Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎(พีแอนด์เลอร์)
‎จุดมุ่งหมายสำหรับทริปเดินป่าของฉัน
‎หาความเชื่อมโยงกับธรรมชาติที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น
‎ผงาดขึ้นจากเถ้าธุลีของตัวเอง ‎เหมือนนกฟีนิกซ์
‎ได้รับประกาศนียบัตร
‎หวัดดี สุขสันต์วันครบรอบแต่งงานหกปีของเรา
‎คิดถึงคุณนะ
‎เยี่ยม เรียบร้อย ขอบคุณครับ
‎- ไม่เป็นไรใช่ไหม ‎- ครับ
‎- ไม่เป็นไร ‎- ดีค่ะ
‎- เดี๋ยวผมมานะ ‎- ได้ค่ะ
‎อ้อ ขอแก้วนึง ขอบคุณค่ะ
‎ยินดีด้วยนะ เฮเลน
‎ตอนนี้ก็แค่ทำแบบนี้
‎ไงพี่ ดีจังที่ทำให้เขาแต่งงานกับพี่ได้
‎อย่าวิจารณ์เขาได้ไหม นี่วันแต่งงานของเขา
‎และก็อย่ากระแนะกระแหนฉัน ‎นี่วันแต่งงานของฉัน
‎ผมทำแบบนั้นไม่ได้ ‎เพราะผมว่าเขาไม่เหมาะกับพี่เลย
‎เจคก็คิดเหมือนผม
‎- อะไร ‎- ใครนะ
‎ใครเหรอ เจค เพื่อนซี้ผมตั้งแต่ ม.สองไง
‎- พี่วูบไปหรือเปล่าเนี่ย ‎- เปล่า
‎แค่หันหลังให้ ฉันเลยไม่เห็นเขา ‎สวัสดี เจค สบายดีไหม
‎ดีครับ สบายดี คุณสวยมากเลย
‎ขอบคุณค่ะ
‎โอ้ ขอบคุณครับ
‎ดันแคน ขอบใจนะสำหรับสิ่งที่เธอทำอยู่
‎เรื่องน้องชายปกป้องพี่สาวนี่น่ะ
‎แต่มันไม่จำเป็นเลย เข้าใจไหม
‎ไมค์กับฉันคบกันมานานแล้ว
‎ตอนนี้เราแต่งงานกันแล้ว
‎วันนี้เราแต่งงานกันแล้ว เราจะไม่เป็นไร
‎ฉันก็จะไม่เป็นไร
‎เพราะงั้นขอบใจนะ ‎แต่ฉันมีประสบการณ์ชีวิตมากกว่าเธอนิดหน่อยนะ
‎โอเค เราไม่ได้อายุน้อยกว่าพี่มากนัก เฮเลน
‎- เรามีประสบการณ์มากพอ… ‎- ห้าปี
‎ที่จะรู้ว่าเรากำลังทำ…
‎- อีกแล้วเหรอ เอาละ ‎- มีคนเจ็บ
‎- ว้าว ท่าสวยจัง ‎- นี่
‎- เป็นอะไรไหม นี่ ‎- เจ็บไหม
‎- ผมจะพยุงคุณลุกขึ้น ‎- ขอบคุณ
‎ทำผิดพลาดน่ะ ที่ผมจะพูดเมื่อกี้
‎คำนั้นแหละ
‎ดันแคน
‎มีใครเห็นพิธีกรของปาร์ตี้นี้ไหม
‎- เขาลงไปที่แม่น้ำกับสาวคนนึง ‎- สาวคนไหน
‎แม่น้ำอะไร
‎เฮเลน หวัดดี
‎- เป็นไงบ้าง ‎- หวัดดี เห็นดันแคนไหม
‎ฉันต้องเอากุญแจให้เขา ‎สุดสัปดาห์นี้เขาจะไปเฝ้าบ้านให้ฉัน
‎ดันแคนทำไมนะ
‎เห็นเขาไหม อะไรนะ
‎คุณเห็นดันแคนไหม
‎เขาจะไปเฝ้าบ้านให้ฉัน ฉันต้องเอากุญแจให้เขา
‎ขอโทษนะ ผมไม่ได้ยินที่คุณพูดเลย
‎เพราะเสียงเพลงดังเกินไป ‎ใครเปิดเพลงดังขนาดนี้เนี่ย
‎ใช่ โอเค
‎ออกไปคุยกันข้างนอกไหม
‎ได้ ไปสิ ออกไปข้างนอก ฉันจะได้ยินเสียงคุณ
‎ผมไม่คิดว่าจะได้เจอคุณ
‎ค่ะ ฉันต้องเอากุญแจบ้านให้น้องชายงี่เง่าของฉัน
‎เขาเดินไปที่แม่น้ำกับแฟนเมื่อ 30 นาทีก่อน
‎แฟนอะไร
‎เธอชื่อมอลลี่ นิสัยดีมาก คุณต้องชอบเธอแน่
‎- ไมค์ ‎- คุณยังคุยกับเขาอยู่เหรอ
‎เขาโทรหาฉันบ่อยมาก
‎ฉันว่าเขาคงลืมว่าเราหย่ากันแล้ว
‎โอเค
‎อยู่ดื่มก่อนสิครับ
‎ไม่ละ พรุ่งนี้ฉันต้องออกนอกเมือง
‎เถอะน่า ยังหัวค่ำอยู่เลย
‎ไม่ค่ะ ฉันอยากกลับบ้านไปเก็บของ
‎ครับ
‎รู้ไหม ผมจำได้ว่าคุณเคยเป็นคนที่สนุกมาก
‎ขอโทษนะ หมายความว่าไง ‎ฉันยังเป็นคนสนุกอยู่นะ
‎ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น
‎ฉันเป็นคนสนุกมากจนคุณไม่เข้าใจมันด้วยซ้ำ
‎ยังไงก็เถอะ ฝากกุญแจให้ดันแคนหน่อยได้ไหม
‎เขาต้องไปเฝ้าบ้านตอนที่ฉันไม่อยู่
‎แต่ใครจะรู้ว่าเขาจำได้ไหม
‎จำได้สิ เขาจะดูแลมันให้
‎เหมือนที่เขาดูแลพิคเคิลส์น่ะเหรอ
‎อ๋อ นั่นไม่ใช่ความผิดของเขา
‎เขาขับรถทับพิคเคิลส์ ‎มันเป็นความผิดของพิคเคิลส์เหรอ
‎หมาตัวนั้นอยู่ได้อีกสิบปีหลังจากนั้น
‎นั่นไม่ใช่ประเด็น
‎- ดีใจที่ได้เจอคุณ เฮเลน ‎- ดีใจที่ได้เจอคุณ
‎แต่คุณอาจอยากบอกเพื่อนซี้ของคุณว่าเขาห่วยแตก
‎ผมไม่บอกแน่นอน
‎(ความสุขสำหรับมือใหม่)
‎- หวัดดี ‎- หวัดดี เจคเอากุญแจให้เธอหรือเปล่า
‎ให้แล้ว ขอโทษด้วยเรื่องเมื่อคืน กาแฟไหม
‎เยี่ยมเลย
‎น้ำตาลสอง ไม่ใส่ครีม
‎ขอบใจจ้ะ ตอนนี้ฉันงดน้ำตาล แต่ก็ขอบใจนะ
‎อ้าว ไม่กินเหรอ ตอนนี้พี่งดน้ำตาลเหรอ
‎ฉันพยายามลดน้ำตาลน่ะ
‎พี่พร้อมที่จะก้าวสู่โลกกว้าง ‎ที่เต็มไปด้วยสีสันของสายลมแล้วเหรอ
‎ถ้าพี่เห็นหมี ผมเคยดูสารคดีเกี่ยวกับหมี
‎พี่เข้าไปลูบท้องพวกมันได้นะ พวกมันชอบ
‎เยี่ยม ฉันจะจำใส่หัวไว้
‎อย่าทำไฟไหม้บ้านฉันล่ะตอนฉันไม่อยู่
‎และก็อย่าแตะต้องพืชอวบน้ำ ไม่ต้องรดน้ำมันนะ
‎มันดูกรอบมากนะ มันแห้งตลอด
‎นี่รายการสิ่งที่ฉันอยากให้เธอดูแลตอนฉันไม่อยู่
‎แค่ทำตามรายการนะ ‎ทุกอย่างที่เธอต้องทำอยู่ในนั้นหมดแล้ว
‎โอเค นี่มันเหมือนฆาตกรต่อเนื่องเลย
‎พี่เคลือบมันด้วย พี่มีเครื่องเคลือบกระดาษเหรอ
‎อย่าทำอะไรโง่ๆ
‎พี่เคยคิดจะหยุดเรื่องเยอะและชอบว่าผมบ้างไหม
‎ทำสิ่งที่ถูกต้อง ‎แล้วฉันจะหยุดเรื่องเยอะและว่าเธอ โอเคไหม
‎อ๋อ ใช่แล้ว นั่นคือกุญแจ
‎- ได้เวลาโตแล้ว เธออายุ 35 แล้วนะ ‎- คิดออกแล้ว
‎ผมก็ทำสิ่งต่างๆ ถูกต้องนะ ‎ผมเป็นผู้ใหญ่แล้ว ผมโตแล้ว
‎- ใช่ ‎- เหรอ
‎- ตามหลักแล้วนะ ‎- ใช่
‎พี่จะมีช่วงเวลาที่วิเศษที่สุดในชีวิต
‎พี่จะได้รับตราโน่นนี่ จะได้เพื่อนเยอะแยะ
‎- นี่เป็นทริปตั้งแคมป์ของผู้ใหญ่ ‎- ได้ตกปลาเยอะเลย ใช่
‎ไม่ใช่เข้าค่าย
‎ใช่ ตรายิงธนู
‎- ไม่มียิงธนู ไม่มี ‎- โอเค
‎ขอให้สนุกนะ
‎- ขอบใจ ดันแคน ‎- จะไม่มีปัญหาอะไร
‎ขอบใจจ้ะ
‎- ผมมีความรับผิดชอบ หรืออะไรสักอย่าง ‎- ใช่ ฉัน…
‎- บาย ‎- บาย
‎ฝากสวัสดีคุณยายจีจี้ด้วย
‎(80 ตะวันออก นิวยอร์ก คอนเนทิคัต ‎ทางออก 70 ลีโอเนีย ทีเน็ค)
‎จีจี้ อยู่ไหมคะ
‎ฉันอยู่ที่ชมรมหนังสือ เดี๋ยวกลับ
‎คงเป็นมื้อค่ำสำหรับหนึ่งคน
‎นักฝันแสนสวย ตื่นขึ้นมาเจอฉัน
‎ทั้งแสงดวงดาวและหยาดน้ำค้างต่างเฝ้ารอเธอ
‎โลกใบนี้ส่งเสียงดังระหว่างวัน
‎นักฝันแสนสวย ตื่นขึ้นมาเจอฉัน
‎เย่ สุดยอด
‎หลานรัก ดีใจจริงๆ ที่เธอมา
‎หนูก็ดีใจมากเลยที่ได้มาที่นี่
‎สวยมากเลย จีจี้
‎คนเราหยุดพยายามไม่ได้ ‎ถึงจะพยายามหยุดก็เถอะ ใช่ไหม
‎- ดูขยะอวกาศกันเถอะ ‎- โอเค
‎หนูหาขยะอวกาศไม่เคยเจอเลย
‎เธอต้องมองดูใกล้ๆ มองภาพรวม
‎ไม่ค่ะ เพราะงั้นพวกเขาถึงเรียกมันว่าภาพรวม
‎เราจะมองมันใกล้เกินไปไม่ได้
‎รู้สึกยังไงบ้าง
‎เหมือนเดิมค่ะ
‎ไม่หรอก เธอมาที่นี่ แสดงว่าเธอรู้สึกดีขึ้นแล้ว
‎ก็จริงค่ะ
‎เสร็จหมดทุกอย่างแล้วเหรอ
‎ค่ะ เซ็นทุกอย่าง ปิดผนึกและส่งมอบแล้ว
‎หนูไม่ได้เจอเขามาปีกว่าแล้ว
‎แต่พอมันเป็นทางการ หนูก็รู้สึกเศร้าอีกครั้ง
‎เข้าใจไหมคะ
‎ที่จริงฉันไม่เข้าใจนะ
‎ตาของเธอตาย ‎เขาไม่ให้ฉันมีทางเลือกที่จะหย่า ตางั่งนั่น
‎แต่เธอก็ยังจะ
‎ไปเดินป่าบ้าบอนี่เหรอ
‎เธอไม่กังวลเลยเหรอ
‎ไม่ค่ะ หนูจะกังวลทำไม
‎หนูไม่เคยไปตั้งแคมป์มาก่อนเลยในชีวิต
‎ครั้งสุดท้ายที่ยายกับหนูพยายามทำสมอร์
‎หนูเกือบทำไฟไหม้บ้าน
‎มีอะไรต้องกังวล
‎ฉันลืมเรื่องนั้นไปเลย
‎ฉันคิดถึงเธอนะ เนท
‎- สวัสดี ไมค์ ‎- เฮเลน สวัสดี
‎ขอโทษที่รบกวน ฟังนะ ผมไปหาได้ไหม
‎ไมค์ ฉันไม่อยู่บ้าน
‎ฉันคาดเข็มขัดนิรภัย อยู่ในรถ ฉันจะไปเดินป่า
‎เดินป่าเหรอ จริงเหรอ แบกเป้น่ะเหรอ
‎ใช่
‎เยี่ยมเลย ฟังดูน่าสนุก
‎ฟังนะ ตอนนี้เราหย่ากันแล้ว
‎ผมคิดได้ว่าเราแต่งงานกัน แต่ผมไม่ได้แต่งงาน
‎- ผมไม่ได้อยู่ในชีวิตแต่งงาน ‎- ใช่
‎ใช่ ฉันรู้
‎ตอนนี้ผมรู้สึกว่า ‎ผมรู้แล้วว่าต้องใช้ชีวิตแต่งงานยังไง
‎นี่ ไมค์ ฉันต้องไปแล้ว โอเคนะ
‎ฉันต้องวางสายแล้ว ฉันต้องไปเดินป่า ‎กลับจากทริปแล้วฉันจะโทรหา โอเคนะ
‎- งั้นไว้คุยกันตอนคุณกลับมานะ ‎- บาย ไมค์
‎โอเค ระวังตัว…
‎ห้องนี้ไม่มีไดร์เป่าผม
‎อ๋อ มันอยู่ในห้องเบอร์ 16 ‎อยากได้ห้องนั้นไหมคะ
‎ผมไม่อยากได้ห้องอื่น ผมอยากได้ไดร์เป่าผม
‎มันติดอยู่กับผนัง คุณเอามันออกไม่ได้
‎สวัสดีค่ะ คุณจะไปเดินป่ากับบีเอสซีใช่ไหมคะ
‎ขอบคุณพระเจ้า มีคนแก่อีกคน
‎ผมคิดจะมีแค่ผมคนเดียวซะอีก
‎นี่เป็นกลุ่มคนหนุ่มสาวสุดแขยง ‎ที่ทั้งร่างกายและจิตใจยังอ่อนเยาว์ใช่ไหม
‎ข่าวดีคือเรามีกันและกัน ‎ข่าวร้ายคือเรามีกันและกัน
‎ผมฮิวจ์
‎ฉันเฮเลน
‎ผมดูไม่เหมือนฮิวจ์ ‎พ่อผมตั้งชื่อผมตามฮิวจ์ เฮฟเนอร์
‎เขาคิดว่าผมจะโตมาเป็นเสือผู้หญิง
‎เป็นไงล่ะ
‎เขาตายไปแล้ว
‎ฮิวจ์ เฮฟเนอร์นะ ไม่ใช่พ่อผม ‎เขาอยู่ในคาลาบาซัส
‎ใช่แล้ว ผมไปหาที่นอนในโรงแรมนี้ก่อนนะ
‎นี่เป็นประสบการณ์ที่แย่มากเลย ว่าไหม
‎เอาละ ลูลู่ ขอบคุณนะที่ช่วยไม่ได้เลย
‎คืนนี้อย่าโดนฆ่าล่ะ เฮเลน เราต้องเริ่มพรุ่งนี้
‎ฉันเป็นห่วงเรื่องควันที่อยู่ข้างหลังคุณ
‎อ๋อ ไม่ นี่แค่บรรยากาศของฉันน่ะ
‎ค่ะ ฉันชอบอะไรที่เป็นแบบเทศกาลสยองขวัญ
‎อย่างเครื่องเทศฟักทอง
‎เป็นอะไรที่ฉันชอบน่ะ
‎จริงเหรอคะ
‎ที่จริงมีโรคโมโนในห้องที่คุณพักด้วยนะ นี่ค่ะ
‎อ้อ ขอบคุณมากค่ะ
‎ค่ะ หนึ่งทุ่ม คาราโอเกะในห้องประชุมนะ ‎ฉันเป็นพิธีกร
‎เยี่ยมเลย ขอบคุณค่ะ
‎อรุณสวัสดิ์ค่ะ
‎- เราให้เซ็นเอกสารสละสิทธิ์หมดหรือยัง ‎- อ๋อ เรียบร้อย
‎โอเค ทุกคน อรุณสวัสดิ์ครับ
‎เชิญนั่งเลยครับ เราจะได้เริ่มกันเลย
‎สวัสดีค่ะ
‎เอาละครับ ทุกคน ‎เตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการผจญภัย
‎ที่ดีที่สุดในชีวิตคุณ
‎ผมชื่อเบ็คเค็ตต์ ‎จะเป็นไกด์และครูสอนเดินป่าของคุณ
‎ถ้าคุณดูข้างหลังผม ‎คุณจะเห็นแผนที่เส้นทางของเรา
‎เราจะเดินทางกันราวๆ 51 ไมล์ ‎ไปตามเส้นทางแอปปาเลเชียนของคอนเนทิคัต
‎และเราก็จะ ‎เดินทางเราๆ 30 ไมล์ในรัฐนิวยอร์ก
‎มันน่ากลัว แต่มันสวยงาม
‎ในการเดินป่าของเรา ‎เราจะหาความสำราญกันอย่างมีความรับผิดชอบ
‎คุณจะเห็นกฎที่อยู่ตรงนี้ ‎มันรวมถึงการไม่ทิ้งร่องรอย
‎วางแผนและเตรียมการ
‎นั่นคือสิ่งที่เรากำลังทำอยู่ตอนนี้
‎โอเค จำมันไว้นะครับ
‎เราจะเริ่มจากตรงนี้ในหนึ่งชั่วโมง ‎ไปสิ้นสุดตรงที่ที่ผมชอบมาก เพ้นเท็ดเมโด้ว์
‎ก่อนที่เราจะเริ่มกันจริงๆ ‎เราจะแนะนำตัวกันแป๊บนึง
‎เพื่อทำความคุ้นเคยกัน
‎แล้วเราก็จะไปแต่งตัวเตรียมของกัน
‎จำไว้ว่าทุกคนที่นี่คือทีมของคุณ
‎โอเค บอกชื่อและสิ่งที่คุณทำที่นี่ เริ่มเลย
‎สวัสดีค่ะ ฉันวินดี้ ไม่ใช่เวนดี้ ‎วินดี้ ใช้ตัว "ไอ" นะคะ
‎ฉันอายุ 28 เพิ่งเรียนจบปริญญาโท
‎ฉันมาที่นี่เพราะกิจกรรมกลางแจ้งคือชีวิตฉัน
‎พี่ชายฉันก็เข้าคอร์สเดียวกัน ‎และบอกว่ามันน่าทึ่งมาก
‎เขาขาหัก แต่ฉันรู้สึกว่านั่นเป็นความผิดของเขา
‎ผมจำเขาได้
‎- มันเป็นความผิดของเขา ‎- ค่ะ
‎คนต่อไปครับ
‎สวัสดีครับ ผมฮิวจ์
‎ผมอายุ… ปี
‎ผมแก่พอที่จะไม่คุยเรื่องอายุแล้วน่ะ
‎เธอรู้ว่าผมพูดเรื่องอะไร
‎ผมเป็นนักแสดงที่ทะเยอทะยาน
‎ผมชอบความท้าทาย แต่ผมเกลียดความหงุดหงิด
‎ผมมาที่นี่เพื่อผ่านมันไป
‎จริงๆ แล้วผมแค่อยากสนุกเพลิดเพลิน ‎กับความเจ็บปวดและความหงุดหงิด
‎ดีครับ คุณจะได้สนุกแน่
‎คนต่อไปครับ
‎อ้อ ครับ
‎เป็นไงบ้าง ผมเมสัน อายุ 28
‎พ่อค้าสินค้าโภคภัณฑ์ ‎ใช้ชีวิตแบบพ่อค้า เข้าใจไหม
‎ผมเดินป่าตั้งแต่ยังเป็นเด็กน้อย
‎ผมมาที่นี่แค่เพื่อฝึกซ้อมไว้น่ะ
‎ใครมีคำถามอะไร ผมตอบได้ทุกอย่าง
‎เยี่ยมเลย ถ้าคุณมีคำถามอะไร ก็ถามผมได้
‎- ขอบคุณ ‎- ไม่ก็ถามผม
‎นั่งเลย ไม่ครับ ไม่ใช่ถามคุณ ‎นั่งสิ ขอบคุณครับ
‎คนต่อไป คุณครับ
‎โอเค คำถามแรกของฉันคือคุณอายุเท่าไหร่
‎ไม่ครับ นี่ไม่เกี่ยวกับผม ‎บอกชื่อและสิ่งที่คุณทำที่นี่
‎ฉันชื่อเฮเลน เป็นครูสอนภาษาอังกฤษ
‎ฉันอยู่ที่พิตต์สเบิร์ก
‎และก็… ฉันมาที่นี่เพราะฉันหย่า
‎ฉันกับอดีตสามีเลิกกันมาปีกว่าแล้ว
‎มีการนอกใจกัน
‎และเราก็แยกกันอยู่
‎นานมากก่อนที่เราจะหย่ากัน
‎แต่มันเหมือนผื่น
‎มันเกาะติดอยู่กับคุณ มันไม่หายไปจากคุณ ก็เลย…
‎ฉันคิดว่าฉันต้องเริ่มต้นใหม่
‎ใช่ คุณไม่รู้หรอก ‎แต่ชีวิตทำให้เจ็บปวดได้มากจริงๆ
‎ฉันแท้งลูกนานมากก่อนที่เราจะแยกกันอยู่
‎ครอบครัวที่ฉันอยากมีมาตลอดมันพังยับเยิน
‎ฉันเลยมาที่นี่
‎เพราะฉันอยากเลิกผิดสัญญากับตัวเอง
‎และก็อยากเริ่มทำตามสัญญา นี่ก็เลย…
‎นี่เป็นก้าวแรกของหลายๆ ก้าว
‎แต่ฉันคิดว่าฉันจะทำมันจริงๆ ‎ด้วยการพูดออกมาดังๆ
‎โอเค เยี่ยมเลย
‎เชิญนั่งเลยครับ
‎คนต่อไป คุณพร้อมไหม
‎สวัสดีครับ ผมเจค
‎ผมเคยเป็นบุคลากรการแพทย์
‎เป็นหมอ แต่ผมไม่ทำแบบนั้นแล้ว
‎ผมมาที่นี่
‎เพราะเหตุผลเดียวกับเธอ
‎ขอโทษนะ ผมไม่ได้ยินชื่อคุณ
‎เธอชื่อเฮเลน
‎เฮเลน
‎ใช่
‎สิ่งที่เฮเลนพูดมันโดนใจผมมากเลย
‎บางครั้งชีวิตก็ทำให้เราเจ็บปวด
‎และเราต้องหาทางสู้ตอบโต้
‎ฉะนั้นนั่นคือเหตุผลที่ผมมาที่นี่ เพื่อสู้ตอบโต้
‎โอเค เยี่ยม
‎คนต่อไปครับ
‎สวัสดีค่ะ ฉันซู
‎จากมิลเลนเนียล
‎ฉันปฏิญาณไว้ว่าจะนิ่งเงียบในการเดินป่าของเรา
‎มันเกี่ยวกับ ‎การเพิ่มความมุ่งมั่นในจิตวิญญาณของฉัน
‎และก็เชื่อฉันเถอะว่ามันจะไม่ง่ายเลย
‎เพราะหนึ่ง ฉันไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อน
‎และสอง ฉันเคยเป็นนักโต้วาที ‎ตอนเรียน ม.ปลายและมหาวิทยาลัย
‎ฉันชอบการโต้แย้งที่ดี
‎แต่ฉันคิดว่าฉันจะเริ่มทำตามที่ปฏิญาณไว้ตอนนี้เลย
‎- เริ่มตอนนี้เลยเหรอ ‎- ค่ะ
‎ใช่
‎ตอนนี้เลย
‎- โอเค ‎- สวัสดีค่ะ
‎ฉันชื่อเคย์ลี่ ‎ฉันมาที่นี่เพื่อเผชิญกับความกลัวไม้
‎ตอนฉันอายุแปดขวบ ‎พ่อฉันสร้างกระท่อมไม้ให้เรา
‎เขาไม่ได้ทำให้มันกันน้ำได้
‎อย่างน้อยมันก็อยู่สบาย
‎ตอนฝนตก มันเหมือนถูกฝัง
‎อยู่ในโลงไม้มืดๆ
‎มันไม่ใช่ความทรงจำที่ดี
‎ก็เลย…
‎โอเค
‎ทีนี้ก็ไปแต่งตัวเตรียมของกัน
‎(เป้)
‎(ถุงนอน)
‎(เต็นท์)
‎(อาหาร เก้าอี้)
‎(สิ่งของ)
‎ฉันคิดว่า…
‎รองเท้าใหม่เหรอครับ ‎ไม่ได้รองเท้าที่เราส่งไปให้เหรอ
‎ได้ค่ะ แต่ฉันลืมไว้ที่บ้าน
‎โชคดีที่มันใส่ได้พอดี ฉะนั้นดีเลยค่ะ
‎คุณคือตัวปัญหา
‎โอเคครับ ทุกคน เราจะตื่นพร้อมดวงอาทิตย์ขึ้น
‎และเดินป่าหกถึง 12 ไมล์ทุกวัน
‎คุณจะมีวันว่างสองสามวัน ‎วันที่เราไม่ทำอะไรเลย
‎แต่คุณจะมีไม่กี่วัน ‎ฉะนั้นสนุกกับมันเมื่อคุณมีวันว่าง
‎เห็บที่นี่อันตรายมาก โอเคนะ
‎ดึงถุงเท้าขึ้นสูงๆ แล้วก็ตรวจดูเห็บบ่อยๆ
‎คุณน่าจะได้รับรองเท้าเดินป่า ‎เมื่อสองสามสัปดาห์ก่อน
‎และได้ใส่มันจนรู้สึกสบายเท้ากันแล้ว
‎ถุงเท้าสำคัญมาก
‎ถ้ามันเปียก คุณจะเท้าเปื่อย
‎คุณต้องถอดมันออก แล้วก็ตากให้แห้ง
‎คุณเอามันห้อยไว้กับเป้ก็ได้
‎คุณจะนอนในเต็นท์กลุ่มละสองคน
‎ทุกคนจะเหนื่อยล้า
‎คุณจะเกลียดทุกคนที่อยู่รอบๆ ตัวคุณ
‎และคุณทุกคนจะตดบ่อยมาก
‎นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นกับอาหารที่ขาดน้ำ
‎นี่ไม่ใช่การเดินป่าสำหรับมือใหม่
‎ที่จริงในแคตตาล็อกมันเขียนไว้ว่า ‎เป็นการเดินป่าสำหรับมือใหม่ ใช่ไหม
‎ครับ ใช่
‎คุณรู้ว่าผมหมายถึงอะไร
‎เราจะเติมเสบียงให้เมื่อไปถึงครึ่งทาง
‎เราเอาไปแค่สิ่งที่จำเป็น ไม่ต้องเอาแชมพูไป
‎ไม่ต้องเอายาระงับกลิ่นตัวไป ถ้าคุณเอาไป ‎ผมจะให้คุณกินมัน เข้าใจไหม
‎และช่วยเอาชุดชั้นในไปด้วย
‎ฉันเหรอ
‎แปลกใจนะ
‎ฉันเอาชุดชั้นในมาด้วย
‎โอเค แค่นี้แหละ
‎คุณเอาสมุดบันทึกไปได้เล่มนึง ‎สำหรับบันทึกประจำวัน
‎และอีกเล่มนึงสำหรับความบันเทิง
‎คุณเอาโทรศัพท์มือถือไปได้ แต่มันจะใช้ไม่ได้
‎- ว่าไงครับ ‎- ถ้ามีเหตุฉุกเฉินล่ะคะ
‎ผมมีโทรศัพท์ดาวเทียม
‎เราอึที่ไหนกันคะ
‎เราจะส่งคุณขึ้นเฮลิคอปเตอร์กลับมาอึและฉี่ที่ฐาน
‎- จริงเหรอคะ ‎- ไม่ ไม่จริง
‎ก็เหมือนนกหรือสัตว์ในป่า
‎คุณจะใช้โลกใหญ่ๆ กลมๆ ใบนี้ ‎เป็นห้องส้วมของคุณ
‎สุดท้าย ตอนสิ้นสุดประสบการณ์เดินป่า ‎เราทุกคนจะโหวต
‎ว่าใครคือผู้ได้รับประกาศนียบัตร ‎นักเดินป่ายอดเยี่ยมของบีเอสซีที่ใครๆ ก็อยากได้
‎เก็บเสบียงที่นี่ให้เสร็จภายในหนึ่งชั่วโมง ‎เอาเป้ไปไว้ที่รถทันที
‎แล้วทุกคนก็ไปกินอาหารค่ำได้ที่ลาโรซ่า
‎นั่นเป็นร้านอาหารแห่งเดียวในเมือง
‎เจอกันที่รถบัสตอนหกโมงเช้าพรุ่งนี้
‎ถ้าคุณสาย คุณจะไม่ได้ไปเดินป่า
‎เริ่มเกมกันเลย
‎- โอเค ‎- ใช่ คุณยืนยันคนขับแล้วใช่ไหม
‎เคย์ลี่
‎เอาละ ทุกคน มาตรงนี้หน่อย
‎- เตรียมทุกอย่างให้พร้อมนะ ‎- เราแบกไหว เป้หนักแค่ 120 ปอนด์เอง
‎นี่ คุณมาทริปของฉันทำบ้าอะไร
‎ทริปของคุณเหรอ
‎ใช่ ดันแคนส่งคุณมาคอยดูฉันเหรอ
‎เปล่า
‎คุณต้องไปได้แล้วนะ
‎ผมจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
‎โอเค ฉันทำเรื่องนี้เองคนเดียว
‎ทำเองคนเดียวเหรอ
‎กับเบ็คเค็ตต์ และคนอื่นๆ อีกหกคนน่ะเหรอ
‎ฟังนะ ผมสมัครทริปนี้ไว้นานแล้ว ‎คุณติดแหง็กอยู่กับผมแล้วละ
‎ให้ตายสิ คุณนี่น่ารำคาญชะมัด
‎โอเค จากนี้ไป เราไม่รู้จักกันนะ
‎ฉะนั้นอย่าพูดกับฉัน หน้าฉันก็ไม่ต้องมอง
‎ตกลง ผมจะไม่พูดกับคุณ ‎และก็จะไม่มองคุณเลย
‎แม้แต่ครั้งเดียว
‎แม้แต่ตอนที่คุณร้องขอให้ผมช่วย
‎โอเค ดีแล้ว เพราะฉันจะไม่ทำงั้นแน่
‎โอเค เยี่ยม
‎เยี่ยม
‎ไปให้พ้นหน้าฉันได้แล้ว
‎พวกคุณได้ทุกอย่างครบไหม
‎ครับ
‎นี่ เบ็คเค็ตต์ ฉันยังรู้สึกว่า
‎ฉันขาดข้อมูลสำคัญบางอย่างไป
‎มันเป็นคอร์สเดินป่าเชิงประสบการณ์ ‎คุณเรียนรู้ตอนเดินป่า
‎นี่ครับ มันจะช่วยได้
‎โอเค ฉันยังรู้สึกว่า ‎ขาดความรู้นิดหน่อยสำหรับนักเดินป่ามือใหม่
‎ทุกอย่างอยู่ในนั้น คุณจะหาคำตอบได้เอง
‎แล้วถ้าฉันหาไม่ได้ล่ะ
‎งั้นคุณก็จะตาย
‎หวัดดี
‎ผมไม่เข้าใจว่าทำไมไม่มีกาแฟ ‎ผมตายแน่ๆ ถ้าไม่มีกาแฟ
‎มันจะยากกว่าที่ผมคิดไว้เยอะเลย
‎คุณเอาแต่พูดแบบนั้นอยู่ตลอด
‎อย่างเช่นอะไร
‎มันแย่มากและมันจะยากกว่าที่เราคิด
‎- ใช่ ขอโทษที ‎- อะไรนะ ทำไม
‎ผมมักจะพูดแบบนั้น ผมรู้ว่ามันไม่ดี ‎ผมพยายามจะหยุดพูดมัน
‎แม่ผมคิดว่ามันเหมือนการเติมเต็มตัวเอง
‎พูดสิ่งดีๆ สิ่งดีๆ ก็จะเกิดขึ้น ‎ถ้าคุณพูดเรื่องแย่ๆ เรื่องแย่ๆ ก็จะเกิดขึ้น
‎- ใช่ ‎- ผมเคยลองทำมันกับการแสดง
‎พูดว่า "ฉันเป็นนักแสดงที่เก่ง"
‎"ฉันจะได้งานทำ ฉันคือเมอรีล สตรีป"
‎แต่มันไม่ได้ผล ผมไม่ใช่เมอรีล สตรีป
‎ผมขายประกัน ก็เลย…
‎มันเป็นงานที่ดี
‎- และมันก็เป็นคืน… ‎- คุณแชปลินมาแล้ว
‎ซู ไหนบอกว่าจะนิ่งเงียบไง
‎ฉันจะเริ่มพรุ่งนี้ ฉันเล่าให้เคย์ลี่ฟังเรื่องบ้าบอ…
‎ไม่ๆ ผมยังไม่ได้ดื่มกาแฟ ‎ไปเล่าให้เคย์ลี่ฟังต่อเถอะ
‎โอเคนะ แต่ผมรักคุณนะ
‎เคย์ลี่ แล้วเราก็น้ำมันหมดอยู่ข้างถนน
‎อรุณสวัสดิ์ ซูเปอร์โมเดลทุกคน
‎สวัสดีค่ะ
‎เฮเลน รู้สึกดีไหม
‎ฉันรู้สึกไม่ค่อยดี
‎เมื่อคืนฉันไม่น่าดื่มมาร์การิต้าแก้วที่สองเลย
‎คุณดื่มมาร์การิต้าเหรอ
‎ใช่ ฉันเพิ่งบอกว่าฉันดื่มสองแก้ว ใช่ค่ะ
‎คุณเอาหนังสือมาอ่าน ‎เบนความสนใจตัวเองหรือเปล่า
‎เปล่า ฉันไม่ได้เอาหนังสือมา
‎แหกกฎซะแล้ว เธอลืมหนังสือ
‎- ใช่ ‎- คนปากบอน
‎เปล่า ฉันไม่ได้ลืมหนังสือ
‎ฉันตั้งใจไม่เอามาด้วยเพราะฉันอยากสนใจแต่ป่า
‎โอเค
‎ผมเอามาเล่มนึง
‎ผมเอา "ชาวละตินแห่งเอเชีย:
‎ชาวอเมริกันเชื้อสายฟิลิปปินส์ ‎แหกกฎแห่งเชื้อชาติอย่างไร" มาด้วย
‎พวกเขาทำยังไง
‎พวกเขาทำมัน…
‎- ผมอ่านจบแล้วจะบอกคุณนะ ‎- โอเค
‎ฉันเอาตำราจิตวิทยามาด้วย
‎ดูนี่สิ เจคก็เอาตำรามาด้วย แต่มันเกี่ยวกับวาฬ
‎- และแมวน้ำ ‎- และแมวน้ำ เขาน่ารักมากเลย
‎เขาจะไปเรียนมันที่บาฮา ‎หลังจากทริปนี้ มันบ้ามากเลย
‎บ้าจริงๆ ที่จริงมันบ้าคลั่งเลยละ
‎มันบ้าคลั่งมาก มันจะยิ่งใหญ่มากทีเดียว
‎คุณยืมหนังสือวาฬของผมได้ทุกเมื่อนะ แฮนนาห์
‎ฉันชื่อเฮเลน
‎โอเค ทุกคน ตอบคำถาม ‎คุณจะทำยังไงถ้ารู้สึกมีจุดแสบร้อน
‎จัดการมัน
‎ใช่แล้ว เอลเลน ‎จุดแสบร้อนคือการเริ่มต้นของตุ่มพอง
‎คิดซะว่ามันเหมือนตุ่มพองในการฝึก
‎ถ้าคุณรู้สึกว่ามีมัน ให้หยุดและจัดการมัน ‎ไม่งั้นมันทำให้คุณเข่าทรุดแน่
‎นี่คือนอร์มังดีของเรา ทุกคน
‎ดีเดย์ของเรา เราเดินป่าสิบไมล์ ‎นี่คือชั่วโมงสุดท้ายก่อนที่จะเจ็บปวด
‎ฉะนั้นงีบหลับ ทำสมาธิ ‎อะไรก็ตามที่ทำให้คุณพร้อม
‎ลุยกันเลย!
‎เย่!
‎อย่าลืมขวดน้ำ เหยือกน้ำหรือหนังสือนะครับ
‎ทุกคน เรามาถึงแล้ว
‎โอเค เป้นี่จะต้องหนักมากแน่
‎- ใช่ ‎- มันติดน่ะ ขอบคุณ
‎ฮิวจ์ เดินให้ไวหน่อยได้ไหม ‎หรือจะยืดยาดแบบนี้ตลอด
‎เดินป่าให้สนุกนะ ทุกคน
‎ทุกคน ได้เวลาใช้สิ่งอำนวยความสะดวกแล้ว
‎มันอยู่ไหนเหรอ
‎ตรงนั้นไง
‎ผมจะไปกับคุณ
‎บ้าจริง
‎ไม่นะ
‎ไปกันเถอะ ทุกคน
‎เตรียมตัวให้พร้อมสำหรับ ‎สิ่งที่จะเป็นประสบการณ์ที่ดีที่สุดในชีวิตคุณ
‎- นั่นอะไรน่ะ ‎- พระเจ้าช่วย ขาคุณ
‎- ฉันไม่เป็นไร ‎- นั่นเลือดเหรอ
‎เป็นสิ คุณไปโดนอะไรมา
‎ถามจริง เรายังไม่ได้เริ่มเลยนะ
‎อะไร ฉันสะดุดตอนเอาเป้ขึ้นหลัง
‎- พระเจ้า ใครมีชุดปฐมพยาบาลบ้าง ‎- เจค
‎เราไปกันได้ไหม ฉันไม่เป็นไร ‎เดี๋ยวมันก็แห้งแล้ว
‎แห้งเหรอ ดูเหมือนจะโดนเส้นเลือดแดงนะ
‎รู้อะไรไหม มีคนบาดเจ็บอยู่ตรงนี้ ‎มารวมตัวกันหน่อย
‎- เลือดเยอะเลย ‎- เราไม่รวมตัวกันได้ไหม
‎ไร้สาระสิ้นดี
‎เอาละ คุณหมอ ในฐานะเจ้าหน้าที่ ‎แพทย์ฉุกเฉินของเรา คุณต้องดูแลเธอ
‎เอาละ ทุกคน ‎มาดูเจด็อกใช้ความสามารถเฉพาะตัวกัน
‎ที่จริง ไปนั่งกันเถอะ
‎ไม่เอาน่า
‎คุณเจอหินที่แหลมคมที่สุดในป่าได้ยังไง
‎เรื่องแบบนั้นฉันโชคดีน่ะ
‎ทำอะไรโง่ๆ นะ เอลเลน
‎ครั้งสุดท้ายที่ฉันเป็นแผลแบบนั้น ‎ฉันตกบันไดตอนเดินขึ้น
‎ไม่ใช่เดินลงบันไดนะ เดินขึ้น
‎หัวกระแทก หัวฉันเลือดออกเยอะมาก
‎- คำปฏิญาณว่าจะนิ่งเงียบเป็นไงบ้าง ซู ‎- ฉันพักอยู่น่ะ
‎เราขอพื้นที่ตรงนี้หน่อยได้ไหม ‎ไปยืนตรงนั้นได้ไหม
‎ในที่สุดคุณก็หย่ากับไอ้งั่งนั่นสินะ
‎ใช่แล้ว
‎- ขอบคุณนะที่ถาม ‎- ครับ
‎ผมจะไม่มีวันรู้ว่าคุณเห็นอะไรในตัวเขา
‎เอาละ เสร็จแล้ว
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- ที่นี่เป็นจุดเริ่มต้นที่แปลกๆ นะ
‎- ผมว่ามันสวยดีนะ ‎- นี่
‎คุณทำอะไรน่ะ ฉันทำเอง
‎เจค เรียบร้อยดีไหม
‎- ครับ เธอไม่เป็นไรแล้ว ‎- เอาเป้ขึ้นหลังได้ ทุกคน
‎- พร้อมไหม ‎- พร้อมค่ะ
‎พร้อม
‎โอเค
‎ครับ เราทำได้ไหม
‎ตามผมมาเลย ทุกคน และก็เกาะกลุ่มกันไว้นะ
‎ทุกคน ต้นไม้เยอะกว่าที่ฉันคิดไว้ซะอีก
‎ก็นี่มันเป็นป่า
‎ทางนี้ครับ ทุกคน ทำงานกันเป็นทีมนะ
‎ตอนที่เขาบอกว่าไม่ต้องเอาแชมพูมา ‎เขาหมายถึงดรายแชมพูด้วยหรือเปล่า
‎แชมพูทุกแบบนั่นแหละ ‎มันเป็นอันตรายต่อสาหร่ายและแบคทีเรีย
‎ตอนนี้เราห่วงแต่เรื่องนั้นเหรอ
‎เดินระวังนะ หินมันเยอะ
‎นี่เดินขึ้นเขากันเหรอ
‎นี่คือสิ่งที่เราเรียกว่าความสนุกระดับหนึ่ง ทุกคน
‎นี่เรียกว่าหินเยอะเหรอ
‎ความสนุกระดับสองคืออะไร
‎รอแป๊บนึง เมสัน
‎ไม่เอาน่า
‎ผมรู้ว่าเดินช้าๆ มันน่าเบื่อ แต่การทำงานเป็นทีม ‎ก็เป็นทักษะการเอาตัวรอดในธรรมชาติเหมือนกัน
‎จำไว้นะ
‎อีกสองสามไมล์มีที่โล่งที่มีหินก้อนใหญ่ๆ ‎เราจะหยุดพักกินมื้อเที่ยงกันที่นั่น
‎งั้นผมจะไปที่นั่นก่อน
‎ทำได้ดีครับ ทุกคน
‎- อีกสองสามไมล์ก็ได้กินมื้อเที่ยงกันแล้ว ‎- นี่เป็นวันที่สวยงามมากเลย ว้าว
‎ใช่แล้ว
‎เราโชคดีมากเลย
‎ดื่มน้ำเลยครับ ทุกคน ‎เราต้องเดินอีกสองสามชั่วโมงกว่าจะได้หยุด
‎ผมรู้ว่าพวกคุณส่วนใหญ่ยังไม่เห็น ‎เพราะเอลเลนรั้งท้ายตลอด
‎- ใคร ‎- ฉันเอง
‎มีผู้ชายเสื้อสีฟ้าด้วย
‎- หวัดดี ‎- สวัสดี
‎เธอเดินเหยียบท่อนไม้สองท่อนที่ขวางทางเรา
‎ทำไมเราถึงไม่ควรทำแบบนั้น
‎- มันอาจจะผุอยู่เหรอ ‎- ใช่แล้ว
‎ผมกำลังจะพูดแบบนั้น
‎ท่อนไม้ผุๆ จะรับน้ำหนักคุณไม่ได้ ‎คุณอาจขาหักและต้องอพยพฉุกเฉิน
‎อย่าทำมันอีกนะ เอลเลน
‎นั่งบนท่อนไม้ได้ ก้นคุณกว้าง ‎น้ำหนักมันกระจายออกไป
‎- คุณทำก้นตัวเองหักไม่ได้ ‎- ผมว่าเธอทำได้
‎นี่ เบ็คเค็ตต์
‎ฉันชื่อเฮเลน ขึ้นต้นด้วย "เอช"
‎โอเค เก็บของได้ เราจะไปกันต่อ
‎ช่วงก้าวกลางๆ นะครับ ทุกคน
‎ฟังดูคลุมเครือนะ
‎ใกล้ค่ำแล้ว เราน่าจะตั้งแคมป์กันนะ
‎ก็ดีเหมือนกัน อาหารค่ำมีอะไรกิน
‎เดินหน้าต่อไป ทุกคน
‎โอเค ไหนดูซิ นี่ดูเหมือนจะ ‎เป็นที่แรกที่เหมาะจะพักแรมคืนนี้เลย
‎เอาละ ที่แคมป์ไม่มีลำดับชั้น เราทุกคนมีส่วนร่วม
‎เจค คุณมีหน้าที่ก่อไฟ
‎วินดี้ เริ่มแบ่งสรรอาหาร
‎เมสัน ซู ฮิวจ์ เฮเลน และผมจะเริ่มกางเต็นท์
‎ส่วนเคย์ลี่ก็…
‎ไม่ต้องทำอะไร
‎แต่เอาจริงๆ นะ มื้อค่ำมีอะไรกิน
‎ถ้าคุณขายได้ราคาสูงลิ่วในเดือนเมษายน
‎ทองแดงอาจราคาตกสองดอลลาร์
‎เรากำลังสร้างฐาน ‎สำหรับราคาสูงกลับขึ้นไปที่เลี่ยงไม่ได้
‎คุณอยู่ในวงการโลหะเหรอ โลหะมีค่าเหรอ ‎หรือคุณแค่มองภาพระดับมหภาค
‎ที่จริงผมแค่วิเคราะห์ตัวเลขอยู่น่ะ
‎เดี๋ยวนะ คุณทำแบบนี้มานานแค่ไหนแล้ว
‎ซื้อขายเหรอ ประมาณสี่ปีได้ ‎ผลตอบแทน 25 เปอร์เซ็นต์ต่อปี
‎ฉันเลยชอบบังคับตัวเอง ‎ให้ออกมาผจญภัยนิดๆ หน่อยๆ แบบนี้
‎จะได้อยู่ห่างจากโต๊ะทำงานบ้าง
‎เหมือนกัน
‎ค่ะ คนคิดว่าพวกเขารู้จักฉันเพราะเรื่องทั้งหมดนี้
‎แต่ฉันมีคุณค่ามากกว่า ‎ผลรวมของมูลค่าแต่ละส่วนของฉัน
‎ฉันคิดว่า… ‎ฉันคิดว่าเราทุกคนเป็นมากกว่าที่เห็นน่ะ
‎มีใครรู้ไหมว่าแบร์แฮงก์คืออะไร
‎คืนวันศุกร์ที่บ้านผม
‎มันคือตอนที่คุณแขวนอาหารไว้ ‎ระหว่างต้นไม้สองต้นเพื่อให้พ้นจากหมี
‎ถูกไหม ทำไมล่ะ
‎หมีจะได้ไม่กินอาหารที่ขาดน้ำน่าขยะแขยง
‎- ใช่ ‎- หรือให้หมีอยู่ห่างจากที่ตั้งแคมป์
‎ใช่แล้ว ใครก็ได้หยิบถุงอาหารแล้วตามผมมา
‎เราเพิ่งจะได้นั่งเองนะ
‎ให้ตายเถอะ
‎โอเค ใครอยากเป็น ‎อาสาสมัครแบร์แฮงก์คนแรกของเรา
‎เจค
‎โอเค
‎คุณอาจต้องฝึกนะ
‎ตามหลักแล้ว คุณอยากแขวนถุงอาหารสูง 12 ฟุต
‎ระหว่างต้นไม้สองต้น ‎ที่อยู่ห่างกันอย่างน้อย 12 ฟุต ทำไมครับ
‎เพราะหมีปีนต้นไม้แล้วเอื้อมหยิบมันได้
‎- คุณเลยอยากให้มันเอื้อมไม่ถึง ‎- ถูกต้อง
‎คุณต้องใช้เชือกสองเส้น ‎ยาวเส้นละประมาณ 50 ฟุต
‎เชือกพวกนี้ทำมาสำหรับแบร์แฮงก์ ‎มันจึงมีน้ำหนักเบา
‎เฮเลน ช่วยโยนขวดน้ำให้เจคหน่อยครับ
‎จากนั้นก็ใช้ห่วงเกี่ยวนิรภัยเกี่ยวขวดน้ำไว้
‎แล้วเราก็ผูกเชือกสองเส้นนั้นไว้กับต้นไม้สองต้น
‎เมื่อเอาถุงอาหารแขวนไว้แล้ว
‎พระเจ้า ให้หมีกินอาหารของผมก็ได้ ‎เพราะนี่มันเหมือนแก้ปัญหาฟิวชั่นเย็นเลย
‎ฉันชอบอาหารฟิวชั่น
‎ทีนี้เราก็จะเหวี่ยงเชือก ‎ไปยังกิ่งไม้ที่อยู่ตรงข้ามกัน
‎- ผมจะโยนเส้นนี้ เจค คุณโยนเส้นนั้น ‎- เขาพูดว่าอะไรนะ
‎นั่นไม่ได้อธิบายอะไรเลย
‎- เอาละ เบ็คเค็ตต์ ‎- มาดูกันว่าคุณเจ๋งแค่ไหน เบ็คเค็ตต์
‎โชว์ฝีมือให้เราดูหน่อย
‎เกือบได้แล้ว
‎- ทำมันให้ได้ ‎- เราจะลองทำมันอีกครั้ง
‎คุณทำได้แน่
‎- โอ้ ว้าว! ‎- ฟอร์มดี
‎ทำได้ดีมาก
‎โอเค เอาละ เหวี่ยงมันขึ้นไป
‎ระวังโดนจมูกนะ
‎คุณต้องทอดแขนลงข้างล่างแล้วเหวี่ยง
‎คุณเคยทำมันหรือเปล่า เบ็คเค็ตต์
‎เคยสิ
‎คุณทำได้แน่
‎- เต็มที่เลย ‎- เอาเลย
‎- โอ้ ได้แล้ว ‎- ใช่
‎- ทำได้แล้ว ‎- เยี่ยม
‎เราทำสำเร็จ
‎พอเชือกของคุณอยู่บนกิ่งไม้แล้ว ‎คุณก็เอาถุงอาหารแขวนไว้
‎- ครับ ‎- เราควรคาดคิดไหมว่าจะเห็นหมีแถวนี้
‎ที่นี่เป็นป่า ผมว่าควรคาดคิดทุกอย่าง
‎แล้วหมาจรจัดตัวใหญ่ๆ ล่ะ
‎ไม่น่าจะเป็นไปได้
‎ถ้ามันเป็นหมีบ้าล่ะ
‎- ถ้ามันเป็นหมีบ้า ทุกอย่างก็จบ ‎- อะไรจบ
‎หมีกัดเชือกให้ขาดไม่ได้เหรอ
‎นั่นก็ไม่น่าเป็นไปได้
‎แต่ถ้าหมีบ้ามันดื้อขนาดนั้น
‎คุณตายแน่ และมันก็จะไม่หิวแล้ว
‎พวกเขาถึงได้เรียกมันว่าวัฏจักรแห่งชีวิต
‎- มูฟาซา ‎- เจค คุณไปยืนตรงนั้นได้ไหม
‎ทีนี้เราก็จะดึงถุงอาหารขึ้นไปแขวนไว้
‎นี่แหละ มาดูกันว่าต้องทำมันยังไง
‎เอามือดึงขึ้นไปทีละข้าง
‎มันไม่น่าจะหนักจนคุณดึงขึ้นไปไม่ไหว
‎แล้วคุณก็ผูกเชือกไว้ไม่ให้มันร่วงลงมา
‎เห็นไหม ง่ายมากเลย
‎เอาละ เริ่มมืดแล้ว ทุกคน
‎- กลับไปที่แคมป์กันเถอะ ‎- ใช่
‎(หมีบ้า ‎ต้นไม้สองต้น 12 ฟุต)
‎ฉัน…
‎นิ้วฉันแข็งไปหมดแล้ว
‎- มันหนาวเร็วมากเลย ว่าไหม ‎- ฉันรู้ ให้ตายสิ
‎ฉันไม่ชินกับมัน
‎ฉันมาจากแคลิฟอร์เนีย ฉันก็ไม่ชิน
‎คุณโอเคใช่ไหม
‎ใช่ โอเคตลอด คุณล่ะ
‎ฉันคิดถึงแม่มากเลย
‎ฉันแน่ใจว่าเราทุกคนคิดถึงแม่ ใช่ไหม
‎ใช่ค่ะ
‎คุณคิดถึงเธอยังไง
‎เราเป็นเหมือนเพื่อนรักกัน เราคุยกันแทบทุกวัน
‎คุณสนิทกับแม่ไหม
‎ยายฉันชื่อจีจี้ เป็นคนที่เลี้ยงฉันกับน้องชายมา
‎อ๋อ เหรอคะ
‎ถามได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับแม่คุณ
‎เยอะเลย และฉันก็เหนื่อย
‎ฉันว่าเราไม่ควรคุยเรื่องนี้กันตอนนี้
‎โอเค ไม่เป็นไรเลย ได้ค่ะ
‎คุณแอบชอบคนที่มาเดินป่าด้วยกันหรือเปล่า
‎แอบชอบคนที่มาเดินป่าด้วยกันเหรอ ว้าว
‎ตัวเลือกค่อนข้างจำกัดนะ ว่าไหม
‎จะว่างั้นก็ได้ ที่จริงฉันแปลกใจตัวเองนะ
‎เพราะฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน
‎แต่ฉันแอบชอบเจคนะ
‎เขานิสัยดี เยี่ยมมากเลย
‎ไม่ใช่คนที่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ
‎และเขาก็เป็นหมอด้วย
‎ฉันรู้ว่าเขาพูดแบบนั้น ‎ฉันคิดว่าเขาเคยเป็นหมอนะ
‎แต่เห็นได้ชัดว่าเขาลาออก
‎ฉะนั้นเขาเป็นคนขี้แพ้มากกว่าเป็นหมอ
‎ฉันรู้สึกว่าเขาแค่อยากพักน่ะ
‎แต่ถึงเขาจะเป็นแบบนั้น ‎เขาก็จะไปผจญภัยและศึกษาเกี่ยวกับวาฬ
‎ใช่ คุณไม่คิดว่ามันบ้าไปหน่อยเหรอ
‎เขาเป็นผู้ใหญ่ที่จะไปศึกษาเกี่ยวกับวาฬ
‎มันเหมือนเขาอายุแปดขวบเลย
‎ฉันคิดว่าเขาเจ๋งดีนะ
‎อ๋อ ค่ะ ไม่หรอก
‎ฉันว่านะ ‎คนเจ๋งๆ ไม่ไปศึกษาชีวิตสัตว์ทะเลหรอก
‎แต่ไม่รู้สิ เขาดูแปลกๆ
‎- เอาละ ราตรีสวัสดิ์ ‎- ราตรีสวัสดิ์
‎ค่ะ ฮอตดอกเหรอ
‎- อรุณสวัสดิ์ ทุกคน ‎- หวัดดี
‎- ให้ตายสิ ‎- พูดจนได้
‎หวัดดี เจค
‎หวัดดี นี่ครับ
‎ปวดหัวเหรอ
‎ใช่ค่ะ พอคุณพูดก็ปวดเลย
‎- คุณควรดื่มน้ำให้มากขึ้น ‎- โอเค
‎คุณกินไทลินอลก็ได้ ถ้ามันปวดมากขึ้น
‎หมวกคุณดูมันคับๆ นะ อาจเป็นเพราะหมวกก็ได้
‎- รู้สึกสบายดี ‎- ดื่มกาแฟหน่อยไหม เอลเลน
‎ค่ะ ฉันชื่อเฮเลน ขึ้นต้นด้วย "เอช"
‎เหรอครับ เฮเลน
‎ขึ้นต้นด้วย "เอช" เฮเลน
‎ขอบคุณค่ะ
‎ฉันอยากให้คุณช่วยเปลี่ยนผ้าพันแผล
‎อ๋อ ได้ ไปนั่งบนหินก้อนนั้นได้ไหม
‎- ผมจะไปหยิบชุดปฐมพยาบาล ‎- ได้ค่ะ
‎ทำไมกาแฟถึงอร่อยขนาดนี้
‎ไม่รู้สิ ผมทำกาแฟเก่งมั้ง
‎ฉันได้ยินเรื่องเล่าว่าคุณเป็นคนเจ๋งแค่ไหน
‎ซึ่งถ้าคุณเจ๋งนักละก็ ‎ทำไมถึงมีแว่นตาคล้องคอตั้งหลายอัน
‎แน่ใจนะว่าเอามามากพอ
‎ว้าว คุณโกรธมากที่ผมมาที่นี่ ‎จนต้องล้อผมเรื่องแว่นตาเหรอ
‎เป็นผู้ใหญ่จริงๆ ‎คุณจะล้อฮิวจ์เรื่องแว่นตาด้วยหรือเปล่า
‎ไม่ค่ะ
‎ฟังนะ ผมสายตายาว ‎บางครั้งผมก็ต้องใส่แว่นอันนี้
‎นี่คือแว่นกันแดด
‎ดวงอาทิตย์แสงมันจ้า มีเหตุผล
‎ใช่ ผมมีปัญหาการมองเห็นตอนกลางคืนด้วย
‎ช่างเถอะ ทำไมมันต้องสำคัญด้วย
‎นี่ เข่าฉันไม่เป็นไร
‎แต่เท้าฉันพองน่ะ ‎ถ้าคุณให้ยาฉัน ฉันทามันเองได้
‎เท้าพองจริงๆ เหรอ
‎คุณไม่ได้จดบันทึกเหรอ
‎จดสิ ฉันเขียนว่า "จัดการมัน" ห้าครั้ง
‎แต่ฉันจัดการมันไม่ทันน่ะ
‎ยังไงก็เถอะ ‎เอายามาให้ฉัน แล้วฉันจะทามันเอง
‎ขอดูหน่อย
‎ให้ตายสิ เหมือนหนังสยองขวัญเลย ‎ทำไมคุณไม่พูดอะไรเลยล่ะ
‎เพราะหลังจากที่เข่าฉันเป็นแผล ‎แล้วเดินรั้งท้ายทั้งวัน ฉันไม่อยากถ่วงเราอีก
‎มันไม่ได้… ‎ฉันแข็งแกร่งน่ะ ก็เลยไม่ค่อยรู้สึกเจ็บ
‎- งั้นเหรอ ‎- ใช่
‎เฮเลน คุณซึมเศร้าหรือเปล่า
‎คุณพูดถึงเรื่องอะไร
‎คุณมาที่นี่ทำไม
‎อาจจะเหตุผลเดียวกับคุณก็ได้
‎เป็นไปไม่ได้
‎โอเค ฉันมาที่นี่เพราะฉันอยากทำสิ่งท้าทายใหม่
‎และก้าวข้ามขีดจำกัดของฉัน
‎และก็แบบว่า… เริ่มต้นชีวิตใหม่
‎เดี๋ยวนะ เท้าอีกข้าง
‎รู้ไหม มีคนบาดเจ็บสาหัส ‎จากการเดินป่าแบบนี้ตลอดเวลา
‎ฉันรู้ แต่พวกเขาอยู่ภายใต้การจัดการใหม่
‎การจัดการใหม่เหรอ เบ็คเค็ตต์น่ะเหรอ
‎คุณไว้ใจการจัดการของเบ็คเค็ตต์เหรอ
‎คุณไม่ได้หยุดคิดเลยเหรอ ‎ตอนเซ็นเอกสารสละสิทธิ์ 11 ฉบับนั่น
‎ไม่ค่ะ ฉันวางแผนที่จะได้รับประกาศนียบัตร
‎คุณรอดชีวิตก็ถือว่าโชคดีแล้ว
‎ไม่นะ คุณคิดผิดแล้ว
‎คุณคิดว่าคุณกำลังคุยกับครูแก่ๆ น่าเบื่อ
‎ที่เข้านอนตอนสามทุ่มครึ่งที่ชื่อเฮเลน ‎แต่คุณคิดผิด
‎นี่คือเฮเลนคนใหม่ที่พัฒนาขึ้น ‎และเฮเลนคนนี้ก็ถ่มน้ำลายใส่หน้าอันตราย
‎แถมฉี่ในป่าด้วย
‎เฮเลนคนใหม่ฟังดูน่าขยะแขยงจัง
‎ใช่ เธอเป็นแบบนั้น
‎ขอโทษนะ ‎เรื่องการมองเห็นตอนกลางคืนนี่มันอะไรกัน
‎ไม่มีอะไรหรอก
‎แค่อย่าพูดให้ใครฟังก็พอ โอเคไหม
‎ทำไมล่ะ
‎- ผมไม่ผ่านการตรวจร่างกาย ‎- บ้าหรือเปล่า
‎เราไม่เดินป่าตอนกลางคืน ‎เพราะงั้นมันไม่สำคัญอะไร
‎คุณเพิ่งพูดเองว่าที่นี่มันอันตรายแค่ไหน
‎นั่นสำหรับคนสายตาดีด้วย
‎ใช่ ก็เหมือนคุณนั่นแหละ ‎ผมต้องเผชิญกับความท้าทาย
‎พวกคุณไม่เป็นไรใช่ไหม
‎- ค่ะ ‎- ดีมาก
‎- ให้ตายสิ คุณต้องล้อเล่นแน่ๆ ‎- ไม่เป็นไร
‎โอเค ฟังนะ ทุกคน
‎เฮเลนที่ขึ้นต้นด้วย "เอช" เท้าพองในวันแรก
‎พระเจ้า เอาอีกแล้ว
‎เราต้องโทษเมสันที่เฮเลนเท้าพอง ทำไม
‎นี่คือเหตุผล เพราะคนอย่างเมสัน ‎ที่เป็นสุดยอดนักเดินป่า
‎กดดันนักเดินป่าที่ไม่สุดยอดเท่าไหร่อย่างเฮเลน
‎นักเดินป่าอย่างเมสันทำให้คนบาดเจ็บได้บ่อย ‎พอๆ กับนักเดินป่าอย่างเฮเลน
‎เดี๋ยว ถามจริง พวก
‎ฉันทำตัวเองบาดเจ็บนะ
‎อย่าเป็นเมสัน
‎มีทัศนคติที่ดีและทำงานเป็นทีม ‎และก็อย่าเป็นเฮเลน
‎ถ้าคุณรู้สึกมีจุดแสบร้อน ‎ที่ผมอธิบายรายละเอียดบนรถบัส
‎ก่อนขึ้นรถบัส และหลังลงจากรถบัส
‎- จัดการมัน ‎- ทันที
‎เฮเลนที่ขึ้นต้นด้วย "เอช ‎คุณใช้เข็มขัดรัดเอวหรือเปล่า
‎พระเจ้าช่วย
‎นักเดินป่าทุกคน 80% ของน้ำหนักเป้ ‎ควรอยู่บนสะโพกของคุณ
‎ไม่ใช่ที่ไหล่ เข้าใจไหม
‎ฉะนั้นรัดเข็มขัดซะ ไม่งั้นคุณจะเหนื่อยเร็วมาก
‎ฉันมักจะทำได้ดีขึ้น ‎เมื่อมีคนชี้ให้เห็นสิ่งที่ฉันทำถูกต้อง
‎งั้นก็ทำสิ่งที่ถูกต้องสิ แล้วผมจะชี้ให้เห็น
‎ฉันเคยได้ยินแบบนั้น
‎เอาละ รีบไปกันเถอะ เร็วเข้า ทุกคน
‎วันนี้เดินแค่สิบไมล์
‎ถึงเวลาตั้งฉายาเดินป่าแล้ว ‎คุณไม่มีสิทธิ์เลือกฉายาของตัวเอง
‎(วู้ดดี้)
‎(เมอรีล)
‎แล้วผมก็พูดว่า…
‎สวัสดีครับ
‎ดูสิว่าใครตัดสินใจเข้าร่วมปาร์ตี้
‎แปะมือหน่อย
‎(ดูกี้)
‎(ตู้เก็บอาหาร)
‎ใช่
‎(โลกาวินาศ)
‎นี่เป็นวันเดินป่านะ
‎(วอลสตรีท)
‎สวัสดี
‎- พร้อมนะ ‎- พร้อม
‎(แชปลิน)
‎มันมีถิ่นกำเนิดในป่าไม้เนื้อแข็ง ‎ทางตะวันออกของแคนาดา
‎มันเป็นอะไรที่หลีกเลี่ยงได้ แต่คุณก็ตรงเข้าไป
‎- ใช่ คือ… ‎- สมเป็นคุณมากเลย
‎ผมก็ว่างั้น
‎เบ็คเค็ตต์ ฉันต้องถามคุณ
‎พี่ชายฉันบอกว่าเขาขาหัก ‎เพราะเอาก้อนหินมาเตะเล่นเป็นฟุตบอล
‎- จริงหรือเปล่า ‎- มันเป็นเรื่องจริง
‎พี่ชายคุณทำให้ผมหงุดหงิดมากเลย
‎(หมอ)
‎(สปีดบัมพ์)
‎คุณศึกษาเรื่องความสุขเหรอ
‎ใช่
‎จิตวิทยาเคยให้ความสำคัญกับปัญหาต่างๆ
‎อย่างเช่นประสาท พยาธิสภาพและความผิดปกติ
‎แต่ความคิดคือการวิเคราะห์ ‎ส่วนที่แย่ๆ ของชีวิตเพื่อรักษาพวกเขา
‎ใช่
‎แต่ฉันกำลังศึกษาสิ่งที่คนทำถูกต้อง
‎คนที่มีความสุขและปรับตัวได้ดีทำสิ่งต่างๆ ยังไง
‎ฟังดูมีเหตุผลมากเลย
‎เอาละ พักดื่มน้ำสองนาทีครับ ทุกคน
‎กินของว่างด้วย ถ้าคุณต้องกิน
‎เอาละ เราคงไม่ได้นั่งกัน
‎ทุกคืนก่อนนอน ‎ฉันเขียนสิ่งดีๆ สามอย่างที่เกิดขึ้นกับฉัน
‎- หนึ่งในแบบฝึกหัดที่ฉันศึกษาอยู่ ‎- แค่นั้นคุณก็มีความสุขแล้ว
‎ประมาณนั้น บอกสิ่งดีๆ สามอย่าง ‎ที่เกิดขึ้นกับคุณวันนี้มาซิ
‎โอเค วินดี้ ‎ฉันคงบอกสิ่งดีๆ สามอย่างไม่ได้หรอก
‎อากาศหนาวขึ้นเรื่อยๆ ‎ก๊าซธรรมชาติของฉันเหลือน้อย
‎ฉันได้ดื่มไวน์ขาวอีกครั้ง ‎และฉันก็โอเคที่ไม่ต้องทายาระงับกลิ่นตัว
‎- ดีๆ ทั้งนั้น ‎- จำเป็นต้องรู้ด้วยเหรอ
‎โอเค เฮเลน ตาคุณแล้ว
‎โอเค ฉันดีใจที่เราได้คุยกัน
‎- หนึ่ง ‎- โอเค
‎ข้าวโอ๊ตเมื่อเช้าเป็นยางน้อยลงนิดหน่อย
‎- เห็นด้วยนะ ‎- ว่าต่อเลย ขุดคุ้ยลึกๆ
‎ฉันมีอันที่เด็ดๆ
‎ฉันชอบตอนที่คุณตื่นขึ้นมาตอนเช้า ‎และหน้าคุณเย็นเพราะอากาศบนภูเขา
‎แต่ถุงนอนทำให้ร่างกายของคุณ
‎อุ่นสบายมาก
‎ฉันชอบนะ
‎- ใช่ อันนี้ดีจริง ‎- มันวิเศษมากเลย
‎แล้วคุณล่ะ วินดี้
‎โอเค วันนี้…
‎นึกก่อนนะ ‎ฉันชอบกาแฟคาวบอยที่อยู่บนเตาเมื่อเช้านี้
‎- คั่วดีมาก ‎- ชอบมากเลย
‎กลิ่นมอสที่อยู่ในป่า
‎- ปวดร้อนในกล้ามเนื้อตอนเราเดินขึ้นเขา ‎- ไม่ละ ขอบคุณ
‎- ปวดร้อนมากเลย ‎- และความสดชื่นในอากาศ
‎คุณเก่งเกินไปแล้ว
‎ฉันฝึกมาเยอะน่ะ ‎มันเป็นเหมือนเสียงร้องต่อสู้ของฉัน
‎"ชื่นชมทกอย่าง!"
‎เสียงร้องต่อสู้ของฉันคือ ‎"เก็บไว้ร้องกับหมอนเถอะ เคย์ลี่"
‎เคย์ลี่
‎ของฉันน่าจะ "ออกไปให้พ้นหน้าฉัน!"
‎แต่ฉันชอบ "ชื่นชมทุกอย่าง"
‎- เราแบ่งปันกันได้ ‎- โอเค
‎ไปกันต่อเถอะ ทุกคน เราต้องเดินอีกไกล
‎โอเค
‎เธอทำแบบนี้ทำไม ซู
‎ทำไม ทำไมเธอถึงปฏิญาณว่าจะนิ่งเงียบ ‎เธอเป็นคนช่างพูดนะ
‎ผู้หญิงควรพูด
‎ให้เมสันปฏิญาณว่าจะนิ่งเงียบบ้างดีไหม ‎ให้ตายเถอะ
‎เธอควรจะพูด ไม่ เราทำได้ ตั้งสติไว้
‎อีกแค่อาทิตย์เดียว เราทำได้แน่
‎โอเค
‎ไม่ค่ะ
‎- ฉันกินไม่ไหวแล้ว ‎- ไม่อยากเชื่อเลยว่าคุณยังกินมันอยู่
‎ผมอยากได้แมคโดนัลด์จริงๆ
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- ครับ
‎ทำไมคุณถึงมาที่นี่
‎อย่าบอกนะว่ามาเริ่มต้นใหม่
‎- คุณไม่ใช่บีโกเนีย ‎- อะไรนะ
‎บีโกเนียเป็นต้นไม้ประจำปี คุณปลูกมันใหม่ทุกปี
‎พระเจ้าช่วย
‎ขอโทษนะ เลิกเล่นมุกดอกไม้ซะที ได้เลย
‎ทำไมฉันถึงมาที่นี่เหรอ
‎ฉันคิดว่าฉันเบื่อการหงุดหงิดตัวเองน่ะ
‎เข้าใจไหม
‎แล้วคุณล่ะ
‎ก็เหมือนๆ กันนั่นแหละ จริงๆ นะ
‎ผมอยากผลักดันตัวเอง ‎รู้สึกเหมือนเป็นใครสักคน
‎ผมอยากมีเรื่องราวที่น่าสนใจเล่าให้คนอื่นฟัง
‎ไม่เหมือนเรื่องราวที่ผมใช้ชีวิตอยู่กับมันทุกวัน
‎ผมอาจเป็นอะไรๆ ได้หลายอย่างในชีวิต
‎และระหว่างทาง ผมก็แค่…
‎เลี้ยวผิดทางและหาทางกลับไม่ได้
‎ตอนนี้ผมรู้แล้วว่ามันอาจจะสายไปแล้ว
‎ไม่หรอก ฮิวจ์ นั่นมัน…
‎ไม่เป็นไร
‎มันเป็นเรื่องจริง
‎ผมยอมรับมัน
‎และมันก็รู้สึกดีที่ได้พูดออกมาดังๆ
‎อืม ฉันรู้ว่ามันรู้สึกยังไง
‎ใช่
‎เมอรีล ถึงตาเราล้างจานแล้ว
‎ไปเดี๋ยวนี้แหละ
‎เคย์ลี่ ขอบคุณนะ
‎พระเจ้าช่วย
‎อะไร
‎ทำไมถึงมองฉันอยู่ตลอด มีอะไรติดหน้าฉันเหรอ
‎ไม่มี
‎- ช่างเถอะ ‎- โอเค
‎เฮเลน ระวังหน่อย
‎ค่ะ ฉันระวังอยู่แล้ว
‎- ไม่ คุณไม่ระวัง ‎- คุณมีปัญหาอะไร
‎ทุกครั้งที่คุณทำอะไรโง่ๆ ที่นี่ ต้องมีคนช่วยคุณ
‎- ทำไมคุณถึงพยายามช่วยคนอื่นอยู่ตลอด ‎- คุณพูดถึงเรื่องอะไร
‎อย่างตอนที่คุณไปแคลิฟอร์เนียเพื่อช่วยโลมา
‎คุณจำได้เหรอ
‎ใช่ ฉันจำได้เพราะตอนนั้นคุณทำตัวเป็นฮีโร่
‎เหมือนที่คุณทำตัวเป็นฮีโร่ตอนนี้
‎เปล่า ผมไม่ได้ทำ ‎และมันก็สิงโตทะเลต่างหากล่ะ
‎โอเค ฉันเห็นแล้วว่าคุณเป็นใคร ขอบอกให้รู้ไว้
‎คุณเป็นหมอที่สุภาพ อ่อนน้อมถ่อมตน
‎ที่ชอบขนมปังธัญพืช เก่งเรื่องเดินป่า
‎และก็ดูถูกเราเหมือนเราเป็นพวกโง่งั่ง
‎ผมไม่ได้ดูถูกใครทั้งนั้น ผมไม่สนใจใครนอกจาก…
‎ฉันหวังว่าคุณจะพูดสิ่งที่คุณคิด ‎แทนที่จะจ้องมองฉันเหมือนตัวประหลาด
‎ก็ได้
‎คุณดีเกินไปสำหรับเขา
‎นั่นคือสิ่งที่คุณอยากพูดเหรอ
‎ใช่
‎ที่ในป่านี่ในตอนนี้
‎นั่นคือสิ่งที่คุณอยากบอกฉัน
‎โอเค ทำไมคุณถึงคิดว่าคุณบอกฉันได้
‎เพราะผมไม่อยากให้คุณกลับไปหาเขา
‎ฉันจะทำแบบนั้นทำไม
‎นั่นคือคำถามของผม
‎คุณกล้าดียังไง…
‎ที่คิดว่าจะคุยกับฉัน ‎เรื่องชีวิตแต่งงานห่วยๆ ของฉันได้
‎เมื่อคุณใช้ชีวิตอย่างฉัน ‎และทำผิดพลาดอย่างที่ฉันทำ
‎ตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกันกับฉัน ‎คุณอาจจะพูดอะไรสักอย่างได้
‎แต่จนกว่าจะถึงตอนนั้น ‎คุณสนใจแต่เรื่องของตัวเองเถอะ
‎และฉันก็ไม่ต้องการให้ใครช่วย ขอบคุณมากนะ
‎รู้ไหมว่าทำไม เพราะฉันช่วยตัวเองได้ ‎เพราะงั้นคุณหยุดมันได้แล้ว
‎โอเค ทุกคน ‎พรุ่งนี้เราจะไม่ทำตามแผนกันนิดหน่อย
‎สิบวันที่ผ่านมาเราพัฒนากันมากเลย ‎ฉะนั้นผมจะแยกกลุ่มพวกเรา
‎เราจะทดสอบทักษะการนำทางของคุณ
‎เราจะเดินป่าตามเส้นทางเดิม ‎แต่ห่างกัน 30 นาทีแล้วเจอกันตอนมื้อค่ำ
‎มันเป็นทางที่ง่าย เราจะเก็บของให้เรียบร้อย
‎ทุกคนควรกลับมาที่นี่ ‎ก่อนตะวันตกดินเพื่อตั้งแคมป์อีกครั้ง
‎ให้ตายสิ เราตั้งแคมป์ทิ้งไว้ไม่ได้เหรอ
‎เราจะเดินป่าแบบแบ่งกลุ่มตามเต็นท์เหรอ
‎หวังว่าคงจะไม่นะ บอกหน่อยว่าไม่…
‎เราจะแบ่งกลุ่มตามความเร็ว
‎สี่คนที่เร็วที่สุดจะไปด้วยกัน ‎และคนที่ช้าที่สุดก็ไปด้วยกัน
‎ยกเว้นเมสัน
‎- คุณจะไปกับกลุ่มที่ช้ากว่า ‎- ไม่เอาน่า
‎ทำงานเป็นทีม คุณจะเรียนรู้มัน ‎ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
‎- นอนได้แล้ว เราจะเก็บของตอนเช้าตรู่ ‎- เดี๋ยว
‎ไม่เอาน่า เราคุยเรื่องนี้กันได้ไหม
‎เชื่อผมเถอะ ผมก็อยากคุยเรื่องนี้
‎คุยกันจบแล้ว
‎เราเป็นทีมเดียวกัน
‎ดึงมันกลับ ทีนี้ก็ตรงนั้น นั่นแหละ ไม่เป็นไร
‎เจอกันตอนมื้อค่ำนะ
‎- บาย ทุกคน ‎- บาย
‎คุณพระคุณเจ้า ผมตาฝาดไปหรือเปล่าเนี่ย
‎- นี่กระดาษเหรอ ‎- อะไร
‎หล่นมาได้ยังไง
‎ถามจริง
‎ขยะจริงๆ เหรอ เร็วเข้า ล้อมวงเข้ามาเลย
‎กี่ครั้งแล้วที่เราพูดถึงการเคารพธรรมชาติ
‎ไม่ทิ้งร่องรอยไว้
‎"หาความเชื่อมโยงกับธรรมชาติที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น"
‎"ผงาดขึ้นจากเถ้าธุลี
‎เหมือนนกฟีนิกซ์"
‎"และได้รับประกาศนียบัตร"
‎เยี่ยม มีใครอยากได้มันคืนไหม
‎มีใครไหม
‎ไม่มีเหรอ
‎ฟังนะ ผมบอกคุณว่าจะเกิดอะไรขึ้น ‎ถ้าผมเห็นคุณทิ้งขยะ
‎- คุณบอกว่าคุณจะสติแตก ‎- ใช่
‎พระเจ้าช่วย
‎เกือบลืมไปเลย
‎เบ็คเค็ตต์
‎หายใจลึกๆ หน่อย เพื่อน หายใจลึกๆ
‎ทุกอย่างรอบตัวเราติดไฟได้
‎ผมกำลังชี้ให้เห็นความสำคัญ ‎โลกไม่ใช่ที่ทิ้งขยะของคุณ
‎เขาทำอะไรน่ะ
‎- ถ้าทำอีกครั้ง ผมจะเผาโลกนี้ซะ ‎- ผมไม่รู้เลย
‎- ทำอะไรน่ะ ‎- ใช่…
‎กลุ่มแรก 30 วินาที
‎วินดี้ ช่วยผมหน่อย
‎- ใครหยิบกระดาษนั่นขึ้นมาหน่อยได้ไหม ‎- ในที่สุดเขาก็สติแตก
‎มีใครชอบแบบนั้นอีกไหม
‎- เหมือนนกฟีนิกซ์เหรอ ‎- ฉันจะไม่พูดถึงมัน
‎โอเค นี่…
‎ผมอยากขอโทษเรื่องเมื่อคืน มัน…
‎ไม่ต้องกังวลหรอก ลืมมันไปเถอะ ‎เพราะฉันก็เสียใจเหมือนกัน
‎นี่ คุณเก็บมันไว้สิ
‎แต่คุณยังอ่านมันไม่ได้นะ
‎- เริ่มกันเลย ‎- ทำไมล่ะ
‎ห่างกัน 30 นาทีนะ ทุกคน
‎แล้วคุณจะเก็บอะไรไว้ล่ะ
‎ผมจะคิดอะไรสักอย่างได้แหละ
‎ทุกคน รอด้วย
‎ผมว่าวินดี้ชอบเจคมากเลย ใครไม่ชอบบ้างล่ะ
‎ฉันว่าพวกเขาเหมาะสมกันดีนะ
‎จริงเหรอ ผมสัมผัสได้ว่าคุณสองคนตึงๆ ใส่กัน ‎มีความรู้สึกอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ
‎ไม่หรอก
‎ความจริงคือเรารู้จักกันน่ะ
‎เขาเป็นเพื่อนสนิทกับน้องชายฉัน ‎ฉันรู้จักเขามาหลายปีแล้ว
‎เราทั้งคู่สมัครมาทริปนี้เมื่อหลายสัปดาห์ก่อน
‎โดยไม่รู้ว่าอีกคนก็สมัครเหมือนกัน
‎โอเค ไม่อยากเชื่อเลยว่าคุณเพิ่งมาบอกผมตอนนี้
‎ตอนเราอยู่ที่ลาโรซา ‎เขาบอกว่าเขาเพิ่งสมัครมาทริปนี้เมื่อวันก่อน
‎เมื่อวันก่อน ก่อนจะมาที่นี่น่ะเหรอ
‎ใช่
‎- แปลกนะ ‎- ใช่
‎ไม่รู้สิ
‎เฮเลน มาช่วยผมหน่อยได้ไหม
‎โอเค มาแล้วค่ะ
‎ถ้าจูบแค่สองวินาทีนี่ถือว่าจูบหรือเปล่า
‎ผมไม่เห็นพวกเขาจูบกันนะ
‎ฉันเห็น
‎แต่พวกคุณ เราเห็นสิ่งบ่งชี้บ้างไหม
‎สิ่งบ่งชี้อะไร
‎มันน่าเศร้าจริงๆ
‎- อะไรเหรอ ‎- เจคจูบเก่งสุดๆ แต่เขามีเจ้าของแล้ว
‎ไม่อยากเชื่อว่าเรายังคุยเรื่องนี้กันอยู่อีก
‎โอเค ดื่มน้ำกันเถอะ ทุกคน
‎คุณรู้ได้ยังไงว่าเขาจูบเก่งมาก
‎เราไม่รู้ วินดี้บอกเรา เขาจูบเธอคนเดียว
‎หลังจากนั้นเขาก็ออกจากเกมทันที
‎- รักแรกจูบ ‎- ตายแล้ว
‎ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก
‎- เราเลิกคุยเรื่องนี้กันได้ไหม ‎- พวกเขาเคมีตรงกัน เห็นชัดเลย
‎แม้แต่เปลือกไม้ก็เคมีตรงกับเขา
‎- ใช่ ‎- หมายความว่าไงเขามีเจ้าของแล้ว
‎กับวินดี้ไง เธอชอบเขา ‎เขาก็ต้องชอบเธอแน่นอน
‎แต่นั่นยังไม่มีการยืนยัน
‎พวกเขาทั้งคู่ชอบสุนัขต้อนแกะ ‎วาฟเฟิลฟรายส์ แล่นเรือใบ และก็ไวน์
‎เคย์ลี่ ใครๆ ก็ชอบสิ่งเหล่านั้น ‎โดยเฉพาะวาฟเฟิลฟรายส์
‎ผมไม่ชอบฉายาเดินป่านั่น
‎"โลกาวินาศ" เหรอ
‎เธอฉลาดมาก เราควรเรียกเธอว่า…
‎"แสนฉลาด"
‎มันฟังดูโง่
‎"แม่คนฉลาด" เหรอ
‎ไม่ ยังไม่ดีที่สุด
‎พวกเขาทำแบร์แฮงก์แก่งและชอบไวน์ ‎พวกเขายังไม่แต่งงานกันได้ยังไง
‎ให้เวลามันหน่อยสิ ‎คนเจอกันและตกหลุมรักกันแบบนี้แหละ
‎นี่ เมสันปวดฉี่
‎นึกภาพแล้วแขยง
‎โอเค ทุกคน รอด้วย แผนที่อยู่กับผมนะ
‎ค่ะ ช่วยฉันหน่อย เมสัน
‎แต่คุณไม่รู้จักพ่อแม่คุณจริงๆ หรอก
‎ไม่เหมือนที่เพื่อนๆ พวกเขารู้จักตอนโตมาด้วยกัน
‎พอพวกเขามีคุณและเริ่มเลี้ยงคุณ
‎คนที่พวกเขาเคยเป็นก็ไม่อยู่แล้ว
‎หายไปในโลกของผู้ใหญ่ มันน่าเศร้าจริงๆ
‎ใช่ มันน่าเศร้า
‎อย่าทำให้ผมร้องไห้ในป่าสิ เคย์ลี่ ให้ตายเถอะ
‎เราจะเดินให้เร็วกว่านี้หรือว่าเร็วได้แค่นี้
‎เมสัน คุณต้องงีบหลับแล้วละ
‎- ไม่นะ ‎- ผมเริ่มหิวแล้ว
‎ฮิวจ์ ขอดูแผนที่หน่อยได้ไหม
‎- ไม่เอาน่า เราจะหยุดอีกไม่ได้แล้ว ‎- ทำไมน้ำฉันรสชาติเหมือนแฮมเบอร์เกอร์
‎พระเจ้า อร่อยจัง อยากกินเบอร์เกอร์จะแย่แล้ว
‎- ไม่นะ ‎- อ๊ะ คานทรงตัว
‎เราจะต้องข้ามภูเขาลูกนี้ไป
‎เราควรจะเลี้ยวซ้ายตรงนี้
‎อยากเป็นนักยิมนาสติกมานานแล้ว
‎แต่พวกเขาบอกว่า ‎ผมอ้วนเกินไปนิดและฝึกไม่ได้ ก็เลย…
‎พระเจ้าช่วย ฮิวจ์
‎- พระเจ้าช่วย ‎- ฮิวจ์
‎- ไม่นะ ‎- เป็นอะไรไหม
‎- ฮิวจ์ ‎- ฮิวจ์
‎- เขาโอเคไหม ‎- ไม่โอเค เขาสลบไปแล้ว
‎- ไม่นะ ‎- เราต้องเอาเป้ของเขาออก เมสัน
‎- เมสัน ‎- เพื่อน
‎คุณดันข้างนั้นนะ
‎หนึ่ง สอง…
‎โอเค เอาละ
‎- นี่ เคย์ลี่ หยุดก่อน ‎- ขอโทษ
‎ยืนไหวไหม
‎ไม่ ไม่น่าจะไหว
‎เขานอนคว่ำ เราต้องพลิกตัวเขา ‎เราทิ้งให้เขานอนหัวทิ่มไม่ได้
‎เดี๋ยว ไม่นะ ผมไม่เป็นไร
‎ดูคู่มือสิ ผมแน่ใจว่า ‎คุณปล่อยให้ผมนอนหัวทิ่มแบบนี้ได้
‎ฉันอ่านหนังสือคู่มือหมดทั้งเล่มแล้ว ‎มันไม่มีอะไรแบบนั้นเขียนไว้เลย
‎คุณควรจะเคลื่อนย้ายคนเจ็บเหรอ
‎ฉันว่าไม่ควรนะ แต่เราทิ้งเขาไว้แบบนี้ไม่ได้
‎- ฉันรู้ ‎- โอเค
‎พวกคุณจับไหล่เขาไว้ ฉันจะจับขาเขา
‎- เมสัน มาช่วยหน่อยสิ ‎- เดี๋ยวนะ รู้อะไรไหม
‎ที่จริงผมรู้สึกดีขึ้นเยอะเลย
‎- ทิ้งผมไว้แบบนี้ หัวผมไม่เป็นไรเลย ‎- มันจะไม่เป็นไรนะ
‎ทาครีมกันแดดที่คอผมหน่อย
‎เราจะพลิกตัวเขาเหมือนแพนเค้ก ‎แล้ววางเขาลงบนทางเดิน
‎- โอเค พร้อมไหม หนึ่ง สอง สาม ‎- ไม่!
‎ขาเขาข้างหนึ่งยาวกว่าอีกข้างเหรอ
‎โอเค ใช่ มันหัก
‎เราต้องเข้าเฝือกขาเขา
‎เคย์ลี่ ไปหาไม้ยาวๆ มาสองอัน ‎ซู หยิบเสื้อแขนยาวมาให้หน่อย
‎- พระเจ้า ‎- คุณขยับเท้าได้ไหม
‎ผมได้ยินเสียงหัก
‎โอเค นั่นไม่ดีเลย
‎- คุณเดินเหยียบบนต้นไม้นั่นทำไม ‎- ฉันได้ไม้มาแล้ว
‎ไม่ได้ยินที่เฮเลนโดนต่อว่าเหรอ
‎- เบ็คเค็ตต์พูดเป็นล้านครั้งแล้ว ‎- ดามขาแน่นๆ…
‎ถามจริง ซู ดูสถานการณ์หน่อยสิ
‎เฮ่ มีลาด้วย
‎มีลาด้วยเหรอ
‎โอเค ไม่ เขาเห็นภาพหลอนน่ะ
‎ขอเบอร์สองกับเฟรนช์ฟรายที่ใหญ่ได้ไหม
‎ใครจะไปขอความช่วยเหลือ
‎- คุณไง ‎- คุณไง
‎ขาผมชาไปหมดแล้ว
‎นี่มัน…
‎นี่คู่มือ มันจะตอบคำถามคุณทุกอย่าง
‎ฉันจะกลับมาให้เร็วที่สุด
‎ถ้าเขาตายล่ะ
‎- มันจะไม่เกิดขึ้นหรอก ‎- ถ้าเขาเอาแต่พูดถึงลาล่ะ
‎นั่นอาจจะเกิดขึ้นได้
‎คุณจะไม่เป็นไรนะ ฮิวจ์
‎ฉันรู้จักเรกิ
‎โอเค ฉันจะไปขอความช่วยเหลือ ‎คุณอยู่กับเคย์ลี่และซูที่นี่นะ
‎ขอโทษนะ ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ผม…
‎ไม่เป็นไร
‎นี่ ทุกคน จัดวางถุงนอนและตั้งเต็นท์เลย
‎แล้วก็ผลัดกันนอน ‎พวกคุณคนหนึ่งจะได้คอยดูไม่ให้เขาหลับ
‎ปลอดภัยและอบอุ่นไว้
‎พวกคุณต้องร่วมมือกัน
‎แล้วฉันจะกลับมาช่วยคุณนะ
‎พวกคุณทำได้แน่
‎โอเค เฮเลน เธอทำได้นะ
‎เธออ่านคู่มือ
‎แค่ปรับทิศทางแผนที่
‎ไปตามเส้นทาง
‎เราต้องคิดหาวิธีให้ได้
‎เห็นชัดว่านี่ไม่ใช่แค่ใครบางคนที่ล่าช้า
‎แต่มีบางอย่างผิดปกติแน่ๆ
‎- มันตั้งหลายชั่วโมงแล้ว ‎- ใช่
‎เราต้องวางแผน
‎- ผมรู้ ‎- ผมนั่งอยู่เฉยๆ ไม่ได้
‎ผมรู้ แต่ตอนนี้เราทำอะไรไม่ได้ มันมืดเกินไป
‎ถ้าแค่เลี้ยวผิดทาง ป่านนี้พวกเขาคงกลับมาแล้ว
‎ถ้าสถานการณ์มันเลวร้ายที่สุด ‎เราจะตามหาพวกเขาพรุ่งนี้ ตราบใด…
‎- นี่ ทุกคน หวัดดี เจอพวกคุณซะที ‎- หวัดดี
‎คุณหายไปไหนมา
‎เราไปผิดทางตรงทางแยกแล้วหลงทาง ‎และฮิวจ์ก็หกล้ม เขาบาดเจ็บ
‎หนักแค่ไหน
‎เขาเดินเหยียบบนท่อนไม้น่ะ
‎พระเจ้า ผมบอกกี่ครั้งแล้วว่า ‎อย่าเดินเหยียบบนท่อนไม้
‎ค่ะ ฉันรู้ว่าคุณบอกเราหลายครั้ง
‎แต่เท้าเขาเหยียบทะลุไม้แล้วก็ล้มหน้าคว่ำ ‎ฉันคิดว่าเขากำลังช็อก
‎- ฮิวจ์รู้สึกตัวไหมตอนคุณออกมา ‎- ค่ะ แต่เขาสลบอยู่ตอนที่เราพลิกตัวเขา
‎คุณพลิกตัวเขาทำไม
‎เขานอนคว่ำทับท่อนไม้อยู่ ‎ฉันพลิกเขานอนหงายแล้วใส่เฝือกขาเขา
‎เป็นความคิดที่ดี
‎เขาดูเป็นยังไงบ้างตอนคุณออกมา
‎ซีดๆ ตัวเย็นชืด
‎เราต้องไปพาเขาออกมาจากที่นั่น
‎ไม่ได้ มันมืดเกินไป
‎กฎข้อแรกของการช่วยเหลือ ‎คือไม่ทำให้มีเหยื่อเพิ่มขึ้น
‎ต้องไปช่วยตอนเช้า
‎คุณทำได้ดี
‎- พรุ่งนี้เราจะไปช่วยเขาออกมา ‎- นี่เป็นเรื่องร้ายแรง
‎เก็บแคมป์กันตอนตีห้าเลย ‎ไม่กินอาหาร ไม่ดื่มกาแฟ
‎ไปกินดื่มกันที่นั่นตอนเจคกับผมดูแลฮิวจ์ ‎พรุ่งนี้จะต้องยากลำบากมากแน่
‎เข้านอนเลยแล้วก็เริ่มคิดเรื่องคนของคุณ
‎คุณจะต้องการเขาพรุ่งนี้
‎โอเค ฟังดูเข้าท่าดี ได้
‎มานี่สิ
‎หิวไหม อยากดื่มกาแฟไหม
‎- ค่ะ ดีเลย ขอบคุณค่ะ ‎- ครับ
‎บอกตามตรง ฉันรู้สึกช็อกนิดหน่อย
‎ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก และเขาก็ล้มลง
‎- และเมสันก็… ขอบคุณค่ะ ‎- ครับ
‎เขานิ่งเฉยไปเลย มันเป็นแบบนั้น
‎- ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา ‎- ครับ
‎ผมดีใจจริงๆ ที่คุณไม่เป็นไร
‎ค่ะ ขอบคุณมาก
‎ฉันนอนไม่หลับ
‎ขอโทษนะถ้าทำให้คุณตื่นตลอด
‎ไม่เป็นไร ผมก็นอนไม่หลับเหมือนกัน
‎เบ็คเค็ตต์หมายความว่าไง ‎ตอนที่เขาพูดว่าเราจะต้องการคนของเราวันนี้
‎เราฝึกซ้อมกัน
‎เขาอยากให้เราคิดถึงคนคนหนึ่ง
‎ที่รักเราและเชื่อมั่นเรา
‎และถ้ามันถึงจุดที่ยากมากๆ ตอนอยู่ที่นี่
‎เราจะหันไปหาคนคนนั้นที่อยู่ในหัวเรา
‎เพื่อดึงความแข็งแกร่งออกมาแล้วเดินหน้าต่อ
‎แล้วคนของคุณคือใคร
‎แม่ผม
‎ใช่ แม่คุณเยี่ยมมาก
‎เธอจำชื่อทุกคนได้เสมอ
‎เธอทำเค้กไอศกรีมอร่อยที่สุด
‎ใช่ เธอยังทำมันอยู่
‎แล้วคุณล่ะ ใครคือคนของคุณ
‎น่าจะเป็นนาธาน
‎เขาคือน้องชายที่คุณเสียไปเหรอ
‎คุณรู้เรื่องเขาเหรอ
‎ผมรู้ว่ามีอุบัติเหตุบางอย่าง
‎แต่ดันแคนไม่เคยเล่าให้ผมฟัง
‎ใช่
‎เราสนิทกันมาก เราทำทุกอย่างด้วยกัน
‎เราสร้างป้อม เราเล่น…
‎โน่นนี่…
‎ฉันจะไม่พูดถึงมันตอนนี้ถ้าเราอยากนอนหลับ
‎ไม่เป็นไร ผมอยากฟังเรื่องนี้
‎เขาเพิ่งห้าขวบ ส่วนฉันหกขวบ
‎เราอยู่ที่บ้านริมทะเลสาบของเพื่อนพ่อแม่ฉัน
‎นาธานอยากไปดูเรือ เขาชอบเรือมาก
‎เขาอ้อนวอนฉันไม่หยุด
‎ให้ไปกับเขาที่ท่าจอดเรือ และก็…
‎ฉันอยากอยู่บ้าน
‎ดูหนังกับเด็กคนอื่นๆ แล้วก็…
‎เขาออกไป
‎แต่ฉันไม่ได้สังเกต ไม่มีใครสังเกต และก็…
‎ใช่ แล้วพวกเขาก็พบศพเขาในคืนนั้น
‎แย่จัง
‎เสียใจด้วยจริงๆ
‎แน่นอน ฉันคิดอยู่อย่างเดียวว่า ‎ทำไมฉันถึงไม่ไปกับเขา
‎ทำไมฉันไม่บอกให้พ่อแม่พาเขาไป
‎- คุณอายุหกขวบใช่ไหม ‎- ใช่
‎แต่ก็ใช่ ฉันเข้าใจเหตุผลนั้น
‎แต่มันไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรเลย
‎ดันแคนป่วยบ่อย
‎และแม่ฉันก็… ใช่ เธอใจสลาย
‎ตอนนั้นแหละที่พ่อแม่ฉันหย่ากัน ‎และพ่อฉันทิ้งเราไป
‎แล้ววันหนึ่ง แม่ฉันก็พาเราไปส่งที่บ้านจีจี้
‎แล้วเธอก็ไม่กลับมาอีกเลย
‎รู้ไหมเธอส่งข้อความหาฉัน
‎เธอส่งข้อความมาถามว่าฉันเป็นยังไงบ้าง
‎ทุกครั้งฉันก็จะตอบไปว่า "เยี่ยมมากเลย"
‎นั่นก็เพราะคุณเยี่ยมมากเสมอ
‎ฉันไม่เคยคิดว่าตัวเองเยี่ยมมาก
‎แต่ฉันเยี่ยมมากเรื่องเสียคนไป
‎ฉันเสียนาธานกับพ่อแม่ไป และตอนนี้…
‎- คุณยังไม่ได้เสียดันแคนไป ‎- ไม่
‎เขาไม่ได้ขอที่จะเกิดมา
‎เขาตกอยู่ในสถานการณ์แย่ๆ นี้เหมือนคุณ
‎ใช่ แต่ฉันโกรธเขามากเลย
‎ฉันรู้ว่ามันไม่ยุติธรรม ฉันรู้ แต่ฉัน…
‎เขาไม่ต้องเจอสิ่งที่ฉันเจอมา
‎เขาไม่ต้องแบกรับภาระที่ฉันแบกอยู่ มัน…
‎พ่อแม่คุณทิ้งเขาไปเหมือนกัน
‎ใช่
‎โอเค พรุ่งนี้จะโหดมาก
‎เราน่าจะนอนพักสักหน่อยนะ
‎อ้อ คุณจูบวินดี้เหรอ
‎ใช่ แต่เราเล่นเกมจริงหรือกล้า
‎อ๋อ เล่นเกมจริงหรือกล้า
‎ตอนนี้ทุกอย่างสมเหตุสมผลแล้ว
‎เดี๋ยวนะ คุณจะสนใจทำไม
‎คุณคือคนที่คุยกับสามีเก่าเธอ พวกคุณ…
‎เขาโทรหาฉัน
‎ใช่ และคุณก็รับสายตลอด
‎คุณพูดถึงแต่การเลิกกันของคุณว่า ‎มันยังค้างคาใจคุณ
‎มันยึดติดอยู่กับคุณ แต่ที่ผมเห็นมันไม่ใช่แบบนั้น
‎ผมเห็นคุณยึดติดอยู่กับมัน กับเขา
‎โอเค รู้ไว้นะว่า
‎ฉันไม่ยึดติดกับใครหรือผู้ชายคนไหน
‎และฉันสามารถพูดคุยกับคน
‎ที่เคยเป็นสามีฉันโดยไม่มี…
‎ถ้า… ใช่ ตราบใดที่มันเป็นแค่นั้น ใช่ไหม
‎ทำไมตอนนี้คุณพูดเหมือนแฟนขี้หึงเลยล่ะ
‎คุณล่ะทำไมถึงพูดเหมือนแฟนขี้หึง
‎รู้อะไรไหม
‎จากนี้ ตามสบายเลย
‎จูบผู้หญิงสวยๆ อายุ 20 กว่าๆ ‎คนไหนก็ได้ที่มีปาก…
‎- คนเดียว ‎- และฉันก็คุยกับสามีเก่าขี้แพ้คนไหนก็ได้
‎หรือคนขี้แพ้คนไหนก็ได้ ‎เราจะไม่มาถามซอกแซกกันให้เมื่อยปาก
‎เฮเลน
‎ช่างเถอะ ลืมมันซะ ราตรีสวัสดิ์
‎โอเค ผมไม่แน่ใจ ‎ว่าจะเจออะไรเมื่อเราไปถึงที่นั่น
‎ฉะนั้นเราทุกคนจะต้องไม่ตื่นตระหนก
‎เดี๋ยวนะ รู้อะไรไหม
‎- เฮเลน ‎- คะ
‎คุณดูแลฮิวจ์ จัดการเมสัน ซู และเคย์ลี่
‎แล้วหาทางกลับมาหาเราได้
‎คุณคือผู้นำทางของเราเช้านี้
‎ได้ค่ะ
‎เก่งมาก
‎ทำได้ดีมาก เฮเลน
‎โอเค ไปกันเลย
‎โอ้ ฉันรักเธอมาแสนนาน
‎ในความเป็นเพื่อนที่แสนหวานของเธอ
‎- กรีนสลีฟส์ เธอคือรักเดียวของฉัน ‎- ส่งมีดมาซิ ผมจะฆ่าตัวตาย
‎และฉันก็รู้ กรีนสลีฟส์ ‎เธอคือความปรารถนาของฉัน
‎- กรีนสลีฟส์ เธอคือรักเดียว… ‎- พระเจ้าช่วย
‎เฮเลนเหรอ เฮเลน
‎โอ้ ขอบคุณพระเจ้า
‎- ไงคะ ‎- พระเจ้า คุณกลับมาแล้ว
‎ใช่ แน่นอน พวกคุณทำได้ดีมาก
‎- สวัสดี คุณพยาบาล ‎- เอาละ ให้ผมตรวจดูคุณหน่อย
‎ในที่สุดก็ได้อยู่กับคุณตามลำพัง
‎หวังว่ามันจะเป็นเพราะเหตุผลอื่น
‎ใช่ ขาเป็นแบบนี้ ‎เขาไม่มีทางเดินออกไปจากที่นี่ได้แน่
‎ใช่
‎โอเค เราจะทำเปลหามฮิวจ์ออกไป
‎ใครมีเชือกแบร์แฮงก์บ้าง
‎พวกคุณสามคน เราต้องการไม้สองอัน ‎ยาวอันละแปดฟุต
‎แข็งแรงพอที่จะหามเขาไปได้
‎เมสัน ขอแจ็กเก็ตสามตัว
‎เร็วเข้า ช่วยกันทำหน่อย ทุกคน
‎โอเค อีกสองชั่วโมงเจอกันที่นั่น ขอบคุณครับ
‎คุณจะไม่เป็นไร เราจะพาคุณออกไปจากที่นี่
‎- ใช่ คุณจะไม่เป็นไร ‎- โอเค
‎ต้นทางที่ใกล้ที่สุดอยู่ห่างสามไมล์ไปทางตะวันออก ‎เราจะไปเจอสมาชิกในทีมกับรถพยาบาลที่นั่น
‎โอเค มาสรุปกัน
‎เมสัน เฮเลน เจคและผมจะพาฮิวจ์ไป ‎กับของใช้กลางวันเท่านั้น
‎ทิ้งเป้ไว้ที่นี่ แล้วมาเอามันตอนขากลับ
‎เอาละ ผมจะเอาเป้ของฮิวจ์ไป
‎วินดี้ เคย์ลี่ และซู ‎จะเอาอาหารกับอุปกรณ์อาบน้ำ
‎ไปที่ที่ตั้งแคมป์ที่เพ้นเท็ดเมโด้ว์
‎เจอกันตอนมื้อค่ำนะ
‎พรุ่งนี้เป็นวันว่าง ทุกคน ‎ไปถึงที่นั่นอย่างปลอดภัยกันนะ
‎- บาย ‎- บาย
‎โชคดีค่ะ รักคุณนะ ฮิวจ์
‎เขาเป็นยังไงบ้าง
‎เขาเจ็บปวดมาก ‎เขาบอกว่าเฮเลนเป็นฮีโร่ของเขา
‎คุณทำสิ่งที่ถูกต้อง ‎เฮเลนขึ้นต้นด้วย "เอช" เก่งมาก
‎ขอเวลาแป๊บนึงนะ ‎ผมต้องเตรียมตัวเตรียมใจกับเรื่องนี้
‎- พวกคุณพร้อมไหม ‎- มองฉันนะ
‎- มองหน้าฉันไว้นะ ‎- หนึ่ง สอง สาม
‎โอเค ยืดแขนตรงๆ ไว้นะ จะหามไปได้ง่ายกว่า
‎ดีมาก
‎- พร้อมไหม ไปกันเถอะ ‎- ไปกันเลย
‎ฉันไม่รู้แต่มีคนบอกฉัน
‎เบ็คเค็ตต์คนของเราอายุ 12 ปี
‎ใช่ ตลกดี ตลกมากเลย
‎ทีวีก็เสีย รถฉันก็พัง
‎ไปลงเอยบนเตียงคนแปลกหน้า
‎- อะไรนะ ‎- พูดแบบนั้นมันแปลกๆ นะ
‎เพลง "ไนน์ตี้ไนน์บอตเทิลส์" ดีไหม
‎มันฆ่าเวลาดีนะ
‎เบียร์เก้าสิบเก้าขวดบนผนัง
‎คุณไม่เป็นไรใช่ไหม
‎พาผมไปสปาหน่อย
‎- คุณเป็นไงบ้าง ‎- ฉันไม่เป็นไร มือฉันเจ็บน่ะ
‎ไหนดูซิ ใช่
‎- อีกนิดเดียว ‎- เฮ่!
‎ฮิวจ์ รถพยาบาลอยู่ตรงนั้น เราใกล้ถึงแล้ว
‎- พวกคุณทำได้ ‎- ช่วยเราหน่อยได้ไหม
‎คุณจะไม่เป็นไรนะ
‎แล้วเจอกันในเมืองนะ ดูแลตัวเองด้วย
‎เช่นกัน
‎- ไง ‎- ไง
‎รู้ไหม เฮเลน ผมพูดได้เลยว่า ‎จากทุกคนในกลุ่มนี้
‎ผมไม่ชอบคุณน้อยที่สุด
‎คุณพูดแบบนั้นเพราะคุณเมายาแก้ปวดน่ะ
‎ใช่ แต่มันก็จริง
‎ผมชอบคุณจริงๆ
‎ขอแนะนำนะ ถ้าคุณชอบเขาก็บอกเขาไปเลย
‎เฮเลน ที่นี่ไม่มีอะไรสำคัญหรอก
‎มันเหมือนอวกาศ
‎ชีวิตจริงหยุดอยู่ชั่วคราว
‎ผมไม่ได้อยู่บนเตียงนี้ ‎กับขาข้างนึงที่ยาวกว่าอีกข้าง
‎ผมอยู่บนเตียงที่บ้าน
‎และผมก็จะตื่นได้ทุกเมื่อ
‎โอเค ฟังนะ เขาเป็นเพื่อนสนิทกับน้องชายฉัน
‎- มีหลายอย่างที่ไม่มีเหตุผลเลย ‎- เฮเลน
‎คุณบอกว่าอยากเริ่มต้นใหม่ ‎ก็เริ่มต้นใหม่กับคนหล่อๆ นั่นสิ
‎อีกอย่าง ผมมั่นใจว่าเขาคิดว่าคุณเป็นนกฟีนิกซ์
‎ทุกคนรู้ว่ารายชื่อนั่นเป็นของฉันใช่ไหม
‎ใช่ๆ
‎- โอเค พร้อมไปกันแล้ว ‎- ทำได้ดีมาก ทหาร
‎อย่าลืมนะว่าเราไม่รับผิดชอบเรื่องนี้
‎- คุณจะได้ข่าวจากทนายผม ‎- คุณเซ็นเอกสารแล้ว
‎เฮเลน ใช้ครีมกันแดดต่อไปนะ
‎คุณหยุดร่องรอยความแก่ไม่ได้ ‎แต่คุณป้องกันความเสียหายเพิ่มเติมได้
‎ขอบคุณ
‎คุณไปได้แล้ว
‎บาย
‎รู้สึกดีใช่ไหม
‎อะไรคะ
‎- คุณเหนื่อยแค่ไหนล่ะ ‎- ใช่ รู้สึกดี
‎เอาละ ทุกคน กลับแคมป์กันเถอะ
‎คุณกำลังจะได้ใช้เวลาหนึ่งวัน ‎ในที่ที่ผมชอบที่สุดในโลก
‎รอไม่ไหวแล้ว
‎ผมก็เหมือนกัน
‎ขอบคุณ
‎ไม่เป็นไร เพื่อน
‎เอาละ บาย ทุกคน
‎โอเค
‎ใช่ ดีจัง
‎เราทำได้
‎ฉันอยากเห็นจะแย่แล้ว ตอนนี้ฉันคาดหวังสูงมาก
‎- กาแฟไหม ‎- ค่ะ เยี่ยมเลย
‎ที่นี่สวยมากเลย
‎- ใช่ นี่ครับ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎ผมขอโทษเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวันก่อน
‎ไม่เป็นไร ไม่ต้องกังวลหรอก จริงๆ นะ
‎ผมรู้ว่าคนอื่นมองผมยังไง
‎ทั้งชีวิตผมมันไม่แท้จริง
‎ผมเสแสร้งมัน
‎ผมแค่แกล้งทำเป็นไอ้งั่งมานานมากจน…
‎พูดตามตรง ‎ผมไม่ได้สังเกตด้วยซ้ำว่ามันเกิดขึ้นเมื่อไหร่
‎คุณรู้แล้วและดูเหมือนคุณกำลังแก้ไขมันอยู่
‎ฉันจะไปเดินเล่น อยากไปกับฉันไหม
‎รู้อะไรไหม ผมว่าผมจะอยู่แถวนี้สักพัก
‎ถ้าไม่เป็นไรนะ
‎- ค่ะ ได้เลย ‎- ครับ
‎ขอบคุณสำหรับกาแฟนะ
‎- หวัดดีค่ะ ‎- อรุณสวัสดิ์ครับ
‎มีจุดตกปลาเทราต์ดีๆ อยู่ตรงโน้นในแอ่งน้ำนั่น
‎อ้อ เยี่ยมเลย
‎ตอนผมโตมา พ่อเคยพาผมมาตกปลาที่นี่
‎เราได้ฟังเรื่องราวเกี่ยวกับว่า ‎ที่นี่มีผีสิงหรือศักดิ์สิทธิ์ยังไง
‎ว้าว
‎ผมว่ามันเป็นทั้งสองอย่าง
‎ผมรู้ว่านี่อาจทำให้คุณแปลกใจ
‎แต่ตอนโตมาผมเข้ากับใครไม่ค่อยได้
‎คนไม่รู้ว่าจะคิดยังไงกับผมดี
‎ใช่
‎แต่ผมเข้ากับที่นี่ได้ดี
‎ในป่า
‎รู้สึกว่าผมเหมาะกับที่นี่
‎เหมือนผมเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งที่ใหญ่โตกว่า
‎คุณไม่ได้เท้าเปื่อยใช่ไหม
‎อะไรนะ เปล่าค่ะ
‎เปล่า
‎ผมไม่อยากให้ใครเท้าเปื่อย
‎อย่าลืมซักและตากถุงเท้านะ
‎ค่ะ โอเค ฉันจะซักค่ะ
‎ถ้าคุณติดอยู่บนเกาะ
‎คุณอยากติดอยู่กับใคร
‎- เมสันหรือฮิวจ์ ‎- ไม่ใช่ทั้งสองคน
‎นี่ค่ะ คนดีของฉัน
‎มงกุฎของคุณ
‎ผมว่าผมอาจไปที่ที่ธรรมดา…
‎ฉันคิดตลอดเรื่องที่คุณพูดที่บ้านดันแคน
‎คุณพูดว่าฉันไม่ใช่คนสนุกอีกแล้ว
‎และฉันก็คิดเรื่องนั้นมาตลอด
‎หมายความว่ายังไง
‎ผมพูดว่า "นึกถึงตอนที่คุณเป็นคนสนุกสิ"
‎ใช่ นั่นหมายความว่าฉันเคยเป็นคนสนุก
‎ฉันเป็นคนสนุกขนาดนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่
‎ก่อน…
‎- อ๋อ ก่อนไมค์ ‎- ใช่
‎ใช่ ก็ใช่ค่ะ
‎จำได้ไหมว่าคุณเคยไปเจอเรา ‎ที่บาร์ของมหาวิทยาลัยที่ถนนสมิธ
‎- จำได้ ‎- คุณเป็นเหมือนเจ้าแม่คาราโอเกะ
‎ใช่
‎คุณใจดีเสมอ คุณไม่เคยให้เราจ่ายอะไรเลย
‎คุณต้องจ่ายเงินเยอะมากแน่กับพิซซ่าและฟาร์ม
‎ก็พวกคุณไม่มีเงิน
‎- ฉันเป็นคนดีจริงๆ ‎- ใช่
‎ใช่ ผมจำคุณได้ เฮเลน ผมจำได้…
‎ดูเหมือนคุณชอบชีวิตตัวเองมาก ‎และหัวเราะตลอดเวลา
‎ใช่ ตอนนั้นฉันยังเด็ก ‎ฉันไม่มีอะไรต้องรับผิดชอบมากนัก
‎คุณยังเด็กอยู่เลย
‎ใช่
‎ใช่ เรายังเด็กทั้งคู่
‎ดูเราสิ เด็กสองคนอยู่ในป่า
‎- จนกว่าหมีจะขย้ำเรา ‎- ใช่
‎ทำได้ดีมาก เพื่อน มันสวยมากเลย
‎หมออยู่ไหน
‎เขาอยู่ที่แม่น้ำ กำลังหาที่ที่ดีกว่านี้
‎ฉันจะไปตามหาเขา
‎เราจะทำมันเป็นอาหารยังไง
‎คุณต้องควักไส้และทำความสะอาดมัน
‎ขอบคุณนะที่เสียสละ
‎ฉันจองหัวนะ โปรตีนเยอะดี
‎ทุกคน ก่อไฟกันเถอะ ใครจะไปหาฟืน
‎เจค อยู่ที่นี่หรือเปล่า
‎เจค
‎เจค เจค อยู่ที่นี่หรือเปล่า
‎เจค
‎- อยู่นี่ ผมอยู่นี่ ‎- อยู่ไหน
‎อยู่นี่ ผมอยู่ตรงนี้
‎ไงคะ คุณบาดเจ็บเหรอ ‎ทำไมคุณนั่งอยู่บนพื้นล่ะ
‎- เปล่า ผม… ‎- เป็นไง
‎ขอบคุณนะที่มาตามหาผม
‎ค่ะ
‎คุณเป็นอะไรหรือเปล่า
‎ผมแค่กลัวน่ะ
‎กลัวเหรอ
‎ทำไมคะ ทุกอย่างก็ปกติดีนี่
‎ผมทำแว่นตาหายและก็…
‎คุณทำมันหายได้ยังไง คุณก็มีแว่น…
‎ใช่ ผมมี แต่มันเกี่ยวกับกิ่งไม้แล้วหล่นหายไป
‎และผมก็หามันนานเกินไป มันฟังดูโง่มากเลย
‎มันไม่ได้ฟังดูโง่เลย คุณทำแว่นตาหาย
‎และที่นี่มันก็มืดมาก
‎เฮเลน ตาผมใกล้จะมองไม่เห็นแล้ว
‎- ขอโทษนะ หมายความว่าไง ‎- มันเป็นพันธุกรรม
‎มันเรียกว่าโรคจอประสาทตาเสื่อม
‎โคนและแท่งในตาผมกำลังหายไปทีละอัน
‎พระเจ้าช่วย
‎นั่นคือเหตุผลที่คุณเลิกเป็นหมอ
‎ใช่ ผมเริ่มสังเกตมันเมื่อสองสามปีก่อน ‎และอาการมันแย่ลงเร็วมาก
‎โดยเฉพาะตอนกลางคืน
‎ผมรู้สึกเหมือนไม่รู้แล้วว่าตัวเองเป็นใคร
‎ผมเคยดูแลทุกอย่างได้และผมก็…
‎ผมรู้สึกหลงทาง จริงๆ แล้วผมหลงทาง…
‎เดี๋ยว ฉันอยู่นี่
‎และฉันก็รู้เรื่องหลงทาง คุณไม่ได้หลงทาง
‎- เจค เฮเลน ‎- คะ
‎ค่ะ เราอยู่ตรงนี้
‎ขอบคุณที่ช่วยผมไว้
‎ตอนนี้เราหายกันแล้ว
‎ไปกันเถอะ
‎ที่ที่มีแต่หญิงสาวสวย
‎ฉันมองมอลลี่ มาโลนที่น่ารัก
‎เธอเข็นรถเข็นของเธอไปตามถนนกว้างและแคบ
‎ร้องว่า "หอยแครงหอยแมลงภู่มาแล้วจ้า"
‎"หอยเป็นๆ เลยจ้า"
‎ร้องว่า "หอยแครงหอยแมลงภู่มาแล้วจ้า"
‎"หอยเป็นๆ เลยจ้า"
‎ร้องว่า "หอยแครง…"
‎- พระเจ้าช่วย ‎- "หอยแมลงภู่…"
‎หิมะตก
‎ว้าว!
‎พระเจ้าช่วย
‎นี่มันพิเศษจริงๆ ทุกคน ‎หิมะตกครั้งแรกของฤดูเลย
‎ไม่น่าเชื่อเลย ว้าว
‎โอเค ใส่เสื้อผ้าหลายๆ ชั้น ทุกคน ‎เตรียมตัวรับอากาศหนาวทั้งคืน
‎มันน่าทึ่งจริงๆ
‎รู้สึกว่าพรุ่งนี้ ‎การเดินป่าของเราจะต้องลำบากมากแน่
‎รู้สึกพิเศษในคืนสุดท้ายของเรา
‎มันเหลือเชื่อจริงๆ
‎โอเค เราเก็บของกันแล้ว ทุกคน
‎เหลือทิ้งไว้แต่รอยเท้า
‎เยี่ยม
‎นี่เป็นประสบการณ์ที่น่าทึ่ง
‎นอกเหนือจากที่ฮิวจ์เกือบตายนะ
‎พอเรากลับไป เราจะกรอกบัตรลงคะแนน
‎โหวตว่าใครควรได้รับประกาศนียบัตร ‎"นักเดินป่ายอดเยี่ยม" ของบีเอสซี
‎ผมรู้ว่าผมจะโหวตให้ใคร
‎เอาละ
‎ได้เวลาบอกลาที่ที่สวยงามแห่งนี้แล้ว
‎ก้มหน้าหน่อยครับ
‎พระแม่ธรรมชาติ ‎ลูกขออภัยที่เราเป็นสิ่งที่ทำลาย
‎ลูกขออภัยที่เราทิ้งขยะบนผืนดิน ‎และเอาปลาใส่ถุงพลาสติกให้หายใจไม่ออก
‎เราเดินไปมาทั้งโง่ มืดบอดและโกรธ
‎และเราไม่เห็นความงาม ‎ที่ยากเกินกว่าจะเข้าใจได้ของท่าน
‎ขอบคุณสำหรับโลกที่เต็มไปด้วยความมหัศจรรย์
‎และขอบคุณสำหรับของขวัญนี้ ‎ที่เราเรียกว่าเพ้นเท็ดเมโด้ว์
‎เราไม่คู่ควรกับความรัก ‎หรือความสุขที่ท่านมอบให้
‎ขอบคุณครับ
‎ก่อนที่เราจะไป
‎ผมอยากมอบฉายาใหม่ให้เมสัน
‎จริงเหรอ
‎ใช่
‎- ก็ได้ ผมยอมรับ ‎- ดีครับ
‎จากนี้ไป ฉายาใหม่ของคุณคือกวางใหญ่
‎- กวางใหญ่ ‎- เจ๋งดี
‎กวางเป็นสัญลักษณ์การเปลี่ยนแปลง
‎- ผมชอบนะ กวางใหญ่ ‎- ใช่แล้ว แชปลิน
‎กวางใหญ่!
‎วู้ดดี้ คุณเป็นคนนำทางของเรา
‎จริงเหรอ ฉันเหรอคะ
‎นำทางเรากลับบ้าน
‎พร้อมไหม
‎พร้อม
‎- ดีมาก ‎- ไปเลย วู้ดดี้
‎- ชอบความกระตือรือร้นมากเลย ‎- ไปกันเถอะ
‎เพลงนี้สำหรับโคล คนที่หักอกฉันที่สวนน้ำ
‎- ลุยเลย ลูลู่ ‎- ใช่
‎ฉันไม่น่าขึ้นสไลเดอร์นั่นเลย
‎ว่าแต่มีใครอยากจะ… ‎อ้อ เบ็คเค็ตต์เอารางวัลมาแล้ว
‎ผมยังไม่ได้นับบัตรลงคะแนนเลย ‎ขอเวลาผมแป๊บนึงนะ
‎ไม่มีปัญหา
‎คุณไม่ต้องเป็นเบ็คเค็ตต์ก็ทำได้ ไม่เป็นไร
‎วินดี้
‎ว้าว คุณดูดีมากเลย ‎เดี๋ยวจะพูดถึงศาสนาพุทธเหรอ ดื่มไหม
‎- ดื่ม ‎- เอาละ ผมรักคุณนะ เป็นไงบ้าง
‎เฮเลนที่ขึ้นต้นด้วย "เอช" เป็นไงบ้าง
‎- คุณดูดีนะ ‎- คุณก็เหมือนกัน เมสัน
‎ถ้าพวกคุณอยากฝึกร้องเพลงกันนะคะ
‎ฉันมีการฝึกเยี่ยมๆ ให้ด้วยค่ะ
‎เอาละ ทุกคน ‎ตอนนี้เราพร้อมมอบประกาศนียบัตรแล้ว
‎มาตรงนี้กันเลยครับ
‎เอาละ เราอยู่กันครบไหม โอเค เยี่ยมเลย
‎ประกาศนียบัตรเป็นของคนที่เรารู้จักและรักมากๆ
‎ฮิวจ์
‎- อะไรนะ ‎- ฮิวจ์เหรอ
‎เบ็คเค็ตต์ เขาไม่ได้อยู่ที่นี่ด้วยซ้ำ ‎แล้วเฮเลนล่ะ
‎เฮเลนช่วยฮิวจ์ไว้ ‎เธอสมควรได้รับประกาศนียบัตร
‎ใช่ ผมเห็นด้วย แต่พวกคุณโหวตให้ฮิวจ์
‎- เปล่า ฉันไม่ได้โหวต ‎- ฉันไม่ได้โหวต
‎ฉันอาจจะโหวต ชื่อของทั้งคู่มีตัว "เอช"
‎บ้าจริง เราต้องเรียกบัตรคืน
‎มันทำแบบนั้นไม่ได้น่ะสิ
‎ไม่เป็นไร ทุกคน ไม่เป็นไรเลย แด่ฮิวจ์
‎และแด่เฮเลนที่ขึ้นต้นด้วย "เอช"
‎รักคุณนะ เฮเลน
‎มีโหลใส่ทิปอยู่ด้านหลัง ‎ถ้าใครรู้สึกใจดีเป็นพิเศษนะครับ
‎ผมไม่เชื่อในระบบทุนนิยม ‎แต่เงินยังคงช่วยได้ ฉะนั้น…
‎ครับ ตอนนี้ลูลู่จะมีค่ำคืน
‎แห่งคาราโอเกะที่น่าสนใจมาก
‎ขอให้สนุกนะครับ
‎ความน่าสนใจเป็นแค่จุดเริ่มต้น
‎มันไกลกว่าจุดนั้นมากค่ะ ทุกคน เอาละ…
‎- ผมโหวตให้คุณ ‎- หยุดพักสักห้านาที แต่…
‎คุณผงาดขึ้นจากเถ้าธุลีและเป็นหนึ่งเดียว ‎กับธรรมชาติ เฮเลนที่ขึ้นต้นด้วย "เอช"
‎ทุกคนจะรู้ว่ามันเป็นของฉันใช่ไหม
‎อย่าทำของหล่นในป่าอีกนะ
‎โอเค
‎ไงครับ
‎ผมโหวตให้ฮิวจ์
‎ขอโทษนะ ผมไม่คิดว่าคุณจะสนใจ
‎ฉันไม่สนใจหรอก ไหนๆ ฉันก็ไม่ชนะแล้ว
‎อ๋อ ใช่
‎เธอไม่ยอมหยุดเลย ‎ไม่อยากเชื่อว่าเขามีเจ้าของ
‎เขามีเจ้าของเหรอ
‎ใช่ เขามีคนรออยู่ที่บ้าน
‎ไง ทุกคน
‎เขาก็ต้องมีน่ะสิ
‎เราเพิ่งคุยกันว่าจะติดต่อกันไว้หลังจากนี้
‎เอาละ ทุกคน แก๊ง
‎ได้เวลาเริ่มสนุกกันแล้ว
‎เฮเลน
‎ไงครับ เป็นอะไรไป จะไปไหนเหรอ
‎ฉันจะกลับบ้าน
‎ไม่เอาน่า อยู่ต่อไม่ได้เหรอ
‎ไม่ได้ค่ะ ฉันอยู่ต่อไม่ได้จริงๆ
‎ทำไมล่ะ ทำไมอยู่ต่อไม่ได้
‎- เฮเลน ‎- จะไปไหนเหรอ
‎ไงคะ
‎- ทุกคน ฉันจะแอบกลับก่อนน่ะ ‎- ไม่นะ
‎ใช่ ฉันไม่อยากขัดจังหวะ แต่ฉันจะกลับบ้านแล้ว
‎- ฉันจะคิดถึงคุณมากเลย ‎- ฉันก็จะคิดถึงคุณมากเช่นกัน
‎- โอเค ก่อนไป มีเรื่องดีๆ สามอย่าง ‎- โอเค
‎ค่ะ โอเค อย่างแรก ‎ฉันดีใจที่ไม่มีใครตายในทริปนี้
‎- ค่ะ ฉันก็เหมือนกัน ‎- ฉันก็ด้วย
‎อย่างที่สอง ฉันดีใจมากที่ได้มีเพื่อนใหม่ที่เยี่ยมๆ
‎อย่างที่สาม
‎ฉันรู้จักตัวเองดีขึ้น
‎ฉันรู้สึกต่างจากเดิม
‎ฉันว่านั่นสี่อย่างนะ แต่ไม่เป็นไร
‎โอเค
‎- โอเค ทุกคน ฉันบอกลาไม่เก่ง ‎- บาย
‎- ฉันรักคุณ แล้วเจอกัน โอเค บาย ‎- เรารักคุณ
‎มันเหมือนโรเมโอกับจูเลียต
‎เราเหมือนสุนัข 40 ตัวกับบุหรี่
‎เราเหมือนช่วงเวลาดีๆ ที่ยังไม่เกิดขึ้น
‎แต่มันจะเกิดขึ้น
‎ฉันไม่น่าฟังเพลงนี้เลย
‎เจคน่ะเหรอ
‎เจคเหรอ
‎(บีเอสซี)
‎"ฉันมิได้รักเธอดั่งกุหลาบงามหรือบุษราคัม…"
‎"หรือลูกศรดอกไม้จากประกายไฟปะทุ"
‎"ฉันรักเธอเท่าที่สิ่งมืดมนบางสิ่งสมควรถูกรัก
‎ในความลี้ลับระหว่างรูปเงาและวิญญาณ"
‎"ฉันรักเธอดั่งต้นไม้ที่ไม่เคยผลิบาน
‎แต่มีแสงของดอกไม้ที่ซ่อนแฝงอยู่"
‎"เพราะความรักของเธอ ‎กลิ่นหอมแรงๆ จึงกรุ่นจากโลก
‎ที่ซ่อนอยู่ในตัวฉัน"
‎"ฉันรักเธอโดยไม่รู้ว่าเหตุใด ‎เมื่อไหร่และที่ไหน"
‎"ฉันรักเธอตรงๆ เรียบง่าย ‎ไร้ความซับซ้อนหรือศักดิ์ศรี"
‎"ฉันรักเธอเพราะไม่อาจรู้สึกเป็นอื่นได้"
‎"ที่ที่ฉันหรือเธอไร้ตัวตนนั้น"
‎"ชิดใกล้ มือเธอบนอกฉันเสมือนมือของฉัน"
‎"ชิดใกล้ เมื่อยามเธอหลับตาก็พาฉันหลับตาม"
‎เธอดูต่างจากตอนออกจากที่นี่ไป ‎เมื่อสองสามสัปดาห์ก่อนมากเลย
‎นึกแล้วเชียว ฉันรู้ว่ามีบางอย่างเปลี่ยนไป
‎หนูรู้สึกต่างจากเดิม
‎มันแปลกนะ หนูรู้สึกเด็กลง มันเป็นไปได้ไหม
‎เพราะแม่ธรรมชาติทำสิ่งที่เราควบคุมไม่ได้
‎ความรักก็เช่นกัน
‎จีจี้ หนูไม่ได้มีความรัก
‎นั่นใครน่ะ
‎หนูไปเปิดเอง
‎สวัสดี
‎ไงครับ
‎ผมมาคนเดียว
‎- เข้ามาสิ เดินทางเป็นไงบ้าง ‎- ขอบคุณ
‎- มันง่ายมากเลย ‎- ดีจ้ะ
‎เดินป่ามาเป็นไงบ้าง
‎รอดชีวิตมาได้ ฉันอยู่นี่แล้วไง
‎- เหรอ ‎- มันดีมากเลย
‎เดี๋ยว พี่เป็นอะ…
‎มันแปลกๆ นะ
‎เราทำอะไรกันอยู่เนี่ย
‎ฉันอยากบอกว่าทุกอย่างระหว่างเรา
‎เป็นเรื่องของฉันมาตลอด ไม่ใช่เธอ
‎และเป็นเพราะฉันเก็บความโกรธไว้เยอะ
‎และความรู้สึกผิดจากสิ่งที่เกิดขึ้น
‎มันไม่ยุติธรรมกับเธอและฉันก็อยากเริ่มต้นใหม่
‎ชอบความรู้สึกดีๆ แบบนี้ที่พี่มอบให้มากเลย ดีจัง
‎- ดีจ้ะ ‎- ใช่
‎ไปดื่มกาแฟกัน จีจี้อยู่ในนั้น
‎พี่ยังงดน้ำตาลอยู่หรือเปล่า
‎เปล่า ฉันเลิกงดน้ำตาลแล้ว
‎- พี่กินน้ำตาลเหมือนเดิมแล้ว ‎- ใช่
‎มันเป็นสิ่งที่ถูกต้อง
‎โอเค พี่ไปเดินป่า
‎แล้วจู่ๆ พี่ก็กลายเป็นคนใหม่
‎แต่ขอพูดได้ไหมว่าผมดีใจที่พี่ไม่ตายในป่า
‎- ขอบใจจ้ะ ฉันไม่ใช่ไอ้งั่งนะ ‎- เรื่องนั้นผมรู้ แต่รู้ไหม
‎เราจะเริ่มคุยเรื่องโน่นนี่กันแล้วใช่ไหม
‎ใช่ ฉันรู้ว่ามันน่าอึดอัดใจ แต่เราต้องคุยกัน ‎เป็นทางเดียวที่จะหาทางออกได้
‎- ผมไม่อยากคุยเรื่องนั้น จีจี้! ‎- ดังกี้ หลานยาย เธอมาได้
‎- โอเค หกโมงพร้อม หกโมงครึ่ง ไป ‎- เราพร้อมแล้ว
‎ไปไหนเหรอ
‎เราจะไปงานปาร์ตี้วันเกิดที่ชมรมหนังสือ
‎กับริคกี้ แฟนที่คบๆ เลิกๆ ของจีจี้
‎งานนี้ฉันอาจจะต้องขอตัว
‎- พี่ไม่อยากไปปาร์ตี้เหรอ ‎- ไม่
‎พี่ต้องไปปาร์ตี้นะ ทำไมไม่ไปล่ะ
‎- โอเค ได้ เป็นพี่สาวที่ดีขึ้น ‎- เต้นรำกับผม
‎พี่กำลังทำอะไรบางอย่าง เต้น
‎- บอกแล้วไงว่าฉันจะไป โอเค ‎- พี่จะไป
‎สุขสันต์วันเกิด ริคกี้
‎- โอ้ จีจี้ ‎- ว้าว เยี่ยม
‎ริคกี้กับจีจี้กลับมาคบกันอีกครั้ง
‎- ว้าว ‎- เข้าท่านะเนี่ย
‎- ให้ตายสิ เข้าท่ามากเลย ‎- เป็นสิ่งที่สวยงามจริงๆ
‎เป็นสิ่งที่วิเศษมาก
‎เอาละ แก้วสุดท้ายแล้วนะ ไม่งั้นฉันหลับแน่
‎สองแก้วเป็นขีดจำกัดที่ดีสำหรับคนคออ่อน
‎ตอนเดินป่า เราพูดตลอดว่าใครคือคนของเรา
‎แบบคนที่เราพึ่งพาได้มากที่สุด
‎เธอเป็นคนของฉันเสมอ
‎และฉันก็หวังว่าฉันจะเป็นคนของเธอได้
‎ใช่ พี่เป็นคนของผมเสมอ
‎ขอบใจนะ ดังค์
‎ฉันจะยึดมั่นตามนั้น
‎โอเค แต่ก่อนอื่น
‎เราต้องเต้นเพลงนี้กันเดี๋ยวนี้เลย
‎- ฉันชอบเพลงนี้ มาเร็ว เราต้องเต้น ‎- เราต้องเต้น
‎โอเค เยี่ยม
‎อ้าว หายไปไหนแล้ว
‎ฉันอ่านบทกวีแล้ว
‎ผมไม่ได้เขียนมัน
‎ค่ะ ฉันรู้ว่าคุณไม่ได้เขียนมัน
‎ฉันชอบมันมากเลย ฉันควรจะอยู่ต่อ
‎คุณพูดถูกตอนอยู่ที่นั่น
‎ผมทำตัวเหมือนแฟนขี้หึง
‎แต่นั่นเป็นเพราะผมอยากเป็นแฟนคุณมานานแล้ว
‎ผมไม่มีเวลาให้เสียไปกับ ‎การไม่ได้อยู่กับคุณทุกวันอีกแล้ว
‎ผมรู้ว่าชีวิตผมจะเปลี่ยนไป ‎และนั่นคือสิ่งที่คุณต้องพิจารณา
‎แต่ผมหวังว่าคุณจะพิจารณา
‎ผมหวังว่าคุณจะพิจารณามันและผมด้วย
‎ฉันชอบเพลงนี้
‎อยากเห็นผมเต้นไหม
‎ค่ะ
‎อยากเห็นฉันเต้นไหม
‎ให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้เลยละ
‎เจค เพื่อนยาก
‎โอเค ทุกคน
‎เยี่ยม
‎(ความสุขสำหรับมือใหม่)
‎คำบรรยายโดย ประเมิน ปิ่นทอง