Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
KRATER
AY MADENCİLİK KOLONİSİ
Tüm kubbe personelinin ve sakinlerinin dikkatine.
Meteor yağmuru uyarısı nedeniyle, 7 dakika sonra dışarı çıkma yasağı başlayacak.
Lütfen yaşam alanlarınıza dönün ve bir sonraki emre kadar orada kalın.
Tekrar ediyorum, yasak yedi dakika sonra başlayacak.
Daha ne kadar var? Yasak başlamak üzere.
Çok sağ ol. Korkunç yüksek sesli anonsu duymamıştık.
Bunun yanıp sönmesi gerekiyor mu?
Kötü olma konusunda çok kötüsünüz.
-Hey, yardım et o zaman. -İçeri soktum işte. Üzerime düşeni yaptım.
Bari şu İngiliz anahtarını ver.
Ciddiyim çocuklar. Bu neden yanıp sönüyor?
Muhtemelen çaldığımız için.
İstersen daha yüksek sesle söyle? Belki mikrofonlar algılamamıştır.
Merak etme sivri zekâ. Burada mikrofon falan yok.
Cidden onu takmak zorunda değilsin.
Sana göre yani. Muhtemelen yüz kimlik taraması vardır.
Borney burası garaj, yiyecek ambarı değil.
Ve bir aptala benziyorsun.
Evet, ama abim bana bir keresinde
bir çocuk burayı kurcalarken yakalandı
ve sonra da onu terra kompleksinin orada bir hücreye koydular
ve 60 yıl boyunca orada bıraktılar dedi.
-Bak gene yapıyorsun. -Neyi?
Felaketleştiriyorsun.
-Öyle bir laf yok bile. -Elbette var.
Kesinlikle var.
O neydi?
Herkes saklansın.
Hadi çabuk.
Herkes nerede?
Dışarı çıkma yasağı var, yarım saat önce uymuş olmamız gereken.
Tamam, tamam.
Gittiler.
Bana felaketleştiriyorum deme.
Dylan, yasak başlamak üzere. Neden bu kadar uzun sürdü?
Felaketleştirmekmiş.
Senin aracı düz kontak yapma rekor süren kaç peki?
Evet!
Ne dersin buna?
-Alarm yoktu hani? -Evet, kapılarda yok.
-Ne demek… -Demiştim ama kimse dinlemiyor ki!
Hayatımızı küçücük bir hücrede geçireceğiz!
Bir şey yap! Kapat şunu.
Tabii, hemen ilgileneyim. Nasıl kapatılır bilmiyorum!
-Ne demek bilmiyorum? -Yapan sensin!
Baban bilim takımında. Bir şey yap!
Sen Caleb olmalısın. Benim adım Maria Slater.
Beklettiğim için özür dilerim.
Yasağa sadece birkaç saat kaldı, bu yüzden işler biraz karışık.
AYNI GÜN DAHA ÖNCESİ…
Biraz çikolata ister misin?
Gerçek çikolata. Bu sabah kargo mekiği ile geldi.
Caleb, babanın sözleşmesinde yer alan ve ölümünden doğan haklarını biliyor musun?
Evet, efendim.
Madende çalışırken ölürse,
burada yanında olan her aile ferdi Omega'ya gidebilirmiş.
Doğru.
Babanın hizmetini
ne kadar takdir ettiğimizi anlaman bizim için çok önemli.
Bunun ne kadar acı verici olduğunu tahmin edebiliyorum.
Anladığım kadarıyla anneni de birkaç yıl önce kaybetmişsin.
Yedi.
Yedi yıl önce öldü.
Muhtemelen bildiğin üzere Omega'ya yolculuk 75 yıl sürüyor.
Elbette yolculuk boyunca kriyojenik uykuda olacaksın.
Oraya vardığında, uzun ve huzurlu bir uykudan uyanmak gibi olacak.
Ve şimdi olduğun yaşta olacaksın.
Gitmek zorunda mıyım? Burada kalsam olmaz mı?
Korkarım böyle bir seçeneğin yok.
Muhtemelen arkadaşlarını özleyeceksin.
Onları bir daha asla göremeyeceğim.
Uyandığımda ya yaşlanmış ya da ölmüş olacaklar.
Omega'da yeni arkadaşlar edinirsin.
Caleb ailen sana bu fırsatı vermek için çok şeyi feda etti.
Buraya gelen ve madenlerde çalışan insanlar,
Omega'ya giden aracın yakıtını sağlamak için yıllarını harcarlar.
Sırf aileleri ve çocukları bu araca binip gidebilsin diye.
Meteor yağmuru uyarısı önümüzdeki 72 saat boyunca devam edecek.
Yasak kalkıp tehlike geçtikten sonra
nakil aracına binip yola çıkacaksın.
Bir sonraki araç iki ay sonra gidecek sanıyordum.
Zamanlama hep biraz değişiklik gösterir.
Şu anda öyle görünmediğini biliyorum
ama bu senin için gerçekten özel bir şeyin başlangıcı.
Hadi Caleb, yapabilirsin.
Korkma.
Ya düşersem?
Tanrım.
Ortalık berbat olur, değil mi?
İstersen geri aşağı inebiliriz.
Bunu yapmak zorunda değiliz.
Ama yapacaksak da, oraya kendi başına çıkmalısın.
-Nedenini anlıyor musun? -Evet.
İnmek ister misin?
-Hayır. -Aferin.
Hadi, devam et o zaman.
Şuradaki küçük yıldızı görüyor musun?
O kümenin hemen kenarındaki.
-Gördün mü? -Evet.
O yıldız 100 yıl önce söndü diyorlar.
Ama o kadar uzakta ki, son ışığı henüz bize ulaşmadı.
Annen buna zamanda yolculuk eden bir anı gibi derdi.
Burada otururduk ve hayat tıpkı o yıldız gibi derdi.
Bütün anılarımız, sevdiğimiz tüm insanlar, gittiğimiz yerler;
gördüğümüz ışık budur, o yıldız artık yok olmuş olsa da.
Burada doğdun, burada büyüdün.
Bu kubbe senin bildiğin tek dünya.
Olması gereken bir sürü anın hiç olmadı.
Bunu bir ara düzeltmeliyiz.
Nasıl?
Sen doğmadan önce annenle gizlice gittiğimiz bir yer var,
doğudaki tepelerin hemen ötesinde.
Burada gerçekten sevdiği tek yer orasıydı.
Tam şurası.
Ne özelliği var?
Görürsün. Biraz daha büyüdüğünde, beraber arabayla gezmeye gideceğiz.
Ne gezmesi?
Eskiden Dünya'dayken yaptığımız bir şey.
Bir yere gitmen gerektiğinde en güzel seyahat şekli.
-Hey.
Burada olacağını tahmin ettim.
Bayan Slater ile konuşman nasıl geçti?
Üç gün sonra nakil aracına bindirecekler.
Dışarı çıkma yasağı kalkar kalkmaz.
Hâlâ yapabiliriz.
Hayır, sorun değil. Yapmamız gerekmiyor…
Hey. Orada ne varsa, baban görmeni istiyordu.
Yapacağız.
-Daha çok vaktimiz olur sanıyordum. -Ben de.
Marcus, burası çok yüksek. Neden hep bu kadar yukarı çıkmak zorundalar?
-Neredeyse geldin. -İşte geldi.
Hey, ilaçlarını içtin mi?
Evet, ilaçlarımı içtim.
Neden sürekli ilaçlarım konusunda beni darlıyorsun?
Çünkü asteroit kadar kocaman bir kalbin var, bu yüzden.
Senin ağzın da bir kara delik kadar.
Bu iyiydi.
-Hey çocuklar. -Hey.
Bundan sonra bu işi biraz daha yere yakın yapmaya ne dersiniz?
-Hey. -İyi fikir bence.
-Bayan Sadist ile konuşma nasıl geçti? -O kadından korkuyorum.
O kadından herkes korkuyor.
Abim bana, bir çocuk ona ters cevap verdi
ve sonra iki gün ortadan kayboldu demişti.
Onu tekrar bulduklarında da
olan biten hiçbir şeyi hatırlamadığını söylemiş.
Söylediklerin tamamen yalan, biliyorsun değil mi?
Sen nereden bileceksin ki?
Benim abim bir dâhi. Böyle şeyleri bilir o.
Ciddiyim, nasıl biriydi?
Bana çikolata verdi.
Gerçek çikolata mı yani?
Vay be, gerçek çikolata.
En son ne zaman çikolata yediğimi hatırlamıyorum.
Bir saniye. Neler oluyor?
Sorun ne?
Üç gün sonra gidiyor.
Ne?
Ama bir sonraki nakil iki ay sonraydı.
Yasak kalkar kalkmaz araç gidecekmiş.
Peki biz gene de gidecek miyiz?
Dalga mı geçiyorsun?
Bu gece gidiyoruz.
Hazır olduğumuzdan emin misiniz?
Bugün eklediklerimizle yeterli olacaktır.
Bunca şeyi çaldığımızı öğrenirlerse bize ne yaparlar düşünebiliyor musunuz?
-Ben edebiliyorum. -Daha çok oksijene ihtiyacımız var.
Biraz daha alırsak kesinlikle fark ederler.
Evet ama bu geceden önce fark etmezler.
Evet, evet. Çatlak şaplağı aldım.
-Ne? -Bilirsin, çatlaklar için.
-Dolgu kalemi mi demek istiyorsun? -Evet, ille de teknik konuşacaksan.
Çabuk, çabuk, üstünü ört.
-Bekle, bekle. -Marcus, saklamama yardım et.
Caleb Channing?
Evet, efendim.
Babanın külleri.
Başın sağ olsun.
Amma iç karartıcıydı.
-İyi misin? -Evet.
Emin misin?
İyisin dostum.
Sadece diyorum ki, yasağın asıl amacı dışarı çıkmamak.
Evet, bu yüzden bu akşam mükemmel.
Sınırı geçtikten sonra peşimizden gelemezler.
-Sigorta ile alakalı bir şey. -Ama meteor yağmuru uyarısı var.
Evet. Sürekli öyle uyarı yapıyorlar.
Hiç gerçekten meteor yağmuru gördün mü?
Bu aptalca bir soru. Nasıl görebilirim?
Hiç dışarı çıkmadık ki.
İstemiyorsan gelmek zorunda değilsin.
Elbette geliyorum.
Peki ya sen? Bunu yapabileceğinden emin misin?
İlaçlarını da almalı.
Kanka, ilaç konusunu kapat artık.
Bu kadar endişelenmen iyi değil. Sağ olun.
Ben endişelenmezsem kim endişelenecek?
Dışarı çıkmak istiyorum.
Anlaştık o zaman.
Hey.
Garaj giriş kodlarımız yok.
Nasıl çıkacağız?
Benim bir fikrim var.
Addison Weaver. Fikrin bu mu yani?
Öyle bakma. Evet, fikrim bu. Mükemmel bir fikir.
Daha birkaç ay önce Dünya'dan geldi.
Hiç arkadaşı yok.
Tuhaf olduğunu duydum.
Benim için sorun değil.
Babası bilim ekibinde.
Yani bütün alt bodrum garaj giriş kodları onda var.
Bilmiyorum ya. Dediğin gibi, hiç arkadaşı yok.
Kodları alana kadar iyi mi davranacağız?
Pekâlâ, bak.
Geri döndüğümüzde onun için güzel bir şeyler yapabiliriz, tamam mı?
Şu an bunu başarmamızın tek yolu bu.
Pekâlâ.
TARİH İKİNCİ DÜNYA SAVAŞI
Selam.
Yardım edebilir miyim?
Adım Dylan.
Güzel isim.
Teşekkürler. Seni burada otururken gördüm ve senin…
Hey… Hey bekle! Dur.
-Hey, bekle. -Dikkat etsene.
Addison bekle.
Pek iyi gitmiyor sanırım.
Biraz dur. Bekle.
-Hey, hey. -Ne?
-Sadece… -Hakkımda ne düşündüğünüzü biliyorum.
Şımarık, küçük Dünyalı kızım, değil mi?
Burada herkes sadece bir şey istediği zaman benimle konuşuyor.
Yani her neyse cevabım hayır.
Tamam. Öncelikle yanına neden geldiğimi bilmiyorsun.
Belki kimse seninle konuşmuyor diye kendimi kötü hissettim.
Peki, harika. Bitti mi?
Tamam. Bir bekle.
Hey, beni bir dinle, tamam mı?
-Lütfen? -Ne?
Bak, en yakın arkadaşım gitmek üzere. Hem de sonsuza dek. Tamam mı?
Babası geçen hafta ölen madenciydi.
Çok üzgünüm. Ben…
Bilmiyordum.
Eminim bizi Bayan Sadist'e gammazlayacak. O zaman işimiz biter.
Biraz kendinden emin olmalısın dostum.
Tabii ki eminim. Gammazlayacağına eminim.
Herkesi korkutmaya mı çalışıyorsun?
Bize neden yardım etsin ki?
Kodlara neden ihtiyacın var peki?
Uzun menzilli araçlardan birini ödünç almamız gerekiyor.
Neden?
Bir yere gitmemiz lazım çünkü.
-Nereye gitmeniz lazım? -O önemli değil.
Kodları istiyorsan önemli.
Peki.
Yaklaşık bir günlük mesafede bir krater var.
Sekizinci sektörde.
Kimsenin oraya gitmemesi gerekiyor. Madenciler bile gitmiyor.
Senden istediğimiz tek şey aracı alıp dışarı çıkmak için kodlar.
Bunu neden yaptığınızı hâlâ anlamış değilim.
Sana söyledim ya. Babası gitmesini…
Evet, onun neden yaptığını anladım.
Sen neden yapıyorsun?
Çünkü o arkadaşım.
Peki, tamam.
-Sana kodları vereceğim. -Gerçekten mi?
Tek bir şartla.
Tamam. Ne istersen.
-Ne dedi? -O da gelmek istiyor, tamam mı?
Neden?
Bilmiyorum. Bize kodları sadece bu şartla verirmiş.
Bu kötü bir fikir. Hayır.
-Hayır. Bu gelmiş geçmiş en kötü fikir. -Neden?
-Çünkü o Dünyalı. -Yani?
Dünyalıların huyu suyu bambaşka. Çok acayipler.
Sensin acayip.
Bir şans verelim ona.
Ama bizde işler nasıl yürür bilmiyor.
Tamam, bak. Gelmesine izin vermezsek bize kodları vermeyecek, değil mi?
Aynen öyle.
-O zaman oyluyoruz. Kabul edenler? -Evet.
-Oy birliğiyle olmalı Borney. -Borney, koy şu aptal elini.
-Sağ ol. Şimdi kazanmama izin ver. -Hey, adil değil.
-Hayır, hayır. -Hadi çocuklar!
-Hayır. -İçeceğimi devireceksin.
-Ne yapıyorsun? -Bitti mi?
Peki sonuç ne?
Hadi gidip aracı çalalım.
Tabii, hemen ilgileneyim. Nasıl kapatılır bilmiyorum!
Bak, demiştim! Ne dedim? Bu kötü bir fikir demiştim!
Borney, hiç yardımcı olmuyorsun! Bırak da…
Evet! Böyle de olur elbet.
Tüm kubbe personelinin ve sakinlerinin dikkatine.
Tüm kubbe alanlarını kapsayan dışarı çıkma yasağı üç dakika içinde başlayacak.
Gitmemiz lazım.
Hadi ya, cidden mi?
Oksijen iyi görünüyor.
-Tamam. Bu… bu iyi. -Pekâlâ.
-Marcus? -Halledeceğim.
Bunu kullanmayı bildiğine emin misin?
Şaka mı bu? Bıraksan kendi kendine bile gider.
Halledeceğim.
Gidip kapı kodunu gir.
Beni bırakıp gidebilesiniz diye mi? Yok, almayayım.
Ben girerim. Kod ne?
10, 28, 58.
10, 28, 58. Tamamdır.
Hey, o ne?
Dünya'dan getirdiğim bir şey. Bir gelenek.
Gezmeye gidiyoruz dedin. Değil mi?
-Peki. -Dünya insanları.
Tüm personelin dikkatine.
Dışarı çıkma yasağı bir dakika içinde başlayacak.
Yolculukların en iyi yanı ne, biliyor musun?
Her şeyi arkanda bırakırsın.
Daha önce ne olmuşsa olsun.
Yaptığın bütün hataları.
Yitirdiğin bütün hayallerini.
Kim olman gerektiğini
veya dünyanın seni sokmaya çalıştığı kalıbı.
Gidelim.
Çünkü artık karar senin. Yolunu artık sen seçersin.
Ve unutmaman gereken en önemli şey, mesele nereye gittiğin değil.
Mesele oraya nasıl vardığın ve kiminle beraber gittiğindir.
Gideceğin yere vardığında yola çıktığın kişi değilsindir artık.
Bulunduğun yer ile gideceğin yer arasında büyülü bir bölge vardır…
orada özgürsündür.
Kendi kaderinin efendisi sensin.
Başardık. Gerçekten dışarıdayız.
Şuna bak.
Sonsuza kadar gidiyor böyle.
-İyi misin dostum? -Evet.
Vay canına. Bu harika olacak.
Biz sanki… maceracılar gibiyiz, sanki… Şu kelime ne?
Kendi kaderimizin efendisi.
Evet. Bunu sevdim.
Kendi kaderimizin efendisi.
-Ay'ı görmeye hazır mısınız? -Evet.
Hadi gidelim!
Bir sürü yer göreceğiz. Hep beraber takılacağız.
Bu çok… çok eğlenceli olacak.
-Biraz ben kullanayım. -Çok eğlenceli olacak.
Hadi gidelim!
-Bu ne işe yarıyor? -Hayır. Ona basma.
Peki bu… Bu durduruyor…
Doğru rotadayız. Yaklaşık iki saattir gidiyoruz.
Daha on saat daha gitmemiz lazım.
Hey! Hiç komik değil!
-İn üstümden! -Şapka. Şapkamı geri ver!
Dur!
-Hey! -Hâline bak.
-Aman tanrım. -Böyle daha iyi görünüyor.
Addison, daha iyi görünüyor mu? Cidden.
Nakil aracı bu mu?
Evet.
İlaç vaktin geldi.
-Onlar ne için? -Devasa bir kalbi var. Yani kocaman.
Doktorlar birkaç yıl içinde ölebilir diyor.
-Kanka. -Ne? Öyle diyorlar işte.
Ama ölmeyecek çünkü ilaçlarını içiyor. Yani iyi şimdi.
-İyi o zaman. -Hey.
Bir dakika bekler misin? Su da içmen lazım.
Yoksa sürekli öksürürsün.
Hey.
Hey çocuklar… Şuna bakın.
Hayatımda böyle bir şey görmedim.
Ne ki bu?
Babam böyle yerlerden bahsederdi.
Uzun zaman önce, Dünya'dan ilk gelip
inşa etmeye başladıklarında,
ayın çok önemli olacağını düşünüyorlardı.
Bir cennet gibi.
Dünya'daki insanların hayalini kurduğu türden bir yer.
Ama Omega'yı keşfettiklerinde her şey durmuş.
Şimdi burada bitiremedikleri bir sürü yer var.
Bitirdiklerini hayal edebiliyor musun?
Evet.
Gerçekten harika olurdu.
Dünyadaki binalar bu kadar büyük mü?
Evet, hatta çoğu daha büyük.
Vay be, peki farklı olan başka ne var?
-Dünya ile Ay arasında mı? -Evet.
Bakalım. Şeyler var…
Sonbaharda yaprakları renk değiştiren ağaçlar var.
Su var. Televizyon yok sizde.
Geldiğimden beri hiç kitap görmedim.
Pek müziğiniz yok, yağmur, kar, rüzgâr, hava durumu yok.
Size bunları okulda öğretmiyorlar mı?
Hayır. Bak, okulda bize helyumu nasıl çıkaracağımızı, madenlerdeki düşük
yer çekimini, helyum madenciliğini
ve çıkarıldıktan sonra helyumu nasıl kullanacağımızı öğretirler.
Tüm bunlar, zengin insanların Omega'ya gitmek için
yeterli yakıtları olsun diye.
Harika bir program. Evet.
Bu doğruysa, Dünya hakkında bu kadar şeyi nereden biliyorsun?
Çünkü babam orada büyüdü.
Yani? Hepinizin ebeveynleri orada büyümedi mi?
Benimkiler değil. Ama büyükbaba ve büyükannem öyle.
-Borney'in ise… -Büyük-büyükbaba ve büyükannem.
Evet. Doğru. Marcus…
Marcus, senin ailen ne zamandır bu kayada?
Çok uzun zamandır.
Mantıklı değil bu.
Sözleşme 20 yıllık.
Madende 20 yıl çalışırsın, sonra ailen ile Omega'ya gidebilirsin.
Söylenen bu.
Söylemedikleri şey, vardiyaya her geç kaldığında…
Veya hastalandığında…
Ya da üretimi bir şekilde aksatırsan…
Sözleşmene daha çok süre ekliyorlar.
Babam madenlerde çalışmaya başladığında, kendi 20'sine başlayamadan önce
babasından kalan altı yılı vardı.
Hepsi büyük bir dolandırıcılık.
Üzgünüm. Ben…
Bilmiyordum.
Gökyüzü gerçekten mavi mi?
Ne?
Dünya'da gökyüzü gerçekten mavi mi?
Evet.
Gündüzleri. Masmavi.
Caleb, kraterde ne var?
Bilmiyorum.
Babam ne zaman bundan bahsetse,
söylediği tek şey, bunu görmemin annem için ne kadar önemli olduğuydu.
Bir keresinde ikiye ayrılan bir dere hakkında bir şeyler söylemişti.
Dere mi? Kraterin içinde mi?
Muhtemelen kafası karışmıştır.
-Eminim orada hazine vardır. -Her yerde hazine var sanıyorsun.
Ama var! Abim bana buraya gelen ilk yerleşimciler yanlarında
bir sürü hazine getirdiler dedi.
Sonra onları ücra yerlere saklamışlar.
Burada hazine olsaydı, hepsini toplayıp
çoktan Omega'ya gönderirlerdi.
Bilemezsin. Hazine bulduğumda sana hiçbir şey vermeyeceğim.
Ve sen çok üzüleceksin ve
"Yapma Borney. Hazinenden birazını verebilir misin?" diyeceksin.
Ben de "Üzgünüm Dylan.
Bir dahaki sefere bana güvenmeyi öğrenmen lazım.
Belki sadece o zaman sana hazinemden veririm." diyeceğim.
Bir daha hazine dersen seni araçtan uzay elbisesi olmadan atarım.
Ha-zi-ne.
Yeter. Dışarı atıyorum.
Hey, hey.
Dışarı çıkmak demişken.
Gerçek bir eğlenceye hazır mısınız?
Teşekkürler.
-Tamam, hazır mısın? -Evet.
-Pekâlâ. Tamamdır. -Teşekkürler Borney.
Vay canına, senin kıyafetin bizimkinden çok daha güzel.
Babam aldı bana.
Peki açılışı kim yapacak?
Marcus, önce sen çıkmalısın.
-Evet. -Evet dostum. Kesinlikle.
Tamam.
Hey Caleb, bak!
Bu harika.
Bak.
Çok yüksekteyim!
Evet!
Dünya'da böyle bir şey yoktur, eminim.
Bu muhteşem!
Şuna bak.
Bu Dünya mı?
-Hey Addison, neresinde yaşıyorsun? -Kanka.
Ne?
Bak ne diyeceğim?
Eğlenceli bir şey yapacağız.
Dokuzuncu vuruşta durum berabere,
iki top dışarıda, son atış sonucu belirleyecek.
Tollefson kale işaretinde.
Weaver yedinci maçın sonucunu belirleyecek atışı yapacak.
Bayanlar baylar, karar anı bu ve taraftar da bunun farkında.
Tezahüratı duyuyorsunuz.
"Weaver, Weaver."
-Ne yapıyor? -Hiçbir fikrim yok.
İşte bu, atışa hazırlanıyor.
Tollefson tam merkezden harika bir vuruş yapıyor!
-Yakalaman lazım! -Uzaya uçtu gitti.
O zaman koşuyu tamamla.
Neyi?
Bu gerçekten Dünya'daki en popüler oyunlardan biri mi?
Evet. Yer çekim ile.
Ciddi misin?
Ay berbat bir yer.
Ben seviyorum.
-Hey, nereye gidiyorsun? -Gezmeye.
-Fazla uzaklaşma. -Tamam baba.
-Aynen böyle! -Yapma şunu!
-Hadi Dylan! -Yapma!
-Daha yükseğe çıkma! -Hey, Dünyalı kız.
Şuna bak!
-Aman tanrım. -Şunu görüyor musun?
Pekâlâ unutma. Oyunun adı fırlatış,
ne kadar çok zıplarsan, o kadar yükseğe çıkarsın.
Yani iyice çömelip
vanayı açtığında olabildiğince yükseğe zıpla.
Bunun güvenli olduğuna emin misin?
-Tabii ki… Borney, bebek gibi davranma. -Bebek sensin.
Ne yapıyorsunuz siz? Kendinizi öldürmeye mi çalışıyorsunuz?
Abartma bu kadar.
Tek yapman gereken, düşüşünü yavaşlatmak için aşağı inerken tüpü pompalamak.
Öyle mi? Peki ya kablo koparsa?
Kendini uzayda, kilometrelerce uzakta bulursun!
Bu kablo binlerce kiloyu çeker. Bence bize bir şey olmaz.
Ayrıca oksijen harcıyorsunuz.
Bu tüp fazladan var.
Fark ettin mi bilmiyorum ama burada bize lazım olacak o.
Kullanmazsak zaten heba olacak.
Bu duyduğum en salakça şey.
Bekle Dylan.
Sen ne bilirsin ki? Beyzbolu eğlenceli sanıyorsun.
-Meteor yağmuru uyarısı var! -Hiç meteor görüyor musun?
Yapma Dünyalı kız.
İtiraf et. Korkuyorsun.
Sevdim onu.
Kafa kız.
Evet. Fena değil.
Harikasın Addison!
E? Ne düşünüyorsun?
Bilmiyorum. Sanırım birazcık haklıydın.
Birazcık eğlenceliydi.
Yapabilirsin.
Bu muhteşem!
Hazır mısın?
Hayır, sanırım aracın içinde bir şey unuttum.
-Üç, iki, bir. -Ne?
-Fırlatış!
Kendi kaderimizin efendisi!
-Hazırsın Dylan! -Evet!
-Çok iyi yapıyor dostum. -Çak bakalım!
Aman tanrım.
Dur!
Tamam, hadi Borney.
Evet Borney!
-Hayır, hayır! -Borney!
Ne yapacağız?
Lütfen! Aşağı inmek istiyorum.
Borney beni dinle, tüpü kapatman lazım.
Tüpteki vanayı kapat. Tamam mı?
Tüp kaydı! Ulaşamıyorum.
Bir şey yapmazsak onu kaybedeceğiz!
-Ne yapmamız gerekiyor? -Bilmiyorum! Sen söyle!
Lütfen. Aşağı inmek istiyorum, lütfen.
-Bir şey yapmalıyız. Hemen. -Ne yapacağız?
-Marcus ne yapıyorsun? -Marcus!
Bekle! Seninle geliyorum.
Bizi yönlendirmen lazım.
-Aşağıdan bizi izlemen lazım. -Ben…
Hadi Dünyalı kız. Sana ihtiyacımız var.
Tamam.
Marcus, yanlış yöne gidiyorsun. Sağına gitmelisin!
Borney tüpünü çıkardığında düşmeye başlayacak.
Onu yakalaman lazım.
Onu geri getireceğiz.
Hey! Onu geri getireceğiz.
-Borney iyi gidiyorsun. -Korkuyorum. Lütfen.
Sakin olmaya çalış. Her şey yoluna girecek.
-Tamam. -Hadi!
Borney, Marcus geliyor.
Lütfen, beni dinle. Tüpün kancasını çıkarman gerekiyor.
-Yapamıyorum! Gördüm onu! -Tamam mı?
Borney yapabilirsin!
Elini uzat, kayışı tut ve çek.
Marcus! Dikkat!
Marcus!
-Elimi tut! -Yardım et lütfen Marcus.
Onu yakaladım.
Tutunamıyorum!
-Tutunamıyorum! -Borney!
Tanrım, yardım edin!
Hayır, hayır!
Hemen arkanızdayım!
Dikkat!
Sanırım beyzbolu tercih ederim.
Borney! İyi misin?
-İyiyim. -Emin misin?
Tamam.
Hey, şu kayışa yama yapmalısın.
İyi ki biri çatlak şaplağı getirdi.
İyi misin?
Evet, iyiyiz.
Sanırım geri dönmemiz lazım.
Ne?
Kubbeye. Geri dönmemiz lazım.
Bak, anlıyorum tamam mı? Anlıyorum.
Haklısın.
Aptalcaydı.
Haklı olmak umurumda mı sence?
Hesap işi bu. Çok fazla oksijen tükettik.
Bunu bilemezsin.
Fazladan sadece bir tüp getirdim dedin. İki tane kaybettik.
İlave olarak da oraya gidip gelirken harcadıklarınız.
Kratere gitmeye kadar bile yetmez.
Aman tanrım. Bir yolunu buluruz. Değil mi?
Hepimiz oynadık. Senin suçun değil.
Bekle.
Ya daha fazlasını bulabilirsek?
Nasıl?
O projektör şeyi hâlâ sende mi?
Bekle. Bunun ne faydası var?
Bak. Gel göstereyim.
KALAN MESAFE KATEDİLEN MESAFE
-Hayır, sola dön. -Ben…
Sol bu taraf.
-Şeyi mi arıyorsun… -Evet.
-Ne arıyoruz? -Bekle. Tam şurada.
-Hey! -Tam şuraya zum yap! Lütfen?
Bu ne?
Daha fazla oksijen bulacağımız yer.
İlk yerleşimden kalan bir üs.
Madencilerin uzun menzilli kazılar için malzeme aldıkları yer.
Sence bir şey kalmış mıdır?
Kalmış olmalı. Kratere ulaşmamızın tek yolu bu.
Dylan, bu işe yarasa bile,
planladığımızdan çok daha uzun dışarıda kalacağız.
Tamam ama çok vaktimiz var. Yasağın daha yarısına bile gelmedik.
Benden söylemesi. Bir ara uyumamız da gerekecek.
Doğru, elbette. Ama önce nefes alabilelim yeter.
Kubbeye geri dönmeyeceksek nereye gidiyoruz?
Uzak bir üsse gidiyoruz.
Oradan biraz daha oksijen alacağız.
Uzak üs mü? Ne üssü?
Burada şey dışında bir şey yok…
-Bir dakika, şu üs mü? -Hadi bakalım.
Dalga mı geçiyorsun? Bu üs o üs!
Oraya gidemeyiz.
Borney, onlar sadece hikâye.
Dur. Ne ki bu?
Uzay hayaletleri, ne olacak?
-Geri dönmemiz lazım. -Hayır. Geri dönmüyoruz.
Borney, uzay hayaleti diye bir şey yok.
Bilemezsin. Her şeyi bildiğinizi sanıyorsunuz.
-Abim bana dedi ki… -Hayır, ama artık yeter!
Bak ne diyeceğim? Abin var ya? Salağın teki.
-Lafını geri al. -Hayır.
Sana geri al dedim.
Hayır. Senin kafanı bulandırıyor çünkü.
Sana bir sürü hikâye anlatıyor,
sen de bu yüzden kendi gölgenden bile korkuyorsun.
-O herif eziğin teki! -Ezik sensin!
-Peki! O daha büyük bir ezik! -Tamam, yeter.
En azından benim ailemde korkak yok.
Ne dedin sen?
-Buraya gel! -Hey!
-Dur! -Şimdi konuşacak mısın?
-Abimden bahsetme! -Hey Dylan! Dur!
-Şimdi konuşsana! -Çekil üstümden!
-Yeter! -Çekil üzerimden!
-Çekil üzerinden. -Ne dediğini duydun mu?
Hey, herkes kessin artık şunu!
Beraber son birkaç günümüzü böyle mi geçirmek istiyorsunuz?
Yapma.
Üzgünüm.
Gerçekten.
Öyle dememeliydim.
Evet. Ben de.
Seni seviyorum dostum.
Evet. Ben de seni seviyorum.
Sence orada gerçekten oksijen var mıdır?
Yani olması lazım. Bu üsler tedarik merkezleriydi.
Bu çok uzun zaman önceydi. Değil mi?
Ne kadar uzun?
-Hey. -Bu ne…
Ne?
Işıkları ne kadar çabuk açarsak oksijen tüplerini o kadar çabuk alırız, değil mi?
-Evet. -Doğru.
Hadi.
Dikkat.
Uzay hayaleti!
Aman tanrım!
Bu uzay hayaletleri çok zevkliymiş.
-Bu da ne… -Burası ne?
Burası bir üs değil. Bu bir örnek ev.
Ne?
Dünya'da müteahhitler yeni, güzel yerler yaptıklarında,
genelde bir evi örnek olarak hazırlarlardı.
Buradaki evler bunun gibi mi olacaktı?
Çok güzelmiş.
Yani bu şeyler çok ürpertici ama…
En azından bu gece araçta uyumak zorunda kalmayacağız.
Sen gene de araçta uyuyacaksın. Horluyorsun.
Kıyafetleri çıkarmak için sabırsızlanıyorum.
Buranın fazla gelen ekipmanla dolu olması gerekiyor.
Her şey nerede?
Daha bakılacak bir sürü oda var.
Evet, sanırım.
Borney kimden bahsediyordu?
-Araçta. Kimden… -Evet, ne demek istediğini anladım.
Neden bilmek istiyorsun?
Tanrım, sen çok…
Sormadım farz et. Burada oksijen yok.
Pekâlâ, tamam.
Hani babam kendi 20 yılına başlamadan önce
babasından kalan altı yılı vardı demiştim ya.
Bir gün… Bir gün artık dayanamadı.
Mekiklerden birine saklanıp Dünya'ya geri dönmeye karar verdi.
Anneme onu kalkıştan hemen sonra bulduklarını söylediler.
Bunu yapma.
-Neyi yapmayayım? -Yapma…
Orada durup benim için üzülüyormuşsun gibi bakma.
Biri için üzülmek mi istiyorsun? Borney için üzül.
Çünkü o çocuğu severim ama buraya uygun değil o.
Marcus? Muhtemelen o kalple doğdu
çünkü ailesi çok uzun zamandır burada.
Onu bu hâle getirdiler.
Biri için üzülmek mi istiyorsun?
Asıl onlar için üzül çünkü bana acımana ihtiyacım yok.
Acımak mı? Ben…
Tanrım, hayatında sorunları olan tek kişilerin siz olduğunuzu düşünüyorsunuz.
Ne, sence benim hayatım mükemmel mi?
-Bilmiyorum. -Bilmiyorsun.
Hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun.
Ben sadece arkadaşların ile küçük maceran için
bir aracı çalmana yardım eden kızım.
Değil mi?
Senin için üzülmüyorum.
Seni tanımaya çalışıyorum.
Horlamıyorum.
Dalga mı geçiyorsun?
Her kestirdiğinde ta Omega'da yer sarsılıyor.
Yalan.
Nereden bileceksin? Uyumakla meşgulsün.
Bilirdim.
Amma çok şey var.
Bu sonsuza kadar sürecek.
Hey, sence Caleb eğleniyor mudur?
Yani gittiğine ve babasına üzüldüğünü biliyorum.
Ama ben…
İyi vakit geçirmesini istiyorum.
Biliyorum.
Bana ilaçlarını hep alacağına söz ver.
Söz ver!
Tamam. Söz.
Baba?
İçeride misin?
Ne?
Baba neden karanlıkta oturuyorsun?
Hesap tutmuyor.
Ne?
Yeterince vakit yok.
Hesap tutmuyor.
Baba,
neden bahsediyorsun?
Annen hamileyken, burada kalakalmandan çok korktu.
Sözleşmemiz bitmeden 18 olacağından.
Ama hesap tutmuştu.
Çok çalıştığımız ve dikkat ettiğimiz sürece.
Ama annen hastalandı.
Ve çok uzun sürdü.
Telafi ederim diye düşündüm,
sen 18 olmadan tamamlayabilirim.
Sana da 20 yıl vermesinler diye.
Denedim evlat, denedim.
Hey! Hey Caleb, orada mısın?
Şansınız yaver gitti mi?
Hem de ne! Sadece oksijen bulmakla kalmadık.
Bir ziyafet bulduk!
CryoGourmet BİR AYLIK GURME ERZAĞI
Ne yemek ama.
Bu muhteşemdi.
Ben hiç… bu kadar çok çeşit yiyecek olduğunu bilmiyordum.
İster misin?
-İyiydi. -Çok etkileyici.
Bir daha asla bir şey yiyebileceğimi sanmıyorum.
Şu anda ağzımda o kadar çok tat var ki, ne yapacağımı bile bilmiyorum.
O ne?
"Dondurularak kurutulmuş dondurma" diyor.
Güzel mi?
Sanırım şimdiye kadar tattığım en muhteşem şey.
-Ver, ben de deneyeyim. -Bekle.
Denemek istiyorum.
-Ver bana. -Hey.
Hep sen olmaz. Kanka! Dylan!
-Aman tanrım! Muhteşem. -Hayır…
-Hepsini kendin yiyemezsin. -Hadi. Bana da ver.
Hadi.
Kanka hadi. Bir parça.
Tüm dünya çıldırmış gibi birbiriyle savaşıyordu.
Milyonlarca insan ölmüş.
Bu delilik.
Evet ama sorun o da değil.
Her şey 20 yıl sonra tekrar etmiş.
Tarih kitaplarında bulunan şeylere inanamazsınız.
Bayılırdınız.
Binlerce yıl öncesine dayanan şeyler.
Bir sürü farklı kültür, farklı inançlar…
Her şey çok güzel ama çok üzücü ve…
Bilmiyorum. Bütün bunlar gerçekten olmuş.
Dünya'daki insanlara evrendeki en önemli şey gibi geliyormuş.
Ve Dünya onların her şeyiymiş.
Şimdi umursadıkları tek şey Omega'ya ne zaman gidebilecekleri.
Erkek kardeşim tarihi çok severdi.
Kardeşin mi var?
Evet, adı Charlie.
On yaşında.
Annemle beraber Omega'ya giden bir nakil aracında şu an.
Yani
annem babam boşanınca…
normal bir insan gibi evden çıkıp gitmek annem için yeterli olmadı.
Cidden 75 yılını kriyojenik uykuda geçirmeyi tercih etti,
sırf babamı bir daha görmek zorunda kalmamak için.
Babam da,
her nedense son sözü ona bırakmak istemedi.
O da Dünya'dan ayrıldı.
Ve işte buradayız.
Annem Charlie'yi alıp geçen sene nakil aracına bindi gitti.
En yakın arkadaşımı kaybettim.
Üzgünüm.
Bana acımana ihtiyacım yok.
Hey Borney, dikkat et. Dokunma…
Borney.
Alfa Projesi'ne hoş geldiniz.
Hayatının fırsatını yakalayan ve Ay yüzeyindeki
lüks dairelerimizden birini satın almak için seçilen
şanslı azınlıktan birisiniz.
Heyecanlı mısınız?
Alfa Radyosu'nu dinliyorsunuz.
Hadi geçmişe bir yolculuk yapalım ve bazı eski şarkıları dinleyelim.
Tanrım. Bu ne zamandan kalma?
Bana bakma. Ben Dünyalıyım ve bunu hiç duymamıştım.
Keşke inşa etmeye devam etselerdi.
Burası yaşanacak güzel bir yer olurdu.
Burası bizim için tasarlanmadı.
Tamam ama kimse burayı bir daha kullanmayacak.
Beni dinleyin.
Burası verdikleri ama asla tutmayı düşünmedikleri sözler gibi.
İnsanların imzaladıkları sözleşmeler gibi.
Burayı çok daha iyi yapabilirlerdi ama umursamadılar.
Biz neden umursayalım?
Evet.
Kendi kaderimizin efendisi!
Selam.
Memnun oldum. Selam.
Hayır, hayır.
Hayır Marcus. O yaşam destek ünitesi kontrolü.
İyi ki gördün.
Uyuyamıyor musun?
Yakında yeterince uyuyacağım zaten.
O kurabiye değil.
Ne?
Ben zaten bir tane yedim.
Uykusunda çok konuşur.
Şaka yapıyorsun.
Gerçekten tuhaf.
Çoğu insan mırıldanır. Dylan tartışıyor.
Seni özleyecekler.
Biliyorum.
Dylan'la ilk kez annemin öldüğü gece tanıştım.
Sonra kantine gittim.
Saatlerdir ağlıyordum ve sanırım bir anda
ne kadar acıktığımı fark ettim.
Ondan sonra şöyle düşündüm, bir sandviç yesem
belki de her şey yoluna girer.
Ama kantine gittiğimde gece olduğu için kapatılmıştı.
Ne yaptın?
Tam yatakhaneye geri dönmek üzereyken
bir anda Dylan'ın kafası kapının üstündeki havalandırma boşluğundan çıktı.
Aylardır annesi için meyveli turta çalmak için içeri girdiğini söyledi.
Beraber gizlice içeri girdik ve bütün geceyi
dev bir buzdolabının içinde sandviç yiyerek geçirdik.
Onun kim olduğunu bile bilmiyordum
ama gene de bütün gece benimle oturdu.
Bana bunu neden anlatıyorsun?
Çünkü bence onun için çok zor olacak.
Ben gidince.
Diğerlerine kıyasla ona daha zor gelecek.
Onunla beraber oturup sandviç yiyecek
birine ihtiyacı olabilir.
Onu tanımıyorum bile.
O da beni tanımıyordu.
Bir bakıma aynıyız.
Nasıl yani?
İkimiz de eskiden olduğumuz kişiler olamayacağız.
İkimiz de artık başka biriyiz.
Ben Dünyalı kızım,
sen de anne babası ölmüş çocuk.
Sana söyledim, yeşil olmaması gerekiyor.
Evet.
Geldik mi?
Hayır.
Ama en son sorduğundan bu yana beş dakika daha yaklaştık.
Peki ne kadar kaldı?
Harita bir mil falan kaldı diyor.
Neler oluyor?
Hey, ne oldu?
Ben… bilmiyorum. Sadece…
Ne?
Ne yaptın?
Bir şey yapmadım. Eski bir model bu. Sadece…
Hadi.
İşimiz bitti.
Hadi, hadi.
Tamam.
Depodan ne kadar oksijen aldık?
Koloniye yürüyerek gidecek kadar değil.
Peki ya kratere?
Evet, ona yeter, ama…
Bilmiyorum.
Hey. Ne yapıyorsun?
-Bu imdat çağrısı. -Evet.
Hiçliğin ortasında bozuk bir aracın içindeyiz.
Aman tanrım.
Bizi bulduklarında başımız büyük belaya girecek.
Bulamazlarsa daha büyük belaya girer.
En azından iyi haber şu, yasak kalkana kadar
kurtarma araçları yola çıkamaz.
Yani kratere gidip gelmeye bol bol vaktimiz var.
Orada ne olduğunu öğrenmek istemiyor musunuz?
İstemiyor musunuz?
Bana bir söz vermeni istiyorum.
Verir misin?
Tamam.
Bana bir şey olursa,
konuştuğumuz gibi o kratere gitmeye söz ver.
Dur, baba. Sana ne olacak ki?
Hiçbir şey.
Sadece…
Annene söz verdim.
Öldüğü gece
elini tuttum ve sana göstereceğime söz verdim.
Sen de bana söz ver şimdi.
Gideceğine söz ver.
Tamam, söz veriyorum.
Tamam, ne olursa olsun.
Ve dere olan yere bak.
Ayrılıyor, iki dala ayrılıyor.
Oraya bakman lazım. Tam oraya.
Baba, ne demek istediğini anlamıyorum.
Sorun değil, anlayacaksın.
Göreceksin.
Tamam mı?
Güzel.
Aferin evlat.
Hey.
Seni seviyorum Caleb.
Her şeyden çok hem de.
Bunu biliyorsun, değil mi?
Evet baba. Ben de seni seviyorum.
Minik oğlum benim.
Hey çocuklar.
Sanırım geldik.
Hadi.
Başardık.
Ne bu sence?
Gerçekten başardık. Geldik dostum.
Evet.
Hey, en son aşağı inen hazineden alamaz.
Bekle Borney.
Marcus?
Dünya'da hiç bu kadar eğleniyor muydun?
Hiçbir yerde bu kadar eğlenmedim.
Hey, geliyor musun?
Evet.
Tamam.
Caleb! Bu harika!
GEÇMİŞ ASLA FAZLA UZAKTA DEĞİLDİR
Hey Marcus. Bir şey buldun mu?
Hâlâ arıyorum.
Hey çocuklar. Şuna bakın.
GEÇMİŞ ASLA FAZLA UZAKTA DEĞİLDİR
Ne demek bu?
Kapı kumandasını buldum.
Sanırım göreceğiz.
Önce sen Caleb.
Hey, yapabilirsin.
Hadi be.
Bu kadarcık olamaz.
Koca boş bir oda.
Sanırım yanlış yere geldik.
Belki eskiden her ne varsa, artık yok.
"Yaldızlı kanatlarda yıldızlara ulaştık.
Ama geride bıraktığımız gökyüzünü asla unutmayalım."
Ne yapıyorsun?
Daha önce böyle bir odada bulundum.
Bir saniye bekleyin.
Harika!
Ne oluyor?
Sanırım hepimiz öleceğiz.
Ölmeyeceğiz Borney.
Bir saniye bekle.
Siz de görüyor musunuz bunu?
Marcus, bak!
Çok güzel.
İnanamıyorum.
Bu…
Bu Dünya.
Bu yuvamız.
Bak!
Mavi.
Bak? Demiştim size hazine var diye.
-Ne? -Hayır.
Hayır. Ne oldu?
Sadece bu muydu?
Bilmiyorum.
-Hayır, hayır! -Geri gelmesini sağla.
-Geri getirebilirsin, değil mi? -Nereye gitti?
-Deneyebilirim. -Lütfen.
Hey Caleb, ne buldun?
Hey, baban bunu isterdi.
Seninle gurur duyardı.
Öyle deme.
Ne?
Hey Caleb, dur.
Bak, zor geliyor. Anlıyorum, tamam mı?
Ama öylece…
Bir kaza değildi.
Madende.
Orada olanlar kaza değildi.
Babam ölümünden doğan hakları biliyordu.
Ona bir şey olursa, Omega'ya gidebileceğimi biliyordu.
Döndüğümüzde Bayan Slater'a söyleyeceğim.
Ne?
Belki sözleşmeyi iptal eder, hakları geri alır.
Kalabilirim.
Bu konu cidden berbat.
Ama hiçbir şeyin önemi yok.
Çünkü sen gitmeye hak kazandın.
Babanın ne yaptığını sanıyorsan, seni sevdiği için yaptı.
Kanka, bu kayadan gitmek için her şeyimi verirdim.
Hepimiz veririz. Bunu biliyorsun.
Ama hayatımızın sonuna kadar burada kalacağız.
Sorun değil.
Çünkü neden, biliyor musun?
Çünkü sen gidince, bizden de bir parça gitmiş olacak.
Bizim adımıza orada olacaksın.
Harika olacak.
-Burayı unutacaksın. -Hayır, unutmam.
Evet, unutursun.
Ve unutmalısın da.
Caleb önünde daha koca bir hayat var.
Bir sürü şey göreceksin ve yapacaksın.
Bir lider olacaksın.
İnsanların güvendiği biri.
Başka insanların gitmeye korktuğu yerlere giden.
Bunu mahvetmene izin vereceğimizi mi sandın?
Marcus! Hey!
Aman tanrım!
-Hey! Marcus! -Hey, sorun yok.
Hey, iyiyim.
-Ne oldu? -Sorun değil.
Kalp atışları çok yavaş.
Olamaz. Ama bütün ilaçlarını içti.
Daha önce hiç dışarı çıkmadınız değil mi?
Hayır.
Düşük yer çekimi tansiyonunu etkiliyor olabilir.
Ona bir hap daha ver.
Veremem. Araçta kaldılar.
-Olamaz. -Neden bir şey demedin Marcus?
Yolculuğu mahvetmek istemedim.
-Lütfen. Hayır. -Tamam. Hadi.
Onu araca geri götürmeliyiz, hem de hemen.
Tamam. Gidelim.
Tamam. Hadi.
Hemen arkandayım Marcus.
Hadi, evet. İt. Hadi.
Elimi tut.
O neydi?
Meteor yağmuru.
Koş!
Marcus, seni tuttum.
Dikkat et.
Hadi.
Hey, hadi!
Araç hemen şurada.
-Koşarak gitmemiz lazım. -Başaramayacağız.
Evet, başaracağız Borney, bana bak.
-Yapamam. -Burada ölmemizi mi istiyorsun?
-Marcus'un ölmesini mi istiyorsun? -Hayır.
O zaman yapabilirim de.
Yapabilirim.
-Yapabilirim de bana! -Yapabilirim.
O zaman koş!
Hadi! Ben sırtınızı kollarım.
-Hadi.
Gidelim!
Bu taraftan!
Hadi!
Hey Borney. Hemen arkandayız.
Hadi çocuklar. Gitmemiz lazım.
Marcus'u araca sokmamız lazım!
Hey, Addison nerede?
Addison? Neredesin?
Addison!
-Şu tarafta! -Addison bizi duyabiliyorsan
-seni almaya geliyoruz, tamam mı? -Gidelim.
Tamam.
Hayır! Dylan buraya gelme.
Dylan, beni duyabiliyor musun? O zaman cevap ver!
Hey!
Eğlenmeye başladın mı?
-Pekâlâ, gidelim o zaman. -Aşağı!
Hayır!
Dylan!
Şunu…
-Ama Borney. Kapı… -Bir şey yok.
-Kapı. Bekle. -Hayır, sorun yok.
Sorun yok. Kapı kapalı. İyisin.
Tamam.
Çatlaklar yayılmadan önce kapatmam gerekiyor.
-Ama dayanacak mı? -Bilmiyorum.
Burada kalamayız. Onu hemen kaldırmalıyız.
-Tamam. -Gitmemiz lazım.
Tamam. Her şey yoluna girecek.
Herkes nerede?
-Hazır mısın? -Tamam.
Gidelim.
Aman tanrım!
Tuttum seni. Hadi.
-Seni… -Kaldıralım.
Gidelim!
Hadi Borney! Kapıyı aç!
Ne oldu?
-O… -Bir şeyi yok.
Bir şey…
Bir şeyi yok. Birazdan…
Kurtarma araçları yakında burada olur.
Hayır, olmaz.
Fırtına.
Yani yasak hâlâ devam ediyor.
Gelmeyecekler.
Hayır. Öyle deme.
-Üzgünüm. -Hayır…
Öyle deme.
Tamam, gelecekler.
Değil mi… Her şey yoluna girecek.
Gelecekler.
Addison…
oksijenimiz biterse ne olur?
Yani…
Seviyesi düştükçe…
kıyafetinin içi karbondioksit ile dolmaya başlar.
Sonra gittikçe uykun gelmeye başlar.
Uyuduğunda kıyafetin kendini kapatır.
Oksijenin mümkün olduğunca uzun süre dayanmasını sağlamaya çalışır.
Belli bir noktadan sonra da…
kayıp gidersin.
Huzurludur.
Şey…
kulağa fena gelmiyor sanırım.
Caleb?
Hey dostum. Buradayım.
Ne kadar uyudum?
Biraz uyudun.
En az birkaç saat.
Kurtarma araçları.
Yoldalar.
Her şey yoluna girecek.
Çok kötü bir yalancısın. Biliyorsun değil mi?
Onlar…
Hepsi uyuyor.
Sizi buraya gelmek zorunda bırakmamalıydım.
Salaksın sen.
Bunlar hayatımın en güzel iki günüydü.
Onların da.
Gökyüzünü gördük dostum.
Masmaviydi.
Hayatımda gördüğüm en muhteşem şeydi.
Yani ne kadar üzüldüğün konusunda mızmızlanmayı kes.
Ayrıca bizi bir şeye zorlamadın.
Sen gitmek istesen de istemesen de seni zorla getirirdim.
-Muhtemelen bu doğru. -Elbette doğru.
Ayrıca gülme.
Oksijen harcıyorsun.
Her zaman en iyi arkadaşım olacaksın.
Ne olursa olsun.
Biliyorum.
Dylan?
Dylan neler oluyor? Dylan?
Dylan.
Ay aracı?
İki numaralı kurtarma aracı bu. Duyuyor musunuz?
Sizi gördük ve yaklaşıyoruz.
Lütfen onay verin.
Dylan?
Çocuklar?
Yavaş. Acele etme.
Vücudun çok şeye maruz kaldı.
Herkes iyi mi?
Herkes iyi.
Yolculuk çok başarılıydı.
Yolculuk mu?
Ne yolculuğu?
Nakil aracıyla.
Omega'dasın Caleb.
Ne?
Hayır.
Hayır! Hayır!
-Gitmem lazım. -Gidemezsin.
-Gitmem lazım… Ben… -Hey. Sorun yok.
Daha demin araçtaydım. Uyuya kaldım. Elveda diyemedim.
İlk başta zordur.
Alışmak için zamana ihtiyacın olacak.
Bunlar yardımcı olabilir.
Onlar ne?
Ay kolonisinden mesajlar.
Uyuduğun 75 yılda gelen.
Yanında kalacağın bir koruyucu aile var.
Öğleden sonra gelecekler.
Tanışacakları için çok heyecanlılar.
Hey dostum. Bunu uzun bir süre duymayacaksın,
ki bu gerçekten garip.
Her neyse, burada selam vermek isteyenler var.
Selam Caleb!
Nereye konuşacağım?
Yüzünü mikrofona yaklaştır yeter.
İşte burada. Selam Caleb!
Selam Caleb! Umarım Omega güzeldir.
Pekâlâ çocuklar. Hadi, hadi.
Süremiz kısıtlı.
Her neyse, uyandığında endişelenmemen için
herkesin iyi olduğunu söylemek istedim.
-Addison babasıyla konuştu ve… -Aslında ona bağırdım.
Evet, bağırdı.
Vericiyi yılda bir kullanmama izin vereceklerini söyledi.
Görünüşe göre bu normalden çok fazlaymış.
Yani uyandığında dinleyecek çok şeyin olacak.
Ve dinle, üzülme. Tamam mı?
Her şey yoluna girecek.
Senin için, bizim için, herkes için.
Seni seviyorum dostum.
Ben de seviyorum!
Addison da seviyor.
Hey dostum.
Bir sene geçmiş olmasına inanamıyorum.
Ayrılmadan önce Addison'a ne söylediğini bilmiyorum
ama kız beni asla yalnız bırakmıyor.
Bütün yıl sandviç alıp geldi yanıma.
Sanırım çok da kötü değil.
Hey. Herkes seni özlüyor dostum.
Sürekli senden bahsediyoruz.
Bu kadar uzun zaman geçtiğine inanmak zor.
Sanki gezimizi daha dün planlamışız gibi geliyor.
Selam. Memnun oldum.
Ve şimdi burada madende çalışıyorum.
En azından okulda öğrendiğimiz harika şeyler işe yarıyor.
Evet.
Çok kötü değil aslında.
Borney ile aynı ekipteyiz.
Marcus da geçmek için ustabaşını ikna etmeye çalışıyor.
-Addison sürekli protestolar düzenliyor… -Bu taraftan.
ve sözleşmelerde değişiklik talep ediyor.
Komik olan şeyse,
geçen gün koridorda yürüyorduk
ve elimi tuttu.
Sonra da biz… İkimiz de bırakmadık.
Caleb! Addison başardı!
Gerçekten başardı!
Sonunda sözleşmedeki tüm boşlukları düzeltmelerini sağladı.
Artık dolmayan saatleri bir nesilden diğerine aktarmak yok.
Ve şimdi Borney tüm eski inşaat projelerini tekrar
başlatmak için komisyon oluşturmasına ona yardım ediyor.
Borney artık takım elbise giyiyor ve kravat takıyor.
Ama hâlâ uzay hayaletleri konusunda onunla dalga geçiyoruz.
Bu sene erken davrandım ama bekleyemedim.
Addison'a evlenme teklif ettim.
Evet dedi!
Kafeteryada tanıştığımız günü düşünüyorum da.
Dünyalı kızı yanımızda götüreceğimiz için çok gergindik.
Bil bakalım ne oldu?
Marcus bir beyzbol ligi başlattı.
Ben oyunu hâlâ anlamıyorum ama buradaki çocuklar seviyor.
Artık bütün takım onu ilaçları konusunda sıkıştırıyor.
Koca oğlanın hâlâ aramızda olmasından mutluyuz.
Addison hamile.
Baba olacağım.
-Selam. -Buna inanabiliyor musun?
-Nerede bulabilirim? -Patikayı izle yeter…
-Değişen her şeye bakıyorum da… -Pekâlâ. Teşekkürler.
-Hoşça kal! -…hayatlara, kurduğumuz yuvalara.
Hepsi senin sayende.
Bizi o kubbeden çıkardın ve bize buranın nasıl olabileceğini gösterdin.
Biz de bu dünyayı kurduk.
Çok komik.
Zaman geçtikçe
o yolculuğun ne anlama geldiğini daha iyi anlıyorum.
Sadece bir kez olan bazı anlar vardır.
O anlara sıkı sıkı tutunursun.
Anlattığın hikâyeler hâline gelirler.
Böylece asla elveda demek zorunda kalmazsın.
Senin orada hâlâ zamanın içinde donmuş olduğunu düşünmek çok tuhaf.
Yapacağın inanılmaz şeyleri hayal etmenin bunca yıl bize
ne kadar neşe verdiğini bilemezsin, yaşayacağın maceraları.
Hey, gelecek hafta torunlarımı kratere götürüyorum.
Düşünebiliyor musun?
Burada hayatlarımız iyi, Caleb.
Kendi kaderlerimizin efendisi olduk.
Şimdi ise dostum,
senin kaderinin efendisi olma zamanın geldi.
Selam.
Merhaba.
Seni burada bulabileceğimi söylediler.
Sanırım bu sana ait.
Ablan benim arkadaşımdı.
Bir dakika. Sen Caleb mısın?
Ablam vericimde senden çok bahsetti.
Sanırım ben ayrılmadan önce bunu çantama gizlice koymuş olmalı.
Muhtemelen senin olmasını istedi.
Bunu bir daha göreceğimi hiç sanmazdım.
Sanırım seninle konuşacak çok şeyimiz olacak.
Gerçekten bir araç çalıp ayın öbür tarafına mı gittiniz?
Aynen öyle.
Addison birinizi neredeyse uzaya fırlattığınızı söyledi.
Biz fırlatmadık.
Sadece fırlatış oynuyorduk.
-Fırlatış ne? -Bir oyun.
Bir oksijen tüpü alıp,
ters çevirip önünde sıkı sıkı tutuyorsun.
Tıpkı şöyle.
Neden ters tutuyorsun?
İtici gücü öyle sağlarsın.
Bu oyun berbat bir fikir gibi geldi.
Evet. Ablan da öyle düşünmüştü.
Bana etrafı gezdirecek biri lazım.
Ne dersin?
Gerçekten mi? Ben mi?
Yarın ne yapıyorsun?
Sanırım yarın bir maceraya çıkıyoruz.
Alt yazı çevirmeni: Burcu Erbakan