Downloaded from YTS.MX
Η νύχτα έχει μόλις αρχίσει.
Official YIFY movies site: YTS.MX
Είσαι ακριβώς εκεί που θέλεις να βρίσκεσαι.
Έχεις αυτοπεποίθηση κι ενθουσιασμό. Νιώθεις ότι σε βλέπουν.
Επιτέλους, είσαι με ανθρώπους που νιώθουν όπως εσύ.
Για μια στιγμή, ξεχνάς ότι διαφέρεις από τους άλλους.
Απόψε, όλα είναι δυνατά.
Στο Βερολίνο συνέβαιναν τα πάντα.
Ήταν η πρωτεύουσα της αμαρτίας.
Υπήρχαν 80 με 120 καφετέριες, μπαρ και κλαμπ
που εξυπηρετούσαν ΛΟΑΤΚΙ άτομα σχεδόν αποκλειστικά.
Παντού υπήρχαν κουίρ και τρανς άτομα.
Η άνοδος των Ναζί στην εξουσία
έφερε τον χειρότερο ομοφοβικό κατατρεγμό στην ιστορία του κόσμου.
Δεν έχει υπάρξει καμία άλλη ιστορική περίοδος
στην οποία η ελευθερία και η καταπίεση
συνυπήρξαν τόσο στενά όσο στις δεκαετίες του 1920 και του 1930.
Ακόμη και σήμερα, αυτές οι ελευθερίες μπορούν να αφαιρεθούν.
Αυτοί οι άνθρωποι έζησαν τη ζωή που ζω κι εγώ σήμερα,
αλλά μόνο για μια σύντομη στιγμή.
Ήταν καταστροφή για την ανθρωπότητα
κι εγώ ήμουν μέλος αυτής της ανθρωπότητας.
ELDORADO: ΟΛΑ ΟΣΑ ΜΙΣΟΥΝ ΟΙ ΝΑΖΙ
ΒΕΡΟΛΙΝΟ ΤΕΛΗ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ 1920
Περπατάς σε έναν δρόμο στο Βερολίνο
και βλέπεις ένα κτήριο στη γωνία
με μια φανταστική ταμπέλα απ' έξω.
Και η ταμπέλα γράφει "Εδώ είναι σωστό!"
Από όλα τα νυχτερινά κέντρα της Χρυσής Δεκαετίας του 1920,
το Ελντοράντο ήταν ο πιο λαμπρός κουίρ χώρος.
Στο Ελντοράντο ανέτειλε ένα νέο είδος ελευθερίας.
Εκεί, γκέι άνδρες, λεσβίες
και τρανς άτομα μπορούσαν να αυτοπροσδιοριστούν.
ΔΡ ΚΛΑΟΥΣ ΜΟΥΛΕΡ, ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ
Μεταξύ άλλων, θα συναντήσεις εδώ τη Σαρλότε Σαρλάκ,
μια Εβραία Γερμανοαμερικανίδα διανοούμενη.
Είναι κοσμογυρισμένη. Έχει ζήσει στις ΗΠΑ, στη Γερμανία και στη Γαλλία.
Λίαν συντόμως, θα γίνει ένα από τα πρώτα άτομα στον κόσμο
ΜΟΡΓΚΑΝ Μ. ΠΕΪΤΖ, ΑΚΤΙΒΙΣΤΡΙΑ, ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
που θα κάνουν εγχείρηση επαναπροσδιορισμού φύλου.
Έχουμε δύο νέες αφίξεις στο νυχτερινό Βερολίνο.
Η Λίζα και ο Γκότφριντ είναι νεόνυμφοι εικοσάρηδες.
Όπως πολλοί άλλοι στο Ελντοράντο, είναι έτοιμοι να εξερευνήσουν,
να ανακαλύψουν νέα πράγματα, νέες αγάπες.
Το ονοματεπώνυμο της Λίζα είναι Λίζα βον Ντόμπενεκ.
Γνώρισε τον Γκότφριντ βον Κραμ όταν ήταν και οι δύο παιδιά.
Μεγάλωσαν σε γειτονικά κάστρα.
Η Λίζα ήταν γόνος της οικογένειας Ντόμπενεκ.
Η οικογένειά της ζούσε 15 χλμ. από ένα κτήμα μας.
Το λέγαμε "Άντρο της Ακολασίας",
ΜΠΕΡΝΟ ΒΟΝ ΚΡΑΜ
γιατί οι βον Κραμ έκαναν ό,τι ήθελαν εκεί.
Η Λίζα κι ο Γκότνφριντ ήθελαν μια χλιδάτη ζωή.
Προφανώς, δεν ήθελαν να ζήσουν σε αυτό το επαρχιακό περιβάλλον
αλλά στο μαγνητικό, ξέφρενο Βερολίνο.
Καθιερώνονταν πολλές νέες ελευθερίες,
όπως γυναικεία δικαιώματα.
Η λογοκρισία αιρόταν
και υπήρχε περισσότερη ελευθεροτυπία.
Τα ΛΟΑΤΚΙ δημοσιεύματα άνθισαν.
ΖΑΒΙΕΡ ΝΑΝ, ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ
Η ΦΙΛΕΝΑΔΑ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΣ ΕΡΩΤΑΣ
Υπήρχαν συγκεκριμένα περιοδικά για γκέι άνδρες και γκέι γυναίκες.
Υπήρχαν ακόμη και περιοδικά για διεμφυλικά άτομα.
Ο κόσμος μπορούσε να μιλά για το σεξ πιο ανοιχτά.
ΜΠΕΝ ΜΙΛΕΡ, ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ
Ο κόσμος αισθανόταν
ότι λάμβανε χώρα μια σεξουαλική επανάσταση.
Η Λίζα και ο Γκότφριντ ανακαλύπτουν έναν ολοκαίνουργιο κόσμο εδώ.
Το Ελντοράντο ήταν συνώνυμο με νέες εξελίξεις.
Μέσα σε αυτό το φαντασμαγορικό, φανταχτερό νυχτερινό κέντρο,
πιθανόν θα εκπλησσόσασταν
να συναντήσετε κάποιον από τον στενό κύκλο του Χίτλερ.
Αυτός ο άνθρωπος λέγεται Ερνστ Ρεμ.
Έχει φρικιαστικά βάναυσες και αντισημιτικές πολιτικές πεποιθήσεις.
Είναι ένας από τους πρωτεργάτες της ανόδου των Ναζί στην εξουσία.
Ο Ρεμ είναι φανατικός στρατιώτης, ερωτευμένος με τον πόλεμο και τη σφαγή.
Όντας πούρος εθνικιστής,
δεν ξεπέρασε ποτέ την ήττα της Γερμανίας στον Α' ΠΠ.
Ο Χίτλερ και ο Ρεμ γνωρίστηκαν το 1919, στο πλαίσιο του δεξιού κινήματος.
ΚΑΤΡΙΝ ΧΙΜΛΕΡ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑΣ
Σύντομα, καλλιέργησαν μια στενή φιλία που διήρκεσε για πολλά χρόνια.
Είχαν το ίδιο όνειρο:
να μετατρέψουν τους Ναζί σε κίνημα ικανό να πάρει την εξουσία.
Αυτό αργούσε ακόμα να συμβεί.
Ο Ερνστ Ρεμ είναι ομοφυλόφιλος
και δεν μπαίνει στον κόπο να το κρύψει.
Έχει ομοφυλόφιλους εραστές και γνωστούς.
Η ομοφυλοφιλία του είναι κοινό μυστικό και θέμα για κουτσομπολιό.
Ο Χίτλερ πιθανόν γνωρίζει τις φήμες για τον Ρεμ,
αλλά δίνει προτεραιότητα στη δυνητική χρησιμότητα του Ρεμ.
Αναφέρεται πως ο Χίτλερ κάποτε δήλωσε:
"Η ιδιωτική του ζωή δεν με αφορά
εφόσον διατηρεί την πρέπουσα διακριτικότητα".
Όμως, η πρέπουσα διακριτικότητα δεν διατηρείται πάντα.
Αυτό το κλαμπ προσέλκυε
ένα απίστευτο φάσμα
ΡΟΜΠΕΡΤ ΜΠΙΤΣΙ, ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ
ανθρώπων και πολιτικών πεποιθήσεων.
ΕΛΝΤΟΡΑΝΤΟ ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΟ!
Στην πραγματικότητα, το Ελντοράντο
προσφέρει στον κόσμο ένα παράθυρο στην κουίρ ζωή του Βερολίνου.
Μερικοί από τους κουίρ καλλιτέχνες στο Ελντοράντο
γίνονται αστέρες του κυρίαρχου ρεύματος αυτής της περιόδου.
Μία από αυτούς είναι η Κλερ Βάλντοφ.
Πετάξτε όλους τους άντρες Έξω απ' το Ράιχσταγκ
Πετάξτε όλους τους άντρες Έξω απ' το κοινοβούλιο
Πετάξτε όλους τους άντρες Έξω απ' το ανάκτορο
Θα το κάνουμε καταφύγιο γυναικών
Αν πήγαινες στο Ελντοράντο χωρίς συνοδό, έπρεπε να πληρώσεις έναν χορευτή-ταξιτζή
για να σε ξεναγήσει στο κλαμπ.
Μπορούσες να εξερευνήσεις όλη την ψευδαίσθηση του φύλου
για την οποία φημιζόταν το Ελντοράντο.
Ένα βράδυ, η Σαρλότε συναντά κάποια σαν την ίδια.
Αυτή η γυναίκα δεν είναι μόνο διανοούμενη, όπως η Σαρλότε.
Είναι επίσης τρανς.
Λέγεται Τόνι Έμπελ.
Αντίθετα με τη Σαρλότε, δεν ξέρει πώς να το χειριστεί.
Έχει αποδράσει από έναν φριχτό γάμο.
Είναι 10 χρόνια μεγαλύτερη.
Όμως, οι δυο τους γίνονται αχώριστες.
Τέτοιες σχέσεις μεταξύ τρανς γυναικών
αναπτύσσονται πολύ συχνά.
Όποιος κι αν είναι ο σεξουαλικός μας προσανατολισμός,
αναπτύσσουμε βαθιές, αδελφικές σχέσεις.
Ενίοτε περνάμε τη διαχωριστική γραμμή και γινόμαστε ερωμένες
ή σύντροφοι ζωής.
Ένας λόγος για αυτό
είναι πως ζούμε σε έναν κόσμο όπου υπάρχουν λίγες σαν εμάς.
Όταν γνωριζόμαστε μεταξύ μας,
αναπτύσσουμε βαθιές, οικογενειακές δεσμεύσεις,
όποια μορφή κι αν παίρνουν.
Η Τόνι προσπαθεί εδώ και χρόνια να ζήσει τη ζωή της ως γυναίκα,
αλλά δεν ξέρει πώς να πορευτεί.
Η Σαρλότε έχει την απάντηση.
Της συστήνει τον Μάγκνους Χίρσφελντ.
Είναι και αυτός θαμώνας του Ελντοράντο.
Λατρεύει να παρατηρεί τις ζωές των κουίρ ατόμων.
Είναι και ο ίδιος μια διασημότητα.
Όλοι γνωρίζουν ποιος είναι.
Είναι σεξολόγος.
Τον συναρπάζει η μελέτη της ανθρώπινης σεξουαλικότητας
και των ρόλων των φύλων.
Πιστεύει ακράδαντα
πως οι ομοφυλόφιλοι και τα διεμφυλικά άτομα
μπορούν να διεκδικήσουν την ελευθερία και τα δικαιώματά τους,
αξιοποιώντας τα εργαλεία της επιστήμης.
Δημοσιεύει με ξέφρενο ρυθμό
βιβλία, φυλλάδια και διαλέξεις του.
Ίδρυσε τον πρώτο οργανισμό για τα δικαιώματα των γκέι το 1897.
Στον χάρτη της κουίρ ζωής στο Βερολίνο,
υπήρχε ένα κομβικό σημείο για την προοδευτική σκέψη:
το Ινστιτούτο Σεξολογικής Επιστήμης του Μάγκνους Χίρσφελντ.
Τα εκθέματα στο μουσείο του περιλάμβαναν μια δαντελωτή κιλότα
που φορούσε Γερμανός στρατιώτης στον Α' Παγκόσμιο,
ερωτικά βοηθήματα και διάφορα άλλα.
Προσέφερε ποικίλες υπηρεσίες σε άτομα
που χρειάζονταν συμβουλές για τις σχέσεις τους
ή πληροφορίες για αφροδίσια νοσήματα, για την άμβλωση, για την εγκυμοσύνη
και ούτω καθεξής.
Το Ινστιτούτο ήταν επίσης κοινωνικός χώρος.
Ήταν εστία για τα κουίρ άτομα, κάτι σαν κοινοτικό κέντρο.
Το γεγονός ότι υπήρχε το Ινστιτούτο
ήταν πολύτιμη πληροφορία για την κοινότητα του Βερολίνου.
Μία από τις ειδικότητες του Ινστιτούτου
ήταν η διεμφυλικές ταυτότητες και οι θεραπείες για άτομα
που ένιωθαν δυσφορία με το φύλο που τους είχε αποδοθεί.
Για τον Ρεμ, ο Χίρσφελντ προσωποποιούσε τον εχθρό.
Ήταν Εβραίος και σοσιαλδημοκράτης,
υπερασπιζόταν τους τρανς άνδρες και τις τρανς γυναίκες
και δεν συμμορφωνόταν καθόλου με την ανδροπρεπή ιδεολογία
που ασπαζόταν ο Ερνστ Ρεμ.
Όμως, είχαν ένα κοινό. Δεν έλεγαν ανοιχτά πως ήταν ομοφυλόφιλοι.
Ο Χίρσφελντ γνώριζε πως θα έχανε την υπόληψή του ως επιστήμονας,
ενώ ο Ερνστ Ρεμ ήξερε πως το κόμμα του θα τον εκδίωκε.
Φαίνεται πως ο Ερνστ Ρεμ ήταν απόλυτα πεπεισμένος
πως η στενή φιλία του με τον Χίτλερ
κι η προσωπική ιστορία που μοιράζονταν θα τον προστάτευε,
τόσο από το ευρύτερο κοινό όσο και από το ναζιστικό κίνημα.
Αυτό του επέτρεπε μια κάποια απροσεξία όσον αφορά την ιδιωτική του ζωή.
"Αγαπητέ δρ Χάιμσοτ.
Αρχικά, σας χαιρετώ.
Από παιδί, ένιωθα έλξεις προς το ίδιο φύλο και έχω προβεί σε ομοφυλοφιλικές πράξεις.
Έχω συνουσιαστεί και με πολλές γυναίκες,
αλλά ποτέ με ιδιαίτερη ευχαρίστηση".
Δεν υπάρχουν πολλά τεκμήρια για την ιδιωτική ζωή του Ρεμ.
Έχουμε, όμως, μία πραγματικά πλούσια πηγή.
Είναι μια σειρά επιστολών προς έναν φίλο του,
τον δρα Καρλ-Γκούνθερ Χάιμσοτ.
Οι γυναίκες μού προκαλούν αηδία.
"Αυτή η στάση μου δεν μου προκαλεί δυσφορία,
μολονότι, ανά καιρούς, μου έχει προκαλέσει μεγάλες δυσκολίες.
Βαθιά μέσα μου, ίσως καμαρώνω για αυτή.
Τουλάχιστον, αυτό πιστεύω".
Σε αυτά τα γράμματα,
ο Ρεμ φαίνεται, με ολοένα περισσότερη αυτοπεποίθηση,
να αυτοπροσδιορίζεται ως ομοφυλόφιλος.
Σε αυτό το σημείο της ιστορίας, η έννοια της σεξουαλικότητας,
είτε της ετεροφυλόφιλης είτε της ομοφυλόφιλης,
ως κάτι συνεκτικό που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος,
ήταν ακόμα καινούργια και σε πρώιμο στάδιο ανάπτυξης.
Όμως, υπάρχει μια άλλη πραγματικότητα.
Η Γερμανία δεν έχει μόνο πόλεις.
Αποτελείται επίσης από πολλές κωμοπόλεις και χωριά.
Όσα συμβαίνουν στις μητροπόλεις μοιάζουν ξένα για τους επαρχιώτες,
που αντιδρούν με φόβο απέναντι στις ραγδαίες αλλαγές.
Ο ρυθμός αλλαγής είναι πηγή αγανάκτησης για σχεδόν όλους.
Για τους ριζοσπάστες, οι αλλαγές λαμβάνουν χώρα πολύ αργά.
Από την άλλη, αν είσαι συντηρητικός,
βλέπεις να χάνονται όλα όσα δίνουν ουσία και νόημα στη ζωή σου.
Αυτή η εμπειρία, η αντίληψη της αλλαγής ως απειλή,
δίνει πάτημα στους φασιστές για να διαδώσουν τις τοξικές τους ιδέες.
Θέλουμε να διδάξουμε σε όλους τους Γερμανούς
πως δεν υπάρχει ζωή χωρίς τον νόμο.
Δεν υπάρχει νόμος χωρίς εξουσία.
Δεν υπάρχει εξουσία χωρίς δύναμη.
Και η ρίζα της δύναμης πρέπει να είναι ο λαός μας.
Τότε σκέφτηκα πως ο Χίτλερ ακουγόταν όπως κάθε φορά που εκφωνούσε ομιλίες.
Σαν τρελός.
Φώναζε και παραληρούσε.
ΒΑΛΤΕΡ ΑΡΛΕΝ, ΓΕΝΝΗΘΕΙΣ ΤΟ 1920
Και εννοείται πως μιλούσε για τους Εβραίους.
Ήταν απαίσιο. Δεν άντεχα να το ακούω.
Δεν ασχολήθηκα άλλο.
Ήμουν ένας αθώος, νεαρός άντρας.
Είχα ερωτευτεί.
Είχαμε μια βίλα στο Ζάουερμπρουν όπου περνούσαμε τα καλοκαίρια.
Ένας άλλος που έκανε διακοπές εκεί κάθε καλοκαίρι ήταν ο Λούμπι.
Έτσι έτυχε να τον γνωρίσω.
Εκείνος ζούσε στη Βουδαπέστη, ενώ εγώ ζούσα στη Βιέννη.
Ο Λούμπι κι εγώ γίναμε φίλοι.
Κάναμε πολλά μαζί.
Τον αγαπούσα. Γιατί όχι;
Ήμασταν κι οι δύο Εβραίοι,
αλλά αυτό δεν μας απασχολούσε.
Απείχαμε αρκετά από όσα συνέβαιναν.
Όμως, η ατμόσφαιρα προμήνυε κάτι κακό.
Όχι μόνο στο Βερολίνο και στη Γερμανία, σε όλη την Ευρώπη.
Το 1931, ο Χίτλερ έβαλε τον Ρεμ επικεφαλής των Ταγμάτων Εφόδου.
Ήταν η παραστρατιωτική οργάνωση των Ναζί. Αυτοί έκαναν τις βρομοδουλειές.
Ήταν αντιδημοκράτες.
Έστηναν καβγάδες στους δρόμους. Έδερναν κόσμο σε εκδηλώσεις.
Υπό τον Ρεμ, η οργάνωση μεγάλωσε, φτάνοντας τα τρία εκατομμύρια μέλη.
Αποτελούσε τρομερά πολύτιμο υπόβαθρο και ασφάλιση για τους Ναζί.
Τα Τάγματα Εφόδου ήταν καίρια για το σχέδιο κατάληψης της Γερμανίας
και την επιβολή της φυλετικής αγνότητας,
χωρίς Εβραίους, κομμουνιστές, άτομα με αναπηρίες,
Ρομά, Σίντι και ΛΟΑΤΚΙ άτομα.
Τα Τάγματα στρατολογούσαν μέλη
από τους νεαρούς άνδρες της κατώτερης και της κατώτερης μεσαίας τάξης.
Λόγω των χαλαρών κριτηρίων εισόδου,
προσέλκυαν όχι μόνο ριζοσπαστικούς εθνικιστές
αλλά και παρίες, εκκεντρικούς και αρκετούς εγκληματίες.
Ο Καρλ Ερνστ ήταν μέλος ομάδας κρούσης
που ο Ρεμ πιθανόν συνάντησε και στρατολόγησε
στον κόσμο της νυχτερινής ζωής του Βερολίνου.
Ο Ερνστ μπήκε στα Τάγματα Εφόδου
και έγινε το δεξί χέρι του Ρεμ και της οργάνωσης.
Ο Καρλ Ερνστ εργαζόταν στο Βερολίνο
ως πορτιέρης σε γκέι νυχτερινά κέντρα και γκρουμ σε ξενοδοχεία.
Με την είσοδό του στα Τάγματα Εφόδου, άρχισε να αποκτά πολιτικές φιλοδοξίες,
μολονότι, παράλληλα, έκανε διπλή ζωή ως ομοφυλόφιλος.
Αν εξετάσουμε τη ζωή του Ρεμ
στον στρατό και δεξιές παραστρατιωτικές οργανώσεις,
βλέπουμε ότι δημιουργεί γύρω του ένα περιβάλλον όπου επικρατεί ένα φύλο.
Άντρες ζουν μαζί, κάνουν ντους μαζί,
βγαίνουν στους δρόμους μαζί, δέρνουν Εβραίους και κομμουνιστές μαζί.
Όλα αυτά, ενδεχομένως,
ενέχουν ένα ερωτικό ή σεξουαλικό φορτίο.
Επικρατεί μια υπεραρρενωπότητα.
"Είμαστε τόσο πολύ άντρες,
που οι γυναίκες μάς προκαλούν αηδία.
Δεν θέλουμε να τις βλέπουμε.
Αυτό δεν μας κάνει θηλυπρεπείς, μας κάνει ακόμα πιο άντρες".
Ζήτω το κίνημα!
Υπήρχε ένας άνδρας στο Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα
που ήταν απειλή για τον Ερνστ Ρεμ, ο οποίος τον υποτιμούσε.
Ήταν ο αρχηγός των Ες-Ες, ο Χάινριχ Χίμλερ.
Στα νιάτα του, ο Χίμλερ έτρεφε τεράστιο ενδιαφέρον
για τη συντροφικότητα μεταξύ ανδρών.
Ταυτόχρονα, όμως, έτρεμε
την ομοερωτική έλξη που ενίοτε γεννιέται σε αυτήν τη συντροφικότητα.
Ο Χίμλερ τότε ηγούνταν των Ες-Ες, δηλαδή των μονάδων της Σούτσσταφελ.
Τα μικρότερα, παραστρατιωτικά Ες-Ες ήταν σκέλος των Ταγμάτων Εφόδου του Ρεμ.
Ο Ρεμ και ο Χίμλερ ήταν αντίζηλοι, λοιπόν.
Για να απομακρυνθεί από τα Τάγματα και την ομοφυλοφιλική τους φήμη,
μετατρέπει τα Ες-Ες σε μια ελίτ οργάνωση.
Μεταξύ άλλων, τα μέλη της πρέπει ιδανικά να είναι ξανθοί με γαλανά μάτια.
Για τον Χίμλερ, η εμφάνιση φαίνεται να είναι πειστήριο "καλού" Άριου αίματος.
Κατά αυτήν την περίοδο, ο Γκότφριντ βον Κραμ γίνεται αστέρι.
Έπειτα από δύο σκληρούς αγώνες, ο Γερμανός αθλητής υφίσταται μυϊκό τραύμα
και, από εκεί και πέρα, αδυνατεί να αντισταθεί στον Πέρι.
Ο Γκότφριντ έπαιζε τένις από τα δέκα του.
Στα 13 του, αποφάσισε να γίνει ο καλύτερος τενίστας του κόσμου.
Όταν πήγε στο Βερολίνο,
γράφτηκε σε μια περίφημη λέσχη τένις, τη Ροτ-Βάις.
Ένα από τα μέλη της ήταν ο Χέρμαν Γκέρινγκ,
ο μετέπειτα υπουργός Εσωτερικών της εθνικοσοσιαλιστικής κυβέρνησης.
Ο Γκότφριντ ήταν ένας όμορφος, ψηλός άνδρας.
Είχε γαλανά μάτια και ξανθά μαλλιά.
Ήταν η ενσάρκωση του Αριανού προτύπου.
Νωρίς στην καριέρα του, κλήθηκε να γίνει μέλος του ναζιστικού κόμματος.
Γνωρίζουμε πως αρνήθηκε.
Αυτό έγινε ολοένα μεγαλύτερο πρόβλημα στο πέρασμα των χρόνων.
Δεν γνωρίζουμε λεπτομέρειες για την πρώτη τους συνάντηση,
αλλά ξέρουμε ότι ο Γκότφριντ γνωρίζει έναν νεαρό άνδρα,
έναν συνομήλικό του.
Αυτός ο νεαρός λεγόταν Μανάσε Χερμπστ.
Ο Γκότφριντ και ο Μανάσε προέρχονται από εντελώς διαφορετικούς κόσμους.
Ο Μανάσε είναι γόνος εβραϊκής οικογένειας από τη φτωχή γειτονιά Σοϊνενβιέρτελ.
Είναι ηθοποιός.
Για να βγάλει τα προς το ζην, εργάζεται στο μπαρ Τζόκεϊ,
ενός μικρού τζαζ κλαμπ λίγα τετράγωνα μακριά από το Ελντοράντο.
Ίσως υπήρξε μια στιγμή αμοιβαίας αναγνώρισης.
Υπήρχε μια σοβαρή απειλή για τους ομοφυλόφιλους άνδρες.
Η παράγραφος 175.
Η ΣΥΝΟΥΣΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΑΝΔΡΩΝ ΘΑ ΤΙΜΩΡΕΙΤΑΙ ΜΕ ΚΑΘΕΙΡΞΗ
Η παράγραφος ποινικοποιούσε τις ερωτικές σχέσεις μεταξύ ομοφύλων.
Όμως, ήταν δύσκολο να εφαρμοστεί,
διότι πολλά δικαστήρια απαιτούσαν αποδείξεις
σεξουαλικής συνουσίας ή "παρόμοιων πράξεων".
Αυτό δημιουργούσε δυσκολίες για την αστυνομία.
Αντί να συλλαμβάνουν κόσμο σε μπαρ ή να πραγματοποιούν εφόδους,
διατηρούσαν τις λεγόμενες "ροζ λίστες",
λίστες που περιλάμβαναν γνωστούς ή πιθανούς ομοφυλόφιλους.
Τα εν λόγω άτομα συχνά δεν το ήξεραν, γιατί δεν τους απαγγέλλονταν κατηγορίες.
Γνωρίζουμε, όμως, πως οι λίστες περιλάμβαναν χιλιάδες ονόματα.
ΟΝΟΜΑ: ΤΖΟΖΕΦ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ: § 175
Ο Γκότφριντ, όμως, έχει ελεύθερο πνεύμα και, συνεπώς, όταν ερωτεύεται,
ακολουθεί την καρδιά του.
Οι δύο νέοι συναντιούνται συχνά μετά την πρώτη γνωριμία.
Εννοείται πως η Λίζα ξέρει τα πάντα.
Το αντρόγυνο δεν κάνει τίποτα κρυφά. Ζουν απροκάλυπτα.
Τι κάνεις;
Έλα εδώ! Έλα!
Και οι τρεις μαζί ξεκινούν ένα καινούργιο είδος σχέσης
που φαίνεται να λειτουργεί.
Για τη Λίζα, η μετακόμιση στο Βερολίνο είναι λύτρωση.
Θέλει να ζήσει αυτόνομα, να δει τον εαυτό της από μια νέα οπτική.
Σύντομα, καλλιεργεί φιλίες
με τις μοντέρνες γυναίκες που έχουν αναφανεί στο Βερολίνο.
Γίνεται φίλη με συγγραφείς, αθλήτριες και φωτογράφους.
Η Λίζα τραβά και εκείνη φωτογραφίες.
Είναι λάτρισσα των τζαζ χορών και της ιππασίας.
Παίζει χόκεϊ και γίνεται πρωταθλήτρια Γερμανίας.
Κι όλα αυτά οφείλονται σε ένα κίνημα που ξεκίνησε πριν από τη δεκαετία του '20,
που τη λυτρώνει
από τα δεσμά της πρέπουσας ενδυμασίας και του νοικοκυριού.
Έχει τραχύ παρουσιαστικό. Παίρνει τον δικό της δρόμο.
Άρχισε να κάνει εξωσυζυγικές σχέσεις. Έκανε και σχέσεις με λεσβίες.
Είχε περιέργεια και ακολουθούσε το σεξουαλικά περιπετειώδες πνεύμα της.
Η σχέση του Γκότφριντ με τη Λίζα
χαρακτηριζόταν από μια αμοιβαία, σχεδόν απεριόριστη εμπιστοσύνη.
Ήξεραν πως, ό,τι κι αν έκαναν, όλα θα ήταν εντάξει μεταξύ τους.
ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Άνοιξη του 1932, και ο Χίτλερ είναι υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές.
Οι Ναζί κατεβαίνουν στις βουλευτικές εκλογές.
Λίγο πριν αναλάβουν την εξουσία, οι Εθνικοσοσιαλιστές
εντείνουν την τρομοκρατία στους δρόμους.
Ξεσπούν τεράστιες συμπλοκές που οδηγούν σε θανάτους.
Αυτό το κάνουν αυτό κυρίως
για να καταδείξουν την αστάθεια της δημοκρατίας.
Παρουσιάζονται ως το κόμμα του νόμου και της τάξης,
που θα εξασφαλίσει ειρήνη και ασφάλεια εφόσον κερδίσει στις εκλογές.
ΒΓΕΙΤΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ! ΑΔΟΛΦΟΣ ΧΙΤΛΕΡ
Δεν είναι ο φόβος
που οδηγεί τον λαό να συνδεθεί με τους Εθνικοσοσιαλιστές,
αλλά η ελπίδα για μια δυνατότερη Γερμανία
και η υπόσχεση ενός λαμπρού μέλλοντος.
Καλησπέρα σας.
Η Σαρλότε, η Τόνι και άλλη μια γυναίκα,
η Ντόρχεν Ρίχτερ, κάνουν τις εγχειρήσεις τους.
Είναι τα μόνα τρία γνωστά σε εμάς παραδείγματα
γυναικών που εγχειρίστηκαν στο Ινστιτούτο
κι αρχικά επέζησαν από τις επεμβάσεις.
Αυτές οι εγχειρήσεις και επεμβάσεις
ενείχαν ρίσκα, καθώς ήταν ακόμα πειραματικές.
Ήταν μερικές από τις πρώτες περιπτώσεις
πολλαπλών εγχειρήσεων σε ανθρώπους στα χρονικά.
Οι άνθρωποι πήγαιναν σε αυτό το μέρος
επειδή δεν υπήρχε καμία άλλη εναλλακτική.
Συνεπώς, ήταν γνωστό παγκοσμίως.
Η Σαρλότε και η Τόνι πρέπει να ένιωσαν τεράστια ανακούφιση
που είχαν πρόσβαση στις εγχειρήσεις όταν αυτές ήταν εφικτές.
Έχοντας πλέον εγχειριστεί,
ένιωθαν πολύ πιο ικανοποιημένες με την ταυτότητα φύλου τους,
πιο σίγουρες για τη θηλυκότητά τους.
Η Σαρλότε συχνά δηλώνει
πως είναι πιο ευτυχισμένη από ποτέ μετά την εγχείρηση.
Δεν μπορώ να σκεφτώ κανένα άλλο κομμάτι φιλμ της εποχής
στο οποίο βλέπουμε όχι μόνο ένα τρανς άτομο
αλλά πολλά τρανς άτομα μαζί
που να δείχνουν πραγματικά ευτυχισμένα.
Αυτήν την περίοδο στη Γερμανία,
αν ένας καλλιτέχνης ντραγκ στο Ελντοράντο
έβγαινε από το κλαμπ φορώντας ρούχα διαφορετικού φύλου,
μπορούσε να συλληφθεί για διατάραξη της δημόσιας τάξης.
Συνεπώς, τα περισσότερα τρανς άτομα δεν μπορούσαν να ζουν αυθεντικά,
γιατί αντιμετώπιζαν αστυνομική βία.
Ο Μάγκνους Χίρσφελντ και το Ινστιτούτο
διαπραγματεύτηκαν μια λύση με την αστυνομία.
Παρείχαν σε αυτά τα άτομα
πιστοποιητικά, τα λεγόμενα "τρανς πάσα".
Η ΕΡΓΑΤΡΙΑ ΕΒΑ ΚΑΤΕΡ ΕΝΙΟΤΕ ΦΟΡΑ ΑΝΔΡΙΚΗ ΕΝΔΥΜΑΣΙΑ
Ουσιαστικά, ήταν μια ταυτότητα που έλεγε στην αστυνομία:
"Μη συλλάβετε αυτό το άτομο, διότι το περιθάλπει γιατρός.
Έχει το νομικό δικαίωμα να μετακινείται σε δημόσιους χώρους
με την ενδυμασία του φύλου που το εκφράζει".
Ήταν η πρώτη φορά στον κόσμο
που η ταυτότητα φύλου των τρανς ατόμων αναγνωριζόταν από τον νόμο.
Άτομα όπως η Σαρλότε και η Τόνι
περπατούσαν ελεύθερα, με αυτό το πάσο,
χωρίς να φοβούνται ότι κάποιος αστυνομικός
θα τα κατηγορούσε για παρανομία.
Τα κουίρ και τρανς άτομα μπορούσαν πια να ζουν στο φως, δημοσίως.
Κι αυτό συνέβη εδώ, στο Βερολίνο.
Λίγα χρόνια αργότερα, πήγα στη Βουδαπέστη
για να περάσω εκεί τις διακοπές του Πάσχα.
Έμεινα με τον Λούμπι, στον οδό Αντράσι.
Δεν θυμάμαι αριθμό. Κοντά στην όπερα.
Σ' εκείνη την πρώτη επίσκεψη, σπάσαμε πολλή πλάκα.
Δεν είχαν κανονικό μπάνιο.
Είχαν μόνο κάτι που στη Βιέννη το λέγαμε λαβόρ.
Η μητέρα του το γέμιζε με νερό
και μπαίναμε μαζί στην μπανιέρα, γυμνοί.
Όταν με έβλεπε γυμνό ο Λούμπι, του σηκωνόταν.
Όταν με έβλεπε γυμνό. Το είχα προσέξει.
Δεν αγγίζαμε ο ένας τον άλλον σεξουαλικά,
αλλά πρέπει να τον διέγειρα.
Αρχές της δεκαετίας του '30,
ο Χίτλερ αποφασίζει να πάρει την εξουσία με νόμιμο τρόπο.
Με σφοδρή προπαγάνδα, προσπαθεί να κερδίσει τους ψηφοφόρους
και να κατακτήσει το κοινοβούλιο για να το εξαρθρώσει εκ των έσω.
Οι μεγαλύτεροι αντίπαλοι των Ναζί
ήταν οι σοσιαλδημοκράτες και οι κομμουνιστές.
Οι σοσιαλδημοκράτες έπρεπε να σκεφτούν κάποια καμπάνια,
κάποιον τρόπο για να εμποδίσουν τους Ναζί να πάρουν την εξουσία.
Ο ΕΡΩΣ ΣΤΟ ΑΡΧΗΓΕΙΟ ΤΩΝ ΝΑΖΙ
Ο ΡΕΜ ΕΠΙΘΕΩΡΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΤΩΝ ΤΑΓΜΑΤΩΝ
Σοσιαλδημοκράτες δημοσιογράφοι κατάφεραν να βρουν αντίτυπα
των γραμμάτων του Ρεμ στον δρα Χάιμσοτ.
Τα τύπωσαν με την επικεφαλίδα "Ερωτικά Γράμματα του Ερνστ Ρεμ".
"Αποκαλύψεις για τον αρχιμισθοφόρο του Χίτλερ".
"Η Βελτ αμ Σόνταγκ εκδίδει γράμμα από τον απόστρατο αντισυνταγματάρχη Ρεμ…"
Ξέσπασε τεράστιο σκάνδαλο.
Οι σοσιαλδημοκράτες πίστευαν ότι είχαν βρει τη μαγική λύση
για να κερδίσουν ένα μέρος της εκλογικής βάσης των Ναζί.
Τον Μάρτιο του 1932, καθώς ξεσπά το σκάνδαλο,
ο Χίτλερ παίρνει το 30% των ψήφων στις εκλογές.
Είναι ένα μεγάλο ποσοστό.
Τον Ιούλιο του 1932, με το σκάνδαλο να μαίνεται αρκετούς μήνες,
παίρνει το 37% των ψήφων.
Δεν ήταν αποτελεσματικό, λοιπόν.
Ήταν μια αποτυχημένη πολιτική τακτική.
Ομοφυλόφιλος!
Νομίζω πως ο Ρεμ
θα τρομοκρατήθηκε όταν το δημοσίευσαν οι εφημερίδες.
Όταν δεν είχε κανέναν αντίκτυπο
και το Κόμμα εξακολούθησε να προελαύνει προς τη νίκη,
θα ένιωσε ότι δικαιωνόταν.
Και προπαντός, πρέπει να ένιωσε ασταμάτητος.
Γερμανοί, συμπατριώτες…
συμπατριώτισσες…
την 30ή Ιανουαρίου,
ο κύβος ερρίφθη στη Γερμανία.
Και αμφιβάλλω
αν οι αντίπαλοι που μας περιγελούσαν τότε γελάνε ακόμα τώρα.
Ζήτω…
Η νίκη!
-Ζήτω… -Η νίκη!
Την 30ή Ιανουαρίου του 1933, ο Χίτλερ αναγορεύεται καγκελάριος.
Ο ΧΙΤΛΕΡ ΚΑΓΚΕΛΑΡΙΟΣ!
Ο Χίτλερ γίνεται ηγέτης ενός απολυταρχικού καθεστώτος.
Στην εθνικοσοσιαλιστική ιδεολογία,
δεν υπάρχει πλέον ατομικός τρόπος ζωής.
Τα πάντα υπόκεινται σε μια ανώτερη ιδεολογία.
Κάθε άτομο που απαρτίζει τη "λαϊκή κοινότητα"
πρέπει να υποταχθεί στον ανώτερο σκοπό της.
Οι Ναζί ήταν αφοσιωμένοι
σε ιδέες φυλετικής, κοινωνικής και σεξουαλικής υγείας και υγιεινής,
με απώτερο στόχο την παραγωγή φυλετικά αγνών και υγειών βρεφών.
Οτιδήποτε εμπόδιζε την πληθυσμιακή αύξηση
ήταν κακό και απειλή για το έθνος.
Λίγο πριν από την κατάληψη της εξουσίας, το Ελντοράντο έκλεισε.
Χωρίς αντίο, χωρίς καμία ανακοίνωση.
Έτσι η ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα έχασε έναν σημαντικό κοινωνικό της χώρο.
Πολλοί άνθρωποι που εργάζονταν στο Ελντοράντο
έχασαν πολλές προστασίες
κι επαγγελματικές ευκαιρίες.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά,
η πρόσοψη του Ελντοράντο μετατράπηκε σε διαφημιστική επιφάνεια για τους Ναζί.
ΕΛΝΤΟΡΑΝΤΟ ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΟ!
ΨΗΦΙΣΤΕ ΤΟΝ ΧΙΤΛΕΡ - ΛΙΣΤΑ Α'
Πρέπει να πάγωσε το αίμα του κόσμου.
Ήταν ασύλληπτο που επέβαλαν την άκρως αντίθετη νοοτροπία
στο ίδιο κτήριο.
Το Ελντοράντο ήταν κλειστό.
Όλοι οι κοινωνικοί χώροι που είχαν ανθίσει κατά την προηγούμενη δεκαετία
εξαφανίστηκαν σχεδόν εν μία νυκτί.
Υπήρχαν ακόμα κουίρ άτομα, μα δεν είχαν τέτοιους χώρους
για να συναντιούνται.
Έπρεπε να βρίσκονται πιο μυστικά και διακριτικά.
Το 1933, οι ζωές των Γκότφριντ και Μανάσε επίσης αλλάζουν ριζικά.
Ο Μανάσε γρήγορα χάνει κάθε φίλο του από το θέατρο.
Απαγορεύεται στους Εβραίους να δουλεύουν στο θέατρο.
Δεν αργεί να συνειδητοποιήσει πως δεν είναι πια ασφαλής στη Γερμανία.
Είναι προφανές σε όλους πως οι εντάσεις σταδιακά κλιμακώνονται.
Η σχέση ολοένα επισκιάζεται από το εξής ερώτημα:
μπορεί ο Μανάσε να φύγει με ασφάλεια από τη Γερμανία;
Ο Γκότφριντ θέλει ακόμα να παίξει τένις.
Αν αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να παίξει για τη Ναζιστική Γερμανία,
θα το κάνει.
Η πίεση εντείνεται.
Διατηρεί εξωσυζυγική σχέση με έναν ομοφυλόφιλο Εβραίο.
Ταυτόχρονα, όμως, η δημοτικότητά του αυξανόταν
ανά τη χώρα αλλά και διεθνώς.
Ο Γκότφριντ ίσως πίστευε πως, όσο κέρδιζε αγώνες,
το καθεστώς δεν θα μπορούσε να τον βλάψει.
Καθώς ο βον Κραμ έπαιζε για τη Γερμανία, δεν είχε άλλη επιλογή.
Μολονότι το 1933 οι Ναζί είχαν ήδη πάρει την εξουσία,
η Σαρλότε και η Τόνι κυκλοφορούσαν έξω χωρίς να νιώθουν άβολα.
Εμφανίζονταν δημοσίως
και φωτογραφίζονταν.
Μάλιστα, μίλησαν ανοιχτά για τις ζωές τους σε έναν δημοσιογράφο.
Όλα μοιάζουν να είναι εντάξει.
Το Ινστιτούτο παραμένει ανοιχτό.
Η Σαρλότε διατηρεί σχέσεις με τον Χίρσφελντ και τον στενό του κύκλο.
Παρέχει συμβουλές σε άτομα που έγιναν τρανς προσφάτως
και ακόμα δεν ξέρουν να διαλέγουν φορέματα.
Βοηθά ανθρώπους να βρουν στέγη.
Η Σαρλότε και η Τόνι επιτέλους ζουν τις ζωές τους,
δεν ολοκληρώνουν απλώς μια ιατρική διαδικασία.
Στο μεταξύ, ο Μάγκνους Χίρσφελντ κάνει τον γύρο του κόσμου.
Ενώ δεν μπορεί πλέον να εμφανιστεί δημοσίως στη Γερμανία,
χαίρει ακόμα διεθνούς αναγνώρισης.
Είναι ήδη διαβόητος.
Φέρει το στίγμα του Εβραίου που δήθεν θηλυκοποιεί τη Γερμανία,
ξελογιάζει τους νέους και τους κάνει ομοφυλόφιλους.
Είναι ο υπ' αριθμόν ένα εχθρός των Ναζί.
Η Σαρλότε και η Τόνι αρχίζουν να νιώθουν την πίεση.
Παίρνουν την απόφαση να φύγουν από το Ινστιτούτο.
Μετακομίζουν σε μια άθλια γκαρσονιέρα, σε μια άλλη περιοχή του Βερολίνου.
Αυτές οι δύο γυναίκες
αναπτύσσουν τόσο βαθιά, αμοιβαία αγάπη,
που η Τόνι ασπάζεται τον ιουδαϊσμό.
Δυσκολεύομαι να πιστέψω
ότι θα ασπαζόταν τον ιουδαϊσμό εκείνη την περίοδο
αν δεν αγαπούσε πραγματικά΄τον δεσμό της.
Μετά την αποχώρησή τους, έλαβε χώρα η επίθεση στο Ινστιτούτο.
Το πρωί της 6ης Μαΐου του 1933,
μια ομάδα Ναζί φοιτητών λεηλατεί το Ινστιτούτο.
Νεαροί Ναζί έριξαν κάτω τα ράφια κι έριξαν μελάνι πάνω σε όλες τις μελέτες.
Κατέστρεψαν τη βιβλιοθήκη και τις αίθουσες.
Το Ινστιτούτο περιείχε περίπου 20.000 βιβλία.
Φωτογραφήθηκαν
ενώ κατέστρεφαν με χαιρεκακία όλα όσα είχε χτίσει ο Μάγκνους Χίρσφελντ.
Αυτή πρέπει να ήταν μια από τις χειρότερες εμπειρίες
στη ζωή του Χίρσφελντ.
Ο Χίρσφελντ δεν βρίσκεται στο Ινστιτούτο εκείνη τη μέρα.
Είναι στο Παρίσι.
Υπάρχουν υπάλληλοι στο κτήριο όταν λαμβάνει χώρα η επίθεση,
όπως η Ντόρχεν Ρίχτερ.
Το Ινστιτούτο ήταν το σπίτι της και καταστράφηκε.
Από όσο γνωρίζουμε, η Ντόρχεν ίσως χάθηκε μαζί του.
Παραδίδω στις φλόγες τα γραπτά των Χάινριχ Μαν,
Ερνστ Γκλέιζερ και Έριχ Κάστνερ.
Παραδίδω στις φλόγες τα γραπτά της σχολής του Σίγκμουντ Φρόιντ.
Τέσσερις μέρες αργότερα, στη διαβόητη καύση των βιβλίων,
βιβλία από το Ινστιτούτο κάηκαν στην Πλατεία της Όπερας.
Μάλιστα, σε μία φωτογραφία,
μια προτομή του Χίρσφελντ μεταφέρεται στις φλόγες.
Αυτές οι φωτογραφίες…
με τρομάζουν πραγματικά όταν τις κοιτώ.
Διότι αυτοί οι άνθρωποι προσπαθούν σθεναρά
να καταστρέψουν κάθε απόδειξη
ότι υπάρχουν κουίρ και τρανς άτομα.
Με τους Ναζί στην εξουσία,
παύουν να υπάρχουν πολλές από τις δυνατότητες
που υπήρχαν προηγουμένως για την έκφραση της ταυτότητας φύλου
ή για τον πειραματισμό.
Οι γυναίκες έπρεπε να παραμένουν εντός του οικιακού χώρου.
Προορίζονταν για να κάνουν παιδιά για τη χώρα.
Οι άνδρες έπρεπε να ενσαρκώνουν την αρρενωπότητα
και να μπορούν να πάνε στον πόλεμο.
Συνεπώς, αυτή η πειραματική,
εξπρεσιονιστική, ανεκτική περίοδος είχε πλέον τελειώσει.
Και είχε αντικατασταθεί από τρομερά άκαμπτους ρόλους φύλων.
Τον Σεπτέμβριο του 1933, ο Καρλ Ερνστ,
ένα από τα πρωτοπαλίκαρα του Ρεμ
που κάποτε σύχναζε σε γκέι κλαμπ,
ξαφνικά παντρεύεται μια γυναίκα.
Οι δύο κουμπάροι στον γάμο του είναι ο Ρεμ και ο Γκέρινγκ,
ο υπουργός Εσωτερικών του Χίτλερ.
Βαδίζουν πίσω από τον γαμπρό και τη νύφη,
έχοντας εκατέρωθεν στρατιώτες των Ταγμάτων.
Μπορείτε να φανταστείτε γιατί ήταν χρήσιμο για τον Ρεμ
να κάνει δημόσια επίδειξη
με έναν ανώτερο αξιωματικό σαν τον Ερνστ να παντρεύεται μια γυναίκα.
Ήταν σαν να έλεγε "Είναι όλα φήμες.
Οι παραστρατιωτικοί μας δεν έχουν καμία σχέση με τη μιαρή ομοφυλοφιλία".
Τον Ιανουάριο του 1934,
ο Ρεμ λαμβάνει ένα πολύ θερμό, προσωπικό γράμμα από τον Χίτλερ.
"Σε ευχαριστώ, αγαπητέ μου Ερνστ Ρεμ,
για τις υπηρεσίες σου σε εμένα
και σε διαβεβαιώ πως είμαι βαθιά ευγνώμων στην μοίρα
που μπορώ να αποκαλώ άνδρες σαν εσένα φίλους και συμπολεμιστές.
Με βαθιά φιλία, ευγνωμοσύνη και σεβασμό, Αδόλφος Χίτλερ".
Αυτό το γράμμα έδωσε στον Ρεμ την αυτοπεποίθηση να απαιτήσει ανοιχτά
να διοριστεί υπουργός Αμύνης.
Και, μάλιστα, με τέτοιον τρόπο
ώστε οι 100.000 στρατιώτες των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων
να ενταχθούν στα Τάγματα Εφόδου και να τεθούν υπό την ηγεσία του.
Στις αρχές του 1934,
ο αριθμός των μελών στα Τάγματα Εφόδου εκτοξεύτηκε,
φτάνοντας περίπου τα 4,5 εκατομμύρια στρατιώτες.
Η οργάνωση πλέον δημιουργούσε προβλήματα για τον Χίτλερ.
Η ιδέα του Ρεμ επικεφαλής του στρατού
τρόμαζε τους συντηρητικούς στρατιωτικούς
που είχαν επιτρέψει στους Ναζί να ανέλθουν στην εξουσία,
αλλά δεν ήθελαν να χάσουν τους τίτλους τους
και τις θέσεις τους στην ιεραρχία.
Έπρεπε να τον εμποδίσουν.
Για τον Χάινριχ Χίμλερ, είχε έρθει η στιγμή
να οδηγήσει τα Ες-Ες του έξω από τη σκιά των Ταγμάτων του Ερνστ Ρεμ
και να επεκτείνει την εξουσία του.
Οι αντίπαλοι του Ρεμ στο ναζιστικό κίνημα,
όπως ο Χίμλερ,
άρχισαν να διαδίδουν την ιδέα πως ο Ρεμ σχεδίαζε να πάρει την εξουσία,
να εκτοπίσει τον Χίτλερ και να κάνει τη δική του επανάσταση.
Κατάφεραν να πείσουν τον Χίτλερ
πως η επικείμενη απειλή απαιτούσε δράση.
Η σεξουαλικότητα του Ρεμ ήταν δυνητικά ένα εργαλείο για να τον σταματήσουν.
Καλοκαίρι του 1934, λοιπόν.
Ο Χίτλερ προσκαλεί τον Ρεμ και άλλους αξιωματικούς του
για να ξεκουραστούν όπως τους αξίζει στη λίμνη Τέγκερνζε της Βαυαρίας.
Και πραγματικά διασκέδασαν εκείνες τις καλοκαιρινές ημέρες.
Όπως βλέπετε, ο Ρεμ χαλάρωνε ανύποπτος στη λίμνη.
Δεν σχεδίαζε πραξικόπημα.
Νόμιζε πως έκανε διακοπές.
Χαράματα της 30ης Ιουνίου του 1934.
Ο Ερνστ Ρεμ κοιμάται στο ξενοδοχείο.
Ο Χίτλερ και ο Γκέμπελς είναι καθ' οδόν.
Ο Χίτλερ αμέσως πηγαίνει στο ξενοδοχείο στη λίμνη Τέγκερνζε.
Με μια μονάδα των Ες-Ες,
σπάει την πόρτα και μπαίνει στο δωμάτιο του Ρεμ.
Μπαίνοντας μέσα, κατηγορεί τον Ρεμ για προδοσία.
-Ντύσου! -Έξω!
Ο Ρεμ μάλλον ήταν μπερδεμένος.
Θα σκέφτηκε πως ήταν όλα μια παρεξήγηση.
Συλλαμβάνουν τον ίδιο και άλλους αξιωματικούς των Ταγμάτων.
Όλοι μεταφέρονται στις φυλακές Στάντελχαϊμ.
Έξι από αυτούς εκτελούνται επιτόπου.
Δύο μέρες μετά, ο Χίτλερ αποφασίζει
να δώσει στον Ρεμ την επιλογή να αυτοκτονήσει.
Ο Ρεμ απαντά:
"Αν είναι να σκοτωθώ, ας με σκοτώσει ο Αδόλφος".
Όταν ο Ρεμ αρνείται να αυτοκτονήσει,
τον σκοτώνουν δυο αξιωματικοί των Ες-Ες.
Μεταξύ της 30ής Ιουνίου και της 2ας Ιουλίου,
εκτελούνται πάνω από 90 άνθρωποι,
ενώ περίπου 1.000 συλλαμβάνονται.
Μεταξύ τους, όχι μόνο ο Ερνστ Ρεμ και ορισμένοι αξιωματικοί του
αλλά και πολιτικοί αντίπαλοι και βουλευτές.
Είναι η πρώτη εγκεκριμένη από το κράτος μαζική δολοφονία του καθεστώτος.
Ο ΛΟΧΑΓΟΣ ΕΡΝΣΤ ΡΕΜ ΕΚΤΕΛΕΙΤΑΙ
ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΡΙΑΝΤΑ ΑΡΧΗΓΟΙ ΝΕΚΡΟΙ
Είπαν στο κοινό
πως όλοι αυτοί σχεδίαζαν πραξικόπημα κατά του Χίτλερ,
μα δεν ήταν σίγουρο πως ο κόσμος θα το πίστευε αυτό.
Ο Χίτλερ δικαιολόγησε τις δολοφονίες
λέγοντας ότι η σεξουαλική ασωτία εντός των Ταγμάτων Εφόδου είχε αυξηθεί
σε βαθμό που έβλαπτε την υπόληψη του Εθνικοσοσιαλισμού.
ΤΟ ΑΡΧΗΓΕΙΟ ΤΩΝ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ
Σε μια ομιλία του, ο Χίτλερ δήλωσε το εξής:
"Θέλω κάθε μητέρα να μπορεί να προσφέρει τον γιο της στα Τάγματα,
το Κόμμα ή τη Νεολαία
χωρίς να φοβάται πως μπορεί να διαφθαρεί ηθικά ή σεξουαλικά.
Θέλω άντρες για αξιωματικούς στα Τάγματα, όχι σιχαμερούς πιθήκους".
Ήταν τεράστιο σκάνδαλο.
Ήταν σε όλες τις εφημερίδες. Σε όλα τα πρωτοσέλιδα.
Έδωσα την εντολή να εκτελεστούν όλοι οι ένοχοι για αυτήν την προδοσία.
Και, εν συνεχεία, έδωσα την εντολή
να αφαιρεθεί κάθε έλκος πριν δηλητηριάσει τον εσώτερο κύκλο μας.
Πρέπει να άκουσα την ομιλία στο ραδιόφωνο,
διότι θυμάμαι πεντακάθαρα τη στιγμή
που συνειδητοποίησα τι συνέβαινε.
Και ήταν τρομακτικό,
είτε ήσουν ομοφυλόφιλος είτε όχι.
Ως άνθρωπος, φοβόμουν. Μπορούσε να συμβεί στον καθένα.
Αυτό έδειξε ποιος ήταν στα αλήθεια ο Χίτλερ.
Με τον κινητήριο ρόλο των Ες-Ες στη μαζική δολοφονία,
ο Χίμλερ επέδειξε για άλλη μία φορά την αφοσίωσή του στον Χίτλερ.
Ο Χίτλερ αντάμειψε τον Χίμλερ, εκπληρώνοντας την επιθυμία του
να διαχωριστούν τα Ες-Ες από τα Τάγματα.
Τα Ες-Ες υπάγονταν πλέον απευθείας στον Χίτλερ.
Αυτό επεδίωκε εξαρχής ο Χάινριχ Χίμλερ.
Αυτό, εντέλει, ανοίγει τον δρόμο για την ανέλιξη του Χίμλερ.
Μετά τη μαζική δολοφονία,
αναλαμβάνει τη διεύθυνση της αστυνομίας σε όλα τα κρατίδια της Γερμανίας.
Γίνεται αρχηγός ολόκληρης της γερμανικής αστυνομίας,
καθώς και διοικητής των Ες-Ες και της Γκεστάπο.
Ο Χάινριχ Χίμλερ ηγείται του πολέμου κατά της ομοφυλοφιλίας.
Ο στόχος του είναι να εξαλείψει εντελώς την ομοφυλοφιλία.
"Η ομοφυλοφιλία υπονομεύει κάθε επίτευγμα
και καταστρέφει τα θεμέλια του κράτους.
Διότι μόνο όσοι γεννούν πολλά παιδιά
έχουν το δικαίωμα να κυριαρχήσουν στον κόσμο.
Πρέπει πάση θυσία να πολεμήσουμε την ομοφυλοφιλία,
ειδάλλως θα φέρει το τέλος της Γερμανίας και του γερμανικού κόσμου".
Είμαστε το ξίφος της επανάστασης.
Οι μόνοι εχθροί που αδυνατούν να μας βλάψουν
είναι όσοι είναι νεκροί και έχουν εξολοθρευθεί.
Οι ροζ λίστες που διατηρούνταν προηγουμένως
δεν βρίσκονται πλέον μόνο στα χέρια της αστυνομίας
αλλά και της Γκεστάπο.
Σημειώνεται ένα πρωτοφανές κύμα διωγμών και ποινικών καταδικών.
ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΗ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΗ
Οι ομοφυλόφιλοι άνδρες διώκονται αμέσως, βάσει της παραγράφου 175.
Το ναζιστικό καθεστώς κατατρέχει τρανς άτομα και λεσβίες επίσης,
αλλά με πιο έμμεσους, περίπλοκους τρόπους.
Μπορούσαν να στοχοποιηθούν με την ταμπέλα του "αντικοινωνικού"
ή του "ασύμβατου".
Πολλοί αιφνιδιάστηκαν
από την ταχύτητα των επεμβάσεων της αστυνομίας.
Κατέληξαν να δικάζονται πολύ γρήγορα.
Δεν ήξεραν πώς να προστατευτούν.
Είχαν ατζέντες με διευθύνσεις
που χρησιμοποιούνταν στο δικαστήριο ως πειστήρια εναντίον τους.
Το κράτος ενθάρρυνε την κατάδοση, κι ο πληθυσμός ανταποκρίθηκε πρόθυμα.
Οι γείτονες παρατηρούσαν τους επισκέπτες σου.
Έβλεπαν αν τραβούσες τις κουρτίνες του υπνοδωματίου.
Ανέφεραν γυναίκες που φορούσαν παντελόνια ή έμοιαζαν με λεσβίες.
Ήταν έκκληση στην αστυνομία να αφαιρεθούν τα στοιχεία
που δεν έχαιραν πλέον ανοχής στην εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία.
Από το 1933 μέχρι το 1936,
ο Μανάσε προσπαθεί να βρει τρόπους
να ζήσει εκτός της Γερμανίας.
Προσπαθούν να συναντιούνται στο Βερολίνο
ή στις πόλεις όπου παίζει τένις ο Γκότφριντ,
για να συνεχίσουν να βλέπονται.
Πρέπει να ήταν εξουθενωτικό και βαθιά καταθλιπτικό.
Είναι νεανικός έρωτας.
Η ξεγνοιασιά ξαφνικά αντικαθίσταται από φλέγοντα ερωτήματα.
"Πώς θα φύγω από εδώ; Πώς θα είμαι ασφαλής;"
Συναντιούνται για μία τελευταία φορά.
Θα κάνουν πολλά χρόνια να ξαναπεράσουν μία νύχτα μαζί.
Ο Γκότφριντ τού δίνει χρήματα
που έχει κερδίσει σε διάφορα τουρνουά.
Αυτό επιτρέπει στον Μανάσε να μεταναστεύσει στην Παλαιστίνη το 1936,
όπου είναι ασφαλής.
Την ίδια χρονιά, ο Γκότφριντ χάνει τη Λίζα, η οποία του ζητά διαζύγιο.
Γνωρίζουμε από μεταγενέστερα γράμματα ότι μετανιώνει για αυτήν της την πράξη.
Επίσης, όμως, είναι πεπεισμένη
ότι δεν μπορεί να συνυπάρξει με τον τεράστιο έρωτα
που τρέφει ο Γκότφριντ για το τένις.
Γράφει ότι, αν είχε συνεχίσει αυτήν τη ζωή μαζί του,
θα αναγκαζόταν να παρατήσει όλα όσα αγαπούσε,
γιατί δεν έμενε πια χώρος για εκείνη.
Ένας από τους μεγαλύτερους αγώνες στην καριέρα του Γκότφριντ βον Κραμ
λαμβάνει χώρα στο Ντέιβις Καπ του 1937, στο Γουίμπλεντον,
ενάντια στον Αμερικανό αντίπαλο Ντόναλντ Μπατζ.
Εκείνον τον καιρό, ο Γκότφριντ είναι ένας παγκοσμίως δημοφιλής αθλητής.
Το ναζιστικό καθεστώς απαιτεί μια νίκη από τον Γερμανό τενίστα.
Υπάρχουν 15.000 θεατές στο στάδιο. Ανάμεσά τους είναι η βασίλισσα Μαρία.
Το παγκόσμιο κοινό παρακολουθεί τον αγώνα.
Αυτό είναι κάτι πρωτοφανές.
Ο αγώνας έχει μείνει στην ιστορία
ως ένας από τους σπουδαιότερους στα χρονικά.
Ο Ντόναλντ Μπατζ ισχυρίστηκε
πως ο Γκότφριντ έλαβε ένα τηλεφώνημα πριν από τον αγώνα,
υποτίθεται από τον Χίτλερ,
ο οποίος τον απείλησε ότι, αν δεν κέρδιζε τον αγώνα,
δεν θα τον προστάτευε πια.
Τελικός του Γουίμπλεντον.
Στον μεγάλο τελικό ανδρών,
ο Βαρόνος βον Κραμ, ο Γερμανός άσος,
κάνει σέρβις στον Ντόναλντ Μπατζ,
τον ανίκητο Γιάνκη και πρωταθλητή του Γουίμπλεντον.
Ο Μπατζ παίρνει θέση.
Ισοπαλία.
Κατά το μεγαλύτερο μέρος του αγώνα,
ο Γκότφριντ μοιάζει να κερδίζει.
Αβαντάζ στον Κραμ.
Ησυχία, παρακαλώ.
Ο Μπατζ στη βασική γραμμή.
Στο τέλος, στο πέμπτο σετ, χάνει με σκορ 8-6…
και προβαίνει στην πράξη που τον έκανε διάσημο.
Τιμά τον νικητή.
Αγαπητέ μου Ντον, θέλω να σε συγχαρώ για τις έξοχες επιδόσεις σου.
Πιστεύω πως σου αξίζει να κερδίσεις κάθε πρωτάθλημα στον κόσμο,
αλλά θα κάνω ό,τι μπορώ για να σε εμποδίσω.
Είσαι μεγάλος αθλητής.
Είσαι πολύ ευγενικός, αγαπητέ μου. Σε ευχαριστώ πολύ.
Το ακροατήριο ήταν ευχαριστημένο, και όλοι κατάλαβαν
πως αυτός ο τενίστας,
μολονότι έπαιζε για τη Ναζιστική Γερμανία, δεν ταυτιζόταν με εκείνη.
Αυτό οδήγησε στο εξής ερώτημα.
Υπηρετούσε ακόμη το καθεστώς;
Μετά την ήττα του, ο Γκότφριντ ξεκινά παγκόσμια περιοδεία,
σπεύδοντας από το ένα τουρνουά τένις στο άλλο.
Σε μια συνέντευξη Τύπου, ερωτάται
ποια είναι η άποψή του για τη δίωξη των Εβραίων στη Γερμανία.
Δηλώνει σαφέστατα ότι δεν συμφωνεί.
Δεν κρύβει την αντιπάθειά του για τον εθνικοσοσιαλισμό.
Βάζει τον εαυτό του σε ολοένα μεγαλύτερο κίνδυνο.
Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΑΥΣΤΡΙΑ ΣΑΣ ΚΑΛΩΣΟΡΙΖΕΙ!
ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ, ΕΝΑ ΡΑΪΧ, ΕΝΑΣ ΦΥΡΕΡ
Οι Αυστριακοί έγιναν ναζιστές μέσα σε μία νύχτα.
400.000 άνθρωποι στην Πλατεία των Ηρώων
ζητωκραύγαζαν τον Χίτλερ.
Ως Αρχηγός και Καγκελάριος του γερμανικού έθνους και του Ράιχ,
αναγγέλλω ενώπιον της γερμανικής μνήμης
την είσοδο της πατρίδας μου στο Γερμανικό Ράιχ.
Ζήτω!
ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ
Όταν περπατούσες στον δρόμο, έβλεπες αυτές τις αφίσες σ' όλη την πόλη.
"Έξω οι Εβραίοι".
Υπήρχαν αφίσες όπου κι αν κοιτούσες.
ΜΗ ΑΡΙΑΝΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΞΑΝΑ ΑΡΙΑΝΟ
Εξακολούθησα να βγαίνω στον δρόμο, όμως.
Περιπλανιόμουν σ' όλη την πόλη.
Ξαφνικά, είδα ένα πλήθος.
Είδα τη θεία μου Γκρέτελ γονατιστή.
Την ανάγκαζαν να καθαρίσει το πεζοδρόμιο με μια οδοντόβουρτσα.
ΕΒΡΑΙΟΣ
Τη μέρα μετά την άφιξη του Χίτλερ, έλαβα ένα γράμμα σ' έναν γαλάζιο φάκελο.
"Αγαπημένε Βάλτερ…
όλα είναι απαίσια στη Βουδαπέστη μετά την επίσκεψή σου.
Δεν θα την αναγνώριζες.
Μαθαίνω φριχτά πράγματα από τη Βιέννη.
Πώς είσαι; Είσαι ασφαλής;
Οι γονείς μου έχασαν την επιχείρησή τους, μολονότι αλλαξοπιστήσαμε.
Προσπαθούμε να φύγουμε στο εξωτερικό,
αλλά δεν έχουμε συγγενείς ή στενούς φίλους
εξόν από εσένα.
Οι Ναζί είναι παντού, και φοβάμαι πολύ.
Μπορείς να μας βοηθήσεις κάπως;
Εσύ τι θα κάνεις;
Αν φύγεις, πάρε με μαζί σου, σε παρακαλώ. Γράψε μου σύντομα. Ο Λούμπι σου".
Ήταν ένα απεγνωσμένο γράμμα.
Όμως, δεν απάντησα ποτέ,
γιατί η κατάσταση
ήταν ήδη έκρυθμη στη Βιέννη όταν έλαβα το γράμμα.
Το ίδιο βράδυ,
ήρθαν στο διαμέρισμά μας στις δύο το βράδυ
και πήραν τον πατέρα μου.
Τον πήγαν στο Νταχάου.
Ήταν φριχτό. Πώς μπορούσα να τον βοηθήσω;
Ναι.
Αυτό, για μένα, ήταν το τέλος του Λούμπι.
Ευλογητός Συ, Κύριε ο Θεός ημών, Βασιλέα του Σύμπαντος.
Που μας καθαγίασες με τις πράξεις Σου
και μας πρόσταξες να ανάβουμε ένα κερί για το Σάββατο.
Τη νύχτα της 9ης Νοεμβρίου του 1938,
τα "νοεμβριανά πογκρόμ" έλαβαν χώρα από άκρη σε άκρη του Ράιχ.
Για πολύ καιρό, έμεινε γνωστή με το όνομα "Νύχτα των Κρυστάλλων".
Εκείνο το βράδυ, σε όλη τη χώρα,
συναγωγές και εβραϊκές επιχειρήσεις φλέγονται.
Κατοικίες Εβραίων λεηλατούνται, ληστεύονται και καταστρέφονται.
Εβραίοι συλλαμβάνονται και μεταφέρονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Πρέπει να ήταν τρομερά ανήσυχη περίοδος για τη Σαρλότε και την Τόνι.
Παίρνουν την απόφαση να καταφύγουν στην Τσεχοσλοβακία,
όπου ίσως θα είναι πιο ασφαλείς.
Προς το παρόν.
Έναν παγερό Μάρτιο,
ο Γκότφριντ επιστρέφει μετά την εξάμηνη παγκόσμια περιοδεία του.
Το πρώτο απόγευμα μετά την επιστροφή του,
δειπνεί με τη μητέρα του και τους αδελφούς του.
Δειπνούσαν στην Μπρούγκεν.
Ήταν όλοι μαζί εκεί.
Ξαφνικά, κάποιος χτύπησε την πόρτα, ταράζοντας την ηρεμία τους.
Η γιαγιά βγήκε έξω. Γύρισε κατάχλομη και είπε:
"Γκότφριντ, πρέπει να έρθεις έξω".
Ήταν δύο άνδρες της Γκεστάπο. Τον πήραν αμέσως.
Και βρέθηκε στη φυλακή.
Η σύλληψή του στήθηκε με πολύ θεατρικό τρόπο.
Μπορούσαν να τον καλέσουν να παρουσιαστεί στο αστυνομικό τμήμα.
Όμως, νομίζω πως το ναζιστικό καθεστώς επέλεξε σκόπιμα
να τον συλλάβει δημοσίως.
Ο ΒΑΡΟΝΟΣ ΓΚΟΤΦΡΙΝΤ ΒΟΝ ΚΡΑΜ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ
Τη 14η Μαΐου του 1938,
καταδικάζεται σε φυλάκιση ενός έτους για παράβαση της παραγράφου 175.
Η πρόφαση είναι η πενταετής του σχέση με τον Μανάσε Χερμπστ.
"Ένας επιβαρυντικός παράγοντας
ήταν η συμμετοχή του κατηγορούμενου σε ομοφυλοφιλικές δραστηριότητες
λίγο μετά τον γάμο του.
Το πλέον επιλήψιμο ήταν πως ο κατηγορούμενος,
όντας επιφανής Γερμανός αθλητής
και γνωστός σε όλο τον κόσμο,
δεν δίστασε
να προβεί σε ομοφυλοφιλική συνουσία με έναν Γαλικιανό Εβραίο".
Ευτυχώς, ο Μανάσε Χερμπστ
έφυγε από τη Γερμανία εκείνη την περίοδο.
Ειδάλλως, δεν θα επιβίωνε.
Υπολογίζεται πως κατά το Τρίτο Ράιχ, 100.000 άνδρες
κατηγορήθηκαν για παράβαση του νόμου κατά της ομοφυλοφιλίας.
Επίσης, υπολογίζεται πως σε περίπου 50.000
ασκήθηκαν διώξεις επιτυχώς.
Περίπου 5.000 με 15.000 από αυτούς πέθαναν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης
ήταν εξαρχής ένα εργαλείο της ναζιστικής τρομοκρατίας.
Όσοι κρατούνταν με κατηγορίες ομοφυλοφιλίας
αντιμετώπιζαν ιδιαίτερα βάναυση μεταχείριση.
Δεν έβρισκαν αλληλεγγύη στις άλλες ομάδες κρατουμένων.
ΣΗΜΑΤΑ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ
Οι ομοφυλόφιλοι πρέπει να φορούν ένα ροζ τρίγωνο.
ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΙ
Υποβάλλονται σε καταναγκαστική εργασία στις πιο σκληρές, φριχτές συνθήκες.
Η σίτιση είναι αθλιότατη.
Πολλοί κρατούμενοι πεθαίνουν λόγω των φρικαλέων συνθηκών.
Μερικοί κρατούμενοι κακοποιούνται σε ιατρικά πειράματα
και αρκετοί από αυτούς δεν επιβιώνουν.
Υπήρχε, επίσης, το ενδεχόμενο να υποβληθούν σε ευνουχισμό,
έχοντας λάβει υποσχέσεις
ότι θα τους επιτρεπόταν να φύγουν από το στρατόπεδο.
Όμως, διάφορα έγγραφα δείχνουν
ότι πολλοί δεν αποφυλακίστηκαν ποτέ.
Πολλοί κρατούμενοι που κατηγορούνταν για ομοφυλοφιλία,
συχνά με βάση μαρτυρίες καταδοτών,
δεν επιβιώνουν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Ο κατατρεγμός τους κορυφώθηκε μεταξύ του 1937 και του 1939,
αμέσως πριν κηρύξει ο Χίτλερ πόλεμο κατά της Ευρώπης.
Δεν είναι σαν τη γενοκτονία των Εβραίων.
Οι Ναζί δεν πίστευαν πως έπρεπε να σκοτώσουν όλους τους ομοφυλόφιλους.
Ήθελαν να εξαλείψουν την ομοφυλοφιλία.
Το 1941, ο Χίτλερ αναθέτει
τη λεγόμενη "τελική λύση των Εβραίων" στον Χάινριχ Χίμλερ.
Αυτό σημαίνει ότι ο Χάινριχ Χίμλερ διατάσσεται
να εξολοθρεύσει όλους τους Γερμανούς και Ευρωπαίους Εβραίους.
Η Αστυνομία Αλλοδαπών της Τσεχοσλοβακίας έρχεται για τη Σαρλότε.
Η Σαρλότε συλλαμβάνεται
ενώ γιορτάζει τη δέκατη επέτειό της με την Τόνι.
Αναμένεται ο εγκλεισμός της σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης.
Η Τόνι πανικοβάλλεται. Απευθύνεται στο ελβετικό προξενείο.
Ενημερώνει τις αρχές πως η Σαρλότε είναι Αμερικανή.
Εντέλει, βάζουν τη Σαρλότε σε ένα πλοίο και τη στέλνουν στη Νέα Υόρκη.
Και όλα αυτά χάρη στην Τόνι, που σκέφτηκε έναν τρόπο να τη σώσει.
Αλλιώς, θα κατέληγε σε στρατόπεδο εξόντωσης.
Ο αποχωρισμός είναι οριστικός.
Δεν ξανασυναντιούνται ποτέ.
1945 ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
Έψαχνα τον Λούμπι όλη μου τη ζωή.
Ήθελα να μάθω πού είναι, τι του συνέβη.
ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΧΑΡΚΑ, ΟΥΓΓΑΡΙΑ 1946
Μόνο τώρα, που βλέπω αυτές τις φωτογραφίες,
μόνο τώρα έρχονται όλα στο φως.
Πέθανε από πείνα σε ένα στρατόπεδο εργασίας.
Ήταν τρομερό. Ένιωσα φρίκη όταν έμαθα πως πέθανε έτσι.
Δεν του άξιζε κάτι τέτοιο.
ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΧΑΡΚΑ
Είναι τρομερό.
Και τι βλέπω;
Βλέπω στη φωτογραφία μια μεγάλη πλάκα με το όνομά του γραμμένο πάνω της:
"Φίλεπ Λόραντ, 24 με 25 ετών".
Όπως λένε στη Βιέννη, είναι κάτι που ξεπερνά το βερκίφελν.
Είναι κάτι με το οποίο δεν μπορείς να συμβιβαστείς ποτέ.
Ναι.
Χαίρομαι που μπόρεσα να συνεισφέρω έστω και ελάχιστα
στο να διατηρηθεί η μνήμη του Λούμπι στην ιστορία.
Αυτή η άγνοια της μοίρας ενός αγαπημένου προσώπου
χαρακτηρίζει, δυστυχώς, τις περιπτώσεις πολλών Εβραίων νεκρών,
για τους οποίους μαθαίνουμε πολύ αργά, ενίοτε και ποτέ,
τον τόπο όπου δολοφονήθηκαν.
Οι ομοφυλόφιλοι επιζώντες ήθελαν, αλλά αδυνατούσαν να μοιραστούν ιστορίες.
Ήταν πολύ επικίνδυνο.
Μετά το 1945,
ο ναζιστικός κατατρεγμός των ομοφυλόφιλων
δεν αναγνωρίστηκε ως αδίκημα.
Η Δυτική Γερμανία υιοθέτησε τη ναζιστική παράγραφο 175.
Η κοινωνία τούς θεωρούσε εγκληματίες και ανώμαλους.
Οι οικογένειες σιωπούσαν. Οι ιστορικοί δεν έκαναν ερωτήσεις.
Ο κατατρεγμός συνεχίστηκε.
ΠΟΙΝΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΓΚΟΤΦΡΙΝΤ ΒΟΝ ΚΡΑΜ
Το 1951, ο Γκότφριντ, όπως πολλοί άλλοι ομοφυλόφιλοι άνδρες,
υπέβαλε αίτημα για να αφαιρεθεί η καταδίκη του
υπό την παράγραφο 175 από το μητρώο του.
Αλλιώς, δεν γινόταν να του δοθεί βίζα για να αγωνιστεί σε τουρνουά στις ΗΠΑ,
στο Ηνωμένο Βασίλειο ή στη Γαλλία.
Ακολουθεί εκδίκαση…
και ο Μανάσε Χερμπστ επιστρέφει ξανά στη Γερμανία
για πρώτη φορά το 1951.
Επιστρέφει, λοιπόν, στη χώρα που τον ήθελε νεκρό.
Και, σαφώς, ακολουθεί η επανένωση του Γκότφριντ με τον Μανάσε.
Η Λίζα ανακρίνεται, επίσης.
Επιβεβαιώνει πως διατηρούσαν σχέση.
Προς στιγμήν, ζουν ατρόμητα και ελεύθερα,
όπως στα τέλη της δεκαετίας του 1920.
Και αυτό σε ένα γερμανικό δικαστήριο, καταμεσής του συντηρητισμού του 1950.
Το δικαστήριο αρνείται να αποκαταστήσει τον Γκότφριντ και πολλούς ομοίους του.
Δεν του δίνεται βίζα για να αγωνιστεί στα σημαντικότερα τουρνουά.
Κερδίζει πρωταθλήματα σε χώρες όπου του επιτρέπεται να παίζει,
αλλά δεν του επιτρέπεται να συμμετάσχει στα σημαντικότερα,
διότι, σύμφωνα με την παράγραφο 175, εξακολουθεί να θεωρείται εγκληματίας.
Μετανάστευσα στις ΗΠΑ
και ζω ευτυχισμένος εδώ από το 1939.
Έγινα συνθέτης. Γράφω μουσική όλη μου τη ζωή.
Γνώρισα κάποιον το 1959, αν θυμάμαι καλά.
Το όνομά του είναι Χάουαρντ Μάιερς.
Ευχαριστώ.
Δεν έχω ιδέα γιατί αγοράζεις τόσο μεγάλες κούπες με καφέ.
Η αλήθεια είναι πως ήμασταν αδιάντροποι.
Δεν νιώθαμε καμία ντροπή.
Βγαίναμε για δείπνο με έξι παντρεμένα ζευγάρια.
Δεν ήμουν αδιάντροπος, γιατί δεν αμφέβαλα ποτέ
ότι μπορώ να κάνω αυτό που θέλω να κάνω.
Ο Βάλτερ ζούσε για μένα.
Έκανε τα πάντα για μένα στις πρώτες δεκαετίες μας μαζί,
όταν ήμασταν νεότεροι.
Τώρα είναι 100 ετών.
Μόνο στα τελευταία 15 χρόνια
έχει χρειαστεί τη βοήθειά μου σε κάτι.
Εδώ γράφει: "Δήμος του Δυτικού Χόλιγουντ. Πιστοποιητικό Γάμου.
Ο Βάλτερ Άρλεν και ο Χάουαρντ Μάιερς
παντρεύτηκαν νομίμως τη 2α Ιουλίου του 2013".
Δεν άλλαξε τίποτα.
Απλώς νιώσαμε μια ήσυχη ικανοποίηση.
Αν δεν ήμουν εγώ, δεν θα είχε κανέναν να τσακώνεται.
Η Σαρλότε περνά το υπόλοιπο της ζωής της στο Μπρούκλιν.
Γίνεται ηθοποιός.
Μολονότι έχει αποχωριστεί την Τόνι,
καλλιεργεί νέες φιλίες στην καλλιτεχνική κοινότητα.
Πολλοί φίλοι της δεν ξέρουν καν πως είναι τρανς.
Μάλιστα, κατάφερε να βγάλει χαρτιά
που πιστοποιούσαν ότι ήταν γυναίκα, με γυναικείο όνομα.
Ήταν σημαντικό για εκείνη,
διότι εδραίωνε νομίμως τη θηλυκή της ταυτότητα.
Αναλογίζομαι τι θα έκανα εγώ σε αυτήν την κατάσταση.
Αν έπρεπε να φύγω, πού θα πήγαινα;
Μετά τον πόλεμο, η Τόνι καταφέρνει να επιστρέψει στο Βερολίνο,
όπου ζει το υπόλοιπο της ζωής της ως ζωγράφος και καλλιτέχνιδα.
Η περίοδος της δεκαετίας του 1920, 100 χρόνια πριν,
υποδεικνύει πόσο εύθραυστες είναι αυτές οι ελευθερίες.
Ακόμη και σήμερα, παρά την πρόοδο
στα δικαιώματα των κουίρ και των τρανς ατόμων,
αυτές οι ελευθερίες μπορούν ακόμα να σου αφαιρεθούν.
ΕΛΝΤΟΡΑΝΤΟ ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΟ!
ΤΡΟΦΙΜΑ ΕΛΝΤΟΡΑΝΤΟ
Η τελική μορφή που παίρνει το Ελντοράντο είναι ένα κλασάτο, βιολογικό σουπερμάρκετ.
Εκεί όπου ο κόσμος παρακολουθούσε ντραγκ σόου,
πωλούνται ακριβά αβοκάντο.
Νομίζω ότι η κουίρ κοινότητα στο Βερολίνο
αναγκάστηκε να επανεφεύρει τον εαυτό της.
Και αυτό πήγε αρκετά καλά.
Μπορείτε να δείτε σήμερα πώς ανθίζει η κουίρ ζωή στο Βερολίνο,
πόσο ποικιλόμορφη και πολύπτυχη έχει γίνει.
Έχουμε επαφή με το παρελθόν, όμως; Νομίζω πως δεν έχουμε καμία επαφή.
Δεν γνωρίζαμε τίποτα
για τον κατατρεγμό των ομοφυλόφιλων για πολύ καιρό.
Συνεπώς, η κουίρ κοινότητα στο Βερολίνο σήμερα
οπωσδήποτε δεν αποτελεί…
συνέχεια της κουίρ κουλτούρας της δεκαετίας του 1920.
Αυτή πραγματικά χάθηκε.
Ούτε ονόματα ούτε αναμνήσεις. Δεν απομένει τίποτα.
Στη μεταπολεμική Δυτική Γερμανία, 100.000 άνδρες δικάστηκαν ως ομοφυλόφιλοι.
Πάνω από 50.000 καταδικάστηκαν σε φυλάκιση.
Η ναζιστική εκδοχή της παραγράφου 175 μεταρρυθμίστηκε το 1969.
Καταργήθηκε το 1994 χωρίς να αντικατασταθεί.
Ο Βάλτερ Άρλεν έγραψε 68 συνθέσεις. Λέει ότι περιέχουν "τις αναμνήσεις του".
Το κοινό ανακάλυψε τη μουσική του το 2008,
χάρη στον σύντροφό του Χάουαρντ Μάιερς.
Ζουν ευτυχείς στο σπίτι τους,
κοντά στην ακτή του Ειρηνικού.
Υποτιτλισμός: Νάσος Πρωτόπαπας