Downloaded from YTS.MX
‎ราตรีนี้เพิ่งเริ่มต้น
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎คุณอยู่ในสถานที่ที่อยากอยู่
‎รู้สึกมั่นใจ ตื่นเต้น ‎และมีคนมองเห็นคุณ
‎ในที่สุด คุณก็ได้อยู่ ‎กับคนที่รู้สึกแบบเดียวกับคุณ
‎และช่วงเวลาหนึ่งนั้น ‎คุณได้ลืมไปว่าตัวเองแตกต่าง
‎คืนนี้ ไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้
‎เบอร์ลินคือที่ ‎ที่ทุกอย่างเกิดขึ้นได้
‎มันคือเมืองหลวงแห่งบาป
‎ที่นั่นมีคาเฟ่ บาร์ คลับ ‎จำนวน 80 ถึง 120 แห่ง
‎ที่เจาะจงกลุ่มลูกค้า ‎ผู้มีความหลากหลายทางเพศ
‎มีทั้งชาวเควียร์และทรานส์เต็มไปหมด
‎หลังจากพรรคนาซีขึ้นมามีอำนาจ
‎เราเห็นการข่มเหงคนรักเพศเดียวกัน ‎ที่รุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์โลก
‎แทบจะไม่มีช่วงเวลาอื่น ‎ในประวัติศาสตร์
‎ที่เสรีภาพและการกดขี่
‎ใกล้ชิดกันมากที่สุด ‎เท่ากับยุค 1920 และ 1930
‎ทุกวันนี้คุณก็มีเสรีภาพเหล่านี้ได้ ‎และมันก็ถูกพรากไปจากคุณได้เช่นกัน
‎คนเหล่านั้นได้ใช้ชีวิต ‎แบบที่ฉันใช้ตอนนี้
‎แต่ก็เพียงช่วงเวลาสั้นๆ เท่านั้น
‎มันคือหายนะของมนุษยชาติ
‎และผมเป็นส่วนหนึ่งของมนุษยชาตินั้น
‎(เอลโดราโด: สิ่งที่นาซีเกลียด)
‎(เบอร์ลิน - ปลายยุค 1920)
‎คุณเดินไปตามถนนในเบอร์ลิน
‎และเห็นตึกหนึ่งที่หัวมุมถนน
‎ซึ่งมีป้ายโดดเด่นติดไว้ด้านหน้า
‎มันเขียนว่า "ที่นี่แหละใช่"
‎ในบรรดาไนท์คลับ ‎ที่อยู่ในช่วงโกลเด้นทเวนตีส์
‎เอลโดราโดคือสถานที่สังสรรค์ ‎ของเควียร์ที่ตื่นตาที่สุด
‎มีเสรีภาพแบบใหม่เริ่มต้นขึ้น ‎ที่เอลโดราโดในเบอร์ลิน
‎เป็นที่ที่เกย์ เลสเบี้ยน
‎ชายข้ามเพศและหญิงข้ามเพศเป็นอิสระ ‎และได้เป็นตัวเองเป็นครั้งแรก
‎หนึ่งในคนที่คุณจะได้พบที่นี่ ‎คือชาร์ล็อทเทอ ชาร์ลาค
‎ปัญญาชนชาวยิว ‎สัญชาติอเมริกัน เยอรมัน
‎เธอเดินทางไปทั่วโลก ‎อาศัยอยู่ในอเมริกา เยอรมนี ฝรั่งเศส
‎และกำลังจะเป็น
‎หนึ่งในคนกลุ่มแรกของโลก
‎ที่จะเข้ารับการผ่าตัดแปลงเพศ
‎เราเห็นหน้าใหม่สองคน ‎ในสังคมราตรีของเบอร์ลิน
‎ลิซ่าและก็อทท์ฟรีด ‎เพิ่งแต่งงานกัน ช่วงอายุ 20 ต้นๆ
‎เช่นเดียวกับคนอื่นๆ ที่มาเอลโดราโด ‎พวกเขาพร้อมที่จะปล่อยใจ
‎และค้นพบสิ่งใหม่ๆ ‎ค้นหาความรักรูปแบบใหม่
‎ลิซ่า ชื่อจริงคือ ‎ลิซ่า ฟ็อน โดเบเน็ค
‎และก็อทท์ฟรีด ฟ็อน ครัมม์ ‎ทั้งคู่รู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก
‎พวกเขาเติบโตขึ้นในชุมชนข้างปราสาท
‎ลิซ่าเกิดในตระกูลโดเบเน็ค
‎และครอบครัวเธอ ‎อาศัยอยู่ห่างจากเรา 15 กิโลเมตร
‎เราเรียกมันว่า "รังแห่งความชั่วช้า"
‎เพราะที่นั่นครอบครัวครัมม์ ‎ทำทุกอย่างที่พวกเขาต้องการได้
‎ลิซ่าและก็อทท์ฟรีด ‎ต้องการชีวิตหรูหรา
‎ซึ่งแน่นอนว่าหาไม่ได้ ‎ในสภาพแวดล้อมชนบท
‎แต่พบได้ในเบอร์ลิน ‎ที่มีเสน่ห์ดึงดูด
‎มีเสรีภาพมากมายเกิดขึ้น
‎เริ่มมีการพูดถึงสิทธิสตรี
‎มีการยกเลิกการเซ็นเซอร์
‎สื่อก็มีอิสระที่จะ ‎ตีพิมพ์ข่าวตามต้องการมากขึ้น
‎และนั่นทำให้สื่อสิ่งพิมพ์ ‎ของชาวเควียร์เฟื่องฟู
‎(แฟนสาวที่ผู้หญิงรัก)
‎มีทั้งสิ่งพิมพ์สำหรับเกย์ผู้ชาย ‎และสิ่งพิมพ์สำหรับเกย์ผู้หญิง
‎และยังมีสิ่งพิมพ์สำหรับ ‎ผู้ชื่นชอบแต่งกายแบบเพศตรงข้าม
‎เราพูดเรื่องเพศ ‎ได้อย่างเปิดเผยกว่าเมื่อก่อน
‎ผู้คนรู้สึกว่า
‎มีการปฏิวัติเรื่องข้อปฏิบัติทางเพศ ‎อย่างเห็นได้ชัดเจน
‎นั่นคือตอนที่ลิซ่าและก็อทท์ฟรีด ‎ค้นพบโลกใบใหม่
‎และเอลโดราโดคือความหมายใกล้เคียง ‎ของการกำเนิดสิ่งใหม่
‎กลางไนท์คลับอันแสนงดงาม ‎แสนระยิบระยับ น่าตื่นตา
‎คุณอาจประหลาดใจ
‎ที่ได้พบใครคนหนึ่ง ‎ซึ่งใกล้ชิดกับอดอล์ฟ ฮิตเลอร์
‎คนคนนี้มีชื่อว่าแอ็นสท์ เริห์ม
‎เขามีแนวคิด ‎ต่อต้านชาวยิวอย่างรุนแรง
‎เป็นหนึ่งในนักยุทธศาสตร์ ‎และคนวางแผนสำคัญที่ทำให้นาซีมีอำนาจ
‎เริห์มเป็นทหารที่คลั่งไคล้ ‎และหลงใหลการทำสงครามและการเข่นฆ่า
‎มีแนวคิดชาตินิยมโดยแท้จริง
‎เขาไม่เคยทำใจได้ ‎ที่เยอรมนีแพ้สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
‎อดอล์ฟ ฮิตเลอร์และแอ็นสท์ เริห์ม ‎รู้จักกันจากขบวนการฝ่ายขวาในปี 1919
‎ไม่ช้า พวกเขาก็กลายเป็น ‎เพื่อนสนิทนานหลายปี
‎ผูกพันกันด้วยความฝัน
‎ว่าจะทำให้พรรคนาซี ‎เป็นขบวนการที่ยึดครองอำนาจได้
‎ซึ่งเวลานั้นหนทางยังยาวไกล
‎แอ็นสท์ เริห์มเป็นเกย์
‎ไม่ค่อยระมัดระวังเรื่องการเป็นเกย์
‎มีคนรักและมิตรสหายที่เป็นเกย์หลายคน
‎รสนิยมรักเพศเดียวกันของเขา ‎เป็นความลับที่ทุกคนซุบซิบกัน
‎เป็นไปได้มากว่า ‎ฮิตเลอร์รู้เรื่องข่าวลือของเริห์ม
‎แต่เขาดูจะให้ความสำคัญกับ ‎ประโยชน์ที่เริห์มทำมากกว่า
‎มีการอ้างคำพูดของฮิตเลอร์ว่า
‎"ผมไม่สนใจชีวิตส่วนตัวของเขา
‎ตราบใดที่เขายัง ‎รักษาความสุขุมรอบคอบไว้"
‎แต่เราจะได้เห็นว่าไม่ได้มีการรักษา ‎ความสุขุมรอบคอบไว้เสมอ
‎คลับแห่งนี้ดึงดูด
‎ผู้คนแสนหลากหลายประเภท
‎ในแง่ของฝ่ายทางการเมือง ‎หรือมุมมองที่มีต่อโลก
‎(เอลโดราโด ที่นี่แหละใช่!)
‎จริงๆ แล้วเอลโดราโดเป็นสัญลักษณ์
‎ของหน้าต่างที่ให้โลกได้เห็น ‎วิถีชีวิตชาวเควียร์ในเบอร์ลิน
‎นักแสดงชาวเควียร์บางคนที่เอลโดราโด
‎ได้กลายเป็นดารา ‎ที่ได้รับความนิยมมากในช่วงเวลานั้น
‎หนึ่งในนั้นคือแคลร์ วาลดอฟฟ์
‎กำจัดผู้ชายทุกคนออกจากไรชส์ทาค
‎กำจัดผู้ชายทุกคนจากรัฐสภา
‎กำจัดผู้ชายทุกคนจากคฤหาสน์หลังโต
‎เราจะสร้างมัน ‎เป็นที่พักอาศัยของผู้หญิง
‎ถ้าคุณเข้าไปในเอลโดราโดคนเดียว ‎คุณต้องจ่ายเงินจ้างนักเต้น
‎เพื่อเต้นกับคุณรอบฟลอร์เต้นรำ
‎คุณจะได้เห็นภาพมายาของเพศสภาพ
‎ที่แสนโด่งดังของเอลโดราโด
‎คืนหนึ่งชาร์ล็อทเทอ ‎ได้เจอคนที่เหมือนเธอ
‎คนคนนี้ไม่เพียงเฉลียวฉลาด ‎เหมือนชาร์ล็อทเทอ
‎แต่เธอยังเป็นทรานส์ด้วย
‎ชื่อของเธอคือโทนี่ เอเบล
‎ต่างกับชาร์ล็อทเทอ ‎เธอไม่รู้ว่าต้องทำยังไง
‎เธอเพิ่งหลุดพ้นจากการแต่งงานแย่ๆ
‎เธอแก่กว่าสิบปี
‎แต่แล้วทั้งสองก็ไม่อาจแยกจากกันได้
‎ความสัมพันธ์ลักษณะนี้ ‎ที่เกิดขึ้นระหว่างหญิงข้ามเพศ
‎เป็นเรื่องธรรมดามากๆ
‎ไม่ว่ารสนิยมทางเพศของเราจะเป็นยังไง
‎เราจะพัฒนา ‎ความเป็นพี่สาวน้องสาวที่ลึกซึ้ง
‎ที่บางครั้งก็กลายไปเป็นคนรักกัน
‎หรือคู่ชีวิต
‎ส่วนหนึ่งเป็นเพราะ
‎เราอยู่ในโลกที่ไม่ค่อย ‎มีคนแบบเราเท่าไหร่นัก
‎ดังนั้นเมื่อเจอคนที่เหมือนกับเรา
‎เราจะสร้างความสัมพันธ์ ‎ฉันท์ครอบครัวที่ลึกซึ้งต่อกัน
‎ไม่ว่ามันจะออกมาในรูปแบบไหน
‎โทนี่พยายามใช้ชีวิต ‎ในฐานะผู้หญิงมาหลายปีแล้ว
‎แต่เธอไม่รู้ว่าต้องทำยังไง
‎ชาร์ล็อทเทอ ชาร์ลาคมีคำตอบให้
‎เธอแนะนำโทนี่ ‎ให้รู้จักมักนุส เฮียร์ชเฟลด์
‎มักนุส เฮียร์ชเฟลด์ก็มาที่เอลโดราโด
‎เขาชอบเฝ้าดูวิถีชีวิตของชาวเควียร์
‎ตัวเขาเองเป็นคนมีชื่อเสียง
‎ทุกคนรู้ว่าเขาเป็นใคร
‎เขาเป็นนักเพศวิทยา
‎เขาสนใจศึกษาเรื่องเพศวิถีของมนุษย์
‎และบทบาททางเพศ
‎เขาเชื่ออย่างแท้จริงว่า
‎ชาวเกย์และทรานส์
‎สามารถได้รับเสรีภาพ ‎อันเท่าเทียมและสิทธิ
‎ผ่านเครื่องมือทางวิทยาศาสตร์
‎เขาตีพิมพ์ผลงานออกมามากมาย
‎ทั้งหนังสือ จุลสาร ‎และเนื้อหาในงานบรรยาย
‎เขาก่อตั้งองค์กรเพื่อสิทธิของเกย์ ‎แห่งแรกของโลกในปี 1897
‎บนแผนที่เมืองเบอร์ลินของชาวเควียร์
‎มีสถานที่แห่งหนึ่ง ‎เป็นศูนย์กลางของแนวคิดก้าวหน้า
‎นั่นคือสถาบันด้านเพศศาสตร์ ‎ของมักนุส เฮียร์ชเฟลด์
‎ที่นั่นมีพิพิธภัณฑ์ ‎ซึ่งคุณจะได้เห็นกางเกงในจับจีบ
‎ที่ทหารเยอรมันใส่ ‎ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
‎คุณจะเจอดิลโด้ ของสารพัดอย่าง
‎ที่นั่นมีพื้นที่ให้บริการ ‎หลายแบบสำหรับทุกคน
‎ที่ต้องการคำปรึกษา ‎เกี่ยวกับความสัมพันธ์
‎โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ ‎ข้อมูลเรื่องการทำแท้งและตั้งครรภ์
‎และอีกหลายอย่าง
‎สถาบันนั้นยังเป็น ‎สถานที่พบปะของผู้คน
‎มันเป็นศูนย์รวมของชาวเควียร์ ‎เป็นพื้นที่สำหรับคนในกลุ่ม
‎แค่รู้ว่ามีสถาบันอยู่
‎เป็นข้อมูลสำคัญสำหรับ ‎คนในกลุ่มหลายคนในเบอร์ลิน
‎หนึ่งในสิ่งที่ที่นั่นเชี่ยวชาญ
‎คือเรื่องอัตลักษณ์ของทรานส์ ‎และมีบริการดูแลชาวทรานส์
‎ที่ต้องต่อสู้กับเพศสภาพ ‎โดยกำเนิดของตัวเอง
‎สำหรับแอ็นสท์ เริห์ม ‎มักนุส เฮียร์ชเฟลด์คือศัตรู
‎เขาเป็นยิว ‎มีแนวคิดแบบประชาธิปไตยสังคมนิยม
‎เขาสนับสนุนชายข้ามเพศและหญิงข้ามเพศ
‎และไม่ยอมรับอุดมการณ์ความเป็นชาย
‎ที่แอ็นสท์ เริห์มยึดถือ
‎แต่พวกเขาไม่เปิดเผยว่า ‎เป็นคนรักเพศเดียวกันเหมือนกัน
‎มักนุส เฮียร์ชเฟลด์รู้ว่า ‎จะเสียชื่อเสียงในฐานะนักวิทยาศาสตร์
‎และแอ็นสท์ เริห์มรู้ว่า ‎เขาจะถูกไล่ออกจากพรรค
‎แอ็นสท์ เริห์มดูจะมีความมั่นใจสูง
‎ว่ามิตรภาพของเขากับฮิตเลอร์
‎และอดีตอันยาวนานของเขากับฮิตเลอร์ ‎จะปกป้องเขาได้
‎ทั้งจากสังคมโดยรวม และขบวนการนาซี
‎และนั่นทำให้เขา ‎ไม่ค่อยระวังเรื่องชีวิตส่วนตัว
‎"ถึง ดร.ไฮม์ซ็อท
‎ยินดีที่ได้พูดคุยกัน
‎ผมจำความรู้สึกและการกระทำ ‎ต่อเพศเดียวกันตอนยังเป็นเด็กได้
‎แต่ผมก็มีเพศสัมพันธ์กับผู้หญิง
‎แม้มันจะไม่ค่อยสุขสมเท่าไหร่นัก"
‎ไม่มีหลักฐานเกี่ยวกับ ‎ชีวิตส่วนตัวของเริห์มมากนัก
‎แต่เรามีหลักฐานสำคัญหนึ่งชิ้น
‎มันเป็นจดหมายหลายฉบับ ‎ที่เขาเขียนถึงเพื่อน
‎ชื่อว่า ดร.คาร์ล-กุนเทอร์ ไฮม์ซ็อท
‎ผู้หญิงทุกคนทำให้ผมขยะแขยง
‎"ผมไม่ได้ไม่ชอบความคิดของตัวเอง
‎แม้ว่ามันจะทำให้ผม ‎ต้องเดือดร้อนหลายครั้ง
‎ในใจลึกๆ ผมภูมิใจกับมันด้วยซ้ำ
‎อย่างน้อยผมก็เชื่อแบบนั้น"
‎ในจดหมายเหล่านี้
‎ดูเหมือนว่าเริห์ม ‎มั่นใจมากขึ้นเรื่อยๆ
‎กับการเป็นคนรักเพศเดียวกัน
‎นี่เป็นช่วงเวลา ‎ที่แนวคิดเรื่องเพศวิถี
‎คนรักเพศตรงข้าม ‎คนรักเพศเดียวกัน หรืออะไรก็ตาม
‎ความคิดที่ว่าเพศวิถี ‎เป็นสิ่งที่ติดแน่นในตัวบุคคล
‎ค่อนข้างใหม่และกำลังพัฒนา
‎แต่ยังมีความจริงอีกอย่างหนึ่ง
‎เยอรมนีไม่ได้มีแค่เมืองใหญ่ๆ
‎แต่เต็มไปด้วยเมืองขนาดเล็ก ‎และหมู่บ้านต่างๆ
‎สิ่งที่เกิดในเบอร์ลินและเมืองใหญ่ ‎เป็นเรื่องแปลกสำหรับหลายคน
‎พวกเขารู้สึกถูกคุกคาม ‎จากความเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็ว
‎การเปลี่ยนแปลงที่เร็วนั้น
‎เป็นต้นเหตุความไม่พอใจของทุกคน
‎ถ้าคุณหัวก้าวหน้า ‎การเปลี่ยนแปลงนี้ช้าเกินไปสำหรับคุณ
‎อีกมุมหนึ่ง ‎ถ้าคุณมีแนวคิดอนุรักษ์นิยม
‎ที่ต้องดูทุกอย่าง ‎ที่ทำให้ชีวิตมีความหมายถูกลบล้างไป
‎และความรู้สึกถูกคุกคาม ‎จากการเปลี่ยนแปลงนั้นเอง
‎ที่ทำให้พวกฟาสซิสต์ ‎เผยแพร่ความคิดชั่วร้ายของพวกเขา
‎(ปี 1931)
‎เราต้องการสอนชาวเยอรมันทุกคน
‎ว่าไม่มีชีวิตใดอยู่เหนือกฎหมาย
‎และไม่มีกฎหมายใดไร้อำนาจ
‎และไม่มีอำนาจใดไร้กำลัง
‎และทุกๆ กำลัง ‎ต้องยืนหยัดเคียงข้างผู้คนของตัวเอง
‎สำหรับผม ‎เวลาที่ฮิตเลอร์กล่าวปราศรัยทุกครั้ง
‎เขาเหมือนชายบ้าคลั่ง
‎ทั้งเสียงที่ตะเบงออกมา ‎และคำพูดของเขา
‎และสิ่งที่เขาพูดถึงชาวยิว
‎เป็นคำพูดเลวร้ายเกินจะทนฟังได้
‎ผมเลิกสนใจเรื่องนั้น
‎ตอนนั้นผมเป็นคนหนุ่มที่ไร้เดียงสา
‎ผมตกหลุมรัก
‎เรามีคฤหาสน์ในเซาเออร์บรุนน์
‎ที่ที่เรามักไปพักช่วงหน้าร้อน
‎อีกคนที่ไปพักที่นั่น ‎ช่วงวันหยุดทุกปีคือลุมพี
‎นั่นคือตอนที่ผมได้รู้จักเขา
‎เขาอาศัยอยู่ในบูดาเปสต์ ‎ผมอาศัยอยู่เวียนนา
‎ลุมพีกับผมกลายเป็นเพื่อนกัน
‎เราทำหลายอย่างด้วยกัน
‎ผมรักเขา ทำไมจะไม่รักล่ะ
‎เราทั้งคู่เป็นยิว
‎แต่เราไม่ได้กังวลเรื่องนั้น
‎เราอยู่ไกลจากเรื่องราว ‎ทั้งหลายที่เกิดขึ้น
‎แต่ปัญหาก็ใกล้เข้ามา
‎ไม่ใช่แค่ในเบอร์ลินกับเยอรมนี ‎แต่ทั่วทุกแห่งในยุโรป
‎ในปี 1931 ฮิตเลอร์แต่งตั้งเริห์ม ‎เป็นหัวหน้าหน่วยเอสเอ
‎เอสเอคือกองกำลังกึ่งทหารของนาซี ‎ที่คอยทำงานสกปรก
‎พวกเขาสั่นคลอนประชาธิปไตย
‎พวกเขาสู้กับประชาชนบนถนน ‎ทำร้ายประชาชนในงานชุมนุมต่างๆ
‎ภายใต้การนำของเริห์ม ‎กองกำลังนี้จะมีสมาชิกถึงสามล้านคน
‎มันเป็นแกนหลัก ‎และตัวคุ้มครองที่สำคัญมาก
‎ของขบวนการนาซี
‎หน่วยเอสเอเป็นส่วนสำคัญ ‎ในแผนการยึดครองเยอรมนีของนาซี
‎และสร้างจักรวรรดิ ‎ที่มีเพียงเชื้อสายเดียว
‎ปราศจากชาวยิว คอมมิวนิสต์ ‎บุคคลทุพพลภาพ
‎ปราศจากชาวโรมานีและซินตี ‎รวมทั้งชาวเควียร์
‎หน่วยเอสเอเกณฑ์สมาชิก
‎ส่วนใหญ่เป็นคนหนุ่มจากชนชั้นล่าง ‎หรือชนชั้นกลางรายได้ต่ำ
‎เนื่องจากเกณฑ์ ‎การรับเข้าที่ไม่เข้มงวด
‎จึงไม่เพียงดึงดูด ‎แค่กลุ่มชาตินิยมหัวรุนแรง
‎แต่รวมถึงคนนอก พวกวิปริต ‎และอาชญากรจำนวนหนึ่งด้วย
‎คาร์ล แอ็นสท์ ‎เป็นสมาชิกของหน่วยเอสเอ
‎ที่เริห์มน่าจะเจอและเลือกเข้ามาเอง
‎จากโลกยามราตรีของเบอร์ลิน
‎แอ็นสท์เข้าร่วมหน่วยเอสเอ
‎และกลายเป็นมือขวา ‎ของเริห์มในองค์กรนั้น
‎อาชีพในเบอร์ลิน ‎ของคาร์ล แอ็นสท์แห่งหน่วยเอสเอ
‎คือคนคุ้มกันไนท์คลับเกย์ ‎และพนักงานในคลับ
‎หลังจากเข้าเอสเอ ‎แอ็นสท์เริ่มทะเยอทะยานทางการเมือง
‎แม้ว่าเขาจะใช้อีกชีวิต ‎ในฐานะเกย์ก็ตาม
‎ดังนั้นถ้าเราพิจารณาชีวิตของเริห์ม
‎ในกองทัพ ในกองกำลังกึ่งทหารฝ่ายขวา
‎เขาคือคนที่สร้างสภาพแวดล้อม ‎ที่มีเพศเดียวขึ้นรอบตัว
‎คุณใช้ชีวิตด้วยกัน อาบน้ำด้วยกัน
‎คุณลงถนนไปเพื่อทุบตีชาวยิว ‎และคอมมิวนิสต์ด้วยกัน
‎การกระทำทั้งหมดนี้สามารถ
‎กระตุ้นให้เกิดความรู้สึก ‎และความต้องการทางเพศ
‎มีแนวคิดความเป็นชายเหนือชาย
‎"พวกเรามีความเป็นชาย
‎มากซะจนผู้หญิงรังเกียจเรา
‎เราไม่อยากมองดูพวกเขา
‎นั่นไม่ได้ทำให้เราเหมือนผู้หญิง ‎แต่ทำให้เป็นชายยิ่งกว่าเดิม
‎แด่ขบวนการ
‎มีชายคนหนึ่งในขบวนการชาติสังคมนิยม
‎ซึ่งแอ็นสท์ เริห์ม ‎ประเมินอันตรายของเขาไว้ต่ำเกินไป
‎ไรชส์ฟือเรอร์-เอ็สเอ็ส ‎ไฮน์ริช ฮิมเลอร์
‎ในฐานะคนหนุ่ม ฮิมเลอร์สนใจ
‎มิตรภาพในหมู่ลูกผู้ชายเป็นอย่างมาก
‎ในขณะเดียวกันเขาก็กลัว
‎แรงดึงดูดระหว่างเพศเดียวกัน ‎ที่อาจเกิดจากมิตรภาพแบบนี้
‎ในจุดนี้ไฮน์ริช ฮิมเลอร์ ‎เป็นผู้นำเอสเอสหรือ "ชุทซ์ชตัฟเฟิล"
‎กองกำลังกึ่งทหารเอสเอสเล็กกว่า ‎หน่วยเอสเอของเริห์มมาก
‎เริห์มและฮิมเลอร์ ‎จึงแข่งขันกันอยู่กลายๆ
‎เพื่อตีตัวเองออกห่างจากเอสเอ ‎และชื่อเสียงเรื่องรักเพศเดียวกัน
‎เขาเปลี่ยนหน่วยเอสเอส ‎เป็นองค์กรชั้นยอด
‎นั่นรวมถึงการที่สมาชิกของหน่วย ‎ต้องมีผมสีบลอนด์และตาสีฟ้า
‎เขาคิดว่ารูปลักษณ์แบบนั้น ‎เป็นหลักฐานเชื้อสายอารยันที่ "ดี"
‎ในช่วงปีนี้เอง ก็อทท์ฟรีด ‎ฟ็อน ครัมม์ ได้กลายเป็นดาวดัง
‎หลังจากการแข่งขันที่ดุเดือดสองเกม ‎แชมป์ชาวเยอรมันมีอาการกล้ามเนื้อฉีก
‎และตั้งแต่นั้นมา ‎ก็ไม่อาจต้านทานเพอร์รี่ได้
‎ก็อททฟรีดเริ่มเล่นเทนนิส ‎ตั้งแต่สิบขวบ
‎เมื่ออายุ 13 ปี เขาตั้งใจจะเป็น ‎นักเทนนิสมือหนึ่งของโลก
‎เมื่อมาถึงเบอร์ลิน
‎เขาเข้าเป็นสมาชิก ‎คลับเทนนิสชื่อดัง ร็อทไวสส์
‎หนึ่งในสมาชิก ‎ของคลับคือแฮร์มัน เกอริง
‎ภายหลังเป็นรมต.กระทรวงมหาดไทย ‎ของรัฐบาลชาติสังคมนิยม
‎ก็อทท์ฟรีดเป็นชายรูปหล่อตัวสูง
‎เขามีดวงตาสีฟ้า ผมสีบลอนด์
‎เขามีรูปลักษณ์แบบชาวอารยันดั้งเดิม
‎ช่วงแรกๆ เขาได้รับคำชวนเข้าพรรคนาซี
‎เรารู้ว่าก็อทท์ฟรีดปฏิเสธ
‎ซึ่งจะกลายเป็นปัญหา ‎ที่รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ในช่วงหลายปี
‎เราไม่รู้รายละเอียดว่า ‎พวกเขาพบกันครั้งแรกได้ยังไง
‎แต่เรารู้ว่าก็อทท์ฟรีด ‎ได้รู้จักกับชายหนุ่ม
‎อายุใกล้เคียงกับเขา
‎ชายหนุ่มคนนี้ชื่อว่า ‎มานัสเซอ แฮ็พสท์
‎ก็อทท์ฟรีดและมานัสเซอ ‎มาจากโลกที่แตกต่างกัน
‎มานัสเซอมาจากครอบครัวยิว ‎ฐานะยากจนในช็อยเน็นเวียร์เทล
‎เขาเป็นนักแสดง
‎เขาหาเลี้ยงตัวเองด้วยการ ‎ทำงานในบาร์ของร้านจ็อกกี้
‎ซึ่งเป็นคลับแจ๊สเล็กๆ ‎ถัดจากเอลโดราโดไม่กี่ช่วงตึก
‎อาจมีช่วงเวลาที่พวกเขาได้ชื่นชอบกัน
‎มีภัยร้ายแรงต่อชายรักเพศเดียวกัน
‎มาตรา 175
‎(การลักลอบได้เสียกันระหว่างเพศชาย ‎ต้องถูกลงโทษด้วยการจำคุก)
‎มาตรานั้นทำให้ความสัมพันธ์ ‎ระหว่างชายกับชายเป็นเรื่องผิดกฎหมาย
‎แต่ก็เป็นเรื่องยากที่จะเอาผิด
‎เพราะหลายศาลต้องการหลักฐาน
‎การมีเพศสัมพันธ์หรือ "การร่วมเพศ"
‎และนั่นไม่ใช่งานง่ายสำหรับตำรวจ
‎แทนที่พวกเขาจะเข้าตรวจค้น ‎หรือบุกจับบาร์ต่างๆ
‎สิ่งที่พวกเขาทำคือเก็บ ‎"รายชื่อสีชมพู"
‎ซึ่งเป็นรายชื่อคนที่พวกเขา ‎สงสัยว่าเป็นคนรักเพศเดียวกัน
‎หลายครั้งคุณไม่รู้เรื่องนี้ ‎เพราะไม่ได้ถูกตั้งข้อหา
‎แต่เรารู้ว่าในรายชื่อสีชมพูนี้ ‎มีรายชื่อคนเป็นพันๆ
‎(ชื่อจริง: โจเซฟ ‎ประเภทอาชญากรรม: มาตรา 175)
‎แต่ก็อทท์ฟรีดมีความคิดเป็นอิสระ ‎นั่นคือเมื่อเขาตกหลุมรัก
‎เขาจะไล่ตามความรักครั้งนี้
‎ก็อทท์ฟรีดและมานัสเซอนัดพบกันบ่อย ‎หลังจากเจอกันครั้งแรก
‎แน่นอนว่าลิซ่ารู้เรื่องทุกอย่าง
‎ไม่มีการปิดบัง ‎ทุกสิ่งเป็นไปอย่างเปิดเผย
‎ทำอะไรของคุณน่ะ
‎มานี่สิ มานี่
‎ทั้งสามคนเริ่มต้น ‎ความสัมพันธ์รูปแบบใหม่
‎ที่ดูเหมือนจะเป็นไปด้วยดี
‎สำหรับลิซ่า ‎การย้ายมาเบอร์ลินคือการเป็นอิสระ
‎เธออยากใช้ชีวิตอย่างอิสระ ‎และค้นหาประสบการณ์ใหม่ๆ
‎เธอกลายเป็นเพื่อนอย่างรวดเร็ว
‎กับผู้หญิงสมัยใหม่ในเบอร์ลิน
‎ทั้งนักเขียน นักกีฬา และช่างภาพ
‎ลิซ่าถ่ายภาพตัวเองด้วย
‎เธอเป็นนักเต้นแจ๊สและนักขี่ม้าไฟแรง
‎เธอเล่นฮอกกี้ ‎และกลายเป็นแชมป์ของเยอรมัน
‎สิ่งเหล่านี้มาจากขบวนการ ‎ที่เริ่มต้นก่อนยุค 20
‎เป็นช่วงปลดปล่อยตัวเอง
‎จากการถูกเหนี่ยวรั้ง ‎ด้วยเสื้อผ้าและบ้าน
‎เธอเป็นคนกระด้างและทำตามใจตัวเอง
‎เธอเริ่มมีความสัมพันธ์นอกสมรส ‎รวมทั้งมีแฟนเลสเบี้ยน
‎เธออยากรู้อยากเห็น ‎และมีความคิดโลดโผนในเรื่องเพศ
‎ความสัมพันธ์ของก็อทท์ฟรีดและลิซ่า
‎นิยามได้ด้วยความไว้เนื้อเชื่อใจ ‎อย่างไม่จำกัดต่อกันและกัน
‎พวกเขารู้ดีว่าสิ่งที่ตนเองทำ ‎ไม่ส่งผลเสีย
‎(ปี 1932)
‎(การหาเสียงเลือกตั้งในเยอรมนี)
‎ฤดูใบไม้ผลิปี 1932 ‎ฮิตเลอร์ลงสมัครเป็นนายกรัฐมนตรี
‎พรรคนาซีลงสมัครเลือกตั้ง ‎เป็นสมาชิกรัฐสภา
‎ไม่นานก่อนที่พวกเขาจะกุมอำนาจ ‎พรรคชาติสังคมนิยม
‎เพิ่มระดับความรุนแรงบนท้องถนน
‎มีการต่อสู้ครั้งใหญ่ที่ผู้คนล้มตาย
‎สาเหตุหลักที่พวกเขาทำแบบนี้
‎ก็เพื่อแสดงให้เห็นความไร้เสถียรภาพ ‎ของประชาธิปไตย
‎ขณะที่แสดงออกว่าเป็นพรรคที่ ‎"รักษากฎหมายและความสงบ"
‎ที่จะนำความปลอดภัย ‎ระเบียบ และสันติมาเมื่อชนะเลือกตั้ง
‎(มาชุมนุมเลย! อดอล์ฟ ฮิตเลอร์)
‎มันไม่ใช่ความหวาดกลัว
‎ที่เชื่อมโยงประชาชน ‎กับพรรคชาติสังคมนิยม
‎แต่เป็นความหวังว่า ‎เยอรมนีจะแข็งแกร่งขึ้น
‎และคำสัญญาว่าจะนำยุคทองมาสู่เยอรมนี
‎สวัสดี สายัณห์สวัสดิ์
‎ชาร์ล็อทเทอ โทนี่ และผู้หญิงอีกคน
‎ดอร์เชิน ริชเทอร์ ‎ได้เข้ารับการผ่าตัดในตอนนั้น
‎พวกเขาสามคน ‎เป็นเพียงตัวอย่างที่เรารู้
‎ว่าได้ผ่าตัดแปลงเพศที่สถาบัน
‎และรอดชีวิตจากการผ่าตัดในขั้นต้น
‎การผ่าตัดและขั้นตอนต่างๆ เหล่านั้น
‎เสี่ยงอันตรายมาก ‎และยังไม่เคยทำกันมาก่อน
‎นี่เป็นครั้งแรก
‎ที่มีการผ่าตัดมนุษย์หลายราย ‎ในประวัติศาสตร์
‎ผู้คนอยากมาสถานที่แห่งนี้
‎แน่นอนว่าเพราะไม่มีตัวเลือกอื่น
‎ดังนั้นชื่อเสียงของมัน ‎จึงดังไปทั่วโลก
‎ชาร์ล็อทเทอและโทนี่คงโล่งใจมาก
‎ที่พวกเขาสามารถเข้าถึงการผ่าตัด ‎ในช่วงเวลาที่การผ่าตัดเป็นไปได้
‎เมื่อผ่าตัดสำเร็จแล้ว
‎พวกเขารู้สึกพอใจ ‎ในเพศของตัวเองมากขึ้น
‎และรู้สึกชัดเจน ‎ในความเป็นหญิงมากขึ้น
‎ชาร์ล็อทเทอเปิดเผยหลายครั้งว่า
‎การผ่าตัดทำให้เธอ ‎มีความสุขยิ่งกว่าเคย
‎ฉันนึกไม่ออกว่า ‎มีภาพวิดีโอไหนในช่วงเวลานั้น
‎ที่คุณจะได้เห็นชาวทรานส์ ‎ไม่ใช่แค่หนึ่งคน
‎แต่ชาวทรานส์หลายคนอยู่ร่วมกัน
‎มีความสุขและปลื้มปีติมากเท่านี้
‎เยอรมนีในเวลานั้น
‎ถ้าหนึ่งในนักแสดงแดร็กที่เอลโดราโด
‎เดินออกนอกประตู ‎ทั้งที่ยังสวมชุดแดร็กอยู่
‎พวกเขาอาจถูกจับ ‎ฐานสร้างความไม่สงบในที่สาธารณะ
‎ซึ่งหมายความชาวทรานส์ ‎ไม่สามารถใช้ชีวิตเป็นตัวเองได้
‎โดยไม่ถูกตำรวจจับ
‎มักนุส เฮียร์ชเฟลด์และสถาบัน
‎ขอเจรจาเพื่อหาทางออกกับตำรวจ
‎ด้วยการให้เอกสารสำหรับพกพา
‎แก่คนกลุ่มนี้ ‎หรือ "ใบอนุญาตของทรานส์"
‎(ลาโบเรอร์ เอวา เคทเทอร์ ‎ชอบแต่งกายด้วยเสื้อผ้าผู้ชาย)
‎ตามหลักแล้วมันเป็น ‎บัตรประจำตัวเพื่อบอกตำรวจว่า
‎คุณไม่ควรจับคนคนนี้ ‎เพราะเขาอยู่ภายใต้การดูแลของแพทย์
‎และพวกเขาสามารถ ‎ไปไหนก็ได้อย่างถูกกฎหมาย
‎แต่งกายตามเพศที่พวกเขาเลือก
‎นี่เป็นครั้งแรกของโลก
‎ที่มีการยอมรับ ‎เพศของชาวทรานส์ตามกฎหมาย
‎และตอนนี้คนอย่างชาร์ล็อทเทอและโทนี่
‎พวกเขาพกใบอนุญาตนี้ ‎ไปไหนมาไหนได้อย่างอิสระ
‎โดยไม่ต้องกังวลว่าตำรวจจะเรียก
‎แล้วบอกว่า "คุณทำผิดกฎหมาย"
‎เควียร์และทรานส์สามารถใช้ชีวิต ‎ในแสงสว่าง ในที่สาธารณะ
‎และมันเกิดขึ้นที่นี่ในเบอร์ลิน
‎ไม่กี่ปีหลังจากนั้นผมไปบูดาเปสต์
‎ช่วงวันหยุดเทศกาลอีสเตอร์
‎ผมอยู่กับลุมพีที่ถนนอันดราสซี
‎จำไม่ได้ว่าเลขที่เท่าไหร่ ‎แต่ใกล้โรงโอเปร่า
‎วันแรกที่ไปถึง ‎เราหยอกล้อกันหลายเรื่อง
‎พวกเขาไม่มีห้องน้ำดีๆ
‎ในเวียนนามีแต่ ‎สิ่งที่เรียกว่า ลาโวร์
‎แม่เขาเทน้ำลงไป
‎แล้วให้เราสองคนแก้ผ้าอาบน้ำในอ่าง
‎ตอนลุมพีเห็นผม น้องชายเขาก็แข็งตัว
‎ผมสังเกตเห็น ตอนที่เขาเห็นผมแก้ผ้า
‎เราไม่ได้สัมผัสกันแบบวาบหวาม
‎แต่ผมคงทำให้เขามีอารมณ์
‎ช่วงต้นยุค 30
‎ฮิตเลอร์ตัดสินใจ ‎ขึ้นสู่อำนาจผ่านทางกฎหมาย
‎ด้วยการโฆษณาชวนเชื่ออย่างหนัก ‎พยายามเอาชนะใจผู้มีสิทธิ์ออกเสียง
‎และยึดครองรัฐสภา ‎เพียงเพื่อจะทำลายมันจากภายใน
‎ศัตรูตัวฉกาจของนาซี
‎คือกลุ่มประชาธิปไตยสังคมนิยม ‎และคอมมิวนิสต์
‎กลุ่มประชาธิปไตยสังคมนิยม ‎ต้องคิดแคมเปญหาเสียง
‎บางอย่างเพื่อพยายามหยุดพรรคนาซี ‎ไม่ให้ขึ้นสู่อำนาจ
‎(คิวปิดในทำเนียบน้ำตาล)
‎(เริห์มตรวจตรา ‎การเดินแถวของหน่วยเอสเอ)
‎นักข่าวของกลุ่ม ‎ประชาธิปไตยสังคมนิยมได้จดหมาย
‎ของเริห์มที่ส่งถึงดร.ไฮม์ซ็อท
‎และตีพิมพ์สิ่งที่พวกเขาเรียกว่า ‎"จดหมายรักของแอ็นสท์ เริห์ม"
‎"การเปิดเผยเกี่ยวกับ ‎หัวหน้านายทหารของฮิตเลอร์"
‎"หนังสือพิมพ์เวลท์อัมซอนน์แท็ก ‎ตีพิมพ์จดหมายของพันโทเริห์ม…"
‎ข่าวฉาวครั้งใหญ่ ‎เกิดขึ้นจากเรื่องนี้
‎กลุ่มประชาธิปไตยสังคมนิยม ‎คิดว่าพวกเขามีทางออกแล้ว
‎คิดว่ามันจะช่วย ‎พวกเขาทวงคืนคะแนนเสียงได้
‎มีนาคมปี 1932 ‎ขณะที่ข่าวอื้อฉาวแพร่ออกไป
‎ฮิตเลอร์ได้คะแนน 30 เปอร์เซ็นต์ ‎ในการเลือกตั้ง
‎ซึ่งเยอะมากๆ
‎กรกฎาคมปี 1932 หลังมีข่าวอื้อฉาว ‎ออกมาสองสามเดือน
‎เขาได้คะแนนโหวต 37 เปอร์เซ็นต์
‎จะเห็นว่าข่าวอื้อฉาวใช้ไม่ได้ผล
‎เป็นกลยุทธ์ทางการเมืองที่ล้มเหลว
‎เพศเดียวกัน!
‎ถ้าคุณเป็นเริห์ม
‎เมื่อเรื่องนี้เป็นข่าวหนังสือพิมพ์ ‎คุณอาจหวาดกลัว
‎แต่เมื่อมันไม่ส่งผลกระทบใดๆ
‎พรรคยังคงมุ่งไปสู่ ‎ชัยชนะในการเลือกตั้ง
‎คุณรู้สึกว่าตัวเองไม่ผิด
‎แต่ที่สำคัญไปกว่านั้น ‎คุณรู้สึกว่าไม่มีอะไรหยุดยั้งคุณได้
‎(ปี 1933)
‎ชาวเยอรมัน ประชาชนทั้งหลาย…
‎ประชาชนชาวเยอรมัน…
‎ในวันที่ 30 มกราคม
‎เยอรมนีตัดสินใจแล้ว
‎และผมคิดว่า
‎ศัตรูที่ครั้งหนึ่งเคยหัวเราะ ‎ตอนนี้หัวเราะไม่ออกอีกต่อไป
‎ชัยชนะ!
‎จงเจริญ!
‎- ชัยชนะ! ‎- จงเจริญ!
‎วันที่ 30 มกราคม 1933 ‎ฮิตเลอร์ได้เป็นนายกรัฐมนตรี
‎(ฮิตเลอร์ นายกฯของไรช์!)
‎ฮิตเลอร์กลายเป็นผู้นำ ‎ของระบบรวมอำนาจเบ็ดเสร็จ
‎อุดมการณ์แบบชาติสังคมนิยม
‎คือไม่มีวิถีชีวิตแบบปัจเจกอีกต่อไป
‎ทุกอย่างอยู่ภายใต้ ‎อุดมการณ์ที่เหนือกว่า
‎ทุกๆ คนใน "ชุมชนเอกชาติพันธุ์"
‎ต้องยอมตามเป้าหมายที่สูงกว่า
‎นาซีลงทุนลงแรงอย่างมาก
‎กับแนวคิดเรื่องเชื้อชาติและสังคม ‎สุขภาพทางเพศและสุขอนามัย
‎และนั่นหมายถึงการผลิตทารก ‎ที่มีเชื้อชาติบริสุทธิ์และแข็งแรง
‎อะไรก็ตามที่ขัดขวาง ‎การเพิ่มประชากรดังกล่าว
‎เป็นสิ่งไม่ดีและเป็นภัยต่อชาติ
‎ไม่นานหลังการกุมอำนาจ ‎เอลโดราโดก็ปิดตัวลง
‎โดยไม่มีการร่ำลา ‎ไม่บอกวันเวลาแน่นอน
‎ชุมชนชาวเควียร์ได้สูญเสีย ‎พื้นที่พบปะแห่งสำคัญไป
‎หลายคนที่เป็นลูกจ้างของเอลโดราโด
‎ถูกพรากสิ่งที่คุ้มครองพวกเขาไป
‎รวมไปถึงหน้าที่การงาน
‎ต่อมา ซ้ำร้ายไปกว่านั้น
‎ส่วนหน้าของเอลโดราโดเปลี่ยนไปเป็น ‎พื้นที่โฆษณาของพรรคนาซี
‎(เอลโดราโด ที่นี่แหละใช่!)
‎(โหวตให้ฮิตเลอร์ เบอร์ 1)
‎นั่นต้องทำให้ผู้คนหวาดกลัวมาก
‎เมื่อคิดว่าสิ่งๆ หนึ่งเปลี่ยนเป็น ‎อีกสิ่งที่ต่างกันได้อย่างสุดขั้ว
‎ภายในอาคารเดียวกันนั้น
‎เอลโดราโดปิดตัวลง
‎พื้นที่พบปะที่รุ่งเรือง ‎ตลอดสิบปีที่ผ่านมา
‎หายไปภายในชั่วข้ามคืน
‎ผู้คนยังเป็นเควียร์ ‎แต่พวกเขาไม่มีพื้นที่แบบเดิม
‎ให้พบปะกันได้
‎พวกเขาต้องพบกัน ‎ในลักษณะที่เป็นความลับมากขึ้น
‎ปี 1933 ชีวิตก็อทท์ฟรีด ‎และมานัสเซอเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว
‎มานัสเซอสูญเสียงานแสดง ‎ในโรงละครทั้งหมด
‎เพราะเขาเป็นยิว ‎จึงไม่ได้รับอนุญาตให้ทำงานในโรงละคร
‎เขารู้ว่าเยอรมนี ‎ไม่ปลอดภัยสำหรับเขาอีกต่อไป
‎มันชัดเจนต่อทุกคนว่า ‎สถานการณ์เริ่มตึงเครียดขึ้นเรื่อยๆ
‎ความสัมพันธ์ของพวกเขา ‎ยิ่งถูกบั่นทอนด้วยคำถามว่า
‎มานัสเซอจะออกจากเยอรมนี ‎อย่างปลอดภัยได้ไหม
‎ก็อทท์ฟรีดยังอยากเล่นเทนนิส
‎และถึงแม้ว่าเขาต้องเล่นให้ ‎เยอรมนีของพรรคนาซี
‎เขาก็ยังจะเล่น
‎ความกดดันเพิ่มขึ้น
‎เขามีความสัมพันธ์ ‎กับชาวยิวเพศเดียวกัน
‎แต่ในขณะเดียวกัน ‎ชื่อเสียงของเขาก็เพิ่มขึ้นด้วย
‎ทั้งในระดับชาติและนานาชาติ
‎ก็อทท์ฟรีดอาจคิดว่า ‎ตราบใดที่เขาแข่งชนะ
‎ระบอบก็ทำอันตรายเขาไม่ได้
‎ครัมม์ตัดสินใจเล่นให้เยอรมนี ‎เพราะไม่มีทางเลือกอื่น
‎แม้ว่านาซีจะขึ้นมามีอำนาจในปี 1933
‎ชาร์ล็อทเทอและโทนี่ ‎รู้สึกสบายใจที่จะออกไปข้างนอก
‎ปรากฏตัวบนท้องถนน
‎ถูกถ่ายภาพ
‎กระทั่งคุยกับนักข่าว ‎อย่างเปิดเผยเกี่ยวกับตัวเอง
‎ทุกอย่างเป็นไปอย่างราบรื่น
‎คุณยังไปที่สถาบันได้
‎ชาร์ล็อทเทอพัวพันกับ ‎เฮียร์ชเฟลด์และพวกของเขามาก
‎เธอให้คำแนะนำชาวทรานส์หน้าใหม่
‎ที่ไม่รู้กระทั่งวิธีเลือกเสื้อผ้า
‎เธอช่วยพวกเขาหาบ้าน
‎ในที่สุดชาร์ล็อทเทอและโทนี่ ‎ก็ได้ใช้ชีวิตตามต้องการ
‎และไม่ได้แค่ผ่านกระบวนการ ‎ทางการแพทย์อย่างเดียว
‎ระหว่างนั้นมักนุส ‎ก็ออกเดินทางไปทั่วโลก
‎แม้เขาจะไม่สามารถ ‎ปรากฏตัวในเยอรมนีได้แล้ว
‎แต่เขายังเป็นที่ต้อนรับในชาติอื่นๆ
‎เขาได้ชื่อว่าเป็น
‎"ชาวยิวที่ทำให้เยอรมนี ‎กลายเป็นผู้หญิง"
‎และหลอกล่อคนหนุ่มสาว ‎ให้เปลี่ยนเป็นคนรักเพศเดียวกัน
‎ดังนั้นเขาจึงเป็น ‎ศัตรูหมายเลขหนึ่งของนาซี
‎ชาร์ล็อทเทอและโทนี่ ‎เริ่มรู้สึกถึงความตึงเครียด
‎ทั้งสองคนตัดสินใจออกจากสถาบัน
‎พวกเธอย้ายไปอยู่ในแฟลตซอมซ่อ ‎ขนาดหนึ่งห้องสักแห่งในเบอร์ลิน
‎ผู้หญิงสองคนนี้
‎พัฒนาความรู้สึกแน่นแฟ้นต่อกัน
‎โทนี่เปลี่ยนไปนับถือศาสนายิว
‎ฉันคิดว่ามันน่าเหลือเชื่อมาก
‎ที่ใครสักคนจะเปลี่ยนไป ‎นับถือศาสนายิวในช่วงเวลานี้
‎ถ้าพวกเขาไม่ได้รัก ‎คนที่อยู่ด้วยกันจริงๆ
‎หลักจากที่พวกเขาออกไป ‎นั่นคือตอนที่สถาบันถูกโจมตี
‎เช้าวันที่ 6 พฤษภาคม 1933
‎กลุ่มนักศึกษานาซีเข้าทำลายสถาบัน
‎พวกเขารื้อชั้นเก็บของลงมา ‎ราดหมึกไปทั่วเอกสารงานวิจัย
‎พวกเขาทำลายห้องสมุด ทำลายห้องต่างๆ
‎รวมไปถึงหนังสือประมาณสองหมื่นเล่ม
‎พวกเขาถ่ายรูปตัวเอง
‎ฉีกยิ้มระหว่างทำลายทุกสิ่ง ‎ที่มักนุส เฮียร์ชเฟลด์สร้างขึ้นมา
‎นี่ต้องเป็นประสบการณ์เลวร้ายที่สุด
‎ในชีวิตของเฮียร์ชเฟลด์
‎เฮียร์ชเฟลด์ไม่ได้อยู่ ‎ที่สถาบันเมื่อมีการโจมตี
‎เขาอยู่ในปารีส
‎ยังมีลูกจ้างอยู่ที่ ‎สถาบันตอนที่ถูกโจมตี
‎เช่น ดอร์เชิน ริชเทอร์
‎สถาบันคือบ้านของเธอ และมันถูกทำลาย
‎และจากที่เรารู้มา ‎เธออาจถูกทำลายไปพร้อมกับมัน
‎ฉันส่งงานเขียน ‎ของไฮน์ริช มันน์เข้าสู่เปลวเพลิง
‎แอ็นสท์ เกลเซอร์ เอริช เค็สท์เนอร์
‎ฉันส่งงานเขียนของ ‎ซีคมุนท์ ฟร็อยท์เข้าสู่เปลวเพลิง
‎สี่วันต่อมา ‎ในการเผาหนังสือครั้งใหญ่
‎หนังสือจากสถาบัน ‎ถูกเผาที่จัตุรัสโอเพิร์นแพลทซ์
‎มีกระทั่งภาพถ่าย
‎ที่หนึ่งในรูปปั้น ‎ของเฮียร์ชเฟลด์ถูกขนไปเผา
‎รูปภาพเหล่านี้
‎น่าหวาดกลัวเกินกว่าจะมองสำหรับฉัน
‎เพราะพวกเขาพยายามอย่างยิ่ง
‎ที่จะทำลายหลักฐาน
‎การมีอยู่ของชาวเควียร์และทรานส์
‎เมื่อนาซีขึ้นมากุมอำนาจ
‎มันยังเป็นการรื้อถอนโอกาสมากมาย
‎ที่มีอยู่ในเยอรมนี ‎ในช่วงเวลาแห่งการแสดงออกทางเพศ
‎แนวคิดเรื่องเพศ
‎ผู้หญิงควรอยู่แต่ในบ้าน
‎พวกเขาควรมีลูกเพื่อประเทศชาติ
‎ผู้ชายควรมีลักษณะของความเป็นชาย
‎และไปออกรบได้
‎ช่วงเวลาแห่งการทดลองสิ่งใหม่
‎การแสดงออก ‎และยอมรับความเห็นต่างจบสิ้นลงแล้ว
‎มันถูกแทนที่ด้วยบทบาท ‎ตามเพศสภาพที่เข้มงวดมากๆ
‎เดือนกันยายน 1933 คาร์ล แอ็นสท์
‎หนึ่งในผู้ช่วยระดับสูงของเริห์ม
‎ซึ่งเขาเจอในไนท์คลับของเกย์
‎จู่ๆ ก็แต่งงานกับผู้หญิง
‎เพื่อนเจ้าบ่าวสองคนในงานแต่งคือ ‎เริห์ม และแฮร์มัน เกอริง
‎ซึ่งเป็นรมต.กระทรวงมหาดไทย ‎ของฮิตเลอร์
‎พวกเขาเดินตามหลังเจ้าสาวและเจ้าบ่าว
‎ขนาบข้างด้วยแถว ‎เจ้าหน้าที่หน่วยเอสเอ
‎คุณคงนึกออกว่าทำไมงานนี้ ‎เป็นประโยชน์ทางกลยุทธ์สำหรับเริห์ม
‎ที่ได้จัดงานใหญ่โต
‎และมีเจ้าหน้าที่หน่วยเอสเอ ‎อย่างคาร์ล แอ็นสท์แต่งงานกับผู้หญิง
‎เหมือนเป็นการบอกว่า ‎"ไม่ใช่ นั่นก็แค่ข่าวลือ
‎กองกำลังกึ่งทหารไม่เกี่ยวข้องกับ ‎พวกรักร่วมเพศสกปรกและมีมลทิน"
‎มกราคม 1934
‎เริห์มได้รับจดหมาย ‎แสดงไมตรีส่วนตัวจากฮิตเลอร์
‎"ฉันอยากขอบคุณนาย ‎เพื่อนรัก แอ็นสท์ เริห์ม
‎สำหรับความช่วยเหลือไม่รู้จบสิ้น
‎และเพื่อบอกนายว่าฉันดีใจเหลือเกิน
‎ที่สามารถเรียกคนเช่นนายได้ว่า ‎เพื่อนและสหายนักสู้
‎ด้วยมิตรภาพและความปีติยินดีแท้จริง ‎อดอล์ฟ ฮิตเลอร์"
‎หลักจากได้รับจดหมาย เริห์มก็มั่นใจ ‎ที่จะร้องขออย่างเปิดเผย
‎ให้เขาได้เป็นรมต.กระทรวงกลาโหม
‎และมันจะส่งผลให้
‎เป็นการรวมเอา ‎ทหารเยอรมันหนึ่งแสนนาย
‎มาไว้ในหน่วยเอสเอ ‎ภายใต้การบังคับบัญชาของเขา
‎ช่วงต้นปี 1934
‎หน่วยเอสเอมีจำนวนสมาชิก ‎มากที่สุดเป็นประวัติการณ์
‎มีสมาชิกประมาณ 4.5 ล้านคน
‎ตอนนี้มันกลายเป็น ‎ปัญหาสำหรับฮิตเลอร์
‎และความคิดที่ว่า ‎เริห์มเป็นผู้นำกองทัพเยอรมัน
‎สร้างความหวาดกลัว ‎ให้กลุ่มอนุรักษ์นิยมในกองทัพ
‎ผู้ซึ่งยอมรับการขึ้นสู่อำนาจของนาซี
‎แต่ไม่ต้องการให้ตัวเองสูญเสียลาภยศ
‎จากการเสียบทบาทในลำดับบังคับบัญชา
‎เรื่องนี้จึงต้องถูกหยุด
‎สำหรับไฮน์ริช ฮิมเลอร์ ‎เวลานั้นได้มาถึงแล้ว
‎ที่จะนำหน่วยเอสเอสของเขา ‎ออกจากเงาของเริห์มและหน่วยเอสเอ
‎และขยายอำนาจของเขาเอง
‎คู่แข่งของเริห์มในพรรคนาซี
‎เช่น ฮิมเลอร์
‎เริ่มเผยแพร่ความคิดว่า ‎เริห์มวางแผนยึดอำนาจ
‎ถอดถอนฮิตเลอร์ ‎และต้องการทำการปฏิวัติ
‎พวกเขาทำให้ฮิตเลอร์เชื่อเรื่องนั้น
‎เชื่อว่าภัยนี้ใกล้เข้ามา ‎และต้องหยุดยั้งมัน
‎เพศวิถีของเริห์มกลายเป็นเครื่องมือ ‎ที่พวกเขาพยายามนำมาใช้หยุดเขา
‎ดังนั้นในฤดูร้อนปี 1934
‎ฮิตเลอร์เชิญเริห์มและร้อยโท ‎ระดับสูงคนอื่นของหน่วยเอสเอ
‎ไปพักผ่อน ‎ที่เมืองเทเกิร์นซีในบาวาเรีย
‎พวกเขาได้ใช้เวลาดีๆ ร่วมกัน ‎ในช่วงหน้าร้อนนั้น
‎และคุณจะเห็นได้ว่าเริห์ม ‎ไม่ได้ไปที่ทะเลสาบนี้
‎เพื่อวางแผนยึดอำนาจ
‎เขาคิดว่ามาเที่ยวพักผ่อน
‎เช้าตรู่วันที่ 30 มิถุนายน 1934
‎แอ็นสท์ เริห์ม ‎นอนหลับอยู่ในห้องที่โรงแรม
‎แต่ฮิตเลอร์และเกิบเบิลส์ ‎กำลังไปบาวาเรีย
‎ฮิตเลอร์ไปที่โรงแรม ‎ริมทะเลสาบเทเกิร์นซีทันที
‎พร้อมด้วยหน่วยเอสเอส
‎พังประตูห้องนอนของเริห์ม ‎เข้าไปด้วยตัวเอง
‎เมื่อเข้าไปในห้อง ‎เขากล่าวหาว่าเริห์มคิดก่อกบฏ
‎- แต่งตัว ‎- ออกไป
‎ณ จุดนี้เริห์มอาจสับสน
‎คิดว่านี่เป็นเรื่องเข้าใจผิด
‎เจ้าหน้าที่ระดับสูงของเอสเอหลายคน ‎รวมทั้งเริห์มถูกจับ
‎และถูกพาตัวไป ‎เรือนจำสตาเดลไฮม์ในมิวนิก
‎เจ้าหน้าที่หกคนในนั้น ‎ถูกยิงทิ้งที่นั่นทันที
‎อีกสองวันต่อมาฮิตเลอร์ตัดสินใจ
‎ยื่นข้อเสนอให้เริห์มยิงตัวตาย
‎คำตอบของเริห์มคือ
‎"ถ้าฉันจะต้องถูกฆ่า ‎ก็ให้อดอล์ฟทำด้วยตัวเขาเอง"
‎และเมื่อเริห์มปฏิเสธที่จะฆ่าตัวตาย
‎เขาก็ถูกเจ้าหน้าที่ ‎หน่วยเอสเอสสองนายยิงตาย
‎วันที่ 30 มิถุนายน ‎และสองวันหลังจากนั้น
‎คนมากกว่า 90 คนถูกยิงตาย
‎และราวๆ หนึ่งพันคนถูกจับ
‎ในบรรดานั้น ไม่ได้มีแค่ ‎แอ็นสท์ เริห์มและสมาชิกเอสเอ
‎แต่ยังมีคู่แข่งทางการเมือง ‎และสมาชิกรัฐสภา
‎นี่คือการอนุญาต ‎ให้สังหารหมู่ครั้งแรกของระบอบ
‎(ผู้บัญชาการเริห์มถูกประหาร)
‎(นายทหารระดับหัวหน้า ‎กว่า 30 คนเสียชีวิต)
‎พวกเขาบอกสาธารณชนว่า
‎คนเหล่านี้วางแผนยึดอำนาจฮิตเลอร์
‎แต่นั่นไม่ใช่ ‎เรื่องราวที่ผู้คนจะเชื่อ
‎ฮิตเลอร์สร้างความชอบธรรมให้การฆ่า
‎ด้วยการบอกว่าการกระทำผิดทางเพศ ‎ภายในหน่วยเอสเอเพิ่มขึ้นอย่างมาก
‎บอกว่าพวกเขาทำลายชื่อเสียง ‎ของพรรคชาติสังคมนิยม
‎(ทำเนียบน้ำตาลของพวกรักร่วมเพศ)
‎ฮิตเลอร์กล่าวปราศรัย ‎ซึ่งผมอ้างคำพูดมาว่า
‎"ผมอยากให้มารดาทุกคน ‎ส่งลูกชายเข้าหน่วยเอสเอ
‎พรรคหรือยุวชนของฮิตเลอร์
‎โดยไม่ต้องกลัวว่า ‎เขาจะทำผิดทางศีลธรรมหรือทางเพศ
‎ผมอยากเห็นบุรุษเป็นเอสเอ ‎ไม่ใช่พวกลิงน่ารังเกียจ"
‎นี่เป็นข่าวอื้อฉาวครั้งใหญ่
‎ลงหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์ทุกฉบับ
‎ผมสั่งให้ยิงคนที่ทำผิดในการทรยศนี้
‎และผมยังออกคำสั่ง
‎ให้กำจัดแผลเปื่อยจากพิษร้ายภายใน
‎ผมคงได้ยินจากวิทยุ
‎เพราะผมจำช่วงเวลานั้นได้ชัดเจน
‎ตอนที่รู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น
‎และมันน่ากลัวมาก
‎ไม่ว่าจะเป็นคนรักเพศเดียวกันหรือไม่
‎แต่ในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง ‎มันอาจเกิดขึ้นกับใครก็ได้
‎และมันทำให้เห็นว่า ‎แท้จริงฮิตเลอร์เป็นคนยังไง
‎การที่หน่วยเอสเอสเป็นกำลังสำคัญ ‎ในการสังหารหน่วยเอสเอ
‎ฮิมเลอร์แสดงให้เห็น ‎ความจงรักภักดีต่อฮิตเลอร์
‎ฮิตเลอร์ขอบคุณในความภักดีนี้ ‎ด้วยการทำตามความปรารถนาของฮิมเลอร์
‎ในการแยกหน่วยเอสเอสออกจากเอสเอ
‎ตอนนี้เอสเอส ‎อยู่ใต้บังคับบัญชาของฮิตเลอร์โดยตรง
‎นั่นคือสิ่งที่ไฮน์ริช ฮิมเลอร์ ‎ต้องการมาตลอด
‎เป็นจุดเริ่มต้นความรุ่งเรือง ‎และอาชีพของฮิมเลอร์
‎หลังจากฆ่าเริห์มแล้ว
‎เขาเข้าควบคุมตำรวจทุกรัฐของเยอรมนี
‎จนในที่สุดก็กลายเป็นผู้บัญชาการ ‎กองกำลังตำรวจทั้งเยอรมนี
‎และไรชส์ฟือเรอร์-เอ็สเอ็ส ‎รวมถึงเกสตาโพ
‎ไฮน์ริช ฮิมเลอร์กลายเป็นผู้นำ ‎ในการต่อสู้กับคนรักเพศเดียวกัน
‎เป้าหมายของเขาคือ ‎กำจัดคนรักเพศเดียวกันให้หมดไป
‎"พวกรักร่วมเพศด้อยค่าทุกความสำเร็จ
‎และทำลายรากฐานของรัฐ
‎เพราะมีเพียง ‎ผู้ที่มีลูกมากมายเท่านั้น
‎ที่มีสิทธิ์กุมอำนาจ ‎ในโลกและเป็นผู้นำโลก
‎การรักร่วมเพศต้องถูกกำจัดให้หมดสิ้น
‎ไม่งั้นมันจะเป็นจุดจบของเยอรมนี ‎ของโลกของชาวเยอรมัน"
‎พวกเราคือดาบแห่งการปฏิวัติ
‎ศัตรูที่สร้างความเสียหายไม่ได้
‎คือศัตรูที่ตายไปแล้ว ‎และถูกถอนรากถอนโคน
‎รายชื่อสีชมพูก่อนหน้านั้น
‎ไม่เพียงตกไปอยู่ในมือ ‎ของตำรวจเยอรมัน
‎แต่ไปอยู่ในมือของเกสตาโพด้วย
‎มีการดำเนินคดีและลงโทษทางอาญา ‎อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
‎ชาวเกย์ถูกจับมา ‎ดำเนินคดีตามมาตรา 175
‎ชาวทรานส์และเลสเบี้ยนก็ถูกจับ ‎มาดำเนินคดีภายใต้ระบอบนาซีเช่นกัน
‎แต่ทำด้วยวิธีอ้อมๆ และซับซ้อนกว่า
‎พวกเขาอาจถูกหมายหัว ‎จากการถูกเรียกว่า "พวกต่อต้านสังคม"
‎หรือเพราะไม่เข้ากับ ‎ชุมชนเอกชาติพันธุ์
‎หลายคนตกใจ
‎ที่ตำรวจลงมือเร็วขนาดนี้
‎ที่พวกเขาต้องขึ้นศาลรวดเร็วขนาดนี้
‎และพวกเขาไม่รู้วิธีปกป้องตัวเอง
‎พวกเขามีสมุดจดที่อยู่
‎ซึ่งจู่ๆ ก็ถูกนำมาใช้ ‎เป็นหลักฐานในศาล
‎จำเป็นต้องใช้การสอดส่องช่วย ‎และชาวเยอรมันก็ให้ความร่วมมือ
‎เพื่อนบ้านแอบจับตาดูว่า ‎คุณเชิญใครมาบ้านหรือเปล่า
‎ดูว่าคุณได้ปิดม่านในห้องนอนไหม
‎เพื่อนบ้านรายงานว่ามีหญิง ‎สวมกางเกงเหมือนเลสเบี้ยน
‎ตำรวจต้องการนำตัวคนเหล่านี้ออกไป
‎คนที่ไม่เป็นที่ยอมรับ ‎ในเยอรมนีแบบชาติสังคมนิยม
‎ระหว่างปี 1933 ถึง 1936
‎มานัสเซอพยายามหาทาง
‎ออกไปใช้ชีวิตนอกเยอรมนี
‎และพวกเขาพยายามพบกัน ‎ไม่ว่าจะที่เบอร์ลิน
‎หรือเมืองต่างๆ ‎ที่ก็อทท์ฟรีดไปแข่งเทนนิส
‎เพื่อที่พวกเขาจะยังได้เจอกันต่อไป
‎มันคงน่าเหนื่อยหน่ายและชวนหดหู่มากๆ
‎นี่คือความรักที่ยังสดใหม่
‎จากเรื่องที่ไม่ต้องคิดมาก ‎กลายเป็นคำถามเร่งด่วนว่า
‎"ฉันจะไปจากที่นี่ยังไง ‎จะอยู่อย่างปลอดภัยได้ยังไง"
‎มีการพบกันครั้งสุดท้าย
‎ซึ่งจะเป็นคืนสุดท้ายไปอีกหลายปี ‎ที่พวกเขาได้อยู่ด้วยกัน
‎ก็อทท์ฟรีดโอนเงินรางวัลให้มานัสเซอ
‎เงินที่เขาชนะจากหลายการแข่งขัน
‎ทำให้มานัสเซอได้ย้ายไป ‎ปาเลสไตน์ช่วงต้นปี 1936
‎ที่ที่เขาปลอดภัย
‎ในปีเดียวกันนั้นเขาก็เสียลิซ่าไป ‎เพราะเธอขอหย่า
‎เรารู้ว่าเธอเสียใจที่ได้ทำแบบนั้น ‎จากจดหมายของเธอ
‎แต่เธอก็เชื่อว่า
‎ตัวเองไม่สามารถ ‎ยืนเคียงข้างความรักมากมาย
‎ที่ก็อทท์ฟรีดมีต่อเทนนิสได้
‎เธอบอกว่า ‎ถ้ายังใช้ชีวิตอยู่กับเขาต่อไป
‎เธอคงต้องทิ้งทุกอย่าง ‎ที่สำคัญสำหรับเธอ
‎เพราะแทบไม่มีพื้นที่เหลือ ‎สำหรับเธอแล้ว
‎(ปี 1937)
‎หนึ่งในการแข่งขันเทนนิส ‎ครั้งสำคัญในอาชีพของก็อทท์ฟรีด
‎คือการแข่งชิงถ้วย ‎เดวิสคัพในวิมเบิลดัน
‎กับคู่แข่งชาวอเมริกัน โดนัลด์ บัดจ์
‎ก็อทท์ฟรีดเป็นนักกีฬา ‎ที่มีชื่อเสียงมากของโลกในเวลานั้น
‎ระบอบนาซีคาดหวังว่า ‎นักกีฬาเทนนิสของพวกเขาจะชนะ
‎มีผู้เข้าชม 15,000 คน ‎รวมทั้งราชินีแมรีด้วย
‎และประชาคมโลกก็จับตามอง
‎สิ่งนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
‎การแข่งขันครั้งนี้ ‎เป็นที่จดจำจนถึงปัจจุบัน
‎ว่าเป็นการแข่งขันเทนนิส ‎ที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล
‎มีเรื่องราวจากฝั่งโดนัลด์ บัดจ์
‎ว่าก็อทท์ฟรีดได้รับโทรศัพท์ ‎สายหนึ่งก่อนเริ่มแข่ง
‎ซึ่งเป็นสายจากฮิตเลอร์
‎ขู่ว่าถ้าเขาไม่ชนะ ‎การแข่งขันครั้งนี้
‎เขาจะไม่ได้รับการปกป้องอีก
‎วิมเบิลดันรอบสุดท้าย
‎ในการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศ
‎บารอน ฟ็อน ครัมม์ ‎ตัวเต็งถ้วยเดวิสคัพจากเยอรมัน
‎เสิร์ฟให้โดนัลด์ บัดจ์ ‎จากแคลิฟอร์เนีย
‎แชมป์วิมเบิลดันชาวอเมริกัน ‎ที่ยังไม่แพ้ใครในปีนี้
‎บัดจ์อยู่ในคอร์ตใกล้
‎ดิวซ์
‎ทิศทางของการแข่งขัน ‎ดูเหมือนว่าก็อทท์ฟรีด
‎กำลังจะชนะ
‎ได้เปรียบ
‎โปรดเงียบ
‎ตอนนี้บัดจ์อยู่คอร์ตไกล
‎ท้ายการแข่งขันในเซตที่ห้า ‎เขาแพ้แปดต่อหก
‎และเขาทำสิ่งที่ ‎ทำให้เขาโด่งดังจากเรื่องนี้
‎เขาให้เกียรติผู้ชนะ
‎ดอนเพื่อนรัก ผมขอแสดงความยินดี ‎กับการเล่นที่ยอดเยี่ยม
‎ผมคิดว่าคุณสมควรชนะ ‎ทุกการแข่งชิงแชมป์ทั่วโลกตอนนี้
‎แต่ผมจะไม่ยอมให้เป็นแบบนั้น
‎คุณมีน้ำใจนักกีฬามาก
‎คุณดีมากๆ เลย โดนัลด์ ขอบคุณมากๆ
‎มันทำให้ผู้ชมปีติยินดีและเข้าใจว่า
‎นักกีฬาเทนนิสคนนี้
‎แม้จะเล่นให้นาซีเยอรมนี ‎แต่ก็ไม่ได้เป็นอย่างนาซีเยอรมนี
‎นี่นำไปสู่คำถามว่า
‎เขายังรับใช้ระบอบอยู่หรือไม่
‎หลังจากพ่ายแพ้ ‎ก็อทท์ฟรีดไปทัวร์รอบโลก
‎เดินทางจากการแข่งขันหนึ่ง ‎ไปอีกการแข่งขันหนึ่ง
‎ในงานแถลงข่าว นักข่าวถามเขาว่า
‎เขาคิดยังไงกับการข่มเหง ‎ชาวยิวในเยอรมนี
‎และเขาพูดอย่างชัดเจนว่าไม่เห็นด้วย
‎เขาไม่ได้ปิดบังความไม่พอใจ ‎ต่อพรรคชาติสังคมนิยม
‎เขาทำให้ตัวเองตกอยู่ใน ‎อันตรายมากขึ้นเรื่อยๆ
‎(ปี 1938)
‎(ชาวเยอรมัน ออสเตรียยินดีต้อนรับ)
‎(หนึ่งชนชาติ ‎หนึ่งจักรวรรดิ หนึ่งผู้นำ)
‎ชาวออสเตรียกลายเป็น ‎นาซีในชั่วข้ามคืน
‎มีประชาชนสี่แสนคน ‎ที่จัตุรัสเฮลเดินแพลทซ์
‎ส่งเสียงสนับสนุนเขา
‎ในฐานะผู้นำและนายกรัฐมนตรี ‎ของชาติและจักรวรรดิเยอรมัน
‎ผมขอประกาศต่อหน้า ‎ประวัติศาสตร์เยอรมัน
‎สำหรับการนำพาบ้านเกิดของผม ‎เข้าสู่จักรวรรดิเยอรมัน
‎จงเจริญ! จงเจริญ!
‎(ยิวเป็นอาชญากร)
‎บนถนนทั้งเมือง ‎เต็มไปด้วยโปสเตอร์เหล่านั้น
‎"ปลอดชาวยิว"
‎มีโปสเตอร์ทั่วทุกแห่งที่คุณมอง
‎(ธุรกิจของผู้ไม่ใช่อารยัน ‎เฮอร์ซมันสกีเป็นอารยันอีกครั้ง)
‎แต่ผมก็ยังออกไปข้างนอก
‎เดินไปรอบๆ เมือง
‎แล้วทันใดนั้นผมก็เห็นกลุ่มคน
‎มีป้าเกรเทลของผมกำลังคุกเข่า
‎มือถือแปรงสีฟัน ‎ถูกบังคับให้ทำความสะอาดทางเท้า
‎(ยิว)
‎หลังจากฮิตเลอร์เข้ามา ‎จดหมายฉบับนี้ส่งมาในซองสีฟ้า
‎"ถึงวอลเทอร์
‎หลังจากตอนนั้นที่นายมาเจอฉัน ‎ทุกอย่างในบูดาเปสต์ก็เลวร้ายลง
‎นายคงจำมันไม่ได้แล้ว
‎ฉันได้ยินเรื่องเลวร้าย ‎ในเวียนนาด้วย
‎เป็นยังไงบ้าง นายปลอดภัยไหม
‎พ่อแม่ฉันต้องเลิกกิจการ ‎แม้ว่าเราจะเปลี่ยนศาสนาแล้ว
‎พวกเขาพยายามพาเราไปประเทศอื่น
‎แต่เราไม่มีญาติหรือเพื่อนสนิท
‎นอกจากนาย
‎พวกนาซีอยู่ทุกที่และฉันก็กลัวมาก
‎นายพอจะช่วยพวกเราได้ไหม
‎นายจะทำยังไง
‎ถ้านายจะไป ได้โปรดพาฉันไปด้วย ‎รีบเขียนมาหาฉันนะ จากลุมพี"
‎มันเป็นจดหมายที่สิ้นหวัง
‎แต่ผมไม่ได้ตอบกลับไป
‎เพราะตอนนั้นพวกเรา
‎ในเวียนนาอยู่ในสถานการณ์ไม่สู้ดี ‎ตอนที่จดหมายมาถึง
‎คืนนั้น
‎พวกเขามาที่อะพาร์ตเมนต์เราตอนตีสอง
‎และพาตัวพ่อผมไป
‎และพาเขาไปที่ดัคเคา
‎มันแย่มากๆ ผมจะช่วยเขาได้ยังไง
‎ใช่…
‎นั่นคือจุดจบของลุมพีสำหรับผม
‎ความสุขมีแก่ท่าน ‎พระเจ้าของเรา ผู้ปกครองจักรวาล
‎ผู้ล้างบาปให้พวกเรา ‎ด้วยความดีงามของพระองค์
‎และนำพาเราไปจุดเทียนสำหรับวันซับบาธ
‎ในคืนวันที่ 9 ถึง 10 พฤศจิกายน 1938
‎เกิดเหตุการณ์ "สังหารหมู่ ‎เดือนพฤศจิกายน" ขึ้นทั่วทั้งไรช์
‎เป็นเวลานานที่มันถูกขนานนามว่า ‎"คืนกระจกแตก"
‎ในคืนนั้น โบสถ์ยิว
‎และอาคารพาณิชย์ของชาวยิว ‎ถูกเผาทำลายทั่วทั้งเยอรมนี
‎ที่อยู่อาศัยก็ถูกรื้อค้น ‎ปล้น และทำลาย
‎ชาวยิวหลายคนถูกจับ ‎และพาตัวไปยังค่ายกักกัน
‎เป็นช่วงเวลาที่ตึงเครียดอย่างมาก ‎สำหรับชาร์ล็อทเทอและโทนี่
‎พวกเขาตัดสินใจหนีไปเชคโกสโลวาเกีย
‎ซึ่งพวกเขาคิดว่าอาจปลอดภัยกว่า
‎สำหรับตอนนี้
‎เป็นเดือนมีนาคมที่หนาวเย็น
‎ตอนที่ก็อทท์ฟรีดกลับมา ‎หลังจากทัวร์รอบโลกหกเดือน
‎และช่วงหัวค่ำของวันแรกที่กลับมาถึง
‎เขากินมื้อเย็นกับแม่และพี่น้อง
‎งานเลี้ยงมื้อเย็นจัดที่บรืกเกิน
‎ทุกคนมารวมตัวกัน
‎แต่แล้วจู่ก็มีเสียงก๊อกๆๆ ‎ที่ประตูสู่ความตาย
‎ยายไปเปิดประตู ‎กลับมาด้วยสีหน้าซีดเผือดและพูดว่า
‎"ก็อทท์ฟรีด หลานต้องออกไปข้างนอก"
‎มีเจ้าหน้าที่เกสตาโพสองนาย ‎พวกนั้นจับเขาไปทันที
‎แล้วเขาก็เข้าไปอยู่ในคุก
‎การจับกุมเกิดขึ้นอย่างโจ่งแจ้ง
‎พวกเขาส่งหมายเรียกตัวเขา ‎ไปที่สถานีตำรวจก็ได้
‎แต่ผมคิดว่าเป็นความตั้งใจ ‎ของระบอบนาซี
‎ที่จะทำแบบนี้ให้ทุกคนได้เห็น
‎(ถูกจับในเยอรมนี ‎บารอน ก็อทท์ฟรีด ฟ็อน ครัมม์)
‎วันที่ 14 พฤษภาคม 1938
‎ก็อทท์ฟรีดถูกตัดสินจำคุกหนึ่งปี ‎ข้อหากระทำผิดมาตรา 175
‎เหตุผลคือความสัมพันธ์ห้าปี ‎ของเขากับมานัสเซอ แฮ็พสท์
‎"เหตุผลที่ต้องโทษคือ
‎จำเลยมีความสัมพันธ์แบบรักร่วมเพศ
‎ไม่นานหลังจากแต่งงาน"
‎"เรื่องร้ายแรงที่สุดคือจำเลย
‎ซึ่งมีสถานะในวงการกีฬาของเยอรมนี
‎และมีชื่อเสียง ‎เป็นที่รู้จักไปทั่วโลก
‎ไม่ลังเล
‎ที่จะมีเพศสัมพันธ์แบบรักร่วมเพศ ‎กับชาวยิวเชื้อสายกาลิเซีย"
‎โชคดีที่มานัสเซอ แฮ็พสท์
‎ไปจากเยอรมนีแล้วในเวลานั้น
‎ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่รอดชีวิต
‎ในช่วงเวลาของไรช์ที่สาม ‎มีผู้ชายประมาณหนึ่งแสนคน
‎ถูกตั้งข้อหาภายใต้กฎหมาย ‎ต่อต้านเกย์ของเยอรมนี
‎มีประมาณห้าหมื่นคน
‎ที่ถูกดำเนินคดี
‎ประมาณ 5,000 ถึง 15,000 คน
‎ตายในค่ายกักกัน
‎ค่ายกักกัน
‎เป็นเครื่องมือสร้างความหวาดกลัว ‎ของนาซีตั้งแต่แรกเริ่ม
‎นักโทษที่ถูกตั้งข้อหารักเพศเดียวกัน
‎เผชิญกับการกระทำ ‎โหดร้ายทารุณมากกว่าคนอื่น
‎พวกเขาไม่ได้พบความสงบ ‎ภายในกลุ่มนักโทษอื่น
‎(เครื่องหมายของนักโทษในค่ายกักกัน)
‎คนรักเพศเดียวกัน ‎ต้องติดป้ายสามเหลี่ยมสีชมพู
‎(พยานพระยะโฮวา ‎รักร่วมเพศ ต่อต้านสังคม)
‎พวกเขาถูกบังคับใช้แรงงาน ‎ในสภาพแวดล้อมอันเลวร้ายและย่ำแย่
‎โภชนาการที่ย่ำแย่
‎ทำให้นักโทษหลายคนเสียชีวิต ‎จากอาการป่วยที่ไม่รู้สาเหตุ
‎นักโทษบางคนถูกทารุณ ‎ในการทดลองทางการแพทย์
‎ไม่ใช่ทุกคนที่รอดชีวิต
‎นอกจากนี้ยังมี ‎ความเป็นไปได้ว่าจะถูกทำหมัน
‎พร้อมข้อเสนอหรือคำสัญญา
‎ว่าเขาจะได้รับอนุญาต ‎ให้ออกจากค่ายกักกัน
‎แต่เราได้ข้อมูลจากเอกสารหลายฉบับ
‎ว่าหลายคนไม่ได้รับการปล่อยตัว
‎นักโทษหลายคนที่ถูกกล่าวหาว่า ‎เป็นคนรักเพศเดียวกัน
‎ส่วนใหญ่มาจากการรายงานของเพื่อนบ้าน
‎ไม่รอดชีวิตจากค่ายกักกัน
‎การดำเนินคดีของพวกเขา ‎ถึงจุดสูงสุดระหว่างปี 1937 ถึง 1939
‎ไม่นานก่อนที่ฮิตเลอร์ ‎จะเริ่มเปิดสงครามกับยุโรป
‎มันไม่เหมือนกับ ‎การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวยิว
‎พวกนาซีไม่คิดว่าต้องฆ่า ‎คนรักเพศเดียวกันทั้งหมด
‎พวกเขาต้องการ ‎กำจัดความเป็นคนรักเพศเดียวกัน
‎ในปี 1941 ฮิตเลอร์ย้ายหน้าที่
‎"แก้ปัญหาชาวยิวครั้งสุดท้าย" ‎ให้ไฮน์ริช ฮิมเลอร์
‎นั่นหมายความว่าฮิมเลอร์ได้รับคำสั่ง
‎ให้กำจัดชาวยิว ‎ในเยอรมนีและยุโรปทั้งหมด
‎ในเชคโกสโลวาเกีย ‎ตำรวจตรวจคนเข้าเมืองไปหาชาร์ล็อทเทอ
‎เธอถูกจับ
‎ระหว่างที่ชาร์ล็อทเทอและโทนี่ ‎ฉลองครบรอบชีวิตคู่ปีที่สิบ
‎และเธอกำลังจะถูกส่งตัวไปค่ายกักกัน
‎โทนี่ตื่นตระหนกมาก เธอไปหากงสุลสวิส
‎และแจ้งเจ้าหน้าที่ว่าชาร์ล็อทเทอ ‎เป็นคนอเมริกัน
‎สุดท้ายชาร์ล็อทเทอ ‎ถูกพาตัวขึ้นเรือไปนิวยอร์ก
‎เพราะโทนี่ได้คิดวิธีช่วยเธอ ‎จากสถานการณ์นั้นได้อย่างรวดเร็ว
‎ไม่อย่างนั้นเธอคง ‎ถูกส่งไปค่ายมรณะแล้ว
‎มันทำให้พวกเธอ ‎ถูกแยกจากกันตลอดชีวิต
‎พวกเธอไม่ได้เจอกันอีกเลย
‎(ปี 1945 ‎สิ้นสุดสงคราม)
‎ผมตามหาลุมพีมาตลอดชีวิต
‎ผมอยากรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน ‎เกิดอะไรขึ้นกับเขา
‎(คุกแรงงาน หมู่บ้านฮาร์กา ‎ประเทศฮังการี ปี 1946)
‎ตอนที่ผมได้เห็นภาพเหล่านี้
‎ตอนนั้นเองที่ทุกอย่างกระจ่าง
‎เขาอยู่ในคุกแรงงาน ‎และขาดอาหารจนเสียชีวิต
‎มันโหดร้ายมากๆ สำหรับผม ‎ที่เขาตายแบบนั้น
‎เขาไม่ควรเจอเรื่องแบบนั้น
‎(เหยื่อของฮาร์กา)
‎มันแย่มาก
‎ผมเห็นอะไรน่ะเหรอ
‎หินก้อนใหญ่เหนือรูปถ่ายมีชื่อเขา
‎"ฟือเลิพ โลแรนท์" ‎อายุ 24 หรือ 25 ปี
‎อย่างที่เขาพูดกันในเวียนนา ‎มันเป็นเรื่องยากที่จะทำใจ
‎เป็นเรื่องที่คุณไม่มีวันยอมรับได้ ‎ถ้าคุณทำใจกับมันไม่ได้
‎ใช่
‎ผมคงดีใจหากผมได้ช่วยทำให้
‎ลุมพีได้ถูกจดจำในประวัติศาสตร์
‎การที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ‎กับคนที่คุณรัก
‎เป็นเรื่องน่าเศร้าที่พบได้ทั่วไป ‎สำหรับเหยื่อชาวยิวหลายคน
‎ผู้ที่เรารู้ในภายหลัง ‎หรือไม่รู้เลยว่า
‎พวกเขาถูกฆ่าที่ไหน
‎ผู้รอดชีวิตที่รักเพศเดียวกัน ‎อยากบอกเล่าเรื่องราวแต่ทำไม่ได้
‎มันอันตรายเกินไป
‎หลังปี 1945
‎การดำเนินคดีกับคนรักเพศเดียวกัน ‎ของชาติสังคมนิยม
‎ไม่ได้ถูกมองว่าเป็นเรื่องอยุติธรรม
‎เยอรมนีตะวันตกรับเอา ‎มาตรา 175 ของนาซีมาใช้
‎สังคมมองว่าพวกเขา ‎เป็นอาชญากรหรือพวกวิปริต
‎ครอบครัวนิ่งเงียบ ‎นักประวัติศาสตร์ไม่ตั้งคำถาม
‎การดำเนินคดียังคงดำเนินต่อไป
‎(คดีอาชญากรรมของ ‎ก็อทท์ฟรีด ฟ็อน ครัมม์)
‎ในปี 1951 ก็อทท์ฟรีด ‎เช่นเดียวกับชายรักเพศเดียวกันคนอื่น
‎พยายามทำให้ความผิดตามมาตรา 175
‎ถูกลบออกไปจากประวัติ ‎อาชญากรรมของตัวเอง
‎ไม่อย่างนั้นเขาจะไม่ได้วีซ่า ‎ไปร่วมการแข่งที่สหรัฐฯ
‎บริเตนใหญ่หรือฝรั่งเศส
‎มีกระบวนการในศาล
‎และมานัสเซอ แฮ็พสท์ ‎ก็กลับมาเยอรมนีอีกครั้ง
‎เป็นครั้งแรกในปี 1951
‎เขากลับมายังประเทศที่ต้องการฆ่าเขา
‎แน่นอนว่านี่เป็นการพบกันอีกครั้ง ‎ของก็อทท์ฟรีดและมานัสเซอ
‎ลิซ่าก็ถูกสอบสวน
‎เธอยืนยันความสัมพันธ์ ‎ของมานัสเซอและก็อทท์ฟรีด
‎ในช่วงเวลาหนึ่ง ‎พวกเขาได้ย้อนนึกไปถึงอิสรภาพ
‎ที่เคยมีเมื่อปลายยุค 20 ‎โดยไม่ต้องหวาดกลัว
‎ต่อหน้าศาลเยอรมันในยุค 50 ‎ที่มีความเป็นอนุรักษ์นิยม
‎เช่นเดียวกับคนรักเพศเดียวกันอื่นๆ ‎การขอไถ่ถอนของก็อทท์ฟรีดถูกปฏิเสธ
‎เขาไม่ได้วีซ่า ‎ไปการแข่งเทนนิสที่สำคัญที่สุด
‎เขาชนะการแข่งขันในประเทศ ‎ที่ได้รับอนุญาตให้ลงแข่ง
‎แต่เขาไม่ได้รับอนุญาต ‎ให้ลงแข่งรายการสำคัญ
‎เพราะเขายังเป็นอาชญากร ‎ตามมาตรา 175 ของพรรคชาติสังคมนิยม
‎ผมอพยพไปอยู่สหรัฐฯ
‎และอาศัยอยู่ที่นี่ตั้งแต่ปี 1939 ‎อย่างมีความสุข
‎ผมกลายเป็นนักแต่งเพลง ‎และแต่งเพลงมาตลอดชีวิต
‎ผมได้พบคนคนหนึ่งในปี 1959
‎เขาชื่อโฮวาร์ด ไมเยอร์ส
‎ขอบคุณ
‎ผมไม่เข้าใจว่าทำไม ‎คุณซื้อกาแฟแก้วใหญ่ขนาดนี้
‎ความจริงคือเราไม่อาย
‎เราไม่รู้สึกอาย
‎เราไปกินมื้อเย็นกับคู่แต่งงานหกคู่
‎ผมไม่อายเพราะไม่เคยสงสัยเลยสักครั้ง
‎ว่าผมสามารถ ‎ทำสิ่งที่ตั้งใจจะทำได้ไหม
‎วอลเทอร์มีชีวิตอยู่เพื่อผม
‎เขาทำทุกอย่างเพื่อผม ‎ในช่วงทศวรรษแรกของเรา
‎ตอนที่เรายังเด็กกว่านี้
‎ตอนนี้เขาอายุ 100 ปีแล้ว
‎แค่ช่วง 15 ปีให้หลังมานี้เท่านั้น
‎ที่เขาจำเป็นต้องให้ผมช่วยทำบางอย่าง
‎โอเค มันเขียนว่า ‎"เมืองเวสต์ฮอลลีวูด ใบสำคัญการสมรส
‎เอกสารนี้แสดงว่า วอลเทอร์ อาร์เลิน ‎และโฮวาร์ด ไมเยอร์ส
‎แต่งงานอย่างถูกกฎหมาย ‎วันที่ 2 กรกฎาคม 2013"
‎มันไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไร
‎มันเป็นความพึงพอใจอย่างเงียบๆ
‎ถ้าไม่มีผม เขาก็ไม่มีใครเถียงด้วย
‎ชาร์ล็อทเทอ ‎ใช้ชีวิตที่เหลือในบรุกลิน
‎เธอกลายไปเป็นนักแสดง
‎แต่แม้ว่าเธอต้องแยกจากโทนี่
‎เธอก็สร้างมิตรภาพใหม่ในชุมชนศิลปะ
‎และพวกเขาหลายคน ‎ไม่รู้ว่าเธอเป็นทรานส์
‎เธอทำให้ตัวเองได้เอกสารจากสหรัฐฯ
‎เพื่อยืนยันว่าเธอเป็นผู้หญิง ‎ที่มีชื่อแบบผู้หญิง
‎นี่เป็นเรื่องที่สำคัญกับเธอมาก
‎เพราะมันทำให้อัตลักษณ์เพศหญิง ‎ตามกฎหมายของเธอเข้มแข็งขึ้น
‎ฉันคิดว่าตัวเองจะทำยังไง ‎ในสถานการณ์นั้น
‎ฉันต้องหนีไหม ฉันจะหนีไปที่ไหน
‎หลังสงครามสิ้นสุด ‎โทนี่ได้กลับเบอร์ลิน
‎ซึ่งเธอใช้ชีวิตที่เหลือ ‎ในฐานะจิตรกรและศิลปิน
‎เราเห็นช่วงเวลานี้ในยุค 20 ‎เมื่อ 100 ปีก่อน
‎เป็นตัวอย่างให้เห็นว่า ‎อิสรภาพเหล่านี้เปราะบางแค่ไหน
‎แม้แต่ทุกวันนี้ที่มีความก้าวหน้า
‎ในสิทธิของชาวเควียร์ ‎และแม้กระทั่งสิทธิของทรานส์
‎คุณสัมผัสอิสรภาพนั้นได้ ‎และมันก็ถูกพรากไปจากคุณได้
‎(เอลโดราโด ที่นี่แหละใช่!)
‎(ร้านของชำ เอลโดราโด)
‎ตอนนี้เอลโดราโดกลายเป็น ‎ซูเปอร์มาร์เกตออแกนิกสุดหรู
‎คุณสามารถไปยังที่ ‎ที่คนเคยไปเพื่อดูโชว์แดร็ก
‎เพื่อซื้ออาโวคาโดแพงๆ
‎ผมคิดว่าเควียร์ในเบอร์ลินทุกวันนี้
‎ได้เปลี่ยนแปลงตัวเองไปอย่างสิ้นเชิง
‎และมันก็ออกมาดีมากทีเดียว
‎เมื่อคุณเห็นว่าชีวิตชาวเควียร์ ‎รุ่งเรืองขนาดไหนในเบอร์ลินตอนนี้
‎และมีความหลากหลาย ‎และแง่มุมใหม่ที่เกิดขึ้นมากแค่ไหน
‎แต่เราได้เชื่อมโยงกันไหม ‎ผมคิดว่าเราไม่ได้เชื่อมโยงอะไรเลย
‎เราไม่รู้เรื่องอะไร
‎เกี่ยวกับการดำเนินคดี ‎กับคนรักเพศเดียวกันที่ยาวนาน
‎และในแง่นั้น ‎เควียร์ในเบอร์ลินทุกวันนี้
‎จึงไม่ใช่…
‎ความต่อเนื่องจากยุค 1920
‎สิ่งนั้นสูญหายไปแล้ว
‎ไม่มีชื่อ ไม่มีความทรงจำ ‎ไม่มีอะไรเลย
‎(จบสงคราม เยอรมนีตะวันตกดำเนินคดี ‎กว่าหนึ่งแสนคนข้อหารักเพศเดียวกัน)
‎(กว่าห้าหมื่นคนถูกส่งไปเรือนจำ)
‎(มาตรา 175 ฉบับของนาซี ‎ไม่ได้รับการแก้ไขจนกระทั่งปี 1969)
‎(และถูกยกเลิก ‎โดยไม่มีอะไรมาทดแทนในปี 1994)
‎(วอลเทอร์ อาร์เลิน ‎แต่งเพลง 68 เพลง)
‎(ซึ่งเขาบอกว่ามี ‎"ความทรงจำของเขาในเพลง")
‎(เพลงของเขากลายเป็นที่รู้จัก ‎ต่อสาธารณชนในปี 2008)
‎(เพราะคู่ชีวิตของเขา ‎โฮวาร์ด ไมเยอร์ส)
‎(ตอนนี้วอลเทอร์และโฮวาร์ด ‎อยู่อย่างมีความสุข)
‎(ห่างจากมหาสมุทรแปซิฟิก ‎ไม่กี่ช่วงตึก)
‎คำบรรยายโดย ณิชาภา ชิวะสุจินต์