Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ÖLÜLER GÜNÜ...
Bir saniye.
İlkin annelerinizi hatırlatayım.
Anneler Günü'nü yani, tamam mı?
Manuel'le Las Vegas'ta evlendik, sonra ailelerimize söyledik.
Hamile misin?
Hamile kaldıysan sorun değil.
Hayır anne!
Nikâh yasal mı yoksa panayır nikâhı gibi mi?
Anne, iyi misin?
Harikayım.
Hatta mutluyum.
Müthişim!
Aslında o kadar kötü karşılamadılar.
Birbirimizi hiç tanımadan aile oluverdik.
- Ailelerimiz Noel'de tanıştı. - Hayır!
Lidia. Kimse Noel'den bahsedemez.
Ama o ayrı hikâye.
Asıl olay ikinci buluşmaları olan Anneler Günü'ndeydi.
Ailecek gelmişler!
Manuel'in süper bir iş fikri vardı.
Babama bira konusunu öğle yemeğinde açacağım.
Sence bu iyi bir fikir mi?
Stanford'da master yaptığımdan...
Seninle konuşmak istiyordum.
Benimle işe girmen konusunda.
Bilirsin, baba oğul olarak.
Hayır oğlum. Olmaz.
Ama bilinmeyen şey...
Neler oluyor?
Francisco tüm parasını kaybetti ve ailesi iflas etti anne.
Bir adamın karısını ve tüm ailesini kandırmasına yardım mı ettin?
Kimseye söyleme.
Bildiğini biliyorum.
Sana tek kuruş vermeyeceğiz.
Ne yapıyorsun? Otur.
Herkese merhaba. Söylemek isterim ki...
Neyi söyleyeceksin?
Anneler Günü'n kutlu olsun Rosita!
Beş parasız kaldık!
Bu tezgâha dâhil olan daha çok kişi vardı.
Bir sürü şey oldu.
Savaş çıktı, annelerimiz sarhoş oldu.
Sonun başlangıcı bu.
- Ne? - Fakir mi olduk baba? Resmîleşti mi?
Beni bağlamaz ama birinin hesabı ödemesi gerek.
Merak etme.
Bunu atlatacağız.
Biliyorum Francisco.
Ama birlikte değil.
Kayınpederim de...
Bunlar senin eşyaların baba.
Nerede yaşayacağım?
Niye bizim evimizde kalıyor Manuel? Niye?
Tamam aşkım. Eminim sadece birkaç gün kalır.
Birkaç günlüğüne değildi.
San Román'lar artık zengin olmadığından cenaze Esmeralda'da oldu.
Ortalık karıştı tabii.
Çok garip tipler, her yerde kavga.
Ölü külüne bulandık.
Bir saniye.
Bizi deli sanacaklar. Olayı baştan anlat.
Tamam, anlatıyorum.
İKİ GÜN ÖNCE
Gel
Ve gerçeği söyle bana
Acı bana
Nedenini söyle
Hayır!
Manuel!
Selam canım! Nasıl geçti?
Sanırım işten çıkarmalar olacak,
herkes çok gergin.
Ne güzel!
Detayları sonra anlatırsın. Önce
şunun tadına bak.
- Neli bu? - İyi, değil mi?
- Farklı. - Ne aroması bu?
- Bira mı? - Karanfil. Biraz zencefil, kızılcık.
- Peki. - Çay aromalı bira düşünüyorum.
- İyiymiş. - Öyle mi?
- Evet. - Aslında...
- Anasonu artırsam mı? - Birayı sonra konuşalım mı?
Olur. İşten çıkarılmalardan bahsediyordun.
Sonra anlatırım.
Pardon.
Böldüğüm için özür dilerim.
Telefonumu gördünüz mü? Lalito zil sesimi değiştirmiş.
Sanırım koltuğun üstünde.
Pardon.
İşte burada.
Sizi yalnız bırakayım.
Devam edin.
Başka zaman yaparız.
Jorge'yi bulmuşlar!
- Ne? - Sahi mi?
Baba!
Jorge amcamı mı?
Ne oldu?
Cesedini bulmuşlar.
ÖLÜLER GÜNÜ İPTAL
Ölümün benim için anlamı ne mi?
İnsanlar vedalaşıp gider, değil mi?
Bazen vedalaşmazlar.
Pat diye giderler.
Ölüm, ataerkil bir tanrı fikrine dayanan,
toplumun dayattığı bir gelenek.
Gebermek, nalları dikmek, mortlamak, tahtalıköyü boylamak.
Levazımatçının eline düşmüşsün.
Altın ev, bizim için dua et. Fildişi kulesi, bizim için dua et.
Ölümle barışığım.
Her çarşamba karabasan çöker.
Ölüm korkum geçti.
Yalnızlık.
Sessizlik.
Oğlumun evinde yaşamak.
Yok artık! O nasıl soru ya? Daha 12 yaşındayım!
Sence baban iyi mi?
Bilmem.
- Haberi çok iyi karşılamadı mı? - Evet.
Jorge'yi çok sevmezdi ama ne olursa olsun kardeşiydi.
Kardeşler birbirini sever, değil mi?
Kleptoman olduğu için Lalo'yu sevmeyi bırakmam gibi bir şey.
Bence şokta. Kardeşi önce tüm parasını çaldı,
sonra da öldü.
Üstelik amcan da babanı dostlarını aldatmaya zorladı.
Sonra annen onu terk etti ve...
Ne isterim, biliyor musun?
Baban parasına kavuşup bizim evden gitse de biz de rahat rahat
sevişsek.
Tek derdi çamaşır makinesinin üstünde sevişmek.
Makinede hassas yıkamayı seçince
tüm işi o hallediyor.
Evet ama o program çok kısa sürüyor.
Hayatım, kaç zamandır
- şöyle ağız tadıyla sevişemedik. - Çok haklısın.
Sence ayıp mı ediyoruz?
Amcan daha yeni öldü.
Hayatı kutluyoruz.
Girebilir miyim gençler?
Yalnız olmak istemiyorum.
Kardeşinin külleri.
Sende duracak.
İstemiyorum.
Kardeşinin son arzusuydu. Senin almanı istedi.
Bana verirsen çöpü boylar.
Külleri ne yapacağın
beni ilgilendirmez.
Nasıl ölmüş?
Orası muamma. Bilen yok.
Tuhaf bir kazaymış.
Tek bildiğim bu.
Ardında not, vasiyet falan bırakmış mı?
Evet! Pardon, az kalsın unutuyordum.
Şu var.
- Ne bu? - Bilmiyorum.
- Peki para? - Ne parası?
- Kardeşimin parası. - Martha'yla konuşmalısın.
Martha kim?
Güya dul eşi.
Zengin gibiler.
Evet, potansiyel var. Yeri de güzel, değil mi hayatım?
Sadece arsa değerli. Evi yıkacağım.
- Tabii. - İsterseniz evi yenileriz.
İstediğiniz buysa...
Yok, sorun o değil. Demode bir havası var.
Her şeyi yenilemek çok pahalıya patlar.
Burası çocuklarımın büyüdüğü,
çok özel bir ev.
Anılarla dolu.
Bir de güherçile ve küf dolu.
Banyo nerede?
Ferah, rahat bir banyo.
Siktir.
Alacak mısınız?
Düşünüyoruz.
Hayvanları söylediler mi?
Ne hayvanı?
Bu ev bir hayvan mezarlığının üzerine yapılmış.
- Ne? - Ev sahibi cinnet geçirip tümünü öldürmüş.
Tek seferde 16 yavru köpek!
Hayır.
Uydurma be ufaklık.
Bana inanmasanız da olur. Babam da inanmamıştı.
Ve şimdi
babasızım.
Hayatım, gitmeliyiz.
- Gitmeliyiz. - Nereye?
Gitmeliyiz. Çok teşekkürler.
Güle güle!
Anlamıyorum. Sorun ne ki?
Boş ver.
Jorge amcama olanlardan sonra evi satmamız gerekmeyebilir.
Ah bir tanem.
Niye kimse evi beğenmiyor ki?
Çok seçici olabiliyorsun.
Tarikatçılar beğendi ama onlara satmıyorsun.
Odalarda grup seks yapmak istediler.
Sen orada değilsen ne önemi var ki?
Tanrıları yeni evi sevsin diye keçi kurban etmek
istediler.
Olmaz. Kimse evimde keçi kurban edemez.
Bak işte. Çok seçici davranıyorsun.
Evi satmam şart. Yakında satacak mobilyam kalmayacak.
Boş ver onu. Korse satmaya odaklan.
Satışta çok kötüyüm.
Hayır, satışta kötü değil.
Berbat.
Manyak mısın ya? Korse satmak asil bir görev.
Herkes yapabilir.
En kötüsü!
Gelmiş geçmiş en kötü satışçı!
Orada burada millete "Para biriktirin." diyor.
Parasız kalınca...
Çok sıcak!
- Soğuk suyu kapat Rosa! - Pardon!
Bir kez olsun rahatça duş alayım.
İyi yönünden bak.
Bu sakin anlarda kendime kafa yorup meditasyon yapıyorum.
Vakti iyi değerlendirmek şart.
Biraz kaygan olur ama olsun.
Yok Rosita, onu istemiyorum.
İstemiyor musun?
Şimdi değil yani.
- Ölüleri anma köşesini konuşalım. - Konuştuk ya.
Çok pahalı ve yiyecek israfı, dedik.
Hem kâğıt süslemeleri nereye atacağız? Çevreyi düşünmek lazım.
Tabii Rosita
ama Ölüler Günü sevdiklerimizin anısına düzenlenen bir kutlama.
Tüm sevdiklerim ziyaretçi sevmediğimi bilir.
Emilio ve Lidia istemez mi?
Nasıl yani?
Babalarını anmak istemezler mi?
José Luis'i anmak için anma köşesi hazırlamamıza gerek yok.
Ondan sürekli bahsediyoruz.
Hiç bahsetmiyoruz.
Elbette ediyoruz.
Sırf sen söylendiğinde.
Yok öyle bir şey.
"Araba çalışmıyor çünkü baban tamir etmedi."
"Duş çalışmıyor çünkü baban tamir etmedi."
Anladım.
Ziyaret etmiyorsun.
Babanın küllerini Los Leones Çölü'ne götürmek
kötü fikirdi galiba.
Küllerini Sonora Çölü'nde savurmamızı istiyordu ama...
Paramız olmadığı için mecburen orası oldu.
Çok uzak, hiç gidesim gelmiyor.
Lidia'yla gidiyoruz.
Ben de bir ara giderim.
Ölümünü hiç kabullenememişsin gibi geliyor.
Saçmalama.
O yüzden evi onarmıyorsun.
O yüzden Jaime'yle evlenmiyorsun!
Yok artık!
O kadar belli ki.
Jaime...
Anneler Günü'nde evlenme teklif eder sanmıştım.
Bağımsızlığıma saygı duyduğu için etmedi.
- Hayır demenden korktuğu içindir. - Saçmalama!
Bana anlatma.
- Poke'ye anlat. - Poke'ye mi? Neden?
Bir dönem psikoloji okudu. Bu konuda uzman.
Kuaför Laura vardı ya?
- Kedi korkusunu geçirdi. - Laura kedilerden korkmaz ki.
Yani tedavi işe yaramış. Bizim Poke tam bir dâhi.
Geç kalıyorum.
- Ortaklarına selam söyle. - Olur.
Amcamın ölümü hepimizi çok şaşırttı.
Hayat kısa.
Emilio, amcamla hiç tanışmadın ki.
Juan Gabriel'i de tanımazdım ama ağladım.
Peki.
Hayat devam ediyor işte.
Bugün şununla uğraştım.
Ne bu?
Şirketimizin organizasyon şeması.
Emilio, Bakım ve Teknik Destek Müdürü'sün.
Uydurma gibi.
Sofía, uydurma değil. Şirketteki elzem pozisyonlardan biri.
Bana idari işler pozisyonu verirsin sanmıştım.
Ne gibi?
Mesela insan kaynakları?
O benim işim zaten.
Ne zamandan beri?
Şirketin kararıydı. CEO olarak kolay olmadı. Neyse,
Emilio bu konuda deneyimsiz.
Yapamayacağım anlamına gelmez.
Doğru ama Sofía'yla devam edelim.
Tasarım Müdürü.
Peki sen nesin?
CEO ve İnsan Kaynakları Müdürü.
Bir de Finans Müdürü.
Bölebilir miyim? Sağ ol.
Hepsini açıklayayım. Hukuk birimi amiriyim...
Söylenmek gibi olmasın da...
Neden bu kadar çok görevin var?
Ver şunu!
En çok hangimizin iş deneyimi var?
Doğuştan lider olduğum ortada.
Hiçbirimizin yok!
Hangimiz Stanford'da master yaptık?
Diplomana başlatma şimdi!
Ben yaptım.
Tamam ama ben de kişisel gelişim ve işletme kitapları okudum.
Mesela Zengin Baba, Fakir Baba ya da Kırmızı Lamborghini Alan Keşiş.
Konuyu değiştirelim.
Yatırımcı toplantımız var.
Heyecanlı olduğunuzu biliyorum. Ben de heyecanlıyım.
Ne giyeceğimi buldum. Bit pazarından aldığım gömleği giyeceğim.
Tek gidiyorum.
Hani biz de gelecektik?
Hepimizin gitmesi çok abartı olur.
Kusura bakma Manuel
ama daha önce tek gitmen iyi olmamıştı.
Pazarlık sanatını master eğitimimde öğrendim.
Babamdan da öğrendim. İş adamıyım.
Girişimciyim.
Yok, sağ ol.
Şu anda çalışıyorum.
San Román Bira.
Biz sizi ararız.
Hay ebeni...
Biz böyle bir şey aramıyoruz.
Sorun bende değil. Biranın aromasında sorun vardı.
O yüzden toplantıya götürmek üzere iki yeni aroma hazırladım.
Biberiye, turunç ve naneli ile kızılcık ve rokforlu var.
- Jelibonluya ne oldu? - En iyisi o.
Evet, tat dengesi ideal.
Bardağın dibinde jelibon tadı var.
Evet, çok iyiydi.
Haklısınız. Onu götürmeyeceğim.
Bir bildiğim var yahu.
Bu yüzden Ürün Geliştirme Müdürü'yüm.
Ayrıca İK Müdürü.
Yani seni şikâyet etmek istesem sana mı edeceğim?
Aynen. Gördünüz mü? Bir bildiğim var işte.
Ayrıca yeni bir konuşma da yazdım.
Harika olacak.
San Román sıradan bir bira değil.
Hafif ve keskin
aromalarla hazırlanan bir butik bira.
Sınırları zorlamaktan korkmayan zevk sahibi tüketicilere özel bira.
Kural tanımazlara özel bira.
San Román Bira.
- Butik bira mı? - Evet.
- Ciddi misin? - Olmaz.
Herkesin butik birası var.
- Bu hafta üç sunum dinledik. - Annemin bile kendi markası var.
Sevgilimin iki tane var.
Sıkılınca değiştiriyor.
San Román Bira gibi değillerdir.
Seninkinin ne farkı var?
Gösterince anlarsınız.
Tabii ki herkese birer tane.
Dikkat et, masa maun.
İçtikçe içirir.
- Ne aroması bu? - Peynir.
Aynen öyle! Rokfor.
Büyük bir biftek ve armut salatasının
yanına en iyi giden bira.
Hayatımda tattığım en iğrenç şey.
Evet, kusura bakma da...
Birayı bırakmak isteyene içirilecek bira.
Ne bakıyorsun?
Sıra sende!
Hayır.
Teşekkürler.
- Lidia, buradaki geleceğini konuşalım. - Tamam.
Performansını değerlendirdik...
Beni kovmanız büyük haksızlık!
Müdürümü kovsanıza. Bütün işi yapan benim.
Müdürümse saatler süren iş yemeklerinde takılıyor.
Sonra da kestiriyor. Onu kovsanıza.
Toplantı için uyandıramıyoruz bile.
Seni kovmuyoruz Lidia.
Öyle mi?
Ama müdürünü kovuyoruz. Orası kesin. Not al.
Öyle dedim diye mi?
Bütün işi senin yaptığını çok iyi biliyoruz.
Konu ne peki?
Finans bölge müdür yardımcılığı
teklif etmek için seni çağırdık.
Baştan öyle desenize!
Ayrıca Monterrey şubemizin açılışını da senin yapmanı istiyoruz.
Tüm birimi oraya taşıyoruz.
Monterrey'e mi?
Hangi Monterrey?
Nuevo León'daki.
Dağın oradaki mi?
Başka var mı?
Belli masraflar olacağının farkındayız
ama merak etme, şirket hepsini karşılıyor.
Daha iyi imkânlarla birlikte zam da alacaksın.
Bu konuyu kocamla konuşmalıyım.
Çok bekletme. Sen kabul etmezsen
işi mecburen Fernández'e veririz.
Fernández tüm gün tuvalette takılıyor yahu.
Hangi birimde çalıştığını bile bilmiyor.
Fernández öyle biri işte.
Yeri gelmişken söyledim.
Şirket sahibinin vaftiz oğlu.
Çok iyi çocuk.
Yanlış anlamışım.
Bize cevabını bildirmek için 24 saatin var Lidia.
Tamam mı?
Tamam.
Yirmi dört saat.
Tabii. Çok büyük bir değişim olduğunun farkındayım.
Monterrey iki adım ötesi değil.
Uçakla bir buçuk saat. Çok uzak değil.
Güzel olmaz mı?
İkimiz baş başa oluruz. Amerika'da yaşadığımız zamanlardaki gibi.
Oradakiler McAllen üç saat mesafede diye Amerikalı geçiniyor.
Ailelerimizden uzaklaşıp baskıdan kurtuluruz Manuel.
Hiç ilgini çekmiyor mu?
- İstiyorum. - Tatlım...
Tatlım.
Bir durup düşünmem lazım.
Düşün tabii.
Acelesi yok, baskı yok.
Fakat cevabımı 24 saat içinde bildirmemi istiyorlar.
Emilio ve Sofía'ya söylemeliyim. İşi tek başlarına kuramazlar.
- Tamam. - Bizimkilerle konuşayım.
Ailem şu an zor günler yaşıyor. Bana ihtiyaçları var.
Konuş ama elini çabuk tut, olur mu?
Pardon.
Selam gençler.
Nasıl olmuşum?
Çok şıksın baba.
Esmeralda'ya sözüm var.
Peki kravatım?
Abartı mı olmuş?
Yok, gayet iyisin.
- Baba! - Merhaba oğlum!
Evi süslemedin mi?
Anneme söyleme. Gel hadi, içerideyiz.
En son Anneler Günü'nde gelmiştim.
- Çok değişmiş. - Bomboş demek istiyorsun.
Ama yerde oturmak güzel.
Tam hippi tarzı.
Gençliğimizi hatırlattı.
- Saçma sapan konuşma! - Anne!
Cenazeyi konuşmaya geldik, tamam mı?
Evet.
Ölüm ilanını gönderdin mi?
Gazete okuyan yok ki. Kim takar?
Öldüğünü herkes bilsin istiyorum.
- Artık beni suçlamasınlar. - Senin de hatan.
- Anne! - Anne!
Gönderdik.
Teşekkürler.
Sofía'nın fikriydi. Gayet sade olacak.
- Çok şey bekleme. - Bana her şey uyar.
Puşt kardeşim bunu hak etmiyor.
Anne, ben de... diyebilir miyim?
Hayır canım.
Sadece... baban diyebilir.
Hayatım, ayıp oluyor.
Bana "hayatım" deme.
- Çocuklar var! - Bak.
Bu herkese iyi gelecek.
Ona veda etmemizi ve iyileşmemizi sağlayacak.
Cenaze yarın, değil mi?
Evet.
Süper!
Yarın günlerden ne peki?
CADILAR BAYRAMI
- Fazla mı şık? - Yok, harika görünüyorsun.
Resmî giysim yok diye Poke'den ödünç aldım.
Üst düğme açık kalsın.
Beğendin mi?
Tek cenazeye gittim, o da babamınkiydi. Kimsenin şık olduğunu hatırlamıyorum.
Ben izin vermedim de ondan. Baban resmiyetten nefret ederdi.
İnsanlar şort altına siyah çorap ve terlik giyip gelmişti.
Pek sayılmaz.
- Ağlamadığını da hatırlıyorum. - Öyle mi?
Nasıl hatırlıyorsun? Küçücüktün.
Doğduğum gün bile hatırımda. Yağmurlu bir perşembe.
Onu sana ben söyledim.
Zaten biliyordum.
Jaime!
Acele edin! Geç kalıyoruz!
Ölü ekmeği getirmişsin!
Yılın ilk ölü ekmeği!
- Ah be Jaime... - Ne oldu?
Biz ağustostan beri marketten alıyoruz.
- Hayır... - İstediğini bilseydim
sana tavşanlı çikolatalı olandan alırdım.
Çikolatalı olanı denemedin mi?
Hayır!
Ölü ekmeğini erken yersen herhangi bir ekmekten farkı kalmaz!
Ayrıca içinde tavşan olmaz! Fındık, çikolata, hiçbir şey olmaz!
Ekmek ve şeker. O kadar!
Onlar var zaten.
Kızma ya. Gözün seğiriyor.
Bir şeyin anlam ve önemine saygı kalmamış!
Ölü gevreği de var.
Gevrek ye o zaman.
- Öyle denir mi ya? İyi misin? - Bu duruma alışması gerek.
Hayır, iyi değilim.
Zapotek yer altı dünyası tanrıları Bezelao ve Xonaxi Quecuya'ya
hiç saygı kalmamış olması ne acı.
Buna çok sinir oluyorum!
Hadi, ölü ekmeğimizi yiyelim,
- sonra çıkarız. - Hemen geliyorum.
- Kargo bekliyorum da. - Ne sipariş ettin?
Matah bir şey değil. Baş sağlığı dilemek için bir şey işte.
Anne, hani sade olacaktı?
Daha iyi resmi yok muydu?
Bulabildiğimin en iyisi.
Fotojenik biri değildi.
En azından gülümsüyor.
Ceset geldi mi?
Niye böyle heyecanlısın?
Gördüğüm ilk ceset olacak.
Nicelerinin ilki olsun.
- Ne? - Yok bir şey.
Lalo, git üstünü değiştir lütfen.
Amcanın cenazesine böyle katılamazsın.
Ama anne, bugün ayrıca Cadılar Bayramı!
Beni seçim yapmaya zorlamanız haksızlık.
Vampir kostümü giyseydin bari.
- Daha şık olurdun. - Aklıma geldi de onlar ölümsüz.
Ama zombiler yaşayan ölü.
- Daha uygun. - Olabilir
ama keşke daha şık olsaydın.
- Herkes... - Ceset!
Lalo!
Ha,
siz miydiniz?
Ben de seni gördüğüme sevindim evladım.
Pardon. Buyurun.
Jaime nerede?
- Geliyor. - Sana bir şey getirdim.
Sağa dön. Aynen öyle.
Düz devam et. Aynen.
Sola doğru.
- Yo, sağa. - Oldu, gayet iyi.
Çiçekleri sen mi aldın?
Güzel olmuş.
Bunca şeyi nereden buldun?
Son kullanma tarihi geçtiği için kurabiyenin unu ucuzdu.
Çiçekleri karşı evdeki Rosaura'nın bahçesinden kestim.
Sandalyeleri Poke'den ödünç aldım.
Vaftiz töreninde kullanılacakları için
sabah sekize kadar geri vermeliyim.
Seninle gurur duydum.
Sende tam bir girişimcilik ruhu var.
İşin kötü yanı, birçok kişi yaptıklarımın değerini bilmiyor.
- Öyle mi? - Aramızda kalsın,
cenazeye çok katılım olacağını sanmıyorum.
- Nasılsın? - Nasılsın Jaime?
- Merhaba. - Merhaba.
Amcamı nereye koyayım?
- Ölü bu mu? - Evet.
- Hay... koyayım! - Hey!
Lalo!
Pardon! Kandırılmış hissediyorum.
Bak!
Burası iyi mi?
Çok iyi.
Mumları yakmayın. Mağazaya iade edeceğim.
Dediğim gibi, seninle gurur duydum!
Eşinde tam bir girişimcilik ruhu var.
Neden böyle işlenmiş hâlde getirdin? Gerçek ceset istiyordum.
Kahrolası velet.
Neden?
Bir sürü fikrim vardı.
- Terapi nasıl gidiyor Lalo? - Annemler ödeyemiyor.
Bu yıl niye hiç süs yok Esmeralda?
Süsleri satmak zorunda kaldım.
Özür dilerim.
Önemli değil.
Söyleseydin ayarlardım.
Tabii, Noel süslerin işe yarardı sanki.
GEÇEN SENEKİ NOEL (AİLELERİN TANIŞTIĞI GÜN)
O şakayı kimse anlamaz Lidia. Sus.
Vurma ya.
Eskiden Noel'lerimiz şahane geçerdi.
Cadılar Bayramı da efsane olurdu.
Şeker mi, şaka mı?
Merhaba.
Şeker mi, şaka mı?
- Ne? - Şeker mi, şaka mı?
Tabii. Gelin şeker alın.
Şeker! Bir sürü şeker var!
- Ben! Ben! - Bir sürü şeker var.
- Şeker! - Ben!
Daha çok var! Gelin.
Geçen yılki en iyisiydi.
- Cadı kostümü giymiştim. - Irma Serrano oldun sanmıştım.
İki yıl önce Freddy Krueger oldum.
Laura Bozzo sanmıştım.
Alfredo Palacios sanmıştım.
Bizim de kendi Cadılar Bayramı geleneklerimiz vardı.
Çocuklar!
- Anne! - Anne!
Tatlım...
- Şeker toplayabilir miyiz? - Hayır.
- Kostümü kendimiz yapsak? - Hayır.
Evet!
- Hayır. - Neden?
İki çarşaf ve makas işimizi görür.
- Hayır! - Neden?
Cadılar Bayramı Amerikalı emperyalistlerin icadı diye
bin kez açıkladım.
Biz de bu evde
öyle kültürel istilaları desteklemeyiz.
Sofraya oturun!
Neden ya?
- Oyunbozansın. - Dolandırıcılık bu!
İkiniz aynı şekeri dilenmek için çıkıp tehlikelerle karşılaşacaksınız diye
neden başka çocuklara vermek için şeker alayım?
Şekeri alıp size kendim verebilirim.
- Şeker mi vereceksin? - Hayır.
Dişlerinizin çürümesini istemiyorum.
Anne.
Bugün şeker isteyen olursa ne olacak?
Lalo, gelen olursa uygun gördüğün şekilde
icabına bakmana izin veriyorum canım.
- Cidden mi? - Evet.
- Tamamdır! - Ben de onunla gideyim.
Şeker vermeyince
saldırganlaşanlar var.
- Nasılsın? - İyi.
- Düşünüyordum da. - Neyi?
Bir yıl önce amcam hayattaydı.
Hâlâ paramız vardı, annemle babam birlikteydi.
Burası evimizdi.
Aslında satana kadar hâlâ bizim.
Ama haklısın kardeşim.
Bazen hayat karşımıza kontrolümüz dışında şeyler çıkarır.
- Evet. - Lidia'yla
Monterrey'e taşınacağımızı söylesem ne dersin?
Cidden mi?
Hadi bakalım!
Güle güle Manuelito!
Senin için, aile için zor bir dönem olduğunu biliyorum.
Şirket için de öyle. Parayı da toparlayamadık.
Belki bir işarettir.
Kötü oldu.
Cidden, her şeyde bir hayır vardır.
Oradan da sizinle çalışmaya devam ederim.
Önce bir yerleşmen, ortama alışman gerek.
Fırında keçi yersin, ızgara biftek yaparsın.
- Çok meşgul olursun. - O kadar değil.
Bir şirket CEO'su öyle yapmaz.
Kendi yerine vekil atarsın.
- Evet. - Rastgele birini seç.
- Mesela ben olsam? - Ha... oradan!
Ne var?
- Gitmemi istiyorsun. - Hayır Manuel, saçmalama.
Yönetim şeklimi sevmediğin belliydi.
Bize bir şey bırakmıyorsun ki!
- Şişeyi sana seçtirttim. - Sonra değiştirdin.
Uzmanlığımı konuşturdum.
- Master'ını, biliyorum. - Sırf o değil Sofía!
Gates, Jobs ve Slim'in biyografisini okuyan kim?
Para Avcısı'nı bir haftada on kez izleyen kim?
Taşkınlık yaptığı için Shakira'nın hayran forumundan kovulan kim?
Shakira'nın ilk işlerinin son işlerinden daha iyi olduğunu söylüyorlardı.
Shakira Isabel Mebarak Ripoll'un her işi kusursuz!
Gitmeni istemiyorum ama gidersen
güçlü olup sorumluluk alma vaktim geldi.
Biranın iyiliği için.
Hain!
Pardon Francisco.
Koşma.
Yavaş ol.
Şaka mı, şeker mi?
- Şaka mı, şeker mi? - Hayır çocuklar.
Cadılar Bayramı Meksika geleneği bile değil.
Şimdi eve gidin,
kuru kafa almak için Ölüler Günü'nde tekrar gelin.
Ama bize şeker vereceksin, değil mi?
Hayır ufaklık, şekerimiz yok.
Ama bu sayede hüsran karşısında tahammül göstermeyi öğrenirsiniz.
Hadi uzayın. Naş naş.
- Güle güle. - Güle güle.
Hoşça kalın.
Gelenekler unutuluyor.
- Ne? - Unutuluyor!
Zamane çocukları gerçek Ölüler Günü büyüsünü
bilmeden büyüyor.
Hayır Jaime.
Ölüler Günü şu an çok meşhur. Filmlerde bile var.
O sahte Hollywood versiyonu.
Benim küçüklüğümde öyle değildi.
Yine nostaljiye bağladın galiba.
Evet, ne var?
Bitene kadar beklerim.
Of ya! Ağır çekimde mi?
Jaime!
Ne var?
Aynı Coco gibi
ama daha sıkıcı.
En azından Coco'da alebrijeler vardı.
Lalo, sihirli alebrijelerin Ölüler Günü'yle ne ilgisi var?
Çok ilgisi var. Filmde öyle diyor.
Oaxaca'da da geçit töreni oluyor mu?
Hayır. Ne töreni?
Her yıl yapıyoruz ya.
Var Lalo ama onu James Bond'dan gördüler.
Yani Amerikalılar Ölüler Günü'nün tanınmasını sağlıyor.
Hiç de bile! Görmüyor musun?
- Nasıl öyle düşünürsün Lalo? - Öyle ama Jaime.
Hayır!
- Jaime mi bağırıyor? - Ne oluyor?
Markette soslu kuru kafa olduğunu duymuştur.
- Var mı cidden? - Hayır.
Çok üzücü.
Poke'ye adam getirmesini söyleyeyim mi?
Yok, böyle iyi.
Babamın cenazesi çok kalabalıktı. Oturacak yer yoktu.
Evet.
Onu herkes severdi.
Anaokulu öğretmeni bile gelmişti.
Vergi dairesinde ona yardım eden adam da.
Harika bir şey istiyorum.
Üstümde payetli takım olsun.
Tabutumda eşeğim Ramiro'nun sprey boya resmi olsun.
Havai fişek, tüm eski manitalarım ağlıyor falan.
Küllerim uzaya fırlatılırken Banda MS, "El Patrón"u çalsın.
- Öyle bir şey işte. - İyi ki planlamamışsın.
Sen ne istersin? Hiç konuşmadık.
Walt Disney gibi dondurulmak istiyorum.
- Ciddiyim. - Ben de.
Dondurulayım, beni öldüren şeyin
çaresi bulununca da beni çözdürsünler.
Yoksa sonsuza dek buzdolabında kalayım.
Anne.
Böyle şeyler konuşmayı sevmiyorum.
Olur öyle.
Hâlâ aşamadığın bir acı var içinde.
Poke kesin böyle derdi.
Yavaş yavaş bitirelim. Başka gelen yok.
- Hayır! - Neden?
Biraz daha bekleriz.
Evet baba. Sen bir şeyler söylesene.
Neden ben?
- Senin kardeşindi baba. - Evet.
Onu özlüyorsundur.
Öz kardeşin bile ortadan kaybolmanı isteyebiliyor gerçi.
- Of Manuel. - Kimi diyorsun?
- Benden bahsediyor. - Hâlâ anlamadım.
Ne diyeceğimi bilmiyorum Sofí.
Amcamla ilgili güzel bir anını düşün.
Buldum!
Çocukken bizim sokakta limonata satardık.
İşler iyiydi, çok para kazanmıştık.
Kendi payımla yoyo ve bilye almak istedim.
Ama...
Ama ne?
Jorge paranın hepsini aldı.
Limonları kendisi kesip suya şeker koyduğu içinmiş.
Jorge'yle ilgili bir anı anlatmak isteyen başka kimse var mı?
Ben varım!
Bazen beni güldürürdü.
Mesela doğum günümde.
Oynadığımız bir oyun vardı. Bir elinde para tutardı.
Paranın hangi elinde olduğunu tahmin ederdim.
Bilemezsem ona para vermek zorundaydım.
Nasıl hiç anlamamışız?
Çocukları ben kovarım!
Merhaba efendim.
Kostümünüz güzelmiş ama hiç şekerimiz yok.
Hem siz şeker toplamak için fazla büyük değil misiniz?
Jorge San Román'ın cenazesi mi?
- Evet. - Çekil önümden.
Gelmezsin sanmıştım Humberto.
Öldüğünden emin olmak için geldim.
Parayı ceplemek için ölümünü tezgâhlamış diye duydum.
Komplo teorilerine bayılırım.
Jorge amcam, Michael Jackson, Elvis Presley
ve Juan Gabriel'in yaşadığı adaya gitmiştir kesin.
- Bunlar onun külü. - Test ettirdin mi?
Sırf kül de olabilir.
Bunu hiç düşünmemiştim.
Saklama kabı ver de laboratuvarda test ettireyim.
Ona saklama kabı verir miyim hiç? Ya geri vermezse?
Buyurun. Hepsi çok leziz.
Chatita! Geldiğin için sağ ol.
O şerefsizin öldüğüne inanamadık.
Sence aptal mıyım?
Sen şu falcı değil misin?
- Evet, benim. - Beni uyarmalıydın!
Martha gelecek mi?
Martha...
- Merhaba. - Merhaba.
Konuşabilir miyiz?
Araya gireceğini biliyor muydun yoksa şaşırdın mı?
Ona kulak asmayın. Gel şöyle!
Yürü Francisco.
Buradakilerin hiçbiri kardeşine veda etmeye gelmemiş.
Onu kötülemeye gelmişler.
- Ne var bunda? - Ölüye saygısızlık.
Ben de birkaç kez onun hakkında kötü konuştum
ama sadece arkadaş ortamında.
Bırak, konuşup rahatlasınlar.
Chatita'nın geleceğini bilsem kurabiyelere daha çok emek verirdim.
Jorge!
Bu kim?
Neden?
Martha!
Kim?
Kötü bir haberim var, ne tepki verirsin bilmiyorum.
Ramiro iyi mi?
Doğru söyle! Hayır...
Yok, bilmek istediğimden emin değilim.
Ah be Ramiro!
Gencecik ve hayat doluydu!
- Tanrım, onun yerine beni al! - Yok be oğlum.
Emilio, eşeklerle ilgili ne düşündüğüm malum.
- Ramiro iyi. - Beni korkuttun.
Neden öyle dedin?
Bir şey demedim ki.
Monterrey'e taşınıyorum da.
- Evet, Lidia söyledi. - Hayır.
Şirketten ayrılmam gerek.
Cidden mi?
Çok üzücü!
En azından üzülmüş gibi yapsana!
Yemin ederim ki üzüldüm.
İK Müdürü olabilir miyim?
Ne?
Sen gidersen birçok pozisyon açılır.
Şirkette büyük bir boşluk bırakıyorum.
- Bana muhtaçsınız. - Kalbimizdesin.
Ama kesin atlatırız yani.
Her şey için sağ ol! Yolun açık olsun!
Anne, İK Müdürü olacağım!
Ne güzel.
Ne yapıyorsun?
Esmeralda şarap istedi.
Fırınına baksana. Harikulade.
Çok mükemmel.
Uzay teknolojisi ürünü gibi.
Sadece rakamlara basıyorsun. Hesaplamana falan gerek yok.
Milyoner olunca sana bu fırından alırım
ama kesin reddedersin.
Fırınımla ilişkim çok eskiye dayanıyor.
Yok, ısınmıyor.
Bakalım.
Bekle biraz.
- Aceleye getirirsen çalışmaz. - Güya düzelmişti.
Oldu işte. Çalışıyor.
Yok, kurabiyeler hiç pişmemiş.
Henüz pişmemiş olsalar da inancını koru.
"İnancını koru"ymuş! Buzdolabı, duş ve araba için de öyle demiştin.
- Sorun ne? - O nasıl soru ya?
Bu gidişle mahallenin en inançlı kişisi olacağım.
Dönünce tekrar bakarım.
Baksana.
Niye tesisatçı çağıramıyorum?
Rosa, güceniyorum bak.
Tesisatçı çağırırsak
plaja gidemeyiz. Çocuklara söz verdik.
- Çok küçükler, hatırlamazlar. - Onlara söz verdim.
Bence sorun boruda, yeni bir tane alıp
- akşama hallederim. - Çok gecikme.
Beni çok özleme.
Gidiş o gidiş, bir daha dönmedi.
Bunu hiç anlatmamıştın.
Evet.
O yüzden yeni fırın istemiyorsun.
Babama temelli veda etmek olacağı için.
Emilio, saçmalamayı bırak.
Saçmalamıyorum.
Duygusal açıdan çok zekiyimdir.
O yüzden değil. Para biriktirmemiz gerek.
O yüzden evdeki hiçbir şeyi onarmıyorsun.
O yüzden Jaime'ye bir şey onartmıyorsun. Boru almaya giderse
dönmeyebilir diye.
O yüzden Jaime'yle evlenmiyorsun!
Martha Debayle'yi dinlemeyi bırak. Aklını çok karıştırıyor.
Daha iyi bir olmamı sağlıyor.
She's making me a better person.
Acaba...
İzninizle. Sizi gördüğüme sevindim.
- Sizinkilere söyledin mi? - Şimdi söyleyeceğim.
Seni sıkboğaz etmek istemiyorum.
Fakat cevabımı bugün bildirmem gerekiyor.
Biliyorum hayatım.
Bir hatırlatayım dedim.
Bil diye yani.
Odana gidelim mi?
Çat diye mi?
Çat diye.
Hayatı kutlamalıyız.
Biraz rahatsız olur. Yatak yok.
Yatağa gerek yok.
Gidelim.
Şaka mı, şeker mi?
Catrina iskeleti. Hiç şaşırmadım.
En azından Meksikalı.
Posada'yı bilir misiniz?
Şeker ver de gidelim.
Size şeker meker yok!
- Şeker yok çocuklar. - Şeker istiyoruz!
- Hayır!
Ne oldu?
Jaime, bu çocuklar çok fena!
- Onları tanıyor musun? - Evet.
Komşunun köpeğini pembeye boyayıp
Bayan Ochoa'nın ağacını yaktılar.
Serseriler.
Bildikleri her şeyi ben öğrettim.
Madem arkadaşsınız, konuşsana.
Hayır Jaime!
Çok geç.
Evi basmaya kalkacaklar!
Ben öyle yapardım.
Tek çaremiz var.
Evi savunmalıyız.
- Hadi iş başına. - Hadi.
Merhaba.
Merhumu tanır mıydın?
Evet.
Nereden tanıyordun?
Arkadaştık.
- Anladım. - Arada sevişirdik falan.
Seni çok özlüyorum! Nasıl beni bırakıp gidersin? Nasıl?
İçine ne kaçtı böyle?
Birikmiş işte.
Seni hiç böyle mutlu görmemiştim.
Alt katta
ölü amcamın olduğunu düşünecek olursak...
Artık durumumuz düzelmeye başlayacak gibi geliyor.
O kadar kötü durumda değiliz.
Yok, değiliz tabii ama...
Sabahın köründe tuvalette babanla karşılaşmamak güzel olacak.
Hayatım, dinle...
- Gitme konusunda henüz emin değilim. - Tabii ya.
Sorun değil.
Zorlamıyorum.
Zorlamıyorum ama umut dünyası işte.
Bir posta daha?
Jorge harika bir adamdı.
Kelimenin tam anlamıyla harikaydı.
- Sahi mi? - Teşekkürler.
Baksana, şey konusunda bilgin...
Çok cömert ve kibardı.
Yatakta çok açık görüşlüydü, yeni şeyler denemeye hep hazırdı.
Detaya gerek yok. Sağ ol.
Jorge'leri karıştırmış olmayasın?
Evet, buradaki Jorge San Román.
Tabii ki Jorge San Román'dan bahsediyorum.
Küçük vahşi kaplanım, seni çok özleyeceğim.
İrsî bir şey.
Kaplan gibiyizdir.
Benim gözümde hep tüysüz köpektin.
Şeyden bahsetti mi...
Nasıl öldüğünü biliyor musun?
Tabii ki biliyorum. Son günlerinde yanındaydım.
Çok garipti.
Çok garipti çünkü yatta hindi yiyorduk
ve birden boğazına kemik takıldı.
Mutlu Noeller yavşak herif.
Yediğin hindi zehir zıkkım olsun!
Ama o yüzden ölmedi.
Deli gibi öksürmeye başlayınca
ayağı takılıp yattan denize düştü.
İşte o an...
İşte o an köpek balığına yem oldu.
Köpek balığına yem olsun.
Onu ben mi öldürdüm?
- Hayır. - Tabii ki hayır.
Jorge'yi köpek balığı öldürdü. Oradaydım.
Güzelmiş. Mutfak çok güzelmiş.
Rosita satmakta zorlandığını söyledi.
Evet.
Kısmen benim suçum.
Ama bu kadar keriz olmak da alıcının suçu.
Bazısına "Borularda şeytani palyaço var." dedim.
Aferin.
Bir erkek kendi alanını daima korur.
Kızarsın sanmıştım.
Yerinde olsam
apartman dairesini düşünürdüm.
Keşfedecek daha fazla insan ve yer olur.
Sorun çıkarmak için daha fazla fırsat.
Devam edin. Burada şeker yok.
Ne gibi?
Çocuklar bizim apartmandaki kedileri tıraş etmişti.
Acemiler.
Fareleri de!
Daha kalabalık olsalar otoparka çökerler.
Fare mi?
Eğitimli farelerle neler neler yaparım!
Her yer senin çöplüğün olur.
Devam edin. Burada şeker yok.
Francisco, neyin var yahu?
Onu ben öldürdüm.
Sen öldürmedin.
Evrene mesaj gönderdim
ve gerçekleşti.
Tecelli ettirdim.
Tecelli denilen şey işe yaramıyor.
Yarasaydı en azından bir korse satardım.
Süper güçlerimi yönetemiyorum.
Süper gücün falan yok.
Var tabii.
Baştan çıkarma gücüm, insanları bir araya getirme gücüm var.
Alfabeyi geğirerek söyleme gücüm var.
Eyvah!
"Büyük güç büyük sorumluluk gerektirir" lafı doğruymuş.
Bak işte, Jorge öldü.
- İyi de Francisco... - Anne.
- Efendim? - Konuşabilir miyiz?
Hemen dönerim.
Anne, bak...
Acele et Manuel. Baban sinir krizi geçirmek üzere.
- Babamın nesi var ki? - Boş ver. Ne oldu?
Senin için zor olacak.
Lidia, Monterrey'e taşınmamızı istiyor.
- Ne güzel! - Ne?
Monterrey'de yaşamak güzel olur. Orada gün batımı çok güzel oluyor.
Bir ara Monterrey'de yaşadım.
Çok güzel yer. Biftek, fırında keçi ve su vardı.
Anne, hayır ya!
İşin aslı, oraya gidemem.
Neden? Dağları seversin.
Sizi bırakıp gidemem.
- Kimi? - Hepinizi.
Biz iyiyiz. Her şey kontrol altında. İşim gücüm yerinde.
- Hem açıkçası... - Anne, bir dinle ya.
Ailecek pek iyi durumda değiliz.
Jorge amcama olanlardan sonra ailemizin bana ihtiyacı var.
Manuel, biz iyiyiz. Cidden.
Kardeşlerinle bir takımız. Lalo yemek yapıyor.
Çamaşır işi Sofí'de.
Monterrey'e git oğlum.
Hayatını yaşa.
San Pedro'da birkaç restoran önerebilirim.
Git.
Babamın ölümünü hatırlıyor musun?
Biraz. Çok küçüktüm.
Annem ağlamış mıydı?
Hayır. Annem ağlamaz. Sudan tasarruf etmek için herhâlde.
Babamın ölümünü hâlâ aşamamış gibi.
O yüzden yeni fırın ve araba almıyor.
- Biliyor muydun? Niye söylemedin? - Bildiğini sandım Emilio.
Bir teorim var.
Babamı unutamadığı için mi Jaime'yle evlenmiyor?
Cidden mi Lidia?
Durum düzelecek mi diye merak ediyorum.
Çok alengirli bir durum.
Çok kötü, değil mi?
Kardeşim
benden hiç bahsetti mi?
Sürekli bahsederdi.
Seni ne kadar sevdiğini, sana ne kadar hayran olduğunu
anlatıp dururdu.
İnanmam.
İnanmalısın. İnanmalısın çünkü doğru.
Çok güzel bir ailen olduğunu da söylerdi.
Paradan da bahsetmişti.
- Çok vicdan azabı çekti. - Paradan haberin var mı?
Evet. Ölmeden birkaç gün önce anlattı.
Ama hepsini geri verecekti.
Öyle mi?
Parayı Turks ve Caicos Adaları'ndaki villalara yatırdı.
Kumsalda. Çok güzel, resimlerini görmüştüm.
Parayı geri alıp
hepsini sana iade etmek için villaları satmak istedi.
Çok pişman olmuştu çünkü tekrar aileye dâhil olmak istiyordu.
Ama satma fırsatı olmadı.
Öyle mi?
Maddiyatla işim olmaz, ondan sormuyorum.
Merak ettim.
Ne yazık ki zavallıcık köpek balığına yem oldu işte.
Ama parayı geri almanın bir yolunu biliyorum.
Hepsini.
Of ya. Geri gelmediler işte.
İçeri girelim mi?
Çok yazık. Öğrettiğim her şeyi unutmuşlar.
Sensizken yollarını şaşırmışlardır.
- Çabuk ol Jaime! Kurtar kendini! - Yürü gidelim!
Siper al!
Hadi bakalım!
Büyüyünce senin gibi olacağım.
Hep öyle derler.
Esmeralda! Kurtulduk!
Ne oluyor?
Parayı nasıl alacağımı buldum.
- Nasıl? - Martha!
- Jorge'nin arkadaşı. - Onda mıymış?
Parayı alabilirmiş.
Başardık!
Francisco!
Hemen gelin güvey olma.
Anne!
- Ne bu hâl? - Boş ver.
- Artık evi satmaya hazırım. - Hazırım derken?
İblis tarafından ele geçirilmiş gibi yapmayı bırakacağım.
Aslında bazen cidden sesler duyuyorum.
Kafamın içinde.
Beelzebub, sen misin?
Sevindim.
Elini yüzünü yıka.
Tamam anne.
- Baba. - Hayırdır, ne bu hâl?
Yuvamızı Amerikan emperyalizminden korurken oldu.
Geleneklerimizi yok ediyorlar.
Mesela kuru kafa mânileri.
Rosa'da bahaneler tükendi Ölüm kabul etmez madiklerini
Zira Jaime'ye buse kondursa da Evlilik deyince yan çiziyor kendisi
Tabii ya.
Burada duş alsam olur mu?
Bizim duşumuzda sorun yok ama hazır buradayken...
Saçmalama. Lavaboda yıkanırsın.
Yani Lidia'yla Monterrey'e gidersek
kendi evine çıkman gerekecek.
Tek başına.
Sizin evden taşınmamın vakti geldi.
Hayır. Zor bir dönemden geçiyorsun. Bana ihtiyacın var.
Hayır.
Zor bir dönem değil.
Müthiş bir dönem!
Monterrey'de başarılar.
- Hayırdır? - Selam.
Jaime lavaboda yıkanıyor da.
Buranın suyu bizimkinden iyiymiş.
Haklı.
- Çok şıksın. - Sağ ol.
- Monterrey planları ne âlemde? - İyi.
Manuel'in bütün ailesine sormasını bekliyorum. O kadar.
Seninle çok gurur duyuyorum.
Küçüklüğünden beri
büyük şeyler başaracağını hep biliyordum.
Tek üzüldüğüm şey
babanın senin bu hâlini görememesi.
- Hayırdır? - Ne?
Babamdan pek bahsetmezsin.
- Hep bahsederim. - Hep bahsettiğin falan yok.
Şeydendir...
Cenazeden dolayı aklıma düştü galiba.
Sevindim.
Bence babamdan bahsetmen çok güzel.
- Sen de abin gibisin. - Abim mi?
Neden? Nasıl yani?
Herkes babanı unutmak istemiyorum diye fırını tamir etmediğimi sanıyor.
Jaime'yle neden evlenmek istemediğimi kimse anlamıyor.
Neden evlenmediğimi sen anlıyorsundur.
Hayır anne, kimse anlamıyor.
Bak işte!
Nereye?
Nereye gidiyoruz?
- Sonuç? - Lalo! Daha Lalo'ya sormadım.
Ne Lalo'su ya? Takmaz bile.
Abisiyim, bana tapıyor. Çocuk yıkılır.
Lalo, Manuel Monterrey'e taşınsa yıkılır mısın?
- Yo, benim için daha iyi olur. - Şokta zavallım.
Hayırlı olsun Manuel.
Git yat hadi. Sus.
Bir şey diyeceğim.
Lütfen yaklaşın.
Artık karar vermelisin.
Biliyorum. Şundan hemen sonra, söz.
Jorge'den söz etmek
benim için zor.
Puştun teki olsa da
onu severdim.
Onu özlüyorum.
Birlikte büyüdük.
Birlikte çok şey yaşadık.
Ailem ve annemlerle ilgili
konuşabildiğim
tek kişi oydu.
Ama artık yok.
Kıyamam ya. Nasıl duygusallaştı.
Ayrıca...
Hep onu suçladım.
Hepimizi dolandırdığı için.
Ama aslında benim suçum.
Mecazen öyle dedi.
Hepsi Jorge'nin suçu.
Ne yaptığını bilseydim,
daha akıllı olsaydım
paramıza bir şey olmazdı.
Ama Jorge öldü gitti.
Onu ben öldürdüm.
Ne?
Hayır!
Yine mecazen öyle dedi.
Francisco, söyleyeceğini söyledin.
- Toparlıyorum. - Peki.
Söylemek istediğim şu, Jorge ölmeden önce
sözünü tutmuş.
Herkesin parasını geri almış.
Martha açıklasın.
Jorge'nin dostuymuş.
Sevgilisi. Sevgiliydik.
Bu iş daha ileri gitmeden konuşmalıyız Francisco!
- Anlatsana. - Burada olmak çok güzel. Adım Martha.
Az önce Francisco'ya
Turks ve Caicos Adaları'ndaki
yasal işlemleri başlatmak için 500.000 peso lazım diyordum.
Turks ve Caicos Adaları ne alaka?
Villalar oradaymış.
Martha onları geri alıp satabilirse
herkes parasına kavuşur.
Değil mi Martha?
Tabii ki geri alırım. Çok kolay. Şöyle diyeyim...
Bana en az 500.000'er peso verirseniz
ben de şeye başlayabilirim...
Karşılığında çok para geri alacağım!
Bir dümen daha!
Resmen dolandırıcılık.
Bu sözlerinle beni rencide ediyorsun.
Belki artık varolmayan bir parayı geri almak için herkesin bu kadına
500.000'er peso vermesini istiyorsun.
Ne var bunda?
Aptal ya!
İyi düşün istersen.
Of ya.
Of ya. Hep kanıyorum.
Ama siz olayı anında çaktınız.
İlerleme var.
Peki paraya ne olacak?
Geri alamayacağız.
Bunu zaten bilmiyor muyduk?
Umutlandınız, umut iyidir.
Anne!
Hey! Onunla nereye gidiyorsun?
O küller ailemize ait.
Jorge bu iğrenç aileye ait olmak istemiyordu.
Nasıl yani? İstemez olur mu? O küllerin yeri burası.
Hiçbir yere gidemezsin.
Kim bana engel olacak?
Ben olurum. Uyar mı?
Hadi canım.
Lafı bırak, icraata bak!
- Yürü be! - Esmeralda!
Villalar onun olsun. Hak etmiş. Al birini, vur ötekine.
- Hayır! - Doğru.
Hanımlar, cenazedeyiz!
Kes sesini!
Bitir işini!
Gözüme Jorge amcam kaçtı!
Ben biraz yedim bile!
Tadı güzel değildi ama bir ölü yedim!
Taşınınca bunu hiç özlemeyeceğim.
- Yok Lidia, dur. - Tabii.
Arkadaşlarına ve komşularına da mı sorman gerek?
Çocukluğundaki papaza?
Gerek yok. Ne diyeceklerini biliyorum.
Herkes gitmeme seviniyor.
Yapma Manuel. Sen sevinmiyor musun hayatım?
Seviniyorum.
Bana değer veriyor, ihtiyaç duyuyorlar sanıyordum. Yanılmışım.
Emilio ve Sofía bensiz daha iyi.
Annem düzenini kurmuş gibi.
- Babama ne olduğunu bilmiyorum. - Bak.
Sana ihtiyacım var.
Bensiz gitsen de fark etmez.
- Sensiz mi gideyim? - Kalmak istesem de gider misin?
- Kalmak mı istiyorsun? - Kalmak için sebebim yok mu?
- Kalmanı mı isteyeyim? - Kalıyorum mu diyeyim?
- Senin için mi kalayım? - Israr mı edeyim?
Ah şu çıtkırıldım nesil.
Dur ya. Gel buraya.
Dur.
Sana ihtiyacım olduğu için gelmeni istiyorum.
Orada sensiz, yalnız olmak istemiyorum.
Haklısın.
Jorge amcam kocamandı!
Geldiğiniz için çok sağ olun.
Karışıklık için kusura bakmayın.
Çok güzeldi. Kurabiyelerin nefisti.
Chata kafayı yemiş herhâlde.
Parti organizatörlüğü yapmalısın.
İyisin. Bu konuda çok iyisin.
Gidelim canım.
Fena fikir değil.
Geldiğin için sağ ol.
Çok affedersiniz. Özür dilerim.
Karmaşa için kusura bakmayın.
- İstersen temizliğe yardım edeyim. - Gerek yok.
Sevdiğimi biliyorsun. Odaklanmamı sağlıyor.
Yardımın için sağ ol.
Hâlâ aileyiz Francisco.
Daima elimden geleni yaparım.
Sana en baştan söylemeliydim.
Falcı "Her şeyin bir sebebi vardır." dedi.
Hoşça kalın.
Görüşürüz Mhoni.
Bence bu da bizi kandırıyor.
Her şeyi görüyorum.
Para olayını söyleseydin ya.
Lütfen!
Dolandırılmak kötü bir şey değil.
İnsanlara hemen kanıyorsun.
Herkesi iyi niyetli sanıyorsun.
O kadar kötü değil.
Binsene!
Çek elini!
Binsene be kadın. Burada istenmiyorsun.
Jorge'nin size güzel bir aile dediğine inanamıyorum.
Hepiniz delisiniz.
- Vahşisiniz! - Sağ ol teyzeciğim!
Teyzen falan değilim.
- Defol git! - Güle güle!
Çak bakayım.
Geç aradığım için kusura bakmayın. Öncelikle teklif için teşekkürler.
Kabul ettiğimi söylemek için aradım.
Çok kötü.
Manuel'in aklı neredeydi acaba?
Tadına alışmaya başladım.
Artık yapabileceklerimizi düşün.
İK Müdürü olabilir miyim?
İstediğin işi yapabilirsin.
İç İşleri Bakanı!
Bira şirketimizin İç İşleri Bakanı olursun.
Annem, Poke ve Ramiro'ya söylemeye can atıyorum.
Cidden güzel olan jelibonlu biraya içelim.
Aynen öyle.
Yok, içemeyeceğim. Çok iğrenç.
Dökme! Ben içerdim ya!
Soğuk suyu kim açtı?
- Beni korkuttun. - Bir ricam var.
Anma köşesi istiyorum.
Musluğu kapatır mısın? Su yakıyor.
ÖLÜLER GÜNÜ
Yapacak bir şey yok.
Evde çok bir şey yoktu ve yorgundum,
öyle basit bir şey yaptım.
Memleketteki gibi.
Nasıl olmuş?
Böylesini hiç görmemiştim.
Meydandakinden bile daha iyi.
José Luis'e ithaf ettim.
En sevdiği yemekleri yaptım. Umarım beğenir.
En sevdiği yemeği nereden biliyorsun ki?
Ondan pek bahsetmesen de arada bazı şeylerden bahsediyorsun.
Sandviçini kabuksuz ekmekle yermiş.
- Evet. - Quesadilla'yı avokadosuz
katiyen yemezmiş.
Erişte severmiş.
Evde yemek yapan da oydu galiba.
Evet.
Her zaman.
Benim için bunca zahmete girmişsin Jaime, sağ ol.
Rica ederim Rosita.
Senin için yapmayacağım şey yok.
Dönmen uzun sürdü be hayatım.
Şuna izin verdiğin iyi oldu.
Sevgili ölülerimiz için.
En sevdiği yemek olan mole soslu tavuk yapmak istedim.
Yapmasını bilmediğimden bunu aldım.
Olamaz! İstersen hemen yaparım.
- Mole soslu tavuk. - Biz hallederiz.
Tarifi kavanozda yazıyor.
Jaime!
Nasılsın?
Tıpkı Coco gibi olmuş.
- Manyak mısın evladım ya? - Ne?
Cidden, bak.
- Ne diyorsun ya? - Vay be Jaime, bu konuda çok iyisin.
- Değil mi? - Çok naziksin.
Bunu işe dönüştürmeyi hiç düşündün mü?
Yapmalısın.
Evet.
Ben bakarım.
Evladım!
Kuru kafamı alabilir miyim lütfen?
- Şeker yok ama geldiğiniz için sağ olun. - Ne oluyor?
- Kuru kafamı alabilir miyim? - Tabii.
- Benimkini harcadım. - Bela istemiyoruz.
Bakalım.
Sağ olun. Görüşürüz.
Bir sürü param oldu.
Ya ben?
Yanlış aramadınız ya?
Al sana kuru kafa.
Salatanın yanına iyi giden peynirli bira.
"Alkolik babam bile içmez." dediğiniz bira.
Evet, görüşmemizi değerlendirdik.
- İşe yarayabilir. - Fikrimiz yani.
İçkiyi bırakmak isteyenlere özel bira.
Az bira içmek isteyenlere...
- Özel. - Özel.
Bayıldım. San Román biraya yatırım bana yatırım demek.
Böylece Monterrey'e gitmem gerekmez. Teşekkürler.
Teşekkürler!
Hani gidiyorduk?
Çoktan kabul ettim.
Biliyorum ama benim için büyük bir fırsat.
- Benim için de büyük bir fırsat Manuel. - Şöyle düşün,
- illaki başka fırsatlar çıkar. - Hayır.
- Bunun gibisi çıkmaz. - Lidia, farklı bir yerde
aynı şeyi yapacaksın.
Aynı şey değil Manuel.
İş kuruyorum.
- Daha dört aydır var. - En büyük hayalimdi!
Hayalin kakuleli bira yapmak mı?
Biramı aşağılama.
Monterrey'de de bira içiliyor. Hem de çok.
- Çok sıcak diye. - Evet, 40 derecenin üstünde...
Benimle gel.
Gelemem.
Şirketin bana ihtiyacı var.
O ne demek?
Rosa sizi çağırıyor.
- Söyledim. - Sağ ol.
Gel buraya evlat.
Evet...
Öncelikle geldiğiniz için teşekkürler.
Hiç bayram kutlamadığım için
davet sizi şaşırtmış olabilir.
Ama bugün şuna karar verdim,
artık aramızda olmayanları anmamız gerek.
Biliyorum, çoğunuz José Luis'i tanımıyordunuz
ama duşumu ve fırınımı biliyorsunuz.
Arabamı biliyorsunuz.
Bu da biraz José Luis'i tanımak gibi bir şey.
Bugün karar verdim,
ona veda etme vaktim geldi.
Evi onarma vaktim geldi.
Jaime istediği zaman
güzelce duş alabilsin istiyorum.
Noel'i birlikte kutlayabilmemiz için
fırının hazır olmasını istiyorum.
Bu sefer yemeği ben yaparım.
- Anne! - Öneri olarak sundum.
Mutlu olmak için onlara ihtiyacım yok Rosita.
Kocamın kendi evinde rahat etmesini istiyorum.
- Ne dedin? - Evleniyoruz.
Anne, önce Jaime'ye sorman gerek.
Evet anne, şansını zorlama.
Anma köşesinin önünde mi? Tuhaf olmaz mı?
Ya şimdi ya hiç.
İyi gidiyorsun.
Çabuk ol, Jaime bayılmak üzere.
- Rosita. - Jaime...
Benimle evlenir misin?
Hayır de Jaime.
Daha iyisini bulursun!
Lalo!
- Ne var Sofía? - Araya girme.
Bak.
Çok gerginim.
Hep yanımda taşıyorum.
Ne olur ne olmaz diye.
Ne oldu?
- Beğenmedin mi? - Çok beğendim.
Bakın!
Evet mi yani?
Evet.
- Olmuyor. - Evleniyorum!
Şişiremiyorum.
Hayır Francisco.
Kimseye söylemedin.
Bir şey demedim.
Sana öyle yapmak istemiş Rosita.
Üvey babanız oldu.
Ah, anneciğim.
Açıkçası düğünlerde ne olduğunu bilmiyorum.
Kendimi hep mont yığını altında sandalyede uyurken buluyorum.
Keşke annemle üvey babam hediyelik eşya işini bana bıraksa.
Yahut ona şöyle hitap edeceğim, Jaime Baba.
Aklımda hep daha sade bir şey vardı.
Adliyeye gidip...
Yani evlendirme dairesine gidip imzaları attıktan sonra
hamburger yemek falan.
Bizim memlekette sade bir tören istiyorum.
Piskopos ve şehrin vekilharcı da katılır. Mole sosu ve mezcal ikram edilir.
Yakın akrabalarımla birlikte en fazla 300 kişilik.
Evlilik düşüşe geçmiş bir müessese.
İnsan ilişkilerini en korkunç şekilde kısıtlayıp esir ediyor.
Sofía, lütfen yeter ya.
Yeter Sofía.
Düğünden bahsetmeden önce
ailelerimizin tanışmasını anlatmalıyız.
Ama Monterrey'e gelip gelmeyeceğini söylemekten yırtacağını sanma.
Tamam hayatım.
Alt yazı çevirmeni: Günseli Birol
Proje Kontrol Sorumlusu Cem Arıkan