Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
- Gözlerimi açabilir miyim? - Henüz değil. Az kaldı.
- Neredeyiz? - Az sonra göreceksin.
Tamam. Aç.
Sürpriz!
Çok özlemişsindir.
Sen de kayacaksın ama.
- Hayır. - Evet.
- Anna, yapma. - Mecbursun.
Anna, bekle!
- Gülme. - Hadi baba. Gevşe biraz.
Dizlerini bükmeye çalış.
Usta olan sensin. Ben sadece ders parasını ödedim.
Şovu bırak, başın döner.
Çanta. Gözlükler.
Gidelim.
Görmeden de suratını dağıtabilirim.
Ver şunu!
Ver dedim!
Çabuk. Hepsini toplayın.
Bir tanesi burada.
Çantayı getir.
Gidelim.
Hadi. Gidelim.
Teşekkür ederim.
- Ne için? - Onları incitmeme izin vermedin.
Sadece karınları açtı.
Hazır mısın?
Hazırım.
...vakalar Avrupa ve Sibirya'ya hızla yayılım gösterdi.
...toplu intiharlara neyin yol açtığı henüz...
Herkes bulunduğu yerde saklanmalı.
Bu varlıklar hakkında tek bildiğimiz, görsel temasın intihara yol açtığı.
Sokağa çıkan herkes göz bağı veya karartılmış gözlük takmalı.
Bu varlıklarla görsel temastan kaçının ve gözlerinizi örterek...
Bunlardan birini görürseniz sıçtınız.
Ne olduğunu anlamadan kafanıza sıkarsınız.
İyilik ve şans dilemekten başka bir şey söyleyemem.
Ne yapacağını biliyorsun.
Sen çağırana dek saklanacağım.
İyi insanlar mı diye bakacağım.
Merhaba.
Kimse var mı?
Merhaba.
- Kim var orada? - Adım Sebastián.
Yaralıyım.
Günlerdir açım.
Yardım edemeyiz. Üzgünüm.
Yiyecek aramaya çıktım ama dönüş yolunu bulamadım.
- Ne yapalım? - Devam et.
- Bir dinleyelim. Bekle. - Basıp gidelim.
Kusura bakma.
Jeneratör bulabilirim.
- Jeneratör mü? -İnşaat işindeyim.
İşindeydim yani. Mühendistim.
Şirketimin jeneratörleri koyduğu yeri biliyorum.
Tek başıma taşıyamam ama siz el atarsanız...
Biraz aydınlık hepimize iyi gelir.
Isınırız.
- Marcial. İhtiyacımız var. - Ona güvenmiyorum.
Haksız mıyım?
Lütfen.
Yalnız mısın?
Evet.
Geliyorlar. Çabuk gidelim!
Sebastián, halata tutun.
Hadi!
Aç! Ben Marcial!
Kapıyı kapatın.
KAPILARI SIRAYLA AÇ GÖZ BAĞI KULLAN
Bu kim?
Kaybolmuş.
Jeneratör bulabilirmiş.
Vay be. Yalan değilmiş.
- Ne oldu? Boks mu yaptın? - Kum torbası oldum diyelim.
Şu taraftan. Doktor bir baksın.
- Doktor mu var? - Tabii. Doktor, marangoz, tamirci.
Yemek yapabilir misin?
Şu andaki aşçımız galiba yemek yapmayı hapiste öğrenmiş.
Doktor Hanım?
Marcial. Bana Liliana de lütfen.
Bir hasta getirdim.
Yüzü için bir şey yapılabilir mi?
- Acıyor mu? - Nefes alırsam.
Burnun kırık değil. Bu iyi haber.
Kaşına dikiş atmamız lazım.
Söyle bakalım,
bunu sana kim yaptı?
Birkaç kör.
Aslına bakarsan dışarıda hepimiz körüz.
Dışarıda değildim.
-İçeride mi? Gözün açıkken? - Evet.
- Yani bir şekilde... -Üçe karşı tektim. Karanlıktı.
Bir ricam olacak.
Ötekilere söyleme.
Sırrımız olacak.
Benim de sırrım var. Aslında dişçiydim.
Hadi bakalım.
Açlıktan ölüyorsundur.
Gel. Buyur.
- Teşekkürler. - Tut.
Ne bakıyorsun?
Pardon?
Ne bakıyorsun?
Özür dilerim.
Göz bağı veya güneş gözlüğü takabilirdim.
Ama görmelerini, anlamalarını istiyorum.
Neyi?
Yaratıklardan daha beterinin olduğunu.
Beterinin mi?
Yaratıkları görenlerin çoğu kendini öldürür. Ama herkes değil.
İlk başta yiyecek istediklerini sandık.
Göz bağları yoktu.
Dışarıdan gözleri açık geldiler.
Yaratıkları görmüşlerdi.
Sanki kafalarında
bir şey atmıştı.
Bizim de görmemizi istiyorlardı.
Tüm dünyanın görmesini.
Önce Rosa'yı yakaladılar.
İçlerinden biri, liderleri...
...yanmış oduna parmak bastı.
Ve onun alnına külden bir göz çizdi.
Sonra onu dışarı sürüklediler. Zorla.
Onu göremiyordum ama duyabiliyordum. Çığlık çığlığaydı.
Hayır!
Sesi hâlâ kulağımda.
Bıçağı o zaman fark ettim.
Masanın üstünde öylece duruyordu.
Çabuk olmam gerektiğini biliyordum.
Duraksarsam engel olurlardı.
Ben de bıçağı aldım. Çabucak.
Ondan sonra benimle ilgilenmeyi bıraktılar.
Artık göremiyordum.
Onu bulduğumuzda sokaklarda geziniyordu, kaybolmuştu.
Merak etme.
Sebastián?
Sebastián, ne yapıyorsun?
Sebastián?
Sebastián!
Hayır.
Hayır Sebastián. Dur!
- Yardım edin! - Ne oluyor?
- Liliana! - Ne yapıyorsun?
- Ne oluyor? - Marcial, yardım et!
Liliana!
Aç şunu!
Dur!
- Dur! - Aç şunu!
Çekil!
Kahretsin! Açsana!
Durdur şunu!
Hayır!
Bak. Geliyorlar.
Çok güzeller, değil mi?
Sakin ol. Hepsi geçecek.
Korkma.
Senin iyiliğin için.
Onları görünce anlayacaksın.
Hayır! Lütfen!
Hayır, lütfen, hayır!
Gördün mü?
Liliana!
Aşkım?
Liliana!
Neyin var?
Ne yapıyorsun? Bekle.
Liliana.
Tanrım. Ne yaptın sen? Ne yaptın?
Üzgünüm Lázaro.
Maalesef göremeyeceksin. Üzgünüm.
Neden?
Onları kurtardın baba.
İyi olacaklar mı?
Kesinlikle. Artık ruhları özgür.
Işıklarını gördün, değil mi?
Orası çok güzel. Keşke görebilseydin.
Ne zaman? Sıram ne zaman gelecek?
Yakında. Ama hâlâ çok fazla kayıp koyun var.
Sen onların çobanısın baba.
Onları kurtarınca yeniden kavuşacağız.
Sen, ben ve annem.
DOKUZ AY ÖNCE
Fena değil, ha patron?
On bin tane daha yaparsak dünyayı kurtarabiliriz.
Bir saniye.
- Türbin bir ve iki mi? - Evet.
-İkisi de devre dışı mı? - Saat ondan beri.
Nasıl olur?
Bir işçinin türbine düşmesini anlarım...
- Bir sürü. - Bir sürü mü?
Bir sürü işçi.
Her iki türbine de mi düşmüşler?
Ya da atlamışlar. Biri atladıklarını gördüğünü söylüyor.
Her şey yolunda mı?
Düsseldorf hidroelektrik santrali çökmüş.
Polonya'dan çok acı bir haberle programı kapatıyoruz.
Varşova sınırında iki banliyö treninin çarpışması sonucu onlarca kişi öldü.
Kazanın sebebi bilinmiyor
ama edinilen bilgiye göre trenlerden birinin makinisti
demiryolu sinyalizasyonunu dikkate almamış. Hükûmet...
- Laura. - Aşkım, neredesin?
Ofise geldim. Her şey yolunda mı?
Haberleri izledin mi?
- Polonya'daki tren mi? - Hayır. Sırf Polonya değil. Haberleri aç.
- Dur. Bir saniye. -Her yerde oluyor. Burada bile.
...Avrupa'nın geri kalanına yayılmış görünüyor.
DSÖ bu durumu, kendini yaralama
ve bazen de intihara varan bir psikoz furyası olarak tanımlıyor.
Bu izledikleriniz, tekrar ediyorum, münferit vakalar değil.
Edinilen bilgilere göre sadece Madrid'de...
- Tanrım. - ...yüzlerce ölü var.
Anna'yı alabilir misin?
- Evet. Tabii. - Sebastián.
Derhâl.
Hemen çıkıyorum.
Çekilin!
Ha siktir!
AVRUPA'NIN DÖRT BİR YANINDAN VAKA HABERLERİ GELİYOR
Pardon. İzninizle.
BİR SONRAKİ TRENİN VARMASINA
Hayır!
Kızım nerede?
Anna?
Hayır. Merak etmeyin. Geçti. Anna.
Tatlım. Bana bak. Baban geldi. Sakin ol.
Dinle, gitmeliyiz.
Paula'yı gördünüz mü?
- Paula! - Buradayım!
Sebastián?
Peder.
- Anna'yla eve mi? - Evet. Laura bekliyor.
Bir süre Barcelona'dan ayrılacağız.
Görmeye hazır değil misin?
- Neyi? - Bilmiyorum ama ben hazırım.
Hayatım boyunca bekledim.
Ruhban okuluna 18 yaşında katıldım.
Bir işaret aradım.
- Anlamıyorum. - Bunca zamandır ses yoktu.
Yanlış zamanda doğduğumdan endişe ettim.
Mucizelerin ve peygamberlerin çok geçmişte kaldığından.
Bırakın da geçelim.
Rab, Musa'ya buyurdu.
Yanan çalının alevlerinden onunla konuştu.
Şiddetli bir kasırgaya dönüşerek
Eyüp'e meydan okudu.
Ama benim için sadece sessizlik vardı.
Şu ana dek.
İnsanlar ölüyor Peder. Mucizeye benziyor mu bu?
Rabb'in gözlerine bakacak gücü bulmak...
...bizim akli becerimizi aşabilir.
Ama Tanrı ve melekleri şu anda aramızda geziniyorlarsa
onları karşılamak isterim.
Sen istemez misin?
Sadece kızımı korumak istiyorum.
Elbette.
Derler ki inanç, göremediğin şeye inanmakmış.
Ama ben görmek istiyorum.
Ne olursa olsun, ne duyarsan duy, gözlerini bundan ayırma, olur mu?
Şu anda tüm hatlar meşgul. Lütfen daha sonra tekrar deneyin.
Tüm hatlar...
Merak etme. Çok az kaldı.
- Laura! - Aşkım!
Nihayet. Aşkım!
- Canım, iyi misin? - Anne?
- Benim. İyi misin? Evet mi? - Evet.
- Ya sen aşkım? -İyiyim.
- Araba hazır mı? - Hazır. Gidelim.
Laura! Dikkat et!
Sen...
Laura!
Affedin Peder, günah işledim.
En son geçen hafta günah çıkarmıştım.
Rabb'in adını lüzumsuz kullandım.
Birkaç kez.
Daha az yalnızlık çekenlere gıpta ettim.
Onlara imrendim.
Bir şey daha var.
Yalan söyledim.
Başka şansım yoktu. Onları kurtarmalıydım.
Yine de yalan sayılır.
Tanrı, ailesiyle bir araya gelmek için yalan söyleyen birini affedebilir mi?
Kardeşim...
...onları sen de görmüşsün.
Gemileri milyonlarca ışık yılı yol kat etmiş.
Bizi yıldızlara götürecekler.
Hayır kardeşim. Onlar melek.
Çok görkemliler.
ECZANE
Merhaba?
Biri mi var?
Kim var orada?
Tahminimce korkuyorsun.
Sorun değil. Hepimiz korkuyoruz.
Bu karanlıktan daha korkunç olan tek şey bu, değil mi?
Kime güvenebileceğini bilmemek.
Ben Claire.
Senin adın ne?
- Kimsin lan sen? - Ben...
Niye sinsice yaklaşıyorsun? Sakin Jonás. Sakin.
Soyuldum, tamam mı? Dayak yedim.
Kime güveneyim?
Bize değil.
Dinle. Daha sıkı tutmalısın. Anladın mı?
- Claire. - Evet?
-İyi misin? -İyiyim.
Ne var Dimas?
Ne oldu çocuklar?
Siktir.
Gidelim! Hemen!
- Beni de götürün. - Bizi hayır kurumu mu sandın?
Adilik etmeyelim Rafa.
Kalıp arkadaş olmak istiyorsan çekinme. Ama ben gidiyorum.
Jeneratör var. Yerini biliyorum. Sizi götürürüm.
Tabii canım.
Ben mühendisim. Şirketim...
Jeneratörlerin yerini biliyorum.
- Neresi? -Önce beni götürün.
Çabuk olalım!
- Geride kalma. Beklemem. - Tamam. Tut şunu.
Sakın bırakma.
Birini mi getirdiniz?
- Yardım istedi. - Jeneratörü varmış.
Isabel. Merak etme. O bende.
Neredeyiz?
Savaştan kalma eski bir bomba sığınağında.
Bu duvarlar faşist bombalarına dayandıysa o şeylere haydi haydi dayanır.
Tarih öğretmenine savaşı kimin kazandığını hatırlatın.
Burada direniyoruz. Kazanmak sayılmaz ama hiç yoktan iyidir.
- Bu kim? - Jeneratörü varmış.
Anna?
Sofía.
Claire!
Nasılsın ufaklık? Ben de seni özledim.
Senin için bir şey buldum.
-Çikolata! -Çikolata.
Aksanın çok komik.
Tek kelimesini anlamadım.
Yetişkinlere yiyecek yok mu?
- Fasulye sever misin? - Hayır.
Güzel. Çünkü zaten bulamadık.
Sen. Benimle gel.
Bu Octavio. Ben Rafa.
- Ya sen? - Sebastián.
Yalnız mısın Sebastián?
Evet.
Dikişler ne iş? Kendin mi diktin?
Bir gruplaydım.
Doktorumuz vardı.
O doktor şimdi nerede?
Öldü. Hepsi öldü.
Onları sen mi öldürdün Sebastián?
- Yaratıkları gördüler. - Sen görmedin.
Saklandım.
- Adamlar gelince saklandım. - Hangi adamlar?
Şehirde dolanıyorlar.
Göz bağı olmadan.
Herkesin görmesini istiyorlar.
- Ne zırvalıyorsun? - Dışarıda olanları.
Sığınağınızın dışında olanları.
Haritayı uzat.
Yeri göster.
- Neyin yerini? - Jeneratörün. Nerede?
Biri seninle gelecek.
Belki ikisi de. Ama yalnız döndüğünde diğerleri şüphelenecek.
Senden korkacaklar. Anlamayacaklar.
- Hadi! - Hepsini dışarı çıkarmalısın.
Ne bekliyorsun ulan?
Küçük kız. Küçük kızı kullan.
- Yok. - Ne yok?
Jeneratör. Uydurdum.
Rafa. Yapma.
- Ne oluyor? - Sakin ol Rafa.
- Yalan söylemiş! - Ne diyorsun?
- Sen karışma. - Jeneratör yokmuş.
Üzgünüm.
Üzgünsün demek. O zaman tamam...
Yalnız ve korkmuştum. Aklıma bu geldi.
- Yalan söyleyeyim mi dedin? -Çekip gidecektiniz.
Haksız değil Rafa.
Bu herifi sana yaklaşırken yakaladık,
yüzümüze baka baka yalan söylüyor ve onun tarafını mı tutuyorsun?
Hiç bakma. Onu ben getirmedim.
- Hemen telafi edeyim. - Hayır.
Rafa!
- Hayır, lütfen yapma. - Hey.
- Adamı öldüremeyiz. - Merak etme. O işi kendisi halleder.
Rafa. Kes şunu.
Testosteron seviyesini azaltabilir miyiz?
Ne dediğini anlamıyorum!
Beni rahat bırakmanı söylüyor.
Merak etme.
Her şey yoluna girecek.
Söz veriyorum.
Tamam mı?
Almanca biliyor musun?
Aksanım biraz ağır ama idare ediyorum.
Ailesi neredeymiş?
Sofía.
Annenle baban nerede?
Annemle tatildeydik.
Gemiye binecektik.
Bir yolcu gemisine.
İlk kez bineceğim için heyecanlıydım.
Tam rampadan çıkarken biri çığlık attı.
İnsanlar itişip kakışmaya başladılar. Sert biçimde. Ben de korktum.
Birden biri suya düştü. Sonra da...
...insanlar ardı ardına atladılar...
Sofía.
Sonra ne oldu?
Oradan nasıl çıktık, bilmiyorum. Annem beni aldı ve gözlerimi kapattı.
Gözlerimi açtığımda bir minibüsteydik.
Annem bütün pencereleri kâğıt ve kartonla kaplamıştı.
Radyoyu açtı.
Başta hiçbir şey duyamadık
ama sonra birinin sesi geldi.
Bir kadının.
Bu bir acil durum yayınıdır.
Dedi ki...
Dağda güvenli bir yer varmış.
Dağda mı?
Hangi dağda?
O bir kale mi?
Montjuïc'e benziyor.
Nasıl yani?
Kale, dağ, Barcelona. Montjuïc burası.
Hemen atlama. Toledo Kalesi de olabilir.
Kim bilir hangi kanalı dinlediler.
O dağa gittiniz mi?
- Buna binmek gerekiyordu. - Teleferik.
Montjuïc demiştim.
Annem gözlerimi bir eşarpla örttü.
Dışarıda insanlar çığlık atıyor, koşuşturuyor, ağlıyorlardı.
Annem elimi öyle sıkı tuttu ki canım yandı.
İnsanlar bize çarpıp durdular.
Sonra düştüm.
Benim hatamdı. Onun elini bıraktım.
Oysa sıkı tutmamı söylemişti.
Senin hatan değil. Duyuyor musun? Senin hatan değil.
Sakin ol. Sakin.
Onu gece bulmuştum.
Yalnızdı, üşüyordu, titriyordu.
Kim bilir neler yaşamıştı.
Pardon. Kabalık etmek istemem
ama "güvenli yer" kısmını bir tek ben mi duydum?
Isabel, bomba sığınağındayız. Kaleler Orta Çağ'da iş görürdü.
Mülteci kampı kurmam gerekse oraya kurardım.
Yükseğe. Duvarlarla çevrili bir yere.
Orayı tecrit ederdim.
Teleferikle giriş çıkışı kontrol ederdim. Sağ kalanları alır, yaratıkları sokmazdım.
Köpek eğitmeni kendini General Patton sanıyor.
Ağzını topla. Yedek askerdim.
Bunu cidden değerlendiriyor muyuz?
Çalıştığı ne malum?
Teleferik çalışıyor mu, duvarlar yerinde mi?
Sağ ol. En azından pizza kuryesi mantıklı konuşuyor.
Bence gitmeliyiz.
Sana soran olmadı.
Bırak konuşsun. Sen de sakın bana susmamı söyleme.
- Sofía'nın annesi hayattaysa... - Hiç sanmam.
...kaleye gitmiş olabilir.
İkisi de şehri bilmiyor ama orayı duymuşlar.
Montjuïc şehrin ta öbür ucunda. Üstelik o şeylere her an rastlayabiliriz.
İntihar bu. Biliyorsunuz. Resmen intihar.
Hem amaç ne? Annesinin öldüğünü teyit etmek mi?
- Yeter. - Dediklerimi anlamıyor.
Yiyeceğiniz bitince ne olacak? Tünelde mi yetiştireceksiniz?
Burada kalmak intihar demek.
Belki yavaş ama yine de intihar.
Haklı.
Sonsuza dek burada kalamayız.
Yer altında bu kadar uzun kalanlar çoktan ölmüştür.
Oylayalım.
-Ülkende oy kullanabiliyor musun? - Siktir git Marki.
Gitmek isteyenler?
Maalesef adam haklı.
- Sakın... - Kusura bakma canım.
Tek kaldın Roberto.
Bak ne diyeceğim.
Montjuïc'e gitmeden Barcelona'da 30 yıl yaşadım.
Ölmeden önce yapılacaklar listene ekleyelim o zaman.
Günaydın Uyuyan Güzel.
Kalk.
Sakin ol koca oğlan. Benim de hoşuma gitmiyor.
Sakin ol. Az kaldı. Aferin oğlum. Tamam.
Aferin koca oğlan. Aferin sana.
Hadi hayırlısı.
Sakin ol oğlum. Tamam. Sakin.
Calle Diputació, 257.
Bir sonraki sokaktan sola dönelim.
İşte bu. Aferin.
SEKİZ AY ÖNCE
15 metre sonra sola dönün.
Sola dönün.
Çabuk!
On metre sonra hedefinize ulaşacaksınız.
Hedefinize ulaştınız.
Merhaba?
Kızımın ateşi var. Doktor lazım.
Merhaba?
Kimse yok mu?
Üzgünüm tatlım.
Annen burada olsaydı ne yapılacağını bilirdi.
Sormak istiyordum,
Barcelona'ya neden geldin?
-İlginçtir ki bir kitap turnesiyle. - Ciddi misin?
Kitap neydi?
- Gülersin. - Gülmem.
Çılgın Bir Çağ: Modern Dünyada Hayatta Kalma Rehberi,
yazan Dr. Claire Barnes.
Kusura bakma.
Dert değil.
Manidar olduğunun farkındayım.
Sofía, yatmak ister misin?
Olur mu?
İyi uykular.
Duyuyor musun?
Şarkı söylüyorlar.
Birlikte kalın.
Claire...
Nasıl yaparsın? Ben konuşurken yüzüme bak sürtük!
Gel. Kocam bizi görmesin.
Octavio, neredesin? Seni göremiyorum.
Sana ihtiyacım var Claire. Buradayım. Bana bak. Niye bakmıyorsun?
Neredesin canım? Gel. Seni bulamıyorum.
Anne?
Jonás!
Bana bak Claire! Niye beni terk ettin?
Canım, anneciğine gel.
Niye beni terk ettin?
Dimas!
Gel buraya!
Gel buraya Dimas!
Neredeydin Claire? Nerede?
Sofía, buradayım.
Anne?
Sofía?
Gel oğlum!
Bekle...
Buraya gel Sofía!
- Anne? - Sofía, buraya gel.
Dimas?
Gel oğlum.
Gel buraya.
Neredesiniz çocuklar? Gelin.
Neredesin anne?
Göz bağını çöz.
O güzel gözlerini göreyim. Bırak da göreyim onları.
Emin misin?
Evet, korkma. Korkma çünkü annen burada.
Sofía.
Sofía, o annen değil. Tamam mı? O annen değil.
Rafa!
Neredesiniz çocuklar?
Ne oldu?
Yaralandınız mı?
Rafa!
Beni terk edip gittin! Hem de en çok ihtiyaç duyduğumda!
Bana bak Claire!
Hadi Claire, gidelim.
Rafa!
Neredesin?
Hadi gel. Sakin ol.
- Siktir! Kahretsin! - Roberto!
İçeri girin. Çabuk.
Isabel! Rafa!
Gitmemiz lazım. Çabuk ol.
Buraya!
- Isabel? - Evet.
Rafa!
Nerede o? Rafa nerede?
Kapıyı kapat!
- Rafa nerede? - Galiba kurtulamadı.
Öldü. Kapat kapıyı.
Pencere yok. Göz bağlarınızı çözebilirsiniz.
Bok gibi görünüyor Marki.
Gazlı bezim var.
Kibarca istersen veririm.
Seni duydum.
Roberto, lütfen başlama.
Seni duydum. O adamlaydın.
O ben değildim.
Karımın düzüşme sesini tanımaz mıyım?
Onu demiyorum...
Ya benim duyduklarım?
- Neymiş? - Bana dediklerin.
Öğrendiğin gün. Hatırladın mı?
Ben bitiririm.
İyi misin?
Elini bıraktım.
Bunu asla yapmayacağımı söylemiştim.
Bunu nasıl yapıyorlar?
Onu nasıl tanıyorlar? Sesini nasıl taklit ediyorlar?
- Bilmiyorum. - Belki de gözlemci etkisidir.
Ne?
Gözlemci etkisi.
Kuantum mekaniğinde parçacıklar belirsiz bir hâldedir.
Gözlemlenene kadar bütün hâller olasıdır.
O zaman bütün olasılıklar birleşir. Tek bir olasılık olur.
Yani bu şeylerin yaptıkları...
Eğer bu yaratıklar bir tür kuantum varlıksa...
...sürekli bir hâlleri olmayabilir.
Belki durmadan değişiyorlar, dalgalanıyorlardır.
Ta ki biz onları duyana veya görene dek.
O zaman da bize göre şekil alıyorlardır.
Korkularımıza, kederimize, acımıza göre...
Yani bazıları uzaylı görürken bazıları iblis mi görüyor?
Yahut zulmedenini veya tanrısını.
Deli saçması bunlar.
Kapa çeneni lavuk!
Evine yemek getirdim diye beni küçümsüyor musun?
Meksika Üniversitesi'nde fizik okudum. Ülkenizden denklik bekliyorum.
Rüşvet ne kadardı? Diplomayı kaça aldın?
Sen kral mısın? Öyleyse tacını tak.
Seninki neydi?
Ne duydun?
Jack'i.
Annemler ona Jojo derdi.
Kardeşim bir dâhiydi.
Aynı zamanda klinik depresyondaydı.
Onu bulduklarında şehirde bile değildim.
Ama hâlâ sesini duyuyorum.
Ama bu şekilde değil.
Hemen yanımdaymış gibi değil. Ona dokunabilirmişim gibi değil.
Başın sağ olsun.
Açıkçası bir süredir inkârdaydım.
Öldüğünü kabullenememiştim bile.
Keder insanı yıkabiliyor.
Peki ya sen? Sen ne duydun?
Hiçbir şey.
Hiçbir şey duymadım.
- Bana anlatabilirsin. - Sofía nerede?
- Kız nerede? - Siktir. Sofía?
Sakin ol. Dinlen. Onu bulurum. Hallederim. Sorun yok.
İkiniz çocuk gibi didişirken asıl çocuğu kaybettik.
Ağlama.
O ölmüş mü?
Hayır.
Nereden biliyorsun?
Bu ne, biliyor musun?
Seraf meleği. Meleklerin en güzeli.
Öyle güzeldirler ki sadece Tanrı onlara doğrudan bakabilir.
Çok güzelmiş.
Senin olsun.
"Selam olsun sana nur dolu Meryem, Rab seninledir.
Kadınların en mübareği sensin ve mübarektir evladın İsa.
Aziz Meryem, Mesih'in annesi, biz günahkârlar için,
şimdi ve ölüm saatimizde dua eyle. Âmin.
Selam sana Meryem.
- Nur dolu Meryem. Rab seninledir." - Bırakın beni!
Hayır, lütfen bırakın. Lütfen, yapmayın!
Hayır, lütfen!
Korkuyorsun, biliyorum.
Ben de senin gibiydim.
Az sonra göreceğin şey kelimelerle ifade edilemez.
Hayır!
Alfa ve Omega'yı göreceksin.
Sonsuzluğun kendisini yani.
Hayır!
Tamamdır.
Geçti.
Üç gün kaldı...
- Baba. - Baba ne?
Bu senin doğum günün. Kaç kez 11 yaşına basacaksın?
- Bir kez. - Bir mi?
Çok çılgın olacak. Pasta, dans partisi.
Yüzümü una bulamam gerekse bile palyaçomuz olacak.
11 yaşına giriyorum baba, beş değil.
Çok haklısın.
İyi geceler tatlım.
O benimdi.
Ne?
Melek.
Benimdi.
Annemle ilk komünyonum için vermiştiniz.
En sevdiğim eşyamdı.
Kız korkmuştu.
- Buna... - O senin kızın değil.
Biliyorum.
- O sadece bir koyun. - Biliyorum.
Yolu bulmasına yardım et ki yeniden kavuşalım.
- Selam. - Merhaba.
Bir soru sorsam?
Anna kim?
- Ne? - Sofía verdiğin kolyeyi gösterdi.
Eşin miydi? Kızın mıydı?
Dün bizimle konuştuklarında duyduğun ses onunki miydi?
Anlatmak istemezsen anlarım ama birine açılmak iyi gelebilir.
Senden para da almam.
Bir an kendimi kaybedip Jojo'nun orada olduğuna inanmam kolay.
Hatta çok cazip.
Sesini duymak için neler vermezdim.
Gerçekten duymak için yani.
Onu dinleme.
Ama ses onun değil. O şeyler beynimize işliyor.
Yalan söylüyor.
İnançlarımızı, korkularımızı alıp çarpıtıyorlar.
İnancını sarsıyor.
Seni manipüle etmek için onları birer araç hâline getiriyorlar.
Roberto?
Roberto!
Pekâlâ...
Roberto, ne oldu?
Tamam.
Bir bakayım.
Nesi var?
- Sence sepsis mi? - Söylemesi zor.
Ama kaleye bu şekilde ulaşamaz.
Ateşini düşürmek için antibiyotik bulmalıyız.
Ağzına sıçayım Marki.
Merhaba!
Lütfen, yardım edin. Yaralımız var.
Merhaba!
Evde kimse var mı?
Siktir!
Pardon. Benim hatam.
Peki. Devam edelim.
Sanırım burası banyo. Siz devam edin. Ben bakarım.
Pencereleri kontrol edin.
Hey! Mutfak güvenli!
FARE ZEHRİ
Sebastián, birkaç kutu sardalya buldum. Senin oda güvenli mi?
Evet. Her yer kapalı.
Hayır...
Sebastián?
Anlamıyorum.
Sebastián? Octavio? İyi misiniz? Ne oldu?
Bilmiyorum. Çığlığını duydum ve...
Bir pencereyi atlamış herhâlde.
Pencereyi atlamış da ne demek?
Octavio? Konuş benimle!
Claire...
Siktir. Buradan gitmeliyiz.
Onun göz bağını çöz.
Çöz onu.
Sebastián, beni duyuyor musun?
Gidelim. Derhâl.
Hadi baba. Kurtar onu.
- Sebastián, gitmeliyiz! - Baba!
- Gidelim! - Baba!
- Evet. - Gidelim!
Baba!
Acele etme, tamam mı?
-İşte oldu. - Teşekkürler.
Bensiz ne yapardın?
Yapmayacaktım.
Boşanmayacaktım.
Bunu yapmayacaktım.
Öyle mi?
Öfkeliydim.
Acı çekiyordum.
Gururum incinmişti.
- Beni çok yalnız bıraktın Roberto. - Biliyorum.
Avukatlarım resmen savaş açmıştı ve...
Ama bunu yapmayacaktım.
O zaman şanslısın çünkü avukatlarım donuna kadar alacaktı.
Isabel.
Bir şey bulabildiniz mi?
Octavio nerede?
Ama bunu buldum.
Matah bir şey değil ama yine de antibiyotik.
Teşekkür ederim.
İyi gelecektir.
Ne oldu?
Octavio'nun pencereyi açık bıraktığını söyledi.
Ama...
Bilemiyorum.
Niye yapmadın?
Niye onun göz bağını çözmedin?
- Görmedim. - Neyi?
Işığını.
Octavio yerdeyken...
Görmedim.
Çünkü inancını kaybediyorsun baba.
Ya çoban değilsem Anna?
Ya kurtsam?
Siktir. Buradan gitmeliyiz.
Koşun. Zincir oluşturun.
Zincir. Hadi.
Hadi! Koşun!
Bana tutun. Hadi!
Çabuk!
Hadi!
Devam edin!
- Roberto! - Isabel!
Bacağım.
Hayır! Dur! Geri dönmeliyiz!
Hadi.
Dur! Onları bırakamayız!
Sensiz ne yapardım?
Beni dinle!
Geri dönmeliyiz! Hayır!
Çok geç. Geldiler bile.
Buraya kadarmış.
Seni son kez görmek istiyorum.
Çabuk!
-Şerefsiz seni! - Yapma! Claire.
Görebiliyorsun. Bize yalan söyledin!
O şeyleri gördün, değil mi?
Kapıyı aç baba.
- Sen de onlardansın. - Sizi kurtardım!
Kapıyı aç da görsünler.
Octavio'yu öldürdün.
İki tane daha...
Tanrım! Muhtemelen Rafa'yı da öldürdün!
Kavuşmamıza iki tane kaldı.
- Yardım edebilirim. - Hop! Yaklaşma.
- Sen, ben, annem, bir arada. - Sus artık.
Kime diyorsun?
- Seni özledik baba. - Sus lütfen.
Kime diyorsun bunları?
- Bizi özlemedin mi? - Sus. Düşünemiyorum.
- Düşünmem lazım. - Lütfen baba!
Bul onları baba. Kurtar onları.
Sofía! Claire!
Claire! Lütfen! Claire!
Sofía! Durun!
Claire!
Pekâlâ.
Beni dinle.
Dışarı çıkmamız gerekecek. Dışarı, anladın mı?
Evet mi? Tamam.
Yanından hiç ayrılmayacağım.
Hayır! Claire!
Claire. Bekle!
Tamam. Yürü.
- Claire! - Yaklaşma!
Claire, lütfen.
Geri çekil!
Yardım edeceğim.
Rafa'ya ettiğin gibi mi? Ya da Octavio'ya.
Böylesi daha iyi. İnan bana.
Merak etme.
Korkmana gerek yok. Duydun mu?
Her şey yoluna girecek.
Meleklerin en güzeli onlar, hatırladın mı?
Kurtar onu baba.
Onun iyiliği için. Benim için.
Hadi baba. Tek yolu bu.
Anna...
Lütfen yapma.
Beni özlemedin mi?
Tabii. Tabii ki özledim.
Yeniden kavuşmamızı istemiyor musun?
Seni çok özledim.
O zaman yap. Tek yolu bu.
Kiminle konuşuyorsun?
Yoksa o...
Anna mı o?
O kızın değil baba!
Özür dilerim.
Mutlu yıllar sana
Baba!
Seni duyamıyorum ama iyi ki doğdun
Mutlu yıllar sana!
Ne?
Hiç.
Beğenmene sevindim.
Yok. Sağ ol.
Kiloma dikkat ediyorum. Plaj mevsimi yaklaşıyor.
Odana git.
Hemen!
Hayır!
Hayır! Anna! Anna?
- Baba? - Canım.
Uyanıksınız ama aslında uyuyorsunuz.
Mucizeler çağında yaşıyoruz.
- Gözlerinizi açarsanız göreceksiniz. - Anna, dinle.
Gözlerini açma. Ne yaparsan yap, kapalı tut.
Duydun mu?
Merak etme.
Onu dinleme.
Korkma.
Onu dinleme!
Dokunma ona!
- Anna! - Hayır, lütfen yapma!
Peygamberler ve mucizeler çağı geri döndü.
Peder?
Gel de gör.
Hayır! Kapa gözlerini. Bakma.
Kapa gözlerini! Bakma!
Çok güzel.
Hayır! Kapa gözlerini! Bakma! Gözlerini kapalı tut! Canım...
Canım, çevir gözlerini.
Bakma!
Hayır!
Gel de gör baba.
Merak etme baba.
Yakında yeniden kavuşacağız.
- Hayır! Dur. Sorun yok. - Sofía!
Sorun yok. O iyi.
Claire!
Buradayım Claire!
- Hayatta olmaz. - Bak, anlıyorum. Gerçekten.
Ama size kılavuzluk edebilirim.
- Görebiliyorum. - O yüzden sana güvenmiyorum!
Yerinde olsam ben de güvenmezdim.
Ama teleferiğe erişmenizi ancak ben sağlayabilirim.
Şansımı deneyeceğim. Hadi Sofía. Gidelim.
- Onu da mı riske atacaksın? - Siktir. Onu canım pahasına korurum.
Claire, beni dinle. Lütfen.
Bana Anna'nın kim olduğunu sormuştun.
O kızımdı.
Haklıydın.
Keder insanı yıkabiliyor.
Seçilmiş olduğumu sanıyordum.
Ama aslında yıkıkmışım.
Lütfen.
Ona yardım edeyim.
Daireleri arayın.
İşte oradalar.
Tamam.
Nereye?
Başınıza bir şey gelebilir. O şey pek sağlam görünmüyor.
Sadece gitmek istiyoruz.
Selam güzellik. Gel. Sana bir şey göstereceğim.
Lütfen onu rahat bırak.
Yoksa ne olur?
Görmesini önleyerek yardım ettiğini sanıyorsun.
Onları görmüşsün.
Ama bu lütfu reddediyorsun.
Buna layık değilsin!
Ne oldu?
Burada bekleyin.
Binin.
Baba.
Tamam.
Gidelim.
Burada bekleyin.
- Seni gördüler. - Hayır.
Mumu gördüler. Şarkı söylediğini duydular.
- Yürüyün çabuk! - Ne oluyor?
JAUME I KULESİ
Yalvarırım, neler olduğunu...
Siz gidin. Yukarı çıkın.
Vagonları bulun.
- Tamam ama... - Onu kaleye götür.
Gelmiyor musun?
Onları durdurmalıyım. Geçmelerine engel olmalıyım.
Çok cesur bir kızsın Sofía.
Claire'e iyi bakmanı istiyorum.
Tamam mı?
Gidin.
- Gidin. - Peki.
Tamam.
Sebastián.
Arkadaşım.
Niye bizi terk ettin?
Çünkü içten içe onu öldürdüğünü biliyordum.
Korkma. Tuttum seni. Tuttum.
Tanrım. Kıl payı kurtulduk.
Bu şekilde varamayız.
"Sahte peygamberlerden sakının. Koyun postuna bürünmüşlerdir.
Gidelim.
Ama özde aç kurttur onlar.
- Sahte peygamberlerden sakının. - Kardeş.
Koyun postuna bürünmüşlerdir.
Bırak da geçelim.
Ama özde aç kurttur onlar.
Sahte peygamberlerden sakının..."
Ben Tanrı'nın sağ koluyum.
Onun iradesinin naçizane bir aracıyım.
Onun iradesinin mi? Sen o şeylerin kulu olmuşsun.
Sebastián!
Onun iradesine mâni olma.
Tanrı'ya sırt çevirme sakın.
O benim Tanrım değil!
Tamam. Benimle gel.
Şurası var ya? Buna tutun. Kıpırdama.
Hayır ya!
- Hayır! - Claire?
Tamam. Gel buraya.
Claire...
Ne yaparsan yap, gözlerini açma.
Bırak geçsinler.
- Hayır. - O beni kurtardı baba.
Onları kurtarmayacak mısın?
Özgür kalmalarını istemiyor musun?
Hayır.
Nereye gidiyorsun Claire?
Sofía.
Ona yardım edemezsin.
Beni terk ettin. Onu yüzüstü bırakacaksın. Tıpkı beni bıraktığın gibi.
- Sen busun. - Hayır.
- Hep böyleydin. - Hayır. Sus.
- Görmeni istiyorum. - Yeter!
Gerçek değilsin.
Sen öldün.
- Nereye Claire? - Sofía!
Ona kurtarabilecek misin?
Kurtarabileceğini sanıyorsun ama yüzüstü bırakacaksın.
Beni bıraktığın gibi.
Tıpkı benim gibi onu da yüzüstü bırakacaksın.
- Sofía! - Sen busun.
- Yanılıyorsun. - Sofía!
Sofía, gel. Buradayım.
Annenim ben.
Sofía.
Sofía, gel.
Özür dilerim.
Bana bak Claire! Neden beni terk edip gittin?
Yardıma ihtiyacım var! Yardım et!
Beni terk ettin. Yardım et!
Terk ettin! Artık dayanamıyorum! Yardım et! Beni terk ettin!
Sofía, göz bağını çöz! Bana bak!
Ona yardım edemezsin.
- Onu yüzüstü bırakacaksın. - Bir, iki, üç, dört.
- Claire! Yardım edemezsin. - Dört.
- Dört. Üçte atlayacağız. - Onu yüzüstü bırakacaksın.
Buradan sağ çıkamayacaksın.
Tıpkı benim gibi. Beni terk ettin.
- Bir. - Claire! Beni terk ettin!
Onlar sağ çıkacak.
- Ona yardım edemezsin... -İki.
- Yardım et! Bana lazımsın! -Üç!
Geçti.
Geçti. Kurtulduk.
Hoşça kal Jojo.
Eller.
Ellerinizi göreyim.
Başka gelen var mı?
- Yok. - Ne?
- Yok. - Yardım et onlara.
İki kurtulan var. Bir kadın ile bir çocuk. Silahsızlar. Onları sorguya getiriyoruz.
- Bunu nereye koyalım? -Şuraya.
Sofía?
- Sofía! - Anne!
Lütfen! O benim kızım. Zararsızdır!
Canım!
Canım! Seni o kadar özledim ki!
Kocaman olmuşsun.
Gel.
- Tüm bunlar ne için? - Lütfen kıpırdama.
Onlardan biri olup olmadığıma mı bakıyorsunuz?
Demek onlarla karşılaştın.
Sayılır. Evet.
Onlara "görenler" diyoruz.
Onlarla karşılaşıp sağ kalman şaşırtıcı.
Buraya onlardan biri sayesinde vardım.
Ulaşılabilirler aslında. Özleri hâlâ yerinde duruyor.
Kan ne için?
Tam olarak ne arıyorsunuz?
Yardım edebilirim. Psikiyatri doktoruyum.
Kimyasal bir işaret.
DNA'nın epigenetik bir değişimi.
Yani travma izleri arıyorsunuz.
Nadiren de olsa aşırı stres insan DNA'sını etkileyebiliyor.
Hatta değiştirebiliyor.
İstismar, şiddet...
Keder.
Keder de olabilir.
Peki bu görenlerin hepsi aynı epigenetik değişimi paylaşıyorlar mı?
Onu öğrenmeye çalışıyoruz. DNA'ları bağışıklığın anahtarı olabilir.
Anladım ama bunu nasıl test ediyorsunuz?
16 Kasım, saat 18.00.
Dr. Pascal ve ben, ele geçirilen yaratıkla
12. hayvan deneyini gerçekleştireceğiz.
Bugünkü deneklerimiz üç adet sağlıklı, yetişkin fare.
Hayvan ölmeden yaratığa maruz kalma süresini
48 saniyeye çıkarmayı başardık.
İşte bu kadar.
Bir görenden aldığımız yeni bileşimle bir dakika sınırını aşmayı umuyoruz.
Muhafaza haznesine maruz bırakma şu anda başlıyor.
İzin verin göreyim!
Onu görmek istiyorum!
Alt yazı çevirmeni: Başak Çelikoğlu Arıkan