Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
EHRENGARD - DE KUNST VAN HET VERLEIDEN
Wilt u blijven zitten, Hoogheid?
- Ik snap niet dat u geen rust nodig heeft. - Heeft u uw jurk weer rechtgetrokken?
Dan was het niet bewust.
Blijft u stil zitten.
Is er iets mis?
M'n man zou je laten onthoofden als hij dit zag.
Ik kreeg de indruk dat de groothertog wilde dat ik uw schoonheid vastlegde.
Kleinzieligheid past dan niet.
Ziezo.
U krabbelt terug?
Ik ben bang dat ik de positie van m'n hoofd op m'n lichaam waardeer.
Ik moet u vragen om weer rechtop te gaan zitten.
Dit duurt een eeuwigheid.
Inderdaad.
- Een echt portret kost tijd. - Ja, dat heb ik gemerkt.
Net als verleiding.
Mr Cazotte.
Juffrouw Zimmermann.
Mr Cazotte.
- De huur is te laat. Als u niet betaalt... - M'n lieve mevrouw.
Ik heb aangeboden uw portret te tekenen. Als u de waarde wist...
Ik wil geen tekening van mezelf, ik wil geld.
Het komt eraan. Vertrouw me maar. Het komt eraan.
Lach, het is een prachtige dag. Alles is goed.
Hoogheden, ik voel me vereerd door de uitnodiging.
Bedankt dat ik mocht komen.
Ik ben verheugd, zeer verheugd.
Dank u.
Hoogheden, ik ben overweldigd en vereerd door de uitnodiging. Dank u.
De schilder.
Ik hoop dat u tevreden bent met het doek, Hoogheid.
Een schilder?
Prachtig, hè? Het lijkt precies op haar.
Maar ook weer niet.
Ik heb er geen verstand van, maar als jij het zegt.
Interessant. U zei: 'Maar ook weer niet.'
Ik vind dat kunst meer moet zijn dan alleen levensecht.
Als een gedicht dat je niet altijd begrijpt, maar...
- Waar heb je het over? - Excuses. Mijn naam is Cazotte.
Ik heb dit portret geschilderd. Kunstenaar, schilder, man. En u bent?
Neem me niet kwalijk.
M'n dochter.
- Uw dochter? - Ja.
Mr Cazotte.
U ziet er somber uit. Vermaakt u zich niet?
Jazeker wel, Hoogheid.
Vertel me alstublieft naar wie u staarde.
- Staren, ik? - Ja, dat deed u duidelijk.
U kunt me alles zeggen.
Ik ben verre van jaloers.
Ik hoor erg graag over de passie van andere mensen. In detail, graag.
Nou, ik zag een...
...jongedame.
- Waar? - Daar.
Inderdaad, Ehrengard.
- Ehrengard. - Ja, ze is prachtig.
Haar vader was adjudant van m'n schoonvader.
- Een nogal strenge familie. - Dat had ik al door.
Vond ze het portret mooi? Was ze betoverd door uw talenten?
Nee, dat niet precies.
Ocharme.
Maar niet zo ontmoedigd kijken.
Een jongeman zei laatst dat het tijd kost, verleiding.
Net als een goed portret.
Daarom heb ik u ook uitgenodigd vanavond.
- Voor een nieuw portret? - Nee, voor uw talent voor verleiding. Kom.
Kent u m'n zoon nog?
- Knappe jongeman, Hoogheid. - Inderdaad.
- We hebben uw hulp nodig. - Echt?
- Kent u de successiewet? - Die ken ik niet.
Dat dacht ik al. We zitten niet bepaald stevig op de troon, zogezegd.
Weet u nog dat de vorige groothertog kinderloos was?
- Niet echt. - Luister gewoon.
Dat was hij. En m'n man is geen directe nazaat.
Het kwam tot een ruzie over de troon tussen de neven en nichten...
...die m'n man uiteindelijk won. Daar zie je een neef van hem.
Graaf Marbod.
En gravin Orsyla.
Bah.
Ze houden ons strak in de gaten.
Ons probleem is dat de groothertog ernstig ziek is.
- De artsen kunnen niets meer. - Dat spijt me te horen, Hoogheid.
Ja, het is hartverscheurend.
M'n zoon zou de troon erven...
...maar hij is niet getrouwd, dus kan hem niet erven.
Misschien onder andere omstandigheden...
- Maar u zit niet stevig op de troon. - Precies.
En hoe kan ik helpen, Hoogheid?
Zie m'n zoon.
Zie de jonge prins...
...en de dames die zich om hem heen verzamelen.
Maar hij kijkt amper hun kant op.
Hij lacht niet eens.
Een liefdesleven, erotiek. Het interesseert hem niet.
- Ik begrijp wat u bedoelt, Hoogheid, maar... - Maar wat?
- Edele vruchten rijpen langzaam. - Ik heb al gezegd dat we geen tijd hebben.
Prins Lothar moet snel een vrouw vinden, anders gaat de troon naar...
...de neef van m'n man.
Allemaal erg verwarrend, maar dat zijn de regels.
Mr Cazotte. Uw taak...
...is de passie van m'n zoon opwekken.
Zijn belle passion.
- Mijn taak? - Geen persoon lijkt me geschikter.
- Ik weet niet of ik dat kan. - Zeker kunt u dat.
Noem uw prijs.
Het is geen kwestie van geld, Hoogheid.
Maar ik sta erop dat u wordt beloond voor uw inspanningen.
Wat u maar wilt.
Gebruik uw fantasie.
- Ehrengard. - Ehrengard?
Ik wil haar schilderen.
Wellicht kunt u dat regelen.
Goed, dan.
Ik zal m'n best doen.
- Maar u moet me alle details vertellen. - Natuurlijk, Hoogheid.
Hou de rest maar.
Iemand van de rechtbank komt de rest van m'n spullen ophalen.
Pardon, mijn Heer.
Mijn naam is Cazotte. Ik ben kunstenaar.
Ik ken uw moeder en ik maakte net een wandeling in de tuin.
Ik heb geen kwaad in de zin.
Maar toen ik u hier zo zag staan, leek het me...
Vergeef me, maar u leek enigszins triest.
- Ze willen dat ik trouw. - Wie?
M'n moeder en vader.
- Iedereen. - Mijn hemel.
En u wilt dat niet?
Nee.
Omdat u uw vrijheid wilt. Natuurlijk.
Wat als ik u vertel, Heer, dat u, met alle respect natuurlijk...
...iets verkeerd begrijpt?
Wat u ziet...
...als een gevangenis...
...is eigenlijk een bevrijding.
Ik zal u wat schetsen laten zien.
Hou van het leven.
Ja. Ja, die is goed.
Ziet u de poëzie?
Die vind u mooi. Hij is van u, hou maar.
Ik heb het vertrouwen van de prins gewonnen.
Hoogheid, m'n eer verbiedt 't me in detail te treden...
...over wat ik hem die dagen en nachten heb verteld.
Ik heb z'n verbeelding in elk geval zo goed mogelijk aangewakkerd.
Ik citeerde passages uit Decameron en The Canterbury Tales...
...over de molenaar en de vrouw uit Bath.
Over de prachtige schoonheid die er te vinden is...
...over zijdezachte rozenblaadjes, opzwellende harten, dronken van bloed...
...en over het aansteken van een derde kaars met je fakkel.
Ik heb hem een reis voorgesteld.
Een reis?
Naar het kasteel in Leuchenstein.
Ik schilder er een familieportret. Ik wil de prins...
...voorstellen aan de dochters. Niet zonder uw zegen, uiteraard.
Leuchenstein hebben we al geprobeerd. Ze zijn vreselijk. Totaal geen charme.
De jongste wel.
- Ludmilla. - Dat is nog maar een kind.
De tijd vliegt, Hoogheid. Ze wordt volgende week 18.
Echt?
Kent u de familie goed?
Ja, ik heb lang geleden hun portretten geschilderd.
Alleen maar geschilderd?
Wat denkt u wel niet van mij, Hoogheid?
Wellicht heeft u te hoge verwachtingen.
Ik heb geen verwachtingen.
Wel hoop.
Ik dacht dat u dit misschien kon dragen, mijn Heer.
- Me kleden als een boer? - Nee. Als mijn leerling.
Maar inderdaad, anonimiteit.
U kunt Ludmilla bekijken zonder de last van uw titel.
Hoe is ze? Ze is als de roos...
...wiens rijke geur de voorbijganger...
...onschuldig verleidt om de bloem te plukken.
Dat heeft nog niemand gedaan.
Doe uw ogen dicht en stel u de mooiste vrouw voor.
Haar hand stevig en wit.
Haar heupen.
Haar knieën.
Haar enkels.
Haar fluwelen stem en haar zachte adem.
Bent u er klaar voor, Heer? Goed, dan gaan we.
Goed, dames, dat was het voor vandaag.
We moeten echter één kleine aanpassing doen.
Prinses Ludmilla, u bent zo snel tot bloei gekomen.
U bent volledig veranderd in de afgelopen twee maanden.
Dus als ik u mag vragen om hier even alleen te blijven...
- ...wil ik graag wat dingen toevoegen. - Mama, papa, mag ik?
Ik ben bang dat ik u moet vragen de kamer te verlaten, Hoogheden.
Om haar unieke schoonheid te vangen...
...moet ze in bepaalde mate loskomen van haar rol als jongste, vrees ik.
Kom.
- De ezel moet dichterbij. - Ja, meneer.
Goed, eens kijken.
- Ik moet blozen. - Niet doen.
- Schilder m'n gezicht niet rood. - Dat beloof ik.
We doen rustig met rood.
Til uw kin een beetje op. Zo, ja.
Ik moet u vertellen, Hoogheid, over mijn grote geluk.
Ik had nog nooit zo'n getalenteerde assistent.
Een dergelijke artistieke geest heb ik nog nooit gezien.
En vergeef me...
...maar is hij niet knap?
- Ja, hij is erg knap. - Erg knap.
Zo knap en met zo'n begaafde ziel.
Hij vindt schoonheid waar geen ander 't vindt.
Dat is talent. De essentie van talent.
Het is zo geweldig. Het was zijn idee uw portret te verfijnen.
- Jawel. - Niet.
'U doet haar geen recht. Ze verbergt een nog grotere schoonheid.' Dat zei hij.
- Dat zei hij niet. - Jawel.
- En ik moet ermee instemmen. - Nee toch?
Maar het is jammer.
Jammer dat hij zo verlegen is.
Maar dat is kenmerkend voor de meeste grote artiesten, nietwaar?
- Geen idee. - Dat is het, dat kan ik u verzekeren.
- Waar komt hij vandaan? - Waar hij vandaan komt? Hij is van adel.
Net als u.
Hoogheid, het is tijd uw ware identiteit te onthullen.
- De mijne? - Nee, de zijne.
Zorg dat de prinses niet gestoord wordt.
En ze verdwenen als twee speelse puppy's.
Nee, toch?
Kom.
Ze liepen door de kasteeltuin.
U bent een genie, Mr Cazotte.
Uw zoon had het verlangen in zich, ik heb het alleen maar aangewakkerd.
U heeft ons geslacht enorm geholpen.
Het was me een waar genoegen.
- Weet dat. - Ja.
Ja.
- Wat is dat? - Ik ben bang dat ik u moet teleurstellen.
- Want? - Ik heb generaal Schreckenstein gesproken.
Hij staat niet toe dat u een portret van zijn dochter schildert.
Wees blij dat ik uw naam niet heb genoemd. Hij was nogal verbolgen.
Bent u nou...
Helemaal niet, Hoogheid. Helemaal niet.
Ik heb u met plezier geholpen, u hoeft me niet te betalen.
- Maar de bruiloft. - Ja.
U moet de uitnodiging voor de bruiloft van m'n zoon aannemen.
Aanvaard deze gezegende en gewijde ringen.
Wissel ze uit en laat ze voor altijd een symbool zijn van het onbreekbare pact...
...dat jullie vandaag hebben gesloten.
Ludmilla, in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest...
...neem ik je tot mijn wettige echtgenote.
Lothar, in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest...
...neem ik je tot m'n wettige echtgenoot.
De verbintenis die u nu bent aangegaan...
...machtig ik in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.
Amen.
Jullie allen hier vandaag aanwezig...
...zijn getuige van de geldigheid van dit onverbrekelijke pact.
Wat God heeft verbonden, zal de mens niet scheiden.
Amen.
En stop.
Mr Cazotte. Pak uw spullen en kom met ons mee.
Hoogheid.
- Daar bent u. - U lijkt van streek.
Er komt een erfgenaam.
- Proficiat. - Nee, helemaal niet.
- Helemaal niet? - Nee.
De erfgenaam wordt eind mei verwacht.
- Ja? - Ja.
- Dat is over vier maanden. - Ja, dat lijkt me inderdaad.
Vier maanden, geen negen.
Lacht u nou?
- Ziet u het schandaal niet in? - Jawel, Hoogheid. Excuses.
De werken van God, de Heer, een groot kunstenaar...
...moeten soms van afstand worden gezien om ze te waarderen.
Deze hachelijke situatie zal over 150 jaar een pure idylle lijken...
...voor het plezier van de toeschouwers. U zit er nu te dicht...
Bespaar me die onzin.
Pardon. Ik wil zeggen...
...dat geen van uw trouwe onderdanen niet blij zou worden...
...van de kwestie die u ergert. Iedereen houdt van een stel geliefden.
Ik vertelde u al hoe moeilijk het is om Babenhausen in handen te houden.
Vanwege neef... Marbod.
In uw kringen wordt dit wellicht geaccepteerd...
...in de onze is 't een doodvonnis.
Prins Lothar wordt onterfd...
...als blijkt dat het kind buitenechtelijk is verwekt.
- Wat gaat u doen? - Geen idee.
Uw zoon en z'n vrouw moeten ergens heen worden gebracht.
Uit het zicht van de mensen.
Ondergedoken?
Ja, dat moet kunnen.
- Ja, maar waarom? - Om het volk in het ongewisse te laten.
In het ongewisse?
Ja, ik heb u uitgelegd hoe verleiding een soort vak kan zijn.
Ja.
Het volk moet op dezelfde manier te verleiden zijn.
U praat veel, maar zegt weinig. Weet u dat?
Ik voel me in zekere zin schuldig.
U vroeg me de ogen van uw zoon te openen voor de charmes van vrouwen.
Alleen zijn ogen.
Maar Hoogheid...
...de voorzienigheid kwam tussenbeide om ons te helpen.
We mogen nu niet uit de pas lopen.
Ik denk dat ik weet hoe we dit op moeten lossen.
Eerst moeten u en zijne Hoogheid het volk inlichten.
Geachte burgers van Babenhausen.
De datum voor het heugelijke evenement moet ergens in...
...de maand september vallen.
U kondigt aan dat prinses Ludmilla, op advies van de hofarts...
...maandenlang het bed moet houden.
Dat ze in opperste rust moet verkeren.
Opperste rust? Maar waar?
Het is aan mij om een plek te vinden die zo verlaten en afgelegen mogelijk is.
Ver weg van de wereld.
Alles harmonieus rangschikken, zorg ik voor.
Doet u nu ook al de inrichting?
Het is essentieel dat niemand prinses Ludmilla ziet...
...tot zes maanden na de geboorte van het kind.
Ik blijf er die hele periode.
- Zodat alles volgens plan verloopt. - Kunt u dat?
Nu twijfelt u.
Nee, Hoogheid. Ik besefte net...
...dat prinses Ludmilla een speciale hofdame nodig heeft.
Niet zo'n roddelaarster van het hof, maar iemand...
...die we zorgvuldig kiezen.
- Die we kunnen vertrouwen. - Uiteraard.
Van een dergelijke afkomst, opleiding en uiterlijk...
...dat ze de keus voor haar zou rechtvaardigen.
- Vind u niet? - Ja, natuurlijk.
En ook nog jong, en lief...
...omdat de prinses tijdens haar afzondering een metgezel wil...
...van haar eigen leeftijd en temperament.
Maar waar vinden we een aangenaam jong meisje uit de hoogste kringen...
...met verhevenheid van geest en een onfeilbaar loyaal hart...
U doet het weer. U praat en praat...
Neem me niet kwalijk. M'n vraag is alleen: Kent u zo iemand?
Denkt u dat we iemand kunnen bedenken?
- Ehrengard. - Mijn hemel. Natuurlijk.
- U bent vreselijk, Mr Cazotte. - Wat bedoelt u, Hoogheid?
- U wilt haar verleiden. - Nee.
U heeft gelijk.
Dat is waar.
Ik ben u de waarheid verschuldigd. Als een van de weinigen in m'n leven...
...die de kunstenaar begrijpt. Jazeker.
Pardon, mag ik m'n gedachten met u delen?
Ja.
Ik zie haar.
Een jonge vrouw in een witte jurk, dochter van krijgers...
...in wiens wereldbeeld de kunsten, de kunstenaar, nooit hebben bestaan.
En dit is precies waarom ik, net als Michelangelo uitroep:
'In dat blok marmer ligt m'n grootste triomf verborgen.'
Michelangelo, marmer, en de krijger in een witte jurk terzijde...
...de Schreckensteins zijn lutheranen. Een zeer hardvochtig ras, zoals ik al zei.
Bijna puriteinen.
Allemaal militairen.
U komt niet bij haar in de buurt.
Misschien niet.
- Deze keer mikt u te hoog, Mr Cazotte. - Dat kan zijn.
Maar ik twijfel niet.
Dan is een weddenschap wellicht op z'n plaats.
Een weddenschap?
Ehrengard bezwijkt niet voor u.
En als 't me lukt?
Als u haar voor u wint, krijgt u een baan aan het hof voor het leven.
En een kunstenaarsverblijf, waar u maar wilt.
Daar kunt u dan naar hartenlust dromen.
Tegen?
Dat u mijn portret weer schildert.
En deze keer zult u me niet afwijzen.
Goed dan.
De groothertog en ik herinneren ons uw trouwe dienst aan z'n vader.
Het hoogtepunt van mijn vroege carrière.
Waar we vandaag over spreken, mag u aan niemand vertellen.
Zelfs niet aan de groothertog.
Maar hoe hebt u de kwaliteiten van m'n dochter kunnen beoordelen?
In alle eerlijkheid, meneer de generaal, valt die eer mijn vertrouweling ten deel.
Mr Cazotte.
Ik zag...
...dat het hier een...
...jonge Walkure betrof.
Opgevoed met de strengste militaire waarden.
Het enige meisje in een familie van krijgers.
Een bijna ongelooflijk geschikte jonge, withete engel...
...met vlammend zwaard, om het paradijs voor de jonge geliefden te bewaken.
Ik liet me wat gaan. Toch vind ik haar kracht indrukwekkend.
En ik zie waar 't vandaan komt.
Hou op met die onzin.
Ter zake nu.
Geen enkele Schreckenstein zei ooit nee tegen z'n hertog.
Onze hele familie is u zeer dankbaar.
Ehrengard. Pak je spullen.
Natuurlijk, vader.
- Maar nog één ding. - Ja?
Mag ik Kurt gedag zeggen?
Kurt?
M'n verloofde, Hoogheid.
Natuurlijk mag je afscheid nemen van je verloofde.
Nogmaals bedankt, Ehrengard.
Het is me een eer om m'n land te dienen.
Je bent een brave meid. Vindt u ook niet, Mr Cazotte?
- Ja, zeker. - Ja.
- Welterusten, Ehrengard. - Welterusten, Hoogheid.
Heb een erg goede nacht, Ehrengard.
Bonne nuit.
Wat een verwaande charlatan.
- Ik heb een afgelegen plek gevonden. - O, ja?
Rosenbad.
- Rosenbad? - Ja.
- Dat staat al generaties lang leeg. - Precies.
Welkom.
Onze arts, professor Putziger.
Hij is hier om te waken over de gezondheid van de prinses.
Onze rijmeester, Mr Podolski.
En natuurlijk onze geweldige hofmeesteres, gravin Poggendorf.
Altijd al m'n trouwste hofdame.
En Ehrengard.
Maar Ehrengard kent u al.
Ik wens u veel succes.
Die spiegel moet gepoetst worden, als je tijd hebt.
Naar de hal. Hou deze deuren dicht tegen de tocht.
- Mr Cazotte? - Ja?
- Mag ik u iets vragen? - Natuurlijk.
Bent u een soort hofdienaar?
Nee, dat ben ik niet. Ik dien alleen de kunsten. Ik ben schilder.
De entreehal.
- Mr Cazotte? - Ja.
Ik weet weer waar ik u voor het eerst zag.
- O, ja? - Op het grote bal.
U stond bij uw portret van de groothertogin.
Dat kan ik me niet herinneren.
Normaal ben ik goed in gezichten onthouden, maar...
...herinner me u die avond niet.
Ik wil u niet beledigen. Maar het...
Me beledigen?
Doe wat u wilt.
En nu zwaaien. Zwaaien.
En lachen.
- Het is net een sprookje. - Fijn om te horen.
Ik wilde een plek creëren...
...waar onze prinses alleen maar een cupido ter wereld kon brengen.
- Zijn die voor mij? - Zeker.
- Dank u. - Graag gedaan.
Cazotte.
Hoogheid.
Ons kleine hofje is al snel in de romantische sfeer.
En wat prinses Ludmilla betreft, en de relatie met haar nieuwe hofdame:
de prinses, vol van de zoetheid van het leven, als een bij...
...als een bij op weg naar de korf...
...ziet niets minder dan een zus in haar.
Is je verloofde echt soldaat?
Dat is hij.
Ben je dan niet bang, dat hij naar de oorlog wordt gestuurd?
Dat is wat soldaten doen.
Ik heb hem leren schermen. Iedereen in onze familie beheerst het.
En hij leerde mij een pistool af te vuren.
Ja. Heel vaak.
Wil je kinderen?
Wat betreft onze weddenschap, Hoogheid, moet ik u eerlijk zeggen...
...dat het traag vordert, met weinig vooruitgang.
Mr Cazotte.
Ehrengard.
U bent vroeg op.
Ja. Dat ben ik meestal wel.
Gaat u paardrijden?
- Pardon? - Gaat u paardrijden?
Wilt u mee?
Maar als u alleen wilt rijden...
Nee, dat is prima.
Dat lijkt me...
...eigenlijk wel prima.
Laat me even denken.
Ja, waarom niet?
- Goedemorgen, Mr Podolski. - Goedemorgen, Mr Cazotte.
- Kunt u m'n paard klaarmaken? - Uw paard?
- Geef me hetzelfde paard als gisteren. - Als gisteren?
Gewoon een paard.
Ja, meneer.
Komt u nog?
Ga maar vooruit. Ik haal u wel in.
Je wordt moe.
Kun je niet meer?
Kijk.
Dat is alpengloed.
Een zeldzame interactie van de spectrale kleuren in de atmosfeer.
Alpengloed?
Ja.
Alpengloed.
Het is al aan het verdwijnen.
Ja. Natuurlijk.
Het heeft z'n diepste wezen onthuld en kan nu alleen zichzelf vernietigen.
Er komt een heldere dag. Het is een wonder.
Nee.
Denkt u dat het mogelijk is om m'n eigen paard hier te laten brengen?
- Uw eigen paard? - Deze paarden zijn te braaf.
Ja, inderdaad. En die van u is dat niet?
Hij heet Wohtan.
Alleen ik kan hem berijden.
- Kan ik me voorstellen. - Mr Cazotte?
Mr Podolski. Wat is er?
Er komt iemand aan.
- Stuur weg. - Nee, het is de neef van de groothertog.
We bezoeken de prinses. Ik ben de neef van de groothertog.
Jeetje, da's mooi. Maar nee, ik ben bang dat de prinses ziek is.
Slechts een kort bezoek. We hebben een geschenkmand voor haar.
U zult een andere keer terug moeten komen.
- Of geef hem af. - Lekkere worst.
De toestand van de prinses verhindert dat ze bezoek kan ontvangen.
Stuurt u me weg?
- Ik ben maar de bode. - Ik sta erop.
- Luister. - Wie denkt u dat ik ben?
- Ik zeg alleen... - Opzij.
Marbod.
Wat een verrassing.
We waren in de buurt. En we hebben cadeautjes voor de prinses.
Ik zorg dat ze ze krijgt. Ze is vreselijk ziek.
Slechts een kort bezoek.
Het is besmettelijk. Ze zit in quarantaine.
- Maar... - Tot ziens.
Lothar. Beste Lothar. Het is slechts een erg kort bezoek.
- Zag je die leugens? - Natuurlijk.
En die charlatan. Zag je die vodden? Sorry hoor, maar is het carnaval?
We blijven in de buurt.
We hebben cadeaus voor de bewoners van het kasteel, maar niemand is welkom.
Kent u iemand die in dat mooie kasteel werkt?
- Ik blijf uit andermans zaken. - Wacht.
Misschien wilt u uw houding wat zorgvuldiger overwegen?
We gaan vanavond terug naar Babenhausen. Nu weet u ons te vinden.
Hoogheid.
Er is weer een maand verstreken, de geboorte staat te gebeuren.
Ik weet dat u, gezien de aard van de situatie, ons niet kunt bezoeken...
...dus laat me u wat indrukken doorgeven.
Laat me beginnen met het goede nieuws.
Er heeft zich een meevaller voorgedaan.
Ik kon niet slapen en besloot een boswandeling te maken.
Daar zag ik haar.
En meteen besefte ik...
...dat de goden me een uniek motief hadden verleend.
Ik had meer dan gelijk in m'n beoordeling van haar schoonheid.
Maar het was nog wat anders.
De vrijgevigheid van de goden was nog ondenkbaarder.
En ik vraag u dit niet als obsceen, en mij niet als een voyeur te zien.
Het had iets schilderachtigs.
Het licht, het bosmeer, de vrouw in het water...
...het hele magische landschap...
...het schreeuwde om vereeuwigd te worden in kunst.
En het schilderij dat ik hier moest schilderen...
'Nimf badend in een bosmeer'...
...of 'Diana's Bad', zou op zich een wonder zijn...
...een eerbetoon, het hoogtepunt van m'n carrière als artiest.
Hoe kan ik haar meer de mijne maken dan door elke lijn...
...en tint van haar lichaam vast te leggen, te verbinden aan m'n doek...
...zodat niemand in deze wereld ons ooit nog kan scheiden?
Dit doek vereist geduld.
Dus ik wacht.
Ik raak haar haar nooit aan, zelfs haar hand niet in het voorbijgaan.
Ik benader haar op een andere manier.
Wohtan, hoi.
Hoi.
En zo gaan de dagen voorbij, Hoogheid, met kleine, voorzichtige stapjes.
...voor m'n hart.
- Ehrengard. - Hoi.
- Bedankt voor je brief. - Ik heb je gemist.
- We kunnen elkaar zo niet ontmoeten. - Waarom niet?
- Ik kan en wil het niet zeggen. - Ik ben hier drie maanden gelegerd.
Misschien kan ik je ooit alles vertellen.
Vaarwel, m'n vriend.
Ehrengard. Haar vliezen zijn gebroken.
Nog niet.
Mr Podolski, laat de groothertogin komen.
- Waar is het kind? - Hoogheid.
Eerst rilde het kasteel van angst maar...
...toen de eerste schrille schreeuw uit de kamer van de prinses klonk...
...ontspande het van kelder naar zolder.
Mr Cazotte. Wees eerlijk.
Is hij gezond?
Hij is het mooiste kind dat ooit het daglicht zag in Babenhausen.
- Daar ben je. Ik wil hem zien. - Kom maar kennismaken.
- Kom. - Ik wil hem zien.
- Is hij niet prachtig? - Laat zien.
Proficiat.
- Hij lijkt op mij, op oma. - Hij lijkt op jou, klopt.
Is hij niet het mooiste wezen dat je ooit hebt gezien?
Zelfs ik, hoogheid, iemand die niet sentimenteel is aangelegd...
...sta versteld van de pracht van het kind. Dat moet ik zeggen.
En Ehrengard. Hoe gaat het met haar?
Voor het eerst, en zonder het zelf te weten...
...is ze verliefd geworden.
Zo snel al?
Niet op mij, Hoogheid. Op uw kleinkind.
- Och, nee. - Ja.
- Och, nee.
Heeft ze nu geen interesse meer in u, Mr Cazotte?
Nee, nee. Integendeel. Het dient m'n doel perfect.
Verliefd worden op de god van de liefde kan heel goed...
...voor iemand met haar integriteit en energie...
...de eerste stap zijn op weg naar totale overgave, Hoogheid.
- U klampt zich vast aan een strohalm. - De figuur van Cupido.
De belichaming van liefde. De meest gevaarlijke pop. Geloof me.
Mama.
- Uw koets wacht. - Ja.
Gaat u nu al weg?
De Marbods houden me strak in de gaten. Bah.
Niemand, echt niemand buiten dit kasteel mag het kind zien.
- Begrepen? - Natuurlijk, Hoogheid.
- Jij ook, Lothar? - Natuurlijk, moeder.
Nog één ding. We hebben een voedster gevonden.
Ze heet Lisbeth. Ze komt uit de buurt. We laten haar hierheen brengen.
- En ze is betrouwbaar? - Ja. We hebben navraag gedaan.
Lisbeth, kom af en toe naar huis. Hoe moet ik voor mezelf zorgen?
- Ik heb afspraken gemaakt met de buren. - Waarom moet je daar wonen?
Je zou af en toe thuis kunnen komen...
Laat de deur los.
- Lisbeth? - Rijden.
Lisbeth? Kun je...
Lisbeth.
- Kom je? - Ja.
- Het mocht even duren. - Het spijt me.
Ik heb navraag gedaan, geen nieuws. Rondom Rosenbad is het volkomen stil.
Waarom liet je ons dan komen?
Er zijn nieuwe ontwikkelingen.
- Brandewijn? - Graag.
Helaas heb ik alleen nog deze soort, die is erg duur.
Hopelijk is hij goed.
- Het hof heeft iemand aangenomen. - Wie?
Een vrouw.
En?
Ze heeft kleine kinderen.
Hoe kwam je daarachter?
Ziet u hem? Dat is haar man.
Hij zit hier elke avond, diep ongelukkig.
Ik zou met hem gaan praten.
Excuseer ons.
Wat weet je van Rosenbad?
Het is één grote leugen.
En nu ben ik m'n vrouw kwijt.
Ze zou als kamermeisje op het kasteel gaan werken.
Van een verwende jongedame en ik mocht niet met haar praten.
Maar...
...toen...
Nee, ik had beloofd niets te zeggen.
M'n beste man.
De groothertog is m'n neef.
In zijn naam beveel ik je te vertellen wat je weet.
Er is...
...al een kind in het kasteel.
Ik wist het.
We moeten je neef schrijven. Zeg dat we ze absoluut willen zien.
Ik mis haar zo. Kunt u me niet helpen?
Ik heb een taak voor je.
Als je het kind te pakken kunt krijgen, krijg je je Lisbeth terug.
- Te pakken krijgen? - Ja.
En als blijk van waardering voor je heldhaftige poging...
...zal ik ervoor zorgen dat je een prominente positie krijgt aan het hof...
...als m'n vrouw en ik de troon overnemen.
Zou je Lisbeth daar niet blij mee zijn? Trots op zijn?
Goed, dan.
Dit is wat je moet doen.
Mr Cazotte?
- Ehrengard. - U bent vroeg op.
Ja.
Ja, vannacht was de kortste van het jaar.
Echt?
- Dat wist ik niet. - Ja, echt waar.
- En ik die breng ik altijd buiten door. - Buiten? Waarom?
Het is een soort ritueel.
- Een ritueel? - Ja.
Wat voor ritueel?
Ik ben aan het schilderen. Ik leg de natuur vast...
...op haar meest kwetsbare moment.
- Kwetsbaar? - Waar ze op haar mooist is.
Voordat ze zich weer overgeeft aan de duisternis.
Het klinkt nogal triest.
- Is het niet. Nee, ik geniet ervan. - Mag ik het zien?
- Het schilderij? - Ja.
- Nee, liever niet. - Ik vind het vast mooi.
- Nee, dit schilderij is wat triviaal. - Triviaal? Dat betwijfel ik.
Ja, het zijn alleen bloemen met hun zoete blaadjes...
...brandnetels met hun brandende omhelzing, het bosmeer met zijn zachte strelingen.
- Het is maar romantisch gezever. - Het bosmeer?
- Wat? - Hebt u het bosmeer geschilderd?
Zei ik het bosmeer? Nee, dat niet.
- Ik dacht gewoon hardop. - Laat eens zien.
- Nee, ik dacht gewoon hardop. - Ja.
- M'n hand. - Ja.
Mr Cazotte?
Mr Cazotte.
De groothertogin is hier. Ze wil u spreken.
Excuseer me.
Ze staan erop een bezoek te brengen.
- Wie staan erop, Hoogheid? - De Marbods.
- Kunnen we niet weigeren? - Onmogelijk. Ze zijn familie.
Ik heb geregeld dat ze Rosenbad niet binnengaan en het kind horen.
- We gaan picknicken. - Wanneer?
Komende zondag.
- Komende zondag? - We komen er niet onderuit.
We moeten 't kind verbergen.
- En Ludmilla moet... - Zes maanden zwanger zijn. Een grote meid.
Lisbeth moet hier bij het kind blijven...
...en de rest moet zorgvuldig worden geïnstrueerd.
Natuurlijk. Daar zorg ik voor, Hoogheid.
Heel goed, Mr Cazotte.
Gaat u zitten.
- Goed. - Ja.
En Ehrengard?
Zoals u weet, heb ik haar elke ochtend geschilderd.
En hoewel ze zich niet direct bewust was van m'n aanwezigheid...
...m'n bestaan, heb ik echt het gevoel dat er een band tussen ons is ontstaan.
Ik weet wat u denkt, Hoogheid.
- Is dat zo? - Zeker.
Waarom verleidt die dwaas...
...dat meisje niet gewoon op de ouderwetse manier? Dat is sneller.
- Heb ik gelijk? - Min of meer, ja.
Maar die dwaas is...
...een kunstenaar.
Op dit moment in beslag genomen, bedwelmd, door de creatie van een meesterwerk.
Ik wil me volledig over kunnen geven...
...zonder enige vorm van fysieke aanraking.
Ik zou het meisje veel makkelijker op de ouderwetse manier kunnen verleiden.
Op een bijzonder moment, als haar ziel opstandig is, impulsief.
Maar, Hoogheid, dat zou simpelweg niets voor me betekenen.
U klinkt alsof u beseft...
...dat u onze weddenschap niet kunt winnen en de voorwaarden wilt veranderen.
Absoluut niet, Hoogheid. Ik wil haar nog steeds verleiden.
Het zal gebeuren. Maar zij is dan de enige die het weet.
Voor anderen zal Ehrengard nog steeds op haar voetstuk staan...
...een sneeuwwitte maagd, maar onze zielen zullen voor altijd verbonden zijn.
En dat is een ware verleiding.
En hoe weten we dat het meisje is verleid...
- En wie onze weddenschap heeft gewonnen? - Precies.
Ik zal haar het schilderij laten zien, op dat moment zal ze wankelen.
Ze zal de roos zijn die elk blaadje laat vallen...
...in een zuchtje wind en naakt achterblijft, Uwe Genade.
Als iemand zich overgeeft aan passie, volgt het lichaam het voorbeeld.
Als ze het schilderij ziet, zal ze gewoon...
...in zwijm vallen.
In zwijm vallen? Onze Ehrengard?
Waar iedereen bij is, dat is het bewijs van absolute verleiding.
Ik accepteer onze nieuwe voorwaarden.
Zal ik uw paard klaarmaken?
Lisbeth.
Wat is er aan de hand?
Beste man, wacht even. Waarom dwaal je hier schreeuwend rond?
Hij bedreigde me. Hij bracht me helemaal in de war.
En nu heb ik een vreselijke fout gemaakt.
Hij...
...beloofde me dat ik m'n Lisbeth terug zou krijgen als ik hem hielp.
Je Lisbeth?
M'n Lisbeth is me afgenomen.
Is Lisbeth je afgenomen?
En nu heb ik...
...een vreselijke fout gemaakt.
Over welke fout heb je het?
Dat deftige volk van Rosenbad heeft gelogen over het kind.
Ik ben erin geluisd.
Nu moet ik ze helpen.
Hoe moet je helpen?
Morgen...
...moet ik een kind stelen en het ze laten zien.
Om twee uur moet ik naar de open plek in het bos.
Nu vraag ik me af of ik daar wel goed aan doe.
Ik moet eerst met m'n Lisbeth praten.
Ik denk niet dat Lisbeth me dit zal vergeven.
Luister.
Luister je?
Voer het plan gewoon uit.
Begrepen?
Wat?
Voer het plan uit.
En hou Lisbeth erbuiten.
Het komt allemaal goed.
Ga nu.
Waar bent u geweest?
- Iedereen zoekt u. - Hier ben ik.
De picknick begint zo.
Alles is voorbereid. Alles.
- Ja? - Ja.
U ziet er bleek uit. Bent u wat neerslachtig?
Nee, hoor. Alles is goed.
- En het bestek? - Onderaan.
Nu nog stoelen.
Cazotte?
Ehrengard.
Sorry dat ik vandaag niet bij het meer was.
Bij het meer?
Ik wist wel dat je er was.
En ik was alleen afwezig omdat ik hier nodig was.
Ik wil graag...
...dat je het schilderij afmaakt.
Maar ik dacht...
...dat we dat in je kamer konden doen.
Misschien moet je wat dichterbij zijn.
Vlak bij elkaar.
Ja.
Natuurlijk, ja.
Ja. Zeker.
- Kun je je dat voorstellen? - Ja.
Doe je ogen dicht.
- Sorry? - Doe je ogen dicht.
- Nu? - Ja.
En stel het je voor.
Ja, ik wil...
Heel goed.
Bereid alles voor.
Zet het doek klaar. Ik kom na de picknick.
- Ja. - Ja.
Ja.
Ja, je bent er na de picknick.
Proost.
Een erg mooie plek, vind je niet?
Lieve Marbod.
Het is me een groot genoegen jou en je dierbare vrouw te verwelkomen.
Het is een groot genoegen...
Ja, dat heb je net gezegd.
Ja.
En ik ben blij...
...dat prinses Ludmilla zich goed genoeg voelt om bij ons te zijn.
Dat is geweldig.
En ook dat...
...het weer...
Ik zeg nu niets meer dan dat het een genoegen is jullie te verwelkomen.
- Het genoegen is geheel aan onze kant. - Proost.
Proost.
- Wat een heerlijke wijn. - Ja, zeker.
Licht en sprankelend.
Mag ik de rivierkreeft?
Dank u.
- Kreeftje? - Nee, bedankt.
Hap, hap.
We hebben geluk gehad met het weer.
- Niet te warm of te koud. Precies goed. - Prachtig weer.
Het zijn wel cantharellen. Zei ik toch?
Het goud van het bos.
Stil maar.
Nee.
Matthias.
Nee, je...
- Heerlijk. - Heel lekker.
Ja.
Lang genoeg toneel gespeeld.
- Toneel? - Hou je er alsjeblieft buiten.
Ja.
Lieve prinses.
Sta ons toe.
Zo vol leven.
Zo zacht.
- Het is heel zacht. Je zou denken... - Excuses.
- Het spijt me. - Matthias.
Daar komt m'n goede man.
Wat doe je? Matthias?
Kom, Matthias.
- Kom maar. - Stop.
Matthias, kom. Kom.
Matthias.
Loop door, Matthias. Loop door.
- Matthias? Wat doe je? - Kom maar, loop door.
Excuses.
Matthias.
- Matthias, stop. - Stil maar. Ik weet het.
Matthias, stop.
Kom.
Nee.
- Blijf, eet. Poggendorf. - Stop.
- Pak m'n hand. - Stop.
- O, Poggendorf. - Stop.
Mr Podolski.
Ehrengard.
Ehrengard, wacht.
Kom op. Lopen.
Kom op. Stop, wacht.
De koetsier is weg.
Poggendorf, stap in. Hoogheid, kom met me mee.
- Snel. - Help me opstappen.
In hemelsnaam.
- Hou je stil. - Hou jij je stil.
- Bedankt. - Rijden.
Kom op.
Rustig, stop.
Kom op. Lopen.
Als ik zeg dat 't rechts is, is 't rechts.
- Het is hier links. - Dwaze vrouw.
Nee. Ik zei rechts, dus ik ga rechts.
Sneller.
De sporen leiden die kant op. Waarom luister je niet?
Jij.
Au.
Hou op. Genoeg.
- Wat gebeurt hier? - Ik zweer dat ik een onschuldige man ben.
Deze vrouw valt me onterecht aan.
Kijk aan.
Leuk geprobeerd, lieve nicht.
Ik snap 't niet.
Dit kind...
...is van mij.
Ja, dat is waar.
Dit kind is van haar.
Zeg dat nog eens.
Ik zal het keer op keer zeggen. Dat is mijn kind.
Niet waar.
- Jawel. - Dat klopt, inderdaad.
Ik kan 't u verzekeren.
Ja.
Lisbeth zal het ook bevestigen.
Die man is inderdaad haar man. Hij ontvoerde het kind en de voedster.
Ik volgde ze en vond ze hier.
- Dat is niet waar. - Jawel.
Wie is de vader van het kind?
Dat zal ik u vertellen.
Cazotte.
Ja.
Laat een koets komen en laat ons kind naar Rosenbad brengen.
Dat fatje?
Nou, bewijs het maar.
Bewijzen? Hoe moeten ze dat doen?
Moeten we wachten tot hij ouder wordt, en kijken of hij op z'n vader lijkt?
Je beduvelt ons.
Bewijs.
Ik eis bewijs.
- Cazotte. - Ja?
Laat ze je boekje zien.
- Je boekje. - M'n boekje?
M'n boek... Ja.
- Ja. - Ja.
Het is klaarblijkelijk nodig.
Heel graag, maar ik heb het niet bij me.
Ik heb het...
- Jawel. - Nee.
Zit hij niet in je linker jaszak?
Ja.
Ehrengard.
Kurt?
- Niet nu. - Maar hoe zit 't met...
Nee, toch.
Is dat genoeg?
Rustig. Kom maar, kom.
Rustig, maar.
Kom.
Morgen bij zonsopgang.
Kurt.
Kom, we gaan.
- Wil je eerst kiezen? - Nee. Ga je gang.
Heel goed.
Help hem.
- Juist. - Alstublieft.
Ben je zover?
Sorry, ik snap niet waarom we dit niet als volwassenen kunnen bespreken.
Twintig stappen. Of wil je er minder?
Twintig stappen.
Maar overweeg...
Eén. Twee.
Drie. Vier. Vijf. Zes. Zeven.
Acht.
Negen.
Tien.
Elf.
Twaalf. Dertien.
Veertien.
Vijftien.
Zestien.
Zeventien.
Achttien.
Negentien.
Verdomme, ik ben geraakt.
Ik ben geraakt, ik ben geraakt.
Stop.
Wacht.
Amen.
Vrede zij met je.
En met je geest.
Eindelijk, iets meer dan een jaar na hun huwelijk...
...konden prins Lothar en prinses Ludmilla hun eerstgeborene dopen.
Hier eindigt het verhaal van Ehrengard.
Voor deze gelegenheid droeg ze over haar witte jurk...
...het blauwe lint van de Orde van Sint Stephanus.
Die krijgen adellijke dames als erkenning voor hun dienst aan de Babenhausens.
Ik heb ook geholpen, maar ontving geen order.
Ja.
Nu.
Ik reisde later af naar Rome.
Hier kreeg ik veel prestigieuze opdrachten...
...waar ik m'n grote artistieke talent verder bij kon ontwikkelen.
Grazie.
Bovendien kreeg ik van m'n vrienden m'n artiestennaam.
Ze noemden me...
Cassanova.
Ondertiteld door: Martijn Beunk