Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Doğa yürüyüşümün hedefleri:
Doğayla daha derin bir bağ kurmak.
Çılgın Anka kuşu gibi küllerimden yeniden doğmak.
Lanet bir sertifika kazanmak.
Hey! Bitmiş olsa da altıncı evlilik yıl dönümümüz kutlu olsun.
Seni özledim.
Harika. Çektim, teşekkürler.
-İyi misin? -Evet.
-İyiyim. -Güzel.
-Hemen dönerim. -Peki.
Ah, bir tane alırım. Sağ ol.
Tebrikler Helen.
Şimdi bu hareketi yap. Dans böyle edilir.
Selam ablacığım. Aman, iyi ki evlendiniz.
Onu rahat bıraksan? Damat ne de olsa.
Beni de kasma. Benim de düğünüm.
Bu dediğini yapamam. Çünkü bence hiç sana göre biri değil.
-Jake de hemfikir. Ve… -Ne?
-Kim?
Kim mi? Jake. Sekizinci sınıftan beri en iyi arkadaşım.
Felç mi geçiriyorsun?
Hayır. Sırtım dönüktü, görmedim. Selam Jake. Nasılsın?
İyiyim. Harika görünüyorsun.
-Teşekkürler. -Sağ olun.
Şey, Duncan, bu yaptığını takdir ediyorum. Ablana göz kulak oluyorsun.
Ama hiç gerek yok. Tamam mı?
Mike'la uzun süredir birlikteydik.
Şimdi de evliyiz, tamam mı?
Bugün evlendik ve iyi olacağız.
Ben de iyi olacağım.
O yüzden, sağ ol da hayat tecrübem senden biraz daha fazla.
Tamam ama senden çok küçük değiliz Helen.
-Biz de tecrübeliyiz. -Beş yaş.
Yaptığımızın büyük bir…
-Yine mi? Pekâlâ. -Yaralı var!
Vay bey, ne danstı ama!
-Dur. -İyi misin?
-Geldim. -Sağ ol.
Hata diyecektim. Kelime buydu. Bunu diyecektim.
Duncan?
Partinin ev sahibini gören var mı?
-Bir kızla nehre gitti. -Ne kızı?
Ne nehri?
Helen, selam!
-Nasılsın? -Selam, Duncan'ı gördün mü?
Hafta sonu evime bakacak. Anahtarlarımı vermem gerek.
Ne? Duncan'a ne oldu?
Onu gördün mü? Ne dedin?
Duncan'ı gördün mü? Evime bakacak. Ona anahtarlarımı vermeliyim.
Üzgünüm, ne dediğini duyamıyorum.
Çünkü müziğin sesi çok yüksek. Kim böyle çalar?
Tamam. Haklısın.
Dışarı çıkalım mı?
Tamam. Dışarıda seni duyabilirim.
Seni görmeyi beklemiyordum.
Evet, aptal kardeşime anahtarlarımı vermem gerekti.
Ah, yaklaşık 30 dakika önce sevgilisiyle nehre gitti.
Ne sevgilisi?
Adı Molly. Çok iyi biri, onu seversin.
-Mike. -Görüşüyor musunuz?
Sürekli arıyor. Sanırım boşandığımızı unutuyor.
Peki.
Bir şeyler içelim mi?
Yok, yarın yola çıkıyorum.
-Hadi ama, daha erken. -Eve gidip hazırlık yapacağım.
Peki.
Biliyor musun, eskiden çok eğlenceli biriydin.
Pardon? Bu da ne demek? Hâlâ öyleyim.
Öyle demek istemedim.
O kadar eğlenceliyim ki aklın almaz.
Neyse, anahtarlarımı Duncan'a verir misin?
Ben yokken evime bakacaktı.
-Gerçi unutmuş bile olabilir. -Hatırlıyordur. Bakacaktır.
Turşu'ya baktığı gibi mi?
O olay onun suçu değildi.
Arabasıyla Turşu'yu ezdi. Turşu mu suçluydu?
Ama sonrasında o köpek on yıl falan daha yaşadı.
Konu o değil.
-Seni görmek güzel Helen. -Seni de.
En iyi arkadaşına onun rezil biri olduğunu söyle istersen.
Kesinlikle söylemem.
MUTLULUK ŞİMDİ BAŞLIYOR
-Selam. -Hey. Jake, anahtarları verdi mi?
Evet. Dün gece için özür dilerim. Kahve?
Ah! Harika!
İki şekerli, sütsüz.
Sağ ol. Şu sıralar şeker kullanmıyorum, yine de sağ ol.
Öyle mi? Şu sıralar şeker kullanmıyor musun?
Azaltmaya çalışıyorum.
Rüzgârın tüm renkleriyle boyamaya, doğayla bütünleşmeye hazır mısın?
Ayı görürsen, bir sürü ayı belgeseli izledim de,
git göbeklerini okşa. Çok seviyorlar.
Harika, bunu unutmayacağım.
Ben yokken evimi ateşe verme.
Sukulentlere de dokunma. Suya ihtiyaçları yok.
Çok sert görünüyorlar, hep kurular.
Al, yapmanı istediğim şeylerin listesi.
Listeye sadık kal. Gereken her şey orada.
Tamam, ama sanki bu,
seri katil işi.
Lamine kaplamışsın. Makinen var mı?
Aptalca bir şey yapma.
Bir gün beni eleştirmeyi bırakacak mısın?
Bir şeyi doğru yap, ben de eleştirmeyeyim.
-Tamam mı? -Evet, şimdi anladım. Püf noktası bu.
-Büyümen gerek. 35 yaşındasın. -Anlaşıldı.
Ben doğru şeyler yapıyorum. Yetişkinim. Olgun bir adamım.
-Tabi. -Öyle.
Teknik olarak.
Hayatının en iyi zamanını geçireceksin. Rozetlerin, yeni arkadaşların olacak.
-Balık tutacaksın. -Bu, yetişkin kampı. Sıradan kamp değil.
Evet, okçuluk rozeti.
-Okçuluk yok. -Peki.
İyi eğlenceler.
-Sağ ol Duncan. -İyi olacak.
Teşekkür ederim.
-Sorumluluk bende. Ya da gibi bir şey. -Evet.
-Hoşça kal. -Güle güle!
Büyükanne Gigi'ye benden selam söyle.
80 DOĞU NEW YORK CONNECTICUT ÇIKIŞ 70 LEONIA TEANECK
Gigi, evde misin?
Kitap kulübündeyim, yakında dönerim.
Galiba yemekte bir kişi olacak.
Güzel hayalperest, bana uyan
Yıldız ışığı ve çiy taneleri seni bekliyor
Kaba dünyanın sesleri duyuldu gün içinde
Güzel hayalperest, bana uyan
Oley! Bravo!
Tatlım, gelmene çok sevindim.
Burada olmak harika.
Çok hoş görünüyorsun Gigi.
İstesen de uğraşmadan olmuyor, değil mi?
-Uzay çöpü arayalım. -Tamam.
Biliyorsun, asla uzay çöpü bulamam.
Bunun için büyük resme daha yakından bakmalısın.
Hayır. Bu yüzden büyük resim deniyor.
Çok yakından bakmamak gerek.
Nasılsın?
Aynı.
Hayır, buradasın yani daha iyisin.
Bak bu doğru.
Her şey tamam mı?
Evet. Her şey imzalandı, mühürlendi ve teslim edildi.
Ayrıca onu bir yıldır görmüyorum.
Ama artık resmileşti ya, gene üzülmeden edemiyorum.
Beni anlıyor musun?
Doğrusu, hayır.
Büyükbaban öldü. Bana boşanma seçeneği sunmadı hıyar.
Ama sen yine de
bu çılgın doğa yürüyüşüne gidecek misin?
Endişelenmiyor musun?
Yok, neden endişeleneyim ki?
Hayatımda hiç kamp yapmadım.
Seninle son s'more denememizde
az kaldı evi yakıyordum.
Endişelenecek ne var?
Bak onu unutmuşum.
Seni özledim Nate.
-Merhaba Mike. -Helen, selam.
Rahatsız ettim, affedersin. Dinle, sana gelebilir miyim?
Mike, evde değilim.
Emniyet kemerim var, arabadayım. Doğa yürüyüşüne gidiyorum.
-Ya? Sırt çantalı gezgin gibi mi? -Evet.
Süper. Eğlenceli gibi.
Dinle, şimdi boşanmamız kesinleşince
fark ettim ki biz evlenmiştik ama ben evli değildim.
-Kendimi evliliğe adamadım. -Evet.
Evet, biliyorum.
Sanki ben şimdi evli biri nasıl olunur artık biliyorum.
Mike, gitmeliyim, oldu mu? Kapatmam gerek, tamam mı?
Geziden dönünce seni ararım, olur mu?
-Dönünce konuşuruz. -Hoşça kal Mike.
Peki, kendine iyi…
Odamda saç kurutma makinesi yok.
On altı numaralı odada var. O odayı ister misiniz?
Başka oda değil, makine istiyorum.
Duvara monte. O yüzden oradan alamayız.
Merhaba, doğa yürüyüşüne DHK ile mi katılıyorsunuz?
Şükürler olsun, yaşlı biri daha!
Tek ben varım sanıyordum!
Genç vücutları ve zihinleriyle iğrenç gençler grubu sanki.
İyi haber, iki kişiyiz. Kötü haber, iki kişiyiz.
Adım Hugh.
Ben de Helen.
Hugh tipim yok. Babam Hugh Hefner namına verdi.
Büyüyünce kadınların gözdesi olayım diye.
Ne tutturdu ama!
Vefat etti.
Hugh Hefner öldü. Babam Calabasas'ta.
Şimdi otelde yatağımı bulma vakti.
Şimdiden berbat bir deneyim, değil mi?
Tamamdır. Lulu, çok sağ ol ya!
Bu gece öldürülme Helen. Yarına birlikte başlıyoruz.
Arkandaki duman endişe verici.
Sorun yok, ortamım bu.
Cadılar Bayramı tarzı şeyleri severim.
Hani, pumpkin spice falan olur. Benlik işler.
Sahi mi?
Kaldığın odada öpücük hastalığı bile oldum.
Çok sağ ol.
Tamam. 19.00'da karaoke var. Konferans odasında, ben sunuyorum.
Ah, süper. Teşekkürler.
Günaydın.
-Tüm feragatnameler imzalandı mı? -Evet.
Evet millet, günaydın.
Lütfen yerlerinize geçin, başlıyoruz.
Selam.
Pekâlâ millet,
kelimenin tam anlamıyla hayatınızın macerasına hazır olun.
Ben Beckett. Doğa yürüyüşünde rehberiniz ve eğitmeniniz olacağım.
Bu arkamda duran rotamızın haritası.
Apalaş Yürüyüş Patikası'nı takip edeceğiz. Connecticut'ta 82 kilometre
ve New York eyaletinde 50 kilometre yürüyeceğiz.
Göz korkutucu ama muhteşem.
Sorumluluk duygusunu da yürüyüşümüzde tazeleyeceğiz.
Prensipler burada yazıyor. Hiç iz bırakma, plan yap ve hazırlıklı ol.
Şu anda da bunu yapıyoruz.
Pekâlâ, bunları özümseyin.
Bir saate yola çıkıp favori yerim Renkli Çayırlık'a gidiyoruz.
Başlamadan önce birbirimizi tanımak adına
odadakiler hızlıca ve sırayla söz alsın.
Sonra malzemelere geçeriz.
Unutmayın, buradaki herkes ekip üyeniz.
Evet, adınız ve neden geldiniz? Başlayın.
Selam. Adım Windy , Wendy değil. Windy, "i" ile yazılıyor.
Yaşım 28. Yüksek lisansımı yeni bitirdim Buradayım çünkü açık hava benim hayatım.
Ağabeyim de bu kursu aldı ve harika olduğunu söyledi.
Bacağını kırdı ama bence bu onun suçuydu.
Onu hatırlıyorum.
-Onun suçuydu. -Evet.
Sıradaki.
Merhaba. Ben Hugh.
Yaşıma gelince…
Yaşı konu etmeyecek kadar büyüğüm.
O, demek istediğimi anladı.
Gelecek vadeden aktörüm.
Mücadeleyi sever, hayal kırıklığından cidden nefret ederim.
Bunu aşmak için buradayım.
Hayal kırıklığından ve acıdan zevk almak istiyorum.
Güzel. Alacaksın da.
Sıradaki?
Evet, peki.
N'aber? Mason, 28.
Ticaret yapıyorum. Tüccar hayatı yaşıyorum. Kaptın mı?
Doğa yürüyüşüne bebekken başladım.
O yüzden sırf antrenman için buradayım.
Sorusu olan varsa bilgimden faydalansın.
Peki. Ama sorunuz olursa lütfen bana sorun.
-Sağ ol. -Veya bana.
Oturabilirsin. Hayır, sana değil. Sağ ol.
Sıradaki. Siz buyurun.
Peki, ilk sorum. Kaç yaşındasın?
Konu ben değilim. Adınız ve neden geldiniz?
Adım Helen. İngilizce öğretmeniyim.
Pittsburgh'da yaşıyorum.
Ve…
Buraya boşandığım için geldim.
Eski eşimle bir yıl önce ayrıldık.
İhanet durumu yaşandı.
Boşanma kesinleşmeden önce
çok uzun zaman ayrıydık.
Bu, kurdeşen dökmek gibi bir şey.
İnsana tutunuyor, kolay geçmiyor.
Sıfırlamak istiyorum.
Fark edemiyorsunuz ama hayat çok acımasız olabiliyor.
Ayrılmamızdan çok önce düşük yaptım.
Hayalini kurduğum aile fikri bombok oldu.
Bu yüzden ben de buradayım.
Çünkü artık kendime verdiğim sözleri çiğnemek istemiyorum.
Verdiğim sözleri tutmak istiyorum.
Burada olmak ilk adımlardan biri.
Şimdi yüksek sesle söyleyince de samimi olduğumu düşünüyorum.
Tamam, harika.
Oturabilirsiniz.
Sıradaki? Ya siz?
Merhaba, ben Jake.
Tıp uzmanıydım,
doktordum ama artık bu işi yapmıyorum.
Sanırım burada olma nedenim
bu hanımla aynı.
Adınızı duyamadım.
Adı Helen.
Helen.
Peki.
Helen'ın dedikleri bana da hitap etti.
Hayat bazen çok acımasız oluyor.
Karşı koymanın bir yolunu bulmalıyız.
Sanırım bu yüzden buradayım. Karşı koymak için.
Tamam. Harika.
Sıradaki?
Merhaba, ben Sue.
Y kuşağındanım.
Doğa yürüyüşümüzde sessizlik yemini edeceğim.
Amacım, ruhani bağlılığımı derinleştirmek.
İnanın bana, hiç kolay olmayacak.
Çünkü hem bunu ilk kez yapıyorum
hem de lise ile üniversitede münazara takımındaydım.
Karşılık vermeyi severim. Sanırım sessizlik yeminimi şu an ediyorum.
-Şu an mı? -Evet.
Doğru ya. Hayır.
Şey, yani şimdi.
-Peki. -Merhaba.
Ben Kaylee. Odun korkumla yüzleşmeye geldim.
Sekiz yaşımdayken babam bize kütüklerden bir kulübe yaptı.
Su geçirmez değildi.
En hafif tabirle rahatsız ediciydi.
Yağmur yağdığında kap karanlık,
ahşap bir tabutta olmak gibiydi.
Güzel bir anı değil.
O yüzden…
Pekâlâ.
Şimdi de
malzemeler.
SIRT ÇANTALARI
UYKU TULUMLARI
ÇADIRLAR
YEMEK
SANDALYELER
DİĞER MALZEMELER
Bence…
Ayakkabılarınız yeni mi? Gönderdiklerimizi almadınız mı?
Aldım ama evde unuttum.
Neyse ki bunlar oldu gibi. Sorun yok.
Sorun sensin.
Pekâlâ millet, gün doğumuyla kalkıyoruz
ve her gün altı ila yirmi kilometre yürüyeceğiz.
Birkaç boş gün var. Bir şey yapılmayacak.
Ama bunlar az. Olunca tadını çıkartın.
Kene işi şakaya gelmez, tamam mı?
Çorapları yukarı çekip sıkça kene kontrolü yapın.
Yürüyüş botlarını birkaç hafta önce almış
ve şimdiye açmış olmalıydınız.
Çoraplar çok önemlidir.
Islanırlarsa siper ayağı oluşur.
Çıkarıp kurutmanız gerekir. Çantalarınıza asabilirsiniz.
İki kişilik çadırlarda kalacaksınız.
Bitkin düşeceksiniz.
Çevrenizdekilerden nefret edeceksiniz ve yüzünüz düşecek, anlaşıldı mı?
Susuz yemekler buna sebep olur. Bu yürüyüş yeni başlayanlar için değil.
Ama, katalogda öyle yazıyor, değil mi? "Yeni başlayanlar için yürüyüş".
Doğru. Öyle yazıyor.
Siz beni anladınız.
Orta noktada ikmal yapacağız.
Sırf gerekenleri alın. Şampuan yok,
deodorant almak yok. Getiren olursa yediririm. Tamam mı?
Ve lütfen iç çamaşırı getirin.
Ben mi?
Şaşırmış görün.
Ben getirdim. Benim var.
Tamam. Hepsi bu.
Günlük için bir defter, keyif için bir kitap getirebilirsiniz.
Cep telefonu getirebilirsiniz ama işe yaramaz.
-Evet? -Acil bir durum olursa?
Uydu telefonum var.
-Kakam gelirse? -Seni helikopterle üsse yollarız.
-Sahi mi? -Hayır, pek değil.
Bir kuş ya da orman hayvanı gibi
siz de bu koca, yuvarlak dünyaya yapacaksınız.
Son olarak, bu deneyimi tamamlayınca hepimiz oy verip
DHK en iyi doğa insanı sertifikasını kim kazanacak, seçeceğiz.
Bir saate buradaki malzemeleri halledip eşyalarınızı yükleyin.
Sonra La Rosa'da akşam yemeği var.
Şehirdeki tek restoran, tamam mı?
Yarın sabah 06.00'da otobüste görüşürüz.
Geç kalan doğa yürüyüşüne katılamaz.
Hadi, etkinlik başlıyor.
-Tamam. -Şoförü garantiledin mi?
Kaylee'e sor.
Millet, buraya gelin.
-Her şey hazır olsun. -Paketler sadece 20 dolar, kolay.
Hey, benim gezimde ne işin var?
Senin gezin mi?
Evet, bana göz kulak ol diye Duncan mı yolladı?
-Hayır. -Pekâlâ, gitmen gerekiyor.
Bir yere gitmiyorum.
Tamam ama bu işi tek başıma yapıyorum.
Tek başına mı?
Beckett ve diğer altı kişiyle mi?
Bu geziye çok önce kaydoldum, oldu mu? Bana katlanacaksın.
Tanrım, çok gıcık birisin!
Tamam, an itibarıyla tanışmıyoruz.
O yüzden benimle konuşma, bana bakma bile.
Oldu. Seninle konuşmayacağım ve asla sana bakmayacağım.
Bir kez bile.
Beni yardıma çağırsan bile.
Tamam, iyi çünkü çağırmayacağım.
Tamam, harika.
Mükemmel.
Şimdi çek git başımdan.
Her şeyi aldınız mı?
Aldık.
Beckett baksana, içimde bir his var. Hâlâ önemli bir bilgi kaçırıyorum sanki.
Deneyimsel bir yürüyüş bu. Yolda öğreneceksin.
Al, bu işine yarayabilir.
Ama yeni başlayan birine göre hâlâ birazcık eğitimsiz hissediyorum.
Her şey orada yazıyor. Sen çözersin.
Ya çözemezsem?
O zaman ölürsün.
Selam.
Neden kahve yok anlamıyorum. Kahve içmezsem adam öldürebilirim.
Tahminimden çok daha zor olacak.
Hep böyle şeyler söylüyorsun.
Ne gibi şeyler?
Bu çok korkunç ve tahminimizden çok daha zor olacak.
-Evet, üzgünüm. -Ne? Neden?
Elimde değil, huyum böyle. Yapmamaya çalışıyorum.
Annem kendini gerçekleştiren durum der.
İyi konuş, iyi şeyler olsun. Kötü konuş, kötü şeyler olsun.
-Evet. -Oyunculukta denedim.
"İyi bir aktörüm. İş bulacağım. Ben Meryl Streep'im" dedim.
Ama olmadı. Bir Meryl Streep değilim.
Sigorta satıyorum. O yüzden…
İyi bir meslek.
-Ve akşamdı… -Kadın Chaplin geldi.
Sue, sessizliğin sesine ne oldu?
Yarın başlıyorum. Kaylee'ye çılgın bir…
Sus. Daha kahvemi içmedim. Sen Kaylee'ye anlat, olur mı?
Ama seni seviyorum.
Kaylee, yolun kenarında benzinimiz bitti.
Günaydınlar süper modeller.
Merhabalar.
Helen, iyi misin?
Hayır, değilim.
Dün gece ikinci margaritayı içmeyecektim.
Margarita mı içtin?
Evet. Az önce iki tane içtim, dedim ya.
Dikkatini dağıtmaya kitap getirdin mi bari?
-Hayır, kitap getirmedim. -Kurallar yıkılmış bile. Kitabını unutmuş.
-Aynen. -İspiyoncu.
Hayır, kitabımı unutmadım.
Bilerek getirmedim. Vahşi doğaya odaklanmak istiyorum.
-Peki. -Ben bir tane getirdim.
The Latinos of Asia: How Filipino-Americans
Break the Rules of Race'i getirdim.
-Irkçılığın kuralını nasıl bozuyorlar? -Bunu yapmak için…
-Önce okuyayım, sonra söylerim. -Tamam.
Ben psikoloji kitabı getirdim.
Bakın, Jake de kitap getirdi. Balinalar hakkında.
-Ve foklar. -Ve foklar. Çok tatlı biri.
Gezi sonrası Baja'da onlarla ilgili çalışacak. Çılgınlık.
Evet çılgınlık. Hatta delilik.
Tam bir delilik. Efsanevi olacak.
-Balina kitabımı ödünç alabilirsin Hanna. -Adım Helen.
Evet, test sorusu. Sıcaklık hissi oluşursa ne yaparsınız?
İlgilenirim.
Evet, Ellen. Sıcaklık hissi su toplayacağını gösterir.
Bir antrenmanda olduğu gibi.
Hissedince durun ve ilgilenin. Yoksa sizi dize getirir.
Burası bizim Normandiya.
Bu, D-Day'imiz. 16 kilometre yürüyeceğiz. Acı öncesi son saatiniz.
Uyuyun, meditasyon yapın. İstediğiniz gibi hazırlanın. Hadi!
-Yaşasın! -Oley!
Şişe, kupa ve kitaplarınızı unutmayın.
Millet, geldik.
Bu çanta ağır olacak.
-Evet. -Sıkıştı, teşekkürler.
Hugh, biraz hızlansan mı? Hep böyle yavaş mı olacaksın?
Size iyi yürüyüşler.
Hey millet, tuvaletleri kullanma zamanı.
Neredeler?
İşte, orada.
Ben de geleyim.
Kahretsin.
Olamaz!
Hadi, gidiyoruz!
Hayatınızın en iyi deneyimine hazır olun.
-Bu da ne böyle? -Tanrım, bacağın.
-İyiyim. -Kan mı o?
İyi değilsin. Bunu nasıl yaptın?
Şaka mı bu? Daha başlamadık bile.
Ne? Sırt çantamı takarken düştüm.
-Tanrım, ecza kiti kimde? -Jake.
Gidebilir miyiz? İyiyim. Bu hemen kurur zaten.
Kurur mu? Atardamara gelmiş gibi.
Bakın, ne diyeceğim! Yaralımız var. Buraya toplanın.
-Çok kan var. -Toplanmasak?
Bu saçmalık.
Pekâlâ doktor, sağlık görevlimiz olarak bu senin alanın.
Evet millet, J-Dog hünerini göstersin.
-Aslına bakarsan, biz oturalım. -Ah! Hadi ama.
Ormandaki en keskin kayayı nasıl buldun?
-Böyle de şanslıyımdır. -Salakça bir hareket Ellen.
En son merdivenlerden çıkarken düşüp böyle yaralanmıştım.
İnerken değil, çıkarken.
Kafamı çarpmıştım, kafa çok kanar. Hem de çok.
-Sessizlik yemini ne oldu Sue? -Ara verdim.
Biraz alan açabilir miyiz? Şu tarafta durun lütfen.
Demek sonunda embesili boşadın, ha?
Evet, boşadım.
-Sorduğun için sağ ol. -Evet.
Onda ne bulduğunu asla anlamadım.
Tamamdır. Oldu.
-Sağ ol. -Başlamak için garip bir yer.
-Bence çok güzel. -Al bakalım.
Ne yapıyorsun? Ben hallederim.
Jake, iyi miyiz?
-Evet, bir şeyi yok. -Gidiyoruz millet.
-Hazır mısın? -Hazırım.
Hazırım!
Peki.
Evet, başlayabilir miyiz?
Beni takip edin ve birbirinizden ayrılmayın.
Millet, düşündüğümden çok odun var.
Burası orman.
Bu taraftan, ekip olarak yürüyün.
Şampuan yok derken kuru şampuanı mı kastetti?
Hiç şampuan yok. Doğal yosun ve bakteriler için ölümcül.
Artık bunu mu dert ediyoruz?
Adımlara dikkat, kayalık.
Hep yokuş yukarı mı?
Buna birinci seviye eğlence diyoruz.
-Bu muymuş kayalık? -İkinci seviye ne?
Bir saniye Mason.
Hadi ama dostum.
Yavaş yürümek berbat, biliyorum ama ekip işi de bir doğa becerisi.
Bunu unutma.
Yemek arası ileride, açıklıktaki kayalarda olacak.
Ben oraya gidiyorum.
Herkesi kutlarım.
-Birkaç kilometre sonra öğle yemeği var. -Harika bir gün.
Evet öyle.
Çok şanslıyız.
Millet, su için. Daha üç saatlik yolumuz var.
Pekâlâ, Ellen arkadan geldiği için çoğunuz olanı görmedi.
-Kim dedi? -Ben.
Mavi bir adam var.
-Hey! -Selamlar.
Ellen yürürken yolda iki kütüğe bastı.
Bunu niye yapmayız?
-Çürümüş olabilirler. -Doğru.
Tam ben diyecektim.
Çürük kütük, ağırlığınızı taşımaz. Bu, kırık bacakla acil tahliye demek.
Bir daha yapma Ellen.
Kütüğe otur. Popo geniştir, ağırlık dağılır. Popoyu kıramazsın.
O kesin kırar.
Hey, Beckett?
Adım Helen. "H" ile.
Tamam, toplanın. Yola çıkıyoruz.
Güzel, orta boy adımlar.
Bu, şaibeli geldi.
Yakında akşam olacak. Kamp mı kursak?
İyi fikir. Yemekte ne var?
Durmuyoruz millet.
Bakalım, ilk kampımız için burası uygun bir yere benziyor.
Pekâlâ, kampta hiyerarşi yoktur. Hepimiz katkıda bulunacağız.
Jake, sen ateş yakıyorsun. Windy, sen yemekleri bölüştür.
Mason, Sue, Hugh, Helen ve ben çadırları kuracağız.
Kaylee sen de sadece…
Sen öyle dur.
Ben ciddiyim, yemekte ne var?
Nisanda fiyat oynamasında satsaydın bakırda iki dolarlık düşüş yakalardın.
Kaçınılmaz yükselişe zemin hazırlıyoruz.
Metal işinde misin? Kıymetli mi? Yoksa genele mi bakıyorsun?
Hâlâ sayısal analiz yapıyorum.
Bu işi ne zamandır yapıyorsun?
Alım satım mı? Yaklaşık dört yıldır. Yıllık getirisi yüzde 25 falan.
Kendimi bu küçük maceralara zorluyorum.
-Masa başından kalkmak için. -Aynen.
Evet, insanlar tipime bakıp beni tanıdıklarını sanıyor.
Oysa parçalarımın toplamından fazlasıyım.
Bence hepimiz göründüğümüzün fazlasıyız.
-Ayı askısını bilen var mı? -Evet, cuma geceleri bende olur.
Yemekleri ayılardan korumak için iki ağaç arasına asarsın.
Doğru. Neden?
İğrenç, kuru yemekleri ayılar yemesin diye.
-Aynen. -Veya ayıları kamptan uzak tutmak için.
Evet. Biri yiyecekleri alsın. Peşimden gelin.
Daha şimdi oturduk.
Aman tanrım.
İlk ayı askısı gönüllümüz kim olmak ister?
Jake?
Olur.
Pratik yapman gerekebilir.
İdeali çantanızı 3,6 metre yükseğe,
en az 3,6 metre arayla iki ağaç arasına asmaktır. Niye?
Çünkü ayı ağaca tırmanıp ulaşmaya çalışabilir.
-Erişemeyeceği şekilde olmalı. -Doğru.
Her biri 15 metrelik iki halat gerek.
Bunlar, ayı askısı için özel ve hafifler.
Helen, su şişeni Jake'e atar mısın lütfen?
Sonra su şişeni karabinayla halata tak.
Ardından çanta asılıyken iki halatı farklı iki ağaç dalına sallayacağız.
Tanrım, ayı yemeğimi yese de olur. Bu, soğuk füzyonu çözmek gibi.
Füzyon mutfağı süper.
Şimdi halatlarımızı karşıt iki dala fırlatıyoruz.
-Bu, bende. Jake, diğeri sende. -Ne?
Bu, hiç açıklayıcı olmadı.
-Peki, Beckett. -Marifetini görelim Beckett.
Göster hünerlerini!
Kıl payı kaçtı.
-Üzülme. -Galiba gene deneyeceğiz.
Başarabilirsin!
-Vay canına! -Formdasın.
Kutlarım.
Peki, hadi bakalım, hızlı çevir.
Burnuna dikkat et.
Kimse görmesin isteyeceksin.
Bunu daha önce yaptın mı?
Evet, elbette.
Yapabilirsin.
-Tüm gücünle salla. -Hadi.
-İşte fırlatıyor! -Evet.
-Ve başardı. -Evet!
Başardık.
Evet, halat dalın üstünden geçince de yiyecek torbanı halata takacaksın.
-Evet? -Karşımıza ayı çıkabilir mi?
Vahşi doğadayız. Her an her şey olabilir.
Ya büyük sokak köpekleri?
O, pek olası değil.
Ya ayı kuduzsa?
-Ayı kuduzsa her şey biter. -Ne biter?
Ayı halatı kemirir mi?
Bu da pek olası değil
ama çok ısrarcı bir kuduz ayıysa
sen ölmüşsündür, o da artık aç değildir.
Bu yüzden buna yaşam döngüsü deniyor.
-Mufasa. -Jake. Oraya gider misin?
Şimdi çantamızı yukarı çekeceğiz.
Bu iş nasıl yapılır izleyin.
Yavaşça yukarı çekiyoruz.
Çok ağır olmamalı ki çekmesi zor olmasın.
Sabitlemek için de halatı bağlıyorsun.
Bakın, ne kolay oldu.
Evet, hava kararıyor millet.
-Kampa dönelim. -Evet.
AYI, KUDUZ? İKİ AĞAÇ, 3,6 METRE?
Ben…
Parmaklarım dondu.
-Hava çabuk soğudu, değil mi? -Evet, tanrım.
-Alışkın değilim. -Kaliforniyalıyım. Ben de değilim.
-İyi misin? -Evet.
Her zaman. Ya sen?
Annemi çok özledim. Eminim ki herkes annesini özler.
Tabii.
Özlediğin ne?
İki dost gibiyizdir. Hemen her gün konuşuruz.
Annenle yakın mısınız?
Beni ve kardeşimi büyükannem Gigi büyüttü.
Ah, anlıyorum.
Acaba annene ne oldu?
Çok şey oldu ve çok yorgunum.
Bence bu konuya şimdi girmeyelim.
Elbette, hiç sorun değil.
Peki, gezi aşkın var mı?
Gezi aşkı mı? Vay be!
Seçenekler çok kısıtlı, değil mi?
Haklısın. Ben biraz kendime şaşırdım.
Bana neler oluyor, bilmiyorum
ama kızım, Jake'e abayı yakıyorum.
Çok iyi ve çok hoş biri.
Pısırık da değil. Anlarsın ya?
Hem de doktor.
Evet, öyle dedi. Ama galiba artık değil.
Anlaşılan istifa etmiş.
O yüzden doktordan ziyade bence daha çok pes eden biri.
Bana da sanki bir ara vermiş gibi geldi.
Öyle bile olsa maceralara atılıyor ve balinaları inceliyor.
Evet. Sana da delilik gibi gelmiyor mu?
Yetişkin bir adam gidip balina inceleyecek.
Sanki sekiz yaşında.
Bence süper biri.
Belki ama bana göre değil.
Bana göre havalı tipler deniz yaşamını incelemez.
Ama bilmiyorum. Bana tuhaf biri gibi geliyor.
-Neyse, iyi geceler. -İyi geceler.
Evet, sosisli mi?
-Günaydın millet. -Selam.
-Lanet olsun. -Yakalandın.
Hey, Jake?
Evet. Al bakalım.
Ah, baş ağrısı mı?
Evet, sen deyince fark ettim.
-Daha çok su içmelisin. -Olur.
Daha da kötüleşirse Tylenol alabilirsin.
-Şapkan dar gibi. Şapka da ağrı yapar. -Şapkam iyi.
-Kahve ister misin Ellen? -Tabii. Adım Helen. "H" ile.
Sahi mi? Helen mı?
Helen. "H" ile.
Teşekkür ederim.
Bandajım için yardıma ihtiyacım var.
Elbette, tamam. Şu kayaya oturmak ister misin?
-Malzemeleri getireyim. -Olur.
Kahve niye bu kadar iyi?
Bilmem. Belki de süper kahve yapıyorum.
Ne kadar süper olduğuna dair çok hikâye duydum.
Ki o kadar süper biriysen neden boynunda bu kadar çok gözlük var?
Az olmadığına emin misin?
Vay, geldiğime öyle kızdın ki gözlüklerimle bile dalga geçeceksin.
Çok olgunca. Hugh'nunkilerle dalga geçecek misin?
-Hayır. -Yakını göremiyorum. Bunlar onun için.
-Bunlar güneş gözlüğü. -Tabii. Malum güneş parlak, çok mantıklı.
Evet, bir de gece görüşü olayı var.
Neyse, ne fark eder?
Hey, dizimde sorun yok.
Ayağım su topladı. Malzemeleri verirsen ben hallederim.
Ciddi su mu topladı?
Sen not almıyor muydun?
Evet, aldım. Beş kere "İlgilen" yazdım.
Ama zamanında ilgilenmedim.
Her neyse, malzemeleri ver. Ben yaparım.
Göster bana.
Vay canına! Korku filmi gibi. Neden bir şey demedin?
Hem dizimi incittim hem hep arkada kaldım. Bizi yine oyalamak istemedim.
Neyse ya, güçlüyümdür. Pek acı hissetmem.
-Sahi mi? -Evet.
Helen, depresyonda mısın?
Sen neden bahsediyorsun?
-Neden buradasın? -Herhalde seninle aynı sebepten.
Bu imkânsız.
Pekâlâ, buradayım çünkü yeni bir mücadeleye başlamak,
sınırlarımı aşmak
ve hayatımı sıfırlamak istedim.
Bekle, diğer ayak.
Biliyorsun ki insanlar bu yürüyüşlerde ciddi yaralanıyor, hem de sürekli.
Evet ama artık yeni yönetim var.
Yeni yönetim mi? Beckett mı? Onun yönetimine güveniyor musun?
On bir feragatı imzalarken tereddüt etmedin mi?
Hayır, sertifika almayı hedefliyorum.
Hayatta kalırsan şanslısın.
Hayır! Bak, işte orada yanlışın var.
Sen, karşında 21.30'da yatağa giden, yaşlı, ezik öğretmen Helen var sanıyorsun.
Ama yanılıyorsun.
Bu, yeni ve gelişmiş Helen. Bu Helen, tehlikeye meydan okuyor
ve ormana işiyor.
-Yeni Helen çok iğrenç gibi. -Evet. Aynen öyle.
Pardon, bu gece görüşü olayı neydi?
O şöyle…
-Önemi yok. Kimseye söyleme, olur mu? -Niye?
-Muayeneyi geçemedim. -Delirdin mi?
Gece yürüyüşümüz yok. Yani önemli olmaz.
Az önce burası çok tehlikeli, dedin.
Hem de iyi gören biri için.
Ben de aynı senin gibi kimi zorluklarla yüzleşmeliydim.
Siz iyi misiniz?
-Evet. -Çok iyiyiz.
-Tanrım, dalga geçiyor olmalısın. -Önemli değil.
Dinleyin Millet. "H"li Helen'ın ayağı ilk günde dört yerde su toplamış.
Al işte, yine yapacağını yaptı.
Bu durum bir nevi Mason'ın suçu. Neden?
Çünkü Mason gibi süper yürüyüşçüler,
Helen gibi süper olmayanlara baskı yapar.
Helen'ların yaralandığı kadar Mason'lar da buna sebep olur.
Ne, ciddi misin?
Ben kendimi yaraladım.
Bir Mason olmayın. Olumlu davranın ve takım oyuncusu olun.
Bir Helen da olmayın.
Otobüste, öncesinde ve de sonrasında detaylı anlattığım gibi
sıcaklık hissi oluşursa…
-İlgilenin. -Anında.
"H"li Helen, bel kayışını taktın mı bari?
Aman tanrım.
Doğa insanları, ağırlığın yüzde 80'i kalçalarınızda olmalı.
Omuzlarda değil, tamam mı? Bel kayışlarını sıkın.
Yoksa çok çabuk yorulursunuz.
Doğru yaptıklarım söylendiğinde daha başarılı olurum.
Doğruyu yap, söyleyeyim.
Bunu duymuştum.
Pekâlâ millet, yola koyulalım.
Bugün 16 kilometre kolay yol.
Sıra gezi lakaplarına geldi. Kendiniz seçemezsiniz.
Ben de dedim ki…
Hoş geldiniz.
Bakın aramıza kim gelmiş.
Çak bir beşlik.
GIDA DEPOSU
-İster misin? -Evet.
KIYAMET
Yürüyüş günü tatlım.
Merhaba.
N'aber?
-Hazır mıyız? -Evet.
Doğu Kanada'da sert ağaçlı ormanda yetişirler.
Çok rahat kaçınabilirdin ama direkt içine daldın.
-Evet, yani… -Tam senlikti.
Sanırım öyleydi.
Beckett, kardeşim bana,
taşla futbol oynamak isterken bacağımı kırdım, dedi.
-Bu doğru mu? -Kesinlikle doğru.
Kardeşin başımın belasıydı.
DOKTOR
HIZ KESİCİ KASİS
-"Mutluluk" mu çalışıyorsun? -Evet.
Psikoloji, nevrozlar, patolojiler
ve rahatsızlıklar gibi sorunlara odaklanırdı.
Burada amaç, düzeltmek için hayatın berbat kısımlarını analiz etmekti.
Evet.
Bense doğru yapılanları inceliyorum.
Mutlu, uyumlu kişiler ne yapıyor ona bakıyorum.
Çok mantıklı geldi.
Evet, iki dakika su molası millet.
Gerekirse bir şey atıştırın.
Anlaşılan oturmayacağız.
Her gece yatmadan başıma gelen üç iyi şeyi yazarım.
-Çalışmalarımdan biri bu. -Ve mutlu mu olursun?
Sayılır. Bugün başına gelen üç iyi şeyi say bakalım.
Peki, Windy ama üç iyi şey sayamam galiba.
Hava serinliyor, doğal gaz hissem azaldı,
beyaz şarap içebiliyorum ve deodorantsız da iyiyim.
-Güzel. -Sonuncuyu bilmem gerekmezdi.
Pekâlâ Helen, sıra sende.
Peki. Bu konuşmayı yaptığımız iyi oldu.
-Bir. -Peki.
Sabahki yulaf ezmesi daha yenir gibiydi.
-Katılıyorum. -Devam et, derine in.
Bu seferki iyi.
Sabah uyandığında yüzün dağ havasından buz gibidir
ama uyku tulumun vücudunu sıcacık tutmuştur.
İşte, bunu çok seviyorum.
Ben de bayılıyorum.
-Evet, bu iyiydi. -Sihir gibi.
-Peki ya sen, Windy? -Tamam, bugün mü?
Mesela bu sabah ateşteki kovboy kahvesine bayıldım.
Güzel kavrulmuştu.
Ormandaki yosun kokusu.
-Yokuş çıkarkenki kas yangısı. -Eksik olsun.
-Çok yanıyor. -Ve havadaki bu zindelik.
Çok başarılısın.
Pratiğim daha fazla. Hem bu, savaş naram gibi.
"Her şeyi takdir et!"
Benim savaş naram, "Gözyaşlarını yastığına sakla Kaylee!"
Kaylee.
Benimki muhtemelen "Çek git başımdan!"
Ama "Her şeyi takdir et!" olanı sevdim.
-Paylaşabiliriz. -Tamam.
Durmak yok, daha çok yolumuz var.
Peki.
Bunu niye yapıyorsun Sue?
Niye sessizlik yemini ediyorsun? Sen konuşkan birisin.
Kadınlar susmamalı.
Mason sessizlik yemini etse ya! Tanrım.
Sen konuşmalısın. Hayır, başarabiliriz. Topla kendini.
Sadece bir hafta daha. Yapabiliriz.
Peki.
-Yok. Bu şeyi daha fazla yiyemem. Yeter. -Hâlâ bunu yediğine inanmıyorum.
-Resmen McDonalds isterdim. -Alayım onu.
-Sağ ol. -Sorun değil.
Buraya neden geldin?
Ve gene "sıfırlamak" deme.
-Sen begonya değilsin. -Ne?
Begonyalar yıllıktır, her yıl sıfırlanır.
-Tanrım. -Pardon, çiçek mizahına son. Anlaşıldı.
Buraya neden geldim?
Sanırım kendimi sürekli hüsrana uğratmaktan bıktım.
Anlıyor musun?
Peki ya sen?
Şey, aslında aynı durum, gerçekten.
Kendimi zorlamak, bir varlığım olsun istedim.
Anlatacak ilginç bir hikâyem olsun,
günlük hayatımdan farklı olsun istedim.
Hayatımda çok şey olabilirdim.
Ama bir yerlerde
yanlış bir yola saptım ve kayboldum.
Artık çok geç olduğunun farkındayım.
-Hayır, Hugh. Bu… -Yok. Dert değil.
Gerçek bu.
Bu durumu kabullendim
ve yüksek sesle söylemek iyi geliyor.
Doğrusu, o hissi bilirim.
Aynen.
-Meryl, bulaşık sırası bizde. -Geliyorum!
Kaylee işte. Sağ ol.
Aman tanrım.
Ne var?
Niye hep bana bakıyorsun? Yüzümde bir şey mi var?
Yok.
-Boş ver. -Peki.
Helen, dikkat et.
-Tamam, ediyordum zaten. -Etmiyordun.
Derdin ne?
Her aptalca davranışında birinin seni kurtarması gerekiyor.
-Sen de hep kurtarıcısın. -Bu ne demek?
Yunus kurtarmaya Kaliforniya'ya gittin.
Onu hatırlıyor musun?
Evet çünkü kendini kahraman sanıyordun.
-Bugün de kahraman sanıyorsun. -Hayır, sanmıyorum.
-Hem onlar deniz aslanıydı. -Peki ama unutma seni tanıyorum.
Her yerinden tevazu fışkırıyor.
Sayın çekirdekli ekmek seven, doğada her şeyi iyi yapan,
mütevazı doktor. Bizi de salakmışız gibi küçümsüyorsun.
Kimseyi küçümsemiyorum. Kimseyle ilgilenmiyorum. Tek…
Bana ucubeye bakar gibi bakmak yerine aklından geçeni söylesen keşke.
Peki.
Ondan çok üstündün.
Aklından geçen bu muydu?
Evet.
Burada, ormanda, şu anda bana söylemek istediğin buydu.
Ne akla hizmet bana bunu diyebiliyorsun?
Çünkü ona dönmeni istemiyorum.
Bunu neden yapayım?
-Ben de bunu soruyorum. -Hangi cüretle
boktan evliliğimi konuşabileceğini düşünürsün?
Ancak benim hayatımı yaşayıp, aynı hataları yapıp,
kendini benim yerime koyunca bir şeyler diyebilirsin.
O zamana kadar neden kendi işine bakmıyorsun?
Kurtarılmam da gerekmiyor. Sağ ol.
Niye mi? Çünkü kendimi ben kurtarıyorum. Artık vazgeçebilirsin.
Pekâlâ millet, yarın farklı çalışacağız.
Bu 10 gün çok gelişme kaydettik. Gruplara ayrılacağız.
Navigasyon becerilerinizi göreceğiz.
Patika aynı. 30 dakika arayla başlayıp yemekte buluşacağız.
Kolay bir yol, her şeyi alıyoruz.
Gün batmadan herkes buraya dönmüş olmalı.
Tanrım. Kampı bozmasak olmaz mı?
Çadır grubumuzla mı yürüyoruz?
Umarım hayır. Lütfen hayır…
Hızlarımıza göre iki gruba ayrılacağız.
En hızlı dörtlü ile en yavaş dörtlü.
Mason hariç.
-Sen yavaş gruptasın. -Hadi ama!
Ekip çalışmasını bir şekilde öğreneceksin.
-Uyku vakti. Şafakta toplanıyoruz. -Dur.
Hadi ama, bunu konuşabilir miyiz?
İnan, ben de konuşmak isterdim.
Konu kapanmıştır!
Biz bir ekibiz.
Geri çek, şimdi şuraya doğru. Evet, oldu işte.
-Akşam yemekte görüşürüz. -Hoşça kalın.
Yüce Tanrım, hayal mi görüyorum?
-Bir kâğıt parçası mı? -Ne?
Nasıl katlanır?
Ciddi misiniz?
Gerçek çöp mü? Hadi, daire olun.
Doğaya saygı konusunu kaç kere konuştuk?
İz bırakmamayı?
"Doğayla daha derin bir bağ kurmak."
"Çılgın Anka kuşu gibi küllerinden yeniden doğmak."
"Ve lanet bir sertifika kazanmak."
Fevkalade! Bunu sahiplenecek var mı?
Kimse yok mu?
Kimse mi yok?
Doğayı kirlettiğinizi görürsem ne olur demiştim?
-Çıldırırım, demiştin. -Evet!
Aman tanrım. Az daha unutuyordum.
Hey, Beckett! Derin nefes al dostum. Hadi, derin nefes al.
Etrafımızdaki her şey alev alır.
Dikkatinizi çekerim, dünya çöplüğünüz değil.
Ne yapıyor bu?
-Tekrar olursa dünyayı yakarım. -Bilmem.
-Dostum, ne yapıyorsun? -Bu…
İlk grup, 30 saniye!
Windy, bana yardım eder misin?
-Biri şu kâğıdı yerden alabilir mi? -Sonunda delirdi.
Başka eğlenen oldu mu?
-Çılgın Anka kuşu mu? -Konuyu kapatalım.
Peki. Baksana,
dün akşam için özür dilemek istedim. Ben…
Dert etme. Aynen unutalım. Ben de üzgünüm.
Al, bunu sakla olur mu?
Ama henüz okuyamazsın.
-Başlıyoruz! -Niye?
30 dakika arayla millet.
Sen ne saklayacaksın?
Bir şeyler bulurum.
Millet, beni bekleyin!
Bence Windy, Jake'e sırılsıklam âşık. Kim değil ki?
Birlikte harika bir çift olurlar.
Sahi mi? Sanki sizin aranızda gerçek bir çekim, gerçek bir enerji var.
Hayır, yok.
İşin aslı biz birbirimizi tanıyoruz.
Erkek kardeşimin en iyi arkadaşı. Yıllardır tanışırız.
İkimiz de diğerinin yazıldığını bilmeden haftalar önce bu geziye yazıldık.
Bunu bana şimdi söylediğine inanamıyorum.
Ve La Rosa'da, bize geziye bir gün önce yazıldığını söyledi.
Bir gün mü? Yani geziden hemen önce mi?
Evet.
-Garip. -Evet.
Bilmiyorum.
Helen, bana yardım eder misin?
Tamam, geliyorum.
İki saniye sürerse öpüşme sayılır mı?
Öpüştüklerini görmedim.
Ben gördüm.
Millet hiç işaret gördük mü?
Ne işareti?
Çok yazık.
-Ne? -Jake harika öpüşüyor ama kapıldı.
-Hâlâ bunu konuştuğumuza inanamıyorum. -Tamam, hadi su içelim millet.
Çok iyi öpüştüğünü nereden biliyorsun?
Bilmiyoruz, Windy dedi. Sadece onu öptü.
Sonra da oyunu bıraktı.
-İlk öpücükte aşk. -Tanrım.
Öyle bir şey yok.
-Konuyu kapatsak mı? -Aralarında bir çekim var, belli.
Ağaç kabuğu bile Jake'ten etkilenir.
-Evet. -Kapıldı demekle neyi kastettin?
Windy ona âşık. O da Windy'e âşık olmalı.
Bu henüz doğrulanmadı.
İkisi de çoban köpeklerini, kafes patatesi, yelkeni, şarabı seviyor.
Kaylee, o dediklerini herkes sever. Hele de kafes patatesi.
Gezi lakabını sevmedim.
"Kıyamet" ne?
Kız gerçekten zeki. Ona…
"Üstün Zekâ" diyelim.
Aptalca oldu.
Ya "Çokbilmiş"?
Hayır, tutmadı.
İkisi de süper ayı askısı yapıp şarap seviyor. Niye evlenmiyorlar?
Zaman ver. İnsanlar böyle tanışıp âşık oluyor.
Baksanıza,
Mason'ın işemesi gerek.
İğrenç, gözümde canlandı.
Millet, bekleyin. Harita bende.
Evet, Mason bana yardım etsene.
Çocukluk arkadaşları annenle babanı senden iyi tanırlar.
Seni doğurup büyütürken artık aynı kişi değildirler.
Çok üzücü. Yetişkinlerin dünyasında kaybolmuşlardır.
Evet, üzücü.
Beni ormanda ağlatma Kaylee, tanrı aşkına.
Hızlanacak mıyız? Yoksa böyle mi gideceğiz?
Mason, sen kestir.
-Olamaz. -Acıktım.
Hugh, haritayı verir misin?
-Hadi, yine durmayalım. -Suyumun tadı neden hamburger gibi?
Enfes, hamburger yemeyi iple çekiyorum.
-Olamaz. -Denge tahtası.
Bu tepeyi aşmamız gerekiyordu.
Buradan sola dönmeliydik.
Hep jimnastikçi olmak istedim.
Ama "Ders alamayacak kadar şişmansın" dendi. Ve…
Aman tanrım! Hugh!
-Tanrım! Hugh? -Olamaz! İyi misin?
-Hugh? -Hugh?
-İyi mi? -Hayır. Bayılmış.
-Eyvah! -Çantasını alalım. Mason!
-Mason! -Hadi ama.
-O tarafı tutar mısın? -Bir, iki.
Tamam, geçti.
-Kaylee, yapma. -Üzgünüm.
-Ayağa kalkabilir misin? -Sanmıyorum.
Yüzüstü düştü. Başı aşağıda bırakamayız.
Durun, hayır! Bir şeyim yok!
İyiyim. El kitabına bakın, eminim başım böyle kalabilir.
El kitabını baştan sona okudum. Öyle bir şey yazmıyor.
Yaralıyı kıpırdatmak doğru mu?
Sanmıyorum ama onu böyle bırakamayız.
-Aynen. -Peki.
Siz omuzlardan tutun, ben de bacaklardan tutayım.
-Mason, yardım etsen? -Durun, var ya
şu an çok daha iyiyim.
-Beni bırak. Başım da harika. -İyi olacaksın.
-Enseme güneş kremi sürün. -Onu krep gibi ters çevirip yola koyalım.
-Tamam, hazır mısınız? Bir, iki, üç. -Hayır!
Bir bacağı diğerinden uzun mu?
Evet, bacağı kırılmış. Atel uygulamalıyız.
Kaylee, iki uzun dal bul. Sue, uzun kollu gömlek lazım.
-Tanrım! -Ayağını oynatabiliyor musun?
Çıt diye bir ses duydum.
Bu hiç iyi olmadı.
-Niye o ağaca çıktın? -Dalları getirdim.
Helen'a nasıl kızdığını duymadın mı? Beckett milyon kez söyledi.
Ciddi misin Sue? Sırası mı şimdi?
Orada bir eşek var.
-Eşek mi var? -Hayır, yok. Hayal görüyor.
İki numaralı menü, büyük boy patates ile.
Kim yardım çağıracak?
-Sen. -Sen.
Bacağım yok sanki.
-Bu tam bir… -İşte, el kitabı. Tüm cevaplar burada.
En kısa zamanda dönerim.
Ya ölürse?
-Öyle bir şey olmaz. -Ya eşeklerden bahsedip durursa?
O olabilir.
İyileşeceksin, Hugh.
Reiki biliyorum.
Yardım çağıracağım. Sen Kaylee ve Sue'yla kal, tamam mı?
Üzgünüm. Ne oldu anlamadım. Ben…
Sorun değil.
Kızlar, uyku tulumlarını ve çadırları şimdi kurun.
Vardiyalı uyuyun. Biriniz hep onun yanında olsun.
Güvenli ve sıcak kalın. Birlikte çalışmalısınız.
Sizin için geri döneceğim, Anlaştık mı? Siz yapabilirsiniz.
Hadi Helen, başarabilirsin.
El kitabını okudun.
Haritayı çevirip
patikaya hizala.
Bir çözüm bulmalıyız.
Bu durum yavaş yürümeyi aşıyor artık. Ters giden bir şeyler olmalı.
-Saatler oldu. -Evet.
Bir plan yapmalıyız.
-Evet. -Böyle bekleyemem.
Ama şu an bir şey yapamayız. Çok karanlık.
Sadece kaybolmuş olsalardı şimdiye gelirlerdi.
En kötü durumda onları yarın bulacağız. Yeter ki…
-Hey, sizi buldum! -Hey!
-Nerede kaldınız? -Yol ayrımını kaçırdık ve kaybolduk.
-Sonra Hugh düşüp yaralandı. -Ne kadar kötü?
-Kütüğe bastı. -Çantan.
Tanrım, size kaç kere kütüğe basmayın dedim?
Evet, bize defalarca söyledin. Biliyorum.
Ayağı kütüğe girdi ve yüzüstü düştü. Sanırım şokta.
-Sen oradayken bilinci açık mıydı? -Evet ama onu oynatınca bayıldı.
Niye oynattınız?
Kütüğe abanmıştı. Sırt üstü yatırıp bacağına atel yaptım.
İyi fikir.
Nasıl görünüyordu?
Solgun, ıslak.
Onu oradan almalıyız.
Olmaz, çok karanlık.
Kurtarmanın ilk kuralı kimseyi yaralamamak.
Tahliye sabaha.
İyi iş çıkardın.
-Yarın onu alacağız. -Durum çok ciddi.
Toplanma 05.00'te. Yemek ve kahve yok.
Biz Hugh'a bakarız. Siz de alanı toplayın. Zor bir gün olacak.
Şimdi yatalım. Herkes "insanını" düşünsün.
-Yarın ona ihtiyacınız olacak. -Tamam. İyi fikir. Aynen.
Benimle gel.
Aç mısın? Kahve ister misin?
-Evet, süper olur, sağ ol. -Evet.
Açıkçası biraz şoktayım.
Her şey çok hızlı oldu. Birden yerdeydi.
-Ve Mason, öylece… Teşekkürler. -Evet.
Yani, kendini kapattı. Pat diye.
-Ona ne olduğunu anlamadım. -Evet.
İyi olmana çok sevindim.
Evet, sağ ol.
Uyuyamıyorum.
Seni uyutmadıysam affedersin.
Seninle ilgisi yok. Ben de uyuyamıyorum.
Beckett "İnsanınıza ihtiyacınız olacak" derken ne demek istedi?
Bugün bir çalışma yaptık.
Bizi gerçekten seven, bize inanan birini düşünmemizi istedi.
Bir şekilde burada işler çok zorlaşırsa
düşüncelerimizde o kişiye yönelip
dayanmak için ondan destek alacağız.
Senin "insanın" kim?
Annem.
Evet, annen harika biri.
Kimsenin adını unutmuyor.
Mühtiş ice box cake yapmıştı.
Evet, hâlâ da yapıyor.
Peki, ya seninki kim?
Muhtemelen Nathan.
Vefat eden kardeşin mi?
Olayı biliyor musun?
Bir tür kaza olduğunu biliyorum
ama Duncan fazla bir şey anlatmadı.
Elbette.
Aramız çok iyiydi. Her şeyi birlikte yapardık.
Kaleler yapardık. Bir oyunumuz vardı,
oyunda…
Uyumak istiyorsan anlatmayayım.
Hayır, sorun yok. Anlatmanı istiyorum.
Beş yaşına basmıştı. Ben de altı yaşındaydım.
Hep beraber aile dostumuzun göl evindeydik
Nathan, ısrarla tekneleri görmek istedi. Tekneleri çok severdi.
Onunla marinaya gitmem için
bana yalvarıp durdu.
Ve…
Bense evde kalıp
diğer çocuklarla film izlemek istedim.
Ve…
O dışarı çıktı.
Ama ben fark etmedim, kimse etmedi. Ve…
Evet, onu o gece buldular.
Korkunç bir olay.
Çok üzgünüm.
Ve tabii ki aklımdan hep aynı sorular, "Neden onunla gitmedim?"
"Ailemin onu götürmesini neden sağlayamadım?"
-Sen de altı yaşındaydın, değil mi? -Evet.
Evet, ne demek istediğini anlıyorum ama bu bir şeyi değiştirmiyor.
Duncan sık hastalanırdı.
Ve annem de…
Evet, annem de dağılıverdi.
İşte o sırada annemle babam boşandı ve babam bizi terk etti.
Derken bir gün
annem bizi Gigi'ye bıraktı.
Bir daha da dönmedi.
Bana mesaj attığını biliyor musun? Mesaj atıp nasıl olduğumu soruyor.
Ben de her seferinde "Harikayım" diye yazıyorum.
Çünkü sen her zaman harikasın.
Aslına bakarsan ben hiç harika olmadım.
Ama insan kaybetmede harikayım. Nathan'ı, annemle babamı kaybettim. Şimdi…
-Duncan'ı kaybetmedin. -Hayır.
Doğmayı o istemedi, biliyorsun.
O da tıpkı senin gibi bu boktan hayatın içine atıldı.
Evet ama ona çok kızgınım.
Haksızlık, bunu biliyorum ama ben…
Benim yaşadıklarımı yaşamadı.
Benim taşıdığım bu yükü taşımıyor.
Annenle baban onu da terk etti.
Evet.
Pekâlâ, yarın çok zor olacak.
Biraz uyusak iyi olur.
Ah, sen Windy'yi öptün mü?
Evet, öptüm de "Doğruluk mu Cesaret mi?" oynuyorduk.
Oyun sırasındaydı yani. Şimdi anlaşıldı.
Dur bir saniye, sana ne bundan?
Eski kocasıyla konuşan sensin. Sanki hâlâ…
O beni arıyor.
Evet, sen de cevap veriyorsun.
Hep aynı şeyleri anlatıyorsun. Ayrılığınızın sonuçlanamadığını,
sana yapıştığını. Bence iş farklı.
Ayrılık düşüncesine ve o adama yapışan sensin.
Tamam ama bilesin diye söylüyorum,
kimseye hatta hiçbir erkeğe yapışmam.
Ayrıca bir zamanlar kocam olan biriyle
pekâlâ konuşabilirim. Birinin çıkıp…
Tabii ki olay sırf konuşmaksa, değil mi?
Şu an niye kıskanç bir sevgili gibisin?
-Sen niye kıskanç bir sevgili gibisin? -Biliyor musun?
An itibarıyla güzel, ağzı olan dilediğin 20'lik kızı öp.
-Bir kızdı. -Ben de ezik eski kocamla konuşurum
veya ezik herhangi biriyle. Birbirimizi de kasmayız.
-Helen. -Boş ver. Unut gitsin, iyi geceler.
Oraya gittiğimizde ne göreceğimizi bilmiyoruz.
Ve serinkanlılığımızı korumalıyız.
Durun, var ya…
-Helen? -Evet?
Hugh'a yardım ettin, Mason, Sue ve Kaylee'yi düzene soktun
ve gelip bizi buldun.
-Bu sabah rehberimiz sensin. -Peki.
Kutlarım.
Aferin Helen.
Hadi bakalım. Gidelim.
Ben seni çok uzun zamandır sevdim
Arkadaşlığının o tatlı sarmalında
-Greensleeves tek aşkımdın -Sue, bıçağını ver. Kendimi keseyim.
Ve biliyorum ki sen benim tutkumdun
-Greensleeves sen benim… -Aman tanrım.
Helen? Helen!
Ah, Tanrı'ya şükür.
-Hey. -Tanrım. Geri geldin.
Elbette, iyi iş başardınız.
-Selam hemşire. -Evet, yarana bir bakalım.
Sonunda baş başa kalabildik.
Keşke bu yüzden olmasaydı.
Bu bacakla yürümesi imkânsız.
Evet.
Tamam. Hugh için sedye yapacağız.
Ayı askısı halatı kimde?
Siz üçünüz, 2,5 metrelik iki çubuk bulun.
Onu taşıyacak güçte olmalı. Mason, bana üç ceket ver.
Hadi, harekete geçin millet!
Tamam, birkaç saate orada buluşuruz, sağ ol.
İyi olacaksın. Gidiyoruz.
-İyileşeceksin dostum. -Peki.
Yol beş kilometre doğuda. Ekip üyesi ambulansla bizi alacak.
Tekrar edelim, Mason, Helen, Jake ve ben Hugh'u alıyoruz.
Günlük çantaları alın. Sırt çantalarını dönüşte alırız. Hugh'un çantası bende.
Windy, Kaylee ve Sue, yiyecekle tuvalet gereçleri
Renkli Çayırlık alanına gidecek. Yemekte görüşürüz.
Yarın boş günümüz millet. Sağ salim yarını görelim.
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
Bol şans, canımsın Hugh.
Durumu nasıl?
Çok acısı var. Helen'ın kahramanı olduğunu söyledi.
İyi iş çıkardın, "H"li Helen. Aferin.
Bir saniye bekleyin, olur mu? Kendimi hazırlamalıyım.
-Hazır mısınız? -Bana bak.
-Hep yüzüme bak. -Bir, iki, üç.
-Tamadır. -Kollarını düz tut. Daha kolay taşırız.
Bu iyi.
-Hazır mıyız? Hadi. -Gidelim.
Ben bilmem ama bana söylenen
Adamımız Beckett 12 yaşındaymış
Ay ne komik, çok komiksiniz.
Televizyon bozuk, arabam kaput
Bir yabancının yatağındaydım
-Ne? -Ne saçma bir laf bu.
"Doksan Dokuz Şişe" nasıl?
Vakit geçer.
Rafta doksan dokuz bira şişesi
Doksan dokuz bira şişesi
İyi misin?
Beni spa'ya götürün.
-Ne durumdasın? -İyiyim. Ellerim acıyor.
Bir bakayım. Evet.
-Çok az kaldı. -Hey!
Hugh, ambulans orada. Çok yaklaştık.
-Başardınız! -Biraz yardım etseniz?
İyi olacaksın Hugh.
Şehirde görüşürüz. Kendine iyi bak.
Sen de.
-Selam. -Selam.
Biliyor musun Helen, gruptakiler arasında en az sevmediğim sensin.
Ağrı kesicilerle kafayı buldun diye böyle diyorsun.
Doğru ama dediğimde de samimiyim.
Seni cidden sevdim.
Benden bir tavsiye, ondan hoşlanıyorsan git ona söyle.
Ah, Helen, burada her şey önemsiz.
Uzaydayız sanki.
Gerçek hayat durdu.
Bir bacağım daha uzun, bu sedyede yatmıyorum.
Evde, yatağımda yatıyorum.
Ve her an uyanabilirim.
Ama o erkek kardeşimin en iyi arkadaşı. Mantıksız birçok nokta var.
Helen. Sıfırlamak istediğini sen söyledin. O halde şu tatlı adamla sıfırla.
Ayrıca seni Anka kuşu sandığına eminim.
-Benim listemdi. Herkes biliyor, değil mi? -Evet, biliyor.
-Evet, gidiyoruz. -Aferin asker.
Unutma, bundan sorumlu değiliz.
-Avukatım sizi arayacak. -Evrakları imzaladın.
Helen, hep güneş kremi kullan.
Yaşlanma belirtilerin kalır ama daha fazla hasarı önler.
Teşekkür ederim. Sen git artık.
Hoşça kalın.
-Güzel bir his, değil mi? -Ne?
-Bu yorgunluk hissi. -Evet, öyle.
Pekâlâ millet, kampa dönüyoruz.
En sevdiğim yerde bir gün geçireceksin.
İple çekiyorum.
Ben de.
-Teşekkür ederim. -Ne demek dostum.
Güle güle millet.
Peki.
Evet, iyi oldu.
Başardık!
Yeri görmeyi iple çekiyorum. Beklentilerim çok yüksek.
-Kahve? -Harika olur. Burası muhteşem.
-Evet öyle, al bakalım. -Sağ ol.
Geçen gün olanlar için üzgünüm.
Sorun değil. Kafana takma, cidden.
Dışarıdan nasıl göründüğümü biliyorum. Ama hayatım bir yalan.
Numara yapıyorum.
Çok uzun süredir rol yapıyorum. Bir pislik gibi davranıyorum.
Farkında bile olmuyorum, inan.
Söylediğine göre farkındasın ve sanki düzeltmeye çalışıyorsun.
Yürüyüşe çıkacaktım, gelir misin?
Aslında biraz burada takılacağım sanırım.
Sorun olmazsa.
-Elbette. -Tamam.
Kahve için sağ ol.
-Selam. -Günaydın.
Şurada alabalık tutmak için iyi bir yer var.
Harika.
Küçükken, babam balık tutmaya beni buraya getirirdi.
Buranın perili veya kutsal olduğuna dair birçok hikâye dinlerdik.
Vay canına.
Bence ikisi de.
Bu söyleyeceğim seni şaşırtabilir,
çocukken etrafa pek uyum sağlayamazdım.
İnsanlar beni pek anlamazdı.
Evet.
Oysa…
…burayla uyum içindeyim.
Vahşi doğada.
Buraya ait gibiyim.
Sanki daha büyük bir şeyin parçasıyım.
Siper ayağı mı?
Ne? Hayır, değil.
-Hayır. -Başıma bir de siper ayağı çıkarmayın.
-Çoraplarını yıka ve kurut, tamam mı? -Peki, öyle yaparım.
Bir adada mahsur kalsan
-yanında kimi isterdin? Mason mı, Hugh mu? -Hiçbiri.
İşte sevgili dostum,
tacın hazır.
Sanırım ortalama birini de kabul ederim.
Ne diyeceğim,
Duncan'da dediğin bir şey aklıma takıldı.
Artık eğlenceli biri olmadığımı söyledin.
Ve bu lafların aklımdan çıkmadı. Ne demek istedin?
"Eğlenceli olduğun zamanı hatırla" dedim sanki.
Evet, eskiden eğlenceli biriydim demek oluyor.
Peki, ne zaman eğlenceli biriydim?
Öncesinde.
-Mike'tan önce. -Evet.
Evet, peki.
Hatırlar mısın, Smith'teki kolej barında bize katılırdın?
-Evet. -Karaoke kraliçesiydin.
Evet.
Hep çok cömerttin. Bize para ödetmezdin.
Pizzayla sosuna servet harcamışsındır.
Yani, çulsuzdunuz.
-İyi biriyim. -Evet.
Seni hatırlıyorum Helen, iyi hatırlıyorum…
…hayattan gerçekten zevk alırdın ve sürekli gülerdin.
Evet, gençtim. Şimdiki sorumluluklarım yoktu.
Hâlâ çok gençsin.
Evet.
İkimiz de genciz.
Bize bak, vahşi doğada iki genç.
-Ayı çıkana kadar. -Doğru.
Tebrikler, muhteşemler.
Doktor nerede?
Nehir kıyısında. Daha iyi bir yer arıyor.
Gidip onu bulayım.
Bunları nasıl pişireceğiz?
İçini temizlemek gerek.
Özverin için teşekkürler.
Kafası benim. Bol proteinlidir.
Millet, ateş yakalım. Kim odun toplar?
Jake, burada mısın?
Hey, Jake?
Jake? Burada mısın?
Jake?
-Hey, Jake? -Buradayım. Buraya gel.
-Neredesin? -Bu tarafta.
Buradayım.
Yaralı mısın? Neden yerdesin?
-Hayır, ben… -Hey.
Benim için geldin, çok sağ ol.
Elbette.
İyi misin?
Sadece… Korkuyorum.
Korkuyor musun?
Ne? Neden? Her şey iyi.
-Gözlüğümü kaybettim ve… -Nasıl kaybettin? Boynuna asılı…
Evet ama ipi dala takıldı ve düştü.
Çok uzun süre aradım. Kulağa aptalca geliyor.
Hiç de aptalca değil. Gözlüğünü kaybettin.
Burası da çok karanlık.
Helen, ben görme yetimi kaybediyorum.
-Anlamadım. Ne demek istiyorsun? -Genetik bir durum.
Retinitis pigmentoza adı.
Gözlerimdeki rod ve kon hücreleri birer birer ölüyor.
Aman tanrım.
Demek bu yüzden doktorluğu bıraktın.
Evet. Birkaç yıl önce başladı. Sonra hızla kötüleşti.
Özellikle de geceleri.
Sanki artık kim olduğumu bilmiyorum.
Eskiden her şeyle ben ilgilenirdim.
Şimdi kaybolmuşum gibi. Ve gerçekten kayboldum.
Hey, ben yanındayım.
Kaybolmuş hissini bilirim, sen kaybolmadın.
-Jake? Helen? -Evet.
Evet, buradayız.
Sağ ol.
Beni kurtardın.
Artık ödeştik.
Hadi gidelim.
Kızların çok güzel olduğu yerde
İlk gördüğüm tatlı Molly Malone oldu
El arabasını sürerken dar ve geniş sokaklarda
"Taraklar ve midyeler" diye bağırır
"Canlı, canlı" diye bağırır
"Canlı, canlı"
"Taraklar ve midyeler" diye bağırır
"Canlı, canlı" diye bağırır
"Canlı, canlı"
"Taraklar ve midyeler"…
-Aman tanrım. -…diye bağırır.
Kar yağıyor.
Vay canına!
Aman tanrım!
Bu çok özel bir an. Mevsimin ilk karı.
İnanılmaz. Vay be!
Pekâlâ millet, sıkı giyinin. Soğuk bir gece olacak.
Akıl almaz bir şey.
Yarın zor bir yürüyüş olacak sanki.
Son gecemiz çok özel bir gece oldu.
Kesinlikle inanılmaz.
Hadi, toparlanıyoruz millet. Geride sadece ayak izimiz kalacak.
Güzel.
Olağanüstü bir deneyim oldu.
Hugh'un ölümden dönmesi dışında.
Dönünce oy pusulalarımız olacak.
DHK "En İyi Doğa İnsanı" için oylama yapacağız.
Oyumun sahibi belli.
Pekâlâ.
Artık bu güzel yere veda etme vakti.
Başlar aşağı lütfen.
Her şeyi bilen tabiat ana, bu kadar kötü olduğumuz için üzgünüm.
Özür dilerim, toprağına çöp atıp balıklarını plastik poşette boğuyoruz.
Aptal, kör ve öfkeli halde dolaşıp duruyor,
akıl ermez güzelliğini her daim göremiyoruz.
Mucizelerle dolu bu dünya için teşekkür ederiz.
"Renkli Çayırlık" armağanın için teşekkür ederiz.
Senin sevgine veya sunduğun mutluluğa layık değiliz.
Teşekkürler.
Gitmeden önce,
Mason için yeni bir gezi lakabı önermek isterim.
-Gerçekten mi? -Evet.
-Tamam, kabul. -Güzel.
Bundan böyle yeni gezi lakabın Alageyik.
-Alageyik. -Çok havalı.
Geyik, değişimdir.
-Sevdim. Alageyik. -Haklısın, Chaplin.
Alageyik!
Woody, rehberimiz sensin.
-Gerçekten mi? Ben mi? -Bizi eve götür.
Hazır mıyız?
Hazırız!
-Bu iyiydi. -Yaşasın Woody.
-Coşkunu sevdim. -Hadi.
Bu şarkı, su parkında kalbimi kıran Cole içindi.
-Lulu! -Evet!
Keşke o tüpe hiç binmeseydim.
Neyse, başka biri… Hey, Beckett ödülü getirdi.
Ah, daha oyları saymadım bile. Bana iki saniye verin lütfen.
Sorun değil.
Çok ilgili olmasan da olur. Sorun yok
Windy!
Çok güzelsin. Budizm'i konuşalım mı? İçki?
Elbette.
-Şerefe! -Evet, seni seviyorum. Nasılsın?
"H"li Helen, nasıl gidiyor?
-İyi görünüyorsun. -Sen de.
Nefes borularınızı forma sokmak isterseniz
harika egzersizlerim var.
Evet, millet sertifikayı vermeye hazırız.
Buraya gelin lütfen.
Herkes burada mı? Tamam, harika.
Sertifikayı kazanan hepimizin tanıdığı ve çok sevdiği biri.
Hugh!
-Ne? -Hugh mu?
Hugh burada bile değil. Peki ya Helen?
Hugh'u kurtardı. Sertifika onun olmalı.
Katılıyorum ama siz Hugh'a oy verdiniz.
-Hayır, ben vermedim. -Ben de.
Belki de verdim. İkisinde de "H" var.
Delilik. Yeniden yapalım.
Bu iş öyle yürümüyor.
Arkadaşlar, sorun yok. Hugh'nun şerefine.
Ve "H"li Helen'ın.
Bir tanesin Helen.
Arkada bir bahşiş kavanozu var. Belki cömert davranmak isteyen olur.
Kapitalizme inanmasam da paranın yardımı oluyor.
Şimdi de sırada Lulu ile çok ilginç bir karaoke gecesi var.
İyi eğlenceler.
İlginç hafif kalacak.
Daha da ötesine gideceğiz. Pekâlâ…
-Sana oy vermiştim. -…beş dakika ara.
Küllerinden doğdun ve doğa ile bütünleştin "H"li Helen.
O liste peşimi bırakmayacak, değil mi?
Ormana çöpünü atma.
Peki.
Selam.
Ben,
Hugh'a oy verdim.
Kusura bakma, önemsemezsin sandım.
Ne diyeceğim? Kazanmadım ya umurumda değil.
Ah, elbette.
Kız taktı. İlişkisi olduğuna da inanmıyor.
İlişkisi mi?
Evet, geldiği yerde sevgilisi varmış.
Selam millet.
Elbette var.
Bundan sonra da iletişimi koparmamayı konuşuyorduk.
Pekâlâ millet, ekip.
Artık başlamanın vakti geldi.
Helen?
Hey, ne oldu? Nereye gidiyorsun?
Eve gidiyorum.
Hadi ama. Kalamaz mısın?
Hayır. Gerçekten kalamam.
Neden? Neden kalamıyorsun?
-Helen? -Nereye gidiyorsun?
Selam.
-Millet, gidiyordum. -Hayır.
Keyfinizi bölmek istemedim ama eve gidiyorum.
-Seni çok özleyeceğim. -Ben de sizi.
-Tamam, gitmeden önce üç güzel şey. -Peki.
Evet, tamam. Bir, gezide kimsenin ölmemesine sevindim.
-Ben de. -Bu bir artı.
İki, harika arkadaşlar edindim. Bunun için çok mutluyum.
Ve üç,
kendimi daha iyi tanıyorum. Farklı hissediyorum.
Sanırım bu dört oldu ama sorun değil.
Peki.
-Vedalaşmayı beceremem. -Güle güle.
-Görüşürüz. Sizi seviyorum. -Seni seviyoruz.
Aynı Romeo ve Juliet gibiyiz
40'lık bira ve sigara gibiyiz
Henüz yaşanmamış güzel günler gibiyiz
Ama yaşanacaklar
Bunu dinlememeliyim.
Nasıl yani, Jake mi?
Jake?
DOĞADA HAYATTA KALMA KURSU
"Sahil gülünü sever gibi sevmem seni veya topazı sever gibi sevemem.
Ateşle fırlayan karanfil okları gibi de.
Karanlık bazı şeylerin, gizlilik içinde,
ruhla gölge arasında sevildiği gibi severim seni.
Hiç açmayan ama gizlenmiş çiçeklerin ışığını taşıyan
bir bitki gibi severim.
Aşkın için teşekkürler, kasvetle bedenimde yaşar
topraktan gelen yoğun kokun.
Seni nasıl, ne zaman nereden olduğunu bilmeksizin severim.
Dolambaçsız severim seni, karmaşa olmadan, gurur olmadan.
Başka bir yol bilmediğim için böyle severim seni.
Ne ben var, ne de sen.
Öyle biriz ki göğsümdeki elin benim elimdir.
Öyle biriz ki ben uykuya dalarken senin gözlerin kapanır."
Gezi öncesine göre çok farklı görünüyorsun.
Evet! Bir şeylerin değiştiğini biliyordum.
Farklı hissediyorum.
Ben… Tuhaf ama daha genç hissediyorum. Bu olabilir mi?
Çünkü Doğa Ana çılgın şeyler yapar.
Aşk da öyle.
Hey, Gigi? Âşık değilim.
Kim geldi?
Ben bakarım.
Selam!
Hey.
Tek ben varım.
-Gel. Yolculuk nasıldı? -Sağ ol.
-Ah, çok rahat geldim. -Güzel.
Gezin nasıldı?
Hayattayım. Buradayım.
-Evet. -Yani, iyiydi.
Dur. Sen ne…
Bu, garip oldu.
Biz ne yapıyoruz?
Aramızda yaşanan her şey
benim yüzümdendi, senin değil.
Olanlar yüzünden içimde hep bir öfke ve suçluluk duygusu vardı.
Sana haksızlık ettim. Baştan başlamayı çok isterim.
Yaydığın bu aydınlanma enerjine bayıldım. Bu güzel.
-İyi. -Evet.
Kahve içelim, Gigi burada.
-Hâlâ şeker kullanmıyor musun? -Artık tamamen şekerden yanayım.
-Şekere döndün. -Evet.
Doğru karar.
Yani, bir doğa yürüyüşüne gittin
ve aniden yepyeni bir insan oluverdin.
Ama itiraf etmeliyim ki ormanda ölmediğin için çok mutluyum.
-Sağ ol. O kadar salak değilim. -Evet de, işte…
Olayları konuşmaya başlayacağız, değil mi?
Evet. Zor biliyorum ama yapmalıyız. Ancak böyle bir şeyleri aşarız.
-O konuyu konuşmasak? Gigi! -Dunky, oğlum, geldin!
-Altıda hazır olun, altı buçuk hareket. -Hazırız.
-Nereye? -Kitap kulübünde doğum günü var.
Gigi'nin bir küs bir barışık sevgilisi, Ricky'nin doğum günü.
Ben gelmeyebilirim.
-Gelmez misin? -Hayır.
Partiye gelmelisin. Neden gelmiyorsun?
-Peki. Daha iyi bir abla oluyorum. -Benimle dans et.
Doğru yoldasın. Dans et.
-Geliyorum. Tamam. -Geliyorsun!
Mutlu yıllar Ricky!
-Vay, Gigi! -Evet.
Ricky ve Gigi yine birlikte.
-Vay canına. -Mantıklı.
-Tanrım, çok mantıklı. -Güzel bir şey.
Harika bir şey.
Tamam, bu sonuncusu yoksa uyuyacağım.
Hafif sıklet için iki tane yeter.
Yürüyüşümüzde hep insanımızın kim olduğunu konuştuk.
Yani en güvenebileceğimiz kişi kim diye.
Sen her zaman benim insanım oldun.
Umarım ben de senin insanın olurum.
Evet, benim insanım her zaman sendin zaten.
Sağ ol, Dunks.
Pişman olmayacaksın.
-Peki. -Tamam ama ilk önce
dans etmeliyiz. Bu şarkıya bayılırım. Hadi.
-Şart mı? -Şart.
-Güzel. -Evet.
Nereye kayboldun?
Şiiri okudum.
Ben yazmadım.
Yazmadığını biliyorum.
Bayıldım. Kalmalıydım.
Orada sen haklıydın.
Kıskanç bir sevgili gibi davrandım.
Çünkü uzun zamandır sevgilin olmak istiyordum.
Sensiz boşa geçirecek bir saniyem kalmadı.
Hayatım değişecek biliyorum. Bunu göz önünde bulundurman gerek.
Dilerim bulundurursun.
Umarım bu durumu ve de beni düşünürsün.
Bu şarkıyı çok severim.
-Dansımı görmek ister misin? -Evet.
-Sen benimkini görmek ister misin? -İzleyebildiğim sürece.
Jake, dostum.
Pekâlâ millet!
Evet.
MUTLULUK ŞİMDİ BAŞLIYOR
Alt yazı çevirmeni: Zeynep Mete