Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Mga layunin para sa hiking trip ko.
Maghanap ng mas malalim na koneksyon sa kalikasan.
Bumangon ka sa sarili kong abo na parang isang phoenix.
Makakuha ng certificate.
Uy! Masaya ako sa ikaanim na anibersaryo ng kasal natin.
Miss na kita.
Magaling, sige, salamat.
-Ayos ka lang? -Oo.
-Sige. -Mabuti.
-Babalik ako. -Sige.
Ah, akin na. Salamat.
Congratulations, Helen.
Ngayon, ganito ang gawin mo.
Uy, mare. Mabuti na lang at itinali mo siya sa 'yo.
Tigilan mo nga siya. Kasal niya ngayon.
Saka, tigilan mo nga ako. Kasal ko ngayon.
Alam mo, di ko magagawa 'yan kasi di yata siya nababagay sa 'yo,
ganoon din ang tingin ni Jake…
-Ano? -Sino?
Sino? Si Jake, ang best friend ko mula ika-walong baitang.
-Naso-stroke ka ba? -Hindi.
Nakatalikod kasi ako, di ko siya nakita. Hi, Jake, kumusta?
Ayos lang. Ang… ganda mo.
Salamat.
Ay, salamat.
Duncan, natutuwa ako sa ginagawa mo, itong prote-proteksiyon sa kapatid,
pero di na kailangan, okay?
Matagal na kami ni Mike.
Kasal na kami, okay?
Kasal na kami ngayon at magiging ayos kami,
at magiging ayos ako.
Kaya, salamat, pero mas marami akong karanasan sa buhay kaysa sa iyo.
Ilang taon lang naman ang tanda mo, Helen.
-Sapat na ang karanasan… -Limang taon.
…namin para malaman kung…
-Na naman. Sige. -Bagsak na!
-Wow! Ang galing. -Uy.
-Heto. -Ayos ka lang?
-Tulungan kita. -Salamat.
Pagkakamali 'yon, 'yon ang tawag.
Ganoon.
Duncan?
May nakakita ba sa host ng party na ito?
-Pumunta siya sa ilog kasama ng babae. -Babae?
Anong ilog?
Helen, uy!
-Uy, kumusta? -Uy, nakita mo ba si Duncan?
Ibibigay ko sa kanya ang susi ko. Doon siya sa bahay ko sa weekend.
Ano'ng mayroon kay Duncan?
Nakita mo ba siy…? Ano?
Nakita mo ba si Duncan? Magbabantay siya. Ibibigay ko ang susi ko.
Pasensiya na, wala akong naririnig.
Ang lakas kasi ng tugtog! Sino ba'ng nagpapatugtog?
Oo, sige.
Gusto mo bang lumabas?
Sige. Maririnig kita sa labas.
Di ko inaasahang makita ka.
Ibibigay ko kasi ang susi ko sa istupido kong kapatid.
Mga 30 minuto na nang nagpunta sila ng nobya sa ilog.
Anong nobya?
Molly ang pangalan niya. Mabait siya, magugustuhan mo.
-Si Mike. -Kinakausap mo pa rin siya?
Madalas niya akong tawagan. Nakalimutan niya yatang hiwalay kami.
Sige.
Bakit hindi ka muna uminom?
Hindi na, aalis ako bukas.
-Sige na. Maaga pa. -Gusto ko nang umuwi at mag-impake.
Oo.
Alam mo, tanda kong masaya ka noon.
Ano 'ka mo? Masaya pa rin ako.
Di naman sa ganoon.
Sobrang saya ko, na di mo kakayaning intindihin.
Puwede bang pakibigay itong susi ko kay Duncan?
Siya ang magbabantay sa bahay habang wala ako.
Pero, baka di na niya naaalala.
-Babantayan niya 'yon. -Gaya ng pag-alaga niya kay Pickles?
Hindi niya kasalanan iyon.
Nasagasaan niya si Pickles. Kasalanan ba 'yon ni Pickles?
At nabuhay pa ng mga sampung taon ang asong 'yon.
Di iyon ang punto.
-Masaya akong makita ka. -Masaya akong makita ka.
Pero baka gusto mong sabihin sa best friend mo na ang sama niya.
Hinding-hindi.
-Uy. -Uy, binigay ba ni Jake ang susi ko?
Oo. Pasensiya na kagabi. Kape?
-Ayos. -Dalawang asukal, walang cream.
Salamat. Di ako nag-aasukal ngayon, pero, salamat.
Ah, hindi ba? Hindi ka nag-aasukal ngayon?
Nagbabawas ako ng asukal.
Pupunta ka na ba sa kagubatan, pintahan ang lahat ng kulay ng hangin?
Kung makakita ka ng oso, napanood ko na ang lahat ng dokumentaryo ng oso.
Kamutin mo lang ang tiyan nila. Gusto nila 'yon.
Ayos, tatandaan ko 'yan. Wag mong sunugin ang bahay ko habang wala ako.
Wag mong pakialaman ang succulents. Di 'yon dinidiligan.
Ang lalanta nilang tingnan, laging tuyot.
Listahan ito ng mga gusto kong gawin mo.
Sundin mo lang 'yan. Nariyan ang mga kailangan mo.
Sige, ito ay… Parang pang-serial killer 'to.
Ni-laminate mo. May lamination machine ka?
Wag kang gagawa ng kalokohan.
Naiisip mo bang wag na akong pahirapan?
Gumawa ka nang tama, at titigil ako sa pagpapahirap sa 'yo. Okay?
Ah… Iyon. Ganoon dapat.
-Oras na para magbago, 35 ka na. -Kaya nga.
Alam mo, tama ang ginagawa ko. Matanda na ako.
-Oo. -Talaga?
-Totoo 'yon. -Oo.
Magiging pinakamasayang sandali ito ng buhay mo.
Magkaka-badge, magkakakaibigan.
-Pangmatandang camping trip 'to. -Mangingisda. Oo.
Di kampo.
Oo, archery badge.
-Walang archery, hindi. -Okay. Magsaya ka.
-Salamat, Duncan. -Magiging ayos ka.
Salamat.
-Responsable ako. O anuman, -Oo, ako'y…
-Bye. -Bye!
I-hello mo ako kay Lola Gigi.
Gigi, nandito ka ba?
Nasa book club ako, babalik din agad.
Mag-isa lang yatang kakain.
Magandang Nananaginip, gumising ka sa akin
Ang liwanag ng bituin at hamog ay naghihintay sa iyo
Maririnig mo sa umaga ang ingay ng mundo
Magandang nananaginip, gumising sa akin
Yay! Magaling!
Iha, masaya akong nandito ka.
Masaya akong nandito ako.
Ang ganda mo, Gigi.
Di mo mapigilang subukan kahit ayaw mo, ano?
-Maghanap tayo ng space junk. -Sige.
Di ako makahanap ng space junk.
Tingnan mong mabuti, mas palawakin mo ang tingin mo.
Hindi. Kaya nga nila tinawag na palawakin.
Di mo titingnan nang maigi 'yon.
Kumusta ka na?
Ganoon pa rin.
Hindi, nandito ka, kaya mas maayos ka.
Totoo 'yan.
Tapos na ba'ng lahat?
Oo. Napirmahan na ang lahat, selyado na at naipadala na.
Mahigit isang taon ko na siyang hindi nakita, pero
ngayong opisyal na, nalungkot ulit ako.
Alam mo ba 'yon?
Sa totoo lang, hindi.
Namatay ang lolo mo, di niya ako hinayaang makipaghiwalay, ang lokong 'yon.
Pero itutuloy mo pa rin
itong letseng hike na 'to?
Di ka nag-aalala?
Hindi, bakit ako mag-aalala?
Di ko pa naranasang mag-camping.
Noong huling beses nating mag-s'mores, muntik ko nang masunog ang bahay.
-Ano'ng ikinababahala mo? -Nakalimutan ko na 'yan.
Miss na kita, Nate.
-Hi, Mike. -Helen, hi.
Pasensiya na sa abala. Puwede ba akong pumunta riyan?
Mike, wala ako sa bahay.
May seatbelt ako, nasa kotse ako. Magha-hiking ako.
-Hiking? Talaga? Parang backpacking? -Oo.
Mukhang masaya 'yan.
Makinig ka, ngayong hiwalay na tayo,
napagtanto kong ikinasal tayo pero di ako ikinasal. Di ako kasangkot.
Oo. A… oo, alam ko 'yon.
At ngayon, para bang, alam ko na kung paano mag-asawa.
Mike, aalis na ako, okay?
Ibababa ko na 'to. Tatawagan kita pagbalik ko, okay?
-Kakausapin kita pagbalik mo. -Bye, Mike.
Sige, mag-iingat…
Wala akong hair dryer sa kuwartong 'to.
Ah, nasa room number 16 'yon. Gusto mo ba?
Ayoko ng ibang kuwarto, gusto ko ng hair dryer.
Nakakabit 'yon sa pader, kaya di puwedeng tanggalin.
Hi. Kasama ka ba sa hike ng BSC?
Salamat sa Diyos, isa pang matanda!
Akala ko ako lang!
Grupo ba 'to ng mga kabataang may murang katawan at pag-iisip?
Ang magandang balita, magkasama tayo. Ang pangit, magkasama tayo.
Ako si Hugh.
Ako si Helen.
Di ako mukhang Hugh. Kay Hugh Hefner ako ipinangalan.
Akala niya kasi lalaki akong babaero.
Hello?
Patay na siya.
Si Hefner, di tatay ko. Nasa Calabasas siya.
Oo. Sige, hahanapin ko pa ang higaan ko sa motel na 'to.
Ang pangit agad ng karanasang 'to, di ba?
Sige, Lulu, salamat sa wala.
Wag kang magpapapatay ngayong gabi, Helen. Magsisimula tayo bukas.
-Nag-aalala ako sa usok sa likod mo. -Ah, hindi, vibe ko lang ito.
Oo, gusto ko ng mga nakakatakot na season, alam mo 'yon, gaya ng pumpkin spice.
-Mga hilig ko. -Talaga?
May mono pa nga ako sa kuwarto na pagtitigilan mo, rito.
Ah, maraming salamat.
Oo, 7 pm, karaoke sa conference room, ako ang MC.
Magaling. Salamat.
Magandang umaga.
-Napirmahan na ba ang lahat ng waiver? -Ah, oo.
Sige, magandang umaga sa inyo.
Maupo na kayo at magsisimula na tayo.
Hi.
Sige, humanda ang lahat para sa pinakamagandang
pakikipagsapalaran ng buhay n'yo.
Ako si Beckett, at ako ang magiging guide at instructor n'yo sa hiking.
Ang nasa likod ko, makikita n'yo ang mapa ng ruta natin.
Daraan tayo sa 51 miles ng Appalachian Trail
ng Connecticut,
at mga 30 milya ng New York ang daraanan natin.
Nakakatakot, pero maganda yon.
Sa paglalakad natin, maglilibang tayo nang naaayon.
Ito ang mga tuntunin, kasama na ang wag mag-iiwan ng bakas,
at magplano at maghanda. 'Yon ang ginagawa natin ngayon.
Sige, tandaan n'yo ang mga ito.
Aalis na tayo sa isang oras, at matatapos sa Painted Meadow,.
Bago tayo magpatuloy, iikutin muna natin itong kuwarto,
para maging pamilyar tayo sa isa't isa, saka tayo mag-aayos.
Tandaan, ang mga tao rito ay ka-team ninyo.
Sige, pangalan at ano'ng ginagawa rito, simula.
Hi, ako si Windy, hindi Wendy, Windy na may "I".
Ako ay 28 na. Katatapos ko lang ng master, at nandito ako kasi buhay ko na ang labas.
At dinaanan din 'to ng kapatid ko at maganda raw ito.
Nabalian siya ng binti, pero parang kasalanan niya 'yon.
Naaalala ko siya.
-Kasalanan niya 'yon. -Oo.
Sunod.
Hello. Ako si Hugh.
Ako ay… anyos.
Matanda na ako para di sabihin ang edad ko.
Alam niya ang sinasabi ko.
Aspiring actor ako.
Kaya mahilig ako sa hamon, pero ayoko ng kabiguan.
Nandito ako para lagpasan iyon.
Kaya, gusto kong magpakasaya sa sakit at pagkabigo.
Mabuti. Magagawa mo.
Susunod?
Ah, oo.
Hello, Mason, 28.
Commodities trader, nagpapaka-trader na pamumuhay, naiintindihan n'yo ba?
Baby pa lang ako, nagha-hike na ako.
Kaya, nandito ako para lang magsanay, alam n'yo 'yon.
May katanungan ba, kasi, marami lang akong alam.
Magaling, at kung may tanong kayo, tanungin n'yo ako.
-Salamat. -O ako.
Maupo ka. Hindi ikaw. Maupo ka. Salamat.
Sunod. Ikaw.
Sige. Ang una kong tanong, ilang taon ka na?
Di ito tungkol sa akin. Pangalan at ba't ka narito.
Ako si Helen at English teacher ako.
Nakatira ako sa Pittsburgh,
at… Nandito ako kasi kadidiborsyo ko lang.
Naghiwalay kami ng ex ko, mahigit isang taon na.
Nagkaroon ng pagtataksil
at katunayan, matagal na kaming hiwalay bago kami nagdiborsiyo.
Pero ito ay… para itong pantal.
Nakadikit sa 'yo, nagtatagal sa 'yo, kaya…
parang gusto ko ng reset.
Di n'yo 'yon maiisip, pero nakakasira talaga ang buhay.
Matagal na noong nakunan ako bago pa kami maghiwalay.
Kaya, nasira 'yong pamilya na gusto ko.
At kaya, nandito ako
dahil gusto kong matigil ang pagsira ko sa mga pangako ko sa sarili ko
at gusto kong tuparin 'yon, at kaya ito ay…
Unang hakbang ito sa napakaraming hakbang.
Pero sa pagsabi ko nito nang malakas parang tototohanin ko 'yon.
Sige, magaling.
Maupo ka na.
Susunod? Ikaw ba?
Hi, ako si Jake.
Dati akong medical professional, isang doktor, pero di ko na ginagawa 'yon.
At nandito siguro ako para sa
katulad na dahilan niya.
Di ko narinig ang pangalan mo.
Helen ang pangalan niya.
Helen.
Tama.
May naalala ako sa sinabi ni Helen.
Minsan mahirap ang buhay,
at kailangan mong isipin paano lalaban.
Bale, kaya ako narito, para lumaban.
Sige, magaling.
Susunod?
Hi, ako si Sue
isang Millennial,
at nangangako ako ng katahimikan sa hike natin.
Para ito sa pagpapalalim ng esprituwalidad ko.
At maniwala kayo, di ito magiging madali, kasi, A, di ko pa nagagawa ang ganito
at, B, debatista ako noong high school at kolehiyo.
Gusto ko ng magagandang sagot, sisimulan ko siguro ngayon ang pangako ko.
-Simula ngayon? -Oo.
Oo.
Buweno, ngayon na.
-Sige. -Hi.
Ako si Kaylee. Nandito ako para harapin ang takot ko sa gubat.
Noong walong taong gulang ako, nagtayo ang tatay ko ng log cabin.
Di siya nag-waterproofing. Kaya sobrang di komportable no'n.
Kapag umuulan, para kang inililibing
sa isang madilim na kabaong na kahoy.
Di magandang alaala iyon.
Kaya…
Sige.
Ngayon, mag-ayos na ng gamit.
PAGKAIN MGA UPUAN
MGA GAMIT
Tingin ko…
Bago ba ang sapatos mo? Di mo ba natanggap ang ipinadala namin?
Natanggap, pero naiwan ko sa bahay.
Buti na lang at kasya 'to. Kaya, ayos 'yon.
Ikaw ang problema.
Sige, maaga tayong gigising
at mag-hike nang anim hanggang 12 milya kada araw.
Ilan lang ang zero days, 'yong wala tayong gagawin.
pero di 'yon marami, kaya sulitin n'yo iyon.
Delikado ang mga garapata rito, okay?
Taasan n'yo ang medyas nyo at lagi n'yong tingnan.
Dapat ilang linggo na ang hiking boots n'yo
at sakto na ito sa inyo.
Napakahalaga ng medyas.
Pag nabasa, magkakaroon kayo ng trench foot.
Hubarin n'yo 'yon at patutuyuin.
Isabit n'yo sa bag n'yo.
Dala-dalawa ang matutulog sa tent.
Mapapagod kayong lahat.
Aayawan n'yo ang mga kasama n'yo, at uutot kayo nang uutot, okay?
Ganoon 'yong mga tinuyong pagkain.
Di ito hiking para sa mga baguhan.
Pero sa catalog, hiking ito para sa mga baguhan, tama?
Tama. Kaya nga.
Alam mo kung ano 'yon.
Magsu-supply uli tayo sa gitna.
Kailangan lang ang dadalhin. Walang shampoo.
Walang deodorant. Pag dinala 'yon, ipapakain ko 'yon sa 'yo, okay?
At pakiusap, magdala ng ilang underwear.
Ako?
-Magulat kayo. -Nagdala ako ng underwear. Ako…
Sige, 'yon lang. Puwede ang notebook para pang-journal
at libro para panlibangan.
Puwede ang cellphone, pero di 'yon gagana.
-Ano? -Paano kung may emergency?
May satellite phone ako.
Saan tayo tatae?
Ihe-helicopter ka pa-base para tumae at umihi.
-Talaga? -Hindi.
Parang ibon o hayop sa gubat,
gagamitin n'yo itong malaking mundo bilang banyo.
Panghuli, sa dulo ng hiking experience natin, boboto tayo
para malaman kung sino'ng mananalo sa BSC best outbackers certificate.
Ayusin n'yo ang mga supply n'yo sa susunod na oras, mag-impake na agad,
at maghapunan sa La Rosa.
'Yon lang ang kainan dito, okay?
Magkita na lang tayo sa bus bukas ng 6 am.
Pag nahuli ka, di ka magha-hike.
Magsimula na.
-Sige. -Kinumpirma mo na ang driver?
Kaylee?
Sige, guys, pumunta kayo rito.
-Siguraduhing nasa inyo ang lahat. -Ang pack ay 20 dollars lang.
Hoy, ano'ng ginagawa mo rito sa trip ko?
Trip mo?
Oo, pinapunta ka ba ni Duncan para bantayan ako?
Hindi.
Kailangan mong umalis.
Hindi ako aalis.
Sige, ako lang ang gagawa nito.
Ikaw lang?
Kasama si Beckett, at 'yong iba pa?
Matagal na akong naka-sign up dito, okay? Kasama mo ako.
Diyos ko, nakakainis ka!
Sige, magmula ngayon, di tayo magkakilala.
Kaya wag mo akong kausapin o tingnan.
Sige. Di kita kauusapin, at siguradong di kita titingnan.
Ni minsan.
Kahit pa humingi ka ng tulong.
Sige, mabuti, kasi di ko gagawin.
Sige, magaling.
Magaling.
Umalis ka na sa harapan ko.
Nakuha n'yo na ang lahat?
Oo.
Uy, Beckett, pakiramdam ko
parang may kulang na mahalagang impormasyon.
Experiential hiking course ito, sa daan ka matututo.
Heto, makakatulong ito.
Sige, pero kasi parang wala pa rin akong alam para sa beginner hike.
Nandiyan na 'yon, matututo ka rin.
Paano kung hindi?
E di, mamamatay ka.
Uy.
Di ko maintindihankung ba't walang kape. Makakapatay ako pag wala.
Mas mahirap 'to sa inaakala ko.
Paulit-ulit mong sinasabi 'yan.
Ang alin?
Na napakapangit nito at mas mahirap ito sa inaakala natin.
-Oo, pasensiya na. -Ha? Bakit?
Madalas kong gawin 'yon. Alam ko. Sinusubukan kong itigil 'yon.
Tingin ng nanay ko, para 'yong kakayahan.
Magsabi ng maganda, mangyayari 'yon. Magsabi ng pangit, mangyayari 'yon.
-Oo. -Sinubukan ko 'yon sa pag-arte.
Alam mo 'yon, "Magaling akong artista."
"Makakakuha ako ng trabaho. Ako si Meryl Streep."
Kaya lang, di gumagana. Di ako si Meryl Streep.
Nagbebenta ako ng insurance. Kaya…
Magandang trabaho 'yon.
-At gabi 'yon na… -Miss Chaplin, dito.
Sue, anong nangyari sa katahimikan?
Bukas na. Ikinuwento ko kay Kaylee itong nakaka…
Hindi, di pa ako nagkakape, kaya kay Kaylee mo ikuwento.
Okay? Mahal kita.
Kaylee, bale naubusan kami ng gas sa tabi ng kalsada.
-Magandang umaga, mga supermodel. -Hello.
Helen, ayos ka lang ba?
Masama ang pakiramdam ko.
Di dapat ako nagdalawang margarita kagabi.
Nag-margarita ka?
Oo, kasasabi ko lang na nagdalawa ako, kaya, oo.
Nagdala ka naman ba ng libro para panlibang?
Hindi, di ako nagdala ng libro.
Lumalabag na agad. Nakalimutan niya ang libro.
-Kaya nga. -Sumbongero.
Hindi, di ko nakalimutan,
sinadya kong di magdala kasi gusto kong pagtuunan ang kagubatan.
Sige.
Nagdala ako ng isa.
Dinala ko ang The Latinos of Asia:
How Filipino-Americans Break the Rules of Race.
Paano nila ginagawa 'yon?
Gagawin nila…
-Sasabihin ko pagkabasa ko. -Sige.
Nagdala ako ng psychology textbook.
Tingnan n'yo, textbook din ang dala ni Jake, pero sa balyena.
-At seals. -At seals. Ang cute niya.
Pag-aaralan niya ito sa Baja pagkatapos nitong trip, grabe.
Grabe nga talaga. Nakakabaliw.
Nakakabaliw. Magiging maganda 'yon.
Puwede mong hiramin ang libro ko, Hannah.
Helen ang pangalan ko.
Sige, pop quiz, ano'ng gagawin n'yo pag nakaramdam kayo ng init?
Asikasuhin 'yon.
Tama, Ellen, init ang simula ng paltos. Parang paltos sa pagsasanay.
Kung maramdaman mo, huminto at asikasuhin 'yon kung hindi madadapa ka.
Ito ang Normandy natin.
Ang D-Day. Sampung milya ang lalakarin. Huling oras 'to bago ang sakit.
Kaya, matulog, magnilay, anuman ang gusto n'yo.
Gawin na natin!
Yay!
Siguraduhing di n'yo malimutan ang mga botelya, baso o libro n'yo.
Guys, nandito na tayo.
Sige, mabigat ang pack na 'to.
-Oo. -Naipit, salamat.
Hugh, gusto mo bang bilisan, o magbabagal ka lang?
Magsaya kayo sa hike n'yo.
Uy, oras na para gamitin ang mga facility.
Saan?
Diyan.
Sasama ako.
Lintik.
Naku.
Tara na!
Humanda na sa magiging pinakamagandang karanasan ng buhay n'yo.
-Ano 'yan? -Diyos ko, ang binti mo.
-Ayos lang ako. -Dugo ba 'yan?
Hindi. Paano mo ginawa 'yan?
Seryoso ka? Di pa nga tayo nagsisimula.
Nadapa ako noong nagba-bag ako.
-Diyos ko, sino'ng may med kit? -Jake.
Puwede bang umalis na tayo? Ayos lang ako. Matutuyo rin ito.
Matuyo? Mukhang may natamaang ugat.
Alam mo? May sugatan tayo. Tingnan natin ito.
-Ang daming dugo. -Puwedeng wag na?
Ah, grabe 'to.
Sige, doc, bilang itinalaga naming EMT, ikaw na ang bahala.
Sige, panoorin natin si J-Dog na gawin ito.
-Sa totoo lang, maupo tayo. -Naku naman.
Paano mo nahanap ang pinakamatulis na bato sa gubat?
-Ganoon ako kasuwerte. -Napakatanga, Ellen.
Noong huli akong nagkaganyan, nalaglag ako paakyat ng hagdan,
hindi pababa, paakyat.
Pumutok ang ulo ko, nagdugo, napakarami.
-Kumusta na ang pangko mong katahimikan? -Pahinga ko.
Puwede bang lumayo muna kayo? Doon kayo tumayo, puwede?
Hiniwalayan mo na rin si siraulo, ha?
Oo, ginawa ko.
-Salamat sa pagtatanong. -Oo.
Di ko malalaman ba't naging kayo.
Sige, tapos na.
-Salamat. -Kakaibang lugar ito para magsimula.
-Tingin ko, maganda 'to. -Heto.
Ano'ng ginagawa mo? Ako na.
Jake, ayos na?
-Oo, ayos siya. -Mag-bag na kayo.
-Handa na? -Handa na.
Handa na!
Sige.
Sige, kaya ba natin ito?
Sundan n'yo ako, at siguraduhing magkakasama tayo.
Guys, mas makahoy 'to kaysa inaakala ko.
Gubat 'to.
Dito ang daan, magtulungan tayo.
Noong sinabi niyang walang shampo, dry shampoo ba 'yon?
Lahat ng shampoo. Nakamamatay 'yon sa algae at bacteria.
Seryoso? 'Yon ang inaalala natin?
Mag-ingat kayo rito, mabato.
Paakyat ba ito?
Ito ang pang-unang antas ng kasiyahan.
-Mabato ang tawag mo rito? -Ano'ng pangalawa?
Sandali lang, Mason.
Naku naman, pare.
Alam kong ang pangit magbagal, pero pangkagubatan din ang pagtutulungan.
Tandaan mo 'yan.
May kaingin doon na may malalaking bato. Doon tayo magtatanghalian.
Mauna na ako.
Magaling.
-Ilang milya na lang, tanghalian na. -Napakaganda ng araw na 'to.
-Oo nga. -Napakasuwerte natin.
Magtubig kayo. Tatlong oras pa bago tayo huminto.
Alam kong di n'yo pa nakikita kasi nasa likod si Ellen.
-Sino? -Ako.
May asul na lalaki.
-Uy! -Pagbati.
May dalawang troso siyang tinapakan na nakatumba sa daan.
Ba't di natin ginagawa 'yon?
-Baka kasi bulok na. -Tama.
Sasabihin ko 'yon.
Di no'n kakayanin ang bigat n'yo. Mababali ang binti at emergency evac.
Wag mo nang ulitin, Ellen.
Puwede mong upuan. Malaki ang puwitan mo, nakakalat ang bigat mo.
-Di mababali ang puwetan mo. -Kaya niya.
Uy, Beckett?
Helen ang pangalan ko, may "H".
Sige, mag-bag na. Lalakad na tayo.
Katamtamang hakbang lang.
Ang kahina-hinala no'n.
Magdidilim na, mag-camp na siguro tayo.
Maganda 'yan, ano'ng hapunan?
Maglakad lang kayo.
Sige, tingnan natin, mukhang magandang lugar ito para ngayong gabi.
Sige, sa kampo, walang hierarchy. Mag-aambag tayong lahat.
Jake, sa apoy ka. Windy, hati-hatiin mo ang pagkain.
Mason, Sue, Hugh, Helen, at ako ang magtatayo ng mga tent.
At si Kaylee…
diyan ka lang.
Pero seryoso, ano'ng hapunan?
Kung ibinenta mo ang blow-off top ng Abril,
bumaba ka na ng dalawang dolyar sa tanso.
Magsisimula tayo para sa di maiwasang pagtaas.
Mahilig ka ba sa metal? Precious? O macro lang?
Sa totoo lang, inaaral ko pa 'yong numero.
Teka, ilang taon mo nang ginagawa 'to?
Trading? Mga apat na taon, may 25 porsiyentong taunang balik.
Kaya, hilig kong pilitin ang sarili ko sa mga ganitong adventure.
Lumayo sa mesa.
Ako rin.
Oo, akala ng mga tao na kilala nila ako kasi ganito ako.
Pero higit pa ako rito.
Sa tingin ko, higit pa tayo sa inaakala natin.
-May nakakaalam ba ng bear hang? -Biyernes ng gabi sa bahay ko.
Magsasabit ka ng pagkain sa pagitan ng dalawang puno para malayo sa mga oso.
Tama? Bakit?
Para di makain ng oso ang nakakadiring tinuyong pagkain.
-Oo. -O ilayo ang mga oso sa campsite.
Tama. Kunin n'yo ang pagkain at sundan ako.
Kakaupo lang namin.
Diyos ko.
Sige, sino'ng gustong unang mag-bear hang?
Jake?
Sige.
Baka kailangan mong magsanay.
Bale, isasabit mo ang pagkain ng mga 12 talampakan,
sa gitna ng dalawang puno na tig-12 talampakan ang layo, bakit?
Kasi kayang umakyat ng oso sa puno at aabutin iyon.
-Gugustuhin mong di maabot. -Tama.
Gusto mo ng dalawang lubid na tig-50 talampakan.
Ang mga lubid na 'to ay para sa bear hang, kaya magaan.
Helen, puwedeng pakibato kay Jake ang botelya mo?
Tapos ikabit mo ang botelya mo gamit ang carabiner.
Itatali natin ang dalawang lubid na 'yon sa dalawang puno
pag nakasabit na ang bag.
Kainin na lang ng oso ang pagkain ko kasi parang paglutas 'to ng cold fusion.
Gusto ko ang fusion cuisine.
Ihahagis natin ang lubid natin sa magkabilang sanga.
-Ako rito. Jake, gawin mo 'yan. -Ano raw?
Walang nalinaw sa akin 'yan
-Sige, Beckett. -Tingnan natin ang kaya mo, Beckett.
Ipakita mo ang kaya mo!
Muntik na.
-Ialog mo. -Subukan pa ulit natin.
Kaya mo 'yan!
-Ay, wow! -Magandang tindig.
Magaling.
Sige, iyan, tapusin mo na.
Mag-ingat ka.
Ipailalim mo.
Nagawa mo na ba ito dati?
Oo naman.
Kaya mo 'yan.
-Gawin mo lang. -Sige.
-Ayos na. -Sige.
-Ayan na. -Sige!
Nagawa natin.
Bale, pag nasa sanga na ang lubid, itatali n'yo na ang bag ng pagkain.
-Bakit? -Makakakita ba tayo ng oso rito?
Kagubatan 'to. Kaya, masasabi kong asahan natin.
Paano ang malalaking asong gala?
Walang kasiguraduhan 'yan.
Paano kung ulol 'yong oso?
-Kung ulol, tapos na ang lahat. -Ano'ng tapos?
Di ba nila makakagat ang lubid?
Wala ring kasiguraduhan 'yan,
pero kung matapang 'yong ulol na oso,
e di, patay ka na at di na siya gutom.
Kaya tinawag nila itong circle of life.
-Mufasa. -Jake? Puwede ka ba roon?
Itataas na natin ang bag natin.
Tingnan natin kung paano ginagawa.
Isa-isang kamay lang.
Di dapat napakabigat na di mo kakayaning itaas.
At itatali mo lang ang lubid.
Kita n'yo, madali lang.
Tama. Dumidilim na.
-Bumalik na tayo sa camp. -Oo.
ULOL NA OSO? 2 PUNO 12 TALAMPAKAN?
Ako…
Naninigas ang mga daliri ko.
-Lumamig kaagad, ano? -Kaya nga, Diyos ko.
-Di ako sanay rito. -Taga-California ako, di rin ako.
Ayos ka lang ba?
Oo, palagi. Ikaw ba?
Miss na miss ko na ang nanay ko.
Miss na natin sila, tama?
Oo.
Paano mo siya miss?
Para kaming mag-best friend. Araw-araw kamig nag-uusap.
Malapit ka ba sa nanay mo?
Ang lola ko, na ang pangalan ay Gigi, ang nagpalaki sa amin ng kapatid ko.
Ganoon ba.
Puwede ko bang malaman ang nangyari sa nanay mo?
Ang dami no'n at pagod na ako.
Wag na muna nating pag-usapan.
Ayos lang, seryoso.
May crush ka na ba sa outback?
Crush sa outback? Wow.
Iilan lang ang pagpipilian, ano?
Tama naman. Nabigla rin ako, sa tooto lang.
Kasi di ko alam kung ano'ng nangyayari sa akin,
pero mare, crush ko si Jake.
Ang bait niya, guwapo,
at di namimilit, alam mo 'yon?
At doktor siya.
Alam kong sinabi niya 'yan. Pero dati yata 'yon.
Parang huminto siya.
Kaya sumusuko siya, yata, kaysa sa doktor.
Ah, ang dating sa akin ay parang nagpapahinga siya.
Pero, kahit pa, nakikipagsapalaran siya at nag-aaral ng balyena.
Oo, di ba't parang kabaliwan 'yon?
Matanda na siya at mag-aaral ng mga balyena.
Parang walong taon siya.
Sa tingin ko, ang cool niya.
Ah, oo, buweno, hindi.
Para sa akin, 'yong mga cool, di sila nag-aaral ng lamang dagat.
pero, ewan ko, parang kakaiba siya.
-Buweno, good night. -Good night.
Oo, hotdog?
-Magandang umaga. -Uy.
-Naku. -Huli ka.
Uy, Jake?
Oo, heto na.
Sakit ng ulo?
Oo, ngayong nabanggit mo na.
-Uminom ka ng maraming tubig. -Sige.
Mag-Tylenol ka rin mamaya, pag lumala.
Parang masikip ang sumbrero mo. Baka dahil diyan.
-Ayos lang. -Gusto mo ng kape, Ellen?
Oo. Ako si Helen na may "H".
Talaga, Helen?
Na may "H", Helen.
Salamat.
Uy, kailangan ko ng tulong sa benda ko.
Oo nga pala. Gusto mong maupo sa bato?
-Kukuha ako ng first aid kit. -Sige.
Ba't ang sarap nitong kape?
Di ko alam. Magaling akong magtimpla ng kape?
May nabalitaan akong napaka-cool mo raw.
Na kung napaka-cool mo, ba't ang dami mong salamin sa leeg mo?
Sigurado ka bang sapat na 'yan?
Wow. Galit na galit kang nandito ako kaya pagtatawanan mo ang salamin ko?
Ang mature talaga. Pagtatawanan mo rin ba ang kay Hugh?
Hindi.
Farsighted ako, kaya minsan, kailangan ko 'to.
Sunglasses 'to.
Ah, at nakakasilaw ang araw, malinaw na.
Oo, at may pang-night vision ako.
Bahala na, bakit ba?
Uy, ayos na ang tuhod ko.
May paltos ako, pero kung bibigyan mo ako ng gamot, ako na ang bahala.
Totoong paltos?
Di ba't nag-take notes ka?
Oo. Isinulat kong "asikasuhin," mga limang beses.
Pero di ko naasikaso agad.
Ano pa man, bigyan mo na ako at ako na'ng bahala.
Patingin.
Grabe. Parang horror movie. Bakit di ka nagsabi?
Kasi dahil sa tuhod ko at nahuhuli ako, ayoko nang abalahin tayo.
Di naman… Malakas ako, kaya di ko napapansin ang sakit.
-Talaga? -Oo.
Helen, depress ka ba?
Ano'ng sinasabi mo?
Bakit ka nandito?
Baka katulad ng dahilan mo.
Imposible 'yan.
Sige, nandito ako kasi gusto kong sumubok ng bago
at… higitan ang kakayahan ko.
at medyo… i-reset ang buhay ko.
Teka, kabilang paa.
Alam mo, malalala 'yong mga sugat ng mga tao sa ganitong hike.
Alam ko, pero nasa bagong management sila.
Bagong management? Si Beckett?
May tiwala ka kay Beckett?
Di ka nagtaka noong pinirmahan mo ang 11 waiver?
Hindi, plano kong kumuha ng certificate.
-Suwerte mo kung makaligtas ka. -Ah, hindi. Diyan ka nagkakamali.
Akala mo, ang kausap mo ay 'yong matanda at kaawa-awang teacher,
na natutulog ng 9:30 pm na Helen, pero hindi.
Ito ang bago at pinagaling na Helen, at ang Helen na 'to ay dumura sa panganib
at umiihi sa kakahuyan.
Nakakahiya ang bagong Helen.
Oo. Siya nga.
'Yon ay… Pasensiya na, ano 'yong night vision?
'Yon ay… wala lang.
-Wag mong banggitin kahit kanino, okay? -Ba't hindi?
-Di ako pumasa sa physical. -Baliw ka ba?
Di tayo magha-hike ng gabi. Di na 'yon mahalaga.
Kasasabi mo lang kung gaano kadelikado rito,
at malinaw na mata ang sinasabihan mo.
Oo, tulad mo, kailangan kong humarap sa ilang pagsubok.
Ayos lang ba kayo?
-Oo. -Ayos na ayos.
-Diyos ko, seryoso ka ba? -Ayos lang 'to.
Sige, makinig kayo.
Si Helen na may "H" ay may apat na paltos sa unang araw.
Diyos ko. Heto na naman tayo.
Si Mason ang dapat sisihin sa mga paltos ni Helen, bakit?
Ito ang dahilan, dahil ang mga tulad ni Mason, na mga super-hiker,
ay napipilit ang mga di super-hiker na gaya ni Helen.
Ang mga gaya ni Mason ay nakakasakit tulad din ng mga gaya ni Helen.
-Teka, seryoso? -Sarili ko lang ang nasaktan ko.
Wag kayong maging Mason.
Maging maganda ang ugali at makipagtulungan at wag maging Helen.
Pag nakaramdam kayo ng init, na ipinaliwanag ko sa bus,
at bago sa bus, at pagkatapos sa bus…
-Asikasuhin 'yon. -Agad.
Helen na may "H," ginagamit mo ba ang sinturon mo?
Diyos ko.
Outbackers, ang 80% ng bigat ng bag n'yo ay dapat nasa balakang n'yo
hindi sa balikat, okay?
Higpitan n'yo ang sinturon, kung hindi, mabilis kayong mapapagod.
Mas nagagalingan ko pag sinasabi sa akin ang mga tama ko.
Gumawa ka ng tama at sasabihin ko.
Narinig ko na iyan.
Sige, alis na tayo, tara na.
Madaling sampung milya ngayon.
Oras na para sa mga pangalan ng trail, at di kayo makakapamili.
Kaya sinabi ko…
Hello.
Tingnan mo kung sino'ng sumama.
Apir.
LAGAYAN NG PAGKAIN
Sige.
Hike na, baby.
Hiya.
Kumusta?
-Handa na? -Oo.
Likas ito sa kagubatan ng eastern Canada.
Madali itong iwasan, papasok ka na lang.
-Oo, sinasabi ko… -Ikaw talaga.
Siguro nga.
Beckett, itatanong ko lang,
sabi ng kapatid ko, nabalian siya sa pag-soccer gamit ang bato.
-Totoo ba 'yon? -Totoong-totoo.
Kapatid mo ang nagpahirap sa buhay ko.
-Inaaral mo ang kaligayahan? -Oo.
Sa problema dati nakatuon ang psychology,
mga neuroses at pathologies at disorders.
Pero 'yong idea ay aralin ang magulong parte ng buhay para gamutin sila.
Oo.
Pero inaaral ko 'yong tamang ginagawa.
Paano 'yong masasayang tao.
Kung sabagay.
Sige, dalawang minuti para magtubig.
Magmeryenda, kung kailangan.
Sige, hindi yata tayo mauupo.
Bago matulog, isinusulat ko ang magagandang nangyari sa akin.
-Isa sa mga pinag-aaralan ko. -Ano, masaya ka na no'n?
Medyo. Magbanggit ka ng tatlong magandang nangyari ngayon.
Sige, Windy, di yata ako makakapagsabi.
Lumalamig na at mababa ang natural gas ko,
nakapag-white wine na uli ako, at ayos lang na di mag-deodorant.
-Maganda 'yan. -Kailangan pa ba 'yon?
Sige, Helen, ikaw naman.
Okay. Masaya akong napag-uusapan natin ito.
-Una. -Sige.
'Yong oatmeal kanina ay di gano'n ka kunat.
-Sang-ayon ako. -Sige lang, isip ka pa.
Mayroon ako.
Gusto ko 'yong gigising ka't malamig ang mukha mo dahil sa hangin sa bundok,
pero 'yong sleeping bag ay pinapanatiling
mainit ang katawan mo.
Gusto ko 'yan.
-Oo, maganda 'yan. -Mahiwaga.
Ikaw, Windy?
Okay, ngayon…
Tingnan natin. Gusto ko ang cowboy coffee na nasa kalan kaninang umaga.
-Masarap. -Gusto ko.
'Yong amoy ng lumot sa kagubatan.
-Ang pagod pag paakyat tayo. -Salamat na lang.
-Sobrang pagod. -At ang sariwang hangin.
Napakagaling mo.
Mas sanay na ako. Para ko na 'tong kasabihan.
"Pahalagahan ang lahat!"
Ang akin ay, "Sa gabi ka umiyak, Kaylee!"
Kaylee.
Ang akin yata ay "Umalis ka sa harapan ko!"
Pero gusto ko 'yang, "Pahalagahan ang lahat."
-Pagsaluhan natin. -Sige.
Lakad na, marami pa tayong lalakarin.
Sige.
Bakit mo ginagawa 'to, Sue?
Bakit? Bakit ka nanumpa ka ng katahimikan? Madaldal ka, okay?
Nagsasalita dapat ang babae.
Kung si Mason kaya ang manumpa ng katahimikan.
Nagsasalita ka dapat. Hindi, kaya natin 'to. Umayos ka.
Isang linggo na lang. Kaya natin 'to.
Sige.
Hindi.
-Di ko na kaya. -Kinakain mo pa rin 'yan?
Gusto ko na ng McDonalds.
-Ah, salamat. -Sige.
Ikaw, ba't ka nandito?
At wag na 'yang reset-reset na 'yan.
-Hindi ka begonia. -Ano?
Taunan ang begonia, nire-reset taon-taon.
Diyos ko.
Pasensiya na, di na ako magbibiro sa 'yo ng bulaklak.
Ba't ako pumunta rito?
Siguro nagsawa na lang ako na mainis sa sarili ko.
Alam mo 'yon?
Ikaw ba?
Ah, medyo katulad niyan, seryoso.
Gusto kong subukin ang sarili ko. Maging iba.
Gusto kong magkaroon ng magandang maikukuwento,
at di 'yong pang-araw-araw na buhay ko.
Marami sana akong nagawa sa buhay ko.
At sa isang punto, ako ay…
naligaw at di ko na alam paano.
Napagtanto kong huli na yata masyado.
Hindi, Hugh, 'yan ay…
Ayos lang.
'Yon ang totoo.
Natanggap ko na 'yon,
at masarap lang sabihin nang malakas.
Buweno, alam ko ang pakiramdam na 'yan.
Oo.
-Meryl, tayo na ang maghugas ng pinggan. -Papunta na ako!
Kaylee. Salamat.
Diyos ko.
Ano?
Ba't ka ba tingin nang tingin? May dumi ba sa mukha ko?
Wala.
-Hayaan mo na. -Sige.
Helen, mag-ingat ka.
Oo, nag-iingat ako.
-Hindi. -Ano ba'ng problema mo?
Sa tuwing magkakamali ka rito, kailangang may magligtas sa 'yo.
-Ba't ka kasi nangliligtas? -Ano'ng sinasabi mo?
Noong nag-California ka para magligtas ng dolphins.
Tanda mo pa 'yon?
Tanda ko pa kasi nagpapakabayani ka no'n,
gaya sa ginagawa mo ngayon.
Hindi, di ako… at sea lions 'yon.
Okay, nakikita ko kung sino ka, para lang alam mo.
Napakamapagkumbaba mo, mahiyaing doktor
na gusto ng seeded bread, at magaling sa labas,
at minamaliit kami na para kaming mga tanga.
Di ako nangmamaliit. Di ko pinapansin 'yon iba liban…
Sana sabihin mo 'yong iniisip mo kaysa titigan ako na parang wierdo.
Sige.
Di siya nababagay sa 'yo.
'Yan ang gusto mong sabihin?
Oo.
Sa sandaling ito rito sa gubat,
'yan ang gusto mong sabihin.
Sige, ba't mo naisip na puwede mong sabihin 'yan?
Dahil ayokong… ayokong bumalik ka sa kanya.
Ba't ko gagawin 'yon?
'Yan ang tanong ko.
Ang kapal ng mukha mo…
akala mo puwede kang magsalita tungkol sa sira kong kasal.
Kung ikaw ang nasa buhay ko, at nagkamali na gaya ng akin
at ikaw… ang nasa kinatatayuan ko, saka ka magsalita.
pero hanggang hindi, ba't di mo intindihin ang sarili mo?
Di ako kailangang iligtas. Maraming salamat.
Alam mo kung bakit? Kasi inililigtas ko ang sarili ko. Kaya tumigil ka na.
Sige, medyo di natin gagawin ang plano bukas.
Ang layo na natin sa sampung araw, kaya hahatiin ko tayo.
Susubukan natin ang navigation skills n'yo.
Iisang daan lang tayo pero tig-30 minuto ang pagitan, at sa hapunan tayo magkikita.
Madaling daan lang 'to, ipa-pack natin ang lahat.
Dapat makabalik tayo bago magdilim para makapag-camp.
Puwede bang iwanan na lang ang camp?
Kada tent ba ang magha-hike?
Sana hindi. Humindi ka…
Hahatiin natin base sa bilis.
Apat na pinakamabilis at apat na pinakamabagal.
Maliban kay Mason.
-Sasama ka sa mas mabagal. -Naku naman.
Pagtutulungan, matututo ka no'n, kahit paano.
-Tulog na tayo. Madaling araw tayo aalis. -Teka.
Pare naman Puwede bang pag-usapan 'to?
Maniwala ka, gugustuhin kong pag-usapan 'to.
Tapos na ang usapan!
Team tayo.
Hatakin mo, doon naman. Sige, ganyan.
Kita na lang tayo sa hapuan.
-Bye, guys. -Bye.
Hesus Maryosep, namamalikmata ba ako?
-Papel ba 'to? -Ano?
Paano ka babagsak?
Seryoso?
Kalat talaga? Magtipon tayo.
Ilang beses na bang sinabi na respetuhin natin ang kalikasan?
Di mag-iiwan ng bakas?
"Maghanap ng mas malalim na ugnayan sa kalikasan."
"Bumangon sa abo
na parang Phoenix."
"At makakuha ng certificate."
Ayos. May aangkin ba nito?
Kahit sino?
Wala?
Ano ba'ng sinabi ko pag nakita ko kayong nagkalat?
-Sabi mo mababaliw ka. -Oo!
Diyos ko.
Muntik nang makalimutan.
Uy, Beckett.
Huminga ka nang malalim, pare.
Madaling masunog ang nasa paligid natin.
May pinapakita ako. Di n'yo basurahan ang mundo.
Ano iyan?
-Ulitin n'yo at susunugin ko ang mundo. -Di ko alam.
-Pare, ano'ng ginagawa mo? -Di ba't…?
Unang grupo, 30 segundo!
Windy, kailangan ko ng tulong mo.
-Wala bang pupulot ng papel? -Nabaliw na talaga siya.
May natuwa ba roon?
-Parang Phoenix, ha? -Ayokong pag-usapan.
Okay. Uy…
Gusto kong humingi ng tawad tungkol kagabi. Iyon ay…
Hayaan mo na. Kalimutan na natin kasi hihingi rin ako ng tawad.
Heto. Ba't di mo panghawakan 'to? Pero wag mo munang basahin.
-Tara na! -Bakit?
Tig-30 minuto ang pagitan.
Ano'ng panghahawakan mo?
Pag-iisipan ko.
Uy, guys, hintay!
Tingin ko, crush ni Windy si Jake, sino ba'ng hindi?
Tingin ko nga, bagay na bagay sila.
Talaga? Parang may kung ano sa inyong dalawa, mayroon talaga.
Naku.
Ang totoo, magkakilala kami.
Best friend siya ng kapatid ko, kaya matagal ko na siyang kakilala.
at matagal na kaming nag-sign up dito na di alam na gano'n din ang isa.
Sige. Di ako makapaniwalang ngayon mo lang 'to sinabi.
Noong nasa La Rosa tayo, sabi niya nag-sign up siya noong isang araw.
Isang araw, bago tayo pumunta rito?
Oo.
-Weird. -Oo.
Hindi ko alam.
-Helen, gusto mo na akong tulungan dito? -Sige, heto na.
Kiss na ba 'yon kung dalawang segundo lang?
-Di ko sila nakitang nag-kiss. -Nakita ko.
Pero, guys, may nakita na ba tayong tanda?
Anong tanda?
Nakakalungkot.
-Ang? -Si Jake ang pinakamagaling pero taken na.
Pinag-uusapan pa rin natin 'to?
Sige, uminom muna tayo.
Paano mo nalamang magaling siyang humalik?
Si Windy ang nagsabi. Siya lang ang hinalikan niya.
Oo, umayaw na siya pagtapos.
-Pag-ibig sa unang halik. -Ay, naku.
Wala talagang gano'n.
-Puwede bang itigil na natin 'to? -Bagay sila, halata naman.
Kahit puno bagay sa lalaking 'yon.
-Oo. -Paanong taken na siya?
Kay Windy. May crush si Windy sa kanya. Malamang crush niya rin siya.
Di pa 'yan sigurado.
Pareho nilang gusto ng sheepdogs, waffle fries, sailing, at wine, kaya…
Kaylee, gusto 'yan ng lahat, lalo na ang waffle fries.
-Ayoko ng trail name na 'yon. -"Doomsday"?
Matalino talaga siya. Tawagin natin siyang…
"Smart Sauce."
Ang pangit niya.
"Smarty-pants?"
Hindi, pangit.
Pareho silang magaling magsabit at gusto ng wine. Ba't di pa sila kasal?
Hintayin mo lang. Ganito nagkakakilala at umiibig.
Uy, naiihi si Mason.
Kadiri.
Sige. Teka, nasa akin ang mapa.
Oo, tulungan mo ako, Mason.
Pero di mo talaga makikilala ang magulang mo.
Di gaya sa kaibigan niyang nakilala siya.
Sa oras na isinilang ka at pinalaki ka nila,
wala na 'yong dating sila.
Nawala sa mundo ng matatanda. Nakakalungkot.
Oo, nakakalungkot.
Wag mo akong paiyakin sa gubat, Kaylee.
Bibilisan ba natin, o ganito na?
Mason, kailangan mong matulog.
-Naku. -Nagugutom na ako.
Hugh, patingin ako ng mapa.
-Naku, hihinto na naman tayo. -Lasang burger ang tubig ko.
Diyos ko, ang sarap. Gusto ko nang mag-burger.
-Naku. -Balance beam.
Tatawid dapat tayo sa bundok na ito.
Dapat kumaliwa tayo kanina rito.
Dati ko pa gustong mag-gymnast,
pero maedyo mataba raw ako para mag-aral, kaya…
Diyos ko. Hugh?
-Diyos ko! -Hugh?
Ayos ka lang?
-Hugh? -Hugh?
-Ayos lang ba siya? -Wala siyang malay.
-Naku! -Alisin natin ang bag niya. Mason!
-Mason! -Dude?
Kaya mo riyan?
Isa, dalawa…
Okay, sige.
-Kaylee, tumigil ka. -Pasensiya na.
-Kaya mong tumayo? -Hindi, parang hindi.
Nakadapa siya. Iangat dapat natin ang ulo niya.
Teka, wag! Ayos lang ako!
Tingnan mo ang handbook, puwede yatang ganito lang ako.
Nabasa ko na 'yong handbook, walang sinabing ganoon.
Puwede bang galawin pagsugatan?
Di yata, pero di puwedeng hayaan nang ganito.
-Kaya nga. -Sige.
Hawakan n'yo ang balikat niya, ako sa binti.
-Mason, patulong naman? -Teka, alam n'yo?
Bumubuti na ang pakiramdam ko.
-Hayaan n'yo lang ako. Ayos ang ulo ko. -Magiging ayos ka.
Pa-sunblock ang batok ko.
Ibabaliktad natin siya na parang pancake at ihihiga sa daan.
-Sige, handa na? Isa, dalawa, tatlo. -Wag!
Mas mahaba ba ang isa niyang binti?
Sige, oo, bali ito. Isi-splint natin ang binti niya.
Kaylee, kumuha ng dalawang patpat at Sue, kumuha ng long sleeve.
-Diyos ko! -Nagagalaw mo ba ang paa mo?
May narinig akong pumutok. Sige, di maganda 'yan.
-Ba't mo tinapakan 'yon? -May mga kahoy 'yon.
Di ba sinigawan si Helen?
-Ilang beses sinabi ni Beckett. -I-stabilize…
Seryoso, Sue? Makaramdam ka nga, okay?
Uy, may donkey.
May donkey?
Okay, hindi, nagha-hallucinate siya.
'Yong pangalawa nga, may large fry.
Sino'ng hihingi ng tulong?
-Ikaw. -Ikaw.
Di ko maramdaman ang binti ko. Ito'y…
Heto ang handbook. Masasagot nito ang tanong n'yo.
Pipilitin kong makabalik agad.
Paano kung mamatay siya?
-Di 'yon mangyayari. -Kung magsabi pa rin siya ng donkey?
Puwede 'yon.
Magiging okay ka, Hugh.
Alam ko ang reiki.
Sige, hihingi ako ng tulong, kaya dito ka lang kina Kaylee at Sue.
Pasenisya na. Di ko alam ang nangyari. Ako…
Ayos lang.
Uy, ayusin n'yo na ang mga sleeping bag at tent
at magpalitan kayo ng tulog, para may laging magbantay.
Ingat kayo.
Magtulungan kayo,
at babalikan ko kayo, okay?
Kaya n'yo 'to.
Sige, Helen, kaya mo 'to. Binasa mo ang handbook.
Ihanay… ang mapa.
Sa daan.
Kailangan nating pag-isipan.
Malinaw na di lang ito basta mababagal.
May mali na rito.
-Ilang oras na. -Oo.
Kailangan natin ng plano.
Di ko kayang maupo lang.
Pero wala tayong magagawa ngayon. Madilim na masyado.
Kung nagkamali lang sila ng liko, nakabalik na dapat sila ngayon.
Ang pinakamalala. Hahanapin natin sila bukas. Basta't…
-Guy. Nakita rin kita. -Uy.
Saan ka galing?
May nalagpasan kami, at naligaw at nahulog si Hugh. Sugatan siya.
Gaano kalala?
Tumapak siya sa troso.
Diyos ko, ilang beses ko bang sasabihin na wag tumapak?
Oo, alam kong ilang beses na,
pero dumiretso ang paa niya, at natumba paharap at na-shock yata siya.
-May malay ba si Hugh nang umalis ka? -Oo, pero nahimatay pagkausod namin.
Ba't n'yo sia ginalaw?
Nasa troso siya. Ihinaga ko siya at in-splint ang binti niya.
Maganda 'yan.
Ano'ng hitsura niya noong umalis ka?
Maputla, pawisan.
Ialis natin siya roon.
Hindi, masyadong madilim.
Ang una sa patakaran ng rescue ay di dumagdag sa mga biktima.
-Mag-evacuate sa umaga. -Mabuti ang ginawa mo.
-Ilalabas natin siya bukas. -Malala ito.
Aalis tayo ng 5 am. Walang kain, walang kape.
Ikaw sa site habang inaasikaso namin ni Jake si Hugh. Magiging mahirap bukas.
Matulog na at isipin n'yo ang tao n'yo.
-Kakailangan n'yo siya bukas. -Sige, maganda iyan.
Tara.
Gutom ka ba? Gusto mo ng kape?
-Oo, ayos iyan, salamat. -Sige.
Sa totoo lang, medyo nabigla ako.
Ang bilis ng lahat, at bigla tumba na siya.
-At si Mason, siya… Salamat. -Oo.
Ibig kong sabihin, nanahimik siya. Ganoon.
-Di ko alam ang nangyari sa kanya. -Oo.
Masaya akong ayos ka.
Oo, salamat.
Hindi ako makatulog.
Pasensiya na, di kita mapatulog.
Ayos ka lang. Di rin ako makatulog.
Ano'ng ibig sabihin ni Beckett na kailangan natin ng tao natin?
Nag-ehersisyo kami
at pinag-isip niya kami ng isang taong mahal talaga kami at naniniwala sa amin.
At kung sa isang punto magiging sobrang hirap dito,
medyo iisipin namin ang taong iyon
para kumuha ng lakas para magpatuloy.
Sino'ng tao mo?
Ang mama ko.
Ah, oo, ang galing ng mama mo.
Tanda niya ang pangalan ng lahat.
Siya… ang may pinakamasarap na ice box cake.
Oo, ginagawa niya pa rin 'yon.
Ikaw? Sino'ng tao mo?
Siguro si Nathan.
Siya ba 'yong kapatid na nawala mo?
Alam mo 'yon?
Alam kong nagkaraoon ng aksidente,
pero di talaga 'yon sinabi sa akin ni Duncan.
Oo.
Sobrang malapit kami. Magkasama kami sa lahat.
Magtatayo kami ng kuta. Nilaro namin itong…
Nga lang…
Di ko na ikukuwento at matutulog na tayo.
Hindi, ayos lang. Gusto kong marinig.
Kalilima niya lang at anim na taon ako
at nasa lawa kami ng kaibigan ng magulang namin at…
At gusto talaga ni Nathan na makita ang mga bangka, at gusto niya 'yon.
At panay ang makaawa niya sa akin
na samahan siya sa marina at…
gusto kong manatili… sa bahay
at manood ng pelikula kasama ang iba pang mga bata at…
Lumabas siya.
Pero di ko napansin, walang nakapansin. At…
Oo, at nakita nila siya nang gabing 'yon.
Grabe 'yon.
Pasensiya na.
At siyempre, ang iniisip ko lang, bakit hindi ako… sumama sa kanya?
Ba't di ko na lang siya pinasamahan sa magulang ko?
-Anim na taon ka lang no'n, tama? -Oo.
Pero, oo, naiintindihan ko ang logic na 'yan,
pero walang binabago 'yan.
Laging may sakit si Duncan.
At ang nanay ko, siya ay… Bigla na lang siyang umalis.
At doon naghiwalay ang magulang ko at iniwan kami ng tatay ko.
Tapos, isang araw, iniwan na lang kami ni Mama kay Gigi.
At hindi na siya bumalik.
Alam mo ba, tine-text niya ako?
Tine-text niya ako, tinatanong ako… kung kumusta ako.
Kaya ang lagi kong reply, "Ah, napakaayos ko."
Kasi lagi kang maayos.
Parang di ako naging maayos.
Pero magaling akong mawalan ng tao.
Nawala si Nathan at ang mga magulang ko, at ngayon…
-Di nawala si Duncan. -Hindi.
Hindi niya hiniling na ipanganak siya.
Itinapon siya sa kalokohang ito gaya mo.
Oo, pero nagagalit ako sa kanya.
Alam kong hindi patas. Alam ko 'yon, pero…
Pero di niya kkinailangang pagdaanan ang dinaanan ko.
Siya… di niya dala-dala ang mga pasanin ko. Ito'y…
Iniwan din siya ng magulang mo.
Oo.
Sige, magiging brutal bukas.
Matulog na siguro tayo.
Ah, hinalikan mo ba si Windy?
Oo, pero… Naglalaro kami ng Truth or Dare.
Ah, Truth or Dare 'yon?
Kaya naman pala.
Teka… Ano… Ano naman?
Ikaw 'tong nakikipag-usap pa sa ex niya. Kayo ay…
-Tinatawagan niya ako. -Oo, at sumasagot ka pa.
Puro sinasabi mo, kung paanong nagtatagal sa 'yo ang hiwalayan n'yo
at nakakapit 'yon sa 'yo, pero di iyon ang nakikita ko.
Nakikita kong ikaw ang kumakapit doon, at sa kanya.
Sige, para lang alam mo,
di ako kumakapit sa kahit na sino o kahit sinong lalaki,
at kayang-kaya kong makipag-usap
sa dati kong asawa na walang…
Kung… Sige, basta iyon lang, tama?
Sige. Ba't para kang boyfriend na nagseselos?
-Ba't para kang girlfriend na nagseselos? -Alam mo?
Mula ngayon, sige lang,
halikan mo 'yong magagandang mga 20-something…
-Isang tao. -…at babanggitin ko ang sinumang ex,
o sinumang talunan… at wala tayong pakialam doon.
Helen.
Ah, hayaan na. Kalimutan mo na, good night.
Sige, di ko alam ang aasahan pagdating natin ng site,
kaya dapat maging kalmado lang tayo.
Teka, alam n'yo?
-Helen? -Bakit?
Inasikaso mo si Hugh, at inutusan sina Mason, Sue, at Kaylee
at nakabalik ka sa amin.
-Ikaw ang navigator natin ngayon. -Sige.
Magaling.
Magaling, Helen.
Sige, gawin natin ito.
Oh matagal na kitang iniibig
At sa loob ng matamis mong piling
Akin na ang kutsilyo mo. Magpapakamatay na ako.
At alam ko greensleeves ikaw ang ninanais ko
-Greensleeves ikaw ang aking… -Diyos ko.
Helen? Helen!
Salamat sa Diyos.
-Uy. -Diyos ko. Bumalik ka.
Siyempre. Ang galing ng ginawa n'yo.
-Hello, nurse. -Sige, tingnan kita.
Sa wakas, nasolo rin kita.
Sana nga lang, sa ibang dahilan.
Oo, hindi siya makakalabas dito na ganito ang binti niya.
Oo.
Sige. Gagawa tayo ng pangbitbit kay Hugh.
Nakanino ang lubid?
Kayong tatlo. Kailangan ng mahabang patpat.
'Yong kakayanin ang bigat niya. Mason, pahingi ng tatlong jacket.
Dali na, gawin n'yo na!
Sige, kikitain namin kayo roon sa ilang oras, salamat.
Magiging okay ka. Ilalabas ka namin.
-Magiging okay ka. -Sige.
Tatlong milya pasilangan ang trailhead. May tatagpuin tayo na may ambulansiya.
Sige, ulitin natin.
Kami nina Mason, Helen, at Jake kay Hugh, pang-umaga lang.
Babalikan natin dito ang mga bag.
Sige, ako sa bag ni Hugh.
Windy, Kaylee, at Sue kayo sa pagkain at mga pambanyo
pa-campsite sa Painted Meadow.
Kita na lang tayo mamaya.
Wala tayong gagawin bukas. Gawin natin ito nang ligtas.
-Bye! -Bye.
-Good luck, mahal kita, Hugh. -Kumusta siya?
Nasasaktan siya. Bayani raw niya si Helen.
May naitama ka, Helen, na may "H". Magaling.
Teka lang, okay? Ihahanda ko ang sarili ko rito.
-Handa na kayo? -Tingnan mo lang ako.
-Tingan mo lang ako. -Isa, dalawa, tatlo.
Sige, diretso lang ang braso, mas madaling magbuhat. Okay?
Ayos 'yan.
-Handa na? Tara na. -Tara.
Di ko alam pero sinabi sa akin
Si Beckett ay 12 anyos
Oo, nakakatawa, sobra.
Sira ang TV, patay ang kotse ko
Humantong sa higaan ng estranghero
-Ano? -Ang kakaiba niyan.
"Siyamnapu't siyam na Bote" kaya?
Pamapalipas oras.
Siyamnapu't siyam na bote ng beer sa dingding
Siyamnapu't siyam na bote ng beer
Ayos ka lang?
Dalhin n'yo ako sa spa.
-Kumusta ka? -Ayos lang. Masakit ang kamay ko.
Patingin. Oo.
-Kaunti na lang. -Uy!
Hugh, nandoon na ang ambulansiya. Malapit na tayo.
-Nakarating na kayo. -Gusto mo bang tumulong?
Magiging okay ka.
Kita na lang sa bayan. Ingat ka.
Ikaw rin.
-Uy. -Uy.
Alam mo, Helen, masasabi ko na sa grupong ito,i
ikaw ang pinakadi ko ayaw.
Sinasabi mo lang 'yan dahil sa gamot.
Oo, pero totoo rin 'yon.
Gusto talaga kita.
Payo ko lang, kung gusto mo siya, sabihin mo sa kanya,
Helen, walang mahalaga rito.
Para 'tong kalawakan.
Nakahinto ang totoong buhay.
Wala talaga ako rito sa gurney na may isang mahabang binti.
Nakahiga ako sa bahay.
At magigising na rin ako.
Sige, makinig ka, best friend siya ng kapatid ko.
-Ang daming magulo. -Helen.
Sabi mo, gusto mo mag-reset, kaya mag-reset ka kasama ng cute na 'yan.
Isa pa, siguradong iniisip niya na phoenix ka.
-Alam n'yong akin 'yong list, ano? -Oo.
-Okay, handa na. -Magaling.
Wag kalimutan, di namin pananagutan ito.
-Abogado ko ang kausapin mo. -Pumirma ka.
Ah, Helen, gumamit ka ng sunblock.
Di mo mapipigilan ang pagtanda, pero mapipigilan mo ang pagkasira.
Salamat.
Umalis ka na.
Bye!
Ang sarap, di ba?
Ano?
-Kung gano ka kapagod? -Oo nga.
Sige, balik na tayo sa camp.
Mamamalagi ka ng isang araw sa pinakapaborito kong lugar.
Nasasabik na ako.
Ako rin.
Salamat.
Oo naman, pare.
Sige, bye, guys.
Sige.
Oo, maganda.
Nagawa natin!
Nasasabik na ako. Napakataas ng inaasahan ko.
-Kape? -Oo, ayos 'yan.
Napakaganda rito.
-Kaya nga. Heto. -Salamat.
Pasensiya na noong isang araw.
Ayos lang. Wag mo nang alalahanin.
Alam ko ang tingin sa akin ng mga tao.
Di totoo ang nuong buhay ko.
Pinepeke ko ito.
Nagpapanggap lang ako at matagal nang nagpapakagago na…
sa totoo lang, di ko napapansin pag ganoon.
Pero mukhang alam mo 'yon at parang inaayos mo.
Maglalakad-lakad ako, sama ka ba?
Alam mo? Dito muna ako sandali.
Kung ayos lang.
-Oo naman. -Sige.
Salamat sa kape.
-Uy. -Magandang umaga.
May magandang lugar doon para mangisda.
Uy, magaling.
Dito kami nangingisda dati ng tatay ko.
Kukuwentuhan kami kung gaano ito minumulto o kabanal.
Wow.
Parehas yata.
Alam kong nakakabigla ito,
pero… hirap akong makisama noong lumalaki ako.
Di nila alam kung ano'ng gagawin sa akin.
Oo.
Pero… dito, nababagay ako.
Sa kagubatan.
Parang nabibilang ako.
Parang… parte ako ng malaking bagay.
Wala kang trench foot, ano?
Ano? Wala.
-Wala. -Di ko kailangan ng may trench foot.
Labhan at patuyuin mo ang medyas mo, ha?
Oo, sige. Gagawin ko.
Kung mapadpad ka sa isla,
sino'ng mas gusto mong makasama?
-Si Mason o Hugh? -Wala.
Heto, maginoo ko.
Ang korona mo.
Puwede na siguro sa katamtaman…
Uy, iniisip ko 'yong sinabi mo kila Duncan.
Sabi mo hindi na ako masaya.
-At iniisip ko 'yon. -Ano'ng ibig mong sabihin?
Sinabi ko yata, "Tanda kong masaya ka noon."
Oo nga, ibig sabihin no'n, masaya akong kasama dati.
Bale, kailan ako naging masayang kasama?
Bago…
-Ah, bago si Mike. -Oo.
Buweno, oo.
Tanda mo bang tinatagpo mo kami doon sa college bar sa Smith?
-Oo. -Ikaw ang reyna ng karaoke.
Oo.
Ang mapagbigay mo no'n. Di mo kami pinagbabayad.
Malaki siguro ang ginastos mo sa pizza at ranch.
Wala kayong pera.
-Mabait talaga ako. -Oo.
Oo, tanda kita, Helen, tanda kong…
gusto mo ang buhay mo at tumatawa ka lagi.
Oo, bata lang ako. Wala akong responsibilidad.
Bata ka pa rin.
Oo.
Oo, pareho tayong bata.
Tingnan mo tayo, dalawang bata sa kagubatan.
-'Gang mahuli tayo ng oso. -Oo.
Magaling, pare. Ang gaganda nito.
Uy, nasaan si Doc?
Nasa ilog siya. Naghahanap ng mas magandang lugar.
Hahanapin ko siya.
Paano natin 'to lutuin?
-Tatanggalan mo ng bituka at lilinisin. -Salamat sa sakripisyo.
Akin 'yong ulo. Maraming protina.
Uy, magpaapoy na. Sino'ng kukha ng kahoy?
Jake, nandito ka ba?
Uy, Jake!
Jake? Nandito ka ba?
Jake?
Uy, Jake?
-Nandito ako. -Saan?
Dito. Nandito ako.
Uy, nasaktan ka ba? Bakit ka nasa lupa?
-Hindi, ako ay… -Uy.
Salamat at pinuntahan mo ako.
Oo.
Ayos ka lang?
Ako'y… Natatakot ako.
Natatakot?
Ano… bakit? Ayos lang ang lahat.
Nawala ko ang salamin ko…
Paano mo nawala? Di ba mayroon kang?
Oo. Pero sumabit sa sanga at nalaglag.
At ang tagal kong naghanap at parang ang tanga no'n.
Hindi ganoon. Nawala mo ang salamin mo.
At napakadilim dito.
Helen, nawawala ang paningin ko.
-Pasensiya na… Ano? -Genetic ito.
Retinitis pigmentosa ang tawag.
Isa-isang namamatay ang lahat ng cones at rods ng mata ko.
Diyos ko.
Kaya ka huminto sa pagdodoktor.
Oo. Ilang taon ko pa lang itong napansin at lumalala na agad.
Lalo na sa gabi,
at parang di ko na kilala kung sino ako.
Dati kaya kong alagaan ang lahat at ako'y,
para akong naliligaw, naliligaw talaga ako…
Uy, nandito ako.
At alam ko kung paano maligaw, di ka naliligaw.
-Jake? Helen? -Oo.
Oo, nandito kami.
Salamat sa… pagligtas sa akin.
Patas na tayo.
Tara na.
Na kung saan napakaganda ng kababaihan
Una kong nakita ang malambing na Molly Malone
Paandarin niya ang kariton niya sa malaki at makitid na kalye
Umiiyak ng "Cockles at mussels"
"Buhay, buhay, oh"
Umiiyak ng "Cockles at mussels"
"Buhay, buhay, oh"
Umiiyak ng "Cockles…
-Diyos ko. -"…at mussels…"
Nagniniyebe.
Wow!
Diyos ko!
Ang espesyal nito. Ito ang unang niyebe ng season.
Napakaganda nito, wow.
Sige, damihan ang damit. Humanda sa malamig na gabi.
Grabe ito.
Parang magiging napakahirap ng hike natin bukas.
Parang espesyal sa huling gabi natin.
Ang galing talaga nito.
Sige, mag-iimpake na tayo.
Footprints lang.
Ayos.
Napakagandang karanasan nito,
liban sa muntik nang mamatay si Hugh.
Pagbalik natin, sasagutan natin ang balota
para iboto ang nanalo sa BSC "Best Outbacker" certificate..
Alam ko na ang iboboto ko.
Sige.
Oras na para magpaalam sa magandang lugar na ito.
Yumuko, pakiusap.
Inang Kalikasan. Patawad at naging masama kami.
Patawad at nagkakalat kami at pinapatay ang mga isda mo ng mga plastic.
Naglakad-lakad kami na mga tanga at bulag at galit,
at di namin laging nakikita ang di mawaring kagandahan mo.
Salamat… sa mundong puno ng himala
at salamat sa regalong tinatawag naming Painted Meadow.
Di kami karapat-dapat sa pagmamahal mo o sa kaligayahang ibinibigay mo.
Salamat.
At bago tayo umalis,
gusto kong alukin si Mason ng bagong pangalan ng trail.
-Talaga? -Oo.
-Tatanggapin ko. -Mabuti.
Simula ngayon, Big Deer na ang bago mong trail.
-Big Deer. -Ang galing niyan.
Pagbabago ang simbolo no'n.
-Gusto ko 'yon. Big Deer. -Tama, Chaplin.
Big Deer!
Woody, ikaw ang navigator namin.
-Talaga? Ako? -Ituro mo ang daan pauwi.
Handa na?
-Handa na! -Sige.
-Ayos 'yon. -Sige, Woody.
-Gusto ko 'yang sigla. -Tara.
Para kay Cole 'yon, ang dumurog sa puso ko sa water park.
-Sige, Lulu! -Sige!
Sana di ako sumakay sa tube na 'yon.
May gusto bang…? Ah, magbibigay ng gantimpala si Beckett.
Di ko pa nabibilang ang balota, teka lang.
Di problema 'yon.
Di mo kailangang dibdibin, ayos lang…
Windy!
Wow, ang ganda mo. Pag-usapan natin ang Buddhism? Inom tayo?
-Cheers! -Sige, mahal kita. Kumusta?
Helen na may "H", kumusta?
-Ang ganda mo. -Ikaw rin, Mason.
Kung gusto n'yong pagandahin ang lalagukan n'yo,
may mga pagsasanay rin ako.
Sige, handa na tayong igantimpala ang certificate.
Kung gusto mong pumunta.
Sige, nandito na tayo? Ayos.
Ang certificate na 'to ay mapupunta na kilala at iniibig natin.
Hugh!
-Ano? -Si Hugh?
Beckett, wala nga siya rito. Paano si Helen?
Iniligtas niya si Hugh, karapat-dapat siya.
Oo nga, pero binoto n'yo si Hugh.
-Hindi, hindi ako. -Hindi.
Baka. Pareho silang "H".
Kalokohan. Mag-recall tayo.
Di 'yon ganyan.
Ayos lang. Para kay Hugh.
At kay Helen na may "H".
Mahal kita, Helen.
May tip jar sa likod, kung may gustong magbigay.
Di ako naniniwala sa kapitalismo, pero, nakakatulong pa rin ang pera…
Oo, magkakaroon si Lulu ng isang gabi
ng nakakawiling karaoke.
Kaya, magsaya kayo.
Simula pa lang ang kawili-kawili. Higit pa 'yon doon. Sige…
-Ibinoto kita. -…magpahinga muna, pero…
Bumangon ka sa abo at naging isa sa kalikasan, Helen na may "H".
Di ako titigilan ng list na 'yan, ano?
Wag kang mag-iiwan sa kagubatan.
Sige.
Uy.
Binoto… binoto ko si Hugh.
Pasensiya na, akala ko ayos lang sa 'yo.
Wala akong paki, ngayong di ako nanalo.
Oo.
Ayaw niyang tigilan, di siya naniniwalang taken na siya.
Taken na siya?
Oo, may… Mayroon siya sa kanila.
Uy, guys.
Siyempre, mayroon.
Pinag-uusapan lang namin na sana makapag-usap uli kami.
Sige, guys.
Oras na para magsimula.
Helen?
Uy, ano'ng problema? Saan ka pupunta?
-Uuwi na ako. -Sige na… Di ka ba puwedeng manatili?
Di ko kaya. Hindi talaga.
Bakit? Bakit hindi?
-Helen? -Saan ka pupunta?
Uy.
-Maaga akong aalis. -Hindi.
Oo. Ayokong makaabala, pero uuwi na ako.
-Mami-miss kita. -Mami-miss ko rin kayo.
Sige, bago ka umalis, tatlong magagandang bagay.
Sige, okay. Una, masaya akong walang namatay sa trip.
-Ako rin. -Dagdag 'yan.
Pangalawa, masaya ako sa mga bago kong kaibigan.
At pangatlo,
mas kilala ko na ang sarili ko.
Iba ang nararamdaman ko.
-Parang apat 'yon, pero ayos lang. -Sige.
-Sige, di ako magaling magpaalam. -Bye.
-Mahal ko kayo. Sa susunod uli. Bye. -Mahal ka namin.
Para itong Romeo at Juliet
Para tayong 40 aso at sigarilyo
Para tayong magandang pangyayari na di pa nangyayari
Pero magagawa
Di ako dapat nakikinig nito.
Jake?
"Hindi kita mahal na parang salt-rose o topaz…"
"…o ang tunod ng carnation na tinira ng apoy."
"Mahal kita gaya ng ilang bagay na dapat mahalin,
nang palihim, sa pagitan ng anino at kaluluwa."
"Mahal kita bilang halamang di namulaklak
pero may liwanag ng mga nakatagong bulaklak."
"Salamat sa pag-ibig mo, may halimuyak na bumangon mula sa mundo
ang nakatira sa aking katawan."
"Mahal kita, nang hindi alam kung paano, kailan, o saan."
"Mahal kita, nang walang kaguluhan o pagmamataas."
"Kaya, mahal kita dahil wala akong ibang alam na paraan kundi ito."
"Kung saan wala ako, o ikaw,"
na napakalapit na ang kamay mo sa dibdib ko ay kamay ko."
"Na napakalapit na ang pumipikit ka habang ako'y natutulog."
Ilang linggo na nang umalis ka, at ibang-iba na ang itsura mo.
Alam ko! Alam kong may nagbago.
Iba ang pakiramdam ko.
Kakaiba ito, parang mas bata ako. Posible ba 'yon?
Dahil may ginagawa ang Inang Kalikasan.
Gayon din ang pag-ibig.
Uy, Gigi? Hindi ako umiibig.
Sino 'yon?
Ako na.
Hi!
Uy.
Ako lang.
-Pasok. Kumusta ang biyahe? -Salamat.
-Napakadali lang. -Mabuti.
Kumusta ang hike?
Nakaligtas ako. Nandito na ako.
-Talaga? -Ayos 'yon.
Teka. Ano'ng…?
Ang… kakaiba niyan.
Ano… Ano'ng ginagawa natin?
Gusto kong sabihin na ang lahat sa ating dalawa
ay laging tungkol sa akain at di sa 'yo,
at dahil lagi akong may dala-dalanggalit
at konsensiya sa nangyari.
At di 'yon patas sa 'yo, at gusto kong magsimula ulit.
Gusto ko 'yang masayang ibinibigay mo. Ayos 'to.
-Mabuti. -Oo.
-Magkape tayo, nandoon si Gigi. -Di ka pa rin nag-aasukal?
Hindi, asukal na ang gusto ko.
-Nag-aasukal ka na uli. -Oo.
Tama 'yan.
Sige, nag-hike ka,
ibang-iba ka na bigla.
Pero masasabi kong masaya ako na di ka namatay sa kagubatan.
-Salamat. Di ako tanga. -Alam ko 'yon, pero, alam mo na.
Mag-uusap na tayo ngayon, ano?
Alam kong kakaiba. Pero kailangan nating gawin. Para malaman natin.
-Ayokong pag-usapan 'yan. Gigi! -Dunky, iho, nakarating ka!
-Sige, handa na ng 6:00, aalis ng 6:30. -Ayos na kami.
Saan…? Saan pupunta?
Magbo-book club birthday party tayo
para sa hiwalayan at balikang nobyo ni Gigi, si Ricky.
Di ako sasama.
-Ayaw mo? -Ayaw.
Pumunta ka ng party. Ba't ayaw mo?
-Sige. Mabait na ate. -Sumayaw ka rin.
May pinaplano ka, sayaw.
-Sabi ko, pupunta ako. Okay. -Pupunta ka!
Happy birthday, Ricky!
-Ah, Gigi! -Wow, sige.
Nagkabalikan na uli sina Ricky at Gigi.
-Wow. -Kaya pala.
-Diyos ko, kaya pala. -Magandang bagay.
Napakagandang bagay. Sige, huli na 'to, o matutumba na ako.
Magandang limit ang dalawa para sa magaan.
Noong hike, laging naming pinag-uusapan kug sino ang tao namin,
'yong taong maaasahan namin,
at ikaw 'yong laging tao ko
at sana maging tao mo ako.
Oo, ikaw 'yong lagi kong tao.
Salamat, Dunks.
Paninindigan ko 'yan.
Sige, pero una sa lahat,
sayawin na natin ang kantang 'to.
-Gusto ko ang kantang ito. Kailangan. -Kailangan.
Okay, sige.
Uy, saan ka pupunta?
Binasa ko 'yong tula.
Di ko 'yon sinulat.
Oo, alam kong hindi ikaw.
Nagustuhan ko. Dapat nanatili ako.
Nandoon ka na.
Umaakto ako na parang boyfriend na nagseselos,
pero kasi matagal ko nang gusto na maging boyfriend mo.
Wala na akong oras na puwedeng sayangin na di ka makasama.
Alam kong magbabago ang buhay ko, at iyon ang dapat mong isaalang-alang.
Pero sana talaga.
Sana pag-isipan mo 'yon at ako.
Gusto ko ang kantang ito.
Gusto mo ba akong makitang sumayaw?
Oo.
Ako ba?
Hangga't kaya ko.
Jake, pare.
Sige, kayong lahat!
Sige.
Tagapagsalin ng Subtitle: Chris E.