Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Kiedyś myślałam,
że coś na mnie czeka.
Coś… Nie wiem.
Coś więcej.
Mama nazwała to niepokojem.
Mówiła, że to dziedziczna klątwa.
Powiedziała też, że pewnego dnia nabiorę wiatru w żagle.
4 stycznia 1984 Godz. 20.12
Owl, Dakota Północna Zamieć śnieżna
Mówiła, że gdy już to znajdę,
rzuci mnie to na kolana.
9 września 1983 (4 miesiące wcześniej)
9 września 1983 (około 4 miesięcy wcześniej)
Wszyscy panią polubią, pani Rabia.
I to bardzo.
Dobrze się tu żyje.
Dzieci są dobre… na swój sposób.
Mamy tu salon Chevroleta.
Jest całkiem przyzwoity spożywczak.
Ale ludzie jeżdżą do Jamestown
na zakupy spożywcze, a nawet do Valley City.
Jest sklep żelazny,
ale pewnie niedługo padnie.
Słyszałem, że zamykają kino.
To raczej prawda.
Ale jadłodajnia Big Harley's ma się świetnie.
Szukam szkoły.
- Jedziesz od 94? - Chyba tak.
Dalej prosto.
Dziękuję.
Mamy dwie stacje paliw i trzy bary.
Chociaż Oasis Wheel trudno nazwać barem,
a Uncle Teddy's bym omijał.
Teraz nazywa się Yugo's.
I to jest centrum miasta Owl.
Jakie masz doświadczenie z siatkówką?
- Siatkówką? - Tak.
- Myślałam… - Równouprawnienie.
Trzy męskie sporty, więc i trzy damskie.
Niestety. Więc co z tą siatkówką?
Nie wiem…
Opłacimy materiały dydaktyczne.
- O siatkówce? - Sezon rusza w drugim semestrze.
Spędzę tu tylko pierwszy.
Powinienem o tym wspomnieć twojemu ojcu.
Liczyliśmy na wolnego asystenta.
Nie spodziewaliśmy się, że będzie to jego córka.
Nie wysłał mnie. Sama chciałam przyjechać.
Mój mąż…
Nie chcę mu przeszkadzać. Pisze doktorat.
Skończy przed nowym rokiem, więc drugi semestr…
Mężatka. Pracuje dla twojego ojca?
Jest adiunktem w katedrze.
Rany! Bardzo mi zaimponował.
Twój ojciec. Gdy studiowałem.
Macie dzieci?
- Jeszcze nie. - Ale planujecie?
Po nowym roku.
W małżeństwie przydałyby się dzieci.
Można być lubianym, ale bez przesady.
Chodźmy na korytarz.
Poza siatkówką
będziesz uczyć geografii,
historii, historii USA, historii świata,
ogólnostanowej…
…zaskoczeni, że pan Schtippel
tak nagle wniósł o urlop naukowy.
Oby to był tylko urlop.
Powiedział, że „wszyscy muszą się dowiedzieć”.
Myślą, że gitarzyści to bliźniaki,
bo mają brody, ale to nieprawda.
A perkusista bez brody nazywa się Broda.
Jestem Eli Zebra, jak Debra.
Widziałem Beztroskie lata. Nikt nie zna Spicoliego.
Rebecca Grooba.
Jestem geniuszem, ale nikogo to nie rusza.
Czytałam Finneganów tren.
Za pięć lat będę dyplomowaną pielęgniarką.
Katie, siostra Mitcha.
- Kto… - To ja.
Chyba się zakochałem.
Tina. Jestem w ciąży.
Kim pani jest?
Trenerze!
Trener Laidlaw kieruje wydziałem anglistyki.
Będziesz mieć angielski z 11. klasą.
Trenerze Laidlaw, trenerka Julia Rabia.
- Trenerka? - Siatkówki. Trzymam kciuki.
Wprowadź ją w program nauczania
i pokaż pokój nauczycielski.
Mnie tam nie lubią.
Zaczynamy od Roku 1984.
- Słucham? - Orwella.
- Znasz go? - Tak. Ale…
Każda klasa czyta go ponadprogramowo.
- Wiesz czemu? - Bo Wielki Brat patrzy.
Bo mamy 1983 rok.
Więc kolejny rok to?
- Rok 1984. - Jasne.
A dzieciaki muszą się nauczyć, że wolność jest ważniejsza
niż wierność zasadom.
Jeśli tego nie pojmą, komuchy wygrają.
Vanna! Co to za smutna mina?
Chcę rozwiązać zagadkę!
- Pomóc? - Jesteś…
- Vanna? - Mitch.
Nazywam się Hrlicka, H-R-L-I-C-K-A.
Bawi go, że nie stać mnie na samogłoskę.
- Nieładnie. - Futbol jest tu ważny.
Jak wszędzie.
Nie wiem. Byłem tylko tu.
Wyłaź! Żadnych zaburzeń odżywiania w szkole!
- Co? - Żartowałam.
To tutaj dziewczyny uczą się, jak być chude.
- Skąd jesteś? - Milwaukee.
Więc lubisz pić?
- Ja… - Płakałaś?
- Nie. - Stawiałaś kloca?
- Co? - Dwójkę. Sama to wymyśliłam.
- Nie! - Jestem Naomi.
W wieku 19 lat byłam seksownym kotkiem.
W wieku 59 lat będę mieć 30 kilo nadwagi.
Teraz mam 33 lata, a ty się ze mną upijesz.
Mówisz do mnie czy do widowni?
Gdy mówię, zawsze mam widownię.
Jestem nauczycielką w biblijnym znaczeniu tego słowa.
Co wieczór po 20 w Yugo's.
Włóż najmniej wygodny stanik.
Cześć, tato.
Ładnie, czysto.
Na końcu ulicy jest tylko jeden budynek.
Co? Nie, dzieci są wspaniałe.
U Mike'a jest świetnie.
Mówi, że robi postępy.
Nie. Ja wrócę na Święto Dziękczynienia.
Mike nie będzie tyle jechał.
Nie.
Tak. Rozpakuję się.
Chyba.
Nie. Jutro zadzwonię do mamy.
Ja ciebie też. Pa.
Dobrze. Dlaczego George Orwell napisał Rok 1984?
Pan Zebra?
Wymawia się „ze-bra”.
Dlatego, że był gejem i alkoholikiem.
- To chyba nieprawda. - Prawda.
Poza tym nosił ciemne okulary w domu. Odjazd.
Napisał Śniadanie u Tiffany'ego?
- Prawdopodobnie. - To Truman Capote.
- Rebecca? - Nazywa się Rok 1984,
bo Orwell pisał w 1948.
Ukazał przyszłość jako dystopijną teraźniejszość
i zwycięstwo Policji Myśli.
- Nie dosłyszałam. - Nie lubię przemawiać.
Pan…
Pan Sellers?
- Pan Candy? - Nie.
Dobrze.
Tina. A ty?
Orwell napisał Rok 1984, bo nienawidził hipokrytów,
a wolność nie jest wolna.
„Jeśli chce się coś ukryć,
należy zataić to przed samym sobą”.
Dwa plus dwa równa się skręt.
Skręt.
Skręcik.
Cześć, Mike. Jak ci idzie?
Ja też mam co robić.
Idę z inną nauczycielką na drinka.
Godz. 19.54
Poznam miejscowych.
Daj spokój. Nie bądź protekcjonalny.
Wszyscy są bardzo mili.
Mili i szczerzy.
Godz. 19.57
Jak na razie dobrze.
Umówiłyśmy się na 20.
Nie powiem ci, co… Spodnie, Mike.
Włożyłam spodnie, nie spódnicę.
Godz. 19.59
Dobra.
Świetnie ci idzie. Pa.
Godz. 20.00
Mike uważa, a ja się zgadzam,
że nie powinniśmy próbować,
dopóki nie dostanie etatu.
Tata trzyma stanowisko do nowego roku.
Mike musi zrobić doktorat.
- Dużo tych kroków. - Bardzo.
Mój mąż zapina, kiedy chce. Fajny stanik.
Dzięki. Trochę mały.
Uznałam, że dorobię, jeśli mamy starać się…
Po nowym roku. Pokażesz pierścionki?
- Zaręczynowy? - Oba.
Jasne. Mocny ten drink.
Bardzo. Jak to się nazywa?
Alkohol. Malutki. Mike mnie nie zachwycił.
Zaraz pęknie mi pęcherz. Ándale, leć po kolejne drinki.
- Co dla ciebie? - Cokolwiek, byle dwa razy tyle.
- Nie oddałaś pierścionków. - Singielki płacą mniej.
- Macie Rolling Rock? - Nie podajemy wody.
- A gin z tonikiem? - Co z nim?
- Podajecie? - Tak. To bar.
Poproszę dwa razy.
Julia, prawda?
Pracujesz w szkole, prawda?
Mieszkasz w tym nowym budynku, prawda?
- Tak. Skąd wiesz? - Słyszeliśmy o tobie.
A słyszałaś o tym nowym filmie E.T.?
Bije wszelkie rekordy.
Grają go w Valley City. Zakładam, że go nie oglądałaś
i że lubisz science fiction, więc może obejrzymy go razem?
Czy ty… Nawet się nie znamy!
Chcesz się umówić, a nawet się nie przedstawiłeś?
Trudno. Miło było poznać.
Przepraszam w imieniu całego baru
- za czyny Barana. - Barana?
Mówimy na niego Baran, bo wygląda jak…
mały baranek.
Nie potrafi się obchodzić z kobietami.
Jestem Kent Jones.
Julia Rabia.
Podoba ci się w Owl?
Gdy usłyszałem, że tu będziesz,
zaciekawiło mnie, jak osoba z zewnątrz postrzega
naszą kwitnącą metropolię.
- Skąd wiedziałeś… - Od Woo-Chucka albo Dwustrzałowca.
Tu siedzą Buck Buck i Koniarz Stevie.
A dalej bracia Flaw.
Ja jestem Jeff. Ten dynamiczny.
Ja stawiam, Psiarzu.
Psiarzu?
Wpuszcza psa do domu.
- A ty kim jesteś? - Kent Jones.
Tylko ty nie masz ksywki.
Nie zauważyłem.
Słyszałaś, że zamykają kino?
Tak.
To był świetny rok dla kina.
A ten film, o którym mówił Baran?
Czytałem, że obcy przybył w pokoju. Co za zaskoczenie.
Też to czytałam.
- Oglądałaś? - Jeszcze nie.
Może jutro obejrzymy razem?
- Jaja sobie robisz? - Wracaj do siebie,
- Bratobójco. - Słucham?
Przedstawił się jako Kent? Nikt go tak nie nazywa.
Dobrze. Miłego wieczoru.
A to mój chłopak Ted. Ale nie ten prawdziwy.
Mam męża i nie zdradzam.
Na szczęście mało mówi.
Ted, następna kolejka. Zdrówko.
- Co to? - Gin bez toniku.
- Z pozdrowieniami od Koombah. - Poznaj mojego Koombah.
Ilu tu jest mieszkańców?
Niecałe 800. To ważne?
Więc poznałam już wszystkich w Owl.
Dwa razy zaproszono mnie do kina. W osiem sekund,
- a potem w 38. - Jules.
- Julia. - Jesteś kobietą
bez pierścionka. Nową.
W tym mieście te trzy cechy
robią z ciebie pieprzoną Raquel Welch.
Od Kuli Dyskotekowej.
Nie wiem, jak wyglądało twoje życie,
ale znów jesteś w liceum.
Patrzą na ciebie jak na zjeździe absolwentów.
Więc jeśli zapłacisz za drinka do Nowego Roku,
przysięgam, że dostaniesz w pusię!
KOLEJNEGO WIECZORU
Balboa odkrył Ocean Spokojny.
I KOLEJNEGO
Angie Dickinson urodziła się w Kulmie.
I KOLEJNEGO
KAŻDEGO WIECZORU
CO WIECZÓR
Test o wojnie secesyjnej jest wielokrotnego wyboru!
Poproszę kawę i tosta. Cztery tosty.
Chleb. Spóźnię się.
Cztery kromki chleba, kawę i wodę.
Najpierw wodę. Już nieważne.
Nauczanie to bardzo szlachetna wokacja.
Powiedział pan wakacje? Nie ma wakacji.
Dla dzieci to świetnie, że poznają kogoś spoza miasta.
Młoda nauczycielka
uświadomi ich, że jest wiele możliwości.
W przeciwieństwie do rodziców.
Cóż… dziękuję.
Dobrze, że mają nowy wzór.
Ten drugi nauczyciel, trener Laidlaw.
- To przestępca seksualny. - Słucham?
Dawaj! Już.
- Od tyłu. - Grendel ma 2 m,
ale zasięg ramion 2,3 m.
- Cubby Candy ma… - 1,75 m.
Ale bilans walk Candy'ego to 76-0-1.
Zremisował tylko w ósmej klasie. Z policjantem.
Mitch, powiedz jej, że Grendel zmiażdżyłby Candy'ego
w walce.
- Nawet się nie znają. - No powiedz to w końcu!
Powiedz! Przecież wiesz!
Podobno ma termin w Halloween.
Mamy wrzesień. Musiałaby być w ósmym miesiącu.
Wygląda na tyle?
Nie wiem, ma obszerny sweter.
Noszą je tylko obszerne laski.
Nie jest aż taki obszerny.
Wystarczy! Na lekcje!
Mitch, myślisz, że serio zaciążyła?
Tak czy nie?
W wodzie pitnej jest coś,
co zmienia najlepsze kobiety w zdziry?
Rabia nie jest zdzirą.
A Tina McAndrew?
Mniej znaczy więcej!
Sfinks w końcu przemówił!
I to spotyka rezerwowych, Vanna.
Mam kutasa w jego uszach!
Właśnie to.
Wszystko gra.
Jak się adaptujesz? Słyszałem to i owo.
- Co to, chleb? - Tost.
Zapomniałem o jednym.
Kierownicy wydziałów
przeglądają wszystkie wydziałowe eseje i testy.
Jest to uciążliwe, ale pomaga utrzymać rzetelność akademicką.
- Rzetelność? - To powiedziałem.
Będziesz oceniał, jak oceniam?
Nie oceniał, a przeglądał i w razie potrzeby pomagał.
Nie jestem Wielkim Bratem.
Jestem raczej uroczym młodym wujkiem.
- Prawda, Grooba? - Słucham?
Jestem dla was jak uroczy wujek, co?
Jasne.
Słuchaj, nie wierzę w ruchomą skalę.
Jeśli ktoś kogoś faworyzuje,
musimy się tym zająć.
Ale ona ma 17 lat!
Niech ktoś coś zrobi, powie jej rodzicom.
Oni wiedzą. Jak całe miasto.
Może wcale jej nie zmusił.
Ja spałam w liceum z każdym dwa razy,
zanim poznałam męża i stałam się wierna.
Ted, drinki.
Czemu nikt nie kupuje nam drinków?
Każdy się wkurza, że jest jedynym facetem,
z którym nie spałaś.
Co? Nie spałam z żadnym!
Otóż to. Dopóki się z nikim nie prześpisz,
gwarantuję, że wszyscy faceci w barze będą myśleli,
że nie spałaś tylko z nimi, i będą mieli rację!
Ile razy miałaś aborcję?
- Co? - Boże, Julia Rabia.
Kiedy zaczniesz korzystać z życia?
Żyjesz, ale masz to gdzieś.
Cześć.
Jestem Julia.
Miło cię poznać.
- Poznaliśmy się. - Co?
Mówię, że już się poznaliśmy.
Nie pamiętam.
- Było późno, upiłaś się. - Nie pamiętam.
Może tak nie było.
Nie mówię tak. Poznałam wielu ludzi.
- Kupiłeś mi drinka? - Vance Druid nie płaci.
- Był rozgrywającym. - Doprawdy?
Od Teda.
A więc…
Umówiłeś się z kimś?
Posłucham muzyki i jadę do domu.
Super. Jakiej muzyki?
Elvisa Costello.
- Tylko Elvisa Costello? - Tak.
Lubisz tylko jego?
Tak.
A The Beatles?
Mają nudne piosenki.
A Foreigner? Boston? Journey?
To nie ten sam zespół?
- Led Zeppelin, Fleetwood Mac? - Nie lubię damskiego wokalu.
- W Zeppelin nie ma kobiety. - Serio?
- Eagles? - Nikt ich nie lubi.
- The Police? - Nie znam.
- Bruce Springsteen? - To jakiś fiut?
Więc słuchasz tylko Elvisa Costello?
Czemu nie?
Ma wiele albumów.
Puszczę ci jeden utwór.
Cześć!
Wybacz, kotku. Spałeś?
Zapomniałam. U was jest jakaś trzecia.
Wiem, że to ta sama strefa czasowa. Ale przez zmianę czasu…
Nie jestem pijana. Miałam zły sen.
To ty brzmisz, jakbyś był pijany.
Żartuję, przepraszam.
Jak praca? Dużo napisałeś?
Fajnie.
Tak sobie myślałam,
że może przyjechałbyś na święta,
pokazałabym ci, jak tu żyję.
To takie głupie.
Wiem, że to daleko. Przyjechałam tu.
Nie rozmawiajmy o tym w środku nocy.
Dobrze, pa.
Co jest, kurwa?
- O nie. - Zamknięte.
Co? Nie. Spóźnię się do szkoły.
Jest niedziela.
Racja.
To co teraz zrobisz?
Długoterminowo?
Ze śniadaniem.
Nie wiem. Może…
wrócę do domu.
Mam jajka.
Zaparkowałem tuż obok. Jedź za mną.
Świetnie.
Dobra.
- Pomóc ci zmywać? - Nie trzeba.
- Fan futbolu? - Byłem na każdym meczu.
Słyszałeś o durnowatym rozgrywającym
Vansie Druidzie?
Vance.
Ma starszego brata Bo.
Bo był utalentowanym rozgrywającym. Dwa razy wygrał mistrzostwa stanu.
Z Vance'em
nie doszliśmy do play-offów.
Ale ludzie traktują go jak gwiazdę.
Z powodu jego ostatniego meczu. Pokażę ci.
Fajny album.
Bez dzieci ma się mnóstwo czasu na hobby.
Przegrywaliśmy 14 do 13.
Szliśmy po podwyższenie dwupunktowe
zamiast jednopunktowego i remisu.
Vance dostał szansę,
by odmienić swoją przeciętną karierę
w ostatnim zagraniu swojego ostatniego meczu.
Gdy przyjął piłkę, na linii ataku zrobiło się gorąco.
Wszędzie byli obrońcy z Lincoln.
Vance zaczął uciekać.
Biegł zygzakiem,
ale tak naprawdę uciekał z boiska.
Sprawdzę, co z kawą.
- Uciekł? - I to sprintem.
Myśleliśmy, że strzeli samobója.
Było słychać zmianę w tłumie
z ekscytacji na rozbawienie.
Aż nagle w okolicy jego własnej linii 20 jardów,
z jakiegoś powodu, może czuł upokorzenie,
może zmęczył go ten bieg,
ale Vance postanowił zdobyć bramkę.
Zaczął skakać i pląsać.
Oberwał, ale się nie przejął.
A potem dwa jardy od miejsca,
w którym zaczęło się zagranie,
zrobił coś niesamowitego.
Ze śmietanką?
Został mu jeden obrońca,
chudzielec, którego mógł staranować.
Ale Vance rzucił piłkę do kolegi z drużyny.
Numer 80 w przeciwnym rogu pola punktowego.
Rzucił przez ciało.
Trenerzy odradzają takie rzuty.
Zwykle są przechwytywane. Ale w ostatniej sekundzie…
może dzielił się chwałą
albo próbował popisać się przed trenerami.
Ale…
To była bezbłędna spirala.
Media z Bismarcku nakręciły materiał
do lokalnych wiadomości.
Rozeszło się po całym kraju.
- I z tego jest znany? - Z dziwnej zagrywki.
W prawdziwym życiu numer 80 by nie złapał.
Ale to się wydarzyło.
Nie to co lądowanie na Księżycu.
Po to się trenuje,
żeby być gotowym na cuda.
Nie gra się po to, żeby być lepszym
w upuszczaniu piłki.
Dziękuję za śniadanie i opowieść.
Wpadaj, kiedy chcesz. Otwarte co niedzielę.
Uważaj, bo skorzystam.
Taką mamy nadzieję.
Nie jestem pewna co do Laidlawa.
Chyba jest w porządku.
- Koleżanka go broniła… - Przerwę ci.
Nie lubię plotek,
a w tym roku większość meczów przegraliśmy,
więc moje zdanie o trenerze
mogłoby zostać uznane za osobistą urazę.
Ale w sądzie świętego Piotra
nie sposób go obronić.
Ustawa, która utworzyła Terytorium Dakoty,
pierwotnie obejmowała obie Dakoty i które stany?
Wyoming, Montanę,
a trenera trzeba powstrzymać.
To dla mnie?
Przestraszyłeś mnie. Żartuję.
Prawie przestraszyłeś.
Właśnie kończę.
Podrzucisz testy do mojego gabinetu?
Jasne.
Dobrze.
B z minusem. Dobrze napisane, ale potrzeba więcej szczegółów.
Następnym razem spróbuj rozwinąć wypowiedź.
Notabene, nakarm tym psa.
Imię: Mitch
Napisałam dodatkowy esej
z historii USA.
O czym ty mówisz?
Ten o fałszywej hagiografii Wuja Sama?
Jest bardzo uroczy.
Spotkajmy się za Oasis Wheel dziś po meczu.
Podpisano: Dwa plus dwa równa się cztery.
- Dwa plus dwa? - Co za głupi pseudonim.
Zamknij się.
- Jesteśmy Czwórka. - Ale jest nas troje.
- Nikt cię nie zapraszał. - To mój wóz.
Twojej matki.
Do środka.
Śmiało.
- Dokąd jedziemy? - Zobaczy pani.
- Chodzi o pana Laidlawa? - Zobaczy pani.
- Bez opaski na oczy? - Tylko Eli był za.
To jakiś żart.
Gdzie jest jego żona?
Trzy dni temu wyjechała z dziećmi.
- Jej matka zmarła. - Albo go zostawiła.
Tina się wprowadziła.
Jej rodzice wiedzą?
Powiedziała, że jest u Tracy,
ale pewnie wiedzą.
Jak każdy.
O czym mogą rozmawiać?
„Zostawiłeś miejsce na deser?”
Dawaj.
„To kawałek ciasta?”
„Tak. To ciasto à la mode”.
Wiesz, co to znaczy?
- Na koszt firmy. - Nie.
„Ale mi się zachciało pić po tym cieście”.
„Jestem o krok przed tobą”.
„Szkocka.
Moja ulubiona.
Boże, tak dobrze mnie znasz.
A do tego single malt. Dobry trunek.
Jesteśmy bratnimi duszami.
Jesteś najlepszą na świecie barmanką i kochanką.
Wszystko w jednym.
O nie. Nie mogę przestać gadać.
A teraz się rozpłakałem.
Nie powinienem płakać”.
„O nie, płaczesz?
Kocham cię. Spokojnie.
Wypłacz się. Mamusia jest przy tobie, kochany.
- Kocham cię…” - Przymknij się.
- Pani Rabia? - Pani…
Co? Czego ode mnie oczekujecie?
Tak nie wolno.
Ale jeśli ona go kocha…
Mitch, co ty robisz?
Boże! Co ty robisz?
- O co chodzi? - Padnij!
Vanna! To ty?
Czyj to wóz?
Chcesz wejść i się rozejrzeć?
Zaspokoić swoją pierdoloną ciekawość?
Zmarła na swe marmurowe serce
Kupiłem jej marmurowy nagrobek
Ja z pewnością zrobiłem swoje
Lecz ona skrzywdziła mnie
Skrzywdziła mnie
Mitch! Wsiadaj!
Majtki ci widać!
Dostałeś okresu?
- Nic nie wiecie. - Wiemy, Vanna.
Jesteś największą dziewczyną na świecie!
Wysiadaj z mojego wozu.
- Twojej matki. - Wysiadaj z wozu mojej matki!
Mitchy, zaczekaj!
- Mitch! - O czym on mówi?
Czego nie wiemy?
Miłość to coś okropnego, pani Rabia.
Co? Wyglądasz jak idiotka.
Cześć.
CO POWIEDZIAŁA
To co robisz, gdy nie pijesz w barze?
CO MIAŁA NA MYŚLI
Przy tobie czuję się jak na haju.
Fantazjuję o uratowaniu ci życia.
Opisz się tak,
by potwierdzić, że jest mi przeznaczone cię kochać.
Prowadzę farmę z bratem.
- Jest w porządku. - Jaką?
CO POWIEDZIAŁA
Pogadam z tobą o wszystkim, co w ogóle mnie nie interesuje.
CO CHCIAŁA POWIEDZIEĆ
Bizonów.
CO POWIEDZIAŁA
Prawdziwych bizonów? Nie wierzę! Ale super!
CO MIAŁA NA MYŚLI
Prawdziwych bizonów? Nie wierzę! Ale super!
Przynajmniej jestem w czymś dobry.
Jestem gościem z bizonami.
CO POWIEDZIAŁA
Dlatego traktują cię jak gwiazdę?
Ktoś wspominał,
że grałeś w liceum w futbol. Dlatego jesteś sławny?
Jeśli zdradzisz mi swój sekret,
powiem ci, że nie chcę, by nadszedł nowy rok,
bo jak nie zobaczę już męża, chyba mnie to nie ruszy.
CO MIAŁA NA MYŚLI
Jestem na etapie dwudziestoparolatki,
choć w zasadzie mam 40 lat.
Gdybym miała książkę swojego życia,
wyrwałabym tę stronę i ją zjadła,
żeby poczuć cię w sobie.
Sławny?
O czym ty mówisz?
CO POWIEDZIAŁA
Nie chciałam wnikać. Wrócę do Naomi.
Jeśli chcesz z nami posiedzieć, jesteśmy tam.
Nie na taką rozmowę liczyłam.
Nie powiedziałeś nic sensownego
i nie spytałeś o mnie,
ale podobasz mi się.
CO MIAŁA NA MYŚLI
Dam ci 200 szans,
byś w końcu się mną zainteresował.
To była przyjemność.
Do zobaczenia, sławny Gościu z Bizonami.
Mogę wam zagwarantować,
że ten facet przysiądzie się za trzy, dwa…
Wyszedł.
„94 na wschód, strzałka, 54 na północ, po lewej”.
To nasza farma.
Jeśli chcesz w weekend zobaczyć bizony.
Albo nie.
Super!
Świetny chwyt!
Moja siostra to następny James Lofton!
Gdybym mogła grać, zdobylibyśmy mistrzostwo!
Gdyby dziewczyny mogły grać, miałabyś studia za darmo.
Klatka mnie boli. Chyba rosną mi piersi.
Nie przeklinaj. Weź plecak. Jedzie Rebecca.
Czemu nie masz dziewczyny?
Nie wiem. Jakiej?
Umów się na randkę z Tiną.
Chyba już kogoś ma.
Nie powinno się tak mówić.
Umów się z nią, żeby ludzie tak nie mówili.
Jeszcze jeden rzut.
Uwaga!
- Hej! Słyszeliście? - Co?
Żona Laidlawa wróciła, Tinę zabrali rodzice.
- Są wściekli! - Na Laidlawa?
Na Tinę. To oczywiste!
Co ty tu robisz?
Na okienkach rzucam do kosza.
Szpiegujesz mnie?
Nie.
Czemu rzucasz do kosza? Trwa sezon futbolowy.
Nie lubię futbolu.
To dlaczego grasz?
Mówią, że ci się podobam.
Ale nie ma we mnie nic specjalnego.
We mnie też nie.
Przynajmniej masz przyjaciół.
To idioci.
Podziwiają cię.
Bo mało mówię.
Jesteś tajemniczy.
O czym rozmawiacie?
O głupotach. Ostatnim meczu, kolejnym,
kto by kogo zabił w starciu Grendela…
- Sellersa z Candym. - I o mnie.
Rozmawiacie o mnie.
Ja nie.
Więc kto by zginął
w starciu Cubby'ego z Grendelem?
Nie mogę ci powiedzieć.
- Bo nie wiesz. - Wiem.
To moja supermoc.
Powiedz.
Wtedy bym ją stracił.
Jeśli trafię do kosza…
I tak ci nie powiem.
W sam środek!
Dzięki, Mitch.
To…
Po przyjacielsku.
Julia!
Było mówić, że to ślepy zaułek.
Za szybko odjechałaś.
To te bizony?
Tak, to właśnie one.
Bardzo daleko.
Podjedziemy bliżej?
- Za ogrodzenie? - Tak.
Na koniu?
Nie. Zabiły biedną Alison.
Alison?
Jak w piosence.
Nazwałeś klacz Alison?
To żenujące. Aż mi za nią wstyd.
Pójdę po wóz.
Wstawać!
Ale już!
Dobre chłopaki.
A jak spadnę?
Zadepczą cię na śmierć.
Było wspaniale. Dziękuję.
Tak, to była…
czysta przyjemność.
Rzadka.
Dzięki za rękawiczki.
Masz super wóz.
Też ma jakieś imię?
Po prostu sierra.
Mam portfel w schowku.
Ile wynosi opłata za…
Nie ma opłaty. To była dla mnie przyjemność.
Więc odpłacę ci w piwie.
W Yugo's?
Zobaczymy.
Kiedy?
Pewnie będę tam dziś wieczorem.
Ja pewnie też.
Uważam, że twój chłopak wiele traci.
To nie mój chłopak.
- Dzięki. - Do usług.
Jestem fanem wyglądu na striptizerkę.
Mój mąż Mike nie jest taki zły.
Mamy podobne zainteresowania. Literatura, nauki humanistyczne.
Byłeś żonaty.
- Trzydzieści siedem lat z Almą. - Trzydzieści siedem! Ona…
- Poznaliśmy się w przedszkolu. - Rany!
Całe życie.
Minus pięć lat przed przedszkolem.
Racja.
Co takiego w sobie miała? Skąd wiedziałeś?
Nie przepadałem za tańcem.
Wszystkie dziewczyny chciały mieć
partnera do tańca,
ale Almie na tym nie zależało.
Chciała po prostu napić się ponczu,
poobserwować ludzi, pójść na mecz.
Wspólne zainteresowania.
Otóż to.
Mówi się, że miłość do dziecka
jest nieporównywalna. Więc może to bez znaczenia.
Tak się mówi.
- Nie chciałam cię urazić. - Ależ skąd.
Próbowaliśmy kilka lat, aż Alma spytała,
czy robimy to dla siebie, czy dla sąsiadów,
by przestali pytać.
Ale ja chcę dzieci.
Dobrze.
A co do Tiny i trenera Laidlawa…
Może i jest młoda, ale kto zakaże im miłości?
To co innego! To dorosły mężczyzna.
Słyszałaś o Williston albo Darcy Bursch?
O kim?
Nie lubię plotek.
Muszę zająć się Almą. Chcesz ją poznać?
Śmiertelna bezsenność rodzinna. Choroba genetyczna.
Nie śpi.
Przez pewien czas miała urojenia,
teraz jest w stanie wegetatywnym.
Bardzo mi przykro, Horace.
Lekarze twierdzą, że słyszy, a może nawet rozumie.
Mówię do niej, śpiewam piosenki.
Możesz się przywitać. Kto wie?
Witaj, Almo.
Witaj.
To co innego.
To zupełnie co innego.
Cześć, kochanie.
„Dwie łzy o zapachu ginu spłynęły po jego policzkach.
Lecz było dobrze.
Wszystko było dobrze, walka dobiegła końca.
Odniósł zwycięstwo nad samym sobą.
Kochał Wielkiego Brata”.
Dziękuję, Rebecco.
Pamiętajcie, że w piątek mamy test.
Jeśli nie dotarliście do tej strony,
lepiej się streszczajcie!
Tina, mogłabyś zaczekać?
O co chodzi?
Chciałam tylko sprawdzić, jak ci idzie semestr.
Oddaję prace na czas, mam dobre oceny,
co robię źle?
Nic. Chciałam tylko powiedzieć, że jeśli…
Jeśli chciałabym porozmawiać z dorosłym…
- Ja w twoim wieku… - Mogę iść?
Jeszcze nie. Ja w twoim wieku
czułam, że nie mam żadnych możliwości,
że jestem w pułapce. Po prostu…
Wiedz, że życie jest długie.
Bardzo długie.
Chciałam zostać zawodową eseistką,
ale na to nie ma popytu, jak na łacinę czy filozofię.
Broniłam tezy, której nie dało się obronić.
Więc jeśli nie ma popytu na wymarzony zawód,
trzeba się przenieść do innego miasta
i udawać kogoś innego?
Bez urazy, ale gdybym chciała z kimś pogadać,
nie wybrałabym pani.
Tylko pani ma gorszą reputację niż ja,
a jestem miejską dziwką.
Mogę już iść?
Bo nie chcę wracać do domu na święta.
Jeśli Mike tak tęskni,
może przyjechać i to udowodnić. Niech okaże…
pieprzoną inicjatywę.
Kiedy ktoś się w końcu wykaże
i przyjedzie do mnie,
żebym nie musiała wiecznie
zaspokajać potrzeb innych?
Nie, jutro z nią pogadam.
Pa.
„Pytanie numer dziesięć. Na końcu powieści
Winston Smith umiera po przyjęciu Wielkiego Brata.
Jakim czyni go to bohaterem?”
Tragicznym.
Przez chwilę widział prawdę i o niej mówił.
Otworzył oczy, choć zaraz się zamknęły.
Co robisz, dziwaczko?
- Nic. - Idziesz dziś na mecz?
- Nie, mam już plany. - No jasne, to piątek.
Mogę je zabrać?
Nie oddam ci ich.
Jestem dobra w swojej pracy i potrafię
oceniać prace z angielskiego, bo jestem profesjonalistką.
Jeśli nie odpowiada ci, że profesjonalnie wykonuję pracę,
możemy porozmawiać z dyrektorem.
Wiem o Darcy Bursch i Williston!
Jak całe miasto.
Proszę tylko o jeden test
i zwracam się do twojej lepszej strony.
Jedna osoba wkrótce zmieni szkołę.
Właściwie zrobi sobie wolny semestr
i zacznie naukę w nowej szkole jesienią.
Dyrektor Valentine i ja
wstawiliśmy się za nią.
Ale podanie tej osoby będzie wyglądało dużo lepiej,
gdyby miała u ciebie lepsze oceny.
- Bo ta osoba… - Rozumiem.
To nie moja decyzja.
To decyzja tej osoby i jej rodziców.
Każdy zasługuje na drugą szansę.
By zacząć od nowa.
Hej, pojeby, kim są Darcy Bursch i Williston?
Najwyraźniej wie o nich całe miasto oprócz mnie
i wychodzę na debilkę.
- Myślałam, że się przyjaźnimy. - Spokojnie!
Ted, kim była ta Darcy?
Uczennicą, którą Laidlaw zapłodnił trzy lata temu.
Wyjechała z rodziną z miasta.
Williston to miasteczko, w którym Laidlaw był trenerem.
Wyrzucili go, bo zrobił dziewczynie dziecko.
O cholera! Czemu nic nie mówiliście?
Bo to żenujące. Z szacunku do rodziców
nasza społeczność o tym nie mówi.
Jako dobrzy ludzie nie gadamy,
że czyjaś córka to dziwka.
- Twój chłopak tu był. - Nie mam chłopaka.
Vance wpadł z bratem na drinka przed meczem.
Nie pytał o ciebie.
Jest na meczu. Chodźmy do niego!
Nie mam ochoty na spotkanie z Vance'em.
To będzie konfrontacja!
Wystawiał cię
- przez cały miesiąc. - Dziesięć dni.
Przyszedł do twojego baru z bratem?
Ci szowiniści!
Nie. Co? Chwila, jestem zdezorientowana.
Pić ci się chce. Wypij to. I to.
Ted prowadzi. W bagażniku mamy sznapsa.
Co myślisz?
Wpuścić rezerwowego rozgrywającego?
Chcesz wejść na boisko?
Pan jest trenerem.
Widzicie?
Właśnie dlatego przegrywamy 13 punktami
na własnym boisku.
Bo zamiast mówić: „Chcę wejść do gry, trenerze.
Jestem gotowy”,
Vanna White mówi: „Pan jest trenerem”.
Dlatego przegrywamy.
Ja pierdolę.
Wiecie, drużynę facetów
trudno ściągnąć z boiska.
Za to drużyna dziewczyn takich jak Vanna
tylko siedzi i mówi: „Pan jest trenerem”.
To jak?
Jesteście drużyną męskich homo sapiens?
A może drużyną kobiet, zniewieściałych bab,
które całe życie grzeją ławę,
używają szminek, noszą staniki
i wkładają sobie jebane tampony?
Sowy na trzy! Raz, dwa, trzy! Sowy!
Sowy.
Czemu nie chciałeś zagrać?
Nie lubisz futbolu?
Nie.
Jesteś inny, Vanna.
To nic takiego.
Nie jestem Vanna, Grendel.
Ja nie jestem Grendel, tylko Chris.
Cubby Candy mówi, że cię spierze.
Dlatego, że grasz w gejowską koszykówkę.
Może nie lubi gejów. Ja też gram w koszykówkę.
Powinieneś wiedzieć.
Czemu was nie odwiedziłem?
Nie poznałem kuzynki Almy.
Myliłeś się, Horace.
Wiemy, dokąd to wszystko zmierza.
Ostatecznie.
- Możemy przewidzieć przyszłość. - Hej!
Szukałam cię, człowieku-zagadko.
- Gdzie byłeś? - Szukała cię.
Tu i tam.
- To mój brat Bo. - Cześć.
Nie gap się na moje cycki!
Wiedz, że jestem rozczarowana.
Jestem rozczarowana twoim…
brakiem zaangażowania
po naszej rozmowie.
Po mojej wizycie na farmie. Jestem rozczarowana.
Potrafi rozczarować. Nic nowego.
Niech mówi sam za siebie!
Brat ma rację. Wiedziałabyś, gdybyś mnie znała.
Nie mów, że cię nie znam!
Nie dałeś mi szansy!
- Chciałam uratować ci życie! - Jules, przesadzasz.
Uratować ci życie!
Gdybyś, kurwa,
- przyszedł i mi pozwolił! - Nie.
- Wszystko w porządku? - Tak, Horace.
Cześć, Vance. Julia.
- On… - Co się dzieje?
Co do rozczarowania. Życie go nie oszczędza,
ale on stara się od 37 lat!
To jest oddanie i zaangażowanie.
Ona jest w śpiączce, w stanie wegetatywnym.
- Ciągnie swój do swego. - Dobrze.
- To prawda! - Uspokój się!
Czemu mam milczeć,
skoro to prawda?
Horace ma złamane serce.
- Już dobrze. - Wiemy.
- No już. Wracam do domu. - Dobrze.
- My też. - Horace.
- Powiedz mu, proszę. - Ale co?
- Co? - Że to po prostu się wie.
To się wie.
- To co innego. - Dobrze.
- Mów. - Chodź.
- Spokojnie. - Chodź.
- Powiedz mu. - Chodźmy już!
Wystarczy.
- Wystarczy. - Powiedz mu!
Co ty masz na sobie?
Już wystarczy.
Wystarczy.
Pewnie Alma umarła.
POKÓJ NAUCZYCIELSKI
Julia Rabia.
Cześć, tato.
Dzięki, że przyjąłeś opłatę za połączenie.
Nie.
Jeszcze nie wróciłam do mieszkania.
Niedługo.
Co u ciebie?
Tak, słyszę.
Impreza wydziałowa. Uwielbiałam je.
Mike też tam jest?
Nie. Nie wołaj go.
Zadzwonię do niego później.
Bardzo głośno.
Dużo ludzi. Nie będę przeszkadzać.
Nie będę przeszkadzać.
Ja też jestem z ludźmi.
Nie wołaj jej. Nie.
Cześć, mamo.
Nie. Jeszcze nie wiem.
My…
Jeszcze nie ustaliliśmy, kiedy wracam,
więc jeszcze nie wiem.
Wiem.
Mamo, muszę już kończyć.
Nie mów tak.
Wiem.
Ja też cię kocham.
Dobrze.
Dobrze. Pa.
Szklanka wody. Stawiam.
Jeśli mogę…
Przez te drzwi przechodzi wiele ludzi.
Jesteś lepsza niż większość.
Kiedyś ktoś to zauważy.
Zauważy ciebie.
Statystyka. Cały świat nie może być ślepy.
- Dziękuję. - Jasne.
I gdy ten szczęśliwy skurczybyk cię zauważy,
spojrzy ci głęboko w oczy,
obróci cię, pochyli
i zrobi z ciebie mamuśkę.
I wtedy twoje życie wreszcie będzie miało jakiś sens.
Dokąd ty się wybierasz?
Kiepska z ciebie słuchaczka.
Czemu? Nikt tu nie ma nic do powiedzenia!
Milcz! Zadzwonię tylko po transport!
Kotku, przyjedziesz po mnie?
Cześć, Mike.
Możesz rozmawiać?
Samotność może mieć zbawienny efekt.
Dobrze wiedzieć.
Dwa tygodnie spędziłem w domu,
chodziłem od pokoju do pokoju,
szukałem czegoś, co przepadło.
Nie wyobrażam sobie.
Wyobrażasz.
Ale stało cię coś dziwnego.
Poczułem szczęście.
Brakowało mi Almy, kochałem ją.
Dzień jej śmierci był najgorszy w moim życiu.
I nigdy nie powiem tego na głos,
ale polubiłem pustkę mojego domu.
Choć to nie była pustka, bo ja tam byłem.
Ale ta choroba była okropna.
A ta cisza, ten spokój…
To pani Laidlaw?
Jasne, że miło jest mieć towarzystwo,
ale gdyby ludzie rozumieli, że nie potrzebują innych,
by osiągnąć szczęście,
sytuacje takie jak Tiny by się nie zdarzały.
- Kłamca. - Co?
Miałeś nie mówić tego na głos.
Tylko cię informuję.
Mike i ja robimy przerwę.
Żebyś została do końca roku?
Przynajmniej.
- Nie moja sprawa. - Tylko informuję.
A co z dziećmi?
Uczniowie są świetni.
Po prostu lubię liceum. Taka już jestem.
Muszę lecieć.
Za 15 minut mam lekcję.
„Wszystko kręci się wokół seta!”. Zwycięski poradnik siatkarski.
To w końcu się dzieje! O mój Boże!
To będzie najlepszy dzień! Słyszeliście?
Ale co?
Walka! Grendel kontra Cubby! Dojdzie do skutku!
Po szkole o 16.30 na polu starego Carnoustiego!
Nadchodzi apokalipsa.
4 stycznia 1984 Godz. 7.50
To w końcu się dzieje!
Cześć.
Hej!
- Dawno się nie widzieliśmy. - Gdzie byłaś?
Nie widziałem cię w barze od miesiąca.
Tak…
Potrzebowałam przerwy. Rozumiesz?
Tak.
Liczyłem, że cię spotkam.
W końcu tu pracuję.
Racja.
Chciałem ci wyjaśnić,
dlaczego nawaliłem.
Nie musisz.
Mam depresję.
Dopada mnie smutek.
Nie postawiono diagnozy,
ale mam zerową pewność siebie.
Myślałem, że moje życie lepiej się potoczy.
Chyba dlatego mam depresję.
Czemu mi to mówisz?
Bo pomimo tej depresji
postanowiłem zaprosić cię na drinka.
A jeśli nie pijesz, to może kiedyś na kawę.
Może kiedyś. Byłoby super.
O 18 będę w knajpie w Jamestown.
The Dutch Boy.
Zobaczymy.
Słucham?
4 stycznia 1984 Godz. 16.28
Wszystkiego najlepszego, Marvin. Dzięki, że mówisz.
Skoro wszyscy nalegają.
Tak, chętnie wpadnę na kolację.
Dobrze, niedługo wyjadę.
Do zobaczenia.
- Wszyscy idą! - Nie będziesz tego oglądać.
Wróć z mamą Jan.
Cztery do jednego na Grendela. Co myślisz?
Jak do tego doszło?
Dudley powiedział, że po treningu kosza
Grendel narzekał na swoje spodenki.
Dudley odparł, że są gejowskie.
Grendel powiedział, że słyszał,
że Cubby uważa go za geja, bo gra w kosza.
A Dudley na to, że to możliwe.
Stali na światłach obok Jędzy.
Otworzyła okno, bo się krzywił.
I spytała: „Co z twoim chłopakiem?”.
W każdym razie Grendel chce zabić Cubby'ego.
Gdzie są wszyscy?
Cubby kończy robotę o 17.
Bić się, już!
Ostrzeżenie pogodowe.
Mieszkańcy następujących hrabstw powinni zostać w domach:
Eddy, Foster, Griggs, Stutsman, Barnes…
O czym on gada? Jest pięknie.
Godz. 17.29
Gdzie on jest?
Tu jestem.
- Gotowy na śmierć? - To wygląda tak sztucznie.
Mitch, kto wygra?
Ostatnia szansa, by nam powiedzieć
przed walką.
Cubby czy Grendel?
Zabij go!
Wal się! Zamilcz!
- Cubby. - Czemu?
Grendel nie chce umierać.
Boże, ale zimno.
- Już nie żyjesz! - Dobra.
Co powiedziałem?
Nie wiem. Nie słyszałem.
Walić to! Już nie żyjesz!
4 stycznia 1984 Godz. 18.17
Jestem 11 kilometrów od Owl, ale mam pełny bak.
Nie zamarznę, jeśli zostanę w aucie.
Jestem 400 metrów od domu,
ale mam niemal pusty bak.
Nie mogę zostać w aucie.
Jeśli zostanę, zamarznę.
Są dwie zasady,
gdy utknie się w aucie w zamieć.
Po pierwsze, zostać w pojeździe.
4 stycznia 1984 Godz. 18.37
Po drugie, zachować spokój.
Są trzy zasady,
gdy utknie się w aucie w zamieć.
4 stycznia 1984 18.40
Po pierwsze, zostać w pojeździe.
Po drugie, zachować spokój.
Po trzecie, pilnować, by rury wydechowej
nie zablokował śnieg,
co mogłoby prowadzić do zatrucia tlenkiem węgla i śmierci.
Mam 17 lat i tak wiele żałuję.
Mogłem częściej rozmawiać z rodzicami.
Skoro futbol mnie unieszczęśliwiał,
dlaczego chciałem być w nim dobry?
Umrę jako prawiczek.
Kogo to obchodzi?
Granie z siostrą dawało mi radość.
Kocham ją.
W przyszłości ludzie będą ginąć
w wyniku takich kataklizmów cały czas.
4 stycznia 1984 19.15
Burze i plagi będą skutkiem zaniedbania
planety i przyszłości.
Ale mamy lata 80.,
w których żyje się wspaniale.
Ta zamieć nie ma nic wspólnego z losem. To tylko natura.
Szkoda, że nie mam gazety.
4 stycznia 1984 Godz. 20.02
Dobra.
Od domu dzieli mnie tylko podjazd.
Nie doczołgam się tak daleko.
4 stycznia 1984 Godz. 20.13
Prześpię się do rana.
Posłucham radia i wiatru,
będę mieć piękne sny.
Jestem zmęczona.
Zasługuję na odpoczynek.
Wyśpię się po śmierci.
Tak myślałem,
aż zasnąłem,
a to się ziściło.
4 stycznia 1984 Godz. 20.15
ZABÓJCZA ZAMIEĆ SPARALIŻOWAŁA OKOLICĘ
Cześć. Zdrzemnąłem się.
Co ty tu robisz?
Ratuję ci życie.
Ofiarą zamieci lubiany sportowiec
W pewnym momencie wszyscy się zastanawiamy,
czy jesteśmy we właściwym miejscu.
Wiecie co?
Jesteśmy.
Na tym polega życie.
Miejsce nie ma znaczenia.
Trzeba po prostu żyć.
Tłumaczenie napisów: Maria Plicner