Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
KRÓL CIENI
Kurde.
Skończyłeś?
Tak.
Z czego rżysz?
Przyłapany.
Wstydź się.
Robić w konia niewidomego?
I co z tego, że niewidomy?
To ja tu gram jak ślepy.
Wszystko zapamiętujesz?
Nie.
Ja widzę.
Ani słowa, bo rentę mi zabiorą.
Prawie ci uwierzyłem.
Tylko w tej grze przegrywam.
Uważaj, kamyki pogubisz.
- Nie jęcz, tylko puść ten numer. - Mój?
Tak.
To wersja demo.
Będziesz musiał go dopieścić.
Słuchaj.
Ten bez tragedii.
Weź się. Jest okej?
Tak.
Mam to gdzieś! Nie może mnie lekceważyć.
Za długo czekałem. Oddaje hajs albo...
Co jest?
Idą tu.
- Kto? - Ibrahim.
To do jutra?
A ty dokąd?
Musimy pogadać wieczorem.
Co zrobił?
Nie wtrącaj się, nie twoja sprawa.
Wszyscy mamy demony.
Oto mój.
Mój starszy brat, Ibrahim.
Nie zawsze taki był.
A ja nie zawsze byłem osiedlowym niewidomym.
LATA 80.
OSIEDLE MURETS
Tata wybrał to osiedle z konkretnego powodu.
Chcę tego.
DO WYNAJĘCIA
Nie można całe życie robić dla kogoś,
kto traktuje nas jak śmieci.
Racja. Jak nazwiesz restaurację?
Restauracja Keïta.
Mój tata i Agna, w ciąży z Ibrahimem,
przyjechali tu zacząć nowe, lepsze życie.
Zabrali ze sobą wielkie marzenia.
Pragnęli je spełnić.
Nigdy nie było tu restauracji.
Nasza stała się dla miejscowych darem.
Tętniącym życiem miejscem spotkań.
Tata był szczęśliwy.
Potrzeba bananów.
Utrzymywał rodzinę.
- Mogę iść pograć w piłę? - Leć.
Ibra odnalazł swoje miejsce na osiedlu.
- Co tam? - Lecimy.
Było dobrze.
Aż w końcu tata przywiózł z ojczyzny niespodziankę.
Przywykniesz.
- Moją matkę. - Ma wyjechać!
Wykluczone.
Nie będzie drugiej żony.
To przecież Europa.
- Ja ci nie wystarczam? - Nie o to chodzi.
- Dlaczego to robisz? - To mój dom.
To ja płacę rachunki, to moja decyzja.
Koniec rozmowy.
Koniec? Zakładaliśmy razem restaurację!
Już zapomniałeś?
Tapetowanie, dom, wszystko razem!
- Ma stąd odejść! - Powiedziałem swoje.
Nie możesz mi tego zrobić, Ousmane.
Wszystko zbudowaliśmy razem. Niech wyjeżdża.
Wtedy Ibra przestał być taki beztroski.
Zwłaszcza że rok po przyjeździe mamy
pojawiłem się ja.
Odtąd w naszym domu nic nie było już takie samo.
Musieliśmy dawać sobie przestrzeń.
Nie było łatwo.
- Co robisz z włosami mojego syna? - Co?
- Co robisz z jego włosami? - Sprzątam, a co mam robić?
Co to za wiedźmie czary?
Zmysły postradałaś.
Dobre sobie. Wyrzuć je!
Już wywalam!
Mącicielka! Ja tu sprzątam, a ty...
Mama zawsze bała się wiedźm.
Wyniosła to z domu.
Była pewna, że Agna spotyka się z wiedźmą.
Opowiadała mi te historie w dzieciństwie. Zacząłem szukać wiedźmy.
Byłem pewien, że ją znalazłem.
Ibrahim dusił się w domu. Znalazł na to sposób.
Wszystko dobrze?
Git.
Wtedy nie rozumiałem.
Zależało mi tylko, żeby pokonać tatę w awale.
Wydaje mi się czy dostajesz łomot?
Twój ojciec nigdy nie przegrał.
Aïssata, idź stąd.
Pojawiła się moja przyrodnia siostra. Agna odzyskała pozycję.
Zaskoczył mnie.
Zwycięstwo!
Myślałeś, że jestem na straconej pozycji.
Wykorzystałem to.
Jak mawiał mój dowódca w armii:
„Zaakceptuj swą słabość.
Nie walcz z nią, a uczyń z niej siłę”.
- Rozumiesz? - Gramy jeszcze?
Jasne.
Psy!
Czekaj.
- Zostań z wujkiem. - Chodź.
Stój!
Stać!
Co tu robicie? Co to ma być?
Gliny!
Policja!
Nie pokazuj się w domu!
Co pan?
- Starczy! - Nie jesteś moim synem!
Przynosisz wstyd rodzinie Keïtów.
- Przestań! - Spokojnie!
- Wynocha! - Stój!
To twoja wina! Trzeba go krótko trzymać!
- Właśnie! - Idziemy.
Nie jesteś już moim synem! Wynocha!
Nigdy nie widziałem taty w takim stanie.
Nie wszystko rozumiałem,
ale z rodziną zdecydowanie nie było dobrze.
Tu jestem!
No chodź!
Potrafi przywalić.
- Gadanie. - Poważnie.
Wypad stąd!
Weź spierdalaj!
Zabieraj łapy!
Co mi zrobisz?
Pomocy!
Dla taty był to tragiczny wypadek.
Mama była przekonana, że Agna użyła czarów.
Winiła czarną magię.
To czarna magia odebrała mi wzrok.
Rodzina musiała się do mnie dostosować.
Jak Adama?
Mogę pomóc.
Mama nie musi się przeprowadzać.
Jak chcesz pomóc?
Pomożesz mu odzyskać wzrok?
Na mieszkanie nie ma rady.
Jest za małe i zbyt zawalone.
Trzeba wynieść rzeczy.
Chłopak nie może potykać się o graty.
Każdy musi pomóc, twoja matka też.
Znalazłem mieszkanie.
Bardzo duże, w bloku B.
Sporo pokoi, cała rodzina się zmieści.
Tak szybko znalazłeś tu mieszkanie?
Kogo zastraszyłeś?
Komu zapłaciłeś?
Mam żyć w mieszkaniu za brudną forsę?
Ja muszę się nimi zająć, nie ty.
Wiesz co?
Przyjdź, gdy będziesz dobrym człowiekiem.
Mężczyzną.
A jeśli nie...
zapomnij o mnie.
Ale wielki pokój!
- Cały mój? - Tak jest.
A gdzie pokój Adamy?
Obok twojego.
Z jego pokoju widać mój blok.
Kiedy przyjdzie?
Niedługo.
Aïssata, pobawisz się w pokoju?
Porozmawiam z bratem.
Ibé?
- To nie jest dobry pomysł. - Wszystko gra, mamo.
Tyle przeszłaś.
Nie możemy się tak miotać. Ojciec musi sam przyjść.
Tak szybko dorosłeś.
- Mieszkanie jest moje. - Całe twoje.
Nie martw się.
- Idę. - Dziękuję.
Brawo, synek. Już mnie nie potrzebujesz.
Podaj laskę.
Wygodnie?
Mam coś dla ciebie.
Co to?
Zgadnij.
Zestaw do awale?
Specjalnie dla ciebie.
Patrz tu.
„Zaakceptuj swą...”
„Zaakceptuj swą słabość...
i uczyń z niej
siłę”.
„Zaakceptuj swą słabość i uczyń z niej siłę”.
Brawo, synku.
Jestem z ciebie dumny.
Zaakceptuj swą słabość i uczyń z niej siłę.
Nie twoja sprawa.
Zostaw brata w spokoju!
- Przyrodniego. - Brata!
Nie ma tu przyrodnich braci!
Znęcasz się nad słabszymi?
Rozmawiam z jego kumplem.
I co go tak chronisz?
Ja traktuję go jak równego sobie.
- Równego tobie? Mam go zbić? - Mnie biłeś.
I słusznie! Dziś zrobiłbym to samo.
Dziś wieczorem.
W porządku, tato?
Wszystko gra.
Pójdziesz?
Nie mam wyboru.
Cholera.
Lepiej nie idź.
Jeśli nie pójdę, przyjdzie do mojego domu, a tam siostra i matka.
Chodzi o Aïssatę?
Na pewno nie. Jesteśmy ostrożni.
Nie martw się, nic mi nie będzie. Załatwię sprawę z twoim bratem.
Gramy jeszcze raz.
Zaraz wracam.
Siad.
Wiesz, że nie mogę cię wziąć.
Uważaj. Tędy.
- Wszystko dobrze? - Tak.
Wcześnie przyszedłeś.
- Dokumenty nie są gotowe. - Muszę do łazienki.
Zamknij ryj! Trzymaj się z daleka od mojej siostry.
Jesteś zwykły frajer, nie twoja liga.
- Nie dotknąłem jej, przysięgam. - Nie ściemniaj!
Zajebię cię, jak cię z nią zobaczę.
Wypad z nim, bo zabiję.
Co z tobą? Wszystko dobrze?
Przepraszam.
Nie żyjesz.
Wstawaj!
Pokaż mu!
Załapałeś?
Mam oczy i uszy na całym osiedlu.
Tylko spróbuj, wszystkiego się dowiem.
- Kumasz, śmieciu? - Przestań, błagam.
- Lubisz siostry? - Nie pogrywaj ze mną!
Poszedł.
Puścili Malika.
Zamieniają nasze życie w piekło.
Wszystko niszczą.
Ciągle psują windę, żeby dalej handlować prochami.
Będzie dobrze, pani Diop.
Adama?
- Do ciebie. - Kto?
Każcie mu wyrzucić tę koszulkę.
Biedak nie widzi.
Co chcesz od koszulki?
Kiedyś była moja.
Rozumiem.
Fajna koszulka.
Przepiękna.
Lizuska.
Wstydu nie masz.
Koszulka jest spoko.
No dobrze, dzieciaki. Wracam do restauracji.
Dajmy młodym spokój.
- Powodzenia. - Pa, tato.
- Pięknie wyglądasz. - Dzięki.
- Jak tam? - A u ciebie?
W porządku.
Pracuję.
- Wiesz, gdzie jest? - Kto?
A jak sądzisz?
Nie wiem.
Dzwonię od dwóch dni, włącza się poczta głosowa.
Dupek zablokował mój numer. Próbowałam wszystkiego.
Mam nadzieję, że nic mu nie jest.
A jeśli ma inną? Pożałuje.
Bawi cię to?
Skąd.
W ogóle.
Jesteś postrachem osiedla, nie jest mi do śmiechu.
No nic.
Daj posłuchać.
- Tego? - Tak.
Twój chłopak na wokalu.
Podoba ci się?
Jest ekstra.
Poważnie?
Malik jest super.
Tylko dlatego, że ja obrabiam to dziadostwo.
Zazdrosny?
Trochę.
Spokojnie, jesteś najlepszy.
Teraz lepiej.
Ale mówię poważnie. Nigdy tak nie robił.
Codziennie rozmawiamy.
- Przysięgaj, że nie wygadasz. - Co?
Przysięgnij.
Ani słowa.
Mów.
Byłem u pani Diop.
Ibra i jego kolesie go pobili.
Grozili, że zabiją, jeśli się z tobą spotka.
Cholera.
Rozumiesz?
Mówiłem wam, żebyście byli dyskretni.
Co to kogo obchodzi?
Zapomniałaś, gdzie żyjesz?
Co jest?
Słyszysz?
Nie.
Dziwny dźwięk.
Chodź.
To tata.
Tato!
Dzwońmy po pomoc!
Pomocy! Tato!
Co z nim?
- Co z nim? - Wezwijcie kogoś!
Dzwońcie po pomoc!
- Pomocy! - Tato, trzymaj się.
- Tato! - Pomocy!
Ma rację.
Restauracja jest twoja.
Założyłaś ją z mężem.
Tyle pracowałaś.
Nie wierzę, że zostawił to wam obu.
Nie do wiary.
Nigdy nie pomagała.
Ousmane dał jej mieszkanie.
A teraz restauracja?
A co z Ibrahimem? Co dostaje?
Nic?
To nie w porządku.
Nie odzywali się do siebie, ale synowi czegoś takiego się nie robi.
Nie zostawiaj tak tego.
Skoro już go nie ma, musimy uważać.
Bardziej niż wcześniej.
Zaczekaj.
Co jest?
- Nic. - Jak to?
Spokojnie. Nie tutaj.
Chcę z tobą być. Pogadam z nim i tyle.
Z kim?
- Z Ibra. - Wykluczone, ani słowa.
Musimy być dyskretni i przeczekać. Nie mamy wyboru.
To było w jego oczach. Chciał mnie zabić.
Nie zawsze taki był. Po prostu chroni mamę i mnie.
Z czasem cię zaakceptuje.
Nie mogę.
Nie rozumiesz.
Poważnie?
Adama.
Tylko ty możesz nas ocalić.
Przyjdź, gdy będziesz gotów.
Mogę ci pomóc.
Zamykamy.
Głuchy też jesteś?
- Co robisz? Czekamy. - Nie wychodzi.
Zostaw go.
Musimy pogada o Eddym, właź.
Nie ruszaj się!
Gleba!
Ręce za głowę!
Oddawaj albo strzelam! Stul pysk!
Mam wszystko.
Otwierać!
Co się dzieje?
Co jest?
Do sypialni po lewej.
Że co?
- Co jest? - Muszę tu przetrzymać towar.
Prowadzimy wojnę z Eddym i jego ekipą, jest niebezpiecznie.
- Mam to gdzieś. - Że co?
- Wciągasz mnie w to gówno. - Co?
Weź to do siebie.
Jeśli przyjdą psy, idę do paki. Na kalekę nie zrobią nalotu.
To też moje mieszkanie.
Wali mnie testament.
Zrobię, jak chcę.
Tacie to nie pasowało, ale to też moje mieszkanie.
Jasne?
Zajmę się tobą i twoją mamą.
Ojca nie ma, zajmę się wami. Po mojemu.
Kasa na stole, jak u taty.
Psy!
Stój!
Tom!
Stać!
Tamtędy!
Psy!
Kurwa!
Odsunąć się!
Cofnij się!
Odsunąć się!
Koniec widowiska.
Jaki jest problem?
Pracujemy.
- Co? - Dostaliśmy telefon.
- Napadł na kogoś od Eddy’ego. - Co ty na to?
Gówno prawda, to tamten sukinsyn.
Stul pysk.
Zachowuj się!
Czemu zaczął uciekać?
Przeszukaj go.
- Nie potrzebuję twojej zgody. - Jeśli ma broń, zgarniaj go.
Przeszukaj go i znajdź broń.
Bierz go, nikt cię nie zatrzyma.
Ale jeśli aresztujesz go bez przeszukania,
zacznę zamieszki stulecia.
To wszystko?
Tak.
Cholera.
Idźcie stąd.
I to już!
Wypad!
Ruchy!
PASAŻ HANDLOWY BIEVRE PIEKARZ
Żebym wysłał CV. Tak powiedziała, stary.
Twojego kuzyna powaliło.
A ona na to...
Co jest?
Sklepikarze się skarżą.
Nie podoba mi się to.
Chronię to osiedle. Każdy musi dać coś od siebie.
Chronisz biznes, a nie osiedle. Nie jestem idiotą.
Nie pouczaj mnie, zgredzie.
Nie mam dziesięciu lat.
Nie wmawiaj sobie, że nie byłeś kochany.
Ojciec cię kochał. Bardzo.
W głębi duszy czuję, że wiesz.
- Dziadydze odwaliło. - No.
Co robisz?
Gdzie idziesz?
Co się stało?
Wszystko ukradli.
Rzeczy Ibrahima, wszystko zniknęło.
To nigdy się nie skończy, mam tak dość.
Już nie mogę.
Wejdź.
Kiedy to się skończy?
Już nie mogę.
Boję się o mamę.
Trzeba się go pozbyć.
Możesz to zrobić.
To ty mnie oślepiłaś.
Tak myślisz?
Mama tak myśli.
Przyjdź do mnie, Adama.
Posłuchaj mojego głosu i swojego serca.
Odzyskałeś wzrok.
Wiedz, kim jesteś.
OSIEDLE BASTIONS
Co jest, kolego?
To wymyka się spod kontroli.
- Mój brat jest nieobliczalny. - Może.
Ale ja bardziej.
Wojna niszczy wszystkich.
Matki, dzieci, wszystkich.
Proszę to oddać.
Oddać towar?
Czy ty wiesz, gdzie przyszedłeś?
Biznes to biznes.
Wziąłem co swoje.
Towar zostaje tutaj.
Dobry z ciebie człowiek. Wracaj, zanim będą kłopoty.
Odwieź go.
- Chodź. - Puszczaj.
Jedziemy do domu.
Sam trafię.
Trzymajcie go!
Chodź no!
- No już! - Puszczajcie!
Puśćcie!
Trzymajcie go!
- Co robiłeś z Eddym? - Nic nie robiłem.
Towar zniknął.
Byłeś u niego i nic nie robiliście?
Tomtom cię widział. Co tam robiłeś?
Próbowałem odzyskać towar.
Żeby to naprawić.
Na Boga.
Gadaj, gnoju!
Milczysz? To chodź!
Musi mówić.
Albo zginiemy.
Jak mu urwiesz łeb, to nic nie powie. Zrobimy to inaczej.
Przemyśl to. Lepiej zacznij gadać.
Adama.
Posłuchaj swojego serca.
Wróg twojego wroga jest twoim przyjacielem.
- Nie mogłeś zaczekać, aż skończę? - Nie.
Słyszałaś?
Ibra zamknął Adamę w piwnicy.
Bzdura.
Wcale nie.
Pytałem kumpli, potwierdzili.
Jego mama nie wie, gdzie jest.
- Panikuje. - Kto tak mówi?
Nie powiem ci.
- Nie ufasz mi? - Jasne, że ci ufam.
Nie ufam twojemu bratu.
Zamknął Adamę, więc co zrobi ze mną?
To jakaś bzdura, rozumiesz?
Ibra święty nie jest, ale to nie zbrodniarz.
- Nie zrobiłby tego Adamie. - A pamiętasz, jak prawie mnie zabił?
Chciał mnie chronić.
Przestań go usprawiedliwiać.
Otwórz oczy.
Serio.
Inaczej wszystko stracisz.
- Twój syn jest tutaj. - Dziecko!
Co oni ci zrobili? Boże drogi!
Co z tobą? Czemu go tak pobiłeś?
Uspokój się, do cholery!
No już.
Puszczaj!
Niech gada, co robił u Eddy’ego. Inaczej go zabiję.
Wszystko naprawię, zajmę się tobą.
Mamo.
Kochanie moje.
Widzę.
Trochę widzę.
Adama się odzywał?
To znaczy?
Maimouna go szukała. Nie wiesz, gdzie jest?
- Skąd mam wiedzieć? - Tak tylko pytam.
Ludzie gadają.
Co?
Mów, co gadają.
Co jest?
- Że go uwięziłeś. - Co?
To kłamstwo, prawda?
Powiedz, że to nieprawda.
Powiedz, że tego nie zrobiłeś.
Ibé!
- Zdradził mnie. - Co?
To jego wina, nie moja.
Puść go, błagam cię.
- Teraz nie mogę. - Mamo.
Nie można tego robić własnemu bratu!
- Nie jest już moim bratem. - Co?
Zejdźcie ze mnie i dajcie mi spokój.
Chyba żartujesz. To poważna sprawa.
- Do tego pobił Malika. - Ibé?
Prawie go zabił.
- Tata by ci na to nie pozwolił. - Zamknij się!
Powaliło cię? Siedź cicho!
Koniec gadania o ojcu!
Tylko spróbuj!
Zapłacił za twoją szkołę?
A kto kupił ci komputer? Kto opłacił mieszkanie?
Haruję dla was!
Wiesz, pod jaką jestem presją? Wszystko dla was!
Czyli to nasza wina?
- Jesteś bandziorem z naszej winy? - A co?
Myślisz, że to wszystko za darmo?
No skąd to mamy?
Wolałbym mieć legalny biznes jak twoi dziani kumple!
Zgrywaj ofiarę.
Nikogo nie zgrywam! Nawet nie zaczynaj!
Sam zarobiłem swoje, bez niczyjej pomocy.
To weź sobie tę brudną kasę.
Chcesz nas przekupić?
Kupić moje sumienie?
Muszę to robić, żeby wzbudzać szacunek.
- Chcesz mieć krew na rękach? - Zaraz mnie szlag trafi.
Masz szczęście, że wychodzę. Przestań jęczeć!
Spierdalaj stąd!
Nienawidzę cię!
To Agna.
Przepraszam.
Zabiłem ją.
Chodźmy.
No chodź.
Wpuśćcie ich.
Tędy.
Jesteś pewien?
A co nam zrobią?
To starsza pani i niewidomy.
Wiesz co?
Jeśli rodzina wroga jest z tobą, to masz go w garści.
Pozbędziemy się ich w razie czego.
Tak leżała, gdy przyszedłem. Ambulans już jedzie.
Mówiła, że przyszła do ciebie.
Zamknij ryj!
- Zdychaj! - Ibra!
- Przestań! - Zabiję cię!
- Przestań! - Zabiję cię, kanalio!
- Przestań! - Już nie żyjesz!
- Stój! - Puszczaj!
- Patrz! - Nie drzyj się.
No patrz!
Patrz, co zrobili.
Adama?
Nikt nie może się dowiedzieć, że odzyskałeś wzrok.
To przykrywka. Niewidomy nie wzbudzi podejrzeń.
Niewidomy nie może zabić.
Chodź, synu.
Naprawdę jej nie widziałem.
Myślałem, że to oni.
Wiem, synku.
Ale pozostań niewidomy.
Nikt nie zwątpi w twoje słowo.
Pamiętaj, co mawiał tata.
Uczyń swą słabość siłą.
Pokaż oczy.
Dzięki.
- Salam. - Cześć, mamo.
Aïssata czeka w twoim pokoju.
Spytaj, czy z nami zje.
Cholera.
Gdzie byłeś?
Na zakupach.
Trzymacie warzywa w łazience?
Sklep był zamknięty.
Zapytaj Aïssatę, czy je z nami.
Mama pyta, czy z nami zjesz.
To jak?
Tak.
Zje.
Proszę.
Mogę pomóc?
Rób, co chcesz.
Mam dość.
Nie dam ci już ani centa.
Bogu dzięki, że Ousmane tego nie widzi.
Co z tobą?
Wynieść go.
Spotkanie tutaj jest ryzykowne.
Dla ciebie też.
Wiem, ale musimy pogadać.
Odkąd Agna jest w śpiączce, Ibra świruje.
Aïssata jest na ciebie wściekła. Szuka cię.
W ogóle się nie wybudza?
Nie.
To nie wszystko.
Po kradzieży towaru Eddy przejął kontrolę.
Ibrahim wisi kasę hurtownikom.
Paru ludzi z jego ekipy zaginęło. Jest wojna.
Ma zadzwonić!
Jest w potrzasku.
Jebane psy!
Wymuszają kasę od sklepikarzy. Znasz Chérifa, fryzjera?
Postawił się im, jak to on.
Zniknął, a salon podpalili.
Został popiół.
Kurde.
Pani Diop nie wychodzi, Aïssata ma doła.
Dziewczyna, osiedle, dzieciaki, nic się nie zgadza.
Wszystko źle.
Musiałem z tobą porozmawiać.
Musimy coś zrobić.
To tragedia, ale co ja mogę?
Nie wiem.
A może...
Może pójdziesz na policję?
Co?
Trzeba to skończyć.
Powiedz im, co zrobił Ibra.
Też nie lubię policji,
ale nie mamy wyjścia.
To zaszło za daleko.
Co powiem o Agnie?
Powiedz prawdę.
Jesteś niewidomy. Nie wiedziałeś, że to ona.
Myślałeś, że to Ibra. Bałeś się o życie swoje i matki.
- Mów prawdę. - On nie pójdzie siedzieć.
Rozumiesz?
Nie mam dowodów, żadnych prochów.
- Zgłosił to? - Policji?
Jasne, że nie. To nie typ, który idzie na komendę.
Nawet Aïssata nikomu nie powie.
Chcą cię dorwać.
Cześć, Aïssata.
- Jak tam? - Okej.
Malika nie ma.
Przyszłam tylko coś odebrać. Jest mama?
Nie, pracuje.
Mogę wejść?
Jak mamę kocham!
Przestań.
No nie wierzę.
Widzisz?
Normalnie cud.
Kurde.
Tak bywa.
Że co?
- Niewidomi odzyskują wzrok. - Niby jak?
W razie ekstremalnego stresu
albo jak dostają w głowę.
To z Agną to był wypadek.
Przysięgam, niewyraźnie widziałem.
- Myślałem, że Ibra chce nas zabić. - Wierzę.
Muszę wyjechać.
Nie mogę siedzieć w zamknięciu dzień i noc razem z matką.
Wyjadę daleko stąd.
Muszę.
To jedyny sposób. Zawsze wszystkim ciążyłem.
Weź przestań.
Dzięki za pomoc.
Dzięki, stary.
Wszystko gra?
- Wcale nie. - Wszystko dobrze.
- Co się dzieje? - Nic.
Możesz mówić.
Chodzi o mamę?
Dzwonili ze szpitala?
To co?
Mam sposób.
Żeby znaleźć Adamę.
Też chcę go znaleźć. Tylko obiecaj, że nie skrzywdzisz Malika.
Co ma z tym wspólnego?
Obiecaj.
Mów dalej.
Eddy woła.
Prawy sierpowy, i znowu.
- Puść mnie! - Poszedł po coś.
Co wy?
- Sekator. - Co robisz?
Wziął sekator.
- Dawaj dłoń! - Nie!
Przestań!
Kurde.
Tak to jest.
Zostawił ci coś.
Rozumiem, w porządku.
Zamknęli go w piwnicy, teraz Ibra chce ciebie.
Jeśli cię wydam,
przekaże mi kilka melin na parę miesięcy.
Zgodziłem się.
Bez urazy.
Biznes to biznes.
Weźcie go.
Chodź.
A jeśli dam ci całe osiedle?
Spadamy.
Powinniśmy zaczekać.
Otoczyli nas i tylko czekają.
Obiecałeś mi, kurwa mać.
- Starczy. - Puść mnie.
Błagam cię. Jeśli mnie kochasz, wypuść go.
Posłuchaj mnie.
To przez ciebie mama jest w śpiączce.
Wypierasz to, ale to wszystko twoja wina!
Puszczaj!
Otwierać!
Otwórzcie, do cholery!
Wypuść mnie!
Kto tam?
Nie!
To ja.
Już koniec.
Ruchy.
Policja.
Adama.
Chuja widać.
Wstawaj.
Dziwne, nie ma prądu.
W dupie to mam!
Trzeba zgarnąć naszą dychę.
Bierz auto, trzeba zakopać towar.
Nieważne, ogarnij to.
Przyjeżdżaj raz-dwa.
Masz pięć minut. Weź Tony’ego.
Słuchasz mnie?
Ibra spojrzał mi w oczy...
Co to za zamieszanie?
Tędy.
Proszę się tu zamknąć.
Nie może pani otwierać pod żadnym pozorem.
Aż przyjadą gliny.
Policja.
Dzwonię z mieszkania w bloku C na osiedlu Murets.
Ludzie z Bastions napadają kogo popadnie.
Kto napada?
Ekipa z Bastions, są uzbrojeni.
- W co? - Nie wiem.
Przyjeżdżajcie.
Co tu robisz?
- Wstawaj. - Wszystko w porządku?
Ibra, odezwij się.
Co się dzieje?
Odpowiedz mi!
Odpowiedz.
Co się dzieje?
Otwieraj! Co tam się dzieje? Odpowiedz!
Patrz, co zrobiłeś.
Ibra, odpowiedz mi!
Co się dzieje?
Odpowiedz!
Co tam się dzieje, do kurwy nędzy?
Ibra!
Trzymaj się.
Będzie dobrze, spójrz na mnie.
Obiecuję, że będzie dobrze.
Jestem z tobą, spójrz na mnie.
Nie odchodź, proszę.
Nie odchodź.
Nie zostawiaj mnie.
Idziesz ze mną.
Ruchy!
Co robisz?
Znam go od dziecka, jest niewidomy.
Nie widać?
Co miałby zrobić? Gość nie widzi.
Idź pan. Zajmij się resztą.
Puszczać!
Zaakceptuj swą słabość i uczyń z niej siłę.
Napisy: Mikołaj Kopczak