Downloaded from YTS.MX
"IPINANGANAK NA MALAYA ANG TAO AT PANTAY SA MATA NG BATAS.
Official YIFY movies site: YTS.MX
TAPOS, BAHALA NA SILA."
Uy!
Ano?
Bakit sa tunog ng tambol nagsisimula ang reggae?
Seryoso ka ba? Pag-uusapan natin 'yan?
Ayaw mo bang malaman?
Sige, kung kating-kati ka nang sabihin.
Ang tunog ng tambol ang nagpabagsak sa pader ng Babylon.
Ano ang Babylon?
Ang Babylon ay lungsod ng kapitalismo at puno ng katiwalian.
Ako ang bahala sa mga kapitalista.
Ano'ng ginagawa niya?
Tingnan mo si gago. Abante na.
Lintik!
GOLD BRICK
BREUIL & SONS NUMERO UNO SA CHARTRES
Ako si Daniel Sauveur.
Ipinanganak sa Chartres. Central France.
Sa gitna ng kawalan.
Pangarap ng nanay ko…
na matanaw ang katedral.
Malayo man, ibinigay ni tatay 'yon sa kanya bago n'ya kami iniwan.
Ipinagkait sa amin 'yon ng mga Breuil.
Ang mga Breuil ang pinakamayaman sa bayan.
Mula ama hanggang anak.
May Breuil din sa bayan n'yo.
Ang dahan-dahang sumisira sa inyo.
Di naman nila sinasadya, mga sira-ulong 'yon.
Natutunan ko na kung gusto mo ng magandang tanawin, walang ibang magagawa.
Kailangang marating ang tuktok. Pumaibabaw sa mga Breuil.
Kaya, pinagmasdan ko sila para maunawaan kung paano nila narating 'yon.
-At alam n'yo ba? -Hi.
Walang namang dapat matutunan.
-Iniisip kita. -Salamat.
May mga sadyang ipinanganak na meron at may mga wala! Iyon lang.
Hinihintay ka na ng nanay mo.
Sa Chartres, may Breuil & Sons,
at sa ibaba nila, naroon ang iba pa.
Tuwing Miyerkules, kumakain si Breuil Senior at ang anak na si Patrick.
'Yong maliit.
Malamang di niya alam, pero pareho kami ng eskuwelahang pinasukan.
-Dalawang kape sa table four. -Dalawa lang ang kamay ko!
Ito si 'To.
Nasa 'kin ang veal!
Matalik na kaibigan ni tatay.
Inalagaan kami pagkamatay ni tatay.
-'Yong bata? -Wala.
Tuwing Miyerkules, kasama ko siya buong araw dito sa Beaux Arts,
isang Michelin star restaurant.
-Sabi nang sa kusina ka lang. -Tingnan mo, 'To.
Tingnan mo 'yong babae, table 25.
Si Mrs. Breuil?
Dalawang Miyerkules na niyang naiiwan ang bag n'ya.
-Ano naman? -May plano ako.
Mrs. Breuil! Nakalimutan n'yo ang bag n'yo.
Salamat, ang bait mo. Para sa 'yo.
Mama.
Heto.
Kung taga-Chartres ka, maaga kang mamumulat.
Laging panalo ang mga Breuil.
May panahong pinangalanan ng mga tao ang kanilang mga anak
ayon sa kanilang paboritong tatak.
Kaya naging Scania ang pangalan ng matalik kong kaibigan.
Gaya ng mga trak.
Galit din siya sa mga Breuil.
Truck driver ang tatay niya sa kanila, kaya di niya nakikita.
Noong nawalan ako ng ama,
tinawag ako ng ilang bata sa eskuwelahan na "bastardo."
Kaya nakatikim sila kay Scania.
At kaya rin ibinabahagi ko sa kanya ang lahat.
Fifty-fifty.
Uy, sige.
Nang tumanda kami,
isinumpa naming di kami magtatrabaho para sa mga Breuil gaya ng mga ama namin.
Nagtayo kami ng sariling negosyo.
Naging maayos naman.
Sige, pre.
Maliban doon, lahat ng daan ay patungo sa…
Breuil & Sons of bitches.
Sa huli, nagtrabaho rin kami para sa mga Breuil.
Sobra-sobra nga eh.
Mahigit 90% ng turnover n'yo ay galing sa amin.
Economic dependence. Sorry, di ako ang gumagawa ng rules.
Uy, akin na 'yan!
Pag masyadong nakaasa ang negosyo mo sa isang kliyente, economic dependence 'yon.
-Hindi raw maganda 'yon. -Bitaw!
Tigil.
Alis na!
Dahil wala kaming ibang kliyente at may utang pa sa bangko,
katapusan na.
Wala na kaming magagawa pa.
Naging driver ng Breuil si Scania.
Tumagal pa ako ng tatlong buwan pero kailangang kumain, eh.
Ano'ng ginagawa n'yo? Tapos na ang pahinga. Akin na 'yan.
Ayan na siya.
Siya ba?
Daniel Sauveur, sir.
-'Wag nang pormal. "Boss" na lang. -Boss.
Nasabi mo na ba sa kaibigan mo ang kalakaran?
Kalakaran?
Ganito… Ako ang magsasabi kung sino ang kukunin at sisibakin.
Short-term ka muna. Anim na buwang kontrata.
Pagkatapos, babayaran ka ni Breuil Senior ng 10% indemnity, 900 euros.
'Yan lang? 900 euros, walang kapalit?
'Yan ang batas. Pero 'wag kang matuwa.
Ibibigay mo sa 'kin ang pera na cash.
-50% ngayon, 50% pagkatapos ng kontrata. -Ano?
Kundi, sisibakin kita agad.
Magbayad ka para makapagpatuloy.
50 sa dulo, 50 ulit sa umpisa.
Kaya lang, wala akong 450 ngayon, eh. Walang-wala ako.
Sabi ng kaibigan mo, siya muna ang bahala.
Salamat.
-Ba't mo binibigyan ng pera 'yon? -Para magkatrabaho ka.
At 'yon ang kwento kung paano nasakop ng mga Breuil ang buong bayan at ako.
Tingin ng mga tagarito na mas mabuti ang pagtatrabaho dito.
Prestihiyoso raw ang gawain nila.
Ang pandaigdigang pagpapakalat ng Parisian luxury.
Ang kaluluwa ng katauhang French.
Givenchy, Dior, Saint Laurent.
Lahat ng 'yon. Naiintindihan n'yo na siguro.
Sa totoo lang, ipinapadala ng mga brand ang pabango nila sa Breuil ng naka-cube,
at inilalagay namin ang mga ito sa bote, kahon, karton at pallet.
Tapos, ide-deliver sa malalaking kliyente sa buong mundo.
Nagsimula ako sa quality control para sa Colin Brown.
Malaking American luxury brand 'to.
'Yong mga black and white ad na naka-jeans ang mga lalaki at bebot.
Nakita ko na ang lahat.
Siyempre nand'yan ang CB Gold.
CB X-treme noong bumalik ang techno sa mga club.
CB Green para sa mga eco-friendly.
May CB Red pa nga, sa mga gustong maging mabango habang nagwo-workout.
Tingin mo nagbibiro ako? Hindi, ah.
Uy…
Ano'ng nangyari?
Natigok na ang matanda.
Si Breuil?
Sabihin na natin na kung mababawasan ang Breuil sa mundo, ayos lang.
Pero 'wag kalimutan. Laging panalo ang mga Breuil.
Sa edad ko na wala naman akong nagawa,
naging big boss naman si Patrick.
Nakaplano na ang kinabukasan niya. Samantalang ako, nganga.
Gan'on pa man, nagbago ang lahat sa akin.
Hello. Béatrice Breuil, asawa ni Patrick.
Regalo para ipagdiwang ang bagong pinuno ng kompanya.
Bois d'Argent fragrance.
-Hello. -Hi.
-Regalo mula sa pamilya namin. -Salamat.
Eh ikaw, Daniel?
'Musta ang mga pabango? Mas ayos ba ang anak kaysa sa ama?
Di ako sigurado.
Talagang pinapagod ka nila, ah.
Tama. Pinapagod kami.
May narinig kami ng nanay mo sa balita kagabi.
Ang ilang litro daw ng perfume concentrate ay kasinghalaga ng isang kilo ng ginto.
Di nga? Sa halagang 'yon, dapat bumango ka nga.
Kaunting tubig na may katas ng bulaklak… 30,000 euros.
Akala nila ang galing nila.
COLIN BROWN GOLD PRESYO MO - 50 €
INTERESADO AKO SA COLIN BROWN!
Ilang araw ko na silang pinapanood, sinasabi ko sa 'yo!
Isang beses lang hindi tumutunog ang mga kahon sa gate.
Limpak-limpak na salapi 'to.
Tama na ang kalokohan.
Nagbenta ako ng isang bote online. 50 euros, isang segundo lang.
Ba't natin papalampasin ito?
Ano bang mawawala sa 'tin? Nagawa ko kaya gawin mo na rin.
Paano si Kowalski na nagbabantay?
Siya ang magpapapasok sa 'tin sa minahan ng ginto.
-Kaya ko siya. -Nakakatakot ka.
Pera na magiging bato pa ba?
'Musta, Patrick.
Jacques-Yves. Natutuwa akong nakarating kayo.
Matutuwa rin si dad.
Ipagmalaki mo siya. Hanggang sa huli, nangunguna pa rin siya.
Salamat, Jacques-Yves.
Mas magiging madalas na ang pagkikita natin.
-Paano? -Dadaan ako paminsan-minsan.
Para tingnan kung pareho pa rin ang pagtrato sa mga produkto natin.
Gusto ko kayong ipakilala kay Béatrice.
Béa.
Asawa ko, si Béatrice. Jacques-Yves Rousseau mula sa Colin Brown.
Kumusta kayo?
-Mabuti naman. -At si…
Brice Nougarolis, Parfums VIP.
Oo, ang online discounter. Kilala ka namin.
Boss! Sinagasaan ng isang Polack mo ang kahon ko.
-Polack? -Oo.
Sandali lang.
-"Isa sa mga Polack ko"? -Oo.
Alam mo, Sauveur?
Simula ngayon, di na mga Polack ko ang bahala sa basura.
Ikaw na, ang French na katulong ko.
Pwede mo nang simulan. Itapon mo 'to.
Gaya ng sinabi ni David Douillet, ang katangahan ay parang judo.
Gago 'yon, ah.
Kailangang gamitin ang lakas ng kalaban.
-Si Sauveur? -Oo.
Sira-ulo 'yon, boss.
Hello. Pupunta ako sa incinerator.
-Sige na. -Salamat.
Obserbahan n'yo ang mga nasa opisina.
Nag-uuwi sila ng mga pen sa mga anak para sa pagguhit nila.
Wala ka namang problema d'on, di ba?
Nagtatrabaho kami ni Scania at wala kaming anak.
Parehas lang.
Sa anim na buwan, kumita kami ng tig-10,000 sa pagbebenta online.
Nakatulong ako kina 'To at Mama. Binilhan ako ni Scania ng Rolex.
Ayos ba?
Hoy! Hoy!
Bwisit 'to, ah.
Pwede ba kitang bilhan ng maiinom?
Oo? Hoy! Dalawang mojito!
-Dalawa? Okay. -Salamat.
Regular ako dito.
Pero ba't ngayon ko lang nakita ang maganda mong mukha?
Kakabalik ko lang sa Chartres.
Talaga?
Kadalasan, nag-aalisan ang mga tao dito.
Ano'ng nagpabalik sa 'yo?
-Trabaho. - Sa pabango?
Tulad ng lahat.
-Tulad ko. -Talaga?
-Oo. -Para kanino?
Para kanino? Para sa sarili ko… Nagtayo ako ng maliit na start-up.
Nagbebenta ako ng luxury brands nang may discount.
Sa ngayon, maliit muna.
Maganda ang negosyo ngayon. Malaki talaga ang kita.
Sa simula, mas gusto namin ang B2B licensing,
gusto naming lumipat sa B2C, kaya tinutukan namin ang US.
Tapos, naisip namin, bakit hindi samantalahin ang metaverse,
direkta sa Internet din,
kung iisipin, pangalawang universe.
Sa ngayon sinusubukan naming…
Magpahinga muna, alam mo na. Mag-party kasama ang ilang kaibigan.
Para na rin makapag-relax.
Dahil kakatanggap lang namin ng 3 milyon, ako at ang kaibigan ko.
Sakto lang siyang sumayaw,
pero nakabili na ng maliit na tirahan sa halagang 1.5 milyon
sa Opal Coast.
Nabili niya nga 'yon ng cash.
Isang grupo kami sa opisina.
Parang "golden boys" sa panahon ngayon pero walang baril.
Sabi namin sa sarili, "Baka mabaliw tayo."
'Yan ang mahirap, kaya mas okay… Ano pala ang tingin mo?
-Ano sa tingin mo? -Tungkol saan?
Dinner sa Beaux Arts? Lunes ng 8 p.m.?
Hindi.
-8:30? -Salamat.
8:30? O mas gabi pa?
Hoy!
Amigo, Rolex ba 'yan? Patingin nga.
Bigay ng nanay ko para sa kaarawan ko.
-Akin na kundi tanggal ka. -Hindi…
Ire-renew na ang kontrata mo. Dalawang araw kang late. Ang 500 ko?
Babayaran kita bukas.
Hindi ako nagpapautang.
Ayan. Ayos, ah.
Ayokong maglagay ng ibang tao sa basurahan.
Bagay na bagay sa 'yo ang basura. Balik trabaho na.
Gago.
MGA PEKENG PRODUKTO
Ano 'to?
INIULAT NG MGA USER ANG PAGBEBENTA NG PEKENG PRODUKTO
Anak ng…
Daniel?
Lintik.
Daniel?
Ano 'yon?
-Bumaba ka! -Okay!
Lieutenant Fayard, national police. Tinawagan kami ng customs service.
Customs?
Baka nagkakamali kayo. Hindi pa ako nakakatawid ng border.
Mali yata ang address ninyo.
May computer ka ba?
Wala.
Ano'ng trabaho mo, Daniel?
Sa Breuil assembly line.
Sa Breuil?
Oo.
Wala lang 'yon. Gumagawa ang buong bayan ng pabango, kaya…
Sino'ng nagsabi na pabango?
Tinanong mo kung nagtrabaho ako sa Breuil, pabango ang ginagawa namin, kaya 'yon.
May alam ka ba sa lebonplan.fr?
Kaya ba kayo… Okay. 'Yan ang…
Si Breuil Junior ang pumalit sa kompanya.
Ang kanyang asawa, napakabait, nagbigay ng bote sa lahat ng empleyado.
At dahil hindi ko ginagamit ang pabango
naisipan kong ibenta na lang online.
Naibenta ko 'yon ng 50 euros.
Totoong nabanggit ko sa mga kaibigan ko 'yon.
Kaya gusto ng lahat na ibenta ko ang sa kanila.
Pero pansamantala lang 'yon.
Wala naman akong planong magkaroon ng negosyo.
Iyon ang dahilan kung bakit nakakita kayo ng maraming benta.
-Online? -Online, oo.
Walang computer?
Wala… Oo. May nagpahiram sa akin para doon.
-Di pa kami nagkakaroon n'on. -Oo.
Sa totoo lang, mainam na meron para makabili online.
Limang taon ang pagbebenta ng mga peke.
At multang 375,000 euros.
Susunod ako sa batas.
Di kita matawagan. May wiretap sa phone ko.
Ano'ng sinasabi mo?
Hinalughog ng mga pulis ang bahay.
Alam nila ang tungkol sa pagbebenta online.
Ano ang gagawin ko sa 200 bote?
Hindi ko pa alam. Pag-iisipan ko.
Kailangan nating magkapera. Aalis na ko kina Mama.
Di ko siya isasangkot sa gawain natin.
Si Kowalski.
Sige na.
Pasok.
Wala ka sa schedule ko, Mr. Sauveur.
Alam mo'ng pangalan ko? Hinanap mo ba ako?
-Ako ang head ng HR. -Talaga? Tama.
-Maupo ka. -Oo, salamat.
Nakakapagtakang di tayo nagkasalubong dito dati.
Nasaan ka dati?
Nasa opisina ako ng Breuil sa Paris.
Tapos, pinabalik ako ni Mr. Breuil bilang general manager.
GM, okay.
-Binabati kita. -Salamat.
Sumama ka ba sa lalaki noong isang gabi?
-Huwag na 'yan. -'Wag?
-Hindi. -Hindi.
May iba pa ba?
Nandito ako para ayusin ang lahat.
Di na kailangan.
Para lang sa akin, para lang sabihin sa iyo na ang negosyo ko online…
Nakainom ako, kaya puro kalokohan lang ang nasabi ko.
Wala rin akong computer, kaya…
Walang kwenta. Nakakatawa nga 'yon nang sobra.
Gusto ko ring humingi ng tawad.
Yumayabang ang tao…
kapag nakainom.
-Naiintindihan mo ba… -Hindi…
May miting ako sa loob ng limang minuto. Nasabi mo na ang gusto mo, ayos na.
May pagkakataon pa tayong pag-usapan ang personal development mo.
Okay, madam.
May isa pa pala.
Tungkol sa dinner, tuloy pa ba tayo?
Hindi.
-Hindi? -Hindi.
-Di ko pinaghahalo ang trabaho't personal. -Dahil ba warehouse worker ako?
Hindi ko sinabi 'yan.
Medyo masakit lang. Pero… Masasanay rin ako.
-Susunduin kita ng alas-otso, babe? -Ano'ng ginagawa mo?
-Mag-dinner tayo. -Nababaliw ka ba?
Sandaling dinner lang, ano'ng masama?
Tingnan ko pero 'wag dito.
-Titingnan mo? -Labas na.
-Titingnan mo, ha. -Umalis ka na.
Di mo kinain 'yon dati. Naiwan lang sa ref.
Hello.
Mga suki! Mga produkto ng Apple dito!
iPhone, iPad, lahat ng Apple na gamit, dito lang!
May mga mamahaling relo at salamin kami, sir!
30 euros. Di ito mahal. Dekalidad 'to.
French ito. Kilala't mamahalin.
Ang pinakabagong iPhone, dito lang!
-350 euros lang, sa' yo na, kaibigan. -Tunay ba 'yan?
350 euros lang.
300 lang ang dala ko.
Akin na ang 300. Ayos. Sige.
Magandang araw. Mura lang 'to!
Sir, tunay ito.
Mga produkto ng Apple!
-Pupunta ako sa trak. -iPad! iPhone!
Mabibili dito! Sir, may gusto ba kayo?
-Isusuplong mo kami? -'Wag ang ngipin ko!
-Sino ka ba, gago ka? -Tama na!
-Sabihan mo 'ko kapag 30 na. -Sabihin mo kung magbibilang na!
Makakawala ang gago!
Pare, sandali! Meron akong 200 pabango na tig-100 euros!
Ibenta n'yo ng 50. Kikita kayo agad ng 5,000!
Tanga ba kami?
Mamahaling produkto, mga pare! Colin Brown 'to!
-Ba't di mo sinabi? -Ba't di mo kami kinausap sa tindahan?
-Di na ako nagtangka. -Bumangon ka na.
Kaya wala na ko sa Internet, pumalit si Titou at Raoul.
Di maikakaila. Walang mas mainam sa pagbili ng lokal na produkto.
Sige.
Sabihin nating 50% sa katapusan ng buwan.
Boss, unang beses naming gagawin ito.
-Unang beses. -Tama.
Kumukuha kayo ng 15 units 10 beses kada linggo.
600 units kada buwan na 60 euros bawat piraso.
Ibig sabihin, 18,000 ang parte ko.
Di namin nabebenta ng 60 bawat unit, boss.
Gago ka talaga, Sauveur.
Di ba?
Ano'ng ginagawa mo?
Bukas.
Lintik, bukas daw.
'Wag kang mag-alala.
-Sino ito? -Kami.
Kukunin na niya ang pera.
Pasok. 'Wag dito sa labas.
Di ko akalain na ang mga talunang tulad n'yo ay nag-iipon.
-Gago. -Halika rito!
Sandali lang! Daniel!
Kalma lang! Awat na.
Tang'na naman, nabali.
-Ipapakulong ko kayo. -Tumahimik ka.
Nasa Social Security ang pinsan ni Scania.
Nagustuhan niya ang kontrata mo. Heto, tawagan mo siya.
-Oo. -Ipapaliwanag natin ang lahat.
Sasabihin mo sa kanya na hindi ito tama.
-Heto. -Sige na, okay.
-Nakuha mo? -Oo.
Ito ang anim na buwang disability claim. Babawiin ko naman 'to.
Akin ito. 'Wag na nating pagtalunan pa.
Ayan.
Manahimik ka lang at itutuloy namin ang negosyo, okay?
D'yos ko…
Sa pagkawala ni Kowalski, naging tibatiba kami.
Dumami ang mga nakukuha namin.
Hanggang sa ang mga kasama ko sa palengke…
Bumili ka na ng Kangoo! Ano ba 'to?
…ay nahihirapang sumabay.
Ako naman, nakaalis na ako sa bahay ng nanay ko
at umuupa ng sarili kong bahay sa Croix-Bonnard.
Kung nasaan ang mga executive ng Cosmetic Valley.
Nagustuhan n'yo, Mr. Sauveur? Bago ang mga gamit.
-Maayos na ba ang lahat? -Lahat ay perpekto.
-Mabuti. -Ayos na ba ang file?
-Ayos. -Mag-enjoy kayo sa bakasyon n'yo.
Siguradong okay na kayo rito?
Para kay Breuil.
Sa robotic inventory system na ito,
inii-scan ng robot ang lahat ng kahon pero hindi ang laman nito?
Tama, Ms. Van Stratten.
-Di masusubaybayan ang ilang produkto. -1.1% sa buong stock.
-Kaunti lang. -Kaunti?
Ang 1.1% ay maraming produkto lalo pa't napakarami ng hinahawakan natin.
Kung gusto nating manatili sa karera,
o sige, mangarap pa tayo,
kung gusto nating manalo, kailangang gumalaw ang mas maraming produkto.
Sige, ako lang ba ang nakakakita
na ang 1.1% ng 4.5 milyong pabango natin kada taon
ay mahigit 2 milyong euros ang halaga na di namo-monitor.
O di kaya, di mo nakikita na nagmo-monitor tayo ng 200 milyong euro.
Tama si Stéphane. Ang pagbabago ay bahagi na ng DNA ng kompanya.
Ayos ito para sa 'kin. Salamat sa inyong lahat.
Salamat, Patrick.
Komportable ka na ba, mahal?
Inaprubahan ko ang isang proyekto para gawing digital ang imbentaryo.
Mapapalago nito ang negosyo.
Umaasa ako…
May gusto sana akong itanong pero may hinihintay ako…
Tungkol saan?
Noon pa man, alam kong hindi mo gustong pamunuan ang Breuil…
At napipilitan ka lang dahil sa ama mo.
Ano'ng tanong mo?
Noong isang araw sa Beaux Arts, nagbigay ng ideya si Brice Nougarolis.
Nougarolis?
Ano'ng ginagawa ng taong 'yan dito?
Perfume discounter 'yan. Kinasusuklaman ni Dad.
Siya ang pinakamalaking online retailer sa Europe.
-Gusto mong mag-online ako. 'Yon ba? -Seryoso ako.
Tapos, ano?
Gagawin niya raw ang lahat para mapunta sa posisyon mo,
sa timon ng isang malaking cruise liner, parang ganyan.
Di ko naiintindihan. Tungkol saan 'to?
Tingin ko, bibilhin ni Nougarolis ang Breuil.
Ang kompanya ni dad at lolo?
Wala na ang dad mo. Matagal na ring wala ang lolo mo.
Gusto mong ibenta ko tapos ano na?
Kahit ano'ng gusto mo.
Laging nakahadlang ang tatay mo sa mga plano mo.
Pero tapos na 'yon. Ibenta mo na.
Di mo ba nakikita? Kailangan natin 'to.
Bagong simula.
Tayong tatlo ba?
Tungkol ba sa anak?
-Nakopya na lahat doon? -Tama.
-Hello, Sauveur. -Hi.
-Kumusta? -Ano'ng nangyayari dito?
May magandang balita.
Ang trabaho mo ay papalitan na ng scanner
na di mapapagod bantayan ang mga produkto.
Di ako napapagod. Gusto ko 'to.
Sinabi ko sa huling miting. Ayokong magpalit ng trabaho.
Ganyan palagi sa mga tulad mo. Magrereklamo bago makaintindi.
Si Kowalski ay may kapansanan.
Kaya, ikaw ang magiging assistant.
Susuportahan mo si Lablonde na papalit sa stock management.
Na-promote ka na.
Ayoko. Di man lang ako sinabihan ng HR. Sapilitan ba ito?
Napagkasunduan na sa taas.
-Breuil? -Oo, si Patrick.
-Bwisit na Breuil. -Ano'ng sinabi mo?
Ang ekonomiya ng France ay lumikha ng mahigit 100,000 trabaho…
-Saan ka pupunta? -Sa incinerator. Puno na ang dumpster.
Maupo ka.
Bakit?
Ikaw ang assistant, Sauveur. Ang basura ay para sa warehouse workers.
Ayokong tubuan ng pigsa sa pag-upo lang dito.
-Okay sa 'kin na tumulong. -Hindi okay sa 'kin.
-Alam mo ba ang collective agreement? -Oo.
Hindi mo lang karapatan ang pag-upo. Tungkulin mo ito.
Alam mo kung ilang tao na ang nakatikim ng batuta ng pulis
para lang sa 'yo?
'Wag kang magulo, okay?
-Sige. -Upo!
…may isyu rin tungkol sa pag-recruit...
Iniwan ko ang buhay ko para pumunta sa training sa Paris
dahil hiniling mo.
Pinabalik mo 'ko tapos ibibigay mo sa walang alam ang trabaho.
Hindi walang alam si Stéphane.
May kakayahan siya.
Limang taon sa private-sales.com.
Ang pakikipagtulungan sa kanya ay makakadagdag sa kakayahan mo.
-Makakadagdag sa akin? -Virginie.
Desisyon 'to ng management.
Gusto mong pag-usapan ang management?
Itatanong ko sa 'yo ang itinanong sa 'kin noong training.
Pag-isipan mo.
Sa kompanya mo, sino ang una mong sisibakin?
Ang matalinong nagsisipag, ang matalinong hindi,
ang walang alam na nagsisipag, o ang hindi?
Ang walang alam na nagsisipag. Siya ang maraming nasisira.
Ngayon, isipin mo na sa kompanyang ito,
ang walang alam ang may ganap na kapangyarihan.
Tungkol ba 'to kay Stéphane?
Sauveur, saan ka pupunta?
Gago, paano nila ginagawa?
MAMAYA? VIRGINIE VAN STRATTEN
PACKAGING AWARDS BREUIL & SONS
Siya, 'yong kasama ni Gégé.
Lasing na lasing na ang mahal mo.
'Wag mong sabihin 'yan pag bumisita ka.
Nakuha mo? Ang champagne?
Pupuntahan ko na.
Magandang gabi.
Hindi mo napigilan.
Ang pagpunta dito.
Kumusta?
Mabuti.
-Kumuha siya ng business school graduate. -Nagtapos sa business school?
Di ko napansin. Ang tanga ko. Kahit na ginawa ko naman lahat nang tama.
Naniniwala ako sa mga taong nangangako.
Pero walang pakialam ang mga tao sa pangako.
Tapos, ikaw na ang tanga. Tulad ko.
Di ko talaga maintindihan. Nakakalito. Ano'ng punto mo? Di ko maintindihan.
Sinabi ko sa 'yong pinabalik ako ng Breuil para maging general manager.
-Oo, tama. -Ayan.
Napagpasyahan ni Breuil na ibigay ang pagiging general manager sa iba.
Tama. Dahil ano si Breuil? Isang gago.
Gago ang mga Breuil.
-Sandali lang. -Talagang…
Mag-usap na lang tayo sa labas.
Sorry.
Ang pangit ng unang date natin.
Pangalawa.
Hindi rin naging maganda ang una.
Ano?
Gusto mong maghiganti sa mga Breuil?
Di ko alam kung paano.
Pero kung kaya mo?
'Yong totoo?
Oo.
Pwede ba kitang halikan?
Ano'ng koneksyon nito?
Ang koneksyon ay makikipagsapalaran ako…
para sa 'yo.
Ikinuwento ko ang lahat. 'Wag n'yo akong tanungin kung bakit. Pakiramdam ko lang.
Gawain ng isang bayani.
Teka lang…
Ang mga reader na nag-ii-scan sa mga kahon?
Paano nila inii-scan ang mga bote sa loob?
Inii-scan ang lalagyan.
-Ano ang lalagyan? -Ang mga kahon.
Di binibilang ang bote? Seryoso ba?
Oo, kaya mabilis. 'Yon ang gusto ni Breuil.
Pallet ito na may 27 kahon.
Makinig ka.
Kapag inihahanda ang order, kukuha ng isang buong kahon
o kukuha ng bote mula sa kahon na nasa itaas ng pallet.
Dahil inii-scan lang ang kahon, hinahayaan ng system ang ilang pagkakamali.
Hindi nito alam kung ilan ang bote.
1.1% ang margin of error.
Makinig ka. Ang galing nito.
Kung wala pang 1.1% ng stock ang kukunin,
hindi marerehistro ang error at hindi magbibigay ng warning.
At ang 1.1% ay milyon-milyong halaga, naghihintay lang na makuha natin.
2.5 milyon ang halaga. 50,000 bote.
-Di natin kayang buhatin ang 50,000 bote. -Bakit hindi?
50,000 bote. Pagnanakaw 'yan, anak.
Walang halaga ang 50,000 bote kay Breuil.
Hindi tayo mahuhuli. Akin na ang notepad.
Kailangan lang natin ng 10 tao. Isang team.
Sampung tao? Paano? Ako lang ang kaibigan mo dito.
Kung magsasama tayo ng iba, kailangan mo silang kilalanin.
Scania, ang trabaho ni Virginie ay mag-recruit ng mga tao.
Di niya trabaho ang mag-recruit ng taong magnanakaw sa amo.
Tatanggi ba ang mga tao sa dagdag na sahod
na iaabot na lang sa kanila?
Dagdag sahod buwan-buwan.
Tandaan mo, ang pangarap natin ay pagbayarin ang mga Breuil.
Dahil dito, mawawalan sila ng 2.5 milyong euros.
Kriminal kung di natin kukunin ang bawat sentimo mula sa kanila.
Okay, siguro nga.
Kailangang kumbinsihin ang 10 tao.
-Okay 'yan. -Oo.
Magaling sila. Mapagkakatiwalaan.
Hindi natin siya kukunin. 'Wag si Lablonde.
-'Wag naman. -Kailangan natin siya.
May itinuro sa akin si Virginie.
Sa 26 milyong manggagawa sa France, 800,000 ang Buddhists.
Wala lang 'yon, ano?
Walang may alam tungkol sa Buddhists.
Sa totoo lang, doble ang dami nila
kumpara sa 400,000 manggagawa ng unyon na nanggigipit sa atin palagi.
Ipinapakita nito kung gaano ito kalawak.
Kung may masamang plano ang unyon ng Breuil na magwelga ng isang linggo,
wala tayong mapapala. Mas malaki pa ang mawawala sa atin.
Tama siya. Kailangan namin si Lablonde. Siya ang kinatawan ng unyon sa kompanya.
Konnichiwa, Morimoto-san.
Konnichiwa!
Sabi nga sa Japan: "Mas matindi ang bagsak ng ulan sa bubong na may tagas."
Kaya, ang negosyo ay dapat tumakbo nang walang aberya.
Ang dapat gawin ay maglagay ng duplicate ng malaking order
sa salansan ng mga order na ihahanda.
D'yan nga.
Kung mahuli kami, maaaring sisihin ito sa printing error.
Pwedeng mangyari kahit kanino.
Mr. Lablonde!
Ito ang kahanga-hangang chief of stock. Mahal ko 'to!
Kailangang may tao sa bawat hakbang ng pagpoproseso ng pallet.
Una, si Lablonde ang magpapasya kung aling team ang maghahanda ng order.
Mahusay na team!
'Yan si Annie Boss, supervisor.
Tinitiyak niyang nasa tamang kamay ang listahan.
Franck Schumi, ang Schumacher ng mga forklift driver.
Inorasan ko sila ng sampung beses. Siya ang pinakamabilis.
Siya ang namamahala sa pagbaba ng mga pallet,
'yong mga di natin gagalawin.
Ayan. Nakikita n'yo na awtomatiko ang lahat.
Paghahanda ng order.
Kasama… ang kaibigan natin?
Ang kambal na Seko.
Si Fabrice at Fabien. Kilala sa pagiging mapamaraan.
Ang trabaho nila ay kumuha ng bote sa ilalim ng pallet
para maantala hangga't maaari
ang pagkatuklas sa mga nawawalang produkto sa stock.
Madaling mapansin ng surveillance team
pag dalawang magkaparehong malaking order ang inihahanda nang sabay.
Di pa nangyayari 'yon kaya maaalarma sila.
Mahirap bilhin ang mga guard.
Pinapalitan sila linggo-linggo.
Pero panoorin sina Yasmina at Déborah.
Iche-check ni Yasmina ang listahan ng mga produkto mula A hanggang Z.
Si Déborah naman ay mula Z hanggang A.
Di naiintindihan ng mga bantay ito.
Ako rin. Ibig sabihin, gumagana ang plano.
Nakikita n'yo ang A4 sheet na inilalagay ni Mickaël sa pagitan ng mga kahon?
Bawal ang truckers at dockers sa loob ng bodega.
May palatandaan kami
para sa susundang pallet pagkalabas ng gate.
Sige, panoorin natin.
Manood tayo.
Liliko na ngayon. Ayan.
-Tapos na. -Ayan na.
Ayan na nga. 27 kahon na may 72 bote. Kayo na ang mag-multiply.
Aaprubahan ni Lablonde ang dispatch.
Si Mourad, ang docker natin, ay ililipat ito sa tamang trak.
Kukunin ko 'yan.
At ang driver natin,
kilala n'yo na siya.
Kung hindi kayo magaling sa math,
nakakadalawang pallet kami na may 1,944 bote kada linggo.
Sa merkado, 388,000 euros na cash kada buwan.
Gusto mong dumaan mamaya?
Hindi ako magaling sa mga tao.
Di ba 'yon ang ginagawa mo sa trabaho?
Iba ito.
Ano? Hindi mo kaya?
-'Wag mong ipilit, Sauveur. -Ano?
Kasing lalim mo ako. Nag-iingat lang.
-Di natin alam kung saan 'to aabot. -Alam natin.
Dalawang milyon ang makukuha natin kay Breuil Junior.
Di 'yan ang tinutukoy ko. Pagkatapos.
Pagkatapos…
kukunin natin ang pera natin. Aalis tayo at tingnan natin ang susunod.
Di mo pa ako lubos na kilala.
Sapat na ang alam ko.
Tingin mo iiwan ko ang lahat para sa isang warehouse worker?
Oo.
Hindi?
Oo.
Sige.
Naghihintay sila.
Kung nag-iisip kang magtayo ng negosyo tulad ng sa akin,
ito ang payo ko: Planuhin ang espasyong meron ka.
Ang dalawang pallet kada linggo ay malaking espasyo ang kailangan.
At isa pa pala: Subaybayang mabuti ang team mo.
'Wag kalimutan: Ang pinakamasamang mayaman ay ang dating mahirap.
Sa unang suweldo, ang mga tao sa team ay kung ano-ano na ang gustong gawin.
At di lang basta-bastang gawain.
Gusto ni Schumi na mag-aral ng pagluluto kasama ang chef ng Beaux Arts.
Uy, Daniel.
Naniningil ng 300 kada oras ang isang Michelin chef.
Narinig mo na ba ang cryptocurrency? Bilyon 'yon, Schumi.
Sunggaban dapat 'yon.
Si Lablonde naman, ang makakaliwa sa cosmetics,
ang bisyo ay pagtaya sa mga kabayo.
Ayos ka lang, Daniel? 'Wag namang puro 200 na papel ang ibigay mo, okay?
Inubos niya lahat ng pera sa mga bookie
para sa mga taya na ipinadala ng mga kaibigan niya sa unyon.
Ayaw nila sa coffee shop.
Gabi-gabi, naglulustay si Mickaël sa Pharaoh kasama ang pinsang si Yoni
na may napakatalinong ideya na pumasok sa Breuil sakay ng bagong Audi.
Magkaibigan sila. Limang minuto na lang sila.
May isa na nakapagpagalit talaga sa 'kin.
Di ko ito ipo-post.
Nang makita ko ang shopping spree nina Yasmina at Déborah sa Avenue Montaigne.
Sa puntong 'to, nagpasya akong bilhin ang bahay ng kapitbahay ko.
Ito na si Santa Claus. Pahinging pera.
Ito na. Sandali lang.
Gumastos silang hangga't gusto nila, walang makakaalis dito.
Bakit sila bibili ng mga gan'on?
Mga tanga talaga.
Tuwing Biyernes, binabayaran namin ni Scania ang lahat.
Gaano karami na 'yan? Pinapahirapan ako ng mga bobo.
-At tuwing Biyernes, napakagulo. -Isara mo.
Ibigay mo na ang akin!
Ayos!
-Limampung euro! -Dahil maganda siya.
Mabuti, salamat.
-Pareho? -Pareho.
Di mo gusto? Dalawa para sa 50 euros.
Dekalidad na pabango sa murang halaga! Limampung euro!
Hindi! Lintik naman!
Dalawa para sa 40 euros. Sige na.
Cheers.
Hello?
Gagawin namin lahat, Daniel.
Pero sumosobra na 'to. Di namin kakayanin.
Martes, Moulins. Miyerkules, Mâcon.
Huwebes, Montbéliard. Biyernes, Montargis. Sabado, Montviers.
Paano na, pare?
Nagawa na sa mga bayang nagsisimula sa M. Isunod naman ang N!
Naabot na namin ang limitasyon. Pero di 'yon nakabahala sa sinuman.
Inintindi lang nila ang Friday night fiesta.
Isa lang ang nasa isip ko. Humanap ng paraan para lumago pa.
Alam n'yo ba? Inabot ang sagot sa akin.
Diyos ko.
Ang mahiwagang bata.
Si Jesus ay half-brother ni Yasmina at ang kaligayahan niya ay orgies.
Sa kanyang mga aktibidad,
nakipagkaibigan siya sa dalawang direktor ng Bergamini store,
ang Italian Sephora na kakarating lang sa France.
Cash, buwan-buwan.
Kinausap niya sila para makipagnegosyo sa akin.
Kinailangang magkaroon ng kaayusan.
Ang unang problema ay imbakan.
Sa tuwing may problema, may pinsan si Scania.
-Kumusta? -Hi.
Dairy farmer siya at wala ni isang kusing.
Ayos ka lang?
Sawa na siyang kumain ng mga nahuhuli niya,
kaya pinaupahan niya ang kamalig niya.
-'Musta? -Ayos.
Maliban sa amin ni Scania, walang nakakaalam kung nasaan ang stock.
Mas mabuting ganito.
Kinailangan ng trak para maghatid sa Bergamini kaya kumuha ako sa alkansya.
Ito ang pinakamura. Halika.
Seryoso ba?
Mula sa maliit kong kompanya, ibinenta ko lahat ng stock sa Bergamini.
Mas mura ng 20% kaysa Breuil.
Sabi nga ni Tapie, "Ang una mong milyon ang pinakamahirap."
Ang masasabi ko, hindi para sa amin.
Inom lang!
Ang totoong France na walang buwis ang overtime, kami 'yon.
Sino ba naman ang gugustuhing magtapos ang gan'on?
Béa?
Béa.
Ano 'yon?
-May malaking problema tayo. -Ano?
Matapos pirmahan ang kasunduan kay Nougarolis,
tinawagan kita, natatandaan mo?
-Ako 'to. -Ano 'yon?
Kaaalis lang nila.
Napirmahan na ba?
Ilang pormalidad na lang. Accounts audit, stock inventory ng auditors niya.
Matatapos ang bentahan sa loob ng isang buwan.
Ano na? Maayos naman ang lahat. Ano ba ang nangyari?
Pagkaalis ko, may narinig akong malakas na ingay mula sa bodega.
Anong ingay?
May metal sheet na natanggal sa bubong ilang buwan na ang nakalipas.
Oo, nasabi mong may mga tagas nga.
Mga tagas sa bodega.
Sa dami ng tubig, tiningnan n'ya nang maigi.
At nakita nga niya.
-Nagbukas siya ng 20 kahon. -Lahat walang laman.
Bakit di ka agad tumawag sa pulis?
Bea… Dahil pumirma ako sa kasunduan kasama si Nougarolis.
Kung malaman niya 'to bago mahanap ang nawawalang stock,
masisira tayo.
Alam mo ang ibig sabihin n'on?
Pagkatapos ng stock inventory, mabibili ko ang Breuil nang kalahating halaga.
Mas mura ang walang laman na estante, kahit pabango pa ito.
Ano sa tingin mo?
Papasok ako sa Breuil bilang ex-con na muling magtatrabaho.
Lalapit sa 'kin ang mga kasabwat. Kikilalanin ko ang mga magnanakaw.
Ire-report ko ang nawawalang stock.
Walang kahirap-hirap.
Ayos.
Di mo sasabihin kung kanino 'to nagmula? Ikaw ang bahala.
Pero may ibinigay ba silang detalye na maaaring nakapukaw ng atensyon mo?
Tandaan ang deadline mo, makakatipid tayo ng oras.
May isang bagay na iniisip ko.
Mga tatlong linggo na, umuwi si Patrick na balisa
dahil may empleyadong kumuha ng pwesto niya sa parking.
Di kasalanan ng kawawang 'yon.
Tinanggal ko ang "Reserved for Armand Breuil" nang mamatay siya.
-Dalawang minuto. -Ano ba…
"Dalawang minuto…" Ibig mong sabihin, isa.
Ang nakakapagtaka ay batang warehouse worker 'yon na may magarang kotse.
Audi TT 'ata.
Sorry, boss. Walang karatula, kaya naisip ko…
-Ayokong magasgasan. -Sige na.
Isang Audi TT.
Sapat na 'yan.
Kung titingnan, tapos na ito sa loob ng isang linggo.
'Yan ang gusto kong marinig.
Simula ngayon, Ange ang itawag mo sa 'kin.
-Ayos ka lang? -'Musta?
-Ano'ng kinakain n'yo? -Saan ka nagpunta't ganyan itsura mo?
Hinahanap ka ni Daniel.
Nakikinig ka ba?
Di ka dapat basta-bastang sumusulpot dito tuwing tanghalian.
Papalitan ka ni Daniel. Kuha mo, Yoni?
Gago si Daniel.
Talaga?
Hoy. Ginagago mo kaming lahat.
Dahil sa 'yo, di namin mailabas.
Kalahati lang ang makukuha natin sa Biyernes. Ano'ng dahilan mo?
In love ako.
-Aalis na ko't masusuntok ko 'to. -Wala lang 'to.
Sira ka ba?
Ano'ng problema ng tatay mo? Nakakainis, ah.
-Narinig mo ba ang sinabi mo? -8 a.m.
"8 a.m."? Tanghali na.
Nasira ba ang orasan?
-Sino ang babae mo? -'Yong nasa checkroom.
-Sa Pharaoh? -Oo.
-Di ba sa bouncer na siya? -Hindi pag pagitan ng 3 a.m. at 5 a.m.
-Malalagot ka sa kanya. -Kaya ko ang sarili ko.
Subukan lang niya.
-Ang seksi niya. -'Wag kang ganyan. Seryoso ako sa kanya.
-Hayop ka! -Bruce!
-Di ako 'yon! -Lumayo ka!
-Ano'ng ginagawa mo? -Bruce, bitawan mo siya!
Sira-ulo ka! Gago!
-'Wag mo akong patayin! -Tigil na!
-Hoy! Bitawan mo ako! -Tama na!
-Tama na! Nagmamakaawa ako, Bruce! -Bitawan mo ako, gago ka!
Tang'na. Ano'ng ginagawa ng ex-con na 'yon dito?
Hoy!
Ano 'yan?
Di ko alam, boss. Sinabihan akong…
Walang sinabi sa 'yo. Doon ka kay Lablonde.
Siya ang bahala. Tapusin mo 'to.
Ano ba ang pinsan mo? Dalawang beses na akong di sinipot.
Seryoso ngayon. Nasa ospital siya.
-Dalawang buwan sa disability. -Ano'ng ginawa niya?
Nasa Pharaoh kami kagabi. Binugbog siya ng isang lalaki.
Seryoso ba 'to? Alam mo ba ang nakataya dito?
-Alam ko. Pasensiya na, pero… -Sige na.
May pallet pang ilalabas. Paano ka na… kaya mo nang mag-isa?
-Hindi ko alam. -Bweno…
Magpahinga na lang kamo si Yoni.
-Sabihin mo, tanggal na siya. -Daniel…
Hoy!
Pwede ba kitang makausap sandali?
Sabihin mo, bakit ka nakulong?
-Armored vehicle. -Armored vehicle?
Okay. Armado ka ba?
-Mas madali kaysa kamay lang. -Tama.
Bumaril ka ba?
-AK47, sapat nang makita nila. -Okay.
Ilang taon ka sa loob?
Walo. Apat sa probation.
Kumanta ka?
-Dahil sa maayos na ugali. -Okay.
Okay. Gusto mo bang kumita agad ng 500 euros?
-'Wag na. Di ako interesado. -Seryoso 'to, walang panganib. Malinis.
Makukuha mo ang 500 ng 2 p.m. Ayos 'to.
Interesado ka?
Puntahan mo si Mickaël, sa tabi ng wrapper. Ipapaliwanag niya.
'Yan ang naisip mo?
-Kumuha ng ex-con. -Pinag-usapan sana natin 'to.
Basta't ginagawa niya ang trabaho, ayos lang ako. Maayos ba siya, Mickaël?
Maayos siya.
Sige, pero paano kung subukan niyang magpakabuti at sabihin sa PO niya?
-Sa ano niya? -Sa PO.
Probation officer. Paano kung ibuking niya tayo?
Okay. Ang totoo, kasali na siya. Mas maraming mawawala sa kanya.
Kung may problema, babalik siya sa kulungan. Walang banta sa 'tin.
Maganda 'yan, pero paano mo siya babayaran?
Sa kanya ang parte ni Yoni. Tapos, tingnan natin.
Hindi tama 'yan.
Hindi? Di ba ikaw ang may kargo sa pamangkin mo?
Sandali lang. Babayaran mo siya gaya namin? Walang kwenta ang seniority?
Lagi kang nakikinig sa balita. Naapektuhan na ang utak mo.
Ito ba ay miting para sa negosasyon sa kompanya?
Makinig ka. Mapanganib ang ex-con na 'yon sa 'tin.
-Tama. -Oo.
-Botohan na lang. Tutol ako. -Ako rin.
Di tayo nagkakaintindihan. Walang botohan.
Okay? I-schedule mo siya kay Mickaël. Tapos na 'to.
Magtira ka ng laway para sa asawa mo.
Napakaseryoso ng sasabihin ko sa 'yo.
Natuklasan kong ninanakawan tayo.
-Dito? -Mga produkto. Marami.
Nangyayari pa siguro habang nag-uusap tayo.
Imposible. Pinakamahusay ang security system natin sa valley.
Walang duda doon.
Mukhang isa sa mga empleyado natin. At ikaw ang mas nakakakilala sa kanila.
Gusto kong tingnan mo ang database ng HR para maghanap ng mga suspek.
-Kahit matatandang empleyado. -Oo naman.
Nangangako ako na kung malalampasan natin 'to,
hinding-hindi na kita makakalimutan.
-Sa madaling salita? -Alam niya lahat.
Hindi. Hiniling niyang alamin mo. Di 'yon pareho.
Di mo siya kilala. Ayaw n'yang tumigil.
Ayaw palampasin ni Breuil Junior?
Tumatawa ka pero nakikita ko siya araw-araw.
-Oo. -Ano'ng sasabihin ko?
Alam mong di ito mabibisto.
Bawat pallet ay dumadaan sa tamang proseso.
Kung sakaling may error,
na-duplicate lang ang order. 'Yon lang.
Isang error. Mangatwiran ka na lang.
-Mangatwiran? -Oo.
Malalang problema 'to sa Breuil! Naiintindihan mo ba?
Di ka ba masyadong madrama?
Malapit na niyang malaman ang lahat.
Swerte tayo dahil may alam tayo. Magpalamig muna tayo?
Hindi muna.
Ang laki ng nalaman ko kagabi. Napakalaki.
Bigyan mo 'ko ng mga pangalan at address.
May lead na ako pero kailangan ko pa ng oras bago ko maibigay ang buong ulat.
Di ba dapat wala pang isang linggo?
Di ko pa natutunton ang stock.
Di ko sinasabing hindi, pero di ito maliit na grupo.
Problema mo 'yan. Kailangang masulit ang bayad ko.
Mr. Nougarolis, di ako nabubuhay sa bayad, kundi sa bonus na nakukuha ko.
Ang tally ay nasa 5,000 kada linggo. Di nakakatawa ang bonus na 'yon.
Kung gusto mo, tumigil na tayo.
Gusto mong maglaro nang ganyan? Ako pa talaga?
Di ka masyadong matalino para sa isang espiya.
Sabi mo nagnanakaw ang mga tao? At kukumpirmahin ng audit?
Tama na 'yon para pasakitan ang Breuil. Di ko kailangan ng pesteng ulat mo.
Alam mo ang gagawin natin? Tapusin na 'to.
Aayusin ko 'to sa contact ko. Tapos na tayo.
Ganyan ba?
-Oo, ganyan. -Sige.
Di ko naiintindihan.
Gusto mong mas bumilis. Tapos, gusto mong itigil ang benta ng anim na buwan?
Magtatanggal ka ng tauhan kapag pinagsama ang Breuil & Sons at Nougarolis.
Matagal na silang nagtatrabaho para sa pamilya.
Gusto kong ihanap ng trabaho ang mga tao hangga't maaari.
Di mo na trabaho 'to.
Mahirap talaga ang redundancy scheme.
Alam mo ba 'to?
Sino ang una mong sisibakin?
-Ang matalinong nagsisipag… -Ang walang alam na nagsisipag…
Kailangan ko ng anim na buwan.
Volluto?
Mula pa noong bata, nararamdaman ko na ang kalooban ng tao.
Regalo ito na ibinigay sa akin.
Marami akong nakikitang paghihirap sa 'yo. Maraming emosyon.
Kailangan mong lumaya sa lalong madaling panahon.
Kaya, di namin babaguhin ang usapan.
Darating ang KP2M para mag-imbentaryo ng stock sa katapusan ng buwan,
at isasara ang bentahan gaya ng napagkasunduan.
Nababaliw na si Breuil. Pinapataas niya ang seguridad.
Puro 'yan ang sinasabi mo.
Oo naman. May sampung security guard na parating.
Lulusutan natin 'yon.
Sira ka ba? Alam ni Breuil kung magkano ang ninakaw.
Kung may kakanta, makukulong kayong lahat.
-Sinabi mo bang "kami"? -Ano'ng ibig mong sabihin?
Bakit di mo sinabing "tayo"? Nakipagkasundo ka kay Breuil?
Tumigil ka.
Sabihin mo sa kanila.
Mag-aalala lang sila sa wala. Labas na sila sa negosyo ko.
-Negosyo mo? -Oo.
Di ito negosyo, Daniel.
Isa kang magnanakaw na maraming nakuha.
Di na ako babalik para magtrabaho kay Breuil.
Paraan ko 'to para umasenso. Natatawa ka siguro…
Natatawa? Kung alam mo lang ang ginawa ko para marating 'to.
Para sa akin, simple lang. Tama na. Ganyan din dapat ang gawin mo.
Kundi dahil sa 'kin, nagtitinda ka pa rin ng pabango sa palengke.
Makinig ka nga.
May utang na loob ako sa 'yo? Sige, sabihin mo.
Tama ka. Wala kang utang sa akin. Wala tayong utang sa isa't isa.
Nakikita ko ang ugali mo dahil sa pagbitaw mo.
Desperado kang makibagay, sa inaasahan sa 'yo ng mga negosyante.
Nalimutan mo na ang mahalaga sa buhay.
Pera ba?
Diskarte.
Gago talaga.
-Hello? -Mr. Breuil?
Kilala ko kung sino'ng nagnanakaw sa 'yo.
Mr. Breuil? Nandiyan ka pa ba?
Oo.
Gaya ng sinabi ko, kilala ko kung sino.
Alam kong maraming nawawala.
Alam ko rin na makokompromiso nito ang pagbebenta ng negosyo mo.
Matutulungan kita.
-Trabaho ko 'yon. -Kailangang ibalik ang stock.
Kailangan kong mahanap ang stock at maibalik 'yon.
Inaayos ko na.
Matutulungan kita sa problema mo kung handa kang magbayad ng tamang presyo.
50,000 muna. Tapos, 50,000 kapag naibigay ko na.
Maliit lang ang hinihingi ko kumpara sa kapalit.
Mr. Breuil?
Nakikinig ako.
'Wag na 'wag kang makikipag-usap sa iba tungkol dito.
Sino ba'ng makakausap ko?
BUKSAN ANG FILE
Paumanhin, Mr. Breuil.
Makinig kang mabuti sa sasabihin ko.
HUMIHINGI AKO NG TAWAD TAWAGAN MO AKO, VIRGINIE?
Hello?
Alam na ni Breuil.
-Ano? -Nagbibiro ka ba, Daniel?
-Paano? -Lintik naman.
Ang mabuti, hindi n'ya alam na tayo 'yon.
Pero sana nakapag-ipon kayo, dahil wala na munang makukuhanan.
-Hindi. -Hindi.
May solusyon ako, pero mas malaking operasyon 'to.
Ano 'yan?
Lablonde, makukumpirma mo ba
na may 38 toneladang papunta sa Sephora Paris Rivoli ngayong weekend?
Hindi ko alam pero…
-Oo o hindi? -Wala sa 'kin ang schedule!
Okay na. Ako ang naghanda ng order para sa Mother's Day.
May dalawang trak na may kargamento. 40,000 units bawat isa.
Ang gagawin ay… maglaho sila.
Ano?
-Ano? -Pagnanakaw 'yan.
Sali ako.
Paano kung matunton nila 'yan sa atin?
Di na nila malalaman,
dahil iisipin nila na ang mga trak ay naholdap
ng mga propesyonal.
Ano? Sino'ng gagawa niyan? Dahil…
Tayo.
-Baliw ka na. -Sandali.
Malaking van lang ang trak, tama?
Magaling ka d'on, Ange.
Ilagay sa bodega ang 80,000 units bago ibenta.
2.5 milyon ang halaga nito.
Pantay-pantay na hatian.
May dalawang araw para maghanda.
Sino'ng kasali?
Boboto na ba tayo?
Manahimik ka.
200,000 'to…
-Bumaba ka! -'Wag kayong magpaputok!
-Ayoko pang mamatay. -Tahimik!
'Wag! Oo, sir.
'Wag!
Akin na ang mga kamay mo. Tumahimik ka sabi!
-Tahimik! -Tigil. Hawakan mo.
-'Wag mong ibaba ang armas mo. -Pero paano ko 'to ilalagay?
Huwag ibaba ang sandata, kundi mamamatay kayo!
Maliwanag?
Pasubok nga.
Ano? Ikaw?
Seryoso 'to?
-Dapa! -Galit ka ba?
-Kamay sa likod. Tahimik! -Ang sakit!
-Praktis lang 'to. -Sa likod mo! Tahimik!
Gago. Tumahimik ka sabi!
Ganyan. Ganyan nga!
Hawak ang zip ties at nakatutok lang ang baril kay Mourad.
-Okay! Magaling. -Magaling, Boss!
-Subukan ulit natin ang trak? -Hindi, ayos na.
'Wag kakalimutan…
na ang kasamang driver ay di natin kasabwat. Okay?
Gan'on din ang mga tauhan ng gasolinahan sa Lionville. Okay?
Gusto kong maging kapani-paniwala. Magiging saksi sila.
Nakaplano ito sa Biyernes ng gabi. Sa Total gas station sa Lionville.
-Magaling. -Malapit na ang stock mo.
Magaling.
Salamat, Jacques-Yves.
Sige na.
Ganoon din sa 'yo.
Sephora Rivoli.
-Kape? -Sige.
Galing kay Mourad.
Tara na!
Hoy!
Nagsimula na sila.
Ibaba mo 'yan!
-Wala akong ginagawang masama! -Dapa!
Labas!
-Labas! -Bilis!
Labas!
Tumahimik ka! Akin na ang mga kamay mo!
'Wag kayong magpaputok! May mga anak ako!
Tumahimik ka!
'Yong pinto!
Bilis!
Tara na!
Nasaan si Ange?
Akala ko kasama mo.
Okay, iwanan na siya! Tara na! Sa quarry!
-Nahanap mo na ang stock ko? -Hindi pa pero malapit na.
-Nasaan ka? -Nasa isa sa mga trak mo.
Nagbago pala ang presyo ko. Masyadong mapanganib 'to.
Walang bayad kung walang patunay.
Tatlo na lang tapos okay na.
-Nasa oras ba tayo? -Umalis na tayo.
Nakakalungkot na maiwan ang dalawang bagong trak.
-Humanap ka ng babae, pare. -Ano'ng koneksyon?
-Gago. -Ano'ng problema?
-Di ako makakontak kay Boss. -Nasa quarry siguro sila.
Tatawagan nila tayo sa daan.
MESSAGE FAILED
Lintik!
Nasaan na ang tutang 'yon?
Gago, pumasok siya sa hedgehog trap, tingnan mo.
-Ang tuta! -Tang'na! Tingnan mo!
Lintik.
Bwisit naman.
Humingi ng 200,000 euro kay Breuil ang anak ng puta para isuplong kami.
Lunes ng 7:45 a.m.,
nakahawi ang buhok sa kanan, glasses at Hermès na kurbata,
dumating ang mga auditor ni Nougarolis.
Okay. Magsimula na tayo?
Étienne, ang buod.
Alinsunod sa mga protocol ng KP2M,
sinuri namin ang data sa software ng kompanya
gamit ang physical stock inventory.
Kumuha ng mga sample mula sa 320 kahon.
Okay. Ilan ang naging report d'yan?
Nakakuha kami ng…
Di tulad ni Nougarolis, ipinanganak ako sa Chartres.
At di tulad niya, matagal ko na 'tong natutunan.
Kinukumpirma ng imbentaryo ang dami na idineklara ng nagbebenta
noong panahon ng pagpirma ng kasunduan.
-Walang kulang? -Maliit lang, sir.
Laging panalo ang mga Breuil.
Brice.
Gusto n'yong malaman kung paano nailigtas ni Patrick ang sarili?
Naalala n'yo ang gabing 'yon?
-Hello? -Sauveur.
Kailangan nating magkita. Sa katedral. Ngayon na.
PASASALAMAT PARA KAY ARMAND BREUIL MULA SA BAYAN NG CHARTRES
Pareho tayo ng eskuwelahan, di ba?
-Sa Jean Moulin. -Di ko maalala.
Naaalala kita.
Ano'ng gusto mo?
Bumili ako ng impormasyon sa team mo.
Nasa 'kin ang mga pangalan n'yo. Mga larawan ng bahay n'yo.
Daan-daang libong euro na cash
na ibabalik mo sa akin.
Ba't hindi ka lumapit sa mga pulis?
Ibinibenta ko ang negosyo.
Kailan?
Pumirma na kami. 'Yan ang problema.
Napakaraming pabango ang kulang para sa audit.
Gusto kong maibalik lahat ng ninakaw mo sa bodega ko.
Kaagad.
Magiging mahirap 'yan. Binenta ko na lahat.
Gusto ko sanang 'wag nang maging ganito.
Ito ang Plan B ni Patrick.
Para hindi makulong,
pupunuin ang dalawang trak ng katumbas ng nawawalang stock.
Ninakaw ko sila, pero sinagot ng insurance.
Pinalitan namin ang mga nakaw na kahon sa imbentaryo.
Di mapapansin ng mga auditor,
at si Nougarolis na nag-aakalang kalahati ang babayaran
ay kailangang magbayad nang buo.
'Yan o ang pulis.
Sa kwentong ito, kami ang nagtrabaho ng lahat. Gaya dati.
Di na pwede ang ganyan sa 'kin. Kaya, susundin natin ang plano ko.
Hangaan n'yo ang artista.
Teka, malabo ang kwento mo.
Magnanakaw ako para sa 'yo.
Pero kung sasabihin mo lang ang lahat.
Ang asawa ko.
Sinabi n'yang ibenta ko. Ibenta kay Nougarolis.
Sila ay…
malapit sa isa't isa.
Sige.
Gusto mo bang saktan sila?
Okay.
Magnanakaw ako pero anumang nanakawin ko ay akin.
Di mo maintindihan, Sauveur.
Bumabalik lahat ng produkto ko sa 'kin.
Huminahon ka, pare.
Isipin mo…
kapag nalaman ng tao na ang mga produkto ng Breuil para sa Colin Brown,
ay walang pabango.
Ano'ng mangyayari?
Malaking iskandalo 'yon.
Sang-ayon kami na di 'yon kakayanin ng Breuil & Sons.
Napakalaking iskandalo n'on.
Ihihinto ng lahat ng kliyente ang kanilang mga kontrata.
Wawakasan tayo nito.
Tayo? O baka si Nougarolis?
Ano ba ito?
Tubig.
Si Nougarolis nga.
Makinig ka, boss.
Kami ang magnanakaw. Tapos, isasabotahe namin ang stock ng pabango.
Gan'on ang mangyayari.
Sa araw pagkatapos ng pagnanakaw, ilalabas ko lahat ng ninakaw
sa propesyonal na sektor.
Mabilis nilang maibebenta sa black market.
Tingnan mo si gago.
Ikaw na ang bahala sa insurance.
Mga pro sila.
Galingan dapat. Gawing kapani-paniwala.
Galing 'yan sa Paris suburbs.
Kung napasok na nila ang pabango, patay tayo.
'Wag kang mag-alala. May laban tayo. Maaaprubahan ito.
Salamat. Aasahan ko 'yan.
Pagkatapos, magkikita tayo sa Breuil para gumawa ng sarili nating ginto.
Mayroon kang libo-libong bote na naghihintay punuin ng mga makina.
May team na ako para sa ganito kalaking operasyon.
Kung wala sila, imposibleng ilagay ang lahat sa mga kahon at pallet
ng isang gabi lang.
Bilisan natin!
At kapag napuno na ng libo-libong litro ng tubig ang stock mo,
masasabi kong malilinis natin si Nougarolis.
Oo nga pala, bago tayo magkasundo dito.
Tulungan mo akong mahuli ang nagtaksil sa 'kin.
-Ano 'yon? -Natanggap ko ang mensahe mo. Nasaan siya?
Nasa likod siya ng trak papunta sa kamalig.
Ang gagong 'yon. Wala na kami doon. Babalik ako.
Tingnan mo si gago. Abante na.
Hayop!
SAUVEUR, BAGONG COSMETIC VALLEY PLAYER
Ikaw ang nagpalagay n'yan?
-Di naman sa wala akong pagkakautang. -Totoo 'yan.
Mamamaalam na ako.
Ito na ba. Aalis ka na?
Oras na.
Ikaw ba?
Hindi ito ang panahon para umalis.
Nakita mo ang balita tungkol sa iskandalo sa tubig sa mundo ng pabango?
Ngayong wala na si Nougarolis,
bibilhin ng Sauveur & Sons ang negosyo niya.
May miting ako kay Jacques-Yves para pag-usapan ang distribution.
Tapos, ibibigay ko ang offer ko.
-Paano ang suhestiyon ko? -Ang mag-invest?
Itago mo na lang. Ayaw ko ng pera mo.
Lustayin mo na lang.
May hindi pala ako nasabi sa 'yo.
Ang tungkol sa pagnanakaw, sa insurance. Di ko ito ideya.
Kanino?
May anghel na nagbabantay sa 'yo, Daniel. Isang blonde na anghel.
Ano sa tingin mo?
Diskarte ba 'to?
Tagapagsalin ng Subtitle: Michael Manahan