Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
THE DAY OF THE DEAD IS...
Wacht even.
Ik wil jullie herinneren aan de moeders.
Aan Moederdag bedoel ik.
Manuel en ik trouwden in Las Vegas en vertelden dat later pas.
Ben je zwanger?
Als je zwanger bent, is het oké.
Nee, mam.
Is het huwelijk legitiem of is het zoals op de kermis?
Mam, gaat het?
Het gaat goed met me.
Ik ben blij.
Het is fantastisch.
Hun reactie viel wel mee.
We kennen elkaar niet eens en nu zijn we familie.
- Ze hebben elkaar ontmoet met Kerstmis. - Nee.
Lidia. We praten niet over kerst.
Dat is een ander verhaal.
Het punt is dat hun tweede ontmoeting op Moederdag was.
De hele roedel is er.
Manuel had een superidee voor een onderneming.
Ik vertel pap tijdens de lunch over het bier.
Vind je dat een goed idee?
Omdat ik een Stanford-master heb...
Waar ik over wilde praten,
was samen zakendoen.
Je weet wel, vader en zoon.
Nee. Nee, jongen.
Maar wat niemand wist...
Wat is er aan de hand?
Francisco is al zijn geld kwijt en de familie is failliet, mam.
Hielp je een man zijn vrouw te misleiden en zijn hele familie?
Niemand mag het weten.
Ik weet dat jij het weet.
We gaan je niks betalen.
Wat doe je? Ga zitten.
Hallo, allemaal. Ik wilde jullie even vertellen...
Wat vertellen?
Fijne Moederdag, Rosita.
We zijn blut.
Er waren meer mensen betrokken bij de zwendel.
Er gebeurde van alles.
Er werd gevochten en gedronken...
Het is het begin van het einde.
- Wat? - Zijn we arm? Is het officieel?
Dat interesseert me niet. Iemand moet betalen.
Het komt goed.
We komen hierdoorheen.
Ik weet het, Francisco.
Maar niet samen.
En mijn schoonvader...
Dat zijn jouw spullen, pap.
Waar moet ik wonen?
Waarom moet hij bij ons logeren, Manuel?
Oké, schat. Het is vast maar voor een paar dagen.
Dat was het niet.
En nu is er een uitvaart bij Esmeralda, want de San Románs zijn niet rijk meer.
Natuurlijk was het chaos.
Rare mensen, er werd gevochten...
We eindigden bedekt met as.
Wacht even.
We klinken gestoord. Begin bij het begin.
Oké. Daar gaan we.
TWEE DAGEN EERDER
Kom
En vertel me de waarheid
Heb genade
En vertel me waarom
Nee
Manuel.
Hoi, schat. Hoe ging het?
Er gaan ontslagen vallen,
dus iedereen is erg nerveus.
O, geweldig.
Vertel er later meer over.
Probeer dit eerst.
- Wat zit erin? - Lekker, hè?
- Apart. - Welke smaak is het?
- Bier? - Kruidnagel. Een beetje gember, cranberry.
- Oké. - Ik overweeg een bier met chai-smaak.
- Klinkt goed. - Ja?
- Ja. - Eigenlijk...
- Meer anijs? - Kunnen we hier later over praten?
Ja. Je was aan het vertellen over de ontslagen.
Dat komt later.
Sorry.
Sorry dat ik stoor.
Waar is mijn telefoon? Lalito heeft mijn ringtone veranderd.
Ik denk dat hij op de bank ligt.
Pardon.
Hier is hij.
Ik laat jullie met rust.
Ga maar verder.
We doen het een andere keer.
Jorge is gevonden.
- Wat? - Echt?
Pap.
Oom Jorge?
Wat is er gebeurd?
Hij is dood.
THE DAY OF THE DEAD IS CANCELLED
Wat betekent de dood voor mij?
Mensen nemen afscheid en gaan weg, toch?
Soms nemen ze geen afscheid.
Ze gaan gewoon weg.
De dood is opgelegd door de samenleving,
gebaseerd op een patriarchale God.
Heengaan, het loodje leggen, de pijp uitgaan, inslapen.
In handen van de uitvaartverzorger.
Huis van goud, bid voor ons. Toren van ivoor, bid voor ons.
Ik heb vrede met de dood.
Op woensdag heb ik slaapverlamming.
Ik vrees de dood niet.
Afzondering.
Stilte.
Bij mijn zoon wonen.
Kom op. Wat is dat voor een vraag? Ik ben 12 jaar oud.
Is je vader in orde?
Geen idee.
- Hij nam het heel goed op, toch? - Ja.
Jorge was niet zijn favoriete persoon, maar wel zijn broer.
Broers en zussen houden van elkaar, hè?
Alsof ik niet meer van Lalo hou omdat hij een kleptomaan is.
Ik denk dat hij in shock is. Eerst heeft zijn broer al zijn geld gestolen
en dan sterft hij.
Door je oom bedroog je vader zijn vrienden.
Toen verliet je moeder hem en...
Weet je wat geweldig zou zijn?
Als pap gaat, zijn geld terugkrijgt en wij kunnen doen wat we willen
zonder hem erbij?
Wat hij echt wil, is het op de wasmachine doen.
Je zet hem gewoon op fijn en...
Het gaat praktisch vanzelf.
Maar hij is wel heel snel klaar.
We hebben veel tijd voorbij laten gaan, schat,
- zonder voor dingen te zorgen. - Je hebt gelijk.
Zijn we respectloos?
Je oom is net overleden.
We vieren het leven.
Jongens, mag ik binnenkomen?
Ik wil niet alleen zijn.
Dit is zijn as.
Voor jou.
Nee, bedankt.
Je broers laatste wens was dat jij die kreeg.
Dan gaat hij de prullenbak in.
Wat je ermee doet,
is niet mijn zorg.
De doodsoorzaak?
Een mysterie. Niemand weet het.
Een vreemd ongeluk.
Meer weet ik niet.
Heeft hij iets achtergelaten? Een brief of testament?
Ja. Sorry, ik was het bijna vergeten.
Dit.
- Wat is dit? - Geen idee.
- En het geld? - Welk geld?
- Het geld dat mijn broer had. - Praat met Martha.
Wie is Martha?
Zijn weduwe, soort van.
Ze lijken rijk, hè?
Ja, het heeft potentie. Goede locatie, toch, lieverd?
De grond heeft waarde. Ik zou het huis afbreken.
- Natuurlijk. - We kunnen het verbouwen
als je dat wilt.
Dat is niet het probleem. Het voelt gewoon ouderwets.
Nee, alles verbouwen zou te duur zijn.
Dit is een bijzonder huis.
De kids groeiden er op.
Het zit vol herinneringen.
En salpeter en schimmel.
Waar is de badkamer?
Ruim en comfortabel.
Verdomme.
Kopen jullie het?
We denken erover na.
En de dieren?
Welke dieren?
Dit huis is gebouwd op een dierenbegraafplaats.
- Wat? - De eigenaar werd gek en doodde ze.
Zestien puppy's. Allemaal tegelijk.
Nee.
Dat is niet waar, jongen.
Je hoeft me niet te geloven. Mijn vader geloofde me ook niet.
En nu
heb ik geen vader meer.
Schat, we moeten gaan.
- We moeten gaan. - Waarheen?
We moeten gaan. Bedankt.
Dag.
Wat is het probleem?
Relax.
Nu oom Jorge dood is, hoeven we misschien niet te verkopen.
O, lieverd.
Waarom wil niemand het huis?
Je bent zelf ook kieskeurig.
De sekteleden wilden het, maar jij ging niet akkoord.
Ze wilden er orgies houden.
Je bent er toch niet bij?
Ze wilden een geit offeren, zodat hun goden
het huis zouden zegenen.
Echt niet. Niemand offert een geit in mijn huis.
Zie je wat ik bedoel? Je wordt te kieskeurig.
Ik moet het echt verkopen. Alle meubels zijn bijna verkocht.
Vergeet dat. Focus op de verkoop van korsetten.
Ik ben er slecht in.
Nee, ze is er niet slecht in.
Ze is verschrikkelijk.
Korsetten verkopen is een nobele roeping.
Iedereen kan het.
Ze is de slechtste.
De slechtste verkoopster ooit.
Ze zegt dat mensen hun geld moeten sparen.
Nu ze arm is...
Dat is heet.
- Zet het koude water uit, Rosa. - Sorry.
Ik wil rustig kunnen douchen.
Bekijk het positief.
Ik gebruik deze rustige momenten om over mezelf na te denken, te mediteren.
We moeten onze tijd goed besteden.
Wel glad, maar het komt goed.
Nee, Rosita, dat wil ik niet.
Nee?
Jawel, maar niet nu.
- We bespreken het altaar voor de doden. - Alweer?
We zeiden dat het te duur was en een verspilling van eten.
En wat moeten we met al dat papier? Denk aan de planeet.
Natuurlijk,
maar de Dag van de Doden is een feest ter ere van onze dierbaren.
Al mijn dierbaren weten dat ik niet van bezoek hou.
Vinden Emilio en Lidia het niks?
Dus?
Willen ze hun vader niet eren?
We hoeven geen altaar op te zetten ter ere van José Luis.
We praten constant over hem.
Nooit.
Jawel.
Alleen als je klaagt.
Dat is niet waar.
'De auto doet het niet omdat papa hem niet maakte.'
'De douche doet het niet omdat papa hem niet maakte.'
Ik begrijp het.
Je bezoekt hem niet.
Het was een slecht idee om de as van je vader uit te strooien
in de Los Leones-woestijn.
Hij wilde dat we zijn as zouden uitstrooien in de Sonorawoestijn, maar
het geld ontbrak. Dit was de beste oplossing.
Het is ver weg en ik heb nooit zin om te gaan.
Lidia en ik gaan.
Ik ga een dezer dagen.
Ik dacht altijd dat je het nog niet had verwerkt.
Dat is niet zo.
Daarom repareer je het huis niet.
Daarom trouw je niet met Jaime.
Kom op.
Het is zo duidelijk.
Jaime...
Ik dacht dat hij me ten huwelijk zou vragen op Moederdag.
Hij deed het niet omdat hij mijn onafhankelijkheid respecteert.
- Hij was bang dat je zou weigeren. - Natuurlijk niet.
Laat maar.
- Vertel het Poke. - Poke? Waarom?
Hij heeft een semester psychologie gevolgd.
Ken je kapster Laura nog?
- Hij genas haar katten-angst. - Die had ze niet.
De behandeling werkte dus. Die Poke is een genie.
Ik ben laat.
- Groeten aan je collega's. - Oké.
De dood van mijn oom kwam als een verrassing.
Het leven is kort.
Emilio, je hebt mijn oom nooit ontmoet.
Juan Gabriel ook niet, maar toch huilde ik.
Oké.
Het leven gaat door.
Dit is mijn werk.
Wat is het?
Ons bedrijfsorganigram.
Emilio, jij bent directeur onderhoud en technische ondersteuning.
Dat verzin je.
Sofía, nee. Het is een essentiële bedrijfsfunctie.
Ik dacht dat je me eerder een administratieve functie zou geven.
Zoals?
Personeelszaken misschien?
Dat regel ik.
Wanneer is dat besloten?
Een collectief besluit. Als CEO was het niet makkelijk.
Emilio weet er niet veel van.
Maar misschien kan ik het wel.
Dat is waar, maar laten we naar jou gaan.
Design-director.
En wat ben jij?
De CEO. En hoofd personeelszaken.
En financieel directeur.
Mag ik even? Bedankt.
Ik ben het hoofd van de juridische afdeling...
Ik wil niet klagen.
Maar waarom heb jij zo veel functies?
Geef hier.
Wie van ons heeft de meeste zakelijke ervaring?
Ik ben duidelijk een geboren leider.
Niemand van ons.
Wie heeft een Stanford-diploma?
Hou op over je diploma.
Ik.
Zeker, maar ik heb ook zelfhulp- en zakelijke boeken gelezen.
Bijvoorbeeld Rijke pa arme pa of De monnik die een rode Lamborghini kocht.
Ander onderwerp.
De investeerdersbijeenkomst.
Jullie zijn enthousiast. Weet je wat? Ik ook.
Ik weet wat ik ga dragen. Een shirt van de rommelmarkt.
Ik ga alleen.
Wij mochten toch mee?
Het is overweldigend als we allemaal gaan.
Niet slecht bedoeld,
maar je ging eerder alleen en dat werd niks.
Ik leerde onderhandelen tijdens mijn master.
En van mijn vader. Ik ben een zakenman.
Een entrepreneur.
Nee, bedankt.
Ik ben aan het werk.
San Román-bier.
We nemen contact op.
Verdomme...
Luister, dit is niet wat we zoeken.
Ik ben niet het probleem. Het probleem was de smaak van het bier.
Daarom heb ik twee nieuwe smaken gecreëerd voor de vergadering.
We hebben rozemarijn, citrus en munt, en cranberry en blauwe kaas.
- En gummi-bier? - Dat is het beste.
Ja, het heeft een perfecte balans.
Het smaakt naar de gummies.
Het is geweldig geworden.
Inderdaad. Ik neem het niet mee.
Ik ben in mijn element.
Daarom ben ik directeur productontwikkeling.
En personeelszaken.
Dus als ik een klacht wil indienen over jou, moet dat bij jou?
Precies. Zie je? Ik ben in mijn element. Trouwens,
ik heb een nieuwe toespraak bedacht.
Die wordt geweldig.
San Román is niet zomaar bier.
Het is ambachtelijk bier,
gebrouwen met smaken die zowel subtiel als intens zijn.
Bier voor de veeleisende consument, die grenzen durft te verleggen.
Bier voor wie de regels overtreedt.
San Román-bier.
- Ambachtelijk bier? - Juist.
- Meen je dat? - Nee, man.
Iedereen heeft ambachtelijk bier.
- Al drie pitches deze week. - Mijn moeder heeft haar eigen merk.
Mijn maat heeft er twee.
Hij wisselt ze af.
Maar zijn ze zoals San Román-bier?
Wat is er anders aan?
Dat zullen jullie zien.
Elk één natuurlijk.
Pas op. Dat is mahonie.
Je wilt meer.
- Wat is die smaak? - Kaas.
Precies. Blauwe kaas.
Het perfecte bier voor bij een grote biefstuk
met een perensalade.
Dit is het walgelijkste wat ik ooit heb geproefd.
Ik zeg het niet graag...
Het is bier voor iemand die wil stoppen met bier.
Wat kijk je?
Het is jouw beurt.
Nee.
Bedankt.
- Lidia, laten we je toekomst bespreken. - Oké.
We hebben je werk beoordeeld...
Het is oneerlijk om mij te ontslaan.
Waarom ontsla je mijn baas niet? Ik ben degene die al het werk doet.
Hij besteedt zijn tijd aan zakenlunches die uren duren.
Daarna doet hij zijn dutje. Waarom niet?
We krijgen hem niet wakker.
We ontslaan je niet.
Nee?
Maar we ontslaan je baas. Inderdaad. Schrijf maar op.
Door wat ik heb gezegd?
We weten heel goed dat jij degene bent die het werk doet.
Waar gaat dit over?
We willen jou de functie
van regionale vicepresident financiën aanbieden.
Daar had je mee moeten beginnen.
En we willen dat jij degene bent die ons nieuwe filiaal in Monterrey opent.
We verhuizen de hele afdeling daarheen.
Naar Monterrey?
Welke Monterrey?
Nuevo León.
Cerro de la Silla?
Is er nog een?
We weten dat er kosten aan verbonden zijn,
maar geen zorgen, het bedrijf dekt alles.
Je krijgt opslag, plus betere secundaire arbeidsvoorwaarden.
Ik moet het met mijn man overleggen.
Wacht niet te lang. Als jij niet wilt,
moeten we het Fernández aanbieden.
Maar Fernández zit de hele dag op het toilet.
Fernández weet niet eens waar hij werkt.
Die Fernández...
Ik ben heel eerlijk.
Hij is de peetzoon van de eigenaar.
Hij is een geweldige kerel.
Verkeerd begrepen.
Je hebt 24 uur om ons een antwoord te geven, Lidia.
Oké?
Oké.
Vierentwintig uur.
Zeker. Ik snap dat het nogal een verandering is.
Monterrey is niet naast de deur.
Het is anderhalf uur vliegen. Dat valt mee.
Is het niet goed?
Jij en ik, alleen, zoals toen we in de Verenigde Staten woonden.
Ze denken dat ze gringo's zijn omdat ze drie uur van McAllen wonen.
Weg van onze families, Manuel. Zonder die druk.
Zou je dat niet willen?
- Ik wil het. - Schat...
Schat.
Ik denk dat ik dit moet verwerken.
Denk erover na.
Geen haast. Geen druk.
Maar ze willen wel binnen 24 uur antwoord.
Emilio en Sofía moeten het weten. Ze kunnen 't bedrijf niet alleen lanceren.
- Ja. - En mijn ouders.
Mijn familie heeft het moeilijk. Ze hebben me nodig.
Praat met hen, maar doe het snel, oké?
Sorry.
Luister, jongens...
Hoe zie ik eruit?
Geweldig, papa.
Ik ga naar Esmeralda.
En mijn stropdas?
Te overdreven?
Nee, je ziet er geweldig uit.
- Papa. - Hallo, zoon.
Geen versiering?
Zeg dat maar niet tegen mama. Kom op. We zijn binnen.
Ik ben hier niet geweest sinds Moederdag.
- Het is echt veranderd. - Echt leeg, bedoel je.
Het is fijn om op de grond te zitten.
Heel hippie-achtig.
Net als vroeger.
- Doe niet zo belachelijk. - Mama.
We zijn hier om te praten over de uitvaart.
Juist.
Het overlijdensbericht?
Niemand leest kranten. Wie boeit dat?
Iedereen moet weten dat hij is overleden.
- En mij niet de schuld geven. - Het is jouw schuld.
- Mama. - Mama.
Het is geregeld.
Bedankt hiervoor.
Het was Sofía's idee. Het wordt heel simpel.
- Verwacht niet veel. - Alles is goed.
Die lul van een broer verdient het niet.
Mama, mag ik ook... zeggen?
Nee, schat.
Alleen die... van een vader.
Schat, alsjeblieft.
Noem me geen 'schat'.
- Niet hier. - Luister.
Dit zal echt goed zijn voor iedereen.
Het zal afsluiting brengen en ons helpen helen.
De uitvaart is morgen toch?
Ja.
Perfect.
Weet je wat morgen is?
- Is dit te chic? - Nee, je ziet er perfect uit.
Geleend van Poke omdat ik niks formeels heb.
Een open kraag is beter.
Vind je het wat?
Ik ben naar één uitvaart geweest. Van mijn vader. Men was niet opgedoft.
Nee. Dat stond ik niet toe. Je vader had daar een hekel aan.
Er kwamen mensen in korte broek en slippers met sokken, hè?
Niet echt.
- Ik herinner me dat je niet huilde. - Echt?
Hoe kan dat? Je was zo jong.
En mijn geboortedag was een regenachtige donderdag.
Dat heb ik je verteld.
Ik wist het al.
Jaime.
Schiet op. We zijn laat.
Je hebt brood van de doden gekocht.
Het eerste brood van de doden dit jaar.
- O, Jaime... - Wat?
Dat kopen we al sinds augustus in de supermarkt.
- Nee. - Als ik dit had geweten,
had je die met chocoladekonijntjes gekregen.
Heb je die nog niet geprobeerd?
Nee.
Als je vroeg brood van de doden eet, is het alsof je normaal brood eet.
En er zitten geen konijntjes in. Geen hazelnoot, geen chocolade, niks.
Het is brood en suiker. Meer niet.
Dat is niet zo.
Word niet boos. Je oog trilt.
Niemand respecteert de betekenis van dingen nog.
Het is normaal geworden.
Eet het dan.
- Hoezo? Gaat het? - Hij moet aan het idee wennen.
Nee, het gaat niet.
Ik haat het gebrek aan respect voor Bezelao en Xonaxi Quecuya,
de goden uit de Zapotec-onderwereld.
Het maakt me kwaad.
Laten we ons brood van de doden eten
- en dan gaan we. - Ik kom eraan.
- Ik wacht op iets wat ik heb besteld. - Wat dan?
Het stelt niks voor. Iets om mijn medeleven te betuigen.
Het zou toch simpel zijn?
Was er geen betere foto?
De beste die ik kon vinden.
Hij was geen fotogenieke man.
Hij lacht tenminste wel.
Is het lijk hier?
Waarom doe je zo?
Het is het eerste lijk dat ik zie.
Het eerste van vele, hopelijk.
- Wat? - Niks.
Lalo, ga je omkleden, alsjeblieft.
Dat kan niet op je ooms uitvaart.
Maar, mama, het is ook Halloween.
Ik wil niet kiezen tussen de twee.
Had je verkleed als vampier.
- Dat was eleganter. - Die zijn onsterfelijk.
Zombies zijn levende doden.
- Dat past beter. - Ik denk het.
Het moet iets netter.
- Iedereen... - Het lijk.
Lalo.
O,
jullie zijn het.
Ook leuk om jou te zien, jongen.
Sorry. Kom binnen.
Waar is Jaime?
- Hij komt eraan. - Ik heb iets voor jullie.
Draai naar rechts. Ja.
Ja, rechtdoor.
Naar links.
- Naar rechts. - Zo, dat is perfect.
Zijn de bloemen van jou?
Mooi.
Waar heb je dit vandaan?
Meel voor de koekjes was goedkoop omdat de houdbaarheidsdatum verstreken was.
De bloemen komen uit Rosaura's tuin aan de overkant.
En Poke heeft me de stoelen geleend.
Ik moet ze terugbrengen voor 8.00 uur,
want ze zijn nodig voor een doop.
Ik ben zo trots op je.
Je begint echt een ondernemer te worden.
Het is jammer dat veel mensen niet waarderen wat ik doe.
- Nee? - Even tussen ons,
maar deze wake wordt vast niet populair.
- Hoe is het? - Alles goed?
- Hallo. - Hallo.
Waar moet hij heen?
- Is dat de dode? - Ja.
- Nee. - Hé.
Lalo.
Sorry. Ik voel me opgelicht.
Kijk.
Is hier goed?
Perfect.
Steek de kaarsen niet aan. Ik breng ze terug naar de winkel.
Zoals ik al zei, ik ben trots op je.
Je vrouw wordt echt een ondernemer.
Waarom heb je hem zo meegenomen? Verwerkt. Ik wilde een echt lijk.
Rotkind.
Waarom?
Ik had zo veel ideeën.
- Hoe gaat de therapie, Lalo? - Ze kunnen het niet betalen.
Geen versiering, Esmeralda?
Die moest ik verkopen.
Sorry.
Maakt niet uit.
Ik had nog wel wat gehad.
Kerstversiering werkt ook prima.
KERST VORIG JAAR (DE ONTMOETING VAN DE FAMILIES)
Niemand snapt die grap, Lidia. Wees stil.
Sla me niet.
Onze kerst was vroeger geweldig.
En onze Halloweens waren episch.
Snoep of je leven.
Hallo.
Snoep of je leven.
- Wat? - Snoep of je leven.
Kom maar halen.
Snoep. Heel veel snoep.
- Ik. - Heel veel snoep.
- Snoep. - Ik.
Er is meer. Kom hier.
Vorig jaar was het beste.
- Ik had me verkleed als heks. - Ik dacht dat je Irma Serrano was.
Twee jaar terug was ik Freddy Krueger.
Niet Laura Bozzo?
Alfredo Palacios, toch?
Wij hadden ook onze halloweentradities.
Kinderen.
- Mama. - Mama.
Lieverd...
- Mogen we langs de huizen? - Nee.
- In eigen kostuums? - Nee.
Ja.
- Nee. - Waarom niet?
We hebben maar twee lakens en een schaar nodig.
- Nee. - Waarom niet?
Hoe vaak moet ik nog uitleggen dat Halloween
uitgevonden is door Yankee-imperialisten,
en in dit huis
doen we niet mee aan dat soort culturele invasie.
Laten we eten.
Waarom niet?
- Spelbreker. - Het is oplichterij.
Waarom moet ik snoep kopen om aan andere kinderen te geven, zodat jullie twee
nachtelijke gevaren het hoofd moeten bieden om naar hetzelfde snoep te vragen?
Ik kan het kopen en zelf aan jullie geven.
- Geef je ons snoep? - Nee.
We willen geen gaatjes.
Mama.
Wat als er vandaag kinderen komen?
Lalo, als iemand komt, heb je mijn toestemming
om de situatie op te lossen naar eigen inzicht.
- Echt waar? - Ja.
- Te gek. - Ik ga met hem mee.
Sommige mensen worden gewelddadig
als ze geen suiker krijgen.
- Hoe gaat het? - Prima.
- Ik was aan het nadenken. - Waarover?
Een jaar geleden leefde oom nog.
We hadden nog geld en onze ouders waren samen.
Dit was ons huis.
Technisch gezien nog steeds tot we het verkopen.
Maar je hebt gelijk, zus.
Soms geeft het leven je onverwachte dingen.
- Ja. - Wat denk je ervan als ik zeg
dat Lidia en ik gaan verhuizen naar Monterrey?
Echt?
Vooruit.
Dag, Manuelito.
Het is een moeilijke tijd voor de familie, voor jou,
voor het bedrijf. We hebben het geld niet.
Misschien is het een teken.
Dat is jammer.
Dingen gebeuren met een reden.
We kunnen nog steeds samenwerken.
Eerst moet je je settelen, je weg vinden,
geroosterde geit proberen, wat steaks grillen.
- Je krijgt het druk. - Niet zo druk.
Dat is niet iets wat de CEO van een bedrijf doet.
Je kunt een vervanger aanstellen.
- Ja... - Om een willekeurige naam te noemen...
- Kan ik het doen? - Dat meen je niet.
Wat?
- Je wilt dat ik ga. - Nee, natuurlijk niet.
Je vindt mijn bedrijfsbeleid niks.
Je management laat niks voor ons over.
- Ik liet je de fles kiezen. - En veranderde hem.
Ik gebruikte mijn expertise.
- Van je diploma, ja. - Dat niet alleen, Sofía.
Wie bestudeerde de biografieën van Gates, Jobs en Slim?
Wie keek er tien keer naar The Wolf of Wall Street in één week?
Wie werd verbannen van het Shakira-fanforum omdat hij te intens was?
Ze zeiden dat haar vroegere werk beter was dan haar nieuwste.
Alles wat Shakira Isabel Mebarak Ripoll doet, is perfect.
Ik wil niet dat je gaat. Maar als je gaat,
zal ik sterk zijn en de uitdaging aangaan.
Voor het bier.
Verrader.
Pardon, Francisco.
Niet rennen.
Doe rustig.
Snoep of je leven.
- Snoep of je leven. - Nee, kinderen.
Halloween is niet eens een Mexicaanse traditie.
Ga naar huis.
Kom terug op de Dag van de Doden voor je calaverita.
Maar we krijgen snoep, toch?
Nee, maatje, dat hebben we niet.
Maar dit helpt om jullie tolerantie voor frustratie op te bouwen.
Wegwezen. Vooruit.
- Dag. - Dag.
Dag.
Tradities worden vergeten.
- Wat? - Dat is zo.
Kinderen van nu groeien op zonder de magie
van een echte Dag van de Doden.
Nee, Jaime.
De Dag van de Doden is populair. Hij zit in films.
Dat is een neppe Hollywood-versie.
Het is niet zoals toen ik kind was.
Je wordt nostalgisch, hè?
Ja, dus?
Ik wacht wel even.
Kom op. In slow motion?
Jaime.
Wat?
Dit is net als Coco,
maar saaier.
Coco had tenminste magische alebrijes.
Wat hebben magische alebrijes te maken met de Dag van de Doden?
Veel. Dat zegt de film.
Doen ze in Oaxaca ook zo'n parade?
Nee. Welke parade?
De jaarlijkse.
Ja, Lalo, maar dat hebben ze van James Bond.
Gringo's maken de Dag van de Doden populairder.
Helemaal niet. Zie je het niet?
- Hoe kun je dat denken? - Het is waar, Jaime.
Nee.
- Is dat Jaime? - Wat gebeurt er?
Hoorde hij dat ze chamoy-calaveritas in de winkel hebben?
- Is dat waar? - Nee.
Dit is zo zielig.
Zal ik Poke de jongens laten brengen?
Nee, het is goed zo.
Mijn vaders uitvaart zat vol. Alleen staanplaatsen.
Ja.
Iedereen hield van die man.
Zelfs zijn oude kleuterleidster kwam.
En de man die hem hielp bij de belastingdienst.
Ik wil iets geweldigs.
Ik wil een pailletten-pak.
Mijn doodskist gepimpt met een airbrush van mijn ezel Ramiro.
Vuurwerk, al mijn ex-vriendinnen huilen.
Banda MS speelt 'El Patrón' terwijl mijn as de ruimte in gaat.
- Zoiets. - Maar goed dat je het niet hebt gepland.
Wat wil jij? We hebben er nooit over gepraat.
Ik wil worden ingevroren zoals Walt Disney.
- Ik meen het. - Ik ook.
Vries me in en ontdooi me
als ze een remedie hebben gevonden voor wat me heeft gedood.
En zo niet, laat me dan gewoon voor altijd in de vriezer liggen.
Mama.
Geen leuk gespreksonderwerp.
Ja, het gebeurt.
Dat is een teken dat de pijn nog bij je is.
Vast wat Poke zou zeggen.
Het is tijd om dit af te ronden. Er komt niemand meer.
- Nee. - Waarom niet?
We kunnen nog wat langer wachten.
Ja, papa. Je zou wat moeten zeggen.
Waarom ik?
- Hij was je broer, papa. - Ja.
Ik weet zeker dat je hem mist.
Zelfs als familie wenst dat je verdwijnt van het aardoppervlak.
- O, Manuel. - Wie wil dat?
- Hij heeft het over mij. - Ik snap het nog niet.
Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Denk aan een leuke herinnering die je aan hem hebt.
Ik weet het.
Toen we klein waren, verkochten we limonade in onze straat.
We deden het heel goed. We verdienden veel geld.
Met mijn deel wilde ik een jojo en wat knikkers kopen.
Maar...
Maar wat?
Jorge hield al het geld.
Omdat hij de citroenen had gesneden en de suiker in het water had gedaan.
Wil iemand anders een verhaal met ons delen?
Ik.
Ik moest om hem lachen.
Bijvoorbeeld op mijn verjaardag.
We hadden een spel. Hij had geld in een van zijn handen.
Als ik raadde welke, mocht ik het geld houden,
maar als ik het mis had, moest ik hem betalen.
Waarom zagen we het niet?
Ik stuur de kinderen weg.
Hallo, meneer.
Leuk kostuum, maar we hebben geen snoep.
En ben je niet te oud om langs de deuren te gaan?
Is dit Jorge San Románs uitvaart?
- Ja. - Ga uit de weg.
Ik had je niet verwacht, Humberto.
Ik wil zeker weten dat hij dood is.
Het gerucht gaat dat hij het faket om het geld te houden.
Ik ben dol op complottheorieën.
Oom Jorge woont nu vast op hetzelfde eiland
als Michael Jackson, Elvis Presley en Juan Gabriel.
- Dat is zijn as. - Heb je die getest?
Het kan stof zijn.
Nooit aan gedacht.
Geef me een bakje, dan ga ik ermee naar een laboratorium.
Een bakje? Dat krijg ik vast niet terug.
Doe maar. Alles is echt goed.
Chatita. Bedankt voor je komst.
Ongelooflijk dat die eikel echt dood is.
Denk je dat ik een idioot ben?
Ben jij niet de waarzegger?
- Ja, dat ben ik. - Je had me moeten waarschuwen.
Komt Martha?
Martha...
- Hallo. - Hallo.
Kan ik met je praten?
Wist je dat ze ons zou storen? Of ben je verrast?
Luister niet naar hem. Kom hier.
Kom mee, Francisco.
Geen van deze mensen zijn hier om afscheid te nemen van je broer.
Ze spreken kwaad.
- Dus? - Dat is respectloos voor de overledene.
Ik heb zelf een keer kwaad over hem gesproken,
maar alleen onder vrienden.
Ze blazen stoom af. Laat ze toch.
Als ik wist dat Chatita kwam, had ik mijn best gedaan met de koekjes.
Jorge.
Wie is zij?
Waarom?
Martha.
Wie?
Ik heb slecht nieuws, en weet niet hoe je het opvat.
Is Ramiro in orde?
Vertel me de waarheid. Nee...
Nee, ik weet niet of ik het wil weten.
O, god. Ramiro.
Hij was zo jong. Zo vol leven.
- God, neem mij in zijn plaats. - Nee.
Nee, Emilio, je weet hoe ik over ezels denk.
- Ramiro is in orde. - Ik schrok me rot.
Waarom zeg je zoiets?
Ik heb niks gezegd.
Ik ga verhuizen naar Monterrey.
- Ja, dat zei Lidia al. - Nee.
Ik moet het bedrijf verlaten.
Echt?
Jammer.
Je kunt doen alsof, toch?
Ik ben er echt verdrietig over.
Krijg ik personeelszaken?
Wat?
Er zijn veel vacatures als je gaat.
Ik laat een gapend gat achter in het bedrijf.
- Ik ben nodig. - We denken aan je.
Maar we redden ons wel. Dat beloof ik.
Bedankt voor alles. Succes.
Mama, ik krijg personeelszaken.
Dat is leuk.
Wat doe je?
Esmeralda wil dat ik wijn haal.
Heb je haar oven gezien? Hij is geweldig.
Hij is best mooi.
Net ruimtetechnologie.
Je drukt gewoon op nummers en hoeft niks te berekenen.
Als ik miljonair ben, krijg je er zo een,
maar we weten dat je hem zult weigeren.
Mijn oven en ik hebben een lange geschiedenis.
Nee, hij wordt niet warm.
Eens kijken.
Geef hem een kans.
- Hem opjagen werkt averechts. - Hij was toch gemaakt?
Ja. Hij werkt prima.
Nee, de koekjes zijn nog rauw.
Ze zijn nu rauw, maar heb een beetje vertrouwen.
Nee. 'Heb vertrouwen.' Dat zeg je over de koelkast, de douche en de auto.
- Wat is er aan de hand? - Hoe kun je dat vragen?
Als dit zo doorgaat, moet ik op alles vertrouwen.
Ik kijk nog eens als ik terug ben.
Luister.
Mag ik een loodgieter bellen?
Rosa, ik ben beledigd.
Als een loodgieter komt,
kunnen we niet naar het strand.
- Dat zijn de kinderen vergeten. - Ik heb het beloofd.
Ik haal een nieuwe slang
- en vanavond is het opgelost. - Kom niet te laat.
Mis me niet te veel.
Hij kwam nooit meer terug.
Dat wist ik niet.
Nee.
Daarom wil je geen nieuwe oven.
Dan zou je voorgoed afscheid nemen van papa.
Emilio, praat geen onzin.
Het is geen onzin.
Ik ben emotioneel erg intelligent.
Niet de reden. We moeten geld besparen.
Daarom repareer je dingen niet in huis.
Daarom mag Jaime niks repareren. Als hij iets haalt, kan dat
het einde zijn.
Daarom trouw je niet met Jaime.
Luister niet meer naar Martha Debayle. Dat is niet goed voor je.
Ze maakt een beter mens van me.
Dat betwijfel ik.
Neem me niet kwalijk. Goed je te zien.
- Heb je het je familie verteld? - Dat doe ik nu.
Geen druk, oké?
Maar ze wachten op een antwoord. Vandaag nog.
Ja, ik weet het.
Gewoon een vriendelijke herinnering.
Zodat je het weet, meer niet.
Gaan we naar je kamer?
Nu?
Ja.
We moeten het leven vieren.
Het zal wat ongemakkelijk zijn zonder bed.
Ik heb geen bed nodig.
Kom op.
Snoep of je leven.
Catrina-skeletten. Zo typisch.
Het is wel Mexicaans.
Weten jullie wie Posada was?
Schiet op met dat snoep.
Jij krijgt niks.
- We hebben niks, kinderen. - We willen snoep.
- Nee.
Wat is er?
Jaime, die kinderen zijn vreselijk.
- Ken je ze? - Ja.
Ze verfden de chihuahua van de buren roze
en brandden de boom van mevrouw Ochoa af.
Schurken.
Ik heb ze die dingen geleerd.
Praat met hen als het vrienden zijn.
Nee, Jaime.
Het is te laat.
Ze willen het huis overnemen.
Dat zou ik doen.
Er is maar één optie.
Het verdedigen.
- Aan de slag. - Vooruit.
Hallo.
Kende je hem?
Ja.
Hoe kende je hem?
We waren vrienden.
- O. - Speciale vrienden.
Ik mis je zo erg. Waarom heb je me verlaten? Waarom?
Wat heb je toch?
Het heeft zich opgebouwd.
Zo tevreden ken ik je niet.
Plus het feit
dat mijn dode oom beneden ligt.
Het voelt alsof de dingen beter zullen worden voor ons.
Zo slecht hebben we het niet.
Nee, natuurlijk niet, maar...
Het is fijn om je vader niet tegen te komen in de badkamer voor zonsopgang.
Lieverd, weet je...
- Ik weet nog niet zeker of ik ga. - Nee, oké.
Het is oké.
Geen druk.
Geen druk, maar ik mag hopen, toch?
Lukt het nog een keer?
Jorge was een geweldige man.
Geweldig in elke zin van het woord.
- Echt? - Bedankt.
Luister, weet jij iets over...
Hij was zo vrijgevig, aardig...
Hij was zo ruimdenkend in de slaapkamer. Hij wilde altijd nieuwe dingen proberen.
Details zijn niet nodig. Bedankt.
Misschien een andere Jorge?
Ja, dit is Jorge San Román.
Natuurlijk heb ik het over Jorge San Román.
Mijn wilde tijgertje. Ik ga je zo missen.
Het zit in de familie.
We zijn tijgers.
Ik vond je altijd een naakthond.
Heeft hij ooit gezegd...
Weet je hoe hij gestorven is?
Natuurlijk. Ik was bij hem tijdens zijn laatste dagen.
Het was echt vreemd.
Echt vreemd, want we aten kalkoen op een jacht
en opeens stikte hij in een bot.
Vrolijk kerstfeest, klootzak.
Stik maar in een kalkoenbot.
Maar zo is hij niet gestorven.
Hij begon te hoesten en te hoesten.
Hij struikelde en viel van het jacht de oceaan in.
En toen...
Toen at de haai hem op.
Hopelijk eet een haai hem.
Heb ik Jorge gedood?
- Nee. - Natuurlijk niet.
Hij werd gedood door een haai. Ik was erbij.
Dit is mooi. Je keuken is echt mooi.
Rosita zegt dat de verkoop moeizaam gaat.
Ja.
Het is deels mijn schuld.
Maar ook die van de kopers omdat ze zo goedgelovig zijn.
Ik zei dat er een demonische clown rondspookt.
Goed zo.
Een man verdedigt altijd zijn territorium.
Ik dacht dat je boos zou zijn.
En als ik jou was,
zou ik het appartement overwegen.
Meer mensen, meer plaatsen om te verkennen.
Meer kansen om problemen te veroorzaken.
Doorlopen. Hier is geen snoep.
Hoe dan?
Kinderen hadden alle katten in mijn gebouw geschoren.
Amateurs.
En de ratten.
Die kunnen de parkeerplaats overnemen.
Ratten?
Stel je voor wat ik zou kunnen doen met getrainde ratten.
Dan kun je je territorium uitbreiden.
Doorlopen. Hier is geen snoep.
Francisco, wat is er met je aan de hand?
Ik heb Jorge gedood.
Nee, dat is niet zo.
Het universum luisterde
en het werd me gegeven.
Ik manifesteerde het.
Manifestatie bestaat niet.
Anders had ik minstens één korset verkocht.
Door mijn superkrachten.
Die heb je niet.
Jawel.
Mijn verleidingskracht. Mijn kracht om mensen te verzamelen.
Mijn kracht om het alfabet te boeren.
O, nee.
Het is waar dat bij grote kracht grote verantwoordelijkheid hoort.
En nu is Jorge dood.
- Maar, Francisco... - Mama.
- Ja? - Kan ik je spreken?
Ik ben zo terug.
Mama, luister...
Snel, Manuel. Je vader krijgt bijna een zenuwinzinking.
- Wat is er met papa? - Niks. Wat is er?
Dit zal moeilijk voor je zijn.
Maar Lidia wil dat we naar Monterrey verhuizen.
- Dat is leuk. - Wat?
Wonen in Monterrey is heerlijk. Er zijn geweldige zonsondergangen.
Ik woonde er jaren geleden.
Het is er prachtig. Ze hadden steaks, geroosterde geit en water.
Nee, mama.
Ik kan niet gaan.
Je vindt de bergen geweldig.
Ik kan jullie niet verlaten.
- Wie? - Jullie allemaal.
Wij redden ons wel. Alles is onder controle. Ik heb mijn baan.
- En eerlijk gezegd... - Nee, luister.
Het gaat niet goed in onze familie.
Na wat er met Jorge gebeurd is, heeft de familie me nodig.
Manuel, het gaat goed met ons. Echt.
Je broer, zus en ik zijn een team. Lalo kookt.
Sofí doet de was.
Ga naar Monterrey, schat.
Leef je leven.
Ik kan je restaurants aanbevelen in San Pedro.
Ga.
Weet je nog toen papa stierf?
Soort van. Ik was heel jong.
Weet je of mama huilde?
Nee. Mama huilt niet. Vast om water te besparen.
Ik denk dat ze nog niet over papa heen is.
Daarom koopt ze geen nieuwe oven of een auto.
- Waarom zei je dat niet? - Ik dacht dat je het al wist.
Ik heb een theorie.
Ze wil niet trouwen omdat ze papa niet loslaat.
Serieus, Lidia?
Ik wil weten of de situatie beter wordt.
Dat is echt lastig.
Het is vreselijk, hè?
Heeft mijn broer
het ooit over mij gehad?
Altijd.
Hij vertelde me altijd hoeveel hij van je hield,
hoeveel hij je bewonderde.
Daar trap ik niet in.
Geloof het. Geloof het omdat het waar is.
Hij zei ook dat je een mooi gezin had.
Hij vertelde me ook over het geld.
- Hij voelde zich schuldig. - Weet je van het geld?
Hij vertelde me erover vlak voordat hij stierf.
Hij wilde alles teruggeven.
Echt?
Hij had het geld belegd in villa's op de Turks- en Caicoseilanden.
Op het strand. Ze waren mooi. Ik heb foto's gezien.
Hij wilde de villa's verkopen
om het geld terug te kunnen geven aan jullie allemaal.
Hij wilde dolgraag weer deel uitmaken van de familie.
Maar hij kreeg de kans niet.
Echt?
Ik ben niet geïnteresseerd in materiële dingen.
Maar nieuwsgierig.
Helaas werd het arme ding opgegeten door een haai.
Maar ik heb wel een manier om het geld terug te krijgen.
Alles.
Ze zijn niet teruggekomen.
Gaan we weer naar binnen?
Jammer. Ze zijn alles vergeten wat ik hun heb geleerd.
Ze konden het vast niet zonder je.
- Schiet op, Jaime. Red jezelf. - Nee, vooruit.
Zoek dekking.
Vooruit.
Als ik groot ben, wil ik jou zijn.
Dat hoor ik vaker.
Esmeralda. We zijn gered.
Wat is er?
We kunnen het geld terugkrijgen.
- Hoe? - Door Martha.
- Jorges vriendin. - Heeft zij het?
Ze kan het krijgen.
Het is ons gelukt.
Francisco.
Loop niet op de zaken vooruit.
Mama.
- Wat is er met jou gebeurd? - Niks.
- Ik ben klaar om het huis te verkopen. - Hoe bedoel je?
Ik stop met doen alsof ik bezeten ben door een demon.
Maar soms hoor ik wel stemmen.
In mijn hoofd.
Beëlzebub?
Daar ben ik blij om.
Ga je wassen.
Oké, mama.
- Papa. - Wat is er met jou gebeurd?
We moesten ons verdedigen tegen Yankee-imperialisme.
Ze vernielen onze tradities.
De calaverita-verzen bijvoorbeeld.
Rosa's smoesjes zijn op De dood ziet haar ook steigeren
Want terwijl ze Jaime kust Blijft ze een huwelijk weigeren
Juist.
Zou ik hier kunnen douchen?
Er is niks mis met onze douche, maar nu we hier zijn...
Doe niet zo gek. Was jezelf bij de wasbak.
Als Lidia en ik naar Monterrey gaan,
moet je je eigen plek vinden.
Alleen.
Het is tijd dat ik ga verhuizen.
Nee. Je maakt een moeilijke tijd door. Je hebt me nodig.
Nee.
Dat is niet zo.
Het is een goede tijd.
Geniet van Monterrey.
- Hoe gaat het? - O.
Jaime wast zichzelf in de wasbak,
want hier is meer water dan bij ons.
Hij heeft gelijk.
- Je ziet er goed uit. - Bedankt.
- Hoe gaat het met Monterrey? - Goed.
Ik wacht tot Manuel het aan zijn familie heeft gevraagd.
Ik ben zo trots op je, Lidia.
Altijd al,
sinds je klein was, wist ik dat je geweldige dingen zou doen.
Mijn enige spijt is dat
je vader hier niet is om je te zien.
- Wat gebeurt er? - Wat?
Je praat nooit over papa.
- Ik praat altijd over hem. - Dat is niet zo.
Het is gewoon dat...
Door de uitvaart moet ik aan hem denken.
Daar ben ik blij om.
Ik vind het goed dat je over hem praat.
- Je bent net als je broer. - Mijn broer?
Waarom? Wat bedoel je?
Iedereen zegt dat ik de oven niet maak omdat ik je vader niet wil vergeten.
Niemand begrijpt waarom ik niet met Jaime trouw.
Jij begrijpt het wel.
Nee, niemand begrijpt het.
Zie je hoe je doet?
Waar ga je heen?
Waar gaan we heen?
- En? - Ik moet het Lalo nog vragen.
Lalo? Kom op. Het kan hem niet schelen.
Hij aanbidt me. Dit zal hem pijn doen.
Doet het je pijn als we naar Monterrey verhuizen?
- Nee, dat is beter voor me. - Die arme jongen is in shock.
Veel plezier daar.
Ga naar bed, jongen. Stil.
Ik wil wat zeggen.
Alsjeblieft, kom dichterbij.
Je moet snel beslissen.
Ik weet het. Hierna, dat beloof ik.
Het is moeilijk voor mij
om over Jorge te praten.
Ik hield van hem,
hoewel hij een klootzak was.
Ik mis hem.
We groeiden samen op.
We hebben veel meegemaakt.
Hij was de enige met wie ik kon praten
over mijn familie,
over mijn ouders.
Nu is hij weg.
Arme papa. Hij gaat heel diep.
En toen...
Ik gaf hem de schuld.
Voor wat er is gebeurd.
Maar eerlijk gezegd is het mijn schuld.
Hij spreekt metaforisch.
Het is Jorges schuld.
Als ik had geweten wat hij deed,
als ik slimmer was geweest,
zou er niks met ons geld zijn gebeurd.
Maar nu is hij dood.
Door mij.
Wat?
Nee.
Nogmaals, hij spreekt metaforisch.
Francisco, je hebt genoeg gezegd.
- Ik ben aan het afronden. - Goed.
Wat ik wil zeggen, is dat, voordat Jorge stierf,
hij zich aan zijn woord hield.
Hij haalde ieders geld terug.
Martha legt het uit.
De vriendin van Jorge.
We waren minnaars.
We moeten hierover praten voordat het verder gaat, Francisco.
- Vertel het hun. - Fijn om hier te zijn. Ik ben Martha.
Ik zei net tegen Francisco
dat ik maar 500.000 peso's nodig heb
voor de juridische procedures op de Turks- en Caicoseilanden.
Wat hebben de Turks- en Caicoseilanden ermee te maken?
Daar staan de villa's.
Als Martha ze kan terugkrijgen en verkopen,
kan ze ieders geld teruggeven.
Toch, Martha?
Zeker weten. Het is makkelijk. Luister.
Ieder van jullie geeft mij minstens 500.000 peso's,
zodat ik hiermee kan beginnen...
Maar ik krijg veel geld terug.
Weer oplichting.
Dit is oplichterij.
Ik voel me beledigd.
Je vraagt al deze mensen om haar 500.000 peso's te geven
om misschien geld terug te krijgen.
Dus?
Idioot.
Denk hier goed over na.
Shit.
Shit. Ik trap er altijd in.
Maar je besefte het op tijd.
Je boekt vooruitgang.
Wat gaat er met het geld gebeuren?
We krijgen het niet terug.
Dat wisten we allemaal al, toch?
Je kreeg hoop en dat is een goede zaak.
Mama.
Hé. Waar ga je daarmee heen?
Die as is van onze familie.
Jorge wilde niet bij deze walgelijke familie horen.
Wat bedoel je? Natuurlijk wel. Die as hoort hier.
Je gaat niet weg.
Wie houdt me tegen?
Ik. Wat dacht je daarvan?
Dat meen je niet.
Eens kijken wat je kunt.
- Vooruit. - Esmeralda.
Ze mag hem hebben. Ze verdient het. Ze zijn van hetzelfde soort.
- Nee. - Het is waar.
Dames, dit is een uitvaart.
Hou je stil.
Pak haar.
Ik heb oom Jorge in mijn ogen.
Ik heb er zelfs van gegeten.
Het was niet lekker, maar ik heb een dode gegeten.
Ik ga dit niet missen.
- Nee, Lidia, wacht. - Zeker.
Moet je het ook nog aan je vrienden en buren vragen?
De pastoor uit je jeugd?
Nee. Ik weet al wat ze zeggen.
Iedereen is enthousiast dat ik ga.
Kom op. Ben jij niet enthousiast, lieverd?
Ja.
Maar ik dacht dat ik belangrijk was. Dat mensen me nodig hadden. Niet dus.
Emilio en Sofía zijn beter af zonder mij.
Het lijkt alsof mama alles op orde heeft.
- Geen idee wat er met papa is. - Luister.
Ik heb je nodig.
Je kunt zonder mij gaan en het zou niet uitmaken.
- Wil je dat? - Zou je gaan als ik wilde blijven?
- Wil je blijven? - Heb ik geen reden om te blijven?
- Moet ik je dat vragen? - Moet ik blijven?
- Moet ik voor jou blijven? - Moet ik aandringen?
Verdomde snowflake-generatie.
Nee, wacht. Kom hier.
Wacht.
Ik wil dat je met me meegaat omdat ik je nodig heb.
Ik wil daar niet zijn zonder jou.
Je hebt gelijk.
Oom Jorge was groot.
Heel erg bedankt voor het komen.
Sorry voor de rommel. Mijn excuses.
Het was geweldig. Je koekjes waren een succes.
Chata is behoorlijk bipolair.
Je moet feesten plannen voor de kost.
Je bent er echt goed in.
Kom, lieverd.
Geen slecht idee.
Bedankt voor je komst.
Het spijt me zo. Mijn excuses.
Sorry voor de puinhoop.
- Ik kan helpen met opruimen. - Dat hoeft niet.
Je weet dat ik ervan geniet. Het helpt me te focussen.
Bedankt voor je hulp.
We zijn nog steeds familie, Francisco.
Ik zal zoveel mogelijk helpen.
Ik had het je direct moeten vertellen.
Het medium zei dat alles met een reden gebeurt.
Dag.
Dag, Mhoni.
Ik denk dat ze ons ook bedriegt.
Maar ik zie alles.
Had verteld over het geld.
Alsjeblieft zeg.
Het is niet erg om opgelicht te worden.
Je gelooft mensen altijd.
Je denkt dat iedereen goede bedoelingen heeft.
Dat is niet zo erg.
Stap in.
Raak me niet aan.
Stap in, dame. We willen je hier niet.
Dat Jorge zei dat jullie een mooie familie zijn.
Jullie zijn gekken.
- Wilden. - Bedankt, tante.
Ik ben je tante niet.
- Wegwezen. - Dag.
High five.
Sorry dat ik zo laat bel. Allereerst bedankt voor het aanbod.
Ik bel om te zeggen dat ik het accepteer.
Smerig.
Wat denkt Manuel?
Ik begin dit wel wat te vinden.
Denk aan alles wat we nu kunnen doen.
Mag ik personeelszaken doen?
Je kunt elk werk doen dat je wilt.
Minister van Binnenlandse Zaken.
Minister van Binnenlandse Zaken van onze brouwerij.
Wacht tot ik het mama, Poke en Ramiro vertel.
Op het gummi-bier, dat best lekker is.
Echt wel.
Nee. Dit is ranzig.
Waarom gooi je het weg?
Wie zit er aan de kraan?
- Je laat me schrikken. - Doe me een plezier.
Ik wil een altaar.
Doe je de kraan dicht? Het is te heet.
DAG VAN DE DODEN
Het is wat het is.
Ik had niet veel spullen en was moe,
dus ik heb iets simpels gemaakt.
Zoals vroeger.
Hoe ziet het eruit?
Ik heb nog nooit zoiets gezien.
Dit overtreft de zócalo.
Ik heb het opgedragen aan José Luis.
Ik heb zijn lievelingseten gemaakt. Hopelijk is hij blij.
Hoe wist je wat zijn lievelingseten was?
Je praat bijna nooit over hem, maar soms noem je dingen.
Hij hield van boterhammen zonder korst.
- Ja. - Hij at nooit quesadilla's
zonder avocado.
Hij hield van noedels.
Ik denk dat hij degene was die kookte.
Ja.
Altijd.
Bedankt, Jaime, dat je dit allemaal voor me hebt gedaan.
Graag gedaan, Rosita.
Ik zou alles voor je doen.
Het duurde lang voordat je terugkwam, schat.
Bedankt hiervoor.
Het is voor onze dierbare overledenen.
Ik wilde zijn favoriet meenemen, kip met mole.
Ik kan het niet maken, dus ik kocht dit.
Nee. Ik kan het snel maken.
- Kip met mole. - Wij regelen het.
Het recept staat hier op de fles.
Jaime.
Hoe is het?
Het is net als Coco.
- Wat mankeert je, knul? - Wat?
Echt, kijk.
- Waar heb je het over? - Wauw, Jaime, je bent hier goed in.
- Toch? - Je bent te aardig.
Heb je er ooit aan gedacht om dit voor de kost te doen?
Doe dat.
Ja.
Ik ga wel.
Hé, jongen.
Mag ik mijn calaverita, alstublieft?
- Geen snoep, maar bedankt voor het komen. - Wat is er?
- Mag ik mijn calaverita? - Zeker.
- Ik ben blut. - We willen geen problemen.
Eens kijken.
Bedankt. Dag.
Ik heb veel geld.
En ik dan?
Ik ben Manuel San Román.
Dit zijn calaveritas.
Die met het kaasbier dat bij salade past.
Bier waarvan je zei dat zelfs je vader met zijn 'probleem' het nooit zou drinken.
Ja, we hebben erover nagedacht.
- We denken dat het kan werken. - Ons idee.
Voor mensen die willen stoppen met drinken.
Een biertje voor wie...
- Minder bier wil drinken. - Ja.
Geweldig. We doen het. Zolang je investeert in San Román-bier,
in mij, hoef ik niet naar Monterrey. Bedankt.
Bedankt.
Je zei dat we zouden gaan.
Ik heb het geaccepteerd.
Maar dit is een grote doorbraak voor mij.
- Dit is ook een grote doorbraak voor mij. - Oké,
- je krijgt nog een kans, toch? - Nee.
- Niet zoals deze. - Lidia, jij gaat hetzelfde doen,
op een andere plek.
Het is niet hetzelfde.
Ik begin een bedrijf.
- Je werkte er vier maanden aan. - Mijn levenswerk.
Is bier maken jouw droom? Kardemom-bier?
Beledig mijn bier niet.
Mensen drinken in Monterrey. Ze drinken veel bier.
- Omdat het erg heet is. - Meer dan 37 graden...
Ga met me mee.
Ik kan het niet.
Het bedrijf heeft me nodig.
Wat betekent dat?
Rosa wil dat jullie komen.
- Ik heb het gezegd. - Bedankt.
Kom hier, jongen.
Nou...
Allereerst bedankt voor jullie komst.
De uitnodiging heeft jullie misschien verrast,
want ik vier nooit feestdagen, maar...
Maar vandaag heb ik besloten
dat we allemaal tijd nodig hebben om onze dierbare overledenen te eren.
Ik weet dat de meesten van jullie José Luis niet kenden,
maar jullie kennen mijn douche en mijn oven.
Jullie kennen mijn auto.
En daardoor kennen jullie José Luis een beetje.
Ik heb besloten
dat het tijd is dat ik hem loslaat.
En ik ga het huis opknappen.
Ik wil dat Jaime zich lekker kan douchen
wanneer hij maar wil.
Ik wil dat de oven werkt,
zodat we samen kerst kunnen vieren.
Deze keer kook ik.
- Mama. - Het is maar een idee.
Ik heb dat niet nodig om gelukkig te zijn.
Maar ik wil dat mijn echtgenoot zich fijn voelt in zijn eigen huis.
- Wat? - We gaan trouwen.
Mama, je moet het hem eerst vragen.
Niet te hard van stapel lopen.
Voor het altaar? Is dat niet raar?
Het is nu of nooit.
Je doet het goed.
Snel, Jaime gaat flauwvallen.
- Rosita. - Jaime...
Wil je met me trouwen?
Zeg nee, Jaime.
Je kunt beter krijgen.
Lalo.
- Wat, Sofía? - Laat hen met rust.
Kijk.
Ik ben zo nerveus.
Ik draag hem altijd bij me
voor het geval dat.
Wat is er?
- Vind je hem niet mooi? - Ja, heel erg.
Kijk.
Betekent dat 'ja'?
Ja.
- Ik kan het niet. - Ik ga trouwen.
Dat lukt me niet.
Nee, Francisco.
Dat hield je stil.
Ik heb niks gezegd.
Dat was hij van plan, Rosita.
Jullie hebben een stiefvader.
O, mama.
Ik weet niet wat er gebeurt op een bruiloft.
Ik val altijd in slaap onder een stapel jassen.
Hopelijk mag ik de aandenkens maken van mama en stiefvader.
Of, zoals ik hem ga noemen, papa Jaime.
Ik heb me altijd iets eenvoudigs voorgesteld.
Naar de rechtbank gaan...
Ik bedoel, naar de gemeente gaan en iets ondertekenen.
Daarna hamburgers eten.
Ik wil iets eenvoudigs in mijn geboorteplaats.
Met de bisschop, de burgemeester, wat mole en mezcal.
En mijn naaste familie, maximaal 300 mensen.
Het huwelijk is een instelling in verval.
Het maakt menselijke relaties tot slaaf op de ergste manier.
Sofía, dat is genoeg.
Genoeg, Sofía.
Voor we verder praten over het huwelijk,
vertellen we over de ontmoeting van de families.
Maar ik wil ook weten of je naar Monterrey komt.
Oké, schat.
Ondertiteld door: Bianca van der Meulen
Creatief supervisor Maaike van der Heijden