Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Salam, ludzie.
Stój!
Abu Dżasum!
Gdzie nasz Król?
Abu Drijsza!
Szahman!
Wybaczcie, że to tyle trwa.
24 GODZINY WCZEŚNIEJ
KRÓL KARO WIĘZIONY W ROSJI
Dwadzieścia lat z tobą jak cały wiek, sukinsynie.
Idź precz do Badaichy, skąd wypełzłeś.
Już nie jesteś moim problemem.
Jedziemy.
MERDAS – ESKORTUJE KRÓLA
Dobrze mieć pana z powrotem.
Jajo.
Słucham?
Tędy, proszę.
KONFRONTACJA
Halo?
Co za zdjęcie wysłałeś tacie?
Widziałaś je?
Jak mierzysz do siebie z broni?
Co powiedział?
- Mam wracać do domu. - Po co?
Powiesi mnie na wentylatorze sufitowym!
Nadal ich używacie?
Nie żartuj! Nie wrócę do domu.
Co mu powiedziałaś?
Że cię nie znam!
Dlaczego?
Zgłupiałeś?
Miałam powiedzieć, że się spotykamy?
Wtedy wisiałbyś obok mnie.
TATA
KTO TO? ODBIERZ TELEFON!
- Słyszysz mnie? - Tak.
Kochasz mnie?
- Co za głupie pytanie? - Spotkajmy się na lotnisku.
Mówiłam, nie wrócę do domu.
Zarezerwuję lot do Wielkiej Brytanii.
- Wielkiej Brytanii? - Tak.
Chciałem, żeby mnie zobaczył!
- Darwisz! - To przez moją pracę?
Przez moją pracę!
Nie jego sprawa, jak zarabiam na życie!
Szofer!
Skończyliśmy. Odpalaj.
DARWISZ – SZOFER
Słuchaj, odwiozę gówniarza i oddzwonię.
SZEJK SZOFER
- Uszczypnij mnie. - Przestań! Nie przy nim!
Tak bałem się twojego ojca, a on oddał mi twoją rękę.
Bo jesteś czarujący.
Chyba masz rację. Rzeczywiście.
Hej.
Słucham?
Włącz muzykę.
RIJAD
- Halo? - Fajad?
Ibn Zarub.
Gdzie dwudziestka dwójka?
FAJAD – KIEROWNIK DS. UTRZYMANIA RUCHU
W warsztacie…
Wymaga drobnego przeglądu.
Nówka nie śmigana!
Nikt się nie domyśli, że brakuje części.
Wyjąłem coś tutaj, coś tam.
Jestem mistrz rozbierania gablot.
Jesteś mistrz rozbiórek.
- Dzięki. - Kluczyki.
Nie, czekaj. To nie ten.
To ten.
Nie. Chcę tego.
Zapomnij. Jeszcze przy nim nie dłubiemy.
Skup się na tym cacku.
To żart? Gdzie się podział firmowy wóz?
Masz go przed sobą.
Potrzebowałeś kasy.
Miałem wyjąć nowe części, sprzedać i włożyć stare.
Ale tylko części pod maską.
Jak silnik, skrzynia biegów, poduszki powietrzne.
A nie całe nadwozie!
Zorientują się.
Nie mów tak. Spokojnie.
Wsiadaj i uruchom.
To nie do przyjęcia, Mando.
Daj spokój!
I do tego pełen automat.
Coś ty zrobił?
Tapicerka w lamparta? Jak meble!
Projektował sam Al-Schlani, nie Armani.
Co to za język?
Starą nawigację wymieniliśmy
na radar ruskiego okrętu podwodnego.
Ruskiego okrętu, Mando?
Masz z nimi na pieńku, masz kłopoty?
Chłopie!
To relikt z czasów sowieckich!
- Wsteczny nie wszedł. - Wymieniliśmy na melodyjkę.
Jak mam cofać?
A po co chcesz cofać? Patrz w przyszłość!
Dobry Boże.
Odbudujesz go. Ma wyglądać jak wcześniej.
Słyszysz mnie, Mando?
To ty posłuchaj!
Wisiałem ci kasę, oddaję.
I teraz już nic nie jestem ci winny.
Absolutnie nic.
Mando, stary!
- Tylne światło dwa tygodnie? - Chciałem być staranny.
Bo „jak się człowiek śpieszy”…
Skończ, łachu!
Co sobie myślałeś?
Dałem ci szansę ze względu na dzieci, niewdzięczna łajzo!
- Pan jest łajza! - Słuchaj!
Nie mam na to czasu.
Jutro składasz rezygnację albo widzimy się w sądzie!
Proszę posłuchać…
SZEJK SZOFER
Przez twój wóz omal nie wyrżnąłem w krawężnik.
Omal mi przykro.
Do trzech razy sztuka. Może zaliczysz latarnię.
Że też wciąż tu pracujesz.
Przeszkadzam ci?
Mam dobre wieści. To mój ostatni dzień.
Pierwszy dzień?
- Tak. - To widać.
Po czym?
Po uśmiechu.
Też tak mieliśmy pierwszego dnia.
Mów za siebie,
a my za siebie.
Jak leci?
W porządku.
- Przydział na które auto? - Dostałem 32.
Nieźle!
Włożyłem w ten wóz całe serce do tej roboty.
Ale nie przekraczaj 40 km/h.
Chcesz?
Nie, dziękuję.
Powodzenia.
IBN ZARUB – CEO
Hammu, „Szuja” dla kumpli z paki.
SARUB – SYN WŁAŚCICIELA
Poznałem go w weekend.
A to wycena firmy na 400 milionów.
Co?
I rewidenci mają się na to nabrać?
Ostatnia strona.
Proponujesz mi udziały w firmie?
Podpisz, a pieniądze będą twoje.
Nigdy nie podpiszę sfałszowanego dokumentu!
Tak myślałem. Hammu?
Co to jest?
Zwalniasz mnie?
Wypieprzaj.
Dobrze.
Dobrze, Sarub.
Zjeżdżaj już.
Ruchy.
Sarub, pamiętaj.
Ojciec ci nie popuści, jak się dowie.
- Widzimy się w sądzie. - Ta! Spadaj!
Mój drogi przyjacielu.
Czemu moja odprawa to tylko 25 000?
Darwisz.
Teraz mi tu słodzisz,
bo chcesz pieniędzy.
A jak się odzywasz do klientów?
Tanfir, wyjaśnię ci, jak było…
Co powiedziałeś do klienta?
- „Szlag z twoim babork”. - Szlag?
To nie jest obraźliwe.
To znaczy „szlag z twoim wrogiem”.
Pozytywne! No zrozum, Tanfir.
Cześć.
A Ibn Zarub gdzie?
A ty kto?
Fajad, mechanik.
Nie ma go. Resztę życia żona mu urządzi.
Naprawdę?
Świetna wiadomość.
- Czego chcesz? - Już nic. Czołem.
Czekaj no. To twoja teczka.
„Rozwiązanie umowy”.
Wyjął poduszki powietrzne?
Żeby kierowcy bardziej się pilnowali…
Tu się zgodzę.
„Redukcja cylindrów z 6 na 4”.
Bo paliwo kosztuje.
Ten frajer narażał nas na straty.
To mi się podoba.
Chodź, siadaj.
Dziękuję.
Chciałbyś zostać CEO?
To żart? Poważnie?
Dostaniesz 10%.
Wiesz, ile to będzie po emisji akcji?
- Ile? - 40 milionów.
- Bez jaj! - Licz się ze słowami, bucu!
Przepraszam. To znaczy…
Poważnie?
Chodź.
Teraz ty tu siedzisz.
- Dziękuję. - Podpisz.
Chętnie.
Moją rezygnację?
Nie. Tu podpisz.
Fajad, wiesz, kto to jest?
To mój ojciec. Zbudował tę firmę od zera.
- Moje kondolencje. - Co ty pieprzysz?
Żyje i ma się dobrze.
Dziś wraca do domu. Odbierz go z lotniska.
Jasne. Dokąd zawieźć?
Tutaj. Pierwszy musi to podpisać.
Inaczej podpisy będą nieważne.
Więc chyba mamy dziś podpisowy dzień.
Mam spotkanie. Daj znać, jak tu dotrze.
Jasne.
Pasuje ci fotel, panie CEO.
Z Bogiem.
Co za idiota!
Ale tak to mi pasuje.
Słuchaj, Tanfir. Zostawmy to na razie.
- Skupmy się… - Darwisz!
- Odbierzesz Abu Saruba. - Kogo?
Ojca Saruba, właściciela firmy.
- Idźcie do diabła. - Co?
Kim jesteś, żeby mi rozkazywać?
Nie tak szybko, bracie.
Weź głęboki oddech,
bo nie wiesz, do kogo mówisz.
Do kogo mówię?
Teraz przegiąłeś. Czytaj, no już.
Ale jak?
Jesteś nowym CEO?
- A znacie arabski? - Tak.
No to jazda po Abu Saruba na lotnisko.
A ty zaparz mi kawę.
Nie patrz tak na mnie, bo stracisz oko.
Jestem prezesem.
Leć!
Idź, Darwisz. Pół godziny.
Pospiesz się.
Boże!
- Tony Al-Masih? - On.
Abu Sarub!
Ibn Zarub?
SZEJK SZOFER
Szlag!
Fajad?
Widziałeś Tanfira?
Odebrałeś Abu Saruba?
Proszę wejść.
Gdzie jest Abu Sarub?
Dobry Boże.
Nie miałem pojęcia, co się wyrabia w firmie.
Dziękuję, że mi powiedziałeś.
Jesteśmy na miejscu.
To nie jest ojciec Saruba!
A czyj ojciec?
Nie wiem! Ty go sprowadziłeś! Nie znam go!
Ale miał na mnie czekać starzec.
Nie wkurzaj mnie, bo cię walnę!
Matoł! Ledwo zostałem CEO, a już psujesz mi wizerunek!
Halo? Tu Szejk Szofer. Jak mogę pomóc?
Dziś z lotniska mieliście odebrać staruszka.
Gdzie on jest?
Przepraszamy za pomyłkę.
Jestem nowym CEO, poprawimy jakość naszych usług.
Daruj sobie pieprzenie z usługami.
Masz pół godziny.
Przyprowadź naszego starca i weź swojego.
Zrozumiano?
Oczywiście. Gdzie mamy go dostarczyć?
Badaicha.
Kim jesteś?
„Tony Botros Al-Masih.
Urodzony w 1950 roku”.
Odpalaj. Jadę.
- Ja? - Nie. Botros. Jasne, że ty!
Nie rozumiesz, przyjacielu.
Odchodzę. To mój ostatni dzień.
- Ale narobiłeś bajzlu! - Mam to gdzieś!
Do diabła z wami wszystkimi!
Złożę rezygnację i odejdę! Koniec, kropka!
- Tak? - To patrz.
Tanfir!
BADAICHA
To tutaj.
O rany!
Jedna droga, do przodu albo do tyłu.
Nie ma jak uciec.
W zasadzie to mnie porwałeś.
Jeśli cię pozwę, resztę życia spędzisz w pudle.
A ty porwałeś tego dziadka.
Trzymaj, kolego.
Coś ty sobie myślał?
Odbiera obcych ludzi. Zwariował…
Boże…
Jadą.
Do diabła z wami! Zginiemy tu!
Spokojnie, weź głęboki oddech.
Nie okazuj strachu.
Podaj czarną ścierę pod tobą.
Podaj.
Boże Wszechmogący. Zbaw nas ode złego.
Po co ci to?
Nie powiem ci, bo spanikujesz.
Skaczemy na głęboką wodę.
Co? Ale ja nie umiem pływać!
Zasłoń twarz. Fajad rusza do boju.
Salam, ludzie.
Abu Drijsza!
Szahman!
Tylko nie teraz.
Wstawaj, no wstawaj.
Boże, proszę. Boże, wybacz. Oszczędź nas.
Żyjesz, prawda? Wstawaj.
To tylko papieros.
Wyjmuję papierosa.
Sięgam po zapalniczkę.
Wyciągam zapalniczkę.
Tak?
Widzimy się w moim salonie.
WALET KARO – MA ZŁE ZAMIARY
Gdzie mój ojciec?
Nie było go z nimi.
Jak to?
Szoferzy go porwali?
To nie była zwykła pomyłka.
Mam to od was wyciągać siłą?
Przyjechali uzbrojeni.
Mieli plan.
- Ale go nie zrealizowali. - To były gliny?
Raczej nie. Używaliśmy libańskich paszportów.
Gliny przejęłyby go już na lotnisku.
Więc kto to?
Może Rosjanie.
Wypuścili go, żeby potem tutaj ścigać?
Głupi jesteś?
Gdyby umarł w ich więzieniu,
byłby bezużyteczny.
Może myśleli, że zaprowadzi ich do jaja.
Do jaja?
Gdzie mój ojciec?
Nie wiem.
Gdzie mój ojciec?
Nie wiem, gdzie jest pana ojciec.
- Przysięgam… - Dość.
Dość.
Miałeś go pilnować.
- Szedłem zaraz za nim. - Za nim?
Przez cały lot był obok.
Zdrzemnąłem się…
Zdrzemnąłeś?
Ruscy nie chcieli go wypuścić.
Padałem z nóg, dwa dni mnie maglowali.
- I eskortowałeś go niewyspany? - Przysięgam, nie chciałem.
- Pana ojciec jest mi drogi. - Dobrze. Już dobrze.
- Spokojnie. - Jestem spokojny.
Usiądź. Spokojnie.
Podnieś go.
Drodzy goście,
są dwa rodzaje ludzi.
Jedni lubią długie przemowy,
inni nie!
Nie!
A co do was.
Znikajcie
i nie pokazujcie się bez jednej z dwóch rzeczy.
Mojego ojca
albo głów porywaczy na tacy!
PAN HOJNIE NAGRADZA PRAWYCH
Darwisz!
Posłuchaj mnie, posłuchaj.
Sporo przeszedłeś, nie winię cię.
Ale uspokój się i myśl logicznie.
Słuchaj.
Przerażająca dzielnica, gang,
prawie zginęliśmy, a w aucie mamy trupa!
- Logika mówi mi, by iść na policję! - Zgoda.
Szanuję ciebie, policję i prawo.
Ale jeśli ludzie dowiedzą się, że Szejk Szofer zgubił założyciela,
nie będzie emisji akcji.
Spokojnie, zastanów się.
- Jestem spokojny. - Świetnie.
W dupie mam ciebie,
tę firmę,
jej założyciela,
emisję akcji i światową gospodarkę!
Zabieraj łapy!
KOMISARIAT POLICJI
Rzewne łzy nad zmarłym wylewam
W Badaichy mroku
To Fajada straszny niefart
Bo utknął z nim
Trzeba było jechać na lotnisko
Samemu zamiast tłuściocha
Byłoby…
DZWONI SARUB
- Halo? - Gdzie mój ojciec?
Oddzwonię.
Po ile sprzeda?
Spadaj. Nie jest na sprzedaż.
- Dzień dobry! - Dobry!
- To komisariat policji? - Policji?
Podobno.
Salam alejkum.
Chodzi o tych w czerwonych ciężarówkach,
którzy przyjeżdżają, kiedy się pali,
z takimi długimi wężami do polewania?
Puszczają z nich wodę i gaszą ogień?
Tak.
Byli, jak w Badaice był porządek.
Teraz gówno tu jest!
Masz na myśli straż pożarną.
Porządni sobie poszli.
Odkąd pojawili się Karo, Badaicha popadła w ruinę.
Karo?
Zamknij się, stary!
Żryj gówno, psie!
Samemu Waletowi Karo bym to powiedział!
- Taka prawda! Zniszczyli Badaichę! - Dość!
Swoimi plugawymi zbrodniami! Szlag by ich!
Jak ich zobaczę…
Mogę w czymś jeszcze pomóc?
BUM!
Znajdziemy go.
Ma swoje lata,
ale to Król Karo.
Nie bójmy się o niego. Jego się bójmy.
Niespotykane to piękno
Nie ma ono granic
Tak!
Piękny!
Patrz.
Twardziel!
Na co mam patrzeć?
Zostawmy go gdzieś i uciekajmy.
A jeśli go znajdą?
A niech go znajdą, byle nie przy nas!
Nikt nie może wiedzieć, że nie żyje.
Mam go zabrać na spacer?
Żebyś zarobił kulkę w dupę?
- Więc co? - Więc…
Musimy znaleźć kryjówkę.
6100.
Jak 6100? Dlaczego?
Fully booked.
- Co? - Fully booked.
Dziś jakaś sensacja w Badaice.
Tak, zdaje się, że macie pełne obłożenie.
Ludzie wchodzą i odchodzą.
- Chyba jakiś zjazd. - Zjazd zbirów.
Zatrzymuje się tu każdy lokalny oprych.
Nie wiem, czego szukają.
Masz gotówkę?
Nic nie mam. Ugadaj go.
Dobra.
Hotel jest naprawdę elegancki.
Atmosfera wysublimowana.
Tyle obrazów i bakłażanów.
Ale 4000 to za dużo.
Idź sobie. No idź.
Powiedziałem 6100. Masz mnie za idiotę?
Czy ty człowieku umiesz liczyć?
Wczoraj miałbyś za 100.
Jest jak jest, więc podnieśliśmy do 1000.
I jeszcze plus 2000 na ubezpieczenie.
Bo raz się pali, bo wypadki,
ktoś komuś coś wrazi…
W sensie „w razie” jak się…
Zdurniał?
Tutaj nie ma „w razie”!
Dobra. Ale razem to 3100.
A pozostałe 3000?
Pozostałe 3000…
za sprowadzanie dziewczynek.
Szanujmy się. To moja matka!
To wchodzisz z matką, a wysoki idiota wychodzi.
- Jesteśmy spokrewnieni. - Mój brat.
Podejdź no.
- Ja? - Tak, grubasie. Chodź.
No podejdź. Idź.
Jesteś ważniejszym gościem.
Pracuję w tym hotelu od 15 lat.
Widziałem na pęczki zwyroli jak ty.
Miło mi.
Kiedyś
przyszedł jeden starszy gość.
Zamknął się w pokoju i cztery dni nie wychodził.
Nie wiedziałem, co z nim.
Pukam, nie otwiera. Wyważam drzwi.
Wchodzę i jest, cały i zdrowy.
Przed nim stoją trzy pingwiny.
Prawdziwe pingwiny?
Najprawdziwsze.
Lubię pingwiny. Są słodkie.
Ubrane w majtki.
A on na sobie…
Tu mam dziada z fetyszem na punkcie pingwinów.
Tu diabła wcielonego.
Więc dwaj frajerzy ze staruszką
są tutaj.
- Ale są gusta i guściki… - Skończ! Obrzydliwe. Wracaj.
Zrób coś.
Albo płacicie 6100,
albo się stąd wynoście!
Nie no, 6000 to za dużo. Idziemy, bracie.
Zaraz!
Pierścień twojej
„matki”.
A rano myślałem, że sięgnąłem dna.
I wtedy życie mówi mi:
„Słyszysz?
Właśnie pukasz od spodu”.
Widzisz tę plamę na suficie?
Mam nadzieję, że to tylko ketchup.
- Halo? - Co słychać?
- Najlepszy dzień w moim życiu. - Co?
Nieważne. Jak poszło?
Znalazłam nam lot o świcie.
Może lećmy jutro albo pojutrze?
Darwisz, nie możemy. Musimy lecieć dziś.
Ale muszę wziąć paszport z domu.
- A twój ojciec? - Poczekam, aż zaśnie.
Może dotrę na lotnisko przed tobą.
Latifa?
Kocham cię.
Pa.
Chyba komuś należą się gratulacje?
Może gdybyś mnie w to nie wciągnął!
Może tak będzie lepiej.
Akurat! Weź daj mi spokój!
Zostawi cię. Zapamiętaj moje słowa.
- Co? - To jedno słowo.
Wiesz, co cię łączy z tym, no…
Ten właściciel strony Ozon.
- Zusberg… - Zuckerberg z Facebooka.
- Nic nas nie łączy. - Jesteście szpetni.
Zgoda? Ale on ma kasę. Jest dziany.
Może mieć każdą panienkę.
A ty jesteś spłukany.
- Jesteś brzydki i do niczego. - Dzięki.
Miło z twojej strony. Ale posłuchaj.
Latifa nie dba o pieniądze. Nie każdy jest jak ty.
Ona dostrzega we mnie to, czego tacy jak ty nie widzą.
Niby co w tobie widzi?
- Kocha mnie! - „Kocha”? Słodko!
No dobra, to nie ma problemu.
Kochacie się z wzajemnością.
A jak się odkocha i zarobisz kopa od losu?
Wszystko spadnie na ciebie.
Rachunki, dzieci do wykarmienia, ubrania…
Obyś do czegoś zmierzał.
Zmierzam.
Dziś w firmie dali mi udziały
warte 40 milionów.
Chcesz odejść z niczym? Proszę bardzo.
Po dwóch miesiącach Latifa cię zostawi.
Albo pomożesz mi odzyskać Abu Saruba,
a za parę milionów staniesz na nogi.
Zrobisz sobie laserową korekcję brody,
wstawisz nowe zęby i uśmiech z Bollywood czy Hollywood.
Poprawisz swoją sytuację, styl życia,
będziesz żył długo i szczęśliwie.
Ty draniu!
Dlatego miałem nie iść na policję?
- Dla twojego dobra. - Mojego?
PAC
Dałeś mi z liścia?
Ale lekko.
- Lekko, łaskawco? - Tak.
ŁUP
Mnie bijesz, śmieciu?
A masz!
Jak śmiesz, zasrańcu…
Myśl! Pomyśl o Latifie!
- Zabiję cię! - Mam to gdzieś!
Zostawi mnie, co z tego?
I tak zawsze byłem sam!
Zabiję skurczybyka!
Moja twarz!
Czego chce?
SARUB: CZEMU NIE ODBIERASZ?
GDZIE MÓJ OJCIEC?
GRYZIE PIACH. OBYŚ BYŁ NASTĘPNY…
SAMOLOT SIĘ SPÓŹNIA.
Czemu miałbym ci wierzyć?
Chcesz gwarancji?
Trzeba było mówić wcześniej!
Masz swoją gwarancję, draniu. Patrz.
Obrzydliwe!
Teraz masz na mnie haka.
Fałszerstwo, malwersacje, niemoralne zachowanie…
Wszystko, żeby mnie szantażować.
- Niech cię szlag. - Chcę dla ciebie jak najlepiej.
Masz plan?
Potrzebujemy dużo lodu.
Lolitko, gdzie jesteś?
Przeszedłem rynek wzdłuż i wszerz.
Mam pieniądze. Nie ufasz mi?
Wybacz, kochany, nie mogłam odebrać.
Tata mnie widział.
Powiedz skarbie, co przed sobą widzisz?
Sklepy z dywanami i supermarket Trad.
ABU GHADRA – CWANY LIS
Świetnie. Musisz minąć market.
Zobaczysz zielone drzwi.
Zapukaj dwa razy i czekaj na mnie.
Kocham cię, Lolitko.
Ubóstwiam cię.
Gdzie moja kasa, gnoju?
Pożyczyłem kiedyś i nie oddałem?
Nie śmiałbyś!
Oddaj, bo zdetonuję ci dupę!
Pojebało go?
Słuchaj. Za drzwiami masz frajera.
Zlej go, skrój z forsy, weź, co twoje, a resztę zostaw mi.
LUKMAN – SPEC OD BOMB
Jesteś cały?
Nieźle, co…
- Kto cię uczył liczyć? - Pan Metwally! A co?
- Wsadzę ci go w dupę! - Czemu?
Wisisz mi 5000 riali, on miał tylko drobne!
Weź miętówkę!
Gdzie moja kasa?
To zaliczka! Resztę oddam jutro!
Posłuchaj!
Masz czas do drugiej rano.
Wiesz, co zrobię, jak nie oddasz?
- Zdetonujesz… - Zdetonuję ci dupę!
Dobry jest. Tylko kasa się go nie trzyma.
MIESZKANIEC BADAICHY ARESZTOWANY ZA MOLESTOWANIE PINGWINÓW I PRZEMYT
Halo?
Kto mówi?
Każdy zna hotel Zacisze.
Księżna Diana myśli, że posprzątam jej pokój?
Co?
Obsługa hotelowa?
Do dupy ci nakopię, taka obsługa.
Zaczekaj.
Co z tobą?
- Co? - Po co ci tyle lodu?
- Wniosłeś już tonę. - Tak tylko…
Jak Boga kocham!
Zobaczę tam pingwiny,
nogi z dupy powyrywam.
Wyluzuj, stary.
- Na co ci to? - Stary, no…
Jest weekend, dwóch facetów…
Chcemy się tylko rozerwać.
Dobra. Spadaj.
Cześć, kochanie.
PUK! PUK! PUK!
Wyluzuj, stary.
Tak witasz gościa?
Kim jesteś?
Spust nie jest odciągnięty.
Nie?
BUM!
Kim jestem? Twoim starym!
Kim? Twoim starym!
PAC!
Mów: „Abu Ghadra rządzi”.
„Ghadra rządzi”, nie słyszę!
I kto tu rządzi? Mów. „Dziś rządzi mną Abu Ghadra”!
Mów. „Dziś rządzi mną Abu Ghadra”!
Ale ogier.
Da ci spokój, jak się upokorzysz!
- Nie rusz! - Dość, Abu Ghadra.
- Zostaw już go. - Tak?
Jest nieszkodliwy.
Dzięki.
Może poczujesz się lepiej.
Trzymaj.
Do wesela się zagoi
Attention!
Cieszę się, że jesteś w jednym kawałku.
- Czemu nie mówiłeś? - Mówiłem, że po kogoś dzwonię.
Myślałem, że się domyślisz.
Domyśliłem. Prawie go zabiłem!
Widzę.
Miło cię widzieć, Zuhajr.
Abu Ghadra. Nie używaj tego imienia.
Jak chcesz.
Widzisz go?
Pracował u nas jedną nockę na parkingu.
A rano wszystkie auta stały na pustakach.
Zwinął opony i tyle go widziałem.
Słyszałem już tę historię.
Jedno pytanie, Abu Al-Ghadar, jeśli można.
Fajad właśnie mi powiedział.
Jak sam w jedną noc zdemontowałeś 100 opon?
- Któryś wóz był twój? - Nie.
To cicho siedź.
Racja. Co cię to obchodzi?
Wszyscy twoi kumple to złodzieje?
Uważaj sobie, bo…
Abu Al-Ghadar czy Al-Kabel? Wyda nas.
Podkabluje.
Co z tego będę miał?
Spodoba ci się oferta.
Trzymaj.
Zobacz markę i emblemat. To luksusowe auto.
- Co to jest? - Stoi gdzieś w pobliżu.
Pomóż nam z tym, o czym ci mówiłem, a będzie twoje.
- Ten wóz będzie mój? - Calutki.
- Jaki wóz? - Zajmę się tymi zbirami.
Zbiry czy nie,
mogą nas złapać. Nie mieszaj mnie w to.
Co to było?
Zdjęcie do dokumentacji.
Wykiwacie mnie? Każdy rzeźnik je dostanie.
Patrz na siebie.
Źle wyszedłem.
Mam już dzisiaj dosyć zdjęć.
Poznajesz go?
Niby jak? Po dupie? Obróćcie go!
Zmówcie
ostatnią modlitwę.
HOTEL ZACISZE
KLIENT: ABU GHADRA
Pokój niech będzie z wami i łaska.
Ten wasz gość
to Król Karo.
Było kiedyś jajo.
Należało do bossa rosyjskiej mafii.
Pewnego dnia jajo skradziono.
I gdzie się odnalazło?
Tutaj, w Badaice,
u tak zwanego Króla Karo.
Karo przekazał je synowi,
by ten obdarował nim swoją miłość, Nawir.
Zakochana w chłopcu dziewczyna powiedziała ojcu,
że chce go poślubić.
Jej ojciec był burmistrzem cenionej wtedy Badaichy.
Nie chciał się zgodzić,
ale uległ po namowach córki.
Król Karo i burmistrz zostali teściami.
Karo zdobył zaufanie burmistrza, został jego zastępcą
i zaczął kontrolować Badaichę.
Burmistrz znosił to dla córki.
Czarę goryczy przelało odkrycie Cukrowego Zamku,
magazynu, w którym Karo rzekomo sprzedawał mąkę.
Okazało się, że to były narkotyki.
Burmistrz chciał położyć temu kres
i wtedy go zabili.
Tak zastępca został burmistrzem.
Styranizował mieszkańców Badaichy.
Jego zbiry zabijały każdego, kto mu nie pasował.
Przed domem ofiary porzucali ciało wraz z kartą, królem karo.
Córka burmistrza zrozumiała, że ożeniła się z mafiosem.
Nawet jej posag był kradziony, jajo.
Powiedziała Rosjanom, kto ma ich jajo.
I tak pewnej zimnej nocy
Króla Karo uprowadzono z Badaichy.
Uwięziono go w Rosji.
Walet Karo wpadł w szał.
Dowiedział się, co zrobiła jego żona,
i podciął jej gardło.
I tak Badaicha trafiła w ręce przestępcy.
- Jest muzułmaninem? - O co ci chodzi?
Boże!
Ale czegoś tu nie rozumiem.
Jak z bezdusznego kryminalisty Króla Karo
trzymanego w lochu na Syberii
dwóch nieudaczników zrobiło mojito?
Bywa. Trafiła kosa na kamień.
Racja.
Powiedz mu, jak go zabiliśmy.
Zjadł cukierki i…
- Akurat! - Miał cukrzycę.
- Zrobiliśmy to celowo! - Nie.
- Poczęstował go… - Celowo!
Słuchajcie. Musimy się z kimś spotkać.
A nie jesteście ubrani jak ludzie stąd.
Nie mam nic innego.
Spróbuj się uspokoić. Dasz radę.
Kamasutra…
Znaleźliśmy ich.
- Gdzie? - Oba auta są w Badaice.
Badaicha?
Jeśli ktoś w Badaice może sprowadzić Abu Saruba,
to tylko ten drań.
Ale nie wspominajcie o ciele i Królu Karo,
bo to tchórz. Jasne?
- Polegamy na mięczaku? - Przyprowadziłeś nas do mięczaka?
Zamknijcie się. Ja będę mówić.
Odezwij się, a przysięgam, połamię ci szczękę.
Każ mu mnie szanować.
Po prostu idź.
- Jedno pytanie. - Pytaj, ile chcesz.
Czy to prawda, że w Rijadzie
mogę chodzić z komórką w dłoni,
z portfelem wypchanym gotówką,
i nie skończę okradziony z kosą pod żebrami?
To prawda.
Nowi w fachu? Bez rys na lakierze?
Przekładnia trochę wytarta, ale reszta działa bez zarzutu.
Dziś przenoszę się do Rijadu. Nie mogę dłużej czekać.
Abbud, możemy się skupić na temacie?
Nie mogę wam pomóc.
- Czemu? - Mam dość.
Opuszczam Badaichę na dobre.
To już przeszłość.
Wynoszę się do Rijadu z moim bratem, Merdasem.
Mamy rozmowę o pracę w firmie ochroniarskiej.
Chcę mieć normalne życie i święty spokój.
- Nie zależy wam na mnie? - Oczywiście, że zależy!
Dostanę porządną pracę, kupię brykę.
Bordowa honda accord,
17-calowe felgi, paski na oponach, klakson dwutonowy…
Tak, lubię to.
- Te klaksony są czadowe. - Tak!
- Mój bzik! - Tak!
- Stary! - I jazda po Al-Tahlija!
Ta ulica już niemodna. Teraz rządzi Turki Al-Awal.
Zuhajr, ucisz babę.
Taki jesteś ekspert? Bo utnę ci cyce!
Po co te obelgi?
Abbud, proszę. Przez wzgląd na dawne czasy.
Przyjacielu, doceniam dawne czasy.
Pomyślą, że jestem mięczak.
- Broń Boże. - Tak.
Włamałbym się do Białego Domu, gdybym chciał.
Ale to Walet Karo!
- Nie! - Nikt cię nie zobaczy.
On miał się włamać do domu tego faceta?
Tak, to Abbud.
Spodziewałem się Supermana,
który wyciągnie nas z czarnej dupy!
ABBUD CHUFASZ – UTALENTOWANY SZPIEG
Niepotrzebnie was słuchałem.
Mogłem żyć długo i szczęśliwie z Latifą.
Ale zamiast jej wybrałem tego…
Fajad.
- Gdzie się podział? - Za tobą.
Tak, za tobą! Patrz!
- Ty patrz. - Nie, ty!
Ale dupka przyprowadziłeś.
Jeśli wrócę do przestępczego życia,
to najpierw wypruję flaki temu rasiście!
- Nie jestem… - Jesteś!
Przecież jestem z Dżuddy.
Co Dżudda ma do rzeczy?
Jesteśmy tu mniejszością.
Przecież nie wysyłałem go po małą czarną…
Zamknij się już, zamknij się!
Przestań pieprzyć!
Bo sam dopilnuję, żebyś się rozwiódł z Latifą,
zamknij się!
Dojdźmy do porozumienia.
U mnie bordową hondę masz jak w banku,
razem z tuningowanymi felgami.
Jestem CO.
CEO.
Powiedz „prezes”, to zrozumie.
On parzy mi herbatę.
Mam wejścia w Nike,
mogę załatwić umowę sponsorską na twoje bokobrody.
Traktuj go jak przyjaciela!
Jeśli mamy dalej być kumplami,
to zabieraj stąd tych rasistów!
- Nic nie mówiłem. - Co mówiłem? Ja gadam!
- Nic nie mówiłem. - Idiota!
Won!
Chodźmy. Chodź. Idiota.
Ruchy.
Merdas.
Merdas!
Miałem nadzieję, że wrócisz, ale nie w ten sposób.
Nie w ten sposób, Merdas.
Czas, by to Walet Karo
znalazł trupa pod swoimi drzwiami!
Moje kondolencje.
Dzięki Bogu, że jesteś w jednym kawałku
i cokolwiek chcesz usłyszeć.
A co do ciała…
Wciąż chcesz hondę?
Pieprzyć hondę.
Dam wam Abu Saruba.
W zamian dacie mi tego martwego sukinsyna!
No właśnie.
Oko za oko.
Co za pieprzona dziura.
Widziałeś kiedyś, Hammu, jak człowiek zjada człowieka?
Nie.
To się przygotuj.
Ludzie…
Dom Waleta Karo nigdy nie stał pusty.
Wszystkie zakapiory szukają jego ojca.
Nikogo tam nie ma.
Na razie jedziemy.
Mój zmarły brat opowiadał mi,
że Walet Karo najcenniejsze rzeczy trzyma w sejfie.
Sejf ma zamek elektroniczny.
Otwiera go tylko karta, którą drań zawsze nosi na szyi.
Więc taki jest plan.
Ty.
Odetniesz zasilanie.
Sejf ma własne zasilanie.
A ty będziesz siedział w aucie
500 metrów dalej.
Przejmiesz gościa, kiedy z nim wyjdę.
- Co ze mną? - Zostaniesz tutaj.
Z ciałem.
I będziemy używać kryptonimów.
Ja, Nietoper.
- Ty będziesz Szlachcic. - Dzięki.
A ty będziesz Rasista.
A ja będę Abu Ghadra.
- No raczej. - Stary.
Jeśli nikt nie nawali,
włamię się do domu i zwrócę wam waszych gości
w niecałą minutę.
Nie spierdol tego, błagam!
Nie zabijaj go, kretynie! Oszalałeś?
Jak będziesz się z tym czuł? Niech żyje i cierpi!
Mam cię na oku. Nie ruszaj się.
APTEKA W BADAICE
Ja wam dam, sukinkoty!
KARTA – WALET KARO SEJF – ZASILANIE
Abbud. Proszę, trzymaj się planu.
Zabijanie go nie ma sensu, uwierz mi!
Niech cierpi jak ty po stracie Merdasa.
Pomyśl o tym! Rusz głową!
Co to było?
Przepraszam.
Kupiłem nam dwie minuty.
Kafejka jest otwarta.
- Widzę zamówienie. - Wspaniale!
Trzy masala chai.
To nasze zamówienie, zwinny sukinsynie! Udało się!
Rasista, gdzie jesteś? Dawaj wóz!
Rasista, przyprowadź auto!
Rasista!
Masz czas do drugiej rano.
Wiesz, co zrobię, jak nie oddasz?
Błagam!
Proszę pamiętać o napiwku.
I pięć gwiazdek, jeśli łaska.
O czym ty mówisz?
Masz swój paszport i jajo.
Ja zrobiłem swoje.
O co chodzi?
Cały czas traktujesz mnie jak robaka.
I tylko depczesz!
Bo jestem tylko szoferem.
A potem okazuje się, że jesteś córką Waleta Karo!
Masz rację.
Nie wiem. Bałam się,
że jeśli się dowiesz, nie zechcesz mnie poślubić.
Darwisz, to wszystko robiłam…
Zrobiłam to z miłości.
Z miłości?
To jak u ciebie wygląda nienawiść?
Zabieraj swoje rzeczy i wyjdź.
Masz się za lepszego od mojego ojca?
Odjechałeś
i dałeś Waletowi Karo zabić swoich przyjaciół!
Dobra!
Jedź!
O Boże!
Z drogi!
Gdzie polazło?
Dokąd jedziemy?
Cierpliwości, Saltuh. Zemsta najlepiej smakuje na zimno.
Halo?
Jesteś Darwisz?
- To on! - Zamknij mordę!
Tak jest.
Gdzie mój cadillac?
Jaki cadillac?
Nie rżnij głupa! Cadillac!
Ten rupieć, który mi daliście!
- Był dla Lukmana! - Fajad ci go dał!
- Nie kłam! - Dość!
Przysięgam na Boga,
wysadzę was domowej roboty bombą,
jeśli się nie zamkniecie!
Ten drań obiecał mi cadillaca
i powiedział, że dałeś mu jakiś złom.
I powiedział Fajadowi:
„Ten Ghadra to kabel”.
A w porównaniu z tobą jestem święty!
Dobra.
Lukman!
Jaki masz rozmiar?
Czego?
Dupy! Chce ci wysadzić dupę!
To pytanie retoryczne?
Lepiej dmuchać na zimne.
- Uspokój się! - Zamknij się!
Nie!
Lukman, chłopie! Nie!
Nie!
Lukman, błagam.
- Czemu? - Przemyśl to!
Lukmanku, błagam! Nie chcę umierać!
Jesteśmy jak twoje koty.
Albo twoje dzieci!
Pomyśl o nas jak o kotach!
Proszę. Nie!
Lukman!
Stary! Błagam!
- Stary! Błagam! - Błagam!
Błagam!
LATIFA – DAMA KARO
- Dama Karo! - Latifa?
Zgaś to, bo cię do nich przywiążę!
Czemu chciałeś ich wysadzić?
Obiecali mi samochód, ale oszukali mnie.
- Znowu pieniądze. - To tylko interesy!
Nic osobistego.
A ty? Co masz do powiedzenia?
Przyszedłem oddać Lukmanowi pieniądze.
Ale darowałem mu.
- Nie chcę ich. - Dziękuję.
Mój rycerz w białej zbroi.
Czarnej, też kojarzy się z czystością.
- W porządku. - Drogi przyjacielu. Kocham cię.
- Ja ciebie też. - Cisza.
Banda zbirów, która za parę groszy zrobi wszystko!
A ty?
Ktoś w Badaice widział twoją twarz?
Nie.
NIEZNANY NUMER
Halo?
Walet Karo?
Kto mówi?
Wysłałem ci wczoraj zdjęcie.
- Czego chcesz? - Ręki twojej córki.
Dziś u mnie po modlitwie.
NIE BĘDĘ SAM, PRZYJDĘ Z EKIPĄ. PRZYGOTUJ SIĘ.
Nie będę sam. Przygotuj się.
Przyjdę z ekipą.
Azrael ma dziś nadgodziny.
A ty kto?
Posłuchaj! Mogę mieć każdą!
Jak nie odzyskam dziś 5000,
twoje zdjęcia trafią do sieci!
Nie, błagam, Jouj! Proszę!
A gdybym była twoją siostrą?
Chyba śnisz!
Ona jest cnotką, a ty jesteś suką!
Wiesz, kogo szantażujesz, casanovo?
- Lolitę. - To sama Dama Karo!
- Karo? - Jej ojciec jeszcze nie wie.
Ale przysięgam dupku,
jeśli w ciągu godziny nie poprosisz o jej rękę,
zdetonuję ci dupę.
Połowa wyląduje w Dammam, połowa w Dżuddzie!
Będziesz pierdział prochem! Zrozumiano?
Przyszedłem przywrócić honor pańskiej córce.
Otwórz bramę.
- Czemu mam cię wpuścić? - Dostarczam towar.
Żryj gówno i zawijaj!
Zawijaj!
O mój Boże!
Kim jesteście?
Przestań! To boli!
Mów!
Pana ojciec jest w magazynie. Chce się z panem widzieć.
Idź uwolnić zakładników.
- Wezmę coś i zaraz wracam. - Dobra.
Zrobić przejście!
KLIENT: WALET KARO
Ożeż kur…
Taki dym to chyba nie po trotylu.
- Dodałem amoniaku. - Ile?
Coś koło tony.
A co z globalnym ociepleniem?
Płakusia w kąciku!
Ja pieprzę, Lukman!
Pośpieszcie się! Szybko! Wskakujcie!
Wskakujcie!
Wskakuj, Darwisz!
Darwisz!
- Darwisz! - Zostawmy go.
- Wariuje przez tę Latifę! - Darwisz! Wrócił po nią?
- Tak! - Do diabła z nim.
- I tak go zostawi. - Mamy go zostawić?
Latifa, musimy iść. Spóźnimy się. Chodź.
Chodźmy!
„Honor niezhańbiony,
dopóki plamą krwi zdobiony!”
Jestem twoim zbawcą, Lolito!
Miałeś się do niej nie odzywać!
Mam większe problemy niż ty!
Idź, Latifa! Dogonię cię.
Nie wtrącaj się!
Latifa!
Co masz w ręce?
Daj mi to.
Daj mi to!
Trzeba było pochować cię z twoją matką.
Kłopoty z jej ojcem?
Bez obaw. Będzie dobrze, przyjacielu.
Włącz muzykę.
SCHRONISKO DLA KOTÓW
Napisy: Paweł Zatryb