Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Tato!
- Mamę! - Nie!
- Mam ją! - Przestań!
SZERYF
Gotowa, Charlotte-Serge?
Uwaga.
Brawo, Charlotte!
Jestem Charlotte-Serge.
Gorąco, co?
- A może skoczę po lody? - Tak!
Kurwa, wiedziałam.
Stąd ten „spontaniczny weekendowy wypad”.
Nadia, marzyłaś o wyjeździe nad morze,
- a teraz masz pretensje. - Prawda.
Albo cię zabiję.
Informator dał mi świetny cynk i...
Nie w Paryżu, więc postanowiłem...
Połączyć pracę i relaks.
Jeśli Mutter się dowie, wyrzucą nas.
Zadam księgowemu parę pytań.
Nic nam nie grozi.
Wrócę za pół godziny i zjemy najlepsze lody.
Dobrze?
Proszę.
Tylko szybko, jesteśmy głodne.
- Wiesz, że cię kocham? - Oczywiście.
BRYGADA PONAD PRAWEM POWRACA
Dzień dobry.
Policja.
Kapitan Niels Cartier.
W ubiegłym roku jacyś goście okradli 3 wozy pancerne i zwiali.
Ich księgowy miał tu wylądować. Wie pan, kiedy?
Dziś.
Wziąłem parę dni wolnego, żeby się z nim spotkać, ale...
nie ma go.
Widzi go pan tu?
Czyli nie jesteś księgowym, co?
A to oknanitro...
Oktatro...
Oktatroko...
- Oktaaku... Nie. - Oktanitrokuban.
Dziękuję.
Pan jest z policji.
Winszuję.
Czym możemy panu służyć?
Szukam czegoś białego,
co robi „bum” po wymieszaniu z czymś czarnym.
Nazywam to Jin-Jang.
Kojarzy pan?
Nie?
Podobno kropla obu wystarczy,
by przebić najgrubszy pancerz.
Paranoja nikomu nie służy.
A teraz, pozwoli pan, że poproszę o zwrot mojej własności.
Oczywiście.
Przepraszam.
- Ja... - Daj.
Jasne.
Nie, ale serio...
Nie chcecie wypróbować? Co?
Spróbujmy.
Zobaczmy, co się stanie.
Proszę.
Łap!
Na miłość boską!
Skarbie...
Pójdę po tatę. Trzymaj.
Możesz pograć, ale nigdzie nie idź.
Tak!
Szkoda! Tak miło się rozmawiało!
- Hej, kochanie! - Pytania do księgowego?
Okazał się bardziej chemikiem.
Nie!
8 LAT PÓŹNIEJ
Zatrzymaj się przy słupkach, lusterka równo.
I hamuj powoli, nie zaskakuj kierowcy z tyłu.
No właśnie.
Kluczem do parkowania równoległego jest ustawienie samochodu
i podążanie za oznaczeniami.
Prosto, równolegle do słupków,
w odległości około 50 cm.
Sprawdź lusterko i martwy punkt.
Lusterko.
Martwy punkt.
Włącz kierunkowskaz, wrzuć wsteczny i jedziesz.
Wsteczny.
Niezupełnie, próbujemy.
Kierownica w prawo, jedziemy.
W prawo, Lenny.
W prawo.
Niezupełnie.
Stop.
To twoja 57. jazda.
Twoi rodzice nabijają nam zyski,
ale psują mi statystyki.
Nie bawiłeś się w kierowanie?
Masz coś do samochodów?
Jakąś traumę?
Szkoła Jazdy
- Halo? - Trener córki na linii.
Mam lekcję, oddzwonię do niego.
Chodzi o Charlotte. Jakby to powiedzieć...
Coś się stało?
Złamane żebro, pęknięty nadgarstek, szwy...
- Przeproszę... - Następnym razem,
mistrzyni czy nie, wezwę gliny.
Bardzo przepraszam...
- Proszę. - Dzięki, dziadku.
Pańska córka jest psychiczna!
Nawet nie próbuje mnie bronić.
Co za mięczak.
Dlaczego nie mogę mieszkać z tobą?
Bądź dobra dla ojca.
Wygląda na wrażliwca, ale...
tak naprawdę jest superwrażliwy.
Do samochodu.
Trzymaj się. I jeszcze raz, gratuluję meczu.
Nigdy tego nie robiła.
Słusznie oprotestowała decyzję sędziego,
a gnojek z przeciwnej drużyny odesłał ją do domu, do matki.
No dobrze, ale...
powinna nad sobą panować!
Jabłko nie pada daleko od jabłoni.
Dzięki.
Na piątek musisz przeczytać Księgę Objawienia.
- Wiesz o tym? - Psychiczne przeciążenie.
- Półobrót i cios. - Jakbyś się znał na walkach.
Dobra.
Dobranoc.
OCHRONA
Ja pierdolę.
Ręce do góry!
Było o tym głośno w ubiegłym roku,
gdy dwaj nurkowie amatorzy odkryli
złoto z czasów II wojny
w Jeziorze Genewskim,
nieopodal St-Gingolph, przy szwajcarskiej granicy.
Oznaczone swastyką
723 sztaby szybko zabrano...
Charlotte. Muzyka.
Wciąż nie widziałem twojego świadectwa.
Coś wiesz?
Zakonnice i Internet? To byłby cud.
Na tej diecie pożyjesz krócej niż komar na motozlocie.
Do menopauzy moje narządy chroni system hormonalny.
- Mogę jeść, co chcę. - Usiądź.
To ważne, by jeść na siedząco.
Google Alert: Oktanitrokuban
Moje świadectwo?
Nie.
"2 strażników zbitych, skradziono 500 g oktaniktrokubanu".
Złoto warte 531 mln euro, strzeżone przez 12 ludzi,
zostanie przewiezione pojazdem opancerzonym.
Według ministerstwa,
odpornym na ataki balistyczne, biologiczne i chemiczne.
Charlotte, do roboty.
- Pospiesz się. - Ważne, żeby jeść na siedząco.
- Charlotte. - Charlotte-Serge.
Nie Charlotte.
Albo wiesz co? Od dziś po prostu Serge.
Jak dziadek.
Sio!
Paryski zespół poszukiwawczo-ratowniczy, słucham.
Halo?
Z komisarz Mutter, proszę.
- Kto mówi? - Niels. Cartier.
Cartier do szefowej, co robić?
Oczekiwany czas połączenia: 57 minut.
Komenda Główna, centrala.
Abonent jest chwilowo niedostępny,
prosimy spróbować później.
- Debil! - Jedź, przyjacielu.
- Co robisz? - To mój tata.
Oby mnie nie zauważył.
Nie zabije cię za tygodniowe zawieszenie.
Wsiadaj.
- Dzień dobry. - Cześć.
Nie wagaruję.
Jestem zawieszona.
Na jeden dzień, to nic.
- Za co? - Nieusprawiedliwioną nieobecność.
Ja nie olewam pracy, tak?
Szkoła Jazdy
Zatrzymujesz się na żółtym?
- Jak każdy. - Dziadek nie.
- To żaden dziadek. - Dla mnie nim jest.
- Twoja matka uwielbiała tę piosenkę. - Jasne.
- Tak. - I czytała komiksy z Myszką Miki?
Skąd mam wiedzieć?
- Co? - Nic.
Czytała komiksy z Myszką Miki.
Głupi jesteś.
Rozejm?
Dobra.
Dzień dobry.
Co mam robić, póki czekam?
Czytaj o Objawieniu.
- Po moim trupie. - To właśnie o tym.
- Też miałeś SIG-a 9mm? - Nie, Glocka 19.
Co?
Patrząc, jak w sztruksach uczysz kodeksu drogowego,
trudno widzieć w tobie superglinę.
Przymknij się, w tych obciachowych butach.
Że co?
- Zwariowałaś? - To twoje?
- Przeproś. - Świr. Jesteś nienormalny!
- Przeproś. - Już dobrze!
Przepraszam.
No i proszę.
Dziękuję.
Twój poprzednik.
Chrzestny!
Jak tam?
Jesteś coraz bardziej podobna do matki.
Prawda?
Pamiętajcie, że Ricci ma dziś urodziny.
Dziadek był super!
- Przypilnujesz Charlotte? - Pewnie.
Mam na imię Serge!
Znam go. Diluje niedaleko moich treningów baseballu.
Skąd to wiesz?
Bierzesz narkotyki?
A co, jesteś gliną?
A gdzie konkretnie trenujesz?
Czy wyglądam na kablarę?
Te 9 ton złota i śmierć 2 strażników
to nie przypadek.
Wie pani, co robią w laboratorium.
- Okta... - Oktanitrokuban.
Wrócili.
Jutro napadną na konwój ze złotem.
Agencja Bezpieczeństwa chciała zrobić sobie PR,
ale nie jestem tak głupia, żeby podawać mediom czas i miejsce.
Złoto przewieziono wczoraj do Banku Francji.
I wszystko poszło gładko, dziękuję.
Włamią się do Banku Francji.
Szukaliśmy wszędzie.
Twój gang zapadł się pod ziemię 7 lat temu.
Zero odcisków palców, nazwisk, czegokolwiek.
Mamy tylko twoje bazgroły.
Zapomnij i zacznij żyć.
A nie będziesz musiał codziennie przynosić nam swoich teorii.
Mówię o Jin-Jang.
Ci ludzie zabili Nadię.
Jeśli nie posłuchacie,
może rozpętać się piekło.
Jak za każdym razem, kiedy przychodzisz?
I kiedy nic się nie dzieje.
Nic.
Jeśli to cię uspokoi, komisarz Chalet dowodzi brygadą,
która obstawia Bank Francji.
Aurore, pozwolisz?
Najlepsza na roku, 97% rozwiązanych spraw,
szanuje hierarchię.
W porówaniu do ciebie i Burena, mam z nią jak w raju.
Dzień dobry.
Aurore Chalet.
Przepraszam, zwykle ręce mi się nie pocą.
Pan mnie nie pamięta, ale poznaliśmy się w Akademii.
Miał pan wykład o gangach z przedmieść.
Poczułem się staro, ale dzięki.
Wygląda pan młodo.
Nie zmienił się pan.
Tyle że wtedy nie nosił pan obrączki.
Nie był pan żonaty.
Jeszcze.
Nawet jeśli teraz...
- Jeśli teraz ona... - Nie żyje.
Zrozumiałem.
Cartier.
Zaczekaj!
Po co mieliby kraść chemikalia?
Jin-Jang. Mieszanka oktanitrokubanu...
- Jin. - I trotylu.
Jang. Przebije każdy pancerz.
Proch można magazynować.
Okta jest niestabilne.
Przestaje działać po 48 godzinach.
Dlatego działają w promieniu 30 km.
Znam ich metody.
Włamanie do laboratorium i wybuchowy napad w ciągu 2 dni.
Może na kolekcję Van Cleef, która ma jutro premierę?
Albo aukcję Warhola, też jutro?
Dobra, rozumiem.
Chodźmy.
Widzimy się wieczorem.
Jeśli przypomnisz sobie adres treningów, zadzwoń.
Po co?
Ukradłaś Boulezowi 20 euro, długopis z biurka Martiniego i 2 pendrive'y.
Może sobie przypomnę.
Co chciała?
Pytała, gdzie kupuję ciuchy.
Jasne.
Martini, mów mi o wszystkim, co wydarzy się w Banku.
Serio, wierzysz mu?
Jeśli chcesz złożyć skargę, skrzynka jest w holu.
Zaparzę herbatę.
Sam to zrobię.
Dzięki.
- Nie ożenił się powtórnie? - Nie.
To mój ziom, ale przy takiej depresji i tym, co wygaduje,
nie zainteresuje się nim żadna...
Co robisz dziś wieczorem?
Cześć, dziadku!
Idź do kuchni, zrobią ci naleśniki.
Charlotte zawiesili.
Mam robotę, przypilnujesz jej?
- Byłeś w firmie? - Wieści szybko się rozchodzą.
Mówimy, co chcemy, jesteśmy kowbojami.
I póki nie pomścimy niewinnych,
nie odjedziemy spokojnie w promieniach zachodzącego słońca.
Dobra. Przypilnujesz Charlotte?
Bądź, kim byłeś kiedyś.
Kiedy Niels Cartier wróci z plaży?
Rozumiem.
Spytam Géno. Charlotte, idziemy!
- A mój naleśnik? - Sio!
Nie każ tacie czekać, Błękitny Żółwiku.
Widzimy się u Ricci?
- Dopiję piwo i idziemy. - Nie.
Zrób to dla Charlotte.
Nie pójdę!
Uważają mnie za świra!
To urodziny jej chrzestnej! Nie ma o czym mówić.
Nawet jeśli tylko ja mam rację, to nie muszę się mylić.
Widziałem Jin-Jang.
Jeśli go użyją w centrum Paryża...
Ta głupia mieszanka to ich sygnatura.
- Czyja? - Serbskiego chemika.
Co?
Ukrywał się w Kabulu z terrorystami z Serbii i Kosowa.
W zamian za produkcję Jin-Jang dla talibów.
Może być jednym z tych, których szukam.
Jest nowy trop.
Idź za intuicją!
Nie, mam Charlotte i pracę.
- Zapomnij. - Pewnie.
Kto mnie dopuści do policyjnego komputera?
Mógłbyś poprosić Ricci.
Charlotte, szykuj się! Idziemy.
- Cześć, chrzestna! - Jesteście wszyscy!
Oczywiście!
Gdzie impreza?
- Siema! - Kochanie, jak się masz?
Cześć, Manu, jak tam?
W porządku.
To piżama party?
- Miałeś zarząd? - Przestań.
Połóżcie go do łóżka!
Racja!
- Mam rację! - Tak!
- To moje urodziny! - Mam rację!
Chwileczkę!
Liczą się dwie rzeczy. Twoja siła.
I odporność głowy przeciwnika.
Każdy producent wam powie,
że czaszka pod naciskiem 2000 newtonów eksploduje.
- I nie mogę jeść. - Jasne.
Brakuje ci brygady?
Brygady? Nie.
Mam to z sobą.
Zajmuje jej to 90 minut tygodniowo.
Tak się cieszę z prezentu dla niej.
Oszczędzi na nim pół godziny. 30 razy 52
to 26 wolnych godzin rocznie.
Z korzyścią dla nas. Odkąd pracuje w finansowym,
nie mamy... Dobra.
Masz gdzieś, co mówię.
Skąd.
Chwila!
Rozumiem! Obczajasz Aurore, podoba ci się.
Kiedy powiedziałem, że będziesz, uparła się, że też przyjdzie.
Ale właśnie kogoś poznałem.
- Nie mieszka blisko, ale... - Cholera!
To znaczy...
- Fantastycznie! - Ciszej!
To świeża sprawa.
- Nie chcę, żeby Charlotte... - Pewnie.
Tak się cieszę.
Myślałem, że po Nadii odwiesiłeś rękawice.
To znaczy...
Umówiliśmy się na wideorozmówkę o 22.00
- Padł mi telefon, czy mógłbym... - Oczywiście!
Mi laptop es tu laptop.
Bukiet jest przepiękny.
- Twój tata ma gust. - Ja wybierałam.
Więc ty masz gust.
Czarne tulipany oznaczają wieczną miłość.
Wiem. Tata kładzie je na grobie mamy.
- Przepraszam. - Nie ma sprawy.
Bezpieczeństwo to podstawa.
Proszę.
Dzięki.
- Zostawisz nas? - Chcę ją poznać.
Nie czekajcie z deserem.
Jest brzydka?
- Co? - Co?
Nic.
Brzydka.
Cześć, kochanie.
Co słychać?
SERBIA - KOSOWO - AFGANISTAN
Czego mnie dziś nauczysz?
Wyszukiwanie
Rozumiem.
Nie oczekiwałem, że mi to pokażesz.
- Podajemy tort, idziesz? - Co?
Co robisz?
Nie zauważyłem tej ślicznej malutkiej blizny.
Szukasz świeczek? Pokażę ci.
Sto lat!
Czas na prezenty!
- Jaki wielki! - Od niego.
- Ode mnie. - Naprawdę?
Przestań!
- Żelazko? - Nie.
Nie zwyczajne żelazko.
Ma funkcję supermocnej pary na wszelkie zagniecenia.
Dżins, jedwab, bawełna. Z termostatem i dwuletnią gwarancją.
Podoba ci się?
- Fajne, co? - Super.
Zajrzałaś do środka?
Oczywiście.
Serio?
Kochanie, cieszysz się?
NAZWISKO - VRANIC IMIĘ - SEYO
Witaj, chemiku.
Myślicie, że wrócili?
Jin-Jang?
Jeśli tak, może moglibyśmy ich powstrzymać?
Skarbie, wiesz, że go kochamy, ale...
nie wierz we wszystko, co mówi twój tata.
Dlaczego?
- Serio? - Co?
Ile dał nam mylnych tropów?
- Bezsensownych zatrzymań? - Co z tego? Dziś...
Nadal o tym rozmawiamy? Dziś?
Nie rozmawiacie. Oceniacie.
Posłuchaj...
Wiedz, że traktujemy to bardzo poważnie.
Wysłuchaliśmy twojego taty, obserwujemy Bank Francji.
Jeśli wrócą, złapiemy ich, słowo.
Dobrze?
Odwieziesz nas?
Chodź, Błękitny Żółwiku.
Spadajmy.
Chyba podobasz się pani komisarz.
A Aurore to piękne imię.
Jak poranek. Nowy początek.
Aurore bierze się z łacińskiego aurum.
Co znaczy „złoty”.
Znam to spojrzenie.
Seyo Vranic.
40% marksisty, 40% chemika, 20% szaleńca.
Był tam, kiedy Nadia...
Podobno zginął w Kabulu. Ale miał mieszkanie w Paryżu.
Sprawdzę, czy to jakiś trop.
- Sam? - Tylko zajrzę.
Jeśli coś znajdę, powiadomię brygadę.
Posiedzisz z Charlotte?
- Ma szkołę od 8.00 do 15.00... - Wiem.
- Potem trening... - Wiem.
A wiesz, że zna kaliber każdej broni?
- Przypilnujesz jej? - A przypilnujesz siebie?
SZKOŁA JAZDY NANTERRE 100% SKUTECZNOŚCI
Charlotte?
Serge. Skąd wiedziałeś, że to ja?
Czuć truskawkową gumą aż do Meksyku.
- Co tu robisz? - Słyszałam was.
Jesteś słabym detektywem, pomogę ci.
Zbierzemy info, znajdziemy gang i pomścimy mamę.
Skąd masz adres?
Wściekniesz się, jeśli ci powiem.
Mam chłopaka.
- I zhakował twój telefon. - Co?
Zabraniam ci się z nim spotykać!
- Idziemy do domu. - Nie!
Jechałam tu 3 autobusami!
- To jak... - Czyś ty...
- Za moje pieniądze! - Widzisz?
- To kieszonkowe! - Nie w tym rzecz!
- Kto to? - Duch.
Czekaj na zewnątrz!
To on zabił mamę?
Powiedziałem: wyjdź!
Nie słuchasz! Jak nie moja Charlotte!
Twoja Charlotte ma sześć lat!
Wyłącz muzykę i dzwoń do Eden!
- Tak? - Tak!
Pamiętasz stukniętego glinę sprzed 8 lat? Znalazł mnie!
Halo? Halo! Pomocy!
- Dlaczego tak myślisz? - Dlaczego?
Bo wyważa mi, kurwa, drzwi!
Oktasystem jest bezpieczny?
Tak, ale ja nie jestem!
Oktasystem jest bezpieczny?
Tak! Wyślę go dronem.
Kurwa, ucieknie! Wyszliśmy na kompletnych debili!
Po pierwsze, uspokój się.
Nie „kurwa” tylko „kurczę” albo „kuźwa”.
- Kto to? - Nie wiem!
Dokąd wysłałeś drona?
Przypomni sobie, mamy czas.
Tak, mamy czas, fiucie.
Gdzie macie kryjówkę?
Nie wiem!
Podaj adres, gnoju jebany!
Charlotte, co to za język!
Patent na złego i dobrego glinę. Dziadek mnie nauczył.
Ty jesteś dobrym, a ja...
Jeśli go upuszczę, zginie. Myślisz, że ma mnie za dobrego?
Wciągnij go!
Ile można, kurwa, czekać?
- Kurczę, boję się. - Jestem tu.
To ma mi pomóc?
Zobaczymy, czy faktycznie jesteś cenny.
Kurwa, pomóżcie mi!
Zabijcie ich!
Tu nie będą szukać, za dużo ludzi.
Proszę pani!
Tędy!
„Tu nie będą szukać, za dużo ludzi”.
Czy w tamtym życiu byłeś dobrym gliną?
Zaczynam wątpić, czy jesteś moim tatą...
- Właź. - Co?
I nie wychodź. Jasne?
Nie!
AURORE CHALET Komisarz Policji
Oktanitrokuban Materiał wybuchowy
Możesz odebrać?
Biuro komisarz Chalet.
Tu córka Nielsa Cartiera.
Przekaż komisarz, że tata miał rację.
W Decathlonie strzelają do ludzi, jest grubo!
Mała Cartiera, nic nie słyszę.
Urywa się, złapałem: „Hej, jestem w Decathlonie”.
- Nie rozumiem. - Oddzwonię do niej.
- Co? - Nic, tylko...
nie przywykłem do pani w makijażu.
Kredka, rozpuszczone włosy.
To...
Jest zajęta, oddzwoni.
Na razie.
- Pa. - Co?
Kurwa!
Ukradłaś coś?
Komisariat 17 dzielnicy, zdarzenie w Decathlon Wagram.
Wysyłam 2 jednostki.
Decathlon?
Boulez, masz numer Cartiera?
Wiem, że jesteś zainteresowana, ale...
niedawno kogoś poznał.
Chociaż podejrzewam, że jest brzydka.
Dzięki, skarbie.
W porządku?
Tak, super!
Zmasakrowałeś tę psycholkę, czad!
Kule śmigały, a ty miałeś luz jak w GTA.
Myślałaś, że jakim byłem gliną?
Takim, który wlepia mandaty i wyżywa się na słabszych.
Opuścić broń!
To mój były szef.
Masz pozwolenie na broń?
To jej.
A ona to kto?
Nie zaczynaj ze swoim Jin-Jang!
Rozerwałem jej policzek w dniu śmierci Nadii.
Może się mylisz.
Jeśli chce okraść Bank Francji, zacznie sypać.
I co powie? Ciśniecie ją od godziny.
Nie pękła.
Kurwa, to on.
Spójrz.
Dutso Kovo, uwięziony w Bamako na 5 lat za terroryzm.
To tłumaczy zniknięcie gangu.
Zatem ścigasz gang, który nie istnieje.
To artykuł sprzed dwóch lat.
Może go wydali?
Daj mi z nią pogadać.
Pięć minut. Manu.
Niels, jedź do domu.
PODODDZIAŁ ANTYTERRORYSTYCZNY
Cartier, mówiłem, żebyś przestał do mnie wydzwaniać.
- Całkiem. - Tak.
Co znów odkryłeś?
Że Michael Jackson żyje czy coś w tym stylu?
Wiem, obiecywałem, że już nie będę...
Właśnie!
Ale potrzebuję czegoś z kartoteki AT.
Ostatni raz.
Proszę.
Słucham.
Co wiesz o ekstradycji Dutso Kovo?
Co na niego mamy?
Wiem, że siedział w Bamako.
Przeproś.
Dlaczego akurat dziś pytasz mnie o Kovo?
- Kojarzysz go? - Przeproś.
Nie tykaj tego, co utajnione.
- Tak będzie najlepiej... - Przeproś...
Bardziej cieknie, niż się leje.
Jak na "Titanicu".
Serge?
Wreszcie ktoś załapał.
Chcę cię przeprosić.
- Nie wiedziałam... - Top 3 niezawodności:
mój eks, Kanye West i francuska policja.
Charlotte, bierz rzeczy, idziemy.
Mam na imię Serge.
Co tu jeszcze robisz?
- Twoją robotę. - Niels.
Co się dzieje?
Prosisz o obserwacje banku i lądujesz w alejce dżudo?
- Dość wygłupów. - Pomyliłem się.
Tak? Zadowolona?
Mogę oddzwonić? Jestem ze starym.
Mój chłopak.
Nie mam nastroju na KFC.
Weźmiesz dwa pendrive'y za dychę?
Zwariowałeś?
Słuchaj, cwaniaczku, zhakowałeś mój telefon?
Jeśli się dowiem, że znów spotkałeś się z moją córką...
Halo?
Nie rozumiem.
Rozłączył się.
- To było bardzo mądre. - Co?
Z mieszkania Vranica wzięłam pilota do drona.
Do cholery, musisz ciągle kraść?
Widzisz przycisk RTH? To „Return To Home”.
Vranic nie mógł pilotować, bo uciekał.
Dron leciał na autopilocie,
Vranic musiał włączyć mu tę funkcję.
I ktoś, kto zna się na komputerach
mógłby ustalić współrzędne celu.
Może to baza gangu.
I...
- twój chłopak mógłby to zrobić? - W tym problem.
Nie wolno mi się z nim spotykać.
- Może to i lepiej. - Zwariuję z nią.
Dobra.
Gdzie jest twój chłopak?
Polubisz go.
Cześć, kochanie.
Co robisz z facetem od nauki jazdy?
Cześć, Lenny.
Niezręczna sytuacja, co?
Przymknij się i znajdź drona.
Wysyłam współrzędne.
Park przemysłowy w okolicach Vitry.
Świetnie.
Gdzie jesteś?
Nie można się wysikać?
Mogę też wysłać panu masę zdjęć.
- Tylko to potrwa. - Nie trzeba.
Gdybym wiedział, że pan jest jej tatą,
zhakowałbym panu telefon jeszcze wcześniej.
Jak to, wcześniej?
Świadectwa, zawieszenia, upomnienia nagany,
wszystko, co blokowałaś na moim telefonie od 2 lat.
Jasne?
Lenny...
dziękuję za namiar, bardzo mi pomogłeś.
Wrócę tu.
Zostań z moją córką.
Moją jedynaczką.
Mogę ci zaufać?
- Tak. - Fajnie.
To mi się podoba.
- Tobie też ufam. - Nieprawda.
Zabrałbyś mnie ze sobą.
- Charlotte... - Zaczynamy razem i razem kończymy!
I mam na imię Serge!
Cholera, spóźniłem się.
Niels, tu twoja córka. Przejrzeliśmy z Lennym pliki z drona,
znaleźliśmy masę zdjęć z ulicy w pobliżu lotniska Le Bourget.
Kurwa.
Oni coś planują.
Pojadę się rozejrzeć. Na razie!
- Tu poczta głosowa... - Serge Cartier.
- Niels? - Boulez...
Przestań. Ricci skumała, że nie masz dziewczyny
- i chodziło ci o laptop. - Przepraszam.
Dostałem po dupie!
Tego mi tylko brakowało w związku, dzięki!
Facet, którego szukam, to Dutso Kovo.
Jeśli intuicja mnie nie myli,
trwa jego ekstradycja
i jego gang odbije go na Rue Blondin przy lotnisku Le Bourget.
Charlotte jest tu! Powiadom wszystkich i przyjeżdżaj!
Ale...
Idziemy.
Widzisz tamte skutery?
Jeśli to nie te same, to ja jestem influencerką z Dijon.
Już.
- Chodźmy, zanim tu dotrą. - Co?
Kto jest w wozie?
Zabójca mamy?
- Powiedz, bo się wydrę! - Ich szef.
Słuchaj no, Cartier!
Nie możesz pozwolić mu uciec.
Wiem, jesteś trochę tchórzem, ale...
czasem trzeba zaryzykować.
Nie jestem tchórzem.
Odstawianie bohatera to jak jazda na żółtym.
Tylko naraża się bliskich.
Cykor.
Powiedziałem: sio.
Powiedz, że masz kluczyk.
Co jest?
Zawracaj.
Melduj centrali.
Wóz do centrali...
Jesteśmy odcięci.
Pozycja do uderzenia.
Dutso Kovo, mówi ci to coś?
„Zbrodnie wojenne w Kosowie,
5 lat temu złapany w Mali,
wylądował na Le Bourget,
- jest w trakcie transferu”. - Nie chcą złota.
Chcą go odbić.
A Jin-Jang rozpruje wóz jak puszkę!
Niels...
Chłopaki, wysiadamy, żeby mieć przestrzeń.
Kryjcie nas.
Tato! To ja! Jesteśmy tu!
Co powiedziała?
Masz w szkole niemiecki.
I myślisz, że uczymy się niemieckiego?
Cholera!
Dobra, zanim wysadzą cały kwartał,
zestrzelę drona,
usunę buldożer furgonetce z drogi
i wszyscy pójdą za nią.
A ty uciekaj, rozumiesz?
Tędy, widzimy się u dziadka.
Dobra?
Poradzisz sobie beze mnie?
Spróbuję.
Spierdalaj!
Kryj mnie!
Tak!
O cholera.
Drań zabrał mi trotyl!
Gnojki. Teraz ja mam jang.
Mam ich otwieracz.
Pojazd zlokalizowany, pomoc w drodze.
Powtarzam: pojazd 4260 zlokalizowany, pomoc w drodze.
Tu Niels Cartier.
Wsparcie jest w drodze.
Radzę zamknąć wloty
i dziękować za naszą skorupę.
Powinno się udać.
Nie...
Tato?
Tato, słyszysz mnie?
Córeczko!
Tato, nie wyciągnę cię stąd.
Przepraszam.
Ale znajdę cię, obiecuję.
Zaraz przyjedzie policja! Uciekajcie!
Cholera!
Musimy ruszać, gliny już jadą. Dwie minuty.
- Boję się. - I dobrze.
To znaczy, że żyjesz.
Ognia!
Nie przebiją się!
Kurwa, przytaniliście?
Pancerz jest francuski, ale szyby...
z outsourcingu.
Kryj się, będzie ostro!
Spadaj.
Zła wiadomość, gnoje...
Ktoś wrócił z plaży.
Nie!
Tato!
Nie!
Odpocznij.
Dam znać, jeśli czegoś się dowiem.
Gdybyś czegoś potrzebował, dzwoń.
Wiem.
Chodź, musisz coś zjeść.
...i trotylu, doskonale znany naszym służbom,
przebije każdy pancerz.
C. MUTTTER Nadinspektor
Dzięki naszemu zespołowi, który wyszedł z akcji cało,
i byłemu członkowi brygady
udaremniono plan terrorystów
i ich przywódca się nie wymknął.
Myślałem, że jest dobrą uczennicą.
Pilną,
pomocną,
grzeczną.
A wiesz co?
Ma wszystko gdzieś.
Wyleciała ze szkoły.
Kradnie,
kłamie,
wdaje się w bójki,
oszukuje.
Jest idealna.
To Charlotte.
Bardzo się przejęłam, widząc w TV sceny ze szpitala,
z tymi wszystkimi glinami.
Aż sobie przypomniałam,
że jesteś bardzo pomysłowy.
I pomyślałam, że mógłbyś wyciągnąć mojego ojca
i dostarczyć mi go na wymianę za swoją córkę.
Spotkamy się na dachu szpitala o 17.00.
Chcę z nią porozmawiać.
Mów!
Pierdol się!
Zupełnie jak jej matka.
Gdzie to kupiłeś? Na kiermaszu?
Trochę szacunku.
Tata miał je pod Dien Bien Phu.
- To może być tylko Géno. - Tak.
Zebrałem ekipę.
Że co?
Jesteśmy tu dla Charlotte.
I chcemy cię przeprosić.
Przyznajemy, że przestaliśmy ci wierzyć.
A miałeś rację.
Przepraszam, nie dosłyszałem.
Mówią, że czują się do dupy.
- A, załapałem. - A Kovo?
Jak wyciągniesz go ze szpitala?
Bo Mutter nigdy się na to nie zgodzi.
Mam pomysł.
Nie!
Mówiłam, żebyś dzwonił w razie potrzeby,
ale to jakiś absurd.
Wiem.
Ale bez ciebie tego nie zrobię.
Kurwa...
Dobrze.
Dziękuję.
Przy okazji, chcę cię przeprosić. Nie wiem, co mi jest,
ale przy tobie ciągle gadam jakieś głupoty.
Idiotyzmy.
Za nasz plan?
- Powiedzieć, co myślę? - Nie trzeba.
To misja samobójcza.
Jeśli zaczną strzelać, Géno ich powstrzyma.
Pewnie, że zaczną!
Jebana ekipa znowu razem!
Mamy niecałe 3 godziny.
Ale dlaczego nie dzwonimy do Mutter?
Jeden telefon i mielibyśmy ateków.
Bo policja postawiłaby bezpieczeństwo narodowe
- nad Charlotte. - A my...
Nie jesteśmy racjonalni.
Czekamy aż Charlotte stanie na dachu.
Ten plan jest pojebany, żywi z tego nie wyjdziemy.
Spójrz na plusy:
jeśli nie wypali, jesteśmy w szpitalu.
Przekaż mi ojca!
Córka albo go zrzucę!
Jesteś cała?
Tak.
Miałaś rację, wiesz?
Czasem trzeba zaryzykować.
Przepraszam.
Wiem.
On jest nienormalny!
Nienormalny!
W porządku?
Tak, a ty?
Tak!
Idź po ojca!
Wiesz co? Zapomniałam, że całkiem nieźle strzelasz.
- Kręci cię to? - Bardziej niż żelazko.
Génovès, dobry jesteś.
Za co Mutter cię wyrzuciła?
Za wpadki, głupie i grubsze.
Niesubordynacja, nielegalne materiały wybuchowe,
wielokrotne nieobecności,
odmowę wykonania rozkazu, obrażenie przełożonego...
...pobicie funkcjonariusza, co jeszcze?
Nie pamiętam.
A co, masz dla mnie robotę?
O nie.
Cholera, mój ukochany taran.
Szlag.
Pochowam go u rodziców, mają tam takie ładne drzewko.
Jesteś aresztowany.
Myślisz, że żyje?
Spójrz, rusza się.
Aż taki ciężki nie jestem.
Zabezpieczyć wyjścia.
Nadchodzą, zachować ostrożność.
Stać!
Ani kroku!
Idź po ojca. Ja to załatwię.
No idź.
Dobrze, że tak to przyjął. Nie mam amunicji.
- Idź powoli. - Powoli.
- Powoli, mówię!
Powoli!
Stój!
- Powoli! - Zwolnij!
Powoli!
Cholera!
Kurwa.
Miałeś rację.
Jest zajebiste.
Odchodzę z finansowego.
- Wracam do brygady. - Serio?
Miałaś dość, że siedzę ci nad głową.
Nie.
Takich nas chcę.
10 minut.
Cześć, tato.
Jesteś podobna do matki.
Dziękuję, że przejechałaś taki kawał,
żeby się pożegnać.
Wyciągnę cię stąd.
Wciąż cię potrzebuję.
Dziękuję, że pozwolił mi pan się pożegnać.
Są jeszcze pokoje odwiedzin.
Musiałaś tak narozrabiać?
Nie wyobraża pan sobie, co córka potrafi zrobić dla ojca.
Też mi ojciec.
Przez niego zgnijesz w pace.
Przynajmniej zawsze chronił żonę i córkę.
Nie jak niektórzy.
Zabiłaś moją matkę.
Bez wahania zastrzel córkę.
Jak za dawnych lat, tato?
Jak za dawnych lat, Serge.
W sumie wolę Charlotte.
Chodźmy.
Na razie.
Co teraz?
Jedziemy do domu,
robię śniadanie,
a potem poznasz moich znajomych.
Zajmiemy się dziadkiem
i twoimi drobnymi kradzieżami.
Co? A masz dowody?
Bo wiem, że w policji kariery nie zrobiłeś.
Masz jin na ręku?
- Nie wiem, a co? - Bo ja mam jang.
Więc wybuchniemy.
Albo znaleźliśmy równowagę.
Co?
Nic.
Podwieźć was?
Dobra.
- Możemy zmienić muzykę? - Nie.
- Aurore, możemy zmienić muzykę? - Oczywiście, kochanie.
Powinienem cię ostrzec.
BRYGADA PONAD PRAWEM POWRACA
Napisy: Michał Kwiatkowski