Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
GRANICE
Sezon jeszcze się nie zaczął.
I to łania? Byk wam uciekł?
Polujemy, gdzie chcemy.
- Nie u nas. - Rusz się.
Spieprzajcie stąd.
- Wariatka! - Ruchy!
- Zatrzymaj ją sobie. - Już tu nie wracajcie!
Dziękuję, skarbie.
- Nie martw się, zawiozę cię. - OK.
Zamykałaś drzwi?
Tak, mamo.
Poczekaj tu na mnie.
Można przerobić na magazyn.
Albo mieszkania. Taka teraz moda.
Pokażę panom parking.
Myśli pani, że się sprzeda?
Kościoły to moja specjalność.
Amerykanie chętnie je kupują.
U pani wszystko dobrze?
W porządku.
A u sióstr?
Nie widziałem ich od pogrzebu.
Jakoś się trzymamy.
Może chce pani o tym porozmawiać?
Nie, muszę iść.
Z Bogiem!
Może spędzisz tu dzień?
Nie będę przeszkadzać?
Wolę, żebyś była tutaj niż z nim.
A twoje siostry?
Zajmę się nimi.
Miłego dnia.
Trzymaj.
To ich nie powstrzyma przed wejściem do domu.
Przerywamy nasz program, by podać najnowsze wiadomości
na temat dwóch więźniów amerykańskich,
którzy uciekli z więzienia o zaostrzonym rygorze
w Bakersfield w stanie Vermont.
Trwają poszukiwania wzdłuż granicy kanadyjsko-amerykańskiej,
gdzie widziano ich ostatnio.
Wciąż nie wiemy, czy przeszli na stronę kanadyjską,
ale zdaniem władz są uzbrojeni i niebezpieczni.
Prosimy zachować ostrożność.
Poczekaj tu.
Nie idź tam.
To nie potrwa długo.
Słyszeli państwo hałasy?
Zabrali mięso.
Najlepsze kawałki. To robota rzeźnika.
Kto mógł to zrobić?
Granica jest jak sito.
Mogli przyjść z każdej strony.
Nasza najlepsza krowa.
Wygrywała konkursy.
Może to rywal?
Proszę stąd iść.
Znam ich.
Miłego dnia, słonko.
- Dzień dobry, Diane! - Cześć.
Z tyłu mam więcej rozmiarów.
Spore tu dziś zamieszanie.
- Wiem. - Słyszałaś o krowie Tremblayów?
Właśnie stamtąd wracam.
Wszędzie była krew.
Kto mógł to zrobić?
Wezmę jeszcze jedną.
Śmiało.
Co mawiał tata?
Prosto w serce. Ta łania drogo nas będzie kosztować.
Trzeba przyznać, że umieją strzelać.
Cholerni miastowi, myślą, że są u siebie.
Nauczę ich szacunku.
Ktoś wszedł do domu dziś rano.
Poważnie? Znowu?
Przysięgam.
Wszystkie szafki były pootwierane.
Musisz wziąć się w garść.
Nikogo tam nie było.
Byłaś ostatnio u lekarza?
Wal się, Carmen!
Mów dalej.
Czasem mam wrażenie...
że to tata.
Byłam dziś na cmentarzu.
Też powinnaś tam pójść.
Nie. Nie jestem w stanie.
To ci pomoże.
Nawet ja czasem chodzę.
Ludzie zaczynają gadać.
Nie masz prawa mnie pouczać.
Dobranoc.
- Poradzisz sobie? - Tak.
- Widzimy się niedługo? - Tak.
- Pa! - Pa.
Co?
- Co zrobisz, gdy jej mąż się dowie? - Nikt o tym nie wie.
Wszyscy wiedzą. Oprócz niego.
Jak się ten facet poczuje, gdy się dowie?
Pijak, który bije żonę? To nie facet.
Uważaj na niego. Nie wiemy, do czego jest zdolny.
Myślisz tylko o sobie.
Pocieszysz wszystkie sfrustrowane babki w wiosce?
Ustawiłaby się kolejka.
A w niej wy dwie.
Pospieszmy się.
Dokończcie same.
Tylko nie przesadźcie.
Na zeszłym otwarciu sezonu byłyście mocno wczorajsze.
Piękny przykład dla małej.
Wystarczy, mamo.
Całe szczęście jest daleko stąd.
Pa!
Nikomu nie jest łatwo, ale...
z Diane jest coraz gorzej.
Nie musisz jej prowokować.
Gdyby mama mogła przyjechać...
Mogłoby się to skończyć jak zeszłym razem.
Racja.
Co tu robisz?
Czekałam.
Nie zmarzłaś?
On mnie grzeje.
Dawno go nie widziałyśmy.
Myślałam, że się zgubił.
Chyba za mną tęsknił.
Ja ci wierzę, mamo.
W co?
W to o dziadku.
Może za bardzo tęsknimy
i coś sobie wyobrażamy.
Może chce nam coś powiedzieć.
Co?
Że tu jest.
Nie za wcześnie?
Na rozgrzewkę.
Dzięki.
Fatalnie spałam.
Nie wrócił na noc.
Jesteśmy żałosne.
Co tu robisz?
Chcesz oberwać?
Idziemy?
Nie jesteśmy same.
Mamo.
Wracaj do domu.
Co tu robisz?
Twój ojciec pozwolił mi tu polować.
- Bo byliśmy razem. - Diane.
Jak się masz?
W porządku.
Słyszałem coś innego.
Wciąż masz rzeczy do zabrania.
Po co ten pośpiech?
Jestem ojcem Sary.
Pomyślałaś o mnie?
Rzuciłaś mnie bez słowa wyjaśnienia.
Nie zasłużyłem na to.
Drink.
Jeden drink.
Zatrzymaj sarnę...
ale więcej tu nie wracaj.
Nie jesteś już u siebie.
Będę czekał wieczorem, w naszym miejscu.
Co tu robisz?
To wciąż mój dom.
Twoje siostry się martwią.
Prosiły, żebym przyjechała.
Co to?
Młoda zostawiła to na Florydzie.
Zaniosę do jej pokoju.
Umówiłam nas do notariusza.
O drugiej.
Tak z nią źle?
Czasem strach patrzeć.
- Nie przesadzaj. - Też to widziałaś.
Mówi do siebie, jest przekonana, że w domu jest duch taty.
Cóż...
Też w to wierzysz?
"Ja, René Messier, zapisuję farmę Messierów,
znajdującą się w Saint-Armand w Quebecu w Kanadzie
i resztę majątku, w równych częściach moim córkom, Diane, Carmen i Julie
i mojej żonie, Angèle Messier.
Chcę, by Diane Messier poprowadziła farmę,
a córki zachowały własność swych domów".
W przypadku sprzedaży farmy,
ojciec mówił jasno -
konieczne są wszystkie cztery podpisy na akcie sprzedaży.
"Kolekcję strzelb myśliwskich zapisuję zięciowi, Pierre'owi Larocque'owi".
Kurwa mać!
Coś jeszcze?
"Mojej wnuczce, Sarze Messier,
zapisuję 50 tysięcy dolarów na jej edukację".
Zajmę się tym.
Nie może pani...
Do widzenia.
Ojciec zawsze miał w biurku dobrą butelkę.
- Chcecie? - Ja tak.
Dzięki.
Mogłaś wrócić wcześniej.
Z Florydy mam tu kawałek.
Byłam na pogrzebie.
Trzy dni.
Daruj sobie.
Sama chciałaś, żebym wyjechała, wystawiłaś mi walizki - tak jak mężowi.
Przepraszam.
Zastanawiałam się...
Ile to miejsce byłoby warte?
Nie chcę kasy.
Powiedziałabym, że...
jakieś półtora miliona.
Jesteś spłukana? Niech twój koleś płaci czynsz.
- Diane! - Zawsze tu mieszkałyśmy. Nie wyjadę.
Ja też nie.
Za te pieniądze mogłybyście wynająć mieszkania,
korzystać z życia.
To jest nasze życie.
No właśnie.
Po tym, co się stało,
nie powinnyście tu tkwić wiecznie.
Bo ty zrobiłaś lepiej?
Minęło 10 lat.
Tata ci nie wybaczył, że uciekłaś ze sprzedawcą nawozu!
Mnie też nie było łatwo.
Ale miałam dosyć farmy.
Nie byłyście już dziećmi.
Nie pogodził się z tym.
Miał nadzieję, że wrócisz.
To dlatego nie wykreślił cię z testamentu.
Chociaż próbowałam go do tego przekonać.
Oczywiście.
Cholerne korki! Ciągle się coś psuje.
Kolejny powód.
Podaj latarkę.
Daj.
Co tu węszysz?
Idź na dół.
Co?
- Po to przyjechałaś? - Sprowokowała mnie.
Robi to od małego.
Potrzebuje pomocy.
Wariuje. I my też.
Zrobię, co mogę, ale...
nigdy mnie nie słuchała.
Naprawdę z nią źle.
Nie moja wina, nie byłyśmy sobie bliskie.
Chociaż próbowałam.
Co do farmy, zastanówcie się.
Tak byłoby lepiej dla wszystkich.
Zapomnij o tym.
Nie stresujmy Diane.
Wyobrażasz ją sobie w mieszkaniu?
Równie dobrze można ją wysłać do wariatkowa.
Połóż się.
Nie wrócę późno.
Muszę coś omówić z twoim ojcem.
Powinnaś dać mu szansę.
Tęsknisz za nim?
Bez przerwy.
Chcesz się z nim zobaczyć?
Pozwolisz mu wrócić?
Zastanowię się.
Na razie.
Dokąd pojechała?
Pójdę po walizkę.
Wracam do domu.
Ja też.
Cześć.
Myślałem, że nie przyjdziesz.
Musiałam coś załatwić w domu.
Przyjechała twoja matka?
Wieści szybko się rozchodzą.
To małe miasteczko.
Byłyście u notariusza?
Nie twoja sprawa.
To moja córka.
Wiesz, że niczego nie chcę.
Zastanawiałem się, czy o niej pomyślał.
Tak.
O tobie też.
Tak?
Jego kolekcja strzelb.
Carmen była zachwycona.
Nie przestanie o tym gadać.
Nie chcę ich.
Może je wziąć.
Nie chcę ich.
A ty?
Jak się masz?
Tęsknię za wami.
Za tobą.
Pozwolisz mi pomóc na farmie?
Od śmierci ojca jesteś tam sama. To niezdrowe.
Cholera!
Ty draniu!
- Bywałeś bardziej dyskretny. - A ty to kto?
- Pierdol się! - Tę starą też dymałeś?
Już dobrze.
Pieprzony dupek.
Julie to dobra kobieta.
Chodź.
Pożałujesz tego, szwagierko.
Diane?
René?
Co tu robisz?
Diane.
Chodź.
- Nie tam. - W domu są ludzie.
Chodź.
Nie przesadzasz?
Dobranoc.
Diane.
Jedź spać.
Mogę zostać?
Nie.
Dlaczego nam to robisz?
Daj mi więcej czasu.
- Mogę spać z tobą? - Tak.
Mamo?
Tato?
Saro, idź do pokoju.
Czego pan chce?
Miałem wypadek, muszę zadzwonić.
Zadzwonię na policję.
Przyjadą, gdy będzie już za późno.
Wynocha! Już!
Pomóż mi.
Co się dzieje?
Chce się włamać!
Kto?
- Nikogo tam nie ma. - Ktoś tu był, przysięgam. Ktoś tu był.
Jesteś zmęczona.
Idź spać.
Trzymaj.
Trzeba się zająć zwierzętami.
Która godzina?
Dziewiąta.
Już?
- Pomóc ci? - Tak.
Saro?
Powiedz, że zaspałam.
OK.
Pa! Miłego dnia.
Miłego!
Zrobiłam to. Zostawiłam go.
Był tak pijany, że przyprowadził tę dziwkę do domu.
Diane?
Mamo?
Jeśli chodzi o Pierre'a -
- nie pospieszyłaś się za bardzo? - Trzymaj za ogon.
Widziałam was wczoraj.
Jestem przy szyjce.
Co u niego?
Nie wiem.
- Myślisz, że... - Zamkniesz się?
Nie bądź taka bezduszna. To nie w twoim stylu.
Powinnaś mnie zrozumieć.
Co za widok.
Takie życie.
To ubranie taty?
Nie mam nic innego. Nie zamierzałam zostawać.
Co tu robisz?
Dzień dobry.
- Nie pracujesz? - Dziś strajkujemy.
Cześć.
Hej.
Co to?
Zostawiłam go.
Wyprowadziłaś się z własnego domu?
Totalnie wam odbija.
Myślisz, że jesteś lepsza?
Później zajmiemy się twoim facetem.
Przyjechała policja.
Myśli pani, że wróci?
Nie wiem, ale ostatnio mamy sporo na głowie.
- Nic pani nie zrobi? - Nie powiedziałam tak.
Ale nie możesz dzwonić, gdy tylko stanie się tu coś dziwnego.
Pamiętasz coś jeszcze?
Nie, ja...
Nie jestem pewna.
Mówił po angielsku.
Jak połowa kantonu.
Poznajesz?
To uciekinierzy.
Nie wiem.
Była tu pani?
Gdy weszłam, on już poszedł.
Połóż się.
Nie mów, co mam robić!
Mogę spisać raport.
Nikt mi nie wierzy?
To wszystko?
Zajmiemy się nią.
Miłego dnia.
Jakieś wieści w sprawie krowy Tremblayów?
Znaleźliśmy mięso w zamrażarce w Pike-River.
Stary rzeźnik z siódemką dzieci.
Co mam zrobić?
Dzieci były głodne.
- Na razie! - Pa!
Nikogo wczoraj nie widziałam.
- Cóż... - Ale...
O co chodzi?
Może sobie tego nie wyobraża.
Jak to?
Dziwne uczucie. Trudno wyjaśnić.
Jakby ktoś tu był.
Ty też zaczynasz?
Babcia mówiła, że działy się tu dziwne rzeczy.
I skończyła w wariatkowie.
Możesz być następna.
Gotowe? Załatwmy dupka.
Epidemia wścieklizny wśród szopów praczy została opanowana.
Poszukiwania amerykańskich więźniów wciąż trwają.
Według naszych informacji, uciekinierzy mogli się przedostać
na teren Kanady wśród innych migrantów.
Oby nikt się dziś nie pojawił.
Zacznę od sypialni.
Dobra.
Garderoba.
Sprawdzę łazienkę.
To.
I to.
Buty.
Pojebane suki!
I z głowy.
Cześć.
Lucille, minęło tyle czasu.
To ja, Diane, babciu.
Lucille nie żyje.
Diane, córka Angèle. I René.
Wybacz.
Oczywiście.
Jak się masz?
Dlaczego przyszłaś?
Nie wiem.
Jesteś taka jak ja.
Zbyt wrażliwa.
Musisz uważać.
Dlaczego mi to mówisz?
Bo...
nigdy nie byłaś taka jak reszta.
Twój ojciec ciągle to powtarzał.
Mój biedny René!
Nie powinniśmy żyć dłużej niż nasze dzieci.
Pamiętasz, że nie żyje?
Wypadek samochodowy.
Chciał wyminąć cholernego jelenia!
Nigdy nie rozumiałam, dlaczego twoja matka go zostawiła.
Ja też nie.
Czasami mnie odwiedza.
A ciebie?
Nie musisz odpowiadać.
Ale twoja córka nigdy nie przychodzi.
Masz jej zdjęcie?
Trumna była zamknięta.
Nie!
To tata zginął! Tata zginął!
Czekaj, Diane!
Czekaj!
Mogę pomóc?
Saro.
Diane?
Gdzie moja córka? Chcę ją zobaczyć!
Do klas!
Saro!
Ja pierdolę!
- O nie. - Spadaj!
Idziemy. Już! Ruchy!
- Zostaw ją! - Carmen, nie!
Idziemy!
Val!
Idziemy!
Stój!
Zasłużyłaś na więcej.
Jeśli się do niej zbliżysz, zabiję was.
Saro!
Saro?
Saro!
Przestań. Nie rób mi tego.
Saro!
Dlaczego mi to robisz?
Co ona robi?
Chodźcie.
Saro!
Diane!
Tu jesteśmy!
Jestem tu, Diane.
Czego chcecie?
Uspokój się.
Co tu robicie?
Chcemy pomóc.
Idźcie stąd.
Chcę zobaczyć córkę.
Gdzie ona jest?
Nie mogę jej znaleźć.
Sarah nie żyje.
Oboje zginęli w wypadku.
To niemożliwe.
Niemożliwe.
Ciągle przy mnie jest.
Uspokój się, odłóż to.
Uciekinierzy, człowiek, który pukał do drzwi...
To wy? Chcecie, żebym oszalała.
Wszystko ci się miesza.
Wynoście się!
Spokojnie.
Wróćmy do domu.
Opuść to.
Mamo.
W porządku?
O mnie się nie martwcie.
Co robimy?
Nic.
Nikomu o tym nie mówmy.
Trzeba się nią zająć.
Zobaczymy, kiedy się obudzi.
Dobrze, że wróciłaś.
Śpijcie tutaj.
Zajmij mój pokój.
Położę się na kanapie.
Przyzwyczaiłam się.
Dobrze, że się nim zajęłyśmy.
Należało mu się.
Wy to mówicie?
To nie to samo.
Zdrada to zdrada.
Nie zaczynajcie.
Julie...
Mam dosyć Florydy.
Zostanę z wami.
Może macie rację w sprawie farmy.
Diane będzie tu lepiej.
Saro?
Saro.
Czekaj.
Do kogo mówisz?
Chodź.
Za mną.
Kto to?
- W domu ktoś jest. - Gdzie?
- Przysięgam! - Nikogo tu nie ma.
Za tobą!
- Zdzira. - Żebyś wiedział.
Na razie to wszystko, ale musicie złożyć zeznania.
Zabawne, zawsze mam wrażenie, że nie mówicie wszystkiego.
Sprawy rodzinne.
- Miłego dnia. - Dziękujemy.
Zapomniałam powiedzieć - uciekinierów zatrzymano wczoraj
na przejściu w Lacolle. Problem z głowy.
Świetnie.
Dokąd idziesz?
Nakarmię krowy.
Nie chcesz pogadać?
Wróciłaś?
Saro?
Będzie dobrze, mamo.
Wiem.
Bardzo cię kocham.
Nie martw się, poradzę sobie.
Przepraszam.
WYSTĄPILI
ZDJĘCIA
MUZYKA
SCENARIUSZ I REŻYSERIA
FILM DEDYKOWANY PAMIĘCI JACQUELINE ÉDOIN
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Marta Piasecka