Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ku Ziemi leci fragment Słońca.
Za 30 lat ją minie,
albo dojdzie do zderzenia.
Pogódź się z tym.
Właśnie dziś, zgodnie z dorocznym cyklem,
ponownie ukaże się na niebie odłamek słońca,
widoczny dla nas tylko przez dwa dni w roku.
Według specjalistów,
obiekt będzie można obserwować do jutra do godziny 19:00.
To niezwykłe zjawisko kosmiczne
wywołuje na świecie skrajnie odmienne reakcje.
Niektórzy ludzie odrzucają tragiczne hipotezy
i postrzegają sytuację
jako dowód złożoności funkcjonowania wszechświata.
Inni mają przekonania diametralnie różnie.
Wczoraj wieczorem w stanie Nevada rozpoczęły się wielkie uroczystości.
Ponad trzy miliony ludzi...
- Tato? - ...zjechało z całego świata,
by oddać cześć odłamkowi słonecznemu...
Odsuń się, Vincek.
...poinformował organizator festiwalu Sun Splinter Joydays, Jerry Shlaub.
Dochodzi do regularnych starć pomiędzy uczestnikami imprezy
a mieszkańcami pobliskich miast,
którzy nie identyfikują się z pozytywnym przesłaniem Shlauba
i wyrażają przekonanie, że festiwal powoduje degrengoladę młodzieży.
Siły policyjne
czuwają nad zapewnieniem pokojowego przebiegu wydarzenia.
Zrobimy coś razem, tato?
Nie będziemy nic robić.
Kurde, czemu wstajesz? Dopiero usiadłem!
Nie chcę nic robić.
Zostaw mnie!
Nic nie kapujesz!
Kiedyś i ty zrozumiesz.
W tym roku w sierpniu było w Czechach prawie 37 stopni,
co trwało przez jakiś tydzień.
To niecodzienne
i rzadko się zdarza w Środkowej Europie.
Dziwnie się poczułam.
Ten temat zajmuje mnie od lat,
ale teraz po raz pierwszy
mam poczucie, że coś się kończy,
że zachodzi dramatyczna zmiana,
Nikt nie wie, jak to naprawdę jest, gdy się umiera,
ale nasza podróż pewnego dnia dobiegnie końca...
Co jest?
Siedzimy w domku u Nicola. Wpadasz?
Koleś...
Nie wiem.
Przyjedź. Jest fajnie.
Nie mam forsy.
Nie pierdol! Rusz dupę!
W sumie mogę.
Przyjadę.
Drogę znasz.
Jasne.
Dobra.
Widzimy się wieczorem.
- Siema. - Cześć.
Trudno coś przewidzieć.
Pogoda ma ekstremalne odchyły.
Zupełnie nie wiem, jak będzie się żyło w przyszłości.
BRUTALNY UPAŁ
Przepraszam?
Nie ma pan wody?
Niestety nie.
Mam pani przynieść?
Nie trzeba.
Widzi pan tę suszę?
Gorąca woda zamarza szybciej niż zimna.
Wasza zabiegana cywilizacja zginie prędzej niż dawniejsze.
To także pani cywilizacja.
Nie.
Pasiecie się jak świnie i czekacie, aż was zmiecie.
Wszyscy znikniecie.
- Proszę dać mi spokój. - Wszyscy...
Wszyscy znikniecie. Wszyscy...
- Wysiadam tu. - Wszyscy...
Do widzenia.
Dzień dobry.
Nie mieliśmy się tu zatrzymać? O co chodzi?
- Wielki z ciebie chłopak. - Dzięki.
Wie pan coś?
Pewno maszynista przysnął.
Jak to?
Tak to. Zatrzymamy się w Pardubicach.
Szanowni pasażerowie,
maszynista pociągu numer RX18 serdecznie przeprasza za pomyłkę,
na skutek której pociąg nie zatrzymał się na stacji Šlomberk.
Przygotowujemy transport zastępczy.
Dziękujemy za zrozumienie.
Jestem na dworcu autobusowym.
Powinienem niedługo dojechać.
Muszę kończyć.
Już się cieszę.
Cześć.
Jak leci?
Dobrze. W porządku.
To masz fart.
Nie bój się. Nie gryzę.
Co tu robisz?
Czekam na autobus.
Dokąd jedziesz?
Do kumpli, na domek.
Co to za tytoń?
Japoński. Matka przywiozła z Tokio.
Jaki jest?
Posmakował mi. Potem sam kupiłem.
A później znowu, szybko mi schodzi.
Lubię popalić.
Chcesz zamoczyć?
Proszę?
Pewnie masz wielkiego.
Nie wiem.
Nie wiesz?
Nie.
Nie?
Może zobaczymy?
Nie wiem...
Nic nie wiesz?
Dasz buzi?
Wolę nie.
Pocałuj mnie.
Nie mam ochoty.
Całuj!
Proszę, nie!
Do widzenia.
Niech się pani nie gniewa.
Panie!
Fuck!
Dzień dobry.
Można kawę z mlekiem?
Dzięki.
- Proszę, panowie. - Dziękujemy.
Przepraszam?
Coś jeszcze?
Nie, ale padł mi telefon.
Która godzina?
Bardzo dziękuję.
Komórka się ładuje?
Chyba. Mam nadzieję.
Ładne kolczyki.
Dzięki.
Kawa w porządku?
Tak, bardzo smaczna.
Wiesz, stawiam tę budkę...
Dupkę?
Budkę.
Dupkę!
Budkę.
No.
Moją Zuzkę
strasznie to kręci.
Jak to?
Kiedy biorę się do pracy, ma z tego frajdę.
Rajcuje ją to?
Czyli...?
- Gratuluję, chłopie! - Dzięki.
Jest super.
Nie wiem, na czym to polega.
Chyba praca z drewnem jest dla niej...
taka męska.
Widzi w tobie prawdziwego faceta.
Czuje zapach twoich spoconych jaj.
Nie?
Ale co zrobisz,
jak już postawisz budkę?
Zrób głośniej, Marta!
Witam państwa z Pardubic.
Temperatura wynosi dziś 39 stopni Celsjusza.
W całym kraju panuje rekordowy upał,
co podsunęło nam pomysł na eksperymenty.
Zapraszamy na reportaż.
Gorąco!
Siedzę w aucie już od 10 minut.
Okna zamknięte, klimatyzacja nie działa.
Temperatura sięga 44 stopni.
W odróżnieniu od czekoladowego Rin Tin Tina
rozpływam się.
Upał staje się nieznośny. Siedzę w aucie już od 20 minut.
Strasznie się pocę, mam sucho w ustach i nie mogę oddychać.
Pora wysiąść.
Obeschłem nieco, odświeżyłem się i zapraszam na eksperyment numer dwa.
Na rozpalonej masce auta usmażę zaraz jajo sadzone.
Najpierw kilka kropel oleju rzepakowego...
Marta? Zapłacę za te dwa.
Jak smakują jaja sadzone na karoserii?
- Idiota! - Fantazja!
No...
I widzisz.
Kawał roboty!
Z szufladką.
Masz pszczoły?
Nie.
Dobra, będę szedł.
No?
Drugi autobus też mi uciekł. Nadal tu tkwię.
- Same komplikacje. - Zadzwoń, jak dojedziesz.
Jasne.
Słuchaj...
Co u ciebie?
Odzywaj się. Muszę kończyć.
Dobra, widzimy się.
Nie wierz młodym chłopcom Chociaż serce pyka
Wyjedzą czereśnie Z twego kołaczyka
Krzywdy ci nie zrobią Póki na gałęziach
Kiedy z drzewa zejdą Zaraz zrobią rejwach
Gdy chłopiec na ciebie Spojrzy pożądliwie
Czereśniową krasą Zaraz się okryjesz
Kiedy się popatrzy Uśmiechnie spod wąsa...
Co, kurwa?!
W ryj, durniu?
To co? Jedziemy do garażu?
Możemy.
Myślisz, że jeszcze siedzą?
Jak zawsze.
Tylko siedzą i czekają.
Pan K. też?
Na pewno. To nocny marek.
Chętnie zobaczę pana K.
Jirka...
Pójdę z nim pogadać.
Eli, co ci jest?
Co się dzieje?
Co jest?
Nawaliłaś się?
Nie.
Prawie odleciałam.
Czekaliśmy wiosny Zamiast tego przyszedł mróz
Tak straszliwej zimy Nikt nie zaznał nigdy tu
W gęstniejącym mroku Stale sypał śnieg
Zamieć się srożyła Chłodny wicher siekł...
Pan zatrzyma!
- Proszę się zatrzymać! - Dobra.
Może pan stanąć?
Eli, co robisz?
Wsiadaj z powrotem!
Może pan chwilę zaczekać?
Pewnie.
Chodź!
Zaczekaj na mnie!
Stój!
Wracaj!
Może pan nam pomóc?
Wsadźcie go do auta.
Usiądź z nim.
Właź!
Eli, siadaj z tyłu.
Rusz się!
- Możemy jechać dalej? - Jasne.
Eli, jedziemy do szpitala!
- Nie... - Zwariowałaś?
Odbiło ci?!
Nie pojedziemy tam w tym stanie.
- Właśnie, że tak! - Sama nie wiem.
Posłuchaj mnie, Petra!
Niech pan jedzie.
Co my z nim zrobimy?
Spróbujemy go trochę przesunąć?
Co robisz?
Czeszę się.
Skąd wiedziałaś, że leży w tym parku?
Zobaczyłam go przez okno.
Co robisz?
Odpierdziela ci?
Mogłabyś się położyć.
Ciekawe, kto mu to zrobił.
Pan K. jest online.
Miło was widzieć.
Witamy, panie K.
Wszystko dobrze?
Bożeż ty mój! Jezu Chryste!
Co za ciałko!
Halo, panie K.
Czuje pan, jaki upał?
Brutalny.
Lubicie lato?
Aha.
Jest super.
Eli...
Nie zdjęłabyś sukienki?
A zasłużył pan?
Obróć się.
Elinka...
Panie Boże...
Wyłączył się.
Coś się stało.
Pan K. się wyłączył.
Nie rozumiem.
Chodź spać.
Co?
Kładź się.
What the fuck?
Dzień dobry.
Sprzedaje pani bilety na autobus?
Z rzadka, ale masz szczęście.
Za ile do Krasnego?
Za 75.
A dokąd dojadę za 53?
Do Mladoňovic.
Za 31 koron.
Może coś w pół drogi, bliżej 50?
Šlomberk.
Šlomberk?
Chwilę! Stój pan!
O co chodzi?
Nie pojedzie pan.
Nie mam czasu. Niech pan mnie wpuści.
Powtarzam, że pana nie zabiorę.
Powie mi pan chociaż, dlaczego?
- W tym stanie pana nie wezmę. - Sądzi pan, że to moja wina?
- A widziałeś się w lustrze? - Czy ja sam się tak urządziłem?
Nieważne. Nie pojedziesz.
Co on panu zrobił?
Proszę się nie wtrącać. Nie jedziesz, i już.
A właśnie, że się wtrącę! Miał wypadek i musi wrócić do domu.
Jezus Maria, pani popatrzy!
Wypadek czy nie, ale mam świeżo wyprane siedzenia!
Dogadajcie się wreszcie, bo my też chcemy do domu!
Tracisz czas.
Proszę o spokój. Za chwilę ruszamy.
Zabieraj się stąd!
O, nie! Pojedziesz z nami.
Co pani chce ugrać?
Nic. A pan w co tu pogrywa?
W nic! Ale tutaj decyduję ja!
Zabieraj się!
Bądź pan człowiekiem i wpuść chłopaka!
Dziękuję.
Człowiekiem?
Właśnie! Bo jak pan go nie wpuści,
zadzwonię do pańskiego szefostwa
- i załatwię panu zwolnienie! - Czyżby?
Słowo panu daję!
Syndrom, finalizacja, 2006...
Dziwka...
Życie to dziwka Dziwka, co przebiera
Żyć to tu i teraz Inaczej się nie da
Prawda klarowna Los za to pokrętny
Smog dookoła To dymią nasze skręty
Podnosi dłoń Różdżkę czarodziejską
Już kroi tort Z mistrzowską dokładnością
Połowa dla mnie Pół dla mojego cienia
Pogrywaj fair, tu ściemy nie ma Jesteś sam!
Im więcej lat Tym więcej wiem
Wstyd Że tak mnie ciągnie do gier
Hazard, szaleństwo Skłonność do nałogów, ech
Twoja naiwność Do tego mój gniew
Graj! Karty już rozdane
Zobacz Jacy wszyscy są załgani
Wierzysz, czekasz I wciąż nic nie masz
- Ciśniesz gaz do dechy... - Nie mogę tego słuchać!
Jestem martwym królem Twojego sumienia...
Zamkniesz się czy nie?!
Życie to dziwka...
Mówię ci, bądź cicho!
...Słyszę jej płacz
Gówno z tego będzie miała i tak!
Dość tego!
Jestem sam Ty też jesteś sama
Destrukcja Jak pod promieniami gamma
Wyciągam spluwę Już gra skończona
Tragedia I jeszcze boli głowa
Nie chcę żyć I umierać nie chcę
Nie chcę nic Byle jakoś przetrwać
- Jeszcze raz zaciągnąć się... - Stul pysk!
...Bo życie to dziwka jest!
Gnojek.
Na następnym wysiadasz.
Halo?
Można?
Na Boga!
Co ci zrobili?
- Mogę kupić piwo? - Gówniarze!
To nic.
Chciałbym kupić piwo.
Nic mi nie jest.
Nie trzeba. Zresztą nie mam pieniędzy.
Nie chcę koszulki.
Może być? Ładna, biała.
Nie stać mnie na nią, proszę pani.
Bierz.
- Dziękuję. - Jindrich?
Mam na imię Vincent.
Czemu mnie tu zostawiłeś?
Nie wiem.
- Co? - Nie wiem.
- Dlaczego mnie zostawiłeś? - Nie wiem, o czym pani mówi.
Przytul.
Czemu mnie zostawiłeś?
Co?!
Cholera!
W porządku?
Bardzo przepraszam.
- Już dobrze? - Tak.
Bardzo dziękuję.
Idziemy.
Cześć.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Nie potrzebujesz pomocy?
Miło, że pani pyta, ale wszystko w porządku.
- Mam na imię Vincent. - Miło mi.
A to Zdenka.
Córeczko, to jest Vincent.
- Przepraszam za kłopot. - A daj spokój!
Dokąd pani jedzie?
Prosto przed siebie.
Słuchaj...
Umiesz prowadzić?
Tak.
A miałbyś ochotę?
Mogę kierować,
ale piję piwo i nie widzę na jedno oko.
Rzeczywiście.
- Przepraszam. - W porządku.
Myślisz...
że to bardzo przeszkadza?
Koleś...
Co się stało?
Pożyczysz komórkę?
Tak.
Dzięki.
Stek.
Dziękuję.
I dwie kawy.
Dzięki.
- Nic więcej dla pana? - Dziękuję.
Pierdolony!
Pomóc ci?
Nie.
Oprócz pesymistycznych hipotez
pojawia się także nadzieja na korzystne zmiany.
Przeprowadzono międzynarodowe badania
nakierowane na gatunki zwierząt o silnym instynkcie terytorialnym.
Od pojawienia się odłamka Słońca w zeszłym roku
naukowcy obserwują nietypowe altruistyczne zachowania
u zwierząt znanych dotąd z okrutnych i agresywnych zachowań.
Cokolwiek to może oznaczać, jasnym jest,
iż przez świat przyrody przetacza się fala dobra.
Niech będzie to dla wszystkich ludzi źródłem nadziei, wzorcem
i inspiracją w naszym dążeniu do lepszego życia na Ziemi.
WYSTĄPILI
SCENARIUSZ I REŻYSERIA
ZDJĘCIA
MUZYKA
BRUTALNY UPAŁ
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Tomasz Tworkowski