Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
EHRENGARD: KÜÇÜK BİR ROMANS
Lütfen kıpırdamayın Majesteleri.
Hiç ara vermeden çalışmanıza hayret ediyorum.
Yine mi elbisenizi düzelttiniz?
İstemeden olmuştur.
Lütfen kıpırdamayın.
Bir şey mi oldu?
Kocam sizi görse kellenizi uçurturdu.
Grandük'ün güzelliğinizi resmetmemi istediği izlenimine kapılmıştım.
Yani dar görüşlü olamaz.
İşte oldu.
Vaz mı geçtiniz?
Maalesef kellemin vücudumdaki yeri benim için daha değerli Majesteleri.
Dik oturmanızı rica edebilir miyim?
Bitmek bilmedi.
Aynen öyle.
- Hakiki portre zaman alır. - Evet, fark ettim.
Baştan çıkarma gibi.
Bay Cazotte.
Bayan Zimmermann.
Bay Cazotte!
- Kirayı geciktirdiniz. Ödemezseniz... - Hanımefendiciğim...
Portrenizi yapmayı teklif etmedim mi? Değerini bir bilseniz...
Kendi resmimi istemiyorum. Para istiyorum.
Para gelmek üzere. İnanın bana. Para gelecek.
Gülümseyin. Harika bir gün, her şey yolunda.
Majesteleri, davetinizden büyük onur duydum.
Beni ağırladığınız için sağ olun.
Sevindim. Çok sevindim.
Teşekkürler.
Majesteleri, davetinizden büyük onur ve kıvanç duydum.
- Teşekkürler. - Bizim ressam.
Umarım tabloyu beğenmişsinizdir Majesteleri.
Ressam mı?
Çok güzel, değil mi? Tıpkısı olmuş.
Öte yandan hiç benzemiyor.
Bu işlerden hiç anlamam. Sen öyle diyorsan öyledir.
Enteresan. "Öte yandan hiç benzemiyor" dediniz.
Sanatın sahiciden öte olması gerektiğini düşünürüm.
Mesela her zaman anlamlı gelmeyen bir şiir gibi...
- Neden bahsediyorsunuz? - Affedersiniz. Adım Cazotte.
Bu portreyi ben yaptım.
Sanatçı, ressam, adam vesaire. Peki ya siz?
Affedersiniz.
Kızım.
- Kızınız mı? - Evet.
Bay Cazotte.
Keyifsiz gibisiniz. Eğlenmiyor musunuz?
Çok eğleniyorum Majesteleri.
Kime öyle hayranlıkla baktığınızı söyleyin lütfen.
- Hayranlıkla mı? - Evet, resmen öyle bakıyorsunuz.
Bana her şeyi söyleyebilirsiniz.
Kıskanmadım. Bilakis.
Başkalarının tutkularını dinlemekten hoşlanırım. Detay rica edeyim.
Aslına bakarsanız genç bir hanım gördüm.
- Hani? - Şurada.
Pek tabii, Ehrengard.
- Ehrengard. - Evet, çok güzeldir.
Babası kayınpederimin yaveriydi.
- Epey katı bir aile. - Evet, belli oluyor.
Portreyi beğendi mi? Hünerlerinizden büyülendi mi?
Hayır, pek sayılmaz.
Yazık size. Yine de hevesiniz kırılmasın.
Geçen gün bir delikanlı
baştan çıkarmanın zaman aldığını söylemişti.
Portre resmetmek gibi.
Hatta bu akşam sizi davet etme nedenim buydu.
Yeni portre mi?
Hayır, baştan çıkarma yeteneğinizden ötürü. Gelin.
Oğlumu hatırlıyor musunuz?
- Yakışıklı bir genç Majesteleri. - Kesinlikle.
Yardımınız lazım.
- Öyle mi? - Evet.
- Veraset Yasası'nı biliyor musunuz? - Bilmiyorum.
Tahmin etmiştim. Tabiri caizse tahttaki yerimiz pek sağlam değil.
Eski Grandük'ün çocuğu olmadığını hatırlıyorsunuzdur.
- Aslında pek... - Bir dinleyin.
Yoktu. Kocam doğrudan onun soyundan değil.
Sonunda kuzenler arasında çıkan taht kavgasını kocam kazandı.
Şu da kuzenlerinden biri.
Kont Marbod.
Ve Kontes Orsyla. Öf!
Bizi şahin gibi izliyorlar.
Sorunumuz, Grandük'ün ağır hasta olması.
- Doktorlar çare bulamıyor. - Çok üzüldüm Majesteleri.
Evet, çok üzücü.
Tahta oğlumun geçmesi gerek
ama evli olmadığı için geçemez.
Belki şartlar farklı olsaydı...
- Tahttaki yeriniz pek sağlam değil. - Aynen öyle.
Ben ne yapabilirim ki Majesteleri?
Oğluma bakın.
Genç Prens ve etrafındaki hanımlara bakın. Hepsi başına üşüşmüş.
Ama onlara zar zor bakıyor.
Gülümsemiyor bile.
Aşk hayatı, erotizm. Hiçbiri ilgisini çekmiyor.
- Ne dediğinizi anladım Majesteleri ama... - Ama ne?
Asil meyve yavaş olgunlaşır.
Vaktimiz olmadığını söyledim ya.
Prens Lothar bir an evvel eş bulmazsa
tahta çıkma hakkı
kocamın kuzenine verilir.
Çok karışık işler ama kurallar böyle.
- Netleştirmek için... Evet. - Bay Cazotte, göreviniz...
Oğlumun şehvetini uyandıracaksınız.
Kızlara olan şehvetini.
- Öyle mi? - Daha uygun birini düşünemiyorum.
- Uygun muyum, bilmem. - Elbette uygunsunuz.
Kaç para?
Mesele para değil Majesteleri.
Fakat emeklerinizin karşılığını almanızı isterim.
Her şey olur. Hayal gücünüzü kullanın.
- Ehrengard. - Ehrengard mı?
Portresini resmetmek isterim. Belki bunu ayarlayabilirsiniz.
Pekâlâ.
Elimden geleni yaparım.
- Ama tüm detayları isterim. - Bittabi Majesteleri.
Üstü kalsın.
Saraydan biri gelip eşyalarımın geri kalanını alacak.
Affedersiniz Lordum.
Adım Cazotte. Sanatçıyım.
Annenizi tanıyorum. Bahçede şöyle bir dolaşayım dedim.
Size zarar vermeyeceğim Lordum.
Fakat orada öyle durduğunuzu görünce şey geldi...
Bağışlayın ama biraz üzgün gibiydiniz.
- Beni evlendirmek istiyorlar. - Kim?
Annemle babam.
- Herkes. - Olamaz!
Siz istemiyor musunuz?
Hayır.
Özgür olmak istediğiniz için. Tabii ki.
Peki Lordum, saygısızlık etmek istemem
ama bir şeyi yanlış anladığınızı söylesem?
Hapis olarak gördüğünüz şey
aslında özgürleşme.
Size birkaç çizim göstereyim Lordum.
Aşk hayatı.
Evet. Evet, şu çok iyi. Şiir gibi.
- Onu beğendiyseniz sizde kalsın. Sizindir. - Evet.
Prens'in güvenini kazanmayı başardım.
Majesteleri, günler ve geceler boyunca ona söylediklerimi
açıklamaya terbiyem müsaade etmez.
Kısacası hayal gücünü elimden geldiğinde kışkırttım.
Decameron ve Canterbury Öyküleri'nden Değirmenci ve Bath'li kadına dair
pasajlar söylediğimi hatırlıyorum.
Bulunabilecek harikulade güzellik hakkında,
yumuşacık gül yaprakları, kanla zehirlenip kabarmış kalpler
ve meşalenle üçüncü bir mum yakmakla ilgili şeyler.
Seyahate çıkmasını önerdim.
- Seyahate mi? - Leuchenstein'daki şatoya.
Orada bir aile portresi yapıyorum. Prensimiz de
kızlarla tanışmak üzere benimle gelsin. İzniniz olursa tabii.
Leuchenstein'da şansımızı denedik zaten. Çok çirkin ve cazibeden yoksunlar.
En küçükleri hariç.
- Ludmilla. - Daha çocuk yahu.
Zaman hızla akıyor Majesteleri. Haftaya 18'ine basacak.
Öyle mi?
Aileyi iyi tanıyor musunuz?
Evet, uzun zaman önce portrelerini resmetmiştim.
Sadece portre mi resmettiniz?
Majesteleri, gözünüzde nasıl biriyim acaba?
Fazla beklentiye girmeseniz iyi olur.
Beklentiye girmiyorum ama umuyorum.
Lordum, şunu giyseniz iyi olur diye düşündüm.
Köylü gibi mi giyineyim?
Hayır, çırağım olarak. Tanınmayasınız diye.
Ludmilla'yı mevkinizin ağırlığı altında ezilmeden değerlendirirsiniz.
Nasıl biri? Yoğun kokusu
yoldan geçenleri masumca cezbederek
onu koparmaya teşvik eden bir gül gibi.
Ama henüz kimse koparmamış.
Gözlerinizi kapatıp en güzel kadını hayal edin.
Eli dipdiri ve bembeyaz.
Kalçaları.
Dizleri. Ayak bilekleri.
Kadife sesi ve hoş nefesi.
Hazır mısınız Lordum? Güzel. Girelim.
Majesteleri, sanırım bu kadar.
Ancak küçük bir düzeltme yapmalıyız.
Prenses Ludmilla, ne kadar çabuk büyüyüp serpilmişsiniz.
En son iki ay önce buraya geldiğimden beri tümüyle değişmişsiniz.
Dolayısıyla sadece sizin biraz daha kalmanızı rica edeceğim
- Birkaç ekleme yapmak isterim. - Anne, baba, kalabilir miyim?
Ne yazık ki hepinizin çıkması gerekiyor Majesteleri.
Kızınızın eşsiz güzelliğini resmedeceksem
korkarım ki evin en küçüğü olmasından biraz uzaklaşması gerekiyor.
Gel.
- Şövaleyi yaklaştırmak gerek. - Emredersiniz.
Evet, bakalım.
- Kızardım. Lütfen yüzümü kırmızı yapmayın. - Utanmayın. Söz, kırmızıyı abartmayız.
Çenenizi hafif yukarı kaldırın. İşte böyle.
Ne kadar şanslı olduğumu söylemeliyim Leydim.
Hiç böyle yetenekli asistanım olmamıştı.
Ondaki sanatçı ruhu gibisini daha önce hiç görmedim.
İzninizle...
Yakışıklı, değil mi?
- Evet, çok yakışıklı. - Çok yakışıklı.
Hem çok yakışıklı hem çok yetenekli. Kimsenin bulmadığı yerde güzellik buluyor.
Yetenek dediğin böyle olur. Yeteneğin özü budur.
Öyle müthiş ki. Hatta sizin portrenizi rötuşlamak da onun fikriydi.
- Yok, öyle değildir. - Evet, öyle.
"Onu tam olarak resmetmiyorsunuz.
İçinde çok daha fazla güzellik var" dedi.
- Öyle dememiştir. - Dedi.
- Ona katılmamak elde değil. - İnanmam.
Ama çok yazık.
Ne yazık ki çok utangaç.
Gerçi çoğu büyük sanatçı böyledir, değil mi?
- Bilmem ki. - Öyle. Sizi temin ederim ki öyle.
- Nereli? - Nereli mi?
Asil soyundan.
Sizin gibi.
Gerçek kimliğinizi gösterme vakti Ekselansları.
- Benim mi? - Hayır. Şöyle ki...
Prensesi kimse rahatsız etmesin lütfen.
Neşeli iki yavru köpek gibi ortadan kayboldular.
Hadi canım!
Gel.
Şatonun bahçesinde dolaştılar.
Tam bir dâhisiniz Bay Cazotte.
Oğlunuzun içinde o hasret varmış zaten. Ben sadece körükledim.
Soyumuza büyük bir hizmette bulundunuz.
Benim için büyük bir zevkti.
- Bunu bilin. - Peki.
Bittabi.
- O nedir? - Ne yazık ki sizi üzmek durumundayım.
- Nasıl? - General Schreckenstein'la görüştüm.
Kızının portresini yapmanızın imkânsız olduğunu söyledi.
Dua edin adınızı söylemedim. Epey kızmış.
Anladım.
- Olamaz, yoksa siz... - Yo, katiyen olmaz Majesteleri.
Yardım etmek benim için zevkti, para vermenize gerek yok.
- Ama düğün var. - Evet.
Oğlumun düğününe teşrif etmelisiniz. Israr ediyorum.
Bu kutsal ve kutsanmış yüzükleri kabul edin.
Yüzükleri birbirinize takın. Bugün burada gerçekleştirdiğiniz bozulmaz anlaşmanın
daimi simgesi olsunlar.
Ludmilla, Baba, Oğul ve Kutsal Ruh'un emriyle
seni nikâhlı karım kabul ediyorum.
Lothar, Baba, Oğul ve Kutsal Ruh'un emriyle
seni nikâhlı kocam kabul ediyorum.
Ben de adım attığınız bu beraberliği
Baba, Oğul ve Kutsal Ruh'un emriyle onaylıyorum. Âmin.
Bugün burada bulunan herkes
bu bozulamaz kutsal anlaşmanın meşruiyetine şahittir.
Tanrı'nın birleştirdiğini kimse ayırmasın.
Âmin.
Kıt'a dur!
Bay Cazotte. Eşyalarınızı alıp bizimle gelin.
Majesteleri.
- Hele şükür geldiniz. - Üzgün gibisiniz.
Vârisimiz olacak.
- Hayırlı olsun. - Hiç hayırlı değil.
- Değil mi? - Değil.
Çocuk mayısta doğacak.
- Öyle mi? - Öyle.
- Dört ay var. - Evet, sanırım öyle.
Dört ay, dokuz ay değil.
Gülmesenize.
- Resmen skandal. - Evet Majesteleri. Affedersiniz.
Tanrı. Harika bir sanatçı olan Yüce Tanrı
bazen resimlerini uzaktan beğenilsin diye yapar.
Şu an karşı karşıya olduğunuz badire 150 yıl sonra, seyircilerin keyfi için
yazılmış bir idilden ibaret olacak. Çok yaklaştınız...
- Bana masal anlatmayın. - Pardon. Demek istediğim,
hiçbir sadık tebaanız sizi üzen bir meseleyi duyduğunda
içten içe sevinmemezlik etmez. Zira herkes âşık çiftleri sever.
Babenhausen'i elimizde tutmanın ne kadar zor olduğunu söylemiştim.
- Şu kuzen yüzünden... - Marbod.
Hafifmeşreplik sizin sanat çevrenizde normal görülebilir
ama bizimkinde idam demek.
Çocuğun düğünden önce peydahlandığı ortaya çıkarsa
Prens Lothar mirastan çıkarılır.
- Ne yapacaksınız? - Bilmiyorum.
Oğlunuz ve eşi gizlice başka bir yere götürülmeli.
Gözlerden uzak olsunlar.
- Saklansınlar mı? - Evet. Mümkündür herhâlde.
- Mümkün de neden? - Halk öğrenmesin diye.
- Öğrenmesin diye mi? - Evet, baştan çıkarmanın
- bir tür zanaat olduğunu açıklamıştım. - Evet.
Kitleleri de aynı şekilde baştan çıkarmak mümkün olsa gerek.
Çok konuşup az şey söylediğinizin farkında mısınız?
Bir şekilde sorumlu hissediyorum.
Oğlunuzun gözlerini dişiliğin cazibesine karşı açmamı istediniz.
Sadece gözlerini.
Ama Majesteleri, takdiriilahi bize yardım etmek için araya girdi.
Yolumuzdan dönmemeliyiz.
Sanırım bir çözüm yolu biliyorum.
İlkin siz ve Ekselansları insanlara bilgi vermelisiniz.
Babenhausen'in değerli vatandaşları.
Mutlu olayın tarihi eylülde bir gün olarak duyurulmalı.
...eylül ayında.
Saray hekiminin tavsiyesi üzerine Prenses Ludmilla'nın
aylarca yataktan çıkmaması gerektiğini duyuracaksınız.
- Sakin bir ortamda yaşayacağını. - ...sakin bir ortamda.
O sakin ortamı nereden bulacağız?
Ben olabildiğince ıssız ve gözlerden uzak bir yer bulacağım.
Dünyadan çok uzakta.
Her şeyi uyum içinde ayarlamak için.
- Diğer yeri de mi göreceksiniz? - Evet.
Çocuk doğduktan altı ay sonrasına kadar
Prenses Ludmilla'yı kimse görmemeli.
Tüm süre boyunca kalırım.
Plandan sapılmasın diye.
- Bunu yapabilir misiniz? - Evet.
- Of. - Şu an şüpheye düştünüz gibi.
Hayır Majesteleri. Şimdi kafama dank etti,
Prenses Ludmilla'ya özel bir nedime gerek.
Saraydaki dedikoducu tiplerden biri olmaz. Özenle seçilmiş biri olmalı.
- Güvenebileceğimiz biri. - Bittabi.
Meşru bir seçim olduğunu kanıtlayacak bir doğum yeri,
eğitimi ve fiziği olmalı.
- Haksız mıyım? - Tabii, haklısınız.
Üstelik genç ve nazik olmalı.
Zira Prenses inzivası boyunca yaşı yaşına, huyu huyuna uygun
bir refakatçi ister.
Peki hem asil hem de sadık ve güzel olan bir sosyetik genç kızı
nereden bulacağımız konusunda bir fikriniz var mı acaba?
Yine aynı şey. Konuşuyorsunuz ama...
Affedersiniz. Demek istediğim... Öyle bir kadın var mı Majesteleri?
Aklınıza gelen biri var mı?
- Ehrengard. - Tabii ya. Elbette.
- Sizden korkulur Bay Cazotte. - Neden öyle dediniz Majesteleri?
- Niyetiniz onu baştan çıkarmak. - Hayır.
Haklısınız. Doğru.
Size gerçeği söylemeliyim.
Zira hayatım boyunca tanıştığım, sanatçıyı anlayan
çok az kişiden birisiniz. Ciddiyim.
İzin verirseniz fikirlerimi paylaşabilir miyim?
Elbette.
Onu görüyorum.
Dünya görüşünde sanat ve sanatçının hiç var olmadığı,
savaşçıların kızı, beyaz elbiseli genç bir kadın.
Tam da bu yüzden Michelangelo gibi şöyle haykırıyorum,
"En büyük zaferim o mermer blokta saklı."
Michelangelo, mermer bloğu ve beyaz elbiseli savaşçı bir yana,
Schreckenstein'lar Lüterci. Çok katı bir aile olduklarını söylemiştim.
Aslında Püritenler. Ordudaki herkes öyle.
Yanına yaklaşamazsınız.
Olabilir.
- Bu kez çok iddialı davrandınız. - Öyle denebilir.
Ama şüphem yok.
Öyleyse bahse girelim.
Bahis mi?
Ehrengard size boyun eğmez.
Peki ben kazanırsam?
Ehrengard'ı tavlarsanız size sarayda ömür boyu istihdam sağlarım.
Üstelik istediğiniz yerde bir sanatçı konutu da veririm.
Orada doya doya dolaşırsınız.
Peki kaybedersem?
Portremi tekrar yaparsınız.
Ve bu kez beni reddetmeyeceksiniz.
Öyle olsun.
Grandük ve ben, babasına olan sadık hizmetinizi unutmadık.
Gençlik kariyerimin en parlak dönemiydi.
Bundan kimseye bahsetmeyeceksiniz. Grandük'e bile.
Peki şunu söyleyin lütfen,
kızımın özelliklerini neye göre değerlendirdiniz?
Açıkçası Sayın General,
bu fikri dert ortağım Bay Cazotte ortaya attı.
Genç bir...
...Valkyrie...
...olduğunu gördüm.
En katı askerî hasiyetlerle yetiştirilmiş.
Onca savaşçı arasında tek el değmemiş kız.
Alevli kılıcıyla genç âşıkların cennetini koruyan,
son derece uygun genç, akkor bir melek âdeta.
Aşka gelmiş olsam da bence Ehrengard'ın gücü etkileyici.
Sebebi belli oldu.
Bu kadar saçmalık yeter.
Neyse.
Hiçbir Schreckenstein Dük'ünü geri çevirmemiştir.
Tüm ailemiz size son derece minnettar.
Ehrengard. Eşyalarını topla.
Tamam baba. Tek ricam var.
- Nedir? - Kurt'e veda edebilir miyim?
Kurt mü?
Nişanlım, Majesteleri.
Tabii ki nişanlına veda edebilirsin.
Tekrar teşekkürler Ehrengard.
Ülkeme hizmet etmek benim için onurdur.
İyi bir kızsın. Öyle değil mi Bay Cazotte?
- Evet. Kesinlikle. - Evet.
- İyi uykular Ehrengard. - İyi uykular Majesteleri.
Evet, iyi uykular Ehrengard.
İyi geceler.
Ne gösterişçi bir şarlatan.
- Issız bir yer buldum. - Öyle mi?
Rosenbad.
- Rosenbad mı? - Evet.
- Nesillerdir boş duruyor. - Aynen öyle.
Hoş geldiniz.
Doktorumuz Profesör Putziger.
Prenses'in sağlığını takip etmek için burada kalacak.
Binicilik eğitmenimiz Bay Podolski.
Ve tabii ki seçkin baş nedimemiz Kontes Poggendorf.
Hep en sadık nedimem olmuştur.
Ve Ehrengard.
Ehrengard'a gelince...
Bol şans diliyorum.
Müsait olunca şu aynayı siliverin.
Giriş holüne açılıyor.
Cereyan yapmasın diye kapılar kapalı dursun.
- Bay Cazotte? - Efendim?
- Bir şey sorabilir miyim? - Elbette.
Siz bir nevi saray hizmetlisi misiniz?
Hayır, değilim. Ben sadece sanata hizmet ederim. Ressamım.
Giriş holü.
- Bay Cazotte. - Efendim?
Sizi ilk nerede gördüğümü hatırladım.
- Öyle mi? - Büyük baloda.
Sizin yaptığınız Grandüşes tablosunun önünde duruyordunuz.
Hatırlayamadım.
Genelde yüzleri hatırlamakta iyiyimdir ama sizi çıkaramadım.
Sizi gücendirmek istemem ama...
Gücendirmek mi? İstediğinizi yapın.
Şimdi el sallayın! El sallayın!
Gülümseyin.
Masal gibi bir yer.
Bunu duyduğuma sevindim.
Prensesimizin dünyaya bir aşk tanrısı getirmek isteyeceği
bir yer yaratmaya çalıştım.
- Çiçek bana mı? - Evet, size.
- Sağ olun. - Ne demek.
Cazotte.
Majesteleri.
Küçük sarayımız hemen romantik bir ortama dönüştü.
Prenses Ludmilla ve yeni nedimesiyle olan ilişkisine gelince,
kovana giden bir arı gibi hayatın tatlılığını yaşayan Prenses
onu âdeta
kız kardeşi gibi görüyor.
- Nişanlının asker olduğu doğru mu? - Doğru.
Korkuyorsundur. Ya bir gün savaşa gönderilirse?
Askerin işi bu zaten.
Ona eskrim öğrettim. Ailecek eskrimde ustayızdır.
O da bana tabanca kullanmayı öğretti.
Evet. Defalarca.
Çocuk istiyor musun?
Bahsimize gelince Majesteleri, dürüstçe söylemeliyim ki
çok az gelişmeyle çok yavaş ilerliyor.
- Bay Cazotte. - Ehrengard.
Erkencisiniz.
Evet. Genelde erkenciyimdir.
Ata mı bineceksiniz?
- Anlamadım? - Ata mı bineceksiniz?
Birlikte binelim mi?
- Yalnız binecekseniz... - Hayır.
Yok, sorun değil. Şey...
Bence sorun olmaz.
Bir düşüneyim.
Tabii, neden olmasın?
- Günaydın Bay Podolski. - Günaydın Bay Cazotte.
- Atımı hazırlar mısınız? - Atınızı mı?
Dünkü atı verseniz olur.
Dünkü mü?
- Hangi at olursa. - Emredersiniz.
- Geliyor musunuz? - Sen devam et. Sana yetişirim.
Yoruldunuz galiba. Bitkin mi düştünüz?
Bakın.
Kızıl ışık.
Atmosferdeki tayf renklerinin nadir etkileşimi.
Kızıl ışık mı?
Evet. Kızıl ışık.
Kaybolmaya başladı bile.
Evet. Doğal olarak.
En gizli hâlini gösterdi ve şu an sadece yok olabilir. Pat diye!
Gökyüzü açık olacak. Mucize resmen. Hayır!
Kendi atımı buraya getirtme şansım var mı?
- Kendi atını mı? - Bu atlar fazla uysal.
Aynen öyle. Seninki uysal değil mi?
Adı Wohtan. Ona sadece ben binebilirim.
- Şaşırmadım - Bay Cazotte.
Bay Podolski. Ne oldu?
Biri geliyor.
- Gönderin o zaman. - Gönderemem. Grandük'ün kuzeni geliyor.
Prenses'i görmeye geldik. Grandük'ün kuzeniyim.
Aman efendim, ne güzel. Fakat ne yazık ki Prenses hastalandı.
Çok kalmayacağız. Kendisine hediye sepeti getirdik.
Başka bir gün gelmeniz gerek.
- Yahut bana verin. - Sosis nefis.
Tahmin edeceğiniz üzere Prensesimiz hastalığı yüzünden kimseyle görüşemez.
Beni geri mi çeviriyorsun?
- Elçiyim sadece. - Ben anlamam.
- Bakın... - Sen beni kim sandın?
- Sadece... - Çekil!
Marbod.
Bu ne sürpriz.
Buradan geçerken uğrayalım dedik. Prenses'e bizim oralardan hediye getirdik.
Kendisine iletirim. Çok hasta.
Çok kalmayız.
Bulaşıcı. Prenses karantinada.
- Ama... - Güle güle.
Lothar. Lothar'cığım. Bir görüp gideceğiz yahu.
- Resmen yalan söylüyor! - Kesinlikle.
O şarlatanın eski püslü giysisi ne öyle? Pardon da karnavalda mıyız?
Yakınlarda olmalıyız.
Şatodakilere hediye getirdik ama ziyaretçi kabul etmiyorlar.
Şatoda çalışan bir tanıdığın var mı?
- Ben kendi işime bakarım. - Bir saniye.
Belki duruşunu dikkatlice tekrar gözden geçirirsin.
Bu gece yine Babenhausen'e gidiyoruz. Bizi nerede bulacağını biliyorsun.
Majesteleri.
Bir ay daha geçti, doğuma çok az kaldı.
Durumun özü sebebiyle bizi ziyaret edemeyeceğinizi bildiğimden
buradan bazı izlenimlerimi aktarayım.
Önce size iyi bir haber vereyim.
Başıma talih kuşu kondu.
Uyku tutmayınca ormanda dolaşayım dedim.
Derken onu gördüm.
Hemen anladım ki
tanrılar bana eşsiz bir motif bahşetmiş.
Onun güzelliği konusunda fazlasıyla haklıymışım.
Ama başka bir şeydi.
Tanrıların cömertliği daha da akılalmazdı.
Majesteleri, bunu müstehcen görmemenizi,
beni de dikizci sanmamanızı rica ederim.
Pitoresk bir yanı vardı.
Işık, orman gölü, sudaki kadın,
o büyüleyici manzaranın tümü
sanatta ölümsüzleşmek için haykırıyordu.
Resmetmem gereken bu tabloyu da...
"Orman Gölünde Yıkanan Su Perisi."
Yahut "Diana'nın Banyosu" başlı başına bir mucize,
zafer ve sanatçılık kariyerimin doruk noktası olabilir.
Onu elde etmek için, dünyadaki kimse
bizi bir daha ayıramasın diye vücudunun her hattını ve tonunu resmedip
tuvalime sıkıca iliştirmekten daha iyi bir yol olabilir mi?
Bu eser için sabır gerek.
Bekliyorum.
Ne saçına dokunuyorum ne de eli elime değiyor.
Ona farklı şekillerde yaklaşıyorum.
Wohtan. Selam.
Selam.
İşte böyle ufak, temkinli adımlarla geçiyor günler Majesteleri.
...kalbim için.
- Ehrengard. - Selam.
Mektubun için sağ ol.
- Seni özledim. - Ama bu şekilde görüşemeyiz.
Neden?
Söyleyemem.
Üç ay burada görevde olacağım.
Belki bir gün hepsini anlatabilirim.
Elveda dostum.
Ehrengard! Suyu geldi.
Daha var.
Bay Podolski, Grandüşes'i çağırın.
- Çocuk nerede? - Majesteleri.
İlkin şato korkuyla titredi
ama sonra Prenses'in odasından ilk ağlama sesi gelince
ortam bir anda değişti.
Bay Cazotte. Açık olun.
- Sağlıklı mı? - Babenhausen'de dünyaya gelmiş
en güzel çocuk.
- Demek buradasın. Çocuğu göreyim. - Gel.
- Çocuğu göreyim.
- Harika değil mi? - Bakayım.
Tebrikler.
Bana benziyor. Büyükannesine benziyor.
Gelmiş geçmiş en güzel varlık değil mi?
Majesteleri, hiç duygusal olmamama rağmen
ben bile çocuğun güzelliği karşısında afalladım.
Peki, Ehrengard'la işler nasıl gidiyor?
Farkında bile olmadan ilk kez
âşık olmuş durumda.
O kadar çabuk mu?
Bana değil Majesteleri. Torununuza.
- Ha! - Evet.
- Ay... Olamaz.
Yani artık size hiç yüz vermiyor mu Bay Cazotte?
Yo, hayır. Bilakis. Tam istediğim şekilde ilerliyor.
Onun gibi aklı başında ve enerji dolu birinin
aşk tanrısının kendisine âşık olması
mutlak teslimiyete giden yolda ilk adımdır Majesteleri.
Boşa kürek çekiyor gibisiniz.
Aşk tanrısı figürü.
Aşkın vücut bulmuş hâlidir. En ölümcül oyuncak bebektir. İnanın öyle.
Anne.
- Fayton bekliyor. - Evet.
Hemen gidiyor musunuz?
Marbod'lar gözlerini üstümden ayırmıyor ki. Öf!
Kimse... Bu satonun dışından kimse çocuğu katiyen görmeyecek.
- Anlaşıldı mı? - Elbette Majesteleri.
- Tamam mı Lothar? - Tabii ki anne.
Son bir şey. Sütanne bulduk.
Adı şey... Lisbeth.
Buranın yerlisi. Onu şatoya aldıracağız.
- Güvenilir mi? - Evet. Etrafta soruşturduk.
Lisbeth, lütfen arada eve gel. Ben kendime nasıl bakarım?
- Komşuya her şeyi tembihledim. - Neden orada yaşaman gerekiyor ki?
Ara sıra eve gelebilirsin.
Kapıyı bırak.
- Lisbeth? - Gidelim!
Lisbeth? Acaba...
Lisbeth!
- Geliyor musun? - Evet.
- Amma uzun sürdü. - Özür dilerim.
Etrafta soruşturdum ama bir şey çıkmadı. Rosenbad sessiz sakinmiş.
E, bizi niye çağırdın?
Yeni gelişmeler oldu.
- İçki? - Lütfen.
Evet. Maalesef elimde sadece çok pahalı bir tane var.
Umarım iyidir.
- Saray yeni birini işe almış. - Kimi?
Bir kadın.
- Başka? - Küçük çocukları olan bir kadınmış.
Sen nasıl öğrendin?
Şu adam var ya? Kadının kocası.
Her akşam böyle dertli dertli oturuyor.
Onunla konuşun.
Affedersiniz.
Rosenbad hakkında ne söyleyebilirsiniz?
Hepsi koca bir yalan.
Karımı kaybettim.
Şatoda hanımın hizmetçisi olacaktı.
Şımarık bir genç kadının hizmetçisi olarak.
Onunla konuşmam yasaktı.
Ama sonra...
Yok, kimseye söylemeyeceğime söz verdim.
Beyefendi. Grandük kuzenim olur.
Dukalığımız adına emrediyorum, her şeyi anlatın.
Şey...
Şatoda zaten bir çocuk var.
- Biliyordum. - Kuzenine yazmalıyız.
Onları görmeyi talep ettiğimizi söyle.
Karımı çok özledim. Bana yardım edemez misiniz?
Size bir iş veriyorum.
Çocuğu ele geçirirseniz Lisbeth'inize kavuşursunuz.
- Ele geçirmek mi? - Evet.
Kahramanca çabalarınıza minnetimizi göstermek için de
karımla tahta geçtiğimizde sarayda çok mühim bir makama gelmenizi
bizzat sağlayacağım.
Lisbeth buna sevinip gurur duymaz mı?
Güzel. Yapmanız gerekeni söylüyorum.
Bay Cazotte.
- Ehrengard. - Erkencisiniz.
Evet. Öyle.
Evet, dün gece yılın en kısa gecesiydi.
- Öyle mi? Bilmiyordum. - Evet, gerçekten.
Ben de en kısa geceyi daima dışarıda geçiririm.
Dışarıda mı? Neden?
Bir nevi dönüm noktası.
- Dönüm noktası mı? Ne gibi? - Evet.
Resim yapıyorum. Nasıl desem,
doğayı en narin anında resmediyorum.
- Narin mi? - En yeşil olduğu yerde.
Tekrar yavaş yavaş karanlığa teslim olmadan önce.
Çok hüzünlüymüş.
- Hayır, değil. Hoşuma gidiyor. - Bakabilir miyim?
- Resme mi? - Evet.
- Bakmamanızı yeğlerim. - Beğeneceğimden eminim.
- Yok. Öyle sıradan bir resim. - Sıradan mı? Bundan kuşkuluyum.
Evet, çiçekler ve güzel yapraklarından,
dokununca yakan ısırganlar
ve orman gölünün nazik okşayışından ibaret.
- Romantik saçmalıklar işte. - Orman gölü mü?
- Efendim? - Orman gölünü mü resmettiniz?
Orman gölü mü dedim? Yok, demedim.
- Sesli düşünüyordum. - Resme bakayım.
- Yok, sesli düşünüyordum. - Evet.
- Elim. - Evet.
Bay Cazotte!
Grandüşes geldi. Sizi çağırıyor.
İzninle.
Ziyaret etmekte ısrar ediyorlar.
- Kim ısrar ediyor Majesteleri? - Marbod'lar.
- Hayır diyemez miyiz? - Yok, imkânsız. Ailedenler.
Rosenbad'a girip çocuğu öğrenmemelerini sağladım.
- Piknik yapacağız. - Ne zaman?
Bu pazar.
- Bu pazar mı? - Başka yolu yok.
Çocuğu saklamalıyız.
- Ludmilla da... - Altı aylık hamile, toplu bir kız olmalı.
Lisbeth burada çocukla kalır,
herkese sıkı sıkı tembih etmek şart.
Elbette. Ben hallederim Majesteleri.
Pekâlâ Bay Cazotte.
Oturun.
- Şimdi... - Evet.
Ehrengard ne oldu?
Malumunuz, her sabah onun resmini yaptım.
Orada olduğumu fark etmemiş, varlığımdan bihaber olsa da
cidden aramızda bir bağ kurulmuş gibi geliyor.
Ne düşündüğünüzü biliyorum Majesteleri.
- Öyle mi? - Kesinlikle.
Bu salak adam
neden kızı eski usul baştan çıkarıp içini rahatlatmıyor?
- Haksız mıyım? - Az çok haklısınız.
Ama bu salak adam...
...bir sanatçı.
Şu an kendini bir şaheser yaratmaya kaptırmış,
mest olmuş durumda.
Hiçbir fiziksel temas olmadan
tam teslimiyet elde etmekte ısrarcıyım.
Kızı eski usul baştan çıkarabilirim tabii ama daha az zor olur.
Sıkıntılı, fevri olduğu özel bir anda onu baştan çıkarabilirim.
Ama Majesteleri, bunun benim için hiçbir anlamı olmaz.
Bahsi kazanamayacağınızı fark ettiğiniz için
şartları değiştirmek istiyor gibisiniz.
Alakası yok. Hâlâ onu baştan çıkarmakta ısrarcıyım.
Olacak ama tek fark şu ki bunu bilen tek kişi o olacak.
Diğerleri Ehrengard'ı el üstünde tutup namuslu bâkire sanmaya devam edecek
ama ruhlarımız ebediyen birleşmiş olacak.
Asıl baştan çıkarma da budur işte.
Peki kızın baştan çıktığını nereden bileceğiz?
- Bahsi kimin kazandığını nasıl bileceğiz? - Aynen öyle.
Onu resmettiğim tabloyu gösterdiğim an
aklı başından gidecek.
Rüzgârın her nefesiyle birlikte
tek yaprağı düşüp çıplak kalan bir gül olacak Majesteleri.
İnsan tutkuya teslim olunca
beden de ayak uydurur.
Tabloyu görünce direkt kendinden geçecek.
Bizim Ehrengard mı kendinden geçecek?
Herkesin önünde. Bu da mutlak baştan çıkarmanın kanıtı olacak.
Bahsimizin yeni şartlarını kabul ediyorum.
Atınızı hazırlayayım mı?
Lisbeth!
Ne oluyor?
Beyefendi, bir saniye. Neden etrafta dolanıp bağırıyorsunuz?
Adam beni tehdit etti. Kafamı çok fena karıştırdı.
Korkunç bir hata yaptım.
Ona...
Ona yardım edersem Lisbeth'ime kavuşacağıma
- söz verdi. - Lisbeth'inize mi?
Şey...
Lisbeth'im benden alındı.
Lisbeth sizden alındı mı?
Ben...
Korkunç bir hata yaptım.
Ne hatasından bahsediyorsunuz?
Rosenbad'daki süslü kişiler çocuk hakkında yalan söylemiş.
Oyuna geldim.
Ama şimdi yardım etmem gerek.
Ne yardımı?
Yarın
bir çocuğu çalıp onlara göstermem gerekiyor.
Öğleden sonra ikide ormandaki açık alana gitmeliyim.
Şimdiyse bunun doğru olup olmadığını sorguluyorum.
Önce Lisbeth'imle konuşmalıyım.
Sonrasında Lisbeth beni affetmez.
Bakın. Dinliyor musunuz?
Planlandığı gibi devam edin.
Anladınız mı?
- Ne? - Planlandığı gibi devam edin.
Lİsbeth'i karıştırmayın.
Her şey yoluna girecek.
Gidin hadi!
Neredeydiniz?
- Herkes sizi arıyor. - Geldim işte.
Piknik başlamak üzere.
Her şey hazır. Eksik yok.
- Öyle mi? - Evet.
Solgun görünüyorsunuz. Üzgün müsünüz?
Yo, hayır. Her şey yolunda.
- Çatal bıçak nerede? - En altta.
- Daha sandalye lazım. - Cazotte?
Ehrengard.
Bugün göle gitmediğim için özür dilerim.
Göle mi?
Orada olduğunuzu hep biliyordum.
Burada bana ihtiyaçları olduğu için bugün yoktum, tek sebep bu.
Tabloyu...
...bitirmenizi istiyorum.
Ama belki
sizin odanızda yaparız dedim.
Belki daha yakın olmanız gerekiyordur.
Yüz yüze.
Evet.
Bittabi. Evet.
Evet. Kesinlikle evet.
- Resmedebilecek misiniz? - Evet.
Gözlerinizi kapayın.
- Anlamadım? - Gözlerinizi kapatın.
- Şimdi mi? - Evet.
Hayal edin.
Evet, isterim...
Pekâlâ.
Her şeyi hazırlayın.
Tuvali hazırlayın. Piknikten sonra gelirim.
- Tamam. Peki. - Tamam.
Tamam, piknikten sonra geleceksin.
Şerefe.
Ne güzel bir yer, değil mi?
Sevgili Marbod.
Seni ve sevgili eşini ağırlamaktan büyük kıvanç duyuyorum.
Büyük kıvanç duyuyorum...
Evet, az önce söyledin.
Evet.
Hem ne güzel...
Prenses Ludmilla da bize katılacak kadar iyi hissediyormuş.
Harika.
Ayrıca hava da...
Neyse, lafı fazla uzatmayayım.
Hoş geldiniz, sefalar getirdiniz.
Hoş bulduk.
- Şerefe. - Harika.
- Şerefe. - Şerefe.
Şerefe.
- Şarap güzelmiş. - Evet, çok güzel.
Hafif ve köpüklü.
Kerevit alabilir miyim?
Teşekkürler.
- Kerevit? Çıt çıt. - Yok, teşekkürler.
Hava konusunda şanslıyız.
- Ne çok sıcak ne soğuk. Tam ortası. - Güzel hava.
- Horoz mantarı. - Evet.
- Aynen öyle. - Ormanın altını.
Geçti, geçti.
Hayır!
Matthias! Ne... Ma...
Hayır. Sen...
Dur...
- Lezizmiş. - Çok leziz.
Evet.
Bu komedi yeterince sürdü.
- Ne komedisi? - Sen karışma lütfen.
Evet.
Sevgili Prenses. İzninizle.
Çok hayat dolu.
Yumuşacık. O kadar yumuşak ki zannedersin...
Özür dilerim!
- Özür dilerim! - Matthias!
Benim adam geliyor.
Ne yapıyorsun? Matthias!
Gel Matthias.
- Gel bakalım. - Dur!
Matthias, gel. Gel.
- Matthias! - Hadi Matthias.
- Mat... - Hadi!
- Matthias! Ne yapıyorsun? - Gelsene yahu!
Affedersiniz. Matthias!
Matthi... Ma...
Matthias! Dur.
Geçti, geçti. Korkma.
Matthias, dur!
- Gel. - Hayır!
Hayır!
- Sen kal. Yemeğini ye Poggendorf. - Dur!
- Elimi tut. - Dur!
- Ah be Poggendorf. - Dur!
Bay Podolski.
Ehrengard!
Ehrengard, dur!
Hadi gidelim.
Hadi. Dur! Bekle!
Arabacı yok.
Poggendorf, bin hadi. Majesteleri, benimle gelin.
- Çabuk ol! - Binmeme yardım et.
- Hayret bir şey. Sessiz ol. - Sen sessiz ol.
- Teşekkürler. - Gidin!
Hadi.
Dur bakalım!
Hadi. Devam et.
Sağda diyorsam sağdadır.
- Solda. - Aptal kadın!
Hayır. Sağda dedim, sağdan gidiyorum.
Daha hızlı.
Patika şu yöne çıkıyor, demiştim. Dinlemiyorsun ki!
Sen!
Ah, acıdı!
Yapma! Yeter!
- Ne oluyor? - Yemin ederim ki ben masumum!
Bu kadın bana haksız yere saldırdı.
Evet. İyi denemeydi sevgili kuzin.
Anlamıyorum.
Bu çocuk benim.
Evet, öyle.
Çocuk onun.
Tekrar söyle.
Defalarca söylerim.
Bu çocuk benim!
- Doğru değil. - Doğru.
Doğru. Evet.
- Sizi temin ederim ki doğru. - Evet.
Lisbeth'e sorun. Teyit eder.
Şu adam da kocası. Adam çocuğu ve sütannesini kaçırdı.
- Ben de peşlerinden gelip buldum. - Bu... Doğru değil.
- Doğru. - Doğru.
Çocuğun babası kim?
Söyleyeyim.
Cazotte.
Evet.
Lütfen çocuğumuzun Rosenbad'a geri götürülmesi için fayton ayarla.
Züppeye bak!
Bunu kanıtlamalısınız.
Ne? Nasıl kanıtlayacaklar yahu?
Çocuğun büyümesini bekleyip
babasına çekip çekmediğine mi bakalım?
Bizi rezil ediyorsun!
Kanıt! Kanıt istiyorum.
- Cazotte. - Efendim?
Onlara defterini göster.
- Defterini. - Defterimi mi?
Defterimi... Evet.
- Evet. Belli ki gerekli. - Evet. Öyle.
Çok isterdim ama yanımda değil. Yanımda değil...
- Yanında. - Hayır.
Paltonun sol cebinde değil mi?
Evet.
- Ehrengard. - Kurt?
- Şimdi sırası değil! - Peki ya...
Yok artık.
Yeterli mi?
Tamam, geçti. Gel buraya.
Geçti. Gel.
Yarın şafak vakti.
Kurt!
Gidelim.
- Önce sen seçmek ister misin? - Yok, sen seç.
Peki.
Yardım et.
- Tabii ya. - Buyurun.
Hazır mısın?
Pardon da neden yetişkin gibi konuşup halledemediğimizi anlamıyorum.
Yirmi adım. Yoksa daha az mı?
Yirmi adım.
Bir düşünsen...
Bir. İki.
Üç. Dört. Beş.
Altı. Yedi. Sekiz.
Dokuz. On. On bir.
On iki. On üç.
On dört. On beş.
On altı.
On yedi. On sekiz. On dokuz.
Vuruldum ulan!
Vuruldum!
Yapma! Dur!
- Âmin. - Âmin.
Huzurun eksik olmasın.
Ruhundan da olmasın.
Prens Lothar ve Prenses Ludmilla düğünden bir yıl kadar sonra
ilk çocuklarını sonunda vaftiz ettirebildi.
Ehrengard'ın öyküsü burada son buluyor.
Bu tören için beyaz elbisesinin üzerine
Aziz Stefan Nişanı'nın mavi kurdelesini takmıştı.
Babenhausen halkına yaptıkları hizmetten ötürü
asil kadınlara verilen bir nişan.
Ben de oradaydım ama bana nişan verilmedi.
Evet.
Şimdi.
Şimdi!
Sonra Roma'ya gittim.
Burada üstün sanatsal yeteneğimi
daha da geliştirebileceğim birçok prestijli işe imza attım.
Teşekkürler.
Üstelik dostlarım bana bir lakap da taktı.
Bana taktıkları lakap...
Kazanova.