Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
PIĄTEK
Ile dźwięków tego świata
Zniesie moje szalone serce?
To szalone serce, które tęskni
By bić własnym rytmem, dla własnego dobra
Ile dźwięków tego świata
Zniesie moje szalone serce?
Wypełnia je niespokojna energia
By biło własnym rytmem, dla własnego dobra
Możesz zawrócić
Jeśli musisz jeszcze dorosnąć
Możesz sobie dziś pozwolić
Na odrobinę wymówek!
Nie martw się i wyluzuj
Miej dziś wymówki!
Możesz sobie dziś pozwolić
Na odrobinę wymówek!
#DOBOJUISM
Sid, łączysz wodór z tlenem, żeby otrzymać wodę?
Szybciej! Muszę siku!
PLAN NA IMPREZĘ
Nie możemy tego teraz zmienić, Manish.
Powiedz, że panujemy nad sytuacją.
Takie rzeczy dzieją się przed sfinalizowaniem umowy.
Załatwimy to z ich zespołem przed telekonferencją.
Wszystko wyjaśnimy.
Wiem.
Przejmujemy ich firmę. Stres jest nieunikniony.
Powiedz im, że zajmę się zespołem pana Paulsona.
Dziś zamkniemy temat.
Do zobaczenia za kilka godzin.
To nie fair, mamo.
Przepraszam, Siddharth.
Dziś jest spotkanie w Pune
i wciąż coś wyskakuje.
Nie to miałem na myśli.
- Nie zabiorę z sobą Adiego. - Dlaczego?
W czym problem? Popatrzy, jak gracie.
On chce tylko zaimponować popularnym chłopakom z drużyny,
a oni mają na niego zły wpływ.
- Powinnaś być po mojej stronie. - Chce ci kibicować.
Adi nie wstaje o 6.30. On się wtedy kładzie spać.
Codziennie budzi go klakson autobusu. Myślisz, że wstanie na mecz?
I komu ma kibicować? Cały mecz grzeje ławę. On też to wie.
To będzie dziwne, że brat rezerwowego
przychodzi na jego mecz.
Czemu tak się stresujesz błahostkami?
Wiem, że jesteś spięty z powodu podań na studia.
To ostatnie dni szkoły.
Ciesz się nimi, zamiast przejmować się innymi.
Nic mi nie jest! Martw się o Adiego i jego wybryki.
Dobrze!
Spotkanie może potrwać do późna.
Być może noc spędzę w Pune.
Wytrzymacie jeden dzień beze mnie?
Nie pobijecie się czy coś takiego?
To boli, Sid! Proszę!
Stunner!
- Oszust! Czemu kłamiesz? Chokeslam! - Tylko nie to!
Siddharth!
Nic takiego się nie wydarzy, mamo.
Mam już 18 lat i jestem odpowiedzialny.
- Dzień dobry, mamo! - Dzień dobry, skarbie.
Wszystko gotowe?
Jak zawsze, mamo.
Dobrze, zabiorę z sobą Adiego.
Ale chcę wziąć auto.
Mam już prawo jazdy.
Przykro mi, ale nie.
Nie masz doświadczenia, a mnie nie będzie.
Po prostu...
nie podoba mi się ta wizja.
Wrócę jutro rano,
a w weekend wyjdziemy gdzieś razem.
- Zgoda? - Tak.
I dam ci prowadzić!
Ale pod moją nieobecność
nie ruszajcie samochodu.
Riksza!
Pa, mamo.
Baw się dobrze, kochanie.
I powodzenia!
A ty się zachowuj, Adi.
Słuchaj brata!
Pa!
No to wracam do pracy.
Wiem, czemu masz zły humor.
Nie martw się, nie sprawię kłopotów.
Jesteśmy braćmi. Czemu miałbym robić ci obciach?
Podaj, podaj!
Do mnie!
Nie tam!
Dwie minuty. Zaraz wrócę.
Mogliśmy już skończyć ten mecz.
Zagrać za niego?
Chwilę mu zejdzie. Pół godziny, może dwie... Nie zdziwcie się.
- Dobra. - Chodź.
No to start!
Biegnij!
Siddy stawia klocka?
Codziennie tak długo to trwa?
Klocek Siddy!
Po co przychodzisz tak wcześnie?
To ostatni mecz w tym roku i to przeciw Global School!
To kwestia dumy. Chcę okazać wsparcie.
A mój zespół przegra bez najlepszego aktora drugiego planu.
No dobra.
Na meczu będą też dziewczyny z ostatniej klasy.
Umówię się z którąś i zabierze mnie na przyszłotygodniowy bal.
A jeśli się tam wkręcę,
jestem ustawiony na następne dwa lata szkoły.
Aleś ty mądry, Adi! Gdybyś tylko był takim taktykiem w nauce.
Mówisz, jakbyś nie myślał o balu.
Mam lepsze rzeczy do roboty.
No tak. Oceny, egzaminy i podania na studia.
Na łożu śmierci każdy myśli, ile miał punktów na teście z fizyki.
No właśnie. Ile miałeś?
Naprawdę na kilka tygodni przed końcem liceum
nie interesuje cię ostatni szkolny bal?
Musi być ktoś, z kim chcesz pójść.
Żaden problem. Mogę zgadnąć.
Może...
Natasha Sabharwal?
Nat.
Łatwo to zrozumieć. To najpopularniejsza dziewczyna w szkole.
Pół mojej klasy się w niej buja.
To był najpewniejszy typ.
Bez stresu, został jeszcze tydzień.
Nat jest luzaczką. Powinieneś ją zaprosić.
Ale spiesz się,
bo tak jak policja 11 krajów ściga Dona,
tak podrywacze, kujoni, pakerzy i dyżurni uganiają się za Nat.
MIĘDZYNARODOWA SZKOŁA W MUMBAJU
Do boju, ISM!
Poczekaj chociaż, aż zaczną grać.
To się nazywa podbudowanie morale. Chodzi o atmosferę.
Nie zrozumiesz, Nits.
Myślałem, że nie przyjdziesz.
Nie miałam wyboru.
Rodzice wyjechali i musiałam przyjść z siostrą.
Zawsze musi być najwierniejszą kibicką.
Raz, dwa, trzy, cztery! Komu tu kibicujemy?
Pięć, sześć, siedem, osiem! My wygramy, ja to wiem!
ISM! ISM!
I - ILU
S - SEKSOWNYCH M - MĘŻCZYZN
Sid, Gautam i Parth, na ławkę.
Samobój, dziś zagrasz.
Tylko pamiętaj, do której bramki trafiać.
- Tak jest. - Zbierzcie się.
Przez ostatnie trzy lata Global School pokonywała ISM.
Ale nie dziś.
Gramy u siebie.
Jesteśmy faworytami.
I mamy...
Kabira!
Musimy wygrać za wszelką cenę.
Nie możemy przegrać, bo dziś stawką jest wasza duma.
Wasz honor!
I moja posada. Jasne?
Co by się nie działo, pamiętajcie.
Bądźcie zjednoczeni, grajcie zespołowo i... podajcie do Kabira.
Wątpliwości? Podaj do Kabira.
Dostałeś piłkę? Podaj do Kabira.
- Nie myśl, tylko... - Podaj do Kabira!
Tak jest! Ręce!
Jeden, dwa, trzy...
To nic! Ruszajcie się!
Kabir, co robisz?
Nie szkodzi! Dawajcie!
Nic się nie stało!
- Dalej, Kabir! - Następnym razem trafisz!
Jay, podaj do Kabira!
Ruszaj się!
Niech to! Tylko nie teraz.
Sid.
- Sid! - Tak?
Czas cię rozprawiczyć.
Wejdziesz za Samobója.
Bez stresu.
Tylko proszę, nie nawal.
Wiesz, co robić?
Ograć obrońców i zdobyć gola.
- Co? - Spokojnie, to tylko żart.
- Mam podać do Kabira. - Tak jest.
Dalej, chłopcy.
Odbierz!
Biegnij!
Poproś o piłkę!
No podaj!
Dawaj, Jay! Podaj do Kabira!
Sid!
Nie do niego!
Podaj, Sid!
Strzelaj!
Podaj! No podaj!
Strzelaj!
Co?
Tak!
DRUGA POŁOWA ISM - GS 1:0
Tak!
ISM!
O tak!
Co za szalony mecz!
Zajebisty!
Widziałeś miny tamtych?
Nie, bo nie tracimy czasu na frajerów!
W końcu możesz zaprosić Nat na bal, Kabir.
Chciałem najpierw wygrać mecz.
Ale to Klocek Siddy zdobył bramkę.
Racja!
Ale jak gładko się obrócił przed strzałem.
Zwykle gość to niezły sztywniak.
Jakbym widział dziadka tańczącego balet.
Myślałem, że jego przeznaczenie
to zostać księgowym czy coś.
Dziwak z niego.
- Nie zaczekał, żeby świętować. - Pewnie zwiał do swojej nory.
Wanna mówił, że po lekcjach chodzi do biblioteki.
Mówię wam, zostanie księgowym albo bibliotekarzem.
Stary, musisz zaprosić Nat na bal.
Słuchaj, na Euro 2016 jakiś typek o imieniu...
- Eddie? - Edward.
- Tak. - Zdobył zwycięską bramkę.
Ale kto podniósł puchar? Ronaldo. On jest gwiazdą.
Takie są fakty.
Dobra, zaproszę ją, jeśli będzie okazja.
- Jasne, że będzie. - Serio.
Wygraliśmy mecz. Wiecie, co to oznacza?
Tak!
Na pewno?
Na bank. Inaczej co pomyślą młodzi?
I wiecie co? Dziś jest piątek!
- Tak jest! - To idealna noc, żeby ogarnąć...
Plan na imprezę!
Chodźmy!
Mam konsolę DJ-a i pistolety na CO2. Turek, skołujesz alkohol?
Mogę skołować wszystko i każdego.
Niegrzeczny chłopiec!
Czego potrzebujecie?
Hej!
Słuchaj...
piękny gol.
Co za wygrana.
Planujemy wieczorem imprezę.
Co ty na to?
Wiecie co?
Zamiast oglądać nawalonych dzieciaków
wolę iść do swojej nory i zdecydować, czy będę księgowym, czy bibliotekarzem.
I wiesz co, Jay?
W 2016 roku bez gola Edera
Ronaldo nie podniósłby pucharu.
A to jest ohydne.
Pomyślcie czasem o środowisku. A może jesteście zbyt fajni dla Ziemi?
Co za kujon!
Ładna bramka!
Piękny gol, Sid.
Niezły był, co?
Cześć!
Ładny gol.
Brawo, Sid!
A potem zrobił potrójny zwód i był niekryty!
Jak Neymar.
Tłum był w szoku. I to nie był łatwy strzał!
Jak w grze FIFA. Musisz wcisnąć R1, żeby trafić.
Ale mój brat tak po prostu to zrobił. Co za gol.
Opanuj się, Adi, albo twój brat do jutra wygra Premier League.
Czemu nie? Dziś liga międzyszkolna, jutro Premier League.
Żebyście widzieli trenera! Odbiło mu całkowicie!
Biegał w kółko, tańczył...
„Moje życie było takie marne
Że powiedziałam YOLO
Czułam się FOMO
Ale z tym już koniec
Dobrze mi samej
Bo nie jestem dziwką”
Wystarczy, panno Khurana!
To było raczej... skandaliczne.
Miałaś recytować wiersz
wyrażający twoje doświadczenia z minionego roku.
W języku angielskim!
No proszę.
Nasz rycerz w lśniącej zbroi!
Dałeś nauczkę tym łobuzom z Global School.
Zapraszam, panie Menon.
Panno Sabharwal, proszę wyrecytować swój wiersz.
„Mówię światu: »Daj mi spokój« Lecz zastanawiam się, czemu jestem sama
Mówię mamie, że jestem dorosła Lecz wciąż proszę o pieniądze
Chcę, by tata dał mi prowadzić
Ale klaksony i ruch mnie przerażają
Każę siostrze się zamknąć
Ale chcę, żeby mi się zwierzała
Nauczycielom mówię, że już to wiem
Ale szukam przewodnika
Wszystkim mówię, że mam plan
Ale chciałabym, żeby ktoś mi pomógł
Powtarzam sobie, że będzie dobrze
Ale nie ufam sama sobie
„Mówię światu: »Daj mi spokój« Lecz zastanawiam się, czemu jestem sama”
Brawo!
Dziękuję.
Wszędzie krążą plotki.
To przesada.
Hej.
Wiesz co?
Jest plan na imprezę.
PLAN NA IMPREZĘ
Kto je najmniej, ma najmniejszego. Trzy, dwa, jeden, start!
Dalej!
Dobrze, Wanna! Szybko!
Boże, to naprawdę ty! Uwielbiam cię!
Znamy się?
Odezwał się do mnie!
Mówiłem, że warto okazać wsparcie.
Trąbią o tobie na szkolnych grupach WhatsApp!
Przez osiem lat nauki byłem niewidzialny.
Strzeliłem gola i nagle patrzą na mnie jak na Hardika.
Widzisz?
Raczej jak na Dhoniego. Wygrałeś szkolny Puchar Świata.
Fajnie.
Jedz szybciej!
Kabir i ci idioci zaprosili mnie na imprezę.
Jakbym chciał się z nimi bawić.
- Piątkową imprezę? - Tak.
- Dziś? - Tak?
Ty chyba nie ogarniasz, co się dzieje.
Musisz iść na tę imprezę.
Żadne „powinieneś" czy „możesz”. Musisz!
Kiedyś szkoła oznaczała naukę, zadania domowe i...
więcej nauki.
Surowe zasady jak w filmie Miłość żyje wiecznie.
Ale fajni uczniowie postanowili, że skoro tyle się uczymy,
to od piątkowego wieczora imprezujemy bez przerwy.
Tak narodził się plan na imprezę.
Najfajniejsza szkolna tradycja, gdzie dziedzictwo, dumę i dyscyplinę
zastępują dzika muzyka, zwariowane zabawy i niezwykłe przygody.
To najbardziej legendarna impreza...
Tak słyszałem.
Drugoklasistów nie zapraszają.
Chodzi o to, że jesteś sławny. Przynajmniej dzisiaj.
Dlatego cię zaprosili.
Wykorzystaj to!
Imprezuj z czwartoklasistami.
Będzie klimacik.
No i dobra okazja, żeby zaprosić Nat na bal.
Zastanowię się.
- Typie! - Przepraszam.
- Wybacz, - Jesteś git.
ŚCIEŻKI KARIERY
DORADCA
MADHUSHALA
Dlaczego czytasz tę książkę?
Zadałbyś takie pytanie, gdybym czytała sonety Szekspira?
Pytam, bo nie ma jej w programie drugiej klasy.
O to chodzi.
Wypożyczyłam ją, bo chciałam coś lekkiego.
Bardzo lekkie.
Przynajmniej nigdy się nie znudzisz i wyprzedzisz program.
Akademicka toplista!
W końcu na łożu śmierci człowiek myśli tylko o tym, ile książek przeczytał.
Adi...
Wejdź, Siddharth.
Pa.
Dzień dobry.
Podobno rano strzelił pan pięknego gola, panie Menon.
Niech chociaż pani odpuści.
Żadnych fotek, żółwików i oświadczyn.
Jestem tą samą osobą, co wczoraj.
Widzę.
Podjąłeś decyzję?
- Tak. - Naprawdę?
Chcę przejrzeć uczelnie w Europie.
Siddharth, minęło osiem miesięcy.
Omówiliśmy każdą uczelnię w Indiach, USA, Wielkiej Brytanii,
Kanadzie, Singapurze, Hongkongu, Australii...
- Jeśli są lepsze... - Siddharth, czas zakończyć to tournée
i rozesłać podania.
Za chwilę nie zdążysz na ostatnie terminy.
Wyślijmy choć podania. Reszta uczniów już to zrobiła.
Nie jestem nimi. Muszę to zrobić dobrze.
Przepraszam, że jestem dokładny, ale to ważna decyzja.
Dla rodziny to ogromne zobowiązanie finansowe.
Nie mogę wysłać podań bez pełnego rozeznania,
nawet jeśli będę musiał zrobić rok przerwy.
Dobrze.
Omówimy uczelnie w Europie, Afryce,
nawet szkoły dla pingwinów na Antarktydzie.
Ale na następne spotkanie przyjdź z mamą. Pomoże podjąć najlepszą decyzję.
Nie, jest zajęta.
Decyzja należy do mnie. Sam sobie poradzę.
- Pomożesz z muzyką? - Nie możesz raz powiedzieć nie?
Ciesz się. Pójdziesz na imprezę czwartoklasistów.
Czemu myślisz, że cieszy mnie to, co ciebie?
Przepraszam.
Ogarnę też muzykę, ale wierz mi, że będziesz się dobrze bawić.
Tylko spróbuj, dobrze?
Nat... Natasho...
Na angielskim... powaliłaś mnie...
Dam radę, dam radę...
Jednak nie. Nie dam rady.
- Sid! - Cześć, Natasho.
Nie zauważyłem cię.
Serio?
Bo szedłeś w tę stronę i nagle zawróciłeś.
Skąd! Myślałem, że widzę znajomego, a to tylko ty.
Nie w sensie, że „tylko”. No i ciebie też znam.
Dziś twój angielski był świetny.
Ten wiersz był wspaniały.
Dziękuję.
Przychodzisz dziś do mnie?
Na imprezę?
Jest u ciebie?
Tak.
Rodzice podróżują,
a nie mogłam odmówić Kabirowi i chłopakom.
Ostatnia impra w szkole.
Jasne.
Mówili mi po meczu.
Po wygranym meczu.
- Pewnie, że będę. - Ekstra!
Niech to.
Co się stało?
Nic takiego. Kabir będzie z kierowcą.
Nie na imprezie, ale nie będzie prowadził auta.
Chciałam pojechać na nocną przejażdżkę,
ale pod okiem kierowcy to żadna frajda.
Będzie żałośnie i nudno.
Jeśli Kabir nie może, przyprowadzę swoje auto.
Mogę prowadzić, mam już prawko.
Serio? Jesteś pewny?
Nie martw się, ja też nie będę.
Martwił się, a nie, że nie będę pewny.
Mogę zabrać auto.
- Świetnie. - Tak?
Przed imprezą chłopaki spotykają się w JC.
- Kabir ma ci przesłać szczegóły? - Dobrze.
- To do wieczora? - Tak.
Pa!
Proszę cię!
Czy kiedyś o coś cię prosiłem?
No dobra, o wiele rzeczy, ale to ostatni raz.
Zabierz mnie ze sobą.
Czemu łazisz za mną jak pomagier? Wystarczy, że zabrałem cię na mecz.
Mógłbym ci pomóc uprzedzić innych i zaprosić Nat na bal.
Nits też tam będzie, więc się do ciebie nie zbliżę.
Inaczej będę sam w domu, a jeśli mama się dowie...
Tylko bez gróźb.
Obiecałem mamie, że się tobą zajmę.
Muszę cię zabrać.
- Czyli... - Ale obiecaj mi coś, Adi.
Nie sprawisz kłopotów.
Będziesz robił, co mówię, i pomożesz mi wybrać strój.
Obiecuję!
Od teraz piątkowe wieczory nie będą już takie same.
Nieważne.
Idealnie!
Potrzebujemy tylko szelek
i wehikułu czasu, żeby imprezować w latach 60.
Trochę się spóźniłeś. Mecz był rano.
Nie.
Poziome paski cię pogrubiają.
Pionowe też odpadają. Wydajesz się wyższy.
Dziewczyny zobaczą, ile masz wzrostu, i będą rozczarowane. Żadnych pasków.
- Dodaj smaku swojemu życiu. - Może dodam go twojej twarzy?
Przepraszam.
Dobra, Sid.
Gry alkoholowe pozwolą błysnąć na imprezie.
Beer-pong jest prosty.
Rzuć piłkę tak, żeby wpadła do szklanki.
Patrz.
Twoja kolej.
Muszę rzucić piłką o tak...
do środka...
Nie trzeba mieć brody, żeby się golić?
Chodzi o zapach.
Laski uwielbiają zapach wody po goleniu.
To po prostu jej użyj.
Pomyśl dobrze.
Wody po goleniu używa się po goleniu.
Flip Cup polega na tym, że ustawiasz kubek na krawędzi stołu.
Palce luźno, żeby ruch był płynny.
Potem delikatnie uderzasz od spodu.
Bądź subtelny.
Powinien się obrócić i wylądować jak auta Shetty’ego.
Spróbuj.
Nie umiem!
Skup się! Takie podejście nie pomaga.
Nie dam rady!
Pauza!
SPOTKANIE O ÓSMEJ W JC.
- Brachu... - Brachu.
- O nie... - Tak!
- Ale mama... - Ale Nat?
Jedziesz jakby w zwolnionym tempie.
Bierzemy auto bez wiedzy mamy.
Bądźmy chociaż ostrożni.
DZWONI MAMA
Niech dzwoni. Będziemy musieli kłamać.
Cześć, mamo! Właśnie o tobie rozmawialiśmy.
Naprawdę?
Co się dzieje?
Co porabiacie?
Nic specjalnego, gramy w wyścigi. Sid jedzie w ślimaczym tempie.
Nie odebrał telefonu. Jak mecz?
Zagrał i wygrali! Strzelił nawet bramkę!
Naprawdę?
- Jak to? - Jutro ci opowiem.
W lodówce zostawiłam wam...
Muszę kończyć.
Adi...
Gdzie to JC?
JAGDISH CHAND RESTAURACJA RODZINNA
Chodź.
- Na górę tędy? - Idźcie na zewnątrz.
- Chyba do środka? - Nie, na zewnątrz.
Tędy.
Którędy?
Nikogo nie zaprosiłem!
Zapraszaliście całą szkołę.
- Obdzwonił... - Jak wy wszyscy!
Patrzcie! Przyszedł Klocek Siddy.
I kogoś przyprowadził.
To mój młodszy brat, Adi.
Chłopaki...
Bez stresu.
Imprezujemy dzięki twojej bramce.
Możesz przyprowadzić, kogo chcesz.
Jestem Saahil.
Dzięki, Sid. Nie wygralibyśmy bez ciebie.
Zmarnowałem kilka okazji, więc byłaby to moja wina.
Spoko.
Ale inaczej to sobie wyobrażałem.
Stary, to tylko biforek.
Taka tradycja piątkowej imprezy.
Chłopaki mają swoje plany, a dziewczyny swoje.
Potem się spotykamy i imprezujemy.
- Piwko? - Nie.
- Widzieliście coś podejrzanego? - Paru gliniarzy na dole.
Pytam, czy nic nie zapowiada, że GS coś szykuje.
Na imprezie będą ludzie z innych szkół,
w tych chłopacy z GS.
Zwykle przed imprezą robimy sobie kawały,
żeby nie było jakiejś wrogości.
Dziś pokonaliśmy ich w finale.
Przed imprezą chłopaki z GS czegoś spróbują.
Ale ci frajerzy nas nie dopadną. Co nie, brachu?
Słuchaj, „brachu”.
Zostaniesz, bo jesteś bratem Sida.
Ale jesteś drugoklasistą
i musisz okazywać szacunek starszym,
nawet tym z innych szkół.
Oto podstawowe zasady.
Żadnego imprezowania czy picia bez pozwolenia opiekuna.
Gdyby ci odbiło, nie chcemy problemów.
Jasne, „brachu”?
Jasne.
- Zrozumiałeś? - Oby.
Zwracam wam uwagę,
że gdyby nie moja kontuzja, nie strzeliłby tej bramki.
Od teraz nie nazywacie mnie Samobójem.
Serio?
Aayush, twój gol samobójczy przeciw Mary jest owiany legendą.
Dla nas zawsze będziesz Samobójem.
Dzięki, Kabir.
Nie smuć się. Przynajmniej nie nazywają cię Wanną.
Skąd ta ksywka, Saahil? Słyszałem plotki...
Opanuj się, młody! I uważaj, co mówisz.
To nie plotki. Naprawdę stracił dziewictwo w wannie.
Ciebie nazywają Turkiem. Masz tureckie korzenie?
Nie, tata nazywa się Tarkalal.
Ogłosiłem się Turkiem, zanim nazwali mnie Tharakiem - napaleńcem.
A Jay? Skąd się to wzięło?
O co ci chodzi? Tak się nazywam. Jay Sheth.
Pogódź się z tym. Nazywasz się...
Jay Sheth!
Dajcie już spokój.
W akcie urodzenia mam wpisane „Jay Sheth”.
- Pokaż! - Jak to?
Kawał GS.
Tak jest.
Chłopaki z Global School byli u mnie.
Okazują mi szacunek.
Pokaźny szacunek.
Duże nominały.
Włączyłem alarm przeciwpożarowy na prywatnej sali.
Wziąłeś w łapę i zdradziłeś lojalnych klientów?
Ale wiem też,
dokąd oni idą.
Jeśli okażecie mi trochę szacunku...
Czaicie?
„Szacunek”.
Załapaliście.
Są u Khana.
- Idziemy. - Chodźcie.
Musimy się na nich odegrać.
Mamy jedną szansę. To musi być dobre.
Co proponujecie?
Mam konkret pomysł.
- Ale potrzebujemy furę. - Wszyscy je mamy.
Ale nic nie możemy zrobić przy kierowcach.
- Rodzice się dowiedzą. - Właśnie.
Piliśmy, więc nie możemy prowadzić.
Chłopaki, mamy swoje auto, a Sid może prowadzić!
- Super! Sid, zawieziesz nas? - Zgódź się.
- No dalej. - Proszę.
Zróbmy to.
- Sid, stary... - Do dzieła.
Zróbmy to.
Dla ISM. Proszę.
- Tak jest! - Chodźcie.
Do dzieła.
KEBAB U KHANA
To się nazywa zalać się na imprezie.
Tak!
Racja.
Było super.
- Tam są! - Tak!
Wieść rozeszła się lotem błyskawicy
Szczęście to prawdziwy niewypał
Lecz chcemy czegoś elektryzującego A wygłupy przybierają na sile
Otwórzmy puszkę Pandory!
Chodźcie!
Otwórzmy puszkę Pandory!
Chłopaki!
Rozdzielamy się!
Stój!
Spotkamy się przy głównej ulicy!
Nie daj im uciec!
Planowanie to nuda Spontaniczność słodki ma smak
Wpadanie w kłopoty To nasz rozpoznawczy znak
Lecz chcemy czegoś elektryzującego A wygłupy przybierają na sile
Otwórzmy puszkę Pandory!
Stój, Sid!
Tym razem go dorwę.
Nie, zaczekaj!
Stój! Czekaj!
- Nie! - Nie rób tego!
Nie!
Otwórzmy puszkę Pandory!
Do samochodu! Wsiadaj!
Stój!
Stój.
Zatrzymaj się!
Co to było, idioto?
Później na mnie nakrzyczysz. Na razie stąd wiejmy.
Cholera!
Sid!
Nieźle. Było blisko.
Dokąd pojedziemy, Adi? Wszystkie drogi wyglądają tak samo.
Sprawdzę mapę.
- Którędy? - Tędy.
Pospiesz się, brachu.
W lewo.
Zaparkuj tutaj.
- Zostawmy auto i uciekajmy. - Zgłupiałeś? Mamy zostawić auto?
Nie na zawsze. Wrócimy po nie później.
Daleko dotrzemy pieszo?
Zadzwońmy do Kabira. Zgarnie nas po drodze.
Proszę cię, szkoda czasu na kłótnie. Ile możemy uciekać policji?
Proszę.
Halo?
To było niesamowite! Najlepsza piątkowa impreza w historii!
Mega!
Miałeś pomysł z tymi jajkami, młody! To dopiero numer!
Ten pierwszy rzut był niesamowity!
Nie do wiary, że rzuciłeś jajkiem w gliniarza.
Szacun! Ale z ciebie twardziel!
No co? Stanął mi na drodze!
- Patrzcie młodego! - I do tego ta twoja jazda!
- Czułem się jak w GTA! - Słowo!
To było niesamowite!
Macie jaja. Gdzie się ukrywaliście?
Bracia Menonowie wymiatają!
Nigdzie, nie zauważaliście naszych talentów.
Cała noc przed nami, więc uważajcie!
O to chodzi! Impreza dopiero się zaczyna!
Impreza!
Chodź, Samobój! Już jesteśmy spóźnieni.
Nie psuj atmosfery. Bawimy się!
- Chcę cynamonową bułkę, ale... - Potknąłem się o własne nogi...
- Żaden problem. - Idziemy.
Chodź, młody.
Chodź, udało się. Wbiliśmy na piątkową imprezę!
Ja wracam. Policja już pewnie odjechała.
Zajmiemy się tym jutro.
Najpierw muszę odzyskać auto.
Mama zabroniła go ruszać, a mam je porzucić?
Co tam?
Wracam po samochód.
- Moim zdaniem to kiepski pomysł. - Nie obchodzi mnie wasze zdanie.
Róbcie, co chcecie. Ja wracam.
Kierowco, zabierz go, gdzie ci powie.
Chodź.
Siema.
Odholowali samochód.
W porządku.
- Słucham? - Nie to miałem na myśli.
Kiepska sprawa, ale tu wszystko jest ekstra.
Impreza rządzi. Po tej akcji jesteś jeszcze sławniejszy.
Wszyscy o ciebie pytają.
A pomysł, żeby przyjść później? Najfajniejsi zawsze wbijają ostatni.
Że co?
Sytuacja wymknęła się spod kontroli!
Wyluzuj, auta już nie ma. Nic nie poradzimy.
Mamy walczyć ze wściekłym gliną?
Przyjedź na imprezę i zaproś Nat na bal.
Jutro powiemy mamie o aucie.
Jak myślisz, co na to powie?
„To nic, że straciłeś samochód. Ważne, że impreza cię nie ominęła!”
Czemu przesadzasz? Wiadomo, że na nas nakrzyczy.
Potem powie, co robić.
- Jak leci? - Dobrze, a u ciebie?
- Super! - Impreza jest ekstra.
Schłodziłam go w lodówce.
Uważaj, trochę nim wstrząsnęłam.
Dziękuję. Chodź.
Zapytaj go!
- Chłopaki? - No ładnie!
Zaraz, a gdzie Sid? Nie czekamy na niego?
Nie ma sensu, może to trochę potrwać.
To znaczy...
Wszystko dzięki twojej kontuzji.
Samobój!
Boże! Nic ci nie jest?
Wszystko gra. Niech ktoś poda lód!
Brachu...
To jedno z moich ulubionych.
„Pie-not noeer”.
Pinot noir.
Z Bordeaux.
Z Francji?
Zielone jabłko, cytrusy
i nutka wanilii.
Klasyka. Na zdrowie.
Spoko.
Ale jak pić tę sałatkę owocową?
Patrz.
W porządku?
To się nie uda, Manish. Pan Paulson mówił, że to oznacza zerwanie umowy.
Ale jest inny sposób, o ile...
- Przepraszam, muszę odebrać. - Nie ma sprawy.
Wszystko dobrze, Sid?
Tak, mamo.
Oddzwaniam, bo nie odebrałem.
Rozmawiałam z Adim.
Mówił mi, że zdobyłeś gola.
Gratuluję!
Dziękuję, mamo.
Co robicie?
Ja czytałem, a Adi cały wieczór grał na konsoli.
Sid...
Wszystko dobrze?
Tak.
- Na pewno? - Tak.
Idę spać.
Dobrze. Dobranoc.
Adi niech nie siedzi do późna.
Dobranoc, mamo.
Dobranoc.
Ale byłem blisko.
Moja kolej.
Celuj z lewej, kubek jest po prawej.
Delikatnie. Pracuj łokciem, nie nadgarstkiem.
To się nie uda.
To najlepsza technika. Mam lata doświadczeń z kosza.
A ja lata doświadczeń...
w wygrywaniu.
Nieźle.
Tak.
Zagramy we Flip Cup?
Muszę tylko coś sprawdzić.
Wybraliśmy broń,
wsiedliśmy do auta, i wtedy się zaczęło.
Czuliśmy się jak ten łysy gwiazdor kina akcji.
- The Rock. - Nie, ten drugi.
ACP Pradyuman.
Vin Diesel.
Właśnie!
Niczym Vin Diesel pojechaliśmy do Khana, a ja rzuciłem jajkiem, celując w głowę.
Pofrunęło i rozbiło się na twarzy celu!
- Mocno oberwał. - Miałem jajko na całej głowie!
To dobre dla włosów.
Jutro będziesz miał loki jak Tiger Shroff.
Ale prawdziwym bohaterem był mój brat Sid.
Jest jak The Rock i Vin Diesel w jednym.
Świetnie prowadzi!
Pędził wąskimi alejkami, a potem wziął zakręt bokiem...
Chłopaki z GS nie dogoniliby go nawet w ferrari.
Gdy przez przypadek rzuciłem jajkiem w policjanta...
Młody!
Dzięki! W każdym razie, gdy to zrobiłem,
myśleliśmy, że już po nas.
Zamiast na imprezie bylibyśmy w pace.
Ale mój brat szybko nas stamtąd zabrał!
Nawet gliniarz nie mógł go dogonić.
Biedak się zastanawia, co James Bond robi w Mumbaju.
Gdzie on jest? Czemu sam nam tego nie opowie?
Sprawdza, co z autem.
Niedługo będzie do twoich usług.
Gdy przypadkiem rzuciłem jajkiem w policjanta...
Przepraszam.
Ale kto to zrobił?
Kurczak.
To był jakiś nieletni.
Znasz mojego ulubionego sprzedawcę paan w Fort.
Kupowałem na wynos.
Z drugiej strony ulicy
jakiś dzieciak rzucił we mnie jajkiem i uciekł!
- Nie złapał go pan? - Jechał autem.
Na szczęście nie było ruchu.
Gdyby jechał tamtędy motocyklista,
mógł w niego trafić i spowodować wypadek.
Nawet się nie zatrzymał, żeby przeprosić.
Ta dzisiejsza młodzież jest taka rozpuszczona.
Ale nie poddałem się.
Ścigałem ich moim jeepem.
- Za rogiem znalazłem jego auto. - Dostał fangę?
Miałem bić samochód?
Stał zaparkowany, ale dzieciaka nie było.
Ale to drogie auto, a chłopak był młody.
- Kazałem je odholować. - Na komisariat?
- Nie, do twojego domu. - Przepraszam.
Już ja mu pokażę, gdy się po nie zgłosi.
Ci młodzieńcy powinni wiedzieć, z czego ulepiona jest policja w Mumbaju.
Cześć, Sid.
Jest! Znam tę minę.
Musimy pogadać.
Nie tu. Pokój Nits jest wolny.
Jesteś kłamliwym gnojkiem.
Kiedy skłamałem?
Obiecałeś unikać kłopotów, po czym wyciąłeś numer na środku ulicy!
Mówisz jedno, robisz drugie. To właśnie kłamstwo!
Racja, skłamałem, ale bałeś się, że narobię ci wstydu.
A nie narobiłem.
Jesteś gwiazdą tej imprezy!
Pieprzyć imprezę, Adi! Policja zabrała auto!
Mama jutro rozwiaże ten problem. Czemu robisz z tego aferę?
Bo zawsze tak robisz.
Chcesz być spoko, a ja i mama musimy po tobie sprzątać!
A ty co zawsze robisz?
Nie zmieniaj tematu. Weź odpowiedzialność za swoje czyny.
Jakbyś tylko ty miał problemy.
Udajesz odpowiedzialnego i patrzysz z góry na bawiących się.
Pomyślałeś kiedyś, ile innych kosztuje twoja zabawa?
Przez to cała szkoła nazywa mnie Klockiem Siddym,
a dziś ścigała nas policja!
Przyznaj się do błędu, tchórzu!
Ja przynajmniej nie chowam się za swoimi problemami.
Sam jesteś tchórzem. Boisz się pokazać światu.
Śpiewasz i tańczysz pod prysznicem, a innych nazywasz nieodpowiedzialnymi.
Bo taki jesteś!
Kiedy zrozumiesz, co jest w życiu ważne?
Na przykład?
Oceny i studia?
Więc czemu nie wysłałeś żadnego podania, Sid?
Bo sam siebie nie znasz. Skąd masz wiedzieć, którą wybrać uczelnię?
Boisz się podjąć jedną decyzję, a mnie nazywasz tchórzem?
Mówimy o czymś innym, Adi.
Nic nie wiesz o moich problemach.
Właśnie o tym mówię!
Kiedyś umiałeś się bawić. Podziwiałem cię.
Byłeś najfajniejszym gościem na świecie.
Po śmierci taty stałeś się zamknięty w sobie i cyniczny.
Pieprzyć problemy. Mam wrażenie, że cię nie znam.
Mieszasz w to tatę?
Gdyby obchodziło cię, co mama zrobiła dla nas po jego śmierci,
nie olałbyś auta dla imprezy!
Myślałeś o tym, jak prawda zrani mamę?
Co będzie przeżywać?
Nie, bo myślisz tylko o sobie.
Walić samochód!
Jutro pogadam z mamą i wszystko załatwię.
Zrób to teraz. Zadzwoń.
Zwariowałeś? Jest środek nocy.
Przecież nie boisz się przyznać do błędu.
Zadzwoń i powiedz mamie prawdę.
MAMA
Cześć, mamo.
Przepraszam, że przeszkadzam, ale jest problem.
Nie, nie bijemy się, ale...
Sid i ja zabraliśmy auto i policja je odholowała.
Dobrze.
Tak zrobimy.
Powiem mu o wszystkim jutro rano.
Tak.
Mama kazała czekać.
Gdy wróci, obgadamy to i wtedy zobaczymy.
Co się tak gapisz?
Jest zajęta, więc zajmiemy się tym jutro.
Tak powiedziała?
Sam ją zapytaj. No proszę.
Mówiłem, że ogarniemy sprawę, ale musiałeś być czarnowidzem.
Zepsułeś tę jedną noc, którą mieliśmy na odstresowanie.
Zadowolony?
Zadowolony? Ty gnojku...
Przepraszam. Myślałam, że mogę wyjść.
Wrócę tam, jeśli chcecie...
kontynuować.
Sid!
W końcu jesteś. Z glinami się udało?
Tak, ale skąd...
Wszyscy wiedzą. I czekają. Chodź.
Patrzcie, wpadł do nas Klocek Siddy!
Wanna, bądź miły.
W końcu dotarł na imprezę.
Bohater dnia, Siddharth!
Wróciłeś.
Dzięki za auto.
Jesteś mi winna grę we Flip Cup.
Dobrze, zagrajmy.
Chodź.
Moja drużyna gotowa, Kabir. A twoja?
Uprzedzam, nigdy w to nie grałem.
Daj spokój.
Radzisz sobie z glinami, to i nam dasz radę.
To proste. Wypij piwo i obróć kubek.
- Jasne. - Gotowi?
Trzy, dwa, jeden, start!
To wino mi nie służy!
Dalej, Jay!
Nie powinienem był tyle pić!
Pij szybciej!
Dajesz, Jay!
Naprawdę się staram!
Dalej!
Pij! Pij!
Dalej, Sid! Doganiają nas!
Samobój!
Delikatnie, z miłością...
Bądź subtelny.
Co?
Tak!
O rany!
Tak!
Chłopaka jeszcze nie było, Naik.
Niech pan odpuści. To plama, spierze się.
Splamiony został nie tylko mundur.
Dobrze.
Skoro on nie chce przyjść, my pójdziemy do niego.
Sprawdź blachy.
Jego mama, tata, brat, dziadek... Chcę wiedzieć wszystko o jego rodzinie.
Czas złapać gęś, która zniosła to jajo.
Pospiesz się.
Może się mylę, ale widok jest z tamtej strony.
Widzę go codziennie.
Ale to coś nowego.
Zobacz, jak Jay się stara.
I Aayush!
Biedak tak się angażuje w imprezę, jakby na koniec miał dostać dyplom.
Przepraszam
za tamtą sytuację.
To nie była przyjemna rozmowa.
Nie szkodzi.
Moje kłótnie z Natashą bywają ostrzejsze.
Nie jesteście rodzeństwem, jeśli czasem nie chcecie się pozabijać.
Nie wiem, czy powinnam to mówić, ale...
Wiem, że Adi bywa jak wrzód na tyłku.
Ale chce dobrze.
Chce się wpasować i być lubianym.
Tego samego chce dla ciebie.
Cały dzień robi wokół ciebie szum, jakbyś był Avengerem.
Porównywał cię do Neymara, Jamesa Bonda, Vina Diesela
i nie tylko. To nawet wkurzające.
Za mocno na niego nakrzyczałem, co?
Czasami trudno do niego dotrzeć.
Doskonale to rozumiem.
Codziennie siedzę z nim klasie.
Dziękuję.
- Stój! - Dobra.
Poczułeś coś?
Młody!
Mogę spróbować?
Wiesz, że cię lubię.
- Wiem. - Jesteśmy przyjaciółmi.
Ale zasady to zasady.
Nawet po tym, co przeżyliśmy?
Ja bym ci pozwolił,
ale bez zgody Sida...
Po co mi w ogóle jego zgoda?
Wciąż gdzieś znikasz.
Cześć.
Zaraz zaczynamy.
Dobrze, chodźmy.
- Gratulacje. - To ja gratuluję, panie Goel.
Moje gratulacje.
Teraz możemy odpocząć.
- W końcu się udało! - Dziękuję.
Cześć, Adi. Jeszcze nie śpisz?
Nie mogłem zasnąć.
Adi, co się stało?
Nic.
Mamo...
Pokłóciłeś się z Sidem?
Nie, nic z tych rzeczy.
Cały wieczór grał na konsoli.
I...
Co jeszcze się dziś działo?
Mamo...
dzwonię, żeby zapytać...
U ciebie w porządku?
Pytam tak ogólnie.
Tak, jak najbardziej, ale...
Właśnie skończyłam pracę i wracam.
Za chwilę wyjeżdżam.
Nie trzeba.
Niebezpiecznie jechać o tej porze.
Mimo to wracam.
- Ale... - Jadę.
- Widzimy się w domu. - Dobrze.
Będę za jakieś trzy godziny.
Do zobaczenia.
Klocek Siddy!
Tak, to ja.
Przepraszam chłopaków z GS za jajka,
ale nie za gola.
I przepraszam, że nie poznałem was wcześniej.
Wiem, że spędzam z wami mało czasu,
ale dziś się udało i jest super.
I to się nazywa plan na imprezę.
Plan na imprezę!
Ile dźwięków tego świata
Zniesie moje szalone serce?
To szalone serce, które tęskni
By bić własnym rytmem, dla własnego dobra
Ile dźwięków tego świata
Zniesie moje szalone serce?
Wypełnia je niespokojna energia
By biło własnym rytmem, dla własnego dobra
Możesz zawrócić Jeśli musisz jeszcze dorosnąć
Możesz sobie dziś pozwolić
Na odrobinę wymówek!
Nie martw się i wyluzuj
Miej dziś wymówki!
Możesz sobie dziś pozwolić
Na odrobinę wymówek!
Twoje marzenia spełnią się
Miej dziś wymówki!
Powiedzcie mojemu bratu, żeby tu przyszedł.
Śpiewa ten utwór lepiej ode mnie.
Idź, Adi.
- Nie idę. - No idź!
Nie!
Przygotuj się na nowe przygody
I w świętowaniu udział weź
Twoje problemy zbledną
Gdy pozwolisz szczęściu wziąć górę
Spełnij swoje marzenia już dziś!
Możesz sobie dziś pozwolić
Na odrobinę wymówek!
Twoje marzenia spełnią się
Miej dziś wymówki!
Możesz sobie dziś pozwolić
Na odrobinę wymówek!
Twoje marzenia spełnią się
Miej dziś wymówki!
Rozkoszuj się zabawą
Płynącą z takiego życia
Z poczucia młodości
Rozkoszuj się tym choć trochę!
Wtedy pozna cię cały świat!
Spełnij swe marzenia już dziś!
Możesz sobie dziś pozwolić
Na odrobinę wymówek!
Twoje marzenia spełnią się
Miej dziś wymówki!
Robimy stos!
Stos!
Jestem Jay Sheth!
Nic ci nie jest?
W porządku? Wyglądało to brutalnie.
Tak, dzięki.
Jestem przy tobie.
Przepraszam.
Obiecałem przyjechać autem, ale nie mogłem.
- Policja je zabrała. - Twój brat mi mówił.
Wróciłeś po nie.
To urocze!
Zawsze uważałam, że jesteś interesujący.
Ale nie wiedziałam, że masz taki talent.
Co? To ty jesteś niesamowita!
Cały dzień próbuję ci to powiedzieć.
Dziś powaliłaś mnie na kolana
na angielskim.
Co?
Wierszem!
To, jak go recytowałaś, jakie myśli wyrażałaś...
Czuję to samo! Jakbyś mówiła prosto do mnie!
Dziękuję, ale to było zadanie dodatkowe.
Nie zagłębiałam się w to tak bardzo.
Nitya jest lepsza w literaturze, więc skorzystałam z jej pomocy.
Przeczytałam wiersz, który napisała.
Na czym skończyliśmy?
Przykro mi, ale nie mogę.
Nie zrozum mnie źle!
Nie spotkałem piękniejszej dziewczyny.
Podziwiam cię, szanuję
i od dawna się w tobie podkochiwałem.
Ale właśnie zrozumiałem,
że w ogóle cię nie znam.
Ty mnie też nie.
To moja wina, ale teraz...
nie wydaje się to w porządku.
Nigdy mi się to nie zdarzyło.
Sam nie mogę w to uwierzyć.
Sid z wczoraj by mi przyłożył, gdyby słyszał, co zrobiłem.
Ale chcę postąpić właściwie.
Rozumiem.
Doceniam to.
Przykro mi.
Nie szkodzi. Też nie lubię cię aż tak bardzo.
Idziemy?
- Lepsze od śpiewania pod prysznicem, co? - Nie wiem, o czym mówisz.
Nawet tam wymiatam w tej piosence.
Muszę ci coś powiedzieć.
Ja tobie też.
Ja pierwszy.
Powiedziałem dużo rzeczy w złości.
Masz rację.
Zawsze wyładowywałem się na tobie.
To nie w porządku.
Dziś w każdej sytuacji, może poza tą z samochodem,
postąpiłeś dobrze.
Dziękuję.
I przepraszam.
To ja przepraszam.
Masz całkowitą rację.
Jesteś starszy i zawsze miałeś więcej obowiązków.
A ja...
Po wszystkim, co zrobiła dla nas mama...
Jak mogłem...
Przepraszam za wszystko.
Mama robi to wszystko, żebyśmy mogli cieszyć się życiem.
Ty umiesz to robić.
Dziś trochę mnie tego nauczyłeś.
- Przepraszam. - To ja przepraszam.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Adi, obaj możemy przeprosić i powiedzieć „kocham cię”.
Trochę przesada, co?
Wyczerpaliśmy limit na ten rok.
Od teraz uściski dłoni.
- Żółwiki. - Dobra.
Chodźmy.
Mama jutro i tak nas ochrzani. Nacieszmy się imprezą.
Skoro o tym mowa...
Co znowu zrobiłeś, Adi?
Dzwoniłem do mamy i chyba się domyśliła, że coś nie gra.
Wyjechała z Pune i będzie w domu za 90 minut.
Jak to się domyśliła? Mówiła, że zajmiemy się tym po jej powrocie.
Wtedy do niej nie zadzwoniłem.
Zasłużyłem na taki wzrok, ale nie krzycz na mnie.
- Były uściski... - Wciąż kłamiesz!
Dzwoniłem do pomocy drogowej. Odholowali auto na policyjny parking.
Jeśli wyruszymy teraz,
zdążymy odebrać auto i wrócić do domu przed mamą.
Kto pogada z tym wkurzonym gliną? Ty?
Jeśli będę musiał.
Razem coś wymyślimy.
Nie mogę ci ufać.
Porozmawiam z mamą i wtedy zobaczymy.
Nie, brachu.
Jeśli sami nie rozwiążemy tego problemu,
zranimy ją
i zawiedziemy.
Nie możemy na to pozwolić.
Chodź.
Wrócimy do domu autem przed mamą.
Dobra.
Ale mam coś do załatwienia. Zaczekaj na mnie.
Dobrze.
Tak!
Jesteś zajęta?
Oglądam pijanych nastolatków rzucających w puszki po piwie.
Wolałabym być zajęta.
Muszę lecieć, ale dogadałem się z Adim, więc dziękuję za to, co powiedziałaś.
Do usług.
Ukrywałem coś przed wszystkimi i myślę, że tylko ty to zrozumiesz.
W porządku.
Gdy znalazłem się przed bramką,
nie skorzystałem z szansy do strzału.
Nie byłem niezdecydowany, co zrobić z piłką.
Podaj, Sid!
- Strzelaj! - Podaj!
Bałem się.
Bałem się,
że będzie wstyd, jeśli nie trafię.
Dlatego w ostatniej chwili podałem,
ale dzięki nierówności padła bramka.
Zmierzam do tego, że po dzisiejszym dniu
nie chcę już się bać spróbować.
Nityo...
pójdziesz ze mną na bal?
Wiem, że nie znamy się zbyt dobrze,
ale mam przeczucie, że będziemy się dobrze rozumieć.
Spoko.
Przepraszam, muszę uciekać.
Mama jest niedaleko. Muszę odebrać auto od policji...
Długa historia.
- Zadzwonię jutro. - Dobrze.
- Mogę? - Tak.
- Na razie. - Pa.
Samobój!
Adi!
Idziemy!
Samobój!
Dziękuję! Nie zapomnę tej imprezy.
Zakręciłeś się.
Na pewno nie mówisz o Natashy?
- Nie, o Nityi. - Nityi?
Tak.
Mój brat idzie na bal z moją najlepszą przyjaciółką,
a ja będę siedział w domu.
Skupmy się na naszym problemie, bo obaj będziemy siedzieć, ale w pace.
To jaki jest plan?
Ja będę mówił.
I tak jesteś nieletni. Lepiej ja się tym zajmę.
Oberwałem w ramię jajkiem.
Kto mówił, że to była kula?
Nie płacz.
Jajko...
Oddzwonię.
Dobra robota, Naik.
- Wchodzimy? - Tak.
Dzień dobry!
- Dzień dobry. - Wejdź.
Jestem Siddharth Menon. Ma pan nasz samochód.
Usiądź. Porozmawiajmy.
Siadaj.
Mów.
Przepraszam pana.
Zdarza się.
Obiję ci trochę twarz,
a potem przeproszę. Pasuje?
Nie.
Myślisz, że można dla zabawy rzucać jajkami w policjanta?
- Jesteś w gangu? - Nie.
- Będziecie rzucać jajami w policję? - Nie. Dostał pan przez pomyłkę.
Naprawdę?
Kogo próbowałeś zaatakować?
To była zabawa z kolegami. Nie wiem, jak...
- To był błąd. - Dobrze. Dlaczego uciekłeś?
Wystraszyłem się.
Myślałeś, że cię zjem?
Proszę to uznać za niewinną pomyłkę.
Zapomnij!
Niewinna pomyłka.
Trafiłeś jajkiem w podinspektora. Muszę cię przymknąć choć na jedną noc.
- Naik. - Nie! Przepraszam!
- Idź. - Jestem uczniem.
Nie dostanę się na studia.
- Nie mogę ci odpuścić. - Proszę pana...
Cicho!
- Nie przymykać cię? - Nie.
Co musisz zrobić?
- Co? - Szanować policję.
Jasne?
Co się gapisz? Jasne?
- Mądralo... - Przepraszam. To ja rzuciłem jajkiem.
Niech go pan nie słucha. Cicho, załatwię to!
- To moja wina... - Hej, ty!
- Coś ty za jeden? - Aditya Menon.
Mam 16 lat, jestem jego bratem
i największym idiotą w mieście,
bo rzuciłem jajkiem w policjanta.
Bardzo za to przepraszam.
Dobrze.
Dlaczego nim we mnie rzuciłeś?
Jedliśmy w pobliskiej restauracji.
Koledzy namówili kierownika, żeby włączył zraszacze...
Zraszacze?
- Tak. - Co to?
Taki prysznic.
Jak to prysznic?
- To był żart... - Żart?
- Dowcip. - Dobrze. Co było potem?
Chciałem się zemścić, rzucając w nich jajkami.
Przypadkiem trafiłem pana.
Ukryłem się, nim mnie pan zobaczył.
Miło z twojej strony.
Nie szukam wymówek.
Postąpiłem nierozważnie.
Ktoś mógł ucierpieć.
Powinienem zaczekać i pana przeprosić.
Zamiast tego zmarnowałem pana czas i energię.
- Na pewno ma pan ważniejsze sprawy. - Oczywiście.
Zatem...
czego chcecie?
Przyszliśmy przeprosić. Chcemy postąpić właściwie.
I jeśli to nie problem, odebrać auto naszej mamy.
Mój brat nie ma z tym nic wspólnego.
Był tylko kierowcą i przykuł pańską uwagę.
Nawet próbował mnie powstrzymać.
A teraz próbuje zdjąć ze mnie winę na swój dziwny sposób.
Proszę mnie ukarać,
ale pozwolić bratu zabrać samochód.
Proszę.
Pan też w młodości na pewno popełniał błędy.
W młodości? Myślisz, że jestem stary?
- Skąd. - Mówię o latach młodzieńczych.
Studenckich.
Wiem, co to znaczy.
Moim wybrykom z młodzieńczych lat
żaden z was nie dorówna.
Co nie, Naik?
Gdyby wiedzieli, co wtedy wyprawialiśmy...
Zmoczyliby się!
Do rzeczy.
Ponieważ to wasz pierwszy raz...
Bo tak jest?
- Tak. - Pierwszy i ostatni.
Puszczę was.
Ale jeśli znowu zobaczę was z jajkiem...
Zapamiętajcie ten kij.
Idźcie.
Dziękujemy.
Wydaj auto.
Jeszcze jedno.
Jesteście z dobrego domu.
Postępujcie właściwie, żeby mama była z was dumna, jasne?
Możecie iść.
Jeszcze jedno.
- Tak? - Naucz się czegoś od brata.
Idźcie, zanim zmienię zdanie.
Powodzenia.
Dziękujemy.
Nie wierzę, że odzyskałeś auto! Przez chwilę myślałam, że już po nas.
Tak, gdy próbowałeś go przekupić.
Starałem się postąpić właściwie.
Jak mówiłeś,
przyznałem się do błędu i próbowałem go naprawić.
Jedźmy do domu.
Serio? Nie wolno mi, nie mam prawka.
Mnie też nie, bo wypiłem sporo piwa.
Tylko jedź wolno i ostrożnie.
Ucz się. Niedługo idę na studia.
Co z podaniami?
Wyślę.
Zobaczymy, co będzie.
Szybko, zanim mama wróci.
Zakończmy dawne spory
Ty i ja
Nie wiemy, dokąd zaprowadzą nas drogi
Ale stopy są zmęczone Jakbyśmy bez przerwy biegli
Koniec zmartwień Oddychaj świeżym powietrzem!
Dni i noce pełne są radości
Gdy idziemy zgodnie
Nowe nadzieje i marzenia Pełne są radości
Po długim czasie
Mój przyjaciel
Zaczekam na mamę.
Zostać z tobą?
Lepiej ja z nią pogadam.
- Siddharth! - Mamo.
Co się dzieje?
Co robiliście? Gdzie Adi?
Śpi w swoim pokoju.
Co się wczoraj działo?
Tylko szczerze.
Wszystko ci opowiem. Usiądź.
Nigdy nie dzwonicie tyle razy.
Wiem, że coś jest nie tak. Mów!
Opowiem wszystko szczerze i szczegółowo.
To trochę potrwa.
Kilka rzeczy ci się nie spodoba.
Ale daję słowo,
już nigdy nie musisz się martwić o mnie i Adiego.
Poradzimy sobie.
Co się wydarzyło w jedną noc?
Zaczęło się od meczu.
Chociaż nie! Zaczęło się od dziewczyny.
Adi!
Ja miałem porozmawiać z mamą...
Ale nie oddajesz w pełni tego, co było.
Opowiem po swojemu.
Wiesz, jak przesadza. Nie powie ci prawdy.
Staram się, żeby historia była porywająca.
Opowiedzmy mamie wszystko od początku.
Chwileczkę.
Razem opowiedzcie, ale mówcie prawdę.
Nowy świt unosi mgłę
I delikatnie pieści nas ciepłem
Ukryty za wysokimi drzewami
Delikatnie pozwala Rozwijać się nowym marzeniom
Dlatego zapomnieliśmy O wszystkich ograniczeniach!
Dni i noce pełne są radości
Gdy idziemy zgodnie
Nowe nadzieje i marzenia Pełne są radości
Po długim czasie
Dni i noce pełne są radości
Gdy idziemy zgodnie
Nowe nadzieje i marzenia Pełne są radości
Po długim czasie
Pełne radości!
Napisy: Karol Radomski