1
00:00:01,800 --> 00:00:04,480
ขอเสียงปรบมือให้ชายที่คุณมาดูการแสดง

2
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

3
00:00:04,560 --> 00:00:08,560
คือผมเอง ดร.เจสัน เหลียง

4
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

5
00:00:15,680 --> 00:00:19,160
(เอสพลานาด-เธียเตอร์ ออน เดอะเบย์
สิงคโปร์)

6
00:00:19,240 --> 00:00:20,760
(เจสัน เหลียง)

7
00:00:20,840 --> 00:00:22,480
ว้าว โอเคครับ

8
00:00:23,240 --> 00:00:28,240
ใช่

9
00:00:28,320 --> 00:00:30,200
ผมยังเป็นคนกล่าวเปิดตัวเอง

10
00:00:31,640 --> 00:00:33,040
ผมมีรายการสแตนด์อัพคอมเมดี้ทาง Netflix

11
00:00:33,120 --> 00:00:35,280
แต่ยังไม่มีเงินจ้างคนมาเปิดรายการให้

12
00:00:35,360 --> 00:00:36,760
ใช่แล้วครับ

13
00:00:36,840 --> 00:00:39,960
ดีที่ได้มาสิงคโปร์ ผมจริงใจนะ โอเคไหม

14
00:00:40,040 --> 00:00:42,840
ไม่ใช่คำพูดเกร่อๆ ในวงการบันเทิงอย่าง
“ดีใจที่ได้มาที่นี่” ไม่ใช่เลย

15
00:00:42,920 --> 00:00:45,040
ผมชอบที่ได้อยู่ในสิงคโปร์ โอเคนะ

16
00:00:45,120 --> 00:00:48,120
เพราะผมมาจากรัฐเซอลาโงร์ โอเคนะ

17
00:00:48,200 --> 00:00:50,840
มีใครมาจากรัฐเซอลาโงร์ไหม
ขอเสียงหน่อย ใครเป็นคนเซอลาโงร์บ้าง

18
00:00:51,360 --> 00:00:52,480
มีไหม

19
00:00:52,560 --> 00:00:54,080
เซอลาโงร์เป็นที่ที่ยอดเยี่ยม

20
00:00:54,160 --> 00:00:56,400
เซอลาโงร์เป็นที่เดียวในโลกใบนี้

21
00:00:56,480 --> 00:00:59,000
ที่มีน้ำท่วมใหญ่ทุกหนทุกแห่ง

22
00:01:00,240 --> 00:01:02,080
แต่ในขณะเดียวกันก็น้ำประปาไม่ไหล

23
00:01:05,920 --> 00:01:07,000
ยอดไปเลยใช่ไหมครับ

24
00:01:07,080 --> 00:01:10,000
ข้างในไม่มีน้ำ ข้างนอกน้ำเยอะไป
ผมก็ไม่รู้ว่าทำได้ไง

25
00:01:11,320 --> 00:01:13,720
คุณอาจหิวน้ำตายกลางน้ำท่วมในเซอลาโงร์

26
00:01:14,600 --> 00:01:16,240
น่าทึ่งสุดๆ รู้ไหมครับ น่าทึ่งมาก

27
00:01:16,800 --> 00:01:20,560
แต่ใช่ ตอนนี้มาเลเซียกำลังเผชิญกับ
ปัญหาเยอะมาก โอเคนะ

28
00:01:20,640 --> 00:01:22,160
ขอเสียงคนมาเลเซียหน่อยครับ

29
00:01:22,240 --> 00:01:23,200
มีไหม

30
00:01:24,240 --> 00:01:27,480
ตอนนี้มาเลเซีย
กำลังเผชิญกับปัญหาเยอะเลย โอเคนะ

31
00:01:27,560 --> 00:01:32,080
มีมากจนคนมาเลเซียเริ่มดู
นักแสดงเดี่ยวไมโครโฟน

32
00:01:32,160 --> 00:01:34,680
เพื่อความจริงและความชัดแจ้ง
เกี่ยวกับสถานการณ์ของชาติ

33
00:01:36,200 --> 00:01:37,480
ผมไม่ได้แต่งเรื่องขึ้นมานะ โอเคนะ

34
00:01:38,000 --> 00:01:40,720
ทุกครั้งที่นักการเมืองพูดอะไรโง่ๆ ในมาเลเซีย

35
00:01:40,800 --> 00:01:42,840
คนมาเลเซียจะเข้าโซเชียลมีเดียแล้วพิมพ์ว่า

36
00:01:42,920 --> 00:01:46,240
“พระเจ้า เจสัน คุณทำมาหากินเป็นตลกได้ยังไง

37
00:01:46,320 --> 00:01:48,720
นักการเมืองเราตลกกว่านักแสดงตลกอีก

38
00:01:50,000 --> 00:01:51,680
แล้วคุณจะหาเงินได้ยังไง

39
00:01:51,760 --> 00:01:54,080
พวกนั้นตลกกว่าคุณนะเจสัน

40
00:01:54,160 --> 00:01:56,360
นักการเมืองของเราตลกกว่านักแสดงตลก”

41
00:01:56,440 --> 00:01:58,560
และผมเกลียดการเปรียบเทียบแบบนั้น โอเคนะ

42
00:01:58,640 --> 00:02:02,840
เลิกเปรียบเทียบนักแสดงตลก
กับนักการเมืองได้แล้ว เราต่างกันมาก

43
00:02:02,920 --> 00:02:05,680
โอเคนะ พวกตลกอย่างผมคิดก่อนพูด

44
00:02:07,840 --> 00:02:09,160
เราต่างกัน

45
00:02:11,760 --> 00:02:12,960
นี่เรื่องจริง

46
00:02:13,040 --> 00:02:15,640
นักแสดงตลกอย่างเราทำงานหนักมาก โอเคนะ

47
00:02:15,720 --> 00:02:17,960
พวกตลกอย่างผมเล่นมุกเด็ดสุดปัง

48
00:02:18,640 --> 00:02:20,520
นักการเมืองมาเลเซียเล่นให้คนเข้าแถว

49
00:02:20,600 --> 00:02:22,600
รอต่อยหน้าปังเข้าให้ เราต่างกันมาก

50
00:02:26,320 --> 00:02:28,160
แต่ใช่ มาเลเซียกำลังเผชิญปัญหามากมาย

51
00:02:28,240 --> 00:02:29,920
มีการเหยียดเชื้อชาติเยอะ คอร์รัปชันเยอะ

52
00:02:30,000 --> 00:02:32,840
อนาคตเราไม่เคยดูสิ้นหวังขนาดนี้
แต่อย่าได้ท้อแท้

53
00:02:32,920 --> 00:02:34,640
อย่ากลัว เพื่อนๆ ชาวมาเลเซีย

54
00:02:34,720 --> 00:02:37,000
เพราะในไม่ช้า มาเลเซียจะมี

55
00:02:37,080 --> 00:02:40,600
ตึกสูงที่สุดเป็นอันดับสองของโลก

56
00:02:40,680 --> 00:02:41,840
ใช่แล้ว!

57
00:02:41,920 --> 00:02:44,440
ใช่ นั่นจะแก้ปัญหาของเราได้

58
00:02:45,720 --> 00:02:49,000
ผมไม่ยักรู้ว่าปัญหาใหญ่สุดของมาเลเซีย
คือขาดแคลนตึก

59
00:02:50,160 --> 00:02:51,600
และก็… นี่เรื่องจริง ถูกไหม

60
00:02:51,680 --> 00:02:55,760
สถาปนิกที่ออกแบบตึกบอกว่า
พวกเขาออกแบบตึกตาม

61
00:02:55,840 --> 00:02:58,840
ภาพอันโด่งดังของตุนกู อับดุล ระฮ์มัน

62
00:02:58,920 --> 00:03:02,320
ท่าดังของท่านปฐมนายกรัฐมนตรีเรา
ตอนท่านทำท่าแบบนี้

63
00:03:02,400 --> 00:03:04,600
เมื่อท่านประกาศเอกราชรัฐมาลายา

64
00:03:04,680 --> 00:03:06,960
พวกเขาเลยออกแบบตึกตามท่านี้ โอเคนะ

65
00:03:07,040 --> 00:03:08,560
แต่ถ้าคุณดูตึกนี้ให้ดีๆ

66
00:03:08,640 --> 00:03:11,320
มันไม่ได้ออกแบบตามท่าดัง
ของท่านตุนกู อับดุล ระฮ์มัน

67
00:03:11,400 --> 00:03:13,400
มันถูกออกแบบตามนักการเมืองมาเลเซีย

68
00:03:13,480 --> 00:03:15,040
ตอนชูนิ้วกลางให้มาเลเซีย

69
00:03:19,120 --> 00:03:21,600
ก่อนที่ผมจะแสดงต่อ ผมอยากบอก

70
00:03:21,680 --> 00:03:24,960
จากก้นบึ้งของหัวใจผม
ด้วยความซื่อสัตย์จริงใจว่า

71
00:03:25,040 --> 00:03:28,560
ขอบคุณพวกคุณทุกคนที่ทำหน้าที่ของตัวเอง

72
00:03:28,640 --> 00:03:31,760
ขอบคุณที่มีความรับผิดชอบ
และไปฉีดวัคซีน โอเคนะ

73
00:03:31,840 --> 00:03:34,640
เพราะในจุดที่ลึกและมืดมิดที่สุด
ของช่วงที่เกิดการระบาดใหญ่

74
00:03:34,720 --> 00:03:37,920
ผมไม่แน่ใจว่าจะมีสักวันไหม
ที่การเดี่ยวไมโครโฟนจะกลับมาได้

75
00:03:38,000 --> 00:03:41,320
นับประสาอะไรกับการทัวร์ตลกรอบโลก
การแสดงตลกสด จริงไหม

76
00:03:41,400 --> 00:03:43,400
ดังนั้นต้องขอบคุณพวกคุณทุกคน
เราได้กลับมาทำแบบนี้กันอีก

77
00:03:43,480 --> 00:03:45,640
ตอนนี้สิงคโปร์เปิดประเทศแล้ว
การแสดงสดก็เปิดแสดง

78
00:03:45,720 --> 00:03:47,000
และผมก็ได้มาแสดงแบบนี้ โอเคไหม

79
00:03:47,080 --> 00:03:48,120
ดังนั้น ขอบคุณมากครับ

80
00:03:53,000 --> 00:03:56,120
นี่เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตผม

81
00:03:56,200 --> 00:03:57,760
ผมชอบสิ่งนี้ที่สุด

82
00:03:57,840 --> 00:03:59,760
และสิ่งนี้ที่ว่า ก็คือเงินของพวกคุณ

83
00:04:05,960 --> 00:04:07,440
ดอลลาร์สิงคโปร์

84
00:04:13,680 --> 00:04:16,959
ปีนี้ผมอายุ 37 แล้ว

85
00:04:17,040 --> 00:04:20,839
ทีนี้ขอเช็กหน่อย คนที่อายุเท่าผม
35 ปีขึ้นไป ขอเสียงหน่อยครับ

86
00:04:20,920 --> 00:04:21,880
สามสิบห้าปีขึ้นไปครับ

87
00:04:24,600 --> 00:04:25,880
ฟังออกไหมว่าเสียงพวกเขาดูเหนื่อย

88
00:04:27,520 --> 00:04:30,160
คุณที่นั่งแถวหน้านี่
อายุ 35 ปีขึ้นไปใช่ไหมครับ “ใช่”

89
00:04:30,240 --> 00:04:31,600
ยกไหล่ยังไม่ค่อยขึ้น ผมเข้าใจดี

90
00:04:31,680 --> 00:04:33,320
มีปัญหาไหล่ยึด ผมเข้าใจ

91
00:04:33,400 --> 00:04:34,560
ผมก็มีปัญหาที่ไหล่ ผมเข้าใจ

92
00:04:34,640 --> 00:04:37,640
ผมไม่ได้ล้อคุณนะ ผมรู้
มันยากไป ผมเข้าใจ โอเคไหม

93
00:04:37,720 --> 00:04:40,040
และตอนนี้ ผมอายุ 35 ปีขึ้นไป

94
00:04:40,120 --> 00:04:43,920
เรามักถูกย้ำเตือนถึงความตายที่ใกล้เข้ามา

95
00:04:44,000 --> 00:04:45,400
เมื่อมีคนที่อายุร้อยกว่า

96
00:04:45,480 --> 00:04:47,640
โดยเฉพาะคนที่เด็กกว่า สวยกว่า

97
00:04:47,720 --> 00:04:49,600
เรียกเราโดยใช้คำว่า ล.

98
00:04:50,720 --> 00:04:51,880
โอเค ล. ที่ว่าคืออะไรครับ

99
00:04:51,960 --> 00:04:53,480
- ลุง
- ลุง

100
00:04:53,560 --> 00:04:57,320
ทันทีที่มีคนเรียกเราว่าลุง
หัวใจวายเอย ปวดหลังเอย โอ๊ย

101
00:04:57,400 --> 00:04:59,800
ทำไมแก่นัก อัลไซเมอร์ก็มา โอเคไหม

102
00:04:59,880 --> 00:05:01,120
และสาวๆ ก็เป็นใช่ไหม

103
00:05:01,200 --> 00:05:03,200
คุณโดนเรียกว่า ป. คือคำว่าอะไรครับ

104
00:05:03,280 --> 00:05:04,360
- ป้า
- ป้า

105
00:05:04,440 --> 00:05:07,440
ทันทีที่มีคนเรียกคุณว่าป้า
หมดประจำเดือน “ทำไมเร็วนัก”

106
00:05:09,120 --> 00:05:10,400
ฉันอายุ 35 ทำไมแห้งแล้วล่ะ

107
00:05:12,640 --> 00:05:15,080
ผมเข้าใจ เราทุกคนเจอเรื่องพวกนั้นมา

108
00:05:15,160 --> 00:05:18,160
แต่เรื่องของผมชนะพวกคุณทุกคนแน่

109
00:05:18,240 --> 00:05:20,000
ปลายปีที่แล้ว ช่วงเดือนธันวาคม

110
00:05:20,080 --> 00:05:22,280
มีร้านขายข้าวมันมาเลย์
มาเปิดใหม่ใกล้ๆ บ้าน

111
00:05:22,360 --> 00:05:23,800
ผมเลยไปซื้อข้าวมัน

112
00:05:23,880 --> 00:05:25,920
และเจ้าของร้านนี้ก็เป็นคู่ตายาย

113
00:05:26,000 --> 00:05:28,480
อายุ 65 ปีขึ้นไป บอกง่ายๆ ผมขาว แก่มากแล้ว

114
00:05:28,560 --> 00:05:30,840
และผมก็จ่ายเงิน รับข้าวมันมา

115
00:05:30,920 --> 00:05:33,840
ลุงที่ขายมองผมและบอกว่า

116
00:05:33,920 --> 00:05:35,520
“ขอบคุณมากเฮีย”

117
00:05:40,480 --> 00:05:41,920
ใครเฮียลุง

118
00:05:43,040 --> 00:05:45,360
ทันทีที่ลุงเรียกผมว่าเฮีย จู๋ผมร่วงเลย

119
00:05:51,760 --> 00:05:54,080
แต่ใช่ ผมชักแก่แล้ว

120
00:05:54,160 --> 00:05:58,400
และผมคิดว่าประโยคที่ว่า “ผมชักแก่แล้ว”
ไม่ได้มีความหมายอะไรเลย

121
00:05:58,480 --> 00:06:01,000
มันไม่ได้มีความหมายอะไรในภาษา

122
00:06:01,080 --> 00:06:03,520
เพราะไม่ได้ให้ข้อมูลใหม่

123
00:06:04,080 --> 00:06:08,760
ทุกคน ทุกสิ่งแก่ตัวลงตลอดเวลา

124
00:06:08,840 --> 00:06:11,760
“ผมชักแก่แล้ว” นั่นเป็นประโยคที่ไร้ประโยชน์
จริงไหมครับ

125
00:06:11,840 --> 00:06:13,240
ไม่ได้น่าสนใจเลย

126
00:06:13,320 --> 00:06:14,840
ถ้าคุณอยากให้น่าสนใจ พูดอะไรอย่าง

127
00:06:14,920 --> 00:06:17,440
“ฉันชักหนุ่มขึ้น” “ได้ไง น่าสนใจมาก”

128
00:06:17,520 --> 00:06:19,040
“ฉันชักแก่แล้ว” น่าเบื่อมาก

129
00:06:19,120 --> 00:06:21,960
ลองนึกถึงภาพผู้ชายสองคนนั่งคุยกัน
โดยใช้มาตรฐานนั้นสิ

130
00:06:22,040 --> 00:06:24,120
แบบ “เฮ่พวก ช่วงนี้เป็นไงบ้าง”

131
00:06:24,200 --> 00:06:26,600
“โอ นายก็รู้ ก็เหมือนเดิมๆ

132
00:06:26,680 --> 00:06:30,360
พระอาทิตย์ขึ้นทางตะวันออก
ตกทางตะวันตก

133
00:06:31,160 --> 00:06:32,480
โลกก็หมุน

134
00:06:33,280 --> 00:06:34,680
หายใจออกซิเจนเข้า

135
00:06:35,520 --> 00:06:37,000
หายใจออกเป็นคาร์บอนไดออกไซด์

136
00:06:37,600 --> 00:06:39,160
ข้าวเข้า ขี้ออก”

137
00:06:40,280 --> 00:06:42,520
“มาบอกเรื่องที่ฉันรู้อยู่แล้วทำไมเนี่ย

138
00:06:42,600 --> 00:06:43,600
นายเป็นอะไรของนาย”

139
00:06:43,680 --> 00:06:45,240
“ฉันชักแก่แล้ว”

140
00:06:46,520 --> 00:06:48,360
“เฮ่ย ฉันก็แก่แล้วเหมือนกัน
มาคุยเรื่องนี้กันเถอะ!”

141
00:06:48,440 --> 00:06:50,320
ไม่มีข้อมูลใหม่ๆ เลย

142
00:06:51,200 --> 00:06:53,280
แต่ใช่ ผมเองก็ชักแก่แล้ว

143
00:06:53,360 --> 00:06:54,480
รู้ไหมว่าแก่ได้ยังไง

144
00:06:54,560 --> 00:06:59,600
ผมรู้ว่าผมแก่เพราะทุกวันนี้
หัวเข่าผมเริ่มมีเสียง

145
00:06:59,680 --> 00:07:01,680
ตอนก้มตัวหรือย่อ

146
00:07:01,760 --> 00:07:04,280
ใครในที่นี้ที่หัวเข่าเริ่มมีเสียงบ้าง
ขอเสียงปรบมือครับ

147
00:07:06,560 --> 00:07:08,360
ผมไม่รู้ว่าคุณปรบมือหรือนั่นเสียงหัวเข่า

148
00:07:08,440 --> 00:07:10,160
ผมไม่รู้ แต่ว่า…

149
00:07:10,240 --> 00:07:14,040
ใช่ หัวเข่าซ้ายผมเริ่มมีเสียง
อีกข้างไม่มี โอเคไหม

150
00:07:14,120 --> 00:07:15,920
อยากฟังเสียงหัวเข่าด้านซ้ายของผมไหม

151
00:07:16,000 --> 00:07:17,000
ผมจะงอเข่าแล้วเอาไมค์ลงไป

152
00:07:17,080 --> 00:07:18,280
จะได้ยินเสียง อยากฟังไหมครับ

153
00:07:18,360 --> 00:07:20,040
- อยาก
- โอเค พร้อมนะ เอาละ โอเค

154
00:07:20,840 --> 00:07:22,080
”พวกบ้า” ได้ยินไหมครับ

155
00:07:23,400 --> 00:07:24,440
ได้ยินไหม

156
00:07:27,840 --> 00:07:29,520
หยาบคายมาก หัวเข่าผม หยาบคายมาก

157
00:07:31,560 --> 00:07:33,160
อีกเรื่องที่ทำให้ผมรู้สึกแก่

158
00:07:33,240 --> 00:07:36,160
คือตอนนี้ผมมีลูกสาวอายุสองขวบ

159
00:07:36,240 --> 00:07:39,800
และผมกับเมีย เมื่อสามปีก่อน ตอนเรายังไม่มีลูก

160
00:07:39,880 --> 00:07:41,200
สมัยนั้นเรามีความสุขกว่านี้มาก

161
00:07:43,320 --> 00:07:45,720
และเพื่อนๆ เราทุกคนที่มีลูก

162
00:07:45,800 --> 00:07:48,120
พวกเขาขี้อวดมาก ทั้งข่ม ทั้งยโส

163
00:07:48,200 --> 00:07:51,640
พวกเขาบอกเราเหมือนกันว่า
“นี่เจสัน มีลูกได้แล้ว

164
00:07:52,240 --> 00:07:53,720
มีลูกสิเจสัน

165
00:07:53,800 --> 00:07:55,600
พอมีลูกแล้วชีวิตคุณจะมีความหมายมาก

166
00:07:55,680 --> 00:07:56,760
มีลูกสิ

167
00:07:57,360 --> 00:07:58,240
พอคุณมีลูก

168
00:07:58,320 --> 00:08:00,080
ความผูกพันระหว่างคุณกับเมีย
จะแน่นแฟ้นยิ่งขึ้น

169
00:08:00,160 --> 00:08:01,200
มีลูกสิ!

170
00:08:01,880 --> 00:08:03,720
พอมีลูก จะเหมือนมีสายรุ้งทอดผ่านบ้านคุณ

171
00:08:03,800 --> 00:08:04,920
มีลูกสิ!

172
00:08:05,880 --> 00:08:07,400
พอคุณมีลูก คุณจะหาที่จอดรถได้ตลอด

173
00:08:07,480 --> 00:08:08,560
มีลูกสิ!”

174
00:08:10,880 --> 00:08:13,520
และก็จริงครับ พอผมประกาศบนเฟซบุ๊ก

175
00:08:13,600 --> 00:08:15,520
ว่าผมกับเมียกำลังจะมีลูก

176
00:08:15,600 --> 00:08:18,200
ไอ้พวกเวรนั่นก็ส่งข้อความส่วนตัว
มาหาผมทางเฟซบุ๊ก

177
00:08:18,280 --> 00:08:20,120
“ฮ่าๆ เจสัน ทีนี้คุณจะไม่มีวันได้นอนอีกแล้ว”

178
00:08:22,120 --> 00:08:23,080
ทำไม

179
00:08:23,600 --> 00:08:26,640
และตอนนี้เราก็เป็นพ่อแม่กันมาได้สองปี
ทุกอย่างโอเค ค่อยยังชั่ว

180
00:08:26,720 --> 00:08:29,280
ก็ยังไม่พอสำหรับไอ้พวกเวรนั่น
ยังคงมาอวด

181
00:08:29,360 --> 00:08:31,760
“นี่เจสัน มีลูกอีกสักคนสิ

182
00:08:33,360 --> 00:08:35,400
มีลูกอีกคน เดี๋ยวลูกสาวจะเหงา

183
00:08:35,480 --> 00:08:38,640
เธอต้องมีน้องไว้เล่นด้วย
มีลูกอีกคนสิ

184
00:08:38,720 --> 00:08:40,240
มีลูกสองคนเลย”

185
00:08:40,320 --> 00:08:41,799
ตอนนี้ผมฉลาดขึ้นแล้ว

186
00:08:41,880 --> 00:08:43,880
และผมรู้ว่าคนเดียวบนดาวโลกนี้

187
00:08:43,960 --> 00:08:46,880
ที่อยากมีลูกสองคนจริงๆ จากใจ

188
00:08:46,960 --> 00:08:48,520
คือพวกที่มีลูกสามคน

189
00:08:54,120 --> 00:08:55,600
ไปถามได้เลย

190
00:08:56,280 --> 00:08:58,960
พวกเขาทุกคนหวังว่าการระบาดใหญ่
จะพรากลูกคนหนึ่งไป

191
00:09:01,320 --> 00:09:03,240
ใช่แล้ว พวกนี้ลูกฉันเอง ใช่ ลูกฉันเอง ใช่เลย

192
00:09:03,320 --> 00:09:04,680
คนนี้เราไม่ได้ให้ฉีดวัคซีน

193
00:09:05,320 --> 00:09:06,920
ไม่จำเป็น คนนี้ไม่จำเป็น

194
00:09:08,080 --> 00:09:09,720
ไปเล่นสิลูก ไป

195
00:09:10,360 --> 00:09:12,360
ไม่ต้องสวมหน้ากาก

196
00:09:15,800 --> 00:09:17,240
แต่คืออย่างนี้นะครับ

197
00:09:17,920 --> 00:09:21,400
พ่ออย่างผมก็ต้องสัมผัสกับภัยของพ่อแม่อยู่เยอะ

198
00:09:21,480 --> 00:09:22,680
หลักๆ เลยก็คือ

199
00:09:22,760 --> 00:09:23,800
พ่อแม่คนอื่น

200
00:09:24,800 --> 00:09:28,320
ผมทนพ่อแม่ที่ชอบอวดลูกไม่ได้

201
00:09:28,400 --> 00:09:30,280
ผมโอเคนะถ้าคุณภูมิใจในตัวลูก ไม่มีปัญหา

202
00:09:30,360 --> 00:09:32,880
แต่ผมจะขีดเส้นแดงแบ่ง
ถ้าเป็นเรื่องอวดลูก โอเคไหม

203
00:09:33,520 --> 00:09:34,800
ผมมีเพื่อนคนหนึ่ง นางเป็นแม่

204
00:09:34,880 --> 00:09:38,160
นางอัปโหลดรูปที่ลูกนางวาดบนอินสตาแกรม

205
00:09:38,240 --> 00:09:40,160
เด็กคนนั้นเป็นเด็กน่ารักอายุเจ็ดขวบ

206
00:09:40,240 --> 00:09:43,280
และรูปวาดนั่นก็เป็นรูปบ้าน
ที่เด็กวาดกันทั่วไป โอเคนะ

207
00:09:43,360 --> 00:09:45,240
มีหลังคา

208
00:09:45,320 --> 00:09:48,680
มีตัวบ้าน สองหน้าต่าง มีประตู

209
00:09:48,760 --> 00:09:51,320
มีหญ้ารอบๆ บ้าน มีสายรุ้ง พระอาทิตย์

210
00:09:51,400 --> 00:09:55,360
และเด็กก็เขียนชื่อภาพว่า “บ้านของเรา”
โอเคไหม ไม่มีปัญหา

211
00:09:55,440 --> 00:09:59,360
แต่คำบรรยายของแม่ในอินสตาแกรม
คือน่ารังเกียจมากๆ

212
00:09:59,440 --> 00:10:02,720
นางบรรยายว่า “ตายแล้ว

213
00:10:02,800 --> 00:10:05,240
ลูกฉันต้องโตขึ้นเป็นปิกาโซแน่”

214
00:10:07,000 --> 00:10:08,520
และผมก็คิดว่า “ไม่ใช่หรอก

215
00:10:13,600 --> 00:10:15,520
ลูกคุณไม่ได้เป็นปิกาโซ

216
00:10:16,080 --> 00:10:18,680
ปิกาโซปฏิวัติโลกของศิลปะ

217
00:10:19,240 --> 00:10:24,040
ลูกคุณวาดสามเหลี่ยมบนสี่เหลี่ยม

218
00:10:24,960 --> 00:10:26,400
และเรียกว่าบ้านของคุณ

219
00:10:27,120 --> 00:10:28,600
ซึ่งไร้สาระ

220
00:10:29,360 --> 00:10:31,320
เพราะคุณอยู่ในอะพาร์ตเมนต์

221
00:10:33,120 --> 00:10:34,600
คุณไม่ได้มีหลังคาแบบนั้น

222
00:10:35,400 --> 00:10:38,080
คุณไม่มีปัญญาซื้อหลังคาแบบนั้น

223
00:10:38,720 --> 00:10:40,800
หลังคาคุณคือพื้นบ้านของคนอื่น

224
00:10:42,840 --> 00:10:45,680
ทุกวันจะมีคนอึอยู่บนหัวคุณ

225
00:10:45,760 --> 00:10:47,200
ดังนั้น อย่า”

226
00:10:50,680 --> 00:10:52,440
ทีนี้ ก็อย่างที่บอกว่าผมซาบซึ้ง

227
00:10:52,520 --> 00:10:55,680
ที่เราค่อยๆ ออกจากภาวะการระบาดใหญ่นี้
อย่างช้าๆ แต่มั่นคง

228
00:10:55,760 --> 00:10:59,440
แต่ในฐานะคนเคยเป็นหมอที่มีความรู้
ด้านวิทยาศาสตร์อยู่บ้าง

229
00:10:59,520 --> 00:11:02,480
และเป็นนักแสดงตลกเดี่ยวไมค์
ที่มีทักษะในการสังเกต

230
00:11:02,560 --> 00:11:05,000
ผมอดไม่ได้ที่จะคิดถึงโรคครั้งหน้า

231
00:11:05,080 --> 00:11:06,800
ที่จะทำให้เกิดการระบาดใหญ่อีก

232
00:11:06,880 --> 00:11:08,080
และผมคิดว่าผมเข้าใจ

233
00:11:08,160 --> 00:11:11,880
ผมว่าผมรู้ว่าโรคต่อไปที่จะทำให้โลก
สับสนวุ่นวายคืออะไร

234
00:11:11,960 --> 00:11:14,520
โรคต่อไปที่จะทำให้เกิดการระบาดใหญ่ครั้งหน้า

235
00:11:14,600 --> 00:11:19,560
คือโรคที่ชายวัยกลางคนคิดว่า
ตัวเองขี่จักรยานได้

236
00:11:21,720 --> 00:11:22,760
ใช่แล้ว

237
00:11:23,920 --> 00:11:25,880
คุณจะเห็นพวกนั้นได้ตลอดเวลาในวันหยุด

238
00:11:25,960 --> 00:11:28,680
ลุงๆ พวกนี้จะขี่จักรยานราคาแพง

239
00:11:28,760 --> 00:11:31,160
และจะใส่กางเกงฟิตสุดๆ

240
00:11:33,880 --> 00:11:35,600
ฟิตที่สุด

241
00:11:36,560 --> 00:11:38,960
เสื้อและกางเกงฟิตที่สุด

242
00:11:39,040 --> 00:11:41,480
ใช่ไหม พวกเขาจะขี่จักรยานนำรถคันอื่น
มาติดไฟแดง

243
00:11:41,560 --> 00:11:43,320
พวกเขาจะปั่นๆ

244
00:11:43,400 --> 00:11:45,040
พวกเขาจะหยุดหน้ารถคันอื่น จริงไหม

245
00:11:45,120 --> 00:11:46,160
จะปั่นนำรถคันอื่น

246
00:11:46,240 --> 00:11:49,120
พวกเขาจะหยุด เดินลงจากรถ
พวกเขาทำกันทุกคน

247
00:11:53,080 --> 00:11:54,880
ทุกคนเห็นได้

248
00:11:55,840 --> 00:11:57,720
แม่ๆ เห็นได้

249
00:11:57,800 --> 00:12:00,960
เด็กๆ ดูอยู่แล้วร้องว่า “แม่คะ เขาทำอะไร
แม่คะ น่าเกลียดจัง

250
00:12:03,040 --> 00:12:05,200
เป็นงานอดิเรกที่น่าเกลียด!

251
00:12:07,040 --> 00:12:09,240
ใช่ และมีอักษรย่อของคำนี้ด้วย

252
00:12:09,320 --> 00:12:11,400
เรียกว่ามามิล เอ็มเอเอ็มไอแอล

253
00:12:11,480 --> 00:12:13,720
ซึ่งมาจากคำที่แปลว่าชายวัยกลางคนในชุดรัดรูป

254
00:12:14,400 --> 00:12:15,240
ใช่แล้ว

255
00:12:17,160 --> 00:12:20,520
ปีที่แล้ว ผมรถติดไฟแดงเป็นคันแรก

256
00:12:20,600 --> 00:12:21,960
อยู่หน้าสุดเลย มีไฟแดง

257
00:12:22,040 --> 00:12:23,840
และหมอนี่ก็ปั่นจักรยานผ่านผมไป

258
00:12:23,920 --> 00:12:26,840
คือผมก็ไม่ได้หุ่นดี แต่ชายคนนั้นตัวค่อนข้างใหญ่

259
00:12:26,920 --> 00:12:33,360
และเขาใส่เสื้อรัดรูปสุด สีสดสุด เหลืองอ๋อยสุด
เท่าที่ผมเคยเห็นมา

260
00:12:33,440 --> 00:12:35,760
เหมือนพระอาทิตย์ผ่านรถผมไป

261
00:12:38,360 --> 00:12:40,800
เขาขี่จักรยานอยู่หน้าผม หยุด และลงจากรถ

262
00:12:42,400 --> 00:12:44,520
แล้วหยิบขวดน้ำออกมา

263
00:12:44,600 --> 00:12:46,680
แล้วเริ่มราดตัวเอง

264
00:12:47,280 --> 00:12:49,120
เหมือนกำลังถ่ายปกนิตยสาร

265
00:12:50,760 --> 00:12:52,880
ผมอยากลดกระจกลงแล้วบอกว่า

266
00:12:52,960 --> 00:12:55,400
คุณเหมือนปิกาจูที่เป็นเบาหวาน
เลิกทำแบบนี้ได้แล้ว

267
00:13:01,040 --> 00:13:03,320
มันเป็นงานอดิเรกที่งี่เง่า โอเคไหม

268
00:13:03,400 --> 00:13:05,640
และเดี๋ยวผมจะอธิบายให้ฟังว่าเพราะอะไร

269
00:13:05,720 --> 00:13:10,320
แต่โรคนี้เริ่มขึ้นในช่วงล็อกดาวน์ปี 2020

270
00:13:10,400 --> 00:13:12,720
เพราะระหว่างล็อกดาวน์
รัฐบาลไม่อนุญาตให้ใคร

271
00:13:12,800 --> 00:13:16,800
เดินออกกำลังหรือวิ่งนอกบ้าน
แต่อนุญาตให้ปั่นจักรยานได้

272
00:13:16,880 --> 00:13:19,560
เพราะเห็นได้ชัดว่าคุณจะไปได้เร็วกว่าไวรัส

273
00:13:22,400 --> 00:13:24,840
ดังนั้นเพื่อนของผมหลายคนก็เริ่มปั่นจักรยาน

274
00:13:24,920 --> 00:13:27,640
ตอนนั้นผมยังไม่ได้เกลียดการปั่นจักรยาน

275
00:13:27,720 --> 00:13:29,960
เพื่อนคนหนึ่งที่อยากเป็นนักปั่นจักรยาน
จึงโทรหาผมและบอกว่า

276
00:13:30,040 --> 00:13:32,920
“เฮ่ย เจสัน มาปั่นจักรยานกับฉันและเพื่อนๆ
วันเสาร์นี้ไหม”

277
00:13:33,000 --> 00:13:36,240
ผมเป็นคนเปิดกว้าง ถ้ามีอะไรใหม่ๆ
ผมจะลองสักครั้ง ไม่มีปัญหา

278
00:13:36,320 --> 00:13:38,600
ผมเลยบอกว่า “ได้สิ ฉันไปปั่นด้วย

279
00:13:38,680 --> 00:13:40,120
อ้อ แต่ฉันไม่มี…

280
00:13:41,760 --> 00:13:44,880
ฉันไม่มีเสื้อกับกางเกงรัดรูปนะ

281
00:13:44,960 --> 00:13:47,440
เสื้อผ้าฉันมีแต่ขนาดปกติ

282
00:13:48,160 --> 00:13:50,480
ฉันไม่มีเสื้อผ้าสมัยเด็กเก็บไว้เลย

283
00:13:54,320 --> 00:13:55,840
และก็ไม่มีจักรยานด้วย”

284
00:13:55,920 --> 00:13:57,760
แต่เพื่อนผมใจดี เขาว่า “อย่าห่วงนะเจสัน

285
00:13:57,840 --> 00:14:01,120
นายตัวพอๆ กับฉัน เดี๋ยวฉันให้ยืมเสื้อ

286
00:14:01,200 --> 00:14:02,800
ฉันจะให้ยืมกางเกง

287
00:14:02,880 --> 00:14:05,000
และฉันก็มีจักรยานอีกคัน นายใช้คันนั้นก็ได้”

288
00:14:05,080 --> 00:14:06,440
ดีมากเลย

289
00:14:06,520 --> 00:14:09,400
แล้วเพื่อนผมก็พูดบางอย่างที่ทำให้ผมชะงัก

290
00:14:09,480 --> 00:14:12,600
เพื่อนบอกว่า “ว่าแต่เจสัน ก่อนฉันจะลืม

291
00:14:12,680 --> 00:14:14,480
ก่อนที่นายจะมาที่บ้านเช้าวันเสาร์

292
00:14:14,560 --> 00:14:15,640
ไม่ต้องใส่กางเกงในมานะ”

293
00:14:20,640 --> 00:14:22,360
“ขอโทษทีเพื่อน สัญญาณไม่ดี

294
00:14:23,640 --> 00:14:24,640
เมื่อกี้นายว่ายังไงนะ”

295
00:14:25,320 --> 00:14:27,560
“ฉันบอกว่า ก่อนจะมาที่บ้านเช้าวันเสาร์

296
00:14:27,640 --> 00:14:28,720
ไม่ต้องใส่กางเกงในมา”

297
00:14:29,440 --> 00:14:32,160
“ขอโทษทีเพื่อน ตลกมากเลย สัญญาณมันแย่มาก

298
00:14:32,240 --> 00:14:34,640
ฉันได้ยินเป็นนายบอกว่า ‘อย่าใส่กางเกงใน’

299
00:14:34,720 --> 00:14:37,240
ฮ่าๆ ตกลงนายว่ายังไงนะ”

300
00:14:37,320 --> 00:14:40,400
“ใช่ เจสัน ฉันบอกว่าก่อนมาที่บ้านเช้าวันเสาร์

301
00:14:40,480 --> 00:14:41,880
ไม่ต้องใส่กางเกงใน

302
00:14:41,960 --> 00:14:43,880
เพราะตอนปั่นจักรยาน เราจะไม่ใส่กางเกงใน”

303
00:14:45,560 --> 00:14:47,400
ตอนนั้นเองที่ผมได้รู้

304
00:14:47,480 --> 00:14:50,360
ว่านักปั่นทั้งหลายที่ผมเห็นบนท้องถนน

305
00:14:51,000 --> 00:14:52,400
ไม่ได้ใส่กางเกงใน

306
00:14:54,680 --> 00:14:56,360
ผมไม่ได้แต่งเรื่องนะ

307
00:14:56,440 --> 00:14:57,880
เห็นเลยว่าพวกคุณบางคนไม่เคยรู้มาก่อน

308
00:14:59,840 --> 00:15:01,200
ผมขอย้ำ

309
00:15:01,280 --> 00:15:03,040
นักปั่นเหล่านี้

310
00:15:04,040 --> 00:15:08,520
เมื่อพวกเขาสวมเสื้อรัดรูป
และกางเกงที่รัดรูปมาก

311
00:15:08,600 --> 00:15:10,320
รัดมากจนเห็นน้องชาย

312
00:15:13,320 --> 00:15:14,960
พวกเขาไม่ได้ใส่กางเกงใน

313
00:15:16,280 --> 00:15:20,040
ผมถึงได้รู้ตอนนั้นเอง ตอนคุยโทรศัพท์น่ะครับ

314
00:15:20,120 --> 00:15:22,680
สาบานได้เลยว่าผมนึกว่าเพื่อนอยากปล้ำผม

315
00:15:27,160 --> 00:15:29,360
ผมนึกว่าเขาจะพาผมไปปั่นจักรยานแล้วเคลมผม

316
00:15:33,160 --> 00:15:34,600
และนั่นจะง่ายขึ้นเยอะถ้าไม่มีกางเกงใน

317
00:15:34,680 --> 00:15:35,960
ผมบอกว่า

318
00:15:37,440 --> 00:15:39,240
“ขอโทษนะเพื่อน ฉันไปปั่นด้วยไม่ได้แล้ว”

319
00:15:40,040 --> 00:15:41,560
“ทำไมไม่มาปั่นแล้วละ” “ฉันเป็นโควิด”

320
00:15:43,480 --> 00:15:44,720
“ฉันเป็นโควิดระดับแปด

321
00:15:45,800 --> 00:15:47,400
เป็นที่ปาก

322
00:15:48,040 --> 00:15:50,200
น้องหนูก็เป็น เป็นที่ก้นด้วย
อย่าพาฉันไปปั่นจักรยาน”

323
00:15:52,880 --> 00:15:56,520
ครับ นักปั่นเหล่านี้ไม่ใส่กางเกงใน

324
00:15:56,600 --> 00:15:57,760
และขอผมอธิบายให้ฟัง

325
00:15:57,840 --> 00:15:59,760
ว่าทำไมนักปั่นเหล่านี้ถึงไม่ใส่กางเกงใน

326
00:15:59,840 --> 00:16:02,640
ว่าแต่ นี่แหละคือเหตุผลที่พวกคุณ
ควรสนับสนุนอาชีพตลกของผม

327
00:16:02,720 --> 00:16:04,640
เพราะเพื่อความบันเทิงของพวกคุณ

328
00:16:04,720 --> 00:16:07,520
ผมไปกูเกิลหาว่า “ทำไมนักปั่นจักรยาน
ถึงไม่ใส่กางเกงใน”

329
00:16:09,400 --> 00:16:12,880
“ทำไมนักปั่นไม่ใส่กางเกงใน” อยู่ในประวัติ
การค้นหาของผม

330
00:16:13,720 --> 00:16:15,240
อัลกอริทึมผมเละเทะหมดแล้ว

331
00:16:18,520 --> 00:16:21,560
พอร์นฮับก็แนะนำหนังโป๊แปลกๆ

332
00:16:24,320 --> 00:16:26,400
พวกคุณเคยดูหนังโป๊ที่มีจักรยานไหม

333
00:16:27,120 --> 00:16:28,000
ผมเคยนะ

334
00:16:30,840 --> 00:16:33,360
ผมจะอธิบายให้ฟังว่าทำไมนักปั่นพวกนี้
ถึงไม่ใส่กางเกงใน

335
00:16:33,440 --> 00:16:35,800
จักรยานที่พวกเขาซื้อมาราคาแพงมาก

336
00:16:35,880 --> 00:16:38,720
แต่ที่นั่งแข็งโป๊ก ไม่มีเบาะรอง

337
00:16:38,800 --> 00:16:41,480
เบาะรองถูกเย็บติดกับกางเกงรัดรูป

338
00:16:41,560 --> 00:16:42,840
และผู้ผลิตก็บอกว่า

339
00:16:42,920 --> 00:16:46,160
แผ่นรองนั้นควรแนบสนิทกับอวัยวะสืบพันธุ์

340
00:16:46,240 --> 00:16:48,120
เพื่อรักษาความแนบพอดี โอเคไหม

341
00:16:48,200 --> 00:16:49,840
แล้วทำไมชุดพวกนี้ต้องรัดรูปมาก

342
00:16:49,920 --> 00:16:52,000
เพราะพวกเขาอยากให้มีอากาศพลศาสตร์

343
00:16:53,440 --> 00:16:54,680
อากาศพลศาสตร์…

344
00:16:55,560 --> 00:16:59,920
อากาศพลศาสตร์จะไหลผ่านร่างกาย
ทำให้พวกเขาปั่นจักรยานได้เร็วขึ้นอีกหน่อย

345
00:17:00,000 --> 00:17:02,880
ดังนั้น ถ้าคุณใส่กางเกงใน
มันจะขวางความแนบพอดี

346
00:17:02,960 --> 00:17:09,079
แล้วก็จะขัดขวางการไหลผ่าน
ของอากาศพลศาสตร์รอบอวัยวะสืบพันธุ์ของคุณ

347
00:17:09,160 --> 00:17:12,680
ดังนั้นนักปั่นเหล่านี้ได้ตัดสินใจอย่างมีสติดีแล้ว

348
00:17:12,760 --> 00:17:15,760
ว่าจะไม่ใส่กางเกงใน
เพื่อให้พวกเขาปั่นจักรยานได้เร็วขึ้น

349
00:17:15,839 --> 00:17:17,000
ก็เท่านั้นแหละครับ

350
00:17:18,440 --> 00:17:21,560
พอรู้แบบนี้แล้ว ผมก็อยากไปตามร้านกาแฟ

351
00:17:21,640 --> 00:17:26,280
ที่ลุงๆ พวกนี้ไปนั่งห้อยกันหลังปั่นเสร็จ

352
00:17:26,359 --> 00:17:28,560
แบบ “อัยย่ะ ปั่นจักรยานสนุกดีนะ”

353
00:17:29,920 --> 00:17:33,680
ทั้งนั่งห้อยจริงๆ และแบบอุปมา

354
00:17:33,760 --> 00:17:36,360
แบบ “โว้ ปั่นสนุกมาก ดีจริงๆ”

355
00:17:36,440 --> 00:17:38,760
ผมอยากเอาลำโพงมาประกาศว่า
“พวกเขาไม่ได้นุ่งกางเกงใน”

356
00:17:41,720 --> 00:17:44,640
ผมเพิ่งบอกไปว่าการปั่นจักรยาน
เป็นงานอดิเรกที่งี่เงา โอเคไหม

357
00:17:44,720 --> 00:17:48,200
เพราะในมาเลเซีย นักปั่นพวกนี้ เวลาปั่น

358
00:17:48,280 --> 00:17:51,520
พวกเขาจะไปปั่นกันบริเวณที่อันตรายที่สุด
ในมาเลเซีย

359
00:17:51,600 --> 00:17:53,200
คือบนถนนของมาเลเซีย

360
00:17:54,600 --> 00:17:57,160
ถนนมาเลเซียอันตรายมาก ถนนมาเลเซียครับ

361
00:17:57,240 --> 00:18:00,440
ถ้าเป็นถนนมาเลเซียที่อยู่ติดกับเขา
และมีฝนตกลงมานิดหน่อย

362
00:18:00,520 --> 00:18:02,400
ภูเขาจะถล่มลงมาทำคนตาย

363
00:18:03,120 --> 00:18:06,400
ในบางส่วนของกัวลาลัมเปอร์
รางรถไฟฟ้าจะพังและร่วงลงมา

364
00:18:06,480 --> 00:18:08,200
ทับคนข้างล่างตาย

365
00:18:08,280 --> 00:18:10,520
ถนนบางเส้น ในวันอังคาร พุธ หรือวันไหนก็ตาม

366
00:18:10,600 --> 00:18:12,120
จะมีหลุมมีบ่อ จู่ๆ ก็เป็นหลุมเป็นบ่อ

367
00:18:12,200 --> 00:18:13,880
รถทุกคันตกลงไป ตายกันหมด

368
00:18:14,480 --> 00:18:17,360
การตายบนถนนมาเลเซียอาจมาจากด้านข้าง
ด้านหน้า หรือด้านบนก็ได้

369
00:18:18,840 --> 00:18:24,000
และนักปั่นเหล่านี้ก็ปั่นจักรยานกัน
โดยไม่เสียภาษีถนน ไม่มีประกันบนท้องถนน

370
00:18:24,080 --> 00:18:26,960
ไม่มีแอร์แบ็ก ไม่มีกางเกงใน
พวกเขาคิดอะไรกันอยู่

371
00:18:30,200 --> 00:18:34,480
และเมื่อปั่นบนถนนมาเลเซีย
พวกเขากำลังใช้ถนนร่วมกับ

372
00:18:34,560 --> 00:18:37,440
สัตว์ที่อันตรายที่สุดบนโลก

373
00:18:37,520 --> 00:18:38,960
คนขับรถชาวมาเลเซีย

374
00:18:39,960 --> 00:18:43,080
โดยเฉลี่ยแล้ว คนขับชาวมาเลเซียทุกคน
จะทำคนตายปีละสองคน

375
00:18:43,880 --> 00:18:45,360
ผมก็เพิ่งชนคนตายไปเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว

376
00:18:47,240 --> 00:18:49,800
ผมถามเพื่อนว่า “ พวก ไม่รู้เหรอว่า
การปั่นจักรยานมันอันตรายมาก

377
00:18:49,880 --> 00:18:51,680
อาจเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ได้นะ”

378
00:18:51,760 --> 00:18:53,600
เพื่อนบอกว่า “นายต้องเข้าใจไว้นะ เจสัน

379
00:18:53,680 --> 00:18:56,920
การปั่นจักรยานดีต่อสุขภาพหลอดเลือด
และหัวใจมาก”

380
00:19:02,080 --> 00:19:03,280
คุยกันจริงๆ นะครับ

381
00:19:04,480 --> 00:19:05,960
อย่างที่ผมบอกว่า ผมมักขัดแย้งกับเพื่อน

382
00:19:06,040 --> 00:19:08,680
“พวก ปั่นจักรยานมันอันตราย
พวกนายไปปั่นกันทำไม”

383
00:19:08,760 --> 00:19:11,160
แต่พวกเขาหลงผิดมาก ยังแย้งผม

384
00:19:11,240 --> 00:19:14,240
พวกเขาบอกว่า “เจสัน ตอนปั่นจักรยาน
เราระวังเรื่องความปลอดภัยนะ”

385
00:19:14,320 --> 00:19:16,560
“โอเค แล้วนายระวังเรื่องความปลอดภัยยังไง”

386
00:19:16,640 --> 00:19:19,480
“ตอนปั่นอยู่บนท้องถนน เราต้องปั่นกัน

387
00:19:19,560 --> 00:19:20,680
เป็นกลุ่ม”

388
00:19:22,280 --> 00:19:23,360
“อ้อ

389
00:19:24,480 --> 00:19:26,080
งั้นขอฉันพูดให้ชัด

390
00:19:26,160 --> 00:19:30,440
ถ้ามีนักปั่นคนหนึ่ง รถบรรทุกก็จะชนคนหนึ่ง

391
00:19:30,520 --> 00:19:31,880
นักปั่นคนนั้นจะตาย

392
00:19:36,280 --> 00:19:38,840
แต่ถ้ามีนักปั่นสิบคน

393
00:19:38,920 --> 00:19:41,280
รถบรรทุกจะชนสิบคน

394
00:19:41,360 --> 00:19:43,160
แล้วรถบรรทุกก็จะเด้งกลับ โอเค ผมเข้าใจ

395
00:19:47,960 --> 00:19:51,160
ถ้าคนขับรถบรรทุกชนนักปั่นสิบคน
คนขับรถบรรทุกจะบาดเจ็บ

396
00:19:51,240 --> 00:19:53,640
โอเค ผมเข้าใจๆ มีเหตุผลดี โอเค”

397
00:19:53,720 --> 00:19:57,360
ทีนี้ พวกนักปั่นเหล่านี้ มีจักรยานราคาแพงมาก

398
00:19:57,440 --> 00:19:58,800
ดังนั้น การที่จะมีงานอดิเรกแบบนี้ต่อไป

399
00:19:58,880 --> 00:20:02,280
แชมป์เหล่านี้ก็ต้องมีงานมีการทำ

400
00:20:02,360 --> 00:20:05,320
ดังนั้นส่วนใหญ่จะปั่นจักรยานกันกลางคืน

401
00:20:05,400 --> 00:20:09,320
ตอนกลางคืนบนถนนในมาเลเซีย
เป็นที่อันตราย มองแทบไม่เห็นอะไร

402
00:20:09,400 --> 00:20:12,080
ผมบอกว่า “เพื่อน จริงจังนะ นี่ไม่ปลอดภัย

403
00:20:12,160 --> 00:20:13,920
พวกนายต้องโง่แน่ที่ปั่นจักรยานกันตอนกลางคืน”

404
00:20:14,000 --> 00:20:18,320
คนค้านบอกว่า “เจสัน เวลาปั่นจักรยานกลางคืน
เราระวังเรื่องความปลอดภัย

405
00:20:18,920 --> 00:20:20,960
ตอนปั่นจักรยานช่วงกลางคืน
ต้องแน่ใจว่าเราเปิด

406
00:20:23,320 --> 00:20:25,200
ไฟกะพริบสีแดง…

407
00:20:25,280 --> 00:20:26,240
ไฟกะพริบสีแดง

408
00:20:26,320 --> 00:20:29,000
เพราะคนมาเลเซียได้ชื่อว่าเคารพไฟแดงมาก

409
00:20:31,600 --> 00:20:33,000
ผมจะเล่าอีกเรื่องให้ฟัง โอเคไหม

410
00:20:33,080 --> 00:20:34,880
ผมมีเพื่อนคนหนึ่ง วันหนึ่งเขาขับรถไปบาร์

411
00:20:34,960 --> 00:20:35,880
แล้วก็เมา

412
00:20:35,960 --> 00:20:37,720
เขาขับรถกลับบ้านตอนกลางคืนทั้งที่เมา

413
00:20:37,800 --> 00:20:39,520
นั่นเป็นความผิดเขา ไม่ควรทำแบบนั้น โอเคไหม

414
00:20:39,600 --> 00:20:43,240
แต่ระหว่างขับรถกลับบ้าน
ดันไปชนกับกลุ่มนักปั่นตอนกลางคืน

415
00:20:43,320 --> 00:20:45,040
เสียดายที่ไม่มีใครบาดเจ็บ

416
00:20:48,560 --> 00:20:50,280
วันรุ่งขึ้นพอรู้เข้า ผมก็โทรไปหาเขาและบอกว่า

417
00:20:50,360 --> 00:20:54,160
“ไอ้โง่ นายขับไปชนกลุ่มนักปั่นจักรยาน
ตอนกลางคืนได้ยังไงกัน

418
00:20:54,240 --> 00:20:56,080
ไม่เห็นไฟกะพริบสีแดงหรือไง”

419
00:20:56,160 --> 00:20:58,160
เขาบอกว่า “ เห็นสิเพื่อน แต่ฉันเมาหนัก

420
00:20:58,240 --> 00:20:59,520
ดันนึกว่าเป็นหิ่งห้อย”

421
00:21:03,800 --> 00:21:04,880
“ไอ้โง่เอ๊ย!

422
00:21:04,960 --> 00:21:09,440
นายเห็นหิ่งห้อยในกัวลาลัมเปอร์
ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่

423
00:21:10,560 --> 00:21:13,400
เขาบอกว่า “ไม่เคยเลย นี่ครั้งแรก
ฉันถึงได้เร่งเครื่องไปดูไง”

424
00:21:18,280 --> 00:21:20,120
และเพื่อนผมบางคนก็ยังไม่ได้เป็นนักปั่น

425
00:21:20,200 --> 00:21:21,480
แต่อยากจะปั่น

426
00:21:21,560 --> 00:21:24,400
และผมพยายามกล่อมพวกเขาเต็มที่ว่าอย่าไปปั่น

427
00:21:24,480 --> 00:21:27,440
ผมบอกว่า
“เดี๋ยวก็มีอุบัติเหตุบนถนน อย่าปั่นเลย”

428
00:21:27,520 --> 00:21:29,720
เพื่อนคนหนึ่งบอกว่า “เจสัน นายไม่ต้องห่วง”

429
00:21:29,800 --> 00:21:33,000
ตอนซื้อจักรยาน
ฉันจะซื้ออุปกรณ์เพิ่มความปลอดภัยด้วย

430
00:21:33,080 --> 00:21:36,200
ฉันจะซื้อหมวกกันน็อก และจะซื้อสนับเข่า”

431
00:21:36,280 --> 00:21:39,280
ผมบอกว่า “ฉันไม่คิดว่านายจะเข้าใจ
สิ่งที่ฉันพยายามบอก”

432
00:21:39,360 --> 00:21:42,240
ผมไม่คิดว่าในประวัติศาสตร์การปั่นจักรยาน
จะเคยมีสักครั้ง

433
00:21:42,320 --> 00:21:44,240
ที่นักปั่นประสบอุบัติเหตุ

434
00:21:44,320 --> 00:21:46,880
ร่างแหลกเหลวของเขาถูกส่งไปยังโรงพยาบาล

435
00:21:46,960 --> 00:21:50,520
และหมอนี่ที่กะโหลกร้าว ตาหลุดออกมานอกเบ้า

436
00:21:50,600 --> 00:21:54,960
จมูกหัก ฟันแตก ลิ้นขาด คอหัก

437
00:21:55,040 --> 00:21:59,000
ปอดช้ำ ซี่โครงหัก ลำไส้เลือดออก

438
00:21:59,080 --> 00:22:01,160
กระดูกเชิงกรานหักห้าที่

439
00:22:01,240 --> 00:22:02,080
ไม่สวมกางเกงใน

440
00:22:06,000 --> 00:22:07,600
หัวเข่าแตก

441
00:22:07,680 --> 00:22:10,040
ผมไม่คิดว่าจะมีหมอคนไหน
มองที่ร่างแหลกเหลวนี้และบอกว่า

442
00:22:10,920 --> 00:22:12,640
“ถ้าเขาใส่สนับเข่าก็คงไม่เป็นแบบนี้

443
00:22:15,880 --> 00:22:17,280
โง่จริงๆ”

444
00:22:18,960 --> 00:22:21,680
อย่างที่บอก ผมดีใจมากที่ได้มาที่นี่
ดีใจที่ได้มาทัวร์แสดงสด

445
00:22:21,760 --> 00:22:25,160
ทีนี้ขอพาย้อนกลับไปสองปีก่อน ในปี 2019

446
00:22:25,240 --> 00:22:26,920
ปี 2019 เป็นปีที่น่าทึ่งสำหรับผม

447
00:22:27,000 --> 00:22:29,240
เพราะผมมีรายการทัวร์ใหญ่สองรายการทั่วโลก

448
00:22:29,320 --> 00:22:31,480
ผมรู้สึกเหมือนเป็นร็อกสตาร์มาแสดงตลก

449
00:22:31,560 --> 00:22:33,160
ได้ใช้ชีวิตตามฝัน ไปทัวร์รอบโลก ได้เงิน

450
00:22:33,240 --> 00:22:34,800
“ใช่ ฉันรู้สึกเหมือนเป็นร็อกสตาร์”

451
00:22:34,880 --> 00:22:38,120
และปี 2019 เป็นปีที่ผมรู้สึกว่าในปีต่อมา

452
00:22:38,200 --> 00:22:42,040
อาชีพตลกของผมจะต้องทะยานสู่เส้นโคจรใหม่

453
00:22:42,120 --> 00:22:44,000
เพราะมีสองสิ่งที่เกิดขึ้น

454
00:22:44,080 --> 00:22:48,400
อย่างแรกคือสื่อเริ่มจริงจังกับผม

455
00:22:48,480 --> 00:22:49,560
สมัยแรกๆ ที่ผมเริ่ม

456
00:22:49,640 --> 00:22:51,440
เวลาสัมภาษณ์ผม มีสื่อหลายเจ้า

457
00:22:51,520 --> 00:22:54,000
จะถามคำถามโง่ๆ

458
00:22:54,080 --> 00:22:56,880
และคำถามโง่ๆ คำถามโปรดที่ผมได้จากสื่อคือ

459
00:22:56,960 --> 00:22:59,480
“ดร.เจสัน คุณเคยเป็นหมอ

460
00:22:59,560 --> 00:23:00,720
ตอนนี้มาเป็นตลก

461
00:23:00,800 --> 00:23:03,640
บอกได้ไหม
ว่าเสียงหัวเราะคือยาที่ดีที่สุดหรือเปล่า”

462
00:23:08,000 --> 00:23:09,840
ไปตายซะ

463
00:23:11,880 --> 00:23:15,520
จะตอบคำถามนี้ยังไง ผมไม่รู้เลยว่าจะตอบยังไง

464
00:23:15,600 --> 00:23:17,880
จนถึงวันนี้ ผมก็ไม่รู้ว่าจะตอบคำถามนั้นยังไง

465
00:23:17,960 --> 00:23:20,800
ผมได้แต่อ้างอิงคำพูดจากเพื่อนนักแสดงตลก
ดักลาส ลิม

466
00:23:20,880 --> 00:23:23,400
โดยบอกว่า “ไม่ เสียงหัวเราะไม่ใช่ยาที่ดีที่สุด

467
00:23:23,480 --> 00:23:25,200
ไม่ใช่ ถ้าเขาป่วยเป็นโรคท้องร่วง

468
00:23:26,600 --> 00:23:28,200
ถ้าท้องร่วง อย่าทำให้เขาหัวเราะ”

469
00:23:29,480 --> 00:23:32,120
แต่ในปี 2019 สื่อเริ่มมองผมจริงจัง

470
00:23:32,200 --> 00:23:33,160
พวกเขาถามคำถามเช่น

471
00:23:33,240 --> 00:23:35,800
“เจสัน ตลกเดี่ยวไมโครโฟนอย่างคุณ
มีบทบาทยังไง

472
00:23:35,880 --> 00:23:37,640
ในประเทศที่เสรีภาพในการพูด

473
00:23:37,720 --> 00:23:40,040
มักถูกตัดทอนโดยผู้มีอำนาจ”

474
00:23:40,120 --> 00:23:41,840
โอ้ใช่ มาถามผมเลย

475
00:23:41,920 --> 00:23:43,600
โอ้ มาถามเลยครับ

476
00:23:43,680 --> 00:23:45,560
“เจสัน เวลามีทัวร์ มุกตลกของคุณ

477
00:23:45,640 --> 00:23:47,720
ก้าวข้ามเชื้อชาติและขอบเขตทางศาสนายังไง

478
00:23:47,800 --> 00:23:49,600
ในชุมชนนานาประเทศ

479
00:23:49,680 --> 00:23:51,680
ที่เราเริ่มมีการแบ่งเป็นฝ่ายกันมากขึ้นเรื่อยๆ”

480
00:23:51,760 --> 00:23:53,880
โอ้ใช่ ถามผมเลยครับ ถามมา

481
00:23:53,960 --> 00:23:55,840
ผมก็ไม่รู้จะตอบยังไง แต่ถามมาเถอะ

482
00:23:55,920 --> 00:23:57,160
โอ้ใช่ ถามมาเลย

483
00:23:58,720 --> 00:24:01,720
และแล้วการรับรองก็มาจากอีกคนหนึ่ง
คือแม่ผมเอง

484
00:24:01,800 --> 00:24:05,680
แม่ผมเนี่ย ตอนแรกที่ผมเริ่มแสดงตลก
แม่ผมกังขามาก

485
00:24:05,760 --> 00:24:07,640
แม่บอกว่า
“เจสัน แน่ใจเหรอว่าจะมาแสดงตลก”

486
00:24:07,720 --> 00:24:10,520
ลูกเคยเป็นหมอ มีงานมั่นคง
ตอนนี้จะมาแสดงตลก

487
00:24:10,600 --> 00:24:12,560
แน่ใจนะว่าจะไม่อดตาย จะหาเงินได้เหรอ

488
00:24:12,640 --> 00:24:15,240
นักการเมืองเราตลกกว่าลูกอีกนะ
เป็นตลกจะหาเงินได้เหรอ”

489
00:24:17,160 --> 00:24:20,480
แต่ในปี 2019 จู่ๆ แม่ก็โทรหาผม

490
00:24:20,560 --> 00:24:24,280
“เจสัน บริษัทของป้าซูซานเพื่อนแม่
จะจัดงานเลี้ยงประจำปีของบริษัท

491
00:24:24,360 --> 00:24:25,480
เธออยากให้ลูกไปแสดง

492
00:24:25,560 --> 00:24:27,360
เธอถามแม่ว่าลูกว่างไหม

493
00:24:27,440 --> 00:24:29,480
แม่บอกว่าจะมาถามวันว่างของลูกก่อน

494
00:24:29,560 --> 00:24:31,280
แล้วเธอก็ถามแม่ว่าลูกคิดเงินเท่าไร

495
00:24:31,360 --> 00:24:34,760
แม่เลยบอกไปว่าสี่หมื่นริงกิต

496
00:24:35,320 --> 00:24:38,440
พอลูกได้งานนี้แล้ว แม่ขอค่าคอมมิซชัน
สี่สิบเปอร์เซ็นต์นะ โอเคไหม

497
00:24:39,560 --> 00:24:40,480
โอเคนะ บ๊ายบายจ้ะ”

498
00:24:41,480 --> 00:24:43,440
ดังนั้นตอนนี้แม่ก็เห็นด้วยกับอาชีพตลกของผมแล้ว

499
00:24:43,520 --> 00:24:44,760
ตอนที่แม่หาเงินจากผมได้

500
00:24:46,200 --> 00:24:48,240
ดังนั้นปี 2019 นั้นน่าทึ่งมาก ผมไปทัวร์รอบโลก

501
00:24:48,320 --> 00:24:50,360
หาเงินได้ รู้สึกเหมือนเป็นร็อกสตาร์

502
00:24:50,440 --> 00:24:52,560
สื่อรับรองผม แม่รับรองผม

503
00:24:52,640 --> 00:24:57,160
ผมคิดว่า “โอ้ ปี 2019 นี่เจ๋งสุดๆ ฉันรู้สึก
เหมือนเป็นร็อกสตาร์ ใช่!”

504
00:24:57,240 --> 00:25:00,000
ช่างหัววงการแพทย์ ฉันชอบตลก

505
00:25:00,080 --> 00:25:03,320
ช่างหัวการเป็นหมอ ฉันจะเดี่ยวไมโครโฟน

506
00:25:03,400 --> 00:25:04,280
นี่เป็นปีของฉัน!

507
00:25:04,360 --> 00:25:08,040
ปีหน้าปี 2020 ต้องเป็นปีทองแน่”

508
00:25:09,960 --> 00:25:11,640
แล้วก็เกิดเรื่องปี 2020

509
00:25:12,280 --> 00:25:14,800
ไวรัสทำลายล้างโลก

510
00:25:14,880 --> 00:25:16,880
งานแสดงตลกไม่ได้รับอนุญาตให้จัดขึ้นได้

511
00:25:16,960 --> 00:25:21,040
แล้วจู่ๆ ทุกคนทั่วโลกก็บอกว่า “เรารักพวกหมอ

512
00:25:21,920 --> 00:25:24,760
พวกหมอคือฮีโร่ของเรา!

513
00:25:25,400 --> 00:25:28,160
พวกเขาคือแนวป้องกันสุดท้าย

514
00:25:28,240 --> 00:25:29,520
ฮีโร่ไม่จำเป็นต้องสวมเสื้อคลุม”

515
00:25:29,600 --> 00:25:31,520
ให้ตายสิ และผมก็ได้แต่อยู่บ้านเฉยๆ

516
00:25:32,800 --> 00:25:33,800
รู้สึกไร้ค่า

517
00:25:34,880 --> 00:25:38,840
ที่แย่ที่สุดคือเมียผมเป็นหมอ
เป็นหมอในช่วงการระบาดใหญ่

518
00:25:38,920 --> 00:25:40,080
เธอเป็นวิสัญญีแพทย์

519
00:25:40,160 --> 00:25:44,720
วิสัญญีแพทย์อย่างเธอต้องดูแล
ผู้ป่วยโควิดเคสร้ายแรงที่สุด

520
00:25:44,800 --> 00:25:47,360
คนไข้ทุกคนที่อยู่ในไอซียู ใช้เครื่องช่วยหายใจ

521
00:25:48,000 --> 00:25:49,880
เธอดูแลคนไข้พวกนั้น

522
00:25:49,960 --> 00:25:51,320
ทุกวันเธอจึงกลับมาอย่างร็อกสตาร์

523
00:25:51,400 --> 00:25:54,520
“ใช่ วันนี้ฉันช่วยชีวิตคนไว้เพียบ วู้”

524
00:25:54,600 --> 00:25:56,360
ผมอยู่บ้านเฉยๆ โอเคไหม

525
00:25:56,440 --> 00:25:58,640
ผมจึงเริ่มไปตีกับคนในทวิตเตอร์

526
00:26:01,160 --> 00:26:04,960
ผลงานของผมก็มีแค่ “ไอ้พวกบ้า ไปฉีดวัคซีนซะ”

527
00:26:05,040 --> 00:26:06,360
นั่นเป็นผลงานอย่างเดียวของผม

528
00:26:07,280 --> 00:26:08,360
ในช่วงการระบาดใหญ่

529
00:26:09,040 --> 00:26:10,720
และตอนล็อกดาวน์

530
00:26:10,800 --> 00:26:14,360
ก็ยิ่งทำให้ความเป็นจริงสองแบบที่ต่างกัน
ของอาชีพเรา

531
00:26:14,440 --> 00:26:16,640
เห็นได้ชัดเจนยิ่งขึ้น

532
00:26:16,720 --> 00:26:19,720
เพราะว่า อย่างเช่น
ถ้าเป็นวันเลวร้ายที่โรงพยาบาล

533
00:26:19,800 --> 00:26:21,600
เมียผมจะกลับมาบอกว่า “เจสัน

534
00:26:21,680 --> 00:26:23,200
วันนี้ที่โรงพยาบาลแย่มาก

535
00:26:23,960 --> 00:26:26,720
พวกเขาพาเด็กอายุ 18 ที่เป็นโควิดระดับห้ามา

536
00:26:26,800 --> 00:26:27,880
แต่พามาช้าไป รู้ไหมคะ

537
00:26:27,960 --> 00:26:31,000
เราพยายามที่สุดแล้ว เราใส่ท่อให้เขา
ในห้องไอซียู

538
00:26:31,080 --> 00:26:33,760
แต่มันสายเกินไป เราเสียคนไข้ เขาตาย

539
00:26:33,840 --> 00:26:35,120
เด็กอายุ 18 ตาย

540
00:26:35,200 --> 00:26:36,840
เด็กคนนี้เป็นลูกคนเดียวของครอบครัวด้วย

541
00:26:36,920 --> 00:26:39,200
พอพ่อแม่เขามาถึง พวกเขาก็เสียใจมากๆ

542
00:26:39,280 --> 00:26:41,720
พวกเขาร้องไห้เสียงดังจนทั้งโรงพยาบาลได้ยิน

543
00:26:42,360 --> 00:26:44,080
ฉันร้องไห้ไปกับเขาด้วย เศร้ามากเลยเจสัน

544
00:26:44,160 --> 00:26:46,760
วันนี้เป็นวันแย่ๆ ที่โรงพยาบาล วันนี้แย่มาก

545
00:26:48,840 --> 00:26:49,760
แล้ววันนี้คุณเป็นยังไง”

546
00:26:51,400 --> 00:26:54,400
“อ้อ ใช่ คือวันนี้ทางผมก็แย่

547
00:26:55,360 --> 00:26:58,280
วันนี้ผมเข้าร่วมงานตลกออนไลน์ทางซูม

548
00:26:58,880 --> 00:27:00,720
ห้านาทีแรกผมทำแบบนี้

549
00:27:00,800 --> 00:27:06,080
‘ฮัลโหล ได้ยินผมไหม ผมไม่ได้ยินคุณเลย
ได้ยินไหม ฮัลโหล’

550
00:27:08,680 --> 00:27:11,400
นั่นเป็นกิจกรรมตลกเปิดไมค์ทางซูม

551
00:27:12,360 --> 00:27:13,640
มีคนมาร่วมห้าคน

552
00:27:14,640 --> 00:27:17,560
ผมลองมุกใหม่ๆ แต่ไม่มีใครหัวเราะ

553
00:27:18,960 --> 00:27:20,360
วันนี้ไม่ดีเลยสำหรับผม

554
00:27:21,040 --> 00:27:22,480
เป็นวันแย่จริงๆ”

555
00:27:22,560 --> 00:27:24,480
เมียผมบอกว่า “ไม่เป็นไรนะ เจสัน ไม่เป็นไร”

556
00:27:24,560 --> 00:27:26,920
เมียปลอบใจผม “เจสัน ไม่เป็นไรๆ”

557
00:27:27,880 --> 00:27:30,320
และมันยิ่งแย่ตอนเป็นวันดีๆ ที่โรงพยาบาล

558
00:27:30,400 --> 00:27:31,320
เธอกลับมาบ้าน “เจสัน

559
00:27:31,400 --> 00:27:33,120
วันนี้เป็นวันดีที่โรงพยาบาล วันนี้วันดี

560
00:27:33,200 --> 00:27:36,600
พวกเขาพาผู้หญิงท้องอายุครรภ์ 36 สัปดาห์
ที่เป็นโควิดระดับห้ามา

561
00:27:36,680 --> 00:27:38,480
แต่เราทำให้อาการเธอคงที่ในไอซียูได้

562
00:27:38,560 --> 00:27:42,160
คงที่พอที่จะผ่าคลอดให้เธอ

563
00:27:42,240 --> 00:27:43,840
เด็กปลอดภัย แม่ก็ปลอดภัย

564
00:27:43,920 --> 00:27:47,200
เจสัน วันนี้เราช่วยไว้ได้สองชีวิต เจสัน
เราช่วยไว้ได้สองชีวิตเลยนะ

565
00:27:50,920 --> 00:27:52,320
วันนี้เราช่วยได้สองชีวิต เจสัน

566
00:27:52,920 --> 00:27:54,440
วันนี้ทีมของฉันช่วยไว้ได้สองชีวิต

567
00:27:55,000 --> 00:27:56,440
หนึ่ง สอง สองชีวิต

568
00:27:57,040 --> 00:27:58,760
วันนี้ฉันช่วยไว้ได้สองชีวิต เจสัน

569
00:27:59,360 --> 00:28:00,560
วันนี้ฉันช่วยได้สองชีวิต

570
00:28:02,320 --> 00:28:03,320
แล้ววันนี้คุณเป็นยังไงบ้าง”

571
00:28:05,240 --> 00:28:07,640
“ใช่ วันนี้ก็เป็นวันที่ดีของผมเหมือนกัน

572
00:28:08,160 --> 00:28:11,080
วันนี้ผมเข้าร่วมงานตลกออนไลน์ทางซูม

573
00:28:12,320 --> 00:28:14,440
ผมหาทางเปิดไมค์ตัวเองได้แล้ว

574
00:28:18,000 --> 00:28:21,480
นั่นเป็นงานตลกเปิดไมค์แบบออนไลน์

575
00:28:22,560 --> 00:28:23,800
มีคนเข้าร่วมแปดคน

576
00:28:24,440 --> 00:28:26,400
ผมลองมุกใหม่

577
00:28:26,480 --> 00:28:29,240
ปรากฏว่าผลตอบรับดีกว่าเมื่อพวกเขาได้ยินผม

578
00:28:31,520 --> 00:28:34,840
จากแปดคนที่เข้าร่วม มีสี่คนหัวเราะ

579
00:28:38,720 --> 00:28:39,720
มีสี่คนที่หัวเราะ

580
00:28:43,400 --> 00:28:45,880
สี่คนหัวเราะ สี่นะ สี่คนหัวเราะ

581
00:28:45,960 --> 00:28:48,280
คุณจะคิดยังไงผมไม่รู้นะ
แต่เสียงหัวเราะคือยาที่ดีที่สุด”

582
00:28:54,120 --> 00:28:56,240
ผมจะไม่มีทางลืมวันนี้เลย นี่เรื่องจริง โอเคไหม

583
00:28:56,320 --> 00:28:58,760
วันหนึ่งในช่วงล็อกดาวน์

584
00:28:58,840 --> 00:29:02,640
ผมอยู่ในห้องกับคอมพิวเตอร์กำลังค้นข้อมูล
เพื่อใช้ในการแสดงนี้

585
00:29:02,720 --> 00:29:04,080
การแสดงที่พวกคุณกำลังชมอยู่นี่แหละ

586
00:29:04,160 --> 00:29:06,880
และเมียผมอยู่ในห้องนอนหลักพร้อมแล็บท็อป

587
00:29:06,960 --> 00:29:08,560
กำลังทำวิจัยวิทยานิพนธ์ของเธออยู่

588
00:29:08,640 --> 00:29:10,520
เป็นเรื่องที่ไม่สำคัญและน่าเบื่อ

589
00:29:12,200 --> 00:29:14,160
เป็นงานวิจัยเกี่ยวกับเรื่องสะโพกร้าว โอเคไหม

590
00:29:14,240 --> 00:29:17,320
แล้วเราก็ทิ้งลูกสาวอายุขวบครึ่ง

591
00:29:17,400 --> 00:29:18,920
ไว้ในเปลในห้องนั่งเล่นตามลำพัง

592
00:29:19,000 --> 00:29:20,360
เธอเล่นเองคนเดียวได้ ใช่ไหมล่ะ

593
00:29:20,440 --> 00:29:21,640
บ่ายวันนั้นสบายๆ มาก

594
00:29:21,720 --> 00:29:24,400
ผมทำงาน เมียทำงาน ลูกอยู่ในเปล

595
00:29:24,480 --> 00:29:26,800
พอราวๆ ครึ่งชั่วโมง ลูกก็เริ่มร้องไห้

596
00:29:28,200 --> 00:29:30,160
เราได้ยินเสียงลูกร้องลอดผ่านประตู

597
00:29:30,240 --> 00:29:33,800
ทันใดนั้น ผมก็บอกว่า “ขอโทษที
คุณช่วยไปดูลูกหน่อยได้ไหม

598
00:29:33,880 --> 00:29:35,880
ผมกำลังค้นคว้าข้อมูลไปใช้ในการแสดง”

599
00:29:35,960 --> 00:29:36,800
เมียผม

600
00:29:38,200 --> 00:29:40,160
“ฉันกำลังทำงานค้นคว้าจริงๆ”

601
00:29:44,680 --> 00:29:47,360
“เอ่อ ขอโทษนะ การแสดงนี้ผมต้องออกทัวร์

602
00:29:47,440 --> 00:29:51,520
คนจำนวนมากจะได้ดูการแสดงนี้ คนเยอะเลย”

603
00:29:51,600 --> 00:29:52,560
เมียผม

604
00:29:53,200 --> 00:29:55,160
“ทุกคนมีสะโพก”

605
00:30:00,280 --> 00:30:01,760
“คุณช่วยดูลูกทีได้ไหม”

606
00:30:01,840 --> 00:30:03,520
บอกว่า “ไม่ คุณช่วยดูลูกให้ทีได้ไหม”

607
00:30:03,600 --> 00:30:04,760
“ไม่ คุณช่วยดูลูกที”

608
00:30:04,840 --> 00:30:07,760
เราสองคนเถียงกันผ่านประตู
ผ่านกำแพง “ดูลูกสิ”

609
00:30:07,840 --> 00:30:10,040
และลูกเราก็ได้ยินว่าพ่อแม่ไม่สนใจเธอ

610
00:30:10,640 --> 00:30:12,160
ไม่มีความรักอะไรเลย

611
00:30:12,960 --> 00:30:14,520
แล้วลูกก็เริ่มร้องไห้หนักกว่าเดิม

612
00:30:14,600 --> 00:30:17,480
ถึงจุดที่เธอเริ่มคลื่นไส้และอาเจียนออกมา

613
00:30:17,560 --> 00:30:18,680
- โอ
- ใช่เลย โอ

614
00:30:18,760 --> 00:30:21,480
พอลูกเริ่มร้องไห้และอาเจียนนั่นเป็นเส้นแดง

615
00:30:21,560 --> 00:30:23,760
คุณต้องใส่ใจ โอเคไหมครับ ผมจึงทำสิ่งที่ถูกต้อง

616
00:30:23,840 --> 00:30:26,840
ผมเอาเท้าลงและบอกว่า “ไปดูลูกที

617
00:30:29,120 --> 00:30:31,840
ผมกำลัง… ค้นคว้าข้อมูลเพื่อการแสดง
การแสดงนี้สำคัญกับผมมาก

618
00:30:31,920 --> 00:30:33,480
ผมกำลังหาเงินเป็นดอลลาร์สิงคโปร์เลยนะ

619
00:30:35,680 --> 00:30:37,160
คุณช่วยไปดูลูกทีได้ไหม

620
00:30:37,880 --> 00:30:39,400
ทำตัวเป็นแม่หน่อยสิ”

621
00:30:40,400 --> 00:30:41,440
ครับ

622
00:30:44,400 --> 00:30:49,400
ผมได้ยินเมียเลิกเถียง ได้ยินความเงียบ

623
00:30:49,480 --> 00:30:50,680
ได้ยินเสียงประตูเปิด

624
00:30:52,960 --> 00:30:55,600
ผมได้ยินเสียงเท้าเดินไปที่ลูก ผมได้ยินลูก

625
00:30:56,200 --> 00:30:58,560
จากนั้น เธอก็ค่อยๆ อุ้มลูกแล้วลูกก็หยุดร้อง

626
00:30:59,320 --> 00:31:01,200
ผมได้ยินเสียงจังหวะของความเงียบ

627
00:31:01,280 --> 00:31:03,680
จากนั้นก็ได้ยินเสียงเท้าเดินมาที่ประตูห้องผม

628
00:31:05,120 --> 00:31:07,680
และผมไม่รู้จะอธิบายให้ชายโสดที่นี่ฟังได้ยังไง

629
00:31:07,760 --> 00:31:09,040
แต่ชายที่แต่งงานแล้วจะบอกได้

630
00:31:09,120 --> 00:31:10,600
เวลาฝีเท้านั้นดูโกรธ

631
00:31:16,880 --> 00:31:20,800
เมียผมโกรธจัดมาก เธอเตะประตูเปิดออก ปัง!

632
00:31:20,880 --> 00:31:24,120
“คุณทำบ้าอะไรสำคัญนักหนา”

633
00:31:24,200 --> 00:31:26,160
และผมกำลังนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์

634
00:31:26,240 --> 00:31:27,840
กูเกิล “ทำไมนักปั่นจักรยานไม่ใส่กางเกงใน”

635
00:31:34,920 --> 00:31:37,680
“นี่เพื่อการแสดง ผมสัญญาเลย เพื่อการแสดง

636
00:31:38,480 --> 00:31:39,680
ผมจะแต่งมุกที่ไว้จะเล่าให้ฟัง

637
00:31:39,760 --> 00:31:41,640
มันตลกมากเลย คือว่า…

638
00:31:41,720 --> 00:31:43,400
เสียงหัวเราะเป็นยาที่ดีที่สุดนะ ขอร้อง…

639
00:31:44,360 --> 00:31:46,480
ดอลลาร์สิงคโปร์นะ
ผมก็ไม่รู้ทำไมหน้าพอร์นฮับมันขึ้นมา

640
00:31:46,560 --> 00:31:47,720
แต่ผมจะบอกว่า…”

641
00:31:52,560 --> 00:31:54,320
นี่เป็นเรื่องจริงนะครับ

642
00:31:55,280 --> 00:31:57,320
อาจจะโอเวอร์ไปหน่อย แต่ก็เป็นเรื่องจริง

643
00:32:00,480 --> 00:32:04,880
นั่นก็คือปี 2020 จากนั้นก็สิ้นปี 2021

644
00:32:05,480 --> 00:32:08,040
เริ่มเปิดพรมแดน และผมก็ฉวยโอกาสจากข้อนั้น

645
00:32:08,120 --> 00:32:11,360
ผมเดินทางไปที่นิวยอร์กซิตีเพื่อเดี่ยวไมโครโฟน

646
00:32:11,440 --> 00:32:12,920
ที่นั่นคือดินแดนเมกกะของวงการตลก

647
00:32:13,000 --> 00:32:15,080
และตอนอยู่ที่นั่น ผมก็ได้ไปฝึก

648
00:32:15,160 --> 00:32:18,600
ในโรงยิมยิวยิตสูชั้นนำแห่งหนึ่งในนิวยอร์ก

649
00:32:18,680 --> 00:32:20,480
พวกคุณบางคนอาจรู้ว่าผมเล่นยิวยิตสู

650
00:32:20,560 --> 00:32:22,880
คือศิลปะการต่อสู้ที่เป็นการปลุกปล้ำ
ผมเล่นมาหลายปีแล้ว

651
00:32:22,960 --> 00:32:25,960
คือผมก็รู้ว่าผมดูไม่เหมือนพวกเล่นศิลปะการต่อสู้

652
00:32:27,440 --> 00:32:29,400
แต่ผมรู้ท่ายิวยิตสูเยอะนะ

653
00:32:29,480 --> 00:32:31,520
ยิวยิตสูทำให้ผมจับอะไรได้แน่นมาก

654
00:32:31,600 --> 00:32:33,760
ดังนั้น ถ้ามีพวกคุณคนไหนอยากวิ่งขึ้นบนเวที

655
00:32:33,840 --> 00:32:36,120
ท้าทายผมและอยากตบผม ผมจะ…

656
00:32:37,440 --> 00:32:39,680
ผมจะโทรเรียกตำรวจ

657
00:32:43,200 --> 00:32:45,520
จากนั้นผมก็จะฟ้องคุณเป็นเงินดอลลาร์สิงคโปร์

658
00:32:48,960 --> 00:32:52,240
ดังนั้น ใช่ครับ ผมไปที่นิวยอร์กซิตีเพื่อเล่นยิวยิตสู

659
00:32:52,320 --> 00:32:55,720
ผมไปฝึกที่สถาบันยิวยิตสูมาร์เซโล การ์เซีย

660
00:32:55,800 --> 00:32:57,400
มาร์เซโล การ์เซียเหมือนกับ

661
00:32:57,480 --> 00:32:59,960
เดนเซล วอชิงตัน หรือทอม แฮงค์ แห่งยิวยิตสู

662
00:33:00,040 --> 00:33:01,240
เป็นโค้ชระดับตำนาน

663
00:33:01,320 --> 00:33:03,640
ผมเลยไปที่ยิมชั้นนำแห่งนี้ แพงมาก

664
00:33:03,720 --> 00:33:06,440
ผมจ่ายไป 300 ดอลลาร์เพื่อเรียนสามสัปดาห์

665
00:33:06,520 --> 00:33:07,880
เป็นเงินเยอะ แต่คุ้มค่า

666
00:33:07,960 --> 00:33:10,920
เพราะโรงยิมนั้นทันสมัยที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็น

667
00:33:11,000 --> 00:33:12,960
เสื่อรองอย่างดีสุด เบาะดีสุด

668
00:33:13,040 --> 00:33:15,280
ระบบระบายอากาศสุดไฮเทคเพราะโควิด

669
00:33:15,360 --> 00:33:17,720
คุณใช้แค่นิ้วโป้งสแกนเข้าในยิม

670
00:33:17,800 --> 00:33:19,160
ทันสมัยมาก

671
00:33:19,240 --> 00:33:22,840
ผมไปที่ยิมวันแรก จ่ายเงิน แล้วลองปล้ำกับโค้ช

672
00:33:22,920 --> 00:33:24,920
ได้เหงื่อดีมาก เป็นการออกกำลังกายที่ดี
รู้สึกสุขสุดๆ

673
00:33:25,000 --> 00:33:27,880
“ครับ ขอบคุณครับอาจารย์ แปะมือหน่อย
เมื่อกี้สุดยอดเลย”

674
00:33:27,960 --> 00:33:31,120
แล้วผมก็ไปที่พื้นที่แต่งตัวเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า
และเตรียมตัวไปอาบน้ำ

675
00:33:31,200 --> 00:33:33,120
ผมไปที่ห้องอาบน้ำ

676
00:33:33,680 --> 00:33:38,560
และตรงห้องอาบน้ำของโรงยิมที่ดีที่สุด
ในนิวยอร์กซิตี

677
00:33:38,640 --> 00:33:41,080
เป็นแค่ห้องใหญ่ห้องเดียว

678
00:33:42,360 --> 00:33:43,880
มีหัวฝักบัวแปดหัว

679
00:33:44,480 --> 00:33:45,560
ไม่มีที่กั้น

680
00:33:47,480 --> 00:33:49,200
เข้าใจที่ผมพูดไหมครับ

681
00:33:49,280 --> 00:33:52,680
ห้องอาบน้ำเป็นห้องใหญ่ห้องเดียว

682
00:33:52,760 --> 00:33:54,000
มีหัวฝักบัวแปดหัว

683
00:33:54,080 --> 00:33:56,080
ไม่มีที่กั้น ไม่มีประตู ไม่มีอะไรเลย

684
00:33:56,160 --> 00:33:57,680
มีไอ้จ้อนห้าอันห้อยต่องแต่ง

685
00:33:59,360 --> 00:34:02,920
พระเจ้า มาร์เซโลประหยัดเงินไปได้เท่าไร

686
00:34:03,000 --> 00:34:04,760
โดยไม่ทำที่กั้นเนี่ย

687
00:34:04,840 --> 00:34:05,840
ผมจ่ายไป 300 ดอลลาร์

688
00:34:05,920 --> 00:34:09,840
ผมยอมจ่ายสามพันถ้าได้อาบน้ำคนเดียว

689
00:34:10,400 --> 00:34:11,560
เพราะภูมิหลังผมเป็นคนเอเชีย

690
00:34:11,639 --> 00:34:14,280
เวลาอาบน้ำ ผมไม่อยากเห็นไอ้จ้อนคนอื่น

691
00:34:14,360 --> 00:34:16,719
ผมไม่อยากให้คนอื่นเห็นของผมตอนอาบน้ำ

692
00:34:16,800 --> 00:34:19,600
เวลาอาบน้ำผมยังไม่มองไอ้จ้อนของตัวเองเลย

693
00:34:22,040 --> 00:34:25,239
แต่มันแย่มาก ในสามสัปดาห์นั้น
ผมได้เห็นไอ้จ้อนเยอะเลย

694
00:34:25,320 --> 00:34:28,760
ในสามสัปดาห์นั้นในนิวยอร์ก ผมเห็นไอ้จ้อน

695
00:34:28,840 --> 00:34:30,760
มากกว่าที่เห็นมาตลอดการเป็นหมอ

696
00:34:32,120 --> 00:34:33,880
รวมกับในพอร์นฮับอีก

697
00:34:36,000 --> 00:34:38,639
ผมลองคำนวณดู ผมเห็นประมาณ 50 อัน

698
00:34:38,719 --> 00:34:41,400
ผมจ่ายไป 300 ดอลลาร์ เห็นไอ้จ้อน 50 อัน

699
00:34:41,480 --> 00:34:43,199
ผมจ่ายไปหกดอลลาร์ต่อหนึ่งอัน

700
00:34:46,040 --> 00:34:47,800
พอกลับมาบ้านผมก็ไปบ่นกับเพื่อน

701
00:34:47,880 --> 00:34:50,000
“เพื่อน ฉันเห็นไอ้จ้อนเยอะเลยว่ะ”

702
00:34:50,080 --> 00:34:53,040
เพื่อนบอกว่า “เจสัน นายพิลึกคนว่ะ

703
00:34:53,120 --> 00:34:55,440
ถ้านายไม่อยากดูไอ้จ้อน ก็อย่าไปดูไอ้จ้อนสิ

704
00:34:55,520 --> 00:34:57,440
แต่นายน่ะ นายดูแล้วยังนับมาอีก”

705
00:35:00,360 --> 00:35:02,640
และผมบอกว่า นี่ มันเป็นจุดบอดทางจิตวิทยานะ

706
00:35:02,720 --> 00:35:06,440
ถ้าคุณเห็นอะไรอี๋ๆ น่ากลัวๆ ตรงหางตา

707
00:35:06,520 --> 00:35:09,560
คุณไม่ได้อยากดู แต่สมองบอกว่า ”นายต้องดู”

708
00:35:09,640 --> 00:35:11,560
คุณรู้ว่ารถกำลังจะชน

709
00:35:11,640 --> 00:35:13,800
มันแย่มาก คุณไม่อยากดูแต่ต้องดู

710
00:35:14,480 --> 00:35:16,160
อาจจะมีนักปั่นเกี่ยวข้องด้วยก็ได้ ไม่รู้สิ

711
00:35:17,480 --> 00:35:19,440
มันแย่มาก ดังนั้นนี่คือสิ่งที่สมองผมสั่ง ถูกไหม

712
00:35:19,520 --> 00:35:23,200
หลังจากได้เห็นไอ้จ้อนคนอื่น
ตอนอาบน้ำไปหนึ่งสัปดาห์

713
00:35:23,280 --> 00:35:24,400
เวลาที่ผมเดินไปตรงห้องอาบน้ำ

714
00:35:24,480 --> 00:35:25,920
สมองผมจะสั่งตามจุดบอดทางจิตวิทยา

715
00:35:26,000 --> 00:35:28,760
มันบอกว่า “ลาๆๆ ไม่มีอะไรๆ นายอยู่ลำพัง

716
00:35:28,840 --> 00:35:31,760
มีตัวนาย น้ำตก นายกับไอ้จ้อนของนายตามลำพัง
รอบตัวนายไม่มีใครเลย

717
00:35:31,840 --> 00:35:34,320
ลาๆๆ ไม่มีอะไรๆ อยู่ลำพังๆ

718
00:35:34,400 --> 00:35:37,640
หลังอาบน้ำเสร็จ
ผมจะขึ้นรถใต้ดินกลับอะพาร์ตเมนต์

719
00:35:38,360 --> 00:35:39,920
กินอาหารกลางวัน นอนพัก

720
00:35:40,000 --> 00:35:41,480
ตอนเย็นก็ตื่น ขึ้นรถใต้ดิน

721
00:35:41,560 --> 00:35:44,360
ไปเดี่ยวไมโครโฟนสัก 5-6 รายการ
ทั่วนิวยอร์กซิตี

722
00:35:44,440 --> 00:35:46,080
กินมื้อดึก พิซซ่า

723
00:35:46,160 --> 00:35:48,200
นั่งรถใต้ดินกลับบ้าน อาบน้ำ

724
00:35:48,280 --> 00:35:50,360
ล้มตัวลงบนเตียง อ่านอีเมลในนาทีสุดท้าย

725
00:35:50,440 --> 00:35:52,200
แล้วก่อนจะหลับ สมองผมจะบอกว่า

726
00:35:52,280 --> 00:35:53,640
“วันนี้นายเห็นไอ้จ้อนห้าอัน”

727
00:35:55,320 --> 00:35:56,160
ทำไม

728
00:35:59,560 --> 00:36:00,400
แต่ใช่…

729
00:36:00,480 --> 00:36:03,440
และหลังจากเห็นไอ้จ้อนจำนวนมากอยู่สามสัปดาห์

730
00:36:03,520 --> 00:36:06,280
ผมก็ได้รู้เรื่องที่น่าเศร้ามากนี้

731
00:36:06,360 --> 00:36:09,240
และนี่คือสิ่งที่ผมจะสารภาพเป็นการส่วนตัว
ให้พวกคุณที่นี่ฟัง

732
00:36:09,320 --> 00:36:12,120
หลังจากเห็นไอ้จ้อนจำนวนมาก ผมได้รู้จริงๆ ว่า

733
00:36:12,200 --> 00:36:13,320
ไอ้จ้อนของผม

734
00:36:13,400 --> 00:36:14,560
เล็กมาก

735
00:36:17,040 --> 00:36:19,760
ผู้ชายเราจำนวนมากใช้ชีวิต
โดยมีภาพลวงตามากมาย

736
00:36:19,840 --> 00:36:22,280
“โอ้ใช่ ไอ้จ้อนฉันใหญ่มาก ใช่”

737
00:36:22,360 --> 00:36:24,920
โอ้ ฉันต้องทำลายน้องหนูพังแน่ ใช่ ใหญ่มาก”

738
00:36:27,200 --> 00:36:31,120
แต่ผมได้เห็นสิ่งที่เป็นหลักฐานทางวิทยาศาสตร์

739
00:36:32,720 --> 00:36:34,280
ว่าไอ้จ้อนผมเล็กจริงๆ

740
00:36:35,440 --> 00:36:38,280
นิวยอร์กซิตีเป็นเมืองที่มีความเป็นสากลมาก

741
00:36:38,360 --> 00:36:42,080
ไอ้จ้อนจากทั่วโลกเดินทางมาที่นิวยอร์กซิตี

742
00:36:42,880 --> 00:36:44,920
และผมได้เห็นไอ้จ้อนจากทั่วโลก

743
00:36:45,000 --> 00:36:46,400
ทุกอันใหญ่กว่าของผม

744
00:36:47,160 --> 00:36:50,600
ผมเห็นคนหนึ่ง ไอ้จ้อนเขาใหญ่มากจนผมนึกว่า
เขาเป็นมะเร็งองคชาต

745
00:36:53,360 --> 00:36:54,800
เปล่าเลย แค่ไอ้จ้อนธรรมดาๆ

746
00:36:55,400 --> 00:36:57,480
ผ่านไปสักพักผมก็รู้สึกอาย ก่อนจะไปอาบน้ำ

747
00:36:57,560 --> 00:37:00,120
“ใหญ่ขึ้นหน่อยน่า นะๆ ใหญ่ขึ้นหน่อยน่า นะๆ

748
00:37:00,200 --> 00:37:01,880
ใหญ่ขึ้น ใหญ่ขึ้นอีกหน่อย เร็วเข้า”

749
00:37:04,360 --> 00:37:06,040
“ขอโทษ ผมทำไม่ได้

750
00:37:06,720 --> 00:37:08,480
ผมชักแก่แล้ว ผมทำไม่ได้…”

751
00:37:10,160 --> 00:37:12,240
มันช่างเป็นความเสียหายทางจิตวิทยา

752
00:37:13,600 --> 00:37:14,920
ต่อจิตวิญญาณ

753
00:37:15,840 --> 00:37:17,920
พอกลับมาที่กัวลาลัมเปอร์

754
00:37:18,000 --> 00:37:20,840
ผมต้องปลอบประโลมตัวเอง

755
00:37:20,920 --> 00:37:22,680
ต้องปลอบใจตัวเอง

756
00:37:22,760 --> 00:37:25,400
ผมทำสิ่งที่ชายที่มีไอ้จ้อนเล็กจำนวนมากทำ

757
00:37:26,280 --> 00:37:27,520
ผมซื้อรถบีเอ็มดับเบิลยู

758
00:37:36,680 --> 00:37:38,360
ล้อเล่นครับ ผมไม่ได้ซื้อบีเอ็มดับเบิลยู

759
00:37:39,320 --> 00:37:40,320
ผมซื้อจักรยาน

760
00:37:44,120 --> 00:37:45,840
รู้สึกว่ามันใหญ่ดีในกางเกงฟิตๆ

761
00:37:46,400 --> 00:37:47,800
ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าทำไม

762
00:37:49,440 --> 00:37:52,000
ตอนนี้ผมเดี่ยวไมโครโฟนมาสิบปีแล้ว

763
00:37:52,080 --> 00:37:53,600
และพวกคุณจำนวนมากไม่รู้

764
00:37:53,680 --> 00:37:57,280
แต่การเดี่ยวไมโครโฟนทุกครั้่งเป็นการทำธุรกิจ

765
00:37:57,360 --> 00:38:01,320
นักแสดงเดี่ยวไมโครโฟนทุกคนก็เป็นนักธุรกิจด้วย

766
00:38:01,400 --> 00:38:04,240
และหลังจากอยู่ในวงการบันเทิงนี้มาสิบปี

767
00:38:04,320 --> 00:38:06,280
หลังจากขายตั๋วของผมมาสิบปี

768
00:38:06,360 --> 00:38:08,240
ผมจะบอกอย่างหนึ่งซึ่งเป็นประเด็นโต้เถียง

769
00:38:08,320 --> 00:38:10,280
คุณจะแปลกใจที่ได้ยินจากผม

770
00:38:10,360 --> 00:38:12,880
แต่หลังจากขายตั๋วมาสิบปี

771
00:38:12,960 --> 00:38:16,520
ผมเริ่มชอบและรัก

772
00:38:16,600 --> 00:38:18,760
แฟนตลกชาวสิงคโปร์มาก

773
00:38:18,840 --> 00:38:22,280
ครับ ที่จริงแล้วผมเริ่มชอบแฟนๆ ตลก
ชาวสิงคโปร์

774
00:38:22,360 --> 00:38:25,280
มากกว่าแฟนๆ ตลกชาวมาเลเซียอยู่หน่อย

775
00:38:30,720 --> 00:38:32,200
ไม่ใช่คนมาเลเซียที่นี่

776
00:38:35,560 --> 00:38:36,800
ใจเย็นครับ

777
00:38:37,840 --> 00:38:39,280
คนมาเลเซียที่นี่ต่างออกไป

778
00:38:42,200 --> 00:38:43,520
ดอลลาร์สิงคโปร์

779
00:38:47,520 --> 00:38:50,520
ไม่ แต่จริงๆ แล้วผมรักแฟนๆ ตลก
ชาวสิงคโปร์ คือ …

780
00:38:50,600 --> 00:38:52,360
ขอเสียงชาวสิงคโปร์ในที่นี้หน่อยครับ

781
00:38:53,240 --> 00:38:55,720
ใช่ เยอะมากเลย ขอบคุณ

782
00:38:55,800 --> 00:38:57,800
ผมรักแฟนๆ ตลกชาวสิงคโปร์ เพราะว่า

783
00:38:57,880 --> 00:39:00,400
เวลามาทัวร์
ผมจะลงโปสเตอร์ออนไลน์ โอเคไหม

784
00:39:00,480 --> 00:39:01,600
ผมจะขึ้นโปสเตอร์

785
00:39:01,680 --> 00:39:05,200
เจสัน เหลียง การแสดงใหม่ วันที่ เวลา
สถานที่ ซื้อตั๋ว เว็บไซต์

786
00:39:05,280 --> 00:39:07,920
แฟนๆ ตลกชาวสิงคโปร์จะเห็นโปสเตอร์

787
00:39:08,000 --> 00:39:12,280
แล้วจะออนไลน์ ซื้อตั๋ว มาดูการแสดง
และหัวเราะอย่างเหมาะสม

788
00:39:16,840 --> 00:39:20,440
หลังการแสดงตลกจบ ก็กลับบ้าน
เขียนรายงานส่งรัฐบาล

789
00:39:24,120 --> 00:39:25,600
“เจสัน เหลียงตลกมาก

790
00:39:26,120 --> 00:39:27,760
เขาไม่ได้เล่นมุกอะไร

791
00:39:28,440 --> 00:39:29,720
เกี่ยวกับพรรคกิจประชาชน

792
00:39:30,880 --> 00:39:31,760
หรือลีกวนยูเลย

793
00:39:33,480 --> 00:39:35,160
โปรดให้เขากลับมาอีก”

794
00:39:35,240 --> 00:39:37,200
ส่ง น่ารักมาก

795
00:39:37,280 --> 00:39:39,200
แต่แฟนๆ ตลกชาวมาเลเซียนั้น

796
00:39:39,280 --> 00:39:42,240
จะมีความงี่เง่าพันธุ์พิเศษ

797
00:39:42,320 --> 00:39:45,200
ที่เกิดขึ้นในหมู่คนมาเลเซียเท่านั้น

798
00:39:45,280 --> 00:39:46,760
ผมขึ้นโปสเตอร์เดียวกัน

799
00:39:46,840 --> 00:39:50,480
เจสัน เหลียง การแสดงใหม่ วันที่ เวลา
สถานที่ ซื้อตั๋ว เว็บไซต์

800
00:39:50,560 --> 00:39:52,360
คำถามแรก ซื้อตั๋วที่ไหน

801
00:39:58,360 --> 00:40:00,200
ก็อยู่บนโปสเตอร์ไง

802
00:40:00,280 --> 00:40:03,360
ซื้อตั๋ว เว็บไซต์ ไปที่เว็บไซต์สิ!

803
00:40:03,440 --> 00:40:05,280
คำถามที่สอง เว็บไซต์ไหน

804
00:40:06,600 --> 00:40:08,320
ก็มีอยู่เว็บไซต์เดียว

805
00:40:09,120 --> 00:40:13,240
ชาวมาเลเซียจะถามผม คนชาติอื่นไม่ถามนะ

806
00:40:13,320 --> 00:40:15,640
“เจสัน ฉันพาลูกอ่อนมาดูคุณแสดงได้ไหม”

807
00:40:16,240 --> 00:40:19,520
คุณจะพาลูกอ่อนมาดูผมเดี่ยวไมโครโฟนทำไม

808
00:40:19,600 --> 00:40:22,400
ผมใส่ไว้ในโปสเตอร์แล้ว ว่าอายุ 18 ขึ้นไป

809
00:40:22,960 --> 00:40:25,080
“อ้าว ฉันนึกว่าหมายถึง 18 เดือนขึ้นไป”

810
00:40:28,400 --> 00:40:32,040
แฟนๆ ตลกชาวมาเลเซียจะถามคำถาม
ที่ผมไม่รู้จะตอบยังไง

811
00:40:32,120 --> 00:40:34,800
“เจสัน การแสดงรอบสามทุ่มของคุณเริ่มกี่โมง”

812
00:40:39,240 --> 00:40:41,080
“การแสดงรอบสามทุ่มของคุณเริ่มกี่โมงครับ

813
00:40:41,720 --> 00:40:44,640
การแสดงรอบสามทุ่มของคุณเริ่มกี่โมง กี่โมง”

814
00:40:44,720 --> 00:40:47,800
ถ้าคุณถามไอน์สไตน์แบบนี้

815
00:40:47,880 --> 00:40:50,160
“การแสดงรอบสามทุ่มเริ่มเมื่อไหร่”

816
00:40:50,760 --> 00:40:52,160
เขาเส้นเลือดในสมองแตกตายแน่

817
00:40:53,160 --> 00:40:55,640
ทุกวันนี้เราจะไม่ได้รู้เรื่องอีเท่ากับเอ็มซีกำลังสอง

818
00:40:56,600 --> 00:40:59,400
“เจสัน การแสดงรอบสามทุ่มของคุณเริ่มกี่โมง”

819
00:40:59,480 --> 00:41:01,960
“ผมเป็นมืออาชีพ แสดงแบบนี้มาสิบปีแล้ว

820
00:41:02,040 --> 00:41:04,720
การแสดงรอบสามทุ่มของผมจะเริ่มตรงเวลา

821
00:41:05,280 --> 00:41:08,160
คือตอนสามทุ่มครึ่ง โปรดมาให้ตรงเวลานะครับ
ได้โปรด”

822
00:41:11,920 --> 00:41:14,400
จากนั้น ทุกวันนี้ผมจะดาวน์โหลดโปสเตอร์
ของตัวเองมาไว้ในโทรศัพท์

823
00:41:14,480 --> 00:41:16,240
และจะส่งวอทส์แอปให้เพื่อนๆ

824
00:41:16,320 --> 00:41:18,000
หวังว่าพวกเขาจะส่งวอทส์แอปให้เพื่อนพวกเขา

825
00:41:18,080 --> 00:41:21,280
คนหนึ่งได้โปสเตอร์ของผม
“เฮ่ เจสัน ขอบคุณสำหรับโปสเตอร์นะ

826
00:41:21,360 --> 00:41:22,600
ใครแสดงเหรอ”

827
00:41:27,720 --> 00:41:29,800
“การแสดงยกเลิกแล้ว ไม่ต้องมา”

828
00:41:32,960 --> 00:41:34,520
แต่ดีมากๆ เลยที่

829
00:41:34,600 --> 00:41:38,160
อย่างที่ผมบอก เราใกล้จะถึงตอนจบ
ของช่วงการระบาดใหญ่เข้าไปอีกนิดแล้ว

830
00:41:38,240 --> 00:41:42,000
และเรามองข้ามคุณค่า
ของการที่เกือบทุกคนฉีดวัคซีน

831
00:41:42,080 --> 00:41:45,320
แต่ตอนเริ่มช่วงเกิดการระบาดใหญ่
มันไม่ง่ายเลย

832
00:41:45,400 --> 00:41:49,040
เราค่อนข้างเสี่ยงเพราะมีโฆษณาชวนเชื่อ
ที่ต่อต้านวัคซีนอยู่เยอะ น่ากลัวมาก

833
00:41:49,120 --> 00:41:50,520
และ…

834
00:41:50,600 --> 00:41:53,600
คุณรู้จักผม ผมเป็นกระบอกเสียงที่ส่งเสริม
การฉีดวัคซีนอย่างมาก

835
00:41:53,680 --> 00:41:57,000
ผมเห็นด้วยกับวัคซีน
ผมเข้าไปบอกคนในทวิตเตอร์ตลอด

836
00:41:57,080 --> 00:41:59,600
“ได้โปรดทำหน้าที่ของคุณ ไปฉีดวัคซีนซะ”

837
00:41:59,680 --> 00:42:01,480
แน่นอนว่าผมไม่ได้พูดในแบบนั้น

838
00:42:01,560 --> 00:42:03,400
“ไอ้พวกบ้า ไปฉีดวัคซีนซะ ไอ้บ้า”

839
00:42:04,200 --> 00:42:05,920
“ไอ้พวกบ้า ไปฉีดวัคซีนซะ”

840
00:42:06,000 --> 00:42:07,440
“ไปฉีดวัคซีนซะ ไอ้เห่ย ไปฉีดวัคซีน”

841
00:42:07,520 --> 00:42:08,480
โอเคไหม นั่นข้อความผม

842
00:42:09,400 --> 00:42:12,280
แต่เพราะทัศนคติที่เห็นด้วยกับวัคซีนของผม

843
00:42:12,360 --> 00:42:15,280
หลายคนถามผมเรื่องวัคซีน ซึ่งก็ดี

844
00:42:15,360 --> 00:42:20,440
แต่ผมยังได้คำถามโง่ๆ เกี่ยวกับวัคซีนเยอะด้วย

845
00:42:20,520 --> 00:42:24,080
เวลาที่เราเป็นนักเรียนและอาจารย์จะบอกเรา

846
00:42:24,160 --> 00:42:27,240
“ไม่มีคำถามไหนเป็นคำถามที่โง่”

847
00:42:30,520 --> 00:42:31,360
ผิดครับ!

848
00:42:32,520 --> 00:42:34,840
มีคำถามโง่ๆ อยู่เยอะเลย

849
00:42:36,320 --> 00:42:37,600
และมันน่าโมโห โอเคไหม

850
00:42:37,680 --> 00:42:39,240
นี่เป็นบทสนทนาจริงกับเพื่อนคนหนึ่ง

851
00:42:39,320 --> 00:42:42,200
ทีนี้บอกผมทีนะ ว่าผมควรยิงตัวตายตอนไหน

852
00:42:42,280 --> 00:42:43,240
วัคซีนเริ่มมีออกมา

853
00:42:43,320 --> 00:42:46,200
ผมบอกว่า “พวก วัคซีนจะออกมาแล้ว
นายจะฉีดใช่ไหม”

854
00:42:46,280 --> 00:42:48,000
เขาบอกว่า “ไม่”

855
00:42:48,080 --> 00:42:51,640
ผมว่า “ทำไม บ้านนายมีทั้งเด็กเล็ก พ่อแม่แก่ๆ

856
00:42:51,720 --> 00:42:53,920
นายควรต้องปกป้องตัวเองและครอบครัว
ไม่ใช่เหรอ

857
00:42:54,000 --> 00:42:55,440
แล้วทำไมนายไม่ไปฉีดวัคซีน”

858
00:42:55,520 --> 00:42:58,440
เขาว่า “เจสัน ก็เพราะว่าฉันกังวล

859
00:42:58,520 --> 00:43:01,440
กับการเอาสารเคมีเข้าไปในร่าง

860
00:43:07,240 --> 00:43:08,280
ไปปั่นจักรยานกันดีกว่า”

861
00:43:10,760 --> 00:43:14,400
ใช่ ผมได้รับคำถามโง่ๆ เยอะเลย

862
00:43:14,480 --> 00:43:17,920
อย่าง “เจสัน ฉันเป็นกังวลมาก

863
00:43:18,000 --> 00:43:20,960
เรื่องความปลอดภัยของส่วนประกอบในวัคซีน

864
00:43:21,040 --> 00:43:23,920
ฉันห่วงเรื่องความปลอดภัยของส่วนประกอบ
ในวัคซีน”

865
00:43:24,000 --> 00:43:25,920
ผมแบบ “นี่ นายเป็นคนมาเลเซียนะ

866
00:43:26,640 --> 00:43:29,960
นายยังชอบไปกินร้านผัดซีอิ๊วมาเลเซีย

867
00:43:30,720 --> 00:43:32,120
ข้างๆ ที่ทิ้งขยะ

868
00:43:33,600 --> 00:43:35,640
ที่หนูตัวเบ้อเริ่ม

869
00:43:36,160 --> 00:43:37,280
พวกมันกินแมว

870
00:43:40,560 --> 00:43:43,680
ขนาดร้านยังชื่อผัดซีอิ๊วข้างขยะ

871
00:43:45,600 --> 00:43:48,800
และผัดซีอิ๊วนี่ก็ผัดในกระทะ

872
00:43:48,880 --> 00:43:52,120
ที่ไม่ได้ล้างมาหลายสิบปีแล้วจริงๆ

873
00:43:52,800 --> 00:43:55,000
เพราะพวกเขาอยากรักษากลิ่นของกระทะไว้

874
00:43:55,600 --> 00:43:57,120
พวกเขาเรียกว่า 'กลิ่นกระทะ'

875
00:43:58,440 --> 00:44:01,000
หลักการคือยิ่งไม่ได้ล้างกระทะเท่าไร

876
00:44:01,080 --> 00:44:03,360
ผัดซีอิ๊วก็ยิ่งมีรสชาติดีเท่านั้น

877
00:44:03,440 --> 00:44:05,000
ต้องเก็บกลิ่นกระทะไว้

878
00:44:05,080 --> 00:44:08,280
และผัดซีอิ๊วในกระทะที่ไม่เคยล้าง

879
00:44:08,360 --> 00:44:12,000
โดยลุงที่สภาพเหมือนตัวเองก็ไม่ได้อาบน้ำ
มาหลายสิบปี

880
00:44:13,680 --> 00:44:15,840
ลุงนี่ก็มี 'กลิ่นกระทะ'

881
00:44:19,560 --> 00:44:23,440
และผัดซีอิ๊วนี้ผัดในน้ำมันที่ใช้แล้ว

882
00:44:23,520 --> 00:44:25,800
นายกินผัดซีอิ๊วข้างที่ทิ้งขยะ

883
00:44:25,880 --> 00:44:28,280
ข้างหนู ข้างรถที่ขับผ่านไปมา

884
00:44:28,360 --> 00:44:30,480
นายสูดควันระหว่างกินผัดซีอิ๊ว

885
00:44:30,560 --> 00:44:32,240
แล้วยังกล้ามาถามฉัน

886
00:44:32,320 --> 00:44:34,240
เรื่อง 'ความปลอดภัย
ของส่วนประกอบในวัคซีน' อีกเหรอ

887
00:44:34,320 --> 00:44:36,760
หุบปากแล้วไปฉีดวัคซีนเลย

888
00:44:37,880 --> 00:44:39,720
วัคซีนไม่สามารถทำอะไร

889
00:44:39,800 --> 00:44:42,120
ที่ผัดซีอิ๊วไม่เคยทำกับร่างกายนายได้”

890
00:44:45,600 --> 00:44:48,960
แล้วก็มีวัคซีนอีกประเภทออกมา
วัคซีนเอ็มอาร์เอ็นเอ

891
00:44:49,040 --> 00:44:53,720
และเพราะเอ็มอาร์เอ็นเอฟังเหมือนดีเอ็นเอมาก
ก็มีคำถามโง่ๆ โผล่มาอีก

892
00:44:53,800 --> 00:44:57,720
“เจสัน แล้วถ้าวัคซีนเอ็มอาร์เอ็นเอ
เปลี่ยนดีเอ็นเอของฉันล่ะ

893
00:44:59,440 --> 00:45:03,360
ถ้าวัคซีนเอ็มอาร์เอ็นเอเปลี่ยนดีเอ็นเอ
ให้ฉันกลายเป็นเกย์ล่ะ”

894
00:45:03,960 --> 00:45:04,920
ครับ

895
00:45:05,680 --> 00:45:07,920
นั่นคือส่วนหนึ่งของโฆษณาชวนเชื่อต่อต้านวัคซีน

896
00:45:08,000 --> 00:45:10,920
“แล้วถ้าเอ็มอาร์เอ็นเอ
ทำให้ฉันกลายเป็นเกย์ล่ะ” ใช่

897
00:45:11,000 --> 00:45:14,200
ถ้ามีแผนภาพเวนน์แสดงคนโง่
และพวกต่อต้านวัคซีน

898
00:45:14,280 --> 00:45:15,960
จะมีวงกลมแค่วงเดียว

899
00:45:19,480 --> 00:45:20,360
ใช่

900
00:45:20,960 --> 00:45:23,560
“แล้วถ้าวัคซีนเอ็มอาร์เอ็นเอ
เปลี่ยนดีเอ็นเอฉันล่ะ”

901
00:45:23,640 --> 00:45:26,000
ก่อนอื่นเลย มันเป็นไปไม่ได้ในทางชีววิทยา
โอเคไหม

902
00:45:26,080 --> 00:45:28,360
เพราะวัคซีนไม่ได้เข้าใกล้

903
00:45:28,440 --> 00:45:30,840
ส่วนของเซลล์ที่มีดีเอ็นเอของคุณเลย

904
00:45:30,920 --> 00:45:33,920
การมาห่วงว่าวัคซีนเอ็มอาร์เอ็นเอ
จะเปลี่ยนดีเอ็นเอของคุณ

905
00:45:34,000 --> 00:45:35,400
เหมือนการห่วงว่าวันหนึ่ง

906
00:45:35,480 --> 00:45:37,600
มาเลเซียจะมีนายกรัฐมนตรีหญิง

907
00:45:39,400 --> 00:45:42,880
นั่นจะไม่เกิดขึ้น โอเคไหม
เป็นไปไม่ได้ จริงไหมครับ

908
00:45:42,960 --> 00:45:47,120
แต่คืออย่างนี้นะ เวลาคนพูดว่า
“ถ้าวัคซีนเอ็มอาร์เอ็นเอเปลี่ยนดีเอ็นเอล่ะ”

909
00:45:47,200 --> 00:45:48,920
คำถามที่ไม่มีใครถามก็คือ

910
00:45:49,000 --> 00:45:51,680
“แล้วดีเอ็นเอของคุณมีดีอะไร

911
00:45:57,760 --> 00:45:59,320
ที่จะเปลี่ยนไม่ได้

912
00:46:00,320 --> 00:46:02,120
คุณส่องกระจกบ้างไหม

913
00:46:02,680 --> 00:46:04,480
คุณไม่ได้หน้าเหมือนเฮนรี คาวิลล์

914
00:46:04,560 --> 00:46:06,320
คุณไม่ได้หน้าเหมือนสการ์เล็ตต์ โจแฮนส์สัน

915
00:46:06,400 --> 00:46:07,280
คุณดูเห่ย!

916
00:46:09,440 --> 00:46:12,320
คุณหัวล้าน เป็นสิว เป็นโรคปวดข้อ หอบ ภูมิแพ้

917
00:46:12,400 --> 00:46:14,280
ดีเอ็นเอของคุณมันเห่ย!

918
00:46:14,360 --> 00:46:15,800
เปลี่ยนดีเอ็นเอเถอะครับ”

919
00:46:19,280 --> 00:46:22,760
และถ้ารู้ประวัติศาสตร์ คุณจะรู้ว่าการเคลื่อนไหว
ต่อต้านวัคซีนนั้นเริ่มขึ้น

920
00:46:22,840 --> 00:46:25,480
หลายปีก่อนที่โควิดจะมาอีก โอเคไหม

921
00:46:25,560 --> 00:46:29,240
มันเริ่มตอนที่ไอ้โง่บางคน
โดนการวิจัยที่ผิดพลาดหลอกเอา

922
00:46:29,320 --> 00:46:33,440
ทำให้คิดว่าองค์ประกอบของวัคซีนเอ็มเอ็มอาร์
ที่เรียกว่าธิโอเมอร์ซัล

923
00:46:33,520 --> 00:46:35,960
ทำให้เด็กเป็นออธิสติกได้

924
00:46:36,040 --> 00:46:39,640
และพวกเขาก่อความวุ่นวายจน
ในที่สุดผู้ผลิตวัคซีนเอ็มเอ็มอาร์

925
00:46:39,720 --> 00:46:44,640
ก็เอาธิโอเมอร์ซัลออกถึงแม้มันจะไม่ได้ทำให้เกิด
ออทิสติกเลยก็ตาม

926
00:46:44,720 --> 00:46:47,400
เพราะไม่คุ้มที่จะไปสู้ในทางประชาสัมพันธ์
และความเห็นของผู้คน

927
00:46:47,480 --> 00:46:50,040
หลายปีจากนั้น มีงานวิจัยหลายฉบับออกมา

928
00:46:50,120 --> 00:46:53,280
แสดงให้เห็นว่าถ้าคุณเทียบธิโอเมอร์ซัลในวัคซีน

929
00:46:53,360 --> 00:46:55,600
กับธิโอเมอร์ซัลในแอปเปิล

930
00:46:55,680 --> 00:46:59,760
แอปเปิลมีธิโอเมอร์ซัล
มากกว่าในวัคซีนเอ็มเอ็มอาร์สิบเท่า

931
00:46:59,840 --> 00:47:03,640
แต่ไม่มีใครบอกว่า “แอปเปิลทำให้เป็นออทิสติก”

932
00:47:03,720 --> 00:47:06,400
ทีนี้ก็มาถึงประเด็นสำคัญที่ผมอยากพูดถึง

933
00:47:06,480 --> 00:47:09,880
ซึ่งก็คือ ”ปริมาณทำให้เกิดความเป็นพิษ”
โอเคนะครับ

934
00:47:09,960 --> 00:47:12,280
เพราะนั่นเป็นทฤษฎีทางชีววิทยา

935
00:47:12,360 --> 00:47:16,320
บางสิ่งที่อันตรายไม่จำเป็นต้องมาจาก
คุณสมบัติของสิ่งนั้น

936
00:47:16,400 --> 00:47:18,960
แต่อาจจะเป็นว่าคุณรับสิ่งนั้น
เข้าไปเท่าไร จริงไหม

937
00:47:19,040 --> 00:47:20,360
ปริมาณทำให้เกิดความเป็นพิษ

938
00:47:20,440 --> 00:47:22,600
ตัวอย่างเช่น เราดื่มน้ำ ใช่ไหม

939
00:47:22,680 --> 00:47:24,760
น้ำเป็นของดี น้ำสำคัญ

940
00:47:24,840 --> 00:47:26,760
แต่ถ้าคุณดื่มน้ำมากเกินไป

941
00:47:26,840 --> 00:47:29,400
คุณอาจเกิดภาวะน้ำเป็นพิษและตายได้

942
00:47:29,480 --> 00:47:30,880
เพราะปริมาณทำให้เกิดความเป็นพิษ

943
00:47:30,960 --> 00:47:33,720
คุณดื่มน้ำมากเกินไป
น้ำจะกลายเป็นพิษทำให้คุณตาย

944
00:47:33,800 --> 00:47:35,120
หรือถ้าจมน้ำ

945
00:47:37,320 --> 00:47:38,400
น้ำเยอะเกินไป

946
00:47:39,520 --> 00:47:41,080
ผมจะยกตัวอย่างจากเหตุการณ์จริงที่เจอ

947
00:47:41,160 --> 00:47:44,760
ผมมีคุณลุงที่เคร่งในการทานวิตามินซีทุกวัน

948
00:47:44,840 --> 00:47:47,080
ตลอดหลายสิบปีในชีวิตเขา ไม่มีอะไรผิดปกติ

949
00:47:47,160 --> 00:47:50,080
เพราะเขาทานในปริมาณที่ระบุไว้
สำหรับผู้ใหญ่เป็นประจำ

950
00:47:50,160 --> 00:47:51,640
ปริมาณทำให้เกิดความเป็นพิษ

951
00:47:51,720 --> 00:47:55,320
ปริมาณของวิตามินซีไม่ทำให้เป็นพิษ
ไม่มีเรื่องร้ายเกิดขึ้นกับเขา

952
00:47:55,400 --> 00:47:58,360
แต่วันหนึ่ง น่าเศร้าที่ลุงผมตายเพราะ
กินวิตามินซีมากเกินไป

953
00:47:58,440 --> 00:48:00,960
เพราะมีรถบรรทุกขนส้มหลายตัน

954
00:48:08,040 --> 00:48:09,080
ขับชนเขา

955
00:48:10,200 --> 00:48:11,680
ได้วิตามินซีเยอะไป

956
00:48:14,520 --> 00:48:16,000
ผมบอกเขาแล้วว่าอย่าปั่นจักรยาน

957
00:48:22,520 --> 00:48:24,120
ถ้าเขาใส่สนับเข่าก็คงดี

958
00:48:27,720 --> 00:48:32,040
พอมาถึงแยกนี้ ผมขอถาม
ขอการยืนยันจากผู้ชมหน่อย โอเคไหมครับ

959
00:48:32,120 --> 00:48:34,880
ช่วงสองปีที่เกิดการระบาดใหญ่และล็อกดาวน์

960
00:48:34,960 --> 00:48:36,400
พวกคุณทุกคนชอบการระบาดใหญ่ไหมครับ

961
00:48:37,120 --> 00:48:39,800
ไม่อยู่แล้ว ผมก็ไม่ได้ชอบการระบาดใหญ่

962
00:48:39,880 --> 00:48:41,120
แต่ผมจะบอกให้ว่าทำไม

963
00:48:41,200 --> 00:48:42,360
แต่ก่อนจะบอกว่าทำไม

964
00:48:42,440 --> 00:48:46,200
ผมอยากบอกว่าผมโชคดีมาก
ที่ทุกคนที่ผมรักและชื่นชอบ

965
00:48:46,280 --> 00:48:50,560
ในช่วงสองปีของ
การระบาดใหญ่ 99.9 เปอร์เซ็นต์ของพวกเขา

966
00:48:50,640 --> 00:48:52,520
ไม่ได้เป็นโควิด

967
00:48:52,600 --> 00:48:55,840
และอีก 0.1 เปอร์เซ็นต์ที่เป็นโควิด

968
00:48:57,840 --> 00:48:59,960
เพราะพวกเขาได้วัคซีนแล้ว ด้วยความยินดีครับ

969
00:49:00,040 --> 00:49:01,800
พวกเขาหายเร็วมาก

970
00:49:01,880 --> 00:49:02,880
ดังนั้นในช่วงสองปีนั้น

971
00:49:02,960 --> 00:49:05,760
ทุกคนที่ผมรักและใส่ใจ ไม่ได้เป็นโควิด

972
00:49:05,840 --> 00:49:06,960
ผมโชคดีมาก

973
00:49:07,040 --> 00:49:09,800
แต่มีบางคนที่อยู่ในชีวิตที่ผมเกลียด

974
00:49:11,240 --> 00:49:12,400
และผมไม่ชอบการระบาดใหญ่

975
00:49:12,480 --> 00:49:15,920
เพราะในช่วงการระบาดใหญ่
ไม่มีใครที่ผมเกลียดติดโควิดเลย

976
00:49:17,800 --> 00:49:18,960
ผมเห็นได้ว่าบางคนตัดสินผมอยู่

977
00:49:19,040 --> 00:49:21,120
โอเค ฟังนะ ผมคิดว่ามันปกติและโอเคมาก

978
00:49:21,200 --> 00:49:22,920
ที่จะเกลียดใครบางคนในชีวิต

979
00:49:23,000 --> 00:49:24,480
นั่นหมายถึงคุณใช้ชีวิตอย่างมีความหมาย

980
00:49:24,560 --> 00:49:26,280
หมายถึงคุณใช้ชีวิตแบบมีผลตามมา โอเคไหม

981
00:49:26,360 --> 00:49:28,440
ที่จริงถ้าคุณกล้าลุกขึ้นมาบอกว่า

982
00:49:28,520 --> 00:49:33,160
“แต่เจสัน ฉันไม่เกลียดใครเลย ฉันรักทุกคน”

983
00:49:33,240 --> 00:49:35,400
ผมสัญญาได้เลย เราทุกคนเกลียดคุณ

984
00:49:39,920 --> 00:49:44,000
ดังนั้น ผมจะเล่าเรื่องให้ฟัง เป็นเรื่องจริง
เกี่ยวกับคนจริงๆ

985
00:49:44,080 --> 00:49:46,760
และเพราะผมไม่อยากโดนฟ้อง

986
00:49:46,840 --> 00:49:48,960
มาตั้งชื่อเล่นให้คนนั้นแล้วกันนะครับ

987
00:49:49,040 --> 00:49:52,000
เรียกเขาว่า หน้าเห่ย จอมห่วยแตก

988
00:49:54,200 --> 00:49:56,760
คือนายหน้าเห่ย จอมห่วยแตกนี่เป็นโปรโมเตอร์
ของรายการตลก

989
00:49:56,840 --> 00:49:58,640
ที่อยู่ในกัวลาลัมเปอร์ โอเคนะ

990
00:49:58,720 --> 00:50:03,440
และในปีแรกๆ ของอาชีพผม
เขาเอาเปรียบผม

991
00:50:03,520 --> 00:50:04,440
ในทางการเงิน

992
00:50:06,160 --> 00:50:07,240
ไม่ใช่เรื่อง…

993
00:50:10,320 --> 00:50:11,520
ทางการเงินครับ

994
00:50:12,160 --> 00:50:13,160
ไม่ใช่แบบนั้น

995
00:50:13,680 --> 00:50:15,600
ในทางการเงิน ซึ่งแย่กว่าอีก ไม่ใช่ ไม่

996
00:50:17,560 --> 00:50:20,720
เรื่องนี้เกิดในปี 2011 เมื่อ 11 ปีมาแล้ว

997
00:50:20,800 --> 00:50:23,600
ผมยังใหม่มากในวงการตลก ใหม่ในธุรกิจบันเทิง

998
00:50:23,680 --> 00:50:27,960
และนายหน้าเห่ย จอมห่วยแตก
โปรโมเตอร์ตลกในกัวลาลัมเปอร์นี้

999
00:50:28,040 --> 00:50:31,280
เขาได้รับโทรศัพท์จากโปรโมเตอร์ตลก
ชาวซาบาห์

1000
00:50:31,360 --> 00:50:33,160
ให้ไปจัดแสดงในซาบาห์

1001
00:50:33,240 --> 00:50:34,800
และขอให้เขาจัดนักแสดงตลก

1002
00:50:34,880 --> 00:50:36,360
ให้บินไปแสดงที่ซาบาห์

1003
00:50:36,440 --> 00:50:39,320
ดังนั้น นายหน้าเห่ย จอมห่วยแตกเลยให้
พวกเรานักแสดงตลกสี่คน

1004
00:50:39,400 --> 00:50:40,720
บินไปแสดงที่ซาบาห์

1005
00:50:40,800 --> 00:50:43,520
และเขาสัญญาว่าจะให้คนละพันริงกิต

1006
00:50:43,600 --> 00:50:45,800
พันริงกิตก็ประมาณห้าดอลลาร์สิงคโปร์ครับ

1007
00:50:48,400 --> 00:50:52,320
เราสี่คนจึงบินไปซาบาห์
ไปทำงาน ทุกอย่างเป็นไปได้ดี

1008
00:50:52,400 --> 00:50:55,560
เราบินกลับมาบ้าน ได้ค่าจ้าง ทุกอย่างโอเค

1009
00:50:55,640 --> 00:50:56,840
ได้คนละหนึ่งพันริงกิต

1010
00:50:56,920 --> 00:51:01,880
หกเดือนต่อมาโปรโมเตอร์ชาวซาบาห์
หลุดปากบอกมาโดยบังเอิญ

1011
00:51:01,960 --> 00:51:05,440
ว่าเขาจ่ายเท่าไรให้นายหน้าเห่ย จอมห่วยแตก
ให้พาเราไปสี่คน

1012
00:51:05,520 --> 00:51:08,520
โปรโมเตอร์ซาบาห์
จ่ายให้นายหน้าเห่ย จอมห่วยแตก

1013
00:51:08,600 --> 00:51:10,640
ไป 15,000 ริงกิต

1014
00:51:11,560 --> 00:51:14,120
และเขาจ่ายเราสี่พันริงกิต

1015
00:51:14,200 --> 00:51:17,440
เขาทำเงินได้ 11,000 ทั้งที่ผมได้พันเดียว

1016
00:51:17,520 --> 00:51:20,640
เขาได้คอมมิชชัน 1,100 เปอร์เซ็นต์

1017
00:51:20,720 --> 00:51:22,040
เยอะกว่าแม่ผมอีก

1018
00:51:24,680 --> 00:51:25,680
ตอนที่ได้ยิน ผมนี่แบบ

1019
00:51:25,760 --> 00:51:28,040
“ไอ้หมอนี่ชั่วมาก เขาทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง”

1020
00:51:28,120 --> 00:51:29,840
แต่ผมยังใหม่ในวงการบันเทิง พูดอะไรก็ไม่ได้

1021
00:51:29,920 --> 00:51:32,600
ผมได้แต่กล้ำกลืนแล้วก้าวต่อไป ใช่ไหมครับ
ทำอะไรไม่ได้เลย

1022
00:51:32,680 --> 00:51:35,280
“ครับ ขอบคุณสำหรับโอกาส
หวังว่าจะได้ร่วมงานกันอีก”

1023
00:51:35,360 --> 00:51:37,520
เก็บไว้ข้างใน กล้ำกลืนอยู่ข้างใน กล้ำกลืนไว้

1024
00:51:37,600 --> 00:51:38,960
เก้าปีผ่านไป

1025
00:51:39,040 --> 00:51:42,840
แล้วก็เกิดเรื่องปี 2020 ไวรัสระบาดไปทั่วโลก

1026
00:51:42,920 --> 00:51:45,600
ผู้คนทุกข์ทรมาน ตายจากไวรัส
ผมคิดว่า “โอกาสฉันมาถึงแล้ว

1027
00:51:47,400 --> 00:51:48,840
ได้โปรด เป็นโควิดทีเถอะ

1028
00:51:50,160 --> 00:51:52,800
ไอ้หน้าเห่ย จอมห่วยแตก
เป็นโควิดทีเถอะ โอเคไหม”

1029
00:51:52,880 --> 00:51:56,720
คือผมไม่ได้อยากให้เขาเป็นโควิดตาย
นั่นก็ไร้มนุษยธรรม

1030
00:52:01,160 --> 00:52:02,640
แค่ให้เป็นทุกข์บ้าง

1031
00:52:03,840 --> 00:52:06,120
แค่โควิดระดับสาม ผมขอแค่นั้น

1032
00:52:06,200 --> 00:52:08,840
มีไข้นิดหน่อย ไอนิดหน่อย หายใจไม่ออก

1033
00:52:08,920 --> 00:52:10,560
ต้องเข้าไปโดนเฝ้าตรวจในโรงพยาบาลรัฐ

1034
00:52:10,640 --> 00:52:11,480
ผมขอแค่นี้

1035
00:52:12,920 --> 00:52:14,920
โรงพยาบาลรัฐในมาเลเซีย เท่านั้นแหละครับ
ที่ผมต้องการ

1036
00:52:16,680 --> 00:52:19,280
แต่เปล่าเลย ในช่วงการระบาดใหญ่
เขาไม่ได้เป็นโควิด

1037
00:52:19,360 --> 00:52:21,080
ที่จริงแล้วเขาแข็งแรงขึ้นด้วยซ้ำ

1038
00:52:21,160 --> 00:52:24,400
เขาเริ่มวิ่งจ็อกกิ้ง กินสลัด เลิกบุหรี่

1039
00:52:24,480 --> 00:52:25,960
ผมร้องว่า “บ้าเอ๊ย ทำไมกันวะ”

1040
00:52:26,560 --> 00:52:28,720
แล้วฟางเส้นสุดท้ายก็คือ

1041
00:52:28,800 --> 00:52:32,280
เขาโพสต์ลงโซเชียลมีเดียว่า
“ผมลงทะเบียนฉีดวัคซีนแล้ว”

1042
00:52:34,160 --> 00:52:37,040
ผมเลยโทรหาเขา
แล้วจู่ๆ ก็กลายเป็นพวกต่อต้านวัคซีน

1043
00:52:38,960 --> 00:52:41,680
“ไงเพื่อน อย่าไปฉีดวัคซีนนะเพื่อน
อย่าไปฉีดวัคซีน

1044
00:52:41,760 --> 00:52:43,480
ใช่ มันจะทำให้คุณเป็นเกย์ได้เพื่อน อย่าหาทำ”

1045
00:52:46,000 --> 00:52:47,960
“หา คุณอยากสุขภาพดีเหรอ

1046
00:52:48,040 --> 00:52:49,080
ไปปั่นจักรยานสิ!”

1047
00:52:52,120 --> 00:52:54,960
“ใช่ ไปขี่จักรยานสิ บอกผมมาก็พอ
ว่าคุณจะไปขี่ถนนไหน กี่โมง”

1048
00:52:58,120 --> 00:53:01,080
นั่นคนจริงนะครับ ยังมีชีวิตอยู่ คนจริง

1049
00:53:01,160 --> 00:53:05,440
ผมได้ออกทัวร์ไปทั่วโลก และ…

1050
00:53:05,520 --> 00:53:07,440
และผมอยากบอกว่านี่เป็นหนึ่งในค่ำคืน
ที่ดีที่สุดในชีวิตผม

1051
00:53:07,520 --> 00:53:09,680
จริงๆ นะ นี่เป็นคืนหนึ่งที่ดีที่สุด
ในอาชีพการเป็นนักแสดงตลกของผม

1052
00:53:09,760 --> 00:53:11,320
ตั้งแต่ผมเริ่มแสดงตลก

1053
00:53:11,400 --> 00:53:14,480
ผมก็ฝันอยากแสดงในโรงละครเอสพลานาด
ในสิงคโปร์มาตลอด

1054
00:53:14,560 --> 00:53:16,800
ดังนั้น ขอบคุณมาก
ที่ทำให้ความฝันของผมเป็นจริง ขอบคุณครับ

1055
00:53:19,120 --> 00:53:20,760
ผมจะไม่ลืมวันนี้เลย ขอบคุณครับ

1056
00:53:22,760 --> 00:53:26,120
และเมื่อไปแสดงตลกทั่วโลก ผมจะบอกคน

1057
00:53:26,200 --> 00:53:29,160
ว่านอกประเทศมาเลเซีย
มีคนเป็นโรคกลัวอิสลาม

1058
00:53:29,240 --> 00:53:32,200
ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าเศร้าและแย่มาก
และผมหวังว่าเรื่องจะดีขึ้น

1059
00:53:32,280 --> 00:53:34,560
แต่ในมาเลเซีย เรามีอีกด้านของเหรียญ

1060
00:53:34,640 --> 00:53:38,040
และผมจำเรื่องหนึ่งได้
มันเกิดขึ้นในช่วงการระบาดใหญ่

1061
00:53:38,120 --> 00:53:42,120
ที่เกิดขึ้นก็คือชายชาวมาเลเซียที่เป็นมุสลิม
เดินเข้าไปในร้านอาหาร

1062
00:53:42,200 --> 00:53:44,960
เป็นร้านฮาลาลที่เจ้าของเป็นบริษัทจีน

1063
00:53:45,040 --> 00:53:47,200
และเขาก็สั่งบะหมี่ไก่

1064
00:53:47,280 --> 00:53:50,360
แล้วเขาก็ถ่ายคลิปบะหมี่ไก่ซึ่งเป็นไวรัล

1065
00:53:50,440 --> 00:53:54,600
เพราะไก่ในบะหมี่ไก่เป็นสีแดง

1066
00:53:54,680 --> 00:53:57,960
เขาเลยบอกว่า “เห็นเนื้อในบะหมี่ไก่นี่ไหม

1067
00:53:58,040 --> 00:54:00,560
เนื้อนี้เป็นสีแดง ดังนั้นนี่จะเป็นไก่ไม่ได้

1068
00:54:00,640 --> 00:54:03,000
ไก่ไม่สีแดง เนื้อหมูสีแดง

1069
00:54:03,080 --> 00:54:05,400
ดังนั้นนี่ไม่ใช่ไก่ นี่เป็นหมู

1070
00:54:05,480 --> 00:54:06,560
ไก่เป็นสีแดงไม่ได้

1071
00:54:06,640 --> 00:54:09,520
แสดงว่าร้านอาหารฮาลาลนี้เอาหมูมาให้ผมกิน

1072
00:54:09,600 --> 00:54:13,000
เนื้อสัตว์นี่เป็นสีแดง
เนื้อไก่ต้องไม่แดง นี่เป็นหมูแน่ๆ

1073
00:54:13,080 --> 00:54:16,680
เพราะ… ทำไมไม่ใช่ไก่
เพราะไก่เป็นสีแดงไม่ได้”

1074
00:54:16,760 --> 00:54:18,880
ในขณะเดียวกัน
เมนูเดียวกันของร้านอาหารเดียวกัน

1075
00:54:18,960 --> 00:54:21,240
ก็มีอาหารที่ชื่อว่า “อายัมมาซักเมระฮ์”

1076
00:54:24,280 --> 00:54:27,320
ซึ่งแปลว่า “ไก่สุกแดง”

1077
00:54:27,400 --> 00:54:29,840
และวิดีโอนี้ก็เป็นไวรัล
เพราะด้านล่างบรรยายว่า

1078
00:54:29,920 --> 00:54:31,840
คนมาเลเซียเชื้อสายจีนไม่มีอะไรจะทำดีกว่านี้

1079
00:54:31,920 --> 00:54:32,920
นอกจากตื่นมาในตอนเช้า

1080
00:54:33,000 --> 00:54:35,160
แล้วก็แอบเอาหมูไปใส่ในจานคนอื่น

1081
00:54:35,760 --> 00:54:37,080
“ส่งหมูมา”

1082
00:54:39,440 --> 00:54:40,720
“ใส่หมูลงไปเลย ใช่”

1083
00:54:46,600 --> 00:54:50,440
และเจ้าหน้าที่ก็บุกร้านอาหารนั้น
เพราะวิดีโอนั่นอย่างเดียว

1084
00:54:50,520 --> 00:54:51,720
และแน่นอน พอพวกเขาบุกเข้าไป

1085
00:54:51,800 --> 00:54:54,600
ก็ไม่มีอะตอมของหมูในร้านอาหารสักนิด

1086
00:54:54,680 --> 00:54:56,160
นั่นเป็นร้านฮาลาล

1087
00:54:56,240 --> 00:54:58,280
แต่ความเสียหายก็เกิดขึ้นแล้ว

1088
00:54:58,360 --> 00:55:00,520
คนมาเลเซียเชื้อสายจีนจำนวนมากไม่พอใจ

1089
00:55:00,600 --> 00:55:04,120
ดังนั้นชาวมาเลเซียเชื้อสายจีนเลยมอบหมาย
ให้ผมเป็นโฆษก

1090
00:55:06,440 --> 00:55:08,880
ของเรื่องชาวจีนในมาเลเซีย

1091
00:55:08,960 --> 00:55:12,640
และนี่คือแถลงการณ์อย่างเป็นทางการของผม
เกี่ยวกับเหตุการณ์นั้น

1092
00:55:12,720 --> 00:55:13,560
คืออย่างนี้ครับ

1093
00:55:13,640 --> 00:55:17,280
ชาวจีนจะไม่ยอมทำหมูเสียของแบบนั้น

1094
00:55:26,320 --> 00:55:27,360
เรารักหมู

1095
00:55:28,120 --> 00:55:30,760
คุณไม่อยากกิน ไม่เป็นไร ยิ่งเหลือให้เรามากขึ้น

1096
00:55:31,640 --> 00:55:34,040
และจะพูดอะไรเกี่ยวกับคนจีนก็ได้

1097
00:55:34,120 --> 00:55:39,160
แต่ไม่มีคนจีนคนไหนในโลกที่จะยอม
ขายหมูให้คุณในราคาเท่าไก่

1098
00:55:45,280 --> 00:55:46,400
เหตุผลที่ผมพูดเรื่องนี้ขึ้นมา

1099
00:55:46,480 --> 00:55:49,680
ก็เพราะเหมือนจะมีความเข้าใจผิดแต่แรกเริ่ม

1100
00:55:49,760 --> 00:55:51,920
ว่าคนจีนชอบหมูแค่ไหน

1101
00:55:52,000 --> 00:55:54,120
เรารักหมูมาก

1102
00:55:54,200 --> 00:55:56,280
พระเจ้าองค์หนึ่งของเราเป็นหมู

1103
00:55:59,520 --> 00:56:02,760
เรารักหมูมาก เราเสพติดหมู

1104
00:56:03,320 --> 00:56:06,720
คุณจะบอกได้ยังไงว่ามีคนจีน
ไม่ได้กินหมูมาสามวันแล้ว

1105
00:56:06,800 --> 00:56:07,720
จะบอกได้ยังไงครับ

1106
00:56:07,800 --> 00:56:08,920
เขาจะบอกคุณเอง

1107
00:56:11,600 --> 00:56:13,800
“เฮ่ยเพื่อน ฉันไม่ได้กินหมูเลยเพื่อน

1108
00:56:13,880 --> 00:56:15,680
ฉันต้องการหมู นายมีหมูไหมเพื่อน

1109
00:56:15,760 --> 00:56:18,080
เพื่อน ฉันยอมอมไอ้นั่นให้นาย
แลกกับหมูชาชูนะเพื่อน

1110
00:56:18,960 --> 00:56:20,240
ฉันต้องการหมู”

1111
00:56:22,880 --> 00:56:24,720
และผมพูดเรื่องนี้ขึ้นมาก็เพราะว่า…

1112
00:56:25,400 --> 00:56:28,480
ผมบอกเพื่อนๆ ชาวมาเลเซีย
เพื่อนๆ ชาวมาเลเซียที่เป็นมุสลิม

1113
00:56:28,560 --> 00:56:31,920
“เฮ่เพื่อน ถ้าคุณกินอะไรแล้วรู้สึกสงสัย
และคิดว่าเป็นหมู

1114
00:56:32,000 --> 00:56:35,080
อย่าถ่ายวิดีโอให้เป็นไวรัล
แล้วทำให้ตัวเองขายหน้าเลย

1115
00:56:35,160 --> 00:56:37,480
โทรหาเพื่อนชาวจีนก่อน

1116
00:56:37,560 --> 00:56:39,160
เราอยู่ที่นี่เพราะการนี้ไง

1117
00:56:40,560 --> 00:56:42,480
คุณโทรหา เรามา

1118
00:56:43,000 --> 00:56:44,360
ผมจะชิมอาหารนั้นให้

1119
00:56:44,920 --> 00:56:46,800
แล้วถ้าอาหารนั้นอร่อย

1120
00:56:47,400 --> 00:56:48,800
‘มีหมูหนึ่งชิ้น’

1121
00:56:51,960 --> 00:56:54,320
ถ้าอร่อยน้ำตาไหล ‘อย่ากิน’

1122
00:56:57,000 --> 00:56:59,040
ต่อให้ไม่มีหมูก็จะ ‘หมู’”

1123
00:57:01,280 --> 00:57:03,880
ผมเศร้าใจเวลาคิดถึงสถานการณ์ของมาเลเซีย

1124
00:57:03,960 --> 00:57:06,840
ทำให้ผมนึกถึงชายคนหนึ่งที่ผมเจอเมื่อหลายปีก่อน

1125
00:57:06,920 --> 00:57:08,960
ชายคนนี้ล้ำยุคมาก

1126
00:57:09,560 --> 00:57:13,200
เรื่องเกิดในปี 2009 นะครับ เมื่อ 13 ปีก่อน

1127
00:57:13,280 --> 00:57:17,520
เมื่อสิบสามปีก่อน ผมเป็นหมอจบใหม่
อยู่ที่รพ.ปีนังเจเนอรัล

1128
00:57:17,600 --> 00:57:19,920
และที่โรงพยาบาลนั้น หมอจบใหม่ทุกคน

1129
00:57:20,000 --> 00:57:22,960
เรามีส่วนร่วมในพฤติกรรมไม่ดี

1130
00:57:23,040 --> 00:57:27,440
ตอนกลางวัน หมอจบใหม่จะกินอาหาร
กับเพื่อนที่เชื้อสายเดียวกัน

1131
00:57:27,520 --> 00:57:30,280
หมอชาวจีนก็กินกับหมอชาวจีน

1132
00:57:30,360 --> 00:57:32,120
หมออินเดียก็กินกับหมออินเดีย

1133
00:57:32,200 --> 00:57:33,920
หมอมาเลเซียก็กินกับหมอมาเลเซีย

1134
00:57:34,000 --> 00:57:35,160
เป็นนิสัยที่ไม่ดีเลย

1135
00:57:35,240 --> 00:57:38,920
หมออาวุโสของเรา เป็นจนท.การแพทย์อาวุโส
เขาชื่อหมอยูซุฟ

1136
00:57:39,000 --> 00:57:40,440
เป็นชายที่ล้ำยุค

1137
00:57:40,520 --> 00:57:45,120
เขาพยายามกินอาหารกลางวันนอกกลุ่มเชื้อสาย

1138
00:57:45,200 --> 00:57:47,560
เขาจะกินอาหารกลางวันกับคนจีน มาเลเซีย
และอินเดีย

1139
00:57:47,640 --> 00:57:49,880
เขาใจดีมาก เขาล้ำยุค

1140
00:57:49,960 --> 00:57:50,800
เขามาหาผมและบอกว่า

1141
00:57:50,880 --> 00:57:53,400
“เจสัน ผมอยากกินอาหารกลางวัน
กับคุณและเพื่อนๆ”

1142
00:57:53,480 --> 00:57:54,400
และผมบอกว่า “ได้ครับ

1143
00:57:54,480 --> 00:58:00,320
เราไปมื้อเที่ยงกันที่ นาซิกันดาร์
เคเอฟซี แมคโดนัลด์ นันโดส์ หรือซีเคร็ตเรซิพี”

1144
00:58:00,400 --> 00:58:02,320
เขาบอกว่า “ไม่ เจสัน ผมอยากกิน
อาหารกลางวัน

1145
00:58:02,400 --> 00:58:04,760
ในที่ที่ปกติคุณกับเพื่อนไป”

1146
00:58:06,440 --> 00:58:08,040
และผมก็บอกว่า “ไม่ได้

1147
00:58:09,560 --> 00:58:12,240
ปกติแล้วร้านที่พวกผมไปกินกลางวัน
จะมีหมูเยอะไป

1148
00:58:13,160 --> 00:58:14,640
ในอากาศยังมีละอองหมูเลย

1149
00:58:15,720 --> 00:58:18,040
เราต้องใส่ชุดหมีและหน้ากากเข้าไปด้านใน
คุณไปไม่ได้

1150
00:58:19,440 --> 00:58:22,240
มีหมูแขวนอยู่ คุณต้องเบือนหนี ดูไม่ได้”

1151
00:58:23,440 --> 00:58:25,720
แต่เขาก็บอกว่า “ไม่ เจสัน ไม่ต้องห่วง

1152
00:58:25,800 --> 00:58:28,400
ตราบใดที่คุณไม่สั่งแอลกอฮอล์ ไม่สั่งหมู

1153
00:58:28,480 --> 00:58:29,960
ไม่เป็นไร ผมกินกับคุณได้

1154
00:58:30,040 --> 00:58:31,720
มื้อกลางวันก็แค่มื้อกลางวัน

1155
00:58:31,800 --> 00:58:33,840
ผมอยากใช้เวลาอยู่กับคุณและเพื่อนๆ”

1156
00:58:33,920 --> 00:58:35,800
เป็นคนดีมาก ล้ำยุคจริงๆ

1157
00:58:35,880 --> 00:58:36,920
ผมเลยบอกว่า “ได้ครับ”

1158
00:58:37,000 --> 00:58:39,440
ผมปรึกษากับเพื่อนๆ แล้วพาหมอยูซุฟ

1159
00:58:39,520 --> 00:58:41,240
ไปร้านอาหารจีนร้านโปรดของเราในปีนัง

1160
00:58:41,320 --> 00:58:42,840
นี่เป็นร้านอาหารแบบที่คุณจะสั่งอาหาร

1161
00:58:42,920 --> 00:58:45,640
แล้วคุณป้าก็เอามาเสิร์ฟให้
มีข้าวและกับข้าวต่างๆ

1162
00:58:45,720 --> 00:58:48,680
ผมจึงสั่งอาหาร และผมไม่สั่งหมู
ไม่สั่งแอลกอฮอล์

1163
00:58:48,760 --> 00:58:53,320
ผมสั่งไก่ ผัก ไข่เจียว ข้าว

1164
00:58:53,400 --> 00:58:57,200
และอาหารจานเด็ดของร้าน
ซึ่งก็คือปลาตัวโตทอด

1165
00:58:57,280 --> 00:59:00,520
ป้ารับออเดอร์แล้วก็เดินกลับไปข้างใน
เอาอาหารมาเสิร์ฟพร้อมกัน

1166
00:59:00,600 --> 00:59:02,800
เรานั่งลงและตอนที่กำลังจะกิน

1167
00:59:02,880 --> 00:59:04,760
ในนาทีสุดท้าย ผมก็นึกได้ว่า

1168
00:59:04,840 --> 00:59:09,040
ว่าปลาทอดทอดด้วยมันหมู

1169
00:59:10,640 --> 00:59:13,520
ปลานี้จุ่มอยู่ในข้อห้ามของอิสลาม

1170
00:59:17,720 --> 00:59:20,680
ผมเลยรีบหันไปหาหมอยูซุฟ
และเตือนเขาว่า “อย่ากินปลา”

1171
00:59:20,760 --> 00:59:23,760
แต่สายไป หมอยูซุฟจิ้มปลาไปแล้ว

1172
00:59:23,840 --> 00:59:25,720
เขากัดปลานั้น

1173
00:59:25,800 --> 00:59:27,000
ผมร้องว่า “เวรแล้ว”

1174
00:59:28,240 --> 00:59:30,680
“เจสัน ปลานี่อร่อยมาก” “ครับ ผมรู้”

1175
00:59:35,640 --> 00:59:38,000
และผมก็แตกตื่น ผมเริ่มเหงื่อแตก

1176
00:59:38,080 --> 00:59:40,200
แล้วเขาก็หยิบมันหมูขึ้นมา เป็นก้อนมันหมู

1177
00:59:41,560 --> 00:59:43,080
“เจสัน นี่อะไร”

1178
00:59:43,160 --> 00:59:45,160
ผมแตกตื่น “กระเทียมครับ”

1179
00:59:50,000 --> 00:59:52,160
“พระเจ้า นี่เข้ากับปลามากเลย”

1180
00:59:52,960 --> 00:59:54,600
เขากินปลาอย่างเพลิดเพลิน

1181
00:59:54,680 --> 00:59:57,320
คือผมเองก็ไม่ได้มีศาสนา ผมไม่เชื่อในพระเจ้า

1182
00:59:57,400 --> 00:59:59,080
แต่ยิ่งหมอยูซุฟกินปลาพร้อมกับหมู

1183
00:59:59,160 --> 01:00:00,840
ผมก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองกำลังดิ่งลงนรก

1184
01:00:00,920 --> 01:00:02,960
“ทำไมร้อนจัง ร้อนเท้าเป็นบ้า”

1185
01:00:05,680 --> 01:00:06,560
เขากำลังกินปลา!

1186
01:00:06,640 --> 01:00:08,360
แล้วคุณป้าก็โผล่หน้าออกมาจากครัว

1187
01:00:08,440 --> 01:00:11,800
แกเห็นคนจีนสามคน
และคนที่เห็นได้ชัดว่าเป็นมุสลิมอีกคน

1188
01:00:11,880 --> 01:00:13,400
กำลังกินหมูที่เป็นมันหมู

1189
01:00:14,640 --> 01:00:15,960
และหน้าป้าแกก็แบบ…

1190
01:00:17,960 --> 01:00:19,400
และผมก็แบบว่า…

1191
01:00:27,400 --> 01:00:28,720
หลังจากมื้อนั้นจบ เขาก็บอกว่า

1192
01:00:28,800 --> 01:00:30,880
“เจสัน ปลานี่อร่อยที่สุดเท่าที่ผมเคยกินมา”

1193
01:00:30,960 --> 01:00:32,200
“ครับ ผมรู้”

1194
01:00:33,080 --> 01:00:35,800
“เราน่าจะมากินที่นี่ให้บ่อยกว่านี้นะ”
“ไม่ เราจะไม่มาที่นี่อีกแล้ว”

1195
01:00:38,160 --> 01:00:40,480
เป็นบาดแผลในใจของผมมาก

1196
01:00:40,560 --> 01:00:44,760
ทั้งจิตใจและสมองของผมเก็บความทรงจำนั้น
ไว้ในส่วนลึกในใจ

1197
01:00:44,840 --> 01:00:46,360
เหมือนมันไม่เคยเกิดขึ้น

1198
01:00:46,440 --> 01:00:47,960
ผ่านไปห้าปี

1199
01:00:48,040 --> 01:00:51,880
ห้าปีจากนั้น ผมไม่ได้เป็นหมอแล้ว
ผมเดี่ยวไมโครโฟน

1200
01:00:51,960 --> 01:00:55,160
ผมเดินทางไปทำงานที่มาเลเซีย
บางทีก็มีแสดงที่ปีนัง

1201
01:00:55,240 --> 01:00:57,720
และผมลงในโซเชียลมีเดียว่า
“จะไปแสดงที่ปีนัง”

1202
01:00:57,800 --> 01:00:59,920
วันหนึ่ง จู่ๆ หมอยูซุฟก็ส่งข้อความหาผม

1203
01:01:00,000 --> 01:01:02,680
“ไง เจสัน ผมเห็นในโซเชียลมีเดีย
ว่าคุณจะมาปีนัง

1204
01:01:02,760 --> 01:01:04,960
ผมยังอยู่ที่นี่ จำหมอยูซุฟได้ไหม”

1205
01:01:05,040 --> 01:01:06,080
“ครับ จำได้สิ”

1206
01:01:06,160 --> 01:01:07,280
“ไปทานอาหารกลางวันด้วยกันไหม”

1207
01:01:09,160 --> 01:01:10,480
ผมลืมไปเลย “ได้สิครับ”

1208
01:01:10,560 --> 01:01:13,920
หมอยูซุฟขับรถพาผมไปร้านอาหาร
ผมคิดว่า “ทางมันคุ้นๆ แฮะ”

1209
01:01:19,720 --> 01:01:22,920
เราจอดหน้าร้านอาหาร
“คุณพระช่วย ร้านนี้เอง”

1210
01:01:23,600 --> 01:01:26,800
ความทรงจำมันย้อนกลับมา

1211
01:01:26,880 --> 01:01:28,800
เหมือนเป็นทหารที่ผ่านศึกมา

1212
01:01:28,880 --> 01:01:31,000
เวรแล้ว! ผมเดินเข้าร้านอาหาร

1213
01:01:31,080 --> 01:01:34,200
และเห็นหลักฐานว่าห้าปีมานี้

1214
01:01:34,280 --> 01:01:37,760
หมอยูซุฟกลายเป็นเพื่อนกับป้าจีนคนนั้น

1215
01:01:40,680 --> 01:01:43,320
พวกเขาคุยกันเป็นภาษาฮกเกี้ยน อะไรต่อมิอะไร

1216
01:01:43,400 --> 01:01:44,800
และผมเห็นว่าบนโต๊ะ

1217
01:01:44,880 --> 01:01:47,880
มีปลาที่สั่งไว้ล่วงหน้า พร้อมทาน

1218
01:01:47,960 --> 01:01:49,960
เป็นบริการแบบวีไอพีมาก

1219
01:01:50,040 --> 01:01:51,920
ผมเห็นปลาตัวเดียวกันนั้นมองมาทางผม

1220
01:01:53,800 --> 01:01:55,600
ผมได้กลิ่นเลย เป็นปลาตัวเดียวกัน

1221
01:01:55,680 --> 01:01:58,280
มันจ้องตรงมาที่ตาผม ผมรู้สึกผิดมาก

1222
01:01:58,360 --> 01:02:00,000
ผมบอกว่า “หมอยูซุฟ ผมขอตัวไปเข้าห้องน้ำ”

1223
01:02:00,080 --> 01:02:02,880
ผมขอตัวแล้วแอบเข้าไปในครัว เผชิญหน้ากับป้า

1224
01:02:02,960 --> 01:02:07,280
“ป้า ป้าให้เขากินปลาได้ไง ป้าก็รู้เขาเป็นมุสลิม
ใช่ไหม แบบนี้ผิดนะ”

1225
01:02:07,360 --> 01:02:09,800
ป้าบอกว่า “ไม่ ไม่เป็นไร เขาโอเค”

1226
01:02:09,880 --> 01:02:11,280
“หมายความว่ายังไงเขาโอเค”

1227
01:02:11,360 --> 01:02:12,560
“เพราะเขามาที่นี่ทุกเดือน”

1228
01:02:12,640 --> 01:02:13,720
“ทุกเดือนเลยเหรอ เวรแล้ว”

1229
01:02:18,760 --> 01:02:20,360
“ตอนมาที่นี่ทุกเดือน

1230
01:02:20,440 --> 01:02:22,720
เขาจะส่งสัญญาณบอกป้าว่าไม่เป็นไร”

1231
01:02:22,800 --> 01:02:24,000
“สัญญาณอะไรครับ”

1232
01:02:24,080 --> 01:02:26,760
“ตอนสั่งเมนูนั้น เขาจะบอกว่า
‘ขอกระเทียมเพิ่ม’”

1233
01:02:30,280 --> 01:02:34,360
ป้านึกว่า “ขอกระเทียมเพิ่ม” เป็นสัญญาณ

1234
01:02:34,440 --> 01:02:36,520
เป็นรหัสลับว่าเขารู้ว่าเป็นหมู

1235
01:02:38,920 --> 01:02:41,720
แต่ผมบอกเขาว่าเป็นกระเทียม เขาไม่รู้

1236
01:02:42,920 --> 01:02:45,440
ดังนั้นห้าปีที่ผ่านมา

1237
01:02:45,520 --> 01:02:47,680
เขากินหมูไปโดยที่ไม่รู้ว่านั่นเป็นหมู

1238
01:02:50,040 --> 01:02:53,080
ผมเหงื่อแตก รีบวิ่งกลับมานั่งลง

1239
01:02:53,160 --> 01:02:56,360
หมอยูซุฟกำลังจะกิน ผมบอกว่า
“โอเค ผมต้องหยุดเรื่องบ้านี่”

1240
01:02:56,440 --> 01:02:59,080
เขากำลังจะจิ้มปลา ผมจับข้อมือเขาไว้
และบอกว่า “หยุด!”

1241
01:02:59,720 --> 01:03:01,320
เป็นการจับที่แน่น แบบยิวยิตสู

1242
01:03:04,400 --> 01:03:05,960
“เจสัน เป็นอะไรของคุณ”

1243
01:03:06,040 --> 01:03:08,120
“หมอยูซุฟ คุณกินปลานี่ไม่ได้”

1244
01:03:08,200 --> 01:03:10,280
“ทำไมล่ะ เป็นอะไรของคุณ ผมหิวจะตายแล้ว”

1245
01:03:10,360 --> 01:03:13,640
“ผมมีเรื่องจะบอก สัญญานะว่าจะไม่โกรธ”

1246
01:03:15,560 --> 01:03:16,720
“โอเค มีอะไร”

1247
01:03:18,120 --> 01:03:23,080
“ปลานี้ทอดด้วยน้ำมันหมู

1248
01:03:24,000 --> 01:03:25,120
เป็นมันหมู

1249
01:03:25,200 --> 01:03:26,640
เห็นกระเทียมนี่ไหม

1250
01:03:29,160 --> 01:03:30,400
นี่ไม่ใช่กระเทียม

1251
01:03:31,080 --> 01:03:32,400
นี่เป็นมันหมู

1252
01:03:33,040 --> 01:03:34,800
ปลานี่ไม่ถูกหลักมุสลิม”

1253
01:03:35,800 --> 01:03:40,600
และปฏิกิริยาของหมอยูซุฟ
เป็นสิ่งที่ผมไม่คาดคิดเลย

1254
01:03:41,200 --> 01:03:42,440
ปฏิกิริยาของเขาคือ

1255
01:03:42,520 --> 01:03:44,400
“บอกผมทำไมเนี่ย”

1256
01:03:54,080 --> 01:03:56,280
“หมอยูซุฟ ปลานี่ผิดกฎศาสนา

1257
01:03:56,360 --> 01:03:58,040
คุณกินไม่ได้ เดี๋ยวตกนรก”

1258
01:03:58,760 --> 01:04:01,320
เขาบอกว่า “ไม่ เจสัน ถ้าไม่รู้ ผมก็ไม่ตกนรก”

1259
01:04:04,680 --> 01:04:06,760
ผมบอกว่า “แต่หมอยูซุฟครับ
ผมมีส่วนร่วมกระทำผิดด้วย

1260
01:04:06,840 --> 01:04:10,520
ผมเป็นคนสั่งปลาให้คุณ ถ้าคุณกิน ผมก็ตกนรกสิ”

1261
01:04:10,600 --> 01:04:13,400
เขาบอกว่า “ไม่เป็นไรเจสัน ถ้าผมไม่รู้
คุณก็ตกนรกคนเดียว ไม่เป็นไร

1262
01:04:15,720 --> 01:04:17,320
ผมอยู่กินปลาที่นี่”

1263
01:04:19,360 --> 01:04:20,920
เรามองหน้ากัน

1264
01:04:21,000 --> 01:04:22,560
ผมมองหน้าเขา เขามองหน้าผม

1265
01:04:23,480 --> 01:04:24,600
แล้วเขาก็มองปลา

1266
01:04:26,840 --> 01:04:27,880
และบอกว่า

1267
01:04:28,680 --> 01:04:31,720
“ทีนี้ผมกินปลานี้ไม่ได้อีกแล้ว”

1268
01:04:34,080 --> 01:04:36,600
แล้วสีหน้าเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

1269
01:04:36,680 --> 01:04:38,080
เขาหยิบส้อมขึ้นมา

1270
01:04:38,160 --> 01:04:39,600
จิ้มไปที่ปลา

1271
01:04:39,680 --> 01:04:42,160
และกัดปลาที่ปลายส้อม เขาบอกว่า

1272
01:04:42,240 --> 01:04:44,080
“ขอเป็นครั้งสุดท้ายแล้วกัน”

1273
01:04:46,720 --> 01:04:48,280
ผมบอกว่า “แน่ใจเหรอครับหมอยูซุฟ”

1274
01:04:48,840 --> 01:04:52,040
ทีนี้ พอผมจำเรื่องของหมอยูซุฟได้

1275
01:04:52,120 --> 01:04:54,520
ทำให้ผมนึกถึงสมัยที่มาเลเซีย
ยังเรียบง่ายกว่านี้มาก

1276
01:04:54,600 --> 01:04:56,120
มีความตึงเครียดทางเชื้อชาติน้อยกว่านี้

1277
01:04:56,680 --> 01:05:01,000
และสิ่งที่หมอยูซุฟพูดต่อจากนั้น
กลายเป็นหลักการชี้นำให้ผมเสมอมา

1278
01:05:01,080 --> 01:05:05,640
เมื่อต้องรับมือกับความตึงเครียดทางเชื้อชาติ
และศาสนาในมาเลเซีย

1279
01:05:05,720 --> 01:05:07,920
ผมบอกว่า “แน่ใจเหรอครับหมอยูซุฟ”

1280
01:05:08,000 --> 01:05:11,400
หมอยูซุฟที่มีปลาอยู่ตรงส้อม

1281
01:05:11,480 --> 01:05:15,160
เขาบอกว่า “เจสัน ชีวิตมันสั้น

1282
01:05:20,720 --> 01:05:22,000
และผมก็ชักแก่”

1283
01:05:23,560 --> 01:05:24,920
ขอบคุณสิงคโปร์ พวกคุณเจ๋งมาก

1284
01:05:25,000 --> 01:05:26,280
ขอบคุณมากครับ ขอบคุณ

1285
01:05:27,360 --> 01:05:28,320
ราตรีสวัสดิ์

1286
01:05:45,840 --> 01:05:47,160
(แด่อาเรีย)