Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
W ROKU 2015. W EUROPIE SZUKAŁO
SCHRONIENIA MILION TRZYSTA TYSIĘCY LUDZI.
TURCJA STAŁA SIĘ POLEM DZIAŁALNOŚCI PRZEMYTNIKÓW,
ZARABIAJĄCYCH NA UCHODŹCACH.
Wychodzić!
Gorąco, pospieszcie się.
Do samochodu z nimi.
- Puszczaj! - Cicho, twój ojciec mi nie zapłacił.
Zostaw mnie.
Ciszej. Co robisz?
Za to wam płacę?
Co powiedział?
- Kontener zniknął. - Który?
Ten sprzed dwóch dni.
- Ten z Aleppo? - Zniknął.
Kontenery nie znikają.
Mówi pan po arabsku?
Proszę mi pomóc, chcę pojechać do sióstr.
Wsiądź do minibusu i słuchaj poleceń.
Z kim jesteś?
Jakich poleceń? Mam pieniądze. Ile pan chce?
Myślisz, że wezmę od ciebie pieniądze? Właź do minibusu, rozumiesz?
Policja!
Niech mi pan pomoże!
Idź sobie.
EXODUS
Gdzie jesteś, Karim?
Jak to się mogło stać?
Dziękuję za ratunek.
Nie odzywaj się.
Chcieli mnie sprzedać. Dobrze, że pana znalazłam.
Kto powiedział, że cię nie sprzedam?
Będzie mnie pan więził?
- Karim? - Uciekłem.
Ja też. Spotkajmy się na rynku, będę czekał w restauracji.
- Jadę tam. - Świetnie.
Jak to się mogło stać?
Proszę mnie wypuścić.
Mówiłem, żebyś była cicho.
I nie wychylaj się.
Proszę, chcę wysiąść.
Niech mnie pan wypuści.
Zostaniesz tu.
Jak do tego doszło?
Co zrobiłeś, Karim?
Wysiadaj.
Chodź.
Nie bój się.
Na co patrzysz?
Dlaczego podróżujesz sama? Gdzie twoi rodzice?
- Myślisz, że chcę z tobą być? - Cicho.
Nie chcę być cicho. Trwa wojna.
Jasne, że rodzice nie puściliby mnie samej.
Nie obchodzą mnie twoi rodzice ani wasza historia.
Nie o to pytam.
Chcieliśmy się wszyscy dostać do Szwecji.
Ale zbombardowali nasz dom.
Nie znalazłam ich.
Grasz?
Pewnie. Na fortepianie.
Dobrze?
Lepiej niż on.
Udowodnij, zagraj coś.
Ja z nim pogadam.
- Siadaj. - Nie dotykaj mnie.
Nie rozumiesz? Nie rób żadnych scen.
Nie rzucaj się w oczy.
Idę do łazienki.
Jest w tamtą stronę.
Rodzice dadzą ci, co zechcesz.
Oczywiście. Jeśli cię kochają, zapłacą.
Będzie dobrze.
Znajdę was, obiecuję.
Pożyczysz mi komórkę? Chcę sprawdzić coś na Insta.
- Insta? - Instagram.
To aplikacja, w której zamieszczasz zdjęcia...
Wiem, co to takiego.
- Masz Instagram? - Nie.
- A Snap? - Nie.
To po co ci telefon?
Do dzwonienia.
Chciałaś, żebyśmy wyszli i robili sobie selfie?
Komunikujemy się na Insta.
Siostra do mnie napisała.
Udają się do obozu dla uchodźców na lotnisku.
Wiesz coś o tym?
Na lotnisku?
To tymczasowy obóz.
W Grecji.
Przewieziesz mnie do Grecji? Za ile?
Od trzech do czterech tysięcy euro.
Dobra.
Mam tu...
sto, dwieście...
Co robisz? Schowaj.
Dlaczego tak się zachowujesz?
Skąd masz tyle pieniędzy?
Tata mi dał.
Wyobraź sobie, jaki jest bogaty.
Jedz.
- Nie jestem głodna. - Jedz i siedź cicho.
Kim ona jest?
Skąd jesteś? Gdzie twoi rodzice?
Tak, tak.
Co tak?
To jedyne francuskie słowo, które znam.
Słyszałeś coś?
Wielu aresztowano.
Dokerów, strażników, wielu.
Interpol się wmieszał. Pobiłeś glinę, kiepsko.
Interpol? Musieli nas obserwować od dawna.
Chodzi o kontener.
Ten, o który pytali. Chyba policja go przejęła.
Wypłynął dwa dni temu, wiedzielibyśmy.
Tak słyszałem.
Ale musimy uciekać, w Turcji jest zbyt niebezpiecznie.
Kto wie, co na nas mają?
I co zrobisz z tą małą?
Widziała, jak biję policjanta.
Może będzie moją przykrywką.
Ma forsę, może wydobędę okup od jej rodziców.
Lepiej miej ją przy sobie, gdybyś wyjeżdżał z kraju.
Tak czy siak, potrzebuję pieniędzy.
Nie ma na to czasu, Sam.
Skoro pobiłeś gliniarza, musisz od razu uciekać.
Muszę obmyślić najlepszy sposób ucieczki.
Największe szanse masz łodzią. Znasz daty kursów na pamięć.
Mam ryzykować życie na pontonie?
Po prostu wyjedź jak najszybciej.
Na razie weź to. Spotkamy się, jak sprawy ucichną.
Trzymaj. Bierz. O co chodzi?
Zaufaj mi.
Teraz ona jest twoją skarbonką, idź.
Wchodź.
Nie chcesz zobaczyć się z siostrami w Grecji?
Dobra, idź na policję.
Niech oni ci pomogą.
Daj mi pieniądze, żebym ci pomógł.
Wszystkie.
Resztę dadzą ci moje siostry.
Jeśli się do nich dostaniesz.
Wiesz, że koleżanka siostry wynalazła silnik,
który działa na magnesy?
Cała jej rodzina to wynalazcy.
Pomogli jej.
Ten silnik nie potrzebuje paliwa.
Włącza się magnesy, a one się kręcą i kręcą,
dopóki się ich nie wyłączy.
Wszystkie elektryczne silniki tak działają.
Nie jest elektryczny, jest zrobiony z magnesów.
To niekończąca się energia.
Kiedy zbliżysz do siebie dwa magnesy, odpychają się.
Dlaczego więc nikt nie robi takich silników?
Dlaczego więc nie ma samochodów z takimi silnikami?
Czemu nie słychać o tym w CNN? W BBC?
Myślę, że trzeba czasu, żeby się do tego przystosować.
Ale na pewno wkrótce o tym usłyszysz.
Czemu aż tak dużo bierzecie od uchodźców?
Chcesz wiedzieć? Coś ci opowiem.
Żyjemy w nieprzyjaznym świecie, pełnym wojen.
Na wojnie domy są niszczone, a ludzie giną.
Niektórzy stają się uchodźcami,
a obok nich zawsze znajdziesz przemytników,
takich jak ja,
którzy ich przemycają i sprzedają dla zysku.
Koniec opowieści.
Zrozumiałaś?
Dasz mi komórkę?
Chcę zadzwonić do mamy.
Sara, zawsze masz w zapasie 27 procent energii.
Mówiłam, moja siostra jest silna.
Mamo, tato, tęsknię za wami.
Tak, Karim?
- Gdzie jesteś? - W Turcji, a ty?
- Nieważne. Wszyscy umarli. - Kto?
W kontenerze z Aleppo. Wszyscy umarli.
Jak to możliwe?
Coś się stało z wentylacją. Zabrakło im powietrza, podusili się.
Jesteś pewny?
Większość kontenerów była nasza. Posłuchaj.
Musimy jak najszybciej wyjechać z kraju.
Słuchasz mnie?
Ja...
Uciekaj od razu.
I dokąd mam jechać, Karim?
Nie masz innego wyjścia.
Dobra.
Co się stało?
To twój ojciec?
Czym się zajmuje?
Ma firmę komputerową.
Dużą?
Zatrudnia 20-stu pracowników. Mama uczy w szkole.
Wspaniale.
Jesteśmy podobne?
To Rawan i Sara, mama jest w środku.
To twoja rodzina. Krewni są do siebie podobni.
To prawda.
Widzisz tę różę?
Mama mi ją narysowała. Ładna?
Tak.
Oni wszyscy popłyną z nami?
Wszyscy.
Ci, którzy nie utoną, dotrą na miejsce.
Karim, wysłałem ci swoją lokalizację. Przyjedź po samochód.
Chodź.
Skończyłeś?
Musimy przetestować kamizelki jeszcze raz.
Niektórzy sprzedają wadliwe.
Jaki wariat by tak robił?
Dużo na tym zarabiają.
Dobrze, że nie jesteś jednym z nich.
Jestem silniejsza od ciebie. Nie boję się ciebie.
Wsiądę na łódź. Wsiądę.
Skończyłaś się bawić?
Łódź nie będzie czekać. Chodź.
Szybciej, siadajcie tam.
Zabierzcie swoje rzeczy. Morze jest spokojne.
Kto umie pływać? Raz, dwa, trzy.
Musimy pomagać tym, którzy nie umieją pływać.
Bez obaw, chodźcie. Szybko!
Spokojnie.
Załóżcie kamizelki dzieciom.
Ostatni, wsiadać.
Wolniej, nie przewróćcie nas.
Zadzwońcie po straż wybrzeża.
Nie jesteśmy jeszcze na greckich wodach.
Nie ruszaj się, usiądź.
Woda się wlewa, zwolnijcie.
Zachowajcie spokój, nie ruszajcie się.
Woda się wlewa.
To z fal, nie bójcie się.
Płyńcie wolniej.
Nie możemy wolniej.
Powiedz córce, żeby przestała.
Wylewajcie wodę, wszelkimi sposobami.
Tu są dzieci, musimy zmniejszyć ciężar.
Skaczcie do wody!
Co robicie?
Wylewajcie wodę!
Pozbądźmy się wody!
Sam, co robisz?
Są duże fale. Siadaj, Amal.
Widzę brzeg! Wylewajcie!
Mamy dużo przeziębionych dzieci. Dajcie im koce.
Wreszcie jestem w Grecji.
Jesteśmy blisko obozu.
My? Ty też idziesz?
Twoje siostry mają pieniądze, prawda?
To tymczasowy obóz.
Dużo kłopotów, zamieszanie.
Takie miejsce może zostać w każdej chwili zamknięte.
Nawet gdyby w obozie były zionące ogniem krokodyle,
pójdę tam.
Nic mnie nie obchodzi.
Rozumiem.
Odpocznijmy tu.
Rano poszukamy twoich sióstr.
Mamo, chcę do domu.
Nic się nie bój.
Salam alejkum. Kto tu rządzi?
Aziz, sprzedawca telefonów. Czwarte stoisko po prawej.
Dziękuję.
Salam alejkum. Aziz?
Tak.
Szukam dwóch dziewczyn, Rawan i Sary. Są z Aleppo.
Nie znam takich.
Nie?
Masz talent.
Dzięki. Nie widziałem cię tu.
Właśnie przypłynęliśmy. Szukam sióstr, jesteśmy z Aleppo.
Tu jest dużo sióstr z Aleppo.
Potrzebuję telefonu.
I noclegu na noc, może dwie.
50 euro za telefon i nocleg?
Możesz spać tutaj.
A tu masz telefon.
Teraz lepiej.
Telefon działa.
Pokażę ci, gdzie się zatrzymasz.
Siostry miały być w obozie. Rawan i Sara. Znasz je?
Nie, ale może koledzy znają.
Chodź.
Nic nie sprzedałeś?
- Czemu na niego krzyczysz? - Kim jesteś?
Szukam sióstr. Rawan i Sary, znasz je?
Nie. Jesteś sama?
Jest z ojcem.
Nie jest moim ojcem.
To co robisz ze starszym facetem?
Przyjaźnimy się.
Starsi faceci nie przyjaźnią się z dziewczynkami.
Sam uratował mi życie, a was nie znam.
Pomożesz mi czy nie?
Chodź ze mną. Znam kogoś, kto może ci pomóc.
Zanieś je do namiotu.
To matka Gabriela.
Następny namiot jest mojego kuzyna.
- Szykuje się do ślubu wieczorem. - Ślub tutaj?
A czemu nie?
One są z Aleppo, może ci pomogą.
Dzień dobry.
Zna pani dziewczyny Rawan i Sarę, 16 i 14 lat?
Rawan i Sara? Nie.
- Pokażesz mi ich zdjęcie? - Dobrze.
To one.
Jest tu jedna Sara i przypomina ją,
ale nie wiem, czy to ona.
Gdzie się podziewasz? Wiesz, jak długo wydzwaniam?
Straciłem telefon.
Posłuchaj. Gdzie teraz jesteś?
W Grecji, a ty?
W Turcji.
Gdzie?
Nic na mnie nie mają.
Myślą, że działałeś sam.
Jak to sam?
Tkwimy w tym razem.
Straciliśmy kontener z Aleppo przez ciebie.
- Uspokój się. - Wszystko przez ciebie.
Spokojnie. Co cię ugryzło? Stało się i już.
A ty wyjechałeś.
Bo mi kazałeś.
Nie rozumiem.
Nie przekupiłeś policji portowej?
Trzymaj się z dala od Turcji i nic ci nie będzie.
Dzięki temu, że jesteś w Europie, mamy tu łatwiej.
- Sprzedałeś mnie. - Co ty bredzisz?
Sam, wojna dopiero się zaczęła.
Robi się poważnie.
Chcę swojej działki.
Dasz radę dostać się do Bułgarii w dwa dni?
Chcę, żebyś tam był za dwa dni. Dasz radę
Bułgaria za dwa dni? A co tam jest?
Posyłam tam kontener, ktoś musi go odebrać.
Jeśli to załatwisz, dobrze ci zapłacę.
Pozbądź się dziewczyny i jedź tam.
Rawan!
Rawan, rzucaj!
Nie martw się, znajdziemy je.
Nic się nie stało.
Co napisały twoje siostry? Są tu w ogóle?
Napisały, że tu się spotkamy.
Pokaż wiadomość.
Napisały, że tu przyjadą.
Przyjadą.
A więc jeszcze ich nie ma. Pojmujesz różnicę?
Co narobiłaś?
Jesteś głupia?
Mieliśmy umowę.
Tracę czas.
Potrzebuję pieniędzy od twoich sióstr.
Nie rozumiesz tego?
Nie przejmuj się.
To zrzęda.
Nie zawsze.
Czemu go bronisz? Starsi są niebezpieczni.
Nie wiesz tego jeszcze?
Lepiej uważaj, nikomu nie ufaj.
W każdej chwili może cię zostawić.
Tak, jedna miała na imię Sara. Imienia drugiej nie znam.
Nie mówiła dużo.
Tak, Sara mówi więcej. Ile mają lat?
15 albo 16.
Wiesz, gdzie są?
Odeszły.
Nie odeszłyby beze mnie.
Pokaż mi swój telefon.
Szybko.
To Rawan i Sara. To je tu widziałaś? Upewnij się.
Nie. Tych tu nie było, przykro mi.
Mówiłam, wciąż tu są.
Mam nadzieję, że je znajdziesz.
Na pewno. Chodźmy.
Jaka ładna.
Na wesele?
Zagrajcie coś! Chcemy się bawić.
Mamy problem, ale zaraz go rozwiążemy.
- Co się stało? - Coś z kablem albo z urządzeniem.
Co to takiego?
Jeszcze chwila.
Idź spać, jest późno.
Walid powiedział, żebym cię unikała.
Ale z was mądrale. No i co myślisz?
A co mam myśleć?
Mogę ci ufać czy jesteś jak inni?
Śpij.
Mogę zobaczyć wiadomości?
Na Boga!
Nic nie przyszło?
Dlaczego nie mówisz, żebym zrezygnowała?
Być może Walid ma rację.
Nie powinnaś nikomu ufać.
Nie śpisz jeszcze?
Nie. Już idę.
Mam wrażenie, że zapominam.
Co zapominasz?
Wszystko.
Przyjaciół z dzielnicy, rodziców, siostry.
Czasem myślę,
że wrócimy do domu, ale wiem, że tak nie będzie.
Nie jesteś jedyna.
Tutaj każdy myśli, że wszystko wróci do normy.
Ale nic nie będzie tak jak dawniej.
Znajdziemy twoje siostry.
Prezent ode mnie.
Wszystko na nią wydał. Ładna?
Bardzo. Dzięki, Gabriel.
Zjesz wszystko czy coś jej zostawisz? Jedz.
Amal, moja siostra, dzwoniła do mnie z tego numeru.
Halo, słyszy mnie pan?
Sam. Co się dzieje? Skąd oni się wzięli?
Oczy mnie pieką.
Walid, pomóż mi!
Musimy im pomóc. Walid! Gabriel!
Mówicie po angielsku? Pomożecie mi?
O co chodzi?
Chcę dojechać do miejsca, w którym mi pomogą.
Chcesz pojechać, przyjacielu? Moim samochodem?
Droga sprawa, benzyna...
I z martwym dzieciakiem w środku...
Dam ci 50.
60 może być.
Podoba się?
Chodź.
- A ty dokąd? - Myślałam, że poszedłeś.
- Co powiedzieli? - Nic poważnego.
Pytali o rodziców i czemu jestem sama.
Co powiedziałaś?
Że porwał mnie terrorysta.
Żartuję. Że tata czeka na zewnątrz.
Twoje siostry dzwoniły. Nie dotarły do obozu.
Twoi rodzice są w drodze do Szwecji, chodź.
Siostry? Kiedy? Teraz?
Co powiedziały?
Rawan, Sara, tak tęskniłam.
Ale się zmieniłaś.
Wiedziałam, że się spotkamy. Chodź tu, Sara.
Amal, jak się masz?
To Sam, pomógł mi.
Dzięki, Sam.
Nie ma za co.
- Gdzie jesteście? - W Grecji.
Pięknie tu.
Trochę za gorąco, ale morze jest cudowne.
Wszystko mi się podoba, Samowi też.
Gdzie mama i tata?
Ostatnim razem napisali, że idą do kontenera.
Wiedziałam, że z tym kontenerem to trefna sprawa.
Podobno został skonfiskowany.
Spytaj, dokąd jechali.
Chyba wyjechali z Izmiru.
Co znaczy, że został skonfiskowany?
Nie wiem, niepotrzebnie powiedziałam.
Nie myśl o tym. Przynajmniej porozmawiałyśmy.
Ale jechali do Szwecji. Powiedziałyście tak Samowi.
Jeszcze ich tu nie ma.
Spytaj, skąd jechali i kiedy?
- Nie wiemy. - Ale przyjedziesz do Szwecji?
Pewnie. Już się cieszę.
Uważaj na siebie.
Sam, dbaj o nią. Trzymaj się, to już prawie koniec.
Trzymajcie się.
Kochamy cię.
Żyją. Są w Szwecji.
Wyobrażasz sobie?
Też muszę jechać do Szwecji.
Ja jadę do Bułgarii.
To niedaleko Szwecji?
Jesteśmy w Europie, możemy wszędzie swobodnie podróżować.
Tak mówią.
Zmieniło się.
Musimy uważać.
Jeśli jedno z nas aresztują,
wystąpimy o status uchodźcy w kraju zatrzymania.
A to znaczy, że nie będziemy mogli nigdzie jechać.
Ale jeśli będziesz w Szwecji, wystąpisz tam o azyl i zamieszkasz z siostrami.
Wymyśl coś.
Mam rozwiązanie dla siebie, nie dla ciebie.
Powiedziałam ci, że rodzice dadzą ci, co tylko zechcesz.
Tylko doprowadź mnie do Szwecji.
Co się tak rozglądasz?
A jak myślisz? Musimy stale być czujni.
Jesteś przewrażliwiony.
To nie jest przystanek linii 844.
Może gdzie indziej?
Gdzie? Jeździłem już stąd tym autobusem.
Fajne graffiti.
Chcesz mnie doprowadzić do obłędu?
Nie możesz się tak zachowywać. Skup się.
To ostatni autobus do Bułgarii.
Nie jesteśmy na szkolnej wycieczce, gdzie można sobie żartować.
Jeśli chcesz się dostać do Szwecji najpierw musisz się dostać do Bułgarii.
Musisz uważnie słuchać i się rozglądać.
Dosyć tego.
Sam.
Widzę autobus.
Tęsknię za wami.
Sam?
Twoja mama zawsze odbiera, kiedy dzwonisz?
Mogę ci coś powiedzieć?
Mów.
Czasami wydaje mi się, że rodzice nie żyją,
skoro mnie ignorują.
Ale wtedy wstyd mi, że tak myślę.
Sądzisz, że mnie szukają?
Ja na ich miejscu szukałabym dzieci.
Amal.
Obudź się. Autobus się zepsuł.
Czekamy na pomoc drogową.
Musimy się pospieszyć, bo zamkną granice.
Pójdziemy na piechotę?
Na piechotę?
Jeśli chcesz.
Zmęczyłam się. Daleko jeszcze?
Usiądź.
Mogę do nich zadzwonić?
Czemu nie odbierasz, mamo?
Rawan i Sara wysłały im dwa SMS-y.
Powinni odebrać, ale nie odbierają.
Odbiorą.
Widzisz? Zamknęli granicę.
Posłuchaj.
Kiedy usłyszysz, jak krzyczę, też zaczniesz krzyczeć.
Rozumiesz?
Otwórzcie bramki!
Krzyczcie! Otwórzcie bramki!
Krzyczcie!
Ty też.
Chcecie, żebyśmy tu umarli?
Otwórzcie bramki!
Idziemy pieszo od kilku dni!
Idziemy do Bułgarii.
Co się stało?
Chodź.
- Chcesz wody? - Tak.
Mój syn! Gdzie jest mój syn?
Ziad!
Gdzie mój syn?
Ty!
Masz ręce pokryte krwią. Tak, ty.
Zatrzymajcie go! Ma krew na rękach.
Ziad, jesteś. Nie odchodź więcej.
Trzeba mieć ważne bilety. Bez biletu nikt nie wsiądzie.
Dobrze, jeszcze dwie osoby.
Stój.
Mamy dwa.
Jak będzie po szwedzku "Dzień dobry, mam na imię Amal"?
Widzisz, jaka jestem zdolna?
Bardzo.
Wszystko będzie dobrze.
Jeżeli dotrę do Szwecji.
Skoro można wymyślić samochód
na silnik magnetyczny,
to jak trudne może być dotarcie do Szwecji?
Racja, o tym nie pomyślałam.
Sam?
Jak zostałeś przemytnikiem?
Najpierw pomogłem komuś bliskiemu. Wydostałem go z Syrii.
Następnie członków swojej rodziny.
Potem obcy ludzie zaczęli mnie prosić o pomoc.
Wciągnęło mnie to. No i tak to się stało.
Dlaczego mi pomogłeś?
Przypominasz mi kogoś drogiego memu sercu.
Wkrótce nasza historia się skończy i pozbędziesz się mnie.
Jeszcze jakieś pytania?
Nie.
Odbierz, Karim. Nie baw się ze mną.
Wszystko jasne?
Mówię do ciebie.
Kierowca zabierze cię z końca tej ulicy, tam gdzie ta żółta skrzynka.
Będzie czekał wieczorem.
Od kogo to?
- Może do mnie. - Mówię ci coś.
Jesteśmy w Bułgarii, tu cię zostawiam.
Szwecja nie jest daleko, pojedziesz ciężarówką.
Zapłaciłem kierowcy część należności.
W Szwecji ty i siostry zapłacicie mu resztę.
Wiem, że to duże ryzyko,
ale jeśli zrobisz wszystko, co mówię, dotrzesz tam cała i zdrowa.
Twoje siostry.
Cieszą się, że znowu się spotkamy.
Wziąłeś moje pieniądze. Jak mu zapłacę?
Powiedziałem. Zapłaciłem część.
Na miejscu ty i siostry zapłacicie resztę.
Idę.
Miło było cię poznać.
Jestem w Bułgarii.
Gdzie przesyłka i gdzie moje pieniądze?
Jeśli o to chodzi...
Zaszło opóźnienie.
Statek wypłynie z Izmiru za cztery godziny.
Dostaniesz przesyłkę jutro wieczorem.
Opóźnienie?
Mówię ci, że jestem w Bułgarii.
Wydzwaniam od trzech dni, a ty nie odbierasz.
Daruj, ale wiesz, że mamy tu kłopoty
po tej sprawie z kontenerem.
Przy okazji, znalazłem tych ludzi.
Mam zdjęcia.
Znalazłeś? Przyślij.
Zaczekaj.
Kim oni są?
Nieważne.
To rodzice tej małej?
Mówię, że nieważne.
Niebywałe.
Porwałeś dziewczynkę, ale zabiłeś jej rodziców.
Żegnajcie, pieniążki.
Żartuję, musisz się odprężyć.
Prześlij informacje o nowej przesyłce.
Gdzie jesteś?
Musieliśmy się przenieść do małego portu.
Ale za kilka dni sprawy powinny wrócić do normy.
Zadzwonię później. Dobra?
Dobra.
Policja.
Proszę o połączenie z policją portową. Mam informacje o Karimie Diabie.
Uśmiechnij się do policjantów i zejdź na bok.
Nie chcę iść z tobą ani się uśmiechać.
Co tu robisz? Zostawiłeś mnie.
Już ci nie ufam.
Masz rację.
Nikomu nie możesz ufać, a zwłaszcza komuś takiemu jak ja.
Jestem niebezpieczny, nie lepszy od tych, przed którymi cię ostrzegałem.
Jestem najgorszy.
Ale gorsze jest to, że jestem twoją jedyną szansą na przetrwanie.
Powiem im, kim jesteś.
Powiedz. Stoją tam.
Zobaczmy, co zrobią z taką dziewczynką jak ty.
Poślą cię do więzienia.
Dostaniesz rok, dwa, może pięć.
Potem wrócisz do obozu w Turcji.
Nie chcesz zobaczyć rodziców? Sióstr w Szwecji?
Pewnie, że chcę zobaczyć rodziców.
Co sobie myślisz?
Wiem, gdzie są siostry. Ale nikt nie wie, gdzie są moi rodzice.
Ty wiesz? Nie, nie wiesz.
Wiem, gdzie są twoi rodzice.
Uśmiechnij się do policjantów i chodźmy stąd.
Już miałem odjechać.
Nie uciszaj mnie.
Tyle razy mówiłem, przychodź na czas.
Już jesteśmy, zdarza się. To ona.
Chodź.
Mamy problem.
Zawsze masz.
Też jadę do Szwecji.
Serio?
Daj spokój.
Zadzwoniłeś i zamówiłeś jedną osobę. Jedną.
Ustaliliśmy tysiąc.
Masz tu za nią.
A ja przyprowadzę ci więcej ludzi.
Interesy, rozumiesz?
Za trzy dni są urodziny mamy.
Myślisz, że zdążą?
Sara, Rawan i ja zrobimy jej prezent.
Duży prezent.
Bo mama lubi, kiedy sobie pomagamy.
Sam.
Dzięki za pomoc.
Siostry wyjdą ci na spotkanie?
Najważniejsze, że kiedy zejdziesz na ląd,
nie będziesz już musiała uciekać.
To będzie twój nowy początek.
Siostry, które odbyły podobną podróż,
zaopiekują się tobą.
A ty zajmiesz się nimi.
A ty? Co będziesz robił?
Nie wiem.
Ale w Szwecji nic już nie będę mógł dla ciebie zrobić.
O co chodzi?
Powiedz.
Muszę ci coś wyznać.
Co?
Kontener,
w którym byli twoi rodzice,
nie dotarł do celu.
Co to znaczy?
Był zapieczętowany.
Zabrakło im powietrza.
A do tego upał...
Jedno i drugie sprawiło, że się udusili.
Gdyby to była prawda, dowiedziałabym się wcześniej.
I nie od ciebie. Rawan i Sara by mi powiedziały.
Ktoś inny by mi powiedział, ale nie ty.
Nie wierzę ci.
Widziałem zdjęcia.
Twoi rodzice nie żyją.
Mam te zdjęcia.
Nie powinnaś ich oglądać.
Ale jeśli się uprzesz, nie będę cię powstrzymywać.
Zdjęcia. Jak je dostałeś?
Skąd je masz?
Czemu nie odpowiadasz?
Znam odpowiedzialnych za to, co się stało.
Nie wskrzeszę twoich rodziców.
Przykro mi.
Nie!
Mamo!
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
ZDJĘCIA
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Artur Wierzchowski