1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:06,080 --> 00:00:08,480
‎(ถ่ายทำที่ซิดนีย์โอเปร่าเฮาส์)

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

4
00:00:08,560 --> 00:00:12,680
‎"บนดินแดนของชาวกาดิกาล
‎แห่งชนชาติเอโอรา)

5
00:00:13,360 --> 00:00:15,960
‎เอาละ ซิดนีย์โอเปร่าเฮาส์

6
00:00:16,040 --> 00:00:20,840
‎ขอต้อนรับสู่เวที เซเลสต์ บาร์เบอร์

7
00:00:30,520 --> 00:00:32,440
‎หวัดดีค่ะ

8
00:00:34,200 --> 00:00:35,080
‎เยส

9
00:00:38,000 --> 00:00:39,400
‎ใช่แล้ว

10
00:00:40,800 --> 00:00:44,080
‎ว่าไงซิดนีย์ เป็นไงบ้าง

11
00:00:46,000 --> 00:00:47,640
‎เจ๋งไปเลย

12
00:00:47,720 --> 00:00:52,320
‎หวัดดีทุกคน ยินดีต้อนรับสู่
‎ผลงานสเปเชียลจาก Netflix ของฉัน

13
00:00:55,600 --> 00:00:57,280
‎เจ๋งไปเลย

14
00:00:57,360 --> 00:00:59,600
‎ฉันตื่นเต้นมากที่ได้มาที่นี่ มันช่าง…

15
00:01:00,400 --> 00:01:03,280
‎สามีฉันกับฉันอยู่ด้วยกันมา 19 ปีแล้ว

16
00:01:03,360 --> 00:01:05,880
‎และความสำเร็จของความสัมพันธ์ของเรา

17
00:01:05,960 --> 00:01:09,240
‎อยู่ที่ระยะทาง 100 เปอร์เซนต์

18
00:01:11,080 --> 00:01:13,400
‎และการอยู่ห่างจากกันและกัน

19
00:01:13,480 --> 00:01:15,840
‎เราคิดถึงกันเก่งมาก

20
00:01:15,920 --> 00:01:17,160
‎เก่งมากจริงๆ เกา

21
00:01:18,480 --> 00:01:19,880
‎แต่แล้วก็ดันต้องล็อกดาวน์

22
00:01:20,960 --> 00:01:22,440
‎และเขาก็อยู่ทุกที่เลย

23
00:01:23,920 --> 00:01:25,920
‎ตลอดเวลา

24
00:01:26,480 --> 00:01:28,480
‎ถ้าหน้าเขาไม่อยู่ตรงนี้

25
00:01:29,080 --> 00:01:30,400
‎จู๋เขาก็อยู่ตรงนี้

26
00:01:38,560 --> 00:01:39,800
‎มันมากไป

27
00:01:41,480 --> 00:01:45,000
‎ทุกอย่างกลายเป็นเรื่องใหญ่ไปหมด

28
00:01:45,080 --> 00:01:46,880
‎ทุกอย่างถูกขยายให้ใหญ่ขึ้น

29
00:01:46,960 --> 00:01:48,960
‎ไม่ใช่จู๋เขาหรอก เทียบกับนี่ได้

30
00:01:51,080 --> 00:01:53,800
‎แต่ตั้ง 19 ปีมันนานมากนะ ถ้าถามฉัน

31
00:01:53,880 --> 00:01:55,880
‎เราผ่านอะไรมามากมายด้วยกัน

32
00:01:55,960 --> 00:01:58,760
‎ฉันเป็นแม่เลี้ยงของลูกสาวเขาตั้งแต่อายุ 21

33
00:01:58,840 --> 00:02:00,760
‎เรามีสายสัมพันธ์ที่เหนียวแน่นมาก

34
00:02:00,840 --> 00:02:05,040
‎แต่ต้องบอกเลยนะ
‎ช่วงล็อกดาวน์เกือบทำเราเลิกกัน

35
00:02:05,120 --> 00:02:08,600
‎คนอื่นตั้งท้องตอนนั้นได้ไง

36
00:02:09,920 --> 00:02:12,040
‎"นี่ลูกช่วงโควิดของเรา"

37
00:02:12,120 --> 00:02:14,520
‎"เราอดนัวเนียกันตลอดไม่ได้เลย"

38
00:02:15,520 --> 00:02:16,640
‎ได้ไง

39
00:02:17,480 --> 00:02:21,080
‎ตอนนั้นเราอยู่ห่างกันเท่าไหร่ก็ไม่พอ

40
00:02:21,160 --> 00:02:23,560
‎บางครั้งเราใช้เวลาอยู่ด้วยกันทั้งวัน

41
00:02:23,640 --> 00:02:27,120
‎นั่งเงียบกริบอยู่ที่โซฟาคนละฝั่ง

42
00:02:27,200 --> 00:02:30,320
‎แล้วนานๆ ครั้งก็ชูนิ้วกลางให้กัน

43
00:02:31,560 --> 00:02:33,840
‎"เอาไปกินเลย วันนี้จัดไปหนึ่งดอก"

44
00:02:34,360 --> 00:02:36,440
‎"เอาไปเผื่อวันหลังด้วย"

45
00:02:39,000 --> 00:02:42,120
‎อีกนิดเดียวเราคงได้หย่ากันแล้ว

46
00:02:43,760 --> 00:02:47,840
‎เจมี่ ลี เคอร์ติส นักแสดงแต่งงานมาแล้ว 27 ปี

47
00:02:47,920 --> 00:02:49,440
‎ยี่สิบเจ็ดปี!

48
00:02:49,520 --> 00:02:51,760
‎ไม่กี่ปีก่อนมีบทสัมภาษณ์ถามเธอ

49
00:02:52,280 --> 00:02:55,400
‎"เคล็ดลับของการมีชีวิตแต่งงาน
‎เธอที่ยืนยาวคืออะไร"

50
00:02:55,480 --> 00:02:56,600
‎เธอตอบว่า

51
00:02:57,360 --> 00:02:58,400
‎"อย่าไปไหน"

52
00:03:02,880 --> 00:03:06,640
‎เธอบอกว่าอย่างนั้น "แค่อย่าจากไปไหน"

53
00:03:06,720 --> 00:03:10,080
‎"ใช่ คุณต้องอยู่บนรถต่อ

54
00:03:10,160 --> 00:03:12,600
‎แล้วรถคันนั้นก็จะวิ่งต่อไป"

55
00:03:12,680 --> 00:03:15,240
‎"ทิวทัศน์ข้างนอกอาจเปลี่ยนไป

56
00:03:15,320 --> 00:03:18,600
‎แต่คุณต้องอยู่บนรถต่อ"

57
00:03:20,240 --> 00:03:23,720
‎ใช่ ไม่คิดว่าพวกเราหลายคน
‎จะพูดแบบนั้นหลังล็อกดาวน์ใช่มั้ยล่ะ

58
00:03:23,800 --> 00:03:26,360
‎ไม่ ฉันคงเอามีดจี้รถบัสคันนั้นให้พุ่งชนต้นไม้

59
00:03:26,440 --> 00:03:29,600
‎จุดไฟเผาแม่งแล้วเผ่นแน่บไปเลย

60
00:03:30,920 --> 00:03:32,760
‎แต่ก็ไม่ได้แย่ตลอดหรอกนะ

61
00:03:32,840 --> 00:03:35,640
‎ฉันได้เรียนรู้บางอย่างเกี่ยวกับสามีในช่วงนั้น

62
00:03:35,720 --> 00:03:39,960
‎ฉันเรียนรู้ว่าทุกครั้งที่เขาดื่มน้ำ

63
00:03:40,040 --> 00:03:41,440
‎เขาอยากไฮไฟว์ด้วย

64
00:03:43,280 --> 00:03:44,280
‎ทุกครั้งเลย

65
00:03:44,960 --> 00:03:46,160
‎"ที่รัก นี่สิบโมงแล้ว

66
00:03:46,240 --> 00:03:48,800
‎ผมเพิ่งดื่มน้ำหมดไปสองลิตร"

67
00:03:48,880 --> 00:03:49,960
‎"เก่งมากที่รัก"

68
00:03:50,040 --> 00:03:52,520
‎"จะมีพิธีมอบเหรียญตอนหกโมงเย็นนะ เก่งมาก"

69
00:03:55,920 --> 00:03:59,720
‎ฉันได้เรียนรู้ว่าทุกครั้งที่เราทะเลาะกัน
‎เขาจะทำความสะอาดบ้าน

70
00:04:02,800 --> 00:04:06,760
‎ใช่แล้ว รับรองได้เลยว่า
‎ฉันหาเรื่องทะเลาะโดยไม่จำเป็น

71
00:04:07,920 --> 00:04:11,600
‎ฉันยังรู้ด้วยว่า
‎เขาอยากมีเซ็กซ์กับฉันบ่อยขนาดไหน

72
00:04:12,360 --> 00:04:13,720
‎แต่ที่สำคัญกว่านั้น

73
00:04:14,320 --> 00:04:16,320
‎ฉันปฏิเสธบ่อยขนาดไหน

74
00:04:17,520 --> 00:04:19,880
‎ฉันไม่รู้ตัวเลย

75
00:04:19,960 --> 00:04:22,040
‎เขาลองเข้าหาตั้งหลายวิธี

76
00:04:22,120 --> 00:04:23,640
‎เขาพยายามทำให้เป็นธรรมชาติ

77
00:04:23,720 --> 00:04:26,480
‎"ที่รัก ดูสิ ลูกๆ เล่นไอแพดอยู่"

78
00:04:26,560 --> 00:04:29,360
‎"อยากกุ๊กกิ๊กยามบ่ายกันหน่อยมั้ย"

79
00:04:30,000 --> 00:04:31,200
‎ฉันก็บอกว่า

80
00:04:31,280 --> 00:04:32,480
‎"ไม่เอา ขอบใจ"

81
00:04:34,800 --> 00:04:36,320
‎หรือเขาจะพยายามทำตัวโรแมนติก

82
00:04:36,400 --> 00:04:39,880
‎"ผมตีฟองในอ่างให้เราอาบกัน
‎มาเร็ว อาบน้ำด้วยกันเถอะ"

83
00:04:39,960 --> 00:04:41,960
‎ฉันบอกว่า "ฉันตัวสะอาดแล้ว ไม่ต้องเลย"

84
00:04:44,480 --> 00:04:45,800
‎สักพักเขาก็ถอดใจ

85
00:04:45,880 --> 00:04:48,520
‎บางครั้งอยู่ดีๆ
‎เขาก็โดดมาประจันหน้าฉัน เปลือยทั้งตัว

86
00:04:48,600 --> 00:04:50,000
‎"ทำอะไรอยู่"

87
00:04:55,360 --> 00:04:56,520
‎"ไม่ทำคุณแน่นอน"

88
00:04:58,320 --> 00:05:01,480
‎แม้แต่เวลาที่ฉันนอนหลับเป็นตาย
‎เขาก็ไม่หยุด

89
00:05:01,560 --> 00:05:04,240
‎ฉันนอนกรนอยู่ เขาก็พูดว่า

90
00:05:04,320 --> 00:05:05,760
‎"ไง"

91
00:05:06,520 --> 00:05:07,640
‎"อยากมา…"

92
00:05:07,720 --> 00:05:09,760
‎ฉันตอบว่า "ไม่เอา หยุดเลย ออกไป"

93
00:05:10,280 --> 00:05:13,120
‎"งั้นผมนอนชักว่าวตรงนี้ได้มั้ย"

94
00:05:15,720 --> 00:05:17,960
‎"ได้ แต่เก็บกวาดด้วยละ"

95
00:05:20,480 --> 00:05:21,600
‎เขาถามว่า "ไงนะ"

96
00:05:21,680 --> 00:05:24,240
‎"ไว้ฉันค่อยหาเรื่องทะเลาะทีหลัง ไม่ต้องห่วง"

97
00:05:27,000 --> 00:05:28,200
‎แต่บอกเลยนะ

98
00:05:28,840 --> 00:05:30,920
‎หลังจากอยู่ด้วยกันมา 19 ปี

99
00:05:31,480 --> 00:05:35,440
‎เขาพูดสิ่งที่โรแมนติกที่สุดกับฉันในช่วงเวลานั้น

100
00:05:35,520 --> 00:05:36,640
‎ฉันจะไม่มีวันลืมเลย

101
00:05:37,160 --> 00:05:40,880
‎วันนึงเขาเดินมาหาฉัน มองตาฉัน แล้วพูดว่า

102
00:05:40,960 --> 00:05:41,960
‎"นี่ที่รัก"

103
00:05:42,840 --> 00:05:46,760
‎"ไปขึ้นเตียง นอนดูมือถือ
‎จนกว่าจะแบตหมดกันเถอะ"

104
00:05:51,560 --> 00:05:52,920
‎ฉันอึ๊บเขาทั้งคืนเลย

105
00:05:56,680 --> 00:05:58,920
‎การได้อยู่กับลูกๆ ตลอดเวลา

106
00:05:59,000 --> 00:06:02,080
‎ทำให้ฉันรู้ว่าลูกๆ โตเร็วขนาดไหน

107
00:06:02,160 --> 00:06:04,800
‎และฉันทำใจไม่ได้เลย

108
00:06:04,880 --> 00:06:06,800
‎ฉันทำใจไม่ได้เด็ดขาด

109
00:06:06,880 --> 00:06:10,280
‎ฉันอยากให้ลูกๆ เป็นเด็กน้อยตลอดไป

110
00:06:10,360 --> 00:06:13,120
‎ฉันกรี๊ดใส่ลูกๆ
‎เวลาที่โตขึ้นจนใส่เสื้อผ้าเดิมไม่ได้

111
00:06:13,200 --> 00:06:14,960
‎และไม่ยอมซื้อชุดใหม่ให้พวกเขา

112
00:06:15,040 --> 00:06:17,840
‎"ลูกเลือกที่จะโตเองนะ
‎แขม่วไว้สิ ลูกทำตัวเอง"

113
00:06:18,760 --> 00:06:20,600
‎เสื้อผ้าของลูกวัย 11 ขวบของฉันคับมาก

114
00:06:20,680 --> 00:06:23,400
‎เขาใส่เสื้อกล้ามไปโรงเรียน
‎ยังกับเป็นติ่งบริทนีย์ สเปียรส์

115
00:06:24,120 --> 00:06:27,160
‎"ไปเลยลูก บริทนีย์เป็นอิสระแล้ว
‎ไปแสดงตัว ไปเลย"

116
00:06:27,680 --> 00:06:29,720
‎ลูกชายของฉันอายุแปดกับสิบเอ็ดขวด

117
00:06:29,800 --> 00:06:32,680
‎ฉันยังฆ่าเชื้อจุกนมเด็กเผื่อไว้

118
00:06:33,280 --> 00:06:35,480
‎บางครั้งฉันก็ผลักลูก หวังว่าลูกจะร้องไห้

119
00:06:35,560 --> 00:06:37,600
‎แล้วอยากกอดฉันคนเดียว

120
00:06:37,680 --> 00:06:40,840
‎ตอนลูกฉันเป็นเด็ก ฉันให้นมจากเต้าไม่ได้

121
00:06:40,920 --> 00:06:44,200
‎ตอนนี้ฉันเลยแบบ
‎"อยากลองมั้ย ลองหน่อยน่า"

122
00:06:44,720 --> 00:06:45,840
‎"มาลองกัน"

123
00:06:47,560 --> 00:06:49,360
‎ฉันไม่โอเค

124
00:06:49,440 --> 00:06:52,760
‎ฉันเลยพยายามหาช่วงเวลา
‎อยู่กับพวกเขาให้มากที่สุด

125
00:06:52,840 --> 00:06:57,320
‎เวลาอยู่บ้าน
‎ฉันเริ่มทำกิจวัตรตอนกลางคืนกับลูกๆ

126
00:06:57,400 --> 00:06:59,720
‎เรียกว่าเป็นบริการเปิดเตียงก็ได้

127
00:07:00,400 --> 00:07:02,320
‎ลูกๆ ฉันนอนห้องเดียวกัน

128
00:07:02,400 --> 00:07:03,960
‎และจะเป็นงั้นไปตลอด

129
00:07:04,760 --> 00:07:06,560
‎มีเตียงเดี่ยวสองเตียง

130
00:07:06,640 --> 00:07:09,120
‎ฉันชอบเข้าไปในห้อง จัดเตรียมเตียงให้พวกเขา

131
00:07:09,200 --> 00:07:13,440
‎ฉันจะปิดไฟ ติดดาวบนเพดาน

132
00:07:13,520 --> 00:07:17,160
‎แล้วก็ฉีดกลิ่นลาเวนเดอร์หรือกลิ่นอะไรหอมๆ

133
00:07:17,240 --> 00:07:20,880
‎พอลูกๆ เข้ามา โดดขึ้นเตียง

134
00:07:20,960 --> 00:07:22,880
‎เราก็ชอบร้องเพลงด้วยกัน

135
00:07:23,760 --> 00:07:25,880
‎เราชอบเพลงคลาสสิก เพลงโปรดของเราคือ…

136
00:07:25,960 --> 00:07:28,920
‎แวววาว แวววาว ดาวดวงน้อย

137
00:07:29,000 --> 00:07:31,760
‎สงสัยจังเลยเจ้าคืออะไร…

138
00:07:32,960 --> 00:07:38,880
‎ฉันคิดเสมอว่าลูกๆ จะมีความทรงจำอะไร
‎เมื่อพวกเขาโตขึ้น

139
00:07:38,960 --> 00:07:41,680
‎และพวกเขาจะมีความทรงจำอะไรเกี่ยวกับฉัน

140
00:07:41,760 --> 00:07:45,440
‎ฉันหวังว่านี่จะเป็นหนึ่งในนั้น

141
00:07:45,520 --> 00:07:49,960
‎เพราะฉันคิดว่า
‎มันเป็นช่วงเวลาที่พิเศษมากสำหรับพวกเขา

142
00:07:51,560 --> 00:07:54,640
‎แล้วฉันก็เริ่มเพิ่มไวน์ในกิจวัตรยามค่ำคืนนี้ด้วย

143
00:07:55,600 --> 00:07:57,880
‎จะให้เกี่ยวกับลูกๆ ตลอดได้ไง

144
00:07:57,960 --> 00:08:00,440
‎ฟังนะ ยอมรับเถอะ มันเป็นช่วงล็อกดาวน์

145
00:08:00,520 --> 00:08:04,360
‎ฉันเมาตาเยิ้มทั้งอาทิตย์เป็นส่วนใหญ่

146
00:08:05,520 --> 00:08:09,160
‎หลังจากดื่มไวน์ไปสองสามขวดก่อนห้าโมงเย็น

147
00:08:09,240 --> 00:08:13,800
‎ฉันก็รู้ตัวว่าเริ่มเพี้ยนไป
‎จากการร้องเพลง "ดาวดวงน้อย"

148
00:08:13,880 --> 00:08:19,000
‎แล้วเริ่มกลายเป็นเปิดแสดง
‎เพลงเคซีย์ แชมเบอร์จากช่วงปี 2002

149
00:08:19,960 --> 00:08:22,480
‎ฉันไม่สวยพอเหรอ

150
00:08:23,280 --> 00:08:26,920
‎หัวใจฉันสลายไปเหรอ

151
00:08:27,000 --> 00:08:30,720
‎คุณก็รู้ว่าเพลงนี้ยิ่งมันเมื่อถึงช่วงสุดสัปดาห์

152
00:08:31,240 --> 00:08:34,320
‎พอถึงวันเสาร์ เราก็เปิดขวดเตกิลากันแล้ว

153
00:08:34,400 --> 00:08:36,400
‎ควักถุงยาออกมา

154
00:08:37,520 --> 00:08:39,920
‎ฉันก็นึกขึ้นได้ว่า ลูกๆ กำลังโต

155
00:08:40,600 --> 00:08:44,200
‎ทุกอย่างเฮงซวยและเราก็จะตายกันหมดอยู่ดี

156
00:08:44,920 --> 00:08:47,920
‎ทุกคนทุกผู้ทุกนาม

157
00:08:48,000 --> 00:08:51,480
‎ทุกคนทุกผู้ทุกนามทั่วโลก

158
00:08:54,400 --> 00:08:56,920
‎ใช่ พอถึงวันอาทิตย์ ลูกๆ ของฉันก็ขวัญเสียแล้ว

159
00:09:00,480 --> 00:09:03,280
‎ใช่ วันอาทิตย์สนุกดี

160
00:09:03,960 --> 00:09:06,640
‎ฉันแค่เดินไปรอบบ้าน พูดว่า
‎"มาเร็วเด็กๆ"

161
00:09:06,720 --> 00:09:08,480
‎"ได้เวลาของกิจวัตรยามค่ำของเรา"

162
00:09:08,560 --> 00:09:10,920
‎ฉันรู้ว่าลูกๆ เข้านอนตั้งแต่บ่ายสอง

163
00:09:11,000 --> 00:09:12,920
‎แกล้งทำเป็นหลับ แบบว่า…

164
00:09:13,520 --> 00:09:14,520
‎"เวรละ"

165
00:09:15,560 --> 00:09:18,200
‎เด็กๆ สมัยนี้ฉลาดเป็นกรด ให้ตายสิ

166
00:09:18,280 --> 00:09:20,640
‎ตอนนี้พวกเขาฉลาดมาก

167
00:09:20,720 --> 00:09:23,800
‎ฉันไม่รู้อะไรเลยตอนฉันเป็นเด็ก

168
00:09:23,880 --> 00:09:24,760
‎ไม่รู้อะไรเลย

169
00:09:24,840 --> 00:09:27,680
‎และฉันกับพ่อแม่ก็ชอบให้เป็นอย่างนั้น

170
00:09:28,560 --> 00:09:32,080
‎ถ้าพ่อแม่ฉันพูดว่าเราจะไปไหนกันสักที่

171
00:09:32,920 --> 00:09:34,360
‎ก็แค่ขึ้นรถไป

172
00:09:35,360 --> 00:09:36,200
‎ใช่มั้ย

173
00:09:37,000 --> 00:09:39,720
‎ใช่ แค่ขึ้นรถไป

174
00:09:41,520 --> 00:09:43,760
‎ไม่ถามเลยว่าจะไปไหน

175
00:09:46,560 --> 00:09:47,800
‎โคตรโง่

176
00:09:49,600 --> 00:09:50,960
‎ขึ้นรถไปเถอะน่า

177
00:09:51,040 --> 00:09:52,000
‎ไม่ก็ถ้ากล้าถาม

178
00:09:52,080 --> 00:09:54,360
‎เพราะโดนพี่เวรสั่งให้ถาม

179
00:09:55,200 --> 00:09:59,720
‎ก็ต้องเจอกับพ่อที่กัดฟันกรอดและมองตาขวาง

180
00:09:59,800 --> 00:10:03,600
‎พูดว่า "ขึ้นรถซะ"

181
00:10:04,440 --> 00:10:06,440
‎"แย่ละ โทษทีค่ะ"

182
00:10:07,240 --> 00:10:09,640
‎พ่อแม่ฉันโกหกกับฉันหน้าตายเลย

183
00:10:09,720 --> 00:10:13,000
‎บอกว่า "มาเร็วลูกๆ เราจะไปดิสนีย์แลนด์กัน"

184
00:10:13,080 --> 00:10:15,160
‎แล้วรู้ตัวอีกทีก็นอนนิ่ง

185
00:10:15,240 --> 00:10:17,560
‎โดนตรวจภายในเป็นครั้งแรก
‎คิดว่า "อะไรวะเนี่ย"

186
00:10:22,160 --> 00:10:24,640
‎ไม่คิดว่าเล่นสแปลชเมาเท่นจะเป็นแบบนี้

187
00:10:28,440 --> 00:10:29,760
‎สมัยนี้ทำแบบนั้นไม่ได้แล้ว

188
00:10:29,840 --> 00:10:31,640
‎ไม่มีทางเลย

189
00:10:32,280 --> 00:10:33,840
‎ไอ้ลูกบ้ารู้ทันหมด

190
00:10:34,640 --> 00:10:37,600
‎ถ้าคุณทำแบบนั้น พวกเขาขอคำสั่งห้ามเข้าใกล้แน่

191
00:10:37,680 --> 00:10:39,480
‎ฉันต้องให้ลูกๆ

192
00:10:39,560 --> 00:10:44,920
‎มีแผนการเดินทางครบครันว่า
‎ทุกวันเราจะทำอะไร

193
00:10:45,000 --> 00:10:47,720
‎ฉันต้องเช็กกับพวกเขาทุกสิบนาที

194
00:10:47,800 --> 00:10:51,440
‎ให้แน่ใจว่า
‎พวกเขามีอารมณ์จะทำกิจกรรมแต่ละวัน

195
00:10:55,120 --> 00:10:56,440
‎มันเยอะไปละ

196
00:10:57,200 --> 00:10:59,160
‎มันช่าง… เหนื่อยเหลือเกิน

197
00:10:59,240 --> 00:11:02,520
‎แต่ฉันพยายามตามให้ทัน ฉันพยายามจริงๆ

198
00:11:02,600 --> 00:11:04,800
‎ลูกๆ ฉันกำลังเล่นด้วยกันอยู่

199
00:11:05,320 --> 00:11:08,360
‎แล้วลูกวัยแปดขวบของฉัน
‎ก็ไล่ให้ลูกชายฉันไปใส่กระโปรง

200
00:11:09,560 --> 00:11:11,840
‎ฉันบอกว่า "เดี๋ยวนะ ไม่ได้"

201
00:11:11,920 --> 00:11:15,520
‎"อย่าพูดอย่างนั้นกับเขา
‎นั่นเป็นการดูถูกผู้หญิง"

202
00:11:15,600 --> 00:11:18,400
‎เขาเดินหน้าตั้งมาหาฉัน

203
00:11:18,480 --> 00:11:21,200
‎ถามว่า "ทำไม ผมไม่ได้พูดกับแม่นี่

204
00:11:21,280 --> 00:11:22,600
‎และเขาไม่ใช่ผู้หญิง"

205
00:11:28,360 --> 00:11:29,360
‎เชี่ยละ

206
00:11:30,840 --> 00:11:31,920
‎เชี่ยเอ๊ย

207
00:11:33,400 --> 00:11:34,760
‎หัวไวจริงๆ

208
00:11:35,600 --> 00:11:37,200
‎ฉันชอบดูลูกๆ ฉันเล่นด้วยกัน

209
00:11:37,280 --> 00:11:39,960
‎ทำให้ฉันนึกถึงตอนที่ฉันเคยเล่นกับพี่สาว

210
00:11:40,040 --> 00:11:41,960
‎โอลิเวียแก่กว่าฉันประมาณสี่ปี

211
00:11:42,560 --> 00:11:45,920
‎ฉันหมกมุ่นกับพี่มากตอนเราเป็นเด็ก

212
00:11:46,000 --> 00:11:48,280
‎เราแตกต่างกันคนละขั้วเลย

213
00:11:48,360 --> 00:11:52,160
‎พี่ชอบเพิร์ลแจม เป็นสาวห้าว

214
00:11:59,560 --> 00:12:03,040
‎ส่วนฉันชอบสไปซ์เกิลส์
‎กับแซนด์วิชยารักษาสมาธิสั้น

215
00:12:10,800 --> 00:12:12,520
‎แต่ฉันหมกมุ่นกับพี่มาก

216
00:12:12,600 --> 00:12:15,320
‎ไม่สำคัญเลยว่าพี่ทำอะไรกับฉัน

217
00:12:15,400 --> 00:12:19,040
‎ครั้งนึงเธอเคยใช้หัวฉันเป็นบันได

218
00:12:19,120 --> 00:12:20,560
‎เพื่อลงสระว่ายน้ำ

219
00:12:23,440 --> 00:12:26,560
‎บอกก่อนนะ เรามีบันไดลงสระว่ายน้ำ

220
00:12:26,640 --> 00:12:27,720
‎ใช้ได้ปกติ

221
00:12:27,800 --> 00:12:29,200
‎แต่เธออยากใช้หัวฉัน

222
00:12:29,720 --> 00:12:31,120
‎ฉันอยู่ในสระว่ายน้ำ

223
00:12:31,200 --> 00:12:34,000
‎เธอก้าวลงบนหัวฉันแล้วพอเธอพุ่งตัวออกไป

224
00:12:34,080 --> 00:12:37,880
‎เธอเตะหัวฉันแล้วฉันก็หน้าคว่ำลงไปในสระ

225
00:12:39,720 --> 00:12:42,480
‎เลือดพุ่งไปทุกที่

226
00:12:43,120 --> 00:12:46,600
‎ฉันจำได้ว่าพอกำลังเงยหน้าขึ้นมา
‎จากกองเลือดของตัวเอง

227
00:12:47,440 --> 00:12:49,360
‎พี่ร้องกรี๊ดใส่ฉัน

228
00:12:49,440 --> 00:12:52,040
‎"อย่าฟ้องแม่นะ"

229
00:12:53,360 --> 00:12:54,360
‎ฉันแบบว่า

230
00:12:54,440 --> 00:12:55,600
‎"ไม่ฟ้อง"

231
00:12:56,480 --> 00:13:00,400
‎"ไม่ฟ้องๆ เล่นกับหนูต่อนะ"

232
00:13:01,520 --> 00:13:03,200
‎พี่บอกฉันด้วยว่า

233
00:13:03,280 --> 00:13:06,160
‎เรามีพี่ชายอีกคนชื่อไมเคิล

234
00:13:06,240 --> 00:13:09,160
‎เขาตายจากโรคพิษสุนัขบ้าบนหน้า

235
00:13:15,600 --> 00:13:17,840
‎ใช่ โรคพิษสุนัขบ้าที่รุนแรงที่สุด

236
00:13:20,000 --> 00:13:23,440
‎เธอให้ฉันสัญญาว่าฉันจะไม่พูดอะไรกับพ่อแม่

237
00:13:23,520 --> 00:13:25,560
‎เพราะพ่อแม่ยังทำใจลำบาก

238
00:13:28,160 --> 00:13:29,840
‎เธอบอกฉันว่า

239
00:13:29,920 --> 00:13:34,800
‎พ่อแม่ฝังเขาไว้ใต้โรงรถเพื่อให้เขาอยู่ใกล้ๆ

240
00:13:37,040 --> 00:13:39,920
‎แล้วเธอก็พาฉันลงไปที่โรงรถนั้น

241
00:13:40,000 --> 00:13:42,400
‎เราจะได้ "จดจำ" เขาไว้ด้วยกัน

242
00:13:43,760 --> 00:13:48,560
‎ระหว่างที่ฉันกำลังลนลาน
‎มองหาหิ้งที่รำลึกถึงไมเคิล

243
00:13:49,320 --> 00:13:51,440
‎เธอผลักฉันเข้าไป ปิดไฟ

244
00:13:51,520 --> 00:13:53,240
‎ปิดประตูแล้วก็ล็อกไว้

245
00:13:55,000 --> 00:13:57,680
‎ฉันไม่สนเลย ขอแค่พี่อยากเล่นกับฉันก็พอ

246
00:13:57,760 --> 00:14:01,080
‎ฉันดีใจจะตายที่โดนวิญญาณพี่ชายตัวปลอมหลอก

247
00:14:03,040 --> 00:14:07,520
‎คนเดียวที่เจ๋งกว่าพี่สาวฉัน
‎ตอนเราเป็นเด็กคือเพื่อนๆ ของเธอ

248
00:14:07,600 --> 00:14:09,000
‎แม่งเอ๊ย

249
00:14:09,680 --> 00:14:12,600
‎ตอนที่เพื่อนๆ ของเธอแวะมาที่บ้าน

250
00:14:12,680 --> 00:14:14,080
‎ฉันเล่นใหญ่เต็มที่

251
00:14:14,760 --> 00:14:16,680
‎เอาจริงนะ พวกเขาได้ดูฉันเล่นสุดฝีมือ

252
00:14:16,760 --> 00:14:19,480
‎พวกหน้าโง่อย่างคุณต้องจ่ายเงิน
‎แต่พวกเขาได้ดูฟรีๆ

253
00:14:20,280 --> 00:14:22,440
‎ใช่ ฉันชอบมาก

254
00:14:22,520 --> 00:14:26,080
‎มันยังกับเป็นซูเปอร์โบวล์สำหรับฉัน
‎ฉันตื่นเต้นมาก

255
00:14:26,160 --> 00:14:29,840
‎ฉันจำได้ว่าแม่พูดว่า "โอลิเวีย เจนมาแล้ว"

256
00:14:29,920 --> 00:14:32,120
‎ฉันแบบว่า "เริ่มแล้วเว้ย"

257
00:14:34,200 --> 00:14:36,360
‎"เริ่มแล้วเว้ย เจนมาแล้ว"

258
00:14:37,000 --> 00:14:38,120
‎"เจนมาแล้ว"

259
00:14:38,200 --> 00:14:40,480
‎"เย่ เจนมาแล้ว"

260
00:14:41,320 --> 00:14:42,880
‎"เจนมาแล้ว" ฉันตื่นเต้นมาก

261
00:14:42,960 --> 00:14:45,680
‎ฉันเดินไปหาพ่อแม่ บอกว่า
‎"มีชีวิตชีวาหน่อย พ่อแม่"

262
00:14:45,760 --> 00:14:47,560
‎"อย่าทำพังเชียวนะ"

263
00:14:47,640 --> 00:14:48,720
‎"เจน!"

264
00:14:50,480 --> 00:14:52,240
‎"เจน" ฉันเตรียมเล่นใหญ่

265
00:14:52,920 --> 00:14:55,200
‎ทันทีที่เจนเดินเข้ามาในบ้านฉัน

266
00:14:55,720 --> 00:14:58,400
‎ฉันไม่เคยเจ๋งกว่านั้นเลย เป็นคนที่เท่ที่สุด

267
00:14:58,480 --> 00:15:01,120
‎ฉันเดินไปหาเธอ บอกว่า "ไง"

268
00:15:02,120 --> 00:15:04,120
‎"เจนใช่มั้ย เอาเถอะ เออ"

269
00:15:05,560 --> 00:15:08,160
‎"อือ วันนี้เห็นที่โรงเรียนด้วย ไม่สนหรอก"

270
00:15:10,720 --> 00:15:12,520
‎ฉันเพิ่งได้คุยกับเจนต่อหน้า

271
00:15:13,360 --> 00:15:17,200
‎แล้วฉันก็ไปซ่อนตัวตามสักที่ในบ้าน

272
00:15:17,840 --> 00:15:20,200
‎เผื่อว่าใครจะต้องการตัวฉัน

273
00:15:22,040 --> 00:15:23,760
‎"เล่นซ่อนหามั้ย ไม่เหรอ โอเค"

274
00:15:24,400 --> 00:15:26,120
‎เจนอยากกินขนมมั้ย

275
00:15:26,640 --> 00:15:28,520
‎แล้วฉันก็โผล่ออกมา

276
00:15:28,600 --> 00:15:30,920
‎เหมือนเป็นนายหน้าขายบ้าน
‎ในงานเปิดบ้านของฉันเอง

277
00:15:31,840 --> 00:15:34,280
‎ข้อมูลที่ไร้ประโยชน์ทั้งหมดในโลก

278
00:15:34,360 --> 00:15:36,840
‎"เจน เป็นไงบ้าง ดีใจที่ได้เจอกันนะ"

279
00:15:36,920 --> 00:15:39,720
‎"หาขนมกินอยู่เหรอ ได้เลย เดี๋ยวหาให้"

280
00:15:39,800 --> 00:15:43,240
‎"แค่เข้ามาในครัวแบบเปิดโล่ง
‎ฉันจะพาไปดูตู้กับข้าวเอง"

281
00:15:44,400 --> 00:15:46,480
‎"จะสังเกตว่าในตู้กับข้าวนี้

282
00:15:46,560 --> 00:15:49,680
‎เมื่อเปิดฝาตู้ออกมา ไฟก็จะเปิด"

283
00:15:51,160 --> 00:15:52,720
‎"ไม่ค่อยมีใครรู้หรอกนะ"

284
00:15:53,320 --> 00:15:56,760
‎"เชิญกินของว่างตามสบายเลย
‎และถ้าเธอต้องการ เดี๋ยวทีหลัง

285
00:15:56,840 --> 00:15:59,680
‎ฉันจะสอนวิธีใช้บันไดเพื่อลงสระนะ"

286
00:16:04,880 --> 00:16:07,120
‎ฉันไม่เคยเข้าสังคมเก่งเลย

287
00:16:08,040 --> 00:16:10,320
‎ไม่ มีแต่จะยิ่งแย่ลง

288
00:16:10,400 --> 00:16:12,800
‎เพราะตอนนี้คนอยากสังสรรค์กับฉันจริงๆ

289
00:16:13,960 --> 00:16:15,200
‎และฉันไม่อยาก

290
00:16:16,280 --> 00:16:18,680
‎ฉันแบบ… ฉันไม่อยากจริงๆ

291
00:16:18,760 --> 00:16:21,360
‎เพราะฉันไม่รู้จะทำยังไง มันยากนะ

292
00:16:21,440 --> 00:16:23,680
‎ฉันคิดว่าการคุยสัพเพเหระเป็นเรื่องยากมาก

293
00:16:23,760 --> 00:16:26,760
‎ฉันทำได้ดีสักห้านาที

294
00:16:26,840 --> 00:16:28,560
‎ฉันเดินเข้าปาร์ตี้ไหนก็ได้

295
00:16:28,640 --> 00:16:33,040
‎เล่นมุกสังเกตที่ไม่เหมาะสม
‎แต่ขำกลิ้งเกี่ยวกับทุกคน

296
00:16:33,640 --> 00:16:35,920
‎แล้วฉันก็จะชมเจ้าภาพ

297
00:16:36,000 --> 00:16:39,160
‎ว่าการตกแต่งที่ดูอลังการไฮโซของเธอสวยมาก

298
00:16:39,240 --> 00:16:41,120
‎แล้วก็หมดมุก

299
00:16:41,200 --> 00:16:43,480
‎ฉันไม่มีอะไรจะให้แล้ว

300
00:16:43,560 --> 00:16:45,080
‎แล้วฉันก็เริ่มลนลาน

301
00:16:45,160 --> 00:16:47,440
‎ฉันเริ่มล้อเลียนเด็กที่ฟันล่างยื่น

302
00:16:47,520 --> 00:16:48,720
‎ฉันแบบว่า "ดูมันสิ"

303
00:16:51,320 --> 00:16:54,640
‎สามีฉันก็เห็นว่าฉันเริ่มลนลานแล้ว

304
00:16:54,720 --> 00:16:56,520
‎เขาจะพุ่งตัวเข้ามา

305
00:16:56,600 --> 00:17:00,360
‎เขาพุ่งตัวเข้ามา พาฉันออกไปยังกับเป็นพระเอก

306
00:17:01,520 --> 00:17:05,520
‎บอกเลย สามีฉันเข้าสังคมเก่งมาก

307
00:17:05,600 --> 00:17:07,400
‎ฉันนี่โคตรยัวะเลย

308
00:17:08,640 --> 00:17:11,200
‎เพราะฉันคิดว่าคนที่หน้าตาดีขนาดนั้น

309
00:17:11,280 --> 00:17:13,600
‎ไม่ควรจะใช้ชีวิตเก่งด้วย เข้าใจมั้ย

310
00:17:14,720 --> 00:17:16,320
‎เลือกสักอย่างสิ ไม่เอาน่า

311
00:17:17,600 --> 00:17:20,360
‎แต่เขาเก่งจริงๆ เขาเข้าสังคมเก่งมาก

312
00:17:20,440 --> 00:17:23,560
‎ยังกับเขากลายเป็นคนชอบคุย

313
00:17:24,120 --> 00:17:26,880
‎ซึ่งน่าสนใจดีเพราะเขาไม่พูดเลย
‎ในชีวิตแต่งงานของเรา

314
00:17:26,960 --> 00:17:29,640
‎แต่พออยู่กับคนแปลกหน้า พูดจ้อเป็นต่อยหอย

315
00:17:34,560 --> 00:17:36,960
‎รู้มั้ยว่าเขาชอบที่ไหนมากที่สุดในโลก

316
00:17:37,480 --> 00:17:39,320
‎ที่นั่งน้าเวลาขึ้นอูเบอร์

317
00:17:43,840 --> 00:17:45,600
‎เราไม่ได้เรียกว่าอย่างนั้น

318
00:17:48,200 --> 00:17:52,400
‎เขาโคตรชอบนั่งหน้าเวลาขึ้นอูเบอร์
‎เขาถึงกับแย่งฉันเลย

319
00:17:52,480 --> 00:17:55,080
‎แบบว่า "ถอยไป ผมมีเรื่องจะเม้า"

320
00:17:55,600 --> 00:17:58,640
‎เขาโดดไปนั่งหน้าแล้วก็เม้าไม่หยุด

321
00:17:58,720 --> 00:18:02,880
‎พล่ามไม่หยุด เปิดอกระบายความรู้สึกซะงั้น

322
00:18:03,800 --> 00:18:08,800
‎แล้วถ้ามีช่วงไหน
‎ที่บทสนทนาเงียบไปตามธรรมชาติ

323
00:18:09,600 --> 00:18:14,280
‎เขาก็มีรายการหัวข้อไร้สาระที่ขุดขึ้นมา

324
00:18:15,000 --> 00:18:15,960
‎พร้อมคุยต่อได้

325
00:18:16,760 --> 00:18:19,200
‎เขามีอะไรจะพูดเรื่องอากาศเสมอ

326
00:18:20,200 --> 00:18:23,600
‎เขามีสถิติที่คลุมเครือเกี่ยวกับพืชสวน

327
00:18:24,600 --> 00:18:26,280
‎ฉันมักจะนั่งเบาะหลัง

328
00:18:27,000 --> 00:18:28,240
‎กูเกิลชื่อตัวเอง

329
00:18:34,040 --> 00:18:36,040
‎"พืชสวนคืออะไรวะ"

330
00:18:37,720 --> 00:18:41,400
‎ส่วนเขานั่งหน้า
‎คุยเรื่องการเมอืง สนุกสุดเหวี่ยง

331
00:18:41,480 --> 00:18:43,760
‎ฉันเฝ้าดูเขาเพราะฉันอยากเรียนรู้

332
00:18:43,840 --> 00:18:45,280
‎ฉันอยากเก่งขึ้น

333
00:18:45,360 --> 00:18:48,200
‎เราอยู่ที่งานเลี้ยงครอบครัว ฉันมองดูเขา

334
00:18:48,720 --> 00:18:51,240
‎เขาเดินเข้าไปหากลุ่มคนที่เขาไม่รู้จัก

335
00:18:51,320 --> 00:18:54,280
‎แบบนี้เลย ไม่มีใครแบบว่า
‎"ไปให้พ้น ไอ้เวรนี่"

336
00:18:54,360 --> 00:18:57,000
‎เขาทำของเขาเอง เดินเข้าไปหากลุ่มคน

337
00:18:57,520 --> 00:18:59,000
‎แล้วก็เริ่มชวนคุย

338
00:18:59,920 --> 00:19:03,080
‎แล้วพวกนั้นก็คุยโต้ตอบ

339
00:19:04,320 --> 00:19:08,000
‎พอทุกคนคุยกัน ไม่มีใครเหงื่อตก

340
00:19:08,640 --> 00:19:13,000
‎แล้วอยู่ดีๆ ผู้หญิงทุกคนก็หันมาสนใจพืชสวนซะงั้น

341
00:19:13,800 --> 00:19:17,720
‎มันดูน่าสนุกดี ฉันเลยคิดว่า "ฉันก็ทำได้"

342
00:19:17,800 --> 00:19:19,240
‎"ก็ดูง่ายดีนะ"

343
00:19:19,320 --> 00:19:22,840
‎ฉันเห็นคนกลุ่มนึง
‎เลยเดินเข้าไปหาอย่างมั่นหน้าเลย

344
00:19:23,360 --> 00:19:25,840
‎ฉันพูดว่า "หวัดดีค่ะ"

345
00:19:27,760 --> 00:19:30,080
‎"พวกคุณดูเป็นคนเฮงซวย
‎ใครอยากถ่ายรูปบ้าง"

346
00:19:37,200 --> 00:19:39,520
‎มีใครคิดว่าช่วงเกิดโรคระบาดทั่วโลก

347
00:19:39,600 --> 00:19:42,240
‎เป็นเวลาเหมาะที่จะเลิกกินยาแก้ซึมเศร้า

348
00:19:44,160 --> 00:19:45,160
‎ไม่เหรอ

349
00:19:45,240 --> 00:19:46,360
‎ฉันคิดคนเดียวเหรอ

350
00:19:47,000 --> 00:19:48,160
‎งั้นมาเริ่มกันเลย

351
00:19:48,240 --> 00:19:51,400
‎การเลิกกินยาแก้ซึมเศร้า

352
00:19:52,160 --> 00:19:55,560
‎แม่งยังกับจู๋เหี่ยวๆ

353
00:20:00,760 --> 00:20:02,760
‎แย่ที่สุด

354
00:20:04,120 --> 00:20:05,840
‎และยาแก้ซึมเศร้าที่ฉันกิน

355
00:20:05,920 --> 00:20:10,520
‎ต้องใช้เวลาประมาณหกสัปดาห์
‎กว่าจะออกจากร่างกายหมดถ้าทำถูกต้อง

356
00:20:10,600 --> 00:20:13,560
‎คืองี้ จะหักดิบเลยก็ได้

357
00:20:14,520 --> 00:20:16,480
‎ถ้าคุณแม่งอยากตาย

358
00:20:17,080 --> 00:20:20,000
‎แต่หมอแนะนำให้ค่อยๆ เลิก

359
00:20:20,080 --> 00:20:23,920
‎ปล่อยให้มันออกจากร่างกายไปเอง
‎ประมาณหกสัปดาห์

360
00:20:24,000 --> 00:20:27,080
‎ฉันอยากเลิกกินยามานานแล้ว

361
00:20:27,840 --> 00:20:29,080
‎เพราะฉันหายดีแล้ว

362
00:20:39,320 --> 00:20:41,880
‎มันไม่ได้ผลอย่างนั้น แต่เอาเถอะ…

363
00:20:42,680 --> 00:20:45,080
‎แต่ทุกครั้งที่ฉันคุยกับหมอทุกคนเรื่องนี้

364
00:20:45,160 --> 00:20:46,640
‎หมอก็บอกว่า…

365
00:20:46,720 --> 00:20:50,280
‎ฉันเป็นใคร โจ โรแกนเหรอ
‎"หมอทุกคนของฉัน"

366
00:20:50,360 --> 00:20:52,800
‎ทุกครั้งที่ฉันคุยกับหมอทั้งสองคนเรื่องนี้

367
00:20:52,880 --> 00:20:56,480
‎หมอบอกว่า ตอนนี้ยังไม่เหมาะสำหรับฉัน

368
00:20:56,560 --> 00:20:59,920
‎เพราะฉันเดินทางบ่อย งานก็ขึ้นๆ ลงๆ

369
00:21:00,000 --> 00:21:03,680
‎หมอเลยบอกว่า "คุณไม่มีความมั่นคงพอในชีวิต"

370
00:21:05,360 --> 00:21:08,160
‎ขอบคุณมากค่ะ

371
00:21:08,240 --> 00:21:10,520
‎พอเกิดเหตุต้องล็อกดาวน์ หมอเลยคิดว่า ก็ได้

372
00:21:10,600 --> 00:21:13,520
‎ตอนนี้อาจจะเหมาะเพราะฉันติดอยู่ที่เดียว

373
00:21:13,600 --> 00:21:17,480
‎ฉันคิดว่า "ได้ เป็นความคิดที่ดีมากค่ะ"

374
00:21:18,240 --> 00:21:20,720
‎"นี่อาจจะเป็นผลงานที่ดีที่สุดของคุณเลย"

375
00:21:20,800 --> 00:21:25,120
‎"ใช่ ขังเธอไว้ในอะพาร์ตเมนต์เล็กๆ
‎เมื่อไม่มีอะไรในโลกนี้ที่แน่นอน

376
00:21:25,200 --> 00:21:28,520
‎แล้วพรากสิ่งเดียวที่ทำให้เธอคุมสติได้ไปซะ"

377
00:21:30,120 --> 00:21:31,600
‎ฉันเลยตัดสินใจเลิกกินยา

378
00:21:32,600 --> 00:21:34,240
‎ต้องบอกเลยนะ

379
00:21:34,320 --> 00:21:36,400
‎มันเลวร้ายมากสำหรับฉัน

380
00:21:36,480 --> 00:21:39,600
‎เพราะฉันได้รู้ว่าเวลากินยา

381
00:21:39,680 --> 00:21:43,880
‎จิตใจฉันอยู่ในสภาพชาและมึน…

382
00:21:43,960 --> 00:21:46,080
‎"ไง" ตลอดเวลา

383
00:21:46,160 --> 00:21:49,400
‎แล้วก็รู้ว่าพอกำลังจะเลิกกินยาแก้ซึมเศร้า

384
00:21:49,480 --> 00:21:51,200
‎สภาพจิตใจฉันก็ออกจะ

385
00:21:51,280 --> 00:21:54,560
‎เหมือนเป็นนางมารร้ายมากกว่า

386
00:21:55,640 --> 00:21:59,120
‎ไม่มีใครเจอหนักเท่าสามีฉันแล้ว

387
00:21:59,200 --> 00:22:02,760
‎เพราะเขาไม่รู้เลยว่าจะเจออะไร

388
00:22:03,480 --> 00:22:07,360
‎เขาเดินเข้ามาในครัว ถามว่า
‎"ไงที่รัก เป็นไงบ้าง"

389
00:22:07,440 --> 00:22:09,600
‎"อยากได้อะไรจากร้านของชำมั้ย"
‎ฉันตอบว่า

390
00:22:10,800 --> 00:22:11,920
‎"ไอ้ร้านบ้า"

391
00:22:12,600 --> 00:22:16,000
‎"ร้านเวร ไอ้ร้านเวร แม่ง…"

392
00:22:17,080 --> 00:22:19,040
‎"ร้านๆ ฉันอยากได้อะไรจากร้านนะ"

393
00:22:19,120 --> 00:22:20,720
‎"ฉันไม่อยากได้อะไรจากร้านล่ะ"

394
00:22:20,800 --> 00:22:23,200
‎"งั้นฉันขอ

395
00:22:23,280 --> 00:22:25,200
‎ทวิกซ์หกแท่งกับมาร์สบาร์สสี่แท่งนะ"

396
00:22:25,280 --> 00:22:26,760
‎"อ๋อ เอาซินนามอนด้วย"

397
00:22:35,200 --> 00:22:36,400
‎เขาแบบว่า

398
00:22:38,120 --> 00:22:41,640
‎"ทวิกซ์หกแท่งกับมาร์สบาร์สสี่แท่ง" เหรอ

399
00:22:42,840 --> 00:22:45,200
‎แล้วฉันก็หันไป

400
00:22:47,000 --> 00:22:48,200
‎"และซินนามอนด้วย"

401
00:22:51,520 --> 00:22:53,520
‎"ฉันอยากได้ซินนามอนด้วย"

402
00:22:55,680 --> 00:22:58,800
‎"คุณไม่เคยฟังฉันเลย"

403
00:23:00,400 --> 00:23:03,320
‎"ฉันอยากได้ทวิกซ์หกแท่ง

404
00:23:03,400 --> 00:23:05,880
‎กับมาร์สบาร์สสี่แท่ง

405
00:23:05,960 --> 00:23:07,560
‎และซินนามอน"

406
00:23:08,760 --> 00:23:11,720
‎เขาบอกว่า "นี่ ไม่เป็นไร มานี่"

407
00:23:11,800 --> 00:23:13,720
‎"ไม่เป็นไรนะ"

408
00:23:16,720 --> 00:23:18,160
‎"อ๋อ โอเคงั้นเหรอ"

409
00:23:21,640 --> 00:23:24,680
‎"อ๋อ โอเคงั้นใช่มั้ย"

410
00:23:25,640 --> 00:23:29,880
‎"ไอ้ความไม่เคารที่ตำตาฉันเนี่ย…"

411
00:23:29,960 --> 00:23:32,480
‎ฉันกลายเป็นเคท แบลนเชตต์ที่โดนคนทำผิดใส่

412
00:23:32,560 --> 00:23:35,080
‎"น้ำหน้าอย่างคุณ กล้าดียังไง

413
00:23:35,160 --> 00:23:36,440
‎คิดว่าจะพูดกับฉัน…"

414
00:23:36,520 --> 00:23:39,360
‎และทุกตัวละครจากลอร์ดออฟเดอะริงด้วย

415
00:23:39,960 --> 00:23:42,280
‎"คิดว่าจะได้ไปร้านเหรอ ของรักของข้า"

416
00:23:42,800 --> 00:23:44,760
‎"คิดอีกที ไอ้แม่ยิ้ม"

417
00:23:53,080 --> 00:23:55,440
‎ฉันว่ามันเป็นช่วงเวลา
‎ที่มหัศจรรย์สำหรับเราทุกคนนะ

418
00:23:57,800 --> 00:24:01,400
‎อีกอย่าง ฉันเป็นโรคสมาธิสั้น

419
00:24:02,000 --> 00:24:04,080
‎มัน… ไม่ได้เล่นมุกนะ

420
00:24:06,960 --> 00:24:10,280
‎ดีที่ได้รู้ว่าเราคิดยังไงกัน ซิดนีย์

421
00:24:12,480 --> 00:24:13,600
‎สมาธิสั้น

422
00:24:14,120 --> 00:24:17,360
‎โรคสมาธิสั้น

423
00:24:17,440 --> 00:24:20,120
‎ซึ่งแปลว่ามันยากมากสำหรับฉัน

424
00:24:20,200 --> 00:24:21,600
‎ที่จะจำอะไรได้

425
00:24:21,680 --> 00:24:24,680
‎และยากมากที่ฉันจะอยู่นิ่งๆ

426
00:24:25,880 --> 00:24:26,760
‎และตั้งใจ

427
00:24:27,400 --> 00:24:30,440
‎ฉันได้รับวินิจฉัยว่าเป็นโรคสมาธิสั้นตอนอายุ 16

428
00:24:30,520 --> 00:24:32,200
‎และสมัยนั้นนะ ให้ตายสิ

429
00:24:32,280 --> 00:24:35,000
‎มันช่างน่าอายเหลือเกิน

430
00:24:35,080 --> 00:24:38,240
‎ฉันนึกว่าโลกของฉันจบลงแล้วตอนได้ผลวินิจฉัย

431
00:24:38,320 --> 00:24:42,040
‎ฉันอายมาก ไม่อยากให้ใครรู้

432
00:24:42,120 --> 00:24:43,920
‎ฉันเรียนไม่ไหวเลย

433
00:24:44,000 --> 00:24:47,240
‎พ่อแม่ฉันเลยคิดว่าจะลองคุยกับครูบางคนดู

434
00:24:47,320 --> 00:24:49,600
‎บอกให้รู้ว่าฉันได้รับการวินิจฉัย

435
00:24:49,680 --> 00:24:51,320
‎และกำลังเริ่มกินยา

436
00:24:51,400 --> 00:24:54,000
‎หวังว่าจะทำให้พวกเขาเข้าใจได้

437
00:24:54,520 --> 00:24:55,840
‎ไม่ได้ผล

438
00:24:55,920 --> 00:24:58,960
‎ฉันจำได้ว่าครูคนนึงพูดว่า
‎"เซเลสต์ เอางี้นะ

439
00:24:59,040 --> 00:25:00,880
‎เธอต้องเป็นคนเอาขยะไปทิ้ง

440
00:25:00,960 --> 00:25:03,080
‎ให้ทั้งโรงเรียนตลอดทั้งปี

441
00:25:03,160 --> 00:25:05,640
‎แล้วเราจะไม่บอกเพื่อนร่วมชั้นว่าเธอเป็น…"

442
00:25:07,920 --> 00:25:09,120
‎แย่มาก

443
00:25:10,640 --> 00:25:12,800
‎ตอนนี้ดีขึ้นแล้ว ซึ่งดีมาก มัน…

444
00:25:13,880 --> 00:25:16,280
‎ตอนนี้โรคสมาธิสั้นกลายเป็นเจ๋งไปแล้ว

445
00:25:18,080 --> 00:25:19,880
‎ดูเหมือนทุกคนจะเป็นกันหมด

446
00:25:22,640 --> 00:25:25,720
‎ดูเหมือนทุกคนจะใช้เป็นข้ออ้าง ว่ามั้ย

447
00:25:25,800 --> 00:25:28,160
‎ถ้ามีคนแซงคิวคุณในร้านกาแฟ

448
00:25:28,240 --> 00:25:32,040
‎ก็ "อ้าว โทษที
‎ฉันมีความหลากหลายทางระบบประสาท"

449
00:25:33,360 --> 00:25:34,280
‎ฉันแบบว่า

450
00:25:34,960 --> 00:25:37,240
‎"อ้าว ฉันก็เป็น"

451
00:25:37,320 --> 00:25:38,800
‎"ฉันรอมา 40 นาทีแล้ว"

452
00:25:38,880 --> 00:25:41,720
‎"กลับมาต่อคิวซะ ไอ้อีลอน มัสก์ ไปตายซะ"

453
00:25:42,560 --> 00:25:43,560
‎"ออกไป"

454
00:25:47,040 --> 00:25:50,960
‎แต่เดี๋ยวนี้คนใช้คำนี้กันส่งเดช

455
00:25:51,040 --> 00:25:53,400
‎เพื่อหาเหตุผลที่ทำตัวเฮงซวย

456
00:25:53,480 --> 00:25:55,880
‎อาจจะได้ยินนักการเมืองพูดว่า

457
00:25:55,960 --> 00:25:57,320
‎ขอโทษที "นักการเมือง"

458
00:25:57,400 --> 00:25:59,200
‎ไอ้โรคจิต โทษที

459
00:26:07,040 --> 00:26:09,440
‎โจ๊กนี้กระแสตอบรับแตกต่างไปที่อเมริกา

460
00:26:13,000 --> 00:26:16,200
‎แต่ถ้าได้ยินนักการเมือง
‎ตามงานแถลงข่าวหรืออะไรสักอย่าง

461
00:26:16,280 --> 00:26:20,320
‎พูดว่า "ผมเพิ่งได้รับแจ้งว่า ผมเป็น…"

462
00:26:20,960 --> 00:26:22,760
‎"สเปกตรัม"
‎"มีอาการออทิสติกสเปกตรัม"

463
00:26:23,520 --> 00:26:26,360
‎"เพราะงั้นผมถึงเอามือล้วงกระโปรงเธอ
‎โอเคนะ"

464
00:26:26,840 --> 00:26:29,400
‎ไม่ก็จะได้ยินนักบอลพูดว่า…

465
00:26:41,040 --> 00:26:44,840
‎"ไม่ เหตุผลเดียว
‎ที่ผมทำร้ายร่างกายทางเพศเธอ

466
00:26:44,920 --> 00:26:47,760
‎เพราะแม่ผมบอกว่าผมเป็นโรคสมาธิสั้น"

467
00:26:50,000 --> 00:26:51,480
‎ไม่ โคตรเกลียดเลย

468
00:26:51,560 --> 00:26:53,920
‎ฉันเนี่ยแหละตัวแทนโรคสมาธิสั้น โอเคนะ

469
00:26:54,000 --> 00:26:55,560
‎ฉันถูกวินิจฉัยว่าตั้งแต่เด็ก

470
00:26:55,640 --> 00:26:58,480
‎ฉันกินๆ เลิกๆ ยามาหลายสิบปีแล้ว

471
00:26:58,560 --> 00:27:00,080
‎ฉันบอกได้เลย

472
00:27:00,160 --> 00:27:04,160
‎ฉันไม่เคยแหย่จู๋ฉันใส่อะไรที่ไม่ต้องการให้แหย่

473
00:27:15,000 --> 00:27:16,040
‎เรื่องจริงนะ

474
00:27:19,240 --> 00:27:22,000
‎ฉันเริ่มกินยารักษาโรคสมาธิสั้นตัวใหม่ ไปได้ดี

475
00:27:22,080 --> 00:27:23,760
‎ช่วยให้ฉันมีสมาธิขึ้น

476
00:27:23,840 --> 00:27:27,960
‎แต่ผลข้างเคียงอย่างนึง
‎คือมันทำให้ฉันยิ่งกระวนกระวาย

477
00:27:28,040 --> 00:27:29,320
‎ที่จริงก็เต็มที่เลย

478
00:27:29,920 --> 00:27:32,960
‎ฉันเลยต้องขยับร่างกายถึงจะรับมือกับมันได้

479
00:27:33,040 --> 00:27:34,320
‎ฉันเลยเดินเยอะ

480
00:27:34,400 --> 00:27:37,920
‎ฉันชอบเดิน เป็นสไตล์ฉันหน่อย

481
00:27:38,440 --> 00:27:41,600
‎ฉันเดินบ่อยเท่าที่จะทำได้ ตื่นแต่เช้าจะได้ไปเดิน

482
00:27:41,680 --> 00:27:45,040
‎ลองตื่นตั้งแต่หกโมงเช้าเพื่อออกไปเดิน
‎ตอนที่ไม่มีคนอื่น

483
00:27:45,560 --> 00:27:49,360
‎ฉันก็คิดว่างั้น ปรากฎว่ามีคนตื่นมาเดิน
‎ตั้งแต่หกโมงเช้าเพียบเลย

484
00:27:50,440 --> 00:27:52,920
‎และทุกคนที่ตื่นมาเดินตั้งแต่หกโมงเช้า

485
00:27:53,000 --> 00:27:56,240
‎โคตรชอบคุยกันว่าตื่นมาเดินตั้งแต่หกโมงเช้า

486
00:27:59,960 --> 00:28:03,360
‎ยังกับฉันไปเข้าร่วมชมรม
‎คนช่างคุยชอบเดินตอนเช้า

487
00:28:03,440 --> 00:28:05,360
‎ที่ฉันไม่อยากเข้าร่วมด้วย

488
00:28:06,320 --> 00:28:10,520
‎ฉันออกไปข้างนอก เดินลากขาไป

489
00:28:11,520 --> 00:28:13,000
‎พยายามเดินให้มันจบๆ

490
00:28:13,640 --> 00:28:15,320
‎แล้วก็เห็นพวกนั้นคนนึง

491
00:28:15,400 --> 00:28:18,280
‎ปกติมักเป็นผู้ชายสูงวัยผิวขาวที่ชอบเพศตรงข้าม

492
00:28:18,360 --> 00:28:20,720
‎ออกมาใช้อภิสิทธิ์เพลิน "ว่าไง"

493
00:28:22,600 --> 00:28:23,760
‎"ดีนะ"

494
00:28:24,320 --> 00:28:27,160
‎เดินเต็มทางเพราะเขาไม่ต้องเลือกฝั่งเดิน

495
00:28:27,240 --> 00:28:28,680
‎เป็นทางของเขาหมด

496
00:28:31,840 --> 00:28:34,880
‎แต่พอเขาเริ่มเข้ามาใกล้ๆ

497
00:28:36,160 --> 00:28:39,160
‎เขาก็ไม่แน่ใจว่าจะเดินฝั่งไหนดี

498
00:28:41,280 --> 00:28:44,080
‎ใช่ สนุกจังที่ได้เล่นเกมนี้ตอนหกโมงเช้า

499
00:28:44,160 --> 00:28:45,160
‎แม่งDMC

500
00:28:45,800 --> 00:28:48,280
‎"คุณจะ…" พอเขาเข้ามาใกล้อีก

501
00:28:48,360 --> 00:28:50,480
‎ก็เหมือนกลายเป็นเต้นไอริชจิ๊กกัน

502
00:28:51,640 --> 00:28:54,040
‎"เลือกสักทางสิไมเคิล แฟลตลีย์ โธ่เว้ย"

503
00:28:56,920 --> 00:28:59,600
‎พวกคนที่ตื่นมาเดินตอนหกโมงเช้าที่ฉันชอบที่สุด

504
00:29:00,120 --> 00:29:02,280
‎คือผู้หญิงสูงวัย

505
00:29:02,360 --> 00:29:04,560
‎มักจะใส่หมวกไวเซอร์

506
00:29:05,440 --> 00:29:09,080
‎คาดกระเป๋าคาดเอว เพราะไม่รู้ว่า
‎จะออกมานานขนาดไหน

507
00:29:15,040 --> 00:29:17,640
‎พวกเขาออกมาเดินเล่น

508
00:29:17,720 --> 00:29:21,360
‎พวกเขาไม่ได้วางแผนอะไรไว้เลย
‎แต่ไม่มีใครธุระเยอะเท่าพวกเขาแล้ว

509
00:29:32,000 --> 00:29:33,840
‎ยุ่งมาก ธุระเยอะ

510
00:29:34,360 --> 00:29:37,000
‎มีอะไรให้ทำเยอะแยะ
‎แต่อย่างนึงที่พวกเขาไม่ทำแน่นอน

511
00:29:37,080 --> 00:29:38,920
‎ช่วยเลี้ยงหลาน

512
00:29:45,760 --> 00:29:46,840
‎ฉันชอบผู้หญิงพวกนั้น

513
00:29:48,120 --> 00:29:51,880
‎คนนึงที่เลี่ยงไม่ได้เลยเวลาออกไปเดินตอนเช้า

514
00:29:52,440 --> 00:29:55,800
‎คือเฟมินิสต์คลื่นลูกที่สองที่เพิ่งออกกำลังเสร็จ

515
00:29:56,320 --> 00:29:58,880
‎เธอใส่ชุดกีฬาเข้าชุดทั้งตัว

516
00:29:58,960 --> 00:30:03,120
‎ที่สีอ่อนไม่ก็เข้มไปหนึ่งเฉดสำหรับสีผิวเธอเสมอ

517
00:30:03,200 --> 00:30:06,200
‎เลยดูเหมือนโป๊ตลอดเวลา

518
00:30:07,880 --> 00:30:09,640
‎ฉันตกใจนะ

519
00:30:09,720 --> 00:30:12,480
‎เพราะฉันไม่รู้ว่าเธอรู้รึเปล่าว่ายังเช้าอยู่

520
00:30:13,200 --> 00:30:14,400
‎ฉันแบบว่า

521
00:30:14,480 --> 00:30:16,600
‎"โอ๊ะขอโทษค่ะ… อะไรวะ"

522
00:30:17,520 --> 00:30:21,480
‎"ไม่นะ โทษที ฉันเป็นเค้าโครงเลยไม่แน่ใจ"

523
00:30:25,800 --> 00:30:28,400
‎"ฉันเข้าใจ ปลดปล่อยหัวนม
‎ปลดปล่อยกลีบด้วย ตามสบาย"

524
00:30:31,480 --> 00:30:32,640
‎ฉันชอบมาก

525
00:30:32,720 --> 00:30:34,640
‎พวกนางช่างเสียงดัง

526
00:30:34,720 --> 00:30:36,480
‎และมั่นหน้า

527
00:30:36,560 --> 00:30:39,160
‎อยากให้คุณรู้ว่าพวกเขาเสียงดัง
‎และมั่นหน้าขนาดไหน

528
00:30:39,240 --> 00:30:41,960
‎พวกเขาเห็นฉันแล้วพูดว่า
‎"ฉันเห็นเธออยู่ตรงนั้นนะ อีหญิง"

529
00:30:42,040 --> 00:30:43,920
‎"ดูเธอสิ เยี่ยวมากแม่"

530
00:30:44,000 --> 00:30:47,400
‎"ในกางเกงรัดรูปบางๆ
‎กับสเวตเตอร์ตัวใหญ่เกิน เป๊ะ"

531
00:30:47,480 --> 00:30:50,320
‎"ไปลุยวันนี้ให้ปังเลย อีแม่ยืนหนึ่ง"

532
00:30:50,400 --> 00:30:52,200
‎"พวกเราเป็นตัวแม่"

533
00:30:52,280 --> 00:30:54,600
‎"อย่าปล่อยให้ผู้ชายหรือผู้หญิงหน้าเหียกที่ไหน

534
00:30:54,680 --> 00:30:56,520
‎บอกคุณว่าคุณมีอะไรไม่ได้"

535
00:30:56,600 --> 00:30:58,600
‎"เราเป็นตัวแม่สุดปัง"

536
00:31:03,800 --> 00:31:05,800
‎รู้มั้ยว่าฉันไม่ต้องการอะไรเวลาไปเดินตอนเช้า

537
00:31:05,880 --> 00:31:07,040
‎หมาอึเรี่ยราด

538
00:31:09,440 --> 00:31:11,520
‎มีหมาอึเยอะมาก

539
00:31:11,600 --> 00:31:13,520
‎พวกมันรอฉันด้วย บอกเลย

540
00:31:13,600 --> 00:31:15,200
‎พวกมันรอฉัน จริงๆ นะ

541
00:31:15,280 --> 00:31:17,400
‎พอหมาเห็นฉันเดินมาตรงหัวมุม

542
00:31:17,480 --> 00:31:18,680
‎ก็โก้งโค้ง

543
00:31:24,640 --> 00:31:28,400
‎รู้เลยว่ากล้ามเนื้อหูรูดของพวกมันกำลังตื่นเต้น

544
00:31:30,720 --> 00:31:32,800
‎มันจ้องมองลึกเข้ามาถึงวิญญาณฉัน

545
00:31:34,640 --> 00:31:35,840
‎แล้วก็อึ

546
00:31:36,960 --> 00:31:39,560
‎ขณะที่พระอาทิตย์กำลังขึ้นด้านหลัง

547
00:31:40,880 --> 00:31:44,040
‎จะหนีไปไหนก็ไม่ได้ บอกเลย ฉันพยายามแล้ว

548
00:31:44,120 --> 00:31:46,680
‎พยายามไม่สบตา พยายามวิ่งหนี

549
00:31:46,760 --> 00:31:47,720
‎ฉันไม่วิ่ง

550
00:31:47,800 --> 00:31:50,640
‎ฉันเดินจากไปด้วยความเร็วที่เหมาะสม
‎แล้วหมาก็วิ่งไล่ตามฉัน

551
00:31:50,720 --> 00:31:53,440
‎"จะไปไหน ฉันเดินไปอึไปได้นะ"

552
00:31:54,920 --> 00:31:55,920
‎แม่ง

553
00:31:58,480 --> 00:32:00,800
‎หมาอึ

554
00:32:02,880 --> 00:32:07,400
‎เดี๋ยวนี้มีคนส่งของให้ฉันเยอะมาก
‎บางครั้งก็เป็นของขวัญ

555
00:32:07,880 --> 00:32:08,720
‎ซึ่งดีนะ

556
00:32:08,800 --> 00:32:10,040
‎ผู้คนดีกับฉันมาก

557
00:32:10,120 --> 00:32:11,520
‎ฉันขอบคุณจริงๆ

558
00:32:11,600 --> 00:32:12,480
‎แต่ว่า…

559
00:32:12,560 --> 00:32:13,600
‎ขอบคุณค่ะ

560
00:32:14,360 --> 00:32:15,480
‎ต้องบอกเลย

561
00:32:16,400 --> 00:32:20,240
‎ของส่วนใหญ่ที่ส่งมาให้ฉัน
‎มักเป็นสินค้าจากบริษัท

562
00:32:20,320 --> 00:32:22,840
‎ส่งมาให้เพราะหวังว่าฉันจะช่วยโปรโมท

563
00:32:22,920 --> 00:32:25,720
‎ไม่ก็ทำวิดีโออันบ็อกซ์ รู้มั้ยว่าอันบ็อกซ์คืออะไร

564
00:32:25,800 --> 00:32:28,800
‎คือเวลาที่บริษัทส่งสินค้า

565
00:32:28,880 --> 00:32:30,120
‎ไปให้อินฟลูเอนเซอร์

566
00:32:30,200 --> 00:32:33,760
‎แล้วอินฟลูเอนเซอร์ก็จะเตรียมไฟไว้สี่หมื่นดวง

567
00:32:35,280 --> 00:32:37,760
‎ขังลูกๆ ไว้ในห้องน้ำสักสองชั่วโมง

568
00:32:38,280 --> 00:32:42,280
‎แล้วก็ถ่ายคลิปตัวเองแกะกล่องของขวัญ

569
00:32:42,360 --> 00:32:44,960
‎แบบว่า "ตายแล้วทุกคน"

570
00:32:47,200 --> 00:32:51,440
‎"ฉันเพิ่งได้รับของขวัญที่แสนวิเศษ

571
00:32:51,520 --> 00:32:53,400
‎จากปราด้า"

572
00:32:54,960 --> 00:32:58,360
‎"ที่จริงมันราคาตั้งสิบเอ็ดพันล้าน

573
00:32:58,440 --> 00:33:03,800
‎ฉันเลยคิดว่าจะดีมากถ้าได้แชร์ให้ทุกคนดู

574
00:33:03,880 --> 00:33:07,720
‎เพราะพวกคุณไม่มีวันมี
‎เพราะคุณถังแตกและขี้เหร่"

575
00:33:09,360 --> 00:33:11,360
‎"กดไลค์แล้วสับตะไคร้กันด้วยนะ"

576
00:33:14,640 --> 00:33:15,640
‎แกะกล่อง

577
00:33:16,840 --> 00:33:17,920
‎มีคนส่ง

578
00:33:19,160 --> 00:33:22,040
‎ไวเบรเตอร์แปดอันมาให้ฉันภายในสองเดือน

579
00:33:28,960 --> 00:33:32,240
‎มีจู๋พลาสติกเยอะมากนะที่ส่งมาถึงบ้าน

580
00:33:32,880 --> 00:33:36,200
‎ฟังนะ ฉันเก็ต ฉันเข้าใจว่าฉันมีผู้ติดตาม

581
00:33:36,280 --> 00:33:37,880
‎และมีคนดูที่ฉันต้องสร้างสัมพันธ์ด้วย

582
00:33:37,960 --> 00:33:39,840
‎และเป็นเรื่องฉลาดที่บริษัท

583
00:33:39,920 --> 00:33:43,160
‎จะส่งสินค้ามาให้ฉัน
‎เพราะหวังว่าฉันจะช่วยโปรโมท

584
00:33:43,240 --> 00:33:44,880
‎ให้กับร็อกสตาร์อย่างพวกคุณ

585
00:33:44,960 --> 00:33:46,680
‎แต่จู๋แปดอันเนี่ยนะ

586
00:33:48,120 --> 00:33:53,280
‎ฉันรู้สึกว่าพวกเขาเข้าใจฉันผิดไปหน่อย

587
00:33:54,280 --> 00:33:56,400
‎มีคนในออฟฟิศนั้นที่ทำงานไม่เป็น

588
00:33:56,480 --> 00:33:58,520
‎ฉันไม่ใช่คนที่มีอารมณ์ทางเพศเยอะเลย

589
00:33:58,600 --> 00:33:59,880
‎ฉันแทบจะไม่ยอมมีเซ็กซ์

590
00:34:02,920 --> 00:34:05,320
‎ไม่

591
00:34:05,400 --> 00:34:07,760
‎แต่ฟังนะสาวๆ ฉันจะพูดแบบนี้

592
00:34:08,960 --> 00:34:11,560
‎ฉันเชื่อว่าเราทุกคนมี…

593
00:34:11,640 --> 00:34:14,160
‎เทพธิดาเซ็กซี่อยู่ในตัว

594
00:34:15,000 --> 00:34:15,840
‎เอาเถอะ

595
00:34:15,920 --> 00:34:19,440
‎แต่ฉันไม่ใช่กลุ่มประชากรที่เหมาะสม
‎เพราะนั่นคือสิ่งที่สังคมบอกเรา

596
00:34:19,520 --> 00:34:21,240
‎นั่นคือสิ่งที่การตลาดบอกเรา

597
00:34:21,320 --> 00:34:24,080
‎พวกคนที่คุณเห็นในโฆษณาไวเบรเตอร์

598
00:34:24,160 --> 00:34:26,600
‎มักจะยังสาวมาก ไม่มีขนสักเส้น

599
00:34:26,680 --> 00:34:28,320
‎แต่คิ้วดกดำ

600
00:34:30,000 --> 00:34:30,920
‎ฉันไม่ได้…

601
00:34:32,040 --> 00:34:33,080
‎มันไม่…

602
00:34:35,160 --> 00:34:36,240
‎ไม่ใช่ฉันเลย

603
00:34:37,720 --> 00:34:41,360
‎ไม่ใช่ฉันอย่างแรง ต้องเป็นคนบางประเภทจริงๆ

604
00:34:41,440 --> 00:34:46,040
‎คุณคงไม่มีวันเห็นครู หมายถึงครูสอนเลขจริงๆ

605
00:34:46,760 --> 00:34:48,360
‎ในโฆษณาไวเบรเตอร์

606
00:34:49,920 --> 00:34:52,000
‎คิดถึงครูสอนเลขของตัวเองอยู่รึเปล่า

607
00:34:53,640 --> 00:34:54,880
‎ควรนะ

608
00:34:54,960 --> 00:34:59,280
‎นึกภาพออกมั้ยถ้าเห็นครูในโฆษณาไวเบรเตอร์

609
00:35:00,760 --> 00:35:02,760
‎"วันนี้เรียนยากเหรอ"

610
00:35:09,880 --> 00:35:11,800
‎"พีชคณิตทำให้คุณปวดหัวเหรอ"

611
00:35:15,320 --> 00:35:18,160
‎"เบื่อที่ต้องติ้วตัวเอง
‎หลังร้านขายของในโรงเรียนเหรอ"

612
00:35:21,120 --> 00:35:23,880
‎"ทำไมไม่ลองแจ็คแร็บบิต 10,000 ล่ะ"

613
00:35:25,480 --> 00:35:27,480
‎คงขายดีเป็นเทน้ำเทท่าเลย

614
00:35:28,040 --> 00:35:32,200
‎ฉันมีไวเบรเตอร์ที่ส่งมาจากบริษัทนับไม่ถ้วน

615
00:35:32,280 --> 00:35:34,480
‎มีอันนึงที่ส่งมาจากกวินเน็ธ พัลโทรว์ด้วย

616
00:35:35,320 --> 00:35:40,360
‎"เริ่ด มันสุดยอดมากทุกคน"

617
00:35:41,280 --> 00:35:44,600
‎"ที่จริงแล้วมันทำจากไขมันเป็ดออร์แกนิค"

618
00:35:47,000 --> 00:35:49,920
‎"และพลาสติกที่ผลิตแบบองค์รวม

619
00:35:50,000 --> 00:35:52,280
‎ที่เป็นประโยชน์ต่อมหาสมุทร"

620
00:35:53,480 --> 00:35:57,640
‎"และคุณสมบัตินึงคือเมื่อใส่เข้าไปแล้ว

621
00:35:58,360 --> 00:36:00,720
‎มันก็จะสลายไปในตัวคุณเลย"

622
00:36:03,280 --> 00:36:04,800
‎"แล้วพอถึงจุดสุดยอด

623
00:36:04,880 --> 00:36:06,880
‎จะมีผีเสื้อบินออกมา"

624
00:36:15,920 --> 00:36:19,000
‎"แล้วมันก็กลายร่างเป็นเงินสด
‎บินกลับไปหากวินเน็ธ"

625
00:36:21,720 --> 00:36:24,600
‎มีไวเบรเตอร์อีกอันส่งมาให้ฉัน
‎จากบริษัทสินค้าผู้ชาย

626
00:36:25,120 --> 00:36:28,240
‎อันนี้ไม่ได้ชาร์จแบตมาและฉันต้องจ่ายค่าส่งเอง

627
00:36:30,400 --> 00:36:31,360
‎และอันนั้น

628
00:36:31,880 --> 00:36:34,480
‎ตั้งค่าได้แค่สามระดับ

629
00:36:34,560 --> 00:36:37,360
‎ที่เสียงเหมือนเป็นรถอะไรสักอย่าง

630
00:36:38,320 --> 00:36:41,880
‎ระดับแรกเหมือนเสียงรถที่สตาร์ทไม่ติด แบบ…

631
00:36:46,560 --> 00:36:49,200
‎ระดับที่สองเสียงเหมือนรถแข่งฟอร์มูล่าวัน แบบ…

632
00:36:49,280 --> 00:36:50,480
‎อะไรวะเนี่ย

633
00:36:53,040 --> 00:36:55,920
‎และระดับที่สามเสียงเหมือนเป็ดรถแทรกเตอร์

634
00:36:56,000 --> 00:36:58,440
‎แบบ "ก๊าบๆๆๆ"

635
00:36:59,040 --> 00:37:02,520
‎และมาพร้อมกับคู่มือการใช้ที่หนามาก

636
00:37:02,600 --> 00:37:05,200
‎หนายังกับหนังสือรหัสลับดาวินชี

637
00:37:05,280 --> 00:37:07,400
‎"ไอ้เครื่องนี้มีวิธีใช้สักกี่วิธีเนี่ย"

638
00:37:07,480 --> 00:37:10,240
‎ฉันนึกว่าแค่ยัดเข้าไป แล้วอยู่ดีๆ

639
00:37:10,320 --> 00:37:11,920
‎เลนนี แครวิตซ์ จะโผล่มา

640
00:37:15,000 --> 00:37:16,680
‎ฉันรักเลนนี แครวิตซ์

641
00:37:19,040 --> 00:37:21,040
‎ใช่ ฉันรักเลนนี แครวิตซ์จริงๆ

642
00:37:21,960 --> 00:37:24,800
‎ใช่ เขาเป็นสมาชิกตลอดชีพ
‎ของคลังติ้วของฉัน ผู้ชายคนนี้

643
00:37:26,720 --> 00:37:30,000
‎อืม ใช่เลย รู้สินะว่าคลังติ้วคืออะไร

644
00:37:30,080 --> 00:37:32,360
‎เป็นสิ่งที่เราคิดถึงเวลาช่วยตัวเอง

645
00:37:33,120 --> 00:37:34,400
‎แล้วก็เก็บไว้

646
00:37:43,040 --> 00:37:45,040
‎อุ๊ยโทษที ฉันยัง…

647
00:37:46,520 --> 00:37:49,520
‎ฉันมีอันที่ลิลลี่ อัลเลนส่งมาด้วย

648
00:37:49,600 --> 00:37:52,160
‎แต่ลิลลี่แตกต่างไปนิดหน่อย

649
00:37:52,240 --> 00:37:55,440
‎เพราะมันมี… ที่ดูด แบบอันเล็กๆ

650
00:37:59,720 --> 00:38:03,080
‎ฉันดูเหมือนคอร์ทนีย์ คาร์ดาเชียน
‎กับทราวิส เบเกอร์บนพรมแดง

651
00:38:05,760 --> 00:38:06,760
‎"หยุดนะ"

652
00:38:06,840 --> 00:38:10,280
‎แต่ฉันตื่นเต้นมากที่ได้ใช้ของลิลลี่
‎เพราะฉันนึกว่ามันจะ

653
00:38:10,360 --> 00:38:13,760
‎เป็นมากกว่ากระบองกระทุ้งวัวที่ฉันเคยใช้จนชิน

654
00:38:13,840 --> 00:38:16,200
‎อาจจะค่อยเป็นค่อยไป ใครจะไปรู้

655
00:38:16,720 --> 00:38:20,960
‎เทียนอาจจะจุดตัวเองขึ้นมา
‎อาจจะมีเพลงเบาๆ ดังขึ้น

656
00:38:21,040 --> 00:38:24,400
‎หนุ่มฮอตคนนั้นจากบริดเจอร์ตัน
‎อาจจะโผล่มาเคาะหน้าต่าง

657
00:38:26,200 --> 00:38:27,600
‎ซีซั่นหนึ่งไง

658
00:38:29,640 --> 00:38:32,160
‎แล้วซีซั่นสองเกิดบ้าอะไรขึ้น

659
00:38:33,720 --> 00:38:35,840
‎ฉันดูบริดเจอร์ตันซีซั่นสอง คิดว่า

660
00:38:35,920 --> 00:38:39,320
‎"ไม่ๆ ทำไมพวกเขาเอาแต่คุยกัน

661
00:38:39,400 --> 00:38:40,800
‎แต่งตัวเต็มยศ"

662
00:38:40,880 --> 00:38:42,600
‎"ไม่ กลับไปซีซั่นหนึ่ง"

663
00:38:43,480 --> 00:38:47,240
‎บริดเจอร์ตันซีซั่นหนึ่งมียอดดาวน์โหลดกว่าพันล้าน

664
00:38:47,320 --> 00:38:48,760
‎เป็นของฉันไปครึ่งนึง

665
00:38:51,120 --> 00:38:54,720
‎ฉันเลยมีเวลาอยู่กับตามลำพัง
‎สามีฉันพาลูกๆ ไปข้างนอกสักชั่วโมง

666
00:38:54,800 --> 00:38:57,960
‎ไม่ก็ปีนึง ไม่รู้หรอกว่าหายไปกันนานเท่าไหร่

667
00:38:58,040 --> 00:38:59,040
‎ฉันแบบว่า

668
00:38:59,760 --> 00:39:00,840
‎"เอาละลิลลี่"

669
00:39:02,960 --> 00:39:04,000
‎"ว่าไงจ๊ะ"

670
00:39:05,400 --> 00:39:07,920
‎แล้วฉันก็ยัดลิลลี่ใส่น้องสาว

671
00:39:08,000 --> 00:39:09,440
‎อุแม่เจ้า

672
00:39:10,360 --> 00:39:11,920
‎ฉันกำนังหนูนั่นแน่นเลย

673
00:39:13,560 --> 00:39:14,840
‎ฉันกำนังหนูนั่นแน่น

674
00:39:14,920 --> 00:39:17,320
‎ยังกับคาร์ดาเชียนเกาะหนุ่มผิวขาผอมแห้งสำส่อน

675
00:39:17,400 --> 00:39:18,960
‎ฉันแบบว่า "มานี่"

676
00:39:21,640 --> 00:39:25,360
‎ทุกอย่างเริ่มรุนแรงขึ้นอย่างรวดเร็ว

677
00:39:26,960 --> 00:39:29,760
‎ไม่มีเทียน ไม่มีเพลงเบาๆ

678
00:39:29,840 --> 00:39:33,160
‎ไม่มีนักแสดงจากบริดเจอร์ตันโผล่มาสักคน

679
00:39:34,200 --> 00:39:35,680
‎ลิลลี่มีฟัน

680
00:39:38,560 --> 00:39:40,680
‎นางเกือบจะกัดจิ๊มิ๊ฉันขาด

681
00:39:42,760 --> 00:39:44,920
‎ไม่มีอะไรช้าเลย

682
00:39:45,000 --> 00:39:49,080
‎แต่ทุกอย่างเกิดขึ้นพร้อมกันทันที

683
00:39:49,800 --> 00:39:51,800
‎ฉันหัวเราะเหมือนคนบ้า

684
00:39:51,880 --> 00:39:54,000
‎ร้องไห้นิดหน่อย ตดด้วย…

685
00:40:06,720 --> 00:40:08,720
‎น้ำแตกเป็นแม่น้ำเลย

686
00:40:10,560 --> 00:40:14,120
‎รู้ตัวอีกที ฉันก็ไปอยู่ในครัว

687
00:40:14,200 --> 00:40:16,600
‎ทำอาหารกลางวันให้ลูกๆ ทั้งที่ขาชา

688
00:40:17,280 --> 00:40:18,280
‎"โหลิลลี่"

689
00:40:19,320 --> 00:40:20,760
‎"โหลิลลี่แรงมาก"

690
00:40:22,040 --> 00:40:23,000
‎"โอ๊ะลิลลี่"

691
00:40:29,640 --> 00:40:30,640
‎"โหลิลลี่"

692
00:40:40,080 --> 00:40:42,080
‎ฉันเล่าเรื่องนี้ที่โชว์ครั้งนึง

693
00:40:43,720 --> 00:40:48,120
‎มีผู้หญิงคนนึงลุกขึ้นตะโกน

694
00:40:48,200 --> 00:40:49,720
‎"ส่งลิงค์ให้หน่อย"

695
00:40:58,840 --> 00:41:03,280
‎แล้วนั่งลงข้างๆ สามีเธอ แบบว่า
‎"อย่าเชียวนะ…"

696
00:41:05,040 --> 00:41:07,520
‎"คุณซื้อน้ำหอมให้ฉันเป็นของขวัญคริสต์มาสทุกปี"

697
00:41:07,600 --> 00:41:09,480
‎"ปีนี้ฉันจะซื้อของขวัญให้ตัวเอง"

698
00:41:13,080 --> 00:41:14,640
‎"ส่งลิงค์มา"

699
00:41:15,760 --> 00:41:16,840
‎ปรากฎว่า

700
00:41:17,520 --> 00:41:19,040
‎ฉันค่อนข้างสนใจเรื่องการเมือง

701
00:41:20,360 --> 00:41:24,440
‎ไม่ยักรู้ว่าสน แต่กลายเป็นว่า
‎ฉันมีเรื่องต้องพูดเยอะ

702
00:41:24,520 --> 00:41:27,040
‎และไม่มีข้อมูลสนับสนุนเลยแม้แต่น้อย

703
00:41:27,560 --> 00:41:28,960
‎ไม่มีเลย

704
00:41:29,560 --> 00:41:33,720
‎แต่อินเทอร์เน็ตทำให้เราทุกคนคิดว่าเราควรพูด

705
00:41:33,800 --> 00:41:38,000
‎อะไรก็ตามที่อยากพูด เมื่อไหร่ก็ได้ที่อยากพูด
‎และทุกแบบที่อยากพูด

706
00:41:38,080 --> 00:41:41,400
‎และทุกคนในโลกก็อยากฟังใจจะขาด

707
00:41:42,160 --> 00:41:47,080
‎อินเทอร์เน็ตทำให้เราเชื่อว่าเราฉลาดกว่า

708
00:41:48,000 --> 00:41:52,040
‎มีความสามารถกว่าและเก่งกว่าเราเป็นจริงๆ

709
00:41:52,640 --> 00:41:55,040
‎ไม่เคยสักครั้งเลยในชีวิต

710
00:41:55,120 --> 00:41:58,880
‎ที่ฉันเจอคนมากมาย
‎เรียกตัวเองว่าเป็นผู้ประกอบการ

711
00:41:59,360 --> 00:42:01,160
‎เท่าที่เจอในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา

712
00:42:01,240 --> 00:42:02,200
‎พระเจ้า

713
00:42:02,280 --> 00:42:04,080
‎ไม่มีใครเป็นแค่หมอ

714
00:42:05,080 --> 00:42:08,200
‎หรือเป็นวิศวกรกันแล้ว น่าเบื่อ

715
00:42:08,280 --> 00:42:12,680
‎ไม่ ทุกคนเป็นผู้ประกอบการ
‎และชอบบอกคุณด้วยนะ

716
00:42:12,760 --> 00:42:15,760
‎แบบ "อือ หวัดดีๆ ฉันเป็นผู้ประกอบการ"

717
00:42:15,840 --> 00:42:17,120
‎"ใช่ ฉันเป็นผู้ประกอบการ"

718
00:42:17,200 --> 00:42:21,360
‎"และการเป็นผู้ประกอบการแปลว่า
‎ฉันช่วยสร้างคอนเทนต์

719
00:42:21,440 --> 00:42:25,280
‎ให้กับแพลตฟอร์มมัลติมีเดียมมากมาย
‎ที่เน้นที่ระดับรากหญ้า

720
00:42:25,360 --> 00:42:29,480
‎ความเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างแบรนด์
‎ทั้งใกล้และไกลให้แน่ใจว่า

721
00:42:29,560 --> 00:42:34,320
‎เราให้ความสำคัญกับคำว่า
‎"การเชื่อมต่อ" และ "รากหญ้า"

722
00:42:34,400 --> 00:42:35,960
‎"ฉันเป็นผู้ประกอบการ"

723
00:42:36,760 --> 00:42:39,920
‎คุณก็แบบว่า "อ้อ โอเค"

724
00:42:40,000 --> 00:42:41,520
‎"คุณฟังดูงานยุ่งมาก"

725
00:42:42,800 --> 00:42:45,800
‎"วันๆ คุณทำงานยังไงบ้าง"

726
00:42:45,880 --> 00:42:49,280
‎"อ๋อขอบใจ ในฐานะผู้ประกอบการ คือ…"

727
00:42:50,440 --> 00:42:55,240
‎"ฉันขายหมวกสักหลาดที่ตลาดทุกวันพุธเว้นพุธ

728
00:42:55,320 --> 00:42:58,560
‎ระหว่าง 11.16 น. ถึง 11.24 น."

729
00:42:59,800 --> 00:43:02,760
‎"หุ้นส่วนฉันก็เป็นผู้ประกอบการ เขาสะสมผีเสื้อ"

730
00:43:02,840 --> 00:43:06,400
‎"และที่จริง พ่อแม่ของเขาเพิ่งซื้อ

731
00:43:06,480 --> 00:43:10,400
‎บ้านริมหน้าผาหลังที่สองให้เรา
‎ติดกับบ้านคริส เฮมส์เวิร์ธ"

732
00:43:10,480 --> 00:43:12,040
‎"เรากำลังไปได้สวย"

733
00:43:15,040 --> 00:43:18,800
‎"อ้อโอเค ขอโทษที คุณไม่ใช่ผู้ประกอบการ"

734
00:43:18,880 --> 00:43:20,280
‎"คุณมันเฮงซวย"

735
00:43:24,480 --> 00:43:28,400
‎คนพวกนี้ก็มักจะมีชื่อแปลกๆ ด้วยนะ

736
00:43:28,480 --> 00:43:29,800
‎เมื่อก่อนไม่ใช่แบบนี้

737
00:43:29,880 --> 00:43:33,240
‎ในปี 1999 เคยเป็นชื่อทรอยกับอลิชา

738
00:43:33,320 --> 00:43:37,560
‎แต่ตอนนี้ใครๆ ก็รู้จักพวกเขา
‎ในชื่อลาครอสกับสปาทิวล่า

739
00:43:42,600 --> 00:43:44,200
‎โลกนี้บ้าไปแล้ว

740
00:43:44,280 --> 00:43:47,760
‎โคตรเพี้ยน รู้มั้ยว่าใครจะช่วยเราได้

741
00:43:48,800 --> 00:43:49,640
‎รีแอนนา

742
00:43:51,320 --> 00:43:53,560
‎ใช่ ฉันไม่ได้ล้อเล่นนะ

743
00:43:53,640 --> 00:43:56,480
‎รีแอนนาจะช่วยเราได้ เธอเป็นราชินีของทุกสิ่ง

744
00:43:56,560 --> 00:44:00,560
‎เธอให้ความสำคัญกับการนับรวมทุกกลุ่มคน
‎และความมั่นใจในร่างกาย

745
00:44:00,640 --> 00:44:03,000
‎และสินค้าทุกอย่างที่เธอขายออกมา

746
00:44:03,080 --> 00:44:04,280
‎ก็ทำอย่างนั้นเป๊ะ

747
00:44:04,360 --> 00:44:09,040
‎เธอลงมือทำ ไม่ได้สักแต่พูดจริงๆ

748
00:44:09,120 --> 00:44:12,160
‎เธอมีไลน์ชุดชั้นในชื่อว่า ซาเวจ เอ็กซ์ เฟนตี

749
00:44:12,240 --> 00:44:17,040
‎และมันเหมาะกับร่างกายมากมายหลายแบบ

750
00:44:17,120 --> 00:44:19,200
‎ตอนนี้เป็นเพราะเธอ

751
00:44:19,280 --> 00:44:22,080
‎บริษัทชุดชั้นในเจ้าอื่นๆ ก็เริ่มจะทำตามบ้าง

752
00:44:22,160 --> 00:44:24,560
‎แม้แต่วิคตอเรียส์ซีเคร็ต

753
00:44:24,640 --> 00:44:30,000
‎เริ่มจะทำขนาดมากขึ้น ซึ่งดีมากนะ

754
00:44:30,560 --> 00:44:33,960
‎แต่ฉันจะขอพูดอะไรสั้นๆ
‎เกี่ยวกับวิคตอเรียส์ซีเคร็ต

755
00:44:34,720 --> 00:44:36,640
‎พวกเขาน่าจะพยายามมากขึ้นหน่อย

756
00:44:36,720 --> 00:44:42,240
‎เพราะพวกเขาพยายามทำให้พวกเรา
‎เกลียดตัวเองหนักมากมาตั้งหลายสิบปี

757
00:44:42,840 --> 00:44:44,320
‎พวกเขาเลย…

758
00:44:44,400 --> 00:44:45,320
‎ใช่

759
00:44:47,880 --> 00:44:50,520
‎แต่ตอนนี้เรามีรีแอนนา

760
00:44:50,600 --> 00:44:52,040
‎ทุกอย่างก็แก้ไขได้

761
00:44:52,120 --> 00:44:55,600
‎และชุดชั้นใน
‎ซาเวจ เอ็กซ์ เฟนตีของเธอก็เซ็กซี่มาก

762
00:44:56,320 --> 00:44:59,840
‎มันเซ็กซี่จริงๆ แม้แต่ชื่อผลิตภัณฑ์ก็เซ็กซี่มาก

763
00:44:59,920 --> 00:45:01,800
‎มีชุดนึงใช้ชื่อว่า

764
00:45:01,880 --> 00:45:04,680
‎บราสี่ส่วนกลอสซี่ฟลอสซี่

765
00:45:05,920 --> 00:45:08,280
‎ไม่เรียกว่าสายคล้องก้อนหินแล้ว

766
00:45:09,880 --> 00:45:14,080
‎อีกชิ้นนึงใช้ชื่อว่า
‎กระโปรงเปิดด้านหลังของสาวมั่น

767
00:45:14,160 --> 00:45:18,200
‎เงียบน่า ฮอตจะตาย มีอีกชุดนึงชื่อว่า

768
00:45:18,280 --> 00:45:21,680
‎ชุดรัดรูปไร้เป้าผ้าตาข่าย

769
00:45:24,080 --> 00:45:25,120
‎อย่างฮอต

770
00:45:26,440 --> 00:45:29,480
‎ฉันเข้าเว็บของเธอ กวาดซื้อทุกอย่าง

771
00:45:29,560 --> 00:45:34,280
‎แล้วก็รู้ว่าสิ่งเดียวที่ฉันไม่ได้กดซื้อ

772
00:45:34,840 --> 00:45:38,640
‎คือกางเกงในหลวมโคร่งไร้กลิ่น
‎สำหรับประจำเดือนวันสุดท้่าย

773
00:45:40,040 --> 00:45:41,440
‎รู้จักใช่มั้ย

774
00:45:41,520 --> 00:45:43,120
‎ใช่ รู้สิ

775
00:45:43,760 --> 00:45:47,080
‎มันเก็บพงหญ้าให้เข้าที่เข้าทาง
‎และซึมซับน้ำมดลูกไปด้วย

776
00:45:56,480 --> 00:45:59,440
‎ผู้ชายด้านหลังร้องเลย "พระเจ้า"

777
00:46:04,880 --> 00:46:07,280
‎ฉันดีใจจัง

778
00:46:09,280 --> 00:46:10,840
‎คุณหมดอารมณ์ไปตอนไหนคะ

779
00:46:10,920 --> 00:46:13,360
‎เพราะพงหญ้าหรือเพราะน้ำมดลูก

780
00:46:17,120 --> 00:46:19,000
‎อ๋อใช่

781
00:46:19,600 --> 00:46:22,920
‎เคยดูโชว์รันเวย์ของซาเวจ เอ็กซ์ เฟสตีมั้ย

782
00:46:23,480 --> 00:46:26,160
‎ให้ตายสิบิล โคตรฮอต

783
00:46:26,240 --> 00:46:29,120
‎เก็บไว้ในคลังชักว่าวได้เลย แจกให้ฟรี

784
00:46:29,640 --> 00:46:32,760
‎ทุกคนบนรันเวย์นั้นมีความหลากหลายมาก

785
00:46:32,840 --> 00:46:35,800
‎มีรูปร่างมากมายหลายแบบ

786
00:46:35,880 --> 00:46:37,160
‎มีรูปร่างที่แตกต่างกันไป

787
00:46:37,240 --> 00:46:39,040
‎ทั้งเล็ก ใหญ่ ผิวดำ ผิวขาว

788
00:46:39,120 --> 00:46:41,760
‎บ้างก็เป็นก้อนๆ บ้างก็เป็นหลุมเป็นบ่อ ช่างเถอะ

789
00:46:41,840 --> 00:46:43,800
‎แต่พวกเขาตัวอ่อนทุกคน

790
00:46:44,320 --> 00:46:48,800
‎พวกคนบนรันเวย์ที่ย่อๆ ยั่วๆ ลงได้สุด
‎แล้วเลียหลังตัวเองไปด้วย

791
00:46:48,880 --> 00:46:51,520
‎แถมสบตาส่งอารมณ์เย้ายวนตลอดเวลา

792
00:46:52,920 --> 00:46:56,480
‎พวกแม่ที่ตัวอ่อนมากจนทั้งเตะและเต้นทเวิร์ก

793
00:46:56,560 --> 00:46:58,440
‎และให้นมลูกไปพร้อมกัน

794
00:47:00,280 --> 00:47:02,880
‎พวกเขาช่างยั่วยวนจริงๆ ฉันชอบมาก

795
00:47:03,560 --> 00:47:06,720
‎ฉันอยากเห็นว่าผลิตภัณฑ์พวกนั้นดูเป็นยังไง

796
00:47:06,800 --> 00:47:09,160
‎บนตัวคนที่มีรูปร่างเหมือนผู้หญิงวัยกลางคน

797
00:47:09,240 --> 00:47:10,480
‎ตั้งแต่อายุ 12 ขวบ

798
00:47:11,320 --> 00:47:13,680
‎คนที่ไม่เตะขาขึ้น

799
00:47:13,760 --> 00:47:16,080
‎ทุกครั้งที่เปิดเพลง WAP

800
00:47:16,160 --> 00:47:18,720
‎แทนที่จะทำอย่างนั้น เราจะไปหา

801
00:47:18,800 --> 00:47:21,160
‎ถังน้ำกับไม้ถูพื้นมาเช็ดจิ๊มิ๊กเปียกชุ่มให้คุณจริงๆ

802
00:47:23,080 --> 00:47:24,000
‎ใช่

803
00:47:24,080 --> 00:47:25,560
‎ฉันอยากเห็น

804
00:47:26,320 --> 00:47:30,320
‎ว่าชุดรัดรูปไร้เป้าผ้าตาข่ายเป็นยังไง

805
00:47:30,400 --> 00:47:31,960
‎บนตัวใครสักคนที่ชื่อแพทริเชีย

806
00:47:34,000 --> 00:47:36,600
‎ใช่ เราทุกคนรู้จักแพทริเชีย

807
00:47:37,560 --> 00:47:38,720
‎เธอมีเหตุผล

808
00:47:39,480 --> 00:47:40,520
‎เธองานยุ่ง

809
00:47:42,080 --> 00:47:43,320
‎เธอเหนื่อย

810
00:47:44,680 --> 00:47:48,800
‎แพทริเชียก็เซ็กซี่ได้เมื่ออยากเป็นนะ

811
00:47:48,880 --> 00:47:51,560
‎แต่ถ้าผัวเธอพยายามกุ๊กกิ๊กกับเธอ
‎มากกว่าเดือนละสองครั้ง

812
00:47:51,640 --> 00:47:52,720
‎เธอจะโทรแจ้งตำรวจ

813
00:47:54,840 --> 00:47:57,280
‎นึกภาพแพทริเชียอยู่หลังเวที

814
00:47:57,360 --> 00:47:58,680
‎เตรียมตัวจะออกไปเที่ยว

815
00:47:58,760 --> 00:48:01,000
‎ซินดี้ ครอว์ฟอร์ดอยู่ข้างหลัง

816
00:48:01,080 --> 00:48:05,880
‎แค่เป็นซินดี้ ครอว์ฟอร์ดที่โคตรเจ๋ง

817
00:48:05,960 --> 00:48:08,040
‎ลิซโซ่อยู่หลังเวที

818
00:48:08,120 --> 00:48:10,880
‎ลิซโซ่แบบว่า "โคตรปัง!"

819
00:48:13,000 --> 00:48:13,960
‎อีนี่

820
00:48:16,040 --> 00:48:19,320
‎แล้วพวกเขาก็แบบว่า
‎"แพทริเชีย ถึงตาเธอแล้ว พร้อมมั้ย"

821
00:48:20,480 --> 00:48:22,160
‎แพทริเชียแบบว่า "พร้อม"

822
00:48:23,040 --> 00:48:25,640
‎"ฉันอยู่ที่นี่มา 40 นาทีแล้ว ไม่มีที่จอดเลย"

823
00:48:26,280 --> 00:48:29,560
‎"รีบหน่อยได้มั้ย
‎ฉันต้องไปรับลูกที่โรงเรียนอีก 20 นาที"

824
00:48:30,360 --> 00:48:32,040
‎แล้วแพทริเชียก็ก้าวออกมา

825
00:48:32,120 --> 00:48:35,120
‎เธอจะอธิบายทุกข้อดีข้อเสียของสินค้าทุกชิ้น

826
00:48:35,640 --> 00:48:37,920
‎"สวัสดีค่ะ ฉันแพทริเชีย เพื่อไม่ให้เสียเวลา"

827
00:48:38,000 --> 00:48:42,120
‎"ฉันอยากเล่าให้ฟังถึงกางเกงใน
‎ทำจากหนังที่ฉันใส่อยู่"

828
00:48:42,680 --> 00:48:46,240
‎"เราไม่แนะนำให้ใส่หลังจากกินแกงกะหรี่เผ็ดๆ"

829
00:48:49,600 --> 00:48:53,640
‎"ฟังนะ อย่างที่รู้ ไม่สำคัญหรอกว่าเช็ดก้นกี่ครั้ง

830
00:48:53,720 --> 00:48:55,400
‎บางครั้งก็ยังมีอะไรติดอยู่"

831
00:48:57,400 --> 00:49:00,720
‎"ฉันจะบอกให้ว่ามีสีอะไรบ้าง
‎ตัวนี้มีสีแดง ดำ

832
00:49:00,800 --> 00:49:03,240
‎และแค่ในเวลาจำกัดเท่านั้น สีชมพูตุ่น

833
00:49:03,320 --> 00:49:06,000
‎"ไปคุยกันต่อที่พู่ติดหัวนม

834
00:49:06,080 --> 00:49:08,480
‎สำหรับตัวแม่ทั้งหลายที่เหมือนฉัน

835
00:49:08,560 --> 00:49:10,960
‎มีหัวนมขนาดเท่าจานรองแก้ว

836
00:49:12,800 --> 00:49:13,840
‎อย่าซื้อเชียว"

837
00:49:14,880 --> 00:49:17,720
‎"เก็บไว้ซื้อที่ปิดหัวนมสีเงิน
‎อีกเดือนนึงจะวางขายแล้ว"

838
00:49:17,800 --> 00:49:18,960
‎"และสุดท้าย

839
00:49:19,040 --> 00:49:22,680
‎ฉันอยากคุยเรื่องกางเกงในลูกไม้ขาสั้นเอวต่ำ
‎ที่ฉันใส่อยู่"

840
00:49:22,760 --> 00:49:25,240
‎"มีคนอีเมลมาหามากมาย"

841
00:49:25,320 --> 00:49:28,520
‎"พวกคุณอยากรู้ว่าควรซื้อสินค้าชิ้นนี้มั้ย

842
00:49:28,600 --> 00:49:29,960
‎ถ้าพุงพลุ้ย

843
00:49:31,160 --> 00:49:32,080
‎"โอเคนะ"

844
00:49:33,200 --> 00:49:34,280
‎"เอาเป็นว่า

845
00:49:34,800 --> 00:49:36,120
‎แน่นอนที่สุด"

846
00:49:36,960 --> 00:49:38,640
‎"เราปลื้มพุงพลุ้ยๆ"

847
00:49:39,320 --> 00:49:42,200
‎"เราไม่อยากให้คุณเขินพุงพลุ้ยๆ ของคุณ"

848
00:49:42,280 --> 00:49:44,320
‎"เรากลับอยากให้คุณยอมรับมันซะ

849
00:49:44,400 --> 00:49:47,640
‎และตัดสินใจให้ชัดเจนว่าจะซ่อนให้มิด

850
00:49:48,480 --> 00:49:50,480
‎หรือปล่อยออกมาดูโลก"

851
00:50:04,400 --> 00:50:06,880
‎ฉันอยากให้กล้องทุกตัวจับภาพเอาไว้

852
00:50:09,440 --> 00:50:12,120
‎ตากล้องทุกคนคิดว่า "เออ ถ่ายได้แล้ว"

853
00:50:15,480 --> 00:50:17,280
‎ไม่นานมานี้ ฉันเพิ่งปิดกล้อง

854
00:50:17,360 --> 00:50:20,160
‎รายการทีวีในเน็ตฟลิกซ์เรื่องแรกไป

855
00:50:20,240 --> 00:50:21,240
‎ค่ะ ขอบคุณ

856
00:50:23,000 --> 00:50:24,840
‎ขอบคุณมาก มันเจ๋งมาก

857
00:50:26,080 --> 00:50:29,160
‎ฉันต้องเล่นฉากเลิฟซีนครั้งแรกในรายการนั้น

858
00:50:29,240 --> 00:50:30,120
‎ซึ่งก็…

859
00:50:30,200 --> 00:50:34,240
‎ฉันต้องถึงจุดสุดยอดด้วย ฉันต้องถึงจุดในฉาก

860
00:50:34,320 --> 00:50:38,760
‎ประโยคแรกในฉากนั้นของฉันคือต้องพูดว่า

861
00:50:38,840 --> 00:50:40,520
‎"เชี่ย จะเสร็จแล้ว"

862
00:50:42,760 --> 00:50:43,960
‎โทษทีนะสาวๆ

863
00:50:44,040 --> 00:50:45,400
‎แปลว่าเสร็จกิจน่ะ

864
00:50:48,080 --> 00:50:49,680
‎อือ

865
00:50:49,760 --> 00:50:53,000
‎ผู้ชายทุกคนพูดว่า "เธอพูดถูก แปลว่าเสร็จกิจ"

866
00:50:57,320 --> 00:51:00,040
‎ฉันคุยกับสามีเรื่องนี้

867
00:51:00,120 --> 00:51:03,160
‎ฉันบอกว่า "ฉันต้องต้องเล่นฉากเลิฟซีน"

868
00:51:03,240 --> 00:51:05,880
‎เขาบอกว่า "คุณรู้สึกยังไงล่ะ"
‎"ก็โอเคนะ"

869
00:51:05,960 --> 00:51:08,280
‎"ฉันตื่นเต้นนิดหน่อยเพราะต้องถึงจุด"

870
00:51:08,360 --> 00:51:09,840
‎"ฉันต้องถึงจุดสุดยอดในฉาก"

871
00:51:09,920 --> 00:51:11,480
‎เขาบอกว่า…

872
00:51:13,440 --> 00:51:14,440
‎"พระเจ้า"

873
00:51:16,840 --> 00:51:18,680
‎"คุณจะทำหน้ายังไง"

874
00:51:25,440 --> 00:51:28,520
‎ฉันบอกว่า "หน้าที่ฉันทำปีละสองครั้งไง
‎ไปไกลๆ เลย"

875
00:51:32,080 --> 00:51:34,760
‎ฉันไปถึงกองถ่าย เจอคนที่จะเข้าฉากด้วยกัน

876
00:51:34,840 --> 00:51:37,440
‎เขาน่ารักมาก เรากำลังคุยเรื่องฉากนี้

877
00:51:37,520 --> 00:51:41,240
‎เขาพูดกับฉันว่า
‎"มีอะไรที่คุณไม่อยากให้ผมทำมั้ย"

878
00:51:41,320 --> 00:51:43,920
‎ฉันตอบว่า "ไม่เป็นไร ที่จริงก็มีนะ"

879
00:51:44,440 --> 00:51:48,040
‎"จะเป็นอะไรมั้ยถ้าคุณไม่เขี่ยเหนียงฉันเล่น
‎ให้มีอารมณ์"

880
00:51:48,120 --> 00:51:49,320
‎"โอเคมั้ย"

881
00:51:51,320 --> 00:51:53,480
‎เขายิ่งกว่าโอเคอีก ดีมาก

882
00:51:54,320 --> 00:51:58,280
‎ตอนนี้ในวงการ เรามีสิ่งที่เรียกว่า
‎โค้ชสอนการเข้าฉากใกล้ชิด

883
00:51:58,360 --> 00:52:01,240
‎หรือผู้ประสานงานด้านความใกล้ชิด
‎พวกเขายอดเยี่ยมมาก

884
00:52:01,320 --> 00:52:04,840
‎พวกเขาอยู่ด้วยเพื่อให้เราปลอดภัย
‎จากฮาร์วีย์ ไวน์สตีน แน่นอนละ

885
00:52:05,360 --> 00:52:06,720
‎เป็นงานใหญ่

886
00:52:06,800 --> 00:52:08,280
‎อยู่ด้วยเพื่อคอยดู

887
00:52:08,360 --> 00:52:10,760
‎ว่ากลีบก้านของเราทั้งหลายเก็บไว้มิดชิด

888
00:52:10,840 --> 00:52:14,400
‎และทุกคนรู้ว่าจะจับตรงไหนได้หรือไม่ได้

889
00:52:14,480 --> 00:52:16,400
‎และจับได้หรือไม่ได้แรงขนาดไหน

890
00:52:16,480 --> 00:52:18,560
‎ผู้ประสานงานด้านความใกล้ชิดของเรา
‎ยอดเยี่ยมมาก

891
00:52:18,640 --> 00:52:20,640
‎เธอเป็นอดีตแดนเซอร์มืออาชีพ

892
00:52:20,720 --> 00:52:23,040
‎ที่เคยทัวร์กับละครเพลงเรื่องชิคาโกมาแล้ว

893
00:52:23,120 --> 00:52:25,480
‎และมีคำแนะนำดีๆ ให้เรา

894
00:52:25,560 --> 00:52:29,720
‎คืองี้ ในฉากนั้น ฉันต้องขึ้นคร่อมเขาและฉัน…

895
00:52:29,800 --> 00:52:33,480
‎ใช่ บอกอีกทีนะสาวๆ มีท่านี้ให้เลือกด้วย

896
00:52:38,160 --> 00:52:39,000
‎"ขึ้นคร่อม" เหรอ

897
00:52:39,520 --> 00:52:41,560
‎ปกติฉันแค่ปีนขึ้นเตียง

898
00:52:42,400 --> 00:52:44,680
‎นอนตะแคงแล้วก็รอ

899
00:52:59,680 --> 00:53:00,800
‎ครั้งนี้ไม่ได้

900
00:53:01,440 --> 00:53:02,720
‎ฉันต้องขึ้นคร่อม

901
00:53:03,440 --> 00:53:06,120
‎นี่อะไร หนังฝรั่งเศสเฉพาะกลุ่มเหรอ

902
00:53:09,960 --> 00:53:10,800
‎ฉัน

903
00:53:12,680 --> 00:53:13,880
‎เลยขึ้นคร่อมเขา

904
00:53:14,880 --> 00:53:17,080
‎หันไปหาโค้ชความใกล้ชิด ถามว่า

905
00:53:17,800 --> 00:53:19,800
‎"มานี่แป๊บนึงสิ"

906
00:53:20,680 --> 00:53:22,160
‎พอเธอเดินมาหา ฉันถามว่า

907
00:53:23,360 --> 00:53:25,160
‎"ฉันต้องทำหน้ายังไงดี"

908
00:53:25,920 --> 00:53:28,840
‎ฉันเป็นนักแสดง ฉันแสดงเป็น

909
00:53:28,920 --> 00:53:30,440
‎ฉันรู้ว่าต้องแสดงแบบนี้ยังไง

910
00:53:36,680 --> 00:53:38,520
‎แต่นี่มันออกทีวี

911
00:53:38,600 --> 00:53:41,000
‎ฉันไม่รู้ว่าต้องทำยังไง เธอมีคำแนะนำที่เด็ดสุด

912
00:53:41,080 --> 00:53:44,240
‎เธอบอกว่า "นึกถึงตอนที่เอาคอตตอนบัดเช็ดหูสิ"

913
00:53:44,760 --> 00:53:45,680
‎แบบนี้

914
00:53:51,200 --> 00:53:53,600
‎เอาไปทำซะสาวๆ

915
00:53:56,320 --> 00:53:59,600
‎เอาไปทำ

916
00:54:01,120 --> 00:54:03,480
‎เป็นของขวัญจากฉันมอบให้คุณ

917
00:54:07,280 --> 00:54:09,520
‎สาวๆ ทุกคนจะกลับบ้านไปคืนนี้

918
00:54:10,320 --> 00:54:13,440
‎พอแฟนถามว่า "นี่ อยากมีอะไรกันมั้ย"

919
00:54:13,520 --> 00:54:15,600
‎"ได้ ขอไปเอาคอตตอนบัดก่อน"

920
00:54:17,080 --> 00:54:19,480
‎พวกชะนีทุกนางจะส่งข้อความหาฉัน
‎พร้อมรูปทำหน้าแบบนี้

921
00:54:22,760 --> 00:54:25,120
‎คอตตอนบัด อัจฉริยะชัดๆ

922
00:54:26,000 --> 00:54:28,960
‎ฉันเลือกสีหน้าได้แล้ว พร้อมลุย

923
00:54:30,440 --> 00:54:33,680
‎พอถึงเวลา เราต้องซ้อมกันก่อน

924
00:54:33,760 --> 00:54:35,240
‎เราก็ทำท่าแบบว่า…

925
00:54:36,200 --> 00:54:38,800
‎เงียบน่า เรากำลังทำท่ากันอยู่

926
00:54:40,720 --> 00:54:42,920
‎ทำท่าทุกอย่างให้เนียน

927
00:54:43,640 --> 00:54:46,480
‎เธอเดินมาหาฉัน
‎พูดอะไรสักอย่างเรื่องสะโพกฉัน

928
00:54:46,560 --> 00:54:50,440
‎"ตอนนี้ดูคุณขย่มไปข้างหน้าเยอะ"

929
00:54:50,520 --> 00:54:54,640
‎"ทำไมไม่ลองเด้งมาด้านหลังบ้างล่ะ"

930
00:54:55,880 --> 00:54:57,320
‎"เด้งมาด้านหลังแบบนี้"

931
00:54:58,080 --> 00:54:59,080
‎ฉันก็คิด

932
00:55:00,080 --> 00:55:01,720
‎"ใครอึ๊บกันแบบนี้วะ"

933
00:55:05,520 --> 00:55:06,520
‎ไม่

934
00:55:09,560 --> 00:55:10,680
‎เธอบอกว่า

935
00:55:11,680 --> 00:55:12,800
‎"คนที่ถึงจุดได้"

936
00:55:23,440 --> 00:55:25,200
‎"คนพวกนี้ที่ถึงจุดได้"

937
00:55:26,800 --> 00:55:28,800
‎"ไอ้พวกที่ถึงจุดได้"

938
00:55:31,800 --> 00:55:33,600
‎พระเจ้า

939
00:55:34,640 --> 00:55:38,880
‎พอเราซ้อมกันเสร็จ กำลังจะถ่ายจริง

940
00:55:38,960 --> 00:55:41,560
‎ผู้กำกับพูดว่า "แอ็กชั่น"

941
00:55:42,160 --> 00:55:46,520
‎เธอก็นับจังหวะ ห้า หก เจ็ด แปดให้ฉันเริ่ม

942
00:55:46,600 --> 00:55:50,240
‎ฉันแบบว่า "เอาวะ อีนี่ไม่ได้มาเล่นๆ"

943
00:55:50,320 --> 00:55:51,480
‎"มาเด้งกันเลย"

944
00:55:54,920 --> 00:55:58,680
‎ระหว่างที่เราทำกันอยู่ ฉันรู้สึกโคตรเจ๋งเลย

945
00:55:58,760 --> 00:56:01,400
‎ฉันแต่งหน้าทำผมพร้อม ไฟส่องมาอย่างสวย

946
00:56:01,480 --> 00:56:04,600
‎เป็นฉากปิดด้วย แปลว่าไม่มีคนอื่นอยู่ด้วย

947
00:56:04,680 --> 00:56:06,680
‎เรากำลังทำกันอยู่

948
00:56:06,760 --> 00:56:08,960
‎พอฉันมองลงไป นักแสดงที่เล่นคู่กันมองหน้าฉัน

949
00:56:09,040 --> 00:56:11,920
‎พูดว่า "คุณทำได้ดีมากสาวน้อย"
‎ฉันตอบว่า "ขอบใจ"

950
00:56:12,000 --> 00:56:14,360
‎เรากำลังทำไป ถ่ายจากหลายมุม

951
00:56:14,440 --> 00:56:16,200
‎ผู้กำกับตะโกนว่า "คัท"

952
00:56:16,280 --> 00:56:18,640
‎เราแบบว่า "เย่ ทำได้แล้ว"

953
00:56:18,720 --> 00:56:22,080
‎เพราะบอกตามตรงนะ ฉันตื่นเต้นมาก

954
00:56:22,160 --> 00:56:24,440
‎ฉันได้ยินเรื่องเล่าน่ากลัวเกี่ยวกับเรื่องนี้มาเยอะ

955
00:56:24,520 --> 00:56:28,200
‎แต่ต้องบอกเลยว่ามันเป็นประสบการณ์ทีดีมาก

956
00:56:28,280 --> 00:56:30,920
‎ฉันรู้สึกว่ามีคนดูแลเป็นอย่างดี รู้สึกปลอดภัย

957
00:56:31,000 --> 00:56:34,040
‎พอถ่ายเสร็จ ฉันรู้สึกเป็นอิสระมาก

958
00:56:34,120 --> 00:56:37,160
‎ฉันเป็นผู้อำนวยการสร้างคนหนึ่งของเรื่องนี้

959
00:56:37,240 --> 00:56:41,440
‎ฉันขอให้พวกเขาส่งฉบับที่ตัดต่อแล้วมาให้คืนนั้น

960
00:56:42,560 --> 00:56:44,920
‎พวกเขาก็ส่งมาในคืนนั้นเลย

961
00:56:45,440 --> 00:56:47,880
‎ฉันกลับบ้าน เตรียมการอย่างดี

962
00:56:47,960 --> 00:56:50,840
‎รินไวน์แก้วนึง

963
00:56:51,600 --> 00:56:53,240
‎เริ่มนอนดู

964
00:56:54,480 --> 00:56:55,800
‎แม่เจ้า

965
00:56:58,120 --> 00:57:00,120
‎ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

966
00:57:00,960 --> 00:57:06,160
‎บอกตามตรงนะ ฉันนึกว่าฉันเล่นได้ยั่วสุดฤทธิ์
‎เหมือนเดมี่ มัวร์ในเรื่องสตริปทีส

967
00:57:06,240 --> 00:57:10,280
‎ไม่ใช่เลย ฉันดูเหมือนหมาเทอเรียร์
‎พยายามเด้ากับลูกเทนนิส

968
00:57:22,040 --> 00:57:26,760
‎สามีฉันคิดถูกแล้วที่กังวลว่าฉันจะทำหน้ายังไง

969
00:57:27,400 --> 00:57:31,760
‎ทางเดียวที่จะอธิบายได้ว่าฉันทำหน้ายังไง

970
00:57:32,360 --> 00:57:34,600
‎คือเหมือนปืนกลไร้เสียง แบบว่า…

971
00:57:55,120 --> 00:57:58,040
‎งั้นทุกคนต้องคอยดูกันไว้นะ

972
00:57:58,120 --> 00:58:00,640
‎รายการเน็ตฟลิกซ์ใหม่ของฉัน

973
00:58:02,800 --> 00:58:05,680
‎ขอบคุณที่มากันค่ะซิดนีย์

974
00:58:27,600 --> 00:58:28,720
‎พร้อมนะ

975
00:58:28,800 --> 00:58:29,800
‎ไปเลย

976
00:58:53,240 --> 00:58:54,080
‎ขอบคุณค่ะ

977
00:58:57,040 --> 00:58:58,040
‎บาย

978
00:59:30,120 --> 00:59:35,120
‎คำบรรยายโดย อรภาริน อ่อนกอ