Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Po przetrwaniu ciągłych ataków ze strony najemników
podczas brutalnej wojny naftowej,
w końcu wysłuchano błagań pracowników oblężonej chińskiej rafinerii Yutime
na Bliskim Wschodzie.
Profesor Cheng, dyrektor operacyjna rafinerii,
powiedziała nam, że zgłosiła się firma wojskowa z Chin,
która wykona ryzykowną misję uwolnienia oblężonych pracowników
i przetransportowania ich do bezpiecznej Zielonej Strefy.
Komandorze Luo,
zbliżamy się do LZ.
Zrozumiałem.
- Smok Luo? - Tak.
- Profesor Cheng z Yutime Oil. - Witam.
Dziękuję za ratunek.
Proszę nakreślić sytuację.
- Oczywiście. - Hai Ming, rozładujcie się.
- Wy dwaj, za mną. - Tak jest!
Jesteśmy bezpieczni tylko wewnątrz rafinerii.
Przybyliśmy tu, by was stąd zabrać.
Nasze samoloty czekają w Zielonej Strefie.
- Kim są ci rebelianci? - Nie wiemy.
Chcą nas wypędzić z rafinerii.
Jesteśmy otoczeni od dwóch tygodni, a oni atakują co kilka dni.
Zwiększyliśmy środki bezpieczeństwa,
ale jeśli znów zaatakują, jak wczoraj, tym razem nie damy rady.
Musimy szybko uciekać.
Ile osób trzeba ewakuować?
Wliczając dzieci, 498.
Jest jeszcze wiele spraw do załatwienia.
Wyruszymy o świcie.
Uderzył mocno i wygląda na zadowolonego.
Oj, chyba zaczął się martwić.
Piłka w piachu.
Udało się!
- Jak leci, Chris? - Spóźniłeś się, Henry.
Jezu, Chris!
Obiecana forsa.
Nikt nie ucierpiał.
Przeliczysz?
Jasne. Jesteś rodziną, ale i złodziejem.
Łysy to rozumie.
A jednak chyba trochę go to wkurza.
Masz jakąś ksywkę?
Macie ksywki?
Nie macie ksywek?
Serio? Ksywki zacieśniają więzi w zespole!
Macie szczęście, bo od zawsze potrafię nadawać ludziom ksywki.
Ci goście są trochę wkurzeni.
Spuszczę z nich nieco pary.
Łysy Orzeł, jak ten z Muppetów.
Wykałaczka. Może się kiedyś domyślisz.
Tomb Raider, bo czuję, że dopadłabyś mnie nawet po śmierci.
Tu mam zagwozdkę.
Może „Graffiti”? Bo ktoś pobazgrał ci po twarzy.
Nie, nie.
Ale jeszcze coś wymyślę.
Możesz na chwilę zachować powagę?
Przemyślałeś mój plan?
Ostatnia misja, pięć razy więcej forsy.
Już i tak dużo zrobiłem.
Z większą gotówką mógłbyś podreperować to miejsce.
Nie zaczynaj.
To wielka robota.
- Nie. - Ruchomy cel. I to dla Unicorp.
Nie chcę.
Pamiętasz atak rebeliantów na Strefę Siódmą?
Złapali tam pięciu naszych.
Ta dziwka sprzedała im broń.
A teraz najemnicy eskortują ją do Chin.
- Chcesz walczyć z Chińczykami? - To nie jest Chinka.
To międzynarodowy przestępca.
Zabiorą ją Szosą Śmierci do Zielonej Strefy.
Wielki Psie!
Zaraz tam przyjdę!
Szosa Śmierci?
To najniebezpieczniejsza droga w kraju.
Nawet o tym nie myśl.
Tata by to zrobił.
Wredna uwaga.
Nawet jak na ciebie.
Patrz na piłkę.
Prawie.
A teraz celuj w rękawicę.
Rany!
Fantastycznie!
Uda ci się!
Cześć, Soraya.
Cześć, Owen.
Pięknie dziś wyglądasz.
Co takiego? Nie.
Muszę przyznać, że w tej abaji twoja skóra promienieje.
Owen, przestań!
- Ciągle pracujesz. - Nie ciężej niż ty.
A co z rurą?
Sucha.
Marnujesz czas. Pompa zardzewiała.
Odłączyli rurę.
Nienawidzę tej firmy.
- A ja braku wody. - Wiem.
To znaczy mam jej trochę nagromadzonej w wiadrach…
Ale to za mało. Po zbudowaniu tamy wody zabraknie.
Mogę pogadać z władzami Unicorp, ale wiesz, w czym jest problem.
Dać im w łapę za wodę?
Jest tylko jedna rzecz droższa od ropy.
Woda.
A jak jej brakuje, to drożeje.
Ile?
Pewnie sto tysięcy.
Przepraszam. Robię, co mogę, ale…
Jeśli załatwisz forsę, zbiorę ekipę.
Dobra.
Rób, co możesz.
To miejsce umrze bez wody.
Warunki pogodowe korzystne.
Przekaż, że dotrzemy do Strefy w dwóch grupach.
Jedna o 9.00, druga o 16.00.
Dobrze.
Mówmy po angielsku.
Co mówi zwiad powietrzny?
Większość szlaków jest niebezpieczna.
Rebelianci kontrolują wszystkie drogi.
Pojedziemy Szosą Śmierci.
To najszybsza droga do Zielonej Strefy.
Osiem godzin bez przystanków.
Chris,
skąd weźmiemy sto tysięcy?
Coś wymyślę.
Dobrze.
- Sektor czwarty gotowy. - Sektor trzeci gotowy.
Drugi gotowy.
Pierwszy gotowy.
- Zamykamy. - Zrozumiałem!
Pani profesor, musimy mieć klucz.
Jak się czujesz?
Niezbyt dobrze.
System wyłączony.
- Mei, potrzymaj moją torbę. - Dobrze.
Tylko ostrożnie.
Musimy natychmiast wyjechać.
Przygotujcie się. Wyjeżdżamy!
- Policzyć ludzi. - Tak jest.
Chodźcie.
Za mną.
Idziemy.
Pani profesor, w autobusie ósmym jest jeszcze jedno miejsce.
Może pani pojechać z asystentem.
Doskonale. Chodź.
Pani do jedynki.
Do zobaczenia w Zielonej Strefie.
Uważaj na siebie.
Pani doktor Mei, zostawiłem pani miejsce.
Oddział Cienia!
- Jedziemy! - Tak jest!
Ruszamy!
Trzymajcie się.
Dobra, startujemy.
Komandorze Luo,
helikoptery lecą do Zielonej Strefy.
Zostaliście sami.
Sprawdzam łączność.
Zgłasza się dwójka.
- Trójka także. - I czwórka.
- Zgłasza się piątka. - I szóstka.
- Zgłasza się siódemka. - I ósemka.
- Zgłasza się dziewiątka. - I dziesiątka.
Zgłasza się jedenastka.
Nie możesz ciągle stać.
To niebezpieczne.
Poradzę sobie.
Uparta jak swoja mama.
Wciąż ją pamiętasz?
Szosa Śmierci. Wygląda przerażająco.
Zginęło na niej wielu ludzi i nadal jest niebezpieczna.
Ale bez obaw.
Rozglądajcie się i bądźcie przygotowani.
Usiądź.
Zapnij pasy.
To pole minowe.
Zbliżają się!
Wiem. Spokojnie.
Zostańcie w szyku.
Co robisz?
Tam nie ma min.
Widzisz?
To pułapka.
Oni wabią ludzi w pozornie bezpieczne miejsce i zabijają.
Mei,
jestem tu, by cię chronić.
Przyjechałeś tu, by zostać bohaterem.
Dla nich.
Znalazłem cię na liście ewakuacyjnej.
Chcesz powiedzieć…
że zebrałeś ludzi, żeby mnie uratować,
licząc na wybaczenie?
Nic z tego.
Złamałeś mamie serce.
I mnie również.
Nigdy ci nie wybaczę.
To twoja mama mi cię zabrała.
Bo się o nas nie troszczyłeś!
Mama leżała w szpitalu.
Nie mogła wstać z łóżka,
a ty nigdy jej nie odwiedziłeś.
Jak mogłeś być tak okrutny?
Byłem na tajnej misji. Kraj mnie potrzebował.
Kraj cię potrzebował?
No tak.
A co ze mną?
Byłam taka mała.
A mama była w szpitalu i też cię potrzebowała.
Co dla nas zrobiłeś?
Jako inżynier w tej rafinerii jestem ci wdzięczna.
Ale jako twoja córka…
nie mam do ciebie słów.
Smoku, na twojej pierwszej.
Proszę o uwagę.
Przed nami burza piaskowa.
QiXing,
mówiłaś, że warunki są dobre.
Według danych prawdopodobieństwo burzy jest zerowe.
Jeśli staniemy, stracimy jedyną okazję.
Jing, Yan, zamknąć włazy. Musimy szybko przez to przejechać.
Dziwna ta burza piaskowa.
Hai Ming.
Hai Ming?
Słyszysz mnie?
Też nic nie mam.
Shen Wei?
Yan?
Dziwne, nie ma sygnału.
Czy to…
Co?
Myślałam, że coś zobaczyłam.
Cel powinien być blisko. Co widzisz?
Mam.
Nasz cel plus czterech członków załogi.
Wykałaczka, Tomb Raider, blokujecie. Szkarada, wydobywasz cel.
Nazywam się Knox!
Skąd te zakłócenia?
Wracaj na główną drogę.
Dobrze się bawicie?
Miejcie oczy dookoła głowy.
Padnij!
Nie ruszać się! Na ziemię!
Nie słyszałeś, co mówię?!
Na ziemię i nie ruszać się!
Czysto. Pas bezpieczny.
Na ziemię!
Chcesz umrzeć?
Na ziemię! Nie ruszaj się!
Dokąd oni jadą?
Dziwne.
Shen Wei?
Yan, Hai Ming?
Ktoś mnie słyszy?
Zbiórka!
Szybko!
Czemu nikt nie odpowiada?
Straciliśmy całą łączność.
A co z wami?
Nie ma sygnału.
- Są wszystkie pojazdy? - Ósemka zboczyła z drogi.
- Dokąd? - Na wschód.
- A Yan? - Jedenastki też nie ma!
Co z tobą?
Straciłeś w burzy dwa autobusy!
To nie była zwykła burza.
Szybciej!
Ruszaj!
To oni uzbroili Siódmą Strefę?
- Tak, a co? - Oni?
A jak mają wyglądać przestępcy?
Pamiętasz Tyfusową Mary? Zabiła jakieś sto osób.
A była tylko kucharką.
- Jest! - Smoku!
Kapitanie Azir, straciliśmy dwa autobusy.
Potrzebujemy obu śmigłowców.
Przyjąłem, komandorze. Już wracamy.
- Dobrze. Polecisz śmigłowcem. - Dobrze.
- Chodź. - Dokąd?
Dobrze znasz tę pustynię. Nie pracujesz tu?
Badałam ten obszar z profesor Cheng. A o co chodzi?
Musimy znaleźć zaginione autobusy.
Ale…
Spokojnie, obronię cię.
Rozrzedza się.
W kanionach to się nie zdarza.
Proszę spojrzeć!
Shen Wei, to sztuczna burza piaskowa.
Użyli silników odrzutowych.
Zrozumiałem.
Proszę polecieć na północ.
Smoku!
Słyszycie mnie?
Wpadliśmy w zasadzkę najemników.
- Kto to był? - Amerykanie.
Byli szybcy i zorganizowani.
Zwalniam cię z akcji.
Dołącz do Hai Minga.
Zrozumiałam.
Hai Ming, ustalisz pozycję ósmego autobusu?
GPS go nie znajduje.
Shen Wei, sprawdź okolicę w promieniu 15 kilometrów.
Szukaj poruszających się pojazdów.
Zgłoś się, jeśli coś znajdziesz.
Zrozumiałem.
Proszę zawrócić!
Jaki masz problem?
- Wiedziałem, że nie mogę ci ufać. - Masz paranoję.
Cholera. Nadlatują!
Osłaniaj.
- To pewnie oni! Szybko! - Zrozumiałem!
Smoku, namierzyliśmy podejrzanych.
Strzelają do nas!
Lećmy na wschód!
Yan, dołącz do reszty i jedźcie do Zielonej Strefy.
- Spotkamy się na miejscu. - Zrozumiałam.
Hai Ming, niech konwój już rusza!
Zrozumiałem.
Straciłem prowadzącego. Malowanka, przejmij.
Jestem Knox!
Cyklop, zastaw zasadzkę.
Nazywam się Knox!
Kurwa!
Jest za szybki.
Trzymaj się!
Tomb Raider, kryj mnie!
Atramentowy Łeb, zatrzymam śmigłowiec, a ty go zestrzel!
Musimy ruszać!
Nie mamy szans z tym śmigłowcem!
Zajmij się nim, a ja zabiorę jeńców!
Zrozumiałem!
Gotowy!
Atramentowy Łeb, zestrzel go!
Nie mam amunicji!
Jesteśmy cali.
Knox, strzelaj, kurwa!
- Dostałem! - Spadamy.
Komandorze.
Proszę spojrzeć.
Lądujmy.
Chcesz tak tam zejść?
Bądź ostrożny!
Pięć.
Wei?
Zabrali ze sobą pięć osób.
Azir, nie ma pięciu.
Potrzebuję tu Mei.
Co jest grane?
Kto nas najął?
- Unicorp. - Nie kłam! W co się wplątałeś?
Spokojnie, Chris.
Jak sam mówiłeś, nikt nie pracuje ciężej ode mnie.
Owen?
Mei, zabrali profesor Cheng i jej asystenta.
Co takiego?
Profesor Ying Cheng.
Wreszcie.
Cieszę się, że pani tu dotarła.
Znamy się?
Niestety do tej pory nie miałem tej przyjemności.
Mam nadzieję, że moi ludzie nie byli zbyt nachalni.
To wy zaatakowaliście naszą rafinerię?
Proszę zrozumieć, że to nic osobistego.
Knox!
Pogadajmy.
Przemierzyłem cały kraj.
I wiesz, co odkryłem?
Że to nie pustynia.
Tu wszystko jest żyłą złota.
Likwiduję firmę, Chris.
Co?
Patrzyłem, jak się bogacą, kiedy sam harowałem.
Szesnaście lat fałszywych obietnic.
Przez nich nie założyłem rodziny.
I na co mi to było?
Na nic.
Teraz moja kolej.
To moja prywatna wojna. Zabiorę to, co oni są mi winni.
Co są winni nam.
Nie wtrącam się w to, bo to sprawa między tobą a nią.
Oddziałem firmy ochroniarskiej dowodzi Smok Luo.
Będzie chciał odbić panią profesor.
Jeśli go powstrzymasz, uczynię cię bogatym.
- Chcę tylko moją forsę. - Po skończonej pracy.
- Skończyłem. Henry mówił… - Henry jest młody i zdesperowany!
A zdesperowanym ludziom nie można ufać.
Nadszedł nasz czas.
Nie pozwól, by cię to ominęło.
I pamiętaj,
że bez forsy nie ma wody.
Egoistyczny sukinsyn.
Ja jestem egoistą?
Wiesz, co jest egoistyczne?
Ukrywanie się tutaj.
- Skończyłem z tobą. - Jak chcesz.
- Pozwolisz mu odejść? - To twój brat.
Ty go zatrzymaj.
Chris, zaczekaj.
- Wezmę forsę i dokończymy robotę. - Spadaj stąd, póki możesz.
A jedź sobie.
Poddaj się.
Jak wtedy, gdy zostawiłeś ojca.
Bądź w wiosce o 16.00.
Przynieś resztę forsy i nie spóźnij się.
Owen! Nie potrzebujemy go.
Sam poradzę sobie z tym Luo.
Zawiodłeś, Henry.
Tak mi przykro.
Stać!
Potrzebujemy zakładników!
Idioci.
Zabierz go do wieży radiowej.
Niech to wygląda na zemstę Chińczyków.
I domknij sprawę Henry'ego z Francuzami.
Lepiej, by się nie wtrącali.
Ruszamy!
Hej.
Za tym autem!
Zrozumiałem.
- Co jest przed nami? - Nie wiem.
W Strefie Czwartej jest wioska. Ale to niebezpieczne.
Lećmy za nim.
Kończy nam się paliwo.
Dotrę tam i koniec.
Zostań w śmigłowcu.
Chris, zagramy?
Prawie, kolego.
Przyjedź, Henry.
Źle się odbiła.
Zgubiłeś się?
Chcę zabrać moich ludzi.
Co robisz w mojej wiosce?
Co robisz na pustyni?
Łowię ryby.
A co ty tu robisz?
Halo?
Nic mi nie jest.
Gram w baseball z bangchui.
Chcę zabrać moich ludzi!
Z tym nie do mnie.
Chris, zagramy?
Złapałeś ją, Funhouse!
Mówiłam ci, że masz być grzeczny, bo inaczej cię ukarzę.
- Chris, dokąd jedziesz? - Po pieniądze. Niedługo wrócę.
Dobrze.
Hej!
Do zobaczenia, bracie.
Czemu mnie śledzisz?
Co robisz na pustyni?
- Zabiłeś moich ludzi. - Nikogo nie zabiłem!
Zabiłeś!
- Wiem, że to ty. - Jak?
Łowisz ryby na pustyni?
Serio?
Słuchaj!
Posłuchaj!
Zabiłeś moich ludzi!
To oni ich zabili! Mojego brata również!
Co się tu dzieje? Gdzie moje pieniądze?
Dzień dobry.
- Znasz francuski? - Tylko tyle.
Gdzie moja forsa, panie Ameryka?
Za broń.
Szukasz forsy?
Ustaw się w kolejce!
- Oni chyba cię zastrzelą. - Dlaczego?
Bo gdy cię zobaczyłem, też chciałem cię zastrzelić.
Ognia!
Widzisz?
Ruszaj!
Kurwa!
- Magazynek! - Co?
- Magazynek! - Masz!
Hej! A naboje?
Jakie naboje?
Siedem sześć dwa!
Siedem sześć dwa.
- Co robisz? - Załaduję je!
Daj mi je!
Proszę.
Hej!
- Co? - Zostaw to!
Daj granat!
Daj mi granat!
No tak, granat.
Sam go zabierz!
Odbiło ci?!
Co?
Zbyt ryzykowne!
- Jesteś bliżej! - Tak?
Ruszaj!
Kurwa.
Chodź!
Kto zabił moich ludzi?
Co?!
Dawaj!
Co to za jedni?
- To nie oni! - Co?!
Rzucaj!
No daj ten granat!
Muszę go znaleźć!
- Szafeczka! - Co?
- Szafeczka! - Zawleczka?
Dobra, masz!
Czemu wyjąłeś zawleczkę? Mówiłem „szafeczka”!
Wyciągnąłem zawleczkę!
- Czekaj. - Co?!
Chyba już ich nie ma.
Skąd wiesz?
Nie strzelają.
Sprawdź.
Ty sprawdź.
- Ty. - Nie, ty!
Jesteś bliżej.
Chyba pojechali.
Nie patrz w jedną stronę.
Kto zabił moich ludzi?
Nie masz dość?
Nie. Kim oni są?
Zastrzel mnie, a nigdy się nie dowiesz.
- Sprawdzę mój wóz. - Hej!
Złapałeś gumę.
Ethel.
Twój samochód ma imię?
Tak.
Czy to dziwne?
- Chodź. Nie porzucimy broni. - Ani ciał.
To dziwne.
Owen Paddock rządzi teraz Unicorp i porwał twoich ludzi.
- Ta firma? - Nie, tamta.
- Wsiadaj do auta. - Nie ma czasu! Chodź.
- Dokąd ich zabrał? - Nie wiem.
Ale w nocy jest tu zbyt niebezpiecznie.
À propos, jak masz na imię?
Bangchui, prawda?
Znasz chiński?
Trochę.
Puszczaj!
Gdzie się nauczyłeś?
W Szanghaju, w firmie obciągarskiej.
Gdzie?
W firmie obciągarskiej.
W firmie obciągarskiej?
Tak, w firmie ochroniarskiej.
Mówi się „firma ochroniarska”, nie „firma obciągarska”.
Akcent na pierwszy ton, nie trzeci.
Firma ochroniarska.
Mów po angielsku!
Rafineria jest chroniona szyfrowaniem kwantowym.
Bez klucza sprzętowego nic nie zrobimy.
Pani profesor, proszę zacząć mówić.
Gdzie jest klucz?
Wykradniecie naszą ropę.
Niektórzy z moich ludzi, moi przyjaciele, zginęli tu,
a ich rodziny nic nie dostały, więc…
odbieram to, co oni nam są winni.
Pomoże nam pani.
To kradzież.
Wszyscy okradają ten kraj.
Płacimy za ropę.
Proszę podać mi kody.
To bardzo złożony proces
i nie ma…
Proszę mówić dalej.
Kartka.
Tak, ta z kodami.
Tak.
I klucz sprzętowy.
Klucz.
- Klucz. - Gdzie one są?
Może lepiej zabiję pani syna?
Nie!
Proszę, nie!
Są w mojej torbie!
- Gdzie ta torba? - Nie wiem!
- Gdzie torba?! - Nie mam jej tutaj!
Nie wiem, gdzie ona jest. Proszę, nie!
Proszę mi uwierzyć!
Przykro mi.
Nie mam jej!
Namierzcie telefon!
W torbie jest jej telefon.
Tele…
Zdobądźcie tę torbę.
Halo?
Wielki Pies!
Wielki Pies powrócił z nowym przebojem…
Halo?
- „Stary Donald”! Posłuchajcie! - Halo?
Stary Donald farmę miał
Ija, ija, oł!
I na tej farmie on psa miał
Ija, ija, oł!
To był duży, duży pies Albo mały, mały pies
Wielki pies, mały pies Wielki pies, mały pies
Stary Donald farmę miał
Ija, ija, oł!
I na tej farmie krowę miał
Ija, ija, oł!
Słucham?
Hai Ming, gdzie jesteś?
Już w Zielonej Strefie.
Jedziecie tu już?
Nie, ale jesteśmy bezpieczni.
Dojedziemy do was, jak tylko znajdziemy zakładników.
Zrozumiałem.
Robił miau, miau tu I miau, miau tam
Tu miau, tam miau Wszędzie miau, miau
Stary Donald farmę miał
Ija, ija, oł!
I na tej farmie kurczaka miał
Kto do ciebie dzwonił?
- Ktoś dzwonił do profesor Cheng. - Kto to był?
Nie wiem. Od razu się rozłączył.
Stary Donald farmę miał
Ija, ija, oł!
Myślisz, że można mu zaufać?
Ija, ija…
Od wielu lat mieszka na tej pustyni, opiekując się sierotami.
Musi być przyzwoity.
…farmę miał
Ija, ija, oł!
I na tej farmie…
Nie, nie!
Zagrzewałem je. One to uwielbiają!
Małpy tak nie robią.
- Słyszałeś je? - Nie.
Co to jest?
Goryl!
Tak, goryl!
A to jest małpa!
To właśnie małpa!
A to co?
Rozkwaszona twarz.
Nie, to buldog.
- Przystojny ten buldog. - A to co?
To inny buldog?
- Młody buldog. - No tak!
A to?
Jakbyś na czymś wisiał.
Wiem! Zjeżdżasz na linie.
Żyrafa.
- Żyrafa? - A to co?
Wyglądasz jak posąg.
Nie. Człowiek.
To było całkiem dobre.
Nieźle odegrałeś człowieka. Dobry jest.
Czas na posiłek.
- Dobra robota. - Robisz to codziennie?
Codziennie. Dajmy dzieciom zjeść.
Na razie!
- Wielki Psie! - Tak jest.
Dziękuję.
Ale czemu dwa autobusy?
- Wystarczyła ósemka. - Żeby odwrócić uwagę.
Twoja koleżanka upuściła notes.
Nie widzę między wami żadnej chemii,
więc postanowiłem użyć tego notesu jako przynęty.
Może włożę do środka mój numer, bo…
Spójrz na nią.
Jest seksowna.
Ten tyłeczek. Nie jestem zbokiem, ale…
To moja córka.
No jasne.
Teraz, jak mi powiedziałeś, to rzeczywiście jest podobna.
Jak mogłem tego nie zauważyć?
Sprawy między Mei i mną są skomplikowane.
Jej matka zmarła.
Dla Mei ja też chyba nie żyję.
Przecież się nie poddajesz.
Na wojnie nigdy.
Ale w życiu jest trudniej.
Co ty tu robisz?
Cóż…
Pracowaliśmy z bratem dla ojca.
- Jako najemnicy? - I to cholernie dobrzy.
Prosto z sił specjalnych.
Dwa lata temu ojciec dostał zlecenie na Szosie Śmierci. Odmówił.
Po raz pierwszy.
Przekonałem go, by je przyjął.
Wpadliśmy w zasadzkę rebeliantów. Czterdzieści osiem godzin wymiany ognia.
W końcu wymyśliłem plan, jak nas stamtąd wydostać.
Miałem ostrzeliwać wroga, żeby tata mógł zmienić pozycję.
Ale dałem mu znak, że też chcę ruszyć.
Ruszyliśmy jednocześnie.
Wszyscy zginęli. Tata na moich oczach.
Twój ojciec i twoi ludzie zginęli, bo przyszedł ich czas.
Takie życie wybieramy.
Nie szukaj uzasadnień.
Wcześniej…
biliśmy się o honor albo o flagę.
Ja walczę za rodzinę,
moich ludzi, mój kraj. To wszystko.
Oni byli moją rodziną.
Teraz są nią ludzie w wiosce.
To jak naprawdę się nazywasz?
Na pewno nie bangchui.
Jestem Chris.
- Zaprowadź dzieci do klasy. - Dobrze.
Uciekaj!
Chodźcie! Szybko!
- Ty kryj górę, ja dół. - Dobra.
- Gdzie to jest? - Co?
Hej!
Nic mi nie jest. A tobie?
- Zejdź ze mnie. - Dobra.
- Ty miałeś kryć górę, a ja dół? - Kryłem dół.
A potem górę.
Od teraz koniec z gadaniem i używamy sygnałów ręcznych.
Znasz je, prawda?
Cholera.
Dobry sygnał?
Hej.
Szósta.
Na szóstej!
- Nie widziałeś sygnału? - Jakiego?
Chodźmy.
Wiesz, co to znaczy?
Jasne. „Zadzwonię” albo „Napijmy się browca”.
Sześć palców, czyli „na szóstej”!
To ma oznaczać „sześć”?
Po prostu powiedz „za tobą”.
Teraz ty kryjesz górę, ja dół.
Ruszaj!
Pamiętaj, bangchui.
Cholera.
Chris!
Daj telefon.
Daj mi telefon!
Tego szukacie?
Mamy patową sytuację.
To urządzenie namierzające,
ale dziewczyny nie znajdziecie.
Przyszedłem tylko po torbę!
Torbę?
Dokąd idziesz?
Nie! Co ty wyprawiasz?!
Chris!
- Hej. - Co robisz?!
To moja rodzina!
Chronię tę wioskę!
Jeśli chcą tę torbę, to im ją dam!
Mówisz po…
- Mówisz po chińsku? - Tak, bo jestem wściekły!
Co tak ważnego jest w tej torbie?
Klucz sprzętowy i hasła do otwarcia zaworów w rafinerii.
Ile ropy?
- Miliony baryłek. - Kogo to obchodzi?
Żeby wywieźć tyle ropy, potrzebowaliby z 500 ciężarówek,
by dowieźć ją na wybrzeże.
Mamy podziemną sieć rurociągów okalającą cały kraj.
Po to są te rury?
Użyją ich, żeby napełnić tankowce.
Każdy zabiera dwa miliony baryłek, więc to byłaby…
Największa kradzież ropy w historii.
Jedźmy do rafinerii.
Musimy mieć coś, co pokona bramę.
Mam coś takiego.
Jesteście na miejscu?
Jesteśmy na stanowisku i czekamy.
Zrozumiałem.
Szykujcie się do dokowania.
Ja też pojadę! Znam rafinerię lepiej niż wy.
Mogę wam pomóc.
Tam jest niebezpiecznie. Powinnaś tu zaczekać.
Obiecuję, że po ciebie wrócę.
Dobrze. Uważaj na siebie.
W rafinerii łatwo o pożar.
- Nie używajcie tam broni palnej. - Dobrze.
- Spokojnie… - Stul dziób.
Zapnij pasy.
Liczy się bezpieczeństwo.
Hej!
Pociągnij powoli…
i włóż do dziurki.
Widzisz? Łatwizna.
Zadowolony?
Owszem.
- Ruszamy. - Ruszajmy.
Do roboty.
Ale już.
Proszę o odcisk palca.
I hasło.
Siedem, dziewięć,
cztery, dwa.
Włącza się! Zacznijcie napełniać!
Płynie.
Zaczynamy.
To zajmie 24 godziny.
Wiem.
Nie jestem głupi.
- Tankujmy ciężarówki i ruszamy. - Już je tankują.
W strefie zdemilitaryzowanej nie ważą się nas tknąć.
Wróg się zbliża!
Ognia!
Hej!
Cysterna!
Za mną.
Przepraszam. Widzisz?
Co robisz?
Żeby tego nie zatrzymali.
Wychodzimy!
Zostań tu i pilnuj zakładników.
Ale zabij ich, gdy tankowce będą pełne.
- Skacz! - Nie mogę!
Trzymaj się!
Dziękuję.
Smoku Luo!
To zaszczyt cię poznać.
Szkoda, że jesteś tu sam.
Nie jestem.
- Jest ich jeszcze więcej. - Co?
Wejdź, jak skończysz.
Pomóżcie im.
Mam Czachę.
Dobra.
Pani profesor, idziemy!
Szybko!
Magazynek!
Łap!
Serio?
Chodź tu!
Czysto!
Hej, Knox!
Cały czas zastanawiałem się, jaka ksywka byłaby dla ciebie idealna.
Może „Łysa Pała” albo „Jednooki Wąż”?
„Synalek Świra”.
Ale właśnie obmyśliłem dla ciebie…
ksywkę wręcz idealną.
Trup.
Wiesz czemu?
Bo nie masz już kul.
Idź. Poradzę sobie.
- Serio? - Tak!
W porządku.
Hej!
Do strefy zdemilitaryzowanej.
Ruszamy.
Postanowione.
Od poniedziałku więcej kardio.
Susie?
Mój wóz.
Zabiję go.
Zabiję, choć nie chcę.
Mei?
- Gdzie mój ojciec? - Co robisz w Susie?
- W kim? - Nie wychodź.
Jedziemy.
Przepraszam.
Ruszaj.
Masz pod siedzeniem karabin maszynowy?
Jestem Amerykaninem.
Wszędzie mamy broń.
Pani profesor, idziemy!
Spokojnie.
I po nowym sprzęgle. Zmień bieg!
Próbuję, ale skrzynia biegów jest luźna.
Luźna?
Nie słuchaj, Susie.
Trzymaj się!
Kontakt na szóstej!
Jak to działa?
Jedź zygzakiem!
Ech, Chris.
Kurwa! No nie.
Skończyła się amunicja!
Wystrzelali się.
Zjedź z drogi!
Zobaczymy, co teraz, Chris.
- Za nimi. Da sobie radę. - Dobra.
Hej!
Szybciej!
Wciąż są za nami. Szybciej!
Ksywka „Trup” ci nie pasuje,
bo bardziej przypominasz mrożoną kaczkę.
Pani profesor?
Złamali klucz, więc nie mogę zamknąć rafinerii.
Wszystko w pańskich rękach.
Zostańcie tam. Zaraz wracam!
Szybciej!
Jedź!
Śmiało.
Nie, nie!
Czekaj!
- Nie damy rady! - Damy!
- Bez szans! - Zaufaj mi!
Nie!
- Przepraszam, Susie. - Co?
Na co mi teraz przeprosiny?
Hej!
Zwolnij!
- Tato! - Widzisz mnie?
- Zwolnij! - Stój!
- Widzę, że… - Nie sil się na żart z przebitą oponą.
- Chciałem powiedzieć: „Ruszajmy”. - Dobrze.
Pasy.
Hej!
Złapiemy go. Skrót na dziewiątej.
- Co? - Co?
To jest ósma.
- Ósma? - Tak jest dziewiąta.
Wygląda jak dłoń małego pirata.
Koniec z sygnałami!
Jedź tam!
- Przyspiesz. - Szybciej się nie da.
Możemy użyć odrzutu.
Jak?
Lepiej się trzymaj.
Zatrzymać ciężarówki! Natychmiast!
Uderz w tył, nie w środek!
Dobra!
Nie!
Morgan!
Brawo, Chris.
Chcesz dostać…
większą działkę?
Zabiłeś mojego brata.
Tak.
Chris!
- Mówiłem, żebyś zapiął pasy?! - Jedź!
Jedź już!
Hej, hej!
Zakopujesz się!
- Wyciągnij podpory. - Wysuń podpory!
Który to przycisk?
- Który guzik? - Przy kole.
Przy kierownicy!
Ja to zrobię. Wsiadaj.
Pobiegniesz?
Nie.
To wsiadaj!
Masz pasy?
- Tak. - Gotowi?
Ruszaj!
Trzymaj się!
- Ruszamy. - Tak.
Skacz na pięć!
Nie słyszę!
Na pięć!
Co?!
Wiem, że nie miało być więcej sygnałów,
ale to jest wyjątek!
Cztery!
Trzy!
Dwa!
Skacz!
Nie bój się.
Jestem przy tobie.
Gdzie Chris?
Chris!
Chris?
Skąd masz mój pamiętnik?
Zawsze byłyście przy mnie.
Tato?
Teraz rozumiem.
Chris!
To piękna chwila, ale pomóżcie.
Chris!
- Myślałem, że ci się nie uda. - Jesteś cały?
Mam lęk wysokości.
Ale żyję. Ja żyję!
Oraz jestem singlem i nie mam żadnych chorób.
Myślałem, że mam zapalenie wątroby, ale byłem tylko przeziębiony!
Hej!
- Nawet o tym nie myśl. - Myślałem, że jesteśmy rodziną.
Nie jesteśmy.
Jakie masz w ogóle szanse u mojej córki?
To znaczy?
Musisz się wiele nauczyć.
Dobra, Konfucjuszu.
Jak się stąd wydostaniemy?
Mam pomysł.
Na pomoc!
Serio? To ten twój świetny pomysł?
Masz lepszy?
- Nie ruszać się! - Na ziemię!
Ręce za głowę!
Mostek pod kontrolą.
Ciągnąć!
Nie zbliżaj się do niego!
Smoku Luo!
Zlecono nam nową misję.
Dołączysz do nas?
- Akcja! - Magazynek! Łap!
Super. Cięcie!
Idź. Poradzę sobie.
- Serio? - Tak.
Nie ta ręka.
- Tak? - Tak.
- Ma być ta? - Tak.
Jeszcze raz.
- Likwiduję firmę, Chris. - Co ty powiesz?
Ci Arabowie w maskach ninja wykańczają okolicę.
- Wiesz, co ja będę robić? - Nie.
Radziłeś mi chodzić na randki.
Widzisz tego tam z kałaszem?
- Tak. - Rozmawiamy w sieci.
Poznałem go przez aplikację Finder, bo pomyliłem ją z apką do randkowania.
Dużo nas łączy.
Mieszkamy na wsi, lubimy spluwy, oglądaliśmy Lawrence’a z Arabii.
Chodź tu!
Hej.
Chodź tu!
- Hej. - Chodź tu!
Ruszaj!
Brawo.
Spójrz na nią.
Jest seksowna.
Ten tyłeczek.
Chętnie bym ją wygiął i…
klepnął w ten zadek.
Jestem zbokiem, bo lubię lizać tyłki.
Wiesz, jak mówią na taką pozycję?
„Przewrócona motorówka”, bo trochę tak to wygląda.
- Smok Luo? - Tak.
Jestem główną inżynierką. Dziękuję, że nas uratowaliście.
Dzień dobry, pani profesor…
Jak leci?
W porządku.
Trzymasz broń pod siedzeniem?
Mam też jedną w spodniach. Jest jak Walther PPK.
To mała broń.
- Smok Luo? - Tak.
Jestem główną inżynierką.
- Dziękuję, że przyjechaliście. - Dzień dobry, pani profesor.
Dziękuję. Na szóstej!
Na dziewiątej!
Na dziesiątej?
Cholera.
Miałaś się poprawić!
Nazywam się Smok Luo.
Zapomniałam.
Możesz mnie nazwać Jackie Chanem.
- Cięcie. - To dziewiąta.
- Ósma. - Nie…
Unikaj dziewiątej i koniec z sygnałami!
Jedź tam!
Zasłaniasz mi twarz obiema rękami.
Jeszcze raz!
To wygląda jak dłoń małego pirata.
A jakie jest ulubione słowo pirata?
Co?
Myślicie, że „morze”?
Być może.
Ukradł mi moje ujęcie, bo ciągle gada.
Nawet nie wiem, co ty pleciesz.
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz