Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Mijn moeder gelooft dat dromen de toekomst laten zien.
Je neutraliseert nachtmerries door ze aan water te vertellen.
Na mijn verlovingsceremonie droomde ik van Rawze-i-Sharif.
Mensen baden, het normale leven ging z'n gang.
Plotseling klonk de bliksem.
De bakkers droegen brood in doodskisten.
Opeens regende het stenen uit de hemel.
Toen ik ontwaakte, deelde ik mijn droom met de regen.
Kamelendrijver...
ga langzaam...
je draagt mijn ziel.
Ze greep mijn hart,
en nam het mee.
Bruidsschat is gebaseerd op hoeveel de man zich kan veroorloven.
Het bedrag is niet vastgesteld volgens de Sharia.
Na twee jaar verloofden we ons.
Na de ceremonie zat hij bij de mannen
en ik bij de vrouwen.
- Wil je en accepteer je haar? - Ik wil en accepteer haar.
- Wil en accepteer je haar? - Ik wil en accepteer haar.
14 AUGUSTUS 2021: VERLOVINGSCEREMONIE ZAHRA & OMID
LATER DIE AVOND.
Weg met de taliban.
Lang leve Afghanistan.
15 AUGUSTUS 2021: DE TALIBAN TREKKEN KABUL BINNEN.
Allahoe akbar.
- Film dat. - Dat doe ik.
Er zijn honderden islamtische strijdkrachten.
We zijn omsingeld.
We zijn maar met 12 vrouwen.
Maar we verzetten ons.
Ik zei dat ik film. Niet bellen.
Er is geen elektriciteit, toch?
ZAHRA TANDARTS
De generator is stuk.
Tot nu toe laten de taliban artsen met rust.
Ze hebben wel bevolen dat ik mijn naam van het bord moet verwijderen.
Ik hoop dat ik mijn praktijk niet hoef te sluiten.
Waar is mijn mondkapje?
DR. ZAHRA MOHAMMADI (TANDHEELKUNDIG LABORATORIUM)
Drink een paar dagen water op kamertemperatuur.
En kom dan terug.
Jameel, kijk in de camera.
We zijn hier sinds gisteren zes uur...
Ik wil m'n gezicht zien.
TARANOM ACTIVIST
We wachten sinds gisteren zes uur bij het vliegveld.
We hebben veel poorten geprobeerd, maar komen er niet door.
Moge God ons bijstaan.
We zijn met 30 tot 40 mensen.
De helft is afgedropen.
De andere helft houdt zich sterk.
Moge God ons bijstaan.
Doe voorzichtig, jullie.
Dit zal jullie wel bijblijven.
Jullie zijn nog maar kinderen.
RAHELA ACTIVIST
Rahela, Zohra, Farzana, Mina en ik.
En deze kant, de mannen. Sami...
Kijk naar mij, lieve Jameel.
We wachten nog steeds.
We hebben elke poort geprobeerd, maar het is niet gelukt.
Dit is poort 1, daar is het erg druk.
Helaas gebruiken ze daar traangas.
Er is zo veel chaos, voortdurend explosies...
Gegroet, noodlijdende en ontheemde stad.
Kabul.
SHARIFA VOORMALIG AMBTENAAR
Vorige maand is de Afghaanse vlag van mijn kantoor verwijderd.
Ik werd gedwongen thuis te blijven.
Onze demonstratie werd afgebroken...
door medewerkers van 't ministerie van Deugdzaamheid.
Terwijl drie taliban me heel hard sloegen...
kwamen de overige meisjes erbij.
Ik schreeuwde tegen de taliban.
We werden allemaal in verschillende taxi's gezet.
TANDARTS MD STOMATOLOOG
Het bord is binnen.
ZAHRA MOHAMMADI STOMATOLOOG
Zorg dat het op straat te zien is.
Ik doe wat je vraagt.
Zorg dat de las stevig genoeg is...
zodat hij niet beschadigt door wind en regen.
Ik ga me voorbereiden.
Wat heb je nog meer nodig?
Geen zorgen, ik ben zo terug.
Kom zo snel mogelijk terug.
Werk, brood, scholing.
De taliban hebben bevolen dat de vrouwen thuis moeten blijven.
Ze hebben gewaarschuwd dat we worden gearresteerd als we protesteren.
Maar we zullen niet zwijgen.
We verheffen onze stem voor de vrouwen die al gevangen zitten.
Wat moet ik opschrijven?
Mijn hand doet pijn, ik kan niet schrijven.
Laat de protesterende meisje vrij.
Wacht, het excuus is...
We schrijven 'Stop de arrestaties'.
Procederen is het recht van elke burger.
DR. ZAHRA MOHAMMADI VORMT UW GLIMLACH
Als ik met Omid naar een luxe restaurant ga en dat is leeg...
doet hij of we in Londen zijn.
Als we buiten komen, zijn we weer in Afghanistan.
Het enige waar ik blij van word is dat ik m'n moeder leer lezen...
en mijn broer help met zijn studie.
- Heb je het opgeschreven? - Ja.
In 2019 publiceerde de Washington Post...
enkele geheime documenten over de Amerikaanse aanwezigheid in Afghanistan...
wat bekend werd als de Afghanistan Papers.
Begrijp je het?
De niet transparante sfeer in Afghanistan...
bood Amerikaanse bedrijven de beste gelegenheid...
om een groot deel van Amerikaanse fondsen over te nemen.
Fox News noemt het onverhoopte winst.
- Wat is dit woord? - Er staat dat het internet...
Het internet wordt verkocht in duizenden winkels in het VK.
Ik denk dat er staat dat niets sneller groeit dan internet?
Hier moet geen witruimte zijn. Begin opnieuw.
Zorg dat je voorzichtig bent op straat.
De taliban arresteren meisjes.
Alles is mislukt.
We klopten overal aan, maar alle deuren bleven gesloten.
Ze accepteerden onze documenten niet.
We moeten blijven. We moeten strijden. We hebben geen andere optie.
Scholing, werk, vrijheid.
Sla me niet, alsjeblieft...
Bij de demonstratie vandaag protesteerden vrouwen...
VROUWEN UITSLUITEN = MENSEN UITSLUITEN
...tegen sluiting van scholen...
en dat leerkrachten niet meer mogen werken.
Helaas werd het protest met geweld verstoord.
Maar de vrouwen blijven bij elkaar.
Weg met de terroristen.
Momenteel moeten meisjes die naar school gingen thuisblijven.
Hun droom was arts worden, technicus, leerkracht.
Of hun vaderland dienen.
Het is tragisch dat onze meisjes thuis zitten.
Ze hadden dromen.
WE HEBBEN RECHT OP SCHOLING EN WERK.
Werk, brood, scholing.
Weg met armoede en ellende.
Wij eisen vrije scholing.
Alsjeblieft, ik ben journalist. Een journalist.
Er zijn zo veel oneerlijke beperkingen...
ze laten ons niet echt demonstreren.
Sinds het begin van onze missie...
gebruiken ze zwepen en stokken...
om ons te stoppen.
Je ziet dat verschillende journalisten werden geslagen.
Meisjes, deze kant op.
Stap in de auto. Stap in.
Hij heeft het tegen jou, stap in de auto.
Dat doe ik niet.
Zorg dat ze in de auto stapt.
- Naar 't politiebureau. - Waar?
Prima, en dan?
- Kom je vrouwen terroriseren? - Houd je mond.
Vind je jezelf stoer?
Houd je mond. Ik maak je af, hier en nu.
Maak me maar af, hier en nu.
Hij zal me niks aandoen.
Dat doe je niet.
Waarom heb je de universiteit gesloten?
Mond houden of ik maak je af.
Prima. Universiteiten en scholen zijn dicht...
dan kun je me net zo goed afmaken.
Rustig.
Rustig, dit is in opdracht van de politiechef.
Voel je je machtig door arrestaties?
Je wil niets liever dan ons in je macht hebben.
De arrestatie van vrouwelijke demonstranten...
in de afgelopen weken...
Gisteren trok een groep meisjes door de straten van Kabul.
Ze droegen borden met de eis op werk...
en financiële onafhankelijkheid voor vrouwen.
Men maakt zich grote zorgen over de toestand...
van de gearresteerde vrouwen.
Ik ben trots op de meisjes die meedoen aan demonstraties.
Maar ik kan niet meedoen, mijn moeder staat dat niet toe.
Bijna klaar.
Waar zijn mijn schoenen?
Ik had ze aan, hier zijn ze.
Het is vandaag warmer.
Maak foto's van mij, van hoe ik me thuis verveel.
Op het dak om me heen kijken...
is niet bepaald een droom die uitkomt.
Ik ben moe van alles.
Ik mis alles wat ik had.
Ik mis de uitstapjes die we maakten.
We hebben geen recht om te werken.
We hebben geen recht om te studeren.
Alles is me afgepakt.
Van mijn seksegenoten...
van mijn medestrijders, van mijn medereizigers.
Nu kan ik alleen naar boven naar het dak en naar beneden naar mijn huis.
"Verdoem een slecht humeur en een slecht jaar en eenzaamheid.
En de lente is een marteling, waar ben je zonder mij?"
Maak je een foto?
Ik kon niet blijven, om vele redenen.
Helaas moet ik naar Pakistan gaan.
Vanaf het moment dat ik aankom, zal ik mijn leven filmen.
Elke seconde.
Moge de geschiedenis tonen dat ooit, lang geleden...
wreedheden tegen de vrouwen in Afghanistan waren toegestaan.
Voor de Verenigde Naties.
Voor alle organisaties voor mensenrechten. Voor de hele wereld.
Voor landen die wreedheden afkeuren...
en om democratie roepen.
Afghaanse vrouwen zijn slachtoffer van wereldwijd beleid.
Ik heb geen keus, ik vlucht.
Hallo en...
Hier zie je vlaktes, woestijn en riet.
Dit is het huidige safehouse, ons woongedeelte.
In dit gebouw wonen we.
Er zijn 10 tot 12 kamers...
en in elke kamer verblijven ongeveer 3, 4, 5 of 10 personen.
Deze kant stond vol riet...
en er zaten ongelofelijk veel slangen en jakhalzen.
Om 10 uur 's avonds beginnen die te huilen.
De afgelopen twee dagen is dit...
in brand gestoken om het in te perken.
Hier zie je dat ze het riet verbranden...
zodat de dieren verdwijnen.
We hebben geen wasmachine, onze kleren zijn nog vies.
We hebben geen ketel om water te koken.
We hebben geen televisie.
Er was er één, maar die ging stuk en is weggegooid.
We hebben geen arts.
Ik klaag al sinds vanochtend...
maar niemand helpt ons.
Ik heb erge kiespijn, ik heb heel veel pijn.
- Hallo, hoe gaat het? - Goed, dank je.
Alles is zo duur geworden... en de inkomens zijn laag.
Je hebt gelijk.
Sommigen zeggen dat er oorlog komt...
anderen zeggen een nieuwe regering.
Iedereen voorspelt iets anders.
- Er komt geen eind aan. - Er komt geen eind aan...
er komt geen eind aan voor de Hazara's.
Muziek in de auto is illegaal.
Een vrouw mag niet alleen met een taxi gaan.
Mijn moeder maakt zich altijd zorgen om mij.
Maar ik wil bezig zijn...
gezien worden.
Dus ik ging voedsel verdelen...
samen met mijn vrienden.
Mevrouw, ze hebben u nog niet geroepen, u moet wachten.
Zoekt u me als ze me oproepen?
Ja, ik zoek u als ze u oproepen.
Wie is er nog meer?
Soroya.
Ga naar achteren, ze roepen je naam om.
Waarom ga je het land uit?
We lopen wel gevaar, maar doe je mondkapje af.
Waarom ga je weg?
Ik ben bang dat ze ooit ontdekken...
dat ik aan jullie kant sta.
Daar ben ik bang voor.
Scholing is ons recht.
Jullie hebben vreselijke dingen gebracht, geen vrede.
We willen niks met jullie te maken hebben.
AFGHANISTAN VRIJ
Demonstranten protesteerden bij het ministerie van Financiën...
maar de journalisten die de demonstratie versloegen...
kregen te maken met de wreedheid van het Islamitisch Emiraat.
We eisen, zoals altijd, gerechtigheid.
We willen dat de meisjesscholen weer opengaan...
en het ministerie voor Vrouwenzaken weer open gaat.
Vandaag hebben we een ander doel.
Aandacht voor onze vreselijke economische omstandigheden.
- Mevrouw Mohammadi? - Ja, mijn lief.
Welk eten kookt u het best?
Ik heb het zo druk dat ik geen tijd heb om te koken.
Ik bedoel, welk eten maak je het liefst?
Ik wil niet opscheppen, maar ik kan alles maken.
Niet iedereen is zo dapper...
om zijn of haar leven op het spel te zetten tegen terrorisme.
Je strijdt door, ondanks dat je wordt bedreigd?
Ja, ik word bedreigd.
De dag dat we gerechtigheid eisten, gaven we ons leven op.
We offerden ons leven op voor dit land en de bevolking.
Hoewel ik geen toestemming had van mijn familie...
streed ik zonder angst tegen het nieuwe regime.
Ik eiste rechten die Afghaanse vrouwen niet eens eisen...
van hun eigen vader of broers.
De Afghaanse vrouw wordt om te beginnen thuis onderdrukt...
door haar vader, broer en echtgenoot.
Dit zijn de straten van Pakistan.
En dit zijn Jogi's.
Dit is het afscheidsfeest voor Rahela en Maryam.
Ze gaan naar Spanje...
samen met Sahar en Baktash.
Ze hebben iedereen uitgenodigd...
voor hun afscheidsfeest.
Meisjes, geen lawaai in onze kliniek.
We hebben beperkingen opgelegd gekregen.
Wat is er aan de hand? Wat is dat voor lawaai?
Willen jullie dat ze ons ontdekken?
Hoeveel betaal je?
Waar kan ik zitten? Ik kan er niet meer bij.
Twee aan twee.
Is dat jouw camera?
Ze maken een documentaire. Voor mevrouw Sahra Mani.
Prima.
Geen zorgen.
We zijn hier samen met verschillende actiegroepen.
We kennen elkaar van demonstraties tegen het nieuwe regime...
nadat de taliban aan de macht waren gekomen.
Daarvoor kenden we elkaar niet.
We strijden samen voor onze rechten.
Een vrouw die onze naam vele jaren gebruikte
verliet het land met haar hele familie...
en lobbyt voor officiële erkenning van de taliban.
Waarom moeten de taliban worden erkend?
Ze zeggen dat de taliban de waarheid zijn in Afghanistan...
een waarheid die je moet tolereren.
Onze organisatie zou chaotisch zijn, maar 't tegendeel is waar.
Die is heel divers. We hebben dichters en schrijvers.
We geven iedereen de gelegenheid om een mening te geven over slogans...
de tijd en plaats van protesten.
We dragen kleurrijke kleding, doen parfum op en dragen hoge hakken.
We kunnen vrij ademen en ons vermaken in het park.
Dames, mag ik?
WAHIDA SCHRIJVER
Ik sprak een vrouw...
die zei dat we onze eigen geschiedenis moeten schrijven.
Ze raakte me enorm.
Ik wil een bibliotheek bouwen...
om vrouwen aan te moedigen om schrijver te worden...
en hun eigen verhaal te schrijven.
We krijgen niet genoeg erkenning wereldwijd.
Als eerste moet iedereen nu accepteren...
dat vrouwen de pagina's van deze revolutie zullen omslaan.
Ten tweede is deze revolutie een burgerrevolutie.
Waarom? Omdat andere revoluties die uitgingen van macht...
wapens, geweld, opruiing en moorden niet slaagden.
We willen de weg effenen voor een burgerrevolutie.
Een revolutie van ideeën, met de eenheid van jullie jeugd...
en met acceptatie van elkaar.
- Hoi, hoe gaat het? - Welkom.
Alles goed?
Ik ben zo blij dat je er bent.
Ik ook.
Hoe gaat het, gaat het goed? Blijf zitten.
Hoe gaat het? Heb je de muziek bij je?
Die heb ik gedownload, maar ben ik vergeten mee te nemen.
In de beperkte samenleving van Afghanistan...
zijn vrouwen altijd het slachtoffer.
Het nieuwe regime probeerde Sharifa's trouwvergunning in te trekken...
omdat ze een baan had.
Ze vroegen waarom ze werkte.
Gaven ze een reden waarom zij niet zou moeten werken?
Gaven ze een reden?
Vrouwen moeten werken en studeren.
Het is niet goed dat ze alleen gesluierd door het leven gaan, thuiszitten.
Alles is nu omgekeerd.
Haar man zei dat hij niet zou scheiden.
Dat ze thuis zou zitten...
tot haar haar zo wit was als haar gebit.
Sommige vrouwen wachten een eeuwigheid...
op mannen die hen verlaten.
In Afghanistan zijn vrouwen slaven.
De wasmachine is stuk omdat die te veel is gebruikt.
De vuile was stapelt zich al twee maanden op.
Vroeger waste ik m'n kleding en hing die te drogen.
Hier zit een wilde hond...
die ons wil opvreten als ze hem loslaten.
Het duurt nog zeker een maand...
voor we aan de beurt zijn.
Het weer is verschrikkelijk, dus kunnen we niet buiten een handwas doen.
Het is te koud.
"Laatst maakte iemand een Facebook-account aan onder mijn naam.
Op het nepaccount verscheen laster over mij...
en mijn persoonlijke foto's...
die zijn gemaakt op onze bijeenkomsten.
Ik voelde me een paar dagen ontmoedigd.
Ik was stil, niet actief in de groep.
De meisjes probeerden te ontdekken wie achter het account zat en het te hacken.
Het is ze gelukt, maar de oplichter had een ander account aangemaakt...
en gebruikte foto's die ik nam met Franse journalisten.
Ze bedreigden me.
Nu maak ik me zorgen over wat er kan gebeuren.
Die serie nepaccounts...
probeerde een vals beeld van mij te schetsen.
Ik ben al mijn zusters dankbaar...
die me bijstonden en meeleefden."
KHATOOL VOORMALIGE LEERKRACHT
Ik wil nooit meer van je gescheiden zijn.
Ik heb een talib in huis.
Ik zei al dat er een talib in mijn huis woont.
Ik kan laten zien...
hoe erg ik door hem ben geslagen.
De vrouwen in de gevangenis zijn niet zo erg geslagen als ik.
Ik ben ook maar een mens, hoeveel kan ik nog aan?
Overdag strijden, 's avonds slaag krijgen.
Ik schreeuw om vrijheid voor alle vrouwen...
terwijl ik zelf word gemarteld.
Ze lieten m'n foto in de winkel zien en zeiden...
"We zoeken deze vrouw."
Rustig maar, het komt goed. Je bent een strijder.
Wij zijn de nieuwe presidenten.
Ik heb strijdende vriendinnen.
Voor mij komt God eerst en dan jullie.
Dag, doe voorzichtig.
Brood...
Vrijheid...
Is goed zo, laat verder maar.
BROOD, WERK, VRIJHEID
Tientallen vrouwen demonstreerden...
tegen de economische instorting en daaropvolgende armoede.
Ze willen dat het Islamitisch Emiraat iets doet...
aan hun werk in politieke overheden...
en toegang tot economische activiteiten...
en verdere educatie van vrouwen.
De demonstratie vandaag toont onze machteloosheid.
Vrouwen mogen niet werken...
en een inkomen verdienen...
Heb je de tafel gedekt? Heb je het linnen gebruikt?
Heb je je handen gewassen?
De situatie is zo ernstig dat ik met de meisjes mee moet doen.
Ik sluip weg, tegen de wens van m'n ouders.
We gaan spullen kopen voor Yalda-nacht.
We hebben geld opgehaald.
Zo'n honderd dollar, dat is 20 afghani.
- Wat wil je kopen? - 4 kilo granaatappels.
We zijn met 35 mensen, dus hebben we hier 5 kilo van.
Verdorie, ze hebben geen noten.
Wat wil je kopen? Hier hebben ze niet veel keuze.
We hadden allemaal plannen voor Yalda-nacht.
We waren heel respectvol in Yalda-nacht.
Maar nu zijn we vluchtelingen, verspreid over de wereld.
GELUKKIGE YALDA-NACHT.
We laten ze nooit gaan, zij die de islamitische hidjab beledigen.
VROUWEN HEBBEN HET RECHT OP STEMMEN EN SCHOLING.
Toen de taliban de deur openbraken...
brak het meisje het glas op haar balkon...
en sprong ervanaf.
Help.
De taliban zijn in mijn huis en mijn zussen zijn thuis.
TAMANA ACTIVIST
We willen de deur niet open doen.
Als je wilt praten, kom dan morgen terug.
Jullie mogen vanavond niet bij de meisjes.
We doen de deur niet open.
Help.
We vergeven niemand die...
de hidjab beledigt. Nooit.
Voor ons zijn het prostituees.
Ik wed dat ze Tamana filmen...
en haar dwingen om te zeggen dat het een misverstand was.
Heb je pijnstillers voor me?
#SOLIDAIR MET VROUWEN IN AFGHANISTAN.
Ik ben blij dat ik eindelijk kan meedoen...
om te spreken namens de vrouwen.
Kun je deze zinnen opschrijven?
Ik schrijf: "Solidair met vrouwen."
Hou je hand zo.
Solidair met vrouwen in Afghanistan.
Zeg het nog één keer, tegelijk.
Solidair met vrouwen in Afghanistan.
#SOLIDAIR MET VROUWEN IN AFGHANISTAN
Schrijf ik "waar is" of "waar zijn"?
WAAR ZIJN TAMANA EN HAAR ZUSSEN?
Ieder van ons staat voor ons allemaal.
Bevrijd de gevangenen, bestrijd onwetendheid.
Waar zijn Tamana en haar zus Parvana?
Doe je mondkapje af, we nemen nu een foto.
Is dit een foto?
We maken een foto.
WEES NIET DOM, LAAT GEVANGEN VROUWEN VRIJ
Eindelijk zijn wij aan de beurt.
Ik kom al dagenlang kijken, het is nooit het goede moment.
Nu is het mijn beurt om mijn was te doen.
Ik heb m'n kleding gewassen en uitgespoeld...
omdat het buiten zo koud is.
Het regent ook nog.
Ik breng dit naar mijn kamer.
Zarifa Salangy kwam terug naar Afghanistan.
Toen ik zei dat sommige vrouwen de taliban steunen...
geloofde je me niet.
Kom je weer naar ons huis?
Vandaag ga ik naar mijn eigen huis.
Waar is mijn jas?
Blijf in ons huis, buiten is het gevaarlijk.
Sinds de taliban vrouwelijke activisten zoeken...
slaap ik één nacht thuis en de volgende nacht bij jou.
En daarna bij Leila.
Dag, lieverd.
Dag, lieve Shahrzad.
Doe de deur op slot. Doe voor niemand open.
Als iemand naar je tante Zahra Mohammadi vraagt...
zeg dan dat je haar niet kent.
Als iemand op school naar haar vraagt, zeg je niets.
Ik heb geen nieuwe kleding gekocht.
Ik heb m'n kleren uit Kabul meegebracht.
Als ik ooit arrogant word, herinner ik mezelf hieraan.
De tijd dat ik slechts 20 afghani had.
Die vergeet ik nooit.
Ik heb ook 5 dollar die ik bewaard heb, voor geluk.
Ik ben 5 maanden geleden in Pakistan aangekomen.
Mijn familie is in Kabul achtergebleven.
Veel pijn die ik voel...
komt doordat ik mijn leven moest achterlaten.
De pijn van vluchteling zijn. Of een gevangene.
Dakloosheid, armoede.
Het gedoe met de meisjes, mijn vriendinnen.
De pijn dat je je vaderland kwijt bent.
De pijn dat je familie in handen is...
van de meest verdorven mensen ter wereld.
Het is te veel.
WE WILLEN VRIJHEID VAN MENINGSUITING
WE WILLEN VROUWENRECHTEN
WE EISEN KINDERRECHTEN EN GELIJKE RECHTEN VOOR VROUWEN
Hoeveel leuzen zijn dat?
Twaalf.
Vandaag demonstreren we achter het ministerie van Vrouwenzaken.
Gisterenavond belden de taliban mij.
Ze vroegen mijn naam en of ik de demonstratie wilde afblazen.
Ik zei dat ik niet verantwoordelijk was voor elke samenscholing.
Ze zeiden dat ik verantwoordelijk was voor terroristische aanslagen...
en dat ik de demonstratie moest afblazen.
Ik ben niet verantwoordelijk.
Eén zei: "Ik kom morgen om 1 uur langs."
Ik vroeg of hij me bedreigde. Of hij me zou doden.
Hij zei: "Dat merk je wel."
Ze zeiden dat ze belden omdat ik berucht ben.
Ik film dit, want als er iets met me gebeurt...
is het emiraat verantwoordelijk.
We zijn een ontwikkelde generatie, daarom zijn ze bang voor ons.
HET GEWETEN ZWIJGT HOORT NIETS
We strijden voor de pen. We strijden tegen onwetendheid.
We zijn in 20 jaar veranderd.
We zijn geschoolde vrouwen en zwijgen niet.
De volgende Afghaanse president zal een vrouw zijn.
Vandaag onderdrukken ze ons.
Ze zijn bang voor ons, zelfs nu we niets hebben.
We willen vrijheid, we willen banen, we willen vrijheid, we willen brood.
Werk, brood, vrijheid.
Werk, brood, scholing.
MEESTER JALALS STEM RESONEERT BIJ DE MENSEN
We komen demonstreren.
Natuurlijk zijn de taliban hier, gewapend.
Ze omsingelen ons, ze houden onze demonstratie tegen.
Het is erg. Commando's zijn aanwezig.
Ze houden ons tegen.
Ze schieten met traangas, ze verblinden ons.
Zahra?
Gisteren was het chaotisch in Kabul.
Dokter Zahra Mohammadi werd gearresteerd.
Nog zeven meisjes werden gearresteerd...
naast de twaalf die drie dagen geleden zijn gearresteerd.
Drie dagen geleden probeerden 40 meisjes naar 'n safehouse in de buurt te vluchten.
Sommigen zijn ontsnapt, maar de taliban heeft er 12 vastgezet.
Moge God hen bijstaan, die beesten zijn niet te vertrouwen.
Je weet nooit wat ze een jong meisje aandoen.
Moge God de meisjes bijstaan.
Moge God hen bijstaan.
Overal wolken, mist en regen.
Een paar kinderen zijn vandaag vertrokken.
Marjam, Sahar, Baktash, Razma en Rahela.
Mijn hart is voor de zoveelste keer gebroken.
Sinds Kabul is gevallen, voelen we de ellende elke dag.
Ik walg van deze kamer.
Nooit gedacht dat ik ze zo erg zou missen.
Ze hebben mijn mensen vernederd, één voor één.
Ze vermoordden ons op het moment dat ze onze middelen afnamen.
Plotseling gingen onze dromen in rook op.
Elke seconde voelen we de pijn...
van het vertrek uit ons vaderland.
We zijn nergens thuis, we kunnen niets wensen.
Het heeft geen nut om iets te kopen...
omdat we niet weten hoeveel we kunnen meenemen.
We hebben niets. Het is te zwaar.
Ik had een paar vrienden. Die zijn vanavond vertrokken.
Als de taliban mijn huis doorzoeken als ik er ben...
dat kan ik me niet voorstellen.
Daarom wil ik niet meer thuis zijn...
voor het geval dat ze langskomen.
Ik ben bang.
Een paar dagen geleden is een meisje vermoord in de steeg.
Dat klopt, toch?
Is dat niet eng?
Ik wilde het land verlaten om te studeren.
De ICCR-beurs.
Wanneer was dat?
Veel mensen in Afghanistan krijgen 'n paspoort om in 't buitenland te reizen...
maar ik om in het buitenland te studeren.
Wanneer was dit?
Eind 2020.
Degene die mijn paspoort regelde...
waarschuwde me zo'n foto niet te gebruiken.
Ze zei dat als de taliban terugkwamen, ik problemen zou krijgen.
Ik kan m'n familie niet vertellen dat ik meedoe met de demonstraties.
Mijn moeder zal me eruit gooien...
en waar kan ik in deze omstandigheden terecht?
Tegenwoordig mogen vrouwen zonder begeleiding niet naar buiten.
Afghaanse vrouwen het zwijgen opleggen is onmenselijk.
We laten ons niet intimideren om te zwijgen.
Ze kunnen onze stemmen niet overstemmen.
We ondersteunen elke stem die zich laat horen, waar dan ook in Afghanistan.
Vrijheid voor Zahra Mohammadi.
Ze sloten alle lagere scholen voor meisjes, en iedereen zweeg.
Toen de universiteiten sloten, zweeg iedereen.
Alle scholing voor meisjes is verboden.
De enige optie is zelfmoord.
Weg met de taliban.
Jullie zijn monsters.
Scholing is ons recht...
we stoppen niet.
VRIJHEID IS EEN VROUWENRECHT
Sharifa, vooruit. Dat is genoeg.
Sharifa, vooruit.
Ik hou van je, lieve zus.
Ben je erg geslagen?
God zij geprezen, je bent thuis.
Godzijdank.
Ik moet even zitten.
Ik zag Tamana, ze was helemaal rood.
- Heb je haar zelf gezien? - Ze hebben Tamana geslagen.
Toen Tamana me omhelsde, keek ik haar aan en zei...
"Waar ken ik je van?" Toen pas zag ik dat zij het was.
Ik zag Parvana. Morsal is samen met mij vrijgelaten.
Godzijdank.
Waarom houden ze Tamana en Parvana nog vast?
Ze zijn zo vreselijk geslagen.
- Hebben ze jou erg geslagen? - Niemand heeft me geslagen.
Die meisjes uit Panjshir.
Misschien omdat ze uit Panjshir komen.
We willen dat de taliban ons land verlaten.
Ik wou dat dit een nachtmerrie was.
Dat we op een dag ontwaken en onze eigen vlag zien...
en onze eigen politie rondloopt.
Lang leve Afghanistan.
Tamana en Parvana vrij.
Werk, brood, scholing.
We willen de taliban dood.
We willen dat scholen weer open gaan voor meisjes en vrouwen.
Werk, brood, scholing.
De meisjes zeggen niet "we willen geen hidjab", we willen de hidjab.
Maar de hidjab is geen chador...
de hidjab laat je handen en voeten vrij.
Is dit waarom Tamana en Parvana Ariana zijn gearresteerd?
Genoeg, we zijn het zat.
Taliban, schenders van mensenrechten.
Gerechtigheid. We zijn jullie misdaden zat.
Wees niet bang, we zijn samen.
De verkeerde ader.
Hij zit er niet in.
Genoeg, dat is genoeg. Het doet pijn.
ZAHRA'S VADER
Omdat jij bent gearresteerd, kan ik me nergens vertonen.
Ik weet dat er veel actieve vrouwen zijn.
Velen hebben hard gestreden en zijn daarvoor gevangen gezet.
Dat accepteer ik niet in mijn familie.
Opa praat veel, Ik krijg er hoofdpijn van.
Mijn vader zei dat zijn dochter dan wel een heldin mag zijn...
voor anderen en zichzelf...
maar dat ik mijzelf en mijn familie te schande heb gemaakt.
Mijn hoofdpijn is heel erg. Dat is genoeg. Genoeg.
Waarom praat hij zo veel?
Zahra, ga achter de deur staan zodat Omid je niet ziet.
Bedankt voor je steun.
Ik zal altijd aan je zijde zijn. Daar kun je op rekenen.
VROUWENHAAT IS EEN PROGRAMMA HIDJAB IS EEN EXCUUS
Scholing, werk en vrijheid zijn onze rechten.
Vrouwen vormen de helft van de maatschappij.
Nee, schrijf het zo... Vrouwen zijn de helft van de maatschappij.
Werk, scholing en keuze van hoofdbedekking zijn onze rechten.
Onze basisrechten.
Het handschrift is prima.
Klopt, ik kom nu.
Goed, dank je.
Marzya belde me, ik ga zo. Goed, mama?
Doe wat je moet doen. Je luistert niet naar me.
- Dat is mijn taak niet. - Bidt u niet voor mij?
Ik bid dat je rustiger aan doet, maar het kan je niet schelen wat ik zeg.
Ik lig er wakker van.
Ik maak me veel zorgen om jou...
ook als ik m'n ogen eventjes sluit.
Ik doe voorzichtig.
Ik draag een mondkapje en een lange jurk.
Wat kan ik nog meer doen? Nou?
Ik weet het niet.
Doe wat je wilt.
Gerechtigheid.
We hebben genoeg van beperkingen.
We verenigen onze stemmen.
Waar is Alia?
Waarom hebben jullie Zeynab gedood?
Gerechtigheid.
We zijn gevangenschap beu.
Mensen beschilderen de muur omdat ze zich vervelen.
Dit is mijn tekening.
Taranom Jee.
Op een dag had ik weinig te doen, dus ben ik hier gaan tekenen.
Ik heb traditionele teksten opgeschreven.
"Ik houd van je vanwege alle mensen die ik niet heb gezien."
"Ik heb je mijn ziekte gegeven en gezondheid van je geleend."
Chahar shanabe suri, laatste woensdag van 't jaar.
Elk jaar maken we een vuur en springen daar overheen.
Laten alle problemen van het jaar los.
Voor een gelukkig, gezond nieuw jaar.
We bidden voor een vrij, beter Afghanistan in het nieuwe jaar.
Red ons land uit de klauwen van onze vijanden...
zodat we vredig kunnen leven onder de Afghaanse vlag.
BROOD, BAAN, SCHOLING. LAAT DE MEISJES VRIJ.
GEEF GERECHTIGHEID, VRIJHEID.
Godzijdank, je bent vrij.
Laten we naar buiten gaan, lieve Zahra. Laten we gaan wandelen, wat plezier maken.
Vind je niet? Je hebt frisse lucht nodig.
Waarom ben je zo zwaar opgemaakt?
We hebben haar gedwongen make-up op te doen.
Vandaag is de tweede dag dat ik vrij ben.
Ik voel me iets beter.
Ik ben hier met Vahida, Morsal en mijn moeder.
Shokufa, deze tanden moeten eruit...
maar het abces zit in de bovenkaak.
De taliban zijn vastbesloten om via hun spionnen...
verdeeldheid te zaaien onder de meisjes.
Ze verspreiden hypocrisie.
Ze arresteren meisjes in safehouses en dwingen bekentenissen af.
Sommige meisjes in activistische groepen...
werkten in het geheim voor de taliban.
Dat maakte me enorm boos...
dit was zo ontmoedigend...
dat ik de organisatie verliet.
Ik ben zo moe.
Ik weet dat ik Kabul moet verlaten.
Maar dat wordt heel moeilijk voor me.
Weg uit Kabul, weg bij Omid is misschien te moeilijk.
Ik wil een fluwelen winterjurk.
- Welke leeftijd? - Voor vier verschillende leeftijden.
Twaalf, acht, vijf en drie jaar oud.
Ik zoek iets chiquers.
Trek ook je kleren aan.
Houd de kleren als aandenken.
Dit is de laatste keer dat ik naar je huis kom.
Opruimen, graag.
- Van wie zijn deze sokken? - Die zijn van mij.
Ik ga ergens onderduiken.
Niemand weet waar, zelfs mijn vader niet.
Alleen Omid.
Neem dit koekje mee.
Dat is van jou.
Lieverd, geef me een knuffel.
Mijn lieve Omid.
Kun je er een hart onder tekenen?
LIEVE OMID, VAARWEL TOT WE ELKAAR WEER ZIEN.
Huil niet. Alsjeblieft, huil niet.
Nu ik niet in een kantoor kan werken...
moet ik iets bedenken om thuis actief te zijn.
Het is saai, maar het is beter dan niets doen.
Zo kom ik de tijd door.
Zohra had een interview.
Misschien vertrekt ze eerder dan wij, of samen met ons, we weten het niet.
We hielden een afscheidsfeest.
Goede reis.
Sterke vrouwen zijn altijd eenzame vrouwen.
Onthoud: vrouwen alleen worden sterk.
Ik hou heel veel van je.
Ik hou van je.
Dag...
Ze zijn weg.
Ze heeft de woestijn overleefd, we gaan terug naar Zabira.
Alle spullen moeten schoon zijn voor je ze gebruikt.
Stel je voor dat je ze in je eigen mond gebruikt.
Houd je aan de beginselen van de kliniek.
Anders heeft de kliniek geen patiënt meer.
Hartverscheurend dat ik mijn kliniek moet achterlaten.
Het is nog moeilijker om m'n vriendinnen achter te laten.
Mijn lieve maatjes, die ik tijdens mijn strijd ontmoette.
Het is heel moeilijk om afscheid te nemen van mijn medestrijdsters.
Ik kom uit een conservatieve familie.
Ik studeerde hard, werd arts...
en kon ondanks alles mijn werk voortzetten.
Ik kan de gedachte niet verdragen...
dat de taliban alles tot de grond toe zullen afbreken.
Alles waarvoor ik heb gewerkt.
Gisteren vertelde een functionaris van het safehouse ons...
dat we er niet meer kunnen blijven.
We moesten vertrekken.
We zitten in een vreselijke situatie.
We hebben geen geld. Ik wou dat we geld hadden.
De visa van onze familie in Kabul zijn nog niet klaar.
Het wordt steeds moeilijker.
Elk visum kost 450 dollar...
en onze afspraak is voor de vijfde keer afgezegd.
Tot overmaat van ramp...
is deze auto een wrak dat steeds afslaat.
We voelen onze armoede.
We kunnen op niemand steunen.
We hebben niemand die kan helpen, behalve God.
Dat is de kern van onze ellende en ontheemding.
We zijn zelfs moe van het huilen.
Ik heb geen tranen meer over.
Sinds gisteren zwerven we als zwerfhonden over straat.
Echt waar.
BEVEILIGINGSBEELDEN KLINIEK
Kijk dan. Ik ben bang dat het een ontvoering is.
Een van hen had een wapen.
Omid, kijk die auto eens. Getinte ramen.
Ik zag Zahra in deze auto stappen.
- Is dat je vrouw? - Ja.
Spoel iets terug. Ik wil nog één keer kijken.
Hij vroeg waar dr. Zahra was en vertrok.
- Is hij teruggekomen? - Ja.
Weet je zeker dat de tijdstempel in de video klopt?
Autoruiten zijn geblindeerd.
Je ziet er haast niks door.
Speel af.
Maanden geleden...
verdween dokter Zahra Mohammadi uit haar praktijk.
Niemand weet waar ze is.
Een jaar geleden werden de scholen en universiteiten gesloten.
Sindsdien zitten alle Afghaanse vrouwen thuis.
Het is 3 uur in de ochtend.
Soms word ik 's nachts wakker en zijn een glas water...
een pen en een boek de metgezellen in mijn eenzame momenten.
De taliban maken nog steeds de dienst uit.
De situatie is ernstig. Kabul is geheel verwoest.
Ik mis alles.
Ik mis de dagen dat meisjes kleurrijke kleding droegen...
en niet zwart.
LAAT GELOVIGEN HUN VERTROUWEN IN ALLAH STELLEN.
Mijn misdaad is dat ik om gerechtigheid smeekte.
Ik moet hier onderduiken omdat ik vrijheid eiste.
Ik eiste vrijheid voor vrouwen...
en voor mijn vaderland.
Ik ben gescheiden van mijn familie.
Maar dit poesje is altijd bij me.
Activistische vrouwen leven verborgen in dergelijke huizen.
Let op, dit is heel nuttig...
voor het toelatingsexamen van de universiteit.
Bijvoorbeeld, ik zeg een zin over Afghanistan.
Ik denk aan Afghanistan.
Ik zeg: "Ik denk aan Afghanistan."
Sinds 15 augustus 2021 demonstreerden duizenden vrouwen in Kabul...
en eisten brood, werk en vrijheid.
Honderden werden gearresteerd, gemarteld of gedood.
Velen worden nog vermist.
Zahra, Sharifa en Taranom bouwen nu een nieuw leven op in het buitenland.
Vertaling: H de Lege