Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Όταν σκέφτομαι την Μπάρμπι, φαντάζομαι μια μικρή λευκή κούκλα
με μπλε μάτια, ξανθά μαλλιά και ροζ χείλη,
ντυμένη στα ροζ.
Αυτό σκέφτομαι.
Δεν θεωρούσα την Μπάρμπι ρεαλιστική.
Θυμάμαι ότι σκεφτόμουν
"Η Μπάρμπι είναι αυτό που πρέπει να γίνω όταν μεγαλώσω".
Μπορεί να της έμοιαζα όταν θα μεγάλωνα, αλλά η μαμά μου δεν της έμοιαζε
και σκέφτηκα "Αηδίες".
Η Μπάρμπι, λευκή.
Ο Κεν, λευκός. Αυτό έβλεπες.
Γι' αυτό απόρησα όταν είδα μια μαύρη Μπάρμπι.
Όπως το βλέπω εγώ,
η μαύρη Μπάρμπι δημιουργήθηκε επειδή κάποιο μαύρο άτομο στη Mattel
είπε "Για μισό λεπτό".
Σήκωσε το χέρι σε κάποια συνάντηση κι είπε "Συγγνώμη. Βλέπετε τα κενά;
Κάτι δεν πάει καλά. Δεν μου μοιάζει καμία".
Και όλοι οι λευκοί στη Mattel είπαν
"Δεν το είχαμε σκεφτεί αυτό. Μάλλον έχεις δίκιο.
Αλλά ποιος θα την αγοράσει; Δεν ξέρω".
Και το μαύρο άτομο είπε "Εγώ θα την αγόραζα, και όλοι όσοι ξέρω".
Οι άνθρωποι της Mattel είπαν
"Αυτό δεν μας αρκεί. Δεν ξέρω.
Δεν θα ρίξουμε λεφτά σε κάτι που δεν θα πουλήσει".
Και χρειάστηκε το εν λόγω μαύρο άτομο
να τους υπενθυμίζει συνέχεια την αξία που είχε κάτι τέτοιο.
Και τελικά, το πήραν απόφαση.
Έτσι φαντάζομαι ότι συνέβη.
Ξέρεις κάτι;
Έτοιμο το ντοκιμαντέρ.
Η πρώτη μαύρη Μπάρμπι τα σπάει.
Το άφρο μαλλί της είναι άψογο.
Είπα "Φοβερό, υπάρχει μαύρη Μπάρμπι.
Θέλω κι εγώ μία".
Αν δεν φέρει την επωνυμία Μπάρμπι,
δεν είναι το ίδιο.
Δίνοντας στην κούκλα αυτή τον τίτλο της Μπάρμπι
έδειξαν ότι και το μαύρο είναι όμορφο.
Συμβόλιζε την επιτυχία.
Συμβόλιζε την ομορφιά.
Μέσω αυτής, βλέπω ότι κι εγώ μπορώ να τα καταφέρω.
Είναι μαύρη, είναι όμορφη, είναι δυναμίτης.
Το 2011 μετακόμισα στο Λος Άντζελες
για να ακολουθήσω το όνειρό μου να γίνω σκηνοθέτρια.
Έμενα με τη θεία μου και κοιμόμουν σ' ένα δωμάτιο γεμάτο κούκλες.
Απεχθάνομαι τις κούκλες.
Αλλά η θεία μου τις λατρεύει και αποφάσισα να μάθω γιατί.
Ονομάζομαι Μπιούλα Μέι Μίτσελ και είμαι από το Φορτ Γουόρθ του Τέξας.
Γεννήθηκα το 1938. Στις 15 Μαΐου του 1938.
Το κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα ήρθε τη δεκαετία του '60.
Καταλαβαίνεις πόσο καιρό έζησα έτσι.
Τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά.
Όταν ήμουν μικρή, δούλευα στο σπίτι κάποιου λευκού,
μαγείρευα, σε ηλικία 13 ετών.
Από Α' Δημοτικού μέχρι Γ' Γυμνασίου πήγαινα σε σχολείο για μαύρους.
Τότε δεν μπορούσες να ψηφίσεις. Έπρεπε να πληρώσεις για να ψηφίσεις.
Στα δικά μου τα χρόνια, έπρεπε να πληρώσεις για να ψηφίσεις.
Πιστεύεις ότι επειδή μεγάλωσες σ' εκείνες τις εποχές,
όταν βλέπεις μαύρες κούκλες…
Τρελαινόμουν όταν έβλεπα μαύρες κούκλες.
Η μητέρα μου λάτρευε τις κούκλες κι εγώ τις λατρεύω,
επειδή λατρεύω τη μόδα,
τις όμορφες κούκλες, τους ωραίους ανθρώπους.
Ήταν πανέμορφες.
Έφτιαξα τη δική μου κούκλα από ένα βαζάκι μαρμελάδας,
είχα βάλει κι ένα σχοινί για μαλλιά, που τα χτένιζα και τα έκανα μπούκλες
όταν ήμουν παιδί.
Διασκεδάζαμε με αυτές τις κούκλες.
Παρόλο που είχαμε αληθινές κούκλες,
μας άρεσαν οι κούκλες από βαζάκια μαρμελάδας
με τα μαλλιά που μπορούσαμε να τα χτενίζουμε και να τα φτιάχνουμε.
Δεν θυμάμαι να είχα μαύρη κούκλα όταν ήμουν μικρό κορίτσι.
Ούτε μαύρη κούκλα-μωρό;
Ούτε μαύρη κούκλα-μωρό.
Είμαι σχεδόν σίγουρη ότι όλες οι κούκλες που παίρναμε τα Χριστούγεννα ήταν λευκές.
Όταν ήσουν εφτά-οχτώ χρονών, ήθελες όντως μαύρη κούκλα;
Σου πέρασε…
Δεν μου πέρασε ποτέ απ' το μυαλό. Ήταν απλώς μια κούκλα.
Τώρα ο κόσμος βλέπει
ότι έχω περισσότερες μαύρες κούκλες απ' ό,τι λευκές,
αλλά δεν τους κάνει εντύπωση γιατί είναι αναμενόμενο.
Ακούγοντας ότι η θεία μου μεγάλωσε παίζοντας με λευκές κούκλες,
σκέφτηκα ότι κι εγώ έπαιζα με λευκές κούκλες.
Ανόρεκτα, φυσικά.
Αλλά δεν σκέφτηκε ποτέ να παίξει με μαύρη κούκλα.
Αναρωτιέμαι αν το σκέφτηκα εγώ ως μικρή Λατζέρια.
Πόσο μπορείς να μπερδευτείς
όταν δεν βλέπεις τον εαυτό σου στον κοινωνικό καθρέφτη.
Είναι περίεργο.
Μας χωρίζουν γενιές με τη θεία μου, αλλά μοιραζόμαστε μια παρόμοια εμπειρία.
Ονομάζομαι Μαξίν Γουότερς.
Είμαι μέλος του Κογκρέσου και συλλέγω μαύρες κούκλες.
Έχω 12 αδέρφια.
Ήμασταν φτωχοί και μας έδιναν παιχνίδια τα Χριστούγεννα.
Έπρεπε να πηγαίνουμε σ' ένα καθορισμένο σημείο
όπου πήγαιναν οι φτωχοί και έπαιρναν παιχνίδια.
Πάντα φρόντιζα να παίρνουν κούκλες οι αδερφές μου,
εγώ έλεγα ότι δεν χρειαζόμουν.
Υπήρχαν μαύρες κούκλες;
Δεν υπήρχαν μαύρες κούκλες.
Ήταν όλες λευκές κούκλες.
Δεν ξέραμε και δεν σκεφτόμασταν πολλά σχετικά μ' αυτό τότε.
Αλλά καθώς βελτιωνόταν η γνώση και η αντίληψή μου
για τον εαυτό μου και τα άτομα κάθε χρώματος,
άρχισα να καταλαβαίνω πόσο σημαντικό ήταν να έχω μια μαύρη κούκλα,
κάποια που να μου μοιάζει.
Η συλλογή μαύρων κουκλών έγινε πολύ σημαντική για εμάς.
Το να λέμε ότι μας αρέσουν, τις θέλουμε,
ότι μπορούμε και θα τις αγοράσουμε.
Η μαμά μου λατρεύει τις κούκλες.
Έχει τη δική της συλλογή από κάθε είδους κούκλες.
Πιστεύω επειδή δεν υπήρχαν μαύρες κούκλες όταν ήταν παιδί.
Κι έτσι, την έχουν ξετρελάνει.
Αν δεν έχεις δει ποτέ στη ζωή σου κάτι που να σου μοιάζει,
είναι μια σημαντική στιγμή για σένα ως γυναίκα.
Σε πολλά μέρη της αμερικανικής ηπείρου είχαν απαγορεύσει τις μαύρες κούκλες.
Οπότε, έφτιαχναν κούκλες που θύμιζαν μαξιλάρια ή παπλώματα.
Ή τις έφτιαχναν από ύφασμα κάλικο για να μοιάζουν με μαύρες κούκλες.
Στην Καραϊβική είχαν κάποιες κούκλες που αναποδογύριζαν.
Από τη μία πλευρά ήταν μια λευκή κούκλα με μακριά φούστα,
η οποία, αν τη γύριζες ανάποδα και κατέβαζες τη φούστα,
γινόταν μαύρη κούκλα.
Θυμάμαι κάποιες μαύρες κούκλες, αλλά ήταν το στερεότυπο της μαύρης γυναίκας.
-Καταλαβαίνεις τι λέω; -Ναι.
Δεν υπήρχαν όμορφες κούκλες.
Ξέρουμε τουλάχιστον ότι υπήρχαν
επειδή ο Κένεθ και η Μέιμι Κλαρκ έκαναν ένα πείραμα
με μαύρα παιδιά που τα ρωτούσαν τι κούκλες προτιμούσαν.
Και σ' αυτό το πείραμα χρησιμοποίησαν μαύρες κούκλες.
1938: ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΜΠΙΟΥΛΑ
1940: ΠΕΙΡΑΜΑ ΚΛΑΡΚ
Τις βάλαμε στο τραπέζι.
Δύο λευκές και δύο καφέ κούκλες.
Με ολόιδια χαρακτηριστικά, εκτός από το χρώμα τους.
Δεν φορούσαν ρούχα, μόνο μια πάνα.
Και κάναμε στα παιδιά κάποιες πολύ απλές ερωτήσεις.
"Δείξε μου τη λευκή κούκλα".
"Δείξε μου αυτή με το χρώμα".
Μετά ρωτήσαμε τις προτιμήσεις τους.
"Με ποια κούκλα θα ήθελες να παίξεις;"
"Δείξε μου ή δώσε μου την καλή κούκλα".
"Δείξε μου την κακιά κούκλα".
Και διαπιστώσαμε ότι η πλειονότητα των μαύρων παιδιών τότε
απέδιδε, πράγματι, τα θετικά χαρακτηριστικά
στη λευκή κούκλα
και τα αρνητικά χαρακτηριστικά στην καφέ κούκλα.
Στη συνέχεια, είπα "Δείξε μου την κούκλα που σου μοιάζει".
Κάποια παιδιά με κοίταξαν σαν να ήμουν ο ίδιος ο διάβολος
επειδή τους έφερα σε δύσκολη θέση.
Ήταν η φάση όπου οι ψυχολόγοι άρχισαν να αντιλαμβάνονται
την τρομερή ζημιά που είχαν υποστεί οι άνθρωποι
λόγω της φυλετικής απόρριψης.
Κι αυτό ταρακούνησε πολύ τη μαύρη κοινότητα.
Κατάλαβαν πολύ καλά
ότι τα μαύρα κορίτσια δεν είχαν αυτοεκτίμηση,
δεν θεωρούσαν τον εαυτό τους όμορφο και προτιμούσαν λευκές κούκλες.
Ως αποτέλεσμα του πειράματος,
πολλοί δικαστές του Ανώτατου Δικαστηρίου
στην απόφαση Μπράουν κατά Εκπαιδευτικού Συμβουλίου
είπαν ότι αυτό το αποδεικτικό στοιχείο έπαιξε καθοριστικό ρόλο.
Όχι τα στατιστικά,
όχι η άνιση κατανομή προμηθειών στα σχολεία,
ούτε η πρόχειρη κατασκευή των σχολείων.
Τίποτα δεν ήταν τόσο πειστικό όσο το αποτέλεσμα του πειράματος Κλαρκ.
Ως αποτέλεσμα αυτού,
βγήκε η απόφαση στην υπόθεση Μπράουν κατά Εκπαιδευτικού Συμβουλίου
που κατάργησε τον σχολικό διαχωρισμό.
1953: Η ΜΠΙΟΥΛΑ ΜΕΤΑΚΟΜΙΖΕΙ ΣΤΗΝ ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ
Το 1953 μετακόμισα στο Λος Άντζελες με τη μαμά μου.
Τον Ιούλιο του 1955 παντρεύτηκε η αδελφή μου.
Η κουνιάδα της δούλευε στη Mattel
και είπε "Θέλετε να δουλέψετε το καλοκαίρι;"
Επειδή προσλάμβαναν παιδιά από το κολέγιο.
Έπρεπε να ήσουν 18 ετών, αλλά ανέβασα την ηλικία μου και με πήραν.
Αυτή είμαι εγώ.
Με τον κλόουν του πετιέται.
Γράφει "Η Έλενορ Ρούιζ στερεώνει το σώμα του κλόουν
και η Μπιούλα Μίτσελ, στο μηχάνημα, τον περιστρέφει".
Έκανα την περιστροφή. Με πλήρωναν λίγο παραπάνω
για τη συγκεκριμένη δουλειά.
Αυτή είμαι εγώ κι αυτή είναι η αδερφή μου.
Ξεκινήσαμε την ίδια μέρα.
Αυτή είναι η Ρουθ Χάντλερ κι αυτός ο Έλιοτ Χάντλερ.
Ήταν οι αρχικοί ιδιοκτήτες
και αυτοαποκαλούνταν μικρή οικογενειακή επιχείρηση.
Αγαπούσαμε τη Ρουθ γιατί ήταν πολύ δυνατή γυναίκα.
Η Ρουθ πήγε στο εξωτερικό
κι όταν γύρισε, ήθελε να φτιάξει μια κούκλα με στήθος.
Είχαμε σοκαριστεί.
Ήμουν στην πρώτη γραμμή γιατί είχα γίνει επικεφαλής της παραγωγής.
1955: Η ΜΠΙΟΥΛΑ ΠΡΟΣΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΣΤΗ MATTEL
Μπάρμπι, είσαι όμορφη
Με κάνεις να νιώθω
Ότι η Μπάρμπι μου είναι αληθινή
Ονόμασε τις κούκλες Μπάρμπι και Κεν επειδή έτσι έλεγαν τα παιδιά της.
Τους θυμάμαι όταν ήταν μικροί. Είναι λίγο νεότεροι από μένα.
Αυτό το βιβλίο το έγραψε η Ρουθ Χάντλερ.
Σ' αυτό το βιβλίο
γράφει το όνομά μου.
Πώς ξεκίνησε η φιλία με την αφεντικίνα σου;
Ήταν πάντα προσιτή.
Δούλευα στην παραγωγή κι εκείνη ερχόταν να μας δει.
Δουλεύαμε πολύ γρήγορα και μας έλεγε
"Έχετε καμιά πρόταση για το τι πρέπει να κάνω;"
Μας έκανε ερωτήσεις.
"Πιστεύετε ότι αυτή η κούκλα θα έκανε πωλήσεις;"
"Τι άλλο λέτε να κάνουμε για να πάει καλά αυτή η κούκλα;"
Άκουγε τη γνώμη μας όπως άκουγε και τη γνώμη αυτών στα γραφεία
επειδή φτιάχναμε τα παιχνίδια.
Το '60 ή το '61 είπαν "Θέλουμε μια μαύρη Μπάρμπι".
Είπε "Ωραία, θα το δούμε".
Το να ζητάς από τη Ρουθ Χάντλερ
να σκεφτεί να ενσωματώσει μια μαύρη Μπάρμπι στη σειρά προϊόντων
ήταν μια μικρή επαναστατική πράξη.
Συχνά θεωρούμε δεδομένα αυτά που έκαναν οι γενιές πριν από εμάς,
αλλά οι πρωτοβουλίες που πήραν είναι συχνά αξιοσημείωτες.
Τη δεκαετία του '60 η Mattel δημιούργησε φίλες της Μπάρμπι που ήταν μαύρες.
Η πρώτη κούκλα Φράνσι βγήκε το 1966.
Παρουσιάστηκε ως ξαδέρφη της Μπάρμπι.
Το 1967 η Mattel έβγαλε μια μαύρη εκδοχή της Φράνσι.
Η Κρίστι βγήκε το 1968.
Ήμουν πολύ περήφανη για την Κρίστι μου.
Την είχαν παρουσιάσει ως νταντά και κολλητή της Μπάρμπι.
Δεν μπορεί να είναι και τα δύο. Δεν είναι νταντά κανενός.
Τα χαρακτηριστικά δεν ήταν δικά μας.
Τα ζυγωματικά, η μύτη, τα χείλη, τα μάτια, τα πάντα.
Ήταν σαν να είπαν "Ας κάνουμε μια κούκλα με πιο σκούρο δέρμα,
αυτό αρκεί".
Και μετά ήρθε η Τζούλια.
ΝΤΑΪΑΝ
Έμπνευση για την Τζούλια αποτέλεσε η πρώτη Αφροαμερικανίδα
που ήταν πρωταγωνίστρια σε τηλεοπτική σειρά,
και αυτή ήταν η Νταϊάν Κάρολ.
Ιατρείο, εδώ κυρία Μπέικερ.
Η Νταϊάν Κάρολ ως Τζούλια
ήταν η πρώτη μαύρη που πρωταγωνίστησε σε σίριαλ.
Είχε πολλή σημασία για μένα.
Είχα ήδη αρχίσει να δουλεύω στην τηλεόραση και τη λάτρεψα.
Η Τζούλια Μπέικερ ήταν η καλύτερη.
Είχα κούκλες Κρίστι,
κούκλες Κάρα.
Είχα τρεις κούκλες Κάρα.
Έμοιαζαν όλες, αλλά έκαναν πολύ διαφορετικά πράγματα.
Δεν σκέφτηκα ποτέ ότι η Κάρα και η Κρίστι δεν ήταν Μπάρμπι.
Ήταν ό,τι σήμαινε η Μπάρμπι για μένα.
Αλλά όταν έμαθα ότι αυτές οι κούκλες δεν ήταν Μπάρμπι
και ότι δεν θεωρούνταν Μπάρμπι,
μου φάνηκε ενδιαφέρον.
1965: ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΣΤΟ ΓΟΥΑΤΣ
Οι Λου Σμιθ και Ρόμπερτ Χολ, που έζησαν την εξέγερση στο Γουάτς,
ήθελαν να κάνουν κάτι για τη φτώχεια και την ανεργία
που έπλητταν την περιοχή Γουάτς στο νότιο Λος Άντζελες.
Ίδρυσαν μια οργάνωση με την ονομασία Επιχείρηση Μπούτστραπ
για επαγγελματική κατάρτιση.
Εισαγωγή των μαύρων
στον τεχνολογικό κόσμο στον οποίο δεν έχουν εμπλακεί.
Αυτός είναι ο στόχος μας.
Να δείξουμε πώς να αξιοποιήσεις το ταλέντο σου, αντί να κάνεις κομπίνες.
Αυτό κάνουμε.
Μέσω της Επιχείρησης Μπούτστραπ, δημιουργήθηκαν πολλές επιχειρήσεις.
Μία από τις πιο επιτυχημένες προσπάθειες
ήταν η εταιρεία παιχνιδιών Shindana.
ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ SHINDANA
Ο πατέρας μου πίστευε ότι τα μαύρα παιδιά χρειάζονταν θετική εικόνα του εαυτού τους
και αποφάσισε να φτιάξει μαύρες κούκλες που να μοιάζουν με μαύρους ανθρώπους.
Εξασφάλισε από τους ιδιοκτήτες της Mattel, τους Έλιοτ και Ρουθ Χάντλερ,
200.000 δολάρια για να ξεκινήσει την εταιρεία παιχνιδιών.
Ο Λου Σμιθ ήταν μπροστά από την εποχή του, ήταν ακτιβιστής.
Και η παραγωγή των παιχνιδιών ήταν κατόρθωμα.
Η συμφωνία που έκαναν με τη Mattel
θεωρήθηκε μεγάλο επίτευγμα.
Τους παρείχαν όλα τα μέσα.
Έστειλαν κόσμο από την εταιρεία μας
για να τους δείξουν πώς να φτιάξουν μαύρες κούκλες.
Οι άνθρωποι της Mattel τούς έδειξαν
κάποιες από τις διαδικασίες παραγωγής που χρησιμοποιούσαν.
Η επιθυμία να πετύχει το εργοστάσιο Shindana αποτελούσε μέρος της επένδυσης.
Αυτό είναι το μωρό Νάνσι,
γεννήθηκε το 1968.
Μπορούσες να αγοράσεις τη Νάνσι με το φυσικό της μαλλί,
αν την ήθελες με το φυσικό της.
Αλλά υπήρχε και με κοντά, σγουρά μαλλιά.
Αυτό είναι το αυθεντικό της ντύσιμο.
Τα φυσικά χαρακτηριστικά που είχαν
ήταν πολύ πιο ακριβή
από αυτά που είχαν αρχικά οι κούκλες της Mattel.
Τη χαρακτήριζε πολύ υψηλό επίπεδο αυθεντικότητας.
Είναι επίσης η μόνη μαύρη κούκλα
που έχει μπει στο Hall of Fame των παιχνιδιών.
Αυτή είναι η Ντίσκο Γουάντα.
Αυτή φτιάχτηκε τη δεκαετία του '70.
Η Shindana έφτιαξε τη δική της κούκλα μόδας.
Μαζί με τα παιχνίδια, τα παιδιά έπαιρναν και ένα φυλλάδιο.
Στο φυλλάδιο
έχουμε τη νοσοκόμα Γουάντα, την μπαλαρίνα Γουάντα.
Έχουμε την αεροσυνοδό Γουάντα.
-Βασίζονταν σε αληθινά πρόσωπα. -Σε αληθινές μαύρες;
Ναι, σε αληθινές μαύρες.
Αυτές οι κούκλες δημιουργήθηκαν με πρότυπο ντόπιες γυναίκες και τις καριέρες τους.
Ήθελαν να παρουσιάσουν επαγγέλματα
που θα είχαν κάποια χρησιμότητα ειδικά για τα μικρά μαύρα κορίτσια.
Η εταιρεία Shindana έκανε κούκλες και παιχνίδια προσιτά
για όλα τα παιδιά.
Ήταν όλες πολύ χαριτωμένες και σου άρεσε να παίζεις μαζί τους.
Νομίζω ότι οφειλόταν στους ανθρώπους που δούλευαν στη Shindana
και στη διοίκησή της.
Όλο το εργατικό δυναμικό ήταν από το νότιο Λος Άντζελες.
Το 99% των εργατών της Shindana πήγαινε περπατώντας στη δουλειά.
Αν και οι γονείς αγόραζαν τις κούκλες
και δεν ήταν στο εργοστάσιο για να το δουν,
το καταλάβαιναν.
Στο τέλος, η εταιρεία παιχνιδιών Shindana έγινε
η μεγαλύτερη παραγωγός μαύρων παιχνιδιών τη δεκαετία του '70 με αρχές του '80.
Έγινε, στην ουσία, η ζωντανή απόδειξη της ιδέας
ότι υπάρχει αγορά και είναι βιώσιμη,
ότι υπάρχει τρόπος να παραχθούν προϊόντα
που θέλει και εκτιμάει πολύ αυτή η αγορά.
Πριν έρθει ακόμα η δεκαετία του '80,
μεγαλύτερες εταιρείες άρχισαν να χρησιμοποιούν το μοντέλο τους.
Και τελικά, το 1983 έκλεισε.
Δούλεψα 14 χρόνια στο εργοστάσιο
και το 1969 κατάφερα να ανελιχτώ σε μια θέση στα γραφεία.
Πάντα έλεγα στον εαυτό μου
ότι χρειάζονταν κάποιο άτομο χρώματος.
Επειδή είχαν έναν μαύρο,
που ήταν προγραμματιστής στον έκτο όροφο,
κι εγώ ήμουν το δεύτερο μαύρο άτομο.
Ανέκαθεν αγαπούσα τους ανθρώπους και όλοι ένιωθαν άνετα μαζί μου.
Τέτοιος τύπος ανθρώπου είμαι.
Προσέλαβαν μια μαύρη κοπέλα, την Κίτι Μπλακ.
Την πήραν από το κολέγιο.
Ήρθε ως σχεδιάστρια για τα ρούχα.
Η πρώτη μας μαύρη σχεδιάστρια.
Είμαι η Κίτι Μπλακ Πέρκινς.
Σχεδίασα την πρώτη μαύρη κούκλα Μπάρμπι για τη Mattel.
Η αγγελία δεν ανέφερε εργοδότη.
Πήγα για συνέντευξη
κι έφυγα από εκεί σκεπτόμενη
"Πρέπει να πάρω αυτήν τη δουλειά. Δεν γίνεται να κάνω τίποτα άλλο".
Μου ζήτησαν να τους πάω ένα σχέδιο.
Να πάρω μια κούκλα, να την ντύσω,
να τους πάω τα πατρόν,
καθώς και το ραμμένο ρούχο.
Τους πήγα έξι σχέδια
αντί για ένα.
Αυτό που έκανε η Μπιούλα Μέι
ήταν να προετοιμάσει το έδαφος για να έρθει η Κίτι ως επαγγελματίας.
Ήταν εξοικειωμένοι με την παρουσία
μιας δυνατής, ικανής μαύρης γυναίκας στον χώρο εργασίας.
Αυτό κατέστησε δυνατό το επόμενο βήμα,
μια δυνατή, ικανή μαύρη γυναίκα ως σχεδιάστρια.
Το πόσο ευπρόσδεκτη θα ήταν η Κίτι
αν δεν ήταν εκεί η Μπιούλα,
δεν μπορούμε να το ξέρουμε.
Γνώρισα την Μπιούλα δύο μέρες μετά την πρόσληψή μου στη Mattel.
Την καμαρώναμε επειδή οδηγούσε σπορ αμάξι
και έμοιαζε με τη μαύρη Μπάρμπι μας.
Τη θεωρούσαμε μαύρη Μπάρμπι.
Μια πραγματική μαύρη Μπάρμπι.
-Τι κάνεις; -Κίτι!
Μια χαρά σε βλέπω. Πώς είσαι;
-Ευλογημένη και τυχερή που είμαι εδώ. -Κορίτσι μου.
-Ανήκω στη λέσχη ΔΘΤ. -Τι είναι αυτό;
Δεν θυμάμαι τίποτα.
Είμαι κι εγώ μέλος.
-Δούλευα στη Mattel 28 χρόνια. -Μάλιστα.
Αλλά όλο αυτό το διάστημα γνωριζόμουν με την Μπιούλα.
Κατευθείαν από το κολέγιο.
Η πρώτη μαύρη σχεδιάστρια της Μπάρμπι.
Και βάζω τη μαύρη Μπάρμπι πάνω από τις Μπάρμπι.
Τα πήγε εξαιρετικά.
Εκείνη η εποχή ήταν πολύ συναρπαστική για μένα.
Όλοι οι μαύροι της εταιρείας,
ανεξαρτήτως της θέσης τους, και ήταν πολύ λίγοι,
έρχονταν να με βρουν.
Κάτι που μου φαινόταν πολύ ωραίο.
Ονομάζομαι Σόντα Ράιμς.
Είμαι τηλεοπτική παραγωγός, συγγραφέας
και η πρώτη γυναίκα που έκανε τρεις δραματικές σειρές
που έπιασαν τα 100 επεισόδια.
Κάποια πρέπει να είναι η πρώτη, εγώ δεν ήθελα ποτέ.
Μου ήταν βάρος.
Αν δεν τα κατάφερνα, θα είχε κάποια άλλη την ευκαιρία μετά από μένα;
Ήταν σημαντικό.
Θα ξαναέβαζαν μαύρη γυναίκα επικεφαλής σε σειρά;
Αυτά με απασχολούσαν.
Ονομάζομαι Μίστι Κόπλαντ. Είμαι επαγγελματίας μπαλαρίνα.
Είμαι η πρώτη μαύρη γυναίκα που ορίστηκε
στη θέση της πρίμας μπαλαρίνας
στα 80 χρόνια ιστορίας του American Ballet Theatre.
Γνώρισα τη Σούζαν Φέιλς-Χιλ, η οποία ήταν στο διοικητικό συμβούλιο του θεάτρου.
Απίστευτη γυναίκα, έγινε μέντοράς μου
και άρχισε κατά κάποιον τρόπο να μου ανοίγει τα μάτια.
Οι μαύρες πρέπει να είναι ενωμένες και να αλληλοϋποστηρίζονται.
Ονομάζομαι Ίμπντιχατζ Μουχάμαντ.
Είμαι Ολυμπιονίκης.
Είμαι ξιφομάχος, αλλά και Μπάρμπι.
Επειδή μεγάλωσα όντας η μόνη Αφροαμερικανίδα,
το μόνο παιδί που φορούσε χιτζάμπ,
ενίοτε, ακόμα και σ' ένα άθλημα όπως η ξιφασκία
στο οποίο χρησιμοποιείς ένα ξίφος, όντας το μόνο κορίτσι,
έμαθα από νωρίς ότι πρέπει να στέκομαι στα πόδια μου,
να μη φοβάμαι να είμαι μοναδική.
Είναι μια διαμαρτυρία να έχεις μαύρο σώμα και να βρίσκεσαι πάνω στη σκηνή αυτή,
ένα μέρος της ιστορίας που δεν σε περιλάμβανε,
που δεν ήταν για σένα.
Κι έτσι, ένιωθα ότι αυτή η πίεση με ωθούσε να συνεχίσω
γιατί η παρουσία μου στη σκηνή αυτή
θα μπορούσε να αλλάξει τη ζωή ενός ατόμου.
Όταν έγινα σόλο και πρίμα μπαλαρίνα,
σκεφτόμουν "Αν δεν τα καταφέρω στον χώρο αυτόν,
πότε θα δοθεί σε κάποια άλλη μαύρη κοπέλα
αυτή η ευκαιρία;"
Έγινε μια ανελέητη ανάγκη να τα καταφέρω.
Ήταν η πρώτη μαύρη σχεδιάστριά μας.
Θυμάμαι όταν μας φώναξε η Κίτι
και μας είπε
"Δεν θα έπρεπε να φτιάξουν μια κούκλα με μαύρα χαρακτηριστικά;"
Αυτό είχε στο μυαλό της.
Πιστεύω ότι γίνεται ζημιά
όταν βάζεις παιδιά κάθε χρώματος να παίζουν με λευκές κούκλες.
Ονομάζομαι Μόνικα Μπέιλι.
Είμαι μητέρα τριών παιδιών.
Μεγάλωσα στο Ίνγκλγουντ της Καλιφόρνιας και έζησα κυρίως στην Αριζόνα.
Ζούσαμε σε μια μικρή πόλη, οπότε το να βρίσκεις μέρη
όπου πήγαιναν μαύροι ήταν πολύ δύσκολο.
Έπαιζα κυρίως με λευκές κούκλες.
Θυμάμαι ότι έπαιρνα μια κρέμα μαλλιών που έβαζε η μητέρα μου στα μαλλιά μου
και την έβαζα σε όλο το μήκος των μαλλιών τους,
τα χτένιζα για να τα κάνω πιο κατσαρά και ατίθασα,
για να μου μοιάζουν λίγο.
Αν και δεν μου έμοιαζαν,
ένιωθα ότι κατά κάποιον τρόπο υπήρχε μια σύνδεση.
Για τα μάτια που ήταν μπλε, έπαιρνα μια κηρομπογιά ή έναν μαρκαδόρο
και έβαφα τα μάτια καστανά.
Οι Μπάρμπι που είχα ήταν λευκές
και ένιωθα ότι έπρεπε να μοιάσω σ' αυτές.
Αλλά το γεγονός
ότι αυτό ήταν το πρότυπο με έκανε να νιώθω,
εμένα και άλλα μαύρα κορίτσια, ανεπαρκή.
Ένιωθα ότι πρέπει να τους μοιάσω, να γίνω σαν αυτές.
Το θυμάμαι. Ανατριχιάζω που το σκέφτομαι τώρα.
Ήταν πολύ…
Ναι.
Δεν το περίμενα αυτό!
Απλώς θυμάμαι
ότι δεν ένιωθα όμορφη.
Εξαιτίας του δέρματός μου
και της υφής των μαλλιών μου.
Και του γεγονότος ότι είχα γύρω μου ανθρώπους που δεν μου έμοιαζαν
και δεν με αποδέχονταν.
Με ζόριζε πολύ.
Ήταν εξουθενωτικό και πολύ δύσκολο.
Όλα όσα αντιλαμβάνεσαι ότι είναι αλήθεια ή ότι δεν είναι
τα μαθαίνεις ως παιδί.
Κι αν αυτές οι Μπάρμπι δεν αποτελούν αντιπροσωπευτικό δείγμα
της πραγματικότητάς μας,
τότε τι λες σε αυτά τα παιδιά;
"Δεν υπάρχεις".
Όταν σχεδίασα αυτήν την κούκλα,
το μικρό μαύρο κορίτσι είχε ανάγκη
να έχει κάτι με το οποίο να μπορεί να παίζει
και να της μοιάζει.
Ήθελα να απεικονίζει το σύνολο της εμφάνισης μιας μαύρης γυναίκας.
Το φόρεμα της τυπικής Μπάρμπι πάντα άνοιγε σ' αυτό το σημείο
και τα μαλλιά ήταν πάντα μακριά.
Ήθελα να είναι το ακριβώς αντίθετο της Μπάρμπι
και το ακριβώς αντίθετο της Κρίστι,
γι' αυτό την έκανα με έντονα χρώματα, φανταχτερά κοσμήματα, κοντά μαλλιά
και μια φούστα με σκίσιμο που άφηνε ακάλυπτο το πόδι.
Μία από τις αγαπημένες μου τραγουδίστριες ήταν η Νταϊάνα Ρος.
Τα είδη μόδας που έφτιαχνα
έμοιαζαν με κάτι που θα φορούσε η Νταϊάνα Ρος.
Υπήρχε και μια κομμώτρια
που λεγόταν Μέλι Φίλιπς
και ήταν μαύρη.
Έτσι, της βάλαμε κοντό φυσικό μαλλί.
Είχα κι εγώ κοντό φυσικό μαλλί τότε.
Είχαμε κι έναν σχεδιαστή που έφτιαχνε το σώμα, τον Άμπολ. Ήταν άτομο χρώματος.
Κάναμε τα χείλη της λίγο πιο γεμάτα και τη μύτη της λίγο πιο φαρδιά.
Το δέρμα της είναι λίγο πιο ανοιχτό
από το πιο σκούρο που θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει.
Ήταν θέμα προτίμησης,
κι εγώ προτίμησα αυτό το χρώμα.
Ήξερα ότι η μαύρη Μπάρμπι ήταν διαφορετική,
αλλά δεν συνειδητοποίησα ποτέ τη σπουδαιότητά της.
1976: Η ΚΙΤΙ ΠΡΟΣΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΣΤΗ MATTEL
1980: ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ Η ΜΑΥΡΗ ΜΠΑΡΜΠΙ
1959-1980: 21 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΜΠΑΡΜΠΙ ΚΑΙ ΜΑΥΡΗΣ ΜΠΑΡΜΠΙ
Η ΠΡΩΤΗ ΜΑΥΡΗ ΚΟΥΚΛΑ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ "ΜΠΑΡΜΠΙ"
"ΟΤΑΝ ΤΗ ΣΧΕΔΙΑΣΑ, ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΑΠΕΙΚΟΝΙΖΕΙ ΤΗ ΜΑΥΡΗ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ"
"Η ΜΑΥΡΗ ΜΠΑΡΜΠΙ ΑΝΕΒΑΣΕ ΤΟΝ ΠΗΧΥ ΨΗΛΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΑΥΡΕΣ ΚΟΥΚΛΕΣ"
Ακόμα θυμάμαι την αίσθηση χαράς που ένιωσα
όταν είχα την πρώτη επαφή με τη μαύρη Μπάρμπι.
Η πρώτη μαύρη Μπάρμπι τα σπάει. Το άφρο μαλλί της είναι άψογο.
Ετοιμάζεται να βγει για ποτάρες, φοράει ένα απίθανο κόκκινο φόρεμα.
Έχει όντως μελανίνη στο δέρμα της. Είναι ένα καφέ κορίτσι.
Και πότε ερωτεύτηκες για πρώτη φορά τη μαύρη Μπάρμπι;
Όταν πήρα μία στα χέρια μου.
Γράφει "Είναι μαύρη, είναι όμορφη, είναι δυναμίτης".
Ήταν μεγάλη περηφάνια να βλέπεις την πρώτη μαύρη Μπάρμπι σου.
Κατά τη γνώμη μου, το μεγάλο βήμα ήταν
ότι ονόμασαν τη μαύρη κούκλα Μπάρμπι,
και όχι Φράνσι ή κάπως αλλιώς.
Αυτό επέτρεψε στα μαύρα κορίτσια
να γίνουν ηρωίδες της ιστορίας.
Όταν παίζεις με την Μπάρμπι, αυτή είναι το επίκεντρο της προσοχής.
Είναι η ωραία του χορού.
Είναι αυτή που θέλεις να γίνεις,
και δεν νομίζω ότι καμία
θα ήθελε να είναι η κολλητή της πιο όμορφης.
Είναι σαν να αναγνωρίζεται η ύπαρξή σου,
ότι είσαι εδώ και ότι έχεις αξία.
Έδωσαν στην κούκλα αυτή τον τίτλο της Μπάρμπι.
Δόθηκε μάχη και δεν συμβιβάστηκαν
με ένα αόριστο όνομα.
"Είναι και αυτή Μπάρμπι".
Έδειξαν ότι και το μαύρο είναι όμορφο.
Είμαι ευγνώμων που πλέον περιλαμβανόμαστε
στην κληρονομιά αυτή.
Στην οικογένειά μου, μεταξύ των ενηλίκων,
γινόταν συζήτηση για το αν αυτό συνιστούσε βήμα μπροστά.
Αν ήταν μια κούκλα
που θα έδινες σε κάποιο μέλος της οικογένειάς σου.
Δεν θέλω να ακουστώ ισοπεδωτική, αλλά το παν είναι τα μαλλιά.
Απευθυνθήκαμε σε ομάδα-στόχο.
Κάποια σχόλια από τις μαμάδες
ανέφεραν ότι τα μαλλιά ήταν κοντά αντί να είναι μακριά
ή ότι το φόρεμα ήταν στενό και όχι φαρδύ.
Δεν ήξεραν αν αυτό είχε γίνει σκόπιμα
ή αν επρόκειτο για παράλειψη.
Η Mattel είχε καλέσει
στην εταιρεία έναν παιδοψυχολόγο
για να συζητήσουν για την κούκλα.
Εξέφρασε περίπου τις ίδιες σκέψεις με τις μαμάδες.
Αλλά όταν ο παιδοψυχολόγος έμαθε ότι η σχεδιάστρια ήταν μαύρη,
το θέμα έληξε.
Χρειάστηκαν 21 χρόνια για να πάρει μια μαύρη κούκλα
το όνομα της Μπάρμπι.
Μια κούκλα είναι, ρε παιδιά.
Να πω την αλήθεια, δεν γνώριζα τη μαύρη Μπάρμπι
μέχρι να μου μιλήσει η θεία μου.
Και μπήκα σε σκέψεις. "Γνωρίζει ο κόσμος τη μαύρη Μπάρμπι;"
-Να τη δω; -Ναι.
Είναι ένα από τα ντυσίματά της.
Ναι, βασικά, την έχω δει.
Σκέφτηκα ότι είναι ίδια η Νταϊάνα Ρος.
Ναι, την έχω δει. Ευχαριστώ.
Μου είχε ξεφύγει. Είναι λίγο ανοιχτόχρωμη.
Σαν τη Φόξι Μπράουν.
-Ναι. -Ναι, το στιλ είναι πολύ δεκαετία του '70.
Ωραίο ρούχο. Και το κόψιμο στον ώμο.
-Είναι πολύ ωραία. -Ναι.
Αυτή είναι η εκδοχή τους για το άφρο μαλλί, ε;
Δεν ήξερα ότι υπήρχε. Κάποτε είχα δει μια φωτογραφία της.
Για την εποχή που βγήκε,
με τίποτα δεν είχα φανταστεί ότι ήταν η πρώτη.
Δεν ξέρω αν είχα δει ποτέ την επίσημη πρώτη.
Μάλλον δεν την είχα αυτή στο μαγαζί μου.
Δεν την είδα ποτέ στην αγορά.
Τώρα στα 40 αναρωτιέμαι αν υπήρχε τόσο καιρό.
Είναι ωραίο που έφτιαξαν ένα αντίγραφο
μιας μαύρης γυναίκας εκείνης της εποχής, τουλάχιστον από τον λαιμό και πάνω.
Αλλά δεν την είχα δει και λυπάμαι που μου διέφυγε.
Με αφορμή αυτό, μου δημιουργήθηκε και άλλη απορία.
"Προώθησαν τη μαύρη Μπάρμπι;"
Δεν είδα ποτέ κάποια διαφήμιση.
Θα έπρεπε, γιατί έβλεπα παιδικά τα Σάββατα,
αλλά δεν νομίζω ότι είδα ποτέ διαφήμιση.
Στις διαφημίσεις της Μπάρμπι, έβλεπες μόνο τη λευκή.
Αν διαφήμιζαν τις μαύρες κούκλες
ως τις πιο όμορφες και περιζήτητες,
θα πουλούσαν εξίσου πολύ, αν όχι περισσότερο,
με τη λευκή Μπάρμπι.
Νομίζω ότι είχα μια απομίμηση.
Δεν ξέρω αν μου είχαν πάρει τη γνήσια.
Ήταν δύσκολο να τις βρεις.
Νομίζω ότι αν η Mattel ήξερε πόσο καλά θα πήγαινε,
θα είχε καταβάλει μεγαλύτερη προσπάθεια για να δημιουργήσει
έναν ολόκληρο κόσμο με μαύρες κούκλες και όχι μόνο μία.
Απάντηση της Mattel στο αίτημα για διαφημιστικό υλικό της μαύρης Μπάρμπι:
"Σχετικά με τις έντυπες ή τηλεοπτικές διαφημίσεις της μαύρης Μπάρμπι,
βρήκα ένα άρθρο που επισημαίνει
ότι η προώθηση αυτής της κούκλας ήταν περιορισμένη.
Μέχρι στιγμής, δεν έχω καταφέρει
να εντοπίσω τυχόν υλικό που μπορεί να υπάρχει".
1968-1983: 15 ΧΡΟΝΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ SHINDANA
1985: ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΜΠΑΡΜΠΙ
Κατά βάθος, απολαμβάνω αυτήν την ιστορία με τη θεία, την Κίτι, τη μαύρη Μπάρμπι
και τις συζητήσεις για τις μαύρες κούκλες.
Δεν λέω ότι τώρα μ' αρέσουν οι κούκλες,
αλλά μαθαίνω γιατί είναι τόσο σημαντικές για εκείνη
αλλά και γενικότερα.
Και άρχισα να σκέφτομαι τη μικρή Λατζέρια
και το πώς έπαιζε με την αδερφή της.
Όταν παίζαμε, βάζαμε μαξιλαροθήκες στο κεφάλι μας
και κάναμε ότι είχαμε μακριά, ξανθά μαλλιά.
Μικρές, δεν καταλαβαίναμε τι σήμαινε αυτό.
Αλλά τώρα με κάνει να σκέφτομαι πολλά πράγματα για το παιχνίδι
και τι θα σήμαινε αν είχαμε έναν κόσμο με μαύρες Μπάρμπι.
1991: ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ Η ΣΑΝΙ
Ήρθε η Σάνι!
Σάνι, περπατάς, χαμογελάς
Είσαι κορίτσι με φοβερό στιλ
Η Σάνι και οι φίλες της.
Ελκυστική
Λατρεύουμε όλα τα λουκ σου
Σχεδίασα επίσης μια σειρά από μαύρες κούκλες που λέγονταν Σάνι.
Η συγκεκριμένη σειρά ήρθε ως αποτέλεσμα
της επιτυχίας της μαύρης Μπάρμπι.
Άρχισα να μαζεύω κούκλες Μπάρμπι στο κολέγιο.
Όταν είδα τη Σάνι, άνοιξαν νέοι ορίζοντες.
Υπήρχε η Άσα, που είχε περίπου την επιδερμίδα σου
και πιο έντονα χαρακτηριστικά.
Υπήρχε η Νισέλ,
που είναι ίδια η θεία μου η Τούσλι, η ξαδέρφη της μαμάς μου.
Αυτή ήταν πολύ σκουρόχρωμη.
Υπήρχε και η Σάνι, η οποία ήταν ένα όμορφο κορίτσι με καφέ δέρμα.
Ήταν επαναστατικό.
Όταν κυκλοφόρησαν τις κούκλες,
η παρουσίασή τους
ήταν μια τεράστια παραγωγή στην Νέα Υόρκη.
Και αναρωτιέμαι
Ναι, αναρωτιέμαι
Ποια
Αγαπάει…
Ήθελαν μια κούκλα με διάφορες αποχρώσεις,
όπως συμβαίνει στην αφροαμερικανική κοινότητα.
Ένα άρθρο στο The Village Voice
είχε αφιερώσει πολλές σελίδες στις κούκλες αυτές και στη σημασία τους.
Το κράτησα αυτό το άρθρο, κάπου το έχω φυλαγμένο.
Η Σάνι θα είναι η είσοδός μας στην αγορά έθνικ προϊόντων.
Θα προωθηθεί πολύ διαφημιστικά για πρώτη φορά,
καθώς δεν υπάρχει κάποια σειρά με κούκλες αφροαμερικανικής καταγωγής
που έχει δικές της διαφημίσεις και υποστήριξη σε τηλεόραση και έντυπα,
που λαμβάνει την προσοχή των μέσων
και διαθέτει σχετικά προωθητικά προϊόντα.
Με λένε Άιζις Μακένζι Τζόνσον.
Ερωτεύτηκα τη μαύρη Μπάρμπι όταν ήμουν έφηβη.
Στο Γουάτς του Λος Άντζελες όπου μεγάλωσα υπήρχαν δυσκολίες.
Δεν χωρούσαν ματαιοδοξίες, έπρεπε να βγάλεις τη μέρα.
Κάποια στιγμή, μετακομίσαμε στο Ράντσο Κουκαμόνγκα,
όπου δεν υπήρχαν πολλά άτομα με διαφορετικό χρώμα.
Με αποκαλούσαν "νέγρα", "σοκολάτα".
Με περιέγραφαν με πολύ υποτιμητικά λόγια και ονόματα
λόγω της εμφάνισής μου.
Αχ, θα χαλάσω και το μακιγιάζ μου.
Δεν ταυτιζόμουν με τίποτα που έβλεπα στην τηλεόραση,
δεν μπορούσα να συσχετιστώ
και να ξεφύγω από την πραγματικότητα
που με βασάνιζε λόγω της εμφάνισής μου.
Για τα παιδιά, η τηλεόραση είναι διαφυγή, αλλά κι εκεί ήταν όλοι λευκοί.
Και όταν επιτέλους βγήκαν σειρές με μαύρους,
ήταν πάντα φτωχοί.
Ήταν μια διαρκής υπενθύμιση ότι θα πρέπει να παλεύω πάντα.
Όταν βγήκε η μαύρη Μπάρμπι,
συμβόλιζε την επιτυχία και την ομορφιά.
Μέσω αυτής, έβλεπα ότι κι εγώ μπορούσα να τα καταφέρω.
Τα λευκά κορίτσια, μέσω των Μπάρμπι τους, έβλεπαν τι δυνατότητες είχαν.
Ήθελα να δω το μέλλον μου στην Μπάρμπι,
αλλά μου υπενθύμιζε ότι δεν είχα δυνατότητες
επειδή είμαι μαύρη.
Κι όταν βγήκε η μαύρη Μπάρμπι,
είπα "Όχι, νομίζω ότι μπορώ κι εγώ".
Ας λένε ό,τι θέλουν οι επικριτές, για μένα ήταν σημαντική.
Η μαύρη Μπάρμπι ήταν σημαντική.
Λόγω της καλής φήμης που είχα αποκτήσει, μου έδωσαν μια ομάδα
για να φτιάξουμε περισσότερες κούκλες.
Ονομάζομαι Στέισι ΜακΜπράιντ-Ίρμπι, είμαι πρώην σχεδιάστρια Μπάρμπι.
Όταν ήμουν μικρή, μου άρεσε να παίζω με κούκλες.
Η Μπάρμπι ήταν η αγαπημένη μου.
Αυτό με έκανε να θέλω να γίνω σχεδιάστρια μόδας.
Υπήρχε ένα άρθρο στην εφημερίδα Los Angeles Times
με την Κίτι Μπλακ Πέρκινς.
Ο μπαμπάς μου κράτησε το άρθρο για μένα,
γιατί ήθελε να μου δώσει έμπνευση και δύναμη.
Όταν μπήκα στη βιομηχανία των ρούχων στις αρχές της δεκαετίας του '90,
δεν έβλεπα πολλούς που μου έμοιαζαν.
Αλλά δεν είχα εναλλακτικό σχέδιο.
Πήρα το άρθρο της εφημερίδας για την Κίτι Μπλακ Πέρκινς
και την πήρα τηλέφωνο.
-Γεια σου! -Γεια!
Τι κάνεις;
Όταν πρωτοείδα την Κίτι, φορούσε ένα λευκό επίσημο κοστούμι
και είχε φουντωτά σγουρά μαλλιά.
Και σκέφτηκα "Θεέ μου, είναι
σαν άγγελος, ηθοποιός και Μπάρμπι".
Ξέρω ότι έχει κάμπριο, για να ανεμίζουν τα μαλλιά της.
Δεν ξέρω. Είχες κάτι ξεχωριστό.
Η συνέντευξη πήγε υπέροχα, μου ανέθεσε κάτι.
Έπρεπε να πάω σπίτι, να αγοράσω μια κούκλα Μπάρμπι
και να σχεδιάσω ρούχα γι' αυτήν.
Κι όταν καθόμασταν και συζητούσαμε για τις προσδοκίες της,
για τους στόχους της και όλα τα σχετικά,
η Στέισι έβγαλε έναν φάκελο.
Είχε διάφορα άρθρα
για μένα που είχε μαζέψει από εφημερίδες.
Προσπάθησε να φανεί ότι έπεσαν κατά λάθος.
-Μα έτσι έγινε. -Περίμενε.
Επίτηδες τα έριξε για να τα δω.
Να ξέρεις, αυτό σου έδωσε τη δουλειά.
Ήταν πολύ φιλόδοξη.
Είχε πολλές ωραίες ιδέες.
Και την προσέλαβα.
1996: ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΤΗΣ ΣΤΕΪΣΙ
Θυμάμαι την πρώτη φορά που η Κίτι μού έκανε ξενάγηση
και γνώρισα τη θεία σου τη Μέι, ήταν πολύ έξω καρδιά.
Η Κίτι με σύστησε,
και κάθε φορά που πήγαινα στο εταιρικό κτίριο,
μου έλεγε "Γεια σου, μικρή Κίτι".
Δεν θα μάθω ποτέ αν ήξερε ότι με λένε Στέισι.
Έγινα υπάλληλος υποδοχής το '89
και έφυγα το '99.
Κατάφερα να γνωρίσω ανθρώπους απ' όλο τον κόσμο.
Το καλύτερο στην επικοινωνία με τους ανθρώπους είναι το χαμόγελο.
Είχε πάντα πολλή ενέργεια και χαιρόμουν που έβλεπα ακόμα μια μαύρη γυναίκα
στο εταιρικό κτίριο της Mattel.
Έμαθα όλα όσα έπρεπε να ξέρω για τη βιομηχανία παιχνιδιών
από την Κίτι Μπλακ Πέρκινς.
Την προσέλαβα ως σχεδιάστρια.
Προσέλαβα κι άλλον μαύρο σχεδιαστή.
Τον έλεγαν Τόμας Κουίν.
Απλώς τους καθοδήγησα ώστε να βγάλουν τον εαυτό τους,
και ήταν καταπληκτικοί.
Μετά από περίπου δύο χρόνια,
μου ζήτησαν να πάω σε μια από τις άλλες ομάδες Μπάρμπι.
Ήταν λίγο τρομακτικό, αλλά ενθουσιάστηκα.
Ένιωθα έτοιμη,
αλλά ήταν σαν να πηγαίνω σ' έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο
γιατί έπρεπε να αγωνιστώ μόνη μου.
1996: Η ΣΤΕΪΣΙ ΠΡΟΣΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ
Αποσύρθηκα από τη Mattel το 2003.
Όταν έφυγα,
η Στέισι ανέλαβε σημαντικό ρόλο.
Αυτό ήταν υπέροχο.
Δεν ξέρεις γιατί
2008: ΒΓΑΙΝΕΙ Η ΜΠΑΡΜΠΙ ΑΚΑ
Ήθελα να γίνω μια ΑΚΑ
Μια Άλφα Κάπα Άλφα
Ήθελα να γίνω μια ΑΚΑ
Ένας συνάδελφός μου
μου είπε "Στέισι, θα βγάλουμε κούκλα ΑΚΑ.
Θέλεις να τη σχεδιάσεις; Γιατί εγώ δεν ξέρω τίποτα γι' αυτό".
Και του λέω "Ναι, θα το ήθελα πολύ!"
Η Αδελφότητα Άλφα Κάπα Άλφα ιδρύθηκε το 1908.
Αυτή η κούκλα τιμούσε την εκατονταετή της ιστορία.
Ήταν συλλεκτική.
Αυτά είναι μερικά από τα αρχικά σχέδια που έφτιαξα.
Η μία λεγόταν Σύγχρονη Θεά.
Μία άλλη ήταν η Επιχειρηματίας.
Και η άλλη ετοιμάζεται να πάει σε ένα γκαλά.
Η Αδελφότητα AKA
ήθελε και τις τρεις,
αλλά μπορέσαμε να δημιουργήσουμε μόνο μία.
Ο κόσμος την αναζητούσε.
Δεν ήμουν στη Mattel. Μου τηλεφωνούσαν.
Είχε εξαντληθεί.
Έχεις την κούκλα;
Ναι, άλλωστε έχω ό,τι σχετίζεται με την Κάμαλα Χάρις.
Πρέπει να την έχεις. Είναι μεγάλη υπόθεση.
Αυτή ήταν μια κούκλα που έφτιαξα μόνη μου.
Έκανα έρευνα και ένιωσα πολύ ωραία. Είχε μεγάλη σημασία για μένα.
Και τότε άρχισα να ενθουσιάζομαι πολύ για όσα μπορεί να ακολουθούσαν.
Τότε γεννήθηκε η σειρά So In Style.
Γεια, με λένε Σιέρα, κι αυτή είναι η μαμά μου, η Στέισι.
Η Σιέρα με ενέπνευσε να σχεδιάσω αυτήν τη σειρά Αφροαμερικανίδων Μπάρμπι.
Ήθελα να της δώσω κούκλες που να της μοιάζουν,
προσιτές στα κορίτσια,
με τις οποίες θα μπορούσαν να ταυτιστούν.
Η κόρη μου τότε δεν έπαιζε με Μπάρμπι.
Ως λάτρης της Μπάρμπι, δεν το καταλάβαινα.
Στη Mattel, το μάρκετινγκ έδινε μια ιδέα
και δημιουργούσαμε βάσει αυτής.
Το μάρκετινγκ μας έλεγε αν ήθελαν και μαύρη κούκλα.
Δεν έβγαιναν πάντα μαύρες κούκλες.
Οι έμποροι μπορεί να μην επέλεγαν την Αφροαμερικανίδα κούκλα.
Ήθελα να φτιάξω μια σειρά από κούκλες που θα είχε απήχηση στους εμπόρους.
Η μεγάλη αδερφή που είναι πρότυπο για τη μικρή αδερφή
στα μαθηματικά, στη μουσική, στις μαζορέτες, στις επιστήμες,
στην τέχνη, στη δημοσιογραφία.
Ήθελα να τους δώσω μια ευχάριστη πλευρά,
αλλά ήθελα να υπάρχει και το στοιχείο της μόρφωσης.
Το αφροαμερικανικό φόρουμ της Mattel βοήθησε πάρα πολύ.
Ο Στίβεν σχεδίασε το λογότυπο.
Ο Ντέιβιντ σκέφτηκε το όνομα της σειράς, το "So In Style, S.I.S."
Πήγαμε για ψώνια με τη σχεδιάστρια των συσκευασιών
στο εμπορικό Slauson για να πάρουμε έμπνευση.
Ήμασταν μια ολόκληρη ομάδα που το δημιουργούσαμε.
Ήταν κάτι πολύ ωραίο.
Στην κόρη μου άρεσε πολύ να παίζει μ' αυτές.
Ένιωθα ωραία που ένα δικό μου δημιούργημα
έδινε στην κόρη μου τόσο πολλή χαρά.
Ήταν συνειδητή αποστολή της μαμάς μου
να εξασφαλίσει ότι οι κόρες της
ταυτίζονταν με τα παιχνίδια τους.
Οπότε, μας αγόραζε μόνο μαύρες Μπάρμπι.
Μου ήταν ξεκάθαρο από πολύ νωρίς
ότι δεν θα υπήρχαν λευκές κούκλες στο σπίτι μας.
Όταν ήμουν μικρή, έφτιαχνα εγώ χιτζάμπ για τις κούκλες μου.
Ειδικά αν έπαιζα με αμάξια.
Δεν έμπαινα σε κάμπριο χωρίς χιτζάμπ, θα χαλούσε το μαλλί μου.
Για μένα, δεν ήταν κούκλες. Αναπαριστούσαν ποια ήθελα να γίνω στο μέλλον.
Ήταν γιατροί, δικηγόροι, πετούσαν σε όλη τη χώρα. Ήταν πολυάσχολες.
Σκέφτομαι αυτό που κάνω τώρα, λέω ιστορίες
για ενδιαφέρουσες γυναίκες με συναρπαστικές ζωές.
Το έκανα αυτό και όταν ήμουν πέντε.
Αν η Κέρι Ουάσινγκτον στο Scandal δεν είναι μαύρη Μπάρμπι,
από άποψη στιλ και ρούχων,
τότε τι είναι;
Με λένε Μπαϊρονίκ Μπάρμπι.
Αυτοαποκαλούμαι μαύρη κούκλα Μπάρμπι.
Έχω τατουάζ στο δάχτυλο "κούκλα Μπάρμπι".
Έχω ολόκληρη γκαρνταρόμπα, σκουλαρίκια.
Δεν ξέρω ποιο, αλλά το ένα γράφει "Μπαϊρονίκ" και το άλλο "Μπάρμπι".
Με τον τρόπο μου, ενσαρκώνω τη μαύρη Μπάρμπι,
καθώς είμαι πολύ περιπετειώδης
και έχω αλλάξει πολλές καριέρες.
Έχω κάνει ελεύθερη πτώση.
Έχω κολυμπήσει με καρχαρίες στη Χαβάη.
Κάνω τζετ σκι. Έχω κάνει αλεξίπτωτο θαλάσσης.
Για καιρό, πίστευα ότι ήταν θέμα στατιστικών.
Μόνο οι λευκές γυναίκες μπορούσαν
να είναι περιπετειώδεις, ενδιαφέρουσες
και να έχουν διαφορετικές ζωές.
Αλλά τώρα βλέπω ότι μια μαύρη Μπάρμπι μπορεί να κάνει τα ίδια.
Είναι πολύ σημαντικό για μένα και προσπαθώ να το ενσαρκώσω.
Η δυναμικότητα μιας γυναίκας συνεπάγεται πολλή πίεση και άγχος.
Αλλά το να μπορείς να πορεύεσαι στη ζωή χωρίς μεγάλες δυσκολίες
είναι αυτό που ενσαρκώνει η μαύρη Μπάρμπι.
Να μπορείς να αντέχεις την πίεση, να διαχειρίζεσαι το άγχος,
παραμένοντας ωραία, κλασάτη, συγκροτημένη.
Να κάνεις αυτό που θέλεις
και να δίνεις αξία σε κάθε μέρα και κάθε στιγμή.
Σε εμπνέει πολύ, δηλαδή.
Όντως, ναι.
Κατά τη διάρκεια της μέρας, συχνά αναρωτιέμαι
"Τι θα έκανε τώρα η μαύρη Μπάρμπι;" Κατάλαβες;
Κάθε χρόνο είχαμε
την εκδήλωση της οργάνωσης για υποτροφίες United Negro College Fund.
Ήθελαν να γιορτάσουν την 30ή επέτειο της μαύρης Μπάρμπι.
Δεν ήξερα ότι η Στέισι θα έκανε την 30ή επέτειο.
Γύρισα για τον εορτασμό και έμαθα ότι αυτή τον είχε οργανώσει.
Κατενθουσιάστηκα γιατί ήταν η ιδανική για να το κάνει.
Αυτή είναι η πρώτη μαύρη Μπάρμπι
που σχεδίασα για την 30ή επέτειο της μαύρης Μπάρμπι.
Και έτσι προσέγγισα την κούκλα του '80.
Ήθελα να τη ζωντανέψω λίγο θεωρώντας ότι θα δημοπρατηθούν κι οι δύο.
Αλλά επέλεξαν μόνο τη μία.
Με ενέπνευσαν τα κοψίματα του αρχικού φορέματος.
Είναι λίγο πιο σέξι,
έβαλα κι ένα άνοιγμα μπροστά.
Και αντί για κοντή ολόσωμη φόρμα,
έφτιαξα μια μακριά ολόσωμη φόρμα με κοψίματα στα μπατζάκια.
Πρόσθεσα επίσης κοσμήματα από στρας.
Αυτή είναι η Σάντρα μου από τη σειρά So In Style της Μπάρμπι,
που είχε πιο σκούρο δέρμα.
Εκτός από τη δημοπράτηση της μοναδικής κούκλας της 30ής επετείου,
η Mattel επανακυκλοφόρησε τη μαύρη Μπάρμπι το 2010.
2020: 40ή ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΜΠΑΡΜΠΙ
Νόμιζα ότι θα ήταν μια απλή ιστορία για κάτι χαζές κούκλες,
αλλά η ιστορία της μαύρης Μπάρμπι μού βγάζει κάτι διαφορετικό.
Ταυτίζομαι με μια κούκλα, παιδιά.
Νιώθω ένα δέσιμο μαζί της, με τη θεία μου, την Κίτι και τη Στέισι
που δεν μπορώ να περιγράψω.
Αυτή η ιστορία που ακούω, για τη σημασία που έχει η απεικόνιση,
μου δίνει πολύ μεγάλη χαρά αυτήν τη στιγμή.
Έχω ανυπομονησία και περιέργεια
να μάθω ποιος ή ποια θα σχεδιάσει τη μαύρη Μπάρμπι για την 40ή επέτειο.
Έχεις ακούσει να ετοιμάζουν εορτασμό για την 40ή επέτειο της μαύρης Μπάρμπι;
Που είναι…
-Του χρόνου. -Ναι.
Όχι, δεν έχω ακούσει κάτι
για τον εορτασμό της 40ής επετείου της μαύρης Μπάρμπι.
Θα ήταν υπέροχο.
Τηλεφωνήστε μου. Θα ήθελα να το γιορτάσουμε μαζί.
Θα συνεχιστεί η παράδοση;
Μάλλον…
όχι.
Ο Μπιλ είναι ένας άνθρωπος που μεγάλωσε με την Μπάρμπι.
Η Μπάρμπι έγινε ο πυρήνας της καριέρας του.
Νομίζω ότι δουλέψαμε μαζί περίπου δέκα χρόνια.
Λέγομαι Μπιλ Γκρίνινγκ.
Είμαι βασικός σχεδιαστής της σειράς Signature της Μπάρμπι.
Δουλεύω στη Mattel 25 χρόνια.
Έπαιζα με Μπάρμπι όταν ήμουν παιδί.
Πολλές απ' αυτές ήταν της Κίτι.
Με την ξαδέρφη μου παίζαμε συνέχεια με Μπάρμπι.
Πολλές ήταν σχέδια της Κίτι.
Παίζαμε με την Pretty Changes, με τη μαύρη Μπάρμπι.
Παίζαμε με την Pink & Pretty.
Επομένως, στη σχέση μου με την Μπάρμπι ως παιδί
η Κίτι έπαιξε σημαντικό ρόλο.
Σκεφτόμουν την αρχική της κούκλα
και πώς θα διατηρούσαμε τα στοιχεία που άρεσαν στην Κίτι.
Έκανα ό,τι μπορούσα για να υπάρχει αυτή η σύνδεση,
δίνοντας, όμως, και μια πιο μοντέρνα πινελιά, θα έλεγα.
-Υπέροχη δουλειά. -Ευχαριστώ, Κίτι.
Και το γεγονός ότι είχα τις ευλογίες της Κίτι
ήταν η καλύτερη επιβράβευση.
Ήθελα πολύ να τιμήσω την κληρονομιά της Κίτι με αυτήν.
Εγώ θα ήθελα επίσης να επισημάνω
τη σχεδιαστική της πτυχή.
Είναι δύσκολο να βρεις σχεδιαστές που ασχολούνται με κούκλες.
Όσον αφορά τους σχεδιαστές, δεν έχουμε μαύρο σχεδιαστή στην ομάδα.
Ξέρω ότι είναι πολύ σημαντικό για τη διοίκηση.
Είναι μια ευκαιρία
για πολλά μαύρα κορίτσια
και μαύρα αγόρια
να επικεντρωθούν
στην αναπαραγωγή της μαύρης Μπάρμπι.
Ελπίζω να έχουμε μια μελλοντική Κίτι, μια μελλοντική Στέισι, έναν ακόμα Στίβεν
που θα αφήσουν το αποτύπωμά τους.
Το ενδιαφέρον με τις μαύρες κούκλες
είναι ότι όταν φτιάχνονται από μαύρους,
υπάρχει μεγάλη ευελιξία.
Προκύπτουν πολλές διαφορετικές ιδέες.
Πολλά σχέδια.
Πολλοί τρόποι με τους οποίους δημιουργούν τις κούκλες τους.
Είναι πολύ ενδιαφέρον
γιατί δεν δημιουργούν τετριμμένες κούκλες.
Δημιουργούν κούκλες βασισμένες σε πολλή σκέψη και δημιουργικότητα.
Λέγομαι Μέισον Γουίλιαμς.
Διευθύνω το τμήμα Διαφορετικότητας, Ισότητας και Συμπερίληψης της Mattel.
Είμαι στη βιομηχανία παιχνιδιών εδώ και 25 χρόνια.
Μιλάω για την Μπάρμπι με μεγάλη περηφάνια.
Μ' αρέσει που υπήρχαν αδυναμίες
και έπρεπε να εστιάσουμε πιο πολύ στη διαφορετικότητα.
Πρέπει να σκεφτόμαστε την εικόνα του σώματος και άλλα.
Στα σχεδιαστικά τμήματα έχουμε μαύρους σχεδιαστές,
αλλά δεν είναι πολλοί περισσότεροι
από την εποχή της Κίτι.
Ενώ η εταιρεία αναπτύχθηκε, δεν έχουμε αναπτυχθεί πολύ αριθμητικά.
Οι αριθμοί μας δεν έχουν αυξηθεί.
Ας δούμε τα σημερινά στατιστικά των σχεδιαστικών τμημάτων
στη βιομηχανία παιχνιδιών, πρώτα απ' όλα.
Οι μαύροι είναι υποεκπροσωπούμενοι.
Δεν νομίζω ότι αυτό προκαλεί έκπληξη.
Γιατί δεν ξέρεις ότι μπορείς να γίνεις κάτι
αν δεν το έχεις δει ποτέ.
Πάω σε μέρες καριέρας εδώ και 20 χρόνια περίπου.
Και πάντα γράφω στο καρτελάκι "Μέισον, κατασκευαστής παιχνιδιών".
Πάντα το βάζω αυτό, παρά τη θέση που κατέχω τώρα.
Γιατί πιστεύω ότι πρέπει να δείχνεις
ότι υπάρχουν και άντρες που το κάνουν αυτό.
Πρέπει τα παιδιά να εμπλέκονται από νωρίς.
Από το λύκειο ακόμα, συνεργασίες με πανεπιστήμια και άλλα.
Να διευρυνθεί ο τρόπος που βλέπουμε τα προσόντα,
τις απαιτήσεις εκπαίδευσης.
Να επενδύσουμε σε μια δεξαμενή ταλέντων.
Πρέπει να το πάρουμε απόφαση και να το κάνουμε.
Αυτό είναι το πιο σημαντικό.
Για καιρό, δεν γινόταν αυτή η συζήτηση.
Είμαι η Τάσα Κέρκγουντ.
Διευθύνω το τμήμα Καταναλωτών της Mattel.
Μιλάω με παιδιά όλη μέρα.
Η δουλειά μου δίνει ώθηση στον σχεδιασμό και την ανάπτυξη.
Αυτό είναι πολύ σημαντικό, ειδικά όσον αφορά αυτό το θέμα.
Είναι πολύ σημαντική η ομάδα.
Ως προς τη διαφορετικότητα, αλλά και την ποικιλία της σκέψης.
Έχουμε διαφορετικές ιδέες και εμπειρίες.
Το να διαποτίζουμε ό,τι κάνουμε με ποικιλία ιδεών
στον σχεδιασμό, στην ανάπτυξη, στο μάρκετινγκ, στα πάντα,
είναι πολύ σημαντικό.
Πρέπει να ενισχύσουμε την ουσία αυτών των δουλειών
και την πιθανότητα να έχουν κάποιο αντίκτυπο.
Αυτό είναι το θέμα νομίζω. Αυτό έκανε η μαύρη Μπάρμπι.
Έδειξε προοπτικές καριέρας
και πρέπει να συνεχίσουμε να το ενισχύουμε αυτό κι εμείς.
Ναι, αυτό να κάνουμε!
Ας βάλουμε μπροστά αυτές τις καθυστερημένες συζητήσεις.
Όλα αυτά ξεκίνησαν με μια ερώτηση
από μια συζήτηση με τη θεία μου.
Και δείτε πού φτάσαμε.
Από μία μαύρη Μπάρμπι
σε έναν κόσμο μαύρων Μπάρμπι
και σε πιο πολλές μαύρες γυναίκες που γίνονται Μπάρμπι.
Όλα αυτά μ' αρέσουν. Ναι.
Θυμάμαι όταν έμαθα ότι τηλεφώνησαν από τη Mattel και είπαν
"Θέλουμε να κάνουμε Μπάρμπι τη Σόντα. Εκείνη θέλει;"
Φυσικά και ήθελα, ήμουν ενθουσιασμένη.
Ένιωσα καταπληκτικά.
Όταν με πήραν τηλέφωνο και μου είπαν ότι θέλουν να με κάνουν Μπάρμπι,
ένιωσα μεγάλο ενθουσιασμό.
Σκέφτηκα "Μπορώ να γίνω μέρος αυτού που είναι τόσο εμβληματικό για μένα
με διαφορετικό τρόπο, γιατί οι μαύρες είναι πλέον μέρος του".
Αυτή είναι η Μπάρμπι μου. Έκλαψα πάρα πολύ όταν την πρωτοείδα.
Λατρεύω αυτήν την κούκλα. Είναι η κούκλα μου, η κούκλα Σόντα.
Τη λέω Γκλάμουρ Σόντα επειδή είναι καλοντυμένη.
Αυτή είναι η δεύτερη Μπάρμπι μου.
Αυτή ήταν η πριγκίπισσα μπαλαρίνα
που έπαιξα στην ταινία Ο Καρυοθραύστης και τα Τέσσερα Βασίλεια.
Ήμουν μέρος της διαδικασίας.
Η εταιρεία παραγωγής μου, η Shondaland, έχει μια τρομερή επικεφαλής σχεδιασμού,
τη Σάντι Μπέιλι.
Η Σάντι έκανε τις συζητήσεις με τη Mattel σχετικά με την εμφάνιση της κούκλας.
Μου έδειχνε διάφορα κι εγώ έλεγα "Ο κώλος μου είναι μικρός".
Κι εκείνη το συζητούσε με ωραίο τρόπο.
Το πρώτο που κάναμε ήταν να στείλουμε φωτογραφίες αναφοράς.
Με τη Σόντα ψάξαμε να βρούμε μερικές φωτογραφίες
στις οποίες πίστευε ότι είχε ωραία μαλλιά, πρόσωπο και μακιγιάζ,
από την περίοδο της ζωής της που ήθελε να είναι η κούκλα.
Ήθελα να βεβαιωθώ ότι αυτή η κούκλα θα είναι μια ρεαλιστική απεικόνισή μου.
Όχι μια τέλεια, αποστειρωμένη εκδοχή.
Φρόντισα να είναι χοντρή η μέση της.
Ήθελα να έχει στήθος σαν το δικό μου.
Το σχήμα της μίας θυμίζει περισσότερο κλεψύδρα
και έχουν διαφορετικά οπίσθια.
Καταλήξαμε σ' αυτή.
Θα είναι αντιπροσωπευτική.
Στην τελευταία εκδοχή της κούκλας,
το στήθος δεν ήταν μεγάλο.
Είπαν "Είναι πολύ αργά". Είπα "Μεγαλώστε το".
Και το μεγαλώσαμε.
Όταν ήμουν παιδί, μου έλεγαν ότι έχω μεγάλα πόδια.
Με αυτά τα πόδια κατέκτησα Ολυμπιακό μετάλλιο,
οπότε θέλω τα πόδια της Μπάρμπι μου να είναι δυνατά και γυμνασμένα.
Θα γίνω και δεύτερη Μπάρμπι. Είναι τέλειο.
Επικοινώνησαν ξανά και είπαν
"Θα κάνουμε μία πιο αντιπροσωπευτική της δουλειάς σου".
Ήθελα να είναι πιο επαγγελματίας.
Η δεύτερη Μπάρμπι ήταν μεγάλη ευκαιρία
να δουν τα μικρά κορίτσια μια συγγραφέα,
μια γυναίκα χρώματος σε τέτοια θέση.
Ανέκαθεν έλεγα ότι πρέπει να μπορείς να έχεις τη δύναμη για να ονειρεύεσαι.
Δεν έχεις τη δύναμη, αν δεν την έχεις δει.
Οι κούκλες που αγοράζω για τις κόρες μου είναι μαύρες.
Προσπαθώ να αγοράζω κούκλες με μαλλιά που μοιάζουν με τα δικά τους
για να ταυτίζονται περισσότερο.
Τώρα είναι κάτι φυσιολογικό να βλέπεις ράστα.
Το άφρο μαλλί δεν προκαλεί πλέον εντύπωση.
Έχουμε την Μπάρμπι σε αμαξίδιο. Υπέροχα.
Όλα αυτά είναι πολύ απαραίτητα
στον κόσμο που ζούμε σήμερα.
Έχω μια μικρή κόρη, είναι εφτά χρονών.
Το παιχνίδι αφορά τον κόσμο, αφορά τη δημιουργία μιας κοινότητας.
Έχει πολλές κούκλες,
όλων των χρωμάτων.
Γιατί θέλω να μάθει ότι εκτός από εκείνη, υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί άνθρωποι,
με διαφορετικές γλώσσες, διαφορετικές ιδέες
και διαφορετικές αντιλήψεις.
Από πολλές απόψεις, μπορεί να αλλάξει τον κόσμο.
Ακούγεται πολύ βαρύγδουπο και υπερβολικό,
αλλά είναι αλήθεια.
Από μικρά, τα παιδιά μπορούν να μάθουν για τη συμπεριληπτικότητα,
για τη διαφορετικότητα,
για τις διαφορετικές υφές μαλλιών και τη μελανίνη,
για όλα αυτά
που αν παίζεις μόνο με Μπάρμπι και κούκλες που σου μοιάζουν,
το μυαλό σου δεν θα μπορέσει να δεχτεί εύκολα.
Όποτε κάποιο λευκό άτομο που ξέρω γίνεται γονιός,
όλοι ξέρουν
ότι θα τους πάρω δώρο μαύρη κούκλα και βιβλίο με μαύρα παιδιά.
Όπως και στους μαύρους φίλους.
Μέχρι στιγμής, όλα τα σχόλια ήταν θετικά.
Κανείς δεν μου είπε "Γιατί μαύρη κούκλα;"
Αρέσουν στα παιδιά.
Πόσο δρόμο έχουμε να διανύσουμε ακόμα;
Οι Μπάρμπι είναι πιο συμπεριληπτικές τώρα.
Θέλω να πιστεύω ότι η μικρή Λατζέρια
θα ήθελε να παίζει μ' αυτές τις Μπάρμπι.
Αλλά εξακολουθώ να αναρωτιέμαι
πόσα έχουν πραγματικά αλλάξει.
Με λένε Αμίρα Σάαφιρ.
Είμαι καθηγήτρια στο τμήμα Σπουδών Παιδιού και Εφήβου στο Φούλερτον.
Μελετώ το πώς οι συναφείς παράγοντες, ειδικά οι σχολικοί,
επηρεάζουν την αυτοεικόνα των μαύρων παιδιών.
Ήθελα να μιλήσω με παιδιά,
να τους δείξω σημερινές Μπάρμπι
και να ακούσω πώς τις βλέπουν.
Έμπνευση αποτέλεσε το πείραμα με τις κούκλες των Κλαρκ.
Αποτέλεσε έμπνευση αλλά όχι πρότυπο.
Πρόθεσή μας ήταν
να μην επικεντρωθούμε στο δίπολο μαύρη-λευκή,
αλλά σε όλες τις αποχρώσεις και τους τύπους Μπάρμπι που υπάρχουν.
Το τελευταίο μέρος ήταν μια συζήτηση με ειδικούς,
στην οποία ερευνητές,
άτομα που ειδικεύονται σε διάφορα θέματα,
επιδίωξαν να δώσουν μια σφαιρική ερμηνεία του τι σημαίνουν όλα αυτά.
Είστε έτοιμες;
Τα λέμε στον τερματισμό
Πες μου ποια θεωρείς πιο όμορφη.
Πιστεύω ότι πιο όμορφη είναι…
η Μπρούκλιν.
-Είναι η πιο όμορφη; -Ναι.
Γιατί η Μπρούκλιν;
Επειδή έχει μαύρο δέρμα όπως εμείς.
Ναι, έχει μαύρο δέρμα όπως εμείς.
Είναι αλήθεια. Έχεις δίκιο.
Επίσης έχει τη μοναδική ικανότητα να παίζει κιθάρα.
Ποια θεωρείς ότι είναι η πιο όμορφη;
Αυτή λες.
Τι την κάνει τόσο όμορφη;
-Το φόρεμά της. -Σου αρέσει το φόρεμά της;
Υπάρχει κάτι άλλο που την κάνει όμορφη;
-Τα παπούτσια της. -Ναι.
Μ' αρέσει πολύ το ντύσιμό της.
-Και το χτένισμά της. -Ναι, το χτένισμά της.
Μου αρέσει το μπλουζάκι και η τσάντα της,
τα όμορφα παπούτσια και τα μαλλιά της.
Όταν μιλάνε για τις αγαπημένες τους Μπάρμπι,
πολλά παιδιά λένε για τα φορέματα
ή τα παπούτσια τους
και λιγότερο για το δέρμα τους.
Θα ήθελα να μάθω την άποψή σας.
Και τι νομίζετε ότι σημαίνει
ο τρόπος που βλέπουν τη φυλή και τη σημασία της.
Ή αν η φυλή είναι στο προσκήνιο της σκέψης τους ως παιδιών.
Δουλεύω σε δημόσιο δημοτικό σχολείο.
Όταν τα παιδιά μιλάνε για οτιδήποτε έχει σχέση με τη φυλή, έστω και έμμεση,
δεν λένε τη λέξη "φυλή".
-Σωστά. -Δεν ακούω ποτέ αυτήν τη λέξη.
Δεν την έχω δει στη σχολική ύλη.
Περισσότερο εμφανίζονται η "εθνότητα", η "κουλτούρα".
Όταν βλέπουν βίντεο,
λένε τις λέξεις "κουλτούρα", "εθνότητα", "θρησκεία".
Όσα μας χαρακτηρίζουν.
Έχετε ακούσει ποτέ τη λέξη "φυλή";
-Όχι. -Όχι;
-Όχι. -Τι εννοείς "φυλή";
Πολύ καλή ερώτηση.
Όταν ακούω αυτήν τη λέξη, σκέφτομαι την Μπάρμπι να δίνει φιλί.
Μάλιστα, τρέχει να δώσει φιλί;
Όταν μιλάτε με την οικογένειά σας για τη φυλή,
τι σας λένε;
Μην κρίνεις ένα βιβλίο απ' το εξώφυλλο.
Τι σημαίνει αυτό, λοιπόν;
Όπως όταν μια λευκή κυρία σε κοροϊδεύει.
Αν πω τη λέξη "φυλή",
τι σου έρχεται στο μυαλό;
-Ο ρατσισμός. -Τον ρατσισμό σκέφτεσαι;
Τι είναι ο ρατσισμός;
Όταν σε κρίνουν για το χρώμα του δέρματός σου,
την εμφάνιση και την κουλτούρα σου.
Δεν ξέρουν απαραίτητα τη λέξη "φυλή".
Αλλά ξέρουν τη λέξη "ρατσισμός".
Τι σας λέει η οικογένειά σας για το ότι είστε μαύρες;
Να είμαι γενναία και να σκέφτομαι πάντα ότι είμαι μια όμορφη μαύρη βασίλισσα.
Μου λένε να είμαι περήφανη για το μαύρο δέρμα μου,
και αν κάποιος άλλος που δεν έχει μαύρο δέρμα
ρωτήσει για τη δύναμη των μαύρων, θα του πω ότι δεν μπορεί να το καταλάβει.
Μου λένε
ότι πρέπει να είμαι ο εαυτός μου ακόμα κι αν είμαι διαφορετικός.
Γιατί είμαι άνθρωπος όπως όλοι οι άλλοι.
Λένε ότι δεν είναι σωστό οι αστυνομικοί να είναι κακοί μ' εμάς
και να μας ρίχνουν κάτω, γιατί δεν έχουμε κάνει τίποτα.
Αν και δεν χρησιμοποιούσαν την ορολογία των ενηλίκων,
μας έλεγαν ότι ήξεραν για τη φυλή.
Αναφέρθηκαν κινήματα, όπως το Black Lives Matter και άλλα.
Ξέρουν πράγματα για τη φυλή.
Αλλά πρέπει να τους δώσουμε τη γλώσσα για να μιλούν γι' αυτό.
Η γλώσσα, το τι τους λένε και το τι ακούν σε διάφορους χώρους
δεν συμπίπτει πάντα με τον τρόπο που ζουν και το πώς βλέπουν τους άλλους.
Γιατί αν όλοι είναι ίδιοι και το χρώμα του δέρματος δεν μετράει,
γιατί σκοτώνονται μαύροι από αστυνομικούς στον δρόμο;
Τι ρόλο παίζει η Μπάρμπι στην αντίληψη των παιδιών;
Είναι ευθύνη της Μπάρμπι ή της Mattel
να είναι πιο στοχευμένο αυτό που κάνουν για να μαθαίνουν τα παιδιά να διακρίνουν;
-Ναι. -Έτσι πιστεύεις;
Γιατί πιστεύω ότι είναι ευθύνη όλης της κοινωνίας.
Και υπάρχουν πολλοί τρόποι
με τους οποίους η Mattel μπορεί
να κάνει πιο προφανές από ποια φυλή
ή εθνότητα και κουλτούρα είναι μια Μπάρμπι.
Υπάρχει κάποια ομάδα στη Mattel
που εστιάζει στο τι σημαίνει διαφορά και πώς αυτή διακρίνεται;
Πιστεύω ότι αυτό θα ήταν ενδιαφέρον.
Η αλλαγή δεν μπορεί να έρθει από ένα άτομο μόνο.
Χρειάζεται ομάδα και πρόθεση.
-Ναι. -Χρειάζεται η κατάλληλη ομάδα.
Ποια απ' αυτές τις Μπάρμπι σού μοιάζει;
-Θα έλεγες ότι αυτή η Μπάρμπι σού μοιάζει; -Ναι.
Νομίζω ότι αυτή μου μοιάζει λίγο
γιατί έχει καστανά μαλλιά και καστανά μάτια.
Γιατί σου μοιάζουν αυτές;
Γιατί μερικές φορές, όταν χτενίζω τα μαλλιά μου, τα τραβάω προς τα πίσω.
-Είναι όμορφη και έχει ράστα, όπως εγώ. -Σωστά.
-Μοιάζει με τη μαμά σου; -Ναι.
Σε τι;
Φοράει περούκες. Μοιάζει σαν να φοράει περούκα.
Καμία απ' αυτές δεν μου μοιάζει.
Ούτε και σ' εμένα.
Ποια είναι η ευθύνη των γονιών και η δική μας
πέρα από τα ερεθίσματα;
Σε τελική ανάλυση,
η Μπάρμπι δεν θα κάνει τίποτα που δεν έχεις κάνει εσύ.
Και αυτό εναπόκειται στους γονείς, αλλά και στη Mattel.
Δεν θέλω να χρεώσω στην Μπάρμπι
το έργο που θα έπρεπε να κάνουμε ως κοινωνία
όσον αφορά την αποδόμηση.
Για μένα, ο απώτερος σκοπός
της αυθεντικής διαφορετικότητας, ισότητας και συμπερίληψης
είναι η διατάραξη των βίαιων θεσμών, των βίαιων δομών,
των βίαιων παιχνιδιών και ψεύτικων κόσμων,
που υπάρχουν εξαιτίας της μακράς αποικιοκρατικής κληρονομιάς.
Και μέχρι να κάνουμε αυτό το έργο, απλώς κοροϊδευόμαστε.
Η κόρη μου είναι πέντε. Περνάει τη φάση της πριγκίπισσας νίντζα
που θέλει να τεμαχίζει φρούτα στον αέρα.
Έχει πολλές Μπάρμπι και αυτό για το οποίο είμαι περήφανος
είναι ότι δεν ξεχωρίζει κάποια από τις Μπάρμπι της.
Έχουμε όλη την γκάμα των χρωμάτων,
τόνων δέρματος, χτενισμάτων, σωματότυπων.
Καμαρώνω γι' αυτό.
Όταν τη βλέπω να παίζει με τις φίλες της,
καταλαβαίνω το γεγονός ότι τα παιδιά έλκονται από το παιχνίδι,
όχι από αυτό με το οποίο παίζουν.
Βάζω στοίχημα ότι αν ρωτούσες 30 παιδιά τώρα
"Πώς είναι η Μπάρμπι;", θα έπαιρνες 26 διαφορετικές απαντήσεις.
Ποια πιστεύεις ότι είναι η αληθινή Μπάρμπι;
Αυτή είναι η αληθινή;
Αυτή.
Τι την κάνει αληθινή Μπάρμπι;
Το δέρμα της.
-Τα ξανθά της μαλλιά. -Τα μαλλιά της;
Αυτή είναι η αληθινή Μπάρμπι και μετά έφτιαξαν την άλλη
για να μοιάζουν οι Μπάρμπι και με μαύρα κορίτσια
και να μη χρειάζεται να παίζουν μόνο με λευκές.
Κάνω πολλή έρευνα,
βλέπω πολλές εκπομπές για παιχνίδια.
Αυτή είναι η πρώτη Μπάρμπι που βγήκε.
Όταν πας σε μαγαζιά, αυτές είναι οι πρώτες Μπάρμπι που βλέπεις,
όπως και στις διαφημίσεις.
Ρωτήθηκαν ποια είναι η αληθινή Μπάρμπι
και όλα είπαν την Μπάρμπι Μαλιμπού, τη λευκή.
Αυτό με έκανε να καταλάβω
ότι η Μαλιμπού είναι στο κέντρο
και όλοι παίζουν τριγύρω της,
κι αυτό είναι το πρότυπο του κόσμου.
Κλασική ή κανονική Μπάρμπι, Μαλιμπού Μπάρμπι.
Αυτό το πρότυπο τους παρουσιάζεται
ως φυσιολογικό, ιδανικό, αυτό που θα έπρεπε να επιδιώκουν.
Και καταλαβαίνουν ότι η μαύρη Μπάρμπι,
η Λατινοαμερικανίδα, η Ασιάτισσα
ήρθαν αργότερα, προστέθηκαν για να μπορούμε να ταυτιστούμε.
Η κοινωνική δομή της εξουσίας όπου οι μαύροι βρίσκονται χαμηλά
είναι ξεκάθαρη για τα παιδιά,
παρόλο που δεν έχουν τη γλώσσα να τη περιγράψουν,
γιατί βλέπουν αυτήν την ιεραρχία
ακόμα και στα παιχνίδια.
Αν έπρεπε να διαλέξω,
μάλλον θα διάλεγα την κανονική Μπάρμπι,
γιατί η αληθινή Μπάρμπι έχει δική της σειρά.
Νομίζω ότι αυτή είναι η αυθεντική Μπάρμπι
γιατί όταν περίμενα εκεί και έβλεπα ένα επεισόδιο της σειράς
αυτή ήταν το πρώτο πρόσωπο που εμφανίστηκε.
Στις σειρές που βλέπει η κόρη μου, δεν πρωταγωνιστεί η μαύρη Μπάρμπι.
Δεν μαθαίνουμε τίποτα για τους μαύρους χαρακτήρες.
Δεν μαθαίνουμε για τις οικογένειές τους, για τίποτα.
Είναι οι παρατρεχάμενες.
Είναι κάτι σαν η σημερινή εκδοχή
του αποκλεισμού που υπήρχε πριν εμφανιστεί η μαύρη Μπάρμπι.
-Έχετε δει ταινίες της Μπάρμπι; -Ναι.
-Αλήθεια;
Ποια ταινία έχεις δει;
Έχω δει αυτήν που είναι κατάσκοπος,
αυτή στο διάστημα,
την κανονική.
Έβλεπα τα επεισόδια με το ονειρεμένο σπίτι της.
Αλήθεια;
Ναι, έχουμε δει μια ταινία με την Μπάρμπι.
Ήταν γοργόνα και ήταν ακριβώς όπως αυτή.
Είμαι η Νασέλ Τζάκσον
κι αυτή είναι η κόρη μου, η Κέιντεν.
Γεια. Είμαι 14.
Με ανάγκαζαν να παίζω με κούκλες.
Δεν σε ανάγκαζαν να παίζεις με κούκλες.
Θυμάμαι κάποια στιγμή
που είχαμε δει πολλές διαφορετικές ταινίες της Μπάρμπι
και πήγαμε σ' ένα εμπορικό να πάρουμε μια κούκλα Μπάρμπι.
Θυμάμαι που ήμασταν στον διάδρομο και της έδειξα μια Μπάρμπι.
"Να μια Μπάρμπι, είναι μαύρη".
Θυμάμαι που ήταν ανένδοτη και έλεγε
"Όχι, η Μπάρμπι δεν είναι μαύρη.
Είναι λευκή".
Πρέπει να συμπεριλάβουν κι άλλες φυλές στις σειρές.
Συνήθως περιλαμβάνουν μόνο μία φυλή ως πρωταγωνίστρια.
Η σειρά βγήκε όταν ήμουν μεγαλύτερη,
όταν έγινα εννιά, δέκα χρονών.
Μου άρεσε επειδή υπήρχε μαύρη ηρωίδα.
Γι' αυτό δεν αντιλήφθηκα ποτέ την Μπάρμπι ως μαύρη.
Γιατί το μαύρο άτομο ήταν πάντα η φίλη.
Όπως η Νίκι, η Κρίστι ή κάποια άλλη.
Με λένε Έιντρα Γουόλντεν, είμαι συγγραφέας, ζω στο Λος Άντζελες.
Γνώριζα λίγο τη σειρά βλογκ της Μπάρμπι πριν αναμειχθώ σ' αυτήν.
Είχαν υποπέσει κάποια βίντεο στην αντίληψή μου.
Γνώριζα τη Mattel.
Είχα δουλέψει για τη Mattel σε άλλες σειρές
και είχα πολύ καλή σχέση μαζί τους
όταν με προσέγγισαν και μου είπαν ότι θέλουν να κάνουμε κάτι
για να μιλήσουμε σχετικά με τα γεγονότα του 2020.
Γεια σας, παιδιά.
Γεια σε όλους.
Υπάρχει ένα τεράστιο κίνημα σε εξέλιξη.
Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο
ορθώνονται ενάντια στον ρατσισμό.
Κι αυτό το κάνουν γιατί πολύ συχνά και για πάρα πολύ καιρό,
κάποιοι άνθρωποι έχουν υποστεί άδικη μεταχείριση και έχουν πάθει κακό
λόγω του χρώματός τους.
Μου είπαν ότι ήθελαν να κάνουν ένα σχετικό βλογκ
και με ρώτησαν ποιο θα ήταν το μήνυμά μου.
Μπορεί η ζωή μου να φαίνεται μια χαρά, αλλά η αλήθεια είναι ότι πολλά μαύρα άτομα
αντιμετωπίζουμε συνεχώς ρατσισμό.
Θεωρώ συναρπαστικό το γεγονός ότι δύο άτομα στον ίδιο χώρο
μπορεί να έχουν διαφορετικές εμπειρίες.
Αυτό ήθελα να θίξω.
Με την Μπάρμπι κάναμε διαγωνισμό πώλησης αυτοκόλλητων.
Χωριστήκαμε για να δούμε ποια θα πουλήσει περισσότερα.
Όσο ήμουν στην προβλήτα, η ασφάλεια με σταμάτησε τρεις φορές.
Τι;
Μου έκαναν πολλές ερωτήσεις, κάλεσαν μέχρι και τη μαμά μου.
Δεν σου το είπα, αλλά γι' αυτό πούλησα λίγα αυτοκόλλητα.
Η ασφάλεια νόμιζε ότι έκανα κάτι κακό
παρόλο που κάναμε ακριβώς το ίδιο.
Πήραμε κάποιες δικές μου ιστορίες,
πράγματα που μου έχουν συμβεί,
και τις προσαρμόσαμε στην ηλικία του κοινού.
Αυτό κάνω συχνά και στη δουλειά μου, παίρνω σοβαρά θέματα ενηλίκων
και τα προσαρμόζω κατάλληλα για νεότερα κοινά.
Συνήθως, όταν μιλάω γι' αυτά, οι άλλοι βρίσκουν δικαιολογίες.
Ας πούμε, λένε "Ίσως έπρεπε να έχεις άδεια για πώληση στην παραλία".
Αυτά είναι δικαιολογίες.
Μου φέρθηκαν έτσι επειδή είμαι μαύρη και υπέθεσαν λάθος πράγματα για μένα.
Δεν κάνουν τέτοιες υποθέσεις για λευκούς σαν εμένα.
Ήταν κάτι απλό, δύο φίλες που μοιράζονται εμπειρίες.
Θεώρησα καλό να βγει κι αυτό το πρότυπο προς τα έξω,
δύο άτομα που συζητούν για κάτι
ενδεχομένως άβολο και για τα δύο.
Αυτές οι ιστορίες σε κάνουν να νιώθεις άβολα.
Η ομάδα έκανε πολύ καλή δουλειά.
Χαίρομαι πολύ με το αποτέλεσμα.
Τι είχε πει ο Ντέιβ Σαπέλ;
"Τι έχει να μας πει ο Τζα Ρουλ;"
Σωστά;
Δεν νομίζω να αναρωτηθώ "Τι πιστεύει η Μπάρμπι για τον ρατσισμό;"
Καλύτερα
ετοιμάστε την Μπάρμπι.
Μάλιστα.
Η λευκή Μπάρμπι είναι σύμμαχος. Μ' αρέσει.
Καλό αν λειτουργεί.
Αν κάποια λευκά κοριτσάκια που θαυμάζουν την Μπάρμπι
και θέλουν να της μοιάσουν
δώσουν σημασία σ' αυτό
και αρχίσουν να διακρίνουν τον ρατσισμό όταν συμβαίνει
και να υπερασπίζονται τους φίλους τους με μαύρη ή λατινοαμερικανική καταγωγή
ή όποιον είναι διαφορετικός.
Ίσως βοηθήσει τα παιδιά να το διακρίνουν, γιατί συχνά δεν το βλέπουν.
Ένα πράγμα που έλειπε από το βίντεο
ήταν ότι δεν υπήρχε κάποια απτή συμβουλή.
Το ότι είσαι καλός ακροατής
δεν σε οπλίζει με τα κατάλληλα εργαλεία για να αντιμετωπίσεις αυτό που συμβαίνει
όταν πειράζουν τους φίλους σου σ' ένα πιτζάμα πάρτι.
Με θλίβει λιγουλάκι
το γεγονός ότι τα παιδιά δεν μπορούν να είναι απλώς παιδιά.
Δεν λέω ότι δεν είναι απαραίτητο γιατί η πραγματικότητα μας επηρεάζει
από πολύ μικρή ηλικία.
Κι αν αυτός ο συνδυασμός πραγματικότητας και φαντασίας
μπορεί να συνεισφέρει ώστε ο κόσμος μας να γίνει πιο καλός
και λιγότερο αδιάφορος ως προς τον ρατσισμό και τις διακρίσεις,
τότε είναι κάτι όμορφο και αξίζει.
Θεωρώ υπέροχο ότι έθιξαν ένα σημαντικό κοινωνικό ζήτημα.
Τα παιδιά που δεν έχουν τέτοιες εμπειρίες
και δεν έχουν κάνει τέτοιες συζητήσεις είναι υπέροχο να μαθαίνουν από τα βίντεο.
Αλλά η πρώτη μου σκέψη ήταν
"Πότε έχει ξαναμιλήσει τόσο αυτή η ηρωίδα της σειράς;" Ποτέ.
Λέει καμιά λέξη πού και πού, αλλά κυρίως είναι μια παρατρεχάμενη.
Για να υπάρχει πρόοδος, πρέπει να γίνουν βήματα.
Η πρόοδος δεν πραγματοποιείται με άλμα.
Η εκπροσώπηση έχει αυξηθεί.
Στην ταινία Μεγάλη Πόλη, Μεγάλα Όνειρα, η Μπάρμπι Ρόμπερτς από το Μαλιμπού
συναντά την Μπάρμπι Ρόμπερτς από το Μπρούκλιν.
-Είσαι από το Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης; -Υπάρχει κι άλλο;
Είδα κάτι χαριτωμένο.
Ήταν η λευκή Μπάρμπι και η μαύρη Μπάρμπι.
Είχαν το ίδιο δωμάτιο.
Είναι το δωμάτιό μου.
Γράφει το όνομά μου. Είμαι η Μπάρμπι.
Μα εγώ είμαι η Μπάρμπι.
-Ποιο είναι το επίθετό σου; -Ρόμπερτς.
Έχουμε το ίδιο όνομα;
Ήταν ωραίο που έδειχναν
ότι υπάρχει η μαύρη και η λευκή Μπάρμπι
που είναι η ίδια κούκλα, αλλά διαφορετική παραλλαγή λόγω χρώματος.
Το σύμπαν της Μπάρμπι έχει διευρυνθεί.
Σκέφτηκαν ότι είναι κάτι προοδευτικό
λόγω του γεγονότος
ότι η Μπρούκλιν κατάφερε να μπει στην ταινία.
Δεν έχει σημασία πώς εμφανίζεται. Υπάρχει, και αυτό είναι προοδευτικό.
Έχει ενδιαφέρον να καταλάβουμε
ότι η Μπρούκλιν ανταγωνίζεται
κάποια η οποία είναι εντελώς ανεπαρκής για τη σκηνή.
Αυτήν την εμπειρία βιώνουν πολλές μαύρες γυναίκες
καθημερινά στη ζωή τους.
Θεωρείται προοδευτικό να σε προσλάβουμε.
Κάποιο άτομο μπορεί να είναι ανεπαρκές
όντας λευκό
και θεωρείται ίσο…
Η βαλίτσα το 'σκασε.
…στην περίπτωση αυτή, με μια πολύ προσοντούχα μαύρη γυναίκα.
Και πάλι, το μπαλέτο σώζει την κατάσταση.
Τοποθετούνται στον ίδιο διαγωνισμό
και αυτό θεωρείται προοδευτικό, ενώ δεν είναι καθόλου.
Τα λέμε στον τερματισμό
Παρόλο που έλαβαν την ίδια θέση, εγώ θεωρώ ότι κάποια επωφελήθηκε.
Γιατί η Mattel δεν είπε δυναμικά
"Η Μπρούκλιν έχει τα προσόντα και το ταλέντο. Θα κερδίσει";
Νομίζω ότι κάποια παιδιά
νιώθουν ότι τα βίντεο και οι ταινίες παραμένουν μη συμπεριληπτικά.
Αυτό που ειπώθηκε ήταν
"Τι χρειάζεται για να γίνει κάποια μαύρη ηρωίδα,
κάποια λατινοαμερικανικής ή ασιατικής καταγωγής,
πρωταγωνίστρια στην ιστορία της;"
Ναι, εργαζόμαστε προς αυτήν την κατεύθυνση.
Με τη διεύρυνση της Μπάρμπι Ρόμπερτς Μπρούκλιν.
Πρόκειται για μεγάλο βήμα.
Μετά την επιτυχία της ταινίας,
η Μπρούκλιν θα έχει αποκλειστικά δική της σειρά προϊόντων.
Ένα ολόκληρο δικό της σύμπαν.
Θα είναι ακόμα φίλες με την Μπάρμπι Μαλιμπού,
αλλά χτίζουμε έναν κόσμο γύρω από την Μπρούκλιν.
Μέρος της σειράς προϊόντων της Μπρούκλιν, θα είναι μια σειρά στο Netflix.
Θα έχει κούκλες
και θα εμφανίζεται ακόμα περισσότερο στα βλογκ.
Διευρύνεται.
Οι σημερινοί γονείς εξακολουθούν να λένε ότι θέλουν Μπάρμπι κάθε χρώματος
ως πρωταγωνίστριες.
Πιστεύω ότι η παρακαταθήκη αφορά την ενδυνάμωση και την κουλτούρα.
Υπάρχει αυξημένη συμπερίληψη και εκπροσώπηση.
Νομίζω ότι το νούμερο ένα που πρέπει να σκεφτόμαστε είναι
ότι έχει σημασία ο ρυθμός.
Ένας σταθερός ρυθμός που είναι εφικτός και έχει απήχηση στην αγορά
είναι καλύτερο από κάτι στιγμιαίο.
Αν δεν δούμε την πρόοδο όσο γρήγορα θέλω εγώ
ή εσύ ή οποιοσδήποτε άλλος,
δεν πειράζει, γιατί προσδοκία μου είναι να συνεχίσουμε να το επιδιώκουμε.
Έχω καταλάβει ότι ακόμα κι αν προχωράει αργά,
η δουλειά γίνεται.
Δεν θα είναι εξίσου επιτυχημένη.
Γιατί;
Επειδή ζούμε σε…
-Δεν θέλω να το πω. -Πες το.
Ζούμε σε έναν κυρίως λευκό κόσμο
και οι πιο πετυχημένοι άνθρωποι που μπορείς να σκεφτείς
είναι λευκοί, σωστά;
Και εφόσον υπάρχει μεγάλη ζήτηση από λευκούς ανθρώπους,
δεν νομίζω ότι η μαύρη Μπάρμπι θα είναι αυτόνομος χαρακτήρας
χωρίς να υπάρχουν και κάποιοι λευκοί χαρακτήρες.
Δεν θα στεκόταν μόνη της.
Εγώ θα το ήθελα, αλλά δεν θα έχει μεγάλη επιτυχία.
Είναι απογοητευτικό που ακούω
ότι πιστεύει πως δεν θα μπορούσε να κάνει επιτυχία μόνη της
απλώς και μόνο επειδή είναι άτομο χρώματος.
Αυτές είναι η αδερφή και η ανιψιά μου.
Ξαφνιάστηκα με αυτό που είπε.
Κάνουμε τη δουλειά μας αν εν έτει 2024 τα παιδιά μας πιστεύουν
ότι ο κόσμος είναι κυρίως λευκός;
Έχουμε διανύσει πολύ δρόμο από την αρχή
και την έλλειψη μαύρων κουκλών.
Έτσι δεν είναι;
ΜΠΙΟΥΛΑ ΜΙΤΣΕΛ 40 ΧΡΟΝΙΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ
Πες μου τι έχει μέσα αυτό το βιβλίο.
Είναι το βιβλίο της 70ής επετείου.
Γράφουν κάτι που είχα πει εγώ.
"Νιώθω ευλογημένη για τα 44 χρόνια στη Mattel.
Ήταν χαρούμενα". Ναι, ισχύει αυτό.
Κάπου εδώ θα είναι και η Κίτι.
"Κίτι Μπλακ Πέρκινς.
Δημιουργός της πρώτης μαύρης Μπάρμπι και της χειμερινής σειράς.
Το καλύτερο κομμάτι της δουλειάς μου είναι ο ενθουσιασμός των κοριτσιών
όταν μαθαίνουν τι δουλειά κάνω".
Εδώ τι έχουμε;
Για να δούμε.
Το 1980, όπως ξέρουμε, γεννήθηκε η μαύρη Μπάρμπι.
-Το 1982. -Το 1980.
-Για να δούμε, έχουν τη μαύρη Μπάρμπι; -Δεν την έχουν.
Εδώ γράφουν τα ορόσημα.
Ορόσημα, αλλά κουβέντα για τη μαύρη Μπάρμπι;
Ναι.
Λυπάμαι που η μαύρη Μπάρμπι δεν μπήκε στα ορόσημα.
-Δεν μπήκε. -Όχι.
Μπήκε η χειμερινή Μπάρμπι.
Ενώ γύριζα την ταινία,
σκεφτόμουν συχνά τη μικρή Λατζέρια,
ένα ντροπαλό, γλυκομίλητο μαύρο κορίτσι από το Τέξας.
Πώς θα επηρεαζόταν αν είχε δει ένα ντοκιμαντέρ σαν αυτό;
Αν το έβλεπε και ήθελε να συμμετάσχει, γιατί, όπως η θεία της,
ήθελε να κάνει δύσκολες ερωτήσεις
και να βάζει τις βάσεις για τις επόμενες γενιές.
Και, όπως η Σόντα, ένιωθε το βάρος του να είσαι η πρώτη, αλλά το έκανε.
Και, όπως η Μίστι, καταλάβαινε ότι ήταν όντως σαν διαμαρτυρία
όντας μαύρη να λες ότι είσαι μέρος μιας ιστορίας
που δεν σε περιλαμβάνει πάντα.
Όπως η Κίτι και η Στέισι, διέκρινε μια ανάγκη.
Την ανάγκη να πει την ιστορία της μαύρης Μπάρμπι.
Να τη βάλει στα ορόσημα,
γιατί η μαύρη Μπάρμπι είναι σημαντική
και η ιστορία της έχει σημασία.
Όπως βλέπετε,
αυτή η ταινία μού έδωσε περισσότερη έμπνευση καθώς τη γύριζα
και αναρωτιόμουν με ποιον τρόπο θα εμπνεύσει εσάς.
Τέτοιες ταινίες είναι πολύ σημαντικές για τη διατήρηση της παρακαταθήκης.
Είμαι βέβαιη ότι η μαύρη Μπάρμπι άνοιξε δρόμο.
Θέλω να μάθουν όλοι ότι η μαύρη Μπάρμπι αντανακλά αυτό που είμαι.
Όλη η προσωπικότητά μου διοχετεύτηκε σ' αυτήν τη συγκεκριμένη κούκλα.
Νιώθω ότι μπόρεσα να δώσω κάποιους είδους χαρά
σε κάθε κοριτσάκι που έπαιξε με τις κούκλες που σχεδίασα.
Θεωρώ ότι χρησιμοποίησα τη δημιουργικότητά μου,
που είναι θεόσταλτη,
με θετικό τρόπο.
Είμαι ευγνώμων για την ανάπτυξη και το μέλλον της Μπάρμπι.
Ξέρω, όμως, ότι κατευθύνεται προς αυτό το μέλλον
χάρη στη μαύρη Μπάρμπι.
Και πάλι, νιώθω πολύ περήφανη για τις μαύρες γυναίκες
που μίλησαν ανοιχτά για πράγματα σημαντικά για εμάς
σε χώρους όπου συχνά μας φιμώνουν.
Πρέπει να ήταν απίστευτα δύσκολο.
Νιώθω ενθουσιασμένη,
αλλά πρέπει να αποτίσω φόρο τιμής στις πρωτεργάτριες.
Είμαι ευγνώμων για την παρακαταθήκη που δημιουργήθηκε από αυτό.
Εντάξει, δεν απεχθάνομαι πια τις κούκλες.
Είμαι ευγνώμων που έμαθα την ιστορία τους γιατί μου άρεσε πολύ
που ανέδειξα πώς οι μαύρες γυναίκες ξεσηκώνονται και αλληλοϋποστηρίζονται.
Αυτές οι τρεις γυναίκες,
η Κίτι, η Στέισι και η θεία μου, η Μπιούλα Μέι Μίτσελ,
έγιναν ομάδα,
γιατί όταν δεν έβλεπαν αυτό που ήθελαν, το έφτιαχναν.
Αυτό κάνουμε εμείς.
Ήταν οι πρώτες, αλλά φρόντισαν να μην είναι οι τελευταίες
δίνοντας τη σκυτάλη τώρα σ' εμένα.
Όπως κι εκείνες, διέκρινα μια ανάγκη,
συγκέντρωσα μια καταπληκτική ομάδα
και έκανα επιτέλους τη μαύρη Μπάρμπι ηρωίδα της ιστορίας της.
Η Mattel ήθελε να πει τα εξής:
Από το 2016, η Μπάρμπι είναι η πιο συμπεριληπτική κούκλα.
Η Μπρούκλιν Μπάρμπι συμμετέχει σε εκπομπές.
Το πρόγραμμα FLIP προσφέρει πρακτική σε μαύρα άτομα.
Έχουν προσληφθεί τρία άτομα.
Η Mattel δημιουργεί ευκαιρίες για μαύρους σχεδιαστές.
Μπιλ και Κίτι συνεργάζονται για μια νέα κούκλα Μπάρμπι.
Χαίρομαι που ήρθα σε ένα στούντιο και είδα τέτοια διαφορετικότητα.
Πριν από πολλά χρόνια, όταν είχα πρωτομπεί στην πολιτική,
δεν έβλεπα τέτοια διαφορετικότητα.
Δεν έβλεπα μακιγιέρ που ήξεραν τι χρώμα να βάλουν στο πρόσωπό σου.
Δεν έβλεπα να είναι πίσω από τις κάμερες
ή να κάνουν συνεντεύξεις άτομα κάθε χρώματος.
Τα πράγματα έχουν αλλάξει στη βιομηχανία του θεάματος.
Χάρηκα που σας είδα. Μ' αρέσει αυτή η διαφορετικότητα.
Ευχαριστώ που με καλέσατε.
Θα θέλατε να γίνετε Μπάρμπι;
Νομίζω ότι υπήρχε αυτή η ιδέα κάποια στιγμή πριν από αρκετά χρόνια.
Πού είναι;
Η Κάρεν λέει "Ναι".
Ναι, θα το ήθελα πολύ.
Νομίζω ότι της αξίζει.
Νομίζω ότι θα έστελνε ένα διαφορετικό μήνυμα
στα νεαρά μαύρα κορίτσια μας,
γιατί ξέρουν μία πτυχή της
και το να τη δουν και ως Μπάρμπι
θα ήταν φανταστικό.
-Ποια είσαι; Σε τραβάει η κάμερα. -Δεν ήξερα ότι με τραβούσατε.
Με λένε Κάρεν Γουότερς, αυτή είναι η μητέρα μου.
-Και πρέπει να γίνει Μπάρμπι. -Ναι.
-Άκουσες, Mattel; -Άκουσες, Mattel;
Σε ζωντανή μετάδοση, η κόρη της.
Κάποια μέρα θα υπάρξει
μια πολύ ώριμη Μπάρμπι.
Υποτιτλισμός: Δέσποινα Πασσαλή
ΓΙΑ ΤΗ ΜΙΚΡΗ ΛΑΤΖΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ