Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ile lat ma Angélica?
Osiemdziesiąt? Nie.
- Wiesz? - Nie.
- Nie zgrywaj głupiego. - Nic nie wiem.
- Jest młodsza niż ty. - Tak.
- Z trzy, cztery lata. - Tak.
Wciąż jest piękna.
- Prawda? - Przytyła.
Przytyła?
- Cóż... - Dobranoc.
- Do jutra. - Pa, Angelo.
Do jutra.
- Miłego wieczoru. - Cześć.
Nie pij za dużo.
Do jutra.
Śnił mi się Gonini.
Dużo o nim wiem, bo...
- Cholera! - Co jest?
- Nie słyszałem cię. - Skończyło się Bacardi.
Ojciec kazał nam nosić buty robocze,
takie z ćwiekami.
Teraz jest moda na tenisówki do garnituru.
W moich czasach takie buty znaczyły, że masz biednych rodziców.
To dla ciebie.
Zobaczmy.
Mocne!
Pij, będzie dobrze.
Gotowe, chłopcy.
To za karę?
Na zdrowie.
Ej, Marito.
Pachy ci śmierdzą, stąd czuję.
Masz rację.
Jestem jak Enrique po tym, jak założył się z La Bombą.
O co?
Kto dłużej wytrzyma bez mycia.
- I kto wygrał? - Enrique.
Myślisz, że La Bomba przestałaby się myć?
Ciągle musiała się gdzieś pokazywać.
Jak długo Quique się nie mył?
Jakiś miesiąc.
Miesiąc? Ja bym tygodnia nie wytrzymał.
Dlatego ci nie idzie z kobietami.
Przecież byłem na kawie z Rositą.
Nie!
Jak było?
Źle. Skończyłem w szpitalu.
Dostałem częstoskurczu.
Miesiąc bez mycia? Niesamowite.
- Co na to La Bomba? - Byli siebie warci.
Nie przeszkadzało jej,
tak mówił Quique.
Cholerny Quique.
Ech, ten Quique.
Na zdrowie, Enrique!
- Na zdrowie. - Za ciebie.
A wszystko przez to zaproszenie.
POCZTA MEKSYKAŃSKA
PAN ENRIQUE GUERRERO
Dalsze wiadomości.
Stacja Universo Musical świętuje.
Z okazji rocznicy
zorganizowano imprezę na cześć wielkiej dwójki:
Irmy „La Bomby” Pimentel i Enrique Guerrera,
duetu meksykańskich DJ-ów radiowych.
Czas na więcej rock and rolla!
SKLEP ZATRUDNI PAKOWACZY
MOST RIOVERDE
Listy polecające, Don Enrique?
Nie mam.
Ostatnia praca?
W branży muzycznej.
Był pan DJ-em w radiu?
Pan to wielki Enrique Guerrerock z Universo Musical?
Tak.
W domu mój tata...
Codziennie słuchaliśmy pana programu z La Bombą Pimentel.
Jak to szło?
- „Oto klasyki...” - Nie tak to szło.
Proszę, nie.
Nie rób tak.
Może pan to powiedzieć? Tylko raz.
Witamy w Universo Musical.
Oto
Godzina Rock and Rolla.
Proszę.
Dzień dobry, czy to wszystko?
Chyba tak.
Picho, znasz na to kod?
Tak, 3090.
Skąd znasz kod na mango?
Uczę się, kiedyś będę kasjerem.
Picho.
Po lunchu pokaż panu Enrique, co i jak.
Tak jest.
Żywa legenda należy od dziś do naszej rodziny.
Proszę się czuć jak w domu.
Okropną muzykę puszczają.
Żeby ogłupić ludzi i skłonić do zakupów.
Muzyka mariachi byłaby gorsza.
Racja.
Wyobraź to sobie.
Tu nie wolno palić.
Dlaczego?
ZAKAZ PALENIA
Jesteście parą?
Przyjaźnimy się.
Dlaczego jesteś pakowaczem?
Nie chcesz być kasjerem?
Picho nie skończył liceum, więc...
Muszę tylko zdać jeden test.
- Czyli już prawie. - Jeden.
Najważniejsze to szybko otworzyć torbę.
Czubkami palców.
Czy to wszystko?
Czasem klienci mają własne torby. Dbają o planetę, to ważne.
Patrzę, co jest na taśmie, i zaczynam mentalnie pakować.
To cała sztuka.
A potem już wiesz.
Jedzenie z jedzeniem, owoce z owocami,
puszki z puszkami i tak dalej.
Jesteś geniuszem.
To wszystko?
- Woda! - Ruben, pospiesz się.
- Zapominalski. - Nie dziwię się.
Rozprasza go pani uroda.
Urocze, dziękuję.
Mam. Przepraszam.
Razem 1856 pesos.
- Dziękuję. - Zapraszamy ponownie.
Dziękuję. Przepraszam.
Proszę.
Dzięki.
- Proszę odbić kartę. - Pa.
Niech pani zaczeka, zaraz będę.
Proszę odpocząć.
Jutro dostawa mięsa, musimy być gotowi.
Proszę dzwonić w razie czego.
Miłego odpoczynku.
Jeśli pójdziemy na imprezę...
- Byłoby super. - Do jutra.
- Miłego wieczoru, Cipriano. Odpoczynku.
- Co? - Powiedział: miłego wieczoru.
Jakiego zaworu? Nie będę nic dokręcał.
- Do widzenia. - Pomagam mu.
- Odpoczynku. - Dopowiada, czego nie słyszy.
Nowy jest spoko.
Żartujesz? Złamał zasadę pół na pół.
- Serio? - Wziął połowę moich napiwków.
I źle pakował.
- Po cztery rzeczy. - Wiesz, co mi powiedział?
Że będzie gadał z klientami i to przyniesie nam kasę.
No tak, to artysta.
Nie wiem, co o nim myśleć.
Jest spoko. Fajne ma buty.
Uciekł nam autobus.
To on powiedział o Pinicie,
takim niskim zapaśniku.
Mówił: dobrze, że dzieciak nie walczy w wadze ciężkiej,
bo skopałby nam tyłki.
Pinito był świetny.
Co słychać, chłopaki?
- Co tam? - Jak tam, Marito?
Źle. Muszę brać viagrę do sikania.
Nie mów tego!
Ja nie mówię, to moja żona.
- Güero! - Prawie gotowe.
Wsadzę lód do zlewu.
Proszę. Żeby nie było, że nic nie mam.
Wspaniale.
Lepiej późno niż wcale.
- Opowiadaj. - O czym?
O czym chcesz.
Pamiętacie Goniniego?
Jasne.
Ma raka.
Cholera.
Dużego czy małego?
Małego.
Nieważne, duży czy mały, rak to rak.
On ma małego.
Inaczej już by nie żył.
Dajże spokój!
Nie wierzę w raka.
Albo go masz,
wtedy go masz i jesteś chory,
albo nie masz,
czyli go nie masz.
I wszystko w porządku.
Tak. Rozumiecie?
Ale filozof się trafił!
Opatentuj to.
Cokolwiek teraz powiedziałeś,
nie zrozumiałem ani słowa.
- Cóż, na zdrowie. - Na zdrowie.
Dobra, dzieciaki.
Pokazaliście Enrique, co było w gazecie?
Nie, zobacz.
Nie obchodzi mnie Wendy Salim ani jej nowe cycki.
Nie to, głupku. Obok.
Universo Musical szykuje się do urodzin.
I co? Pojedziesz?
Jasne, że tak. Specjalnie nas honorują. Płacą za hotel i wszystko.
Będzie La Bomba?
Tak.
Kiedy się ostatnio widzieliście? Z dwadzieścia lat temu?
Więcej, Marito.
Nie można wszystkiego odkładać.
Mam pracę.
Masz pracę?
On ma pracę.
Nieźle.
Dzięki.
Robisz coś później?
Idę na imprezę do Nica. Wpadnij.
- Jest wcześnie, koło ósmej. - Przepraszam.
- Jesteś Picho? - Tak, a co?
Pyta o ciebie gość przy piątej kasie, to pilne.
- Serio? - Chce pogadać.
Dobrze.
- Cipriano. - Cześć, Picho.
Co tam?
Z czym?
Jak tam, Amanda?
Gotowa na miliony?
- Wściekłych klientów. - Nie, dolarów.
Tańczysz rock and rolla?
- To widać? - Tak.
Cipriano mnie nie wołał.
- Nie? - Nie.
Dziwne.
Przesuń się.
Mówiłem już, nie lubię się dzielić zarobkami.
Nie możesz pracować sam bez trzech dni szkolenia. Przesuń się.
Nie trzeba trzech dni szkolenia, żeby wkładać puszki do torby.
Nawet bez liceum.
Brzmi jak wyzwanie, Picho.
Posłuchaj, staruszku.
Czwarta kasa jest wolna.
Nie szanujesz mnie?
Amanda?
Wytłumacz starszemu panu, że nie może...
- Ja się nie wtrącam. - Jestem w ciągłym ruchu.
Witamy w Universo Musical.
Oto Godzina Rock and Rolla.
Dosłownie drżę.
- Naprawdę? - Tak.
Nie lubię prosić o przysługi,
ale to wyjątkowa sytuacja.
Z chęcią pomogę, Don Enrique.
Przeniesie pan Picha?
Dzielimy się napiwkami,
a młody potrzebuje pieniędzy.
Proszę o nim pomyśleć. Jest pan dobrym człowiekiem.
Dobrze.
Przepraszam panią.
Trudno mi pracować. To parkinson.
Nie ma problemu.
Proszę.
Pomogę.
Wiedziałem, że kochasz tę muzykę.
Świetna piosenka.
Znałem największą fankę Los Apson.
La Bombę.
Kiedy tylko grali,
wybuchała.
- Zaczynała tańczyć. - Tak?
Właśnie! I tak.
Bomba.
Masz parkinsona?
Mam potrzeby.
Chcę odnowić auto.
Przykro mi, ale jako pakowacz daleko nie zajdziesz.
To prawda.
Ale kto wie? Mam oszczędności.
Muszę iść, Don Enrique. Do jutra.
- Odpocznij. - Ty też, Doña Amanda.
Muszę tu jeszcze coś zrobić.
Do jutra, Pichón.
Co masz w plecaku?
Nie twój interes. Zjeżdżaj.
Nie. Daj to!
Otworzę i wszyscy zobaczą, że kradniesz.
Nie rób tego.
Proszę cię. Nie rozumiesz?
Potrzebuję kasy.
Jak my wszyscy, a jakoś nie kradniemy.
Posłuchaj.
Nie wydaj mnie.
Chodzi o moje życie.
Czego chcesz?
Moja torba!
Ratunku!
Na pomoc!
Musimy powstrzymać przestępczość.
Nie wolno sobie rabować ludzi.
Okradać ich.
Musimy być dobrzy.
- Właśnie. - I...
Mogę coś poradzić młodym ludziom?
Słuchajcie, co mówi wam serce.
Nie kradnijcie.
Ale przede wszystkim
słuchajcie rock and rolla.
Tysięczne dzięki w imieniu firmy, Don Enrique.
Jest pan bohaterem.
Chcemy pana za to nagrodzić.
Firma dotąd tego nie robiła.
Mam nadzieję, że to pokaże naszą wdzięczność.
Co pan myśli?
Nie wierzę, że dostał awans.
Też tam byłeś. Co zrobiłeś?
Mogłem zrobić dużo.
Na przykład? Nie widziałam cię w wiadomościach.
Nie wiem, to się potoczyło tak szybko.
Dobrze.
Przyznaj, że był odważny.
Co robisz później? Jest impreza.
Muszę się uczyć.
Nie możesz kiedy indziej?
Tylko się uczysz albo pracujesz. Pożyj trochę!
- Jaka będzie mama, gdy nie dam jej kasy? - Agresywna.
Picho.
- Masz chwilę? - Nie, już wychodzimy.
Muszę z tobą pogadać.
Nie mogę, odprowadzam Amandę.
Proszę, na minutę.
Mogę iść sama, nie martw się.
- Do jutra, Enrique. - Cześć.
Jeśli zmienisz zdanie, daj znać. A jeśli nie...
Idziemy?
Czy wezwać ochronę?
O co chodzi?
Powiedz mi, co widzisz.
Śmieci.
Nie.
Jeszcze raz.
Co jeszcze widzisz?
Nie wiem, o co ci chodzi. Nie wydam cię.
To już nieważne.
Musisz mi pomóc.
Niby dlaczego?
Bo ja pomogę ci z Amandą.
Jak to?
Picho.
Ślinisz się, kiedy ją widzisz.
Jeśli myślisz, że podbijesz ją odprowadzaniem do domu,
to się mylisz.
Słuchaj.
Jesteś dzieciakiem.
Musisz się trochę zbuntować.
Potrzebujesz rock and rolla.
Rock and roll!
Jestem zbuntowany.
Tak?
To widzimy się o 22.00
na skrzyżowaniu Ramíreza Porteli i Niño Artillero.
Wskakuj.
Co się dzieje?
Jedziemy po kartony do sklepu.
Sporo zarobimy na ich sprzedaży.
Dzielimy się pół na pół.
Zespół, tak jak lubisz.
- Ale to własność sklepu. - To śmieci sklepu.
Tak jak ty i ja.
Jesteśmy dla nich warci mniej niż śmieci. Dwa drobniaki.
Zgubione monety.
Ja nie kradnę.
To oni kradną.
Nie widziałeś, jak zmieniają ceny przed obniżką?
Jak przesuwają zepsute owoce do przodu?
Nie widziałeś cen awokado, cytryn, dżemów?
To oni kradną.
- Może, ale... - Chcesz zdobyć serce Amandy czy nie?
Dobrze.
Umiesz prowadzić?
Tak.
Pytam z ciekawości.
Poza mną tylko La Bomba może prowadzić to auto.
Co on robi, do cholery?
Teraz dobrze.
Każdy pełen garaż to 8000 pesos.
Enrique.
Co do twojej obietnicy...
Zapłacę ci, jak to sprzedam. Nie ma zaliczek.
Nie o to chodzi.
Mówię o Amandzie.
Dziewczyny.
- Cześć. - Hej.
Jak się masz?
Co zrobiłeś?
Co to było? Jesteście kumplami?
Partnerami.
W czym?
Nie ma podręcznika, Picho.
Ale najważniejsze, żeby chciała o ciebie pytać.
Jak to zrobić?
Nie musisz wiele.
Bądź tajemniczy.
Wszyscy lubią zagadki.
- Nie mogę powiedzieć. - Nie wygadam.
Nie mogę.
Dobrze.
Jaki tajemniczy.
Zrób z niego buntownika.
Popatrz.
Elvis Pichón!
Podoba ci się, Picho?
Rum jest ostatnio pyszny.
I jak, akceptujesz?
Zrobione z miłością.
Nieźle, Quique!
Potrzebuję przysługi, Güero.
Moje auto jest w warsztacie.
Pożyczysz mi ichi?
Co to jest ichi?
To van.
Pożycz mi vana.
Tylko żadnych ciężarów.
Tylko kilka kartonów.
Tego używają wszystkie kobiety.
Przecież ja ledwo mam włosy.
No właśnie.
Starczy na dłużej.
To 1500 pesos.
Plus 1000.
To 2500.
Plus 360.
To 2860.
Jak tak dalej pójdzie, zarobisz fortunę.
Brakuje mi 500, nie?
- Mam dla ciebie niespodziankę. - Co?
Przelałem je na świetne konto oszczędnościowe.
- Wyjdzie ci na dobre. - Jak to?
Swoje też zainwestowałem.
Pomyśl, za parę miesięcy zarobimy ładną sumkę.
Co ci się stało?
- Co myślisz? - Podoba ci się?
Nowocześnie, co?
Raczej vintage.
Vintage?
Super wyglądasz. Pasuje ci.
Widzisz?
Zaufaj mi.
Nie chcesz się stąd urwać?
Dokąd?
Nie wiem.
Ja bym wróciła do USA albo pojechała do stolicy.
Tam, gdzie dobra muzyka na żywo.
Ja bym jechał na wakacje.
Dokąd?
Nie wiem.
Do Los Angeles, zobaczyć tatę i wujków.
Kiedyś stąd wyjadę
i nigdy nie wrócę.
Idziesz na imprezę do Tani? O 22.
Będzie nawet Filet Mignon.
Ten głąb z mięsnego?
Tak jest.
Chcesz iść ze mną?
Chcę.
Nie wydaje mi się.
Nigdy nie wychodzisz, nawet jak cię zapraszam.
Nie jest z tobą łatwo.
Chciałbym, serio, ale...
Napiszę ci, jak skończę się uczyć.
Dobrze.
Może być.
Vintage Picho z wysoką opinią o sobie.
Chcę przyjść, serio.
Skoro tak mówisz.
Enrique, miało być szybko. Proszę.
Enrique.
Co jest?
Ruchy.
Złoto, Picho.
To kopalnia złota.
POSPIESZ SIĘ. TAK TO Z TOBĄ JEST.
Łatwizna.
Güero nam pomoże. W parę wieczorów zbierzemy cały metal.
Wiesz, ile płacą za stal?
Majątek.
Dlatego Chińczycy kłócą się z gringos.
Mamy go tutaj, na wyciągnięcie ręki.
Nie podoba mi się to.
Jak długo to tu leży?
Od lat!
Nikt tego nie chce.
Robimy im przysługę, Picho.
POSPIESZ SIĘ, JEST SUPER!
Możemy szybciej?
Metal. Robimy to?
Tak. Przyspiesz.
Pół na pół. Minus koszt benzyny, dobrze?
- Jasne. - Umowa stoi.
To jakieś żarty?
Nie chcę iść do więzienia.
Cicho, nikomu to nie grozi.
Setki razy się wymigałem.
- Zdążę na imprezę? - Jasne. Zaufaj mi.
Dobry wieczór.
Panie władzo.
Co tu robicie?
Recyklujemy kartony.
Co pan powie.
A dzieciak?
Mój chrześniak.
Nie odbierasz?
Sporo tego macie.
Nie wolno tak jechać.
Wiem i bardzo przepraszam,
ale wie pan, jaka Ziemia jest zanieczyszczona.
Biedne żółwie zdychają od kartonu w oceanie.
Naprawdę.
Chcemy pomóc.
Po to tu jesteśmy.
Proszę wyjść z samochodu.
I wziąć dokumenty.
Chętnie.
Nigdzie się nie ruszaj.
Zajmę się tym.
Amanda nie odbiera. Co mam robić?
Daj spokój.
Będzie cię bardziej chciała.
Mamy ważniejsze sprawy. Musimy wrócić po tamte rury.
Zrobimy to za tydzień.
Enrique, kim jest La Bomba?
- Nie zrozumiałbyś. - Ależ tak.
To najwspanialsza osoba na świecie.
Gdzie ona jest?
W stolicy.
Dlaczego?
Prowadziliśmy razem program.
Nie lubię o tym mówić.
- Przepraszam. - Przedtem nie słuchano rock and rolla.
Staliśmy się sławni. Potem chcieli jej solowego programu.
Przegrałem z własnym ego.
Powinienem wiedzieć lepiej.
Była przepiękna.
Irma.
Była miłością mojego życia.
Nie widziałem jej ponad 20 lat.
Wiesz, dlaczego?
Wstyd mi.
To nic dobrego dla takiego łajdaka jak ja.
Ale nie da się wszystkiego odkładać.
Idę sikać.
NAJLEPSZA MUZYKA ROKU WYBÓR: IRMA „LA BOMBA” PIMENTEL
DZIŚ ZAMKNIĘTE OD 18.30
OD JUTRA ZWYKŁE GODZINY OTWARCIA
Firma jest wam wdzięczna za ciężką pracę.
Chcemy to podkreślić rodzinnym posiłkiem.
Nie jesteśmy współpracownikami, to jak rodzina.
Poprosiłem naszego przyjaciela, Don Enrique Guerrero,
wielkiego Guerrerocka...
by nieco ożywił imprezę dobrą muzyką.
Proszę.
Mamy kanapki i galaretki zrobione przez Consuelito
i nagrody w loterii.
To ten moment, mistrzu.
Nawet na mnie nie patrzy.
Nie martw się.
Zaraz zacznie się muzyka.
Wyślę ją w twoje ramiona.
Jesteś pewien?
Pomogę ci
za pomocą Warrior’s Touch.
Panie i panowie,
oto
Godzina Rock and Rolla!
Rozruszajmy kości!
Zatańczymy?
Nie, żartujesz?
Hej, mały.
- Co słychać? - Dobry wieczór.
Przepraszam, ale to impreza tylko dla pracowników.
Jesteśmy szanowanymi ludźmi.
Chcemy poczuć klimat świąt.
Picho, znasz tych panów?
Tak, są z Jarochity.
To salon fryzjerski vintage.
Mam nadzieję, że zna pan to pojęcie.
Quique nas zaprosił i chcieliśmy przyjść.
Jego muzyka wprowadza świetną atmosferę.
- Enrique Guerrero? - On sam.
Tam jest.
Witamy.
Rozgośćcie się, panowie.
- Dziękujemy. - Na zdrowie.
Wspaniale.
Cudownie. Upijmy się.
Jeśli zechcę rapować.
Co zrobić, żebyś zechciała?
Potrzebuję dobrej muzyki.
Jestem z tego znany.
- Serio? - Tak.
Kiedyś słuchałeś Taylor Swift.
Ja?
Tak.
Nie sądzę.
Nieważne.
Cześć.
Dobry wieczór.
- Ramón, prawda? - Tak.
- Zatańczymy? - Nie, ja...
Zatańczmy. Odłóż drinka.
- Ale... - Spokojnie. Chodź.
Zabawimy się. Chodźmy potańczyć.
Dobrze.
Dalej, ruszaj stopami!
Właśnie tak!
BATERIA MI PADA. DO ZOBACZENIA.
Nie!
Co ludzie powiedzą?
Świetnie się bawiłem.
Ja też.
Słuchaj, pogadam z Quique
i zaraz do ciebie wracam.
Quique.
- Co tam, brachu? - Idę, zmęczyłem się.
Pojadę z Ramónem, mieszka niedaleko.
- Do zobaczenia. - Na razie.
Cipriano!
Co się dzieje?
Jak to, co się dzieje?
Przez ciebie dziewczyny uciekły.
Jakie kukły? Świetnie tańczyły!
Nie.
Mówię, że uciekły. Zwiały.
Te, z którymi tańczyliśmy.
Chodź.
Spójrz na siebie. Znowu to samo.
Panie i panowie,
to była
Godzina Rock and Rolla!
Było super.
Szkoda, że nie tańczyłeś.
Consuelito jest jak błyskawica.
Jak wiesz, tańczę tylko z La Bombą.
Odsuń się, zamykam.
Co to?
Ukradłeś to?
Zamieniłem się.
Z kim?
Ze sklepem.
Ze sklepem?
Picho.
W jakim ty jesteś stanie?
Schlał się. Ale go poskładało!
Wstawaj.
Co ci jest?
- Nic. - Powinieneś to sprawdzić.
- Rosas nie miał cię operować? - Nic mi nie jest.
Picho.
Gdzie mieszkasz?
Nieważne.
Daj mi portfel.
Gdzie jest Arturo Montiela?
W piekle.
Oceniam po nazwie.
Jasne. Chodźmy.
Picho.
Jesteśmy.
To twój dom?
Nie.
To który?
To już nie jest mój dom.
Już nie.
To gdzie mieszkasz?
Chcę tylko
włożyć sandały,
odlecieć
i chodzić wśród gwiazd.
Nie mów tak. Upiłeś się.
Nie.
Nie chcę tu być.
Haruję, uczę się.
Po to, żeby zostać kasjerem?
Oddawać kasę mamie?
Po co?
Żeby mieć lepsze życie? Co to znaczy?
Wolałbym być królikiem.
Skakałbym sobie i nikt by się nie przywalał.
- Spokojnie, króliku. - Mówię serio, Enrique.
Kto chciałby być mną?
Być kimś...
kto nikogo nie obchodzi?
Picho.
Masz mnie.
Przyjaźnimy się.
Wszystko będzie dobrze.
Na zewnątrz!
Uważaj na kurtkę.
Nie wycieraj się w kurtkę!
- Niewdzięcznik. - Przepraszam.
Chodź.
Zaraz oberwę.
Nie martw się, będzie dobrze.
Ostrożnie.
Dobry wieczór pani.
Przywiozłem pani syna.
Dziękuję.
Dzięki, Enrique.
Chodź tu.
Wejdź.
Coś ty robił?
Co cię to obchodzi?
Co mnie to obchodzi? Chodź tu!
Jak ty się odzywasz do matki?
Skąd masz tę kurtkę?
Skąd masz kurtkę? Mówię do ciebie!
Enrique mi pożyczył.
- Enrique? - Tak.
Kumpel od kieliszka?
- Nie. - Podoba ci się?
Podoba?
Będziesz codziennie pił, jak twój ojciec?
Nie, mamo.
Gdzie są pieniądze?
Co z nimi zrobiłeś?
Patrz tu, jak do ciebie mówię.
Co zrobiłeś z pieniędzmi?
Idź się umyć.
Stacja CHRC.
Wspaniałe radio.
Hydraulika Chalco.
Rury, zawory i złączki.
Rury o dowolnej potrzebnej średnicy.
Dostawa w dniu zakupu.
Najniższe ceny.
Hydraulika Chalco.
Centrum jubilerskie Rioverde życzy wesołych świąt.
Najniższe ceny na piękną biżuterię ze srebra,
złoto 18 karatów,
lite złoto 10 i 14 karatów.
Możliwe rabaty hurtowe.
Przyjmujemy karty kredytowe.
Centrum jubilerskie Rioverde, Plaza Central, stoisko 42a.
Co słychać?
Mam nadzieję, że macie się dobrze w tę zimną noc w stolicy.
Święta już za pasem. Czy macie wszystkie prezenty?
Zimna pogoda sprawia, że chce mi się tańczyć.
Tu Irma Pimentel, „La Bomba”. Zostawiam was z tym klasykiem.
Co z tobą, Picho?
W porządku?
Czy ty mnie ignorujesz?
- Co to jest? - Wyczyściłem.
Musimy pogadać.
Nie martw się.
Wychodzę wcześniej, wezmę ichi od Güero.
Spotkanie w stałym miejscu.
Myślę, że obrócimy na dwa razy.
O tym chciałem pogadać.
Nie jadę.
To koniec.
Powiedziałem mamie.
O kartonach,
o nocnych zmianach, o wszystkim.
Ty idioto.
Z całym szacunkiem, ale jesteś idiotą.
To kasa za zbieranie śmieci. Nikt ci jej nie da.
- Miałbyś na mieszkanie i randki z Amandą. - Amanda ma chłopaka.
Co?
Nie jadę.
To się wydarzy tak czy inaczej.
Tak to jest.
Życie dzieje się tak czy inaczej.
Możemy tu być tak późno?
Jestem ochroniarzem.
Otwórz bagażnik i ładujmy.
Słowo, że masz pozwolenie?
Jasne.
- Słowo? - Słuchaj.
To śmieci.
Skur...
Co? O co ci chodzi?
Nie.
- Cholera, nie mogę. - Możesz.
Otwierasz bagażnik, ładujemy i jedziemy.
Przysługa dla Enrique, starego kumpla.
Nie proś mnie o to.
Wiesz, że jestem na to za stary.
Nie jestem buntownikiem jak ty.
Nie rozumiesz?
Muszę jechać na imprezę radia. Potrzebuję pieniędzy.
Żeby zobaczyć La Bombę?
Muszę jechać.
Zadzwoń do niej.
Nie, muszę ją zobaczyć.
Chcę wszystko naprawić.
Pomóż mi, proszę.
Jesteś moim przyjacielem.
Spotkajmy się jutro w Jarochicie.
Pomyślimy, skąd wziąć pieniądze.
A teraz już jedźmy.
Wiesz co?
Ludzie mają rację.
Jesteś zwykłą ciotą.
Jak mnie nazwałeś?
Pieprzona cipa.
Zostawiam ci vana.
Oddaj, jak będziesz mógł.
PRACOWNIK MIESIĄCA
Co chcesz robić za dziesięć lat?
Rozwijać się razem z firmą.
Dobrze.
Świetnie, Picho.
Masz buntowniczą naturę.
Naturę przywódcy. Lubię twój styl.
Gratulacje.
Ale nie skończyłem jeszcze liceum.
Nie wygłupiaj się.
Ten sklep to twój dom.
Czy to wszystko?
Hej, Picho.
Gdzie twój kumpel Enrique?
To nie mój kumpel.
Tak czy owak,
jak przyjdzie, poproś go o numer do Maria.
Marito.
Wspaniale tańczył.
Szkoda, że nie widziałeś, jak wirowaliśmy.
Ładny jesteś, jak się śmiejesz.
Zwykle jesteś poważny.
Siedziałem sobie w ogrodzie, kiedy usiadła obok mnie kobieta.
Nie chcę się chwalić,
ale wyglądała jak bogini.
I mówi do mnie:
„Usiądę obok ciebie,
bo mi zimno”.
I co dalej?
Co dalej?
Nie pamiętam.
Manuel. Jak to nie pamiętasz?
Ożeniłeś się z nią.
Tak! Wzięliśmy ślub!
Czujesz się kimś, odkąd jesteś kasjerem?
Nie możesz mnie już zawsze ignorować.
Założysz się?
Rozmawiałeś z Enrique?
Nie.
Powinniście pogadać. Brzmiał niezdrowo.
Może niech twój chłopak pogada?
Co?
Idiota Filet Mignon.
Dlatego tak się zachowujesz?
Chyba ci to wisi i powiewa, co?
Chciałbym, żeby powiewało, ale nie.
Nie podoba mi się ten koleś.
Dzięki, że się o mnie troszczysz.
Ale głowa do góry. Wiem, co robię.
Pogadaj z Enrique, co? Szukał cię.
Enrique!
Ja pierdolę.
Cholerny Enrique.
Co tam? Amanda mówi, że jesteś chory.
No proszę.
Spełniło się marzenie o byciu kasjerem.
Potrzebuję przysługi.
Ja też, Enrique.
Chcę kasę z funduszu emerytalnego.
Nie gniewaj się, bracie, ale pożyczyłem ją.
To sprawa życia i śmierci.
- Odnowienie mustanga? - Tak.
Przestań traktować mnie jak idiotę.
Potrzebuję operacji.
Od jakiegoś czasu.
Jakiej operacji?
Przepuklina.
Musimy jechać do stolicy.
- Jak to „my”? - Tak, musimy.
- Nie dam rady prowadzić. - Nie mogę cię zawieźć.
Musisz. To twoja wina.
Niby dlaczego?
Nic by mi nie było, gdybyś mi pomógł z rurami.
Zawiodłeś mnie.
Przepraszam, nie mogę.
Picho!
Myślisz, że lubię o coś prosić?
Że chcę, żebyś prowadził moje auto?
- Sam nie dam rady. - Nie jadę. Poproś kogoś innego.
Prosiłem.
Pojedzie ze mną.
To dobra przyjaciółka.
- Super. To jedź z nią. - Pojadę.
Problem w tym, że Amanda nie umie prowadzić.
Amanda?
Jedziemy.
Jak to daleko?
Siedem godzin, jeśli pociśniemy.
Siedem godzin?
Autostradą szybciej.
Dobrze.
Zrzucamy się na opłaty? Jak myślicie?
Jasne.
Daję 200 pesos.
Picho ma gest.
A teraz, Picho, daj głośniej.
To prawda, co mówią?
Czyli co?
Że w Meksyku jest niebezpiecznie.
Tak i nie.
Jak to wyjaśnić?
Trzeba być ostrożnym i dobrze się bawić jednocześnie.
To jest niebezpiecznie czy nie?
Słyszałam, że taksówkarz może cię porwać.
Nie jest tak źle.
Trzeba być czujnym, ludzie są sprytni.
- Jak ty. - To co innego.
Jestem sprytny, bo jestem stary.
Nie byłeś taki za młodu?
Rozmawiamy o stolicy czy o mnie?
Mieszka tam 20 milionów ludzi.
Jasne, że są też przestępcy.
Wiecie, co jest najlepsze w tym plugawym mieście?
Co?
Jest jak
gigantyczna, żywa zupa.
Ciągle kipi.
Jak gigantyczna zupa pozole.
Z którego mięsa?
Ze wszystkich.
To najlepsze miasto na świecie.
Cholera.
Bywałem tu na górze tylko po to, żeby pociupciać.
Co to znaczy?
Oż kurwa.
Słucham?
Czy to są, kurwa, żarty?
Klniesz jak szewc.
Nie wierzę.
Jest ogromne!
Jest wspaniałe.
Myślałem, że zawsze będę w Rioverde.
Nigdy nie wyjeżdżałeś?
Nie.
- Nie byłeś w San Luis? - Nie.
Ani nawet w Media Luna?
Tam tak, ale byłem mały i nic nie pamiętam.
Uchyl okno, wpuść trochę smogu.
Dobrze.
- Dobry wieczór, panie Guerrero. - Do usług.
Pokoje 324 i 328. Pomóc państwu z bagażem?
- Nie trzeba. - Windą na trzecie piętro.
Dobrze, dziękujemy.
Dlaczego mamy dwa pokoje?
Nie możemy spać we troje w jednym.
Nie jesteśmy hipisami.
Amanda.
Bardzo fajny hotel.
Trochę stary.
Vintage, jak ty, Enrique.
Nic się nie zmienił.
Musicie mi wyjaśnić to całe vintage.
Coś, co jest stare i wciąż modne.
Może być tu?
Jasne, zostaw.
Picho, mamy minilodówkę!
- Chodź, zobacz! - Idę.
Zaczekaj.
Idźcie na kolację.
To odsetki z twoich oszczędności.
- Nie chcesz, żebyśmy zostali z tobą? - Nie.
Picho, w wannie jest jacuzzi!
Już idę!
Leć.
Jeszcze jedno.
Proszę.
Nie każ Amandzie czekać, leć.
Dzięki.
Do zobaczenia.
- Nie tak je sobie wyobrażałem. - A jak?
Brudniejsze.
A ty?
Ja też.
- Wiesz, o czym myślałam? - O czym?
Enchiladas?
Pewnie. Enrique mówił, że są tu w okolicy.
- Super. - Coś znajdziemy.
I jak, przeszło ci?
Co?
Tamto z Filetem.
Co mam ci powiedzieć?
Że już jest dobrze.
Tak, jest dobrze.
Durny vintage Picho!
Już nie mogę.
Weźmiemy na wynos.
Może Enrique zje.
Będzie już spał.
Myślisz?
Nie wiem.
Ja bym się stresowała, gdyby mieli mnie ciąć.
Będzie z nim dobrze?
Złego diabli nie biorą.
Ale zadzwoń.
- Wiesz co? - Co?
Powinniśmy tu zostać.
Na zawsze?
Halo? Dobry wieczór.
Proszę o połączenie z pokojem 328.
Tak, Enrique Guerrero.
Picho.
Co?
Wyszedł. Zostawił dla nas zaproszenia.
Dzięki.
Stary draniu!
Co słychać?
Przepraszam.
Nie ma sprawy.
Myślałem, że to ktoś inny.
To nic.
Co słychać? Dobry wieczór.
Jak się macie?
Witam wszystkich
na obchodach rocznicy tego miejsca, naszego domu.
Stacji, która przynosi nam tyle radości.
Zapraszam do złożenia wyjątkowego hołdu.
Jak wiecie, od kilku dni
nie ma już wśród nas Irmy Pimentel, La Bomby.
Odeszła o wiele za wcześnie. Uczcijmy brawami pamięć Irmy
i innych, których też już nie ma.
Minuta oklasków.
Wspaniali ludzie.
Ogromna szkoda.
Na zawsze pozostaną w naszych sercach.
To była La Bomba.
Ale to nie tylko smutna okazja.
Mamy dobre wieści.
Mamy wielkie szczęście, że dołączył do nas
pewien człowiek, legenda branży.
Ktoś, kto wiele włożył w tę stację.
Przywitajmy go gorąco.
To nikt inny, jak sam legendarny,
jedyny i niepowtarzalny,
Quique Guerrero!
Twoja kolej, Quique.
Chodź tu do nas.
Chodź, Quique.
Dlaczego nie słuchacie już rock and rolla?
Dlaczego klaszczecie?
Nie wiecie nawet, czym jest rock and roll!
Ani kim była La Bomba.
Wiecie, kim jest Chuck Berry?
Jerry Lee Lewis?
Kim są Los Apson?
Los Locos? Los Teen?
Enrique? Johnny? Angélica?
Muzyka, której słuchacie, wyrosła z rock and rolla.
Nie macie o niczym pojęcia!
Rock and roll jest wieczny!
Nie zginie!
Nie dotykaj mnie!
Rock and roll nigdy nie zginie!
Nie zginie!
Kiedy budowali tę fontannę,
żona ówczesnego prezydenta
nie chciała pomnika nagiej kobiety.
Władze wpadły więc na genialny pomysł.
Dodali jej przepaskę.
Lata później usunęli ją,
ale przy okazji uszkodzili posąg.
Musieli go wymienić na replikę.
Oryginał chyba jest w Hidalgo.
Gdzieś tam.
A potem młodzież zaczęła tradycję
ubierania jej w imprezowe noce na mieście.
I teraz co jakiś czas
bogini Diana budzi się w ubraniu.
A pewnej nocy...
Pewnej wspaniałej, pijanej nocy,
cudownej nocy,
przyszedłem tu z La Bombą
i ona
roześmiała się,
zdjęła stanik,
wdrapała się tam
i założyła go bogini.
Założyła go bogini!
Irma.
Była niezwykła.
Niepowstrzymana.
A ja...
Jak idiota pozwoliłem, by czas uciekł.
Idiota.
Skoro La Bomba była tak wspaniała,
zasługuje na porządny hołd.
Chodź.
CZY TO WSZYSTKO?
Quique odszedł tak, jak by sobie tego życzył.
Z uśmiechem na twarzy.
Dlaczego nie zostałeś w stolicy?
Chciałem, ale...
Pojawił się durny Filet Mignon i lepiej było, żebym wrócił.
- Pichón. - Güero!
- Pumy grają! - Już idę.
Woda jest dla młodego.
Już jest zawiany.
Dobrze.
To dla ciebie.
Dzięki.
Mocne!
Chcesz mnie upić?
Nie ma już nic innego.
- Serio? - Tak.
- Zgadnij. - Co?
Wspaniale!
- Güero! - Co?
- Domino czeka. - Już kończę, zaraz będę.
Na zdrowie.
Przynajmniej dostałeś mustanga.
Tak, pokryje koszt studiów.
Mam też kurtkę, zatrzymam ją.
To dobrze. Chodź, Picho.
To jak było z Rositą?
Chciała spróbować mistrza.
I wiecie co?
Pozwoliłem jej.
Nie spieszyłeś się.
Ale zobaczcie, jak dobrze wygląda.
Mogę was już pokonać?
Napisy: Anna Radwan-Żbikowska