Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Laras? Pora wstawać!
Już nie śpię, mamo!
„Ich twarze zbliżają się do siebie…”
„Prawie dotykają się ustami…”
Laras, weź prysznic!
- Idź pod prysznic! - Zaraz, mamo!
NASZA HISTORIA
#27 DAISY DAVIDA #26 Z DŻAKARTY DO LIVERPOOLU
WYLOGUJ SIĘ
WYLOGOWANO
Za Twoje błogosławieństwa
Dziękujemy Ci, Jezu
Chwalimy tylko Ciebie
Mamo, dodasz kiełbasek?
Siedziałaś do późna?
Znowu dostałaś wyprysków.
Myjesz twarz przed snem?
Oczywiście.
Zapytaj siostrę, czym myje twarz.
Była w ciąży,
ale cera jej się poprawiła i znowu jest ładna.
Nikt jej nie kazał zaciążyć.
Ona zarywa noce, bo ma dużo dzieci.
A ja chcę się dostać na studia.
Nigdy nie słuchasz.
Możesz się dużo uczyć, ale nie przesadzaj.
Baw się. Jesteś jeszcze młoda.
Spotkaj się z Dillą.
Coś tak zaniemówiła?
ZWYCIĘSTWO W KONKURSIE OPOWIADAŃ DŻAKARTA 2022
Jedziesz do szkoły?
Tak.
Zaczekaj.
Szerokiej drogi.
Tak! Dalej!
Weź piłkę!
Dalej, brachu!
Dawaj, David!
Tak!
Świetnie! Dobre zagranie!
Superancko!
- Dobra robota! - Chodźcie!
- Wracajcie na pozycję! - Okej, na pozycję!
- Dzień dobry, pani Indah. - Witaj.
- Poniosę to dla pani. - Dziękuję.
- Co z Pucharem Cahaya? - Opracowuję projekt.
Ale muszę zdobyć fundusze od uczniów.
- Postaraj się. - Oczywiście.
Sherin, Sindy, Sasa!
Zajęcia się nie zaczęły, a wy już tańczycie?
Wyłącz telefon!
Zostaw to u mnie.
Oczywiście.
„Oczywiście”.
- Stypendyści to dupowłazy. - Musi taka być.
Jak inaczej byłoby ją stać na chodzenie do tej szkoły?
Dawajcie.
Przepraszam.
Był tu pan Rizky?
Jeszcze nie.
Miałem z nim pogadać o egzaminie poprawkowym.
- A co ja, jego niańka? - Nie jesteś jego asystentką?
Co?
- Jak to? - Coś się stało?
Nie wiem.
Co robisz?
Wycieram się.
Przemokła ci koszula.
Idiotka.
LUSTRO MÓWI PRAWDĘ
Widziałaś jej ostatni post?
Znowu się roznegliżowała.
Jebana atencjuszka.
Nie rozumiem pani Indah. Czemu nie wyrzuciła tej suki?
Plotki mówią prawdę?
Zrobiła to z Aryą na sali gimnastycznej?
Pewnie puknęła się ze wszystkimi.
Co robili na sali gimnastycznej?
Gimnastykowali się, oczywiście. Co innego?
Rozumiem.
Słyszałyście?
No proszę, Trzy Małe Świnki.
- Suka. - Wracaj tu!
Naprawdę je przypominamy?
Podasz mi papier?
Wsuń pod drzwiami.
Dzięki, David.
Znasz mnie?
- Co? - Co?
Cholera!
Cześć, Dilla.
Co robiłeś z Dillą?
Zmoczyłeś sobie koszulę?
Nieważne.
Taki porządny chłopak zadaje się z kimś takim jak Dilla?
Arya miał ją pierwszy.
Spokojnie, stary. Nie jestem zaborczy.
Jest twoja.
Stwórzcie teraz wykres.
To z wczoraj.
Z toalety. Pokażę ci.
GILANG WYSŁAŁ ZDJĘCIE
DILLA: USUŃ TO!
GILANG: W SIECI NIC NIE GINIE
DILLA: USUŃ TO!
Ras! Laras!
Biedna Dilla.
NASZA HISTORIA
NAZWA UŻYTKOWNIKA
BRAK OPUBLIKOWANYCH
NOWA OPOWIEŚĆ
Dawno, dawno temu, w odległym pałacu,
piękna królowa rządziła krainą.
Królową otaczali niewolnicy gotowi zaspokoić jej potrzeby.
Lustereczko, powiedz przecie,
kto jest najpiękniejszy w świecie?
Ty jesteś najpiękniejsza, Wasza Wysokość.
Najbardziej wyjątkowy z nich był David,
ulubiony niewolnik, zawsze gotów jej służyć.
Jego ciało należało do niej.
Wiele niewolnic miało czelność flirtować z jej oblubieńcem.
Tak mi przykro.
Królowa wpadła w furię…
i przeklęła służącą.
Gdy zobaczyła mokre ciało Davida,
nagle ogarnęła ją żądza.
David musiał ponieść karę.
NASZA HISTORIA
WYLOGOWANIE NIEUDANE SPRÓBUJ PONOWNIE PÓŹNIEJ
Twoje światło oświetla
I rozpłomienia nasze serca
Naucz nas przyjmować
Twoją miłość, Panie
Módlmy się.
Panie, jesteśmy grzeszni i niegodni Twej miłości.
Błagamy o Twoje miłosierdzie.
Prosimy, przebacz nam nasze grzechy.
Pytałaś siostrę o mycie twarzy?
Jak tam, mamo?
Twoja siostra zarywa noce i ją wysypało.
Porozmawiamy później.
- Witajcie. - Witajcie.
- Jak się macie? - Dobrze.
David będzie trenował do drużyny narodowej?
Rekruter ma go na oku.
Dlatego ciężko trenujemy do Pucharu Cahaya.
Cudownie. Zostanie sportowcem jak ty.
- Którego chcesz? - Co jest w tym?
Makaron, marchew, ziemniak. Nigdy nie jadłeś?
Rozmyśliłem się.
Wezmę ten. Co w nim jest?
To samo. Tego też nie znasz?
Skąd ta opryskliwość?
Nieważne.
Decyduj się. Dobra, wybiorę za ciebie.
Dzieci Boże muszą być cierpliwe. Nie słuchałaś kazania?
Boga w to nie mieszaj!
O rety!
Nie randkujecie, a już kłócicie się jak małżeństwo.
Zapomnij!
Ile?
- Jest za darmo. - Zapłacę.
Nie, naprawdę.
Dzięki.
Dziękuję, ciociu.
- Pani Hano. Laras. - Tak, panie Dedi.
Z Bogiem.
Wzajemnie. Spotykamy się w kościele, musimy sobie pomagać.
Są tacy przystojni.
Laras!
Co ty tutaj robisz?
Chciałem przeprosić za zdjęcie Gilanga.
Zwykle nie dostaję kwiatów w doniczce.
Pomyślałem, że dzięki temu będzie żyła dłużej.
Więc ją pielęgnuj.
TURNIEJ PIŁKI NOŻNEJ PUCHAR CAHAYA
Rzeczywiście.
- Dzień dobry, wiceprzewodnicząco. - Sekunda!
„Tygrys przemienił się w Davida…”
Pójdę za to do piekła?
Nie mogę przestać czytać.
- Skąd to masz? - Z Desas Desus. To nowy wiral.
Jest o tym na Twitterze.
David chciał ją przelecieć? Na wycieczce?
- Serio? - Boże!
Liże ją?
- Czytałaś Drogi Davidzie? - Czytam.
Czytałaś fragment, w którym David jest piratem?
Boże, jeszcze nie. Utknęłam na farmie kóz.
Boże!
Gdzie?
Odzyskał pamięć, gdy go obmacała.
Czytałaś Wybacz mi, ojcze?
David jest pastorem!
- Poważnie? - Tak!
- Fajnie, nie? - Wariactwo!
AUTORKĄ JEST UCZENNICA Z CAHAYA?
BOŻE, ŚWIAT SIĘ KOŃCZY…
NAZWA UŻYTKOWNIKA
ZWIERZAK KRÓLOWEJ – OPUBLIKOWANE
CHCESZ ZAMKNĄĆ SWOJE KONTO?
TAK
WYCZYŚĆ HISTORIĘ
USUŃ WSZYSTKO
Do końca!
- Tak, proszę pani. - No dalej.
Nie tutaj. Tam. Ale z ciebie fajtłapa.
Przynieście resztę. Laras, pomóż mi.
Weź łopatę i kable.
- Połóżcie je tutaj. - Tak jest.
- Laras! - Zostało coś?
Jeszcze to!
Laras?
Nie zjadłaś kolacji.
Nic ci nie jest?
Nie jestem głodna.
Zrobię ci owsiankę.
Nie trzeba, mamo.
Wiadomość o tych lubieżnych opowiadaniach dotarła do prezesa Fundacji.
Szkoła przeprowadziła śledztwo.
Ostatnie opowiadanie przesłano
ze szkolnego komputera w zeszły piątek.
Tego dnia tylko jedna klasa miała informatykę.
Autor opowiadań siedzi w tej sali.
Lepiej, żeby stanął na środku
i się do tego przyznał.
Żeby szkoła mogła ograniczyć straty.
To nie pierwszy raz, gdy w naszej szkole krąży pornografia.
Ktoś się zgłosi?
Nikt?
Dobrze. Jeśli sprawca się nie przyzna,
zostanie wydalony.
Wszyscy uczniowie przekażą dane swoich kont w mediach społecznościowych.
- Co? - Ale dlaczego?
- Mają być publiczne. - Tak nie można.
Prywatne są niedozwolone.
- Przyznaj się, Dilla. - Dlaczego ja?
Od razu widać, że nie jesteś aniołkiem.
Napastliwa zdzira!
Na pewno ty upubliczniłaś te opowiadania.
Sprint!
Do biegu! Szybko!
POWODZENIA UCZESTNICY
Laras! Chodź tu.
Siadaj i zobacz.
KOCHAM CIĘ, DAVID
Co to jest?
Ale ciacho! Nic dziwnego, że przybyło mu 8000 obserwujących.
Obrzydliwe.
To moje dzieło.
- Ty to zrobiłaś? - Fajnie?
Ale szaleństwo z tym Drogi Davidzie!
Czemu dopiero teraz go zauważyłyśmy?
Przez cały czas pragnęłyśmy Aryi.
Dalej!
- Teraz będzie David! - Co? Boże.
Jedziesz, David!
Dalej, David! Dasz radę!
Zdejmij koszulkę!
Rany, dłużej tego nie zniosę.
Co mam robić?
David!
Dalej, David! Dasz radę!
Nie!
David!
Co to było?
Skup się!
Jeśli będziesz tak grał, zapomnij o półfinałach.
Rób okrążenia! Oczyść głowę!
Tak, trenerze.
Następny!
Spokojnie!
Dawaj!
„Powoli głaszcze bakłażana Davida, a on rośnie…”
Serio? Jest taki duży?
Naprawdę? Pokaż. Większy niż mój?
- Do cholery. - No pokaż.
Największy w liceum Cahaya.
Widziałem twojego.
Naprawdę masz tak dużego?
Hej!
Cholera!
- Ale zabawne, dupki! - Coś taki wrażliwy?
Jest przewrażliwiony!
Na pewno David ma dużego.
Będzie bolało.
Czym David zmoczył spodnie? Obsikał się?
Też chcę być niewolnikiem seksualnym.
Musisz mu to przeczytać.
Przeczytaj mu.
„Służąca niechcący oblała Davida mlekiem…”
„David…”
„Królowa patrzyła na jego przemoczoną…
klatkę piersiową!”
A to?
Gdzie to jest?
Zanim rozpoczniemy sesję,
czy ktoś chciałby wyznać grzechy przed swoimi braćmi i siostrami?
Tak, Abigail?
Często okłamuję chłopaka.
Dziękuję, Abigail.
Pamiętajcie 1. List św. Piotra 3,10-11.
„Szczerość prowadzi do spokojnego życia”.
Laras.
Kto jest ich autorem?
Nie ja.
Nie ty?
Wiem, że kłamiesz.
Proszę.
„»Obyś wystartował w mistrzostwach«,
powiedziałam Davidowi przed meczem”.
„Kiedy go nie ma, wyobrażam sobie, że go związuję i rozbieram”.
To było po wybraniu przewodniczącego samorządu?
Czytać dalej?
To było w sali komputerowej.
„Służąca niechcący oblała Davida mlekiem”.
„Wściekłam się, ale poczułam żądzę…”
Przestań!
Ja to napisałam.
Ale dlaczego?
Mogłaś mi powiedzieć, że ci się podobam.
Nie podobasz mi się.
Pisałaś o mnie…
Wybrałam przypadkowe imię z listy uczniów.
Nie bujasz się we mnie, ale użyłaś mojego imienia…
Czego ode mnie chcesz?
Chcesz mnie zawstydzić?
Wystarczy, że się wstydzę przed całą szkołą.
Tylko ty cierpisz? A co ze mną?
Nie prosiłem o uwagę całej szkoły,
ani o plotki w sieci…
Nie ja to ujawniłam. Nie wiem, kto to zrobił!
Nie chciałam rozgłosu!
Przepraszam.
Nie przewidziałam, że to na ciebie wpłynie.
Wszystko skasowałam.
Przestałam pisać.
Obiecujesz…
że nikomu o tym nie powiesz?
Jeśli ludzie się dowiedzą, to koniec.
Przez ciebie wszyscy patrzą na mnie inaczej.
Mają duże oczekiwania.
A ja jestem nikim.
Nie wyrwę nawet Dilli.
Podoba ci się?
Nie tylko…
Chyba ją kocham.
Jak to możliwe? Prawie z nią nie rozmawiasz.
To się czuje.
David.
Musisz mnie ukarać.
Mogę odrabiać za ciebie lekcje albo być twoim szoferem. Zrobię wszystko.
Ale błagam,
nie mów nikomu, że jestem ich autorką.
A co jeśli…
pomogłabyś mi
zbliżyć się do Dilli?
Ja?
Tylko ty się z nią przyjaźnisz.
To już nieaktualne.
Daję ci palec, a ty chcesz całą rękę.
Powiedziałaś „wszystko”.
W zeszłym miesiącu Fundacja była o włos od wyrzucenia cię
z powodu twoich pornograficznych postów.
Wstawiłam się za tobą.
Proszę cię, Dilla. Daj sobie pomóc.
Nie macie dowodów, że ja to napisałam.
Dilla.
Pomyśl o swojej przyszłości. Lepiej, żebyś się przyznała!
Davidzie.
Wiesz, kto pisał to o tobie?
Nie wiem.
Pan Rizky uważa, że autor jest z twojej klasy.
Wymazano wszelkie ślady.
Masz klucz do sali komputerowej, prawda?
A więc mogłaś dostać się tam w każdej chwili i zatrzeć ślady.
Od rana do popołudnia drzwi były otwarte.
Czasem uczniowie korzystają z sali w czasie przerwy.
Każdy mógł wejść.
Z pewnością znasz autora tych opowiadań.
Czy David powiedział pani,
kto je napisał?
Nie.
On też nie ma pojęcia.
Chodźmy na stołówkę. Ja ci kupię.
Wiesz co…
Cześć.
Kurczak od mojej mamy dla twojego taty.
Podziękuj mamie.
Dzięki, że mnie nie wsypałeś.
Nie ciekawi cię, kto je ujawnił?
Nie. Jeśli będę o to pytać, ludzie zaczną mnie podejrzewać.
Co robisz?
Zasadzam różę. Miała być dla Dilli.
Nie lubi kwiatów.
Woli muzykę, filmy…
Zawsze przy niej wychodzę na durnia.
Źle wybrałem. Wszystko robię źle.
Więc lepiej rób notatki.
Chcesz się zbliżyć się do Dilli.
Jedno spotkanie. Tylko ty i Dilla.
Potem jesteśmy kwita.
Jeśli nic z tego nie wyjdzie, to twój problem.
Umowa stoi.
- Cześć, Laras. - Cześć, wujku.
Chodź, David. Zaczyna się mecz.
- Daj mi chwilę. - Dobra.
- Do zobaczenia. - Pa.
Muszę lecieć.
Cześć.
Tak?
Civica?
Skąd to masz?
Kupiłam za noworoczne pieniądze.
Dla ciebie.
Mogę wejść?
Po co?
- Pogadajmy w środku. - Jestem zajęta.
- Przeszłam kawał drogi. - Nikt ci nie kazał.
Znasz mnie, dramatyzuję.
Wybacz, jeśli poczułaś się zraniona i odepchnięta.
Nie wiesz, gdzie popełniłaś błąd?
Żegnaj.
Hej! Dildo!
- Pożałujesz! - Chodź!
- Dawaj! - Nie!
Nie!
La!
Nic ci nie jest?
Boli.
Oszukałam cię!
Idź do diabła!
- Oddawaj kamerę! - Nie!
- Daj mi ją!
Daj, bo cię połaskoczę!
O co tu chodzi? Chat rodziców pęka w szwach.
Krążą jakieś erotyczne opowiadania o Davidzie?
Co?
Piszą o tym wszyscy z kościoła.
Czytałaś to?
Niby czemu?
Biedny David.
Piszą, że przez to nie idą mu treningi.
Biedny pan Dedi.
Wiesz, że łatwo się stresuje.
Rodzice piszą petycję,
żeby znaleziono autora i wydalono go ze szkoły.
Ciekawe, o czym są te opowieści.
Wysłali mi link. Patrz…
Tylko zerknij…
Nie czytaj tego.
Tylko początek…
Nie! To grzech!
Usunęłam to!
Hej!
W świetle zaistniałej sytuacji
podjęto decyzję o zorganizowaniu seminarium z edukacji seksualnej…
Seks!
Hej.
…w którym muszą wziąć udział wszyscy uczniowie Cahaya
po ostatniej lekcji.
Każdy uczeń zostanie wezwany do biura pani Indah.
Seks!
Jako pierwszy…
Seks!
Cicho!
…pójdzie Gilang.
Seks!
Gilang!
Proszę iść do pokoju pani Indah!
Dziękuję.
Chłopcy, za panem Antonem. Dziewczyny, za mną.
Spokojnie, to nie potrwa długo.
Z pewnością nie dowiecie się niczego nowego.
Zwłaszcza Arya.
Dil!
- Gdzie idziesz? - Wal się!
Mam w dupie to gówniane seminarium!
Posłuchaj…
Lepiej wróć, zanim cię zobaczą.
- Dilla, proszę. - O co ci chodzi?
- Stęskniłaś się… - Stęskniłam.
Tęsknię za głupstwami, które mogłam robić tylko z tobą.
Jeśli naprawdę za mną tęsknisz, wyjdźmy stąd razem.
Tak myślałam.
Dobra.
Dobra, chodź!
Chodźmy!
Mam już 17 lat, a nigdy nie byłam na wagarach.
Zawsze jest ten pierwszy raz!
LICEUM CAHAYA
Uwaga!
Co wy robicie?
O Boże!
Pada.
Poproszę dwa.
Dziękuję.
Proszę.
Dzięki, Lala!
Nie ma za co, Dildo!
Nie nazywam się…
Nieważne.
Częstuj się.
Gorące!
Proszę.
Mamo!
- Tak? - Weźmie prysznic.
- Cześć, ciociu! - Dilla! Gdzie ty się podziewałaś?
Myślałam, że o mnie zapomniałaś.
Nie ma mowy!
Jesteście przemoczone.
- Pod prysznic! - Dobrze.
Twoja kolej!
A masz!
La.
Wiesz, dlaczego ludzie nazywają mnie zdzirą?
Arya chciał być moim chłopakiem.
Odmówiłam.
Nazajutrz powiedział wszystkim, że uprawialiśmy seks.
Chciałam ci powiedzieć.
Ale po raz pierwszy w życiu
wyzwano mnie od ździr
i wszyscy się ze mnie śmiali.
Czemu mnie nie broniłaś?
Tak czułam, że przez to popsuł się nam kontakt.
Odwróciłaś się ode mnie.
Byłaś zajęta pracą w samorządzie.
Nie chciałaś siedzieć ze mną w klasie.
Wstydziłaś się, że jestem dziwką.
Dil!
Nie jesteś dziwką!
Przepraszam.
Gotowa na panią Indah?
Chodźmy.
- Dildo! - Co?
Pani Indah ukarała nas obie!
Pomożesz? Szybciej skończymy.
I mamy wrócić na zajęcia? Po co?
Lepiej tu siedzieć i patrzeć na twoją niedolę.
Suka z ciebie!
Bawiłaś się telefonem na sprawdzianie z matmy.
Wiesz, że jestem z niej beznadziejna.
Oczywiście, że wiem. Dać ci korki?
Zaproszę Davida.
Błagał mnie o to.
Boi się, że odpadnie , bo ma złe oceny.
Szkoda mi go. Oddam mu przysługę.
Ma dziwne pomysły.
Ludzie myślą, że o nim pisałam.
On wie, że to nieprawda.
Powiedz to pani Indah.
Znowu te Trzy Małe Świnki!
Zaproszę Davida i umówimy się na randkę.
Dobra.
Skoro o nim mowa,
zaglądałaś do mediów społecznościowych?
Spójrz! Wszyscy na niego lecą.
Jest dużo nowych opowiadań.
Pani Indah będzie na mnie zła.
Ale wciągnęła mnie ta historia!
Mnie nie, za dużo sportu.
Podobało mi się, gdy David został przywiązany do słupka i rozebrany.
Wiecie co? Płakałam jak bóbr,
gdy David wyjeżdżał, żeby grać dla Liverpoolu.
- Ja też. Mam opuchnięte oczy. - Tak!
To takie smutne…
Macie jakąś obsesję?
To takie uzależniające!
Też chcę coś napisać.
- Nie szkoda wam Davida? - Co?
Przez to opowiadanie wycofali się jego sponsorzy.
Hej!
Nadal tu jesteś?
Zbliżają się półfinały.
Pouczmy się jutro razem. Ty, ja i Dilla.
Jutro? Mówisz poważnie?
Nie jestem na to gotowy.
Zrobimy tak.
Wyobraź sobie, że jestem Dillą.
Dobra.
To trudne.
Chwila.
Dobrze.
Co ci się we mnie podoba?
Nie wiem.
Nie możesz tak odpowiedzieć. Psujesz nastrój!
Spróbujmy jeszcze raz.
Podoba mi się twoja osobowość.
Mów konkretniej.
Podoba mi się, że jesteś wyzwolona.
I odważna.
Masz odwagę, by jechać wszędzie i robić wszystko.
Szczerze mówiąc…
przypominasz mi moją zmarłą matkę.
Totalny kompleks Edypa!
Co?
- Coś taki wystrojony? - Ja?
Cześć!
Cześć, Dil!
Dam radę.
Wchodźcie.
Punkt środkowy i promień okręgu
x²-y²-4x+6y+4 = 0 wynoszą...
Chwileczkę.
C!
Odpowiedź to D.
Musisz znaleźć pochodną liczby.
(x-2)²+(y+3)² równa się 9.
Odpowiedź to 2-3.
Rozumiesz?
Rozumiem.
Dobrze.
Dokąd idziesz?
Do kibla. Chcesz iść ze mną?
Masz plany na weekend?
David.
Wiesz, że nie jestem autorką.
- Wiem. - Skąd wiesz?
Zrobię herbatę.
La, chcesz herbaty?
Tak, poproszę!
- Zajmę się tym. - Jasne.
Jakie masz plany na jutro?
Chodźmy gdzieś!
Dawno nigdzie nie wychodziłyśmy.
Jutro nie mogę.
No dobrze, mogę.
Ale na krótko.
Tak! Pojedziemy motorem? Chwilowo nie mam auta.
Może David nas podrzuci? Jestem za leniwa na długą jazdę.
Co?
Jutro widzę go w kościele. Zgarniemy cię w drodze powrotnej.
O co chodzi?
Prześladuje cię?
Jeśli tak, olejemy go…
Podkochujesz się w nim?
W życiu.
Naprawdę chcesz, żebym z nim była?
Co?
Nie chcę, żebyś ty z nim była.
Czemu? Lecisz na niego?
Mam na niego lecieć?
Śmiało. To dobry chłopak.
Możemy zmienić muzykę?
- Lubię… - Lubię ten kawałek!
Od kiedy?
Mówiłaś, że jest zbyt mainstreamowy.
Też go lubię, Dil.
Masz całkiem niezły gust.
- Jesteś cała? - Pewnie!
Cześć!
Zobacz.
Błazenek. Wygląda jak ty.
A ty wyglądasz jak ten kamień.
Nawet nie ryba, tylko dekoracja.
Zgadzasz się? Wyglądasz jak błazenek?
Przynajmniej nie jestem kamieniem.
- Wolę być nim niż… - Chodźmy!
Chcę zobaczyć syreny.
- Chodźmy. - Chodź!
- Uważaj na głowę! - Jasne.
- Żyjesz? - Tak.
Laras! Zrób nam zdjęcie!
Chodź!
Patrzcie!
Zrobimy zdjęcie!
Dawajcie!
Spójrz, zrobiłem je.
Z Dillą.
Uśmiech!
Pa, pa…
Cześć!
Dobrze, dzięki.
Dziękuję.
Chcesz dotknąć?
Boję się!
- Daj rękę! - David!
- Boję się! David! - Spróbuj.
Umieram ze strachu!
Nie wierzę. Spróbuj.
- Nie chcę! Ty to zrób! - Nic ci nie będzie!
- Dziwne! - Teraz ty!
Erotyk Drogi Davidzie! zdobył szturmem Internet.
Podejrzewa się, że autorem jest uczeń liceum Cahaya.
Proszę.
Przyznaj się! Tego już za wiele!
Żądam przeprosin.
Na piśmie!
Każdy mógł użyć mojego imienia!
Zawieszam cię na dziesięć dni i konfiskuję telefon!
To nie ja! Nie słucha mnie pani!
- Telefon! - To niesprawiedliwe!
Telefon!
Wykorzystaj ten czas na refleksję nad sobą.
Zastanów się, dlaczego chcesz być w centrum uwagi.
Jestem pewna, że możesz być lepszym człowiekiem.
Nie chcę być lepszym człowiekiem.
Chcę być sobą!
Nie opublikowałam tych opowiadań!
Co to za kabaretki? To rewia mody?
Niżej.
- Jest tylko centymetr krótsza. - Nie może być krótsza.
Chłopcy będą się gapić.
Nieważne.
Tego już za wiele!
Jesteś na czele samorządu. Możesz to zakończyć.
Mam związane ręce.
Opuść.
Niżej!
Nie sądziłem, że do tego dojdzie.
Pani Indah posunęła się za daleko.
Co teraz?
Tata chce wiedzieć, czy chcesz zmienić szkołę.
Nie.
Zmieniam ją za często.
Co ci jest?
Co się z tobą dzieje?
Dlaczego ze mną nie rozmawiasz?
Czemu taka jesteś?
Nie wiem.
Zapytaj siebie.
Więc to moja wina?
Tak, to twoja wina.
To chciałaś usłyszeć?
Włóż to pod koszulkę.
Zostało tylko kilka minut.
Pod spodem nie będzie widać różnicy.
MAMY JĄ! UCZENNICA LICEUM ZAWIESZONA
ŚWIETNIE, W KOŃCU ODWALI SIĘ OD MOJEGO CHŁOPAKA.
POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE
Tak.
Jest w porządku.
Właśnie tak. Może być?
Wsuniemy ją?
Tak, wsuń.
Cahaya!
- David! - David!
Gol!
Tak!
KOMISJA PUCHARU CAHAYA
Złaź z boiska, dziwko!
Idź stąd, zdziro!
Teraz jesteśmy parą.
Nieźle, stary!
David!
Z uwagi na twoje osiągnięcia
postanowiliśmy w przyszłym semestrze obniżyć twoje czesne.
Mamy nadzieję, że wciąż będziesz napawać nas dumą.
Śmiało, możesz się popłakać.
Wzruszająca chwila.
Pan Rolla zamówił 123 worki cementu, a ty wysłałeś mu tylko 119.
Poskarżył mi się.
Ta zielona farba ma numer 021, nie 020.
Nie popełniaj takich błędów.
To nasz stały klient. Tak mi wstyd.
Proszę mi wybaczyć. Zamyśliłem się.
Proszę się nie martwić. Jutro doślę mu resztę.
Dobrze.
Co się stało?
Dostałam dodatkowe stypendium.
Chwała Bogu!
Jestem z ciebie dumna.
Co to smutna mina? Powinnaś się cieszyć.
Zaczekaj.
To na rekolekcje.
Rekolekcje?
Zgadza się. Rekolekcje Młodzieży Kościelnej.
Spokojnie, już cię zapisałam.
Pan Dedi mówił, że David też tam będzie.
Fajnie, prawda?
Będziecie się dobrze bawić.
O co chodzi?
O nic.
Dilla…
- Dildo. - Co?
Mów mi „Dildo”. Kontynuujmy.
Dildo…
Laras!
Musimy pogadać.
Laras!
Co?
Później. Chcę się zdrzemnąć.
To długa podróż.
Pośrodku widać naszą willę.
Laras! Chcę ci coś powiedzieć.
Całowałem się z Dillą.
Wszyscy widzieliśmy.
Wykonałam swoje zadanie.
Nie. Nie chodzi o tamto. Naprawdę…
się całowaliśmy.
Wzięła mnie z zaskoczenia.
Może muszę poćwiczyć?
Gratuluję.
Co? Jesteś zła?
Powinnaś się cieszyć.
Cieszę się.
Nie zapłaciłem ci za misję.
Co chcesz w zamian?
Sushi.
Cholera, jest drogie.
Panie, jesteśmy wdzięczni za odpuszczenie nam…
wszystkich naszych grzechów.
Jesteśmy również wdzięczni
za Twoją niezachwianą miłość, która wiedzie nas przez życie.
Naucz nas, jak powinniśmy sobie wybaczać.
Uwolnij nas od poczucia winy.
I zasiej w naszych duszach nowe nasiona.
Modlimy się w imię Jezusa Chrystusa. Alleluja, amen.
Wzdłuż ścieżki umieściliśmy znaki.
Latarnie rozświetlą wam drogę, gdy będziecie za nimi podążać.
Po zakończeniu gry nie zapomnijcie
poprosić strażnika o żeton.
„Bądźcie czujni i módlcie się,
abyście nie ulegli pokusie”.
„Duch jest chętny, ale ciało jest słabe”.
Zaczynajmy.
Chodźmy.
Spotkamy ducha?
Masz zapasowy akumulator? Zapomniałem wymienić.
Zostawiłam w pokoju.
Korzystaj z mojej. Mocno świeci.
Chcesz trzymać?
Nie trzeba.
O co chodzi?
Coś tam jest.
Co?
- Zjawa? - Cicho.
Boisz się?
Jeśli pojawi się duch,
kopnij go w głowę…
Laras.
Proszę.
Dobra. Chodź.
David?
Vid?
David?
David!
Co się stało?
Zaczekaj tutaj.
Nic mi nie jest. Muszę złapać oddech.
Nie zostawiaj mnie samego.
Zaraz umrę.
Nie umrzesz!
Mogłabyś coś mówić?
Na przykład co?
Lubisz opowiadać historie.
Opowiedz mi coś.
Dawno, dawno temu…
w domku nad jeziorem…
żyła sobie pisarka.
Pisała nową powieść…
ale brakowało jej pomysłu.
Nie miała weny.
Potem spotkała na plaży piłkarza.
Oboje chcieli uciec przed miejskim życiem.
Ten piłkarz,
jak on wyglądał?
Był dobrze zbudowany.
Miał gładką skórę.
Lekki zarost.
Miał ciepłe spojrzenie…
ale bywało zabójcze, gdy ktoś z nim zadarł.
Uciekinierzy zbliżyli się do siebie.
Cieszyli prostym życiem na plaży.
Ale wszystko, co piękne…
musi mieć swój koniec.
Piłkarz musiał wrócić do domu na mecz.
A po meczu poślubił swoją narzeczoną.
Przed wyjazdem pisarka wręcza mu list
i prosi, by go przeczytał, gdy wróci do domu.
Co mu napisała?
To, co zawsze chciała mu powiedzieć.
Czemu nie powiedziała mu tego wprost?
Bała się.
Wolałaby zapomnieć o wszystkim.
Dla jego szczęścia z narzeczoną…
pisarka była gotowa poświęcić swoje szczęście.
Ale pisarka też zasługuje na szczęście.
Laras.
David,
co się z tobą działo?
Często miewasz ataki paniki?
Moja mama była niestabilna emocjonalnie.
Czasem…
zamykała się w pokoju na cały dzień.
Czasem czuła się szczęśliwa.
Wtedy była najmilszą osobą na świecie.
Naprawdę.
Kiedy byłem mały, zabrała mnie do lasu nad wodospad.
Ale zgubiliśmy się.
Wtedy po raz pierwszy miałem napad hiperwentylacji.
Odkąd zacząłem grać w piłkę…
często mi się to zdarza.
Na początku myślałem, że mam problemy z sercem.
Ale podczas badań lekarskich do drużyny
okazało się, że mam zdrowe serce.
Jak zareagował na to twój tata?
Nie wie o tym i nie może się dowiedzieć.
Tata odszedł, gdy byłam w podstawówce.
Więc doskonale cię rozumiem.
Czasem zastanawiam się…
czy odszedł przeze mnie.
Może nie byłam dość dobra jako córka.
Dlatego wolę być grzeczna.
Chcę coś w życiu osiągnąć.
Zarabiać dużo pieniędzy.
I mieć domek przy plaży?
CZATY
JESTEM CIEKAW, CO BYŁO DALEJ
Minęły lata…
i piłkarz wrócił do domku.
Ale pisarki już tam nie było.
Nigdy nie przeczytał jej listu.
Może przeczytanie go było dla niego zbyt trudne.
Przypominał mu o cudownym czasie, który spędził z pisarką.
Minęło wiele czasu.
Wreszcie był na to gotowy.
Otworzył list.
I zaczął czytać…
„Drogi Davidzie…”
Mówisz poważnie?
Szalałeś za mną,
a teraz mnie nie chcesz?
Muszę pomyśleć.
Chcesz, żeby sobie poszedł?
MINĘŁY LATA. PIŁKARZ WRÓCIŁ…
DROGI DAVIDZIE, KOCHAM CIĘ.
TWOJA PISARKA, LARAS.
„Twoja pisarka, Laras”.
Dil, chcę tylko powiedzieć… Co ty wyprawiasz?
Wiedziałeś o tym?
Zawieszono mnie i wszyscy w szkole się na mnie uwzięli.
A ty znałeś całą prawdę?
Dlaczego?
Obiecałem Laras.
Co jej obiecałeś?
Że nikomu nie powiem o Drogi Davidzie.
Jeśli pomoże mi się do ciebie zbliżyć.
Nienawidzę cię!
Ciebie i jej!
Jestem dupkiem, Dil. Ale Laras nie chciała…
Wynocha!
Laras!
Musisz coś wiedzieć o wczorajszej wiadomości.
Wybacz, że nie odpisałem.
Vid…
Zapomnij, co ci napisałam.
Przypadkiem przeczytała ją Dilla. Wie o wszystkim.
- Jak to? - David!
Muszę z nią pogadać.
To Laras.
Autorka.
Rety, Ras…
Kto by się spodziewał.
Jesteś spoko.
I romantyczna!
Przewodnicząca samorządu, która ma sprośne myśli!
Napalona laska!
Dosyć! Zamknijcie się!
Laras…
Pisz więcej.
ZWROT AKCJI! OTO PRAWDZIWA TWARZ AUTORKI DROGI DAVIDZIE!
Laras…
Nie zamierzasz się przyznać?
Konfiskuję twój telefon jako dowód.
Nie, proszę pani.
To prywatna własność. Nie może pani…
Wolisz, żebym cię wyrzuciła?
Mam dość tej sprawy.
Masz czas do jutra…
by się przyznać.
Wiem, że popełniłam błąd.
Roznosisz o mnie plotki.
Walczyłam o stypendium, o pozycję…
Posłuchaj siebie!
Zawsze chodzi o ciebie.
A co ze mną?
Wstyd mi, że byłam twoją przyjaciółką.
Żal mi twojej mamy, że ma taką córkę.
Laras!
Jestem głupia.
Przeze mnie Dilla przeszła przez piekło. Wszystko popsułam.
Żałuję, że o tobie napisałam…
Idziemy?
Ty idź.
Ja wrócę do domu.
Nie bój się. Bóg wybacza.
Nie chodzi o Boga, mamo.
Chodź.
To córka pani Hany.
Córka pani Hany…
- To ona. - Ma na imię Laras, a jej mama to Hana.
Kto by pomyślał, że pisze takie rzeczy.
Zgrywają świętoszki, ale córka nie jest święta.
Pisze erotyki i je publikuje.
Biedna matka.
Boże…
Co za krnąbrna dziewczyna.
To wszystko przez złą edukację.
Wiesz, że mogą mnie wyrzucić ze szkoły?
Wiem.
To mój koniec.
Możesz przenieść się do innej szkoły.
Jeśli przez to nie przyjmą cię na studia, znajdź inną uczelnię.
Wyjdę na nieudacznika.
Wszyscy czasem odnosimy porażki.
Ale chcę być kimś więcej, mamo.
Wiem, że mogę być.
Dla ciebie, dla mnie.
Mnie wystarczy, że jesteś moją córką.
Nie proszę o nic więcej.
Za twoje błogosławieństwa
Dziękujemy Ci, Jezu
Chwalimy tylko Ciebie
Skarbie.
Już dobrze.
Dilla!
Dilla.
To ja!
Idź sobie!
Co ty wyprawiasz?
Idź stąd!
La!
Co to?
Odkażacz od twojej mamy.
Będzie bolało.
- Pokaż. - Nie! Tylko odrobinę!
Rany…
Boli! Już wystarczy!
Boli jak diabli!
Już koniec…
Boli!
Boli.
Teraz wracaj do domu.
Musisz mnie odwieźć.
Wiesz co? Jesteś nieznośna.
Byłam kiepską przyjaciółką.
Beznadziejną.
To prawda. Wpakowałaś mnie w kłopoty i jesteś głupia.
Umówiłaś mnie z Davidem, mimo że się w nim podkochiwałaś.
Czego najbardziej żałujesz?
Tego, że wszyscy wiedzą o twojej twórczości porno,
czy tego, że spiknęłaś mnie z Davidem?
Tego, że cię skrzywdziłam.
Już się do tego przyzwyczaiłam.
Nawet nie zdajesz sobie sprawy, jak bardzo przez ciebie cierpię.
Wiesz, jak to jest
kochać kogoś bez wzajemności?
Ale ja cię kocham.
Tak. Jak przyjaciółkę.
Czemu mi nie powiedziałaś?
Nie wiem.
Od dawna czułam
że jestem inna.
Ale nie chciałam…
Nie chciałam, żebyś myślała, że jestem nienormalna.
Dil…
Wcale tak nie myślę.
Nie chcę cię stracić.
Nie stracisz.
Jestem wdzięczna,
że przez ten cały czas ktoś mnie kochał.
I że tym kimś jesteś ty.
Nie chcę, żebyś przechodziła przez to sama.
Będę przy tobie.
Wiele osób chce, byś została usunięta.
Nawet nie pytaj, ilu rodziców odwiedziło mnie,
Fundację, nawet twoi przyjaciele.
Ale wciąż o ciebie walczę.
Postanowiliśmy cię nie wydalić.
Dziękuję pani. Bardzo dziękuję.
Musisz napisać przeprosiny.
Oto wzór.
Odczytasz to oświadczenie podczas ceremonii.
Odbieramy ci stypendium.
Ale zostaniesz ze względu na osiągnięcia w nauce.
Potrzebujemy cię, by być najlepszą szkołą w Dżakarcie.
Pomożemy sobie nawzajem. Rozumiesz?
A co z osobą, która to upubliczniła?
Podejrzewamy, że stoi za tym Arya.
Więc w poniedziałek przeprosimy oboje?
Nie, tylko ty.
Tylko ja?
Ty napisałaś te opowiadania.
Więc musisz przeprosić
za ten wybryk i zhańbienie szkoły.
To niesprawiedliwe.
Wolisz, żebyśmy cię wyrzucili?
Ty to zrobiłeś?
David!
- David! - Odbiło ci?
- Przestań! - To wam odbiło!
Po co je upubliczniłeś?
Zrobiłem to dla żartu.
Nie widzisz? Zostałeś bohaterem szkoły.
Wynośmy się stąd!
Dalej!
David!
Chodźcie, chłopaki!
Cahaya!
Do boju, chłopcy! Dacie radę!
Damy radę!
Dalej!
Skupcie się! Ważna jest komunikacja! Wygrajmy to.
Do dzieła!
Chodźmy!
Trzy, dwa, jeden! Cahaya!
No dalej! Dacie radę!
Dalej, Cahaya!
Dawaj, David!
- Co się dzieje? - David!
Co mu jest?
David.
- Wszystko gra? - David!
Wejdź za niego.
Co z nim?
David, co ci jest?
Nic, tato.
Masz atak paniki. Oddychaj powoli.
Vid!
Weź głęboki oddech!
Nie wiem, tato.
Czuję, że…
zaraz zwariuję.
Uspokój się, Vid.
Spokojnie.
Zrelaksuj się.
Uspokój się. Oddychaj…
Nie chcę skończyć jak mama.
Chodź tu.
CERTYFIKAT – NAGRODA
Chciałabym zaprosić na scenę Laras z klasy XI A IPS,
by przekazała wam ważną wiadomość.
Proszę o ciszę!
Laras…
Dzień dobry, pani dyrektor,
nauczyciele, personel i moi drodzy przyjaciele.
Nazywam się Laras Susanto i chcę wam coś powiedzieć.
Przede wszystkim…
chciałabym przeprosić Davida
za pisanie o nim bez jego zgody.
Po drugie…
przepraszam moją najdroższą przyjaciółkę, Dillę,
która z powodu mojej nieuczciwości
musiała znosić nienawiść i nękanie ze strony kolegów,
włączając w to nauczycieli i dyrektora.
Chcę podziękować Aryi
za ujawnienie moich opowiadań.
Zostały napisane tylko i wyłącznie
dla mojej własnej przyjemności!
Przyjemności?
Dziękuję również szkole, instytucji oświatowej,
która wymierza sprawiedliwość,
karząc tylko mnie,
a nie tego, który naruszył moje prawa.
W tej szkole prywatność gówno znaczy.
I na koniec…
chcę przeprosić samą siebie.
Nie muszę czuć się zawstydzona ani winna.
Jestem pełną pasji, młodą osobą
i zakochaną kobietą.
Czy to źle?
Raczej nie.
Tak, Laras!
Cisza!
Super, Laras!
Cisza!
Laras!
Z całym szacunkiem, prosimy,
abyś zrezygnowała z dalszej nauki w liceum Cahaya.
Dobrze.
Rządzisz!
„Drogi Davidzie,
kocham cię”.
„Twoja pisarka, Laras”.
Chcę tylko powiedzieć, że ja też…
- Cześć. - Cześć.
Jakie to uczucie pływać z rybami?
To tak jakbyś…
razem z nimi latała.
- Latała? - Tak.
Jestem Anya.
Dilla.
Pan David?
PSYCHIATRA
Fendi…
Ciociu, czytałaś Drogi Davidzie?
Hej!
Nie podsuwaj jej pomysłów.
Myślę, że Laras ma potencjał, by zostać sławną pisarką.
Zabiję cię. Mamo, nie rób tego!
Spokojnie, skarbie. Mówiłam, że nie będę tego czytać.
Dobrze.
Teraz przedziera się przez dżunglę…
Nie musi już szukać kogoś, kto ją uszczęśliwi.
Ponieważ wystarczy jej bycie sobą.
Po raz pierwszy w życiu poczuła wewnętrzny spokój.
DROGI DAVIDZIE!
Co? Dobry Boże.
Proszę pani.
Rety!
Co?
Wahyu?
Proszę pani?
Co?
Przepraszam. Siedem czy osiem worków?
Co? Osiem?
Napisy: Mariusz Bansleben