; -Φυσικά.
Πού είναι ο φορτιστής;
Στου Γιούσεφ. Αλλά σε 20 λεπτά θα καταρρεύσει.
-Τι; -Τι δεν κατάλαβες;
-Το κρυπτονόμισμα θα καταρρεύσει. -Τι κάνουμε;
Είπες "Ξέρω από μπλόκτσεϊν και μπίτκοϊν".
Δεν έχεις φορτιστή, πουτάνας γιε.
Μη με λες έτσι.
Δεν γουστάρω αναφορές σε μητέρες.
Το θέμα είναι ότι η μητέρα του είναι η αδερφή της δικιάς μου.
Ο βλάκας προσβάλλει τη θεία του.
-Ο παππούς μου… -Θα τα πεις όλα;
Ακίνητος!
Αν κουνηθείτε, πέθανε. Τα εμφυτεύματά σου στη γωνία.
Στη γωνία, είπα!
-Είναι δυνατή αλλά ασχημούλα. -Σκάσε.
Πάρε το φλασάκι και βγες έξω. Έρχομαι κι εγώ.
-Την πηδάς; -Είπα, σκάσε.
Τώρα άκουσέ με.
Βγαίνω έξω. Μόλις βγω, εσείς καριόληδες…
Μαλάκα!
Πιάσ' την, Κουνουπίδι!
-Όχι! Βοήθεια! -Σταμάτα!
Σε παρακαλώ, μη με χτυπήσεις. Σε ικετεύω. Πάρ' το!
-Ηρέμησε! -Σου το δίνω!
Σήκω, ρε μαλάκα! Άσε τον ξάδερφό μου!
Γιούσεφ!
Σήκω, ρε καριόλη. Καθάρισέ τον. Είπα, καθάρισέ τον!
Όχι!
Στεφ! Στο φορτηγό!
Σήκω. Φεύγουν, ρε.
Σήκω. 500 κιλά ζυγίζεις. Βοήθα με!
Σ' το είπα ότι θα με μαχαίρωνες με το ηλίθιο το μαχαίρι σου.
Σιγά. Μια σταγόνα αίμα κι αυτό ήταν; Άντρας είσαι ή καριολάκι;
Αυτήν τη στιγμή, καριολάκι.
-Έλα, ρε. -Φέρε τα λεφτά. Πάρε το όπλο.
Άσε με να πεθάνω. Άσε με να πεθάνω, είπα.
Και ποιος θα γελάει μαζί μου;
Ούτε μία φορά δεν έχεις γελάσει.
Χαμογέλα λίγο.
Όχι έτσι! Αυτό είναι τρομαχτικό, ρε μαλάκα!
-Ο διάολος δεν μας αφήνει! -Τι;
-Αυτός είναι στο μηχανάκι; -Φυσικά. Ποιος άλλος;
Ο δαίμονας.
-Τι κάνει; -Πρόσεχε!
Μαλάκα, θα πεθάνεις.
-Θα τον σκοτώσω. -Τι κάνεις;
Πού το βρήκες αυτό;
Γάμα τον, μωρό μου!
Όχι.
Πρόσεχε!
-Τον πέτυχες; -Μου βγήκε ο ώμος.
Ευθεία. Δεν παίζεις GTA!
-Μη μου φωνάζεις! Πες τι να κάνω. -Με τα δύο χέρια!
-Έτσι; -Ναι!
-Και; -Κλείσε ένα μάτι.
Πίσω το κεφάλι σου!
-Σκατά! -Συγγνώμη, μωρό.
Μου γάμησες το τύμπανο.
Καριόλη.
-Εντάξει; Πέθανε; Τον σκότωσες; -Δεν του έκανα τίποτα.
Άδειασες τον γεμιστήρα! Τι σκατά;
-Το ξέρω. -Είσαι άχρηστη!
Έρχεται!
Γαμώτο, είναι τρελός!
Στεφ, γαμώτο.
Στεφ, μ' ακούς; Μ' ακούς, αγάπη μου;
Ήρεμα. Μην κουνιέσαι. Πρόσεχε. Είσαι καλά;
Άμεση Δράση. Πώς μπορώ να βοηθήσω;
Ένα ασθενοφόρο στην Πλατεία της Όπερας.
Μην κουνιέσαι.
Θες βοήθεια; Μην κοιτάς.
Δεν πειράζει. Συμβαίνουν αυτά.
Βιαστείτε.
Γαμώτο, λέρωσα τα ρούχα μου. Γαμώτο.
Εδώ πετάχτηκες από το παρμπρίζ.
-Θα σου πάρω άλλα, δεν πειράζει. -Πονάω παντού.
Όλα καλά. Είσαι κούκλα.
Φύγε από δω.
Γύρνα σε θέση ανάνηψης.
Χαλάρωσε. Τι πας να κάνεις;
Δρόμο! Θα σου ρίξω!
Φύγε πριν να είναι αργά.
Εγώ τελείωσα έτσι κι αλλιώς.
Δεν τελειώσαμε, κάθαρμα!
Έλα, παράτα με. Ορίστε.
Πάρε το φλασάκι και φύγε.
Τι κάνεις;
Αγάπη μου. Θα πεθάνουμε μαζί.
Θα πεθάνουμε μαζί, αγάπη μου, ναι;
-Να είσαι δυνατή. -Μόνο εγώ θα πεθάνω έτσι.
Όχι, η σφαίρα μάλλον θα σε διαπεράσει.
Γαμώτο!
Μπλόκαρε το όπλο σου!
Έχεις τον κωδικό και το φλασάκι. Τι άλλο θες;
Φύγε, ρε κουτσέ.
Στεφ. Άκου με.
-Μίλα μέχρι να έρθει το ασθενοφόρο. -Ναι.
Πέντε λεπτά απέχει, ναι;
-Έρχονται. Μην κουνιέσαι. -Θα πεθάνω. Φοβάμαι.
Δεν θα πεθάνεις, εντάξει; Θα σε πάω στην Αλγερία.
-Δεν είπα ότι είμαι Βραζιλιάνος; -Ναι.
Σαν μακρούτ είμαι. Δεν είναι για μένα η Βραζιλία.
Θα πάμε στο Σετίφ. Έχω κατσίκες.
Θα τις λατρέψεις. Τις λένε Χαρόκ,
Σορόκ, Ζούλιχα,
Τρομπόκ και Μουφτέ.
-Ναι. Συνέχισε να γελάς. Μπράβο. -Πονάω όταν γελάω.
Μένεις ξύπνια, όμως. Είσαι τόσο όμορφη…
-Γιούσεφ; -Ναι;
Μη με ξεχάσεις.
Μην το λες αυτό. Θα είμαστε μαζί για πάντα.
Το υπόσχεσαι;
Σταμάτα, εδώ είμαι. Έρχεται το ασθενοφόρο.
-Μη λες χαζά. -Καλά.
Μην ανησυχείς.
Στεφ. Τι έγινε; Στεφ;
Στεφ…
Βοήθεια!
Στεφ…
Όχι, Στεφ!
Η οικογένεια της Στεφανί Μπουλάρ…
Ναι.
-Ακολουθήστε με, παρακαλώ. -Ναι.
-Εσύ έφερες την κόρη μου; -Ναι.
Ελάτε, παρακαλώ.
Ναι, έρχομαι.
Θέλω μια μικρή χάρη.
Θα την πας σπίτι μετά;
Σε μία ώρα, έχω μεγάλο παιχνίδι Call of Duty.
Σε πειράζει;
Όχι, κανένα πρόβλημα.
Ωραία.
Λοιπόν;
Να σας προειδοποιήσω ότι θα είναι δύσκολο.
-Όλο υπερβολές είστε. -Πέρασε μέσα από παρμπρίζ.
Το έχει συνηθίσει.
Γεια σου, Γιούσεφ.
-Ίσως είναι λάθος αυτό το μήνυμα. -Πήδα από το σκάφος.
Παράτα με.
Τι; Τι είναι;
Έφυγε…
Πέθανε;
Έχασα τον έρωτα της ζωής μου.
Αν θέλεις, κράτα κάτι να τη θυμάσαι.
Πάρε ό,τι θες. Μια κάλτσα…
Τι;
Οι οσμές σε βοηθούν να θυμάσαι.
-Είχε ακόμη μύκητες στα πόδια; -Μπαμπά! Έλεος!
Γιατί το παρατραβάς πάντα;
Μη μου φωνάζεις. Ολόκληρη παράσταση έδωσα. Έκλαψα.
-Το έχαψε. Κοίτα τον. -Μπαμπά…
-Φύγε, μου χάλασες τη φάρσα. -Είσαι πολύ σκληρή.
Καλά, φεύγω, τιρμπουσόν μου.
-Άντε, φύγε. -Έχω κι ένα παιχνίδι να κερδίσω.
Την κάνω.
-Φάρσα; Σοβαρά τώρα; -Είμαι ο έρωτας της ζωής σου;
Φυσικά και είσαι. Η φάρσα ήταν γαμάτη.
Φοβερός ο μπαμπάς σου. Έχουμε και ίδιο κούρεμα.
Περίμενε. Πούλησες τελικά;
Όχι…
-Προτίμησα να σε σώσω. -Και το φλασάκι;
Το έδωσα στον Πεταλούδα.
Ενώ πήγε να μας σκοτώσει;
Μου θύμωσες επειδή σου έσωσα τη ζωή;
Μόνο το χέρι μού κράτησες. Λες αυτό να με έσωσε;
Σκατά, έπρεπε να διαλέξω τα λεφτά.
-Λες να μη σε κυνηγούσα μετά; -Θα ήσουν νεκρή, βρε ηλίθια!
Δες πώς είσαι…
Σαν τον Φρέντι Κρούγκερ.
Αν σου πω ότι πρόλαβα να πουλήσω;
Λες ψέματα.
Φυσικά και λέω ψέματα.
Ακόμη πιστεύεις την ιστορία με τα Ε-Τρον;
Πλάκα έχεις.
Το λες επειδή μοιάζω με κλόουν;
Όχι, επειδή σ' αγαπώ.
Είσαι κούκλος.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
-Σε πονάω; -Λίγο, αλλά δεν πειράζει.
Περίμενε.
Δηλαδή,
δεν είχες τίποτα;
Εσύ τι λες;
Είχες κάτι λίγο…
Δεν είχα τίποτα απολύτως.
Όλα αυτά χωρίς λόγο;
Όλα αυτά για εμάς.
ALL-TIME HIGH
Υποτιτλισμός: Νίκος Σταματουλάκης