1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:06,965 --> 00:00:09,926
("ถ้าใครสักคนก้าวไปหาความฝันอย่างมั่นใจ)

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

4
00:00:10,010 --> 00:00:12,637
(และพยายามใช้ชีวิตอย่างที่ตนเองวาดฝัน)

5
00:00:12,721 --> 00:00:15,306
(เขาจะได้พบความสำเร็จ
ที่ไม่คาดคิดยามไม่ได้ฝัน")

6
00:00:15,390 --> 00:00:16,349
(เฮนรี เดวิด ธอโร)

7
00:00:43,043 --> 00:00:47,714
(เดฟ ชาพเพลล์)

8
00:01:16,451 --> 00:01:18,661
(ลินคอล์น)

9
00:01:18,745 --> 00:01:21,206
(สดจากวอชิงตัน ดี.ซี.)

10
00:01:34,010 --> 00:01:39,349
(คนช่างฝัน)

11
00:01:39,432 --> 00:01:40,266
เอาละครับ

12
00:01:43,186 --> 00:01:45,021
เกือบ 24 ปีก่อน…

13
00:01:46,439 --> 00:01:49,651
เป็นครั้งล่าสุดที่ผมได้มายืนบนเวทีในห้องนี้

14
00:01:52,946 --> 00:01:55,490
ผมได้อัดตอนพิเศษหนึ่งชั่วโมงครั้งแรก

15
00:01:55,573 --> 00:01:57,367
ใช้ชื่อว่า "คิลลิน เด็ม ซอฟต์ลี่"

16
00:01:59,953 --> 00:02:03,331
แฟนผมนั่งอยู่ตรงแถวนั้น ตั้งท้องอยู่

17
00:02:03,414 --> 00:02:05,041
ตอนนี้เธอเป็นเมียผมแล้ว

18
00:02:10,004 --> 00:02:14,134
เด็กที่เธออุ้มท้องตอนนั้น ลูกคนแรกของผม…

19
00:02:15,218 --> 00:02:17,178
ตอนนี้ผมสูบกัญชากับไอ้หนูนั่นแล้ว

20
00:02:25,395 --> 00:02:29,774
และที่ผมจำได้ไม่ลืมในค่ำคืนนั้นก็คือแรงกดดัน

21
00:02:29,858 --> 00:02:32,318
ก่อนขึ้นแสดง ผมต้องวิ่งออกไปตามถนน

22
00:02:32,402 --> 00:02:34,571
ยื่นตั๋วให้ใครก็ตามที่จะรับมัน

23
00:02:34,654 --> 00:02:36,865
เพราะวันนั้นคนมาไม่เต็มห้องด้วยซ้ำ

24
00:02:37,574 --> 00:02:42,078
ให้ตาย มันเปลี่ยนไปจริงๆ
กับ 24 ปีที่ผ่านไปอย่างรวดเร็วนี้

25
00:02:49,919 --> 00:02:53,047
และก่อนหน้านั้น พ่อผมได้จากไป

26
00:02:53,131 --> 00:02:55,466
พ่อไม่ได้อยู่เห็นผมทำมัน

27
00:02:56,593 --> 00:02:59,596
พอพ่อตายไป ผมก็เสียใจแทบบ้า

28
00:03:00,346 --> 00:03:02,432
นึกว่าผมจะยิ้มหรือหัวเราะไม่ออกอีกแล้ว

29
00:03:03,349 --> 00:03:05,727
และสิ่งเดียวที่ฉุดผมขึ้นมาได้

30
00:03:05,810 --> 00:03:09,397
ก็คือเพื่อนดาวตลกของผม
นอร์ม แมคโดนัลด์ผู้ยิ่งใหญ่ที่ล่วงลับ

31
00:03:11,107 --> 00:03:13,443
ใช่ครับ ขอเสียงให้นอร์มหน่อย

32
00:03:14,611 --> 00:03:17,196
และสิ่งที่นอร์มทำซึ่งผมจะไม่มีวันลืมเลย

33
00:03:17,280 --> 00:03:19,866
เพราะเขารู้ว่าไม่มีใคร
ติ่งจิม แคร์รีย์ไปมากกว่าผมแล้ว

34
00:03:19,949 --> 00:03:21,200
ขอไม่ลงรายละเอียดแล้วกัน

35
00:03:21,284 --> 00:03:25,204
แต่จิม แคร์รีย์เป็นตลกพรสวรรค์
ที่เราไม่อาจฝึกหรือหรือทำตามได้

36
00:03:25,288 --> 00:03:28,249
ฟ้าประทานมาชัดๆ ผมคลั่งเขามาก

37
00:03:28,791 --> 00:03:32,170
และนอร์มก็รู้
เขาโทรมาบอกว่า "เดฟ ฉัน…"

38
00:03:32,253 --> 00:03:34,672
เขาพูด "ฉันจะทำหนังกับจิม แคร์รีย์…

39
00:03:35,965 --> 00:03:39,636
นายอยากเจอเขาไหม"
ผมตอบไป "ต้องอยากสิวะ"

40
00:03:39,719 --> 00:03:44,140
และนั่นเป็นครั้งแรกที่ผมจำได้ว่า
ผมตื่นเต้นตั้งแต่ที่พ่อผมจากไป

41
00:03:45,099 --> 00:03:48,937
และหนังเรื่องนั้นชื่อว่า "ดังก็ดังวะ"
ผมไม่ได้รู้เรื่องเลย

42
00:03:49,604 --> 00:03:52,440
ในเรื่อง จิม แคร์รีย์รับบทเป็น
ดาวตลกอีกคนที่ผมชื่นชอบ

43
00:03:52,523 --> 00:03:54,150
แอนดี้ คอฟแมนผู้ยิ่งใหญ่ที่ล่วงลับ

44
00:03:55,485 --> 00:03:59,239
ครับ และจิม แคร์รีย์ก็เข้าถึงบทนั้นมาก

45
00:03:59,322 --> 00:04:01,407
ตั้งแต่วินาทีที่เขาตื่นนอน

46
00:04:01,491 --> 00:04:04,494
ไปจนถึงตอนที่เข้านอน เขาใช้ชีวิต

47
00:04:05,161 --> 00:04:06,913
เป็นแอนดี้ คอฟแมน

48
00:04:06,996 --> 00:04:07,956
ผมไม่ได้รู้เลย

49
00:04:08,039 --> 00:04:10,333
ตอนที่พวกเขาพูด "คัต" หมอนี่ก็ยังเป็น…

50
00:04:12,126 --> 00:04:13,002
แอนดี้ คอฟแมน

51
00:04:13,670 --> 00:04:17,757
จนถึงขั้นที่ทีมงานทุกคนเรียกเขาว่าแอนดี้

52
00:04:17,840 --> 00:04:20,134
ผมไม่รู้เลย ผมแค่จะไปเจอเขา

53
00:04:20,218 --> 00:04:23,846
ตอนที่เขาเดินเข้ามาในห้อง
เราจะได้เจอกันแล้ว ผมก็กรี๊ด "จิม แคร์รีย์"

54
00:04:23,930 --> 00:04:25,473
และทุกคนก็พูด "ไม่

55
00:04:28,434 --> 00:04:30,061
เรียกเขาว่าแอนดี้"

56
00:04:31,229 --> 00:04:32,480
ผมไม่เข้าใจเลย

57
00:04:32,563 --> 00:04:35,566
เขาเข้ามาและทำท่าทางแปลกๆ
ผมไม่รู้ว่าเขาแสดงเป็นแอนดี้ คอฟแมน

58
00:04:35,650 --> 00:04:38,987
แบบว่า "ว่าไง คุณเป็นไงบ้าง"
และผมก็ "สวัสดี…

59
00:04:42,115 --> 00:04:42,949
แอนดี้"

60
00:04:44,826 --> 00:04:45,660
ทีนี้

61
00:04:46,286 --> 00:04:49,247
พอนึกย้อนไป ผมโคตรโชคดีเลย

62
00:04:49,330 --> 00:04:51,916
ที่ได้เจอหนึ่งในสุดยอดศิลปินในยุคผม

63
00:04:52,000 --> 00:04:55,295
ที่อินอยู่กับหนึ่งในงานที่ยากที่สุดของเขา

64
00:04:55,378 --> 00:04:57,088
โชคดีจริงๆ ที่ได้เห็น

65
00:04:58,506 --> 00:04:59,799
แต่ไอ้ตอนที่ผมได้เจอ…

66
00:05:02,218 --> 00:05:03,428
ผมโคตรผิดหวังเลย

67
00:05:06,055 --> 00:05:07,932
เพราะผมอยากไปเจอจิม แคร์รีย์

68
00:05:09,350 --> 00:05:13,896
และผมต้องทำเป็นว่า
หมอนี่เป็นแอนดี้ คอฟแมนตลอดทั้งบ่าย

69
00:05:15,648 --> 00:05:16,983
ก็เห็นอยู่ว่าเป็นจิม แคร์รีย์

70
00:05:17,066 --> 00:05:19,986
ผมมองเขาและเห็นอยู่ว่าเขาคือจิม แคร์รีย์

71
00:05:20,862 --> 00:05:25,700
ยังไงซะ ผมร่ายมาก็เพื่อบอกว่า
คนข้ามเพศทำให้ผมรู้สึกแบบนั้นแหละ

72
00:05:39,922 --> 00:05:40,882
เอาแล้วไง

73
00:05:45,219 --> 00:05:48,306
ทีนี้ถ้าพวกคุณมาดูโชว์ในค่ำคืนนี้

74
00:05:52,018 --> 00:05:54,729
โดยที่คิดว่าผมจะแซวคนกลุ่มนั้นอีก

75
00:05:56,105 --> 00:05:57,815
คุณมาผิดโชว์แล้ว

76
00:05:59,358 --> 00:06:01,944
ผมจะไม่ยุ่งกับคนกลุ่มนั้นอีกแล้ว

77
00:06:03,112 --> 00:06:04,530
มีปัญหาแล้วไม่คุ้มหรอก

78
00:06:05,615 --> 00:06:07,200
ผมจะไม่พูดถึงคนกลุ่มนั้นเลย

79
00:06:07,283 --> 00:06:10,453
คืนนี้อาจจะสักสามหรือสี่ครั้ง แต่ไม่มากกว่านั้นแน่

80
00:06:14,123 --> 00:06:15,666
เบื่อที่จะพูดถึงพวกเขาแล้ว

81
00:06:17,335 --> 00:06:19,796
อยากรู้ไหมว่าทำไมผมถึงเบื่อ

82
00:06:19,879 --> 00:06:24,050
เพราะว่าคนกลุ่มนี้ทำเหมือนว่า
ผมต้องมีพวกเขาถึงจะฮาได้

83
00:06:24,133 --> 00:06:25,426
พูดไปเรื่อย

84
00:06:26,511 --> 00:06:28,554
ผมไม่ต้องการพวกคุณ ผมมีมุกใหม่แล้ว

85
00:06:28,638 --> 00:06:30,723
พวกคุณจะไม่ทันตั้งตัวแน่ๆ

86
00:06:31,599 --> 00:06:35,186
ผมจะไม่เล่นมุกคนข้ามเพศอีกแล้ว
รู้ไหมว่าคืนนี้ผมจะทำอะไร คืนนี้…

87
00:06:35,895 --> 00:06:37,855
ผมจะเล่นมุกคนพิการทั้งคืน

88
00:06:40,483 --> 00:06:42,860
พวกเขาไม่เหนียวแน่นเหมือนพวกเกย์

89
00:06:44,112 --> 00:06:45,738
และผมชอบรังแกคนไม่มีทางสู้

90
00:06:46,489 --> 00:06:50,868
อาจจะมีคนพิการนั่งอยู่ด้านหลัง
เพราะนั่นเป็นจุดที่พวกเขาจัดไว้

91
00:07:00,670 --> 00:07:03,005
"ฉันมาที่นี่เพื่อขำพวกคนข้ามเพศ

92
00:07:04,215 --> 00:07:07,260
ไม่รู้เลยว่าไอ้มืดนี่จะล้อเลียนเรา

93
00:07:07,343 --> 00:07:09,929
ไปกันเถอะ ไปจากที่นี่กัน"

94
00:07:19,605 --> 00:07:22,525
ครับ ถึงเวลาที่ใครสักคน
ต้องแซวคนพิการพวกนี้บ้างแล้ว

95
00:07:24,193 --> 00:07:26,404
คนกลุ่มนั้นเจอคนที่สมน้ำสมเนื้อแล้ว ช่างแม่ง

96
00:07:27,405 --> 00:07:29,157
ครั้งหนึ่งผมอยู่ที่แคปปิตอลฮิลล์

97
00:07:30,741 --> 00:07:32,618
และได้เห็นสส.พิการ

98
00:07:34,078 --> 00:07:35,872
เขาชื่อเมดิสัน คอว์ธอร์น

99
00:07:42,003 --> 00:07:44,046
เขาเป็นรีพับลิกันจากนอร์ธแคโรไลนา

100
00:07:44,130 --> 00:07:45,673
และเขาตกใจมาก

101
00:07:45,756 --> 00:07:48,134
เพราะผมเห็นเขาและพูดไปว่า
"สวัสดีครับ ท่านสส."

102
00:07:48,217 --> 00:07:50,636
เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผมรู้จักเขา เขาหันมา…

103
00:07:53,514 --> 00:07:54,807
แล้วผมก็เดินจากไป

104
00:07:56,350 --> 00:07:58,853
ผมอยากให้เขาเห็นผมทำในสิ่งที่เขาทำไม่ได้

105
00:08:01,522 --> 00:08:02,356
ผมโดดดึ๋งๆ ไป

106
00:08:05,943 --> 00:08:07,195
หมอนั่นโมโหเชียว

107
00:08:15,828 --> 00:08:17,538
เขาไม่ได้เป็นสส. แล้ว

108
00:08:18,498 --> 00:08:20,333
ไม่รู้ว่าพวกคุณตามข่าวการเมืองไหม

109
00:08:20,416 --> 00:08:23,336
ผมไม่ได้จะเอาฮา แต่เขาตกเก้าอี้

110
00:08:27,215 --> 00:08:28,674
เขานั่งไม่ดีเลย

111
00:08:31,844 --> 00:08:33,095
พวก ใช่แล้ว เขาทำแบบนั้น

112
00:08:33,888 --> 00:08:35,264
รู้ไหมว่าเขาทำอะไรผิด

113
00:08:35,389 --> 00:08:36,766
เขาลงเลือกตั้งอีกครั้ง

114
00:08:36,849 --> 00:08:38,893
และไอ้หมอนี่พยายามจะเป็นที่ถกเถียง

115
00:08:38,976 --> 00:08:41,938
เขาไปออกพอดแคสต์ฝ่ายขวาทุกรายการ
ไปพูดพล่ามไร้สาระ

116
00:08:42,021 --> 00:08:46,651
เขาพูดว่า "วอชิงตันแย่กว่าฮอลลีวูด"

117
00:08:46,734 --> 00:08:48,236
ผมอยู่ที่บ้านและคิด "อะไรนะ"

118
00:08:49,445 --> 00:08:51,447
เขาบอก "คนพวกนี้น่ารังเกียจ

119
00:08:51,572 --> 00:08:54,492
พวกเขามีทั้งเซ็กซ์หมู่ ปาร์ตี้เซ็กซ์ และปาร์ตี้ยา"

120
00:08:54,575 --> 00:08:57,578
ผมก็คิด "ไอ้หมอนี่เหมือนจูซี่ สมูเย่เลย"

121
00:09:01,749 --> 00:09:02,583
เขาตอแหล

122
00:09:02,667 --> 00:09:06,712
ผมไม่สงสัยเลยว่า
พวกเขาทำเรื่องแบบนั้นที่วอชิงตัน

123
00:09:06,796 --> 00:09:09,006
แต่สงสัยว่าเขาเคยเห็นกับตาหรือเปล่า

124
00:09:10,341 --> 00:09:14,512
เพราะแม่งจะมีใครเชิญ
คนเป็นอัมพาตครึ่งล่างไปเซ็กซ์หมู่กัน

125
00:09:15,680 --> 00:09:18,641
ให้หมอนี่เข็นวีลแชร์ไปทั่ว
และเอาทุกคนไปแฉได้เหรอ

126
00:09:31,862 --> 00:09:34,824
มีเหตุผลเดียวที่คุณจะชวนเขาไปเล่นเซ็กซ์หมู่

127
00:09:34,907 --> 00:09:36,409
และพวกคุณก็รู้เหตุผลนั้น

128
00:09:36,492 --> 00:09:38,619
"จัดเลย พวก ฉันไม่รู้สึกอะไรเลย

129
00:09:39,579 --> 00:09:41,831
มาช่วยกันผลักดันร่างกฎหมายนี้
ให้ผ่านเพื่ออเมริกา

130
00:09:41,956 --> 00:09:43,332
ทีละคนนะ พวก"

131
00:09:48,504 --> 00:09:49,589
เพื่อนยาก

132
00:09:52,300 --> 00:09:53,843
ใช่แล้วๆ

133
00:09:55,136 --> 00:09:57,888
คนพิการเป็นเหยื่อรายใหม่ให้ผมแซวน่ะ

134
00:09:57,972 --> 00:09:59,307
พูดตามตรง

135
00:10:00,516 --> 00:10:03,811
ผมพยายามคืนดีกับชุมชนคนข้ามเพศ

136
00:10:03,853 --> 00:10:06,731
เพราะผมไม่อยากให้
พวกเขาคิดว่าผมไม่ชอบพวกเขา

137
00:10:07,648 --> 00:10:10,568
รู้ใช่ไหมว่าผมพยายามขอคืนดีมาตลอด
ผมเขียนบทละครด้วย

138
00:10:11,485 --> 00:10:13,821
จริงนะ เพราะผมรู้ว่าพวกเกย์ชอบละครเวที

139
00:10:16,741 --> 00:10:19,160
เป็นละครที่เศร้ามากๆ แต่ก็กินใจ

140
00:10:19,785 --> 00:10:22,330
เกี่ยวกับผู้หญิงข้ามเพศผิวดำ

141
00:10:23,372 --> 00:10:25,666
น่าเศร้าที่เธอมีสรรพนามว่ายัยมืด

142
00:10:32,381 --> 00:10:33,674
เป็นละครเรียกน้ำตา

143
00:10:36,594 --> 00:10:38,554
ในตอนจบ เธอตายเพราะความโดดเดี่ยว

144
00:10:38,638 --> 00:10:41,307
เพราะนักเสรีนิยมผิวขาวไม่รู้วิธีพูดกับเธอ

145
00:10:42,683 --> 00:10:43,517
เศร้าจัง

146
00:10:47,104 --> 00:10:48,189
พูดถึงคนดำแล้ว

147
00:10:49,482 --> 00:10:52,234
ผมก็ทำงานกับหนังสือเล่มหนึ่ง และนี่คือเรื่องจริง

148
00:10:52,860 --> 00:10:56,405
ผมกำลังเขียนวรรณกรรมคลาสสิกอเมริกัน
ฮักเกิลเบอร์รี่ ฟินน์ขึ้นใหม่

149
00:10:57,698 --> 00:10:59,241
จากมุมมองของจิม ทาสผิวดำ

150
00:11:01,243 --> 00:11:03,162
ชื่อว่า "การผจญภัยของจิม ทาสผิวดำ"

151
00:11:04,580 --> 00:11:05,665
เปิดเรื่องขึ้นแบบนั้น

152
00:11:05,748 --> 00:11:08,376
ฮักเกิลเบอร์รี่ ฟินน์เดินมาหาและพูด
"คุณคือจิม ทาสผิวดำ"

153
00:11:08,459 --> 00:11:10,920
เขาก็พูดต่อว่า "โย่ ฉันแค่พูดว่า 'จิม'"

154
00:11:13,714 --> 00:11:15,549
"เธอชื่ออะไร พ่อหนุ่มน้อย"

155
00:11:15,633 --> 00:11:17,885
"ผมชื่อฮักเกิลเบอร์รี่ ฟินน์"

156
00:11:17,968 --> 00:11:21,680
"อะไรนะ ฮักเกิลเบอร์รี่เหรอ
นั่นชื่อจริงเธอเหรอ"

157
00:11:21,764 --> 00:11:22,765
"พระเจ้าตั้งให้เลย"

158
00:11:24,392 --> 00:11:25,267
"เอางี้นะ

159
00:11:26,394 --> 00:11:28,104
เรียกฉันว่าจิม ทาสผิวดำก็ได้ ไม่เป็นไร"

160
00:11:31,899 --> 00:11:35,277
ผมไม่สนว่าคุณจะผิวดำ ผิวขาว หรือผิวสีอะไร

161
00:11:35,361 --> 00:11:37,988
ถ้าคุณเจอคนผิวขาวชื่อฮักเกิลเบอร์รี่

162
00:11:39,156 --> 00:11:40,533
เขามีเงินน้อยกว่าคุณ

163
00:11:42,952 --> 00:11:46,414
เป็นชื่อคนขาวที่กากที่สุดที่ผมเคยได้ยินมาเลย

164
00:11:46,455 --> 00:11:49,417
ถ้าคุณชื่อฮักเกิลเบอร์รี่ คุณไม่เจริญแน่ๆ

165
00:11:51,210 --> 00:11:53,129
ถ้าผมอยู่ในศาลและทนายผมพูดว่า

166
00:11:53,212 --> 00:11:57,633
"ผมฮักเกิลเบอร์รี่ ฟินน์ เป็นทนายของคุณ"
ผมคงแบบว่า "ฉันเข้าคุกแน่"

167
00:12:00,678 --> 00:12:02,430
ขอให้ผมอย่าได้ติดคุกเลย

168
00:12:03,222 --> 00:12:06,225
แต่ถ้าต้องติด ก็ขอให้เป็นที่แคลิฟอร์เนีย

169
00:12:07,101 --> 00:12:10,187
ทันทีที่ผู้พิพากษาตัดสิน
ผมจะพูด "ก่อนที่ท่านจะตัดสิน

170
00:12:10,271 --> 00:12:11,564
ผมอยากให้ศาลรู้ไว้…

171
00:12:12,398 --> 00:12:14,024
ว่าผมเป็นผู้หญิง

172
00:12:16,235 --> 00:12:19,447
ส่งผม… เข้าเรือนจำหญิงด้วย"

173
00:12:22,199 --> 00:12:24,785
ไปถึงที่นั่นเมื่อไหร่ คุณก็รู้ว่าผมจะทำอะไร

174
00:12:24,869 --> 00:12:27,872
"เอาค็อกเทลผลไม้มานะยะ
เดี๋ยวแม่ชกให้ฟันร่วงเลย

175
00:12:27,955 --> 00:12:29,999
ฉันก็เป็นผู้หญิงเหมือนหล่อน

176
00:12:31,792 --> 00:12:35,504
เข้ามาอมดุ้นผู้หญิงของฉันซะ
อย่าให้ต้องพูดมาก ฉันเป็นผู้หญิงนะ"

177
00:12:56,692 --> 00:12:59,987
ผมมีชื่อเสียงที่ดีพอตัวในวงการบันเทิง

178
00:13:00,029 --> 00:13:04,658
แต่ในสายตลก ผมขึ้นชื่อว่าเป็นตลกสายขี้เกียจ

179
00:13:04,742 --> 00:13:08,704
ซึ่งมันบ้านะ เพราะผมทำงานอยู่ตลอด
แต่คำว่าขี้เกียจไม่ได้มาจากเรื่องนั้น

180
00:13:08,787 --> 00:13:11,040
มันเป็นเพราะบางครั้งผมทำรายการ…

181
00:13:11,123 --> 00:13:14,668
มีคนดูสักสองหมื่นคน ผมเล่าเรื่องตลก

182
00:13:14,752 --> 00:13:17,087
และพวกเขาก็มองมาเหมือนว่าผมบ้า

183
00:13:17,171 --> 00:13:20,090
แต่จะมีสามสี่คนที่ฮาก๊าก

184
00:13:21,091 --> 00:13:24,011
และผมจะยืนพูดบนเวที "ใช่ แค่นั้นก็พอ"

185
00:13:31,143 --> 00:13:33,562
มุกต่อไปนี้เป็นมุกหนึ่งที่…

186
00:13:35,648 --> 00:13:38,817
เข้าใจผมไหม
ผมอยากเล่า แต่ไม่เคยเล่าได้ดีเลย

187
00:13:39,527 --> 00:13:41,403
แต่ก็จะเล่าอยู่ดี
รู้ไหมว่าผมทำอะไรได้ไม่ดี

188
00:13:41,487 --> 00:13:44,198
ผมล้อเลียนท่าทางไม่เก่งเลย
แต่นี่เป็นการล้อเลียนท่าทาง

189
00:13:44,281 --> 00:13:45,991
พร้อมนะ โอเค

190
00:13:47,618 --> 00:13:48,786
ต้องออกมาไม่ดีแน่ๆ

191
00:13:50,246 --> 00:13:51,747
โอเค นี่คือการล้อเลียนท่าทางของผม

192
00:13:53,082 --> 00:13:54,333
เป็นการล้อเลียนท่าทาง…

193
00:13:57,711 --> 00:13:59,463
คนตายบนเรือไททานิค

194
00:14:04,009 --> 00:14:05,344
ผมยังพูดไม่จบเลย

195
00:14:06,887 --> 00:14:09,890
นี่เป็นการล้อเลียนท่าทางคนตายบนเรือไททานิค

196
00:14:09,932 --> 00:14:12,393
ตอนที่เรือดำน้ำเข้าใกล้เรือของพวกเขา

197
00:14:19,191 --> 00:14:21,360
แค่นั้นก็พอ เอาละ ต่อนะ

198
00:14:31,579 --> 00:14:33,247
ผม… โอเค เอาละนะ

199
00:14:36,792 --> 00:14:40,462
จมน้ำตายไปกับเราสิ

200
00:14:46,635 --> 00:14:48,762
พวก ผมขำนะนั่น

201
00:14:48,804 --> 00:14:52,057
ฟังนะ นั่นเป็นวิธีตายที่ตลกออก

202
00:14:53,475 --> 00:14:55,603
อีก 20 ปีต่อจากนี้ ในวันเกิดครบ 70 ปีของผม

203
00:14:55,644 --> 00:14:58,397
ผมจะลงเรือดำน้ำไปดูเรือดำน้ำนั้น

204
00:15:00,441 --> 00:15:02,151
หวังว่าในตอนนั้นมันจะใช้ได้นะ

205
00:15:05,237 --> 00:15:07,072
เมียผมเกลียดมุกนั้น…

206
00:15:08,365 --> 00:15:13,287
รู้ไหมว่าในดี.ซี. มีคลับเปลื้องผ้าชื่อคาเมล็อต

207
00:15:16,248 --> 00:15:19,001
- ยังเปิดอยู่ไหม
- เปิด

208
00:15:19,084 --> 00:15:21,879
ผมรู้แล้วว่าจะทำอะไรหลังโชว์นี้ ผมต้องบอกเลย…

209
00:15:23,130 --> 00:15:25,174
เมื่อวันก่อน เมียผมบอกว่าผมน่ารังเกียจ

210
00:15:25,299 --> 00:15:28,802
ผมไปคลับเปลื้องผ้าบ่อยๆ เป็นสิ่งที่ผมชอบทำ

211
00:15:28,844 --> 00:15:33,807
และเมียผมบอกว่าผมน่ารังเกียจ
เพราะว่าผมไปคลับเปลื้องผ้าตัวคนเดียว

212
00:15:33,849 --> 00:15:36,226
นั่นมันน่ารังเกียจเหรอ

213
00:15:38,270 --> 00:15:41,649
ผมว่าแบบนั้นดีกว่าไปกับเพื่อนๆ อีก

214
00:15:42,775 --> 00:15:43,817
แบบนั้นแหละน่ารังเกียจ

215
00:15:43,859 --> 00:15:45,694
"นี่ ไปคลับเปลื้องผ้ากัน

216
00:15:45,778 --> 00:15:48,530
และให้ไอ้จ้อนแข็งพร้อมกันเป็นหมู่คณะ

217
00:15:50,866 --> 00:15:53,077
ขับรถกลับบ้านกันเงียบๆ และไม่พูดถึง

218
00:15:53,160 --> 00:15:55,162
เรื่องที่เราได้เห็นหรือทำมา"

219
00:15:56,288 --> 00:15:58,999
ไม่ ผมไปคนเดียว

220
00:16:00,793 --> 00:16:03,837
แต่เมียผมไม่เข้าใจว่าผมไปคลับเปลื้องผ้าทำไม

221
00:16:03,921 --> 00:16:05,547
มันไม่เกี่ยวกับเซ็กซ์เลย

222
00:16:05,673 --> 00:16:08,842
ผมต้องการพลังทางเพศนิดหน่อย
ในห้องนั้นเพื่อผ่อนคลาย

223
00:16:08,926 --> 00:16:10,678
เป็นเรื่องการออกนอกบ้านมากกว่า

224
00:16:11,428 --> 00:16:12,596
ผมชอบดนตรี

225
00:16:14,974 --> 00:16:16,934
สาวๆ แก้ผ้าสองสามคนในนั้นทำให้ผมรู้สึกดี

226
00:16:17,017 --> 00:16:19,436
แต่ผมจะไม่พยายามคบหาสมาคมหรือพบใครทั้งนั้น

227
00:16:19,520 --> 00:16:22,147
บางครั้งผมไปคลับเปลื้องผ้าและพกหนังสือไปด้วย

228
00:16:23,607 --> 00:16:27,152
จริงนะ และผมนั่งติดขอบเวที
เพราะแสงไฟอ่านหนังสือมันดีกว่า

229
00:16:42,292 --> 00:16:44,878
ครั้งหนึ่งผมไปคลับเปลื้องผ้า และนี่ประหลาดนะ

230
00:16:44,962 --> 00:16:46,130
ไม่รู้ว่าทำไม…

231
00:16:46,880 --> 00:16:49,883
จู่ๆ สาวเปลื้องผ้าคนหนึ่งก็บอกชื่อจริงกับผม

232
00:16:51,427 --> 00:16:52,678
ผมรู้ ผมเลยออกมา

233
00:16:54,513 --> 00:16:58,058
เธอก็ถาม "คุณจะไปไหน"
ผมตอบ "ราตรีสวัสดิ์ เดโบราห์"

234
00:17:04,940 --> 00:17:07,693
ขอให้เธอโชคดี แต่เมียผมเข้าใจชีวิตผมผิดไป

235
00:17:08,402 --> 00:17:10,571
เธอเคยบอกว่าเธอคิดว่างานผมสนุก

236
00:17:11,613 --> 00:17:14,074
งานผมก็คืองานงานหนึ่ง

237
00:17:14,908 --> 00:17:15,909
ผมสนุก

238
00:17:18,746 --> 00:17:20,414
มันอันตรายเกินไป

239
00:17:21,665 --> 00:17:23,000
ตลอดปีที่แล้ว…

240
00:17:24,543 --> 00:17:28,255
ผมได้ออกทัวร์กับคนที่เรียกได้ว่า
เป็นสุดยอดดาวตลกคนหนึ่ง

241
00:17:28,297 --> 00:17:31,759
จะว่าเป็นสุดยอดดาวตลกที่ยังมีชีวิตก็ได้
คริส ร็อก

242
00:17:31,842 --> 00:17:33,844
ผมกับเขาเดินสายกันตลอดปีที่แล้ว

243
00:17:37,931 --> 00:17:39,683
ก่อนที่จะเริ่มออกทัวร์

244
00:17:41,560 --> 00:17:45,731
คริสไปมีเอี่ยวในสิ่งที่คนดำแบบเรา
อาจเทียบเท่าเหตุ 9/11 เลย

245
00:17:49,818 --> 00:17:55,032
คริสโดนตบหน้าที่งานออสการ์… โดยวิล สมิธ

246
00:17:55,115 --> 00:17:57,743
ซึ่งเป็นเรื่องบ้าที่สุดที่ผมเคยเห็นเรื่องหนึ่ง

247
00:17:57,826 --> 00:18:01,580
อันที่จริง ถ้าคุณได้รับชมสดๆ ทางทีวี
เหมือนกับผม

248
00:18:01,663 --> 00:18:03,999
ตอนที่เกิดเรื่อง ผมนึกว่าเป็นการแสดงนะ

249
00:18:05,584 --> 00:18:07,169
จริงนะ และผมไม่แน่ใจเลย

250
00:18:07,252 --> 00:18:09,797
ผมเลยรอเพราะผมไม่เหมือนพวกคุณ
ผมรู้จักคริส

251
00:18:09,838 --> 00:18:11,673
ผมรออยู่ 30-40 นาทีได้

252
00:18:11,757 --> 00:18:14,384
นานพอที่เขาจะไปอีกงานต่อได้

253
00:18:14,468 --> 00:18:17,387
และผมเฟซไทม์หาเขา เขารับสาย

254
00:18:18,764 --> 00:18:20,265
พอรับปุ๊บ เขาก็พูดว่า

255
00:18:20,349 --> 00:18:22,851
"นายเป็นคนเดียวที่ฉันจะรับสายนะ"

256
00:18:24,061 --> 00:18:25,521
เห็นว่าทั้งโอบามา โอปราห์

257
00:18:25,646 --> 00:18:28,649
ทุกคนโทรหาหมอนี่เพื่อดูว่าทุกอย่างโอเคไหม

258
00:18:33,112 --> 00:18:35,864
และผมนึกว่าเป็นการแสดง
ผมไม่รู้เลย ก็เลยถามไป

259
00:18:35,989 --> 00:18:38,367
ถามว่า "รู้ไหม" เขาตอบ "อะไร"

260
00:18:38,450 --> 00:18:40,160
ผมถาม "เจ็บไหม"

261
00:18:41,912 --> 00:18:44,248
เขาก็ตอบ "เจ็บสิวะ เจ็บอยู่แล้ว"

262
00:18:46,542 --> 00:18:48,377
ผมถึงได้รู้ว่าเป็นเรื่องจริง

263
00:18:48,460 --> 00:18:51,547
และตอนนั้นเอง ผมถึงได้รู้สึกไม่พอใจ

264
00:18:52,840 --> 00:18:56,051
ไม่ได้ไม่พอใจที่เขาถูกตบ นั่นก็แค่ครึ่งเดียว

265
00:18:56,135 --> 00:18:58,011
สิ่งที่น่าโมโหก็คือหลังจากที่ตบเขา

266
00:18:58,053 --> 00:19:00,764
วิลก็แค่กลับไปนั่ง
และสนุกสนานตลอดค่ำคืนนั้น

267
00:19:00,848 --> 00:19:02,015
มันบ้ามากเลย เขาแบบ…

268
00:19:03,809 --> 00:19:04,935
"ขอบคุณ"

269
00:19:07,980 --> 00:19:09,815
นี่มันอะไรวะเนี่ย

270
00:19:11,942 --> 00:19:16,071
และตลอดปีที่เราเดินสายกัน
ผมแทบรอไม่ไหวที่จะได้ฟัง

271
00:19:16,155 --> 00:19:19,324
สิ่งที่เขาจะพูดเกี่ยวกับการตบครั้งนี้
ในตอนพิเศษของเขา

272
00:19:19,408 --> 00:19:21,910
ผมบอกเขาอยู่ทั้งปี
แต่ในคืนที่เขาอัดเทปตอนพิเศษ…

273
00:19:21,994 --> 00:19:23,871
คริสเป็นคนหนึ่งที่เหลี่ยมจัด

274
00:19:23,912 --> 00:19:26,123
ไม่มีทางรู้ว่าเขาจะพูดอะไร
จนกว่าเขาจะพูดออกมา

275
00:19:26,206 --> 00:19:28,000
ผมไปดูเขาอัดเทปตอนพิเศษ

276
00:19:28,083 --> 00:19:30,085
เขาอัดบนถนนในบัลติมอร์

277
00:19:30,169 --> 00:19:36,383
เอาละ พวกคุณมาจากดี.ซี.
ก็ต้องรู้จักบัลติมอร์สินะ

278
00:19:39,636 --> 00:19:41,430
พวกเรารู้มาตลอดหลายปี

279
00:19:41,513 --> 00:19:44,850
ว่าดี.ซี. ผ่านช่วงยากลำบากมา

280
00:19:45,475 --> 00:19:48,896
น่าเศร้าที่บัลติมอร์ไม่พ้น
จากช่วงยากลำบากเหมือนเดิม

281
00:19:52,649 --> 00:19:56,278
ไม่ใช่ว่าทุกคนในโลกนี้
จะเข้าใจถึงความจมดิ่งของบัลติมอร์ได้

282
00:19:56,361 --> 00:19:58,864
บัลติมอร์มันสิ้นหวังซะจน…

283
00:20:01,158 --> 00:20:05,954
ทูพัคกับแม่เขาต้องหนีจากบัลติมอร์
ไปที่โอ๊กแลนด์เพื่อชีวิตที่ดีกว่า

284
00:20:14,963 --> 00:20:18,008
และคริส ร็อกก็พยายามสุดชีวิต

285
00:20:18,800 --> 00:20:21,929
ผมไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาจะทำมัน
เขาทำให้ผู้ชมชาวบัลติมอร์ตะลึง

286
00:20:21,970 --> 00:20:24,640
ผมไม่รู้เลยว่าทำแบบนั้นได้
ทั้งที่ผมเริ่มเล่นตลกที่นี่

287
00:20:24,723 --> 00:20:27,601
ทำให้พวกเขาตะลึง
รู้ไหมว่าเขาพูดอะไรกับพวกเขา

288
00:20:27,643 --> 00:20:30,479
เขามองผู้ชม ผมไม่นึกเลยว่าเขาจะพูดออกมา

289
00:20:30,562 --> 00:20:33,232
เขามองผู้ชม คนดำล้วน บัลติมอร์มีแต่คนดำ

290
00:20:38,654 --> 00:20:40,530
ถึงคุณจะเป็นคนดำที่รวยในบัลติมอร์

291
00:20:40,614 --> 00:20:43,200
พวกนั้นต้องมีปมอะไรสักอย่างแน่นอน

292
00:20:44,368 --> 00:20:49,122
คริสทำให้พวกเขาตะลึง เขาพูดแบบนี้
เขาเข้าไปหากลุ่มผู้ชมและพูดว่า…

293
00:20:49,164 --> 00:20:54,294
"ผมไม่ยอมตกเป็นเหยื่อ" ผู้ชมก็…

294
00:20:57,089 --> 00:21:00,676
และผมก็อยู่หลังเวทีแบบว่า
"เตรียมดูเทปได้เลย"

295
00:21:13,563 --> 00:21:15,649
ผมรู้ว่ามันไม่ถูก แต่ผมพูดความจริงนะ

296
00:21:15,691 --> 00:21:18,986
ทุกอย่างมันตลก

297
00:21:19,069 --> 00:21:21,363
ทุกอย่างมันตลกจนกระทั่งเราโดนกับตัว

298
00:21:22,781 --> 00:21:25,492
สามเดือน แค่สามเดือน

299
00:21:25,575 --> 00:21:28,328
หลังการตบอันเลวร้ายที่คริส ร็อกต้องฝืนทน…

300
00:21:29,997 --> 00:21:32,207
ผมอยู่บนเวทีในฮอลลีวูดโบวล์

301
00:21:33,333 --> 00:21:34,584
และไอ้บ้าคนหนึ่ง…

302
00:21:36,336 --> 00:21:38,380
พุ่งออกมาจากกลุ่มผู้ชมและโจมตีผม

303
00:21:38,505 --> 00:21:42,009
ผมต้องบอกเลย ถ้าโดนเองกับตัว
คุณไม่รู้หรอกว่าเกิดอะไรขึ้น

304
00:21:42,050 --> 00:21:43,260
มันเหมือนภาพสโลว์โมชั่น

305
00:21:43,343 --> 00:21:45,429
ผมไม่รู้จักหมอนี่ ผมแค่มองและพูด

306
00:21:45,512 --> 00:21:48,140
"ให้ตาย ผมถูกทำร้าย"

307
00:21:49,349 --> 00:21:52,060
และสภาพไอ้หมอนี่ดูไม่ได้เลย
เขาโดดใส่ผมแบบ…

308
00:21:55,856 --> 00:21:57,065
ผมแก่ แต่ผมไวนะ

309
00:21:57,149 --> 00:21:59,526
ผมใช้มือจับหัวไอ้หมอนี่ไว้

310
00:21:59,568 --> 00:22:01,695
และดึงหมวกเสื้อฮู้ดเขามาปิดตา

311
00:22:01,778 --> 00:22:07,326
มือผมยังรู้สึกถึงหัวหมอนี่อยู่เลย

312
00:22:08,535 --> 00:22:09,786
มันเหมือนฟองน้ำ

313
00:22:11,997 --> 00:22:13,623
เขาไว้ผมทรงเดรดล็อก

314
00:22:14,458 --> 00:22:16,918
ไม่ได้ถักสวยๆ แบบขบวนการราสตาฟารีหรอกนะ

315
00:22:17,002 --> 00:22:20,130
แต่เป็นผมถักแบบไม่ตั้งใจ
ของพวกไร้บ้านในแอลเอ

316
00:22:20,839 --> 00:22:24,343
มีทั้งใบไม้ กิ่งไม้ ฝาขวด และอึบนหัวเขา

317
00:22:24,426 --> 00:22:25,594
มันเยิ้มเชียว

318
00:22:25,677 --> 00:22:27,554
ผมก็… แบบนี้เลย

319
00:22:27,596 --> 00:22:29,222
แล้วผมก็ล้มไป

320
00:22:29,306 --> 00:22:31,475
หมอนั่นล้มผมลงไปที่พื้นได้

321
00:22:32,184 --> 00:22:34,102
ผมก็ "ให้ตาย ซวยแล้วไง

322
00:22:34,186 --> 00:22:36,563
นี่ฉันจะตายหรือจะเกิดอะไรขึ้นเนี่ย"

323
00:22:36,646 --> 00:22:39,024
แต่ในช่วงเวลาที่เปราะบางนั้น

324
00:22:39,107 --> 00:22:42,611
รู้ไหมว่าผมเกิดคิดอะไรได้
ซึ่งผมไม่เคยคิดถึงมันมาก่อนเลย

325
00:22:42,694 --> 00:22:45,405
ในช่วงเวลานั้น ผมคิดได้ว่า

326
00:22:46,907 --> 00:22:48,325
พวกบอดี้การ์ด…

327
00:22:50,118 --> 00:22:54,790
ไม่ควรใส่รองเท้าหนังมาทำงาน

328
00:22:54,915 --> 00:22:55,791
ทราวิส

329
00:22:57,959 --> 00:23:00,378
ไอ้หมอนี่ ทราวิส ลื่นไถลเข้ามา

330
00:23:00,462 --> 00:23:04,132
ในรองเท้าหนังสวยๆ และล้มไปนอนแผ่บนพื้น

331
00:23:04,257 --> 00:23:07,928
ผมพูด "ให้ตายสิ เราล้มกันทั้งคู่แล้ว

332
00:23:07,969 --> 00:23:09,846
ฉันต้องจัดการเรื่องนี้เองสินะ"

333
00:23:09,930 --> 00:23:13,391
ผมเลยเด้งตัวขึ้นมา
และไอ้เด็กที่ล้มผมลงไป เขาเด้งขึ้นมา

334
00:23:13,475 --> 00:23:18,271
เรามองหน้ากันและรู้ตัวพร้อมๆ กันว่า
ผมตัวใหญ่กว่าหมอนั่น

335
00:23:19,481 --> 00:23:21,608
แล้วไอ้เวรนั่นก็เผ่นไปเลย

336
00:23:21,650 --> 00:23:24,194
ผมกะจะวิ่งไล่เขา แต่ก็พูด "ช่างแม่ง"

337
00:23:25,112 --> 00:23:26,863
ผมเก็บไมค์ขึ้นมา

338
00:23:27,614 --> 00:23:29,741
พูดว่า "ผมจะแสดงให้จบเดี๋ยวนี้"

339
00:23:30,867 --> 00:23:31,868
ใช่ครับ

340
00:23:38,125 --> 00:23:42,504
ตลอดสามเดือนก่อนหน้านั้น ผมล้อคริส ร็อก

341
00:23:43,463 --> 00:23:45,340
และหลายๆ คนก็คอยถามผมตลอด

342
00:23:45,423 --> 00:23:48,176
"เดฟ คุณจะทำยังไง ถ้าคุณเป็นคริส ร็อก

343
00:23:48,301 --> 00:23:50,470
และวิล สมิธตบหน้าคุณ"

344
00:23:50,554 --> 00:23:54,891
และจนถึงวันนี้ คำตอบก็ยังเหมือนเดิม
"ผมไม่รู้ว่าผมจะทำยังไง

345
00:23:54,975 --> 00:23:57,394
ผมไม่เคยตกอยู่ในสถานการณ์รุนแรงแบบนั้น

346
00:23:58,478 --> 00:24:02,274
แต่ตอนนี้ผมรู้แล้ว ว่าวิล สมิธไม่ควรทำอะไร

347
00:24:03,024 --> 00:24:06,236
ซึ่งนั่นก็คือ สนุกสนานตลอดค่ำคืนนั้น"

348
00:24:10,657 --> 00:24:12,117
นั่นแหละครับ

349
00:24:14,035 --> 00:24:16,830
เราฟาดไอ้เด็กนั่นหนักๆ เราตีก้นเขา

350
00:24:16,913 --> 00:24:19,833
ไม่ใช่ "เรา" สิ ตอนนั้นผมอยู่บนเวที
พยายามคิดมุกมาเล่าอยู่

351
00:24:19,916 --> 00:24:23,587
แต่พวกนั้นล่อไอ้เด็กนี่อยู่ข้างหลังผม
เห็นกันหมดแหละ

352
00:24:24,629 --> 00:24:25,839
เห็นกันหมดแหละ

353
00:24:25,881 --> 00:24:28,550
และผมนั่งอยู่บนเวที คิดว่าจะพูดอะไรดี

354
00:24:28,633 --> 00:24:32,429
ผมพูดไม่ออก ผมเนี่ยแหละ
คิดเรื่องที่จะพูดไม่ออกเลย

355
00:24:32,512 --> 00:24:33,597
ดูกรรมที่ผมเจอสิ

356
00:24:33,680 --> 00:24:35,724
ในช่วงเวลานั้น เป็นใครไม่เป็น

357
00:24:35,807 --> 00:24:38,560
คริส ร็อกเดินออกมาจากหลังเวที

358
00:24:38,685 --> 00:24:42,564
เดินมาหาผมต่อหน้าคน 20,000 คน

359
00:24:43,440 --> 00:24:46,902
คว้าไมค์ไปจากมือผม มองไปที่ฝูงชนและพูดว่า

360
00:24:47,944 --> 00:24:49,446
"นั่นวิล สมิธหรือเปล่า"

361
00:24:52,991 --> 00:24:56,912
พวก ทุกคนฮากันตกเก้าอี้เลย

362
00:24:59,456 --> 00:25:01,458
ผมยืนบื้ออยู่ตรงนั้น

363
00:25:02,542 --> 00:25:03,710
ผมโคตรโมโหเลย

364
00:25:03,793 --> 00:25:07,297
เพราะผมคิดว่า "นี่ฉันโดนทำร้ายนะโว้ย

365
00:25:09,633 --> 00:25:13,220
นายโดนทำร้ายไปเมื่อสามเดือนก่อน
ตอนนี้มีมุกเล่นแล้วเหรอ"

366
00:25:15,096 --> 00:25:18,308
ผมเลยแย่งไมค์กลับมาจากคริส
และพยายามเล่นมุกบ้าง

367
00:25:18,391 --> 00:25:20,560
แต่มุกผมมันไม่ได้เรื่องเอาซะเลย

368
00:25:20,644 --> 00:25:23,063
ไม่รู้สิ ผมพูด "นั่นมันผู้ชายข้ามเพศ"

369
00:25:23,104 --> 00:25:24,689
และผู้ชมก็…

370
00:25:25,482 --> 00:25:29,569
"โห่ ที่นี่แอลแอ เรารักคนข้ามเพศ โห่"

371
00:25:31,071 --> 00:25:32,739
ผมรู้ ผมรู้สึกแย่มากๆ

372
00:25:33,657 --> 00:25:35,242
ผมรู้สึกแย่มากๆ

373
00:25:36,534 --> 00:25:38,119
แต่ผมรู้ว่าเขาทำแบบนั้นทำไม

374
00:25:38,703 --> 00:25:42,999
ต้องอยู่จุดนั้นถึงจะเข้าใจ
แต่พวก ตอนที่หมอนั่นพุ่งใส่ผม

375
00:25:43,083 --> 00:25:46,086
มันเหมือนกับในหนังเลย

376
00:25:46,127 --> 00:25:47,587
ลองนึกภาพดูนะ

377
00:25:47,671 --> 00:25:49,339
นึกภาพคนดังที่คุณชื่นชอบ

378
00:25:49,422 --> 00:25:52,801
คนดังทุกคนที่คุณนึกออกอยู่ที่โชว์นั้น

379
00:25:52,926 --> 00:25:56,304
เหมือนเป็นคืนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ฮอลลีวูดเคยเห็นมา

380
00:25:57,347 --> 00:26:01,142
ตอนที่หมอนั่นพุ่งเข้าใส่ผม คนบนอัฒจันทร์ก็แตกฮือ

381
00:26:01,726 --> 00:26:04,646
ผมต้องไปดูเทปย้อนหลังเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น

382
00:26:04,729 --> 00:26:06,231
แต่ทันทีที่เขาพุ่งใส่ผม

383
00:26:06,314 --> 00:26:10,110
เจมี่ ฟ็อกซ์เป็นคนแรกที่พุ่งออกมาจากกลุ่มผู้ชม

384
00:26:10,193 --> 00:26:13,863
เขาสวมหมวกคาวบอยสีขาว
อย่างกับรู้ว่าเรื่องนี้จะเกิดขึ้น

385
00:26:15,907 --> 00:26:18,368
ไม่เคยเห็นหมอนี่
สวมหมวกคาวบอยสีขาวมาก่อนเลย

386
00:26:19,703 --> 00:26:21,830
แล้วเจมี่ก็เริ่มวิ่งไล่ไอ้เวรนั่นเหมือนใน

387
00:26:21,913 --> 00:26:23,331
เรื่อง "ขบวนแกร่งประจัญบาน"

388
00:26:23,456 --> 00:26:27,544
ไอ้หนูนั่นเร็วอยู่ วิ่งหลอกล่อเปลี่ยนทาง

389
00:26:27,627 --> 00:26:30,380
จนเจมี่ข้อเท้าพลิก หมอนั่นก็ยังวิ่งไม่หยุด

390
00:26:30,463 --> 00:26:33,508
แล้วจอน สจ๊วตจากรายการ "เดลี่โชว์"
ก็วิ่งออกมาจากหลังเวที

391
00:26:33,633 --> 00:26:36,761
และกระโดดใส่ไอ้เวรนี่
อย่างกับซูเปอร์ยิว เขาทำแบบ…

392
00:26:40,890 --> 00:26:44,602
เด็กนี่เห็นจอนพุ่งเข้ามา
เขาเลยโดดถอยหลังและจอนก็ลอยไปนู่น

393
00:26:44,686 --> 00:26:48,356
เด็กนี่ไวมาก แล้วเขาก็หันมา
มองเห็นทางออกฉุกเฉิน

394
00:26:48,440 --> 00:26:50,567
เขาเริ่มวิ่งไปที่ทางออกฉุกเฉิน

395
00:26:50,650 --> 00:26:52,610
อีกนิดก็จะถึงประตูแล้ว

396
00:26:53,445 --> 00:26:56,364
ไอ้เจ้าพัฟฟ์ แดดดี้จากแบดบอยเรกคอร์ดส์

397
00:26:56,489 --> 00:26:59,200
ก็โดดเข้ามาที่หน้าประตู หมอนั่นแบบว่า…

398
00:27:04,080 --> 00:27:05,081
ให้ตาย

399
00:27:07,000 --> 00:27:08,543
พัฟฟี่ได้ตัวไอ้เวรนั่น

400
00:27:09,711 --> 00:27:11,129
แล้วคนดังทุกคนก็แห่ออกมา

401
00:27:11,212 --> 00:27:13,423
เพราะพวกคนดังเคยเจอเหตุการณ์นี้เหมือนผม

402
00:27:13,506 --> 00:27:16,009
แล้วก็เริ่มอัดไอ้เด็กเวรนั่น

403
00:27:16,760 --> 00:27:20,263
และผมรู้ว่าคริสอยู่ที่หลังเวที
แบบว่า "ตอนนั้นไม่เห็นมีใครช่วยฉันเลย"

404
00:27:25,185 --> 00:27:29,564
ใครๆ ก็ไม่รักคริส

405
00:27:43,036 --> 00:27:45,997
มันดุเดือดกว่าที่พวกคุณอาจได้อ่านมา

406
00:27:46,081 --> 00:27:47,540
ผมไม่รู้ว่าพวกคุณอ่านอะไรมา

407
00:27:49,209 --> 00:27:51,252
แต่เด็กนี่ ในระหว่างที่เราอัดเขาอยู่

408
00:27:51,378 --> 00:27:55,215
ก็ล้วงเข้าไปในสายรัดเอว
ดึงเอาปืนพกจุด 22 ออกมา

409
00:27:55,298 --> 00:27:56,591
มันโกลาหลไปหมด

410
00:27:56,674 --> 00:28:01,388
ทุกคนเริ่มกรีดร้อง "ตายแล้ว มันมีปืนด้วย"

411
00:28:01,429 --> 00:28:04,557
แล้วผมก็กลัวขึ้นมา ผมอยู่ข้างหลังแต่ก็กลัว

412
00:28:04,641 --> 00:28:07,477
เพราะผมรู้ว่าทุกคนที่อยู่กับผมมีอาวุธ

413
00:28:08,228 --> 00:28:13,566
ใช่ ถ้าพวกเขายิงและฆ่าเด็กนี่
บนเวทีที่ฮอลลีวูดโบวล์…

414
00:28:13,650 --> 00:28:15,902
อย่างที่ฉันจ้างให้นายทำ ทราวิส…

415
00:28:25,036 --> 00:28:26,079
แต่ทราวิสก็พร้อม

416
00:28:26,162 --> 00:28:28,289
ทราวิสแย่งปืนมาจากเด็กนั่นได้

417
00:28:28,415 --> 00:28:31,918
เขาจับไว้แบบนี้
พยายามบรรจุกระสุนแต่ก็ทำไม่ได้

418
00:28:32,001 --> 00:28:34,462
เขาเลยลั่นไก แต่มันไม่ใช่ปืน

419
00:28:34,546 --> 00:28:36,631
ใบมีดเด้งออกมาที่ด้านหน้า

420
00:28:36,756 --> 00:28:38,758
เด็กนี่คงคิดที่จะแทงผม

421
00:28:38,800 --> 00:28:40,009
โคตรน่ากลัวเลย

422
00:28:40,093 --> 00:28:42,679
เพราะงั้นในคืนถัดมา ถึงผมจะไม่มีโชว์

423
00:28:42,762 --> 00:28:45,765
ผมก็พูด "ผมต้องกลับไปบนเวที"
ผมเลยไปแสดงโชว์

424
00:28:46,975 --> 00:28:51,187
มีผู้ชมบางคนกรีดร้อง
"เดฟ ที่โดนทำร้ายเป็นไงบ้าง"

425
00:28:52,355 --> 00:28:55,066
ผมไม่รู้ว่ามีนักข่าวอยู่ในห้องนั้นด้วย

426
00:28:56,401 --> 00:29:01,614
ผมพูดแค่ว่าไอ้หมอนั่นมีมีด
แต่ทำเหมือนว่าเป็นปืน

427
00:29:05,702 --> 00:29:08,496
ผมโดนด่าเพราะมุกนั้นอยู่หกสัปดาห์ได้

428
00:29:08,580 --> 00:29:11,416
ผมไม่ได้ทำอะไรหมอนั่นด้วยซ้ำ นี่มันไม่ถูกต้องเลย

429
00:29:11,499 --> 00:29:12,792
มันไม่ถูกต้องเลย

430
00:29:16,296 --> 00:29:18,465
ต่อมานิวยอร์กโพสต์ก็ไปที่เรือนจำ

431
00:29:18,548 --> 00:29:21,426
และสัมภาษณ์คนที่ทำร้ายผม
อย่างกับว่าเขาเป็นฮีโร่เลย

432
00:29:22,761 --> 00:29:24,137
ผมได้อ่านบทสัมภาษณ์นั้น

433
00:29:24,220 --> 00:29:27,056
กลายเป็นว่าการทำร้ายทั้งหมดนั้นเป็นเพราะผม

434
00:29:28,141 --> 00:29:29,684
ใช่ ผมไปจี้ปมเขา

435
00:29:29,809 --> 00:29:30,852
ผมไม่ได้ตั้งใจนี่

436
00:29:32,353 --> 00:29:34,230
ผมเล่นมุกเรื่องคนไร้บ้านมาเยอะ

437
00:29:34,939 --> 00:29:38,318
กลายเป็นว่า… เจ้าเด็กคนนี้เป็นคนไร้บ้าน

438
00:29:38,359 --> 00:29:40,820
ไม่มีทางเลยที่ผมจะรู้เรื่องนี้

439
00:29:40,904 --> 00:29:41,946
แต่ผมจะพูดว่า…

440
00:29:44,449 --> 00:29:47,911
สำหรับคนไร้บ้านแล้ว หมอนี่ได้ที่นั่งที่แจ่มมาก

441
00:29:58,838 --> 00:30:03,009
พวกนั้นบอกว่าผมไปจี้ปมเขา
เพราะเล่นมุกคนหลากหลายทางเพศด้วย

442
00:30:03,092 --> 00:30:05,470
สรุปว่าหมอนี่เป็นไบ

443
00:30:09,015 --> 00:30:11,351
นั่นเป็นพาดหัวข่าวที่เขียนว่า

444
00:30:11,434 --> 00:30:14,813
"คนที่อาจทำร้ายเดฟ ชาพเพลล์เป็นไบเซ็กชวล"

445
00:30:14,896 --> 00:30:17,273
ผมบอก "คนที่อาจทำร้าย" เหรอ

446
00:30:18,733 --> 00:30:22,320
ไอ้เวรนี่มันทำร้ายผมจริงๆ เดี๋ยวเอาเทปให้ดู

447
00:30:22,403 --> 00:30:24,489
หมอนั่นน่ะอาจเป็นไบเซ็กชวล

448
00:30:26,199 --> 00:30:30,495
ผมจะต้องเห็นหมอนั่นอมดุ้นใครสักคน
ก่อนที่จะเชื่อข่าวที่เหลือ

449
00:30:34,290 --> 00:30:36,376
ผมอ่านมันในหนังสือพิมพ์ ผมกลัวนะ

450
00:30:36,459 --> 00:30:39,212
ผมคิด "ไบเซ็กชวลเหรอ ฉันโดนตุ๋ยได้เลยนะ"

451
00:30:48,263 --> 00:30:50,557
ไม่ๆ พวกคุณรู้ไหม

452
00:30:50,598 --> 00:30:52,475
มันไม่ตลกเพราะว่า…

453
00:30:54,435 --> 00:30:56,437
เพราะว่าหลังจากเรื่องบ้าๆ นั่น

454
00:30:58,565 --> 00:31:00,066
ผมก็กลับโรงแรม

455
00:31:00,900 --> 00:31:04,904
กลับไปคนเดียว ผมเปิดประตู
และเมียผมอยู่ในห้องคนเดียว

456
00:31:04,946 --> 00:31:07,615
เธอร้องไห้สะอึกสะอื้น

457
00:31:07,740 --> 00:31:11,369
"พระเจ้า คุณเป็นอะไร
ถูกทำร้ายมาเหมือนกันเหรอ"

458
00:31:16,875 --> 00:31:18,167
แล้วเธอก็ร้องไห้

459
00:31:18,251 --> 00:31:21,004
บอกว่า "ให้ตายสิ เดฟ"

460
00:31:21,921 --> 00:31:24,591
เธอพูด "ถ้าคืนนี้คุณตายไป…

461
00:31:28,177 --> 00:31:30,054
ฉันกับลูกๆ คงไม่เหลืออะไร"

462
00:31:38,187 --> 00:31:39,772
ผมถึงได้รู้ว่ามันจริงจัง

463
00:31:39,814 --> 00:31:41,691
ผมเลยนั่งลงข้างๆ เธอบนเตียง

464
00:31:41,774 --> 00:31:44,027
ล้วงไปในกระเป๋า หยิบกุญแจออกมา

465
00:31:44,110 --> 00:31:45,653
ดอกที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน

466
00:31:46,279 --> 00:31:48,156
เธอร้อง "โอ้

467
00:31:48,281 --> 00:31:49,949
นั่นมันกุญแจอะไร"

468
00:31:50,033 --> 00:31:52,410
แล้วผมก็ค่อยๆ วางลงบนมือเธอ

469
00:31:53,202 --> 00:31:57,832
บอกว่า "ที่รัก มันเป็นกุญแจตู้นิรภัยที่ธนาคาร

470
00:31:59,083 --> 00:32:02,670
ขออย่าให้มีอะไรเกิดขึ้นกับผมเลย

471
00:32:02,795 --> 00:32:05,632
แต่ถ้าจะเกิด ก็ไม่ต้องห่วงเลย

472
00:32:05,673 --> 00:32:08,801
คุณกับลูกๆ มีทุกอย่างในตู้นิรภัยนั่นแล้ว

473
00:32:08,885 --> 00:32:10,511
ผมจัดการไว้เรียบร้อย"

474
00:32:11,304 --> 00:32:13,473
แล้วเธอก็มองกุญแจพวกนั้น

475
00:32:13,556 --> 00:32:17,769
ผมรู้เลยว่าเธอรู้แล้วว่าเรากำลังคุยเรื่องอะไรกัน

476
00:32:18,645 --> 00:32:21,356
แต่แล้วเธอก็ร้องไห้หนักขึ้น

477
00:32:21,481 --> 00:32:24,525
พูดตามตรง นั่นทำผมน้ำตาซึมเหมือนกัน

478
00:32:25,276 --> 00:32:27,362
เรากอดกันแน่นเลย

479
00:32:34,369 --> 00:32:37,664
รู้ไหมว่ายัยนี่เปิดดูตู้นิรภัย
ขณะที่ผมยังยืนหัวโด่อยู่แบบนี้ด้วย

480
00:32:41,793 --> 00:32:43,336
ใครเขาทำแบบนั้นกัน

481
00:32:44,837 --> 00:32:45,797
ให้ตายสิ

482
00:32:46,589 --> 00:32:47,924
แล้วเธอก็โกรธผม

483
00:32:48,007 --> 00:32:51,386
บอกว่า "ให้ตายสิ เดวิด ฉันเปิดตู้นั่นแล้ว"
ผมถาม "จริงเหรอ"

484
00:32:52,637 --> 00:32:55,640
เธอบอก "ใช่น่ะสิ ไม่เห็นมีอะไรเลย"

485
00:33:00,520 --> 00:33:02,021
ผมถาม "ไม่มีเหรอ"

486
00:33:06,109 --> 00:33:08,528
เธอตอบ "มีแค่สมุดจดมุกโง่ๆ ของคุณ"

487
00:33:08,611 --> 00:33:10,947
ผมนี่แบบโล่งอกเลย

488
00:33:11,990 --> 00:33:13,491
ผมพูด "ที่รัก ฟังนะ

489
00:33:14,117 --> 00:33:16,661
ถ้าคุณเอามุกพวกนั้นไปเล่าตามที่เขียนไว้

490
00:33:16,744 --> 00:33:18,496
คุณกับลูกๆ ก็สบายหายห่วง

491
00:33:19,872 --> 00:33:21,249
มุกพวกนั้นเด็ดมากนะ"

492
00:33:29,132 --> 00:33:31,300
เธอก็พูด "มุกเด็ดเหรอ นี่มันบ้าอะไร

493
00:33:31,384 --> 00:33:33,428
'จมน้ำตายไปกับฉันสิ'"

494
00:33:33,511 --> 00:33:35,096
ไม่ คุณต้องกระดกลิ้นด้วย

495
00:33:35,179 --> 00:33:39,517
จมน้ำตายไปกับฉันสิ

496
00:33:47,734 --> 00:33:48,901
ให้ตาย

497
00:33:49,861 --> 00:33:50,903
ให้ตาย

498
00:33:52,530 --> 00:33:54,198
ผมแต่งงานมานานแล้ว

499
00:33:55,366 --> 00:33:59,787
จริงนะ ผมแซวเมียผมเยอะมาก
แต่ผมก็รักเธอมาก

500
00:33:59,912 --> 00:34:02,832
ที่จริง พวกคุณคงไม่เชื่อเรื่องนี้แน่

501
00:34:02,915 --> 00:34:04,542
ผมเป็นผัวขี้หึง

502
00:34:06,419 --> 00:34:07,253
จริงนะ

503
00:34:08,004 --> 00:34:11,424
ผมเล่าให้ฟัง ครั้งหนึ่งผมเคยคิดว่าเมียผมนอกใจ

504
00:34:11,466 --> 00:34:12,967
ใช่ ใช่แล้ว

505
00:34:15,511 --> 00:34:18,431
เป็นช่วงที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตผมเลย

506
00:34:18,473 --> 00:34:19,682
ผมรับไม่ไหว

507
00:34:19,766 --> 00:34:22,643
นึกถึงตอนนี้ก็อายอยู่ แต่ผมพูดถึงมันได้

508
00:34:23,311 --> 00:34:24,812
รู้ไหมว่าผมทำอะไร

509
00:34:24,896 --> 00:34:27,440
มันไม่ถูก แต่ผมก็ทำจริงๆ ผมรอ

510
00:34:28,441 --> 00:34:30,443
ผมรอให้เธอหลับ

511
00:34:31,402 --> 00:34:33,112
และรออยู่นานเลย

512
00:34:34,697 --> 00:34:35,656
เธอเป็นคนเอเชียไง

513
00:34:35,740 --> 00:34:38,868
ผมดูไม่ออกว่าเธอหลับหรือยัง ผมมองที่เธอ…

514
00:34:50,129 --> 00:34:52,924
พอผมแน่ใจว่าเธอหลับไปแล้ว รู้ไหมว่าผมทำอะไร

515
00:34:53,549 --> 00:34:54,967
ผมขโมยไอโฟนของเธอ

516
00:34:55,635 --> 00:34:57,970
หยิบลงมาชั้นล่าง เริ่มลองใส่รหัส

517
00:34:58,054 --> 00:34:59,347
ดูว่าจะผ่านไหม

518
00:34:59,430 --> 00:35:00,848
ผมกดรหัสไม่ผ่าน

519
00:35:00,973 --> 00:35:04,018
แล้วผมก็จำได้ นี่มันไอโฟน
มันมีระบบจดจำใบหน้าอยู่

520
00:35:04,143 --> 00:35:05,103
ผมก็แบบ…

521
00:35:09,482 --> 00:35:11,109
แล้วมันก็ผ่านทันทีเลย

522
00:35:23,162 --> 00:35:26,040
ผมเห็นข้อความในนั้นจากผู้ชายที่ชื่อว่าเอิร์ล

523
00:35:26,124 --> 00:35:27,750
ผมไม่รู้จักใครที่ชื่อเอิร์ลเลย

524
00:35:28,668 --> 00:35:30,503
ผมปลุกเธอขึ้นมา

525
00:35:30,586 --> 00:35:33,506
พูดว่า "ตื่นเลยนะ ไอ้เอิร์ลนี่ใครกัน"

526
00:35:33,548 --> 00:35:36,843
เธอถาม "พูดบ้าอะไรของคุณ"
"ไม่ต้องมาทำเป็นไขสือเลย

527
00:35:36,884 --> 00:35:39,387
ผมส่องมือถือคุณ เอิร์ลเป็นใคร"

528
00:35:39,470 --> 00:35:42,056
เธอก็ตอบ "ให้ตายสิ เดวิด

529
00:35:43,224 --> 00:35:45,601
นั่นเอิร์ลที่เป็นเกย์จากร้านทำผม"

530
00:35:45,685 --> 00:35:47,436
ผมตอบ "เฮอะ คิดว่าผมโง่หรือไง

531
00:35:47,520 --> 00:35:49,772
ผมจะรู้ได้ไงว่าหมอนี่เป็นเกย์"

532
00:35:50,648 --> 00:35:55,069
เธอนิ่งมาก ตอบมาว่า
"อ่านข้อความและดูรูปเขาสิ"

533
00:35:55,903 --> 00:35:57,530
ผมก็เริ่มอ่านข้อความ

534
00:36:01,200 --> 00:36:03,995
"หมอนี่ใช้คำสาวแตกเยอะแฮะ"

535
00:36:07,832 --> 00:36:11,335
ผมเลยเปลี่ยนไปดูรูปเขา ผมไม่อยากจะเชื่อเลย

536
00:36:11,419 --> 00:36:15,131
ขนาดในรูปหมอนี่ยังดูเกย์ เขาอ้าปากทุกรูปเลย

537
00:36:20,595 --> 00:36:22,722
แล้วผมก็รู้ว่าเธอพูดความจริง

538
00:36:24,015 --> 00:36:25,391
ผมรู้สึกโง่มาก

539
00:36:25,474 --> 00:36:26,934
พูดว่า "ผมขอโทษนะ

540
00:36:27,685 --> 00:36:28,895
ขอโทษนะ โอเคไหม

541
00:36:28,978 --> 00:36:30,897
ผมขอโทษ นี่ เอามือถือคืนไป

542
00:36:30,980 --> 00:36:34,317
ผมขอโทษ ไปนอนต่อเถอะ ผมขอโทษ ผม…

543
00:36:34,400 --> 00:36:36,027
ผมคงรู้สึกไม่มั่นใจ

544
00:36:36,110 --> 00:36:39,030
เพราะเรื่องนอกใจที่ผมเคยทำมา ฝันดีนะ"

545
00:36:43,409 --> 00:36:46,329
เธอไม่ยอมให้ผมไป บอกว่า
"ไหนๆ คุณก็ปลุกฉันแล้ว…"

546
00:36:46,412 --> 00:36:48,748
แล้วเธอก็หยิบมือถือผมจากใต้หมอน

547
00:36:48,831 --> 00:36:50,583
ผมบอก "อะไรวะนั่น"

548
00:36:51,959 --> 00:36:54,253
เธอถาม "นังคนในรูปนี่ใคร"

549
00:36:54,295 --> 00:36:56,047
ผมตอบ "คุณเปิดมือถือนั่นได้ยังไง"

550
00:36:56,130 --> 00:36:58,299
เธอก็ตอบ "ง่ายๆ ฉันแค่ต้องบี้จมูก

551
00:36:58,382 --> 00:37:01,802
ให้เป็นแบบนี้และมันก็เปิดได้ทันที"
ผมพูด "อะไรวะเนี่ย"

552
00:37:05,598 --> 00:37:08,935
เธอถาม "อีนี่เป็นใคร" ผมพูด "เอามานี่"

553
00:37:10,937 --> 00:37:14,065
"ใจเย็นก่อนนะ ไม่ใช่สาวที่ไหน นี่เพื่อนผมเอง

554
00:37:14,148 --> 00:37:15,274
เดโบราห์"

555
00:37:20,821 --> 00:37:23,699
ผมจะปิดท้ายคืนนี้ด้วยเรื่องยาว
จะว่าอะไรไหมครับ

556
00:37:29,622 --> 00:37:32,500
เอาละ เรื่องนี้ยาวเลย
ช่วยทำเหมือนว่าผมเล่าจบแล้วที

557
00:37:32,583 --> 00:37:34,877
เพราะผมจะไปหยิบบุหรี่ โอเคนะ

558
00:37:34,961 --> 00:37:37,588
ยังเล่าไม่จบ แค่ทำเหมือนจบก็พอ

559
00:37:37,672 --> 00:37:39,674
ผมอยากให้มีคนยืนปรบมือ ไหนๆ ก็แค่แสดงกัน

560
00:37:39,799 --> 00:37:41,384
ขอบคุณมากครับ ราตรีสวัสดิ์

561
00:38:11,038 --> 00:38:13,666
ขอบคุณที่ไม่ยืนปรบมือให้นะ ไอ้พวกเวร

562
00:38:13,708 --> 00:38:14,834
นี่แย่ที่สุดเลย

563
00:38:16,043 --> 00:38:18,796
ไม่เป็นไร ผมแค่อยากดูดบุหรี่

564
00:38:21,007 --> 00:38:22,258
พวกคุณชอบใช่ไหม

565
00:38:28,806 --> 00:38:30,266
โอเค

566
00:38:30,349 --> 00:38:34,103
ก่อนที่ผมจะทำ "คิลลิน เด็ม ซอฟต์ลี่"
ตอนที่ผมอายุ 22

567
00:38:35,271 --> 00:38:38,858
เอชบีโอเคยยื่นโอกาสใหญ่ที่สุด
ในชีวิตผมในตอนนั้นเลย

568
00:38:38,899 --> 00:38:40,526
พวกเขาให้ผมทำตอนพิเศษครึ่งชั่วโมง

569
00:38:40,609 --> 00:38:43,237
แต่มันไม่เหมือนตอนพิเศษ เข้าใจผมไหม

570
00:38:43,321 --> 00:38:44,697
เหมือนกับตอนธรรมดา

571
00:38:44,739 --> 00:38:47,658
ไม่มีชื่อตอนด้วยซ้ำ ก็แค่ "เดฟ ชาพเพลล์"

572
00:38:48,868 --> 00:38:54,540
และผมถ่ายทำที่ซานฟรานซิสโก
ในสถานที่ที่ชื่อ "บรอดเวย์ สตูดิโอส์"

573
00:38:54,623 --> 00:38:57,251
ซึ่งอยู่ที่ชั้นสองของอาคารนั้น

574
00:38:57,335 --> 00:39:00,838
และชั้นล่างของบรอดเวย์ สตูดิโอส์ก็เป็นไนต์คลับ

575
00:39:02,089 --> 00:39:04,842
และตอนพิเศษควรจะยาวแค่ครึ่งชั่วโมง

576
00:39:05,801 --> 00:39:09,263
ผมพร้อมแล้ว ผมซ้อมมา ผมทำทุกอย่างที่ต้องทำ

577
00:39:10,056 --> 00:39:13,934
และในคืนที่ผมอัด
ผ่านไป 20 นาทีจากทั้งหมด 30 นาที

578
00:39:15,478 --> 00:39:17,063
ผมจะไม่มีวันลืมเสียงเพลงเลย

579
00:39:17,688 --> 00:39:21,275
เสียงเพลงเริ่มดังกระหึ่มมาจากไนต์คลับชั้นล่าง

580
00:39:21,359 --> 00:39:26,364
เสียงมันดังสนั่นและทำลายโชว์ของผม ใจผมสลาย

581
00:39:27,281 --> 00:39:28,574
ผมยังอายุไม่เท่าไร

582
00:39:29,617 --> 00:39:32,119
ผมเชื่อในสิ่งที่ผมทำอยู่จริงๆ

583
00:39:32,203 --> 00:39:34,663
และคิดว่าความฝันของผมถูกทำลายไป

584
00:39:35,414 --> 00:39:37,792
เพราะงั้นตอนที่ลงจากเวที ผมวิ่งลงบันไดไป

585
00:39:37,875 --> 00:39:42,129
ไปยังซอยด้านหลังบรอดเวย์ สตูดิโอส์
ที่ที่รถควบคุมจอดอยู่

586
00:39:42,213 --> 00:39:45,007
ผมถีบประตูเข้าไป

587
00:39:45,091 --> 00:39:47,510
และเริ่มตะโกนใส่โปรดิวเซอร์ทุกคน

588
00:39:47,593 --> 00:39:50,930
ผมไร้ชื่อเสียงในวงการบันเทิง
เป็นแค่คนที่เชื่อในตัวเอง

589
00:39:51,013 --> 00:39:53,474
ผมพูด "พวก คุณทำลายทุกอย่างเลย

590
00:39:53,557 --> 00:39:56,185
ไอ้เพลงเวรนั่น คิดบ้าอะไรอยู่วะ"

591
00:39:56,268 --> 00:39:58,479
และมีคนหนึ่งที่เป็นโปรดิวเซอร์คนดัง

592
00:39:58,562 --> 00:39:59,814
ผมจะไม่พูดชื่อนะ

593
00:39:59,897 --> 00:40:03,818
เขายืนขึ้นและพูดว่า "เฮ้ย ไอ้หนู นั่งลงซะ"

594
00:40:04,777 --> 00:40:06,946
เขาพูดต่อ "เราไม่ได้ทำลายอะไรทั้งนั้น

595
00:40:07,029 --> 00:40:09,198
เราทำข้อตกลงกับไนต์คลับแล้ว

596
00:40:09,281 --> 00:40:12,118
ว่าจะไม่เล่นดนตรี
และพวกเขาไม่สนใจข้อตกลง"

597
00:40:12,201 --> 00:40:15,454
ผมถาม "ใครไม่สนใจข้อตกลง"

598
00:40:15,538 --> 00:40:17,164
เขาชี้ไปที่คนหนึ่ง

599
00:40:17,873 --> 00:40:20,376
ผมจะไม่มีวันลืม เป็นชายแก่ผิวขาว

600
00:40:20,459 --> 00:40:22,503
นั่งอยู่บนฟอร์ด ทอรัสคนเดียว

601
00:40:24,213 --> 00:40:26,090
เขาพูด "หมอนั่นแหละ"

602
00:40:26,173 --> 00:40:28,300
ผมไม่ยอมเสียเวลาและถามอะไรทั้งนั้น

603
00:40:28,384 --> 00:40:31,011
ผมตรงไปที่ฟอร์ด ทอรัสคันนั้นและทุบกระจก

604
00:40:31,095 --> 00:40:33,889
พูดว่า "เปิดประตูเลย ไอ้เวร ขอคุยด้วยหน่อย"

605
00:40:33,973 --> 00:40:38,269
ตาแกนั่นมองผมอยู่แว่บนึง
แล้วก็ขับรถออกไป

606
00:40:40,813 --> 00:40:44,024
ทิ้งผมอยู่ในซอยนั้น สบถด่าทุกคน

607
00:40:45,568 --> 00:40:49,363
และหลังจากนั้นสองนาที แค่ 120 วินาที

608
00:40:49,447 --> 00:40:51,532
ไม่มากไปกว่านั้น

609
00:40:51,657 --> 00:40:54,994
ประตูห้องครัวในซอยไนต์คลับนั้น

610
00:40:55,035 --> 00:40:57,663
ใต้อาคารบรอดเวย์ สตูดิโอส์ก็เปิดออก

611
00:40:57,746 --> 00:41:01,834
ตาแก่นั่นยืนอยู่ตรงนั้น
ตาแก่คนเดิมพร้อมกำลังเสริม

612
00:41:01,876 --> 00:41:04,753
มีนักเลงตัวโตสองคนขนาบข้าง เขามองมาที่ผม…

613
00:41:04,837 --> 00:41:06,338
เขาสงบเยือกเย็น

614
00:41:06,422 --> 00:41:08,132
เขาพูด "แก มาตรงนี้

615
00:41:09,091 --> 00:41:10,468
ขอคุยด้วยหน่อย"

616
00:41:11,469 --> 00:41:13,888
ตอนอายุเท่านั้น ผมไม่รู้จักอันตรายข้างถนนเลย

617
00:41:14,555 --> 00:41:18,517
แต่ต่อมาถึงได้รู้ว่า
คนพวกนี้เป็นมาเฟียรัสเซีย

618
00:41:19,435 --> 00:41:21,896
ผมไม่รู้ว่าพวกคุณรู้จักมาเฟียรัสเซียไหม

619
00:41:22,021 --> 00:41:25,065
แต่คนพวกนี้แหละที่ฆ่าเดนเซล
ในเรื่อง "ตำรวจระห่ำ คดไม่เป็น"

620
00:41:30,779 --> 00:41:32,990
พวกโปรดิวเซอร์รู้ว่าผมเจออะไรอยู่

621
00:41:33,073 --> 00:41:35,826
พวกนั้นพูดขึ้นว่า "เดฟ อย่าเข้าไป"

622
00:41:35,910 --> 00:41:37,161
ผมก็ตอบ "ช่างแม่งสิ"

623
00:41:37,244 --> 00:41:40,956
ผมเดินเข้าไปในครัวและพวกนั้นก็ปิดประตู

624
00:41:41,040 --> 00:41:43,751
ในนั้นมันโคตรมืดเลย และผมรู้เลย

625
00:41:43,834 --> 00:41:47,755
ผมไม่ได้โง่ ผมรู้เลยว่าผมซวยแล้ว

626
00:41:47,838 --> 00:41:49,215
แต่ต้องเข้าใจนะ

627
00:41:49,298 --> 00:41:52,593
ผมเชื่อในสิ่งที่ผมทำอยู่ และผมไม่สนใจอะไรทั้งนั้น

628
00:41:52,676 --> 00:41:55,054
สบถด่าไอ้เวรพวกนั้นไม่หยุด

629
00:41:55,095 --> 00:41:57,097
บอกว่าพวกมันทำลายชีวิตผม

630
00:41:57,181 --> 00:42:01,393
และตาแกนั่นคงไม่อยากเชื่อ
ว่าผมจะสบถด่าไม่หยุด

631
00:42:02,686 --> 00:42:05,314
ทันทีที่ผมพักหายใจ เขาก็ค่อยๆ หยุดผม

632
00:42:05,397 --> 00:42:07,233
บอกว่า "นี่ ไอ้หนู ฟังนะ

633
00:42:08,442 --> 00:42:10,110
เพื่อนนายโกหกแล้ว"

634
00:42:11,278 --> 00:42:12,863
เขาบอก "เราตกลงกันก็จริง

635
00:42:13,572 --> 00:42:16,283
แต่เพื่อนแกไม่จ่ายฉัน"

636
00:42:17,368 --> 00:42:21,121
พอเขาพูดแบบนั้น ผมก็รู้ตัวว่าโดนขังอยู่ในครัว

637
00:42:26,168 --> 00:42:29,964
รู้แล้วว่าเขาพูดความจริง ซึ่งทำให้ผมเป็นฝ่ายผิด

638
00:42:30,089 --> 00:42:34,260
และในตอนนั้น ในตอนนั้นเองที่ผมรู้ตัวว่าผมผิด

639
00:42:34,343 --> 00:42:37,096
ผมรู้สึกกลัวเป็นครั้งแรก

640
00:42:38,055 --> 00:42:42,893
คืองี้ มันตลกนะ
ถ้าคุณเชื่อว่าคุณเป็นฝ่ายถูก

641
00:42:43,811 --> 00:42:47,481
คุณอาจหลงไปกับความรู้สึกที่ว่าตัวเองถูกได้

642
00:42:47,565 --> 00:42:49,316
พวกเกย์ถึงได้ใจร้ายนักไง

643
00:43:02,621 --> 00:43:03,789
แต่ผมก็ไม่ยอม

644
00:43:03,872 --> 00:43:06,125
พวกคุณคงภูมิใจในตัวผมแน่

645
00:43:06,166 --> 00:43:07,960
ผมกลัว แต่ก็ไม่ยอมแพ้

646
00:43:08,043 --> 00:43:11,130
ผมบอก "งั้นผมต้องขอโทษด้วยครับ

647
00:43:11,880 --> 00:43:15,301
แต่ผมก็เชื่อว่าไม่ว่าเพลงนั้น
จะเล่นด้วยเหตุผลอะไร

648
00:43:15,342 --> 00:43:16,719
มันก็ทำลายชีวิตผมไปแล้ว"

649
00:43:17,761 --> 00:43:21,640
และตาแก่นั่นมองผมด้วยความสงสาร

650
00:43:22,474 --> 00:43:26,812
เขาเดินมาหาผม เอามือวางลงที่แก้มผมเบาๆ

651
00:43:26,854 --> 00:43:31,191
ซึ่งผมต้องบอกเลย มันทำให้อ่อนแอมากจริงๆ

652
00:43:32,276 --> 00:43:35,738
ผมยืนมองมือของหมอนั่นบนแก้มผม แบบว่า…

653
00:43:41,910 --> 00:43:46,123
และเขาพูดว่า "แกมันคนจริง"

654
00:43:46,915 --> 00:43:48,584
แล้วก็ตบหน้าผมเบาๆ

655
00:43:49,627 --> 00:43:50,794
เบามาก

656
00:43:52,129 --> 00:43:55,049
และตอนนั้นประตูก็เปิดออก

657
00:43:55,758 --> 00:43:58,218
แสงจากในซอยสาดส่องเข้ามาในครัว

658
00:43:58,302 --> 00:44:00,304
และผมก็รอดชีวิตออกมา

659
00:44:00,387 --> 00:44:03,515
ผมรอดชีวิตมาเพื่อสู้… ในวันอื่น

660
00:44:04,475 --> 00:44:06,018
และในช่วงเวลานั้น

661
00:44:06,060 --> 00:44:08,729
ผมได้บทเรียนหนึ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิต

662
00:44:08,812 --> 00:44:10,856
และต้องเอามาเล่าให้พวกคุณฟัง

663
00:44:10,898 --> 00:44:12,232
บทเรียนนั้นก็คือสิ่งนี้

664
00:44:13,067 --> 00:44:17,529
ในชีวิตคุณ ไม่ว่าจะช่วงเวลาไหน

665
00:44:17,613 --> 00:44:22,076
ความฝันที่แรงกล้าที่สุดในช่วงเวลานั้น
จะส่งผลที่สุดในช่วงเวลานั้น

666
00:44:22,201 --> 00:44:26,372
ผมเป็นคนช่างฝันที่ทรงพลังมาก

667
00:44:27,331 --> 00:44:29,208
ใช่ ผมไม่ได้โกหกนะ

668
00:44:33,837 --> 00:44:37,299
ผมฝันถึงคืนนี้ ค่ำคืนนี้

669
00:44:37,383 --> 00:44:39,551
ตอนที่เป็นเด็กชายวัย 14 ปี

670
00:44:39,593 --> 00:44:43,222
และผมได้มาอยู่ในความฝันนั้น
ตอนที่เป็นชายวัย 50 ปี

671
00:44:43,263 --> 00:44:46,558
ความฝันของผมแรงกล้ามาก

672
00:44:48,727 --> 00:44:51,063
วันนี้ผมเดินไปทั่ววอชิงตัน

673
00:44:51,146 --> 00:44:53,273
ผมเคยยากจนในเมืองนี้

674
00:44:53,357 --> 00:44:56,902
และตลอดทั้งวัน คนจะทักว่า
"ไง เดฟ ว่าไง เดฟ"

675
00:44:56,944 --> 00:45:01,073
เหมือนว่ารู้จักผมดี
และผมรู้สึกเหมือนรู้จักพวกเขา

676
00:45:01,156 --> 00:45:05,285
ผมบอกกับตัวเอง
"ให้ตาย เดฟ ช่างเป็นฝันที่ทรงพลังจริงๆ"

677
00:45:06,120 --> 00:45:07,830
แต่แล้ว บางครั้ง…

678
00:45:10,666 --> 00:45:14,420
บางครั้ง… ผมก็รู้สึกปกติ

679
00:45:15,879 --> 00:45:17,798
ผมแค่รู้สึกเป็นตัวเอง

680
00:45:17,881 --> 00:45:21,552
ผมอาจจะสูบกัญชา ไปไนต์คลับสักที่และรู้สึกอาย

681
00:45:22,886 --> 00:45:26,723
แต่ผมจะกวาดตามองในไนต์คลับ
เห็นบางคนที่ไม่มีใครรู้จัก

682
00:45:26,807 --> 00:45:29,726
แต่หมอนี่ทำงานตลอดทั้งสัปดาห์
และซื้อบริการวีไอพี

683
00:45:29,810 --> 00:45:34,106
และยัยนี่นำแชมเปญโมเอ็ต
กับไฟเย็นมาให้พวกเขา

684
00:45:35,065 --> 00:45:36,942
ผมนึกภาพในหัวว่าเขาเป็นชาวเปอร์เซีย

685
00:45:37,025 --> 00:45:39,862
เขาเต้นท่าเปอร์เซียประหลาดๆ

686
00:45:39,945 --> 00:45:42,656
และมีสาวหกคนอยู่ที่โต๊ะ
เพราะว่าเขามีเหล้าเพียบ

687
00:45:42,781 --> 00:45:46,160
พูดกันแค่ว่า "เอาเลย ซีน่า"

688
00:45:46,243 --> 00:45:49,204
แล้วผมก็มองไปและคิด "ให้ตายสิ

689
00:45:49,955 --> 00:45:51,790
ฉันอยู่ในความฝันของหมอนั่น"

690
00:45:52,708 --> 00:45:56,211
ผมได้ยินเขาบอกเพื่อนๆ
"ไง เมื่อคืนที่คลับเป็นไงบ้าง"

691
00:45:56,295 --> 00:45:58,630
"โคตรดีเลย ฉันมีบริการวีไอพี

692
00:45:58,714 --> 00:46:02,426
ฉันเห็นเดฟ ชาพเพลล์ที่อีกฝั่งของคลับ
มองมาที่ฉันแบบว่า 'หมอนั่นเป็นใคร'"

693
00:46:05,429 --> 00:46:08,265
และนั่นคือเคล็ดลับของชีวิต

694
00:46:08,974 --> 00:46:14,313
เราต้องฉลาดพอที่จะรู้ว่า
ตอนไหนที่ควรอยู่ในความฝันตัวเอง

695
00:46:14,354 --> 00:46:19,067
และต้องถ่อมตนพอที่จะยอมรับ
เวลาที่เราอยู่ในความฝันคนอื่น

696
00:46:21,361 --> 00:46:22,446
เพราะแบบนั้น

697
00:46:23,780 --> 00:46:28,327
ผมถึงไม่ตัดสินเรื่องระหว่างวิล สมิธกับคริส ร็อก

698
00:46:29,077 --> 00:46:31,371
เพราะพวกคุณมองพวกเขาเป็นคนดัง

699
00:46:31,455 --> 00:46:34,875
แต่ผมมองพวกเขาเป็นเพื่อนคนช่างฝัน

700
00:46:35,626 --> 00:46:40,339
ผมตัดสินพวกเขาไม่ได้
เพราะผมเห็นตัวเองในพวกเขาทั้งคู่

701
00:46:40,797 --> 00:46:42,549
ผมคือวิล สมิธ

702
00:46:42,674 --> 00:46:45,511
ผมคือชายที่ทนรับมันไม่ไหวอีกแล้ว

703
00:46:45,552 --> 00:46:48,055
และจะตบหน้าเรียกสติใส่คนต่อไป

704
00:46:48,138 --> 00:46:51,433
ที่พูดไม่ดีใส่ผมหรือคนที่ผมรัก

705
00:46:52,226 --> 00:46:53,519
และผมคือคริส ร็อก

706
00:46:54,144 --> 00:46:57,940
ผมคือชายที่ถูกตบต่อหน้าคนทั้งโลก

707
00:46:58,649 --> 00:47:02,569
และยังรักษาสติได้ ผมเลยไม่ทำอะไรให้มันแย่อีก

708
00:47:03,904 --> 00:47:09,201
นั่นแหละ… สิ่งที่ผู้ชายทำ

709
00:47:10,494 --> 00:47:12,579
ผู้ชายสร้างขอบเขต

710
00:47:12,704 --> 00:47:14,706
ผู้ชายบังคับใช้ขอบเขต

711
00:47:14,748 --> 00:47:17,292
และผู้ชายทดสอบขอบเขต

712
00:47:17,376 --> 00:47:20,546
และไม่มีผู้ชายคนไหนทดสอบขอบเขต

713
00:47:20,629 --> 00:47:21,755
ไปมากกว่าผู้ชายข้ามเพศแล้ว

714
00:47:35,310 --> 00:47:39,106
เวลาที่ผมเห็นเพื่อนคนช่างฝัน
ผมให้ความนับถือพวกเขาหมดใจ

715
00:47:39,231 --> 00:47:41,733
ถึงจะไม่เข้าใจความฝันของพวกเขาก็ตาม

716
00:47:41,817 --> 00:47:44,111
เมื่อได้เห็น ผมจะรู้ว่าใครเป็นคนช่างฝัน

717
00:47:44,194 --> 00:47:47,447
และผมเคยพบคนช่างฝันที่ทรงพลังมาหลายคน

718
00:47:47,531 --> 00:47:48,949
แต่ไม่มีคนไหนที่ทรงพลัง

719
00:47:50,742 --> 00:47:53,579
ไปกว่าชายที่เรียกตัวเองว่า…

720
00:47:55,414 --> 00:47:56,748
ลิลนาสเอ็กซ์

721
00:48:00,961 --> 00:48:04,631
ผมเจอเขาที่ปาร์ตี้ ไม่รู้เลยว่าเขาเป็นใคร

722
00:48:04,756 --> 00:48:08,302
แต่ในนาทีที่เขาเดินเข้ามาในงาน
ผมรู้เลยว่าผมอยู่ในความฝันของเขา

723
00:48:10,929 --> 00:48:13,098
ทุกคนในงานนั้นเป็นคนช่างฝัน

724
00:48:13,181 --> 00:48:14,182
ทุกคนมีชื่อเสียง

725
00:48:14,266 --> 00:48:15,767
แต่พอเขาเดินเข้ามา

726
00:48:15,851 --> 00:48:18,186
เขาแต่งตัวเหมือนซีทรีพีโอ เขาเปล่งประกาย

727
00:48:23,066 --> 00:48:26,153
แล้วทุกคนก็
"พระเจ้า เขามาแล้ว นั่นลิลนาสเอ็กซ์"

728
00:48:26,236 --> 00:48:28,113
ผมไม่รู้จักเขา แต่เพราะอะไรไม่รู้

729
00:48:28,196 --> 00:48:30,907
จากคนช่างฝันทุกคนในนั้น เขาเดินตรงมาหาผม

730
00:48:34,578 --> 00:48:37,456
และพูดว่า "ผมพยายามให้คุณมาอยู่ในวิดีโอผม"

731
00:48:37,539 --> 00:48:40,751
ผมไม่รู้ว่าเขาพูดเรื่องบ้าอะไร
ผมถาม "อะไรนะ"

732
00:48:41,877 --> 00:48:43,295
"วิดีโออะไร"

733
00:48:43,337 --> 00:48:45,130
แล้วเขาก็มองผมแบบ…

734
00:48:46,465 --> 00:48:48,759
"คุณก็รู้ว่าวิดีโออะไร" และเดินจากไป

735
00:48:51,678 --> 00:48:54,890
ผมมองดูเขาเดินจากไป ผมพูด "ให้ตาย"

736
00:48:55,724 --> 00:48:58,226
"หมอนี่มีความฝันที่ทรงพลังจริงๆ"

737
00:49:03,357 --> 00:49:04,983
รู้ไหมว่ามันทำให้ผมนึกถึงอะไร

738
00:49:05,025 --> 00:49:07,027
มันทำให้ผมนึกถึงสมัยเรียนประถม

739
00:49:07,110 --> 00:49:10,155
คุณครูจะถามทุกคนว่าโตขึ้นอยากเป็นอะไร

740
00:49:10,238 --> 00:49:13,867
"ทิมมี่ โตขึ้นเธออยากเป็นอะไร"

741
00:49:14,660 --> 00:49:16,036
ทิมมี่ก็ทำเหมือนว่าเขารู้

742
00:49:16,119 --> 00:49:18,872
เขายืนขึ้นและพูดว่า
"ผมอยากเป็นพนักงานดับเพลิงครับ"

743
00:49:18,955 --> 00:49:22,918
แล้วคุณครูก็จะพูด
"ทิมมี่ เป็นความฝันที่ดีมากเลย"

744
00:49:23,001 --> 00:49:24,836
แต่ทิมมี่ไม่ได้คิดแบบนั้นจริงๆ

745
00:49:24,878 --> 00:49:26,713
ทิมมี่บอกว่าอยากเป็นพนักงานดับเพลิง

746
00:49:26,797 --> 00:49:29,341
เพราะลึกๆ แล้ว ทิมมี่คลั่งไฟ

747
00:49:32,844 --> 00:49:36,682
และในตอนที่อายุ 14
หมอนี่ก็เป็นไอ้โรคจิตชอบวางเพลิง

748
00:49:36,723 --> 00:49:39,643
เล่นกับน้ำมันก๊าดและไม้ขีดอย่างชำนาญ

749
00:49:39,726 --> 00:49:43,397
แล้ววันหนึ่งเขาก็เข้าเมือง
ไปกับเพื่อนๆ เอาไฟไปเล่น

750
00:49:43,522 --> 00:49:44,898
เผาโกดังหนึ่งวอด

751
00:49:44,981 --> 00:49:47,150
เขาไม่รู้หรอก แต่มีคนงานอพยพ 13 คน

752
00:49:47,234 --> 00:49:48,902
จากเอลซัลวาดอร์อยู่ในนั้น

753
00:49:48,985 --> 00:49:51,321
พวกเขาติดอยู่ในนั้นและถูกไฟคลอกตาย

754
00:49:51,405 --> 00:49:52,489
นั่นไม่น่าเศร้าเหรอ

755
00:49:53,907 --> 00:49:55,200
มันเป็นอุบัติเหตุแหละ

756
00:49:56,576 --> 00:49:59,788
เขาอายุแค่ 14 แต่เขาเป็นคนดำไง

757
00:49:59,871 --> 00:50:02,082
พวกนั้นเลยสอบสวนเขาเหมือนผู้ใหญ่

758
00:50:02,207 --> 00:50:04,793
ทิมมี่เลยต้องติดคุกตลอดชีวิต

759
00:50:04,876 --> 00:50:05,961
ความฝันถูกเลื่อนไปก่อน

760
00:50:14,678 --> 00:50:16,096
"แล้วเธอล่ะ บิลลี่

761
00:50:16,179 --> 00:50:19,099
บิลลี่ โตขึ้นเธออยากเป็นอะไร"

762
00:50:19,224 --> 00:50:20,934
บิลลี่ยืนขึ้นและพูดว่า

763
00:50:21,059 --> 00:50:25,105
"ผมอยากเป็นประธานาธิบดีสหรัฐ"

764
00:50:25,230 --> 00:50:27,566
แล้วคุณครูก็จะพูด "โอ้โฮ บิลลี่

765
00:50:27,607 --> 00:50:31,236
บิลลี่ เป็นความฝันที่ยอดเยี่ยมจริงๆ"

766
00:50:32,446 --> 00:50:33,989
และบิลลี่คิดแบบนั้นจริงๆ

767
00:50:34,614 --> 00:50:36,408
บิลลี่ทำทุกอย่างถูกต้อง

768
00:50:36,491 --> 00:50:39,911
ไอ้เด็กเวรนั่นสอบได้เกรดดีๆ
เข้าร่วมสภานักเรียน

769
00:50:39,953 --> 00:50:41,788
เขายังทำกิจกรรมนอกหลักสูตร

770
00:50:41,872 --> 00:50:44,291
อย่างการแสดงประสานเสียง
เพื่อให้เรซูเม่ของเขาดูดี

771
00:50:44,416 --> 00:50:46,293
เขาอยู่ในเส้นทางการเป็นประธานาธิบดี

772
00:50:46,376 --> 00:50:48,587
แต่ตอนขึ้นม.สี่ เขาก็ดีแตก

773
00:50:48,670 --> 00:50:51,047
ตอนเขาอายุ 16 เขาพลาดทำแฟนท้อง

774
00:50:51,923 --> 00:50:54,551
และต้องลาออกจากโรงเรียน
เพื่อให้มีเงินพออยู่รอด

775
00:50:55,594 --> 00:50:58,764
แต่เขายังโชคดี ร้านวอลมาร์ตจ้างเขา

776
00:51:00,807 --> 00:51:02,350
ในตอนที่เขาอายุ 20 ปี

777
00:51:02,434 --> 00:51:05,020
หมอนี่ก็ได้ขึ้นเป็นรองผู้จัดการที่วอลมาร์ต

778
00:51:05,103 --> 00:51:06,980
เขาอายุน้อยที่สุดในเขตนั้นเลย

779
00:51:07,063 --> 00:51:10,192
เขาพูด "ให้ตาย ถ้าทำแบบนี้ได้อีกสี่ปี

780
00:51:10,275 --> 00:51:11,985
ฉันก็เป็นผู้จัดการได้เลย

781
00:51:12,110 --> 00:51:14,780
ถ้าทำแบบนี้ได้อีกหกปีหลังจากนั้น

782
00:51:14,821 --> 00:51:16,698
ฉันก็เป็นผู้จัดการภาคได้

783
00:51:16,782 --> 00:51:20,118
และมีวอลมาร์ตสามสาขาอยู่ใต้การควบคุม"

784
00:51:21,453 --> 00:51:24,790
เขาเป็นคนที่คิดแบบมองภาพใหญ่
เขาเห็นว่าเส้นทางนี้ไปได้ถึงไหน

785
00:51:25,499 --> 00:51:26,708
เขาเลยฆ่าตัวตายซะ

786
00:51:40,889 --> 00:51:42,307
"และเธอล่ะ

787
00:51:42,849 --> 00:51:44,976
โตขึ้นเธออยากเป็นอะไร"

788
00:51:45,894 --> 00:51:47,437
"ผมไม่อยากพูดเลย

789
00:51:48,271 --> 00:51:50,899
เพราะผมไม่อยากให้เด็กคนอื่นหัวเราะเยาะ"

790
00:51:51,817 --> 00:51:53,652
"หัวเราะเยาะก็ช่างเขาสิ

791
00:51:53,693 --> 00:51:55,320
ความฝันเป็นของเธอ

792
00:51:56,530 --> 00:51:58,824
จงไล่ตามความฝันเพื่อให้มันกลายเป็นจริง

793
00:51:58,865 --> 00:52:01,034
พูดออกมาให้ดังและภาคภูมิใจ

794
00:52:01,159 --> 00:52:03,537
โตขึ้นเธออยากเป็นอะไร

795
00:52:03,620 --> 00:52:04,996
ลิลนาสเอ็กซ์"

796
00:52:07,999 --> 00:52:10,460
หมอนั่นยืนต่อหน้าเด็กทั้งห้อง

797
00:52:11,837 --> 00:52:14,339
"ผมอยากเป็นคนดำที่เกย์ที่สุดที่เคยมีมา

798
00:52:15,882 --> 00:52:17,217
ผมอยากทำเอ็มวี

799
00:52:17,342 --> 00:52:20,387
ไหลมาตามเสาเต้นเปลื้องผ้าลงไปยังขุมนรก

800
00:52:20,512 --> 00:52:23,682
และอมดุ้นมัจจุราชตอนสิบโมงทางช่องบีอีที

801
00:52:23,723 --> 00:52:26,017
ในขณะที่เด็กทุกคนตื่นมาดูผมได้"

802
00:52:29,855 --> 00:52:32,524
น่าตกใจที่นั่นเป็นความฝันเดียวที่เป็นจริง

803
00:52:43,451 --> 00:52:45,203
ผมถึงได้มาที่นี่ไง

804
00:52:45,829 --> 00:52:47,163
คืนนี้

805
00:52:47,247 --> 00:52:50,709
ในเมืองที่ผมสร้างความฝันนี้ขึ้นมา

806
00:52:50,792 --> 00:52:54,254
เพราะผมอยากบอกพวกคุณว่า
ความฝันเป็นจริงแล้ว

807
00:52:54,379 --> 00:52:59,050
และผมอยากขอบคุณทุกคน
ที่ทำให้ผมเป็นผมอย่างในทุกวันนี้

808
00:53:04,139 --> 00:53:07,392
ครับ ผมกำลังอยู่ในความฝันที่ทรงพลังมาก

809
00:53:07,475 --> 00:53:11,730
ทุกครั้งที่มาเยือนเมืองนี้และยืนต่อหน้าพวกคุณ

810
00:53:11,813 --> 00:53:16,151
ผมก็ได้รู้ว่า "ให้ตายสิ
นี่มันไม่ใช่ความฝันของฉันเลย

811
00:53:16,234 --> 00:53:20,488
ของพวกคุณต่างหาก
และผมรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้อยู่ในนั้น"

812
00:53:20,572 --> 00:53:23,408
ขอบคุณมากครับ วอชิงตัน ดี.ซี.

813
00:53:23,450 --> 00:53:25,285
ไว้พบกันใหม่

814
00:56:23,922 --> 00:56:29,177
(และดังเช่นทุกครั้ง - เอเลน)

815
00:56:32,639 --> 00:56:34,641
คำบรรยายโดย นัฐ วงศ์ศักดิ์ภักดี

816
00:56:34,724 --> 00:56:40,480
ได้รับการคุ้มครองด้วยสีแดง สีดำ และสีเขียว

817
00:56:40,563 --> 00:56:43,733
ตรงทางแยกด้วยกุญแจ