Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Νιώθεις ίλιγγο…
όταν μπαίνεις στο γήπεδο,
με αντικρουόμενα συναισθήματα και φόβους.
Η προσμονή της νίκης
κι ο φόβος της ήττας.
Μοναδικός, ασύγκριτος, τεράστιος.
Φίλοι, τώρα ο Ρενέ…
Και στην Κολομβία έχουμε ποδόσφαιρο.
Κι αυτό μας έδινε ώθηση.
Άλλαξε τον κόσμο.
Όπως ήταν στον δρόμο,
έτσι ήταν και στο γήπεδο.
Για μένα, είναι ο τερματοφύλακας του μέλλοντος.
Δεν μπορούσες να του πεις να μην αφήσει το τέρμα.
Έβαλε εφτά γκολ έτσι.
Έχει σκοράρει 49 φορές
και είναι ο πρώτος σκόρερ στον κόσμο.
Ήταν ωραίο ποδόσφαιρο.
Είναι απ' αυτούς που έχουν θείο χάρισμα,
όπως ο Μαραντόνα, ο Πελέ,
ο Μέσι.
Ήταν ένα ίνδαλμα για μένα. Ο Ρενέ ήταν το παν για εμάς.
Σπανίως φέρνει κόσμο στα γήπεδα ένας τερματοφύλακας.
Ο Ρενέ ήταν σόουμαν. Όλοι ήθελαν να δουν τον Ρενέ.
Σ' αγαπάμε!
Σ' αγαπάμε, Ιγκίτα!
"Κοιταχτείτε καλά. Θα αλλάξουμε την ιστορία του κολομβιανού ποδοσφαίρου".
Ιγκίτα, ποιες ήταν οι καλύτερες και οι χειρότερες φάσεις σου;
Είναι δύσκολο.
Είναι δύσκολο, γιατί το ποδόσφαιρο και οι φάσεις είναι όπως η ζωή.
Έχεις καλές και κακές στιγμές.
Όλοι ψάχνουν ανθρώπους σαν εμάς, ειδικά οι ισχυροί.
Σε όλα τα πάρτι,
σε κάθε ξεσάλωμα, ο Ρενέ Ιγκίτα ήταν εκεί.
Ως σύζυγος του Ρενέ Ιγκίτα,
έπρεπε να παλέψω με πολλούς δράκους, όπως λένε.
Όταν βγήκα απ' τη Λα Κατεντράλ,
ένας δημοσιογράφος με ρώτησε αν ήμουν φίλος του Πάμπλο Εσκομπάρ.
Και είπα ναι.
Όλοι κάνουμε λάθη, αλλά μόνο όσοι έχουν κότσια το παραδέχονται.
Η αστυνομία τον έστειλε στην Μπογκοτά.
Κυρίες και κύριοι,
ένα θερμό χειροκρότημα για τον Ρενέ Ιγκίτα!
Τον μεγάλο απόντα από αυτήν την εκδήλωση προς τιμή του.
Ιγκίτα!
Ο διαιτητής το επιτρέπει. Έλα, Μεντόσα!
Κόρνερ.
Ο Ρενέ Ιγκίτα στο τέρμα, ο βασικός παίκτης της εθνικής ομάδας.
Ο Ρενέ στη σέντρα.
Την κλέβει ο Ρενέ με τον Πάτσο.
Ο λαός της Κολομβίας είναι περήφανος
γι' αυτήν τη γενιά αθλητών.
Ο Ρενέ αποκρούει την μπάλα.
Γυρίζει, την ξαναπιάνει.
Ο Ρενέ αποκρούει!
Μπορεί να γελάμε,
αλλά αυτό που έκανε ο Ιγκίτα σήμερα είναι πολύ επικίνδυνο.
Όσον αφορά τον αθλητισμό, είμαι 100% αθώος.
ΡΕΝΕ ΙΓΚΙΤΑ
Θα σας δείξω μερικές φωτογραφίες.
Έχω πολλές.
Από τότε που ήμασταν στη Ρεάλ Βαγιαδολίδ
με τον Φρανσίσκο Ματουράνα.
Από το Μουντιάλ του '90 στην Ιταλία.
Εδώ είμαι με τον συμπαίκτη μου
στην εθνική ομάδα του '85, τον Εδουάρδο Νίνιο.
Εδώ είμαι με τον πάπα Ιωάννη Παύλο.
Έχω πολλές,
αλλά δεν μπορώ να πω ότι ο Ρενέ Ιγκίτα είναι άγιος.
Ούτε μου έχει είπε κανείς να τελέσω τη Θεία Λειτουργία
επειδή έβγαλα μια φωτογραφία με τον Ιωάννη Παύλο Β'.
Αλλά μια από τις φωτογραφίες που μ' αρέσουν πιο πολύ
είναι αυτή της Ατλέτικο Νασιονάλ.
18 ΙΟΥΝΙΟΥ 1990 ΜΙΛΑΝΟ-ΙΤΑΛΙΑ
Ήμουν ο πρώτος σκόρερ της ομάδας μου.
Στον πρώτο μας αγώνα δεν εμφανίστηκε ο τερματοφύλακας.
Έβαλαν εμένα.
Τα πήγα καλά. Κερδίσαμε το πρωτάθλημα.
ΡΕΝΕ ΙΓΚΙΤΑ
Έτσι, έγινα γνωστός ως τερματοφύλακας.
Σε μια χώρα αθλητικής υπεροχής όπως η δική μας,
όπου το ποδόσφαιρο θεωρείται ο βασιλιάς των σπορ,
όλοι μιλάνε για τους σταρ της μπάλας.
Γι' αυτό έχουμε σήμερα εδώ τον Ρενέ Ιγκίτα,
που έχει αναγνωριστεί διεθνώς ως ένας από τους κορυφαίους τερματοφύλακες.
-Πίστευες ότι θα γινόταν τόσο τρανός; -Πάντα ήταν τρανός.
Δεν είχα ποτέ πρόβλημα, γιατί είναι ο καλύτερος στον κόσμο.
Το μυστικό της επιτυχίας του είναι ότι δεν παίζει συμβατικά.
Εγώ βγαίνω πάντα μπροστά. Πάω ως τη σέντρα.
Έτσι νιώθω.
Έτσι ένιωθα εγώ το ποδόσφαιρο.
Αν δεν δημιουργούσα φάσεις, ένιωθα ότι δεν ήμουν στο γήπεδο.
Κι έγινε σύστημα.
Τον πρωτοείδα στην Ατλέτικο Νασιονάλ.
Ήταν μπροστά από την εποχή του.
Ο τρόπος που έπαιζε, ο τρόπος που έκλεβε.
Έπαιρνε πολλά ρίσκα, αλλά επίσης βοηθούσε πολύ.
Ο κόσμος δεν καταλαβαίνει ότι ήταν άλλος ένας αμυντικός.
Μπλόκαρε φάσεις που θα κατέληγαν σε γκολ.
Ο Ρενέ πιάνει την μπάλα…
Ο Ρενέ ήταν αυτός που ξεκινούσε την επίθεση.
Η επίθεση δεν ξεκινάει με τον επιθετικό, αλλά με τον τερματοφύλακα.
Τον θυμούνται για όσα έκανε διαφορετικά από τους άλλους τερματοφύλακες.
Ο Ιγκίτα ήταν ο Ιγκίτα.
Δεν μπορούσες να του πεις "Μην αφήσεις το τέρμα".
Είναι ένας τερματοφύλακας σκόρερ. Δεν αποκρούει μόνο, σκοράρει κιόλας.
Έχει βάλει 49 γκολ.
Είναι ο πρώτος σκόρερ στον κόσμο.
Ιγκίτα!
Είναι τέχνη.
Είχε την ικανότητα να είναι εκπληκτικός τερματοφύλακας.
Ως άτομο, ενέπνεε σιγουριά παντού.
Είχε πάντα θετική στάση.
Ποτέ δεν έλεγε αρνητικά πράγματα.
Είχε μεγάλη ψυχική δύναμη.
Έτσι τον έβλεπα εγώ.
Ήταν ευθύς, αυθόρμητος.
Ο κόσμος τον θεωρούσε αλαζόνα επειδή έπαιζε έτσι.
Όχι, δεν ήταν έτσι.
Έλεγαν "Αυτός ο τύπος είναι τρελός".
Ναι, είναι τρελός.
Είναι τρελός, αλλά καλός τρελός.
Τον φώναζαν Ελ Λόκο.
Όλοι άρχισαν να μιλάνε για τον Ρενέ Ιγκίτα.
Έτσι, άρχισα να βγαίνω πιο μπροστά.
Στο Μεξικό, είμαι γνωστός ως επιθετικός τερματοφύλακας.
Ο Ρενέ Ιγκίτα ήταν πρότυπο διεθνώς.
Κι αυτό γινόταν όλο και πιο επαναστατικό.
Και είπα "Δεν κάνω λάθος".
Στα αεροδρόμια,
ήταν σαν να υποδέχονταν έναν ροκ σταρ
ή έναν ηθοποιό του Χόλιγουντ. Ήταν εντυπωσιακό.
Δεν καταλαβαίναμε γιατί δεν μπορούσαμε να πάμε σινεμά,
στο εμπορικό κέντρο ή στο λούνα παρκ μαζί του.
Σπανίως φέρνει κόσμο στα γήπεδα ένας τερματοφύλακας,
αλλά ο Ιγκίτα το έκανε.
Στην ποδοσφαιρική ομάδα
ή στην εθνική ομάδα,
ήταν από τους πιο αναγνωρισμένους,
γιατί ήταν ηγέτης
και αγαπούσε την ομάδα.
Όλο Ιγκίτα και Ιγκίτα, σωστά;
Ιγκίτα, Λεονέλ, Περέα, Αλέξις.
Είμαστε μια ομάδα.
Δεν είναι μόνο ένας παίκτης.
Ήμασταν ο κορμός της Ατλέτικο Νασιονάλ.
Είχαμε περίπου 10-12 παίκτες.
Επίσης, είχαμε και το τεχνικό επιτελείο.
Περάσαμε πολύ δύσκολες εποχές.
Οι Κολομβιανοί έχουν συνηθίσει να ζουν με τους αντάρτες,
το ναρκεμπόριο, την εγκληματικότητα και την υπανάπτυξη.
Ένας εκρηκτικός συνδυασμός βίας και διαφθοράς.
ΒΟΜΒΑ ΣΤΗΝ EL ESPECTADOR: 75 ΤΡΑΥΜΑΤΙΕΣ
Το ζήσαμε από πρώτο χέρι.
Για παράδειγμα, όταν πηγαίναμε για προπόνηση…
ΛΟΥΙΣ ΚΑΡΛΟΣ ΠΕΡΕΑ ΠΡΩΗΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗΣ
…μερικές φορές ακυρωνόταν,
γιατί έβαζαν βόμβες
στους δρόμους του Μεντεγίν ή στα εμπορικά κέντρα.
Ένα αυτοκίνητο εξερράγη στο Μποκαγκράντε.
Ο Εσκομπάρ χτυπάει ξανά.
Διέταξε τον θάνατό τους.
Μακροπρόθεσμα, αυτοί θα χάσουν.
Μας μιλούσαν για τις στιγμές που περνούσε η χώρα μας.
Πάντα συνέβαινε κάτι σε ένα πάρκο, σε ένα σουπερμάρκετ,
λόγω της κοινωνικής κρίσης τότε.
Κολομβία!
Ήμασταν διάσημοι τότε.
Όλοι ψάχνουν ανθρώπους σαν εμάς.
Όλοι.
Ειδικά οι ισχυροί.
Μερικές φορές
έχω δεχθεί πιέσεις ταχυδρομικώς.
Έχουν απειλήσει την οικογένειά μου.
Όλοι γύρευαν τον Ελ Λόκο.
Ο Ελ Λόκο έγινε τόσο δημοφιλής
και τόσο χαρισματικός,
που αυτή η κατάσταση έβαλε σε κίνδυνο τη ζωή του,
την ελευθερία του.
ΜΕΝΤΕΓΙΝ ΚΟΛΟΜΒΙΑ
Με πήρε τηλέφωνο
ο τότε πρόεδρος της Ατλέτικο Νασιονάλ.
Και μου είπε
"Ένας φανατικός οπαδός της Ατλέτικο έχει ένα πρόβλημα".
Το πρόβλημα ήταν
ότι είχαν απαγάγει τη 13χρονη κόρη του.
"Κι εγώ τι μπορώ να κάνω γι' αυτό;"
"Είστε διάσημος και σεβαστός.
Και θα μεσολαβήσετε για να μην πάθει τίποτα το κορίτσι".
"Αν μπορώ να βοηθήσω
και είναι μέσα στις δυνατότητές μου,
θα το κάνω".
Δεν το είπα ποτέ σε κανέναν. Δεν το ξέρει κανείς.
Ούτε οι φίλοι ούτε οι συνάδελφοί μου, κανείς.
Είναι μια ιστορία που δεν έχω μοιραστεί ποτέ.
ΘΥΜΑ ΑΠΑΓΩΓΗΣ
Αλλά ξέρω ότι είναι για καλό σκοπό.
Πήγαινα στο σχολείο.
Δύο μοτοσικλέτες έκλεισαν τον δρόμο και σταμάτησαν το αμάξι.
Έβγαλαν έξω τον οδηγό,
μπήκαν μέσα στο αμάξι και με απήγαγαν.
Με έβαλαν να καθίσω κάτω.
Δεν μπορούσα να δω τίποτα. Και με απήγαγαν.
Ήταν 30 Απριλίου 1993.
Με κράτησαν έναν μήνα.
Δεν μου πέρασε ποτέ απ' το μυαλό
ότι θα κατέρρεε ο κόσμος μου.
Αυτός είναι ο πατέρας μου
όταν ήταν περίπου δύο ετών.
Εδώ είναι στην πρώτη του Θεία Κοινωνία.
Η οικογένειά του ήταν πάντα πολύ καθολική.
Η γιαγιά, η μαμά, ο παππούς του.
Εδώ ήταν πρόσκοπος.
Εδώ είναι με την οικογένειά του, τη μητέρα του, τα ξαδέρφια του.
Ήταν μεγάλη οικογένεια και ζούσαν όλοι στο ίδιο σπίτι.
Γεννήθηκα στην περιοχή Καστίγια,
όπου γεννιούνται πολλοί και ανατρέφονται λίγοι.
Μια εργατική γειτονιά,
μια γειτονιά που αγαπώ.
Το δύσκολο,
όχι μόνο για μένα,
αλλά για την πλειονότητα των ανθρώπων
που προέρχονται από εργατικές γειτονιές,
είναι η φτώχεια.
ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΛΕΧΟ ΠΙΜΙΕΝΤΑ Δ' ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ
Στο σχολείο Αλέχο Πιμιέντα,
όπου πήγαμε δημοτικό,
πάντα ξεχώριζα ως αυτός που έπαιζε ποδόσφαιρο,
αυτός που έπαιρνε άδειες.
Μου έδιναν άδεια για να πάω σε αθλητικούς αγώνες.
Πάντα είχα ένα πιάτο φαΐ,
πάντα είχα το τζιν μου διπλωμένο, το πουκάμισο σιδερωμένο.
Αυτό μόνο, και τα παπούτσια μου.
Τότε έλεγα στον παππού να σταματήσει να δουλεύει.
Και μου έλεγε
"Όταν αποκτήσω τη φάρμα μου,
θα σταματήσω να δουλεύω".
Δεν πρόλαβαν να με δουν να παίζω στην Α' Εθνική.
Η γιαγιά μου το έζησε για λίγο.
Κι εγώ χάρηκα
που μπόρεσα να της δώσω ό,τι ήθελε.
Είναι από τις λίγες φωτογραφίες που έχει με τη μητέρα του.
Αυτή,
με τη μητέρα του, τον παππού του
και τη γιαγιά.
Η μητέρα μου
δεν ήταν απλώς μητέρα, ήταν και πατέρας.
Τον παρακάλεσε για να μου δώσει το επίθετό του.
Εγώ κράτησα το Ιγκίτα, το επώνυμο της μητέρας μου.
Η μαμά μου δεν είχε την ευκαιρία
να με δει να παίζω επαγγελματικά.
Ούτε εγώ
είχα την ευκαιρία
να την ευχαριστήσω
για ό,τι είχε κάνει για μένα.
Δυστυχώς,
λίγες μέρες μετά απ' αυτήν τη φωτογραφία, πέθανε η μητέρα του.
Ήταν περίπου 43 ετών.
Καθώς έφευγα από το νοσοκομείο,
μου είπε "Να προσέχεις, γιε μου".
Κλαίγοντας.
Όταν έφτασα σπίτι,
έμαθα ότι είχε πεθάνει.
Συγκινούμαι όταν τη θυμάμαι.
Λόγω των θέσεων που παίζαμε,
εγώ ως αμυντικός,
εκείνος ως τερματοφύλακας, εγώ ήμουν σαν ασπίδα γι' αυτόν.
Έτσι με έβλεπε.
Από εκείνη τη στιγμή,
γίναμε πολύ καλοί φίλοι.
Γνωριστήκαμε όταν παίζαμε στην ομάδα της Αντιόκια,
στο τοπικό πρωτάθλημα.
Εκείνος ήταν 15 χρονών κι εγώ 18.
Ήταν αστείο,
γιατί έπαιζε περισσότερο ως επιθετικός παρά ως τερματοφύλακας.
Του λέγαμε "Τι θα κάνεις;"
Με το ταλέντο που έδειχνε,
με τη σοφία με την οποία έπαιζε,
τη γνώση του παιχνιδιού,
όπως λέμε στη γειτονιά,
έπαιζε πολύ άτακτα.
Όσο ήμουν στην Αντιόκια,
δεν είχα λεφτά για το λεωφορείο.
Έτσι, έμπαινα στη ζούλα.
Οι οδηγοί άρχισαν να με αναγνωρίζουν.
Έτσι, όταν με έβλεπαν στο Πανεπιστήμιο της Αντιόκια,
με έστελναν πίσω.
Το ντεμπούτο μου ως επαγγελματίας ήταν στη Μιγιονάριος.
Ήταν ένα μικρόσωμο, αδύνατο παιδί
που δεν έμοιαζε με τερματοφύλακα λόγω του ύψους του.
Με ύψος 1,75 μέτρα,
δεν εμπνέει τη σιγουριά που μπορεί να θέλει ένας προπονητής.
Ο Κολομβιανός τερματοφύλακας συνάντησε δυσκολίες,
λόγω ανωριμότητας,
που πρέπει να συγχωρήσουμε, γιατί έχει δυνατότητες.
Έμεινα εκεί μία σεζόν.
Τότε ήρθε ο δρ Αντόνιο Φράνκο,
που με πήγε στην Ατλέτικο Νασιονάλ.
Εντάξει.
Η Νασιονάλ είναι μια ομάδα που έχω στην καρδιά μου.
Το ντεμπούτο μου ήταν αστείο.
Ο βασικός τερματοφύλακας ήταν ο Λορένσο Καράμπς.
Αρχίζει το δεύτερο ημίχρονο.
Κι εγώ έτρωγα
σε μια καντίνα πίσω από τα αποδυτήρια,
όταν με κάλεσαν από το μεγάφωνο.
"Ο κος Χοσέ Ρενέ Ιγκίτα καλείται στα αποδυτήρια της Ατλέτικο Νασιονάλ".
Μου λέει "Ο Λορένσο αποβλήθηκε".
Και βγαίνω και βλέπω τον Μάνιο Ρουίς με την άκρη του ματιού μου.
Ήταν ο προπονητής μας.
Έκανα καλή εντύπωση.
Κι έκτοτε άρχισα να κερδίζω αυτήν τη θέση.
Τώρα ο Ρενέ πιάνει την μπάλα με το αριστερό.
Ήταν καλός επιθετικός.
Ήξερε τους επιθετικούς
και μπορούσε να μαντέψει πώς έπαιζαν.
Ντρίπλαρε και πάσαρε την μπάλα.
Συχνά έχανα φάσεις κοιτάζοντας το χαρούμενο πλήθος.
Το γεγονός ότι αψηφά τους κανόνες διαρκώς έχει προκαλέσει συζητήσεις.
Πολλοί χαίρονται να τον βλέπουν να βγαίνει από τη μεγάλη περιοχή
κυνηγώντας την μπάλα ή τους αντιπάλους.
Ο Ιγκίτα ήταν ο Ιγκίτα.
Έβαλε πάνω από 40 γκολ στην καριέρα του και 35 πέναλτι.
Ρενέ!
Η Κολομβία τα δίνει όλα.
Ιγκίτα!
Ο Ρενέ Ιγκίτα βάζει γκολ!
Ο Ρενέ έχει την μπάλα και ντριπλάρει.
Περνάει απ' τα δεξιά.
Μια φορά άφησε τη μεγάλη περιοχή,
προσπέρασε όλους τους παίκτες της Τζούνιορ
κι έφτασε στη μεγάλη περιοχή. Η μόνη φορά που το κατάφερε.
Δεν σφυρίζουν πέναλτι.
Τον μαρκάρουν.
Ρενέ Ιγκίτα!
-Ήταν γκολ! -Ήταν πέναλτι!
Τον μάρκαρε ο Καράμπς, ο μέντορας του Ρενέ Ιγκίτα.
Κλασική κίνηση Μαραντόνα και Ιγκίτα.
Τους χρέωσα 30.000 δολάρια. Πλήρωσαν ήδη, μην ανησυχείς.
Τέλεια. Εντάξει, λοιπόν.
Εσύ στεναχωρήθηκες;
Δεν το πιστεύω.
Σ' αγαπώ πολύ και σου εύχομαι ό,τι καλύτερο.
Ο Ρενέ κι εγώ γίναμε καλοί φίλοι και γλεντούσαμε μαζί.
Δεν ξέρω. Ίσως πιω ένα ποτό και πάω στο Κάλι.
Σε όλα τα πάρτι
και σε κάθε ξεσάλωμα, ο Ρενέ Ιγκίτα ήταν παρών.
Όταν κερδίζαμε, ο Πάτσο με αγριοκοίταζε. "Άντε, τράβα με τον Ρενέ".
Ο Ιγκίτα είναι σαν χαρταετός.
Τον σηκώνεις, τον αφήνεις να πετάξει,
αλλά επίσης πρέπει να τον τραβάς πίσω.
Αυτό έκανε ο Ερνάν.
Ντυνόταν καλά.
Αλλά φορούσε στενό παντελόνι,
για να βλέπουν όλοι τον σφιχτό πισινό του,
τα πόδια του. Οι γυναίκες έλιωναν.
Ήταν το σύμβολο του σεξ της Αντιόκια.
Έβγαινα με τον Ρενέ και πηγαίναμε σε κλαμπ.
Ένα απ' αυτά τα βράδια γνωρίσαμε τη Μαγκνόλια.
Το κανόνισε μια φίλη απ' το σχολείο
που ήταν στην ίδια τάξη μ' εμένα.
ΜΑΓΚΝΟΛΙΑ ΕΤΣΕΒΕΡΙ ΣΥΖΥΓΟΣ ΤΟΥ ΡΕΝΕ
Μου είπε "Μαγκνόλια, ο Ρενέ, ο ποδοσφαιριστής, θέλει το τηλέφωνό σου".
Είπα "Όχι".
Τότε ήθελα έναν όμορφο άντρα.
Έναν χρόνο μετά είχαμε την ευκαιρία να βγούμε.
Ήταν εκεί ο Πάτσο Ματουράνα και ο Μπολίγιο.
Βγήκαμε από το αμάξι και με σύστησε ως κοπέλα του.
Ήταν η πρώτη φορά που βλεπόμασταν.
Γνωριστήκαμε τυχαία.
Αρχίσαμε να βγαίνουμε, να συζούμε.
Το είπε στη μαμά μου.
Έβαλε τον Πάτσο Ματουράνα να ζητήσει το χέρι μου.
Και η μαμά μου του είπε
ότι όλοι οι ποδοσφαιριστές είναι αλήτες.
Δεν παντρεύτηκα.
Είχα το νυφικό, αλλά ο γάμος ακυρώθηκε.
Ακύρωσα τον γάμο με τον Ρένε,
κι έναν μήνα μετά έμεινα έγκυος.
Έτσι, αποφασίσαμε να παντρευτούμε αργότερα.
Κι έχουν περάσει 34 χρόνια.
Δεν ξέρω πότε θα παντρευτούμε.
Νομίζω ότι ήρθε η ώρα
να κάνω ένα από τα λίγα πράγματα
που ήθελα να κάνω, να παντρευτώ.
Για να φτάσουμε εδώ που είμαστε τώρα ως ζευγάρι,
περάσαμε πολλές δυσκολίες.
Όπως λένε οι θαυμάστριές του,
"Κυρία Μαγκνόλια, δεν νιώθετε περήφανη που είστε η γυναίκα του Ρενέ Ιγκίτα;"
Φυσικά.
Αλλά ως σύζυγος του Ρενέ Ιγκίτα,
έπρεπε να παλέψω με πολλούς δράκους, όπως λένε.
Από εκείνη την εποχή, πρέπει να είμαστε το μόνο ζευγάρι που παραμένουμε μαζί.
Και δεν ήταν εύκολο. Δεν είναι εύκολο.
Μπορώ να πω
"Κυρία Μαγκνόλια,
θυμάσαι τη μέρα που σου ζήτησα να γίνεις η μητέρα των παιδιών μου;
Δεν σε απογοήτευσα".
Από την πρώτη του εμφάνιση στο Κόπα Λιμπερταδόρες,
ο Ματουράνα επιθυμεί να κερδίσει το πολυπόθητο τρόπαιο.
Ωστόσο, η μεγαλύτερη νίκη του στο ποδόσφαιρο είναι ως προπονητής.
Είναι ο εγκέφαλος πίσω από την αλλαγή στο κολομβιανό ποδόσφαιρο.
Ο Πάτσο άρχισε να αλλάζει
την τακτική πολλών ομάδων ανά τον κόσμο.
Πριν έπαιζαν με τέσσερις αμυντικούς και έναν λίμπερο.
Αυτός έβγαλε τον λίμπερο
κι έβαλε εμένα στη θέση του.
Έτσι, κερδίσαμε έναν παίκτη.
Είπα στον Πάτσο ότι παίζαμε με 12 παίκτες.
"Ο Ρενέ είναι ο τερματοφύλακας, αλλά όταν έχουμε την μπάλα,
είναι ο 12ος παίκτης".
Βρήκαμε κάποιον που ήταν κατάλληλος για την ιδέα μας.
Ένιωθα ότι δεν μπορούσα να παριστάνω ότι τα ξέρω όλα
και να λέω ότι αυτό είναι έτσι.
Απλώς καταλάβαινα
ότι για να πετύχεις κάτι, χρειάζεσαι φίλους,
μια οικογένεια.
Θα βάλει τέλος αυτή η ομάδα στην κατάρα;
Καμία κολομβιανή ομάδα δεν έχει κερδίσει το Κόπα Λιμπερταδόρες.
Πέρα από τον τελικό όπου έχασε η Ντεπορτίβο Κάλι το 1978,
η Αμέρικα ντε Κάλι έχει χάσει τρεις συνεχόμενους τελικούς
το '85, το '86 και το '87,
όπου βρέθηκε μερικά δεύτερα πριν την κατάκτηση του τίτλου,
μέχρι το επώδυνο γκολ του Πενιαρόλ στην παράταση.
Όταν η Νασιονάλ έφτασε στο Κόπα του '89,
ήταν μια μεγάλη ευκαιρία για μας
να δείξουμε στον κόσμο ότι έχουμε καλούς παίκτες.
Πάμε, πράσινοι, πάμε!
ΚΟΠΑ ΛΙΜΠΕΡΤΑΔΟΡΕΣ
ΠΡΟΗΜΙΤΕΛΙΚΟΙ
Η Νασιονάλ παίζει στους προημιτελικούς του Κόπα Λιμπερταδόρες
ενάντια στη Μιγιονάριος.
Νικήσαμε μια από τις μεγαλύτερες αντίπαλες ομάδες μας,
τη Μιγιονάριος.
Ο Τρέλεζ έχει την μπάλα.
Θα σουτάρει! Σουτάρει!
Γκολ!
Η Νασιονάλ περνάει στους ημιτελικούς.
Θα αντιμετωπίσει την ουρουγουανή Ντανούμπιο.
Στον ημιτελικό του Κόπα, νικήσαμε την Ντανούμπιο.
Πάσαρα την μπάλα,
ήρθε ο Παλόμο και…
Ο Παλόμο σουτάρει δεξιά. Σκοράρει!
Γκολ! Απίστευτο! Γκολ!
Ήταν μεγάλη επιτυχία. Κερδίσαμε 6-0.
Με τη συντριπτική νίκη επί της Ντανούμπιο,
η Νασιονάλ περνά στον τελικό του πρωταθλήματος.
Η Νασιονάλ έχει μια ομάδα με μεγάλους παίκτες.
Είδαμε την Αμέρικα ντε Κάλι να χάνει τρεις τελικούς σερί.
Ας μην έχουμε μεγάλες προσδοκίες.
ΑΣΟΥΝΣΙΟΝ ΠΑΡΑΓΟΥΑΗ
Ξεκινάει ο μεγάλος τελικός του Κόπα Λιμπερταδόρες, Φερνάντο.
Ακριβώς, ο αγώνας ξεκίνησε.
Παίζαμε με την Ολίμπια,
που ήταν πρωταθλήτρια. Ήταν το φαβορί.
Ο Φιντέλ περνάει απ' τα δεξιά. Έλα, Τρενσίτο.
Θυμάμαι, για παράδειγμα,
ότι ο αγώνας με τους Παραγουανούς, με την Ολίμπια,
ήταν εκτός έδρας, οπότε ήταν πολύ δύσκολος αγώνας.
Μπάλες πετούσαν διαρκώς στον αέρα.
Κι εμείς στηριζόμασταν στον Ρενέ Ιγκίτα.
Σουτάρει! Ρενέ!
Γι' αυτό είναι στην ομάδα.
Πάσα στον Ραφαέλ.
Σουτ με το αριστερό!
Ο Ρενέ Ιγκίτα κάνει ένα θαύμα!
Ψάχνει τον Βισέντε Αμαρίγια. Κεφαλιά! Πάμε, Ραφαέλ!
Ο τερματοφύλακας Ρενέ Ιγκίτα έχει μεγάλη αντοχή,
αλλά ούτε αυτό δεν έσωσε την Ατλέτικο Νασιονάλ
από το 2-0 απέναντι στην παραγουανή Ολίμπια.
Η Ολίμπια κέρδισε τον πρώτο αγώνα.
Μετά τον αγώνα με την Ολίμπια,
επιστρέψαμε στο Μεντεγίν για να συγκεντρωθούμε και να προπονηθούμε,
γιατί νιώθαμε ότι μπορούσαμε να κερδίσουμε. Ήταν ξεκάθαρο.
5.000 οπαδοί έφτασαν στην Μπογκοτά,
ενώ άλλοι 30.000 έφυγαν από το Μεντεγίν μ' ένα διάσημο κονβόι.
Ο κόσμος έβγαινε στον αυτοκινητόδρομο, όπως όταν περνούσαν ποδηλάτες.
Μας ενθάρρυνε ο κόσμος που πήγε στην Μπογκοτά.
Δεν ήταν η Νασιονάλ. Μας στήριζε όλη η Κολομβία.
Είναι δύσκολο να ισοφαρίσεις μετά από ένα τέτοιο σκορ.
ΜΠΟΓΚΟΤΑ ΚΟΛΟΜΒΙΑ
ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Το νιώθουμε! Η Ατλέτικο είναι εδώ!
ΑΤΛΕΤΙΚΟ ΝΑΣΙΟΝΑΛ - ΟΛΙΜΠΙΑ
Ο αγώνας ξεκινάει, κυρίες και κύριοι.
Η Νασιονάλ είναι δύο γκολ πίσω.
Στο πρώτο ημίχρονο,
τρεις επιθετικοί κυνηγούσαν την ισοπαλία,
αλλά δεν μπορούσαμε να σκοράρουμε. Τίποτα απολύτως.
Δεν ήταν μια καλή μέρα για τον Ελ Λόκο.
Ακόμα και στις φάσεις του,
που ήταν τρελές, ανορθόδοξες,
ήταν πολύ ήρεμος.
Και από πίσω, μας έλεγε να είμαστε ψύχραιμοι.
Η Νασιονάλ δεν έχει καταφέρει ακόμη να ισοφαρίσει.
Στο δεύτερο ημίχρονο, αποφάσισα ότι δεν χρειαζόμασταν πολλούς επιθετικούς.
Έτσι, έβγαλα έναν επιθετικό κι έβαλα έναν μέσο.
Η Νασιονάλ έχει την μπάλα.
Ο Παλόμο από τα δεξιά.
Μίνιο…
Γκολ!
Δημιουργούσαμε και χτίζαμε αυτοπεποίθηση
για να σκοράρουμε την κατάλληλη στιγμή,
ώστε να μπορέσουμε να ισοφαρίσουμε.
Ο Γκαρσία έχει την μπάλα.
Κεφαλιά στα δεξιά. Μπεντίτο με κεφαλιά… Παλόμο!
Γκολ!
Ισοφαρίσαμε, 2-2.
Έτσι, περάσαμε στα πέναλτι.
Φτάσαμε στα πέναλτι.
Όλα θα κριθούν με πέντε πέναλτι ανά ομάδα.
Η ομάδα πίστευε σ' αυτόν.
Ξέραμε ότι είχε ταλέντο στο να μπλοκάρει πέναλτι.
Πιστεύαμε σ' αυτόν, όχι στον Θεό.
Νιώθεις ίλιγγο.
Με αντικρουόμενα συναισθήματα και φόβους.
Είπα στον Ρενέ
"Ο Αλμέιδα θα εκτελέσει το πρώτο πέναλτι.
Πέσε στα δεξιά σου".
"Εντάξει, Πάτσο. Και τα υπόλοιπα;" "Αυτό είναι δικό σου πρόβλημα.
Κάν' το για μένα".
Όλη η χώρα κρατάει την ανάσα της.
Όταν ο Αλμέιδα εκτέλεσε το πέναλτι…
ο Ρενέ το απέκρουσε. Είπα "Κερδίσαμε".
Ο Αντρές Εσκομπάρ…
Σουτάρει. Γκολ!
Σουτάρει… Γκολ!
Γκολ!
Σουτάρει! Το μπλόκαρε!
Σουτάρει… Γκολ!
Πρέπει να ισοφαρίσουμε πάση θυσία. Η Ολίμπια κερδίζει 4-3 στα πέναλτι…
Εκτέλεσα το πέμπτο πέναλτι. Φαντάζεστε πώς ένιωθα.
Αν δεν βάλω αυτό το πέναλτι,
θα αποκλειστούμε.
Φοβόμουν τόσο πολύ,
που δεν κοίταξα καν πού θα σούταρα.
Αυτό είναι για το κύπελλο, Ρενέ!
Ο Ρενέ ξεκινάει…
Φοβερό γκολ, Ρενέ Ιγκίτα!
Όταν ήρθε η σειρά του, το έκανε με μαεστρία,
δείχνοντας και λέγοντάς μας
"Αδέρφια, είναι δύσκολο,
αλλά κάντε το".
Σουτάρει… Το μπλόκαρε!
Ήταν οδυνηρό, γιατί κανείς δεν έβαζε γκολ.
Κι ο Ρενέ μπλόκαρε συνέχεια.
Έκανε τα αδύνατα δυνατά για να μπλοκάρει,
κι εμείς δεν βάζαμε γκολ.
Ήταν αγχωτικό, ντροπιαστικό,
γιατί για πόσο ακόμη θα τους σταματούσε;
Είναι πολύ αγχωτικό.
Είναι η σειρά του Περέα.
Το κύπελλο είναι στα χέρια σου, Περέα.
Δεν μπορώ να τα σκατώσω.
Η σειρά του Περέα.
Είμαστε στα χέρια σου.
Ο Περέα πάει δεξιά.
Ο τερματοφύλακας!
Αν σκόραρα, θα τελείωναν όλα.
Αφού δεν τα κατάφερα, συνεχίσαμε.
Σουτάρει και αστοχεί!
Την έστειλε ψηλά!
Όταν ήρθε η σειρά του Λεονέλ…
Ο Λεονέλ Άλβαρες στα πρόθυρα της δόξας.
Σε παρακαλούμε, Λεονέλ!
Έλα, Λεονέλ!
Με το δεξί. Λεονέλ… Ναι!
Ναι!
Ναι! Γκολ!
Πρωταθλητές!
Πιστεύεις ότι ήσουν ο παίκτης-κλειδί;
Όχι, όλη η ομάδα έπαιξε καλά. Δεν μπορώ να κερδίσω το ματς μόνος μου.
Ονειρευόμουν εκείνον τον τελικό.
Ονειρευόμουν να γίνω ήρωας, πρωταθλητής.
Αυτός κέρδισε το κύπελλο. Απέκρουσε τέσσερα πέναλτι.
Είναι μια σπουδαία βραδιά για το κολομβιανό ποδόσφαιρο.
Η Νασιονάλ είναι πρωταθλήτρια Νότιας Αμερικής.
Το πρώτο κύπελλο για τη χώρα μας, μια χώρα που ήταν σε σύγκρουση.
Καθόταν στον καναπέ
Ξύνοντας τα αρχίδια του Βλέποντας τη Νασιονάλ
Ο Ρενέ ήταν ο Μαραντόνα μας.
Ήταν ένα σύμβολο. Ήταν το παν για μας.
Έτσι έμαθα τι ήταν ο Ρενέ τότε,
ένα ίνδαλμα για πολλούς.
Τότε ο Ρενέ έγινε πιο διάσημος.
Έκανε πολλούς να δουν το ποδόσφαιρο όπως το βλέπουν τώρα.
Είναι ένας τρόπος να διασκεδάσεις,
να περάσεις την ώρα σου
και να απομακρύνεις τα παιδιά από τα νύχια του εγκλήματος.
Τους δίνει ευκαιρίες.
Απέδειξε ότι ένα φτωχό παιδί από μια εργατική γειτονιά
μπορεί να πετύχει.
Έτσι, τα άλλα παιδιά λένε "Αν το έκανε αυτός, μπορώ κι εγώ".
Κι αυτό μας κάνει περήφανους.
Τα παιδιά του νιώθουν περήφανα.
Είναι πολύ γλυκός και τρυφερός.
Δείχνει κατανόηση.
Είναι στοργικός, ευγενικός.
Είναι εξαιρετικός πατέρας.
Έλα, κάθισε εδώ.
Βοήθησέ με μ' αυτήν τη φωτογραφία.
Έχουμε ζήσει δυο ζωές.
Την πολυτελή ζωή που μας προσφέρει, με τα ταξίδια,
την αναγνώριση,
τα προνόμια μερικές φορές.
Και η άλλη είναι της μαμάς.
Της αρέσει η φάρμα, η εξοχή, τα ζώα.
Ξέρεις πώς είναι να ζεις στην πόλη με κάποιον σαν αυτόν;
Δεν έχεις ζωή, όχι.
Γι' αυτό προτιμώ την ησυχία. Πάντα τον πάω σε απομονωμένα μέρη.
Μια φορά ήμασταν στη γειτονιά. Ήταν Δεκέμβριος.
Έρχεται κάποια και του λέει "Ρενέ, αυτό το κορίτσι είναι κόρη σου".
Ο Αντρές ήταν περίπου οχτώ χρονών.
Η Πάμελα ήταν πέντε. Ήμασταν μικρά παιδιά.
Δεν είχα σχέση τότε.
Η Πατρίσια, η μαμά της Σίντι,
είχε χωρίσει.
Έτσι, βγήκαμε ραντεβού.
Και σ' εκείνο το ραντεβού
έμεινε έγκυος στη Σίντι.
Η μητέρα της όμως δεν μου το είπε ποτέ.
Η μητέρα της πέθανε.
Όταν η μαμά έμεινε έγκυος, είπε στη φίλη της
"Νάνσι, είμαι έγκυος. Και δεν είναι του Νταρίο, είναι του Ρενέ".
Αυτό παρέμεινε μυστικό μέχρι τα δέκα μου.
Στα δέκα μου, ο μπαμπάς ήρθε σπίτι να μας ευχηθεί καλή χρονιά.
Τότε ήρθε η φίλη της μαμάς που το ήξερε και είπε
"Ρενέ, πες καλή χρονιά στην κόρη σου".
Εκείνος σοκαρίστηκε.
Την επόμενη μέρα με πήγε για τεστ και βγήκε θετικό.
Μου άλλαξαν επίθετο. Έγιναν όλα πολύ γρήγορα.
Είπα στη Σίντι ότι θα την αναγνώριζα.
Ότι θα τη σύστηνα στη Μαγκνόλια,
στα αδέρφια της,
και ότι θα πάλευα για εκείνη για ό,τι χρειαζόταν.
Πιστεύω ότι πρέπει να αναλαμβάνουμε την ευθύνη των πράξεών μας.
Κι επειδή αγαπούσα τη Μαγκνόλια,
ανεξάρτητα από την αντίδρασή της,
έπρεπε να της το πω.
Προφανώς, ήταν έκπληξη.
Η Σίντι είναι μεγαλύτερη από τα παιδιά μου.
Και η Μαγκνόλια το πήρε πολύ καλά.
Τη βλέπω σαν μητέρα μου.
Τελικά το βάλαμε στη χειραποσκευή.
Ήταν βαρύ.
Ο μπαμπάς δούλευε στην Αραβία. Εκεί δεν υπάρχουν Χριστούγεννα.
Δεν υπάρχουν μπουνιουέλος.
Μας στέλνει με μια βαλίτσα
γεμάτη αλεύρι για μπουνιουέλος και νατίγιας.
-Μας κατέβασαν από το αεροπλάνο. -Από κάθε αεροπλάνο.
Ρώτησαν "Είναι οι αποσκευές σας;"
Είπαμε "Ναι". Μας ζήτησαν να τις ανοίξουμε.
-Αυτό ήταν. -Κορν φλάουρ.
Φανταστείτε κάποιον με δέκα απ' αυτά στη βαλίτσα του.
Κάποιος με αυτό στη βαλίτσα του. Όχι.
Και μάλιστα Κολομβιανός. Ήταν δύσκολο.
Με την DEA.
Ήταν απίστευτη εμπειρία.
Καληνύχτα, Λόκο. Ρενάτο, ξέρεις ότι σ' αγαπώ πολύ.
Σου στέλνω την αγάπη μου.
Να προσέχεις. Χαιρετίσματα στη Μαγκνόλια και τα παιδιά.
Να 'σαι καλά.
Μερικές φορές, σκέφτομαι την αθλητική μου καριέρα,
τους συμπαίκτες και τους φίλους που έκανα στην πορεία,
αδέρφια, αγάπη.
Όπως ο Ελ Λόκο.
Για μένα, ο Πίμπε είναι φίλος και έμπνευση.
Κάθε συζήτηση φέρνει την έμπνευση της αγάπης.
Νιώθω αγάπη και στοργή γι' αυτόν.
Ό,τι κι αν πει ο Πίμπε, συμφωνώ.
Γιατί;
Γιατί όταν εγώ λέω κάτι,
συμφωνεί κι αυτός.
Συμφωνούμε ο ένας με τον άλλον.
Κι αν πρέπει να πούμε όχι σε κάτι,
το λέμε εδώ.
Αλλά ποτέ δημοσίως.
Και δεν το λέω έτσι απλά.
Είναι αδερφός μου. Τον αγαπώ.
Τον κριτίκαραν πολύ,
γιατί ήταν αργός παίκτης.
Αλλά εδώ ήταν πολύ γρήγορος.
Γι' αυτό είναι ο καλύτερος παίκτης όλων των εποχών,
για μένα, στην Κολομβία.
Η παρουσία του εκεί μου έδινε ηρεμία και σιγουριά.
Γιατί, παρότι υπήρχαν πολλοί πλέι μέικερ στο κολομβιανό ποδόσφαιρο,
ο Πίμπε ήταν ο καλύτερος. Επιβαλλόταν διά της ιεραρχίας.
Δυστυχώς, το κολομβιανό ποδόσφαιρο είχε πολύ καλούς παίκτες,
αλλά δεν ήταν σεβαστό διεθνώς.
Περάσαμε 28 χρόνια χωρίς να παίξουμε σε Μουντιάλ.
Δεν καταλαβαίναμε γιατί.
Είχαμε ταλέντο. Είχαμε καλούς παίκτες.
Στους προκριματικούς όμως, κάτι έλειπε.
Πρέπει να αλλάξουν πολλά
για να ξαναπάμε σε Μουντιάλ.
Η Ομοσπονδία είχε την ιδέα
να αναθέσει στον Πάτσο Ματουράνα, τον προπονητή μιας επιτυχημένης ομάδας,
την προπόνηση της εθνικής ομάδας.
Ο Ματουράνα αποχαιρέτησε τη Νασιονάλ για να οδηγήσει την Εθνική στο Μουντιάλ.
Ίσως η άφιξη του Πάτσο Ματουράνα,
με τους παίκτες της Ατλέτικο Νασιονάλ,
να μας δώσει πάλι ελπίδες.
Ελπίζω να είναι μια καλή αρχή για τον κολομβιανό αθλητισμό.
Αρχίζουν να παίζουν καλά.
Αρχίζει να οργανώνεται το κολομβιανό ποδόσφαιρο.
Και συγκροτείται μια πολύ καλή ομάδα.
Όπως σε όλες τις μεγάλες ομάδες,
η επιτυχία έρχεται όταν η ομάδα είναι δεμένη.
Υπήρξαν πολλές αντιδράσεις
για την απόφαση που πήρε ο Ματουράνα με τη Νασιονάλ.
Ονομάστηκε "la rosca paisa".
Ήταν σαν να αλλάζεις την πράσινη φανέλα για την κίτρινη.
Νομίζω ότι ήταν μια ιστορική και σημαντική απόφαση,
γιατί από εκείνη τη στιγμή άρχισε να διαμορφώνεται το κολομβιανό ποδόσφαιρο.
Ήταν ο Ρενέ, ο Τσόντο,
ο Λουίς Κάρλος Περέα,
ο Αντρές Εσκομπάρ, ο Λεόν Βίγια, ο Λεονέλ. Έπαιζαν ποδόσφαιρο.
Έπαιζαν καλά, αλλά ήταν και καλοί άνθρωποι.
Πρόσθετε όποιους παίκτες ήθελε να καλέσει.
Όπως τον Πίμπε Βαλντεράμα.
Αυτοί οι παίκτες προστέθηκαν στην ομάδα μας.
Ο Ματουράνα μού έστειλε ένα μήνυμα μέσω του Μπολίγιο.
"Κοιταχτείτε.
Θα αλλάξουμε την ιστορία του κολομβιανού ποδοσφαίρου".
Ήταν η πρώτη φορά που κάναμε εντύπωση στον κόσμο.
Υπάρχει και στην Κολομβία ποδόσφαιρο.
Κι αυτό μας έδινε ώθηση.
Θέλαμε να στείλουμε το μήνυμα
ότι υπάρχουν και άλλα πράγματα πέρα απ' το ναρκεμπόριο.
Αυτό μας γέμιζε συγκίνηση.
Τελικά, σχηματίστηκε αυτή η ομάδα.
Τους δόθηκε η ευκαιρία για ένα ρεπεσάζ ενάντια στο Ισραήλ.
Η Κολομβία έχει να πάει σε Μουντιάλ από το Μουντιάλ της Χιλής το '62.
Είναι πολλά χρόνια αποτυχιών,
πολλά χρόνια απογοήτευσης.
Είναι μια καλή ευκαιρία να δείξουμε τι μπορούμε να κάνουμε διεθνώς.
Η επικείμενη ευκαιρία για την Εθνική Κολομβίας
να επιστρέψει στο Μουντιάλ μετά από 27 χρόνια
είναι πρώτο θέμα σε όλη την Κολομβία.
Είμαστε ζωντανά
από τα αποδυτήρια της Εθνικής Κολομβίας.
ΠΡΩΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Πρώτα παίξαμε με το Ισραήλ, μια καλή ομάδα.
Και σε μια φάση
καθορίσαμε τον αγώνα.
Ο Παλόμο Ουσουριάγα πασάρει με το δεξί. Σε παρακαλώ!
Μπεντίτο. Πάσα στον Παλόμο.
Ποδιά. Γκολ!
Με το Ισραήλ, κερδίσαμε εντός έδρας 1-0.
Και μετά πήγαμε στους Αγίους Τόπους.
ΤΕΛ ΑΒΙΒ ΙΣΡΑΗΛ
Εκεί χρειαζόμασταν μια ισοπαλία.
Η Κολομβία παίζει απόψε στο Τελ Αβίβ.
Κολομβία-Ισραήλ, στο Caracol Radio.
ΙΣΡΑΗΛ-ΚΟΛΟΜΒΙΑ
Το Ισραήλ ξεκίνησε επιθετικά.
Πρέπει να ισοφαρίσουμε.
Ο Ιγκίτα κάνει σόου για να κερδίσει λίγο χρόνο.
Τελικά, πετύχαμε το 0-0.
ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΣΚΟΡ
Ο αγώνας τελείωσε!
Η Κολομβία θα πάει στο Μουντιάλ της Ιταλίας!
Είκοσι εφτά χρόνια!
Ο λαός της Κολομβίας γιορτάζει στους δρόμους.
Είναι μια μεγάλη χαρά για έναν λαό που έχει περάσει πολλά.
Προφανώς υπήρχε μεγάλη χαρά.
Μια μεγάλη χαρά για μια χώρα
που είχε 28 χρόνια να πάει σε Μουντιάλ.
Με παίκτες της Ατλέτικο Νασιονάλ στον πυρήνα της.
Η εθνική ομάδα, με επικεφαλής τον καθηγητή Ματουράνα,
κατάφερε να γράψει μια σημαντική σελίδα
στην αθλητική ιστορία της Κολομβίας.
Τι μπορούμε να περιμένουμε από σας στην Ιταλία;
Όχι πολλά. Όπως και να 'χει, προετοιμαζόμαστε.
Θέλουμε να ικανοποιήσουμε τον κόσμο.
ΜΙΛΑΝΟ ΙΤΑΛΙΑ
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΚΥΠΕΛΛΟ FIFA ΙΤΑΛΙΑ '90
Η Ιταλία δεν είχε ιδέα τι ήταν η Κολομβία.
Ήμασταν από τον Πέμπτο Κόσμο, όσον αφορά το ποδόσφαιρο.
Είκοσι οχτώ χρόνια είναι δυο τρεις γενιές χωρίς κολομβιανό ποδόσφαιρο σε Μουντιάλ.
Όταν φτάσαμε στο Μουντιάλ, σε μια συνέντευξη Τύπου
άρχισαν να με ρωτούν για το ναρκεμπόριο,
για τον Πάμπλο Εσκομπάρ
και τη η βία.
Τους είπα ότι οι Κολομβιανοί δεν επινόησαν τα ναρκωτικά.
"Τα επινόησαν οι Ιταλοί και οι Αμερικανοί.
Αλλά εσείς ξεμπερδέψατε.
Βοηθήστε μας να ξεμπερδέψουμε αντί να λέτε ανοησίες".
Δεν ανέφεραν ποτέ ξανά τα ναρκωτικά.
Παίξαμε με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Έπρεπε να κερδίσουμε.
Η Κολομβία είναι σε αδιέξοδο.
Ο Ρενέ Ιγκίτα άρχισε τα δικά του, αφήνοντας την περιοχή του
για να στείλει την μπάλα μακριά.
Πάντα έλεγα "Έχω μια καλή ομάδα".
Κι αρχίσαμε να παίζουμε.
Ο Άλβαρες πασάρει. Κεφαλιά…
Γκολ!
Ο Ρενέ ζητά την μπάλα. Καμέγιο.
Ο Κάρλος σουτάρει… Γκολ!
Οι αγώνες του Μουντιάλ δεν είναι εύκολοι.
Δυσκολευτήκαμε να νικήσουμε τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Μια άξια νίκη στο ντεμπούτο της Κολομβίας στο Μουντιάλ.
Αν ντεμπουτάραμε με ήττα,
χωρίς να μας ξέρει κανείς, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά.
Έκανε τον κόσμο να προσέξει την Κολομβία
και τους Κολομβιανούς να πιστέψουν
ότι η νίκη ήταν εφικτή.
Όλα έδειχναν ότι η Κολομβία θα περνούσε στον δεύτερο γύρο.
Το ματς με τη Γιουγκοσλαβία ήταν δύσκολο.
Δεν είχαμε δει ποτέ βίντεό τους.
Δεν ξέραμε πώς έπαιζαν.
Αλλά όταν βρεθήκαμε στο γήπεδο μαζί τους,
μάθαμε γρήγορα το παιχνίδι τους.
Έπαιζαν σαν Λατινοαμερικανοί.
Προσοχή. Ο Γιόσιτς σουτάρει… Γκολ!
Πρέπει να λάβετε υπόψη την απειρία
που είχαν οι περισσότεροι παίκτες μας.
Φάουλ του Περέα στη μεγάλη περιοχή.
Ο διαιτητής δίνει πέναλτι στη Γιουγκοσλαβία. Κρίμα.
Ο Ρενέ θα το πιάσει.
Ρενέ!
Ο Ρενέ μπλόκαρε το πέναλτι με εξαιρετικό τρόπο.
Ζητωκραυγάσαμε. Είναι ο μόνος Κολομβιανός που μπλόκαρε πέναλτι σε Μουντιάλ.
Η απόκρουση του πέναλτι δεν ήταν αρκετή.
Πρέπει να τα δώσουν όλα στον αγώνα με τη Γερμανία.
Όταν είσαι σε ένα μικρό πρωτάθλημα, σκέφτεσαι "Τι πρέπει να κάνουμε;
Πρέπει να νικήσουμε.
Πρέπει να ισοφαρίσουμε".
Έχουμε άλλη μια ευκαιρία.
Τα πάντα μπορούν να συμβούν σ' αυτό το Μουντιάλ.
Θυμάμαι ότι φτάσαμε νωρίς, κατεβήκαμε από το λεωφορείο
και μπήκαμε στο γήπεδο.
Οι Γερμανοί ήταν ήδη εκεί για να δουν τον χώρο.
Τους κοιτούσαμε και σκεφτόμασταν "Είναι τεράστιοι!"
Βγήκαμε από τα αποδυτήρια ταυτόχρονα, και οι δύο ομάδες μαζί.
Τα παπούτσια μας είχαν κοντά καρφιά.
Οι Ευρωπαίοι συνηθίζουν να παίζουν με ψηλά καρφιά.
Όταν περπατούσαν, έκαναν…
Έκαναν προθέρμανση, αλλά ακούγονταν σαν άλογα.
"Πάνε στον πόλεμο;"
Αυτό μας άγχωσε πολύ.
Έρχεται ο Λόκο και λέει
"Μην ψαρώνετε.
Αφήστε τους να κάνουν φασαρία. Εμείς θα νικήσουμε".
Και είχε δίκιο.
Δεν θα μας πτοήσει ο θόρυβος.
Έκαναν ένα σοβαρό φάουλ στον Πίμπε.
Και είπε στον Λεονέλ "Θα τους αφήσεις να με σκοτώσουν;
Πότε θα επιτεθείς;"
Στην επόμενη φάση, ο Λεονέλ κόντεψε να τραυματίσει τον Ματέους.
Οι Γερμανοί πήγαν στον διαιτητή και πήγαμε κι εμείς.
Αυτό μας άναψε κάπως.
Τότε αρχίσαμε να παίζουμε.
Και ο Ρενέ είναι έμπνευση.
Ο Ρενέ είναι ηρεμία.
Βγήκε για να βγάλει την μπάλα πολλές φορές.
Είπαμε "Ας το απολαύσουμε".
Ο Ρενέ έπιασε μια μπαλιά που ήταν για τον Κλίνσμαν.
Ο Κλίνσμαν ήταν ψηλότερός του, αλλά την έπιασε.
Πέταξε την μπάλα πάνω απ' το κεφάλι του.
Εγώ γελούσα. Ήταν φοβερό θέαμα.
Σκεφτόμασταν "Αυτός ο τύπος δεν φοβάται τίποτα".
Όταν ο Ρενέ άφηνε το τέρμα, ήταν τρελό, αλλά υπήρχε λόγος.
Ήθελε να μας πει "Αν εγώ, που θα 'πρεπε να 'μαι εκεί, βγαίνω μπροστά,
γιατί δεν το κάνετε κι εσείς;"
Ο Πίμπε έλεγε "Εγώ ντρεπόμουν όταν το έκανε αυτό ο Ρενέ".
Γιατί έλεγε "Κουνήσου!"
Σκεφτόμουν "Θα έπρεπε να το κάνω εγώ, αλλά το κάνει αυτός ο τρελός".
"Αφού το κάνει ο Λόκο, εγώ γιατί δεν μπορώ να κάνω μια ποδιά;"
Αυτό το μήνυμα έστελνε.
Χάσαμε 15 ευκαιρίες να σκοράρουμε.
Είχαμε πολλές ευκαιρίες για γκολ.
Και σε ένα λεπτό, άλλαξαν όλα.
Η Γερμανία έχει την μπάλα.
Γκολ!
Δεν το πιστεύω ότι σκόραραν δύο λεπτά πριν το τέλος.
Χάσαμε με έναν εντελώς άδικο τρόπο.
Η Κολομβία περνάει στη σέντρα.
Ο Μπεντίτο έχει την μπάλα.
Τότε ο Βαλντεράμα παίρνει την μπάλα
και πασάρει στον Ρινκόν.
Με το δεξί. Έλα, Κολομβία!
Πίσω στον Ρινκόν. Μπεντίτο. Πίμπε. Ο Ρινκόν ζητά την μπάλα.
Γκολ!
Ισοφαρίσαμε στην τελευταία φάση.
Είναι από τα ματς
που θες να παίζεις πάντα, ο αγώνας Γερμανία-Κολομβία.
Ρινκόν!
Η Κολομβία…
Ήταν το μεγαλύτερο γκολ του κολομβιανού ποδοσφαίρου.
Κολομβία!
Έκανε πάλι τον αγώνα δίκαιο.
Με αυτήν την ισοπαλία,
η Κολομβία προκρίθηκε για πρώτη φορά στη φάση των 16 του Μουντιάλ.
Υπήρξαν στιγμές που κανείς δεν το πίστευε.
Ήταν συναρπαστικό.
Είναι ο καλύτερος αγώνας της εθνικής Κολομβίας.
Κι έχω δει πολλούς αγώνες.
Δεν ξέρω αν είναι ο καλύτερος αγώνας,
αλλά σίγουρα είναι ο πιο συναρπαστικός.
Μετά την αγωνιώδη τελευταία φάση του αγώνα,
η Κολομβία ισοφάρισε με τη Γερμανία
για μια θέση στα πλέι οφ του Μουντιάλ
για πρώτη φορά στην ιστορία.
Θυμόμαστε τον Ιγκίτα σ' αυτόν τον αγώνα με τη Γερμανία και σε πολλούς άλλους,
γιατί μόνο η παρουσία του
ξυπνούσε διάφορα πράγματα στους ίδιους τους παίκτες,
τον εσωτερικό κόσμο του αγώνα,
τους αντιπάλους, το κοινό,
τον έξω κόσμο, σε όλους.
ΚΑΜΕΡΟΥΝ-ΚΟΛΟΜΒΙΑ
ΚΟΛΟΜΒΙΑ, ΕΙΣΑΙ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ
Ιγκίτα!
ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ, Ο ΙΓΚΙΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
Όταν φτάσαμε στο Καμερούν, θυμάμαι ότι μας κοιτούσαν
όπως όταν κοιτάς κάποιον που θαυμάζεις.
Παρακολουθούσαν τους Κολομβιανούς,
γιατί μόλις είχαν ισοφαρίσει με τη Γερμανία
και είχαν γίνει πρωτοσέλιδο για τον τρόπο που το έκαναν.
Έτσι, στο Καμερούν, σχεδόν τους ζητούσαν αυτόγραφα.
Το Καμερούν είχε την ιστορία του.
Είχαν κερδίσει τον πρώτο αγώνα με την Αργεντινή. Είχαν καλή ομάδα.
Ήταν πιο έμπειροι από εμάς.
Εμείς είχαμε τη λαχτάρα
να παίξουμε σε ένα γήπεδο που έμοιαζε με τραπέζι μπιλιάρδου.
Παίξαμε καλά.
Είχαμε καλή άμυνα
και είχαμε την κατοχή της μπάλας.
Παίξαμε καλό ποδόσφαιρο.
Ήταν ένα θεαματικό ματς.
Τελικά περάσαμε στην παράταση.
Στα πρώτα 90 λεπτά, ήμασταν 0-0.
Ο Πάτσο είπε "Αδερφέ, πρέπει να κερδίσουμε".
Στο Μουντιάλ της Ιταλίας το '90,
εγώ γινόμουν είδωλο του Μουντιάλ,
ώσπου ήρθε ο Μιλά.
Προφανώς, κρατούσαν το λιοντάρι καλά κρυμμένο.
Ήταν ο μεγαλύτερος παίκτης στην ομάδα, αλλά και στο Μουντιάλ.
ΚΑΜΕΡΟΥΝ-ΚΟΛΟΜΒΙΑ 1-0
Το ποδόσφαιρο είναι τώρα, όχι μετά.
Χάνουμε 1-0.
Και υπάρχει ένα ρητό.
Ή ισοφαρίζουμε ή τρώμε πέντε.
"Πάμε όλοι για ισοπαλία".
Ο Ιγκίτα είναι μακριά από τη θέση του, παίζοντας με σιγουριά ως λίμπερο.
Είμαι ο λίμπερο της ομάδας.
Μου πασάρουν την μπάλα και τη δίνω στον Λουίς Κάρλος Περέα.
Την αγγίζει και δίνει πάσα στα δεξιά του.
Όχι, Ιγκίτα! Γκολ!
ΚΑΜΕΡΟΥΝ-ΚΟΛΟΜΒΙΑ 2-0
Είμαι στα δεξιά.
Όταν μου δίνει πάσα, ο Μιλά έρχεται προς το μέρος μου.
Δεν την ελέγχω. Πασάρω στον Λόκο.
Δεν πασάρω σωστά, στο έδαφος.
Πρέπει να ντριπλάρω.
Ο Λόκο προσπάθησε να κάνει μια ραμπόνα,
πασάροντας την μπάλα από πίσω.
Αλλά ο Μιλά έτρεχε σαν τρένο.
Και τέσσερα γκολ να είχα φάει, δεν θα πείραζε.
Αλλά έρχεται ο Ρεντίν.
Μένουν τέσσερα λεπτά. Ο Βαλντεράμα μπορεί να σουτάρει.
Θέε μου, βόηθα. Γκολ!
Γκολ του Ρεντίν!
ΚΑΜΕΡΟΥΝ-ΚΟΛΟΜΒΙΑ 2-1
Έπαιξε καλά, και σε μία φάση τα ρίσκαρε όλα.
-Ρίσκαρε… -Τα έκανε όλα σωστά, αλλά απέτυχε. Κρίμα.
Κανείς δεν τον κατηγόρησε. Κανείς.
Θα τον είχαμε κατηγορήσει αν ήταν κάποιος άλλος.
Το γκολ είναι προϊόν ομαδικής δουλειάς.
Δεν το είδαμε ποτέ ως ατομικό λάθος.
Η ομάδα απέτυχε.
Θυμάμαι την επόμενη μέρα του αγώνα.
Ήμουν με τον Ρενέ.
Και αρχίσαμε να μιλάμε για τη φάση.
Είπε "Λούτσο, ήταν δικό μου το λάθος".
Και είπα "Όχι, ήταν δικό μου λάθος".
Στη συνέντευξη Τύπου έκανε έτσι. "Θα το κάνω εγώ".
Όταν έπαιζε καλά, δεν μιλούσε.
Όταν δεν έπαιζε καλά, έλεγε "Θα μιλήσω εγώ".
Τι έπεται στη συνέχεια;
Γιατί αυτό που κάνατε έχει συζητηθεί ευρέως.
Δεν άρεσε καθόλου στον κόσμο.
Ναι, έκανα ένα λάθος.
Τα λάθη είναι ανθρώπινα.
Όπως δέχομαι τους επαίνους, δέχομαι και την κριτική.
Και πήρε όλη την ευθύνη.
Πρέπει να παραδέχεσαι τα λάθη σου. Αυτό έκαναν τα είδωλα.
Δεν είπε ποτέ "Έφταιγε η ομάδα, ο Λουίς Κάρλος".
Πεθάναμε με τη χαρά τού να παίζεις ποδόσφαιρο.
ΙΓΚΙΤΑ, ΕΙΣΑΙ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ
ΕΙΣΤΕ ΦΟΒΕΡΟΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ
Σ' αγαπάμε!
Σ' αγαπάμε, Ιγκίτα!
Είμαστε περήφανοι για την Εθνική και τον Ιγκιτά.
Σ' αυτούς τους τέσσερις αγώνες,
ο Ιγκίτα έκανε τη FIFA να σκεφτεί
να κάνει μια αλλαγή.
Οι τερματοφύλακες έπιαναν την μπάλα όταν την επέστρεφαν.
Ο Ρενέ Ιγκίτα τούς έκανε να αλλάξουν έναν κανόνα για το καλό του ποδοσφαίρου.
Στο Μουντιάλ της Ιταλίας το '90
χάθηκε πολύς χρόνος.
Λόγω του διαρκούς πάρε δώσε
μεταξύ παικτών και τερματοφυλάκων.
Όταν είδαν ότι εγώ έπαιζα,
συναντήθηκαν και είπαν ότι ο τερματοφύλακας μπορεί να παίξει.
Γι' αυτό τον λένε Κανόνα του Ιγκίτα.
Αυτό έδωσα στον κόσμο.
Και νιώθω χαρούμενος και περήφανος
που άφησα αυτόν τον κανόνα στο ποδόσφαιρο.
Πού οδήγησε αυτό;
Σήμερα οι τερματοφύλακες πρέπει να παίζουν με τα πόδια τους.
Η Κολομβία στο Μουντιάλ του '90
έκανε τον κόσμο να μιλάει.
Όπως η Αργεντινή το '86
ή το περίφημο Κουρδιστό Πορτοκάλι.
Αν και δεν κέρδισαν στην Ιταλία το '90,
ήταν μια σημαντική ομάδα που έδειξε ένα στιλ.
ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ
Σχεδόν έναν μήνα μετά την ανακοίνωση,
ο Πάμπλο Εσκομπάρ, αρχηγός του καρτέλ του Μεντεγίν,
από τους πιο καταζητούμενους ανθρώπους στον κόσμο, παραδόθηκε.
Μετά τη μεταφορά του στη φυλακή Λα Κατεντράλ
και μετά από δέκα μέρες σύλληψης,
ο Πάμπλο Εσκομπάρ δέχτηκε την απρόσμενη επίσκεψη
από τον Ρενέ Ιγκίτα.
Θυμάμαι ότι περάσαμε τον φύλακα,
δείξαμε τις απαιτούμενες άδειες
κι έτρεξα
για να μην περιμένουν οι άνθρωποι στο αμάξι.
Ναι, θα πάω στη Λα Κατεντράλ,
Στη Λα Μοντέλο. Στην Μπεγιαβίστα.
Έχω πάει στην εκκλησία.
Έχω πάει σε κλαμπ.
Έχω επισκεφτεί πολλά μέρη.
Γιατί είμαι είδωλο,
γιατί είμαι διάσημος.
Όταν με προσκαλούν κάπου, δεν μπορώ να αρνηθώ.
Όταν βγήκα από τη Λα Κατεντράλ,
ένας δημοσιογράφος με ρώτησε
αν ήμουν φίλος του Πάμπλο Εσκομπάρ.
Και είπα ναι.
Αυτό του δημιούργησε πολλά προβλήματα.
Δεν μου φαίνεται περίεργο και δεν χρωστάω τίποτα σε κανέναν.
Εσείς φτιάχνετε τα πρωτοσέλιδα.
Εσείς φτιάχνετε ή καταστρέφετε την εικόνα της χώρας μας.
-Πώς είναι ο κύριος Πάμπλο; -Ευτυχώς, πολύ καλά.
Πριν γίνει γνωστός ο Πάμπλο Εσκομπάρ ως βαρόνος των ναρκωτικών,
ο Πάμπλο Εσκομπάρ ήταν βουλευτής.
Έκανε εκστρατεία.
Κι εγώ τον γνώρισα στην εκστρατεία του.
Όταν έκαναν όλοι ότι δεν τον ήξεραν, εγώ είπα "Ναι, είναι φίλος μου".
Η αλήθεια είναι ότι πολλοί πλησίαζαν τον αδερφό μου
από προσωπικό συμφέρον.
Ο Ρενέ όμως ήταν τελείως διαφορετικός από όλους τους φίλους του.
Η φιλία του Ρενέ και του Πάμπλο ήταν πολύ απλή.
Δεν ήταν παρά μια φιλία.
Δεν είχε τίποτα το περίεργο.
Ο νούμερο ένα διακινητής κοκαΐνης στον κόσμο παραμένει φυγάς.
Έχει εξαφανιστεί ο Πάμπλο Εσκομπάρ;
Δουλεύουμε σκληρά για να τον πιάσουμε.
Περιμένουμε να έχουμε θετικά αποτελέσματα.
Όταν δραπετεύσαμε από τη Λα Κατεντράλ,
εκείνη την εποχή,
ο Ρενέ ήταν ξεχωριστός άνθρωπος.
Ο Ρενέ βοηθούσε πάντα τους άλλους.
Έτσι, στράφηκαν στον Ρενέ για να μεσολαβήσει στην υπόθεση
με το κορίτσι.
30 ΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΑΓΩΓΗ
Έφυγα από τη συνάντηση.
Και αν δεν κάνω λάθος, περίπου έναν μήνα μετά,
παίρνω μια κλήση.
Πάω να δω τον ανήσυχο πατέρα που απήγαγαν την κόρη του.
Τότε χρησιμοποιούσαμε κασέτες.
Και είχαν ηχογραφήσει την κλήση μεταξύ των απαγωγέων και της οικογένειας.
Χρειαζόμαστε κάποιον έμπιστο,
γιατί δεν εμπιστεύομαι κανέναν.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, είπε "Δεν θέλω να έχω καμία σχέση μαζί σου".
Ο πατέρας είπε
"Ο Ιγκίτα θα μας βοηθήσει σ' αυτό".
Φέρε με σ' επαφή με αυτόν.
Μαζί θα βρούμε την άκρη.
Αν δω αστυνομία κοντά στο σπίτι σου,
ξέρεις τι θα πάθει το κορίτσι.
Θα ήταν πιο εύκολο να βρεθεί μια λύση έτσι
χωρίς να τεθεί σε κίνδυνο το κορίτσι,
απ' το να ειδοποιήσουν τις αρχές και να υπάρξουν αντίποινα.
Γι' αυτό με πήρε τηλέφωνο,
για να γίνει πολύ διακριτικά.
Με την εγγύηση ότι δεν θα ενέπλεκαν την αστυνομία,
ότι δεν θα το έλεγαν σε κανέναν,
γιατί ήθελε να προστατέψει το κορίτσι.
Μου είπε "Γλυκιά μου, θα το κάνω.
Δεν μπορώ να το αγνοήσω.
Βάζω τον εαυτό μου στη θέση του".
Πήρα τα λεφτά,
τα έβαλα στο αμάξι
και πήγα σπίτι.
Εκείνη τη μέρα, πήγα με έναν τύπο που δούλευε μαζί μου.
Οδηγούσε ταξί.
Νομίζω ότι ήταν στην πόλη.
Δεν ήξερα πού ήμουν.
Δεν είχα ιδέα τι υπήρχε τριγύρω.
Μάλλον ήταν στο Μεντεγίν,
γιατί ήταν μια γειτονιά κι ένα σπίτι φτωχικό.
Δεν μίλησα με την οικογένειά μου εκείνον τον μήνα.
Άκουγα συχνά ραδιόφωνο, μήπως μιλούσαν για μένα στις ειδήσεις.
Ο αριθμός των νεκρών στη μάχη κατά του ναρκεμπορίου
είναι υψηλός.
Δύο υπουργοί Δικαιοσύνης, τρεις υποψήφιοι για την προεδρία,
150 δικαστές, 24 δημοσιογράφοι…
Δεν ήξερα πόσοι ήταν,
τι έκαναν, αν ήταν έξω και με φυλούσαν.
Κάθε μέρα φοβόμουν ότι θα μου έκαναν κάτι,
ότι θα με κακοποιούσαν,
ότι δεν θα έβγαινα ζωντανή.
Κάθε μέρα φοβόμουν.
Την Παρασκευή, γύρω στις πέντε, αφού μου έδωσαν τα λεφτά,
άρχισαν να με παίρνουν τηλέφωνο. "Τι έγινε, Λόκο; Πού είναι το κορίτσι;"
Μέχρι τις πέντε το πρωί.
Όταν ήρθαν οι τέσσερις άντρες
για τα λεφτά που είχα στο σπίτι,
ρώτησα για τη Μαρσέλα.
Μου είπαν ότι έπρεπε να τους εμπιστευτώ.
Αλλά η Μαρσέλα δεν ήταν εκεί.
Έτσι, το σκέφτηκα και είπα
"Πώς θα το κάνουμε;"
Ο τύπος που έμεινε σπίτι,
κάποια στιγμή μετά τη 1:00 μ.μ. το Σάββατο…
έλαβε μια κλήση και είπε "Πάμε".
Όταν έφυγε, είχα πολύ άγχος. Σκεφτόμουν τι μπορούσε να συμβεί.
Δεν περιμένεις ότι θα συμβεί κάτι κακό.
Έλα, μικρή.
Την τελευταία μέρα, μετά από έναν μήνα, στις 29 Μαΐου,
μου είπαν να βγω έξω.
Βγήκα χωρίς να πλυθώ,
με ρούχα κουρελιασμένα.
Με έβαλαν σ' ένα αμάξι.
Πού με πας;
Κι αφού έκαναν πολλές βόλτες στο Μεντεγίν,
όταν κατέβηκα, είπαν ότι έπρεπε να μπω σε ένα άλλο αμάξι
που ήταν παρκαρισμένο μπροστά μας.
Δεν πρόλαβα καν να ρωτήσω. Απλώς περπάτησα.
Σταματήσαμε εκεί, στη μέση του πανεπιστημίου UPB.
Όταν πάρκαρα,
με πλησίασαν φοιτητές για να μου ζητήσουν αυτόγραφο.
Εκείνη τη στιγμή υπέγραφε αυτόγραφα για άλλα παιδιά.
Η Μαρσέλα μού λέει "Ρενέ".
Της λέω "Μισό λεπτό".
Με κοίταξε και είπε "Συγγνώμη, υπογράφω αυτόγραφα".
Εγώ είμαι!
"Ρενέ, είμαι η Μαρσέλα".
Νόμιζα ότι ήθελε αυτόγραφο,
αλλά ήταν η Μαρσέλα.
Κι όταν το είπα αυτό, τρελάθηκε.
Με έβαλε αμέσως στο αμάξι.
Φοβόταν κι εκείνος.
Και οι δύο φοβόμασταν πολύ.
Από εκεί, οδήγησε σαν τρελός μέχρι το σπίτι των γονιών μου.
Ανέβηκε σε πεζοδρόμια, περνούσε με κόκκινο.
Ήταν τρομοκρατημένος και νευρικός.
Σιγά σιγά, τον ρώτησα γιατί το έκανε εκείνος.
Μου εξήγησε ότι μας έκανε μια μεγάλη χάρη
και ότι ο μόνος στόχος του ήταν
να με γυρίσει σπίτι σώα.
Στον δρόμο, συναντήσαμε έναν συγγενή μου,
και όταν τον είδα,
του είπα "Σταμάτα. Είναι ο τάδε".
Και είπε "Να σταματήσω; Είσαι τρελή; Θα σε πάω κατευθείαν σπίτι".
Φτάσαμε σπίτι.
Και ο πατέρας μου καταχάρηκε όταν με είδε.
Μου έκανε αυτήν τη μεγάλη χάρη. Με παρέδωσε σώα στους γονείς μου.
Στο σπίτι τους έκαναν ένα μεγάλο πάρτι.
"Μας έλειψες, Μαρσέλα".
Θυμάμαι ότι στο πάρτι άρχισαν να μιλάνε
για τη χάρη που τους έκανα.
Τους είπα "Μου αρκεί το πάρτι".
Δεν το έκανα για τα λεφτά.
"Είναι ένα δείγμα ευγνωμοσύνης απ' την οικογένεια. Ένα ευχαριστώ".
"Όχι".
Το πρώτο πράγμα που είπαν ήταν
"Δεν δεχόμαστε το όχι".
Μου έδωσαν 50.000 δολάρια.
Το είδαμε ως κάτι φυσιολογικό. Πιστεύαμε ότι δεν θα υπήρχαν συνέπειες.
Μέχρι εκεί, όλα καλά.
Αλλά την ίδια μέρα μού τηλεφώνησαν από την Εισαγγελία.
Μας έψαχναν.
Για τι είστε εδώ;
Ποιες είναι οι κατηγορίες;
Δεν ξέρω. Ρωτήστε τον εισαγγελέα. Θα σας πει ευχαρίστως.
Είστε αθώος;
Τότε ανησυχήσαμε.
Νόμιζε ότι θα πήγαινε απλώς
να πει τη δική του εκδοχή
και θα έληγε το θέμα.
Αν αναφέρεστε στη σύλληψη του Ρενέ Ιγκίτα,
έγινε μετά από δικαστική εντολή
που εξέδωσε σήμερα η Εισαγγελία.
Είχαμε φύγει απ' το σπίτι για λόγους ασφαλείας.
Και είδα στις ειδήσεις ότι τον είχαν συλλάβει.
Σαν να ήταν ο χειρότερος εγκληματίας στον κόσμο.
Ο Τύπος δεν καταλάβαινε ούτε ήξερε τι συνέβαινε.
Και θυμάμαι πολύ καλά ότι έλεγαν ότι με είχε απαγάγει.
Έστειλαν δύο ελικόπτερα για να με πάνε στην Μπογκοτά.
Στην Μπογκοτά, με περίμενε μια συνοδεία 20 αυτοκινήτων.
Και στις ειδήσεις έλεγαν ότι εγώ ήμουν ο απαγωγέας,
ούτε καν ο μεσάζοντας.
Με παρουσίαζαν
σαν να ήμουν ο μεγαλύτερος βαρόνος ναρκωτικών της Κολομβίας.
Όταν είδα στις ειδήσεις
ότι του έβαλαν χειροπέδες,
αυτό με πόνεσε πολύ, γιατί δεν ήταν εγκληματίας.
ΕΔΩ ΜΠΑΙΝΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΟΧΙ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ
Δεν είναι αλήθεια ότι βρέθηκαν επιταγές κι έγγραφα
που τον συνδέουν με το ναρκεμπόριο;
Στη σημερινή δίωξη, όχι.
Νομίζω ότι το έκαναν κυρίως για να τον κάνουν να τους πει
αν ήξερε πού ήταν ο Πάμπλο Εσκομπάρ.
ΠΑΜΠΛΟ ΕΣΚΟΜΠΑΡ
Κάποιος γερουσιαστής εκείνη την εποχή,
αυτός που ήταν πίσω από τον Νόμο 40,
είπε "Ερευνήστε τον Ρενέ Ιγκίτα.
Ξέρει πού είναι το Αφεντικό".
ΚΑΤΑΖΗΤΕΙΤΑΙ
Σύμφωνα με τον Νόμο 40,
οποιοσδήποτε επωφελούνταν οικονομικά από μια απαγωγή,
έμμεσα ή άμεσα,
αυτό επέσυρε ποινή φυλάκισης.
Επίσης,
το να γνωρίζεις για μια απαγωγή
και να μην το αναφέρεις στις αρχές θεωρούνταν επίσης έγκλημα.
Όταν για να τηρήσεις τον νόμο
βάζεις σε κίνδυνο τη ζωή και την ελευθερία κάποιου,
τότε δεν μπορεί να τηρηθεί ο νόμος.
Μετά μου είπαν ότι αν παρέδιδα τον Πάμπλο
δεν θα πήγαινα φυλακή.
Άρχισαν να με κακομεταχειρίζονται,
να με βρίζουν, μου έλεγαν ότι θα σάπιζα στη φυλακή.
Τον εκβίασαν και ίσως τον βασάνισαν.
Πριν τον πάνε στην Μπογκοτά με χειροπέδες, με κάμερες,
με ελικόπτερο,
σαν να ήταν καταζητούμενος εγκληματίας,
τον βασάνισαν σε έναν δήμο κοντά στο Μεντεγίν.
ΧΟΣΕ ΠΡΑΟΛΙΝΙ ΦΙΛΟΣ ΤΟΥ ΡΕΝΕ
Του έλεγαν "Πες μας πού είναι ο Πάμπλο και θα σε ελευθερώσουμε".
Είτε το πιστεύετε είτε όχι, διαπραγματεύονταν μαζί μου.
Και αυτό που ζητούσαν ήταν ο Πάμπλο Εσκομπάρ.
Μου πρότειναν "Δώσε μας τον Πάμπλο και δεν θα σου ασκήσουμε δίωξη".
Στην αρχή, πήγα από κει τα παιδιά μια δυο φορές.
Το περιβάλλον δεν ήταν…
Ήταν δύσκολο.
Μου είπε "Μην τα ξαναφέρεις.
Θα τα δω όταν βγω από δω".
Έχω θολές αναμνήσεις από την είσοδο της φυλακής.
Ένας αστυνομικός με κουβαλούσε
και η μητέρα μου έμπαινε από άλλη πόρτα.
Κι εγώ έκλαιγα, γιατί νόμιζα ότι θα με έπαιρνε η αστυνομία.
Ήταν εννιά πολύ δύσκολοι μήνες,
ειδικά για τη μητέρα μου, για εκείνον,
για τη γιαγιά του,
που υπέφερε περισσότερο από όλους,
γιατί τον μεγάλωσε σαν γιο της.
Θυμάμαι ότι η γιαγιά του πήγε να τον δει στη φυλακή
και κατέρρευσε.
Δεν άντεχε να βλέπει τον εγγονό της έτσι.
Ήταν πολύ άδικο.
Όταν πήγα στη φυλακή και τον είδα, έκλαψα.
Πριν φύγω, μου είπε "Θα παίξω σ' έναν αγώνα ποδοσφαίρου".
Είπα "Πώς θα το κάνεις αυτό;"
Έχει παίξει παντού, έχει παίξει σε Μουντιάλ.
Είπε "Θα παίξω με όλους στη φυλακή".
Όλοι κακολογούσαν τον Ρενέ,
λέγοντας ότι ήταν ναρκέμπορος.
Για εμάς, τους φίλους του, ήταν πολύ δύσκολο.
Ο κόσμος, όλοι οι Κολομβιανοί,
ζητούσαν την ελευθερία μου.
Θυμάμαι ότι εμείς ήμασταν πιο ενωμένοι,
τόσο στη Νασιονάλ όσο και σε όλες τις ομάδες,
και φυσικά στην Εθνική,
γιατί το ζητούσαμε συνέχεια
και ξέραμε ότι ήταν εκεί άδικα.
Ήταν κομμάτι μας.
Ήταν μέλος της ομάδας μας.
Υπήρχαν κι άλλοι τερματοφύλακες, αλλά δεν ήταν αυτό το θέμα.
Ο τερματοφύλακάς μας ήταν ο Ρενέ.
Αυτό μας στέρησε τον Ρενέ στους προκριματικούς αγώνες.
Η Κολομβία παίζει για την πρόκριση στο Μουντιάλ του '94.
Μια ισοπαλία με την Αργεντική αρκεί για την πρόκριση.
Χαιρετίσματα. Φανταζόμαστε ότι θα έχει παραλύσει όλη η χώρα.
Απουσιάζει μόνο ο Ρενέ Ιγκίτα, που παραμένει στη φυλακή.
Θα χάσει αυτόν τον καθοριστικό αγώνα.
Με το που φτάσαμε στο Μπουένος Άιρες,
ήμασταν πεπεισμένοι ότι δεν θα χάναμε.
Ήμασταν πεπεισμένοι ότι θα προκρινόμασταν,
γιατί μια ισοπαλία αρκούσε.
Η Αργεντινή δεν μπορούσε να αποκλειστεί.
Ο Μαραντόνα ήταν στις κερκίδες.
Υπήρχε μεγάλη ένταση σ' εκείνον τον αγώνα.
Οι παίκτες είναι κατά της σύλληψης του Ρενέ και ζητουν την αποφυλάκισή του.
Δεν παίζουν μόνο για την Κολομβία, αλλά και για τον συμπαίκτη τους.
Κολομβία!
Ναι! Κολομβία! Γκολ!
Γκολ!
Απίστευτο!
Γκολ!
Ναι! Γκολ!
Κολομβία-Αργεντινή 5-0.
Καλούν πάλι τους Κολομβιανούς.
Το κοινό θέλει να τους χειροκροτήσει.
Χειροκροτήματα ενθουσιασμού,
χειροκροτήματα μεγαλείου,
σε αυτόν τον δραματικό αγώνα.
Η Κολομβία πάει στις ΗΠΑ!
Θα ήθελα να συγχαρώ την εθνική ομάδα της Κολομβίας
για ό,τι έχει κάνει.
Είναι ο μεγαλύτερος αθλητικός θρίαμβος στην ιστορία της Κολομβίας.
Έρχεται ο Λουίς Κάρλος και με αγκαλιάζει.
Μου ρίχνει τα ακουστικά ζωντανά.
Όλοι οι σταθμοί, όλα τα κανάλια
ανά τον κόσμο συνδέθηκαν στην εκπομπή μας.
Και σε όλους τους αγώνες που κερδίζαμε
ζητούσαμε την αποφυλάκιση του Λόκο.
Για τις οικογένειές μας, για τον Ρενέ Ιγκίτα.
Ρενέ!
Το πρώτο πράγμα που έκαναν όταν μπήκαν στα αποδυτήρια
ήταν να αγκαλιαστούν
και να φωνάξουν "Λευτεριά στον Ιγκίτα!"
Ιγκίτα!
Το πρώτο πράγμα που κάναμε ήταν να ζητήσουμε την αποφυλάκιση του Ρενέ.
Το φωνάζαμε όσο πιο δυνατά μπορούσαμε.
Ένα μεγάλο χειροκρότημα
για τον Ρενέ Ιγκίτα.
Ελευθερία!
Δεν μας άκουσαν, αλλά τα αυτιά τους πονούσαν.
Και ταυτόχρονα του αποτίναμε φόρο τιμής.
Έπρεπε να είναι εκεί, γιατί ήταν μέλος της ομάδας.
Ιγκίτα!
Ελευθερία!
ΖΩΝΤΑΝΑ ΣΤΑΔΙΟ ΕΛ ΚΑΜΠΙΝ
ΔΥΟ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ
Κολομβιανοί,
πριν από μερικές ώρες
έλαβα επιβεβαίωση από το Υπουργείο Άμυνας
για τον θάνατο του ναρκοτρομοκράτη Πάμπλο Εσκομπάρ
από την Ομάδα Έρευνας.
Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΤΟΝ ΠΑΜΠΛΟ ΕΣΚΟΜΠΑΡ
ΠΥΡΟΒΟΛΗΘΗΚΕ 16 ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΤΟΥ
Όλα τα πρωτοσέλιδα μιλούν για την αποφυλάκιση του Ρενέ Ιγκίτα.
Οι εκκλήσεις του Ιγκίτα και του κολομβιανού λαού εισακούστηκαν.
Όλα τα ΜΜΕ…
Το είδωλο Ρενέ Ιγκίτα μπορεί να αποφυλακιστεί τη Δευτέρα.
Ισχύει ότι ο Ρενέ Ιγκίτα θα αποφυλακιστεί τη Δευτέρα;
Αφού πληρώσει την εγγύηση, που είναι 100 μισθοί, ένα μεγάλο ποσό.
Τη Δευτέρα, στο Μεντεγίν, θα συγκεντρώσουμε αυτό το ποσό.
Και ελπίζουμε ότι το απόγευμα της Δευτέρας
ή την Τρίτη το αργότερο
ο Ρενέ θα επιστρέψει στο Μεντεγίν.
Ο εισαγγελέας Ντε Γκρέιφ δεν ήθελε να αποφυλακιστώ.
Τελικά,
ήταν να αποφυλακιστώ στις 29 νομίζω.
Και για να μου δείξει ότι αυτός έκανε κουμάντο,
με κράτησε ως την πρώτη του μήνα.
Ζήτω η ελευθερία, Ρενέ!
Είναι αντισυνταγματικός νόμος.
Δεν μπορεί να παραβιάζεται έτσι το σύνταγμα.
Πρέπει να αποσαφηνιστεί
από το θέμα και ο ισχύων νόμος.
Πιστεύεις ότι έχει χειροτερεύσει η διεθνής εικόνα σου;
Όχι, έχει βελτιωθεί.
Γιατί δεν θα έμπαιναν όλοι φυλακή
για να κάνουν μια καλή πράξη.
Ήταν μια χρονιά που τα παιδιά δεν μπόρεσαν να είναι με τον μπαμπά τους.
Αλλά αποφυλακίστηκε.
Δεν μπορώ να το εξηγήσω. Είμαστε πολύ χαρούμενοι.
Ο κολομβιανός λαός τον αγαπάει πραγματικά.
Έγινε η δίκη.
Και πλέον δεν έχω προβλήματα με τη δικαιοσύνη.
Κρίθηκα αθώος σ' αυτήν την υπόθεση.
Λέει ότι είναι εντελώς ατελής.
Όλα όσα τον έκαναν να γίνει αυτό που είναι σήμερα
ήταν μια σειρά από λάθη.
Βάζω τον εαυτό μου στη θέση του όσον αφορά το γιατί πήγε φυλακή,
και λέω "Έτσι είναι ο μπαμπάς".
Δεν νομίζω ότι θα άλλαζε αυτό το κομμάτι της ζωής του,
γιατί αυτή η πράξη τον κάνει αυτό που είναι.
Και ξέρω ότι είναι κάτι που θα έκανε ξανά.
Τώρα που ξέρετε για τον νόμο,
αν σας έλεγαν "Ιγκίτα, χρειάζομαι τη βοήθειά σου,
γιατί απήγαγαν έναν συγγενή μου", θα το ξανακάνατε;
Τώρα που ξέρω τον νόμο, θα το ξανάκανα.
Αν είναι για να σώσω μια ζωή, για να δώσω χαρά σε μια οικογένεια,
δεν θα δίσταζα.
Μπήκε φυλακή ως Ιγκίτα
και βγήκε από τη φυλακή ως Ιγκίτα.
Ανεξάρτητα από τα σχόλια,
ο θλιμμένος Ρενέ Ιγκίτα συνεχίζει την προπόνηση στο γήπεδο.
Επέστρεψε στο ποδόσφαιρο ως σπουδαίος παίκτης, χωρίς ανασφάλειες.
Και ναι, τον πρόσβαλαν, του έλεγαν διάφορα,
αλλά εκείνος δεν αντιδρούσε ποτέ.
Ήταν πολλοί οι λόγοι που ο Ρενέ δεν μπόρεσε να πάει στο Μουντιάλ του '94.
Πρώτον, ήταν αδύνατο να φτάσει σ' αυτό το επίπεδο
μετά από εννιά μήνες στη φυλακή.
Δεν υπήρχε τρόπος να προπονηθεί.
Το φαγητό δεν ήταν κατάλληλο για αθλητές υψηλών επιδόσεων.
Δεν πήγε στο Μουντιάλ του '94,
κι εκείνη τη χρονιά κερδίζει το κολομβιανό πρωτάθλημα με τη Νασιονάλ.
ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΚΟΛΟΜΒΙΑΣ ΤΕΛΙΚΟΣ 1994
ΑΤΛΕΤΙΚΟ ΝΑΣΙΟΝΑΛ - ΙΝΤΕΠΕΝΤΙΕΝΤΕ ΜΕΝΤΕΓΙΝ
Βγήκα στο γήπεδο πικραμένος.
Αυτό μου έδωσε περισσότερο κουράγιο, κι αυτό το έβγαλα στο γήπεδο.
Πασάρει στον Αλέξις. Έλα, Αλέξις!
Μπαίνει στην περιοχή. Χουάν Κάρλος!
Και σ' αυτό το γήπεδο κέρδισα ένα πρωτάθλημα, το '94.
Για μένα, είναι ένα δώρο
που θέλω να μοιραστώ με τους φίλους μου, με την οικογένειά μου, που υπέφερε πολύ.
Το 1994 ήταν μια εξαιρετική χρονιά για τον Ρενέ Ιγκίτα,
οσον αφορά τα αθλητικά.
Κέρδισε το πρώτο του πρωτάθλημα με την Ατλέτικο Νασιονάλ.
Το 1995 ξεκινά πολύ πιο θετικά
για τον Κολομβιανό τερματοφύλακα Ρενέ Ιγκίτα.
Τι γνώμη έχετε για την επιστροφή του Ιγκίτα στην Εθνική;
Είναι φυσιολογικό.
Είναι καλός παίκτης. Έχει δείξει, με την Ατλέτικο Νασιονάλ,
ότι είναι σε καλή φόρμα.
Πώς νιώθεις;
Πολύ καλά.
Είναι σαν να φτάνεις σ' ένα καινούριο μέρος,
αλλά ξέρουμε ότι έχουμε ξαναπεράσει από δω.
Ο Ρενέ είχε πολλές ευκαιρίες,
αλλά όχι τυχαία. Πολλές φορές τις δημιούργησε ο ίδιος.
Γύρισα ένα διαφημιστικό για ένα αναψυκτικό.
Σε μια σκηνή έπαιζα με κάτι παιδιά.
Είμαι στο τέρμα
κι ένα παιδί χτυπάει την μπάλα με το στήθος
και κάνει ένα ανάποδο ψαλίδι.
Κι εγώ κάνω το ίδιο, αλλά ανάποδα.
Ήταν θεόσταλτο.
Και καθώς στεκόμουν στο τέρμα,
πριν τον αγώνα, τα παιδιά άρχισαν να σουτάρουν.
Κι εγώ έκανα τον σκορπιό.
Δύο χρόνια μετά, ήταν έτοιμο.
Τότε αποφάσισα
"Θα το κάνω".
Πού;
Όπου μου ρίξουν την μπάλα.
Είτε στην Καστίγια…
είτε στο Γουέμπλεϊ.
ΛΟΝΔΙΝΟ ΑΓΓΛΙΑ
Για την εθνική ομάδα της Κολομβίας,
είναι μια σημαντική προβολή για κάθε παίκτη της.
ΦΙΛΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
ΑΓΓΛΙΑ-ΚΟΛΟΜΒΙΑ
Και στον ναό του ποδοσφαίρου, με την εθνική του ομάδα,
ένας Άγγλος τού στέλνει την μπαλιά που ήθελε.
Ήταν το τέλειο σουτ.
Ο Ιγκίτα αποκρούει!
Είναι τρελό!
Απίστευτο!
Δεν το πιστεύω.
Απίστευτη απόκρουση! Μπορεί να είναι φάουλ…
Σκέφτηκα "Τα σκάτωσα". Πάντα με αποκαλούσαν παλιάτσο.
Κι εγώ τους δικαίωνα.
Κι ο Πίμπε ανησυχούσε ότι θα με επέπλητταν.
Τελειώνει το πρώτο ημίχρονο και λέω "Θα γίνει χαμός".
Περίμενα ότι θα ερχόταν ο Μπολίγιο, ο προπονητής.
Όταν μπαίνει ο Μπολίγιο…
Μπαίνω στα αποδυτήρια και λέω "Άκου.
Μην το ξανακάνεις αυτό, γιατί κόντεψα να μείνω στον τόπο.
Θα με σκοτώσεις μια μέρα".
Δεν ξέρω αν γέλασε. Είπε "Δεν θα το ξανακάνω".
Κάτι τέτοιο.
Ήταν εντυπωσιακό.
Μετά μου άρεσε να το βλέπω ξανά και ξανά.
Στέλνουν την μπάλα στο κέντρο.
Σκέφτηκα "Κανένα πρόβλημα".
Ο επόπτης σήκωσε το σημαιάκι.
Όταν κάνω τον σκορπιό και η μπάλα βγαίνει εκτός, κατέβασε το σημαιάκι.
Αυτό έκανε τη φάση ακόμη καλύτερη.
"Παίξτε!"
Η φάση ακυρώθηκε, αλλά αυτό που έκανε ο Ρενέ Ιγκίτα…
Ήταν δώρο Θεού, γιατί βγήκε τέλειο.
Αυτός που αφήνει το στίγμα του στη ζωή,
ειδικά σ' αυτό το άθλημα,
δεν είναι απαραίτητα ο καλύτερος παίκτης,
αυτός που μπλοκάρει περισσότερο,
αυτός που βάζει περισσότερα γκολ.
Είναι αυτός που κάνει σπουδαία πράγματα που δεν περιμένει κανείς.
Αυτός ήταν ο Ρενέ Ιγκίτα.
ΤΟ 2009, ΑΦΟΥ ΕΠΑΙΞΕ ΣΕ 14 ΟΜΑΔΕΣ ΕΠΙ 23 ΧΡΟΝΙΑ, ΕΒΑΛΕ 43 ΓΚΟΛ
ΚΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΕ ΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ 12 ΧΡΟΝΙΑ,
Ο ΙΓΚΙΤΑ ΑΠΟΣΥΡΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ.
Κατέληξε να παίζει στην αγαπημένη του ομάδα.
Όχι επαγγελματικά,
αλλά αποσύρθηκε με τη φανέλα της Νασιονάλ.
Και είναι πλέον μέλος του τεχνικού επιτελείου της Νασιονάλ.
Βλέπω μόνο τα καλά του Ρενέ.
Εμένα μ' αρέσουν τα πάντα στον Ρενέ,
γιατί ο Ρενέ είναι σαν την ευτυχία που νιώθουν οι μεγάλοι
όταν τα παιδιά τους είναι καλά.
Κι ο Ρενέ τα πάει καλά.
Ο Ρενέ αγαπάει τη γειτονιά του, τους φίλους του.
Παιδιά.
-Καλησπέρα. -Καλησπέρα.
Τι λέει; Πώς είσαι;
Ο Ρενέ δεν φεύγει ποτέ από αυτήν τη γειτονιά.
Το πιο σημαντικό είναι η φιλία.
Και μας έμαθε να είμαστε πιστοί φίλοι.
-Θα με κάνεις να κλάψω. -Σωστά;
Έχω πολλά ανέκδοτα. "Έλα, πάμε κάπου".
Αλλά όταν έρχεται ο Ρενέ, έχουμε μεγαλύτερη στήριξη.
Ακυρώνει ραντεβού για να έρθει μαζί μας.
Οι περισσότεροι φίλοι μου είναι από τη γειτονιά μου.
Είναι καλοί άνθρωποι, άνθρωποι που με αγαπάνε.
Το να ξεχνάς από πού προέρχεσαι είναι αχαριστία.
Το ότι είναι αυθεντικός τον κάνει ακόμα πιο σπουδαίο.
Ο Ρενέ Ιγκίτα είναι πρότυπο.
Δεν το λέω μόνο επειδή είμαι γιος του,
το λέω και ως Κολομβιανός.
Προσέχει την οικογένειά του. Η οικογένεια είναι προτεραιότητά του.
Βάζει την οικογένεια πάνω απ' όλα.
Ο Αντρές λέει ότι μοιάζει στον μπαμπά μου στην πρώτη του Θεία Κοινωνία.
Βλέπει πολλά βίντεο του μπαμπά. Λέει "Κοίτα τον παππού!"
Αγαπώ πολύ το παπάκι μου.
Αγαπώ τον Ρενέ,
γιατί είναι αυτός που είναι. Δεν θα το άλλαζα με τίποτα αυτό.
Η ταπεινοφροσύνη του. Νομίζω ότι όλοι του μοιάσαμε σ' αυτό.
Και η ανθρωπιά του.
Προσπαθούμε να απολαμβάνουμε κάθε μέρα στο φουλ.
Δεν ξέρει τι έκανε για μένα και την οικογένειά μου.
Δεν το βλέπει.
Έχουμε γενέθλια την ίδια μέρα.
Είναι σύμπτωση το ότι τον έχω τόσο κοντά.
Έχω έναν 10χρονο γιο που λατρεύει το ποδόσφαιρο.
Ξέρει καλά αυτήν την ιστορία. Αλλά δεν ξέρει ποιος είναι ο ήρωας.
Όταν μεγαλώσει, θα του το πω, φυσικά.
Ελάχιστοι άνθρωποι στον κόσμο είναι τόσο εύκολα αναγνωρίσιμοι.
Νομίζω ότι άφησε μια παρακαταθήκη, όχι μόνο για τη χώρα μας,
για την οικογένειά του,
αλλά για όλη την κοινωνία.
Ο Ιγκίτα…
Όταν παίζαμε ποδόσφαιρο,
ο χειρότερος ή ο πιο χοντρός έπαιζε τερματοφύλακας.
Ο Ρενέ Ιγκίτα έδωσε κύρος στη θέση του τερματοφύλακα.
Είναι ένας από τους μεγαλύτερους θρύλους του παγκόσμιου ποδοσφαίρου
και του κολομβιανού ποδοσφαίρου.
Υποτιτλισμός: Γιώργος Μακράκης