Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Puwede na pong dumilat?
Hindi pa. Kaunting tiis na lang.
Nasaan po tayo?
Sandali lang. Makikita mo rin.
Sige. Buksan mo na.
Ta-da!
Wow.
Na-miss mo siguro 'to.
Magse-skate po tayo?
- Hindi. - Ayos.
- Wag, Anna. - Sige na po. Tara.
Anna, sandali!
O...
Ay...
- Wag kang tumawa. - Papa naman. Relax.
Kaunting tupi pa ng tuhod.
Teka. Ikaw ang pro, e. Nagbayad lang ako ng lesson.
Ang yabang, mahihilo ka niyan.
Backpack. Goggles.
Tara na.
Di ko kailangang makakita para gulpihin ka. Akin na.
Ibigay mo na!
Bilis. Kunin n'yo lahat.
May isa pa rito.
'Yong bag din.
Tara na.
Bilis na. Tara na.
- Salamat. - Para saan po?
Pinigilan mo akong saktan sila, e.
Gutom lang sila.
Handa ka na?
Handa na po.
...nakakaalarmang pagkalat ng insidente sa Europe at Siberia.
...di pa namin alam ang rason ng pagpapakamatay...
Hinihimok namin ang lahat na magtago.
Ang alam pa lang namin, nagpapakamatay ang mga nakakakita sa mga halimaw na ito.
Kailangang magsuot ng piring o saradong goggles ang lahat.
Takpan ng kahit ano ang mga mata at wag tingnan ang mga halimaw na ito...
Pag nakita mo sila, katapusan mo na.
Bigla ka na lang magpapakamatay.
Wala na akong ibang masasabi, kundi mag-ingat kayo at good luck.
Alam mo na ang gagawin.
- Lalabas lang pag sinabi n'yo. - Titiyakin ko munang mababait sila.
Hello?
May tao ba riyan?
Hello?
Sino 'yan?
Ako si Sebastián.
Sugatan ako.
Ilang araw nang di kumakain.
D ka namin matutulungan.
Naghanap lang ako ng pagkain pero naligaw ako.
- Ano? - Deretso lang.
- Dinggin natin siya. Sandali. - Kilos na.
Pasensiya na.
May alam akong generator.
- Generator? - Sa construction ako.
Dati. Bilang isang inhenyero.
'Yong kompanya namin... May mga generator doon.
Masyadong mabigat 'yon, pero sa tulong ninyo...
Puwede tayong magkaroon ng ilaw.
Pampainit.
- Kailangan natin 'yon, Marcial. - Wala akong tiwala.
Ayaw n'yo ba?
Pakiusap.
Mag-isa ka lang?
Oo.
Parating na sila. Tara!
Tara na!
- Sebastián, humawak ka sa lubid. - Bilis!
Pakibuksan! Si Marcial 'to!
Isara n'yo ang pinto.
ISA-ISA LANG ANG PAGBUKAS NG PINTO MAGPIRING LAGI
Sino 'yan?
Naligaw siya.
May alam daw siyang generator.
Diyos ko po.
Totoo ang sinabi mo.
- Ano'ng nangyari? Mukha kang boksingero. - Baka punching bag.
Dito. Magpatingin ka sa doktor.
- May doktor? - Oo.
May doktor kami, karpintero, mekaniko.
Marunong ka bang magluto?
'Yong nagluluto ngayon, parang sa kulungan natuto, e.
Dok? Doktora.
Marcial. Kahit Liliana na lang.
May pasyente rito.
Tingnan mo ang mukha niya.
- Masakit? - Pag humihinga ako.
Buti, hindi nabasag ang ilong mo.
Tatahiin ka lang sa kilay.
Sabihin mo nga,
sino'ng may gawa nito?
Mga di nakakakita.
Alam mo, lahat naman tayo, di nakakakita sa labas.
Wala ako sa labas.
- Wala kang piring no'n? - Oo.
- Nagawa nilang... - Tatlo sila, e.
Sobrang dilim kasi.
May hihilingin ako.
Wag mong ipagsasabi 'yon.
Sekreto lang natin.
May sekreto rin ako.
Dentista talaga ako.
Sisimulan ko na.
Gutom na gutom ka na siguro.
Sige lang. Kumain ka na.
- Salamat. - Heto.
Nakatingin ka.
Ha?
Nakatingin ka.
Pasensiya na.
Puwede naman akong magpiring o magsalamin.
Pero gusto kong makita at mapagtanto ng mga tao.
Ang alin?
Na may mas masahol pa kaysa sa mga halimaw.
Mas masahol?
Karamihan, nagpapakamatay pag nakakita.
Pero hindi lahat.
Noong una, akala ko, pagkain ang habol nila.
Di sila nakapiring.
Nakadilat sila sa labas.
Nakita nila ang mga halimaw.
At para bang
may pumitik bigla
sa isip nila.
At ngayon, gusto nilang makita natin.
Gusto nilang makita ng lahat.
Si Rosa ang unang hinatak nila.
'Yong isa sa kanila, 'yong pinuno,
nagkuskos ng daliri sa uling.
At gumuhit ng mata sa noo ni Rosa.
Tapos sapilitan nila siyang dinala sa labas.
Di ko siya nakikita, pero naririnig ko siya.
Sumisigaw.
Hindi!
Naririnig ko pa rin.
Doon ko napansin 'yong kutsilyo.
Nandoon lang. Nasa lamesa.
Alam kong kailangan kong magmadali.
Pag nag-alangan ako, pipigilan nila ako.
Kaya kinuha ko 'yong kutsilyo. Binilisan ko.
Pagkatapos no'n, hinayaan na lang nila ako.
Di na ako makakita.
Nang matagpuan namin siya, gumagala siya sa kalsada.
Wag kang mag-alala.
Sebastián?
Sebastián, ano'ng ginagawa mo?
Sebastián?
Uy, Sebastián!
Hindi.
Hindi, Sebastián. Tumigil ka!
- Tulong! - Bakit?
- Liliana! - Ano'ng ginagawa mo?
- Ano ba? - Marcial, tulungan mo ako!
Liliana!
Buksan mo 'to!
Tigil!
- Tigil! - Buksan mo 'to!
Atras!
Lintik! Buksan mo!
Ihinto mo!
Hindi!
Tingnan mo.
Ayan na sila.
Ang ganda nila, di ba?
Wag kang mag-alala. Walang mangyayaring masama.
Wag kang matakot.
Para sa 'yo rin 'to.
Pag nakita mo sila, mauunawaan mo.
Wag! Pakiusap!
Wag, pakiusap, wag!
Di ba?
Liliana!
Mahal ko?
Liliana!
Ano'ng problema?
Ano'ng ginagawa mo?
Teka.
Liliana.
O, Diyos ko. Ano'ng ginawa mo?
Ano'ng ginawa mo?
Pasensiya na, Lázaro,
di mo makikita.
Pasensiya na.
Bakit?
Iniligtas mo sila, Papa.
Ayos lang ba sila?
Siyempre po. Malaya na ang kaluluwa nila.
Nakita n'yo 'yong ilaw, tama?
Sobrang ganda po roon.
Sana makita n'yo rin po.
Kailan?
Kailan ko makikita?
Malapit na. Pero marami pa rin pong mga ligaw na tupa.
Ikaw po ang pastol nila, Papa.
Iligtas n'yo po sila, at magkakasama na tayo.
Ikaw, ako, at si Mama.
SIYAM NA BUWAN ANG NAKAKARAAN
Di na masama, di ba, boss?
Masasagip na natin ang mundo, 10,000 ganito pa.
Sandali lang, ha?
- Turbines one at two? - Oo.
Pareho silang offline?
Mula alas-diyes.
Bakit gano'n?
Kung may isang trabahador na nahulog sa turbina, maiintindihan ko...
- Marami. - Marami?
Maraming trabahador.
Nahulog sa dalawang turbina?
O tumalon. May nakapagsabi, nakita raw niya silang tumalon.
May problema ba?
Naka-down ang Düsseldorf hydropower plant.
At magtatapos tayo sa nakakagimbal na balita sa Poland,
kung saan ang salpukan ng dalawang commuter train,
pumatay sa ilang dosenang tao sa border ng Warsaw.
Di pa matukoy ang dahilan,
pero ayon sa source, isa sa mga inhenyero ng tren,
di pinansin ang railway signals. Ang pamahalaan...
- Laura. - Honey, nasaan ka?
- Kakarating ko lang sa opisina. Bakit? - Nabalitaan mo ba?
- 'Yong sa Poland? - Di lang Poland. Manood ka ng balita.
- Manood ka. - Teka. Sandali.
Buong mundo na. Pati dito.
...mukhang kumalat na sa buong Europe.
Ayon sa WHO, isa raw 'yong psychotic behavior
na nauuwi sa pananakit sa sarili, at minsan, pagpapakamatay.
Ang nakikita natin ay hindi, inuulit ko, di isolated case.
Ayon sa mga ulat, may mga...
Diyos ko po.
...nasawi na sa Madrid.
Masusundo mo si Anna?
- Oo. Oo naman. - Sebastián.
Ngayon na.
Aalis na ako.
Hindi.
Tumabi kayo!
Pambihira naman!
MAY MGA NAIULAT NA KASO SA BUONG EUROPE
Pasensiya na. Makikiraan.
DARATING NA ANG SUSUNOD NA TREN
Hindi!
Nasaan ang anak ko?
Anna?
Uy! Hindi.
Wag kayong mag-alala.
Anna.
Uy, anak. Tumingin ka sa akin. Si Papa 'to. Wag ka nang matakot.
Uy. Aalis na tayo.
Nakita mo ba si Paula?
Paula!
Nandito ako!
Sebastián?
Father.
- Iuuwi mo si Anna? - Opo.
Naghihintay si Laura. Aalis kami ng Barcelona.
Di ka pa handang makakita?
Makita ang ano?
Hindi ko alam, pero handa na ako.
Naghintay ako buong buhay ko.
Nagseminaryo ako sa edad na 18.
Naghahanap ako ng senyales.
- Di ko maintindihan. - Pero wala hanggang ngayon.
Baka sa maling panahon ako ipinanganak.
Sa panahong wala nang mga himala at mga propeta.
Padaanin mo kami.
Inutusan ng Panginoon si Moses
mula sa apoy ng nagliliyab na punongkahoy.
Sinubok niya si Job,
sa anyong ipo-ipo.
Pero sa akin, ang mayroon lang, katahimikan.
Hanggang ngayon.
May mga namamatay, Father.
Milagro ba 'yon sa 'yo?
Ang matingnan ang Panginoon sa mata
ay maaaring hindi kaya ng ating isipan.
Pero kung nasa lupa na ang Diyos at ang mga anghel niya,
gusto ko silang batiin.
Kayo, ayaw n'yo?
Gusto ko lang mailigtas ang anak ko.
Siyempre naman.
Sabi nila, ang pananampalataya ay paniniwala sa di mo nakikita.
Pero kailangan kong makita.
Ano man ang mangyari, ano man ang marinig mo,
dito ka lang tumingin, okay?
All lines are busy at the moment. Please try again later.
All lines...
Tiis lang. Malapit na tayo.
Laura!
Honey!
Sa wakas. Honey!
- Ayos ka lang, anak? - Mama?
- Ako nga. Ayos ka lang? Ha? - Opo.
- E, ikaw ba? - Ayos lang ako.
- 'Yong kotse? - Nakahanda na. Tara na.
Laura! Tumingin ka!
Ayos ka lang...
Laura!
Patawarin n'yo po ako, Father.
Isang linggo na simula no'ng mangumpisal ako.
Nagagamit ko sa mali ang pangalan ng Panginoon.
Maraming beses.
Natukso ako sa mga mag-isa sa buhay.
Nainggit ako.
May isa pa po.
Nagsinungaling ako.
Kinailangan ko silang iligtas, e.
Pero mali pa rin 'yon.
May kapatawaran ba sa nagsisinungaling para makasama niya ang pamilya niya?
Kapatid...
Nakita mo na rin sila.
Ilang milyong light-years ang nilakbay ng ship nila.
Dadalhin nila tayo sa mga bituin.
Hindi, kapatid.
Mga anghel sila.
Maluwalhati sila.
BOTIKA
Hello?
May tao ba riyan?
Sino 'yan?
Sa tingin ko, natatakot ka.
Ayos lang 'yan.
Lahat naman tayo.
May mas nakakatakot pa kasi sa kadilimang ito, di ba?
'Yong di mo alam kung kanino ka magtitiwala.
Ako si Claire.
Ano'ng pangalan mo?
- Sino ka, ha? - Ano kasi...
- Bakit mo kami minamanmanan? - Tama na, Jonás. Tama na.
Ninakawan ako, okay?
Binugbog.
Kanino ako magtitiwala?
Hindi kami 'yon.
Uy. Higpitan mo ang hawak. Naiintindihan mo?
- Claire. - Ano?
- Ayos ka lang? - Ayos lang ako.
Ano 'yon, Dimas?
Bakit, ano 'yon?
Lintik.
Tara na! Bilis!
- Isama n'yo ako. - Di kami nagkakawanggawa.
Wag ganyan, Rafa.
Kung gusto mong maiwan at makipagkaibigan, bahala ka. Aalis na ako.
May alam akong nakatagong generator.
- Ituturo ko. - Ayos, a.
Inhenyero ako. Sa kompanya...
May mga generator doon.
- Saan? - Isama n'yo muna ako.
Sige na. Tara na!
Uy.
- Sumabay ka. Di kita hihintayin. - Sige. Hawakan mo 'to.
Wag kang bibitiw.
May isinama kayo?
- Kinailangan niya ng tulong. - May generator siya.
Isabel. Hayaan mo. Sagot ko siya.
Nasaan tayo?
Lumang bomb shelter 'to no'ng digmaan.
Kung di ito nawasak ng mga bomba, di rin ito mapapasok no'ng mga halimaw.
Ipaalala n'yo nga kung sino ang nagwagi no'ng digmaan.
Pumapalag kami. Di kami nanalo sa gano'n, pero puwede na.
- Sino 'yon? - May alam daw siyang generator.
Anna?
Sofia.
Claire!
Kumusta ka na? Na-miss din kita.
May ibibigay ako sa 'yo.
- Tsokolate! - Tsokolate.
Nakakatawa ang accent mo.
Di kita maintindihan.
Wala bang pagkain para sa matatanda?
Beans gusto mo?
Ayaw ko.
Ayos. Wala kaming nahanap, e.
Ikaw.
Sumunod ka.
Siya si Octavio. Ako si Rafa.
Ikaw?
Sebastián.
Mag-isa ka lang ba, Sebastián?
Oo.
At ikaw lang ang nagtahi ng sugat mo?
May grupo ako dati.
- May doktor doon. - At nasaan na siya ngayon, ha?
Patay na.
Patay na silang lahat.
Pinatay mo ba sila, Sebastián?
- Nakita nila ang mga halimaw. - Tapos ikaw, hindi?
Nakapagtago ako.
- No'ng dumating 'yong mga tao. - Mga tao?
Nililibot nila ang siyudad.
Nang di nakapiring.
Gusto nilang makita ng mundo.
- Ano'ng sinasabi mo? - 'Yong nangyayari.
Sa ibabaw nitong lungga n'yo.
Akin na ang mapa.
Nasaan?
- Ang alin? - 'Yong generator. Nasaan?
May isa pong sasama.
O baka dalawa po.
Pag ikaw lang po ang bumalik, paghihinalaan ka.
Matatakot sila. Di nila mauunawaan.
- Bilis na! - Kailangan mo silang mailabas.
Ano pa'ng hinihintay mo?
'Yong babae.
Gamitin n'yo 'yong babae.
- Walang gano'n. - Ano 'yon?
'Yong generator. Gawa-gawa ko lang.
Uy, Rafa. Ano ka ba?
- Ano'ng nangyayari dito? - Huminahon ka, Rafa.
- Nagsinungaling siya! - Ano?
- Wag kang makialam. - Walang generator.
Pasensiya na.
- Pasensiya? Kung ganyan lang din naman... - Natakot ako. Kailangan kong mag-isip.
- Kaya niloko mo kami? - Iiwan n'yo kasi ako ro'n.
Tama siya, Rafa.
Nakita naming nilalapitan ka nito,
nagsinungaling pa, tapos kakampihan mo?
Wag ako. Di ako ang nagpapasok.
- Madali lang 'yan. - Hindi.
Uy, Rafa.
- Pakiusap, wag. - Uy.
- Di natin siya puwedeng patayin. - Siya mismo ang gagawa no'n.
Uy, Rafa. Tumigil ka na.
Ano ba? Puwede bang huminahon muna tayo?
Di kita maintindihan!
Wag mo raw akong saktan.
Uy.
Ayos lang.
Di ako mapapahamak.
Ipinapangako ko.
Okay?
Marunong kang mag-German?
Matigas ang accent ko, pero puwede na.
- Itanong mo 'yong pamilya niya. - Sofia.
Nasaan ang mga magulang mo?
Nagbakasyon kaming dalawa ni Mama.
Sasakay kami sa bangka.
Isang cruise ship.
Unang beses ko 'yon sa bangka.
Paakyat na kami sa ramp nang bilang may sumigaw.
Nagsimulang magtulakan ang mga tao.
Grabe 'yon. Natakot ako.
Tapos, may nakita akong nahulog sa tubig.
Tapos, may...
tumalon uli, at sunod-sunod na sila.
Sofia.
Ano ang sunod na nangyari?
Di ko alam kung paano kami nakaalis doon.
Binuhat ako ni Mama at tinakpan ang mga mata ko.
Pagdilat ko, nasa isang van na kami.
At si Mama, tinakpan niya ng mga papel at karton ang lahat ng bintana.
Binuksan niya ang radyo.
Noong una, wala kaming narinig,
pero may nagsalita.
Isang babae.
Isa itong emergency broadcast.
Sabi niya...
Sabi niya, may ligtas na lugar daw sa taas ng bundok.
Bundok?
Anong bundok?
Kastilyo ba 'yan?
Parang Montjuïc.
Paano mo nasabi?
Kastilyo, bundok, Barcelona. Montjuïc 'yan.
Isabel, wag mong ipilit. Baka Alcázar ng Toledo 'yan.
Di natin alam ang estasyon ng radyo.
Pumunta ba kayo ro'n? Sa bundok?
Dito ang daan.
'Yong cable car.
Montjuïc nga 'yon.
Piniringan ako ni Mama ng bandana.
Sa labas, nagsisigawan ang mga tao, nag-iiyakan.
Mahigpit ang hawak ni Mama sa kamay ko.
Nababangga pa rin kami ng mga tao.
Tapos, bumagsak ako.
Kasalanan ko 'yon.
- Bumitaw ako sa kamay niya. - Uy.
- Kumapit daw ako nang mabuti... - Uy.
Hindi mo kasalanan. Naiintindihan mo?
Hindi mo kasalanan.
Tahan na.
Uy.
Tahan na.
Gabi na nang matagpuan ko siya.
Mag-isa lang siya, nilalamig, nanginginig.
Alam kong mabigat ang pinagdaanan niya.
Pasensiya na. Di naman sa pagiging insensitive,
ako lang ba 'yong nakarinig sa "ligtas na lugar"?
Isabel, bomb shelter 'to. Pang-Middle Ages lang ang kastilyo.
Kung magtatayo ako ng refugee camp, puwede ro'n.
Sa mataas na lugar na may mga pader.
Isasara ang buong lugar. Cable car lang ang magiging daan.
Survivors lang ang puwede.
Akala ng dog trainer, siya si General Patton.
Umayos ka. Nasa reserves ako.
- Gagawin talaga natin ito? - Di natin alam kung gumagana pa 'yon.
Kung ayos pa 'yong cable car, o kung may pader pa.
Salamat.
At least may saysay ang sinasabi ng delivery boy.
- Pumunta tayo. - May nagtatanong ba sa 'yo?
Pakinggan natin.
At wag mo akong babarahin.
- Kung buhay pa ang mama ni Sofia... -"Kung."
Maaaring nasa kastilyo siya.
Di sila taga-rito, pero nabalitaan nila 'yon.
Nasa kabilang dako ang Montjuïc.
At baka makasalubong natin ang mga halimaw.
Literal na magpapakamatay lang tayo.
Para ano? Para malamang patay na ang mama niya?
- Tama na. - Di niya alam ang sinasabi niya!
Paano kapag naubusan kayo ng pagkain? Di kayo makakapagtanim sa tunnel.
Suicide din ito.
Dahan-dahan man, suicide pa rin.
Tama siya.
Di tayo puwede rito habambuhay.
Mga patay lang ang nakakatagal nang ganito sa ilalim ng lupa.
Magbotohan tayo.
- May botohan ba sa bansa n'yo? - Tumigil ka, Marqués.
Sino ang gustong tumuloy?
Ayaw ko mang aminin, tama siya.
- Wag mong... - Pasensiya na.
Mag-isa ka na lang, Roberto.
Alam mo? Di pa ako nakapunta sa Montjuïc sa 30 taon ko sa Barcelona.
Idagdag na natin 'yon sa bucket list mo.
Magandang umaga, Sleeping Beauty.
Bangon na.
Relax, kaibigan. Oo, ayaw ko ring magpiring.
Relax lang. Patapos na. Good boy. Ganyan nga.
Ayos na, kaibigan. Good boy.
Gawin na natin 'to.
Dahan-dahan lang. Okay. Dahan-dahan.
Calle Diputació, 257.
Kakaliwa na tayo sa susunod na kanto.
Ganyan nga. Magaling.
WALONG BUWAN ANG NAKAKARAAN
Pagkaraan ng 15 metro, kumaliwa.
Kumaliwa.
Tara na!
Pagkaraan ng sampung metro, makakarating ka na sa iyong destinasyon.
Nakarating ka na sa iyong destinasyon.
Hello?
Kailangan ko ng doktor para sa anak ko.
Hello?
May tao ba riyan?
Pasensiya na, anak.
Kung nandito si Mama, alam niya ang gagawin.
Gusto sana kitang tanungin,
paano ka napunta rito sa Barcelona?
Magugulat ka. Dahil sa book tour.
Talaga?
Anong libro?
Tatawa ka, e.
Hindi.
Age of Madness: How to Survive the Modern World
ni Dr. Claire Barnes.
Pasensiya na.
Ayos lang.
Ako pala ang gagamit no'n.
Sofia, gusto mo nang matulog?
Talaga?
Night night.
Naririnig n'yo po 'yon?
Kumakanta sila.
Wag kang lalayo.
Claire...
Ang lakas ng loob mo! Humarap ka pag kinakausap kita!
Tara. Baka makita niya tayo.
Octavio, nasaan ka? Di kita makita.
Kailangan kita, Claire. Nandito ako, Claire. Tumingin ka. Bakit ayaw mo?
Anak, nasaan ka? Lumapit ka. Di kita makita.
Mama?
Jonás!
Tumingin ka sa akin, Claire! Bakit mo ako iniwan?
Anak, lumapit ka kay Mama.
Bakit mo ako iniwan?
Dimas!
Halika rito!
Halika, Dimas!
Claire? Saan ka ba nagpunta?
Sofia, nandito ako.
Mama?
Sofia?
Halika rito!
Sandali...
Halika rito, Sofia!
Mama?
Sofia, halika rito.
Dimas?
Halika rito.
Nasaan ba kayo?
Halika rito.
Mama, nasaan ka?
Tanggalin mo ang piring mo.
Patingin ako ng magaganda mong mata. Patingin ako.
Sigurado po kayo?
Oo, ayos lang 'yan.
Ayos lang 'yan kasi nandito naman si Mama.
Sofia.
Sofia, hindi siya 'yon. Okay?
Hindi siya 'yon.
Rafa!
Nasaan na ba kayo?
Ano'ng nangyari?
Nasaktan ba kayo?
Ha?
Rafa!
Iniwan mo ako!
Kinailangan kita no'n! Tumingin ka, Claire!
Tara na. Claire, tara na.
Rafa!
Nasaan ka?
Halika. Relax lang.
- Buwisit! Lintik! - Roberto!
Pasok na. Bilis.
Isabel!
Isabel! Rafa!
Kailangan na nating umalis.
Bilis.
Dito!
- Isabel? - Oo.
Rafa!
Nasaan siya? Nasaan si Rafa?
Isara mo na!
Nasaan si Rafa?
Di yata siya nakaligtas.
Patay na siya.
Isara mo na ang pinto.
Walang mga bintana. Puwede n'yo nang alisin.
Mukhang malala 'yan, Marqués.
May gasa ako.
Kung makikiusap ka.
Narinig kita.
Roberto, wag ngayon.
Narinig kita. Kasama mo siya.
Hindi ako 'yon.
Akala mo, di ako pamilyar sa ingay mo sa kama?
Di 'yan ang ibig kong...
Gusto mong malaman ang narinig ko?
- Hindi. - 'Yong sinabi mo sa akin.
No'ng araw na nalaman mo. Tanda mo pa?
Ako na rito.
Uy.
Ayos ka lang?
Binitiwan ko ang kamay niya.
'Yong sinabi kong di ko gagawin.
Bakit gano'n sila?
Bakit kilala nila siya? Bakit alam nila ang boses niya?
- Di ko alam. - Baka observer's effect 'yon.
Ano?
'Yong observer's effect.
Sa quantum mechanics, ang particles ay nasa state ng indefinition.
Lahat ng states ay posible.
Hanggang ang mga posibilidad ay maging isa na lang.
Ang sinasabi mo, ang mga halimaw na ito, kaya nilang...
Kung ang mga halimaw na ito
ay parang quantum beings,
baka wala silang permanenteng state.
Baka lagi silang nag-iiba at nagbabago ng state.
Hanggang sa marinig o makita natin sila.
Saka nila ibabase sa atin ang anyo nila.
Ang mga kinatatakutan natin, kalungkutan, sama ng loob...
'Yong iba, mga alien ang nakikita. 'Yong iba, mga demonyo.
O 'yong nagpapahirap sa kanila, o Diyos nila.
Mga kalokohan lang 'yan.
Tumahimik ka, sira-ulo!
Minamaliit mo ako dahil delivery boy ako?
May degree ako sa physics sa University of Mexico.
Di pa lang valid dito sa bansa mo.
Nadaan sa suhol? Magkano ang ibinayad mo?
Para kang hari, a. Hari ng mga sira-ulo.
Ano 'yon?
Ano'ng narinig mo?
Si Jack.
Jojo ang palayaw niya sa bahay.
Henyo siya, 'yong kapatid ko.
May depression din siya.
Wala ako sa amin no'ng nakita ang bangkay niya.
Pero lagi ko pa rin siyang naririnig.
Pero...
di gano'n.
Di 'yong parang nasa tabi ko lang siya.
Na parang nakakapa ko siya.
Ikinalulungkot ko.
Ang totoo, di ko pa rin matanggap.
Di ko pa rin kayang tanggapin na wala na siya.
Masisiraan ka talaga sa sobrang lungkot, ano?
Ikaw ba? Ano'ng narinig mo?
Wala.
Wala akong narinig.
Makikinig ako.
Si Sofia?
Nasaan 'yong bata?
Lintik. Sofia?
Huminahon ka.
Magpahinga ka lang. Hahanapin ko siya.
Nagtatalo kayong dalawa, nawawala na pala 'yong bata.
Uy.
Wag ka nang umiyak.
Patay na po ba siya?
Hindi.
Paano mo po nasabi?
Alam mo ba kung ano 'to?
Isang serapin.
Ang pinakamaganda sa mga anghel.
Sa sobrang ganda nila, Diyos lang ang kayang tumingin sa kanila.
Ang ganda po.
Sa 'yo na 'to.
Aba Ginoong Maria, napupuno ka ng grasya, ang Diyos ay sumasaiyo.
Bukod kang pinagpala sa babaeng lahat,
at pinagpala naman ang iyong anak na si Hesus.
Santa Maria, Ina ng Diyos, ipanalangin mo kaming makasalanan,
ngayon at kung kami'y mamamatay. Amen.
PITONG BUWAN ANG NAKAKARAAN
- Aba Ginoong Maria. Napupuno ka... - Wag!
Wag, pakiusap, pakawalan n'yo ako!
Wag, pakiusap!
Alam kong kinakabahan ka.
Ako rin noon.
Ang masasaksihan mo ay mahirap ipaliwanag.
Hindi!
'Yon ang alpha at ang omega.
'Yon mismo ang walang-hanggan.
Hindi!
Wala lang 'yon.
Tatlong araw...
- Papa. - Ano 'yon?
Kaarawan mo.
Ilang beses ka bang magiging 11?
- Isa po? - Isa lang.
Magsasaya tayo.
May cake, may sayawan.
May clown din, maglalagay ako ng harina sa mukha.
Di ko naman po ikalimang kaarawan.
Tama nga naman.
Matulog ka na, anak.
Akin 'yon.
Ano?
'Yong anghel.
Akin 'yon.
Bigay n'yo 'yon ni Mama no'ng unang komunyon ko.
Paborito ko 'yon.
Natatakot kasi siya.
- Kailangan... - Di n'yo siya anak.
Alam ko.
Isa lang din siyang tupa.
Alam ko.
Ituro n'yo sa kaniya ang daan, at magkakasama tayong muli.
Uy.
Hi.
Itatanong ko lang.
Sino si Anna?
Ano?
Ipinakita sa akin ni Sofia 'yong pendant.
Asawa mo ba siya?
Anak mo?
Siya ba ang narinig mo kahapon no'ng kinausap tayo ng mga halimaw?
Ayos lang kung ayaw mong pag-usapan.
Baka makagaan lang kasi sa 'yo.
Di kita sisingilin.
Madali akong mapaniwala na nandoon si Jojo.
Nakakatukso rin kasi.
Lahat gagawin ko, marinig ko lang ang boses niya.
Ang ibig kong sabihin, naririnig ko talaga.
Wag po kayong makinig.
Pero hindi siya 'yon.
- Pumapasok sila sa mga isip natin. - Nagsisinungaling siya.
Binabaluktot nila ang mga paniniwala at mga kinakatakutan natin.
- Sinisira niya po ang paniniwala n'yo. - Ginagamit nila 'yon para makontrol ka.
Roberto?
Roberto!
Okay...
Roberto, bakit?
Okay.
Patingin ako.
Ano po'ng nangyayari?
Sepsis kaya 'yan?
Di ko pa masabi.
Di siya aabot sa kastilyo nang ganito.
Kailangan natin ng antibiotics para bumaba ang lagnat niya.
Pambihira ka, Marqués.
Hello?
Kailangan namin ng tulong. Sugatan ang kasama namin.
Hello?
May tao ba riyan?
Lintik!
Sorry. Ako 'yon.
Okay.
Tuloy lang.
Banyo yata ito.
Deretso lang. Titingnan ko rito.
Dapat sarado ang mga bintana.
Uy! Secured na ang kusina!
LASON SA DAGA
Sebastián, may mga lata ng sardinas dito.
Secured ba riyan sa 'yo?
Oo. Nakasara na lahat dito.
Hindi.
- Sebastián? - Hindi ko maintindihan.
Sebastián? Octavio?
Ano'ng nangyari?
Di ko alam. Narinig ko siyang sumigaw, tapos...
Baka may hindi siya naisarang bintana.
Anong may di siya naisarang bintana?
Octavio.
Sumagot ka!
Claire...
Naku po. Umalis na tayo rito.
'Yong piring po niya.
- Tanggalin n'yo. - Sebastián, naririnig mo ba ako?
Tara na. Bilis.
Gawin n'yo na po. Iligtas n'yo siya.
Sebastián, tara na!
Papa!
Tara na!
Papa!
Oo.
- Tara na! - Papa!
Dahan-dahan lang, okay?
- Okay na. - Salamat.
Paano na lang kung wala ako?
Di ko magagawa.
Ang makipaghiwalay.
Di ko magagawa.
Talaga?
Nagalit ako.
Nasaktan.
'Yong pride ko.
- At sobrang nalungkot ako, Roberto. - Alam ko.
Naging malupit ang mga abogado ko.
Pero di ko magagawa 'yon.
Masuwerte ka kasi sasagarin ka talaga ng mga abogado ko.
Isabel.
May nahanap ba kayo?
Si Octavio?
Ito lang ang nahanap ko.
Pagtiyagaan na lang natin, antibiotic naman 'to...
Salamat.
Makakatulong ito.
Ano'ng nangyari?
Sabi niya, may di raw siguro naisarang bintana si Octavio.
Pero...
Hindi ko alam.
Bakit po di n'yo ginawa?
Bakit di n'yo siya tinanggalan?
- Hindi ko nakita. - Ang alin po?
Ang liwanag niya.
No'ng mamatay si Octavio,
wala akong nakita.
Dahil humihina na ang pananampalataya n'yo.
Paano kung di ako ang pastol?
Paano kung ako ang lobo?
Naku po. Kailangan nating umalis dito.
Takbo. Maghawak-hawak tayo.
Hawak-hawak. Bilis.
Bilis! Takbo!
Kumapit ka. Bilis!
Dali!
Bilis!
Sige lang!
- Roberto! - Isabel!
Ang binti ko!
Teka! Tigil! Kailangan nating bumalik!
Bilis na.
Tigil! Hindi natin sila puwedeng iwan!
Paano na lang ako kung wala ka?
Makinig ka sa akin!
Kailangan nating bumalik! Naku, hindi!
Wala nang oras. Nandito na sila.
Mukhang ito na 'yon.
Gusto uli kitang masilayan.
Bilis!
Hayop ka!
Wag! Claire.
Nakakakita ka.
Niloko mo kami!
- Nakita mo na 'yong mga halimaw, tama? - Buksan n'yo ang pinto.
Isa ka sa kanila.
Iniligtas ko kayo!
Buksan n'yo para makita nila.
- Pinatay mo si Octavio. - Dalawa na lang...
Diyos ko po! Pinatay mo rin siguro si Rafa!
Dalawa na lang, magkakasama na tayo.
Makakatulong ako.
Wag kang lalapit.
- Ikaw, ako, si Mama, magkakasama na tayo. - Tumigil ka.
May kausap ka?
- Miss ka na po namin. - Tama na.
Sino ang kinakausap mo?
- Di mo ba kami nami-miss? - Tama na.
- Kailangan kong mag-isip! - Papa, pakiusap!
Hanapin n'yo sila. Iligtas n'yo sila.
Sofia! Claire!
Claire!
Claire! Pakiusap!
Sofia!
Sandali!
Claire!
Okay.
Makinig ka.
Lalabas tayo. Lalabas, naiintindihan mo?
Talaga? Sige.
Hinding-hindi ako aalis sa tabi mo.
Wag! Claire!
Claire.
Sandali!
Okay. Tara na.
Claire!
Diyan ka lang!
Claire, pakiusap.
Lumayo ka!
Gusto ko lang tumulong.
Gaya ng pagtulong mo kay Rafa? O kay Octavio?
Mas mabuti ang ganito. Maniwala ka.
Wag kang matakot.
Di mo kailangang matakot. Naiintindihan mo?
Bubuti rin ang lahat.
Sila ang pinakamaganda sa lahat ng mga anghel, naaalala mo pa?
Iligtas n'yo po siya.
Gawin n'yo para sa kaniya.
Para sa akin.
Gawin n'yo na, Pa. Ito lang ang paraan.
Anna...
Wag, pakiusap.
Di n'yo ba ako nami-miss?
Siyempre, nami-miss kita.
Ayaw n'yo po bang magkasama tayong muli?
Miss na miss na kita...
E di, gawin n'yo na po. Ito lang po ang paraan.
Sino po ang kausap n'yo?
Siya po ba...
Siya po ba si Anna?
Di n'yo po siya anak, Papa!
Pasensiya na.
Maligayang bati
Papa!
Di kita marinig, pero maligayang bati
Maligayang bati!
Bakit po?
Wala lang.
Buti, nagustuhan mo.
Di na, salamat.
Baka tumaba ako, e. Malapit na naman mag-summer.
Doon ka sa kuwarto mo.
Bilis na!
Hindi!
Hindi! Anna!
Anna?
- Papa? - Anak.
Gising kayo, pero tulog pa talaga kayo.
Nabubuhay tayo sa panahon ng mga himala.
- Dumilat kayo at makikita n'yo. - Anna, makinig ka.
Wag kang didilat. Basta, pumikit ka lang.
Naiintindihan mo?
Ayos lang.
Wag kang makinig.
Wag kang matakot. Wag mo siyang pakinggan!
Bitiwan n'yo siya!
- Anna! - Wag, pakiusap, wag po!
Nagbalik na ang mga araw ng mga propeta at mga himala.
Father?
Tingnan mo.
Hindi!
Pumikit ka. Wag kang tumingin.
Pumikit ka! Wag kang tumingin!
Ang ganda.
Hindi! Pumikit ka! Wag kang tumingin!
Pumikit ka lang! Anak ko...
Anak ko, umiwas ka ng tingin.
Wag kang tumingin!
Hindi!
Tingnan mo, Papa.
Wag kang mag-alala, Papa.
Magkakasama rin tayong muli.
Uy.
Wag kang matakot!
Sofia!
Ayos lang siya.
Claire!
Claire, nandito ako!
Hindi puwede.
Naiintindihan ko. Totoo.
Pero intindihin n'yo. Magagabayan ko kayo. Nakakakita ako.
Kaya nga wala akong tiwala.
Kahit ako, di magtitiwala.
Pero ako lang ang makakapagdala sa inyo sa cable car.
Susugal ako. Tara, Sofia. Umalis na tayo.
Damay siya?
Pakyu. Itataya ko ang buhay ko para sa kaniya.
Claire, makinig ka sa akin. Pakiusap.
Tinanong mo ako kung sino si Anna.
Anak ko siya.
Tama ka.
Mababaliw ka sa lungkot.
Akala ko, ako ang pinili.
Pero malungkot lang ako.
Pakiusap.
Patulungin mo ako.
Tingnan ang apartments.
Ayun sila.
Sige.
Saan kayo pupunta?
Baka madisgrasya kayo.
Mukhang delikado pa naman 'yan.
Gusto lang naming makaalis.
Hi, baby.
- Halika. May ipapakita ako sa 'yo. - Pabayaan mo siya.
E, kung ayaw ko?
Akala mo, nakakatulong ang piring niya?
Nakita mo na sila.
Pero tinanggihan mo sila.
Di ka karapat-dapat!
Ano po'ng nangyari?
Dito lang kayo.
Pasok.
Papa.
Okay.
Tara na.
Dito lang kayo. Sandali.
- Nakita ka nila no'n. - Hindi.
Nakita nila 'yong kandila. Narinig kang kumanta.
Bilis!
Ano'ng nangyayari?
JAUME I TOWER
Sabihin mo naman kung ano'ng...
Umakyat kayong dalawa.
Sa gondola.
Okay, pero...
Dalhin mo siya.
Hindi ka sasama?
Di dapat sila makatawid. Kailangan ko silang pigilan.
Uy.
Napakatapang mong bata, Sofia.
Ikaw na ang tutulong kay Claire.
Okay?
Sige na.
Okay.
Sige.
Sebastián.
Kaibigan.
Bakit mo kami iniwan?
Dahil alam ko na pinatay n'yo siya.
Okay lang. Iaangat kita.
Iaangat kita.
Diyos ko po. Muntik na 'yon, a.
Mahihirapan tayo nito.
Mag-ingat sa mga huwad na propetang nagpapanggap na tupa.
- Tara na. -Pero mga lobo pala.
Mag-ingat sa mga huwad na propetang...
Kapatid...
...nagpapanggap na tupa.
Padaanin mo kami.
Pero mga lobo pala talaga.
Mag-ingat sa mga huwad na...
Masdan mo. Ako ang kanang kamay ng Panginoon.
Isa akong hamak na instrumento ng kaniyang kalooban.
Kalooban niya? Sinusunod mo ang kagustuhan no'ng mga halimaw.
Sebastián!
Wag mong hadlangan ang kalooban niya.
Wag mong talikuran ang Diyos.
Di ko Diyos 'yon!
Okay. Dito tayo.
Heto. Humawak ka rito. Wag kang aalis.
Hindi!
Claire?
Okay. Halika na.
Claire...
Wag na wag kang didilat.
Padaanin n'yo sila.
- Hindi. - Iniligtas niya po ako, Papa.
Ayaw n'yo ba silang iligtas?
Ayaw n'yo po bang maging malaya sila?
Hindi.
Saan ka pupunta, Claire?
- Sofia. - Di mo siya matutulungan.
- Bibiguin mo lang siya. - Sofia...
- Tara. - Gaya ng ginawa mo sa akin. Gano'n ka.
Hindi.
Gano'n ka naman talaga.
Tumahimik ka.
Tumingin ka.
Tumahimik ka!
Ilusyon ka lang.
Patay ka na.
Saan ka pupunta?
Sofia!
Akala mo, matutulungan mo siya? Akala mo lang, pero binibigo mo lang siya.
Biguin mo rin siya.
Bibiguin mo lang din siya tulad ko.
Sofia!
Gano'n ka talaga. Kaya mo ba?
Sofia!
Sofia, halika. Nandito ako.
Si Mama 'to.
Sofia.
Sofia, halika.
Sofia, halika!
Pasensiya na.
Tingnan mo ako, Claire! Bakit? Iniwan mo ako.
Kailangan ko ng tulong! Tulungan mo ako! Iniwan mo ako! Tulungan mo ako!
Iniwan mo ako! Di ko na kaya!
Tulungan mo ako!
Iniwan mo ako!
Sofia, tanggalin mo ang piring mo! Tumingin ka sa akin!
Matutulungan mo ba siya?
Isa, dalawa, tatlo, apat.
Claire!
Apat na bilang. Bale, tatalon tayo sa pangatlo.
Hindi ka makakaligtas dito.
Tulad ng ginawa mo sa akin. Iniwan mo ako!
Isa...
Iniwan mo ako!
Pero sila, oo.
Di mo siya...
Dalawa...
Tulungan mo ako!
Tatlo!
Okay na.
Nagawa natin.
Paalam, Jojo.
Ang mga kamay n'yo. Itaas n'yo ang mga kamay n'yo.
May darating pa ba?
- Wala na. - Ano?
- Wala na. - Tulungan n'yo.
May survivors. Isang babae at isang bata.
Isasama namin para matanong.
- Saan natin iiwan 'to? - Doon.
Sofia?
- Sofia! - Mama!
Pakiusap! Anak ko siya.
Mabait 'yan!
Anak ko!
Anak ko! Sobrang na-miss kita.
Ang laki-laki mo na!
Sumunod ka.
Para saan 'to?
Wag kang malikot.
Inaalam mo kung isa ako sa kanila, tama?
Nakaengkuwentro mo pala sila.
Parang gano'n na nga.
"Propeta" ang tawag namin sa kanila.
Nakakagulat, nagawa mong makaligtas sa kanila.
Tinulungan ako ng isa sa kanila.
May pag-asa pa sila. Puwede pa silang magbago.
Para saan ang dugo?
Ano ba talaga ang inaalam mo?
Baka makatulong ako. Psychiatric doctor ako.
Isang chemical marker.
Isang epigenetic alteration ng DNA.
Palatandaan pala ng trauma.
Bihira lang, pero nakakaapekto sa DNA ng mga tao ang matinding stress.
Nakakapagpabago rin.
Pang-aabuso, karahasan...
Kalungkutan.
Pati kalungkutan.
At 'yong mga propetang 'yon,
lahat sila, may epigenetic alteration?
'Yan ang inaalam namin. Baka DNA nila ang susi para makagawa ng immunity.
Tama.
Pero paano mo mate-test 'yon?
November 16, 1800 hours.
Isasagawa namin ni Dr. Pascal
ang aming ika-12 na trial mula nang mahuli ang halimaw.
Ang subjects namin ngayon, tatlong malulusog na daga.
Napatagal na namin noon nang 48 segundo ang exposure ng subjects sa halimaw.
Ganyan nga.
Umaasa kami na lalagpas na kami sa isang minuto gamit ang bagong compound.
Magsisimula na ngayon ang exposure sa containment room.
Patingin ako!
Gusto kong makita!
Tagapagsalin ng subtitle: John Vincent Lunas Pernia