Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Marami ang nag-iisip na corny at makaluma ang holiday newsletters.
Pero sa pamilya namin,
matagal nang tradisyon 'yon, kaya heto.
"Mga mahal naming kaibigan, kapamilya, at kapwa taga-Earth."
"Nagbabalik kami, matapos ang isang taong pahinga,
para ibahagi ang mga latest na kaganapan sa pamilya Jennings."
"Para bang ang bilis ng buhay,
pero nangyayari lang 'yon pag sobrang saya n'yo."
"Sa edad na sampung taon,
ang anak naming si Beatrix, ang pinakabata na nakapasok sa Harvard University."
"Ang panganay naming si Daniel,
patuloy sa trabaho niya para mapigilan ang humanitarian crisis sa Africa.
Isa pa, gumagawa sila ng water purification system
para magkaroon ng malinis na tubig ang mga tao."
"Ang asawa ko naman,
si Valentino, may karate dojo na sobrang ganda ng takbo."
"Siya rin ang namamahala sa taunang Christmas pageant sa lugar namin,
na siyang pinakamalaking event sa Hadley Falls."
"Kung 'yong tungkol naman sa akin,
nagbunga na ang mga pagsisikap ko,
naibenta ko na ang Jennings Aviation ngayong taon at maagang nakapagretiro."
"Lagi kong gustong gumawa ng mga bagong bagay."
"Ang latest, tinupad ko ang pangarap ni Daniel na mag-promote ng green energy
sa pag-ikot namin sa mundo sakay ng solar-powered hot-air balloon."
Seryoso? May nagpapadala pa ba ng Christmas letters?
Ilang ganito ba ang kayang tiisin ng isang tao?
Di bale. Alam ko naman ang sagot.
Ako kasi, di ako magpapadala ng mga gano'ng letter. Bakit?
Di naman magandang ibalita ang mga nagagawa ng pamilya namin.
Ito ang bunso kong si Dora. Sobrang cute.
Pero dahil sa Marvel, akala niya, may superpowers siya.
Sobrang lakas?
Okay, burahin na natin sa listahan. Hayaan mo na. Tara na sa kotse.
Siyanga pala, sabihan mo ako pag lilipad ka uli.
Okay po, Mama.
Alam kong iniisip ng lahat na kakaiba ang mga anak nila, pero grabe, ano?
Nino-nominate ko si Bob bilang copilot. Navigator talaga siya.
At ito si Grant.
Akala niya, ninja siya.
At ang stuffed toy na si Monkey Bob ang tanging kaibigan niya.
-Pupunta talaga tayo kina Tita Stacy? -Kapamilya sila. Pasko na.
Bakit di na lang po kina Jackie?
-Sino? -Ito pong kaibigan n'yo na nasa sulat.
Parang ang astig po nila.
Magkaibigan po kayo, di ba?
Hindi. Oo, noon.
-Medyo. Pero matagal na 'yon. -Gusto kong sumakay sa balloon niya.
May sasabihin ako tungkol sa BFF kong si Jackie.
Gustong-gusto ko talagang pumunta sa kanila nang biglaan
para makita ko ang katotohanan sa likod ng mga ilusyon…
Di bale na.
Ilagay mo ang bagong address ni Tita Stacy, wag kang maglagay ng games.
Ano?
Oo nga.
-Sakay na. Okay, Dora? -Ito ang nakakatuwa kong asawa na dreamer.
Lahat ng nakikita niyang ibinebentang bahay, iniisip niyang mapagkakakitaan.
-Tingnan mo. -Nangangarap siya. Nag-aalala ako.
Di natin mabibili 'yang bahay.
-May emergency fund tayo. -Pagsugal na 'yan.
Pang-emergency 'yon, pag nawalan tayo ng trabaho, pag bumaha, o…
pag nagka-zombies?
Kikita ang Chip Mitt mo, babe.
Di lang natin inakalang medyo matatagalan.
-Medyo. -Ano nga ang sinabi ni John Lennon?
"Habang abala ka sa pagpaplano, nabubuhay ka."
Di na ako nangangarap na magiging sikat na imbentor.
Reliability engineer ako sa StarTech Industries.
Pag pumalya ang mga binili n'yo, tulad nitong lumiliyab na vacuum cleaner,
na tinawag ng Consumer Weekly na "vacuum ng kamatayan,"
ako ang tatawagan ninyo para ayusin…
Sige.
Tara na.
Naihi yata si Bob dito sa kotse.
Kadiri. E, kung may super pang-amoy ako?
-Mas maaamoy ko nang sobra. -Mahaba ang biyahe papunta sa kapatid ko.
Oo. Ayos, sa wakas, paalis na sa estasyon ang Sanders holiday travel train.
Choo choo.
Dalawang oras lang tayong late. Improving.
Ihinto n'yo po!
-Uy. -Ngayon ko lang naalala.
Di natin nasabihan si Santa. Paano pag di niya kami nakita
at ibigay na lang sa ibang bata ang mga regalo namin?
Una, wag kang sisigaw ng "Ihinto n'yo po." Pangalawa, alam ni Santa.
Paano n'yo po nasabi?
-Tinawagan ko siya, e. -Nakausap n'yo si Santa?
Ganito kami ka-close no'ng matabang 'yon.
Tropa.
Wag kang gaganyan pag maraming tao.
Wow.
'Yan ba 'yong…
5 ARAW BAGO MAG-PASKO
The Jennings Holiday Newsletter. Di sila nakapagpadala no'ng isang taon.
-Kumusta na kaya sila? -Wala kang makikita riyan.
-'Yan ang pinakawalang kuwentang bagay. -Holiday letter 'to. Lagi silang…
-Pasikat? Mayabang? -Sobrang positibo lang.
Di ka ba nababahala sa pag-imbento niya ng mga nakakatawang bagay,
tapos sinasabi niya sa mga "kapwa niya taga-Earth"?
-Parang, "Ang ganda ng buhay mo." -Paano mo nasabing nag-iimbento siya?
Gano'n siya. Tanda mo no'ng sinabi niyang best friend niya si Mariah Carey,
at kakanta raw sa graduation natin,
tapos na-flat daw 'yong gulong ng tour bus ni Mariah?
Sabi pa niya, tatlong beses kang nag-propose sa kanya.
Ay, kalokohan 'yon. Isang beses lang.
Biro lang.
Ipinagtatanggol mo lang siya dahil no'ng nag-date kayo,
nasa cover band na No Doubt kayo.
-Di 'yon cover band. -Total Certainty ang pangalan no'n.
-Puro orihinal ang kanta namin. -Parang No Doubt nga.
Makinig ka. Wala akong ipinagtatanggol,
saka di naman porke ipinapakita niyang maayos ang buhay niya, ibig sabihin…
Walang may gano'n kagandang buhay, 'yong perpekto, 'yong "sobrang saya."
Buhay ba natin ang tinutukoy mo?
-Rob. -Sabihin mo lang pag ako na riyan.
Pagkaraan ng 800 metro, mag-exit sa kanan.
Akala ko lumipat sa mas malapit ang kapatid mo.
-Maghahatinggabi na, di ba? -Oo. Ang layo nga.
'Yan kaya ang bahay niya?
-Ang ganda nga. -Seryoso?
Nakita mo 'yong Santa sa… Parang totoong sled 'yon.
Parang tumama sa lotto si Stacy.
Mas maganda raw ang bagong bahay niya, pero di ko inakalang ganito kaganda.
Dito lang kayo sa loob. Nag-text akong male-late tayo. Sana gising pa sila.
Naku.
Lintik.
Charlotte Sanders?
Jackie Jennings?
Oh my God. Ang rakista kong si Robbie. Uy.
Uy, Jax.
Ano'ng ginagawa n'yo rito? Bubuoin na ba uli ang banda?
'Yan nga rin ang itatanong ko sa 'yo. Di ba, bahay 'to ni Stacy?
Loko-loko ka. Bahay ko 'to.
Tamang address ba ang inilagay mo sa phone mo?
Oo naman. Sandali. Actually, di ako ang naglagay. Iniutos ko…
Surprise!
Maligayang Pasko, Mama.
Ay, wow. Biglang sumusulpot. Anak n'yo, tama?
Di na yata.
Grant Sanders, di mo alam ang gulong pinasok n'yo ng unggoy na 'yan.
Sabi n'yo po, gustong-gusto n'yo nang pumunta rito nang biglaan…
-Tama na. -Sinabi mo 'yon?
-Baka nasabi ko nga. -Ang sweet naman no'n, Char.
Ilang taon ko nang inilalagay sa newsletter, "Bumisita lang kayo,"
at wala man lang kahit isang bumisita.
May pustahan nga kami ni Val,
at lagot tayo kay Santa sa napanalunan ko, kung alam mo ang sinasabi ko.
Susubukan kong isipin.
Grabe, ang awkward. Sorry talaga, nagising pa kita.
Sorry din sa abala, bale, good night na.
Sandali. Saan ka pupunta, binibini?
Sa bahay ng kapatid ko.
Nang ganitong oras? Tumigil ka.
Kunin mo na ang bags n'yo. Maraming kuwarto rito.
Hindi na.
Dito na po ba? Kailangan ko na po talagang umihi.
Ako rin po.
Ako rin.
Okay. Aalis agad kami bukas ng umaga.
Pagkatapos mag-almusal. Dapat makilala n'yo ang pamilya ko. Tara.
Wow, parang Wayne Manor ang lugar na ito.
Habambuhay mo sana siyang ikulong sa bahay.
Ideya raw 'yon ni Monkey Bob,
na may sariling kuwarto na mas malaki pa sa buong apartment natin.
Gisto niyang mapag-isa.
Uy. Sa pagkakaalala ko, nilalamig ang mga paa ni Robbie pag gabi.
Nasa kabila lang ako.
Kumatok lang kayo pag may kailangan kayo. Okay?
Ay, Robbie, tingnan mo 'tong nahanap ko.
Nanalo tayo nito sa Battle of the Bands.
-Ang galing natin no'n. -Ano?
-Tanda mo pa? -Oo. Sobrang tagal na no'n.
Parang kahapon lang.
Okay. Sobrang cute.
Good night, Robbie.
Good night, Jax.
Diyos ko naman. "Jax. Robbie." May tawagan pala kayo?
Seryoso ba ang relasyon n'yo noon? Akala ko nag-date lang kayo?
Bale, parang gano'n na nga.
Pero si Jax… si Jackie. Si Jacqueline ang, alam mo na,
siya ang unang girlfriend ko no'ng college.
Okay.
Ano pala ang nakita mo sa kanya?
O, Diyos ko.
Ewan ko.
Bata pa ako no'n, wala pang muwang, tapos siya,
matalino, loko-loko, sige nang sige. Di takot sumubok ng mga bagay.
Sige lang ako nang sige. Di takot sumubok ng kahit ano.
Talaga?
-Dito talaga? -Oo.
-Ngayon na? -Bakit hindi?
Di ako sigurado sa dahilan mo.
-Ano'ng sinasabi mo? -Kahina-hinala ang kilos mo.
Sige.
Okay.
Night, Miss Sige Nang Sige.
Nanalo yata siya sa pustahan.
Mas okay pag ganito.
Ano? Seryoso, Charlotte?
Uy, di mo naiintindihan. Wala akong ginawa. Nahulog 'to.
Oo.
4 ARAW BAGO MAG-PASKO
Nandiyan ka lang pala. Sorry, Ma.
Minsan pinapanood ka ni Bob matulog.
-Nasaan sila? -Nasa kusina po.
Puwede pong hanapin natin ang kotse pagkatapos mag-almusal?
Sige. Teka lang. Anong "hanapin ang kotse"?
Hayaan mo na, Nanook.
Ano'ng sinasabi mo? Pupunta tayo ro'n sa kapatid ko.
Nakausap ko na si Stacy.
Mas malala raw ro'n. Subukan natin siyang puntahan sa New Year.
Pasok na. Gumawa ng masarap na almusal sina Jackie at Val.
Okay. Pero uuwi tayo gamit ang skis, kadena, sled dogs, kahit ano.
-Siyanga pala, pilitin mong wag tumitig. -Bakit naman ako tititig…
Charlotte Sanders. Sa wakas, nagkita rin tayo.
Ako si Valentino Miguel Garcia Jennings.
Bagong piga 'to.
-Masarap ba? -Oo.
Pinakamasarap na dibdib… Este, ito ang pinakamasarap.
Excited na akong makausap ka tungkol sa dissertation mo.
Binasa mo 'yon?
'Yon ang pampatulog ko sa anak naming si Beatrix. Nagandahan kami pareho.
Honey, ito si Beatrix.
May ilang maling calculation nga pala sa formula mo.
Anak, ano'ng sinabi namin sa 'yo?
-Wag itama ang bisita. -Siya ang munting henyo namin.
Cute. Pero walang mali ro'n.
Handa na ang pancakes.
Si Dora muna.
Heto 'yong sa 'yo, baby girl.
Mama, o. Gumawa si Tita Jackie ng pancake shapes.
-Wow, parang 'yong ginagawa ko. -Hindi po, a. Ito mukhang totoo.
-'Yong sa akin ba mukhang ano? -Di 'yon Super Dora.
Tita Jackie, Tito Val, nagpapasalamat si Bob sa kabaitan ninyo.
Di siya sanay na tinatrato nang maayos.
Well, tao man o unggoy, ang bisita ay bisita.
Para sa aking hari ng rock and roll.
Ano? Ang galing. Korona, o.
Ma, ano po pala 'yong kumakalabog kagabi?
May inuusod lang na furnitures sina Tita Jackie at Tito Val n'yo.
Pangmatanda 'yon.
Di po kayo nag-uusod ng furnitures pag gabi.
Palagi kaming nag-uusod ng furnitures.
Tahimik nga lang naming ginagawa.
Pero di ibig sabihin, di 'yon nagagalaw
at nagagalaw nang maayos.
Ang nucleus ng atom.
Para sa babaeng mag-isang tumulong sa akin sa Physics 101.
Alam n'yo, ang mama n'yo ang pinakamatalino sa amin no'ng college.
Kung di ko siya naging tutor, di ako makaka-graduate.
Naalala ko tuloy, Robbie, tinanong mo na ba siya?
Tinanong ng ano?
A, bale…
Sabi ni Jacqueline, dito na raw tayo mag-Pasko.
Tama. Magiging masaya 'yon, Char.
Makakapag-usap tayo at magkakaroon tayo ng girl time.
Ang tagal na rin kasi.
Grabe, ang bait n'yo, pero di kami puwedeng…
Kakaibang karanasan ang makasama si Jackie pag Pasko.
Sige na po, Mama.
Gusto po namin ni Bob dito. Please?
Si Papa n'yo ang magdedesisyon diyan. Rob?
Ayos na pala. Kasi umoo na si Robbie.
Uy.
Naririnig ba natin 'yon?
-Naririnig ko po. -May bells.
-Sleigh bells! -Naririnig ko.
-Oo nga. -Narinig ko rin. Narinig ko.
May letters ba sa stockings? Ang galing, di ba?
Ito ay para kay Theodora Sanders.
Doon ba galing ang Dora? Akala ko sa "adorable."
At kay Grant.
Talaga po?
At may isa pa para kay Bob Sanders. Si Monkey Bob kaya 'yon?
Kanino kaya galing 'yan?
Galing kay Santa.
Sabi, "Dear Honorable Ninja Grant."
Pero sarado ang tsiminea.
"Nalaman kong sa sobrang cool na Jennings daw kayo magpa-Pasko.
Ihahatid ko ang regalo n'yo sa bahay nila sa Hadley Falls.
Maligayang Pasko. Santa Claus."
Ito na ang pinakamasayang Pasko.
Bakit ka pumayag? Di tuloy tayo makaalis.
Hindi ito ang Donner Pass. At hindi ako pumayag.
Ang sabi ko, okay sa akin basta okay sa 'yo.
May tatlong araw pa bago ang Bisperas.
Pag gumanda na ang panahon, puwede na tayong umuwi para…
Ano? Para saan? Ano ba ang problema sa Pasko rito?
'Yong iniisip ko ba ang totoong dahilan kaya ayaw mo rito?
'Yong sa inyo ni Jackie? Wag ka ngang magpatawa.
Sigurado ka?
Kasi alam mo, maiintindihan ko naman kung…
Sigurado ako. Di ako nababahala kay Jackie.
-Okay. Sige. Nagpapaka-sensitive lang ako. -Di naman kailangan.
Kung hindi naman pala 'yon ang dahilan, e, ano?
Tungkol ba 'to sa letter?
-Anong letter? -Ano ka ba?
Akala mo kalokohan 'yon, pero ngayong alam na nating…
Di tayo nakakasiguradong totoo 'to.
Babe, tiningnan mo na ba buong paligid? Bukod sa pagtingin mo kay Valentino.
-Di ko siya tinitingnan. -Okay. Sabi mo, e.
"Pinakamagandang dibdib"? Ayos, Charlotte.
Naguluhan lang ako. Pero mas makisig ka naman sa kanya.
Naglibot na ako. May mali rito. Di ko lang matukoy kung ano.
Pero nakita mo ba kung gaano siya kabilis nakagawa ng letters?
Saka 'yong anak niyang wala rito, si Daniel?
Nabasa mo 'yong newsletter. Nasa Kosovo siya o kung saanman.
KABANATA 9 PAGSASAMA NG MGA IMAHE
Alam mo, alam kong parang biglaan at kakaiba 'to,
pero mababait talaga silang tao.
Magpanggap ka na lang na nag-eenjoy ka.
-Kunwari, binibisita natin si Mama. -Ano uli 'yon?
Magpanggap ka na lang na nag-eenjoy ka.
-Tama ka. -Talaga?
Sabayan lang natin sila.
Okay, totoo siguro 'yan. Di ibig sabihin na lahat totoo na.
Ikaw pala 'yong Harvard girl.
Ako nga.
Check.
Checkmate.
Magaling nga 'yong bata.
Sige na nga. Ewan.
Mariah Carey?
May mga tatak.
Buti pa sila.
Ms. Sanders?
-Sa StarTech daw kayo nagtatrabaho. -Oo, tama 'yon.
Ewan ko kung may shares kayo,
pero 'yong hedge fund superstar na si Ken Griffin ng Citadel,
nagsho-short sell ng stock.
Habang maaga, umalis na kayo ro'n.
Sobrang cute mo.
Inuuto n'yo po ba ako?
Ako? Di, a.
Ang punto ko, maliit nga ako, Ms. Sanders, pero mataas ang lebel ng katalinuhan ko.
-Beatrix, wag kang nananakot ng bisita. -Di niya ako tinatakot.
-Puwedeng hiramin ang kotse n'yo? -'Yong sa amin? Lubog sa snow.
Kita mo na? Di na lubog sa snow.
Mainit na ang driveway, ilang oras lang, tunaw na 'yan.
At magagaling silang maglinis ng daan dito.
Tara. Bili tayo ng puno.
Matigas ang pine needles.
Oo nga. Maganda 'yan, baby.
Ang tibay ng puno nito, o.
Okay 'yan.
-Ang ganda. Matibay. Matatag. -Ang lagkit.
Hindi ba parang masyadong malaki 'to?
Gusto kasi ni Val, malalaki ang dekorasyon.
Ikaw ang inspirasyon ko, mi amor.
Okay.
-Baby, wag sa may puno. -Buweno…
-Inspirasyon? -Charlotte.
Okay.
Puwedeng… Teka. Sandali lang.
Kaunting dagta.
Mula sa puno.
Ayos ka lang ba?
Santa!
Kumusta kayo, mga bata? Maligayang Pasko.
Maligayang Pasko po.
Salamat po sa letters na bigay n'yo.
Letters.
A, oo nga pala. Tama. 'Yong letters. Walang anuman.
Nagulat po kami nang makita namin 'yon sa ilalim ng mga unan namin.
Napakainam.
Masaya akong nakarating 'yon nang maayos. Maligayang Pasko.
-Wala sa ilalim ng unan ko 'yong letter. -Mismo.
Ano 'to?
Wala lang 'yan.
Chip Mitt 'yan. Isa sa magagandang imbensiyon ni Charlotte.
Tama. No'ng college, nakakagawa ka ng mga astig na gadget.
Para saan 'to?
Guwantes 'yan na gumagamit ng reverse static charge para walang mumo.
Bakit kakailanganin mo ng gano'ng guwantes?
Para pag kumakain ka ng sitsirya… Hayaan mo na nga.
Ano kasi 'yan… Hayaan mo na.
Gusto rin ni Daniel na maging imbentor.
Umaasa siyang mababago niya ang mundo.
Chip Mitt 'yan. Di masosolusyonan ang gutom ng mga tao.
Siyanga pala, nabasa namin ang ginagawa ni Daniel, at sobrang proud mo siguro.
Isa siyang inspirasyon.
Sana nandito siya.
Gayunman, lahat naman may purpose, Charlotte.
Pati ang Chip Mitt.
At pag may iniregalo sa 'yo ang Diyos, gamitin mo, bilang pasasalamat mo.
-Gusto ko 'yon. -I love you, baby.
-Tumabi muna kayo. -Okay.
-Heto, o. -Sige.
Heto na.
-Babalik din 'yan sa dati, -Oo.
-Uy, dumating na ba ang sulat? -Oo, iaakyat ko na.
Ano?
Rob.
Salamat, Char.
Nagkaroon ba kayo ni Jackie ng contact nitong mga nakaraan?
Bukod doon sa natanggap mong newsletter?
Ako? Wala. Bakit?
Tinatanong ko lang.
-Ayos ka lang ba? -Bakit naman hindi?
-Pa, puwedeng pahingi? -Magaling ka nga palang magluto.
-Alam mong mahilig akong mag-bake. -Naaalala ko na lahat ngayon.
Gusto ko rin ng cake.
-Totoo ba 'tong mga pagkain? -Kumain ka lang.
-Puwede po sa akin? -Oo.
-Sa 'yo 'to. -Ang sarap, di ba?
'Yong turkey. Tatlong oras mo bang minasahe?
Kumuha lang kayo nang kumuha ng cookies.
Masarap ang cookies ng nanay ko. Tingin ko, mas masarap pa sa gourmet.
Tikman n'yo. Ang sarap. Ang galing niya, ano?
Iba ka. Di ako makapaniwala. Di ko alam kung paano mo ginawa.
-Iba talaga siya. -Totoo.
Charlotte Sanders.
Halika. Samahan mo akong uminom.
Gusto ko 'yan.
Sige, halika.
Maupo ka.
-Ayos. -Tikman mo muna. Medyo…
Okay.
Sige pa?
-May problema ba? -Wala naman.
Bale, ano kasi…
Sige lang, kausapin mo lang ako.
Ano kasi, iniisip ko lang, nababanggit ba ni Jackie si Rob?
-Hindi. -Hindi.
-Hindi. Bakit mo natanong? -Gusto ko lang malaman. 'Yon lang. Okay.
Nababahala ka kasi nagkasama uli sina Rob at Jackie.
Ewan ko. Siguro, kaunti.
Ikaw ba, nababahala ka?
Hindi. Natutuwa nga ako pag nagagandahan ang mga lalaki sa asawa ko.
Teka. Iniisip mong nagagandahan si Rob kay Jackie?
Napopogian ka ba sa akin?
Oo naman.
Napakaguwapo mo, napakagandang lalaki.
Bakit mo tinatanong?
Ipinapakita ko lang sa 'yo na puwedeng ma-attract ang dalawang tao sa isa't isa
nang walang ibig sabihin.
Nagagandahan ka ba sa akin?
Hindi.
Tingnan mo 'to.
Santa Claus.
Ayon sa 1934 na pag-aaral,
'yong "Santa Claus Is Coming To Town" nina Coots at Gillespie,
ang maghatid ng mga laruan sa mga bata ang tanging layunin niya.
Sa pagsasaliksik ko,
nalaman kong walang kaugnayan ang kakulitan sa mga laruang natanggap.
Sa katunayan, ang yaman ng mga magulang ang pinakamatinding factor.
Di ko maintindihan.
Baka may di magandang nangyayari sa likod nito.
Sama-sama nating papatunayan.
-Papatunayan ang ano? -Na wala talagang Santa Claus.
Ewan ko lang, Beatrix.
Sigurado kami ni Bob na totoo siya.
Nakikita kong kailangan ka pang kumbinsihin.
Makinig kang mabuti.
Val? Pumunta ka rito, bilis.
Ano?
Ano'ng nangyari?
Di ko alam. May narinig akong bumagsak.
Naiwan sigurong bukas ang bintana.
Humampas lang 'yong hangin.
Hindi.
Walang silbing snowman.
Tumabi kayo!
Hindi.
Cut!
-Pakibaba siya. -Ayos ka lang?
3 ARAW BAGO MAG-PASKO
Guys, dapat dahan-dahan lang, parang paghaplos sa isang babae.
Balang-araw.
Pagpasok ng anghel, kailangang tumingala sa bituin.
Mahal ko, pasok pa ba sa schedule 'yong bituin?
Oo naman, baby. 'Yon ang magiging pinakamagandang bituin.
Okay? Maliban siguro doon sa totoo.
Okay. Ten-minute break muna, tapos uulitin natin mula sa simula.
Ang gagaling n'yo.
Wala man lang dumikit na keso? Paano nangyari 'yon?
Siyensiya.
Ang husay mo.
Ang galing mo, anghel.
Salamat, Jackie.
Si Rose McCaffrey 'yon, head mechanic sa Jennings Aviation bago ko ibinenta.
Naiintindihan mo ba ako?
Anak, superpower ba talaga ang kakayahang makipag-usap sa hayop?
Opo.
At wala ako no'n.
Char, o. May naisip ako.
Nakakatakot ang lagay ng panahon
Hindi.
Nakakatuwa ang apoy
At dahil wala naman tayong mapupuntahan
Hayaan lang na mag-snow Na mag-snow, na mag-snow
Mukhang hindi hihinto
At may dala akong corn para i-pop natin
Mahina ang liwanag ng mga ilaw
Hayaan lang na mag-snow Na mag-snow, na mag-snow
Pag nag-good night na tayo sa isa't isa
Ayokong suungin ang bagyo
Pero kung hahawakan mo ako nang mahigpit
Di ako giginawin habang pauwi
Unti-unti nang namamatay ang apoy
At mahal ko, nagpapaalam pa rin tayo
Pero hangga't mahal mo ako
Hayaan lang na mag-snow Na mag-snow, na mag-snow
Snow
Simula na ng Operation Manlolokong Santa.
Wow, Ma.
Ang cool po nina Tita Jackie at Papa.
'Yon ay sobrang…
Christmas shopping muna ang aatupagin ko at bawal kang sumama.
Christmas shopping talaga?
Sa store? Sino ka, ano'ng ginawa mo sa asawa ko?
-Bye. -Bye.
Kayong tatlo naman, ano ang gusto n'yo ngayong Pasko?
Ang katotohanan. Totoo ba si Santa?
O ito ay isang panlilinlang na ginawa ng mga magulang namin
para magpakabait kami?
Siyempre totoo si Santa. Nasa harap n'yo na nga.
Wag n'yo na kaming utuin.
Aminin mo na lang na di ikaw si Saint Nick at aalis na kami.
Alam n'yo? Sa tingin ko, wala na tayong pag-uusapan.
Marami pang nakapilang mga bata, kaya sige na, lakad na.
At Maligayang Pasko sa inyo.
Alam kong nagsisinungaling siya, Grant.
May naisip si Bob.
Pero kakailanganin niya ng dagta ng puno.
Nasaan na ba ang sulat na 'yon?
Okay. Nakikinig ako. Ano ang gusto mo ngayong Pasko?
-Steel bike. -Bisikleta? Ilang speeds?
'Yong ten-speed.
Mangangarera ka ba? Ang galing, a.
Hindi! Akin na… Wag!
Hindi! Isalba n'yo ang Pasko, mga duwende!
Ayos.
Hi, Ma.
Gagamitin ko ang karapatan kong manahimik sa oras na ito.
Mabuti.
Ito na yata ang kuwarto ni Daniel.
Si Bob ang sinisisi niya? Ang lupit naman niya.
Beatrix.
Pasok sa kuwarto. Buong linggo kang di manonood ng Shark Tank.
-Sana may magaling na abogado si Bob. -Siya na ang tatayong abogado niya.
Mali ka ng pinasok na bahay, sira-ulo.
Charlotte?
-Ayos lang. -May narinig akong ingay, e.
-Akala ko magnanakaw. -Ayos lang.
-Nanakit ako ng babae. -Ayos lang ako.
Di ko mapapatawad ang sarili ko.
'Yan ba 'yong…
Dollhouse ng mama mo.
Sorpresa ko dapat sa inyo ni Beatrix 'yan ngayong Pasko.
Binuo mo uli ang dollhouse ni Mama?
Grabe.
Nakagawa ng magagandang dollhouses ang nanay kong si Sophia.
Sa gano'n siya kumikita ng pera nang umalis ang papa ko.
Pero nagkasunog sa studio, at nasira lahat.
Maliban sa isa.
Sunog na ito, mahal ko.
Plano ng nanay ko na buoin uli ito, pero namatay rin siya agad.
Simbolo ito ng kung ano ang gusto ni Mama.
Para sa atin.
Naisip kong magandang alaala 'yan ng lola niya.
Napakasuwerte ko dahil dumating ka sa buhay ko.
Hindi. Ako 'yong masuwerte.
Ang pinakamamahal ko.
-Sobrang… -Charlotte, wag!
Hindi!
Diyos ko po.
Ma, salamat daw sabi ni Money Bob dahil di na kami pag-iinitan
sa nangyari doon kay Santa.
Mga bata, bumaba muna kayo.
Sige na. Tara na.
-Bakit ka umakyat dito? -Ano kasi…
Itong pagmamanman mo, 'yong paghahalungkat mo.
Nandoon ka sa opisina ko no'ng isang gabi.
Ano ba ang problema mo, girl?
Ikaw ang problema, Jackie.
-Para sa kanya, napakaganda ng buhay mo. -Rob, di 'yon…
Akala mo ba pag napatunayan mong di perpekto ang buhay ni Jackie,
mas matatanggap mo na ang buhay mong di perpekto?
-Ang buhay ko ay di… -O 'yong mga anak mong di perpekto o…
'yong asawa mong di perpekto?
Okay, tama na. Gusto mong malaman ang totoo? Kung bakit ako umakyat dito?
Alam kong lihim kayong nag-uusap, at naghahanap ako ng pruweba.
Ayos ba, Captain at Tennille? Nakita ko 'yong sulat.
Robbie, sabihin mo na.
Sabihin mo sa akin ang pagsasabwatan n'yo para matuloy ang reunion na ito.
Si Grant ba talaga ang naglagay ng address sa GPS natin? Baka naman ikaw?
Nabuking mo ako, Charlotte
'Yan 'yong sulat.
Ano 'to?
Ang holiday newsletter na ipinapadala ko sa mga kaibigan at kapamilya ko.
-Matagal mo nang… -Oo.
Natutuwa sila sa mga balita sa atin.
At patago ko lang ginagawa 'yan dahil…
alam kong ayaw mo ng letters na puro lang pagyayabang.
At alam kong nakita mo 'yan kahapon,
kaya ibinigay ko kay Rob, at sinabi ko sa kanyang umamin na siya.
Naghihintay lang ako ng tiyempo.
Makinig ka, Charlotte.
Alam kong iba ang naging buhay mo sa inaasahan mo.
At siguro medyo nahihiya ka sa kalagayan natin, kung nasaan na tayo.
Pero ako, hindi.
Sa katunayan…
proud ako.
Ako rin naman.
Di mo lang naipapakita nang maayos.
-Hi. -Hi.
Nakapaglagay na kami ng gamit sa kotse, at gusto ko lang mag-sorry sa nangyari,
at sa lahat na rin, at nagpapasalamat ako
sa mainit na pagtanggap n'yo, at talagang ikinalulungkot ko 'yong…
-Aalis na kayo? -Naisip naming ito ang pinakamainam.
Di pala tayo magkasamang magpa-Pasko.
Di ko maisip kung paano tayo magdidiwang pagkatapos ng nangyari.
Alam kong walang kapatawaran 'yong ginawa ko.
Pero, Charlotte, lahat naman nagkakamali.
Kaya nga may pambura sa dulo ng mga lapis.
Pero inabot ka yata ng ilang linggo sa pagbuo no'ng dollhouse.
Ilang buwan. Pero bagay lang 'yon, di 'yon tao.
Tapos na 'yon. Nakalimutan ko na. Okay?
Sino nga ang nagsabing, "Pagpapatawad ang pagkalimot"? Di ko maalala.
Ayaw ko lang na umalis kayo.
-Magkaibigan tayo. -Magkaibigan tayo noon.
Hindi, magkaibigan tayo.
Gusto kong mag-stay kayo.
Puwede ba 'yon?
-Di na kami aalis. -Okay.
-Dito lang kayo. -Salamat.
Jackie, iniisip ko lang,
meron ka pa ba no'ng mga…
Mga…
'Yong letters?
-Nagbabago talaga ang lahat. -Oo.
Habang abala ka sa pagpaplano, nabubuhay ka.
Oo, pero aaminin ko, di ako komportable ro'n sa unggoy.
Kaya nga, di ba?
Ang sinasabi ko…
"Pumasok si Charlotte sa StarTech Industries.
Pansamantala lang daw 'yon."
'Yon ang plano.
Akala ko, magbubunga ang lahat.
At sasabihin namin sa mga tao, "Tingnan n'yo kami. Nagawa namin."
Naiintindihan kita. Pero ang problema, Char,
di mangyayari ang mga bagay kung di ka maniniwala.
Oras na siguro para sumugal.
-'Yong pangarap na bahay ni Rob? -Sorpresa ko sa kanya.
-Ano sa tingin mo? -'Yan ang sinasabi ko.
Oo, ituloy mo 'yan.
2 ARAW BAGO MAG-PASKO
Nakausap ko ang mortgage ARM sa Arizona,
at base sa credit score mo,
papayag kami kung 4.4 porsiyento.
Ano sa tingin mo?
Dapat siguro, mahiya naman itong lalaking ito.
Bumaba na nang 14 porsiyento ang benta ng mga bahay sa lugar na 'yon.
'Yon ang pinakamahinang fourth quarter ng dekada.
At tiningnan mo na rin ba ang 10-Q ng bangko ninyo?
Nakakaawang tingnan. Ano kaya ang mararamdaman ng customers n'yo
pag nalaman nilang malapit nang ma-bankrupt ang institusyong ito?
-Sorry, pero ang credit nila… -Mas mataas sa requirement ninyo.
Tara, Ma, Ms. Sanders. Mas maganda kung lilipat tayo.
-Lumakad ka lang. -Teka!
E, kung gawin nating four-point-two?
-Deretso lang. -Three-nine.
-Magmatigas ka. -Three-point-two.
Fixed na 'yon.
Di ba? Mahirap ba 'yon?
Gawin na nating flat three.
Okay. Puwede na 'yong three-point-one.
Uy.
Saan ka nagpunta kanina?
Di ko puwedeng sabihin. Para 'yon sa sorpresa ko sa 'yo.
-Ayoko na ng isa pang sorpresa. -Maganda 'yon. Pangako.
-Ano'ng masasabi mo? -Okay.
Bale…
kaya 'to.
-Di nga? -Oo.
Oo. Kailangan lang muna nating tingnan kung meron ditong di nasira.
Okay naman 'yong mga pangsuporta, kaya papalitan lang natin 'yong sahig
at 'yong bubong.
Pag okay na 'yon, aayusin na lang natin 'yong mga sirang dingding,
mga frame, at lalagyan ng pintura.
Ibig sabihin, puwedeng maayos?
Lahat naman naaayos.
Sigurado ka?
Basta may matibay na pundasyon.
-May gano'n ba tayo? -Sa tingin ko.
-Pero… -Ano?
Bale, 'yong furniture…
Ano?
Sabihin na lang nating kailangan nating iusod nang kaunti.
Tama.
Bawat pin, kumakatawan sa mga lugar sa tristate area na nakita si Santa.
Mga mall, Christmas events, at iba pa.
Imposibleng sila 'yong totoong Santa kung meron nga talaga.
-Iniisip ni Bob na mga helper niya sila. -Masisira ang pangalan niya.
May natuklasan ka ba?
Tiningnan ko ang call log ni Mama,
pero wala akong nakitang tawag o text mula sa nangngangalang Santa o Claus.
BISPERAS NG PASKO
Pagbilang ko ng tatlo, ha? Isa, dalawa, tatlo!
Dollhouse ni lola.
-Ang ganda. -Okay ba?
-Nagawa mo. -Ang galing n'yo, Mama at Papa!
Salamat.
Nilagyan pa nila ng Christmas lights.
Nasa kultura 'yon.
Dapat lang.
Kahanga-hanga.
Sobrang kahanga-hanga talaga.
Salamat.
Charlotte! May isa pa tayong problema.
Nag-imbestiga po kami nang makita po namin ang pekeng Santa letterhead n'yo.
Naniniwala pa rin si Grant kay "Santa."
-Pero ako, may mga pagdududa. -Nasaan siya?
Tiningnan niya ang phone n'yo at di raw yata natanggap ni Santa ang text n'yo.
Kaya nagdesisyon siyang patunayan na totoo si "Santa"
at bumalik siya kung saan siya hihintayin ni Santa.
Sa bahay?
Grant?
Di nakita ng mga pastol.
-Tatanungin ko si Santa at mga duwende. -Sa estasyon ng bus ako.
Baka sakali.
-Sabihin mo kay Santa… -Excuse me. Sorry.
-Santa, nakita mo ba ang batang ito? -Ngayon, hindi pa.
Hindi talaga?
-Ilang araw na 'yon, e. Ngayon, di pa. -Okay. Salamat. Sorry. Salamat.
Lapit na.
Char.
Tinawagan ko ang hepe ng pulisya. Naghahanap na ang mga tao niya. Okay?
Ipinapangako ko, okay? Ninja ang batang 'yon. Siya…
-Diyos ko. -Bakit?
Ninja warrior siya. Alam ni Jackie.
-Magtiwala ka. Alam ni Jackie. -Okay.
-Saan tayo pupunta? -Deretso.
Char, makinig ka. Kaya mo na 'to. Magkita tayo sa bahay.
-Love you. -Love you.
-Hi. -Hi. Anak ko 'yon.
-Kanina pa ba siya rito? -Di naman. Binigyan namin siya ng miso.
Ay, naku.
Sagot na namin.
Bihira lang may pumuntang totoong ninja sa restaurant namin.
Ang sweet naman. Salamat.
-Ma? -Nagutom ba si Monkey Bob?
Gutom na gutom po.
Anak, natanggap ni Santa ang mensahe mo. Wag kang mag-alala.
Ma, totoo po si Santa, di ba?
Ano ba sa tingin mo?
Gusto ko pong maniwala, pero dapat po may pruweba.
Binibigyan ka niya ng regalo kada Christmas morning.
Sabi ni Beatrix, di 'yon sapat. Nireregaluhan tayo ng mga magulang natin.
Kailangan daw namin ng totoong ebidensiya, gaya ng buhok para sa DNA test.
Naniniwala po kayo kay Santa?
-Oo. -Nakita n'yo na po ba siya?
Alam mo, nakakatulog na kasi ako pag dumadating siya.
-Pero lagi akong umaasa at naghahanap. -Talaga po?
Mangako po kayo.
Puwedeng manood ng balita?
-Okay. Tara. -Kakapasok lang sa Channel 50 News.
Si Michelle ang tech reporter natin para sa nagbabagang balitang ito.
-Ano'ng balita? -Salamat, Jim.
Kasunod ng viral videong "Vacuum ng Kamatayan,"
kung saan nagliyab ang robotic vacuum ng StarTech,
nalaman ng mga imbestigador na inilabas pa rin ng kompanya ang palyadong units…
Binalaan ko sila.
Ipina-freeze ng feds ang assets ng kompanya dahil sa patong-patong na kaso
na maaring maging dahilan ng bankruptcy nila.
Ibig sabihin, magiging malungkot ang Pasko ng mga empleyado ng StarTech.
May nangyaring masama. Bumagsak na ang StarTech.
-Laman na ng balita. -Ano? Naku, hindi.
-Seryoso ba? -Oo. Walang alam si Rob.
Ginamit ko ang emergency fund namin sa bahay na gusto niya.
'Yon na. Wala na kaming pera. At mawawalan na ako ng trabaho.
-Sakto 'yong timing. -Diyos ko po. Ikinalulungkot ko.
Ikinalulungkot ko talaga.
Alam kong may ganitong mangyayari. Lagi naman.
Bukas pa hanggang alas-singko ang real estate office.
Kailangan nila ng pirma para mapawalang-bisa ang deal.
-At aabot ako kung aalis na ako ngayon. -Di puwede.
Bisperas na ng Pasko at mami-miss mo ang pageant.
Wala akong choice. Hinaharap ko lang ang realidad ng buhay.
Hindi, a. Lagi kang may choice.
Natutuwa ako sa pagiging positibo mo, pero di basta nagiging maayos ang lahat.
Sa akin din, di nagiging maayos agad ang mga bagay.
Jackie naman. Nasa iyo na ang lahat. May bahay ka.
May Mr. Genius Fitness Model ka. Ang gagaling ng mga anak mo.
Sobrang talino no'ng isa, 'yong isa naman, sinasagip ang mundo.
Sinasagip ang mundo?
Hay, Char.
Walang halong inggit. Para sa akin, ang saya no'n. Deserve mo 'yon.
May mga babae lang talagang di suwerte sa buhay.
Babalik ako mamayang gabi, magkikita tayo sa pageant.
-Hi. -Hi.
-Kumusta si Grant? -Ayos naman.
Mabuti naman. Saan ka pala pupunta?
-Mahabang kuwento, e. -'Yong sa StarTech ba?
-Nabalitaan mo? -Kalat na sa Internet 'yon.
Bale, lahat ng oras na iginugol ko ro'n, nasayang lang.
Congratulations.
Congratulations?
Pansamantala ka lang naman sa StarTech, di ba? Ang pangako mo sa sarili mo…
'Yon ang nagpakain sa akin at nagbayad ng renta ko.
Pero di ka na-inspire.
Makinig ka, makakagawa tayo ng paraan. 'Yong maganda ang tingnan mo. Tama ka.
Tama ako? Saan naman?
Sinabihan mo akong wag bilhin 'yong bahay.
'Yon ang tama.
Pasensiya na, Honey.
-Para saan? -Di dapat ako nagkakaganito.
Noon, ako 'yong taong may potensiyal, e.
-Ngayon, tingnan mo ako. -Tingnan kita?
Tingnan… Honey, makinig ka, alam kong masamang balita 'to,
pero nananalig ako. Magiging maayos din ang lahat.
Oo, pero di naman umaayos ang mga bagay. Di totoong nagiging maayos ang mga bagay.
At taon-taon kong naaalala ang lahat ng gusto kong gawin para sa 'yo, sa atin.
At mas pinapatindi 'yon ng "tandang padamdam" na tinatawag na Pasko.
Mahal kita.
-Saan ka pupunta? -Susubukan kong bawiin ang pagsugal ko.
'Yon ay "Kanselahin Ang Pasko." At sa financial news,
sakto ang pagbagsak ng StarTech para sa hol…
Tinakot mo ako…
Patay na ba ako?
-Miss, ayos ka lang? -Rose.
Salamat naman at di ka totoo.
Sorry. Papunta ako sa bayan para paghandaan ang palabas.
-Okay. -Kaibigan ka ni Jackie, di ba?
Oo, nagmamaneho lang ako, at tumama ako sa yelo sa daan. Ano…
Masaya kaming lahat na sinasamahan mo si Jackie.
Gusto niyang may nakakasama, lalo na sa panahong 'to ng taon.
Doon ako nakaparada. Hihintayin kitang makaalis.
Wag kang mag-alala. Ingat ka sa daan.
Gusto n'yong makita si Santa?
-Opo! -Tingnan natin.
Talaga naman, oo. Ma-excite ka na.
Tara na, ninja man. Baka ma-late si Val sa pagtatanghal niya.
Pero kailangan kong makita si Bob.
Lalabas din 'yon. Mahilig siyang magtago, di ba?
Opo. Tama po kayo. Ang galing n'yo po, Papa.
-Darating ang bituin? -Darating ang bituin. Okay? Pangako.
Masaya kaming lahat na sinasamahan mo si Jackie.
Gusto niyang may nakakasama, lalo na sa panahong 'to ng taon.
ISANG PAGKAKATAON PARA BAGUHIN ANG MUNDO
Alam mo, gusto ni Daniel maging imbentor. Umaasa siyang mababago niya ang mundo.
Sana nandito siya.
Naku, hindi.
Hindi mo basta mailalagay 'yon sa holiday newsletter.
INALALA ANG YUMAONG ANAK
Tama.
No'ng nangyari 'yong nangyari,
lubhang naapektuhan ang pamilya namin.
Di ako nagpadala ng newsletter no'ng taong 'yon kasi, ano…
Pero na-realize ko na kailangang may gawin kami.
Para manatili siyang buhay sa amin.
Kaya nagtayo kami ng foundation at ipinangalan namin 'yon sa kanya.
At isinulat ko sa newsletter na siya ang gumawa ng lahat ng 'yon.
Kasi…
halos siya rin naman talaga.
May ipapakita ako sa 'yo. Pero magsuot ka ng makapal na damit. Okay?
-Okay. -Okay.
Ito ang pinakapangarap ni Daniel.
Totoo nga.
Ito ang unang solar-powered na hot-air balloon.
Around the World in 80 Days ang paboritong bedtime story ni Daniel.
Halos gabi-gabi naming binabasa 'yon.
Sa bahay.
Sa ospital.
Nangako akong balang-araw, bubuo ako ng balloon para malibot namin ang mundo.
At dapat, di nakakasama sa kalikasan kasi napakaimportante no'n sa kanya, kaya…
Kaya ginawa kong solar-powered.
Nakakaloko, ano?
Hindi, a. Hindi 'yon nakakaloko.
At ang balloon ang magiging Bituin ng Bethlehem.
Sa gano'n namin masisigurong bahagi si Daniel ng Pasko ngayong taon.
Ito 'yong nakita ko sa langit.
Nagliliwanag ang bituin.
Oo nga. Ay, teka. Tinutulungan kasi ako rito ni Rose.
Nag-test run siya no'ng gabing dumating kayo.
Si Monkey Bob.
-Pa, puwede pong kumuha ng mansanas? -Oo, meron doon sa taas.
Nandoon 'yon. Tig-iisa lang, a.
-Grabe! -Sprinkles!
Puwedeng kumuha ng M&M?
-Salamat. -Ano'ng kinuha mo? Sprinkles?
Sprinkles.
-Papa, kumuha po kayo ng isa. -Pati ako?
-Pakagat na lang ako, puwede ba? -Di po.
Okay.
Ayos.
Okay, Char.
Salamat.
-Paalam, Monkey Bob. -Paalam. Mag-enjoy ka.
Salamat.
Paalam.
Sandali.
Bakit ganito?
Hindi.
Fully charged ang solar batteries. May mali sa control panel.
Charlotte?
-Ayos ka lang ba? -Hindi.
Nagkakaroon kami noon ng electrical issues sa test flights namin.
-Pero akala ko, naayos na 'yon. -Mukhang kailangan mo ng engineer.
Oo. Tama.
Kaya ko 'tong ayusin.
Natatanaw mo na ba si Santa?
Okay na. Ayos na.
-Isuot mo pa rin 'yan para sigurado. -Akala ko pangsitsirya 'to?
Oo, pero makakatulong 'yan para lumipad 'to.
Talaga?
Sa parehong dahilan ng pagliyab ng vacuum ng kamatayan.
Electrostatic discharge. Iipunin niyan ang mga electron sa hangin
at pipigilan ang pagputok ng system.
-Magtiwala ka sa akin. -Okay.
Gumana.
Okay.
Magkita tayo sa pageant.
Gusto mong sumabay?
Kasya ba ang tatlo? Ako at ang nakakatakot na unggoy na 'to?
Nakakatawa ka.
Iyan na.
Dahan-dahan.
Okay.
Buti nakumbinsi ni Monkey Bob si Grant na ilagay ang address namin sa GPS mo.
Isinalba mo ang Pasko ko, Char.
Ikaw ang nagsalba sa Pasko ko.
Ay, at ito pa, di ko pa rin maintindihan kung bakit di sumisikat ang mga ganito.
Napaka-obvious na nito.
Maglagay ka lang ng logo ng sports team dito at…
-At ano? -Branding ang tawag do'n, girl. Hello?
Gusto ng mga tao 'yong gano'n. Yayaman ka ro'n.
Okay.
Tingnan mo, bahay namin 'yon.
Teka, di natin nahila 'yong akyatan. Kukunin ko.
Diyos ko po.
Pababa na tayo. Dahil sa bigat ng sleigh.
-Diyos ko po. -Kailangan yata nating lumapag.
Gusto ko pong maniwala, pero dapat po may pruweba.
-Bale… -Dapat lumapag tayo.
-May naisip si Monkey Bob. -Si Monkey Bob?
Oo. Papabilisin ko ang ikot ng fan.
-Teka, ano? Bakit? -Di tayo lalapag.
Hindi pa.
Char, di tayo puwedeng lumipad sa plaza na may nakasabit na sled at walang Santa.
Tama ka.
Sandali.
Ano ba'ng ginagawa mo?
Naniniwala.
Naku. Mag-ingat ka.
Kaya mo 'to.
Parang di niya kaya.
Charlotte!
Ayos lang ako.
Char, hayaan mo na lang akong lumapag.
Hindi puwede. Ideretso mo lang.
Okay.
At papuntahin mo deretso sa ibabaw ng mga manonood.
Parating na si Santa Claus.
Ang mga pastol na nasa bukid…
Oras na siguro para tapusin ang imbestigasyon natin.
Maghintay pa tayo, Bea.
Gusto mong maniwala, di ba?
Oo, Grant. Gusto ko, pero ito ako.
Di 'to totoo.
-Bea. -Ano?
Si…
OMG.
Si Santa Claus!
Diyos ko po.
Maligayang Pasko sa lahat!
Si Santa!
Nandiyan ba si Grant Sanders?
Ako po 'yon!
Lumilipad si Monkey Bob!
Maligayang Pasko sa inyong lahat, at magandang gabi!
Ibaba na kita, Santa.
Okay.
-Bilis, alisin mo na ang sleigh. -Ayaw matanggal.
Tulungan na kita.
Okay.
Nagkakaproblema talaga ang mga lumilipad na sleigh, e.
Okay.
Makakalipad ka na.
-Salamat po sa tulong n'yo… -Hindi. Salamat sa 'yo, Charlotte Sanders.
Walang anuman.
Sandali. Paano n'yo po nalaman ang pangalan ko?
Maligayang Pasko, Danny.
Dapat maipaalam ko na agad ito sa lahat ng bata.
May lumutang na bagong ebidensiya sa imbestigasyon ko kay Santa.
Ang payo ko sa inyo, maniwala kayo,
dahil naniniwala pa rin siya sa inyo.
Ngayon, sino ang gusto ring gawin itong pinakamasayang Pasko?
Season's greetings mula sa pamilya Sanders kasama ang pamilya Jennings.
Bagong tradisyon na namin 'to.
Nakarating din kami sa bahay ng kapatid ko bago mag-Bisperas ng Bagong Taon.
Nagsimula na kami ni Jackie sa Chip Mitt na negosyo namin.
At si Mariah Carey ang unang kliyente namin.
Wala nang mga mumo ng cookies.
Dahil gusto nilang maging superheroes,
pumapasok sa karate lessons ni Valentino ang mga anak namin.
Natupad na ang pangarap ng pamilya Jennings
nang maglibot sila sa buong mundo para sa charity ni Daniel.
At natupad na rin ang sa amin. Nabili namin ang bahay.
Pero alam n'yo ba? Doon titira ang pamilya namin na sobrang saya.
Wala akong masabi.
Kakaibang karanasan ang makasama si Jackie pag Pasko.
Tagapagsalin ng subtitle: John Vincent Lunas Pernia