Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Umferð á norðurleið er stöðvuð á þjóðveginum við Helsingjaeyri
og nokkrir neyðarbílar eru á leiðinni...
Vinsamlegast hleypið þeim fram hjá.
Orsök slyssins eru óljós að svo stöddu.
Það gæti tekið 30 mínútur í viðbót áður en umferð fer af stað aftur.
Hið minnsta verk hans mikið er
Um mátt hans allt ber vottinn
Þótt kóngar fylgdust allir að
Með auð og veldi háu
Í huga Elisabeth var kærleikurinn ekki aðeins hugtak.
Það var leið til að lifa, leið til að starfa sem prestur.
Leið til að vera móðir og maki.
Þið voruð henni allt.
Má ég bera hana?
Er eitthvað um að vera á eftir? Kaffi kannski?
Nei.
- Sæl, Regitze. - Sæll, Heine.
Gott að við getum gert þetta saman.
- Já. - Já...
Prestssetrin eru embættisbústaðir og nýi presturinn er óþreyjufullur.
Ég hef hringt í Jan nokkrum sinnum en hann er ekki enn farinn að pakka
eða að taka þetta alvarlega.
Prestssetur er embættisbústaður.
- Já. - Nýi presturinn þarf að flytja inn.
Jan.
Við skiljum sorg þína og áfall.
En lífið heldur áfram og hefur upp á margt að bjóða.
Ég er með bók handa þér: Tekist á við sorgina.
- Jan. - Pabbi.
Þvílík vitleysa.
Bölvaður drullusokkur!
Pabbi?
Komdu fram, pabbi. Heine er farinn. Pabbi?
Frábært.
- Ég skal laga kaffi. - Við þurfum að opna eitt saman.
"Hörpuleikur minn varð að sorgarljóði,
flautuleikurinn harmakvein."
Við verðum að opna þetta. Fyrst hún er ekki hér lengur.
Svo var mér sagt.
Kæru þið...
Kæru, kæru þið tvö...
Ég stend fyrir framan Gullna hliðið.
Ég ligg nú reyndar í rúminu en þið vitið hvað ég á við.
Mér finnst ég örugg. Ég hef trúna.
Sorg mín og áhyggjur beinast aðeins að ykkur tveim.
Þegar maður er fjölskylda,
einkum lítil fjölskylda sem okkar,
þarf að leggja sig fram um að vera til staðar fyrir hvert annað.
Sama hver ágreiningurinn eða ósættið er.
Regitze, Jan er faðir þinn.
Það stoðar ekkert að vera fúl út í hann.
Þú átt ekki annan föður.
Og Jan, þú átt ekki aðra dóttur.
Svo taktu þig taki, þótt þú verðir að kyngja stoltinu.
Stundum þarf að fara langt til að hittast á miðri leið.
Regitze, við faðir þinn töluðum um að ganga Jakobsveginn.
Frá Astorga til dómkirkjunnar í Compostela.
Mig hefur dreymt um þetta allt mitt líf.
Nú verður ekkert af því.
Því er mín hinsta ósk...
að þið tvö gangið saman Jakobsveginn.
Það mun gera ykkur gott.
Farið vel með ykkur og hvort annað.
- Jakobsveginn? - Einmitt.
Já, Jakobsveginn.
- Tvö hundruð og sextíu kílómetra. - Ég skil.
Tekur 11 daga.
Ellefu daga?
Ég veit ekki. Kannski er til styttri leið
sem við gætum gengið á einni helgi.
Saknarðu hennar ekkert?
Sakna ég hennar? Ja...
Hún er mamma mín. Auðvitað sakna ég hennar.
Þá ættirðu kannski að íhuga að virða hennar hinstu ósk.
Svo hvað ætlið þið að gera?
Ég er ekki viss. Þú veist hvernig þetta er á milli okkar.
Þið gætuð rætt málin ef þið færuð í gönguna.
Já.
- Hvar er hún grafin? - Í duftgarðinum.
Halló! Ekki henda blómunum ykkar hérna.
Mamma mín var jarðsett hérna.
Ekki þarna. Þetta er bara grasflöt.
Duftgarðurinn er hér fyrir neðan, í birkilundinum.
Allt í lagi.
Gjörðu svo vel.
Þetta verður langt ferðalag með honum.
Og hvað með aðstæður þínar?
Talaðir þú við Hollendinginn?
Heldurðu að þetta verði of hlýtt?
Ég skil að þetta gæti virst flókið.
- Já. - En talaðir þú við hann?
Nei, ég hef ekki komist í það.
Þetta er pabbi aftur.
Nú er það eitthvað um stein í bakpokanum.
Hvað þá?
Hann sendi mér aldrei skilaboð en drekkir mér nú í þeim.
Nú er það eitthvað um stein...
Það myndi gleðja móður þína að sjá okkur núna.
Algjörlega.
Það er ljúffengur matur þarna...
Ég hlakka til að smakka smá Caldeirada.
Við erum nú ekki að fara í gönguna til að éta og drekka.
- Hvað er þetta? - Göngupassinn.
Ég heiti Joaquin. En þú?
- Ég heiti Jan. - Velkominn, Jan.
- Fyrsta gangan? - Já.
- Dásamlegt. Buen Camino. - Takk fyrir.
- Gjörðu svo vel. - Hæ.
Ég er Joaquin. Hvað heitir þú?
- Regitze. - Gaman að kynnast þér.
Er þetta fyrsta gangan?
Já. Móðir mín var að deyja úr krabbameini...
- Þetta var hennar hinsta ósk. - Frábært.
Buen Camino.
- Svona. - Fyrsta skrefið.
Það sögðum við mamma þín þegar við byrjuðum á einhverju nýju.
"Fyrsta skrefið."
Það hef ég aldrei heyrt.
Við sögðum það nú samt.
Gott og vel.
Ljómandi.
- Fyrsta skrefið. - Fyrsta skrefið.
DAGUR 1
260 KM EFTIR
Google segir að við séum komin of langt.
Fyrsta kortið var teiknað á leirtöflu um 4000 fyrir Krist.
- Ég held við spjörum okkur. - Við þurfum að fara til baka hér.
- Og síðan beygjum við til hægri. - Við höfum gengið of langt.
Við þurfum að fara til baka og beygja til hægri.
Buen Camino!
Sumt fólk tekur leigubíl út úr bænum.
Við gætum gert það líka.
Pílagrímar hafa gengið hér um allt frá miðöldum.
Þetta er 1200 ára gömul hefð.
Alveg hreint töfrandi.
Þú tókst ekki mikið með þér.
Við erum á Spáni. Það er sólríkt og hlýtt.
Tvö hundruð og sextíu kílómetrar í þessum strigaskóm?
Ég held þú hafir ekki skilið um hvað þessi ganga snýst.
Jakobsvegurinn leiðir göngumanninn í alla visku. Skítt með skóna.
Ímyndaðu þér ef móðir þín væri hér.
Hún myndi syngja: "Upp, skapað allt... "
Hún var með svo fallega rödd.
Þú myndir örugglega segja henni að þegja.
Því segir þú það?
Vegna þess að...
Þú gerðir það alltaf þegar hún söng.
Nei, það gerði ég ekki. Við sungum oft saman.
- Buen Camino. - Buen Camino.
- Sæl.
Þetta er allt í lagi, pabbi. Við munum þetta bara ekki eins.
Þið sunguð örugglega þegar þið voruð bara tvö ein.
Hvað veit ég um það?
- Buen Camino. - Buen Camino.
Ja...
Það eru enn 16 kílómetrar eftir.
Þarftu að hvíla þig?
Nei, hættu nú.
Við þurfum að sprengja þær.
- Gerði Jakobsvegurinn þetta? - Já. Stórar.
Ég held að þú sért ekki í réttu skónum fyrir gönguna.
- Nú, er það? - Já, og ég held að þú þurfir...
- að stinga gat á þessar. - Ég var að segja það.
Já.
- Ég er með þetta. - Ég get gert þetta sjálfur.
Nei! Þetta er fínt hjá henni.
- Ég náði þessu. - Fínt að þú náðir öllu.
- Gott og vel. - Flott.
Betra?
- Þakka þér fyrir. - Ég er Mirna. Ég er frá Króatíu.
Þetta er Jan. Og ég er Regitze. Frá Danmörku.
- Buen Camino. Sjáumst! - Buen Camino.
- Fallegt af henni. - Mikið afskaplega var hún pirrandi.
- Ertu að verða búinn? - Já.
- Drífðu þig nú. - Sæl.
- Sæll. - Noregur.
- Danmörk. - Ég er frá Osló.
Ég er frá Kaupmannahöfn. Hæ.
- Ertu ein á Jakobsveginum? - Ég geng með pabba mínum.
Ég ætlaði að ganga með kærustunni en við hættum saman.
Ókei. Ég skil.
- Það gekk ekki upp. Einmitt. - Nei.
Svona er þetta.
Við töluðum um að kaupa hús, rafmagnsbíl og allt heila klabbið.
Vorum að spá í að eignast börn.
Það er ekkert annað.
Já.
Hún varð ástfangin af einkaþjálfaranum sínum.
Andskotinn. Ég skil.
Brasilíska þjálfaranum sínum. Húðflúraður frá toppi til táar.
- Fyrirgefðu. - Ekkert mál.
Ég er bara...
Það eru húðflúrin, vöðvarnir, að hann sé brasilískur...
- Það er heilmikið að kyngja. - Já.
Það er nóg...
Það er örugglega gott að hugsa um eitthvað annað. Bara...
- Þið eruð með sama hárlit. - Þvílík tilviljun.
- Komdu með klósettpappír. - Já. Afsakaðu.
- Hæ, Kaupmannahöfn. - Hæ, Osló.
Ég skrái okkur inn.
- Halló aftur. - Nei, hæ!
Ég var að hugsa um föður þinn og fæturna.
- Virkilega? En gaman. - Færðu honum þessa.
Ég er kona með stóra fætur. Það er hægt að stilla þá.
- Nei, við getum ekki tekið þá. - Jú, endilega.
- Ég er með gönguskóna. - Er það?
- Allt í góðu lagi. - Kærar þakkir.
- Já. - Takk fyrir.
- Bless. - Takk fyrir.
Já, bless.
- Það var laust. - Frábært.
Sjáðu. Mirna gaf þér sandalana sína.
Fullkomið.
Mamma þín hataði menn í sokkum og sandölum.
Já, en hún er ekki hér...
Taktu þá bara.
Jæja þá.
"Takk, Mirna og Regitze." "Það var ekkert."
- Sæl. - Sæll.
Við tölum auðvitað eitthvað saman...
En talið þið um alvöru mál...
Ég er virkilega að reyna. Það er bara svo...
Ég veit ekki hvort ég vilji segja að ég sé að verða mamma.
Ég myndi líka eiga erfitt með það ef ég væri í þínum sporum.
Brjóstin mín eru svo aum.
Það er svo vont. Var það líka þannig hjá þér fyrst?
Viltu hætta að...
Mads, viltu taka hann... Nei! Bíddu aðeins.
Ég er að verða vitlaus hérna. Mads, viltu...
Ég hringi til baka. Heyrðu!
Þetta er mjög gott.
Sjávarréttirnir hérna eru alveg frábærir. Finnst þér ekki?
Hvað fékkst þú að borða sem barn?
Því spyrðu?
Ég veit ekki... Ég...
Ég man það bara ekki. Ég man lítið eftir ömmu.
Það er lítið af skelfisk í þessari súpu.
Ég man samt eftir afa.
Lykt af pípu og djúpri röddu sem hræddi mig alltaf.
Var hann málglaður?
- Afi? - Já.
Var gott samband á milli ykkar?
Ég held að hrokafullur asni myndi lýsa honum best.
- En fyrir utan það? - Ég vil ekki tala um það.
Daginn, Kaupmannahöfn.
Góðan dag, Osló.
Tuttugu kílómetra ganga og svo smá jóga?
Dýnurnar eru of harðar fyrir bakið.
Já.
Haltu typpinu í buxunum á pílagrímsleiðinni.
- Ha? - Þú ert að góna á dóttur mína.
Hún ákvað að gera þetta fyrir framan mig. Ég var hér.
Fólk er að leita að þekkingu og visku hérna.
Hvað ertu að gera? Hann er ekkert að skipta sér af mér.
Þú ert að sperra þig og stunda austurlensk trúarbrögð
þar sem kristnir pílagrímar hafa áður gengið.
Slappaðu af. Ég er bara að teygja á.
Jóga er ekki trúarbrögð.
Þið eruð á góðum hraða í dag.
- Ó, já. - Það veitir kannski á gott.
Sandalarnir eru fullkomnir. Kærar þakkir.
Er það ekki, pabbi?
- Takk. - Viljið þið ganga með mér?
- Það væri... - Ómögulega, takk.
Einhvern annan dag þá. Buen Camino.
Takk fyrir.
Af hverju viltu ekki ganga saman?
Ég er hér til að heiðra hinstu ósk móður þinnar.
Ekki til að nudda öxlum við einhvern ástsjúkan Stórfót
sem lítur á þetta sem skemmtiferð.
DAGUR 4
145 KM EFTIR
Cruz de Ferro. Járnkrossinn. Hæsti punktur leiðarinnar.
Þetta er mjög mikilvægur staður. Þú getur tekið steininn upp núna.
Steininn?
Ég sendi þér skilaboð um að koma með stein.
Ég... Ég hélt að þú værir að grínast.
- Brandari? - En...
Ég náði því ekki.
Steinninn táknar byrðina sem þú vilt losa þig við.
Svo þegar þú skilur steininn eftir, segir þú skilið við sorgina.
Virkar sennilega bara ef þú ert trúaður.
Það er engin tilviljun að þú sért hér án steins.
- Ha? - Þú óttast stórar tilfinningar.
Ég skildi ekki textaskilaboðin.
"Vötnin undir himninum safnist saman í einn stað
og þurrlendið komi í ljós.
Og Guð sá að það var gott."
Úr sköpunarsögunni. Þetta sagði móðir þín þegar hún sá
fallegt útsýni eins og þetta. Dal sem þennan.
Veistu hver eftirlætissagan mín í Biblíunni var?
Þessi um það... þegar Jesús fæddist.
- Jólaguðspjallið? - Já.
Mamma og pabbi heima og margir gestir í heimsókn.
Mér fannst það hljóma mjög vel.
Dálítið smáborgaraleg túlkun á Nýja testamentinu.
Kannski. Það kann að vera.
Ég öfundaði Jesú.
Ímyndaðu þér að búa í hlöðu með báðum foreldrum þínum og dýrum.
Þú hefðir ekki þolað við í tvær mínútur í svona hlöðu.
- Vamos! - Slappaðu af!
Hunskastu burt! Burt! Núna!
- Hvað ertu að gera? - Vamos!
- Hvað ertu eiginlega að gera? - Hann er með kláðamaur og flær.
Hvað ef ég myndi kasta steinum í þig?
Hvað?
Þú getur ekki kastað neinu í neinn.
- Jú, víst. - Þú óttast hvers kyns ágreining.
Hvað ertu að segja? Ég óttast ekki...
Þú þolir ekki mótvind. Þú ferð frekar aðra leið.
Hvað áttu við með því?
- Ha? - Þú gefst alltaf upp á miðri leið.
Dýralæknanámið, tennisinn, kokkurinn og hvað eina.
Ég réð ekki við dýralæknaskólann. Ég er lesblind. Gleymdirðu því?
Já, eða kannski ertu bara ekkert sérstaklega þrautseig.
Eins og matreiðslufyrirtækið og fína veisluþjónustan sem þú stofnaðir.
Manstu eftir kórónuveirunni?
Það er ekki mér að kenna að öllu var skyndilega aflýst.
Þegar lífið er erfitt og óréttlátt hefur þú tvo möguleika.
- Þú getur annaðhvort hlaupið... - Hættu þessu!
- Eða staðið keik. - Hættu þessu. Þetta er vont! Hættu.
- Það má ekkert vera vont. - Hættu. Þú ert svo pirrandi.
Viltu hlaupa eða standa keik...
- Hættu þessu! - Ég tala um það sem máli skiptir.
- Ha? Stóru hlutina. - Þú ert svo...
Sælir!
- Sæl. - Hæ!
Buen Camino.
Komdu. Höldum áfram.
- Hæ! - Hæ.
- Hvernig gengur? - Mjög illa!
Ég vil fara heim. Ég ætla ekki að klára þetta.
- Svo hvað ætlarðu... - Hvað?
Halló? Hvað ertu að segja?
- Hvað sagðirðu? - Farðu fyrst að dómkirkjunni.
Og kveiktu á kerti.
- Já. - Já.
DAGUR 6
118 KM EFTIR
- Viltu mjólk? - Já, en ég vil ferska mjólk.
Leche fresco eða eitthvað álíka.
Auðvitað er hún fersk. Volg mjólk.
Nei. Ferska...
Þessi mjólk endist að eilífu. Ég vil ferska... beint úr...
- Ferska. - Þetta er kaffi. Slappaðu af.
Því er þessi drykkur svona vondur í upprunalandi sínu?
- Caliente. Heitt. - Jæja þá.
Takk fyrir.
Mjólk með langt geymsluþol. Hún hefur eftirbragð.
Heyrðu nú, mamma þín gerði hræðilega vont kaffi. Alveg svakalega vont.
Notaði volgt vatn og of fáar baunir. En ég kvartaði ekki. Nú?
Því þetta snýst aldrei um kaffið heldur þann sem þú drekkur það með.
Ég var svo heppinn að drekka það með henni.
Getum við sleppt því að tala um mömmu í hálftíma?
Bara hálftíma.
Hvað með þig og ástina?
Er enn enginn í lífi þínu?
Það er fullt af fólki í lífi mínu.
Ég á mjög nána vinkonu sem heitir Lisa.
En þú hefur engan sem elskar þig og engan til að elska?
Ástin krefst hugrekkis, Regitze. Það er allt og sumt.
Þú þarft bara að þora að vera viðkvæm og varnarlaus.
- Skortir þig hugrekki? - Ég vil ekki ræða þetta.
Ég vil ekki ræða ástarlíf mitt við föður minn. Það er...
Ég hef vini mína til þess.
Og vinir eru líka ást.
Þú ert ekkert sérlega fær í að deila því sem er þér innanbrjósts.
Þetta er stundum dálítið eins og fyrirlestur.
Já.
Við þurfum ekki að ræða þetta.
Pabbi?
Hæ.
- Hvað ertu að gera? - Hvað gerir hann?
- Pabbi? - Hvað er hann að gera?
Heyrðu mig.
- Hvað ertu að gera, pabbi? - Er hann sykursjúkur?
- Hvað er þetta? - Er hann sykursjúkur?
- Ertu með sykursýki? - Pabbi? Horfðu á mig.
- Nei! - Vaknaðu!
- Hvað ertu að gera? - Hann er með blóðsykurfall.
- Ofbeldi er aldrei lausnin. - Pabbi!
Hvert ertu að fara? Hlustaðu á mig.
Heyrðu mig nú. Hann er augljóslega með sykursýki.
- Þú hlýtur að vita það sem dóttir. - Ertu með kex eða djús?
- Hann þarf sykur strax. - Hann er ekki sykursjúkur.
- Hann... - Ég sæki meiri djús.
Hann þarf sykur. Núna! Annars endar þetta illa.
- Hinkraðu. - Leyfðu okkur að sjá um þetta.
- Ég er að koma. - Við sjáum um þetta. Vertu róleg.
- Það er mikilvægt að hann fái sykur. - Já.
- Og súkkulaði eða eitthvað. - Pabbi?
- Haltu þessu þarna. - Drekktu.
Það má ekki bara æða af stað án þess að vera með eitthvað.
Farðu með hann í skuggann.
Er allt í lagi?
Ertu með sykursýki, pabbi? Ha?
Já.
En þér fannst ég ekki þurfa að vita það? Ha?
- Það þarf nú ekkert að auglýsa það. - Nei...
Sykursýki gamalmennis. Ekki beint heillandi.
En við verðum að passa að þú borðir og drekkir.
- Og að þú takir insúlínið þitt. - Já, en...
- Þetta er ekkert grín. - Þetta er tegund tvö...
Ég hef ekki þurft insúlín hingað til.
Ég er fullorðinn. Ég get séð um mitt eigið kex og djús.
Augljóslega ekki. Svíarnir gerðu það!
Maður segir fjölskyldu sinni frá svona hlutum.
Rétt eins og ég hefði viljað vita þegar mamma veiktist fyrst.
- Við vildum ekki valda þér áhyggjum. - Þriðja stigs beinkrabbamein!
Meira en næg ástæða til að valda mér áhyggjum.
Já.
Það er erfitt að segja suma hluti.
Hæ.
Klaustur San Julián de Samos. Brann árið 1558
en var endurreist.
Staður sem hefur geysimikla táknræna merkingu á göngunni.
- Þú þarft að borða og drekka. - Það er gotneskur, barokk...
og endurreisnarstíll í arkitektúrnum.
Sykursýkin? Þú þarft að borða og drekka eitthvað.
Ég er að reyna að opna umhverfið.
Gefa klaustrinu sögulegan hljómgrunn og merkingu.
Á meðan þú rausar um kex.
Jæja. Ég er bara að reyna að...
Við mamma þín undirbjuggum okkur alltaf vel fyrir ferðalög.
Við vissum alltaf hvað myndi verða á vegi okkar.
Hæ, elskan. Heyrðu, það hittir illa á.
Lisa. Þetta er ekki góður tími.
- Vinsamlegast. Enga síma. - Það er munkur að skamma mig.
Ég hringi í þig á eftir. Bless.
- Af hverju svaraðir þú? - Rólegur. Ég skellti á.
Þetta er klaustur. Ekki hipsterakaffihús.
Señor, lækkaðu róminn.
Þetta er klaustur. Fólk lifir hér í þögn.
Sýnið smá virðingu.
Við göngum og göngum og göngum.
Og?
Ja...
Við náum bara ekki saman.
Hvað með Hollendinginn?
Ég held að hann vilji ekki vita að hann sé að verða pabbi.
Hvernig eru svo blöðrurnar?
- Sandalarnir hjálpuðu. - Ó, gott.
Pílagrímsferð er mynstur, hátíðleg hreyfing,
sem snýst um vegalengdina, gönguna og hegðun pílagrímsins.
Þetta er allt fyrir fram ákveðið en ekki gert með frjálsri aðferð.
- Mynstrið er grunnurinn. - Það er helgiathöfn.
Löng helgiathöfn, sem veitir pílagrímnum trúarlega endurnýjun
og breytt hugarfar.
- Manndómsvígsla. - Sem felur í sér aðskilnað.
Þetta er millistig umbreytinga, goðsagnakennd för.
Þeir endurtaka það sem goðsagna- persónur hafa áður kennt þeim.
Endurtekning, endurtekning og aftur endurtekning,
og þá myndast ákveðið mynstur.
Og á því augnabliki býður mynstrið upp á frekari endurtekningu...
Nákvæmlega. Þú ættir að ganga Via Francigena einhvern tímann.
- Falleg pílagrímsför. - Kannski geri ég það.
- Gott og vel. Buen Camino. - Buen Camino.
Bæ.
Vertu sæll.
- Þú ættir að finna einhvern svona. - Ókei.
- Og deyja úr leiðindum? - Leiðindum?
Í félagsskap slíks atgervismanns?
Þú ert falleg.
- Ég þarf að pissa á korters fresti. - Í alvöru?
- Já. - Ó, nei.
Fyrir utan það er dásamlegt að vera ólétt.
- Er faðirinn hér? - Hann er drullusokkur.
Ég geng til að finna styrk til að fara frá honum.
Fallegt veður.
Mér er eiginlega sama um veðrið.
Ég er hér til að heiðra minningu konu minnar.
- Ég er hér í þriðja sinn. - Þriðja sinn?
Fyrst gekk ég Jakobsveginn
vegna þess að eiginmaður minn lést í bílslysi.
Fimmtíu og tveggja ára gamall.
Í annað sinn sem ég gekk var ég með brjóstakrabbamein.
Nú geng ég vegna þess að besta vinkona mín dó úr hvítblæði í fyrra.
Ég sakna hennar. Mjög mikið.
Það gerir mér gott að ganga, skilurðu?
Færast fram á við.
Og ég held ég hafi sigrast á krabbameininu.
Ég lofa engu, en...
Ég hef von.
- Ég þarf að hvíla mig. - Já, auðvitað.
- Bless. - Bæ bæ.
- Sjáumst. - Já, bless.
Er allt í lagi?
Viltu fá smá djús og kex?
Nei, ég vil bara sitja hér um stund.
- Ég held að það sé betra... - Ég er ekki barn.
Ég er bara að reyna að hjálpa þér.
Þú virðist þurfa þetta.
- Ó, takk. - Velkomin til La Senda.
Takk.
Halló? Señor? Hæ.
Þetta kaffi er mjög gott.
Svona lögum við kaffi á Spáni.
Nei, það er ekki satt. Trúðu mér.
Svona er ekki kaffið á fjandans Jakobsveginum.
Það er trúað fólk hérna.
- Slæm orð gætu móðgað einhvern. - Slæm orð? Já, auðvitað.
Afsakaðu. Ég er ekki... Ég er ekki vön að...
Signora... mi scusi...
Nei. Þetta er ítalska.
Alveg rétt...
Móðir mín skilur ekki ensku.
Allavega... Takk fyrir.
Spilarðu?
- Já, er það í lagi? - Já, það er í lagi.
Viltu spila?
Er það? Ókei, því ekki?
Gott og vel.
Eitt núll.
Fyrirgefðu.
- Nei! - Fyrsta skipti á Jakobsveginum?
Já. Og...
líklega það síðasta.
Ég geng með föður mínum til að þóknast móður minni. Það er...
Það er dálítið... Það er flókið.
- Leik lokið hjá mér. Þú vinnur. - Nú? Ókei. Vinn ég? Allt í lagi.
Ég þarf að hjálpa móður minni að elda kvöldmat.
- Handa mér? - Handa þér og...
- Og fleira fólki auðvitað. - Tuttugu öðrum.
- En ég vinn. - Þú vinnur.
- Kannski spilum við á eftir. - Bless.
Hæ.
Borðtennis?
Þau gera gott kaffi.
Þetta er æðislegt. Að eignast vini.
Afsakið. Viltu rétta mér smjörið?
Hæ.
Var það sárt?
- Var hvað sárt? - Að tala við Mirnu í dag.
Þú gætir prófað aftur.
Ef þú þarft að tala við einhvern skaltu gera það.
Ég er hér vegna móður þinnar.
Já, hvað annað?
Hvað annað?
Hvaða hæðnistónn er þetta?
Þetta er ekki hæðnistónn.
Þetta hefur bara alltaf snúist... um ykkur mömmu.
Mömmu og þig. Þig og mömmu.
Ég hef ekki hugmynd um hvað þú ert að tala.
Þetta hefur alltaf snúist um ykkur tvö.
Um það að vera klár og hvað þið voruð að lesa...
Endalausar rökræður um trú og...
Þú veist, tilveruna og fræðilega hluti.
Erum við nú á móti bókmenntum og hinu andlega?
Það hefur bara ekki alltaf verið...
Það hefur tekið á að umgangast ykkur en geta ekki lesið.
Þú áttir þín eigin áhugamál.
Þú varst góð í tennis.
"Guð temprar vindinn til hins rúna lambs."
Ég fékk nú ekki mörg stig fyrir tennisinn heimafyrir.
Að vera fjölskylda er ekki keppni.
Það voru allir ávallt velkomnir við okkar borð.
Þú komst aldrei á leik hjá mér.
Mamma hafði alltaf prédikun að skrifa,
og sorgarhóp að hitta...
Þú hafðir alltaf ritgerðir að leiðrétta.
Vissir ekkert hversu góð eða slæm ég var.
Ég er ekki fyrir íþróttir.
Hinir foreldrarnir komu ekki fyrir íþróttina.
Þau komu barnanna sinna vegna.
Ef þú ætlar að væla yfir barnæsku þinni skaltu sitja annars staðar.
Velkomin.
Áfengi og sykursýki tvö.
Má það?
Engar áhyggjur. Ég kem í friði.
Kók, por favor.
Viltu bjór? Una cerveza.
- Nei. - Handa henni.
Kannski ættirðu að drekka þig fulla og missa stjórnina.
- Hætta að hugsa um álit annarra. - Ég vil bara kók.
Ókei?
Mamma þín... Það sauð stundum upp úr hjá okkur.
Við ræddum málin og elskuðumst...
Pabbi, þetta er nóg.
Ég skil, ókei. Ég skil að þú sért niðurdreginn...
- Að það sé ekki... - Nei! Ég er sárþjáður!
Andskotinn hafi það! Ég er sárþjáður hérna inni.
Ég hef misst lífsvitni mitt, sálufélaga minn.
Maður er ekkert án ástar.
Maður er einskis virði einn.
Auðvitað ertu það þótt þú sért einn.
Hvað er maður? Þegar enginn heyrir til þín?
- Ha? Þegar enginn sér þig? - En... Þú ert þú sjálfur.
Þú ert þú sjálfur, og það er eitthvað.
- Ég hef það bara fínt ein. - Hættu nú alveg.
- Hvað áttu við með því? - Þú ert ekki hamingjusöm, Regitze.
- Hvaða asni sem er sér það. - Þú veist ekkert um það.
Þú hefur enga ást, elskan mín.
"Ástin linar allar þrautir."
Ég vil enn ekki ræða ástarlíf mitt við pabba minn.
Það er nú ekki mikið að tala um, svo það skiptir engu.
Ég skil, þannig að nú sitjum við bara hér...
Tveir ónytjungar? Erum við einskis virði? Er það málið?
- Móðir þín er með mér. - Ég veit að hún er með þér.
Þú berð hana í hjarta þínu. En ég er hérna líka.
Er þetta...
Er þetta askan hennar?
Í mittistöskunni þinni?
Þú sagðir mér að mamma væri grafin í duftgarðinum.
- Þú laugst! - Nei, en ég gat ekki sleppt takinu.
Tilhugsunin um ösku Elisabeth í myrkrinu...
Þetta er alveg... Alveg hreint...
Ég veit ekki hvað ég á að segja.
- Þú veist ekki... - Svona gerir maður ekki!
Þú þekkir ekki sorg. Þú þekkir ekki alvöru sorg.
Þú veist ekkert um alvöru missi. Hnífinn í hjartanu.
Hver fer með ösku látinnar eiginkonu sinnar á bar á Spáni
og lýgur að dóttur sinni?
Hana dreymdi um Jakobsveginn, um að sjá dómkirkjuna.
- Ég vil að hún sjái þetta! - Hana dreymir ekki lengur!
Hún getur hvorki séð né upplifað neitt!
Hún er dáin! Troddu því inn í hausinn á þér!
Nei!
- Skiptu þér ekki af þessu. - Hættu þessu.
Nei!
- Hættið þessu! - Elisabeth!
Hættið þessu!
Hættið! Þetta er móðir mín.
Þetta er móðir mín.
Hún sprakk...
Passaðu að pokinn sé vel lokaður.
- Ég er farin heim. - Nei, Regitze. Stansaðu.
Stansaðu! Ég er ekki með sjálfum mér. Er það nokkuð?
Mér líður alveg hræðilega.
Þú slóst mig.
Fyrirgefðu. Ég er draugfullur. Ég þoli illa áfengi.
- Ég ætla samt heim. - Nei, Regitze. Hættu nú. Stansaðu.
- Snertu mig ekki. - Hættu. Sláðu mig, fjandakornið.
- Til að jafna þetta út. - Það geri ég ekki.
Láttu ekki svona. Vertu ekki svona mikil dyramotta.
- Hvað varstu að kalla mig? - Svona nú, dyramotta. Gerðu það.
Pabbi, þetta...
Þetta er búið.
Við erum ekki góð fyrir hvort annað. Við erum...
Við misskiljum hvort annað, við særum hvort annað og við...
Þú særir mig.
Ég fer til Compostela og svo...
flýg ég heim.
Þú getur gengið þinn Jakobsveg. Ókei?
- Regitze. - Þú hringir ekki í mig og öfugt.
Bless, Jan. Buen Camino.
Heyrðu mig nú.
Það er eitt í viðbót sem þú ættir að vita.
Ég er ófrísk.
Hvað þá?
Og ég... er spennt.
Ég held reyndar...
Ég held að ég verði bara nokkuð góð mamma.
- Viltu ekki bíða til morguns? - Nei, takk.
Lisa hér. Skildu eftir skilaboð og ég hringi til baka. Bæ!
Þetta er ég. Ég er farin frá honum. Lögð af stað.
Ég vil ekki vera með honum. Hann sló mig!
Hann er helvítis asni.
Ég vil bara fara heim núna.
Halló?
Halló? Hver er þetta?
DAGUR 9
36 KM EFTIR
Buen Camino, Kaupmannahöfn!
Ekki til í spjall í dag?
- Viltu ganga saman í þögn? - Ha?
Viltu ganga saman í þögninni?
Ertu að reyna við mig?
Afsakaðu, hvað segirðu?
- Ertu að reyna við mig á göngunni? - Ég stakk bara upp á að ganga saman.
Þar sem ykkur pabba þínum kemur ekkert sérlega vel saman.
Þetta er staður sem pílagrímar hafa gengið um síðan á miðöldum.
Ekki staður til að næla í dömur til að halda á þér hita í svefnpokanum.
- Einmitt. - Ha?
Ég er ófrísk.
Heyrðirðu þetta? Ha? Ég er ófrísk!
Ég er engin lauslætisdrós!
Sýndu smá virðingu, Noregur!
Hvað?
- Halló. - Hæ. Ég þarf að fara til Compostela.
- Ókei? Í leigubíl. - Compostela. Í leigubíl?
Núna strax.
Já, en það er eitt vandamál. Hér eru engir leigubílar.
Ég skil.
En kannski get ég hringt á leigubíl frá Compostela fyrir þig?
- Já, það væri frábært. - Þrír tímar, tveir tímar...
- Ég veit ekki. - Eins fljótt og auðið er.
Ég þarf að leita að símanúmerinu.
Regitze. Ég hef leitað að þér út um allt.
- Sæll. - Halló.
- Hvað ertu að gera hér? - Faðir þinn.
Hann... Hann hegðaði sér undarlega í morgun.
Síðan féll hann í yfirlið og rak höfuðið í.
- Kannski fékk hann heilahristing. - Hvað þá?
Læknirinn skoðaði hann. Hann þarf hvíld.
- Já. - Mér fannst rétt að þú vissir það.
Ég veit ekki hvort þú... Viltu fara til baka og hitta hann?
Nei, ég vil ekki fara til baka. Nei.
Ég get það bara ekki.
Heyrðu...
Faðir minn var ekki góður maður.
Við rifumst töluvert, við tveir.
Um stjórnmál, siðferði, tónlist, samfélagið, flóttafólk. Í raun allt.
Nú er hann farinn og ég sakna hans svo mikið.
Alla daga.
Allar sögurnar sem þig eigið saman. Ég sagði stundum:
"Manstu eftir fyndna hundinum í Almeríu?"
- Ha? - Og svo hlógum við vegna þess að...
við sáum eitt sinn fyndinn hund í Almeríu.
En núna...
Ég...
En... Það var aðeins fyrir okkur tvo.
Nú sit ég uppi með mynd af þessum hundi í huga mér.
Aleinn.
Ég man ekki einu sinni...
eina fyndna sögu um föður minn í augnablikinu.
Þú munt gera það.
- Þakka þér fyrir. - Sjálfsagt.
Hæ, pabbi.
- Hæ! - Hæ.
Svo þú ert ólétt.
- Já. - Það er stórkostlegt.
Já.
Það er komið stutt, svo...
Ég er bara komin tíu vikur á leið.
Svo...
- Svo það er enn langt í þetta. - Já.
Hver er hann? Pabbinn?
Það er enginn pabbi.
Það er alltaf pabbi.
Ekki í þessu tilfelli.
- Nú? - Já.
Svo þú veist ekki hver barnaði þig?
Ég veit hvernig ég varð ólétt, en...
Ég á engan kærasta. Þetta var bara...
Tja... Náungi úr...
Hollendingur sem ég var að hitta í stuttan tíma. Hann veit ekkert.
- Þú gætir haft uppi á honum. - Ég veit ekki. Það er...
Hann á konu og tvö börn...
Ég get það ekki.
En þú getur ekki haft barnið út af fyrir þig.
Af hverju ekki?
Því að það er mjög eigingjarnt.
Og mjög sorglegt.
Hefurðu hugleitt
hversu mikil ábyrgð það er að eiga barn?
Nú? Ég hafði ekki hugmynd. Auðvitað veit ég það.
- Þú getur enn farið í fóstureyðingu. - Hvað þá?
Mig minnir að það sé í lagi fram að 12 viku.
Hægan nú. Þú færð ekki að hafa neitt um mig eða mína meðgöngu að segja.
Hvað þá um það hvort ég fari í þungunarrof!
Getum við nú samt ekki rætt málin?
Ég hef rétt á minni skoðun.
Þegi þú nú bara og lokaðu augunum. Þú ert með heilahristing.
Þetta er mín ákvörðun.
Þú þarft ekki að hafa neitt með mig eða barnið mitt að gera.
Alls ekkert.
Ég mun aldrei...
Ég mun aldrei ræða þetta við þig aftur.
Hæ. Loksins svarar þú.
Þú veist að það er enginn tímamunur.
Ég þarf svo mikið að tala við þig.
Þegar klukkan er drullumargt á Spáni er hún það líka í Danmörku.
- Fyrirgefðu. - Þetta þarf að bíða til morguns.
- Klukkan er orðin svo margt... - Allt í lagi. Bless.
Sæl.
- Hæ. - Hæ.
Guð, Tito, renndu upp klaufinni. Sú klikkaða er mætt.
Hvað sagði móðir þín?
Gömul spænsk kveðja.
Nú, ég skil.
Gracias. Og...
Buenos días. En ég...
- Ég geri annan cortado handa þér. - Nei, ég bara...
Varðandi eldamennskuna...
Nei, nei. Þetta er Galisía.
Við gerum besta matinn á Spáni.
- Já, auðvitað. - Móðir mín var frábær kokkur.
En nú er hún gömul og með smá heilabilun.
Við gerum okkar besta.
Auðvitað. Ég vildi bara spyrja hvort ég mætti...
Hvort ég mætti hjálpa til í eldhúsinu.
- Þú? - Já, ég get eldað.
Já. Og ég myndi... Ég...
Ég þarf að hafa eitthvað að gera.
Hún vill hjálpa til í eldhúsinu. Hún segist kunna að elda.
Já, fyllum eldhúsið af gröðum konum. Það verður nú meiri veislan.
Sí? Já?
- Sí, sí. - Þýðir þetta já?
- Já. - Gracias, señora.
Látum okkur sjá.
Ég gæti eldað þessa ætiþistla.
Með jamón.
Hún vill elda ætiþistla með skinku.
- Það er mjög gott. - Gott og vel.
Ég set þetta hér.
Gjörðu svo vel.
Borðaðu.
Nei, við ætlum ekki að ræða þetta aftur.
Borðaðu matinn þinn.
Móðir þín virðist vera með mjög...
- Stóran persónuleika. - Ég trúi því.
Í dag eru sex vikur liðnar síðan móðir mín dó.
Það er skrítið þegar þau hverfa.
- Já. - Þau voru alltaf þarna.
Og allt í einu eru þau það ekki.
Ég er satt að segja farin að sakna hennar svolítið.
Já.
Mér leið eins og mjög kaldlyndri manneskju. Fyrir að...
sakna hennar ekki.
Kaldlynd? Þú?
Það held ég nú ekki.
Tito!
Spurðu snillinginn hvort hún ætli að elda kvöldmat líka.
Móðir mín spyr hvort þú vildir vera svo væn að hjálpa með kvöldmatinn.
Já, gjarnan.
Já.
Og handa þér...
Hvað með heilahristinginn?
Höfuðverkurinn er horfinn.
- Og ég er glorhungraður. - Gott.
Fáðu þér sæti.
Takk fyrir matinn.
Verði þér að góðu.
Hugsa sér að þú...
- Hugsa sér að þú... - Í alvöru talað, pabbi. Hættu þessu.
- Skrúfaðu aðeins niður í dramanu. - Allt í lagi.
Pabbi... Ég finn út úr þessu.
Það eru...
margar konur sem ráða við að ala upp barn einar. Ekki satt?
Vissirðu að mömmu þína dreymdi um að eignast barnabarn?
Ímyndaðu þér ef hún hefði upplifað að verða amma.
Samband okkar olli henni þjáningu.
Hversu hatrammt samband okkar var.
Að það var komið á það stig að við vorum hætt að hittast.
- Manstu eitthvað eftir því? - Man ég hvað?
Ja...
Manstu af hverju við hættum að hitta hvort annað?
Manstu hvað þú kallaðir mig?
Tja...
Þú kallaðir mig...
vonbrigði lífs þíns.
- Einmitt. - Já.
- Ég var búinn að drekka of mikið. - Já.
Sennilega.
Það er ekki það að það hafi verið svo sárt...
að þú sagðir það. Það var meira...
Það var sú staðreynd að þú virkilega meintir það.
Þannig sérðu mig.
Ég held að þú lesir of mikið í þetta.
Er það hægt?
Er hægt að lesa of mikið í þetta?
En Regitze... Sjáðu þig núna.
- Þú getur nært líkama fólks. - Já, en...
- Móðir þín nærði sálir fólks. - Ég þarf ekki hrós frá þér núna.
En Regitze... Ég sannfærði mig einu sinni
um að ég væri mikill hugsuður.
Ha? Og ég var viss um...
að ég myndi skrifa mikilvægar bækur sem myndu breyta heiminum.
En ég endaði sem menntaskólakennari.
Sem afi þinn kunni ekki að meta,
svo hann hæddist alltaf að mér þegar við hittumst.
Og...
Hann gekk úr skugga um að ég vissi hversu mikil vonbrigði ég væri.
Svo mér fannst ég misheppnaður.
Skilurðu?
Þannig er ég orðinn.
Maður sem getur vakið á sér athygli og vitnað í Kierkegaard.
Já, en...
Það er nú eitthvað.
Ég er ekki viss, en það er of seint að breyta því.
En heyrðu, ég hef beint öllum mínum vonbrigðum að þér...
- Það er ekki sanngjarnt. - Nei.
Svo drekk ég líka of mikið.
- Ég hef líka haldið framhjá. - Ég þarf ekki að vita það.
- Móðir þín svaf líka hjá Heine. - Hættu nú.
Jú.
Svo...
Það er sorgin og söknuðurinn.
Og skömmin og sektarkenndin.
Yfir því hvernig við breyttum hvort öðru.
Móðir þín sagði að Drottinn myndi lækna skömmina og sektarkenndina.
En sorgin og söknuðurinn...
Ég sit einn uppi með það.
Hæ.
Þetta var frábært. Takk. Takk fyrir tónlistina.
- La cena. - Kvöldverðurinn.
- Ó, kvöldverðurinn. Já. Sí. - Buenísima.
Takk fyrir.
Vá.
Það sjá allir ánægju þína og ástríðu fyrir matseld.
Ég veit það nú ekki. Þetta er bara smá olía og...
laukur og fallega grænmetið ykkar.
Já?
Ég er ófrísk.
Embarazada? Ertu barnshafandi?
Já. Það er enginn faðir. Enginn pabbi, en ég...
er með barni. Litlu.
- Til hamingju, býst ég við. - Takk fyrir.
Já, ég er...
Ég er ánægð. Held ég.
Ég er með... móður mína.
- Já. - Ég þarf að hjálpa.
- Annars gleymir hún. - Einmitt.
- Að fara í rúmið... Og... - Fara að sofa...
Ég þarf að dekka borðið fyrir morgunverðinn
og undirbúa fyrir svefninn.
- Já, auðvitað. - Allt í lagi?
Ég er þreyttur.
Förum heim.
Getur biðill þinn ekki skutlað okkur?
Hann er ekki biðill minn.
Hvað með dómkirkjuna og kertið sem við ætluðum að tendra fyrir mömmu?
Við náum því áður en við förum á flugvöllinn.
DAGUR 11
5 KM EFTIR
- Er dómkirkjan ekki falleg? - Jú, hún er falleg.
Hún er stórkostleg.
Ertu að koma?
Nei, ég kem ekki.
Hvað nú?
Ég get ekki séð það lengur.
Séð hvað?
Ég vil frekar bara fá mér kaffibolla.
Við mamma þín gerðum það alltaf þegar við ferðuðumst.
Fengum okkur kaffi og horfðum á mannlífið.
Horfðum á lífið líða hjá. Ég vil frekar gera það.
Ég vil taka mömmu með.
Gott og vel.
Móðir mín.
- Halló. - Nei, halló!
Sæl.
Ertu búinn að fara inn í dómkirkjuna?
Nei. Ég hef séð margar kirkjur og dómkirkjur um ævina.
Ertu trúmaður eða arkitekt?
Ó, takk.
Konan mín var trúuð. Hún var prestur.
Safnaðarprestur.
En þú?
Tja, í augnablikinu er ég kaffidrykkjumaður.
Það er mjög falleg dómkirkja í Zagreb.
Ókei. Ég hef ekki heyrt um hana.
Ef þú ferð einhvern tíma til Zagreb, skaltu hringja í mig.
Ég skal sýna þér hana.
- Er það ekki það sem við gerum? - Hvað gerum við?
Við drekkum kaffi.
Við hittum nýtt fólk.
Við höldum leiðar okkar. Höldum ótrauð áfram.
Jæja þá... Vertu sæll.
Vertu sæl.
Er út í hött að kveikja á kerti fyrir manneskju sem er á lífi?
Þú getur kveikt á kerti fyrir einhvern sem þú hefur misst
eða fyrir einhvern sem þú saknar.
Fyrir nýfætt barn. Fyrir alla.
Þetta er fyrir barnið mitt. Þetta er fyrir föður minn.
Og hvar ert þú?
Ég veit það ekki.
Þakka þér fyrir.
- Takk fyrir að annast mig. - Það var lítið, papá.
Svo... Já...
Fyrir mér var gleði sumarsins að kynnast þér.
Í alvöru talað.
Fyrir mér líka.
Jæja...
Vertu sæll.
- Hvað ertu að gera? - Hvað?
Leyfirðu honum bara að fara?
Ég sagði honum að ég sé ófrísk og það slekkur á flestum körlum...
Þú ert bara einstæð móðir sem er komin stutt á leið.
Ef þú leyfir honum að fara muntu aldrei vita hvað hefði geta orðið.
Augnablikið er núna, allt í einu verður það of seint.
Er allt í góðu?
Já.
- Ekki horfa. - Allt í lagi.
Ég... Það er vegna þess að...
mig langar að hitta þig aftur.
Já.
Mig langar að...
kynnast þér betur.
Koma kannski til baka og elda mat og...
Sjá hvað gerist hjá okkur.
Ég veit. Ólétt. Óaðlaðandi.
Nei, það er ekki það. Ég get ekki haft konu í lífi mínu.
Ekki neina konu.
- Svo þú ert fyrir karlmenn? Eða... - Nei.
Ég hef skuldbundið mig til að fara í klaustrið 1. ágúst.
Hvað þá? Af hverju?
- Vegna þess að ég trúi á Guð. - Einmitt.
- Samos-klaustrið er það stærsta. - Ég veit. Ég var þar. Já.
Ef það hjálpar, þurfti ég að endur- skoða málið þegar við kynntumst.
- Í alvöru talað. - Það hjálpar. Örlítið, já.
Mér þykir það svo leitt. Mín vegna líka.
Farðu og gerðu það sem þú þarft að gera og...
Og ef þið Guð hættið einhvern tíma saman skaltu hringja í mig.
Þú verður sú fyrsta sem ég hringi í.
- Móðir mín verður númer tvö. - Allt í lagi.
- En... mér er alvara. - Mér líka.
- Gott og vel. - Allt í lagi.
Þakka þér fyrir.
Af hverju vill asninn verða munkur þegar hann getur fengið þig?
Átti þetta að vera hrós?
Ef þú getur eldað ofan í 100 manns, ræður þú sennilega líka við barn.
Er það ekki?
Það er enginn föðurafi eða föðuramma.
Og heldur engin móðuramma.
En...
Það er móðurafi, ekki satt?
Ég get verið móðurafi ef þú vilt.
Ekki horfa á mig þegar ég græt.
Ég lít út eins og lítil kanína.
- Þetta er ekki svo slæmt. - Þetta er viðbjóðslegt.
Þýðandi: Kristín Ólafsdóttir plint.com