Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Tak, wiem.
Kręci cię raï?
Ten długowłosy myśli, że ma styl.
Ale wygląda do kitu!
- Co ty wyprawiasz? - Laska mnie obczaja.
- Zostaw ją. - Zagram twardziela, wkręcę ją.
Siema, Adèle Extrapopulous!
Starożytna grecka piękność!
Cudownie cię widzieć, siostro!
Na żywo jesteś jeszcze bardziej olśniewająca.
No bez jaj, Ciryl Gane! Cycy!
Francuski Rocky Balboa.
Z napompowanymi cycami.
Wszystko na ciebie postawiłem. Ogołociłem się do majtek.
- Cześć. - Zapomnij.
Adèle, coś się u mnie kroi. Jeszcze mi podziękujesz.
Mów z normalnej odległości.
Wybacz. Jestem nieco…
Czułam jego oddech.
Siostro, kręcę mały interesik z Hermèsem.
- Jasne. - Z tą luksusową marką.
Chodzi o torebki tylko dla celebrytów.
Dlatego cię zaczepiam.
Ponoć teraz trochę słabo przędziesz,
kręcisz niezależne kino.
Czaję, jest ciężko.
Ale mogłabyś zarobić łatwą kasę, lekką ręką siedem-osiem patoli.
Zależy od modelu. Krokodyli Himalayan Birkin byłaby w pytę.
- Czaję. - Padniesz.
Rozbolała mnie głowa. Dość.
- Przyprawiasz mnie o ból głowy. - Siostro, to kwestia…
Siostro? Czy my się znamy?
- Nie pamiętasz? Cannes 2017. - Nie.
Byłem z Heussem.
Daliśmy w palnik.
Zapytałem, czy możesz nas wprowadzić. Zgodziłaś się.
- Ale byłaś zajęta. Pamiętasz? - Czyli nie pierwszy raz trujesz mi dupę?
Poddaję się. Bystra babka.
Naprawdę cię lubię. Co pijesz?
- Ja stawiam. - Zapomnij.
Brachu, może ketonal? Na ból głowy.
Coś mocnego. Kurwa, ile ty masz lat, stary?
Co jęczy ten przebrzmiały YouTuber?
Dowcipy sadź sobie w klubie komediowym.
Byliśmy mili, mimo twoich żenujących żartów.
Proszę spadać. Z szacunkiem, ale nam przeszkadzasz.
Ciota…
Ja? Ciotą?
Tak, koleś. Okaż trochę godności. Jakaś żenada, odpuść już.
Skoro mówimy o godności, brachu, momencik…
Dostałem wiadomość od Jona Jonesa. Od mistrza!
To upokorzenie coś ci mówi? Pozdrawia cię.
#daćdupy #aleprzypał
Brachu, przestań!
Nie wtrącaj się, Hakim.
- Zabije cię. - Ostrzegam!
W porządku. Zrobię to, wezmę fuchę.
Za pięć kafli.
Dałbyś radę. Tylko ładnie się ubierz. Mój ziom.
Żartowałem z YouTube’em. Followuję.
Byłeś świetny w Czy jest tu lekarz?. Gwiazda filmu.
Co on robi?
Ziomie!
- Ubrał się jak frajer. - Git?
- Nie, Hakim! - A co się stało?
Miałeś się dobrze ubrać.
No tak. To klasyczny AC Milan. Clarence Seedorf.
Nieważne. Załóż moją marynarkę.
Jest ziąb. Dzięki, brachu. Spoko z ciebie gość.
- Mogę wziąć? - Zobaczymy.
- Hakim, posłuchaj. - Tak.
- To proste. - Jestem gotowy.
- Masz piątą rocznicę ślubu. - Nie, szóstą.
- Postanowiłeś… - Niebawem siódmą.
- Dobrze. Chcesz się postarać. - Jasne.
Kupujesz jej krokodyli Himalaya Birkin.
Nie. Kupiłem wyjazd do spa. Trzy gwiazdki. Łaźnia, pielęgnacja skóry.
Dość. Dowcipy zostaw na scenę. Nie u mnie w pracy.
- Żartuję. Dawaj. - Krokodyli Himalayan Birkin.
- Nie jestem głupcem. - Najdroższa.
Jasne, przygłupem nie jestem.
Wyrobiłem ci kartę kredytową.
Nieźle!
Jasna sprawa. Znam się na fachu.
- Dobra. - Hakim Jemily.
Z „y”, ty trepie?
Nie będą sprawdzać.
Zauważą, brachu!
- Nie są głupi. Codziennie to robią. - Nie zauważą, kod jest prosty.
- Spójrz. - Tak.
Raz, dwa, trzy, cztery.
- Tysiąc dwieście trzydzieści cztery. - Dość!
- Po co ten wrzask jak na dziecko? - Nie komplikuj, 1-2-3-4.
Przyszedłem tu!
- To dla mnie ważne. - Nie martw się. Działamy.
Tysiąc dwieście trzydzieści cztery. Bo odejdę!
Przepraszam. Przegiąłem.
- Zrobię to. - Ty, Hakim Jemili, pieprzona gwiazda…
Hakim gra w piłkę halową za 20 minut. Wywalą mnie za spóźnienie.
To dajesz.
Dobija mnie twój fryz. Popilnuj hulajnogi.
- Hakim. - Co?
- Bez okularów. - Nie zobaczę torby.
A bez czapki?
Brachu, łysieję. Kijowa sprawa.
Łysiejesz? To zostaw.
Wyprostuj się! Właśnie.
Myśl o Seedorfie!
Jestem Hakim Jemili, zna mnie pani?
No i proszę! Ktoś dostanie prowizję!
Szybko, spóźnię się. Dawaj pięć kafli i spływam.
- Co to jest? - Picotin.
Prosiłem o Picotin czy o Birkin?
Była najdroższą torbą w sklepie.
Nie ma mowy, że najdroższa.
Nie widzisz, że cię orżnęli? Za ile ci sprzedali?
Za 9000 euro.
- Za ile? - Za 9000. Pytałem o Burkini, nie mieli.
- O co prosiłeś? - O Burkini.
Burkini? Ty zjebie!
- Zdejmij marynarkę. - Co ty wyprawiasz?
Jesteśmy kwita za 4000.
Spieprzaj! Gówno ci dam! Straciłem przez ciebie 9000!
- Przywalę ci w tę mordę sklepikarza. - Tak będzie?
- Co zrobisz? - Nie zapłacisz mi?
- Puszczaj, draniu! - Ochrona!
- Puść to. - Pomocy!
- Ty draniu.
- A to sukinsyn. - Spadaj!
- Jedź! - Nie żyjesz, Hakim!
Kurwa! Okantował mnie okularnik w szortach.
Hakim Jemili, jeszcze ci pokażę, draniu!
Co ty odpierdalasz?
Twój przekręt z Hermèsem przepadł. Po sprawie. Zapomnij.
- Może przysłuży się to twojemu związkowi. - Jak to?
Mówiłem, żebyś nie okłamywał swojej laski. Teraz mi zaufaj.
Idź i powiedz jej całą prawdę.
Wtedy zaczniesz od nowa.
Rządzisz, stary.
- No ale… - Nosisz same podróby.
To zegar Pafejk Philippe.
- Wozisz klientów w niby-ferrari. - Ciszej…
I każesz mi nie okłamywać ludzi? Serio?
Tyle dla niej zrobiłeś. Ile kosztowała torebka?
Jak to ile? Przecież mam przechlapane! Jestem spłukany!
Wzruszyłaby ją prawda. Poczułaby, że ją kochasz.
Odkryje, że jestem kanciarzem!
Youssie, bo jesteś!
To w tobie lubię. Dlatego rozśmieszasz ludzi.
Ona miałaby widzieć to inaczej?
Jordanie, przejmij plac. Spadam, do jutra.
- Olać. Jak zwykle. - Dokąd jedziesz?
Wydać hajs w klubie w Belleville. Dawno tego nie robiłem.
Wpuszczą cię? Nie masz zakazu uprawiania hazardu?
Wchodzisz czy nie?
Brzmi bosko.
- To jazda. - W to mi graj.
- Draniu. - Narka, Jordanie!
Zaparkuję auta i dojadę.
Zostań z tymi pedofilskimi okularami. Na co nam pech?
Oskubię wszystkich. Potrzebuję tej kasy.
Zapomniałem, że twoje ferrari to złom.
- Pana kolej. - Jasne.
Czekam.
Ja też.
- Pasuję. - Podbijam o 4000.
Dobrze, sprawdzam.
Pasuję.
Dostaję beznadziejne karty.
Rozdaj porządnie. W co ty grasz?
- Liczy się fart, proszę pana. - Jasne.
Proszę grać.
Pana kolej.
Va banque.
- Pasuję. - Pasuję.
Stół pełen spaślaków.
- Dobra, sprawdzam. - Sprawdza.
Pokaż, co masz, Diam’s.
Mam dwie Diamy.
Dajesz.
Nie ma mowy…
- Przejebałeś. - Bez jaj…
Grajcie lepiej od tego gościa, bo oskubię każdego.
Zabawna jesteś, co?
- Wracasz? - Pilnuj tych końskich zębów.
- Obiecaj, że wrócisz. - Kazałem ci milczeć.
Kumpel się wkurzył.
- Przepraszam. Jak masz na imię? - Zuleikha.
Włoszka?
- Jak można tu dostać pożyczkę? - Nie udzielamy pożyczek, pięknisiu.
Nie rozumiesz. Zgarnę wszystko, potrzebuję godziny.
- A dziś zabiorę cię na kolację. - Tak? Gdzie?
Pewnie lubisz burratę.
- Coś ci się pomieszało. - Rozmawiam.
Chce pożyczki.
Jesteś tu szefem?
Chciałem pożyczyć nieco hajsu.
- Straciłem wszystko! - Ładny zegarek.
Wiadomo. Rolex daytona.
- Daj przymierzyć. - Jest wart 30 kafli.
- Daj 20 w zastaw… - Założę.
No i odzyskam go za godzinę. Jeśli chcesz przymierzyć…
- Jest zrobiony ze… - Łapy precz.
- To skóra cielęca. - Łapy.
Tylko mówię. Pierce Brosnan nosił go we Wściekłych pięściach.
- Mam to gdzieś. - Przepraszam?
Nie boksowałeś kiedyś w Brukseli?
Zgadza się. Dobry strzał.
- Tak myślałem. - Ale to stare dzieje.
Pamiętam, że dostał srogi łomot.
Dobrze, że to rzuciłeś.
Bo chodziłbyś teraz jak blok z Tetrisa.
- Dobre. - Daj mu 10 000.
Nie! Oszalałeś? To kolekcjonerski daytona.
- Chwila. - Łapy precz.
Na świecie jest ich 30. Serio. Minimum 15.
- Weź łapy. - Jak ma na imię?
- Hej. - Motylek!
- Motylku! - Hej. Wóz albo przewóz, bokserze szujo.
- Ale, brachu… - Żaden ze mnie brachu.
Wystarczy 10 000, aby się odegrać…
- Umowa stoi? - Tak.
Weź i spadaj.
Ładne przeszczepy włosów, choć gówniana robota.
- Implanty włosów? - Tak.
Ale muszę zrobić z tyłu, zrobili tylko jeden bok.
- Serio, ale jesteś brzydki. - Nie gadaj.
Serio, brzydal.
Dzięki.
- Brawo, brachu. - Los mi się odwrócił.
O, Zjawa!
Nieśmiertelny. Trzeba odciąć mu głowę.
Pasuję.
Ładnie. Karty pod kolor. Nieźle, wygram tym razem.
- Pasuję. - Nigdy nie sprawdzasz, co?
- Nic nie mam. - Podbijam 4000.
Podbijamy, 4000.
- Sprawdzę. - Sprawdzamy.
- Odpadam. - Pas.
Znowu się spotykamy.
Dalej, małe karo i mam kolor.
No i pieprzony trefl.
Czekanie.
Kurwa.
W co ona gra?
Nic nie ma, ta jędza. Dobra, bawimy się?
- Va banque. - Va banque za 5200.
Tak jest. Va banque z 5200.
Chcesz ukraść pulę z nieudanym kolorem?
Sprawdzam. Chcę zobaczyć. Pokaż karty.
Proszę. Oto moje.
- Zero. - Mówiłam. Nieudany kolor.
Para trójek wygrywa.
Chwila, para trójek? Sprawdzasz flopa na parze trójek?
Postawiłem 5000, a ty czekasz? Serio?
- Coś taki cięty? Przegrałeś. - Nie dziwi was to?
- Sam strzelasz sobie w stopę. - Cicho. Nie mów do mnie.
Nie widzisz, że nie umie grać? To klub dla nowicjuszy? Bywam w Las Vegas.
- Jasne. - Grywam w Las Vegas.
- Nie przy stole z… - Widać.
- Czemu się jąkasz? Co jest? - Uspokój się.
Ty przygłupie!
Wypasione kamery. Dają radę.
- Złap tego. - Którego? Białego?
Tak, białego.
- Z czego się śmiejesz? - Zjeb.
I kto to mówi?
Nie dotykaj tego, kolego. Przysięgam, że pożałujesz.
Spoko, ziom. Łączy mnie specjalna więź z wężami.
Serio, długo nie pożyjesz. Trzymaj się z dala.
- O co chodzi? - Piękniś chce się zasilić.
- Stracił już wszystko? - Tak.
Ma spierdalać?
Oszalałaś? Idzie na całego, zasil go.
Mamy nie zarobić?
- Pieprzona lafirynda. Wrócimy do tego. - Teraz pracuję.
Mam to w dupie.
Sukinsyn!
Nie śmiej się.
Co się dzieje? Pokaż.
No dalej.
Matoł. Kazałem ci się nie bawić z wężem.
- A ten wąż jest niebezpieczny? - Żebyś wiedział!
Wyluzuj, nie powinien mieć jadu.
Szczypie jak cholera.
Trzech graczy.
Ja jebię. Do bani z taką kartą.
- Daję 1500. - Stawka wejściowa 1500. Pana kolej.
I tak mam przesrane, więc co mi szkodzi…
Trzy tysie.
Podbija o 3000.
Dobra, to va banque.
Sprawdzam! Spoko, sprawdzam.
- Pokazuj tę dupną kartę. - Dupną?
Moją dupną rękę? AK-47!
Co nie? A ty co masz? Pokażesz?
- Żryj gówno! Osiem, sześć. - Nic dziwnego, tak się gra po alkoholu.
Teraz river.
Tak! I kto tu jest biedakiem?
A nie mówiłem? Kurwa…
Stop. Proszę zostawić żetony.
Gutshot straight.
Prosto w bebechy.
- Jak to? - Nie widzisz kart?
Biedak nie umie grać.
Idź do kasy. Miejsce czeka.
Wystarczy tego.
A tobie co?
Daj spokój. Okaż szacunek.
Grasz asekurancko całą noc i teraz pouczasz?
Chill, Maliku Montana. Poproszę żetony.
Stul dziób.
Okaż szacunek! Za kogo się uważasz?
Zmiataj. Przecież twój poker to padaka.
Wpieprzę… Masz w cholerę szczęście, że jesteś kobietą.
Bo co?
Bo co? Bo…
- Ochrona! - Nie wtrącaj się.
- Ochrona! - Bo zdzielę ci w ten duży łeb!
- Dawaj. Brak ci jaj? - Nie biję kobiet.
Skurwysyn!
Przegrałem cztery rebuye. Czego?
- Nie wtrącaj się. - Posłuchaj mnie.
Zak! Spadamy!
- Za kogo ty się masz? Nie jesteś u mamy! - Cicho!
Chodź tutaj!
Wezwijcie Motylka!
Cameo! Zawołaj Motylka!
Szybko!
Motylku!
- Za grosz szacunku! - Co jest?
- Jest rozpierducha! - Cicho! Weź strzelbę.
Twardy sukinsyn.
Uspokój się. Cofnij się. Kazałem się nie zbliżać!
Oddaj mi zegarek. No już i spadam.
Ten śmieć? Oddam ci go. Wyluzuj, przegrywie.
Chcesz mi skroić zegarek, zjebie?
- Nic nie zrobiłem! - Nie wyjdziesz!
- Nic mi nie jest. - Leż!
Szybciej, Zak.
Idź po brykę! Startuj ferrari!
Też chcesz? Chodź tu!
- Stój! To tylko klienci! - Prałam stringi.
Szybko! Co ty robisz?
- Wsiadaj! - Jedź!
Mickaelu, pobudka.
Wstawaj, spóźniamy się.
- Co? - Micka!
- Co ci się stało? - Co się dzieje?
Co to jest?
Zaatakowali dziewczynę na ulicy. Znasz mnie.
Zgrywałem bohatera.
Sam się prosiłem.
- Gdzie torba? Nie widzę jej. - Szukałaś pod łóżkiem?
Gdzie jest?
Nie mam jej.
Obiecuję. Na 2000% będzie za tydzień.
- Nie wierzę. Niczego nie masz? - Właśnie to powiedziałem.
- A co ja powiem matce? - Jak to?
Wiedziałam. Nie mogę na ciebie liczyć!
Jaka ja jestem głupia. Z tobą zawsze to samo!
Wystarczy już tego! Aż mnie głowa boli.
- Dopiero wstałem! - Serio się wkurzasz?
Przecież to mnie jest wstyd, ale sklep zmienił politykę.
To wina tych zjebów, handlarzy torebek.
Nie znasz mojego przyrodniego brata. Znowu się przyczepi.
Bez obaw, skarbie, nie odważy się przy mnie.
Z tą swoją gębą saksofonisty.
Na pewno przyjdzie za tydzień?
Tak, na pewno.
Przez ciebie czuję się jak mitoman. Dość.
Chyba czegoś nie rozumiesz.
Ściągam ją z Los Angeles.
Miała trafić do Kardashianek.
Niezła jazda, sam nie wiem, skąd ją dorwałem.
- To prawda? - Nawet nie pytaj.
Jasne, że tak.
Przestań.
Ale masz rację. Wpadnijmy do Hermèsa.
Kupię zwykłą torebkę.
Gównianą, ale lepsze to niż przyjść z niczym.
- Zaufaj mi. - Nie.
- Dość bzdur. - Zaczekam na torebkę Kardashianek.
- I czekać tydzień? - Mówiłam, że nie.
- Nie wolisz gównianej? - Nie!
Dobrze, kochanie.
Ty tu rządzisz. Daj buziaka!
- Szalom! - Yaeli!
Oto i oni.
- Mogę wziąć? - Kwiaty są dla niej.
- Nie rozumie pan. - Ale obwieś.
Są dla Sharon.
Są dla Sharon. Puszczaj.
Przepraszam, kwiaty były dla pani.
- Ericu. Jak tam? - Skarbie.
- Moja śliczna. - Dzięki.
Jak zawsze zjawiskowa.
Dzięki, Mickaelu.
Eric, wytworny młodzieńcze.
Już umyłem ręce.
Skoro są czyste…
Ulysse. Co tam, lowelasie?
Jesteś królem. Mówię ci.
Wybaczcie spóźnienie. Był przeciek, jakaś masakra.
Jasne. To wyjaśnia podbite oko?
Nie, właściwie to…
Wiesz co? Uratował dziewczynę.
Jasne. Niech to szlag.
Nie trzeba było mówić, ale dzięki.
Siadaj, Batmanie. Uratuj nas od głodu.
- Zaczynamy. - Już.
To była ośmiolatka.
- Stylowy patek. - Tak, fajny pomysł.
Znasz czas i nie spóźniasz się na obiady.
Docinki niczego sobie.
To rzodkiewka?
Średnia.
To panierowany okoń morski w sosie szafranowym
oraz chrupkie warzywa nasycone zielonym anyżem.
- Smacznego. - Dziękuję.
Daj skończyć. Pyszny sos.
Nie, dołujesz mnie.
Wierzysz mediom, ale krypto to przyszłość.
Inwestuj w złoto, nieruchomości, co chcesz,
ale krypto to pic na wodę.
Tak jest. Już zaczął się krach…
I to właśnie moment na inwestowanie.
Pamiętasz mojego wąsatego kumpla?
- Ma cztery razy tyle krypto co ty. - Urus ci się marzy?
- Tak. - To odpuść krypto.
Obaj przestańcie.
Wciąż gadacie o pieniądzach.
- Za kogo uzna nas Mickael? - Za żydków.
No wiecie…
Zawsze te żarty. Ubaw z nim po pachy.
Szczerze mówiąc, to prawda…
Kochamy pieniądze. Przynajmniej ja.
Pijesz z miseczki do obmywania rąk.
No wiem. Stara marokańska tradycja. Sefardyjska.
W górach Atlantyku. Niedaleko Meknesu.
Też powinna zamoczyć palce, ale to potem.
Sto lat, Sharon.
L’Chaim.
Nie.
Sto lat, sto lat
Niech żyje nam
Sto lat, sto lat
Niechaj żyje, żyje nam
Sto lat, Sharon.
Co się stało, moja córko?
Mamo, bardzo mi przykro. Wybraliśmy z Mickaelem niezwykły prezent.
Tak, to prawda.
Ale ma w pracy plagę oszustw.
Będzie za tydzień.
- Wybacz, staraliśmy się. - Nie płacz.
- Nie. - Yaeli…
Nie płacz tak.
Yael!
Czy to sefardyjska tradycja z gór Atlantyku,
aby przychodzić z niczym na urodziny matki?
Wcale nie. To nie tradycja.
Sharon, wyjaśnię, jak jest.
- To proste. - Ten akcent!
W centrali brakuje krokodylej skóry.
Przez te nowe normy ekologiczne. A Greta miesza w głowach.
Krokodyle w bagnach Florydy są trochę…
Jasne, wystarczy.
- Daj mi skończyć. - Nie, dość.
- Mamy dość twoich stereotypów. - Co?
Mówiłem, że rozumiemy. Nie zepsujesz urodzin mojej żony.
To prawda, Ericu. Trochę przegiąłem z żydowskim akcentem.
Bawi cię to? Wynocha z mojego domu.
- Ale tak mówią… - Uspokój się.
Nie, ani myślę!
Tak, spokój.
Nie podbiłem przemysłu modeliny,
aby jakiś kutas mnie poniżał.
- Micka, wychodzimy. - Nie, w porządku…
Nie zjedliśmy tortu. Wygląda pysznie. Złote liście są jadalne?
- Chciałbym posmakować… - Ty?
- Zaraz posmakujesz… - Skarbie!
- Postradałeś zmysły. - Nie!
Pokażę, co dało mi 12 lat aikido. Wstawaj, Batmanie.
- No wstawaj. - Ericu.
- Wstań! - Uważaj!
- Spoliczkowałeś mnie… - Wstań!
- Stój tam! - Micka!
Nie za włosy!
Wezwijcie lekarza. Dupek złamał mi kość guziczną.
A to nie był jakiś guz? Ulysse, lunch w tym tygodniu?
Nie! Złamałeś mojemu ojcu dupę.
Ericu, bardzo przepraszam.
Znam dobrego osteopatę. Dr. Bensoussana.
Spadaj, ty zjebie!
Yeal, ile razy mam mówić?
Masz mnie za mitomana? To sefardyjska tradycja.
- Tego nie sposób zmyślić. - Dość.
Zadzwońmy do mojej babci. Ona wyjaśni.
W górach jest kiepski zasięg, ale spróbujmy.
- Jaki ma numer? - Micka!
Jesteś przystojny i zabawny, ale masz ostatnią szansę.
Choć raz bądź szczery i podołamy.
Albo kłam dalej i z nami koniec!
Serio mnie kochasz?
Chcę zrozumieć!
Domagasz się prawdy, aby móc zacząć od nowa?
- Tak? - Właśnie o to mi chodzi.
No dobrze.
- Tak? - Powiem prawdę.
Pamiętasz gości, którzy handlują torebkami Hermèsa?
Tych sukinsynów?
Tak. Jestem takim sukinsynem.
- Żyję z tego od czterech lat. - Dorabiasz do pensji w Hermèsie?
Nie.
Nie, kochanie. Nie pracuję w Hermèsie.
Szukam VIP-ów, oni kupują torby,
po czym sprzedaję frajerom cztery razy drożej.
- To moja prawdziwa praca. - Od początku mnie okłamujesz.
Nie, skąd. No trochę…
Yael. Teraz twoja kolej na szczerość.
Wzięłabyś mnie, gdybym ci od razu powiedział?
Mówię do ciebie. Powiedz prawdę.
- Tak. - Nie. Też kłamiesz. Nie zrobiłabyś tak!
Stój, do licha. Zrozum jedno.
Odkąd jesteśmy razem, haruję jak wół, aby spełnić twoje oczekiwania.
Twój brat ma 20 lat i nosi zegarek za 30 tysi!
Przez kogo to robię?
Kto mówił, że muszę zarobić, bo wszystkich dołuję?
Nie ja!
Przyszłaś do mnie, słodko uśmiechnięta, i poprosiłaś
o krokodylą Birkin dla bogatej mamci.
A mogłaś namówić dzianego ojczyma.
- Swoją drogą, chce cię zerżnąć. - Co ty gadasz? Oblech!
Nie, kocham twoją mamę. Nie w tym rzecz.
Więc co wczoraj robiłem? Postawiłem wszystko w pokerze.
Była tam zawodowczyni z wielkim czołem. Dasz wiarę?
- Nie! - To prawda!
Serio, masywne! Straciłem przez nią zegarek.
Boris go nie ma?
Nie! Jasne, że nie!
Próbowałem go odzyskać. Biłem się z całym kasynem.
Dlatego wróciłem poobijany. No i proszę.
Nie uratowałeś dziewczynki?
Nie, to też były bzdury.
Ale jestem idiotką!
Nie jesteś. Nie mów tak, skończyłaś studia modowe.
To wszystko? Wiem już wszystko?
Czynsz nie wynosił 16 000 euro. Tylko ty płacisz.
Czyli ile dokładnie?
Łącznie 6000 euro. Ale kogo to obchodzi? Zrozum.
Pochodzimy z różnych światów.
Nie opływałem w luksusach.
Tylko pływałem w bagnie.
Jako dziecko nie jadałem ciastek.
Tylko liście z drzewa z tostem.
Wciąż mają mnie bawić te mierne żarty?
Wybacz, skarbie. Nie powinienem był.
- To wszystko czy jeszcze coś? - Przestanę.
Chyba wystarczy na dziś?
Jeśli chcesz otrzymać szansę, wyjaw mi wszystko.
Nie jestem Mickael. Dość tego.
- Co to jest? - Nazywam się Youssef Bouahzizi.
- Bouahzi-co? - Zizi.
Zizi, do licha.
Chwila, ty nie jesteś… Jesteś…
Co? Arabem?
O to ci chodzi? Jestem Arabem? Czy to rasizm?
- Dlatego? - Nie.
- Jesteś rasistką? Pytam. - Nie mówiłeś. Nie wiedziałam.
Wybacz, kochanie. To nic takiego.
Nie płacz przeze mnie. Wybacz, wystraszyłaś mnie.
Nie zniósłbym tego, że jesteś rasistką.
Wybacz, słońce. Usiądź.
Ostatnia rzecz. To nie moje oczy, tylko szkła.
Wyjąłbym je, ale nie mam płynu do soczewek.
Kurwa, ale cudowne uczucie. Jak mi lekko na sercu.
Zak słusznie mi radził. Trzeba było posłuchać drania.
Wiesz, co teraz zrobimy? Zaczniemy wszystko od nowa.
Weźmy jacht.
Zaszalejmy na maksa.
Będziemy mieć dzieci. Nathanael, Muhammad. Ty wybierz.
Już mi to wisi.
- Daj buziaka. - Nie dotykaj mnie, ty potworze.
Jak to? Co się stało?
O to prosiłaś. Powiedziałem prawdę!
Dziesięć minut temu wyznawałaś mi miłość.
Co ze świeżym początkiem?
Skarbie!
Yael, czekaj. Co się dzieje? Chodzi o łysinę?
Przez to, że łysieję?
Skarbie, posłuchaj mnie. To dziedziczne.
- Moja mama też wyłysiała. - Puść, wezwę policję.
Nie dzwoń, mam kartotekę. Do licha!
Moja głowa odrzuca implanty.
Byłem 14 razy na zabiegach w Turcji! Nosz kurwa!
Coś ty narobił, ty trepie?
Chcę mieć włosy.
Mam przerąbane. Bez peruki wyglądam jak Buteflika.
Zak, zobacz te siksy.
- Twój typ, co? - Krągłe.
Tak, lubisz te pulchniejsze. To cię jara.
O tak. Dlatego że są łatwiejsze.
Wiadomo, mają niższe standardy. To lubię. Jak leci?
- Co podać? - Shota.
- Tequila. - Dobra.
Ktoś tam jest. Patrz.
Wszystko gra?
- U ciebie gra? - Tak.
- Jebiesz mi życie i pytasz, czy gra? - To tylko shoty.
Mam gdzieś drinki.
Mówię o pokerze.
Chciałeś zagrać i przejebałeś.
Moja mała złota gęś.
Wstań, lubię ten utwór.
Puszczaj! Co mi zrobisz?
- Myślisz, że jesteś sama? - Co mi zrobisz?
Łap kurtkę.
- Zostaję, tu mi dobrze. - Rusz dupsko.
Nie wymigasz się od ruchania.
Dalej.
- Durna ładowarka. - Kurwa, masz zarąbiste ciało.
Ale tyłek jest taki se.
Ale kaloryfer. Napnij, trzasnę fotkę.
- Odłóż komórkę. - Tylko dla przyjaciół.
To nie są moi przyjaciele.
W porządku. Wczoraj byłeś zabawniejszy.
Byłem też bardziej pijany. Może dlatego?
Kuźwa, jak masz na imię?
Thiago.
W życiu. Żaden z ciebie Thiago.
Bo co?
Nie wyglądasz na Portugalczyka.
- Bo jestem Brazylijczykiem. - W to prędzej uwierzę.
A ty pamiętasz moje imię?
Nie.
- Nie zapytasz? - Jasne, jak masz na imię?
Stéphanie.
Imię godne księżniczki. Z małą wisienką w postaci bączka.
Zrobię ci śniadanie. Rano wolisz słone czy słodkie?
Nie, dzięki. Podładuję i wezwę taksówkę.
- Wychodzisz? - Zaczynam robotę za godzinę.
- A co robisz? - Co z tymi pytaniami?
Ściągnęłam gościa do domu, rżnęłam go całą noc. Chcę wiedzieć.
Ty mnie rżnęłaś?
Pewnie jesteś modelem bielizny.
Nie pierdol. Pracuję na etacie.
Jaki znowu etat?
Na etacie w firmie PR-owej. Dobra? Coś ci to mówi?
Tak, żałosne życie.
- A ty co robisz? - Nic, jestem na zasiłku.
Pasożytujesz. Przyssałaś się do państwowego cyca i mnie pouczasz?
Coś mi tu nie gra.
Miałaś być świetna w pokerze, a gnijesz w tym syfiastym mieszkaniu?
Siedzę cicho, aby nie pakować się w kłopoty.
- Cicho, w dupie to mam. - Skąd ta agresja?
Dopiero wstałem. Łeb pęka. A ty nękasz pytaniami.
Wciąż na mnie chuchasz. Bez urazy, wali ci z pyska.
Zadaję jedno pytanie i milkniesz.
Mam zepsuty ząb, dlatego śmierdzi mi z ust.
- Opowieść o sobie uznasz za przechwałki. - W życiu.
- Nie masz pojęcia, z kim rozmawiasz. - Chyba jednak wiem.
Wiesz, czym jest krypto?
Co…
Ten przekręt?
Przez to zostanę milionerką.
- Jasne, widać. - Nie mówię, że jestem. Ale niebawem.
LOL!
Wypad. Weź graty. Wezwij ubera i spadaj.
- Chwila, wybacz. - Śmiało, wyjdź.
Wyluzuj. Czuję się, jakbyś miała mnie za idiotę.
- Geniuszem to ty nie jesteś. - Słabo myślę o pustym żołądku.
Nie proponowałaś mi
śniadania?
Dobra, powiem ci. Wrzucę na luz, bo uwielbiam o tym mówić.
Chwila, Stéph, zanim czegokolwiek dotkniesz…
- Tak? - Umyj, proszę, ręce.
Nie lubię dodatków do jedzenia. Czaisz?
Serio. Podcierałaś sobie tyłek.
- Jasne, koleś. - Chwila, mydło.
No więc byłam z gościem, który robił w krypto na lata przed innymi.
- Dobra. - Inwestował, gdy były warte zero.
Zarobił górę forsy.
Zanim mnie rzucił, namówił mnie do kupna masy e-tronów.
- Czego? - E-tronów. To kryptowaluta.
Wymawia się z amerykańskim akcentem.
Brzmi dziwnie po francusku.
Racja.
Twój były… Skąd wiedział, że to zassie?
Kryptowaluty potrzebują superbrudnych maszyn, by kopać.
Jasne.
Ta wymaga mniej mocy przeliczeniowej od innych.
- Dobra. - Jest bardziej eko.
Jasne.
Po co mówisz „jasne”, skoro nie kumasz?
Aż tak widać?
„Jasne. Dobra”.
- Ale… - Wiedz tylko jedno.
Każdy szuka następnego bitcoina.
A „e-tron” to nowy bitcoin…
- W punkt. - Kumam.
Ile jest wart?
Jeden e-tron? 2500. Ale to nic, bo wciąż rośnie.
Jeden za 2500?
Ile ich masz? O ile nie spuściłaś jakiegoś w kiblu.
- Co było dosyć ohydne. Nie ukrywam. - Łącznie mam 546.
I brak zgody. Kupka była urocza.
Chwila, cicho.
- Masz 1,3 miliona? - Z matmy to wymiatasz.
Tak, mam więcej niż tylko płaski tyłek.
Żartowałam o twoim tyłku.
- Marzyłby mi się taki tyłek. - Tak?
No chodź tutaj.
Chwila, Stéph.
Czuję się trochę napadnięty.
Może najpierw pogadamy? Poznamy się lepiej?
Nie.
No dobrze.
Tylko nikomu ani słowa.
A komu miałbym powiedzieć?
Nie mam kumpli.
Nie masz kumpli.
Nie, chwila. Tak od razu?
Tak też można się lepiej poznać.
- Czego ode mnie chce Motylek? - Nie wiem.
Nic nie mówił?
- Sam wiesz, co zrobiłeś. - Nie, nic. O co ci biega?
Sam mu to wyjaśnisz.
Motylku! Jak leci, ziom?
Chciałeś mnie zobaczyć? Szybko, bo dzieciak czeka w żłobku.
Serio, spóźnię się.
Co to za grymas, Motylku?
- Kantujesz w moim klubie? - Co?
- Co ty pierniczysz? - Dość tych bzdur!
Kamery cię nagrały.
Ciebie i tę syfną laskę. Tę, która mądrzyła się całą noc.
Nie daj im sobie mieszać we łbie!
To ja! Tyle przeszliśmy razem.
- Jadałeś w moim domu. - Milcz!
Motylku.
Pracuję dla ciebie cztery lata.
Mam dwoje dzieci do wyżywienia. Mnie podejrzewasz?
Nie wiem, czy mógłbyś. Ale już tego nie zrobisz. To pewnik.
Tak, oszukiwałem? I co z tego? Puszczaj!
Co mi zrobisz?
Powywijasz motylkowym nożem?
Myślisz, że mnie wystraszysz? Z tą twoją kozią mordą? Co zrobisz?
Wiesz, kim jestem? Jakie mam plecy?
Chłopaki z Trappes…
Spójrz na mnie. Spójrz, zanim odejdziesz.
Teraz cię przerażam?
Z tą moją kozią mordą?
Kurde, Motylu…
Nie mogę z tobą.
Musisz każdemu robić dziury? Myślisz, że są serem?
Okazał brak szacunku.
Bo mówił, że masz kozią gębę?
- Serio, masz kozią gębę. - Ty też? W dupie mam, że jesteś kuzynem…
Gdzie tym wywijasz? Kiedyś mnie dźgniesz, bo nie umiesz używać tego noża.
Kocham jego siostrę.
Zobaczę ją za tydzień. Co jej powiem?
- Wisi mi twoje życie seksualne. - Jasne, że ci wisi.
Sam po sobie posprzątaj!
A stopy tego menela cuchną!
- Prawie byłam zapaśniczką na olimpiadzie. - A ja robiłem loda Chuckowi Norrisowi.
- Jesteście podobni. - Ty draniu.
Nie, serio. Dostałam się.
Oskarżyli mnie o doping, bo mam zespół policystycznych jajników.
Co masz?
Produkowałam za dużo testosteronu.
Wyszło, że jestem czysta, ale kazali mi brać hormony.
- Aby być na poziomie innych. - Dranie.
Przysięgam. Rzuciłam to.
Jasne. Nie chciałaś stracić brody.
Po co w ogóle z tobą gadam? Gówno wiesz.
Gówno?
Byłem mistrzem Anglii w boksie w 2010 roku.
- A gdzie masz pas? - Dranie mi go odebrali.
Zbadali mi krew.
Wykryli sterydy, metamfetaminę, klenbuterol…
Tak? I nic z tego nie brałeś?
Byłem tym nafaszerowany!
- To wyjaśnia małe jajka. - Co?
I tak miałeś szczęście.
Mogłeś stracić włosy, a to byłoby kijowe.
Gdzie jest kontroler? Zagrajmy.
Ta gra jest do dupy.
Raczej ty. W realu bym cię powaliła.
Nie piernicz. Z tym obwisłymi rękoma? Idę zapalić.
Kurka, ale marny sierpowy.
Nauczę cię uderzać.
- O tak? - Na nogi, panno Michelin.
Jestem Jean-Claude. Rozpoznajesz? Lubię cię.
Sprzedam ci tajniki uderzania. Chodzi o przeniesienie wagi ciała.
Przeniesienie – Mbappé, ciało – piersi.
Mbappé chce cię złapać za cycki. Bądź czujna.
Zabawne.
Nie śmiej się. Wkurzające. Walnę cię z łokcia.
- Ustaw ramiona. - Tak.
Jedna noga za drugą. Dalej.
No właśnie.
To był sierpowy. Mocno mi dosoliłaś.
Moja kolej. Gotowa, Chucku Norrisie?
Jesteś mój, ty frajerze.
Za mocno. Odpuść.
Przestań! Złamiesz mi rękę.
Przestań!
- Uwolnij się! - Kuźwa! Naucz mnie!
Złap za nogi i popchnij w górę. Teraz do mnie.
Ty gnoju.
- Podniecasz mnie. - Co to?
- Chwyt zapaśniczy. - Tak? Podoba mi się.
Masz mocną cipkę. Była na olimpiadzie?
- Zdobyła złoto. - Mój fiut nie zdobył nawet brązu. Chwila.
- Za mocno. Poluzuj. - Tak?
- Niezbyt ładna mina. - Tak?
Ale spoko.
- Co z tobą? - Milcz!
- Jesteś moją dziwką. - Jestem.
- Staniesz pod latarnią? - Tak, mocniej.
- Zawsze mocniej. - Sekundę.
- O co chodzi? - Zdejmij koszulkę.
Tupac się gapi, jakby miał mnie sprzątnąć.
- Dobra. - Szybko.
Kurka, ale masz duże antenki.
Łapiesz Al Jazeerę?
- Cicho! - Chwila.
Czekaj.
Tak, spokojniej.
- Co to za mina? Brzydzisz się? - Nie, skarbie.
Myślę o ohydnych rzeczach, to taka technika.
O tak? O jakich rzeczach? Mnie to jara.
- No nie. - Właśnie, że tak.
- Skarbie, zaufaj mi. - Podniecę się. Mów!
- Lubisz świństwa? Bardzo złe? - Kocham.
Jesteś pewna?
Świntucha ze mnie. Mów!
- Na pewno? - Tak.
Myślę o tym, jak ten faszysta Éric Zemmour sra mi na klatę.
Tak mnie nie podniecisz.
Nie za włosy! Dajesz.
Chodu. Z życiem, laska.
Kurwa, już się spóźniam.
- W którą stronę idziesz? - Tędy.
To w drugą stronę. Kijowo. Dawaj buziaka.
Zadzwonisz?
Tkwię po uszy w audytach rocznych.
Dużo roboty, ale odezwę się.
- Dobra. - Tak.
Zapomniałem ważnego pliku.
Muszę pędzić, spóźniam się. Życie biurowe.
- Jasne. - Jasne.
- Co z nią? - Przewiń.
Ale dał z dyni! W stylu Zidane'a!
Przysięgam, złamas nie umie walczyć.
Jesteśmy pośmiewiskiem Paryża, a wy macie ubaw?
- A ten frajer krąży wolno. - Znajdziemy go.
Gówno znajdziesz.
Wsadźcie ciało krupiera do kwasu, bo was tam wrzucę.
Ruszać się!
Spokojnie, brachu.
Kafarze, znajdź sukę, z którą kantował. Pokażmy, jak to się kończy.
Dobra, kuzynie. Czmycham.
Picasso, byłeś u tego lekarza?
Nie, jest w porządku.
To już nie jest dłoń, tylko gofr.
Ziomie, serio, lubię cię.
A z twoją mordą musisz płacić, aby sobie pobzykać.
Przy tej jebanej inflacji…
Nie jest lekko.
Jak będziesz sobie walić bez ręki?
Zaczniesz dymać sofy ze zsiniałymi jajami niczym oszalały kundel.
Wsadzimy cię do klatki. Co to za życie?
Według Motylka wąż nie był jadowity.
To spieprzaj z tym swoim gofrem! Do kurwy nędzy!
Po cholerę mój kuzyn zatrudnia takich pacanów?
- Że co? Kupony się nie kumulują? - Nie można i tyle.
Twój tata jest tu szefem? Brakuje mi.
- Proszę pani, inni czekają. - Wycofaj to.
- Odpuść. - I to też. Nie chcę.
Mrożonki pani nie zwróci, bo musiałabym wywalić.
To daj mi ją, debilko.
- Waż słowa. Nie przyjaźnimy się. - I tak już zostanie.
- Cicho! Są tu osoby starsze. - Zapłacisz za mnie?
- Przywalę ci. - Co zrobisz?
- Zapłacę. - Zjebie.
- Co mi zrobisz? - Spokojnie.
Słuchaj ojca!
Jest nieobliczalna.
- Stul japę. - Wylatuj stąd.
- Już dość. - Tak będzie?
Kiedyś było tu inaczej! Ludzkość podupada.
- Puszczaj. - Czego chcesz? Nie dotykaj jej!
- Dość. Wychodzić! - Chodźmy.
- Czegoś nie rozumiem. - O co chodzi?
- Czemu nie wypłacisz kasy na zakupy? - Im dłużej czekam, tym wyższa cena.
Prosta matma.
Ale nie tłuklibyśmy się z ochroną w sklepie.
Brachu, nie widzisz, że wisi mi, co inni o mnie myślą?
Widzę, spokojnie.
Wiodę proste życie od 25 lat. Mogę tak dalej.
Albo gadasz bzdury.
Coś ty powiedział?
Twierdzisz, że jesteś milionerką, ale wykłócasz się z kasjerką o kupony.
Trochę to dziwne, nie?
Co to za stereotyp?
Milioner może nie mieć czym zapłacić za zakupy.
- No nie. To też prosta matma. - Olać.
Chrzanię, czy mi wierzysz. I twoją litość i porady. Narka!
- Czekaj! - Zostaw mnie!
- Weź chociaż róże. - Pieprz się.
- Z tym brzydkim wąsem. - Też taki masz.
Stul mordę.
Ożeż kurwa.
Na piętrze. Dawaj.
Nie ma mowy.
Tam, dalej.
Kurwa.
Kalafiorze.
Teraz jesteś jebanym pająkiem?
Dorwę cię po drugiej stronie. Ruchy, ruchy.
Błagam pana!
Proszę, błagam. Otworzy pan okno?
Proszę pana, umrę! Cholera, obudź się i otwórz okno!
Ja pierniczę.
Nie!
Nic dziwnego, że tu cuchnie.
Gówno.
Hej, Youssefie. Wybacz pobudkę o 18.00 w czwartek.
Miałem dzisiaj mnóstwo rozmów o pracę.
- Co za dzień. Nie obijałem się. - Mam to gdzieś.
Serio?
Przyszłam po rzeczy. Zostawię klucz.
Proszę, śpij dalej.
- Czekaj. - Co?
Nie wiem. Nie odzywasz się.
Było nam dobrze. Nic mi nie powiesz?
Powiem.
Ojciec zablokował przelewy za czynsz. Płać teraz sam za mieszkanie.
Dobrze zrobił.
Też mam dość tego miejsca.
Wczoraj dwa dżiny bzykały się w basenie.
- Nie piernicz. - Uwielbiasz, jak pierniczę.
Tak. Szczerze mówiąc, to chyba twoja jedyna zaleta. Puść mnie.
Przyznaj. Źle ci beze mnie. Jesteś nieszczęśliwa.
Prawda, czasami za tobą tęsknię, ale jest mi już o wiele lepiej.
- To jak rzucanie palenia. - Teraz ty dowcipkujesz?
- Zmieniłam się. - Ja też, skarbie.
Przysięgam.
Będzie mi teraz ciężko komukolwiek zaufać.
Więc zostań ze mną. Masz przechlapane.
Weźmiemy ślub. Będzie lepiej.
Wiesz co, Youssefie?
- O ile to twoje prawdziwe imię. - Uwierz, sam wybrałbym sobie inne.
Gdybyś mnie nie okłamał, mogłabym cię kochać.
Cholera, skarbie. Co ty mówisz? Zawsze cię kochałem.
Nie widzisz, że nie śpię po nocach?
Nie było rozmów o pracę. Znów kłamstwo. Yael, posłuchaj.
Przysięgam na życie matki. Dość już kłamstw.
Jesteś taka piękna, kiedy płaczesz. Chwila, masz tu glutka. Okej.
Kochasz mnie?
Thiago!
Kim jest Thiago?
To mój nowy współlokator.
Prosił o nową sprzątaczkę. Stąd bałagan.
Chwila. Thiago?
Brachu?
Fajny gość. Tworzy hip-hop.
- Dość, żegnam. Puszczaj! - Chwila, Thiago!
Thiago. Kurka, czekaj. Poznajcie się, miły gość.
Chwila, Yael. Do licha…
- Skarbie, zaczekaj… - Powodzenia.
Posprzątasz w łazience? Jest brudno. Kupa się wylewa.
Za co ci płacę? Kotku, dokąd idziesz?
- Dość! - Każdy kłamie! Za co mnie winisz?
- Zwykły przegryw! - Jeszcze mnie zobaczysz w maseratim.
Najpierw opłać czynsz!
Czynsz to bułka z masłem. Thiago pomoże. Zrzutka po połowie.
Co to ma być? Wpadasz tu bez zaproszenia.
Co to za ściema ze sprzątaczką?
Moja była chce do mnie wrócić. Co miałem mówić?
„Poznaj Stéph, laskę, którą bzykam”?
Wyszła zapłakana. Nie jestem dupkiem.
Mogłeś wymyślić coś innego.
Wymyśliłem to. Boki zrywać z tobą. Jasne, myślisz tylko o sobie.
Wybacz, Thiago. Cały dzień jestem na socialach.
- Czytam szalone historie. - Typu?
Jacyś goście usłyszeli,
że laska z Poitiers ma 30 000 w krypto. Przyszli,
przywiązali do krzesła i zgwałcili.
Wpadłam w paranoję. Czuję się śledzona.
Stéph. Masz 27 followersów.
- Uspokój się. - Tak, racja.
Jesteś cała czerwona. Jak bobas.
Przetrzymasz mi flasha?
E-trony mieszczą się na tym gównie?
Tak. Zgub to i po kasie. Raz na zawsze.
Czekaj, Stéph. To wielka odpowiedzialność.
Nie podam ci tajnego kodu.
Czemu nie?
Nie będziemy mieć przesrane, jeśli cię złapią.
Nie będziemy mieć przesrane? Nie chcę, aby mi złoili dupsko w Poitiers.
Jeśli przetrwam, póki nie sprzedam e-tronów…
- Jasne. - …mogę ci dać…
Ćwierć tokenów.
Chwila, dobrze zrozumiałem?
Ćwierć czy jedną trzecią?
- To jak? - Przeginasz.
Ja? Wyobraź sobie taką sytuację.
Zwizualizuję ci to.
Dość, to kryptowaluty Stéph! Nic nie wiem!
Jaka znów czaszka? Nie w dupę…
Dobrze, weźcie wszystko.
- To jest warte jedną trzecią. Umowa stoi? - Zapomnij.
Co ty nie powiesz? To bierz pendrive’a.
Nie mieszaj mnie w te bzdury.
Dobra.
Ale z ciebie dusigrosz.
Serio. Pokaż dłonie. Masz przykurcze od ściskania kasy.
No bierz!
- To jedną trzecią. - Lichwiarz.
Kogo to obchodzi? Ćwierć, jedna trzecia, połowa, pół kwarty.
- Co twoje, to moje. - Tak.
Nie bądźmy materialistami. Prawda, mój krabku?
Uważaj z tymi szczypcami.
Dostanę swoją dolę, spłacę długi i zainwestuję w nieruchomości.
Kupię phantoma i będę mieć czwórkę dzieci z Yael.
Czworo bachorów.
Flash drive i już się uważasz za milionera?
No, a co?
Jasne, każdy oddałby jedną trzecią fortuny przybłędzie.
Za pilnowanie kryptowalut? Ma to sens.
Co się mnie czepiasz? O co ci chodzi?
Kiedy cię poznałem, najfajniejsze laski jadły ci z rąk.
- Teraz wkręca cię pijaczka. - Jest pijaczką. No i?
Znasz jej życie? Milcz, frajerze.
Serio, przyjrzałem się kryptowalutom. Inwestowałem na boku…
- To on, sukinkot. - E-tron jest na fali.
Wartość wciąż rośnie.
- Co znów, zazdrośniku… - Hej.
Co wy robicie?
Kurwa!
- Chodź tu! - Puśćcie go!
Dalej, wstawaj!
Z drogi, proszę!
Chwila!
Błagam, dość.
Nie ruszaj się.
No, rozpierdol go.
- Motylku… - Żadne Motylku.
Na nogi.
Brzydzę się tobą.
Posłuchaj mnie.
Przysięgam, że wszystko spłacę.
Myślisz, że możesz nabroić, a po schwytaniu wystarczy spłacić?
- Zadam ci teraz pytanie. - Jakie?
Obciąć ci język czy kutasa?
Na co mi język bez kutasa?
- Ściągnijcie mu spodnie. - Czekaj!
Nie ruszaj się!
Dam ci 50 000 za trzy miesiące.
Spodnie w dół.
Dobra, 100 000. Dam ci je, na życie matki.
- Mam obłędny deal. - Trzysta.
Masz dziesięć dni, łysolcu.
- Idealnie, bracie. Dziękuję. - Teraz spadaj.
Trochę dużo, ale znajdę te 300 000.
Mam na oku coś srogiego. Nie uwierzysz, brachu. Spójrz.
Jeśli za dziesięć dni nie będę mieć kasy,
sam obetnę sobie kutasa i razem go zjemy.
Nie pieprz mi tu o fiutach. Jebany przegryw!
Motylku, mogę… Mogę odzyskać włosy, proszę?
Dzięki, brachu.
Moje włosy.
Jesteś dobrą osobą.
Bracie.
Naprawdę zjesz mu parówę?
Głupcze…
Jak tam mój cukierek?
Dobrze. A ty, ziom?
Powiedz, widać siniaki?
- I to jak. - Tak?
Co się stało?
Sparing z Cirylem Gane’em.
Odpłaciłem mu z nawiązką.
Czyli ci spuścił lanie.
Prawda. Muszę iść do pracy.
Jasne, już idę.
Nie, co ty robisz? Grzej te swoje oponki.
- Serio? - Serio.
- Powodzenia w pracy. - Daj mi sprośnego buziaka.
- Co ty robisz? - Mamy czas.
Nie, za pięć minut mam prezentację.
Nie mogę, odpuść.
Spoko, wieczorem złożę cię w pół.
- Czad. - Tak.
- Będę twoją kartką papieru. - Potnę cię na kawałki.
Brachu, po co wciąż kłamiesz? Pojechana sprawa.
Była tam, gdy walczyłeś z całym kasynem, nie?
No i? Ty serio z tym zegarkiem?
Pogadaj z nią. Wypłaci nieco kryptowaluty.
Daj Motylkowi i zamknij temat. Powielasz ten sam schemat co z byłą.
Nie widzisz, że sam mnie do tego popychasz?
- Serio? - Mam nauczkę.
- Nie widać. - Życie jest proste.
Gdy zaczniesz kłamać, nie możesz mówić prawdy. Tak już jest.
- Tego się nauczyłeś? - Dobra.
Zobacz, jak się kończy słuchanie ciebie.
Robi się masakra. Jestem cyklopem.
- Teraz to moja wina? - No tak! A czyja?
- Niebywałe. - W dupę z twoimi pomysłami.
Mam plan, bez obaw. Udam, że cały dzień pracowałem.
A jej kasa mi zwisa.
Zabiorę ją na festyn,
kupię churrosy z nutellą, wepchnę jej w wąsy i tyle…
Sprzeda tokeny, spłacę dług, dryndnę do Yael i wypad, Stéph!
Z iloma laskami byłeś od czasu Stéph?
Z żadną. A co?
Nawet gdy byłeś z Yael, dymałeś inne na boku.
- Zadurzyłeś się. - Co ty gadasz? Jest brzydka.
Nie masz za grosz szacunku.
- Zjedź, proszę. Przejdę się. - Jesteśmy w Porte d’Ivry. Daleko.
A co mnie to? Mam osiem godzin na zbyciu.
Podrzuć mnie na Picardy. Wrócę pieszo.
- Sprawdź martwy punkt. - Całe auto jest martwym punktem.
Brytyjski szajs. Gówno w nim widać.
To ciao.
- Youssie? - Co?
Skoro masz czas, pomóż z autami. Zachęcam.
- Jesteś przystojny, masz gadane… - Zapomnij…
- Porady masz równie liche co auta. - Serio?
A ten wóz jest na serio?
- To spadaj, przegrywie. - Co cię napadło?
- Wypad! - Odbija ci, gdy gadam o aucie.
- Wysiadaj! - Weź łapy.
- Wypierdalaj! - Zostaw, bo cię palnę.
- Menel. - Przegryw…
Moja klamka!
- Weź ten szmelc. - Sukinsyn!
Coś ty powiedział?
Co ci mówiłem o obrażaniu mam?
Co cię to? Nawet nie znasz swojej.
Cholera. Otwieraj! Ty zjebie!
- To fendi? - Tak.
- Prawdziwa skóra? - Nie, ale…
Ściemniasz, to chyba plastik.
- Daj spokój… - Dobra, ile?
Obie za 220.
Jak często tu bywam?
Nie masz klientów. Bądź uczciwy, 200.
Dobra, w porządku, brachu.
Brachu, trzymaj. Głodny?
- Mus owocowy? - Wyglądam na kloszarda?
Czekaj, mam pięć euro jako zaliczkę.
- Pięć euro… - Mam tylko 500. Co teraz?
- Wezmę. - Tak?
- Jasne. - Tak mówisz?
Pogięło cię?
Dam ci 500. Dasz też louis vuittona?
- Tak. - Tam widzę.
Dobra.
Szlag by to.
Łapać go!
- Moje panie. - Cześć.
- Proszę wybaczyć. Jest tak… - Jasne.
Mam lot za 2,5 godziny.
Mijałem salon. Facet uznał, że jestem ciacho.
- Pracuję w Fendi. - Pobili cię?
Nie, to niepowiązane. Uprawiam też boks.
Model, influencer… Dał dwie torebki. Mówię, że pracuję w branży wiatraków.
Może za 300?
Może 150 euro?
- Wezmę gotówkę i zaraz wracam. - Na plażę…
Jaka chwila?
- Nie ma metki. - Nowe modele nie mają.
- To przeznaczenie. Mam ze sobą 200. - Nie ściemniaj!
Spieprzaj z tymi torebkami. Chcesz mnie nabrać, sępie?
- Co z tobą, barbie? - Umyj włosy.
- Drań. - Schowaj to!
Wyglądam, jakbym nosił fendi?
Raczej jakbyś prosił się o strzał w mordę. Won!
- Serio? - Spadaj. Wyglądasz jak komunista.
- Okej, 20 euro. - Tak?
Zgoda.
To i tak podróbka.
Delikatnie.
- Proszę szybciej. - To on!
Stój!
Hej! Widzicie lasencję?
- Wszystko gra? - Jak ci minął dzień?
Jak zwykle. Zawsze haruję za wszystkich.
Ten dureń Martine nie obsłuży nawet ksera. Wkurwia mnie.
- Nikt nie czepiał się poharatanej twarzy? - No cóż…
Przyznałem się do bycia ofiarą przemocy domowej.
Szykuj się, opieka społeczna zgarnie cię rano.
Opieka społeczna… Co tam, stary?
A to kto?
Mój kumpel, Najeeb. Szykuje się na przesłuchanie.
- A jakie? - Wyluzuj, to etyczno-feministyczne porno.
Strzały polecą z każdej strony.
„O mój Boże, nie wierzę…”
Ściemnia. To smutna opowieść miłosna, w sumie tragedia.
Netflix, więc film będzie do kitu.
Ale potrzebuję tej roli. Artus w nim gra.
- Serio? - Tak.
Wielka produkcja.
Została jedna scena. Może zostać na kolacji?
- W sumie to… - Co ty? Widać, że gość jest spoko.
Bez łap, proszę.
Już widzę… Dobrze.
Mówiłem, że jest spoko.
- Jak masz na imię? - Thiago.
Na pewno?
Nie chcę z tobą gadać.
Stéph nie wie, że jest boską aktorką.
Uwierzysz w każde jej słowo. Wymyśli cały życiorys na poczekaniu.
Przestań, nie umywam się do ciebie.
No co ty? Zawalam wszystkie przesłuchania.
- W tym durną reklamę sera. - Bo starasz się o białe role.
Co? Widziałaś, jakie oferują mi role?
Dilerów, złodziei lub lachociągów w filmach indie.
Byłby do tego idealny.
- Zabawny gość. - Nie żartowałem.
Zawsze możesz sfinansować film za swoje krypto.
Pewnie.
Cudowne tiramisu.
Co ja robię?
Jestem w Paryżu czy Neapolu? Zamykam oczy, a tam same vespy.
Zapomnij o filmie.
Otwórzmy razem restaurację.
Skończyłaś? Wystarczy. Co z tobą?
To piąta butelka. Nos i tak już masz czerwony.
- Nie, wygląda jak Kate Moss. - Może starczy lizania jej po tyłku?
Wspaniale.
To szmelc. Po co robisz zdjęcie?
- Wyluzuj. - No nie…
Posłuchajcie.
Wybierzcie dowolne auto i was obwiozę.
Salam alejkum. Chcecie się przejechać?
- To chyba toyota. - Racja. Masz wytrawne oko, stary.
- Nabijasz się z nas? - Nie, znasz się na rzeczy.
- Byłem miły. - Ej, długowłosy.
Chcesz nas udobruchać, opowiedz o swoim kumplu.
- O Youssie? - Nie wiem.
- Codziennie zmienia imię. - Cały on.
Ponoć ma coś na oku. Tak? Czy go sprzątnąć?
Nie, to prawda. Wielki deal.
Chyba mowa o milionach.
Dość tego jąkania i gadaj.
Youss to mój ziom. Wolę nie mówić o nie swoich sprawach.
Nie chcę cię sprać przy klientach, więc się wysil.
Znacie kryptowaluty?
Jasne. Bitcoin, ethereum i te sprawy. Przejechałem się po tej ściemie.
Youss zszedł się z laską, która zarobiła na tym fortunę. Znacie ją.
Zniszczyła go w pokera w noc, gdy wpadł w szał.
Bez jaj. Obleśna suka robiła przekręt z krupierem.
- Niefajnie. - Dalej, gadaj.
Mieszkają razem.
Czeka, aż sprzeda krypto, aby was spłacić.
Zrobi to. Mówię szczerze.
Bez napinki, stary.
Nie skrzywdzimy ci kumpla i nie widziałeś nas.
Coście za jedni?
Zapraszam ponownie.
Nie chcesz nas znów widzieć. Serio. Dobrze o tym wiesz.
No wiadomo.
Miło się gadało.
Jeśli wrócimy, chcę się przejechać którymś wrakiem.
Dźgnę cię, jeśli to zrobisz. Jasne?
Olać…
- Wyrzuć to. Sadło. - Sadło.
- Oponka. - Oponka.
- Sadło! - Sadło.
- Oponka, sadło. - Oponka, sadło.
Sadło, oponka.
- Błagam. - Rozśmieszasz mnie.
Spróbuj zrobić unik.
Oponka, sadło, oponka…
- Dobra. - Dawaj.
Oponka, sadło, unik.
Nie wkurwiaj mnie. Przyłóż się.
Panna Michelin! Miałaś to uzewnętrznić.
- Panna Michelin! - Z energią! Michelin!
- Michelin! - Dalej.
- Panna Michelin! - Obrona.
Źle to robisz.
Odbiło ci. Spieprzaj z tym Michelinem.
- Wybacz… - Dość. Wkurzyłeś mnie.
Daj zapalić w spokoju.
Co ty robisz?
- Ten złom nie jedzie. - Sprawdzę go, gdy dojedziemy.
Coś się dzieje. Może to świeca?
Pchaj ze mną.
Właśnie! Przyspieszamy.
Muszę ci coś powiedzieć, Stéph!
Co takiego?
Mam myśli samobójcze. Zabiję się!
Obróć głowę.
- Tak? - Sprośnie. Dajesz.
- Nakręciłeś mnie. Zatańczę. - Dajesz.
Tańcz jak Les Grossman…
Ignorujesz mnie.
Ta świeca to pieprzony szmelc.
Poluzuj się, do kurwy nędzy.
- Moja piękna. - Nie, skarbie. Dość.
- Ty, stój! - Ostrożnie!
Stój!
ŚLIWKA
Kelner mnie wkurzył.
„Czekoladowe canapé wyściełane dyslektycznymi malinami”. To tylko mus.
Stéph, zamknij usta.
Ohyda. Jakby ktoś ci nasrał do buzi.
- Jesteś obrzydliwa. - Tak?
Przywyknij.
Jak sprzedam wszystko, takie restauracje będą codziennością.
Skoro o tym mowa… Kiedy czas na la vida loca?
- Niebawem. Nie jesz deseru? - Nie, masz.
- Dzięki. - Już niebawem czy tylko niebawem?
Niebawem znaczy niebawem.
Wciąż to mówisz, ale nic się nie dzieje.
Będę wiedzieć kiedy. Nie nękaj mnie już.
Zepsułeś mi apetyt.
Dość już zjadłaś… No to niebawem.
- Skończyli państwo? - Tak.
Zaproponować państwu kawę lub digestif?
Nie piję, ale może się skuszę przez ten pani uroczy akcent.
- A pani skąd? - Proszę zgadnąć…
- Algieria? - Poprosimy rachunek. Dzięki.
O co jej biega?
- To jej praca. - Masz mnie za ślepą?
Co? Ma fajny akcent.
Nie może mi się podobać? To jak podróże.
À propos… Chcesz podróżować po świecie?
Jasne, jeśli ty chcesz.
Gdybym wszystko sprzedała, dokąd byś mnie zabrał? Pierwsza myśl.
- Do chirurga plastycznego. - Dlaczego?
Twoje czoło.
A co? Nie podoba ci się?
Skądże, jest idealne jako lądowisko 747.
SOS. Proszę o awaryjne lądowanie na czole Stéphanie.
Zezwalamy.
- Rozbijemy się… - Mówisz serio?
Nie bawię cię?
Nie wtedy, kiedy mówisz to szczerze.
A co zrobisz ze swoją działką?
- Poza tym, że znikniesz? - O co ci chodzi?
Nie jestem głupia. Nie spełniam twoich oczekiwań dżagi.
Bzdury. Ale czegoś tu nie rozumiem.
Kiedy się wzbogacisz, dokonasz skoku społecznego.
Każdy pięknieje, gdy ma kasę. Weź CR7, wyglądał jak Beetlejuice.
Nie będzie operacji.
Ile razy mam ci mówić, że w dupie mam opinię innych?
Weźmy tę nędzną sukienkę od ciebie.
Nie słucham już ciebie. To strój taniej dziwki.
Pieniądze mnie nie zmienią.
Na co się gapisz?
Hej, Stéph.
Tak, słonko. Wyluzuj.
Nie jesteśmy tacy. Mamy gdzieś wygląd.
Ale podbródek można by podrasować.
Dość tego, wychodzę.
Czekaj, Stéph.
- Puść mnie. - Zapłacę i zaraz przyjdę.
Dobry wieczór.
Halo? Chwila. Jak to odrzutowiec nie jest gotowy?
Wiesz, ile kosztował? Jasne, że nie, ty włóczęgo na zasiłku.
Nie, posłuchaj mnie…
- Dość, załatwię to. - Proszę pana.
Sekundę. Posłuchaj.
- Polecę helikopterem do Monako… - Zapłaciłby pan rachunek?
Przepraszam. American Express?
- Tak. - Daj sobie napiwek 100 euro.
Dobrze, dzięki.
- I włóż numer. - Jasne. Zaczeka pan tutaj?
- Spokojnie. Poczekam. - Zaraz wrócę.
Co mówiłem?
Przyjdę z walizką i kasą. Wtedy zrozumiesz…
Proszę pana!
Żartowałem! Nie mam helikoptera, jestem spłukany!
Stary, jesteś pewien, że gość ma kasę?
O, piloci!
Nawet nie zaczynaj. Zwracaj psa.
Co to za gówno? Silnik jest do kitu, auto ledwo dyszy.
- Co? - Po co szybkość?
Ograniczenie prędkości w Paryżu to 50.
Mówiłem ci, że to oszust.
Ważne, aby fajnie wyglądać. Jak wy. Zwłaszcza ty.
Łapy precz. Nie jesteśmy kumplami. Mam cię obić?
Zwracaj kasę albo ci wjebię. Jasne?
- Tak, choć to wredne. - Dość uśmieszków!
Oddawaj, bo połamię ci to chude dupsko! Czaisz?
- Puść go. Co się dzieje? - Mam mu oddać 80 euro.
Tyle zachodu dla 80 euro? Oddaj im. Przecież to frajerzy.
Daj mi kasę i koniec. Sknera.
Wybacz, stary. Masz.
- Dzięki. Jesteś spoko. - Ja?
Spójrz na mnie, zanim to powiesz.
No spójrz!
Jeśli nie chcesz, abym wepchnął ten twój gruby, rudy łeb w psi odbyt,
weź covidowca i spieprzajcie stąd.
Wybacz, widziałeś, jaką ma dużą głowę? Za nic się nie zmieści.
To było zabawne, Ratatuj? Spróbujemy zmieścić?
Może się udać. Tę kasę, którą masz w portkach…
- Już jej nie zobaczę. - Duży łeb, szybko łapie.
Tak, jestem kumaty… Czy ta kasa…
Dalej, już zamilcz.
Spadaj, bo cię walnę. Wypieprzaj stąd.
- Koleś bez warg. - Z takim gościem się nie zadziera…
Hej, muszę pogadać z bratem.
Pożyczysz mi nieco kasy? Jestem w czarnej dupie.
Te 80 euro nie wystarczy?
Przysięgam, brachu. Świruję!
Jestem w czarnej dupie.
- Przysięgam… - Kazałem Borisowi nie publikować zdjęcia.
Drań jest na jachcie z moją byłą. Moja menelka sika przy otwartych drzwiach.
Wiem coś o Stéphanie, co ci się nie spodoba.
Co tym razem?
Pamiętasz pokera?
Thiago, szefie. Chodzi jak model, lewo, prawo…
Ty stul pysk.
Dobrze ci? Miałaś miły dzień? Byłaś zajęta?
Tak, bardzo. A ty?
- Wciąż nie umiesz sprzątać? - Jak tam praca i kserokopiarka Martine’a?
Co nowego u znajomego krupiera?
Ty mnie chcesz pouczać?
Pieprzony kłamca. Jesteś spłukany.
To ja spadam. Stéph, daj jointa i znikam.
Jestem spłukany. Wiesz dlaczego?
Bo jedna oszustka mnie oskubała.
A bletki? Zabrakło mi.
Wypad. Spieprzaj stąd.
Hej! Uspokój się! To nie było nic osobistego!
Walid wiedział, że mam długi. Wkręcił mnie w tę fuchę.
Miało być łatwo. Robił to z innymi laskami.
Ten krupier? Byłaś z tym przegrywem przede mną?
Od tamtej pory wszyscy mnie ścigają. Dlatego uciekłam.
Cała prawda. Kryptowaluty to była ściema.
Co ty gadasz? To co innego.
Jakim cudem wydymał mnie taki ćwok?
Boris miał jednak rację. Jesteś niezła.
Nie powiem. Wkręciłaś mnie. Teraz słuchaj uważnie.
Zbierz swoje graty, te lipne e-trony i wypieprzaj stąd.
Nie chcę widzieć twojej obleśnej gęby. Teraz wypad, jebana menelko.
Nikt cię nie żałuje.
Dość już tego aktorzenia.
Swoją drogą, twój kumpel się myli co do twojego aktorstwa.
Co? Na co czekasz? Kazałem ci spieprzać!
To nie było nic osobistego.
Nie zdradziłam cię. Nie znałam cię.
Wiem. Wybacz, skarbie.
Wsadź sobie to wybacz. Teraz…
Pójdę na spacer. Ty weź swoje graty.
Gdy wrócę, nie chcę cię już w swoim życiu.
Pieprzona menelka.
Dość szlochania. Nie rusza mnie to.
Tu Najeeb. Martwiłem się. Wszystko gra?
Nie, Thiago mnie wyrzucił.
Spoko. Nie smuć się. Może tak i lepiej.
No otwieraj. Pomogę z pudłami.
Już idę.
- Nie miałem wyboru, grozili mi. - Ruszaj się. Chodź tu, suko.
Ruchy! Ty łamago.
Tak sobie myślę. Spróbujmy z copy tradingiem. Wiesz co to?
Schematy Ponziego i te sprawy.
Nakręcimy filmik, jak zostałeś milionerem.
Wynajmiemy kilka aut. Zaspamujemy sociale…
Co się stało? Gdzie Stéph?
Czekaj…
Pokaż się, frajerko. Złapię cię i zajebię.
Zabiję cię własnymi rękoma.
Masz się za Popeye’a?
Giń.
Pamiętasz mnie?
Nie, nosisz kominiarkę.
- Youssef powiedział nam o krypto. - Kto to Youssef?
W czyim domu jesteśmy?
Gdzie jest pendrive? Bo zginiesz jak krupier Walid.
- Walid… - Daj ją tutaj. Będzie śpiewać.
Chodź, Kalafiorze.
- Puśćcie mnie. - Chodź. Cicho bądź!
- Dość tego wiercenia, suko. Trzymaj ją. - Puszczajcie!
Zostawcie ją!
- Stéph! - Idę!
Nic ci nie jest?
Dlaczego im mówiłeś o kryptowalucie? Rozum zjadłeś? Masz pusto we łbie?
Zak musiał się wygadać!
- Miałeś milczeć! - Wszystkim rozpowiadasz o krypto!
Najeeb nabija się z tego!
Już po e-tronach. Za godzinę krach.
- Ty tak poważnie? - Tak, przeżywa atak 51%.
Jakie znów 51%?
W algorytmie konsensusu jest błąd…
Nie piernicz! Jasno, do licha. Konsensus?
Nikt nie sprzeda e-tronów.
Zamrożą sprzedaż i wartość spadnie do zera, dupku.
Na co czekamy, skarbie? Musimy teraz sprzedać.
- Co robimy? Musimy sprzedać! - Stój.
- Chcę zejść. Stój, draniu! - To boli. Uwaga.
Stań!
Stań, do licha! Stań!
Co z tobą, psycholko?
- Nie zależy ci na mnie, tylko na kasie. - Wcale nie.
Właśnie, że tak!
Porzuciłbyś mnie, gdyby nie kryptowaluty.
Dobra.
Zrozum jedno.
Nigdy nie myślałem, że pokocham kogoś takiego jak ty. Jasne?
Kogoś takiego jak ja?
Daj spokój. Bez ściemy, jesteś…
Jesteś raczej brzydka.
- Dobra. - Nie, ale…
- Pendrive. - Nie rozumiesz.
- To był komplement. - Złaź. Oddawaj i spadaj.
- Jesteś głupia? - Jak mnie nazwałeś? Drive!
Masz. Czekaj. Stéph…
Mówię, że w naszej relacji wygląd nie ma znaczenia.
- Jakbym był z najlepszym kumplem! - Cudownie!
Oczywiście! To wypas, że spotykam się z najlepszym kumplem!
Nigdy nie trujesz. Zawsze jesteś hojna.
Wisi ci, co inni myślą. Dlatego się w tobie zadurzyłem!
Mam niezły ubaw z tych twoich pierdów!
Pierwszy raz to przeżywam. Kurwa!
Stéph, jesteś prawdziwą dziewczyną.
Czemu krytykujesz mój wygląd?
Zwykłem chodzić z seksowniejszymi laskami, ale o wiele mniej fajnymi.
Po tysiąckroć wolę być z tobą.
Nie musiałeś mnie okłamywać. Mam gdzieś, że jesteś łysy i bez grosza.
Wiem, kurwa! Dlatego cię kocham!
Stéph!
Łapać ją! Za nogi.
Szybko.
Jedź, Kalafiorze!
Sukinkot!
Kurde, łysy zjeb wciąż tu jest!
Ostrożnie!
Amunicja!
Motylku!
Puść go, bo rozwalę mu łeb!
- Puszczaj! - Dobra.
Co ty wyprawiasz? To kobieta!
- Siadaj! - Dobrze.
- Gołąbeczki… - Kalafiorze, pod most.
Macie przejebane.
- Lepiej, żeby hasło zadziałało. - Nie ściemniam.
Po wprowadzeniu hasła połącz portfel z kontem.
Kody na telefonie i na portfelu muszą być zgodne.
Działa czy co?
- Bluetooth nawala. - Wgrałeś apkę?
- Zgodnie z instrukcją. - Wpisz hasło.
Słucham tej suki. Mówi po angielsku. Nie jestem Michaelem Jacksonem!
Jeden, cztery, jeden, cztery, jeden. Połącz.
Jest! Połączyłem się.
Podłączono! Widzisz? Nigdy mnie nie doceniasz, brodaczu!
Co to za przekręt? Wyłączył się?
Bateria pewnie padła.
- Trzeba to ładować? - Jasne.
Gdzie jest ładowarka?
U Youssefa. Masz 20 minut, zanim waluta się załamie.
- Co? - Czego nie jarzysz?
- Kryptowaluta padnie. - Co robimy?
Mówiłeś, że dasz radę. Blockchainy, bitcoiny…
Nie zabrałeś ładowarki, sukinsynu.
Uważaj z tą gadką o sukinsynach.
Nie lubię, gdy mówią o mamach.
Tak, stary. Rzecz w tym, że jego matka to siostrzyczka mojej.
Palant obraża swoją ciotkę.
- Mój dziadek… - Opiszesz rodzinę?
Nie ruszaj się!
Kto się ruszy, zginie! Implantami do ściany.
Do kąta! Już!
- Silna, ale niezbyt ładna. - Milcz.
Weź drive’a i wysiadaj. Dołączę do ciebie.
- Obciągasz jej? - Milcz już.
Posłuchajcie mnie.
Wysiadam, a wtedy wy suki…
Ty sukinsynu!
Łap ją, Kalafiorze!
- Nie! Pomocy! - Stój!
Błagam, nie krzywdź mnie. Proszę cię, weź to!
- Już dobrze! - Daję ci to.
Wstawaj, skurwielu! Puszczaj kuzyna!
Youssefie!
Wstawaj, ty mała suko! Wykończ go! No już!
Nie!
Stéph! Do vana!
Wstawaj. Odjeżdżają.
Wstań, ważysz jakieś 500 kilo. Pomóż mi!
Ostrzegałem, że dźgniesz mnie tym durnym nożem.
Kilka kropli krwi, a ty już świrujesz? Jesteś facetem czy suką?
Teraz jestem wielką suką.
- Dalej… - Idź po kasę. Weź broń.
Zostaw mnie, pozwól umrzeć. No pozwól.
Kto wtedy będzie się ze mną śmiać?
W całym swym życiu się nie śmiałeś.
Uśmiechnij się.
Nie tak! Przerażasz mnie, ty pojebie!
- Ten diabeł nie odpuszcza! - Co?
- To on na motocyklu? - Jasne, że tak! A kto inny?
Z tą demoniczną mordą. Co on robi?
Ostrożnie!
Dopadnę pojeba.
- Załatwię gościa! - Co się stało?
Skąd to masz?
Skarbie! Zajeb go!
Nie.
Ostrożnie!
- Trafiłaś? - Poszedł mi bark.
Trzymaj prosto! To nie GTA!
- Nie krzycz! Mów, co mam robić! - Użyj obu rąk!
- Tak? - Tak!
- A teraz? - Zamknij oko.
Kuźwa, odsuń głowę!
- Ożeż w mordę! - Wybacz.
Rozpieprzyłaś mi błonę bębenkową.
A to skurwiel.
- No i? Nie żyje? Zabiłaś go? - Chybiłam.
Opróżniłaś cholerny magazynek? Co do licha!
- Wiem. - Jesteś do bani!
Nadjeżdża!
Kurwa, co za świr!
Stéph, kurwa.
Słyszysz mnie? Słyszysz, moje kochanie?
Spokojnie, nie ruszaj się. Wszystko okej?
Paryskie służby ratunkowe. Słucham?
Halo? Proszę wysłać karetkę na Plac Opery.
Niech się pan nie rusza. Pomóc panu? Proszę zostawić.
W porządku. To się zdarza.
Szybko, proszę.
Zniszczyłam sobie strój. Szlag by to.
Rozbiłaś przednią szybę. Olać strój.
- Kupię ci inny. Spokojnie. - Wszystko boli.
- Masz się super. Jesteś piękna. - Spadaj.
Połóżmy pana w bezpiecznej pozycji.
Spokojnie. Co pan robi?
Spieprzaj! Bo strzelę!
Odejdź, zanim będzie za późno.
Dla mnie to koniec.
Żaden koniec, sukinsynu!
Daj już spokój. Masz. Bierz pendrive’a i spadaj.
Co ty robisz? Moja ukochana. Umrzemy razem.
Umrzemy razem, moja ukochana.
- Bądź silna. Bądź szczęśliwa. - Tylko ja tak zginę.
Bez obaw. Kula przejdzie na wylot.
Kurwa!
Broń się zacięła! Masz hasło i pendrive’a. Nie dość ci?
Spadaj z tą rozwaloną nogą.
Stéph. Słuchaj.
- Mów, dopóki nie przyjedzie pomoc. - Tak.
Karetka dojedzie za pięć minut.
- Przyjadą. Leż. - To ja tu umieram. Boję się.
Nie umrzesz, dobrze?
Zabiorę cię do siebie do Algierii.
- Mówiłem, że jestem z Brazylii? - Tak.
Z tą gębą Brazylia to mnie moje rewiry.
Udamy się do Sétif. Hoduję kozy.
Pokochasz je. Są tam: Harok,
Sorok, Zouleikha, Troboko i Mufteh.
- Dobrze, śmiej się dalej. - Boli, kiedy się śmieję.
Przynajmniej nie zasypiasz. Jesteś taka piękna…
- Youssefie… - Tak?
Nie zapomnisz mnie?
Nie mów tak. Spędzimy razem życie.
Obiecujesz?
Przestań. Jestem przy tobie. Karetka już jedzie.
- Nie bądź głupia. - Okej.
Nie martw się.
Stéph. Co to jest? Stéph?
Stéph…
Hej!
Pomocy!
Stéph…
Nie, Stéph!
Rodzina Stéphanie Boulard…
Tak.
- Za mną, proszę. - Tak.
- To pan przywiózł moją córkę? - Tak.
Zapraszam.
Tak, już idziemy.
Potrzebuję przysługi.
Odwiezie ją pan później?
Za niecałą godzinę mam ważną sesję Call of Duty.
Mógłby pan?
Jasne, nie ma sprawy.
Spoko.
Tak?
Muszę ostrzec, że z pana córką jest źle.
- Zawsze przesadzacie… - Wyleciała przez szybę.
Przywykła.
Hej, Youssefie…
- Ta wiadomość to pewnie pomyłka… - Wyskocz z łodzi.
Daj mi spokój.
- Co? O co chodzi? - Odeszła…
Nie żyje?
Straciłem miłość mojego życia.
Może pan zatrzymać sobie coś na pamiątkę.
Co pan chce. Skarpetkę…
- Co? - Zapach przywołuje wspomnienia.
- Wciąż miała grzybicę stóp? - Tato! Nie wkurzaj!
Musisz zawsze przeginać?
Nie krzycz na mnie! Robiłem pokazówkę. Były łzy.
- Nabrał się. Spójrz tylko. - Tato, ty…
- Wyjdź, zepsułeś mi dowcip. - Oj, przesadzasz.
Zmykam, mój ty koreczku.
- No idź! - Dobra, muszę powalczyć o tytuł.
Już mnie nie ma.
- Serio z tym psikusem? - Jestem miłością twojego życia?
Oczywiście, że tak! A psikus był wypasiony.
Masz super ojca. Fryz mamy identico.
Chwila. Udało ci się sprzedać?
- Nie… Ty albo miliony. - Co zrobiłeś z pendrive’em?
Dałem Motylkowi.
Przecież koleś próbował nas zabić.
Jesteś zła, bo wolałem cię uratować?
Trzymałeś mnie tylko za rękę. To mnie niby uratowało?
Kurwa, trzeba było wybrać kasę.
- Myślisz, że bym cię nie dorwała? - Byłabyś martwa, wariatko!
Spójrz na siebie. Niczym Freddy Krueger.
A gdybym zdążyła już wypłacić?
Kłamiesz.
Jasne, że tak.
Wciąż wierzysz w bajeczkę o e-tronach?
Zabawny jesteś.
Bo wyglądam jak klaun?
Nie, bo cię kocham.
Jesteś taki przystojny.
Też cię kocham.
- Ranię cię? - Trochę, ale to dobrze.
Czekaj.
Więc nigdy…
niczego nie miałaś?
A jak myślisz?
Miałaś coś…
Nie było niczego.
To wszystko na nic?
To wszystko dla nas.
KRYPTOGRA
Napisy: Przemysław Stępień