Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΝΙΚΟΛΑΣ ΒΙΝΤΙΝΓΚ ΡΕΦΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΚΑΙ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ
Λέγομαι Νίκολας Βίντινγκ Ρεφν και είμαι ο δημιουργός του Καουμπόι της Κοπεγχάγης.
Δεν μπορώ…
Αυτό δεν αφορά τα γυρίσματα,
αλλά κυρίως μια ματιά
στο πώς ο Καουμπόι αποκοιμήθηκε και ξύπνησε στην Κοπεγχάγη.
Τρία, δύο, ένα… Πάμε!
ΚΑΟΥΜΠΟΪ ΤΗΣ ΚΟΠΕΓΧΑΓΗΣ
Το Καουμπόι της Κοπεγχάγης είναι μια σειρά φαντασίας, τρόμου και περιπέτειας.
ΛΟΛΑ ΚΟΡΦΙΞΕΝ ΡΑΚΕΛ
Ο ίδιος ο τίτλος λέει πολλά.
ΛΙΛΙ ΖΑΝΓΚ ΜΗΤΕΡΑ ΧΟΥΛΝΤΑ
Είναι…
Δεν υπάρχουν λέξεις που να βγάζουν νόημα για το Καουμπόι της Κοπεγχάγης. Τι είναι;
Η Κοπεγχάγη, μια σύγχρονη πόλη.
Κι ένας καουμπόι από τα παλιά γουέστερν.
Πώς συνδυάζονται αυτά τα δύο;
Είναι ήδη εξαιρετικό.
ΜΑΓΚΝΟΥΣ ΝΟΡΝΤΕΝΧΟΦ ΓΙΟΝΚ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ
Νομίζω ότι είναι γεμάτο χρώμα, πολύ δυνατό
και πολύ ωμό ταυτόχρονα.
Και σίγουρα υπάρχουν στοιχεία τρόμου και παραμυθιών.
Η αρχική ιδέα ήταν
να κάνω τη συνέχεια της τριλογίας Pusher.
Κι όλοι είπαν "Τέλεια, ας το κάνουμε".
Αλλά θα υπήρχε ένα διαστημόπλοιο.
Θα έλεγα ότι η ιστορία του Καουμπόι της Κοπεγχάγης
στα χαρτιά ήταν για μια νεαρή γυναίκα
που μεταμορφώνεται μέσα από μια σειρά και γίνεται υπερηρωίδα.
ΓΙΟΧΑΝ ΕΛΓΚΡΙΝ - ΣΕΝΑΡΙΟΓΡΑΦΟΣ ΣΑΡΑ ΙΣΑΜΠΕΛΑ ΓΙΟΝΣΟΝ - ΣΕΝΑΡΙΟΓΡΑΦΟΣ
Είναι κάτι σαν παραμυθένιος
υπόκοσμος της Κοπεγχάγης ή της Δανίας.
Σίγουρα όχι της Δανίας που ξέρουμε.
-Όχι. -Είναι ένας κόσμος πέρα απ' τον ρεαλισμό.
Είναι ο κόσμος της Μίου.
Μεταφέρεσαι και ταξιδεύεις
στον υπόκοσμο της Δανίας μέσα απ' τη διαδρομή της Μίου.
Κάθισε εκεί. Και το τραπέζι…
Θα σου φέρουμε μια καρεκλίτσα. Δεν είχες κάτι τέτοιο;
Σκέφτηκα ότι θα έχει πλάκα να γύριζα στη Δανία.
Θα δημιουργούσα έναν παραμυθένιο αφηγηματικό κορμό.
Προσέλαβα μια φανταστική ομάδα από γυναίκες σεναριογράφους.
Ο λόγος για τον οποίο στραφήκαμε προς τα παραμύθια,
την ελληνική μυθολογία και τα σαιξπηρικά δράματα
ίσως είναι ότι μοιράζονται την ιδέα της μοίρας,
επειδή θέλαμε με τη Μίου να υπάρχει αυτή η αίσθηση…
του στοιχείου της μοίρας.
Ότι γεννήθηκε με έναν σκοπό.
Αν γεννήθηκε ποτέ.
Από πού είσαι;
Μεγάλη ιστορία.
Ξεκίνησα από τον τίτλο.
Είπα "Καουμπόι"
και μετά, "Κοπεγχάγη".
Δύο Κ δίπλα-δίπλα.
Ήταν σαν δύο αντιφατικά στοιχεία μαζί,
αλλά ακουγόταν πολύ ωραία
και η σημασία τους ήταν αινιγματική,
κάτι που με ενθουσίαζε.
Τι ήταν αυτό που θα έβρισκαν ενδιαφέρον τα παιδιά μου;
Και προέκυψε η Μίου.
Ήθελα να ξαναζωντανέψω έναν άλλο εαυτό, όπως είχα κάνει
με τους Μίκελσεν και Γκόσλινγκ,
και να απομακρυνθώ από τις προηγούμενες ταινίες μου για να φτιάξω μια σειρά,
έναν χαρακτήρα που θα είναι επέκτασή μου.
Μα, μια νεαρή γυναίκα θα αποτυπωνόταν πιο πολύ
ως πρότυπο για τα παιδιά μου.
Και ήξερα ότι η πρωταγωνίστρια της σειράς
έπρεπε να ξεκινήσει ως νεαρή γυναίκα.
Και χρειάζονται σίγουρα αυτές οι γυναίκες ηρωίδες.
Το συζητήσαμε πολύ αυτό.
Όταν δημιουργείς έναν τέτοιου είδους χαρακτήρα
που είναι μυστηριώδης, δυναμικός
και ίσως καταφεύγει στη βία για να πετύχει τους στόχους του ή τους στόχους της.
Αν πρόκειται για άνδρα, εύκολα το αποδεχόμαστε
και δεν κάνουμε πολλές ερωτήσεις.
Αλλά αν πρόκειται για γυναίκα, σκεφτόμαστε
"Ποιο είναι το ψυχολογικό υπόβαθρο;
Τι τραύματα έχει και συμπεριφέρεται έτσι;"
Θέλαμε να θέσουμε υπό αμφισβήτηση αυτούς τους περιορισμούς
της ηρωίδας και των χαρακτηριστικών της.
Αυτή ήταν κι η ιδέα του Γιανγκ για τον καουμπόι.
Αμφισβητούσε κι εκείνος την οπτική του γυναικείου χαρακτήρα
που έχει μια προϊστορία και έλεγε
"Είναι ένας καουμπόι που μπαίνει στη σκηνή,
φτάνει σε μια νέα πόλη και κάνει τα δικά του".
-Κι ήταν φοβερό… -Ναι.
…να το εξερευνάμε μαζί της.
ΑΝΤΖΕΛΑ ΜΠΟΥΝΤΑΛΟΒΙΤΣ ΜΙΟΥ
Η Μίου είναι κάπως… Είναι ένα άτομο που εκφράζεται με το σώμα του.
Είσαι σε μια κατάσταση με τη Μίου.
Πρέπει να παραμείνεις σ' αυτήν την κατάσταση.
Σχεδόν σαν να κοιμάσαι. Δεν μιλάει και πολύ.
Στέκεται.
Παρατηρεί πολύ και, μετά, κινείται.
Οπότε, απαιτούνται πολλά
για να είσαι σ' αυτήν την ενδιάμεση κατάσταση.
Βρίσκομαι πολύ εκεί, αλλά είμαι και σε ένα άλλο μέρος.
Είμαι πολύ προληπτικό άτομο.
Και έχω επαφή με εξωγήινους μέσα απ' τη δουλειά μου
με τους οποίους μιλώ τακτικά.
Μου ήταν πολύ φυσικό να φέρω αυτό το στοιχείο στη διαδικασία.
Ήξερα πάντα ότι ο χαρακτήρας της Μίου
και η υποτιθέμενη αδερφή της, η Ρακέλ,
θα έρχονταν βασικά από κάποια άλλη διάσταση.
Απλώς έπρεπε να βρω πώς να το ενσωματώσω στην ιστορία μου.
Μ' αρέσει και εκτιμώ ιδιαίτερα την απόφαση του Γιανγκ να κάνει,
πώς θα το λέγατε, ίσως κάστινγκ στον δρόμο
ή απλώς να συμπεριλάβει άτομα που είναι αγνά και φυσικά υπό μία έννοια,
γιατί πολύ απλά αυτοί είναι.
Δεν είναι ηθοποιοί.
Ο τρόπος που έγινε το κάστινγκ είναι ένα απ' τα στοιχεία
που πήρα απ' την τριλογία του Pusher,
όπου έψαχνα, ξέρετε, αληθινό κόσμο
ή κοίταζα εκτός για να βρω κι άλλους.
Εκείνο που έβρισκα ενδιαφέρον ήταν ότι συνήθως ήταν ανέγγιχτοι.
Ήταν αγνοί. Ήταν αυθεντικοί.
Άτομα από διαφορετικά περιβάλλοντα
που είχαν μπροστά τους κάτι πραγματικό.
Έχεις τους αληθινούς…
τους ανθρώπους που ξέρουν τα αληθινά περιβάλλοντα,
αλλά είναι και ένα παραμύθι και όλα είναι λίγο παραποιημένα.
Πιστεύω ότι αυτό το καθιστά ακόμα πιο ενδιαφέρον
από το να είχε μόνο τη μια πτυχή.
Αυτό ήταν το πρώτο.
Εδώ.
Μπαμ!
Και μετά ξανά. Χωρίς να το ξέρεις.
Αλλά το έχεις συνηθίσει. Οπότε δεν έχει σημασία.
-Το τελευταίο είναι απλώς… -Είσαι έτοιμη;
Ναι, καλό.
Με βρήκαν στον δρόμο για το Pusher 3.
ΡΑΜΑΝΤΑΝ ΧΟΥΣΕΪΝΙ ΑΝΤΡΕΪ
Και ξεκίνησα την ηθοποιία κι ακολούθησαν κι άλλα.
Και νιώθω ότι βρήκα κάτι που αγαπώ.
Ο τρόπος που το έκανε, που έκανε κάστινγκ στον δρόμο,
εξασφάλισε κάτι αυθεντικό.
Αν παίζεις έναν ρόλο κοντά στην προσωπικότητά σου,
τότε, φυσικά, είναι πιο εύκολο για σένα.
Μα ήταν πολύ καλός…
Όταν ξεκινήσαμε, έλεγε συχνά
"Νταν, δεν χρειάζεται να μου δείξεις
όλα αυτά τα τηλεοπτικά που έχεις μάθει.
Θέλω να είσαι ο εαυτός σου, άνετος και χαλαρός".
Και μετά απ' αυτό, ένιωθα ωραία.
Και βρήκα τον χαρακτήρα μου.
Μου το είπε.
Είπε "Νταν, είσαι καλός σ' αυτό".
Νομίζω ότι ο Γιανγκ μού άνοιγε τα μάτια
και σκεφτόμουν "Ρε, ίσως και να 'μαι. Ίσως έχει δίκιο. Ίσως είμαι καλός".
Μου άλλαξε τη ζωή, ναι.
Από παιδί, πάλευα για τη ζωή μου μόνος.
ΤΖΕΪΣΟΝ ΧΕΝΤΙΛ-ΦΟΡΣΙΛ ΤΣΙΑΝΓΚ
Κάθε μέρα που γύρναγα απ' το σχολείο ήμουν γεμάτος μελανιές στο πρόσωπο.
Το παντελόνι μου ήταν διαλυμένο.
Δεν ήθελα να το πω στη μαμά μου
κι εκείνη νόμιζε
ότι έκανα ίσως πολλές τρέλες.
Στα 14 μου, ζούσα στους δρόμους.
Στα διαλείμματα του σχολείου, δεν ήθελα να βγω έξω,
γιατί ήξερα ότι έξω
ήταν κάμποσα άτομα που ήθελαν να παλέψουν μαζί μου.
Είδα μια ταινία του Μπρους Λι.
Από εκείνη τη μέρα, ήξερα τι θα έκανα.
Έκανα όλες αυτές τις κλοτσιές, γιατί τις είδα στην ταινία,
έκανα γυμναστική κάθε μέρα.
Δεν φαντάστηκα ποτέ ότι θα γινόμουν σταρ του σινεμά.
Είναι σαν…
Ήταν σαν όνειρο, νιώθω ωραία.
Τώρα, είμαι κι εγώ ένας Μπρους Λι.
Όταν γνώρισα τον Τζέισον, σκέφτηκα μόνο
"Με τέτοιο πρόσωπο, γεννήθηκε για το σινεμά".
Ήταν σαν την όμορφη εκδοχή του Κουασιμόδου.
Είχε αυτές τις τεχνικές
μάχης και σκληρότητας που παρέπεμπαν σε πάνθηρα.
Κι όμως, ήταν πράος και καλοσυνάτος σαν μια πεταλούδα.
Και με αυτόν τον συνδυασμό, μπορείτε να πείτε,
ότι δημιούργησε τον χαρακτήρα του κου Τσιάνγκ μπροστά στα μάτια μου.
Εγώ απλώς τον ακολουθούσα.
Θυμήθηκα το παρελθόν και έπαιξα τον εαυτό μου σε νεαρή ηλικία.
Ήμουν πάντα ανοιχτός στο να τα δώσω όλα σε κάτι νέο.
ΑΝΤΡΕΑΣ ΛΟΥΚΕ ΓΙΟΡΓΚΕΣΕΝ ΝΙΚΛΑΣ
Οπότε, ναι, δεν είναι η πρώτη φορά που κάνω κάτι τρελό,
για το οποίο δεν γνώριζα τίποτα,
μα ήθελα να δώσω όλο μου τον εαυτό.
Είχα την ευκαιρία να δοκιμάσω
να παίξω ως ηθοποιός με τον ρόλο μου, τον Νίκλας.
Σε εκείνη τη φάση, δεν μου άρεσε αυτό που έκανα.
Αποφάσισα να πω "δεν γαμιέται" και να προχωρήσω.
Μέσα σε 2 εβδομάδες ή κάτι τέτοιο,
πήρα τη δουλειά κι άρχισα τα γυρίσματα.
Ήταν μια γρήγορη απόφαση. Είπα το "ναι" και απλώς το δοκίμασα.
ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΣΤΙΝΓΚ ΤΟΥ ΑΝΤΡΕΑΣ
Όλα τα κορίτσια…
Τα καλά κορίτσια στο μπαρ
σε θέλουν
και θέλουν να τα "χτυπήσει" ο γαμάτος Νίκλας.
Είχε ένα απίστευτο πρόσωπο, οπότε τον διάλεξα κατευθείαν.
Υπήρχαν πάρα πολλά κλειδωμένα συναισθήματα
που θα μπορούσαν να διοχετευθούν πολύ αποτελεσματικά και συναρπαστικά
μέσα από τη δημιουργικότητα. Αυτό είναι η ηθοποιία.
Μια δημιουργική διαδικασία.
Ήταν εντελώς απίστευτο.
Ήταν μια πολύ διασκεδαστική εμπειρία και μου χάρισε πολλές ωραίες στιγμές
που θα θυμάμαι για όλη μου τη ζωή.
Σταματάμε εδώ
που τον κλοτσά εκείνη μακριά
και μετά τον ρίχνει κάτω.
Ευχαριστώ, παιδιά,
γι' αυτήν την υπέροχη εμπειρία και συνεργασία.
Συναντηθήκαμε με τους σεναριογράφους
και ορισμένους ηθοποιούς που είχαν αληθινά βιώματα
και θα μπορούσαν να διορθώσουν ορισμένες σκηνές ή διαλόγους,
χρησιμοποιώντας άλλες λέξεις.
Μπανγκ! Και μετά γυρνάς.
Από εκεί, μπορείς…
Δεν έχω εμπειρία.
ΕΜΠΡΙΑΜΑ ΤΖΑΪΤΕΧ ΝΤΑΝΙ
Στο δεύτερο κάστινγκ, μου είπε "Μη συγκρατείσαι".
Και της λέω "Σίγουρα;"
Μου λέει "Ναι, δώσ' τα όλα".
Είπα "Εντάξει".
Και μετά ξεκίνησε. Με ρώτησε κάτι.
Και είπα "Ναι!"
Το φώναξα με όλη μου τη δύναμη.
Κι αφού την κοίταξα και ήταν τόσο ήρεμη, λες και έλεγε
"Μια χαρά".
Όταν διάβασα το σενάριο, σκέφτηκα ότι θα ήμουν η Μητέρα Χούλντα.
Είχα ένα προαίσθημα.
Έπρεπε να εξασκηθώ, γιατί δεν είχα παιδεία ηθοποιού.
Δεν έχω σπουδάσει κάτι τέτοιο.
Είμαι επίσης ανύπαντρη μαμά με έναν γιο.
Σκέφτηκα λοιπόν, "Εντάξει, αν απήγαγαν τον γιο μου,
πώς θα ένιωθα;"
Κι έτσι, ήρθαν τα δάκρυα. Ένιωσα ότι μπορώ να την υποδυθώ.
Νομίζω ότι την καταλαβαίνω.
Γνώρισα τον Νίκολας το καλοκαίρι του '95.
ΖΛΑΤΚΟ ΜΠΟΥΡΙΤΣ ΜΙΡΟΣΛΑΒ
Ήταν στο κάστινγκ για το Pusher.
Αρχίσαμε να μιλάμε ανοιχτά
για πράγματα όπως τη ζωή στον δρόμο,
εμπειρίες με ναρκωτικά και μετανάστες, τον περίγυρο.
Η στιγμή που γνώρισα τον Νίκολας
ήταν σημαντική για μένα και τη ζωή μου.
Ξέρει ο Ζλάτκο. Είναι πολύ έμπειρος.
Έχουμε παρελθόν εγώ κι ο Ζλάτκο.
Εντάξει.
Τυχερό νόμισμα.
Δεν προσπαθώ να παίρνω ρίσκα με τους άλλους,
αλλά ξέρω ότι, αν μπαίνεις σε μια κατάσταση
όπου οι ερμηνευτές δεν έχουν πολλή εμπειρία
για να ρίξουν τις άμυνές τους και να είναι απολύτως αυθεντικοί,
κυρίως αγγίζεις κάτι μαγικό.
Έχω παράξενο μπαμπά.
Σκέφτεται κινηματογραφικά.
Έχει δουλειά και οικογένεια.
ΛΙΒ ΚΟΡΦΙΞΕΝ ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ
Είμαστε ομάδα τρόπον τινά.
Βασιζόταν πολύ σ' εμένα, γιατί αλλιώς δεν θα μπορούσε να φύγει
για δουλειά επί δέκα μήνες για το Drive ή…
Ήταν κάτι σαν συνεργασία.
Πώς θα το κάνουμε αυτό;
Για το Μόνο ο Θεός Συγχωρεί,
μετακομίσαμε στην Μπανγκόκ για έξι μήνες κι η Λόλα πήγε εκεί σχολείο και…
Είναι πολύ οικογενειάρχης.
Αλλά, ξέρετε, η Λιβ διάβαζε απλώς τα σενάρια
κι εγώ με την αδερφή μου δεν ασχολούμασταν
με τη δουλειά του.
Νομίζω ότι πάντα κοιτούσε προς τα έξω
για να βρει κόσμο εκτός της οικογένειας,
σε αντίθεση με τώρα που στράφηκε προς εμάς
και είδε τι μπορούμε να κάνουμε.
Η αδερφή μου συμμετέχει στη σειρά.
Έχει πλάκα, σαν οικογενειακή εκδρομή.
Νιώθω ότι είμαι πάντα κομμάτι της δουλειάς του,
έστω κι αν δεν είμαι πάντα
στο πλατό καθημερινά.
Μετά, μου μίλησε για την ανάπτυξη του σεναρίου.
Να σκεφτώ έναν χαρακτήρα ή να διαβάσω το σενάριο.
Είναι ωραίο να κάνεις γύρισμα με δικά σου άτομα
που έχεις καλή σχέση.
Αλλά μερικές φορές, σκέφτομαι "Το 'χω.
Μπορώ να το κάνω μόνη μου.
Δεν χρειάζεται να φωνάζεις στο αυτί μου".
Αλλά βοηθά για να της βγει ο θυμός.
Οπότε, πιάνει έτσι κι αλλιώς.
Κι άλλο!
Και… κραυγή!
Ήταν πολύ καλό, γλυκιά μου.
Θα το κάνουμε άλλη μία φορά. Με θυμό πάλι.
Ποτέ δεν τη σκέφτηκα για τον ρόλο.
Δεν την είχα τόσο στον νου μου.
Αλλά επειδή είχα την ιδέα γι' αυτόν τον χαρακτήρα πολύ αργά,
κοντεύαμε να τελειώσουμε το γύρισμα
κι υπήρχε ένα φέρετρο στο πλατό, στην έπαυλη του Νίκλας,
που μου άρεσε για το σκηνικό και το έφερνα κάθε φορά
που κάναμε εκεί γυρίσματα. Μέχρι που είπα
"Να βάλουμε κάποιον εδώ.
Κι αν είχε αδερφή;"
Όχι, θα έπρεπε να είναι ετεροθαλής,
για να έχουμε κι άλλες ερμηνείες, επειδή ανήκει στον κόσμο της Μίου.
Κι έτσι, προχώρησε η υπόθεση.
Κάναμε, λοιπόν, κάστινγκ και δεν έβρισκα
αυτό που έψαχνα έξω,
μέχρι που η Λιβ είπε "Ίσως επειδή
είναι μπροστά σου, αν το καλοσκεφτείς".
Το κάστινγκ μελών της οικογένειάς σου είναι προφανώς προσωπική διαδικασία.
Κι αν δεν πάει καλά;
Έτσι, την ξεγέλασα και πέρασε από κάστινγκ χωρίς να το ξέρει,
ενώ έκανε τα μαθήματά της,
επειδή έδινε τελικές εξετάσεις στο λύκειο.
Μια μέρα, ήρθε
κι επειδή βοηθούσε η μαμά μου στη σειρά,
σκέφτηκα ότι ήθελε βοήθεια για να δει μια άλλη οπτική
από κάποιον που δεν ξέρει τι συμβαίνει.
Πήγα στην κουζίνα.
Είπα "Μου λες αυτές τις ατάκες;"
Με ρώτησε "Γιατί;"
Της είπα "Λες τις ρημάδες τις ατάκες;"
Μου είπε "Γιατί;" Της είπα "Απλώς πες τες".
Και απαντά "Καλά, θα τις πω".
Και διάβασα κάποιες ατάκες, οι οποίες ήταν της Ρακέλ.
Μου είπε "Τέλεια, ευχαριστώ". Και του λέω "Παρακαλώ".
Τις είπε με τόση αποφασιστικότητα, σαφήνεια και φυσικότητα που σκέφτηκα
ότι ίσως είχα ήδη δημιουργήσει τη Ρακέλ ως την αντιδραστική εκδοχή
εκείνου που είχα σπίτι, δηλαδή της 19χρονης κόρης μου.
Την επόμενη, λέει
"Ξέρεις, μου άρεσες για τον ρόλο.
Θες να την υποδυθείς;"
Και του λέω "Βέβαια, γιατί όχι;
Να δούμε πώς θα πάει".
Είμαι φετιχιστής.
Μ' αρέσουν τα φετίχ.
Μ' αρέσει η προσοχή στη λεπτομέρεια.
Η μόδα είναι μέρος αυτού.
Η επαναστατική μόδα είναι, επίσης, μια επέκταση.
Η μόδα είναι ο καθρέφτης του εαυτού σου.
Ναι, η Μίου φορά κάτι σαν στολή,
κάτι σαν πανοπλία.
ΤΖΕΪΝ ΜΑΡΣΚΑΛ ΓΟΥΙΤΑΚΕΡ ΕΝΔΥΜΑΤΟΛΟΓΟΣ
Ο Νίκολας ξεκαθάρισε ότι ήθελε μια φόρμα.
Είναι κάτι οικείο σε όλους.
Είναι κάτι σαν πανοπλία. Ένα χρηστικό ρούχο.
Έχει φτιαχτεί με γνώμονα την αντοχή, για να αντέχει στα στοιχεία της φύσης.
Αλλά βρήκα κυρίως ενδιαφέρουσα την προστατευτική πτυχή της.
Μάλλον ρίσκαρα λίγο ή πολύ περισσότερο αυτήν τη φορά,
επειδή είναι ευρύ.
Γενικώς, ερεύνησα απλώς τις γυναίκες που ιστορικά
εμπλέκονταν σε κάποιο είδος μάχης
στον δρόμο του δικαίου.
Σχεδόν… είναι σαν αποστολή.
Με βοήθησε που είδα τη Ζαν ντ' Αρκ,
το πώς ήταν με τα κοντά μαλλιά και την πανοπλία της.
Προσπάθησα να το προσαρμόσω σε κάτι αθλητικό
ή κάτι που θα μπορούσε να εμφανιστεί
σε μια σύγχρονη περίσταση, όπως ένα παλτό, ένα αμάνικο μπουφάν
ή μια φόρμα γυμναστικής.
Γενικά, δεν κάναμε πολλά σχέδια. Ήταν μια διαδικασία που ήρθε σιγά-σιγά.
ΛΟΥΙΖ ΜΠΡΟΥΝ ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΜΑΛΛΙΩΝ ΚΑΙ ΜΑΚΙΓΙΑΖ
Καθώς το σενάριο προχωρούσε και άλλαζε, προσαρμοζόμασταν.
Καταλήξαμε σε ένα μακιγιάζ με λουλούδια
για μια ονειρική σεκάνς της Μίου.
Κάναμε γυρίσματα σε μια έπαυλη
και είχε όλα αυτά τα ωραία λουλούδια που χρησιμοποιήσαμε.
Ο σχεδιαστής του πλατό τα απομάκρυνε
και βρίσκονταν έξω,
οπότε είπα "Σε πειράζει να πάρω μερικά απ' αυτά;
Θα ήθελα… Δεν ξέρω τι θα τα κάνω,
ίσως απλώς τα βάλω σ' ένα βιβλίο του Γουίλιαμ Μπλέικ".
Μια μέρα, ο Νίκολας με ρώτησε
"Μπορείς να κάνεις τη Μίου κάτι σαν δαίμονα;
Έχει μια ονειρική σεκάνς
και στέκεται όρθια μπροστά από μια ταπετσαρία με λουλούδια.
Ίσως πάρεις έμπνευση από κει".
Έχει εμμονή με τις ταινίες.
Δεν είναι μυστικό και το μυαλό του δεν σταματά.
Στο αυτοκίνητο, αλλά και στο πλατό, βάζει μουσική.
Ανάλογα με το συναίσθημα
των χαρακτήρων.
Η μουσική είναι σημαντική και τον βοηθά να σκέφτεται.
Η μουσική γιατρεύει και εμπνέει.
Η επιλογή της μουσικής για μια συγκεκριμένη μέρα ή σκηνή
δεν βοηθά μόνο τους ηθοποιούς, αλλά και το συνεργείο.
Βοηθά τον κάμεραμαν.
Βοηθά τους σχεδιαστές.
Βοηθά τους μακιγιέρ.
Τους βοηθά όλους.
Ένιωθα, επίσης, ότι αν μερικές φορές το έχανα,
ο Γιανγκ θα ήξερε ότι έπρεπε να βάλει ένα τραγούδι
για να μου θυμίσει την αίσθηση.
Κατάλαβε γρήγορα ότι μ' αρέσει η κλασική μουσική.
Ακούγαμε πολλή κλασική μουσική για να μπω στο κλίμα.
Και ανταποκρίνομαι πολύ στη μουσική.
Αυτό με βοήθησε πολύ για να μπω σε μια δυσοίωνη ατμόσφαιρα.
Ήταν η πρώτη μου δουλειά,
οπότε ήταν κάτι νέο για μένα, αλλά μου άρεσε.
Τώρα, θέλω μόνο αυτό.
Γιατί… Εξαρτάται από το τι παίζεις,
αλλά σου βγάζει διαφορετικά συναισθήματα.
Βάζαμε πολλή μουσική και ήταν
είτε μουσική τρόμου ή κάτι για μια θλιβερή σκηνή
ή κάτι άλλο για να χαλαρώσουμε
και να μπούμε στο κλίμα και να εκφραστούμε.
Ήσουν άτακτο αγόρι.
Ο Νίκολας σού φτιάχνει μια εικόνα, προτού ξεκινήσει η μουσική.
ΠΕΤΕΡ ΠΕΤΕΡ ΣΥΝΘΕΤΗΣ
Και μερικές φορές, έχει δύο αντιφατικά στοιχεία,
κι είναι συναρπαστικό,
γιατί κάτι συμβαίνει εκεί.
Μπορεί να αναφέρει ένα γκρουπ και μετά μια ταινία,
κι αυτά τα δύο να μην έχουν σχέση μεταξύ τους.
Έχεις κάτι που δεν έχει ξανακουστεί.
Δεν φτιάχνουμε μουσική για χαρακτήρες.
Το κάνουμε με σχήματα και χρώματα.
Φτιάχνουμε μουσική για το σκοτάδι και το φως.
Και μερικές φορές για ένα μικρό φως στο σκοτάδι.
Κάθε φορά που τελειώνω με κάτι, το ξορκίζω από την ύπαρξή μου.
Και δεν υπάρχει πλέον, κατά κάποιον τρόπο.
Είναι πλέον στα χέρια δισεκατομμυρίων ανθρώπων στο ίντερνετ για…
να αντιδράσουν.
ΚΑΟΥΜΠΟΪ ΤΗΣ ΚΟΠΕΓΧΑΓΗΣ