Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ez mugitu, andre gorena.
Ez al duzu pixka batean atseden hartzeko beharrik?
Soinekoa leundu duzu berriro?
Hala bada, ez da nahita izan.
Ez mugitu, mesedez.
Zer gertatzen da?
Nire senarrak ikusiz gero, lepoa moztuko dizu.
Uste nuen Duke Handiak nahi zuela nik zure edertasuna irudikatzea.
Ezin gara zuhurkeriatan ibili.
Prest.
Ideiaz aldatu duzu?
Ez nuke jolasten ibiltzeagatik lepoa jokatu nahi, andre gorena.
Mesedez, esertzeko eskatu behar dizut.
Hau amaiezina da.
Bai horixe.
- Erretratuek denbora behar dute. - Ohartu naiz.
Sedukzioak bezala.
Cazotte jauna.
Zimmermann andereñoa.
Cazotte jauna!
- Errenta ordaintzeko duzu. - Ene andrea, ene andre maitea...
Eskaini dizut erretratu bat egitea? Zer balio duen jakingo bazenu...
Ez dut nire marrazkirik nahi. Dirua nahi dut.
Eta laster izango duzu. Benetan. Laster.
Egin irribarre. Egun polita da. Dena ondo doa.
Jaun-andre txit gorenak, ohore bat da hemen egotea.
Eskerrik asko gonbidatzeagatik.
Oso pozik nago hemen egoteagatik.
Eskerrik asko.
Jaun-andre gorenak, larri eta pozik nago hemen egoteagatik. Mila esker.
Margolaria da.
Espero dut margolanarekin pozik egotea, jaun gorena.
Margolaria?
Oso polita da, ezta? Bere antza du.
Eta aldi berean, ez du antzik.
Nik ez ditut kontu hauek ulertzen. Baina zuk badiozu...
Interesgarria da esan duzuna: "Aldi berean, ez du antzik".
Nire aburuz, arteak errealista baino gehiago izan behar du.
Ulertzen zaila den poema bat, adibidez...
- Zertaz ari zara? - Barkatu. Cazotte dut izena.
Neuk egin dut erretratua. Artista, margolaria eta gizona. Eta zu?
Barkatuko didazu.
Nire alaba.
- Alaba duzu? - Bai.
Cazotte jauna.
Burumakur zaude. Ez zaude gustura?
Oso gustura, andre gorena.
Mesedez, esadazu nori begira zauden.
Begira al nago?
Bai, zalantzarik gabe.
Dena konta diezadakezu.
Ez naiz jeloskorra. Alderantziz.
Atsegin dut besteen grinei buruz jakitea. Xehetasun osoz, mesedez.
Bada, zera ikusi dut... neska gazte bat.
- Non? - Hortxe.
Bai, Ehrengard.
- Ehrengard. - Oso atsegina da.
Aita nire aitaginarrebaren landa-laguntzailea zuen.
- Familia zorrotza da. - Hori iruditu zait.
Erretratua gustatu zaio? Zure talentuak txunditu al du?
Ez dut uste hala izan denik.
Gaixoa.
Baina ez zaitez adoregabetu.
Gizon gazte batek esan zidan bezala, sedukzioak denbora behar du.
Erretratu batek bezala.
Egiatan, horregatik gonbidatu zaitut gaur.
- Beste erretratu bat egiteko? - Ez, seduzitzeko talentuagatik. Zatoz.
Nire semea gogoratzen?
- Gazte liraina da, andre gorena. - Bai.
Zure beharra dugu.
- Bai? - Bai.
- Ondorengotza Legea ezagutzen duzu? - Ez.
Hori uste nuen. Nolabait esateko, ez dugu tronua bermatuta.
Gogoratuko duzu Duke Handi ohiak ez zuela seme-alabarik.
- Egia esan, ez... - Zuk entzun.
Beraz, nire senarra ez zen zuzeneko ondorengoa.
Tronua oinordetzan hartzeko, lehengusuen artean auzi bat egon zen,
eta nire senarrak irabazi zuen. Hor dago bere lehengusuetako bat.
Marbod kondea.
Eta Orsyla kondesa.
Puaj!
Putreak dirudite guri begira.
Arazoa da Duke Handia oso gaixo dagoela.
- Medikuek ezin diote lagundu. - Sentitzen dut, andre gorena.
Bai, bihotz-erdiragarria da.
Nire semea da oinorde izateko hautagaia,
baina ezkongabea denez, ezin du.
Agian beste egoera batean bai, baina...
- Ez duzue tronua bermatuta. - Hain zuzen.
Zer egin dezaket nik, andre gorena?
Ikusi nire semea.
Begiratu printze gaztea eta inguruan dituen neskatxa guztiak.
Baina ez die begiratu ere egiten.
Irri ere ez.
Maitasuna eta erotismoa ez zaizkio interesatzen.
- Ulertzen dut, andre gorena, baina... - Baina zer?
Fruta noblea poliki heltzen da.
Esan dizut, ez dugu denborarik.
Lothar printzeak emazte bat behar du,
bestela, tronua hartuko duena...
nire senarraren lehengusua da.
Nahasia da, baina hori da araua.
- Argitzeko... Bai? - Cazotte jauna, zure eginkizuna...
Nire semearen grina piztea da.
Maitasun garra.
- Nik? - Zu zara egokiena.
- Ez dakit hala naizen. - Jakina baietz.
Zeuk jarri prezioa.
Hau ez da diru kontua, andre gorena.
Baina zure lanagatik nolabait ordaindu nahi dizut.
Nahi duzuna.
Erabili irudimena.
- Ehrengard. - Ehrengard?
Bere erretratua egin nahi nuke.
Agian zure laguntzarekin...
Oso ongi.
Saiatuko naiz.
- Baina xehetasun guztiak nahi ditut. - Jakina, andre gorena.
Atzerakoak zuretzat.
Gorteko norbait etorriko da nire gainontzeko gauzen bila.
Barkatu, jaun gorena.
Cazotte dut izena. Artista bat naiz.
Zure ama eta biok lorategian paseatzen genbiltzan.
Ez dut asmo txarrik, jaun gorena.
Baina ikusi zaitudanean, iruditu zait...
Barkatu, baina triste zeundela iruditu zait.
- Ezkondu egin nahi naute. - Nork?
Nire gurasoek.
- Denek. - Ene.
Eta zuk ez duzu nahi?
Ez.
Libre izan nahi duzu. Jakina.
Eta zer esango zenuke, jaun gorena,
eta begirunez diot, jakina... zerbait gaizki ulertu duzula?
Kartzela gisa ikusten duzun hori,
egiatan, liberazioa da.
Nire marrazki batzuk erakutsiko dizkizut, jaun gorena.
Maitasunari buruzkoak.
Bai, hau ona da.
Poesia ikusten?
- Hori atsegin baduzu, hartu. Zuretzat. - Bai.
Printzearen konfiantza lortu nuen.
Andre gorena, ohoreak ez dit uzten xehetasun guztiak ematen
egun eta gau haietan kontatu nionaz.
Nahikoa izango da esatea haren irudimena pizten saiatu nintzela.
Dekameronaren eta Catenburyko ipuinen pasarteak irakurri nizkion,
errotariarenak eta Bathen emaztearenak.
Aurki daitekeen edertasunari buruzkoak,
arrosa petalo leunei buruzkoak, odolez beteriko maiteminaz
eta zuziarekin piztu daitezkeen hirugarren kandela horiez.
Bidaia bat egitea proposatu diot.
Bidaia bat?
Leuchenstein gaztelura.
Familia erretratu bat egitera noa. Printzea eraman nahiko nuke,
alabak ezagutu ditzan. Zure baimenarekin, jakina.
Saiatu gara Leuchensteinekoekin. Zakarrak dira. Ez dute xarmarik.
Gazteenak bai.
- Ludmilla. - Baina ume bat da.
Denbora azkar doa. 18 urte beteko ditu datorren astean.
Eta?
Ondo ezagutzen dituzu?
Erretratuak egin nizkien duela asko, bai.
Erretratuak bakarrik?
Andre gorena, zer naizela uste duzu?
Agian ez zenuke gehiegi espero behar.
Ez, baina itxaropena dut.
Jauna, hau jantzi dezakezula pentsatu dut.
Baserritar arropa?
Ez, nire ikastunarena. Anonimotasuna lortzeko.
Horrela, zure tituluaren zama gabe ikusiko duzu Ludmilla.
Badakizu nolakoa den? Arrosa bat bezalakoa,
eta hain du ederra usaina,
non albotik pasatzean, lorea hartzera limurtzen zaituen.
Oraindik ez du inork hartu.
Itxi begiak eta irudikatu ahalik eta emakumerik politena.
Dituen esku leun eta zuriak.
Aldakak.
Belaunak.
Orkatilak.
Ahots gozoa eta arnasa leuna.
Prest zaude, jaun gorena?
Ongi. Goazen.
Gorentasunak, amaitu dugula uste dut.
Baina aldaketa txiki bat egin behar dugu.
Ludmilla printzesa, oso azkar hazi zara.
Duela bi hilabetetik hona, ikaragarri aldatu zara.
Gelditu al zaitezke pixka batean hemen, bakarrik,
aldaketak egin ahal izateko?
Ama, aita, ahal dut?
Tamalez, gelatik irtetea eskatu behar dizuet, jaun-andre gorenak.
Duen edertasun paregabea irudikatzeko,
apur batean familiako txikienaren rola utzi behar duelakoan nago.
Goazen.
- Astoa gerturatu behar dugu. - Bai, jauna.
Ea, utzi ikusten.
- Gorritzen nabil. - Tira.
- Ez nazazu gorriz margotu. - Hitzematen dizut.
Gorri gutxi erabiliko dut.
Igo kokotsa apurtxo bat. Oso ongi.
Esan behar dizut, andereñoa, oso zorte onekoa naizela.
Ez dut sekula hain laguntzaile ona izan.
Ez dut inoiz horrelako espiritu artistikorik ikusi.
Eta barkatu, baina...
Ez al da ederra?
- Bai, ederra da. - Oso ederra.
Benetan ederra eta trebea. Edertasuna inork ikusten ez duen tokian aurkitzen du.
Talentua da hori.
Talentuaren funtsa.
Zoragarria da. Gainera, bere ideia izan da zure erretratua hobetzea.
Bai.
Baietz.
"Ez diozu merezi duena eman,
askoz ere ederragoa da", esan dit.
- Bai, zera. Ez du esan. - Benetan.
Eta ados nago.
- Ez. - Bai.
Lastima.
Lastima da hain lotsatia izatea.
Baina horrelakoak dira artista handi gehienak, ezta?
- Ez dakit. - Bai. Halaxe da.
- Nongoa da? - Nongoa den?
Familia noble batekoa.
Zu bezala.
Benetan nor zaren esateko ordua da, gorentasuna.
- Nik? - Ez. Tira.
Mesedez, inori ez utzi printzesa eragozten.
Bi txakurkume jostalari balira bezala alde egin zuten.
Ez!
Zatoz.
Gazteluko lorategian ibili ziren.
Jenio bat zara, Cazotte jauna.
Zure semeak grina barnean zuen, nik bizitu bakarrik egin dut.
Gure familiari onura ikaragarria egin diozu.
Atsegin handiz egin dut.
- Benetan diot. - Bai.
Bai.
- Zer da hori? - Tamalez, berri txarrak ditut.
- Berri txarrak? - Schreckenstein jeneralarenak.
Ez du inolaz ere nahi zuk bere alabaren erretraturik egiterik.
Zorionez, ez nion zure izena esan. Oso haserre zegoen.
Hara.
- Ez zara... - Bai zera, andre gorena. Ez horixe.
Laguntzea plazera izan da, baina ez didazu ordaindu behar.
- Eta ezkontza? - Bai.
Nire semearen ezkontzarako gonbidapena onartu, mesedez.
Onartu itzazue sagaratutako eraztun dohatsu hauek.
Batak besteari eman, gaur hemen biok onartu duzuen
hitzarmen hauskaitz honen ikur gisa.
Ludmilla, Aitaren, Semearen eta Espiritu Santuaren izenean,
legezko emaztetzat hartzen zaitut.
Lothar, Aitaren, Semearen eta Espiritu Santuaren izenean,
legezko senartzat hartzen zaitut.
Sortu berri duzuen batasun hau
legez zilegi izendatzen dut Aitaren, Semearen eta Espiritu Santuaren izenean.
Amen.
Gaur hemen bildu zareten guztiok
hitzemate sakratu honen baliozkotasunaren testigu zarete.
Jainkoak batu duena ez bezate gizonek bereiz.
Confirma hoc deus quod opratus es in nobis.
Amen.
Eta... geldi!
Cazotte jauna. Hartu gauzak eta zatoz gurekin.
Andre gorena.
Hara, hor zaude.
Kezkatuta dirudizu.
Oinordeko baten esperoan gaude.
- Zorionak. - Ez da poztekoa.
- Ez da poztekoa? - Ez.
Oinordekoa maiatz amaierarako espero da.
- Bai? - Bai.
- Lau hilabete barru. - Bai, hala da.
Lau hilabete, ez bederatzi.
Barregarria al da?
- Eskandalu bat da eta. - Bai, andre gorena. Barkatu.
Jainkoa, Jauna, artista bikaina da.
Batzuetan, haren lanak urrutitik bakarrik mirets daitezke.
150 urte barru, orain duzun estutasun hau idilio bat baino ez da izango,
ikusleen gozamenerako sortua. Orain oso gertutik ikusten...
Ergelkeriarik ez.
Barkatu. Diodana da,
hiritar zintzo guztiak bihotzez poztuko direla
zu sumintzen zaituen kontu hau entzutean. Denoi gustatzen zaizkigu maite kontuak.
Esan nizun zenbat kosta zitzaigun Babenhausen eskuratzea.
- Lehengusu hura dela eta... - Marbod.
Promiskuitatea artistek onartuko duzue agian.
Guretzat heriotza-zigorra dakar.
Printzea ez da oinorde izango
haurra ezkontzaz kanpo kontzebitu zela jakiten badute.
- Zer egingo duzu? - Ez dakit.
Zure semea eta bere emaztea hemendik urrundu behar dituzue.
Jendeak ikusi ez ditzaten.
Ezkutatu?
Bai. Posible dela uste dut.
- Bai, baina zertarako? - Jendeak sekretua jakin ez dezan.
Sekretua?
Bai, esan nizun sedukzioa bokazio moduko bat izan daitekeela.
Bai.
Agian posible da jendea ere modu berean seduzitzea.
Asko hitz egin arren, gutxi esaten duzu. Ohartzen zara?
Neurri batean, errudun sentitzen naiz.
Zure semeak begiak emakumeen xarmara irekitzen laguntzea eskatu zenidan.
Begiak bakarrik.
Baina, andre gorena...
Probidentzia dugu lagun.
Ezin gara bidetik irten.
Irtenbide bat dagoela uste dut.
Lehenik, zuk eta jaun gorenak jendeari jakinarazi behar diozue.
Babenhausengo herritar maiteak.
Berri onaren eguna ziurrenik izango da...
- ...irailean. - ...irailean.
Aditzera emango duzu Ludmilla printzesak, gorteko medikuaren gomendioz,
hilabeteak ohean pasa behar dituela.
- Erabateko lasaitasuna behar duela. - ...lasaitasuna.
Erabateko lasaitasuna? Baina non?
Ni arduratuko naiz toki huts eta bakartu bat aurkitzen.
Mundutik urruti.
Dena harmonian prestatu dezagun.
- Dekorazioa ere zure kontu? - Bai.
Funtsezkoa da Ludmilla printzesa inork ez ikustea
umea jaio eta sei hilabetera arte.
Prozesu osoan egongo naiz bertan.
Dena ondo doala egiaztatzeko.
- Hori egiteko gai zara? - Bai.
- Ene. - Ene, orain ez zaude hain ziur.
Ez, andre gorena. Orain erori naiz kontuan.
Ludmilla printzesak ohorezko dama berezi bat behar du.
Ez gorte honetako kontakatilu bat, baizik eta...
tentuz aukeratutako bat.
- Fidatzeko norbait. - Jakina.
Familia, heziketa eta itxura onekoa,
bera aukeratzea mereziko duena.
- Ados zaude? - Bai, noski.
Gainera, gaztea eta atsegina behar du izan,
printzesak, han dagoen bitartean, lagun bat nahiko baitu,
bere adinekoa eta izaerakoa.
Baina non aurkituko dugu leinu argiko neskatxa atsegin bat
horrelako handitasuna eta bihotz leiala duen...
Berriro ari zara. Hitz eta pitz...
Barkatu. Zera diot... Ezagutzen al duzu horrelako emakumerik, andre gorena?
Bururatzen al zaizu inor?
- Ehrengard. - Ene bada. Jakina.
- Artetsua zara benetan, Cazotte jauna. - Zer diozu, andre gorena?
Hura seduzitu nahi duzu.
Ez.
Arrazoi duzu.
Hala da.
Egia zor dizut. Zu zara ezagutu dudan pertsona bakarrenetako bat
artista ulertzen duena.
Benetan.
Nahi al duzu jakitea buruan dudana?
Bai.
Ikusten dut.
Soineko zuridun neska gazte bat, gerlarien alaba,
arterik eta artistarik ezagutzen ez dituen mundu batekoa.
Eta horregatik diot Michelangelok esan bezala:
"Marmol bloke horretan ezkutatzen da nire garaipenik handiena".
Utzi Michelangelo, marmol blokeak eta soineko zuridun gerlariak.
Schreckenstein familia luteranoa da. Oso zorrotzak dira, esan nizun.
Puritanoak ia.
Militar guztiak bezala.
Ezingo zara hurbildu ere egin.
Agian ez.
- Oraingoan asmo handinahiegia duzu. - Baliteke.
Baina ez dut zalantzarik.
Orduan, apustu egingo dugu.
Apustu?
Ehrengard ez da eroriko.
Eta lortzen badut?
Ehrengard zeureganatzen baduzu, gortean lana emango dizut, betiko.
Artista etxe bat ere eskaintzen dizut, nahi duzun tokian.
Han egin dezakezu lan, atsegin duzuna egiten.
Eta bestela?
Nire erretratua egingo duzu berriro.
Eta oraingoan, ezin didazu uko egin.
Ederki.
Duke Handiak eta nik gogoan dugu bere aitari zenion leialtasuna.
Nire ibilbidearen maila gorena izan zen.
Kontu hau... ezin diozue inori ere jakinarazi.
Duke Handiari ere ez.
Baina esan, nolatan duzu nire alabaren gaitasunen berri?
Egia esan, jenerala,
kasu honetan ohorea nire lagunarena da.
Cazotte jaunarena.
Ikusi nuen...
bazegoela...
Walkiria gazte bat.
Bertute militar zorrotzenekin hezitakoa.
Gerlari leinu luze bateko ezkongabe bakarra.
Ezin egokiagoa den aingeru gazte eta gori bat,
maitale gazteen paradisua bere ezpata kartsuarekin zainduko duena.
Irudimena askatu dut. Ehrengarden indarra liluragarria da.
Ikusten dut nondik datorkion.
Utzi ergelkeriak.
Tira.
Schreckensteintarrok ez diogu dukeari ezetzik ematen.
Familia osoak esker ona adierazten dizuegu.
Ehrengard. Prestatu maleta.
Nola ez, aita.
- Baina gauza bat. - Bai?
Kurt agurtzerik badut?
Kurt?
Nire senargaia, andre gorena.
Jakina zure senargaia agurtu dezakezula.
Eskerrik asko beste behin, Ehrengard.
Ohorea da herrialdea zerbitzatzea.
Neska zintzoa zara. Ezta, Cazotte?
- Bai. Bai horixe. - Bai.
Ondo lo egin, Ehrengard.
Berdin, andre gorena.
Bai, ondo lo egin, Ehrengard.
Bonne nuit.
Hitzontzi hantuste halakoa.
- Aurkitu dut toki bakartu bat. - Bai?
Rosenbad.
- Rosenbad? - Bai.
- Belaunaldiak daramatza hutsik. - Hain zuzen.
Ongi etorri.
Gure medikua, Putziger irakaslea.
Hemen egongo da printzesaren osasunaren jarraipena egiteko.
Zaldizaina, Podolski jauna.
Eta gure ohorezko dama nagusia, Poggendorf kondesa.
Beti izan da nire ohorezko damarik leialena.
Eta Ehrengard.
Baina ezagutzen duzu.
Zorte ona opa dizut.
Ispilu horri distira atera, ahal duzuenean.
Sarreraraino. Ate hauek itxita utzi haize-lasterrak ekiditeko.
- Cazotte jauna? - Bai?
- Galdera bat daukat. - Jakina.
Zu gorteko zerbitzari moduko bat al zara?
Ez. Nik artea zerbitzatzen dut. Margolaria naiz.
Etxeko sarrera.
- Cazotte jauna. - Bai.
Gogoratzen naiz non ikusi zintudan.
- Bai? - Dantzaldian.
Dukesa Handiaren erretratuaren alboan zeunden.
Ez dut gogoratzen.
Aurpegiak gogoratu ohi ditut, baina...
ez dut zurea gogoratzen.
Ez gaizki hartu, baina...
Gaizki hartu?
Zuk nahi bezala.
Orain agurtu! Agurtu!
Eta irribarre egin.
Hara, ipuinetan bezalakoa da.
Pozten naiz hori entzuteaz.
Gure printzesarentzat
Kupido bat ekartzeko gogoa emango zion leku bat nahi nuen.
- Niretzat dira? - Bai.
- Milesker. - Plazera.
Cazotte.
Andre gorena.
Gure gortetxoa laster hasi da giro erromantikoan sartzen.
Eta Ludmilla printzesak ohorezko damarekin duen harremana dela eta,
bizitzaren gozotasunez beterik, printzesak, erle batek bezala...
...erlauntzera bidean doan erle batek bezala...
...ahizpa bat bezala ikusten du.
- Egia da zure senargaia soldadua dela? - Egia da.
Beldurrez egongo zara. Eta gerrara bidaltzen badute?
Hori da soldaduen lana.
Ezpata erabiltzen irakatsi diot. Familiako guztiok dakigu.
Hark pistolarekin tiro egiten irakatsi dit.
Bai. Askotan.
Zuk umerik nahi duzu?
Gure apustuari dagokionez, andre gorena, onartu behar dut, egiatan,
oso poliki doala aurrera, eta aurrerapen gutxi daude.
Cazotte jauna?
Ehrengard.
Goiz jaiki zara.
Bai. Tira, ohitura hori dut.
Zaldian ibiltzera zoaz?
- Barkatu? - Zaldian ibiltzera zoaz?
Etorri nahi?
- Baina bakarrik joan nahi baduzu... - Ez.
Ez, ondo da...
Uste dut...
Ez dagoela arazorik.
Utzi pentsatzen...
Bai, zergatik ez?
- Egun on, Podolski jauna. - Egun on, jauna.
- Nire zaldia prestatuko? - Zure zaldia?
- Eman atzoko zaldi bera. - Atzokoa?
Edozein zaldi.
Bai, jauna.
Ba al zatoz?
Zoaz aurretik, ni atzetik nator.
Nekatuta zaude. Indar gabe gelditu zara?
Ikusi.
Alpenglow deritzo.
Atmosferako kolore espektralen interakzio bitxi bat da.
Alpenglow?
Bai.
Alpenglow.
Jada desagertzen hasi da.
Bai. Jakina.
Barruan duen esentzia erakutsi du, eta orain desegitea besterik ez du.
Egun argitsua izango da. Mirari bat da.
Ez!
Nire zaldia hona ekartzea izango dudala uste duzu?
Zure zaldia?
Zaldi hauek zintzoegiak dira.
Bai horixe.
Zurea ez?
Wohtan du izena.
Nirekin bakarrik ibiltzen da.
Ulertzekoa da.
Cazotte jauna.
Podolski jauna. Zer gertatzen da?
Norbait dator.
- Esan joateko. - Ezin dut. Duke Handiaren lehengusua da.
Printzesa bisitatzera gatoz. Duke Handiaren lehengusua naiz.
Ene, zer ondo. Baina ez, barkatu, baina printzesa gaixo dago.
Bisita motza izango da. Opari saski bat ekarri diogu.
Beste egun batean etorri beharko duzue.
- Edo niri eman. - Saltxitxa onak.
Printzesaren egoera dela eta, ulertuko duzue ezin duela inor ikusi.
Nor zara ni botatzeko?
- Mezularia. - Benetan diot.
- Entzun... - Badakizu nor naizen?
- Nik... - Kendu!
Marbod.
Hau bai ezustea.
Inguruan genbiltzan eta... Printzesari opariak ekarri dizkiogu.
Ni arduratuko naiz emateaz. Oso gaixo dago.
Bisita motza izango da.
Kutsakorra da. Berrogeialdian dago.
- Baina... - Agur.
Lothar. Lothar maitea. Bisita laburra izango da.
- Gezurretan dabil. - Argi dago.
Eta beste hitzontzi hori. Haren piura? Barkatu, baina inauterietan al gaude?
Zaindu egin behar ditugu.
Gortekoentzat opariak ekarri ditugu. Baina ez dute bisitaririk onartzen.
Ezagutzen al duzu bertako langilerik?
- Niri bost axola. - Itxaron.
Hausnartuko al duzu erantzuna pixka bat gehiago... honekin?
Gaur gauean Babenhausenera itzuliko gara. Badakizu non egongo garen.
Andre gorena.
Beste hilabete bat pasa da eta jaiotza hurbil dago.
Badakit, dugun egoera dela eta, ezin zarela bisitatzera etorri.
Beraz, utz iezadazu hemengo bizipenak kontatzen.
Berri onekin hasiko naiz.
Zorte oneko bolada daukat.
Ezin nuen lorik egin, eta basoan ibiltzera joan nintzen.
Eta hantxe ikusi nuen.
Eta berehala ohartu nintzen
jainkoek motibo berezi bat eman didatela.
Ukaezina da arrazoi nuela ederra zela esan nuenean.
Eta ez hori bakarrik.
Jainkoen eskuzabaltasuna pentsaezina izan zen.
Mesedez, andre gorena, ez pentsatu esplizitua denik edo begiluzea naizenik.
Irudi hura ikusgarria izan zen.
Argia, basoko lakua, uretako emakumea,
guztiz magikoa zen paisaia hori,
artearen bitartez hilezkortu beharra zegoen.
Eta margotzeko beharra dudan koadro hau...
Ninfaren bainua basoko lakuan.
Edo Dianaren bainua, liluragarria izango zen,
ospea emango zidana, artista gisa, nire ibilaldiko momentu gorena.
Ba al da hura guztiz neureganatzeko modu hoberik irudikatzea baino,
haren gorputzaren lerro eta ñabardura oro nire mihisera moldatzen badut,
gu biok munduko beste inork sekula bereizi ezin izateko?
Margolanak pazientzia behar du.
Eta zain egoten naiz.
Ez diot inoiz ilea ukitzen, ezta eskua ere.
Horren ordez, beste modu batera hurbiltzen naiz.
Wohtan! Kaixo.
Kaixo.
Egunak aurrera doaz, andre gorena, pauso labur eta zuhurrez.
...nire bihotzarentzat.
- Ehrengard. - Kaixo.
Milesker gutunagatik.
- Zure falta nabari... - Ezin gara elkartu.
Zergatik ez?
Ezin dizut esan.
Hiru hilabetez hemen egongo naiz.
Baliteke egunen batean kontatu ahal izatea.
Agur, lagun.
Ehrengard! Urak egin ditu!
Oraindik ez.
Podolski jauna, deitu Dukesa Handiari.
- Non dago umea? - Andre gorena.
Hasieran, gaztelua beldurrez zegoen,
baina printzesaren gelatik lehen negarra entzun bezain laster,
goitik behera aldatu du guztia.
Cazotte jauna. Esan egia.
Osasuntsu dago?
Babenhausenen inoiz egon den haurrik politena da.
Hemen zaude. Utzi ikusten.
Zatoz.
- Zatoz. - Utzi ikusten.
- Ez al da zoragarria? - Utzi ikusten.
Zorionak.
Nire antza dauka. Amonaren antza dauka.
Ez al da inoiz ikusi duzun haurtxo politena?
Niretzat ere, andre gorena, sentimentaltasuna gogoko ez dudan arren,
haurtxoaren edertasunak txundituta utzi nau. Benetan.
Eta Ehrengard?
Zer moduz doa?
Bizitzan lehen aldiz,
berak jakin ez arren,
maitemindu egin da.
Hain laster?
Ez nitaz, andre gorena. Zure bilobaz.
- Hara! - Bai.
- Hara... Hara.
Ez du zugan interesik, Cazotte jauna?
Ez, alderantziz. Ondo datorkit.
Baliteke onuragarria izatea maitasunaren jainkoaz maitemintzea,
berak duen neurritasun eta indarrarekin,
amore emateko behar duen lehen pausoa emateko, andre gorena.
Iltze goriari heldu diozula esango nuke.
Kupidoren irudia da.
Maitasunaren pertsonifikazioa naiz. Panpinarik hilgarriena. Hala da.
Ama!
- Gurdia zain duzu. - Bai.
Bazoaz jada?
Marbodtarrek ez didate begirik kentzen.
Inork ere ez...
Gazteluan ez dagoen inork ere ezin du haurra ikusi.
- Ulertzen? - Jakina, andre gorena.
- Eta zuk, Lothar? - Jakina, ama.
Azken gauza bat. Inude bat aurkitu dugu.
Bere izena... Lisbeth da.
Herrikoa da. Laster ekarriko dugu.
Fidatzekoa da?
Ikertu dut.
Lisbeth, mesedez, etorri batzuetan. Nola zainduko dut nire burua?
- Hitz egin dut bizilagunarekin. - Zergatik bizi behar duzu han?
Etorri etxera noizean behin behintzat...
Utzi atea.
- Lisbeth? - Goazen!
Lisbeth? Mesedez...
Lisbeth. Lisbeth!
Lisbeth!
- Bazatoz? - Bai.
- Denbora asko izan duzu. - Barkatu.
Galdetu dut, baina ez dut ezer jakin. Rosenbad oso isilik dago.
Zertarako deitu diguzu?
Beste berri batzuk ditut.
- Edari bat? - Mesedez.
Tamalez, eskura edari garesti hau baino ez dut.
Ona egotea espero dut.
- Gortean langile berri bat dago. - Nor?
Emakume bat.
- Eta zer? - Ume txikiak dituen emakume bat.
Nola jakin duzu hori?
Horko gizon hori haren senarra da.
Gauero egoten da hemen, etsituta.
Berari galdetu beharko diozue.
Barkatu.
Zer dakizu Rosenbadi buruz?
Den-dena gezurra da.
Eta emaztea galdu dut.
Gaztelura dontzeila lanetara joatekoa zen.
Neskatxa mimatu baten dontzeila izango zen eta harekin hitz egitea galarazi zidaten.
Baina
gero...
Ez, ezer ez esatea hitzeman nuen.
Gizon zintzo hori.
Duke Handia nire lehengusua da.
Dukerriaren izenean, dakizuna esatea agintzen dizut.
Bada...
Gazteluan jada bada ume bat.
Banekien.
Zure lehengusuari idatzi behar diogu haiek ikusteko eskakizuna egiteko.
Haren falta nabari dut. Lagunduko didazue?
Zeregin bat duzu.
Umea eskuratzen baduzu, Lisbeth berreskuratuko duzu.
- Eskuratu? - Bai.
Eta zure ahaleginagatik, esker onaren erakusgarri,
ni neu arduratuko naiz zuri gortean lan on bat emateaz
nire emazteak eta biok tronua hartzen dugunean.
Ez al da Lisbeth asko poztuko? Eta zutaz harro egongo?
Ederki.
Hau da egin behar duzuna.
Cazotte jauna.
- Ehrengard. - Goiz jaiki zara.
Bai.
Bai, atzokoa urteko gaurik laburrena izan zen.
Benetan?
- Ez nekien. - Bai, benetan.
Eta beti pasatzen dut gaurik laburrena kanpoan.
Kanpoan? Nolatan?
Tradizio moduko bat da.
- Tradizioa? - Bai.
Zer-nolako tradizioa?
Margotu egiten dut, natura irudikatzen dut
bere momentu ahulenean.
- Ahulenean? - Oparoen dagoen unean.
Poliki-poliki iluntasunaren aurrean amore eman arte.
Triste samarra dirudi.
- Ez, bai zera. Atsegin dut. - Ikusten utziko?
- Margolana? - Bai.
- Nahiago dut ezetz. - Gustatuko zaidalakoan nago.
- Ez. Garrantzirik gabekoa da. - Garrantzirik gabekoa? Ez dut uste.
Bai, lore arrunten petalo politak dira,
asunen besarkada sutsuak eta basoko lakuaren laztan gozoak.
- Txepelkeria erromantikoak. - Basoko lakua?
- Zer? - Basoko lakua margotu duzu?
Basoko lakua esan dut? Ez, bai zera.
- Ozen pentsatzen nengoen. - Utzi ikusten.
- Ez, ozen pentsatu dut. - Bai.
- Nire eskua. - Bai.
Cazotte jauna!
Cazotte jauna.
Dukesa Handia etorri da. Zu ikusi nahi zaitu.
Barkatu.
Bisitan etortzen tematu dira.
- Nor tematu da, andre gorena? - Marbod familia.
- Ezin diegu ezetz esan? - Ez, ezin dugu. Familiakoak dira.
Ez diet Rosenbaden sartzen utziko, umea entzun ez dezaten.
- Piknik bat egingo dugu. - Noiz?
Igande honetan.
- Igandean? - Ezin dugu besterik egin.
Umea ezkutatu behar dugu.
- Ludmillak behar du izan... - Sei hilabeteko haurdun. Oso handi.
Lisbeth hemen geratu behar da umearekin,
eta beste denak jakinaren gain egon behar dute.
Jakina, ni arduratuko naiz, andre gorena.
Oso ongi, Cazotte jauna.
Eseri.
- Tira. - Bai.
Eta Ehrengard?
Dakizun bezala, goizero margotzen ibili naiz.
Eta nahiz eta ez den nire presentziaz ohartu,
ikusi ez banau ere, lotura bat sortu dugun irudipena daukat.
Badakit zer uste duzun, andre gorena.
- Badakizu? - Bai, horixe.
Zergatik ez du txotxolo honek
modu tradizionalean neska seduzitzen eta lasaitua hartzen?
- Ezta? - Gutxi gorabehera, bai.
Baina txotxolo hau...
artista bat da.
Une honetan itsututa eta hordituta dago maisulan baten sorrerarekin.
Amore eman dezan nahi dut erabat,
fisikoki ukitu ere egin gabe.
Neska modu tradizionalean seduzitu nezake, jakina, baina hori erraza litzateke.
Une berezi batean seduzitzeko aukera dut, arima aztoratzean, oldartsu dagoenean.
Baina, modu horretan, andre gorena, garrantzirik izango ez zuelakoan nago.
Iruditzen zait konturatu zarela
ezingo duzula apustua irabazi, eta orain baldintzak aldatu nahi dituzula.
Ez horixe. Nire asmoa hura seduzitzea da, andre gorena.
Lortuko dut. Baina bera izango da jakiten duen bakarra.
Besteentzat, Ehrengardek birjina aratza izaten jarraituko du,
bere idulkian, baina gure arimak betiko lotuta egongo dira.
Hori da benetako sedukzioa.
Eta nola jakingo dugu neskatxa seduzitu duzun ala...
- Nola jakingo dugun nork irabazi duen? - Hain zuzen.
Berarentzat egin dudan margolana erakutsiko diot,
eta une horretan, kili-koloka geratuko da.
Petalo guztiak erortzen zaizkion arrosa izango da,
haize bolada batekin biluzik gelditzen dena, andre gorena.
Grinaren mende gelditzen zarenean, gorputzak jarraitu egiten zaitu.
Margolana ikusten duenean, bat-batean, zorabiatu egingo da.
Zorabiatu? Gure Ehrengard?
Guztion aurrean. Hori izango da guztiz liluratuta gelditu den froga.
Onartzen ditut gure apustuaren baldintza berriak.
Prestatuko dizut zaldia, andereñoa?
Lisbeth!
Zer gertatzen da?
Gizon, itxaron momentu bat. Zer ari zara hemen oihuka?
Mehatxu egin zidan. Burua nahasi zidan.
Eta akats izugarria egin dut.
Hark...
Laguntzen banion, nire Lisbeth berreskuratuko nuela esan zidan.
Zure Lisbeth?
Nire...
Nire Lisbeth indarrez kendu zidaten.
Lisbeth kendu zizuten?
Eta orain...
Akats izugarria egin dut.
Zer akatsez ari zara?
Rosenbadekoak umearen kontuaz gezurretan ari dira.
Engainatu egin naute.
Baina...
Lagundu egin behar diet.
Nola lagundu behar diezu?
Bihar...
Umea lapurtu behar dut haiei erakusteko.
Ordu bietan, basoko soilgunera joan behar dut.
Baina orain ez nago ziur hori egitea zuzena den.
Nire Lisbethekin hitz egin behar dut.
Ez dut uste Lisbethek barkatuko didanik.
Entzun.
Entzuten ari zara?
Jarraitu plana.
Ulertu duzu?
Zer?
Jarraitu plana.
Ez sartu Lisbeth honetan.
Dena ondo joango da.
Zoaz!
Non egon zara?
- Denak zure bila dabiltza. - Hemen nago.
Piknika laster hasiko da.
Dena prest dago. Den-dena.
- Bai? - Bai.
Aurpegi txarra duzu. Ez zara triste egongo, ezta?
Ez. Ondo nago.
- Eta mahai-tresnak? - Behean.
Aulkiak behar ditugu.
Cazotte?
Ehrengard.
Barkatu gaur lakura ez joateagatik.
Lakura?
Hasieratik nekien han zeundela.
Gaur ezin izan naiz joan, hemen behar nindutelako.
Nahiko nuke...
zure margolana amaitzea.
Baina agian...
zure logelan jarrai dezakegu.
Agian ni gertuago egotea behar duzu.
Aurrez aurre.
Bai.
Jakina. Bai.
Bai. Bai horixe.
- Imajinatu dezakezu? - Bai.
Itxi begiak.
- Zer? - Itxi itzazu begiak.
- Orain? - Bai.
Eta imajinatu.
Bai, nahi dut...
Oso ongi.
Prestatu dena.
Prestatu mihisea. Bazkalostean joango naiz.
- Bai. - Bai.
Bai.
Bai, bazkalostean etorriko zara.
Topa.
Zer toki polita, ezta?
Marbod maitea.
Atsegin handiz ematen dizuet ongietorria zuri eta zure emazte maiteari.
Atseginez ematen dizuet...
Bai, hori jada esan duzu.
Bai.
Eta pozten naiz...
Ludmilla printzesa gaur hemen egoteko nahiko ondo sentitzen delako.
Zoragarria da.
Eta gainera...
eguraldia...
Ez dut besterik esango. Atsegin handiz, ongi etorri, besterik ez.
Atsegin handiz etorri gara.
- Topa. - Zer atsegina.
- Topa. - Topa.
Topa.
- Zein ardo ona. - Bai, oso ona.
Zuria eta bisduna.
Karramarroa hurbilduko?
Eskerrik asko.
Karramarroa?
- Ez, milesker. - Jan, jan.
Zortea izan dugu eguraldiarekin.
- Ez berorik, ez hotzik. Bikain. - Eguraldi ederra.
- Zizahoria da. - Bai.
Horixe da.
Basoko urrea.
Zatoz hona.
Ez!
Matthias!
Zer... Ma...
Ez. Zu...
Itxaron...
- Oso gozoa. - Ezin hobea.
Bai.
Komedia hau luzeegia izan da.
- Komedia? - Zu ez zaitez sartu.
Bai.
Printzesa maitea.
Utzi, mesedez.
Bizitzaz betea.
Oso biguna.
Oso biguna dago. Badirudi...
Barkatu!
- Barkatu! - Matthias!
Hor dator nire gizona.
Zertan ari zara? Matthias!
Zatoz, Matthias.
- Zatoz hona. - Gelditu!
Matthias, etorri.
Matthias!
- Etorri, Matthias. - Mat...
Etorri hona.
Matthias!
- Zertan ari zara? - Tira, etorri.
Barkatu.
Matthias!
Matthi... Ma...
Matthias! Geldi hor.
Lasai. Bai, badakit.
Matthias, gelditu!
Etorri.
Ez!
- Zuek jan. Poggendorf. - Geldi!
- Eman eskua. - Geldi!
Ai, Poggendorf.
Geldi hor!
Podolski jauna.
Ehrengard!
Ehrengard, itxaron!
Goazen. Arre!
Arre. Geldi! Itxaron!
Gurdizaina joan egin da.
Poggendorf, sartu. Andre gorena, etorri.
- Azkar! - Lagundu igotzen.
Jainko maitea.
- Isildu. - Isildu zu.
- Milesker. - Aurrera!
Arre.
Zaude geldi!
Arre. Goazen.
Eskuinera dela badiot, eskuinera da.
- Ezkerrera da. - Emakume tuntun hori!
Ez. Eskuinera esan dut eta kito.
Azkarrago!
Esan dizut, arrastoak alde hartara daude. Ez didazu kasurik egiten.
Aizu!
Geldi! Nahikoa da!
Zer gertatzen da?
Lagun nazazu, Jainkoa, errugabea naiz.
Ez da bidezkoa emakume honek ni jotzea.
Tira.
Saiakera ona, lehengusu maitea.
Ez dut ulertzen.
Haurtxo hau
nirea da.
Bai, halaxe da.
Haur hori berea da.
Nola esan duzu?
Berriro esango dut,
behin eta berriro esango dut.
Haurra nirea da!
Ez da egia.
Egia da.
Egia da. Bai.
Egia esaten nabil.
Bai.
Galdetu Lisbethi. Berak esango dizue.
Hori bere senarra da. Haurra eta inudea, biak bahitu ditu.
- Jarraitu eta hemen aurkitu ditut. - Hori...
Ez da egia.
- Egia da. - Egia da.
Nor da haurraren aita?
Esango dizut.
Cazotte.
Bai?
Deitu gurdizainari gure haurra Rosenbadera eraman dezaten.
Limurtzaile hori!
Tira. Frogatu beharko duzu.
Frogatu? Nola demontre frogatuko dute?
Urte batzuk itxaron eta gero,
aitaren antzik duen ikusita?
Ergeltzat jotzen gaituzu?
Frogatu!
Frogak exijitzen ditut.
- Cazotte. - Bai?
Erakutsi iezaiezu koadernoa.
- Koadernoa. - Nire koadernoa?
Nire koader... Bai.
- Bai. - Bai.
- Beharrezkoa da, antza. - Bai.
Nahiko nuke, baina ez daukat hemen.
Ez daukat...
- Badaukazu. - Ez.
Ez dago zure ezkerreko poltsikoan?
Bai.
Ehrengard.
Kurt?
- Orain ez. Orain ez! - Eta gero...
Ez.
Nahikoa duzu?
Ene bada. Zaude.
Zaude.
Zatoz.
Bihar egunsentian.
Kurt!
Tira, goazen.
- Lehenik zeuk aukeratu nahi duzu? - Ez. Zuk lehenengo.
Oso ongi.
Lagun iezaiozu.
- Hara. - Hemen duzu.
Prest zaude?
Barkatu, baina ez dakit zergatik ezin dugun hau helduek bezala konpondu.
Hogei pauso. Edo gutxiago?
Hogei pauso.
Mesedez, hausnartu...
Bat. Bi.
Hiru.
Lau.
Bost.
Sei.
Zazpi.
Zortzi.
Bederatzi.
Hamar.
Hamaika.
Hamabi. Hamahiru.
Hamalau.
Hamabost.
Hamasei.
Hamazazpi.
Hemezortzi.
Hemeretzi.
Kaka, tiro egin du!
Tiro egin du. Tiro egin du!
Geldi!
Itxaron!
Ego te baptizo, in nomine Patris, et Filii et Spiritus Sancti.
Quique dedit tibi remissionem, omnium peccatorum ipse te liniat.
In vitam eaternam.
- Amen. - Amen.
Bakea zurekin.
Eta zure espirituarekin.
Azkenik, ezkondu eta urtebete geroago,
Lothar printzeak eta Ludmilla printzesak haurra bataiatu zuten.
Deus omnipotens, Pater Domini nostri Iesu Christi,
qui te regeneravit ex aqua et Spiritu Sancto.
Hemen amaitzen da Ehrengarden istorioa.
Egun horretan, soineko zuriaren gainean,
Done Ezteberen ordenako zinta urdina jantzi zuen.
Neska nobleei ematen zitzaien,
Babenhausengo lanaren esker onaren adierazgarri.
Ni han nengoen, baina ez nuen adierazgarririk jaso.
Bai.
Orain.
Orain!
Ondoren, Erromara joan nintzen.
Izen handiko lanak egitea egokitu zitzaidan
eta nire talentu artistiko handia garatzeko aukera izan nuen.
Grazie.
Horretaz gain, lagunek ezizena jarri zidaten.
Nire ezizena...
Casanova zen.
Azpitituluak: Ilargi G.