Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Mayday.
Słyszycie mnie?
Mayday. Tu Tranquility. Słyszycie mnie?
Straż przybrzeżna Nassau. Co się dzieje? Odbiór.
Toniemy!
Proszę zachować spokój i podać współrzędne. Odbiór.
Dwadzieścia sześć...
Może pan powtórzyć? Odbiór.
Proszę powtórzyć współrzędne.
Potrzebujemy tych współrzędnych!
30 KM NA ZACHÓD OD NASSAU NA BAHAMACH ROK 2002
Ilu was jest?
Trójka. Moja córka, Naomi, ma osiem lat.
Dryfujemy. Chwila, gdzie Naomi?
Naomi!
Tato!
Pomocy!
Tato!
KOSZMARNA GŁĘBIA
GWADELUPA OBECNIE
Spójrz tylko.
Pięknie tu, prawda?
Witaj w moim raju.
Teraz ty prowadź.
Krewetki i kraby żywią się tymi algami.
Bez obaw, jestem obok.
Zróbmy selfie dla twojej mamy.
Proszę o piękne zdjęcie, pani fotograf.
- Niesamowite. - Siostrzyczko!
Szkoda, że cię nie ma!
Nic nam nie zrobi. Przyciąga je nasz oddech.
Teraz ty spróbuj. Pewnie, ale delikatnie.
Bez gwałtownych ruchów.
Gotowy?
Tak.
Damy radę, panie Margisson.
Tak.
Oddzwonię, gdy moja partnerka wróci.
Wkrótce powinna być dostępna.
Świetnie. Dziękuję.
To było niesamowite!
Twoja mama musi o tym usłyszeć.
Mój siostrzeniec to pogromca rekinów!
Niesamowite. To był żarłacz karaibski?
Tak.
Spodobały mu się bąbelki.
Nie bąbelki, a ich dźwięk.
Zrób tak z żarłaczem tygrysim.
Bym skończyła jako jego lunch?
- Dobra! - Słodziaki, lot czeka.
Jeszcze raz.
- Musimy jechać. - Dzwonili Margissonowie.
- Potwierdzili rezerwację. - Super.
Mam cztery dni, by spokojnie pożeglować do domu.
Muszę wpłacić zaliczkę na mieszkanie, które nam się spodobało.
Możemy to opóźnić?
Potrzebuję czas do namysłu.
Zbierajmy się na ten lot.
- Już idziemy! - Szybko.
Wiem. Chwileczkę.
Do zobaczenia.
Odbiorę Margissonów. Nie spóźnij się.
Zawiodłam cię kiedyś?
- Pa! - Nie baw się za dobrze beze mnie.
- Nigdy. - Barney! Przytulas!
- Kocham cię. - A ja ciebie.
Musimy lecieć!
Przez ciebie splajtuję. Kolejnym razem płacisz.
- Przecież tu czas płynie wolniej. - Wsiadaj, nim się rozmyślę!
Zdrówko.
Czy mnie oczy nie mylą?
Boże, w końcu się oświadczył!
Pytał już od dawna. W końcu się zgodziłam.
Wyrazy współczucia.
Bycie młodym, wolnym singlem to nie taka sielanka.
Gadasz jak jakaś babuszka.
Wolność miała swoje dobre strony.
Nie tęsknię za byciem singielką.
Chcesz bez końca żeglować wokół wysp?
To nie taki straszny sposób na spędzenie życia.
Pytanie, czy chcesz dzielić to życie z Jacksonem.
Możesz mu zaufać. Nigdy cię nie zawiedzie.
Czemu jest mi tak ciężko zaangażować się w związek z ukochanym?
Spokojnie. Przyjdzie dzień, kiedy nabierzesz pewności,
ale musisz być gotowa, by pójść naprzód ze swoim życiem.
Oby.
Jutro rano wypływam. Muszę się wyspać.
Jasne.
Zadzwoń, jak tylko wrócisz.
- Kocham cię. Dzięki. - Nie ma sprawy.
- Cześć. - Cześć.
Jak lot?
W tym przypadku jest dobrze, gdy dolecisz w jednym kawałku.
Margissonowie wpłacili zaliczkę, więc czarter jest już pewny.
W porządku.
- Kiedy wypływasz? - Jak tylko wypiję kawę.
Wszystko w porządku?
Tak. Do poniedziałku.
Ale ze mnie idiota.
Dziś jest rocznica śmierci jej rodziców.
Zapomniałem.
- Kretyn ze mnie. - Zadzwoń do niej.
Będzie tylko gorzej.
Napisz do niej:
„Wszelkie słowa, wszelkie czyny, intencji złych nie miały, bo pragnę cię”.
Mam ratować życie miłosne, cytując Take That?
Twierdzisz, że Manchester United przegra?
- Tak podpowiada mi intuicja. - Oszalałeś.
Spójrz na to.
Na kursie Naomi znajdzie się załamanie pogody.
- Zadzwonić do niej? - Jasne.
Serenity, słyszysz mnie?
Słyszysz mnie, Naomi?
Tu Serenity. Odbiór.
Szkwał o prędkości 20 knotów zmierzający na północny zachód
przetnie się z twoim kursem na północ od Martyniki. Odbiór.
Widziałam to.
Dzięki. Zmieniam kurs, by go ominąć.
Może przeczekasz na Dominice?
I mam utknąć tam na kilka dni?
Chcesz niańczyć Margissonów?
Nie, dzięki. Odbiór.
Obrałam kurs na szerokość geograficzną 14,7214
i długość 63,0281.
Ominę szkwał południem.
Wypłyniesz poza drogę morską na martwą wodę. Odbiór.
Poradzę sobie.
Wiem.
Wybacz, że zapomniałem o twojej wczorajszej rocznicy.
Odbiór.
Wolałabym...
nie gadać o tym teraz.
Wybacz. Odbiór.
Ale dziękuję. Odbiór.
80 KM NA WSCHÓD OD MARTYNIKI
Pomocy!
Jackson, zgłoś się. Odbiór.
- Jesteś tam? - Tak. Odbiór.
Ominęłam trasę szkwału i zauważyłam dwie osoby,
które dryfują na balaście. Odbiór.
Szkwał zmierza w jej stronę.
Musisz popłynąć dalej na południe.
Inaczej nie unikniesz sztormu.
Powiadom o nich straż. Odbiór.
Kiedy pomoc tu dotrze, będzie już za późno.
Odbiór.
Daj znać, gdy ich przejmiesz. Zapiszę twoje współrzędne.
- Odbiór. - Dobrze.
Pomóż nam!
- Halo! - Tutaj!
- Tak! - Dziękujemy!
Trzymajcie się. Podpłynę do was.
Dzięki.
Maria mówi, że jej brat wciąż jest pod wodą.
Przygniotły go rury.
Boże, tak mi przykro.
- Oddychaliśmy. - Było tam powietrze?
- Tak. - Zanurkuję.
Utknął tam.
Minęły tylko trzy godziny.
Wrak może być już daleko stąd.
Balast, którego się trzymaliśmy, jest połączony z łodzią.
- W porządku. - Prowadzi do niej lina.
- Ktoś jeszcze przeżył? - Nie wiem.
Było pięciu członków załogi i pięciu pasażerów, łącznie z nami.
Co się stało?
Coś musiało się stać z silnikiem.
Doszło do wybuchu.
I poszliśmy na dno.
Szanse, że ktoś przeżył, nie są wielkie.
Niech nie robi sobie nadziei.
Przykro mi.
Przyniosę wam coś na zmianę.
Ufasz jej? Co powiedziała?
Będzie dobrze.
W porządku.
Serenity, zgłoś się.
Słyszysz mnie? Odbiór.
Słyszysz mnie? Odbiór!
Co robisz?
Powiadamiam o tym straż przybrzeżną.
Musimy przestrzegać protokołu.
Nie!
Jesteśmy refugiados.
Uchodźcami.
Si. Uchodźcami.
Zapłaciliśmy ludziom na łodzi.
W naszym kraju rządzą okrutne gangi i kartele.
Zabiją nas, jeśli tam wrócimy.
Przykro mi. Potrzebuję pomocy. Nie wiem, co robić.
Jeśli jest uwięziony, nawet z łomem nie dam rady.
Pomogę ci.
Byłem ratownikiem. Umiem nurkować.
Proszę, szybko.
- To mój brat. - Przykro mi.
On umrze. Pomocy.
Obiecuję, że go uratuję.
Obiecuję, słyszysz?
Słuchawka działa? Słyszysz mnie?
Świetnie.
W porządku?
Tędy. Ty pierwszy.
Tutaj!
Pomocy!
Jesteś ranny?
Nie. Nie mogę się ruszyć.
Pieprzona łódź. Utknąłem i nie mogę oddychać!
Dzięki temu zaczerpniesz powietrza.
Oddychaj płytko.
Musisz zachować spokój.
Jest tu twój przyjaciel. Wyciągniemy cię.
Nie mogę tego podnieść. Spróbujemy z łomem.
- Zaraz wrócę. - Dobrze.
Nie zostawię cię.
Tomás! Gracias!
Jeszcze!
Załóż to.
Oddychaj spokojnie.
Spokojnie.
Dobra, płyniemy.
W porządku?
Płyniemy. Ty pierwszy.
Szybko! Z powrotem!
Widzisz go?
Nie oddalaj się.
Nie.
Kończy się nam powietrze. Wypływamy.
Spokojnie.
Widzisz go?
Dobra. Wypływamy.
Nie!
Spokojnie!
Spróbuj oddychać spokojnie.
Kończy się nam powietrze.
Spokojnie. Musimy wypłynąć.
Płyniemy.
Do góry.
Trzymaj się blisko.
Płyńmy.
A Tomás?
Boże!
Boże.
Czemu nie płyniesz, Naomi?
Pomożesz mi, Maria?
Pochowaj wszystko do szafek i dobrze zamknij drzwiczki.
W porządku.
- Czemu? - Zbliża się sztorm.
Zrób to. Muszę zadzwonić do straży.
Tu Serenity. Odbiór.
Straż przybrzeżna Granady. Odbiór.
Znajduję się na szerokości 14,7214 i długości 62...
Co, do kurwy?
Żadnego radia. Jasne?
Opuść broń.
No już.
Nasza łódź przewoziła cenny towar.
Musisz zanurkować i go odzyskać.
Dwieście kilo kokainy.
Wszystko ci wyjaśnię.
Towar znajduje się w przedniej ładowni.
Przełożysz go do worków
i napełnisz balast, by wypłynął na powierzchnię.
Popłyniemy tym pięknym jachtem na Florydę,
a potem nasze drogi się rozejdą.
Zabijecie mnie, gdy odzyskacie towar.
Nie.
Nie umiemy sterować łodzią.
Potrzebujemy cię.
- Tam jest rekin. - Wiem.
Dopiero co nurkowałam.
Nie dam rady sama. To niemożliwe.
José ci pomoże. Umie nurkować.
Chcesz umrzeć teraz
czy wolisz zaryzykować z rekinem?
Idź po strój.
Szybko!
Zostań tam.
Przebierzmy się.
No dalej.
No.
Halo? Naomi?
- Jesteś tam? - Jack.
Dzwoni do kogoś!
Odezwij się! Co się dzieje?
Co za suka!
Nie! Będzie nam potrzebny w USA!
Zakładajcie strój do nurkowania. Robota czeka!
Musimy jechać.
Dokąd?
- Co? - Trzymaj się!
Pamiętaj. Macie 20 minut do zmroku.
Nie oddalaj się.
Wiem, dokąd płynąć.
Kurwa mać!
Była przerażona.
Na łodzi był ktoś jeszcze. Za długo stoi w miejscu.
Dopiero dzwoniła. Żyje. Po prostu oddzwoń.
Nie ma już sygnału.
Przy kiepskiej pogodzie telefony satelitarne czasem zawodzą.
Nie chodzi o to! Coś się stało!
- Co mam zrobić? - Wyślij tam zespół!
Naomi ma kłopoty!
Przecież nie zaginęła. Rozmawialiście z nią.
Dzwoniła, bo jest w niebezpieczeństwie.
- Zatrzymała się, bo zobaczyła rozbitków? - Tak!
Żaden statek w tej okolicy nie wzywał pomocy.
Zróbcie coś!
W porządku?
Mam znajomych na okolicznych wyspach.
Mogę poprosić ich o pomoc, ale to wszystko.
Mogę uznać ją za zaginioną dopiero po 24 godzinach.
Mam związane ręce.
Po 24 godzinach?!
Gdzie towar?
Kurwa!
No dalej!
Co z torbami?
Kurwa mać!
- O co ci chodzi? - Gdzie są jebane torby?
Zostały na dnie.
Rekin się w nie wgryzł. Teraz jest pewnie na haju.
Musimy tam wrócić. Vamos!
- Nie ma mowy. - To ja tu rządzę.
Byłeś pod wodą o wiele za długo,
a ja mogę zanurkować na taką głębokość tylko dwa razy.
Masz wyjebane na mnie, ale sam nie przeżyjesz.
Ma rację.
- Musi zabrać nas do Keys. - Mam w dupie Keys!
Postanowione. Wrócicie tam jutro rano.
Załoga na łodzi.
Zastrzelono ich.
Tak to bywa w naszej branży.
Byli chciwi. Chcieli ukraść nam towar.
Tomás i José musieli ich załatwić.
Do wybuchu nie doszło w maszynowni.
Jaki idiota wnosi granaty na łódź?
Martwy idiota.
- Muszę podnieść kotwicę. - Dlaczego?
Nie można zarzucać kotwicy podczas sztormu.
Nie damy się znów nabrać na te twoje gierki.
Fala może zalać pokład. Łódź wypełni się wodą!
Nie! Jesteśmy podpięci do wraku.
Łódź musi zostać w jego pobliżu.
Jasne?
Tak. Łódź ma zostać tutaj.
- Tak? - Ja do męża.
Chwileczkę. Jest u niego klient.
- To pilne. - Przykro mi.
- Wróćcie później. - Streszczę się.
Jack!
Polecimy na południe. O tej porze roku jest tam pięknie.
Świetnie.
Przyjacielu! To Jackson Taylor. Ma najlepszy jach na Karaibach.
Cześć. Możemy pomówić?
Oczywiście.
Usiądźcie.
Obejrzyjcie ten filmik. Wyobraźcie sobie, że lecicie nad rajem.
Wyjdę na chwilę z panem Taylorem.
Oby to było pilne. Nie miałem klientów od dwóch tygodni.
Naomi płynęła na Grenadę.
Na zachód od Martyniki natknęła się na rozbitków.
W jej stronę zmierza szkwał. Coś się tam stało.
Od kilku godzin stoi w miejscu. Nie ma z nią kontaktu.
To do niej niepodobne.
- Kiedy z nią gadałeś? - Po południu.
- Powiadomiłeś władze? - Powiedzieli, że jest za wcześnie.
Może mają rację.
Może być wiele powodów, dla których nie odbiera.
To świetna żeglarka.
Zabierz mnie do niej.
- Na pewno jest cała. - Nie. Czuję to.
Potrzebuję twojej pomocy.
Dobrze, polecimy tam.
Ale musimy zaczekać do rana, aż sztorm się uspokoi.
- Nie mogę tyle czekać. - Nie masz wyjścia.
Chyba że zdobędziesz najszybszą łódź w Granadzie.
Podaj mu ostatnie współrzędne Naomi,
a rano polećcie, by jej poszukać.
- Co zrobisz? - Połowię marliny.
Powodzenia.
Śpi.
- Ile kilo straciliśmy? - Nie wiem.
Nie widziałem.
Każdy stracony kilogram to mniej kasy dla nas.
Tak się czasami zdarza. Ludzie tracą towar.
To nie była nasza wina.
Powiesz to szefowi?
Wyjaśnisz mu też, że zatrudniłeś nową załogę,
która chciała nas okraść?
Mój jebany błąd, dobra.
Wiem!
Musimy z tym skończyć.
Jak?
Chcę zająć się dystrybucją.
W Ameryce?
Myślałam, że mam dość oszczędności,
ale potem wszystko się spieprzyło.
Przez ciebie.
Może to nasza wielka szansa.
- Co ty pierdolisz? - Posłuchaj mnie.
Odzyskamy towar,
przemycimy go na Florydę i sprzedamy.
Tak zaczniemy własny biznes!
Ty idioto.
Znają nas i nasze rodziny!
Może uda nam się ich przekonać,
że zatonęliśmy na morzu.
I zapomną o kokainie wartej milion dolarów?
Dowiedzą się!
Przez resztę życia będziemy oglądać się za siebie.
Nie.
Już to robimy.
Nie.
Tato!
Wróć.
Nie...
Nie!
Jesteś cała?
Muszę wrócić.
Muszę uratować twoją matkę, kochanie.
Niedługo wrócę. Obiecuję.
Tato!
Pobudka.
Wstawaj.
No już!
Mamy towarzystwo.
Kto to?
Z kim gadałaś?
Z nikim.
Serio?
Nie było zasięgu.
Gdy łódź znajdzie się w zasięgu, zastrzel go, José.
Nie, zaczekajcie!
Wiesz, kto to?
Mój chłopak.
Znał moje położenie.
Stoimy tu od 24 godzin. Pomyślał, że mam kłopoty.
Płynął całą noc, bo pomyślał, że masz kłopoty?
Musicie się naprawdę bardzo kochać.
Posłuchaj mnie.
Jeśli chcesz żyć długo i szczęśliwie,
zrobisz to, co ci powiem.
Pomachaj mu.
I uśmiechnij się.
Machaj, José.
Co się dzieje?
- Czemu nie dzwoniłaś? - Wybacz.
Martwiłem się.
Co jest?
Naomi uratowała nam życie. Jesteśmy jej bardzo wdzięczni.
Teraz pomaga nam odzyskać towar z zatopionej łodzi.
Towar?
Potem zabierzecie nas na Florydę.
Jest głęboko. Wczoraj nurkowałam dwa razy.
W wodzie są rekiny.
- Jeden zabił ich partnera. - Ja zanurkuję.
- Nie. - Chwila...
Nie ruszaj się, dupku.
Zostaniesz ze mną.
Spróbuj czegoś, a go zabiję.
Pośpieszcie się.
Miło, że przepłynąłeś taki kawał, by ratować swoją dziewczynę.
Na niewiele się zdało.
Czemu kłamiesz, że potrzebujesz Naomi do sterowania?
Zrobiłaś ten węzeł. Znasz się na żeglowaniu.
Nadzieja to świetny motywator.
Po co miałaby nurkować z rekinami,
gdyby wiedziała, że nie ma szans na przeżycie?
A twój brat?
Jego też zabijesz?
Teraz jest pożytecznym idiotą.
Naomi nurkuje, by uratować wam życie.
On nurkuje dla kilku kilo kokainy.
To nie świadczy o nim zbyt dobrze.
Tata!
Bałam się, że nie żyjesz.
Pamiętaj, że zawsze będę przy tobie.
Ja i mama jesteśmy z ciebie dumni.
Nie możesz się poddać teraz. Po wszystkim, co przeszłaś.
Nie wiem, co robić.
Coś wymyślisz.
- Jak zawsze. - Nie zostawiaj mnie.
Zawsze będę przy tobie.
Nie!
Tato!
Mam to!
Płyń tu, szybko!
Mam wszystko!
Kurwa mać.
Tak!
Podążaj za bąbelkami.
Czas coś przekąsić.
Co jest?
Uważaj!
Rekin! Pośpiesz się!
Uciekaj z wody!
Ratuj się!
Nie!
Uważaj, ona ma broń!
Mam cię dość, dziwko!
Naomi, płyń!
Chodź.
Już dobrze.
Serenity, słyszysz mnie?
Naomi, zgłoś się.
Proszę cię, zgłoś się.
Zgłoś się.
Serenity, słyszysz mnie?
Tam!
Nic nam nie jest. Widzę was, dziękujemy.
Płyniemy do domu.
Ojciec był tam ze mną.
Ale tym razem to nie był koszmar.
Straciłam przytomność.
Obudziłam się na dnie głębokiego dołu.
Nie widziałam żadnego wyjścia.
Łatwiej było się poddać.
Wtedy wrócił.
Powiedział, że zawsze będzie przy mnie.
Wiem, że to był sen.
Ale miał rację.
Całe życie był dla mnie inspiracją. Teraz też tak było.
Jestem z ciebie dumny.
Chciał, bym się stamtąd wydostała.
Bym żyła dalej.
Dobrze, że cię przekonał.
Ta tragedia wywołała we mnie traumę,
która prześladowała mnie, nie pozwalała mi zasnąć,
ale w końcu mogę zostawić to za sobą.
Dał mi odwagę, by żyć dalej.
Z tobą.
To oświadczyny?
Na więcej nie licz.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Wracajmy do domu.
Dobrze.
Odpalę silnik.
To za José!
- Ty dziwko! - Jack!
Zostaw ją!
Już dobrze.
Napisy: Krzysztof Zając