Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ogundiji.
Silny wódz znający potężne zaklęcia.
Bezwzględny wojownik i huragan zniszczenia.
Okrutna broń na każdym polu bitwy.
Ogundiji jest najbardziej śmiercionośnym narzędziem
królów i możnych władców świata.
Bez Ogundiji królowie nie wygrywają bitew.
KRÓLESTWO KETO
Cisza!
Trzymać gęby na kłódkę!
Ogłuchliście? Powiedziałem, że macie być cicho!
Ktokolwiek się odezwie, zostanie uciszony na wieki.
To jest wojna.
Wasza Wysokość, Królu Kayeja.
Gdzie znajduje się korona rodowa?
Czyni mnie królem Oniketo.
Wiem. Gdzie ona jest?
Z przodkami.
Z przodkami?
Kim są ci przodkowie?
Wyobraź sobie!
- Mój książę! - Jestem zgubiony.
- Książę! - Nie!
- Dość! - Pali mnie ogień!
- Dość! - W pałacu trwa wojna!
Jesteśmy zgubieni! Książę odszedł.
Królu Kayeja.
Twój pierworodny umarł.
Spójrz na swego martwego syna!
To jest zakazane.
Kayeja!
Więc, ty, chodź tutaj!
Wasza Wysokość!
Podejdź!
Pomocy!
Królu! Pomóż!
Gdzie jest korona przodków?
- Wasza Wysokość, odpowiedz. - Korona przodków jest…
w sekretnym pokoju.
Tak, w sekretnym pokoju.
Ilusimi, wstań i zabierz ich tam.
Ty! Idź z nim.
Tutaj jest.
Ogień mnie pali! Mój książę!
Kayeja, rozgniewałeś mnie.
Zjem żółwia z jego twardą skorupą.
Pożrę jeżozwierza z jego kolcami.
Połknę ślimaka w jego skorupie.
Królu Kayeja!
Czas na ciebie.
Dziś twoje życie dobiega końca.
JAGUN JAGUN: WOJOWNIK
Wielki Baobabie,
o co chodzi?
Wielka matko, chcesz mordować?
Baobab nie blokuje nagle drogi!
O potężny wietrze,
dlaczego zakłócasz spokój lasu?
To wygląda podejrzanie.
Powstań!
Gbotija, syn Lagbayi.
Ten, który budzi drzewa leśne i z nimi rozmawia.
Gbotija ma moc rozmawiania z leśnymi drzewami.
A teraz udaje się do Szkoły Wojowników,
aby nauczyć się walczyć.
Podczas każdej bitwy oblewa was pot.
Każda bitwa osłabia rękę.
Walczymy na śmierć i życie.
Tylko ludzie bez matki przetrwają tu długo.
Widzicie ich? Umarli przedwcześnie.
I stali się pożywieniem dla krokodyli Ogundiji.
Gratuluję wam, ocalałym.
Dziękujcie stwórcom.
Witajcie w domu wojowników.
Pospieszcie się.
Szybko.
Usunąć ich.
Pocisk.
SZKOŁA WOJOWNIKÓW OGUNDIJI
Proch strzelniczy.
Gąbka.
Z królewskimi koralikami.
To znaczy, że przysłało cię twoje królestwo.
Tak, przysłało mnie tu.
Nie przybyłem sam.
Codziennie atakują nas wrogowie.
Dlatego królestwo wysłało mnie,
abym nauczył się walczyć w szkole Ogundijiego.
Jedno spojrzenie na ludzi Ogundijiego budzi strach w sercach wojowników.
- Gratuluję ci. - Dziękuję.
Możesz wejść.
Kto jest następny?
Ja.
- Co ci się stało w nogę? - Trafiła mnie kula, kiedy wchodziliśmy.
- Trafiła cię kula? - Tak.
Nie masz zaklęcia przeciw kulom?
Nie mam.
Nie masz? Nie jesteś umocniony?
Co robisz w naszym obozie?
Mam w sobie wojnę,
ale nie znam zaklęć.
Przybyłem do Szkoły Wojowników, aby nauczyć się
walczyć zwinnie i stać się potężnym wojownikiem.
- Dlatego tu przybyłem. - Witaj.
Wojowniku.
Zostawiliście swoje bagaże?
Tak.
- Jesteście pewni? - Tak.
Szybciej.
Działajcie szybko.
Ręce do góry.
Kto cię przysłał?
Czeka cię koniec!
Witamy w Szkole Wojowników.
Domu zaklęć.
Domu, w którym rywale radują się na widok śmierci.
Spytaj przed wejściem.
Domu, który nie toleruje niedbalstwa.
Strzelać!
Przeładować!
Kto z was się bał?
Kto jest tchórzem?
Co jest z wami nie tak?
Stać na baczność!
Zachowujcie się jak wojownicy!
Wstawać!
Powstać!
Dom odważnych.
Dom śmierci.
Dom utrapień.
Śmierć zawsze czai się wokół jaskini wojownika.
Tylko odważni i umocnieni planują wojnę.
Każdy schwytany staje się niewolnikiem wojny.
Nie każdy, kto przychodzi do Szkoły Wojowników,
by nauczyć się walczyć, staje się wojownikiem.
Odrobina śmiechu i dużo wycia
to jedyny sposób na zgodne życie z kimkolwiek.
Witajcie.
Wojownicy!
Walczymy zaklęciami i naszym potem!
- Pomocy! - Pomóżcie nam!
Wszyscy dzisiaj zginiecie.
Gdzie oni są?
KRÓLESTWO MODEDE
Co jeszcze mam zrobić?
Kazałeś mi opuścić okolicę, więc wykonałem polecenie.
Aby uniknąć problemów, zostawiłem ci tron.
Ukryłem się, a ty wysłałeś zbirów,
by zabrali to, co moje.
O co ci chodzi?
Chodzi o starszeństwo.
Jakie znowu starszeństwo?
Spójrz, siwe włosy oznaczają starość,
a broda czyni cię starcem.
Co to za łatka? To zwyczajne lekceważenie.
Przywódca może zdegradować cię do zera.
Co za głupota.
Alarinka nie wtrącaj się!
- Tak! - A jeśli to zrobię?
To spowoduje twoją śmierć.
Czy nie przywłaszczyłeś sobie tytułu króla?
- Racja? - Miałeś do niego prawo?
Czy nie jesteś bękartem?
Ojca nie masz z linii królewskiej,
jestem pewny, że tylko matkę.
Odebrałeś mu koronę.
- Nie walczył o nią. - Tak?
Chcesz odebrać mu także
źródło jego utrzymania.
Jesteś zbyt niegodziwy!
Chodźmy.
- Posłuchaj… - Czego?
Mówi się, że jeśli mężczyzna i kobieta, chodząc, oddają mocz naraz,
jedno z nich będzie mieć więcej moczu z tyłu nogi.
Kiedy z tobą skończę… Słuchasz?
- Co zrobisz? - Nasi rodzice i rodziny…
- Co z nimi? - już cię nie rozpoznają.
W ciekawym kierunku to zmierza.
Miej się na baczności!
Ponieważ wznieciłem ogień wojny.
Wstawiłem wodę na ogień.
Jeśli ta woda osiągnie punkt wrzenia,
- nie zjesz z nią amali. - Nie zrobię amali, obedrę cię ze skóry.
- Wyleję ją na twoje ciało. - Ty?
Stracisz życie w tej walce.
Moje ręce odbiorą ci życie. Nie lekceważ mnie.
Przyjacielu, nie denerwuj się.
- Wrócę. - Zniszczę cię, jeśli mi pozwoli.
- Będziesz cierpiał! - Zobaczysz!
- Dom szewca? - Tak.
Ogundiji,
zasadził wiele roślin na całej ziemi.
Twój brat porywa się z motyką na słońce.
Szuka kłopotów.
Jestem ogniem!
Kiedy jestem zły, zaślepia mnie wściekłość.
To dobrze.
Zaraz wracam.
Pokażemy, do czego jesteśmy zdolni.
Kto złamie ręce, gdy inni tłuką głowy?
Kto wkroczy na moją ścieżkę?
Kto się odważy?
Budzę postrach. Straszę ojca, a jego dziecko mdleje.
Słuchajcie!
Ruszajcie na wojnę w Ota Efon.
Porwali się z motyką na słońce.
Nadszedł czas ich śmierci.
Wojownicy!
Walczymy zaklęciami i naszym potem!
Otworzyć ogień!
Boże Gromu!
Niosący ogień! Jego oczy i usta zieją ogniem!
Do ataku!
Cześć.
Co słychać?
Masz wieści z bitwy?
Niedawno ruszyli.
Wojna przeciwko wiosce Modede nie jest duża,
ale nie wrócą tak szybko.
Wódz nie zaplanował tego dobrze.
Czemu wysyła dobrych wojowników jak my na taką małą wojnę?
Pionki, które miał wysłać,
zepchnęliśmy na pole bitwy.
Nam pozostaje tylko się cieszyć.
Masz rację.
Do ataku!
Wczoraj
kilku białych przyniosło w prezencie broń.
Panie,
sprzedałeś im coś?
Nie, nie sprzedałem.
Po prostu docenili naszą wspaniałą pracę.
Trzy zachowałem dla ciebie. Zabierz je do domu.
Dziękuję, panie.
Jestem uradowany.
Ale nauczę cię, jak ich używać,
bo różnią się od naszej broni.
Może wódz nie wie, że wyhodował niebezpieczne potomstwo.
I że żądła jego skorpionów są potężne.
Ale zrodził również szaleństwo.
Może zapomniał, że nie znamy się na wojnie.
- Nie liczymy się? - Nie jesteśmy nieistotni.
- Jesteśmy nieznaczący? - Nie jesteśmy mali.
Nie jesteśmy amatorami.
Podczas wojny Alary
Walczyliśmy z nim
W wojnie Ajero walczyliśmy z nim
Ale wojna Modede nie jest poważną wojną
Podczas wojny Alary walczyliśmy z nim
W wojnie Ajero walczyliśmy z nim
Ale wojna Modede nie jest poważną wojną
Gbogunmi! Zaraz wracam.
Zaraz wracam.
Majala, co się stało?
Dlaczego biegasz jak szalony?
Wieści spotykają osę w domu.
Wiedza spotyka się z nią w domu!
Pokaż mi!
Potworność!
Jaszczurka może próbować, ale nie przebije ściany głową.
Przed kim ich koza chce zacząć szczekać jak pies?
Agemo!
Pośpiesz się i pędź na front wojenny.
Biegniemy do bóstwa.
Idzie z szeroko otwartymi oczami…
Dzielnie kroczy do miasta, a nazywają ją czarownicą.
Wy trzej, połączcie swoje duchowe siły.
Idźcie i wesprzyjcie Agemo na froncie.
Agemo!
Agemo.
Gdy najlepsi adepci wodza zawodzą w bitwie,
gdy wojna staje się nie do wygrania,
Ogundiji wzywa zamaskowanego zabójcę-demona zwanego Agemo.
Jeszcze raz!
Podczas wojny Alary walczyliśmy z nim
W wojnie Ajero walczyliśmy z nim
Ale wojna Modede nie jest poważną wojną
Piecz szybciej.
Podczas wojny Alary walczyliśmy z nim
W wojnie Ajero walczyliśmy z nim
Ale wojna Modede nie jest poważną wojną
Podczas wojny Alary…
Jak mogliście?!
Oddelegowaliście wasze zadanie.
Nie wiesz, że delegowane rozkazy stają się sugestią?
Jeśli jest dwóch panów, jednego czeka agonia.
Nie ma problemu.
Ośmieszę was w obecności waszych podwładnych.
Ty!
I ty!
Zabrać ich do lochu i zamknąć.
Nie dawać im jedzenia ani picia,
dopóki nie zdecyduję, co z nimi zrobić.
Wojownicy!
Walczymy zaklęciami i naszym potem!
Jedzenie gotowe, chodźcie!
Gdzie jest reszta jedzenia?
Dziś wieczorem nie będzie obżarstwa.
Tak,
jeden mączka kukurydziana i bułka z fasolą na dwójkę.
To niemożliwe.
Nasza pani, Kitan, przysyła jedzenie.
I co z tego? Idźcie i powiedzcie jej.
Ja, Gbotija, mówię,
że mączka kukurydziana i bułka z fasolą
nie wystarczą jednej osobie.
A co dopiero prosić dwójkę,
żeby podzieliły się po połowie.
- Tak nie można. - Dobrze. Nie ma sprawy.
Dostarczymy wiadomość.
To niemożliwe, mówiłem.
Prawda?
Dobrze.
Kto kazał zwrócić mi jedzenie?
Ogłuchliście?
Nie ogłuchli.
To ja.
- Ty? - Tak.
Twoi rywale z przeciwnego obozu nie narzekali,
a ty narzekasz.
Wrócił już do zdrowia?
Jest trochę uparty.
Zabijcie mnie.
Nie będę milczeć.
Nie przestanę mówić prawdy.
Walka na pusty żołądek i władanie mieczami przy słabym zdrowiu…
Oduduwa tego nie chce.
Wciąż masz odwagę mówić?
Twoje usta wciąż cedzą słowa?
Jeśli upierasz się przy swoim,
nie będę się z tobą cackać.
Jeśli mnie porządnie rozgniewasz,
każę cię stracić.
Jeśli umrę, pójdę do mojego nieba.
Dobra robota.
Pani kazała mi dać te pomarańcze Gbotiji.
Przepraszam.
Siadaj.
Wolę postać.
Nalegam, żebyś usiadł ze mną.
Dziękuję.
Jeśli widzimy szczura,
ryczącego w stadzie tygrysów,
musimy go pochwalić.
To ja.
Akurat ty
w ogóle się nie boisz?
Zwróciłeś się do mnie bez cienia szacunku.
Twoi przełożeni nigdy nie odważyli się spróbować.
Jesteś odważny.
Ja… przepraszam.
Nie chciałem cię obrazić.
Nienawidzę oszukiwania.
Ja mogę,
prócz mojego stwórcy,
sprzeciwić się każdemu, gdy czuję się oszukany.
Zło zawsze będzie złem.
Nie jest tak,
jak myślisz.
Mączki kukurydzianej było za mało,
ja nie chciałam, żebyście szli spać głodni,
więc kazałam podać to, co było,
z myślą, że o świcie
wszyscy otrzymacie podwójne racje.
Nie wiedziałem tego.
To najwyraźniej nieporozumienie.
- Nie bądź zła. - Nie wstawaj!
Nie jestem zła.
Tak naprawdę stałeś się dla mnie cenniejszy.
Chcę ci udowodnić, że nie jestem zła.
Zostaniesz moim przyjacielem?
Przyjacielem?
KRÓLESTWO AJE
Sprawa jest oczywista ze wszystkimi,
którzy mówią, że to nie starczy.
Jeśli ktoś tak mówi,
to sam będzie niewystarczający.
- Myślę, że to małe. - To nie jest małe.
Chyba wiesz,
że kobieta bierze ślub…
- Tak. - dla majątku albo jedzenia.
Jeśli dajesz przekąski dzieciom, stajesz się przyjacielem.
To, co przynieśliśmy, to nic?
- Co to jest? - Mnóstwo rzeczy.
Mamy przynieść więcej?
Nie, wystarczy.
- Wystarczy? - Tak.
Nasza teściowa idzie.
Witaj, matko.
- Witaj, matko. - Mój przyszły zięciu,
wstawaj nie tarzaj się w błocie.
Dziękuję ci, matko.
- Wielki rolnik. - Dziękuję.
Dziękuję, matko.
Tak długo, jak motyka i gleba są w zgodzie,
jestem pewna, że wielkiemu rolnikowi nigdy nie zabraknie.
Matko, jestem przepełniony radością.
Mam oczy pełne łez.
Niech ci głowa nie puchnie,
bo twój przyjaciel może ją rozbić kłodą.
- Ja? Nie zrobię tego. - Nie?
Za to, co właśnie powiedziałeś, dam ci pochrzyn.
- Dziękuję. - Nawet dziękujesz?
Dorzucę kolejną bulwę.
- Dziękuję. - Skoro okazujesz wdzięczność,
dam ci kolejną bulwę.
- Niezmiernie dziękuję. - Wystarczy.
Musisz umieć powiedzieć stop.
Dziękuję, matko.
Jak narzeczona? Widzieliście się?
Mamo, jesteśmy tu od rana,
ale nikt do nas nie przyszedł.
Nikt.
Niemożliwe.
Jakim cudem?
Gdzie ona poszła?
Zaraz wrócę.
Matko, przy okazji…
to wszystko dla ciebie.
Wszystko dla mnie?
Tak, matko.
- To wszystko? - Zgadza się.
Mówisz, że nikt nie przyszedł?
- Zaraz przyjdą. - Dziękuję, matko.
Zaraz wrócę.
Przyjacielu, bądź wdzięczny.
- Gratulacje! - Bądź wdzięczny.
- Gratulacje. - Pogratuluj mi.
Przyjacielu, pozdrów mnie.
Pochwal mnie.
- Nigdy nie głodujesz. - Nie…
Masz największe bulwy.
- Masz ogromne platany. - Tak…
Jesteś najbardziej pracowitym rolnikiem!
To więcej, niż się spodziewałem.
Dość tych pochwał,
- bo zacznę latać. - Nie mogę.
Nazwij mnie bogiem piorunów.
- Nie jesteś nim, Sango. - Zionę ogniem.
Nie ziej ogniem.
- Ach! - Nie możesz…
Witaj, przyszły mężu.
Ze zbyt dużymi ustami.
Człowiek bezsensownie rozglądający się za szansą.
- Dusza bez celu… - Co?
codziennie robiąca nieopłacalne interesy.
- Bezwartościowy tułacz. - Jitoni?
Matko, nie wtrącaj się.
- Czemu to robisz? - Błagam cię.
Niech słucha słów, które ogłuszyły wiewiórkę.
Ajitoni, nie szanujesz mego przyjaciela,
ale okaż szacunek mi.
Przecież tu stoję.
Widzę.
Jesteś współwinny, więc cię to dotyka.
Dwóch bezsensownych idiotów.
Dwóch głupców paradujących razem.
Obaj jesteście kretynami.
Wasza głupota osiągnęła szczyt
i nie mam wątpliwości, że spotka was hańba.
Nie zniosę tego dłużej.
Oczywiście, że nie.
Powiedziałam, że nie chcę cię za męża.
- Idźcie. - Jitoni, co z tobą?
- Zięciu… - Matko…
Taka miłosna sprzeczka.
Chodź… Mayegun, bądź cierpliwy.
Czekaj, porozmawiam z nią.
Może powinnaś mnie pocieszyć.
- Niech nie odchodzi z prezentami. - Czekaj.
Jitoni!
Ktoś może nas uszczęśliwiać i ranić.
Skunks może zabić kurę dla sportu.
Bóg na pewno wszystko rozumie.
Co dokładnie rozumie Bóg?
Jeśli dasz dziecku zadanie, nie odważy się go nie wykonać.
Kim są, by nie posłuchać rozkazu?
Za kogo oni się uważają?
Rozumiem cię, mężu.
Straszymy tylko dzieci świętą laską,
nie bijemy ich nią.
Wybacz im.
Dziękuję bardzo.
Niech bogowie nie zapomną i o tobie.
Dziękuję.
Nie dziękuj mi, powinieneś podziękować Gbotiji.
To dzięki niemu mamy papkę.
Gdyby nie on, nie przyniósłbym ci tego jedzenia.
Gbotija? Jak to?
Jest odpowiedzialny za jedzenie?
Tak. Kitan kazała mu podawać nam jedzenie.
Nie ukarałeś ich wystarczająco?
Wybacz im.
Rozumiem.
Dziękuję.
Co się dzieje?
Enifunto, możesz wyjść.
Co się stało? Coś nie tak?
Wynocha!
Wyobrażasz sobie?
Nie ma nas w obozie i sprawy wymknęły się spod kontroli?
Który z nowych nazywa się Gbotija?
Śmierć!
Wkładaj jedzenie do ust.
Wsadzaj do ust!
Wkładaj je!
Dobrze.
Wehinwo,
zamknąłem ich, a ty śmiałeś dać im jedzenie?
Żaden problem.
Mucha zawsze umiera przy winie palmowym.
Zostaniecie uwolnieni.
Ale sami go zabijecie.
Przywiążcie go na środku areny.
Wojownicy!
Walczymy zaklęciami i naszym potem!
Uratuj mnie.
- Ratunku. - Zamknij się.
Nie rozumie wagi swojej zbrodni.
Zwiększyć ogień.
Proszę!
Proszę, uratuj mnie. Zlituj się.
Za bardzo boli.
Proszę.
Nie zwiększaj ognia.
Za bardzo boli.
Proszę.
- Dlaczego umarł? - Śmierć.
Kto wszedł do jaskini tygrysa, by zabić jego dziecko?
Podobno obraził Ogundijiego, a ten go skatował.
Ogundiji, synu Ogunrogby, jesteś zbyt niegodziwy.
Tego chłopca cała wioska wysłała, by się od ciebie uczył,
a ty skatowałeś go na śmierć.
- Nie żyje? - Nie żyje.
Kto przyniósł jego ciało?
Żołnierze Ogundijiego.
Czemu ich nie związałeś i nie pobiłeś?
Czy włosy mogą rosnąć w ogniu?
Kto stawi im czoła?
- Król o tym wie? - Nie. Jeszcze nie wie.
Musimy go poinformować.
Chodźmy.
Czy to nie przez niego Ajitoni obrzuciła mnie obelgami?
Tak, to on.
Ajitoni właśnie przyszła.
Jest tutaj.
Kto spalił mojego kochanka?
Kto zdjął ze mnie ubranie?
Kto rozebrał mnie do naga?
Kto ogolił kozę?
Kto pozbawił rzekę ryb?
Nie pozwól mi oszaleć. Obudź mnie, proszę.
Obudź mnie! Wehinwo!
Niech umrę razem z nim.
Nie możesz z nim iść.
Pomóż mi.
- Chcę z nim umrzeć. - Toni, już dobrze.
KRÓLESTWO BA'NWOO
Królowie, witam was.
Wszyscy ważni na tych ziemiach.
Jeśli wyślemy dziecko na misję,
a ono ją wykona,
- powinniśmy je docenić. - Tak.
Powinniśmy się nim zaopiekować.
Dlatego nazwałem tak to spotkanie.
Ogundiji, syn Ogunrogby,
chce świętować festiwal „ORI”.
- Słyszeliśmy o tym. - Słyszeliście.
Ogundiji wyświadczył mi wielką przysługę i odwdzięczę mu się.
Podaruję mu cztery silne konie.
Tak, bo gdyby nie on, zostałbym martwym królem.
Maskarada umarłaby, a właściciel korony by po nią przybył.
Czy masz prawo do tej korony?
Podążasz tą drogą?
Jeśli chcesz nią podążać,
to znaczy, że wszyscy płyniemy tą samą łodzią.
Nikt z was nie ma prawa do swojego tytułu.
Zostały dla was ukradzione. Ogundiji je dla was zdobył.
To prawda, ma rację.
Czy prawdomówny może się wzbogacić?
- Nie obrażaj nas. - Tylko sobie przypominamy.
Wyobrażacie sobie?
Zakończyliśmy naszą rozmowę. Wszystko jest ustalone.
Nie gapmy się tak. Jedzmy.
- Tak? - Jedzmy.
Wasza Wysokość, to antylopa czy perliczka?
Perliczka.
Mówię, że to perliczka.
Pozdrawiam właściciela tego domu.
Abuala, strażniku Olodumare, pozdrawiam cię.
Elegiri, pozdrawiam cię.
Obudźcie swoje głowy.
Obudźcie swoje zmysły.
Kiedy matka woła, dziecko odpowiada.
Kiedy bogowie wzywają, kapłan odpowiada.
Jeśli kapłan przywoła ducha, duch się objawi.
Dziś poświęciłem kozę, niech zostanie przyjęta.
Poświęciłem baranka,
wszystko, co powiem, musi się spełnić.
Elegiri!
To dobrze.
Dzięki, będę wdzięczny.
Teraz
powiedz im wszystko, co chcesz swoimi ustami.
Zacznij mówić.
Zaczynaj!
Proszę, Elegiri,
przyjdź i pomóż mi.
Przyjdź i walcz o mnie.
Ogundiji zabrał mi coś cennego.
Oszukał mały dom Elegbede.
Postrzegał Alaje jako małą wioskę i wykorzystał nas.
Elegiri, proszę,
pomóż mi i walcz za mnie.
Pospiesz się, idź do domu Ogundiji i zabij jego żonę.
Bo zabił mojego kochanka.
Jeśli jego żona zginie, to nie będzie zbrodnia.
Wszystko, co powiedziała, musi się spełnić.
A teraz idź.
Idź!
Aż tak się boisz?
W końcu jesteś przystojnym młodym mężczyzną.
A mój ojciec nie uczyni mnie swoją żoną,
nie pozostanę też wiecznie samotna.
Słuchaj, Iroyinogunkitan,
nie martwię się o siebie.
Martwię się o ciebie.
Ponieważ nie chcę, żebyś walczyła ze swoim ojcem.
Nie spieszmy się.
Tak, ale mojego ojca nie ma teraz w domu.
A skoro widziałeś, że go nie ma,
powinieneś był przyjść zabawić się ze mną.
Musimy być cierpliwi…
Witaj, matko!
Witaj, matko.
Obym nie miał kłopotów.
Matko… W czym problem?
Pytasz mnie poważnie?
Co ten młody człowiek tu robi?
Młody człowiek?
- Masz na myśli Gbotiję? - Nie.
Mam na myśli Gbotoguna,
bo nie wiem, co on tu robi.
Ojciec nie byłby zadowolony.
Rozumiem.
Lepiej posłuchaj.
Szacowny gość zna swoje miejsce.
Wszystko w porządku?
Tabu!
Dziecko sępa nie umiera przy nim.
Jestem kotem starszego i nie jestem karmą dla dziecka.
Kto bije dziecko syreny, nie ocaleje.
Skąd się wzięłyście, demony?
Ty jesteś chorobą, a ja śmiercią.
Choroba i śmierć nie są partnerami.
Kiedy śmierć mówi, choroba milczy.
Rozejrzyjcie się, umrzecie dzisiaj.
Niemożliwe!
Nietoperz je i wypróżnia się przez usta.
- To wielka bitwa. - Niech kule ustaną!
Proch niech przestanie działać.
Śmierć traci moc, gdy poznasz jej tożsamość.
Nietoperze nie składają jaj.
Wielkie Drzewo Tekowe, masz ich broń i nie możesz mnie zdradzić.
Składałem ci przysięgę.
Wielkie Drzewo Tekowe, przemień dla mnie ich broń.
KRÓLESTWO LARINLE
Na filary mego domu, idę na wojnę!
Boże Gromów, czas na wojnę!
Czas na wojnę.
Przybądź mi na ratunek.
Ashabi?
Co to znaczy?
Przeciwko komu prowadzisz wojnę?
Przeciwko której wiosce?
Elesun wezwał do wojny!
Oni muszą zaznać wojny.
Mój bracie, czarownica nie może jeść pieniędzy,
a Esu nie może jeść oleju kokosowego.
Wiesz, że to wioska twojej teściowej.
Zapytaj go, proszę.
Nie wiem, kto dał mu to bezsensowne zadanie.
Nie wiem, kto mu to rozkazał.
Jeśli będziemy rzucać kamieniami,
trafią w członków naszej rodziny.
Mam cierpieć, skoro mam takiego mężczyznę?
Co powie mój ojciec, gdy się o tym dowie?
Morunmubo, czemu to zrobiłeś?
Wiesz, że odkąd umarła moja matka,
zrobię wszystko dla Ashabi.
Czy ktoś taki jak ja może zgodzić się na wojnę, a później wycofać?
Ja, Gbogunmi!
Ja, Gbogunmi! Syn wojny!
Jestem synem wojny i czarów!
Ja, syn Oguna Lagbede,
żelazny pogromca.
Dźga bez skrupułów.
Walczy jak burza.
Piętrzy wojnę jak bulwy pochrzynu.
Czy to szaleństwo, czy obłęd?
Mistrzu!
Nie jesteśmy partnerami!
Mamy inny poziom!
Nie jesteśmy tego samego kalibru.
Pies merda tylko do przyjaciela.
Kiedy stałeś się taki?
Jak śmiesz?
Śpiewam pieśń wojownika,
a ty wspierasz ją jak tchórz.
Dałem ci zadanie, a ty go nie wykonałeś.
Znieważyłeś mnie wśród ludzi, którzy mnie kochają.
Zmieniłeś się w przyjaciela i wroga.
Stoisz jedną nogą na zewnątrz.
Myślałem, że jesteś kimś, kim mogę się pochwalić.
Wstydzę się ciebie.
- Panie, proszę…. - Cisza!
Ja mówię, a ty masz czelność mi przerywać.
Wytłumacz mi!
Czemu myślisz, że możesz mnie wyzywać?
Gbogunmi!
Nie posłuchałeś mego rozkazu.
Będziesz tego żałował.
Zmiłuj się, mój Panie.
Mój mężu,
musisz dokonać wyboru.
Bóg pobłogosławił nas więcej niż wystarczająco.
Zostawmy Ogundiji.
- Więc to ty? - Dzień dobry.
Ja?
Słyszałem, że to ty walczyłeś
z wrogami, którzy weszli do domu wodza.
Proszę pana…
Ja tylko podążałem twoimi śladami.
Mój mężu,
skończyłeś już z Gbotiją?
Tak, skończyłem z nim.
Myślałam, że dasz mu mały prezent.
Szczerze mówiąc, ten młody człowiek naprawdę się spisał.
Mam mu obciąć głowę?
Proszę, nie złość się.
Zaszczyciłeś mnie i jestem z ciebie zadowolony.
Spójrz na mnie. Dam ci zaklęcia.
Mieszkanie w Saki od 20 lat nie gwarantuje zaklęć.
Przebywanie w Ijebu przez 30 miesięcy nie oznacza, że można przeklinać ludzi.
Musisz być zdeterminowany, żeby zdobyć moc.
W jaskini wojownika poznałem wojnę i czary.
Znam mnóstwo zaklęć!
Posiadam niebezpieczne zaklęcia.
W tej jaskini wojownika, po naszym wielkim wodzu, Ogundiji,
i Agemo, Zamaskowanym Zabójcy,
nigdy nie było drugiego takiego wojownika jak ja, Gbogunmi.
Ja, Gbogunmi, dziecko wojny, syn Ogunlagbede, pogromca żelaza…
Piętrzę wojnę jak bulwy pochrzynu.
Musimy się dobrze poznać.
- Dobrze. - Tak.
A co z Gbogunmim?
Czeka na zewnątrz od rana.
- Wybacz mu. - Komu?
Za kogo on się uważa?
Jeszcze nie zdecydowałem, co zrobić z Gbogunmim.
Dobrze.
A co z jedzeniem? Skończyliśmy gotować.
Chcę zjeść dziś dziewięć ślimaków.
Dziewięć? Pomimo stresu, jaki przeżyliśmy, szykując jedzenie?
- Co powiedziałaś? - Nic.
Gdzie jest mistrz, skończył?
Poszedł do pokoju, jak skończył ze mną rozmawiać.
Kto nie zna jego charakteru, jest wrogiem.
Możesz odejść, ale wkrótce się zobaczymy.
Dobrze, dziękuję.
Będę ważną osobą.
To woda kokosowa. Woda kokosowa nie przecieka.
To jest Adun. Niech twoje życie będzie słodsze niż Adun.
Ta koza odeśle twoją śmierć i choroby.
Przyjmuję bogactwo i odrzucam nędzę.
Zjedz to.
On nie wie, że to głowa.
Gbotija!
Cokolwiek ma początek, ma i koniec.
To, co wydawało się trudne, teraz należy już do przeszłości.
Ale jeśli mam być szczera, kochany,
- dzisiaj byłeś większy niż życie. - Naprawdę?
Czy wiesz, że nikt nigdy nie zrobił tego, co ty dzisiaj?
- Naprawdę? - Byłam z ciebie taka dumna!
Tylko mój ojciec pobił ten rekord.
Jak tego dokonałeś?
Jestem wojownikiem i muszę się tak zachowywać.
Musisz okiełznać drzewo iroko, zanim ono urośnie.
Co on w ogóle zrobił?
Ponieważ uratował twoją żonę,
jego pobratymcy traktują go jak króla.
Ogundiji!
Dzieci dzisiaj są jak węże, nie można im ufać.
Zrób coś z tym.
Nie lekceważ tego.
Pochodzisz z rodu wojowników?
Nie, nie jesteśmy wojownikami.
Mój ojciec ma na imię Lagbayi.
Pomocy!
KRÓLESTWO IWON
Wielkie Drzewo Ackee, ukryj mojego syna.
Wielkie Drzewo Gahmar.
Śmierć mojego ojca
wpłynęła na moje życie.
Domowe kurczaki i ptaki nie rodziły się w takich warunkach.
Dlatego
postanowiłem, że muszę nauczyć się walczyć.
A kiedy zostanę wojownikiem,
zapytam się o śmierć Lagbayiego.
Pomszczę śmierć ludu Iwon.
Kto tańczy na wzmiankę o wojnie,
cieszy się na odgłos wojny jak wróbel.
Jak wydostałeś się z drzewa tamtego dnia?
Każdy z rodu Lagbayi
zna drzewa po imieniu.
Snycerze i drzewa są przyjaciółmi związanymi przysięgą.
Ten chłopak zdobył moje serce.
Spójrz na mnie!
Uczynię cię wojownikiem.
Ja, Gbogunmi, którego nikt nie wyzwie do walki.
Ja, Gbogunmi, syn Oguna Lagbede.
Pogromca żelaza.
Który uderza bez skrupułów, którego odwaga nie zna granic.
Piętrzy wojnę jak bulwy pochrzynu.
To szaleństwo czy obłęd?
Spójrz na mnie, nie możesz teraz odejść. Dam ci potężny urok.
- Nazywa się „gdy bitwa jest ciężka”. - Jestem bardzo wdzięczny.
Jestem szczęśliwy.
Gbotija!
Podobno umiesz stawić czoła najgorszej pogodzie.
Mówią, że powinieneś awansować na wyższy stopień.
Ale nikt nie może przejść bez testu.
Tak, bo tylko silni i odważni
mogą być nazywani wojownikami.
Dziękuję, mędrcze.
Test składa się z trzech etapów.
Będziesz mógł być z siebie dumny, jeśli przejdziesz wszystkie trzy.
W pierwszym etapie
ty i Gbogunmi będziecie walczyć na śmierć i życie na moim placu.
Wojownicy!
Walczymy zaklęciami i naszym potem!
Ogundiji!
Rolnik, który zabiera jedzenie w dzicz,
robi to nie z myślą o podróży,
lecz o powrocie do domu.
Mój synu.
- Mędrcze. - Twój charakter cię wyróżnił.
Król wysyła na posyłki tylko swojego ulubionego niewolnika.
Niewolnik, który wykona polecenie króla,
otrzyma sowitą nagrodę.
Test przed tobą…
test, który przyniesie ci awans.
Jeśli ci się powiedzie, otrzymasz awans.
Ale, mędrcze,
dlaczego to ja mam walczyć z Gbogunmi?
Mój syn,
Ogundiji, robi, co mu się podoba, jak bóg.
I jest pełen dziwów jak kameleon.
Jeśli chodzi o Gbogunmi,
on jest śmiercią.
Jest śmiercią, która zabija z zemsty.
Demoniczny człowiek, który walczy jak zaklęcie.
Mędrcze! Więc moja śmierć jest blisko.
Mój synu, śmierć jeszcze nie nadeszła…
nie chciałem cię przestraszyć.
Powiedziałem, jak jest.
Ale
pisklę, które zapieje jak kogut, nigdy nie padnie ofiarą jastrzębia.
Dobranoc.
Czy Ogundiji naprawdę jest taki zły?
Nie ma innej nazwy dla niegodziwego człowieka,
Ogundiji uwielbia zadowalać swoje ego.
Wykorzystuje ludzi, ale chroni swoich.
Ogundiji nie składa propozycji. On tylko wydaje rozkazy.
Ty zrobiłeś coś, co mu się nie podoba, ale czym zawinił Gbotija?
Niczym.
Ogundiji nie jest zadowolony, że Gbotija jest sławiony przez wszystkich.
Ogundiji uwielbia być w centrum uwagi.
Chce wysłać chłopca przedwcześnie do grobu.
Czemu płaci złem za dobre uczynki?
Powiedziałeś, co zrobił dla niego…
- ale nadal kazał ci go zabić. - Tak.
I muszę być posłuszny jego rozkazowi…
bo walczyłem w bitwach, które nie były mi przypisane,
nie pamiętając o tej przeznaczonej wyłącznie dla mnie.
Nie mogę nie wykonać jego rozkazu po raz drugi.
Nie cieszy mnie, że użyję swoich rąk,
by zabić chłopca, który nazywa mnie „ojcem”.
Wojna to ból.
Zniknij!
Wielkie Drzewo Omo,
widzę cię, znam twój ród.
Mówiłeś, by nie rzeźbili z ciebie, ale wyrzeźbili broń.
Prosiłeś, żeby nie rzeźbili bębnów, ale to zrobili i bębny pękły.
Omo! Pokonał śmierć.
Wewnątrz niego musisz…
Gbogunmi!
- Gbogunmi! - Ojcze.
Gbogunmi, mój ojcze.
Mój ojcze! Gbogunmi!
Podejdź.
Jesteś moim synem…
i od teraz jesteś moim przyjacielem na mocy przysięgi.
Traktuj mnie jak swojego ojca.
Będę przy tobie jak ojciec.
Jesteś teraz moim bratem krwi
i nigdy nie pozwolę, by stało ci się coś złego,
choćby najmniejszego, ponieważ płynie w tobie moja krew.
Mój ojcze! Gbogunmi!
Gbogunmi!
Gbogunmi, wielki wojowniku!
Gbogunmi, silny mężczyzno!
KRÓLESTWO ILUDUNA
Dacie wiarę, że to, czego spodziewał się Ogundiji,
nie było tym, co się wydarzyło.
Cieszy mnie to zakończenie.
- Naprawdę? - Tak.
Nie wiesz, że Gbogunmi był okropnym człowiekiem?
Dałem mu zadanie, a on odmówił,
ośmielił się przeciwstawić także woli Ogundijiego.
Tak. Czy nie został upokorzony?
Został upokorzony.
Nawet gdyby się czołgał, byłby już w niebie.
Gdzie jest twoja córka, Morounmubo?
Jest w swoim pokoju i płacze.
Czy wróciła do domu?
Tak, wróciła do domu,
nie ma po co wracać, skoro jej mąż nie żyje.
Wydałem rozkaz. Kazałem jej wrócić do mojego pałacu.
Jeśli tam zostanie, spróbują wydać ją za innego mężczyznę,
a ja nie chcę takich bzdur.
W takim razie musimy uważać na słowa.
W moim pałacu? Nikt nie może zmienić mojego rozkazu.
Więc Gbogunmi nie ma zaklęć.
Zobacz, jak łatwo zabił go Gbotija.
Chłopiec, którego miał za syna.
Na co zbierał pieniądze?
Twierdził, że walczył na wojnach.
- Zbierał pieniądze na nic. - Nic nie robił.
Wszyscy jesteście złymi ludźmi tego świata.
Chowacie zło za maską.
Nawet jeśli wszyscy kpią z jego śmierci,
wy nie powinniście.
Żałosne.
Mój ojciec, mimo wszystkiego, co dla ciebie zrobił.
- Twój zięć. - Kto jest jego teściem?
Oddałem mu córkę? Nie ostrzegałem cię przed nim?
Ostrzegałem. Wyszłaś za niego i umarł.
Sama się o to prosiłaś.
- Ostrzegałeś mnie? - Tak.
Dlatego go zabiłeś?
Czy jestem Ogundiji? A może jestem Gbotiją?
Jestem płatnym zabójcą?
Nie zabijam ludzi, jestem królem.
A teraz wynoś się stąd!
- Regent Oyenike. - Wasza Wysokość.
Powiedz Ogundijiemu, żeby dał nam innego wojownika,
który wykona rozkazy.
Nie takiego jak Gbogunmi.
Kogoś, kogo możemy kontrolować.
- Koniecznie to podkreśl. - Zapomnij o nim.
Drugi test!
Będziesz spał w trumnie przez siedem dni bez jedzenia i wody!
O co chodzi?
Dlaczego każą mi
udawać zmarłego?
I to przez siedem dni?
W trumnie? Skoro nie jestem martwy?
Wystarczy, kochany.
Płochliwy wojownik nie może zostać wojownikiem.
Wojownik, który okazuje strach, jest zwany tchórzem.
Leniwy rolnik nie zdąży zasiać przed końcem pory deszczowej.
A ten, kto nie ma zbiorów,
nie będzie miał pieniędzy.
Nie daj się spłoszyć ani zastraszyć.
Po prostu skup się na celu.
Śmierć dzisiaj, bogactwo jutro…
Jeśli umrzemy dzisiaj,
jak mamy cieszyć się bogactwem?
Chyba nie chcę już tego robić.
Niech zamaskowany zabójca, Agemo, mnie zabije.
Nie, nie. Nie!
Dzięki mocy bogów nigdy nie spotkasz Agemo.
Nie kochasz mnie już?
Po co mówisz takie słowa, skoro wiesz, że kocham?
Jesteś wszystkim, co mi pozostało na tym świecie.
Nie wiesz, jak cię kocham, Kitan.
Jeśli tak jest…
Myślisz, że Ogundiji
wyda swoją jedyną córkę za mąż za takiego tchórza?
W porządku.
Rozumiem.
Jeśli tego chcesz…
Jestem gotów zrobić wszystko, czego chcesz.
Zrobię wszystko, co cię zadowoli.
Na wypadek, gdybym nie przeżył…
proszę, dbaj o siebie.
Salto kończy się na dwa sposoby.
Albo uda ci się i staniesz…
albo upadniesz.
Jeśli upadnę, pamiętaj o mojej miłości.
Dzięki mocy bogów
nie upadniesz.
Dziecko, moja podobizno.
Dziecko, które chodzisz na wojny.
Które walczysz, nie oglądając się za siebie.
Które udajesz się z królem nad rzekę.
Moja córko, wszystko w porządku?
Matko…
jest zamknięty w tej trumnie od trzech dni bez jedzenia i wody.
Czy on naprawdę musi tam być przez siedem dni?
- Iroyinogunkitan. - Matko.
Chyba się nie zakochałaś?
Nie odpowiadaj pytaniami na pytania.
Czy musi tam być przez siedem dni?
Tak, to konieczne.
Tak…
ponieważ chce awansu i musi zapłacić za to cenę.
Tak, do zobaczenia później.
To niesprawiedliwe,
przynajmniej powinien móc napić się wody,
skoro nie chcą dać mu nic do jedzenia.
Kochany.
Atanda z miasta Iwon.
Syn rzeźbiarza drzewa iroko.
Syn strażnika.
Dziecko drzewa nie odczuwa bólu głowy.
Moja wątroba nie musi cierpieć…
Gbotija.
Gbotija!
Odpowiadam siedmiokrotnie,
odpowiadam ośmiokrotnie i szesnastokrotnie.
Ja, Gbotija, syn snycerza Lagbayi.
Jestem cały i zdrowy.
Jest cały i zdrowy?
Jego głos wciąż brzmi mocno jak dzwon.
Ktoś, kogo trzymam w trumnie bez jedzenia i wody?
Nie szkodzi.
Każdy handlarz chce zarobić na rolniku,
to rolnik musi się im przeciwstawić.
Trzeba zrobić więcej.
Skąd pochodzi woda?
Wypłucz wodę i ją wypluj.
Wielkie Drzewo Iroko! Wypluj ją.
Silne drzewo z lasu!
Wielkie Drzewo Iroko, które codziennie przyjmuje ofiarę.
Oluwere!
Złożyłem ci przysięgę, nie opuszczaj mnie.
Wielkie Drzewo Iroko!
Wielkie Drzewo Iroko! Roztrzaskaj się!
Co?
Co się dzieje? Znam wszystkie drzewa.
Znam wasze imiona.
Nie odwracaj się ode mnie, złożyłem ci przysięgę.
Jadłem z tobą.
Eyo!
Nie kpij ze mnie, nie każ mi długo prosić, zanim mi odpowiesz.
Nietoperz je i wypróżnia się ustami.
Woda nie utrzymuje się na skorupkach jaj.
Wypuść mnie.
Co się dzieje?
Wielkie Drzewo Omo, to ty?
O silne drzewo, Wielki Omo, złożyłem ci przysięgę.
Omo, nie zdradź mnie. Nie pozwól mi tu umrzeć.
Nie można żyć w ogrzanym domu i czuć się komfortowo.
Niech przodkowie zaakceptują wszystko, co dziś powiedziałem.
Zaakceptuj wszystko, co powiedziałem bogom.
Rozkazuję tej trumnie się roztrzaskać!
Gbotija!
Trzeci test
polega na wypowiedzeniu wojny ludowi Alaje,
który wysłał duchy, by zaatakowały moją żonę.
Masz ich
całkowicie unicestwić.
Trzech młodych wojowników pójdzie z tobą.
Wojownicy!
Walczymy zaklęciami i naszym potem!
Iroyinogunkitan.
W królestwie Aje nie trwa festiwal dostatku?
A jednak Ogundiji kazał wytoczyć im wojnę
i obrócić ich szczęście w smutek.
Dlaczego?!
Kto tak robi?
Bóg bogactwa!
Źródło bogactwa.
Miłośnik cieni.
Bijesz matkę i dziecko.
Bijesz starszych tam, gdzie boli.
- Boże bogactwa, nie karz nas. - Tak będzie.
- Poświęciliśmy się dla ciebie. - Tak będzie.
Aje nie skazuj naszego króla na utratę tronu.
Poświęciliśmy się dla ciebie.
Aje, nie karz nas z powodu bogactwa.
Poświęciliśmy się dla ciebie. Oby nam nie zabrakło pieniędzy.
- Obyśmy żyli w obfitości. - Tak będzie.
Aje nie walczy. Aje odpoczywa w drodze do walki.
Aje wchodzi cicho i spokojnie.
Obyśmy mogli cieszyć się ciszą i spokojem boga bogactwa.
Niech tak będzie.
- Bogactwo przyjdzie nam z łatwością. - Tak będzie.
Złożyliśmy hołd, prosimy o bogactwo.
Niech tak będzie.
Pomocy!
Ogundiji!
Co tym razem?
Zrobiłem to, o co prosiłeś, dlaczego Agemo tu jest?
Agemo,
co zrobiłem źle?
Co zrobiłem źle?
Wykonałem tylko polecenie.
Błagam cię.
Wielkie leśne drzewa, przyjdźcie mi z pomocą!
Iroyinogunkitan,
ty jesteś Agemo.
Skrzywdziłem sam siebie.
Leśny olbrzymie!
Posłuchaj mnie,
szczur wyrzuca orzech, bo nie może go rozłupać.
Trzy razy targowałem się ze wszystkimi drzewami.
Zawarłem pakt ze wszystkimi drzewami siedem razy.
Przysięgałem wam wszystkim i nigdy was nie zdradziłem.
Teraz moja kolej, nie zdradzajcie mnie.
Mrówki podążają za tropem palmy.
Drzewo Lasu, zabierz je z powrotem!
Iroyinogunkitan,
nie pozwolę ci umrzeć.
Iroyinogunkitan, nie umrzesz.
Unikniesz tej śmierci.
- Gbotija. - Tak?
Kochany.
Nadszedł mój czas
i nic nie może go cofnąć.
Dlaczego?
Czemu Ogundiji zmienił swe jedyne dziecko w potwora, używając go do niecnych celów?
Ogundiji nie jest moim biologicznym ojcem.
Adigun Kukoyi jest moim prawdziwym ojcem.
Przepraszam.
Ogundiji
zaatakował nas znienacka w wiosce Oniyo.
WIOSKA ONIYO
Matko, proszę, obudź się.
- Zabił młodych i starych. - Matko, obudź się.
Spalił żony żywcem,
a ich mężów zasypał popiołem.
Tylko mnie zachował przy życiu.
Proszę.
To dziecko ma znamię.
Przyda mi się.
Cicho! Zabierz ją do domu.
Wolałabym, żeby zabił mnie tego dnia,
niż wykorzystał jako narzędzie zła.
Czas z Ogundijim otworzył mi oczy na trudną prawdę,
że ludzie wykorzystują niewinne dzieci, które nie są ich, do swoich złych planów.
Ogundiji zmienił mnie w posłańca śmierci.
Zmienił mnie w istotę budzącą strach w każdej krainie.
Zmienił mnie w Agemo, zamaskowanego demona-zabójcę.
Ogundiji i ci, dla których pracuje,
zmienili mnie w bat na niewinnych.
Skoro to wszystko wiesz, dlaczego zostałaś?
Chciałam odejść…
ale…
- kochany… - Jestem z tobą.
Nie mogłam odejść.
Jestem jego marionetką.
Kontroluje mojego ducha.
Posiada moc kontrolowania mnie
i kiedy tylko przywołuje mojego ducha,
nie jestem w stanie odmówić.
A kiedy urodziłam jego dziecko,
ukrył je u regentki, Oyenike.
Oyenike?
Wykorzystuje mnie do czynienia zła w całej krainie.
- Boli mnie. - Wytrzymasz to.
Przeżyjesz.
- Kochany. - Jestem z tobą.
Jestem z tobą.
Kitan.
Kitan!
Iroyinogunkitan!
Kitan!
Niemożliwe!
Noworodek jest karmiony przez wiele rąk.
Zwłoki nie poruszają się o własnych siłach.
Mucha siada na przyjaciołach i nieznajomych.
A teraz cofnij śmierć Agemo!
Cofnij ją!
Cofnij…
Ogundiji, syn Ogunrogby!
Czas na wojnę.
Kitan.
Kitan!
Jak to się stało?
Co się stało?
Kto zabił Iroyinogunkitana?
Twój mąż to zrobił.
Wysłał ją w podróż bez powrotu!
- Mój mąż? - Tak.
Co masz na myśli?
Nie próbuj mnie okłamywać.
Pies nie walczy ze swoim młodym.
Rodzic nigdy nie zabije cennego potomka.
Jaki rodzic?
Nieudolny rodzic?
Czy to dobry rodzic? Czy bardzo zły?
Czy to człowiek, czy zła istota?
Dlaczego?!
Zebrał nas tu wszystkich
i zmienił w niewolników.
Manipuluje młodymi ludźmi i wykorzystuje ich.
Jeśli ktokolwiek zyska mądrość,
znajdzie sposób, by nas skłócić.
Co zyskał, zabijając Gbogunmi?
Co zyskał?
Po co to wszystko?
Skupiamy się na początku historii,
ale trudniej jest dostrzec, gdzie to wszystko się skończy.
Posłuchajcie.
Wszyscy przybyliśmy tutaj, aby nauczyć się walczyć
i bronić naszych wiosek.
Ale po zakończeniu nauki zaczęliśmy walczyć między sobą.
Czyż nie tak?
Pozwól, że zapytam…
Czym królestwo Alaje zasłużyło sobie na taką masakrę?
Czym Wehinwo zasłużył na taką śmierć?
Młodzi, obudźcie się!
Dzieci, obudźcie się ze snu.
Nie dajmy wykorzystywać nas jako narzędzia bogaczy.
A ci dranie?
Chronią szczenięta jak psy,
ale pożerają potomstwo gryzoni.
Zapytajcie ich,
gdzie są wasze dzieci?
Gdzie ukryliście dzieci,
zwracając nas przeciwko sobie?
A teraz zapytam,
gdzie jest jedyne biologiczne dziecko Ogundiji?
Mój mąż? Gdzieś ma dziecko?
Nie ma nigdzie dziecka.
Oszust nie jest głupi,
tylko ten, kto się daje nabrać.
Czyim dzieckiem jest Ogunlaje, co mieszka z regentką Oyenike?
- Niech ci się powodzi. - Niech tak będzie.
- Odniesiesz zwycięstwo. - Niech tak będzie.
- Bogowie będą z tobą. - Niech tak będzie.
- Odniesiesz sukces. - Niech tak będzie.
Będziesz doskonały.
Proszę.
Dziękuję.
- Bądź zdrowa, regentko Oyenike. - Nawzajem.
- Niech tak będzie. - Dobrze.
Dobra robota.
Dziękuję za opiekę.
Nie ma za co.
Dobra robota.
Jak śmiesz?
Ogundiji, powiedz mi, że on kłamie.
I co z tego?
Nawet jeśli to prawda, to co mi zrobicie?
Zostałam zdradzona.
Byłam zbyt ufna.
Nawet gdy użyliśmy mojego łona jako źródła mocy?
Pomimo naszej umowy, że pozostanę bezpłodna,
abyś mógł być wodzem!
Co możesz zrobić?
I co z tego?
Zostałam zdradzona.
Milcz! Kazałem ci milczeć!
Co zrobisz?
Najpierw się z nim rozprawię, a potem wrócę do ciebie.
Gbotija! Jesteś mały.
Jesteś za mały, Gbotija.
Przekroczyłeś granicę, twoja siła jest niewielka.
Walczyłem w Kere, walczyłem w wojnie Alary.
Walczyłem z Ajero,
a także zniszczyłem snycerzy z Iwon.
- Gbotija! - Masakra w Iwon?
- Tak. - Najechałeś naszą wioskę?
To ziemia twoich przodków?
Wojownicy, do ataku!
Tylko dranie nie pójdą za mną.
Stać!
Tłuczek gniewnie uderza w moździerz.
Zejdź mi z drogi.
Odleć jak liść.
Nie ruszać się.
Strączek nie wypełznie poza swoją granicę.
Nie podniesiesz mnie!
Las jest domem gigantycznych drzew.
Las jest siedliskiem potężnych korzeni.
Drzewa w lesie kłaniają się bogom.
Znam wszystkie wasze imiona, przyjdźcie mi z pomocą.
Stać!
Za Lagbayi, mojego ojca.
Za Gbogunmi, mojego ojca wojownika!
Za moją miłość, Iroyinogunkitan!
Mędrcze,
co się stało?
Najlepsza tykwa w domu pękła.
Wielki wojownik nie żyje.
Głowa zginęła. Nie ma nikogo, kto pilnowałby zwierząt.
Ogundiji!
Napisy: Marlena Wilczak