Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
W latach 60. australijskie społeczeństwo żyło pod kloszem.
MÓWI OLIVIA NEWTON-JOHN
Byliśmy odcięci od reszty świata.
Jakbyśmy lunatykowali.
I obudziła nas muzyka.
MÓWI JIMMY BARNES
Ale kto zostanie naszą wielką gwiazdą?
Kogo będziemy wielbić?
Urodziłem się w samym sercu Londynu.
Przybyłem do Australii w wieku 10 lat.
Zawsze grała tu muzyka.
MATKA
Między Jean a Johnem są tylko dwa lata różnicy.
Jeździli po Anglii i zabawiali starszych ludzi.
Na jednym z występów zagrali "Tin Soldier".
Jean siedziała Johnny'emu na kolanach.
Spadła, a John musiał kontynuować występ.
Wtedy mój teść stwierdził, że John zostanie wielkim artystą.
COHUNA SHIRE, POMNIK POLEGŁYCH
Wystąpiliśmy na potańcówce country w Cohunie.
Dołączyłem do zespołu Strings Unlimited. Graliśmy na dyskotekach i potańcówkach.
Graliśmy dla Bev Harrell z Adelaide.
Była wtedy popularna.
Co ja robię tu dziś z tobą
Miałam iść własną drogą
Przyjechałam, rozgrzałam się
i usłyszałam, jak zespół zaczyna grać.
Nie mogłam rozpoznać, kto śpiewa.
Zerknęłam z ukrycia
i zobaczyłam tego chłopaka. Był wspaniały.
Na każdy możliwy sposób.
Był tam ze mną Darryl, mój chłopak.
Pomyślał to samo, co ja.
Jesteśmy świadkami narodzin gwiazdy.
Co sprawiło, że zauważyłeś w nim potencjał?
Wygląd. I jego więź z publicznością.
I tak to się zaczęło.
Darryl podszedł do Johna i zapytał:
"Dasz mi swój numer? Chcę zostać twoim managerem".
Siedem tygodni później zadzwonił z propozycją:
"Mam dla ciebie robotę w Adelaide.
Dostaniesz 30 dolarów za trzy występy".
Pracowałem jako asystent hydraulika za 22 dolary tygodniowo.
Wystąpiłem trzy razy w Adelaide.
Wtedy po raz pierwszy ktoś wykrzyczał moje imię.
Podczas kręcenia programu z Bev, poznałem Darryla Sambella.
Powiedziała: "To mój fryzjer i bardzo dobry kolega".
Chwilę pogadaliśmy na planie.
PRODUCENT
Powiedział: "Musisz go posłuchać. Nazywa się John Farnham".
Byłem w studiu nagrań
z Peterem Bestem, który napisał dżingiel dla Ansett-ANA.
Powiedział: "Szukamy dobrego wokalu do dżingla.
Może znasz kogoś?".
Kazałem im posłuchać tego chłopaka. Powiedzieli: "Idealny".
Susan Jones
Dzień dobry.
Radosna dziewczyna Z przyjaznym uśmiechem
Nie miał doświadczenia.
Był amatorem.
Ale od razu dostał garść rad od najlepszych.
Żonglował swobodnie tonami,
z którymi niejeden profesjonalista miałby problemy.
Wszedłem do studia i powiedziałem:
"Powinieneś podpisać kontrakt z EMI".
Zgodził się, ale kazał mi najpierw porozmawiać z jego rodzicami.
Następnego dnia spotkałem się z nimi.
Nie wiedzieliśmy, w co się pakuje.
JOHN FARNHAM SENIOR OJCIEC
Miał zrezygnować z pracy hydraulika.
Powiedziałem rodzicom: "Dostałem szansę.
Albo się zgodzę, albo będę hydraulikiem
do końca życia".
Albo jedno, albo drugie.
Pomyślałem sobie, że to moja jedyna szansa,
by zostać piosenkarzem.
Odpowiedzieli: "Dobrze, jeśli naprawdę tego chcesz.
Będziemy cię wspierać".
Zapytałem go, czy pisze własne teksty.
Wtedy zaśpiewał "In My Room".
W moim pokoju jest ból serca
W moim pokoju jest rozpacz
W moim pokoju nie ma szczęścia Jest tylko ból
Powiedziałem mu, że to wspaniała piosenka.
W tamtym okresie nikt nie pisał własnych piosenek.
Ściągało się dema zza oceanu.
Co tu się dzieje?
- Nie może pani teraz sprzątać. - Kto to?
Zabraniałem sprzątania podczas nagrań.
Pisałem prośby o piosenki do wszystkich światowych wydawców.
Wysyłali tylko to, co nie trafiało do wielkich artystów
w Ameryce i Anglii.
- Jak ci na imię? - Sadie, sprzątaczka.
"Sadie" to piosenka, którą nikt się nie interesował.
Puścił mi ją kilka razy. A ja na to: "Nie, chcę śpiewać rock 'n' rolla".
David usilnie próbował go przekonać.
Wiedział, że to będzie hit.
To prawda.
To poważna sprawa, przekonać kogoś:
"Następnym razem zagrasz to, co ci się podoba".
Wygląda jak Phyllis Diller.
- Droga pani... - Ten chłopak śpiewa o mnie.
Zadziałało.
Zaczynał z zespołami z Melbourne.
Teraz ma stać się największą nadzieją sceny pop.
Panie i panowie, oto debiut Jonny'ego Farnhama.
Sadie, sprzątaczka
Ze swoją sprawdzoną szczotką I kubłem wody
Haruje obficie
By zarobić na życie
Wypuściliśmy tę piosenkę 19 listopada 1967 roku.
Sadie, sprzątaczka
Już 21 listopada piosenka była na szczycie listy Victoria.
To było niesamowite.
Natychmiast stał się sławny. Od razu został obiektem westchnień.
By mogła wieczorem uciąć sobie Drzemkę przed telewizorem
Miał zaledwie 17 lat. Był dzieckiem.
Johnny Farnham był cool. Stał się ikoną popu.
Sadie, sprzątaczka
Poszłam z koleżankami...
KIEROWNIK MUZYCZNY
...na koncert w Perth.
Pamiętam ten kobiecy krzyk.
Z czerwonymi od detergentu rękami
Miał wtedy tylko "Sadie".
Od lat nie trzymała Mężczyzny za rękę
A z czasem jej wygłodniałe Serce stanęło
Szoruje podłogi, robi sprawunki Poczciwa Sadie
Za młodu lubiłem hard rocka.
Może dlatego że mój brat był w zespole.
Piosenka Johna, mimo nowatorskości,
była dość rewiowa.
W jego głosie było coś przyciągającego.
Aż chciało się tę piosenkę nucić pod nosem.
Gdy zaśpiewał "Sadie", zaśmiałem się.
Co on wyprawia?
PERKUSISTA
Chciał rocka, a daje nam "Sadie"?
Nie była w moim typie, ale ludziom się podobała.
Trudno w to teraz uwierzyć,
ale "Sadie" stała się hitem lat 60.
W Australii nawet hitem dekady.
31 STYCZNIA 1968
Niestety, przez sukces "Sadie",
nie miał czasu pisać. Był zajęty występami w telewizji
i wszystkim innym.
Dlatego nie nagraliśmy zbyt wielu piosenek.
Krople deszczu spadają mi na głowę
I czuję się jak ktoś Kto ma za krótkie łóżko
Nic zdaje się nie pasować
Pamiętam, jak polowałem na zdjęcia.
Ludzie nosili buty po kolana, obcisłe spodnie,
luźne koszule i dużo korali.
Pomyślałem, że ubierzemy go
jak gościa z etykiety Johnniego Walkera.
Oczywiście bez kapelusza.
Nie uda mi się powstrzymać deszczu
Piosenka "Raindrops" w wykonaniu Johnny'ego stała się hitem.
Bo jestem wolny
I nie mam zmartwień
To był uroczy Johnny.
Wyglądał świetnie i śpiewał same hity.
Dziewczyno, dla ciebie Staję na głowie
Nie wierzę w to Co kombinujesz
Na jego głowie wylądowała korona.
Pasuje, Wasza Wysokość.
To się nazywa król.
Dziewczyno, dla ciebie Staję na głowie
Nie wierzę w to Co kombinujesz
Johnny Farnham.
Ja też chcę.
Mam strój, który idealnie pasuje.
Króla popu...
PIOSENKARZ
...wspominam z przyjemnością.
Zdobyłem ten tytuł trzykrotnie, a John pięciokrotnie.
Gratulacje, zasłużyłeś.
Uważam, że jesteś niesamowity.
Oby pasowała.
John zasłużył, by być na szczycie.
Ludzie go uwielbiali.
To najbardziej samotny kawałek Jaki w życiu możesz zaśpiewać
Każda stacja i gazeta o nim marzyła.
Tu 6KY Perth. Johnny przeczyta dla nas reklamę.
- Johnny. - Już?
- Tak. - Oczywiście.
Możesz wynająć telewizor za jedyne 1,85 dolara.
John robił wszystko, o co go poprosiłeś.
- Albo pracowałem, albo spałem. - Dzięki.
Spędzałem ogromną liczbę godzin pracując.
Gdy nie spałem, czułem się zagrożony.
To najsmutniejsza rzecz na świecie
Dla Darryla to była zabawa.
Nie miał w tej branży doświadczenia.
Zaczynał jako fryzjer. A teraz, nagle,
został managerem najpopularniejszej osoby w kraju.
Przygotowywałem piosenki
i brałem udział w próbach.
Nie znałem się na muzyce, ale wiedziałem, jak powinna brzmieć.
Darryl był zdecydowanie inny.
Był skupiony na swojej pracy. Skoro wybrał Johna,
zamierzał poświęcić mu się w całości.
Darryl był w nim wręcz zakochany.
ŻONA
Nie był dobrym człowiekiem. Był wręcz zły.
To najbardziej samotny kawałek
Ciągle podjudzał Johna.
Gdy John przesypiał cały dzień, miał wyrzuty sumienia.
Ma dużo czasu na dziewczyny?
Ma go bardzo mało. On...
nie ma dziewczyny.
Jest zależny od fanów czy od swojego managera?
Czy jest jak katarynka, którą wozi się i nakręca na żądanie?
Po pierwsze, byliśmy z Johnem przyjaciółmi.
Relacja zawodowa była na drugim miejscu.
Może byłeś dla niego jak ojciec?
Nie wiem.
Chyba po prostu dbałem o swoje interesy.
Poprosiłam ukochanego By poszedł ze mną na spacer
Każdy chciał polecieć do Londynu i zostać gwiazdą.
Olivia Newton-John robiła się popularna. W owym czasie była sławna.
Miała karierę, którą powinien mieć John.
Londyn był przepełniony muzyką i niesamowitymi ludźmi.
Wspaniały okres.
Wzdłuż brzegów Ohio
Każdy liczący się zespół celował w Londyn.
Ameryka była zamkniętym rynkiem.
Jako że wszyscy byliśmy z Wielkiej Brytanii,
chcieliśmy się tam wybić.
To była nasza mekka.
Może być gwiazdą za oceanem?
- Oczywiście. - Bez problemu?
Musimy tylko znaleźć odpowiednią stację.
Zostaniesz gwiazdą za oceanem?
Nie wiem, ale na pewno spróbuję.
Dzięki "Sadie" EMI zaoferowało mi pracę na Abbey Road,
a Johna nadal wiązał z nimi kontrakt.
Skoro miałem pracować dla EMI w Anglii,
mogłem zainteresować Wielką Brytanię Johnem.
Darryl przywiózł Johna
i od samego początku był pośmiewiskiem.
Miał słabą głowę do alkoholu,
a zdecydował przedstawić Johnny'ego
ludziom w EMI.
Nie potrafiłem ich nim zainteresować.
Przedstawiłem go wydawcom w EMI, a oni na to:
"Mamy Cliffa Richarda. Nie potrzebujemy tego gościa".
Gratulacje i celebracje
Niech świat się dowie Jaki jestem szczęśliwy
Więc John wsiadł na pokład samolotu i wrócił do Melbourne.
To złamało mi serce.
NIE PISZ SIĘ NA MORD
NIE DLA POBORU DO WOJSKA
W Australii nastąpił czas zmian.
Wybuchła wojna w Wietnamie.
Bo cię kocham
Nie dlatego, że los nas rozdzielił
Ale dlatego, że tęsknię
Marzę o powrocie do ciebie
W domu scena muzyczna oszalała
dzięki takim wydarzeniom jak Sunbury.
Rób co chcesz Bądź tym, o kim marzysz
Gdy jesteśmy razem...
Sztucznie promowane gwiazdy stały się przeszłością.
Pojedyncze osoby przestały się liczyć.
Nastał czas zespołów.
Rób co chcesz Bądź tym, o kim marzysz
Grałem w The Masters Apprentices. Dostaliśmy metkę
"bad boyów rocka".
John był gwiazdą popu.
Byliśmy kompletnie różni.
Ale i tak zostaliśmy kumplami.
Moja siostra była o cztery lata młodsza,
a w jej pokoju wisiały wszystkie plakaty Johna Farnhama.
Ja miałam wszystkie plakaty Masters Apprentices.
I nagle te dwa światy połączyły się u mnie w domu.
W weekendy polowaliśmy razem na króliki.
Jeździliśmy do Wangaratty i spaliśmy w furgonetce.
Wygłupialiśmy się razem.
John i Glenn zostali przyjaciółmi.
Połączyły ich doświadczenia w branży muzycznej.
MASTERS APPRENTICES, FARNHAM
Glenn był rockmanem, ale ze złotym sercem.
John był równie kochany,
ale miał w sobie rocka, którego chciał uwolnić.
Dzięki temu znaleźli wspólny mianownik.
Nie szukali w sobie pocieszenia, tylko towarzystwa.
Połączył nas wspólny manager, Darryl Sambell.
Mieszkaliśmy razem na St. Kildzie.
Darryl lubił powtarzać, że mieszkamy w jego penthousie.
To było zwykłe mieszkanie na ostatnim piętrze.
Penthouse Darryla był pełen jego przyjaciół.
A tu dwójka naszych blondynów.
Moje życie drastycznie się zmieniło
po występie z Masters Apprentices w Festival Hall.
Bilety się wyprzedały. Byliśmy główną atrakcją.
To była burzliwa noc. Pamiętam, jak ściągnęli mnie ze sceny.
Mój aksamitny garnitur był cały w strzępach.
Moja gitara wędrowała po sali, nim wreszcie do mnie wróciła.
ZAMIESZKI
Pamiętam rozentuzjazmowanego promotora:
"Mamy większy tłum niż Beatlesi".
Nie mogłem w to uwierzyć.
Tej nocy doznałem olśnienia.
Dostaliśmy zaledwie 200 dolarów.
Po podzieleniu kwoty na czterech, musiałem jeszcze dopłacić,
bo porwany garnitur kosztował mnie 70 dolarów.
Pomyślałem wtedy, że jesteśmy źle zarządzani.
Coś było nie tak.
Tego dnia zrezygnowałem z Darryla Sambella.
Zostałem managerem Masters Apprentices
i zmieniłem podejście do interesu.
Jesteśmy The Little River Band.
Glenn rzucił grę na basie i został managerem zespołu.
Zebrał pięciu piosenkarzy i tekściarzy
i stworzył The Little River Band.
Natychmiast stali się popularni.
Gdzie się tak spieszysz?
Czy warto ciągle się martwić?
Rozejrzyj się i zwolnij tempa
Jak to jest żyć w tej twojej bańce?
Nie boli cię czasem głowa?
To nie grzech
Weź głęboki wdech
Czekaj, pomoc nadchodzi
Zaraz będę przy tobie
Boże, byli niesamowici.
Nie zafałszowali ani razu.
Każdy głos był idealny.
GITARZYSTA
Wszystko idealnie.
Myśleliśmy, że przebiją nawet The Eagles.
Nie zapominaj, kto się tobą zajmie
Odnieśli zamorski sukces, o którym każdy marzył.
W Australii krążą plotki o wielomilionowym kontrakcie
z Capitol Records.
To nie są tylko plotki.
Podpisaliśmy ważny kontrakt z amerykańskim Capitol Records.
Trzymaj się
W połowie lat 70. blask Johnny'ego zaczął blednąć, kończyły mu się hity.
Klaps 11, ujęcie 1.
Miewasz czasem depresję?
Często, ale nie lubię słowa "depresja".
Wiem, że to tylko słowo, ale...
czasem myślę...
co chciałbym robić i gdzie pojechać.
I wcale...
nie zmierzam w tym kierunku.
To zabawne.
Darryl łapał się wszystkiego. Nawet wsadził Johnny'ego do musicalu.
Tam poznał swego największego sprzymierzeńca.
Był zabawny. Wszyscy lubili jego towarzystwo.
Był bardzo przystępny i niezmiernie uroczy.
W owym czasie Jill była jedną z najlepszych tancerek.
Była fenomenalna.
Bardzo szybko wpadła Johnowi w oko.
Gdy zdobyła jego serce,
nie było odwrotu.
Nikt nie wie skąd się wzięła
Jeśli chcesz znać moje zdanie...
Myślę, że Darryl tracił Johna, bo ten się zakochał.
Gdy uśmiecha się na jego widok
Jego serce się raduje...
Darryl chciał się pozbyć Jill i robił wszystko, by zniszczyć ich związek,
a to z kolei go umocniło.
KOŚCIÓŁ ŚW. MATEUSZA
Skarbie, to magia
Spójrz w jej oczy Są lekko zamglone
Na tę słodką młodą damę czeka raj
Wiesz, że to magia?
Skarbie
Skarbie, to magia
To lot na zaczarowanym dywanie Dla zakochanej kobiety
WESELE BILLMAN - FARNHAM
Po dziewięciu latach Johnny zwolnił Darryla.
Kilka miesięcy później EMI zwolniło Johnny'ego.
To nasz wspólny lot Na zaczarowanym dywanie
To bezwzględna branża. W jednej chwili możesz stać się zbędny.
Był taki okres w latach 70., kiedy nie wiedziałam, gdzie zniknął.
Niesamowity głos zaginął w boju.
Nigdy nie powstrzymam deszczu...
Zgubiliśmy Johnny'ego. Myślę, że sam się trochę pogubił.
Wróciłem do Australii.
John występował w Twin Town. Poszedłem go zobaczyć.
Dziękuję wszystkim.
Podobają wam się stare piosenki?
Mogę prosić o C, chłopaki?
C
Myślę, że... To idzie tak...
Miał zespół, który nie potrafił grać.
Podczas jednego utworu podniósł rękę
i powiedział: "Nie mogę tak dalej".
Zwrócił się do zespołu: "To idzie tak:
raz, dwa, trzy, cztery".
Musiał im podać rytm.
To był najgorszy występ, jaki widziałem.
John Farnham, najlepszy piosenkarz, jakiego słyszałem,
a jego zespół nie umie grać?
Czasami przychodziło zaledwie 15 osób.
To było kompletne dno naszej kariery.
Wyrzuciłem jego krawat do kosza i powiedziałem mu:
"Śpiewasz w zespole, który nie potrafi grać.
Gorzej być nie może".
Dobranoc i Bóg z wami.
Rozejrzyj się...
Tamtej pamiętnej nocy John przyjechał do Vegas.
Glenn wziął Johna i Jill na The Little River Band,
gdy byli na topie.
Znajdź czas, by mieć czas By być tu i teraz....
John patrzył na szalejący tłum
na wyprzedanym koncercie małego zespołu.
Rozejrzyj się...
Byłem w szoku.
Wyskoczyliśmy na piwo i zapytał mnie:
"Co tam porabiasz?". "Nie za wiele".
Ciesz się zimą Ale niech twe serce nie zamarznie...
Miał kłopoty finansowe.
Utopił pieniądze w restauracji.
Nikt tak cię nie pokocha
Jesteś wyjątkowa
Był praktycznie spłukany.
Jesteś zawsze przy mnie
Zaproponowałem mu, że zostanę jego managerem.
Zawszę będę cię potrzebował
Zatrudniając Glenna,
John znalazł kogoś, kto w końcu w niego wierzył
i miał dla niego plan.
John był artystą, nie miał głowy do interesów.
Potrzebował kogoś, kto pozwoli mu robić swoje.
Powiedziałem mu: "Nie jesteś dawnym Johnnym.
Johnny Farnham to >>Sadie, sprzątaczka<<.
A ty jesteś John. John Farnham".
Gdy stał się Johnem, powiedział: "Dorosłem.
Jestem dojrzałym artystą. Wybrałem nową drogę".
Czułem się sfrustrowany.
Moja praca nie dawała mi radości.
Ludzie, dla których pracowałem
też nie byli zadowoleni z mojej pracy.
Postanowiłem zaryzykować i pójść w innym kierunku.
Jego wersja "Help" wzięła się od samotnego śpiewania
i grania na pianinie w domu.
Gdy byłem młody Dużo młodszy niż dzisiaj
Śpiewając "Help" zrozumiał, że postąpił właściwie.
Doznał olśnienia.
Zaśpiewał w pełni wykorzystując swój talent i skalę głosu.
Pomóż mi, jeśli możesz
Czuję się przybity
Cieszę się, gdy jesteś blisko
W końcu mógł być wierny sobie,
śpiewać po swojemu.
Pokazał prawdziwego siebie.
Teraz moje życie kompletnie się zmieniło W każdym aspekcie
Widać było prawdziwe emocje.
Wtedy zrozumiałam: "Ten Farnham naprawdę potrafi śpiewać".
Pomóż mi, jeśli możesz
Czuję się przybity
Doceniam, że jesteś przy mnie
Jego wersja stała się swoistym balladowym hymnem.
To był wokalny majstersztyk.
Proszę, pomóż mi
Nie przemawiała przez niego desperacja.
Chociaż zdecydowanie...
to było swoiste pokazanie światu kunsztu Johna.
Jak mogę do ciebie dotrzeć...
John to wspaniały artysta.
Nie potrafię tego wyrazić...
Byłem zdumiony, że potrafi zaśpiewać praktycznie wszystko.
Muszę ci coś powiedzieć
Zaaranżowałem spotkanie.
PRODUCENT
"Chcę być wydawcą".
Wiesz, że cię pragnę
Glenn poprosił Graehama, by ten został producentem Johna,
by dać mu świeży start.
Nowe piosenki, nowy album.
"Pokażmy światu głos Johna".
Niech ta chwila trwa wiecznie
Graeham Goble był założycielem Little River Band.
Napisał dla nich większość ich niesamowitych hitów.
To był piątkowy wieczór Odprowadzałem cię do domu
Gdy przekroczyliśmy próg Miałem nadzieję, że ta noc...
W Little River Band mieliśmy więcej pisarzy.
...skończy się właściwie
Mogliśmy mieć trzy kawałki rocznie.
To była idealna szansa dla mnie i dla Johna.
Chcę zbudować swój świat wokół ciebie
Glenn wiedział, że Graeham bywał trudny.
Ale miał świadomość, że miał też obsesję na punkcie głosu Johna.
Potrafił też pisać wspaniałe piosenki.
Mieli więc świetne piosenki i świetny głos.
John miał całą torbę kaset.
To były piosenki, które ludzie mu dali lub napisali dla niego.
Było ich chyba ze sto.
Powiedziałem szczerze, że nie widzę nic wartościowego
poza jego wersją "Help"
i "Jilly's Song", którą napisał dla swojej żony.
Zapytał, czy mam inne piosenki. Odpowiedziałem: "Tak, mnóstwo".
Graeham jest maniakiem kontroli.
Wiedział, co John ma zaśpiewać, nim nawet zaczęli rozmawiać
o stworzeniu albumu.
Uncovered to album jego najlepszych piosenek.
Uncovered mógł być popisowym albumem Johna.
Ale to Graeham był producentem,
więc John znów nie miał pełnej władzy twórczej.
Napisałem i wydałem osiem z dziesięciu piosenek.
Nie każdemu spodobała się
zmiana rockowego wizerunku
na bardziej wyrafinowany.
To nie tylko kilka piosenek.
- To całkowita metamorfoza. - Zgadzam się.
Już nie śpiewam "Sadie" i "Raindrops".
Chcę się rozwijać. Dużo o tym myślałem.
"John, jesteś najlepszym piosenkarzem w kraju.
Idź i rób to, co powinieneś".
Za dużo, zbyt wcześnie
Stworzyłem najlepszy zespół w kraju.
Grał dla nas Tommy Emmanuel. To był mocny zespół.
John był zachwycony.
Zaczęliśmy ćwiczyć, doszlifowaliśmy ten diament.
John miał głos i wsparcie doskonałego zespołu.
A potem ruszyliśmy w trasę.
Nie chcę, żebyś odeszła
Pamiętam noc otwarcia. Wtedy poznałam Glenna.
Stworzył dla Johna wspaniały, nowy zespół.
Grali tej nocy kawałki z Uncovered.
Po raz pierwszy nie zaśpiewał "Sadie".
Australijska scena muzyczna lat 80. przeżywała boom.
Pojawiło się wiele odważnych brzmień.
Ludzie chodzili do pubów posłuchać nowych, rockowych zespołów.
Midnight Oil. Cold Chisel z Jimmym.
Zeszłej nocy poznawaliśmy siebie
Gdy toniesz w pubie w piwie,
ludzie zaczynają łapać cię za tyłek. Jest dziko.
To nie miejsce dla słabeuszy.
Gdzieś na świecie płoną mosty
Jeśli jesteś zbyt miły i zbyt idealny, albo brakuje ci tej dzikości,
nieważne, jak jesteś dobry.
Pub to nie jest naturalne środowisko Johna.
Możesz ubrać go w skórzane spodnie,
ale nie zrobisz z niego Jimmy'ego Barnesa.
On tam nie pasował.
Kompletnie nie wpisywał się w tę scenę muzyczną.
Pamiętam jak po występie uderzył w garderobie
w zamknięte drzwi.
Były metalowe, a on je rozwalił.
Powiedziałem mu: "Te, piosenkarz.
Twój czas nadejdzie.
Nie martw się".
Miłej rocznicy, kochanie
Myślę o tobie
Nie wiem jak udało się Glennowi pogodzić sceniczny świat LRB z prywatnym.
Każdy członek zespołu miał silny charakter.
Widzę to w twoich oczach
Zarządzanie Little River Band to była istna wojna.
PIERDOŁY
Zespół był jak beczka prochu, która mogła wybuchnąć.
Jest ślad.
Graliśmy z Fleetwood Mac i The Eagles.
I prawdę mówiąc, uważaliśmy się za równie dobrych.
Graeham poświęcił Shorrocka, by zdobyć Johna.
Relacja z Glennem zaczęła się sypać.
Zacząłem mieć go dosyć.
Glenn też był już mną zmęczony.
To nie była moja decyzja. Zostałem zmuszony.
WOKALISTA
Poprosiliśmy, by odszedł.
Glenn interpretował moje piosenki na swój sposób,
a John był wierny mojej wizji.
Dla mnie, jako pisarza, był to ważny argument.
Gdy twoje kochanie cię zostawia Należy wyciągnąć z tego naukę
Ja i Glenn wzięliśmy w owym czasie ślub.
Glenn Shorrock i John Farnham
byli świadkami na naszym ślubie.
Kochaliśmy ich obu.
Zależało nam tylko na Johnie.
Miłej rocznicy
John zapytał, co sądzę. Odpowiedziałam: "Co możemy stracić?".
Mianowanie Johna liderem LRB
było kluczowym przejściem na mainstreamowy pop.
Nowa rola idealnie mu pasowała.
Ludzie nagle zaczęli go zauważać.
"Widzę go w zespole, może wystąpić na Apollo Stadium".
Gdy mnie poprosili, powiedziałem: "Jeśli mam śpiewać jak Glenn,
to mamy problem, bo nie potrafię.
Mogę śpiewać po swojemu".
Cóż...
Jesteśmy bardzo podekscytowani.
Jak to wpłynęło na zespół?
Zmieniliście lidera na Johna,
który jest typem indywidualisty.
Jeszcze nie wiemy, Don. Też się stresujemy.
To nasz pierwszy występ, odkąd John dołączył do zespołu.
Dotychczas byliśmy w studiu.
Zobaczymy. Jesteśmy pełni optymizmu.
John zaśpiewa stary materiał. Z tego słynie Little River Band.
To nie John Farhnam i LRB. Po prostu Little River Band.
John cieszył się na wyjazd w trasę z Little River Band.
Nie miał już śpiewać w pubach
i podczas kabaretów.
Miał być tam, gdzie jego miejsce.
Duża scena, duży zespół,
wspaniałe oświetlenie
i pełny występ przed tysiącami ludzi.
Fantastycznie!
Bardzo dziękuję.
Jeśli jest coś, czego mi brakuje
To jest to czas spędzony w samotności
Pełne żagle nad chłodną, czystą wodą
Jest dużo przyjaznych ludzi...
John i ja byliśmy nowi w Little River Band.
MUZYK
Chcieliśmy odcisnąć swoje piętno na zespole.
O, tak!
- To frontman. - No dalej!
Jest odważniejszy na scenie niż reszta zespołu.
Wychodzi na przeciw tłumu
i angażuje widownię.
To on jest w centrum uwagi.
Powiedz, że mnie kochasz...
John był zawsze w centrum uwagi. Zastanawialiśmy się, co my tam robimy.
Nikt się na nas nie skupiał.
Czuliśmy się jak support artysty solowego.
Podczas jednego występu, Graeham przykleił mu
mikrofon do sceny.
A on wyrwał go jak zwierzę.
Ochrzanił nas: "Przywiązaliście mnie do cholernej sceny".
Nie pamiętam tego.
Ale to było w moim stylu.
Dziś bym tego nie zrobił.
Myślał, że dostanie
lekkie wskazówki na temat tego,
co ma śpiewać.
Ale tak nie było.
Dostał cudze piosenki, które musiał zaśpiewać na "scenie Graehama".
Śpiewałem hity, które należały do kogoś innego.
Nie należałem do zespołu.
Po jakimś czasie poczuł się więźniem LRB.
Nie miał wpływu na to, co śpiewa.
To była powtórka z "Sadie".
To było dla mnie trudne.
John znów był pod czyjąś kontrolą.
Nie ściągnę koszulki.
SYN
- Zniszczę kaszmir. - Ujęcie szóste.
Kiedy zrobisz ten krok...
Pamiętam, jak John napisał "Playing to Win".
Był taki dumny.
Może być już za późno
To jego piosenka okresu dojrzewania.
"Playing to Win". Gram, by wygrać.
To moje motto.
Napisałem tę piosenkę w Little River Band.
"Playing to Win" była komunikatem skierowanym do LRB.
Tamta noc w Universal Amphitheatre była bardzo ważna.
Wszyscy przyszli posłuchać Little River Band.
Może być już za późno
Tym razem gram, by wygrać
Noc pełna gwiazd.
Na scenie siedziało wielu sławnych ludzi, jak Frank Sinatra...
Glenn patrzył, jak zespół wręcz imploduje.
Tym razem gram, by wygrać
Biegałem jak bezgłowy kurczak,
próbując wszystkich zadowolić.
Jeśli za długo zwlekasz...
Wsypałam środek uspokajający do drinka Glenna.
Tym razem gram, by wygrać
Chyba dwie pigułki Valium.
Mogłam wrzucić jedną.
Wszyscy skakali sobie do gardeł.
Weszliśmy do pokoju wydawcy, a Glenn spał na kanapie.
Nie wiedziałem, że nie tego potrzebuję
Byłem głupcem
To był koniec. John podszedł do Graehama i Beeba i powiedział:
"Ograniczacie mnie. Musicie mi zejść z drogi".
To ja byłem w centrum uwagi. Czułem ogromną presję.
Skoro muszę przez to przechodzić,
to na własnych warunkach. Muszę być konsekwentny.
Grał te wszystkie hity.
Można pomyśleć, że tonął w forsie.
Ale długi LRB,
które powstały przez ich nieudane albumy,
kosztowały Johna sporą część zarobków.
Gdy John odchodził,
zespół tonął w długach.
To łaska nauczyła
Moje serce odczuwać lęk
I ona
Go uśmierzyła...
To było trudne. Musiałem sprzedać dom i samochody.
Moja teściowa zaproponowała:
"Zabierzmy Roberta do McDonalda".
Nie mogłem ich zabrać.
Zwróciłem się do żony. Nie mieliśmy pieniędzy.
Na tyle niebezpieczeństw
Trudów i pułapek
Odszedł z LRB z długami, ale jako wolny człowiek.
To łaska
Mnie uratowała...
Chciałem załatwić nagranie płyty, ale nie mogłem.
To było przekleństwo "Sadie, sprzątaczki".
Żadna wytwórnia nie chciała nagrywać Johnny'ego Farnhama.
Wszyscy mnie odtrącili.
I to łaska
Zaprowadzi mnie do domu...
Każda piosenka wychodziła mu wspaniale.
O, słodka łaska...
Jego wykonanie "Amazing Grace"
było szczere i realne.
WOKALISTKA
Takiego nieszczęśnika jak ja
Byłem zagubiony...
Złożyłem mu obietnicę.
"Będziesz miał szansę nagrać album, który jest kwintesencją Johna Farnhama".
John mógł się zamknąć w sobie
i załamać.
Ale dzięki jego głosowi, połączył siły z Glennem i Jill
i opracowali plan.
Byłem ślepy
Ale teraz przejrzałem na oczy
Zapraszamy na wiadomości.
Gaynor miał wątpliwości,
gdy powiedziałem, że muszę zadłużyć dom.
Potrzebowaliśmy gotówki, by opłacić studio
i muzyków.
Wtedy nie mieliśmy hipoteki. To były dobre czasy.
A teraz kredyt pogania kredyt.
Nikt nie pytał mnie o zdanie, ale zadłużyłabym się,
by pomóc Johnowi.
Prawdopodobnie.
Próbowałem zainteresować producentów supergwiazd.
Quincy Jones, prawda?
Próbował wkręcić Quincy'ego w nowy album Farnhama.
Bezskutecznie.
Ross był producentem muzycznym i kierownikiem sceny
podczas trasy w Ameryce za czasów LRB.
Ross się zgłosił.
I z jakiegoś powodu Glenn się zgodził.
John lubił Rossa,
bo ten był spokojny i wyluzowany.
John czuł się przy nim komfortowo.
Umówiłem spotkanie w jego domu przy Manningham Road.
Przybijający widok, ale przynajmniej miał garaż.
Powstał zespół garażowy.
Jill była na górze.
Nie pisnęła słowem.
Czasem przyniosła im jedzenie.
John powiedział: "Może Hirschy nam pomoże".
Zadzwoniłem do niego.
Zapytałem, czy chce nagrać płytę z Johnem.
Zgodził się.
Właśnie wsadziłem dużo kasy
w drogi sampler Fairlight.
W 1984 roku kosztował 35000 dolarów.
To chora kwota.
Nie wierzę, że tyle wydałem na jeden gadżet.
Załadowałem minibusa sprzętem.
Wziąłem ze sobą Fairlight, DX7,
syntezator Prophet-5
i sekwencer QX1.
Połączyłem osiem syntezatorów DX7.
John miał ośmiościeżkowiec.
Mogliśmy nagrać jego głos na taśmę analogową,
którą połączyliśmy z głosem Rossa.
Miał wtedy nowy sampler perkusyjny.
Tak stworzyliśmy całą orkiestrę w garażu Johna.
To był nasz podkład pod "Whispering Jack".
To były początki cyfryzacji.
I samplingu.
Nasz sampler perkusyjny
był prawdopodobnie pierwszym w kraju.
A John lubi próbować nowych rzeczy.
Od razu się zgodził.
Płynęliśmy tą samą łodzią.
Trzech dziwaków o różnych charakterach.
John i ja byliśmy głównymi siłami twórczymi.
Ross stał z boku, obserwował i kierował nami,
wybierając najlepsze elementy.
To był zgrany zespół.
Album był dla niego ważny, bo wiele od niego zależało.
Bardzo wiele.
Szukanie inspiracji to początek.
Przesłuchałem ponad 2000 piosenek.
Demówek, wszystkiego.
I musiałem odsłuchać je do końca.
Sam jestem pisarzem i rozumiem
ile pracy to kosztuje.
Musiałem zrobić chociaż tyle.
Dzwoniłem do wydawców: "Wysyłajcie piosenki!".
Wiele osób miało nas w nosie.
PRODUCENT
"John Farnham? Johnny? Nie ma mowy".
Pomimo presji, po raz pierwszy w życiu,
John miał kontrolę nad karierą.
Był przeszczęśliwy.
John jest wybredny.
Odrzucił wiele świetnych kawałków.
Pamiętam jedno demo. "We Built This City".
On rock 'n' roll.
Zbudowaliśmy to miasto
Na rock 'n' rollu
Popatrzyliśmy z Rossem po sobie.
"To będzie popowy hymn".
A John na to: "Nie podoba mi się. Zbyt cukierkowy".
Zbudowaliśmy to miasto
Zaczął się nabijać i poszliśmy dalej.
Włożyliśmy dużo serca w dźwięki i aranżację piosenek.
To był dla mnie ważny album.
Chciałem go skończyć i powiedzieć:
"To najlepszy album, jaki stworzyłem".
Nie masz powodów By wątpić w to, co widzisz
Zamknij oczy i uwolnij swoje uczucia
Niech koła się potoczą
Patrz, jak się kręcą
Chcę żeglować po oceanie
Zmęczyło mnie to miasto
Przesłuchali każdą piosenkę,
którą dostali. Goniły nas terminy,
więc musieliśmy wydać album.
Coraz bliżej ciebie
Mieliśmy osiem dobrych piosenek. Potrzebna nam była jeszcze jedna.
Pamiętam ten dzień. Wyciągnęliśmy kasetę z koperty,
puściliśmy ją i usłyszeliśmy "You're the Voice".
Napisał ją Manfred Mann.
Pomyślałem sobie, że to bardzo dobry tekściarz.
Wojny nuklearnej nie można wygrać.
Ze Związkiem Radzieckim nie można rozmawiać,
jak z innymi krajami.
To był czas trwogi przed bronią nuklearną.
Byłem na marszu z grupą przyjaciół.
MUZYK
Miał zacząć się o 6:00 rano.
Zaspaliśmy.
Było tam jakieś 150 000 ludzi.
Byłem na siebie zły, że nie poszedłem.
To dało mi inspirację do napisania piosenki.
Miałem umówioną sesję z dwójką pisarzy, z którymi już pracowałem.
Andy Quanta i Maggie Ryder.
Po jakiejś godzinie mieliśmy jedną zwrotkę.
Ja wpadłem na pomysł, a ona zanuciła.
A potem ja.
Tak powstało "Fantastic".
Keith Reid był głównym tekściarzem Procul Harum.
Poszedłem do niego i po czterech godzinach
mieliśmy tekst w obecnej formie.
Doris Tyler pracowała dla Glenna jako wydawca.
Dała mi piosenkę.
Puściłem ją w aucie, jadąc do Johna.
"O kurczę! To jest dobre!".
Dałem Johnowi posłuchać.
Popatrzyliśmy po sobie i pomyśleliśmy: "Wow".
Powiedział: "To jest cholernie dobre".
"You're the Voice" przyszło dwa tygodnie przed nagraniem albumu.
Aż się wyprostowałem i powiedziałem: "Chcę ten kawałek".
To zabójczo dobry utwór.
Zadzwonili do mnie z wydawnictwa.
"John Farnham nagrał >>You're the Voice<<.
Mogę dać mu zgodę"?
A ja na to: "Nie!".
Znałem go z jednej piosenki:
"Sadie, sprzątaczka".
Sadie, sprzątaczka
Nie przyjęliśmy odmowy. Zaśpiewaliśmy tę piosenkę.
A oni ją nagrali.
Nie powinni bez wyraźnej zgody, ale to zrobili.
Zdecydowaliśmy się na szybkie oklaski, niczym z karabinu.
W stylu militarnym, radośnie plemiennym.
Nie wiem, co nam strzeliło do głowy.
Ale to zdawało się pasować do tematu piosenki.
Ale na sekcję solo wybrałem Fletnię Pana.
To andyjskie piszczałki, które wygenerowałem na syntezatorze,
używając oryginalnych dźwięków fletni.
Ale Johnowi czegoś brakowało. Powiedział: "Są za mało radosne.
Wiem, dudy!".
"Poważnie?".
"Pasują". Powiedziałem: "Twoja decyzja".
Ściągnęliśmy najlepszego dudziarza w Melbourne.
A on na to: "Dudy grają tylko w tonacji B".
"Ale my gramy w F".
Gdy dostosowaliśmy całą piosenkę pod dudy, co ciekawe,
zabrzmiało dużo lepiej.
Pomijając same dudy.
Czasem ograniczenia instrumentu pozwalają ci
stworzyć coś wspaniałego.
Dla mnie najważniejszą piosenką w albumie była "You're the Voice".
Powiedziałam Glennowi, że chcę być przy nagraniu.
"Dobra, zapraszamy. Zagramy cały utwór".
Nie chcieli mnie wpuścić, gdy przygotowywali mix.
Gaynor i Glenn byli wcześniej w drogiej restauracji.
Mieli na sobie wytworne ciuchy.
Wypiliśmy butelkę szampana.
Przyszliśmy do studia posłuchać.
"Dobra, grajcie". I aż mnie zatkało.
Popatrzyliśmy z Glennem po sobie. "To nie jest...".
John spojrzał na nas.
"Nie podoba wam się, co?".
"Demówka brzmiała inaczej".
On na to: "Teraz nagraliśmy ją właściwie".
Problem polegał na tym, że w demie
wokal był dużo lepszy.
Wkurzył się.
Był na mnie wściekły.
Powiedział do Rossa: "Dobra, zaśpiewam to jeszcze raz.
Wyłącz światła, załóż słuchawki".
Nie lubię, gdy w studiu są ludzie, gdy nagrywam.
Dostaję paranoi.
Myślę, że się ze mnie śmieją, obgadują mnie.
Jesteś głosem Postaraj się to zrozumieć
Zrób hałas i niech to stanie się jasne
Zaśpiewał jak szalony.
Aż włosy stanęły nam dęba.
Wiedziałam, że to jest to.
Był niesamowity.
I tego nagrania użyliśmy.
Po raz pierwszy dałem z siebie 110%.
Trafiłem w każdy rytm, w każdy ton.
Czułam ekscytację, że mamy doskonały produkt.
John wpadł w depresję, bo znów wkraczaliśmy na nieznane terytorium.
Czy piosenka się przyjmie? Nie wiedzieliśmy.
Podupadłem na duchu po nagraniu.
Ta piosenka była dla mnie wszystkim.
Zaplanowaliśmy premierę "Whispering Jack".
Zaprosiliśmy tylko przyjaciół i wtajemniczonych znajomych.
To nie było publiczne.
John nie przyszedł.
Nie chciał.
Nie lubił imprez i zgromadzeń.
Ale to była jego chwila. Jego celebracja.
Glenn poprosił Jill, by go przekonała. Musiał się pojawić.
To była jego chwila.
Nie był w stanie.
Jill musiała go wyciągnąć z domu, bo zwinął się w kłębek.
Był w okropnym stanie.
Mieliśmy małą, niebieską corollę.
Ja kierowałam, a John płakał na tylnym siedzeniu.
Powiedziałam mu:
"Jeśli nie wyjdziesz z auta,
nic z tego nie będzie".
W owym czasie nie wiedzieliśmy, czym jest depresja.
Myślę, że John na nią cierpiał.
Zwłaszcza pracując nad albumem.
Wiedziałem, że zrobiliśmy coś dobrego.
Głos Johna był wspaniały.
Nigdy nie wiesz, czy piosenka się przyjmie.
Pamiętam jak Glenn zastanawiał się, co dalej.
Krążył między stacjami radiowymi.
Nikt nie chciał puścić tej piosenki.
"Johnny Farnham? Nie, nie chcę".
Nawet nie przesłuchali.
Wielcy gracze odmówili dystrybucji.
Zdecydowałem wziąć to na siebie.
Otworzyłem małą wytwórnię.
Wheatley Records.
Zaniosłem album do Tripple M.
A oni na to: "Glenn, to jest Johnny.
Póki żyję, nie puścimy Johnny'ego Farnhama na Triple M".
Zadzwonił Glenn. Powiedział, że wpadnie
z nowym albumem Johna. Chce mi go puścić.
Wiedziałam, że był w innych stacjach i spotkał się z odmową.
Bałam się, że to kolejna "Sadie"
albo coś nędznego.
Glenn wpadł, jak zawsze, rzucił mi nagranie na biurko
i powiedział: "Odpal to".
A potem: "To jest singiel".
Usłyszałam wstęp.
Pomyślałam sobie: "To nietypowe". Piosenka się rozwijała
i nagle weszły instrumenty.
A potem John.
Mamy szansę
Napisać nowy rozdział
Pomyślałam sobie: "Kurczę, to jest niesamowite".
Nie poczekałam do końca piosenki.
Aż się rozckliwiłam.
Wmaszerowałam do studia, gdzie trwał program.
Powiedziałam prezenterowi: "Puść to".
Zapytał co to jest. "John Farnham".
Zdziwił się. "Po prostu to puść".
Jesteś głosem Spróbuj to zrozumieć
Zrób hałas i niech to stanie się jasne
Zapytałam, gdzie jest John. "W konferencyjnej.
Pewnie leży zwinięty w kłębek pod stołem".
Gdy wszedł John, przytulili się.
Glenn spojrzał na mnie i powiedział: "Dziękuję".
Odpowiedziałam: "Nie dziękuj. To jest niesamowite".
To jeden z tych magicznych momentów w karierze.
Nie da się go zapomnieć.
Miej siłę, by być silnym
Jechałem samochodem,
a piosenka wystrzeliła z głośników. "Kto to, u diabła, jest?".
Pojechałem po kolegę tekściarza.
Wyszedł z domu ze łzami w oczach. Zapytałem:
"Wszystko w porządku?". A on na to: "Usłyszałem nowy kawałek".
Był cały rozdygotany.
Obaj wiedzieliśmy, że to będzie hit.
Po prostu wiedzieliśmy.
Będzie popularny.
W końcu znalazł swój głos.
To niebezpieczne. Będzie wielki.
Od razu wiedziałem, że to świetne nagranie.
Wspaniale zaśpiewał.
Dudy dodały piosence magii.
Zdziwiłem się: "Kim jest ten facet?".
To była mocna piosenka.
Jego głos był niesamowity.
To religijne doznanie, bez religii. I to mi się podoba.
Piosenka wypełnia przestrzeń na religię, jeśli jej nie posiadasz.
To wspaniały utwór.
Ale to głos Johna ją definiuje.
Jest pełna emocji. Uwielbiam ją.
Johnowi naprawdę się to spodobało.
Jestem piosenkarzem. Komentuję rzeczywistość.
Mam nadzieję, że na kogoś wpłynę i zmuszę do myślenia.
To wspaniała piosenka, a głos Johna jest niesamowity.
Wszyscy jesteśmy głosem, choć czasem o tym zapominamy.
Możemy coś zmienić, broniąc tego, w co wierzymy.
Nagrywam płyty, jeżdżę na wywiady,
by móc grać muzykę na żywo.
Po prostu.
Stworzyliśmy wspaniały album, a John musiał z nim teraz ruszyć w trasę.
Obgadaliśmy temat i zdecydowaliśmy, że potrzebni nam młodzi muzycy,
którzy mają wyjątkowy styl.
Jeśli potrzebujesz 32 ostrych gitarowych taktów,
to dobrze trafiłeś, bo to moja specjalność.
To surowa, elektryzująca energia.
Grałem dema, jedno za drugim.
Wysyłałem swoje kasety
do kogo się dało.
GITARZYSTA
Znalazłem Wheatley Organization.
Brett mieszkał w Central Victoria. Wysłał nam swoją kasetę.
Papier firmowy Wheatley. Super, co?
"Właśnie otrzymaliśmy twoją kasetę. Zadzwoń".
Brett Garsed od razu trafił do zespołu.
To dobry list. Właśnie taki chcesz zobaczyć.
Wystarczyła jedna kaseta.
To jeden z najlepszych gitarzystów.
Miał zwinną i wyrafinowaną technikę. Ale także mocne power chordy.
Tego chciał John.
Została ostatnia przeszkoda na twojej drodze do sukcesu.
Presja.
Dali mi kasetę z pięcioma kawałkami z albumu.
Przez tydzień ostro się ich uczyłem.
PERKUSISTA
Mogliśmy wybrać starego wyjadacza,
ale Angus miał wyjątkową energię.
Miałem 20 lat.
Jego uroczy uśmiech przebijał się także w sposobie, w jaki grał.
Potrafił też oddać się instrumentowi. Był perkusyjną wersją Johna.
Zadzwonili wieczorem: "Możesz zacząć od jutra?".
Zgodziłem się.
Mam dwoje nowych ludzi w zespole. Bretta, który wymiata na gitarze,
i perkusistę, Angusa.
Gdy zaczynałem, nie było go na świecie.
Jest super.
Nie mogę się doczekać. Liczę na wiele koncertów.
John był gotowy śpiewać nowe kawałki, ile fabryka dała.
Nie mogliśmy załatwić zbyt wielu występów.
Było wielu ludzi, którzy nie uważali mnie
za wiarygodnego piosenkarza.
Czuję to To jak nadchodząca burza
Przez "Sadie" miałem łatkę "mięczaka".
To było 19 lat temu. Już tego nie śpiewam.
Wyluzuj trochę
John dostał kilka występów z grzeczności.
To były najbardziej
podłe puby.
Chwyć za wodze I ciągnij mocno...
Powiedział: "Nie chcę znów występować w pubach.
Jeśli się zgodzę, to koniec".
Odbębniliśmy występy. Jeździliśmy od Bendigo i Ballarat,
po Adelaide i Taragos.
Sześć nocy tygodniowo.
Wiele się zmieniło Odkąd cię poznałem...
Pierwsze występy w pubach były fajne. Były takie grungowe.
Widownia była prawdziwą mieszanką ludzi.
Widzieć ich z bliska...
To już nie to samo
i czuć ich energię... To takie ekscytujące.
Nie wiesz
O co w tym wszystkim chodzi
To było potwierdzenie, że trafiliśmy z czymś dobrym.
Idziesz, idziesz i już cię nie ma Nie zwlekaj zbyt długo
W tej branży musisz drążyć, jak górnik.
Zwłaszcza na etapie, gdy płyta zdobywa popularność.
Trzeba płynąć z prądem.
Nie zwlekaj zbyt długo
Z każdym występem byliśmy coraz lepsi.
Miał plan co dalej, gdy wszystko ruszy.
Wiedział, czego chciał.
Sterują twoim światem
To był efekt domina na skalę krajową.
Wszyscy, którzy wyszli z koncertu, byli pod wrażeniem.
Miło się na to patrzyło.
Pamiętam krzyk matki:
"Jesteś w telewizji!".
Zbiegłem po schodach.
Puszczali teledysk "You're The Voice" w każdej stacji.
Wszyscy wybrali nagranie w koszulce bez rękawów.
O matko.
Zdałem sobie sprawę, że zaczęli go zauważać.
W końcu mu się udało. To piękne.
Jesteś tylko imieniem na liście
Rozwiniętą flagą
Jak tylko wyszedł album, zaczął zdobywać uznanie.
Oni mówią
A ty to robisz
Wyjazdy zrobiły się drogie.
Sceny były ogromne, ale nadal za małe.
Przed występem wszyscy zbierali się w krąg.
Chórek, Farnham, Glenn, Gaynor.
PROMOTOR
To było jak świąteczne spotkanie rodzinne przez występem.
Każdy musiał coś wypić przed wejściem na scenę.
To była jedna wielka rodzina, która kochała Johna.
Idziesz, idziesz i już cię nie ma
LISTA PRZEBOJÓW AUSTRALII
Pamiętam, jak album trafił na szczyt listy przebojów.
Jechaliśmy na przyjęcie. Rozejrzałem się i powiedziałem:
"John, zdajesz sobie sprawę, że nasz album jest numerem jeden w kraju?
Dajesz wiarę?".
Oszalał z radości.
Łzy zaczęły spływać mu po policzkach.
Wiedziałem, że mamy coś wyjątkowego, ale numer jeden
przez 26 tygodni? Nikt się tego nie spodziewał.
To było niesamowite osiągnięcie, bo wszyscy robili nam schody.
Nikt nie traktował mnie poważnie jako muzyka,
tym bardziej jako wokalistę.
Dał mi kasetę
z ręcznie napisanym liścikiem: "Dzięki, kolego,
że dałeś mi szansę. Kocham, Johnny".
To cenna pamiątka.
Zawsze wiele znaczyła dla Glenna.
Zmienił się z faceta, który przeżywał...
muzyczny kryzys wieku średniego.
Kim chciał być? Rockmanem?
Wszystkie uprzedzenia, jakie mieli ludzie, wyleciały przez okno.
Nikt z nas się tego nie spodziewał.
Cała generacja ludzi odkryła nową muzykę, nowego wokalistę,
wspaniałe piosenki i fantastycznego faceta.
Wbrew nam, cały czas miał rację.
Im większy tłum, tym był szczęśliwszy.
Farnham bije rekord popularności. Jego tournée trafia do Sydney,
gdzie czeka go pięć występów.
John Farnham's Whispering Jack Tour
to największa trasa australijskiego artysty.
Wystąpimy przed jedną czwartą miliona ludzi.
Mam ich imiona i adresy. Wyślę podziękowania.
Numer 1 w Niemczech Zachodnich, Szwecji.
Zdobywa listy przebojów
we Włoszech, Francji i Anglii, plasując się na 66 miejscu.
Lubią go także w USA.
Gratulację, John. Wielkie brawa.
Numer jeden w Szwecji, Norwegii i Danii.
W Szwecji był królem popu.
Widok tych niemieckich fanów to coś wyjątkowego.
CZERWIEC 1987 MONACHIUM
Mur Berliński nadal stał. Ale ludzie mieli dość.
Dlatego "You're the Voice" odniósł sukces.
Wszyscy byli gotowi na zmiany.
Na rewolucję.
Mamy szansę
Napisać nowy rozdział
Napisać wszystko, co chcemy
Musimy wyjść na prostą Nim dopadnie nas starość
Przyszło ponad 100 000 osób.
Gdy wyszliśmy na scenę, zwariowali.
Każda z nas jest czyjąś córką
Każdy z nas jest czyimś synem
Jak długo możemy patrzeć po sobie
Wpatrując się w lufę pistoletu?
Śpiewajcie ze mną!
Jesteś głosem Postaraj się to zrozumieć
Zrób hałas i niech to stanie się jasne
Nie będziemy dłużej milczeć
Nie będziemy dłużej żyć w strachu
Nie mieliśmy dudziarza.
Dlatego nasz technik, który był Szkotem,
wyszedł na scenę z dudami
i prawie runął na scenę.
Widziałem jego plecy, gdy się odwrócił,
był blady jak ściana.
Każda z nas jest czyjąś córką
Każdy z nas jest czyimś synem
Jak długo możemy patrzeć po sobie
Wpatrując się w lufę pistoletu?
Jesteś głosem Postaraj się to zrozumieć
Zrób hałas i niech to stanie się jasne
Nie będziemy dłużej milczeć
Nie będziemy dłużej żyć w strachu
Jesteś głosem Postaraj się to zrozumieć
Zrób hałas i niech to...
Spokojnie, nie spiesz się. Mamy na to całą noc.
Fani kochali Johna. Ale najbardziej cieszyło go
uznanie kolegów po fachu.
Zwycięża...
Skarbie, musisz kupić większy dom.
"You're the Voice".
MUZYCZNE WRĘCZENIE NAGRÓD
Najbardziej dziękuję swojemu managerowi
i przyjacielowi, Glennowi Wheatley'owi.
Pokazał, że potrafi poprzeć słowa czynami i za to dziękuję.
Dzięki, Glenn. Bardzo ci dziękuję.
Wygraliśmy tej nocy kilka nagród ARIA.
Whispering Jack stał się najczęściej kupowanym albumem roku.
I nadal pozostaje najczęściej kupowanym albumem w Australii.
Nie będziemy dłużej żyć w strachu
Dziękuję wszystkim. Dobranoc.
To miłe widzieć powrót kogoś takiego, jak John, po 20 latach.
Tworzącego najlepsze albumy.
To wspaniałe i inspirujące.
Usłyszenie "You're the Voice" było motywujące.
Pomyślałem sobie: "Boże".
Pracowałem jako drogowiec,
próbując sklecić album.
Moja miłość do życia rośnie
Z dnia na dzień
Nie chodzi tylko o jego sukces, ale o sam fakt, że to on.
Wspaniałe uczucie.
Po prostu...
chciało się go bez przerwy słuchać
i czuć wpływ jego muzyki.
Niektóre przestały wyglądać
Jak dawniej
To pchnęło moją karierę do przodu.
Jestem coraz bliżej
Przestałem tracić czas.
John zaśpiewał w "As The Days" i w pięciu innych utworach.
Z dnia na dzień
Jestem coraz bliżej
Motywacja jest ważna.
Przyczynił się do powstania tego albumu.
Z dnia na dzień...
Dziękuję ci, John.
Wracam do ciebie
Ciągle walczyłem z moim poczuciem braku wiarygodności jako artysty.
"Sadie" okazała się hitem. Zostawiłem pracę hydraulika
na dwa dni przed jej wydaniem.
Chwilę po narodzinach
Ruszamy na szlak
Nie zapracowałem na jej sukces. Dostałem go na tacy.
Czasem idziemy ku dobremu
Teraz jestem zadowolony, bo harowałem jak wół.
I jeśli spojrzymy za siebie
Poczujemy wzbierający wiatr
Który popycha nas ku nowemu
A co ze światem?
Co z otaczającym nas światem?
A co ze światem?
Zaczynaliśmy żebrząc o piosenki,
po sukcesie Whispering Jack, byliśmy zawaleni propozycjami.
A teraz, gdy nasi ojcowie...
Ludzie wciskali nam swoje najnowsze i najlepsze utwory.
Jeśli nie spodobały się Johnowi, nie śpiewał ich.
A co z wiekiem rozsądku?
Proszę państwa, David Hirschfelder na klawiszach.
Mam szczęście pracować ze zgranym zespołem.
To grupa utalentowanych muzyków, którym zależy na projekcie.
Kolejny album Johna, Age of Reason,
był genialny i trafił na szczyt australijskiej listy przebojów.
John pokazał, że nie jest artystą jednego przeboju.
Stworzył drugi dobry album.
Pamiętam, jak na początku powiedział mi,
że to producent wybierał nuty, piosenki,
a potem je nagrywał, a on tylko śpiewał.
Teraz było zupełnie inaczej.
Przy trzecim albumie sami pisaliśmy teksty.
Zeszłej nocy wpadłem w tarapaty
Chyba po prostu jestem przybity
Od dawna...
Gdy usłyszałem "Burn for You",
pomyślałem sobie: "Przeszedł sam siebie.
Ciągle podnosi poprzeczkę".
A ja płonę...
"Burn for You" to był świetny utwór.
Znam wiele historii stojących za tymi piosenkami.
Tak, wpadł poprzedniej nocy w tarapaty.
Niezbyt poważne, ale tak.
"Burn for You" to jedna z tych piosenek autoterapeutycznych.
Czujesz, jakbyś zawsze był sam
Pamiętam, jak powiedziałem mu o swoich problemach z używkami.
Był zdumiony i poczuł się urażony, że nie powiedziałem mu wcześniej.
Był jednak dla mnie kochany i troskliwy.
Powiedział: "Zróbmy coś z tym".
I tak się stało.
Płonę dla ciebie
Cóż mogę zrobić innego
Płonę...
Nadszedł czas, gdy czuł się na tyle pewnie,
by dzielić się swoim głosem na piśmie, śpiewając własne teksty.
Napisał kilka wspaniałych utworów.
To moment przejścia dla każdego artysty,
móc wyrazić uczucia własnymi słowami
i nie polegać na tekstach innych.
Płonę...
Dla ciebie
Czasem proszono go o zaśpiewanie "Sadie".
- Latami odmawiał. - Nie!
Mocniej!
I w końcu nie dość, że zaśpiewał ją na żywo...
No dobra.
...załatwiłem mu akompaniament orkiestry i 96 instrumentów.
"Oto cholerna Sadie, proszę bardzo".
Sadie, sprzątaczka
Graliśmy na ukulele.
Ze swoją sprawdzoną szczotką I kubłem wody
Nie wierzę, że to robię.
Haruje obficie By zarobić na życie
Zaśpiewał ją z uczuciem i pozytywnym nastawieniem.
No dalej!
O, Sadie...
To był moment, gdy narodził się nowy John, mówiący:
"Nie obchodzi mnie już, co myślicie".
Nie podążam za jakimś wizerunkiem. To cały ja.
Ludzie przypinają mi różne łatki,
ale kompletnie mnie to nie martwi.
To był wspaniały okres dla Glenna i Johna.
John promieniał na każdy możliwy sposób.
Wiara Glenna w Johna jest wręcz legendarna.
Nigdy w życiu nie widziałem czegoś podobnego.
Jeśli chcesz znaleźć dobrych, lojalnych i empatycznych ludzi
w branży rozrywkowej,
to powinieneś poszukać gdzie indziej.
Dlatego ci dobrzy, zawsze rzucają się w oczy.
Byli bratnimi duszami. Na licznych płaszczyznach.
Nie pamiętam wielu występów,
na których nie widziałem Glenna na scenie.
Jesteśmy blisko, jak bracia.
Był moim drużbą. I ojcem chrzestnym mojego dziecka.
Nigdy nie mieliśmy kontraktu.
Nie uważaliśmy, że jest potrzebny.
Glenn wspierał Johna,
ale John niejednokrotnie był dla Glenna oparciem.
Był z nami na dobre i na złe.
Byłem managerem Johna Farnhama
i wielu sportowców.
Moja firma, Wheatley Organization, trafiła na giełdę.
Wyświadcz mi przysługę, zostań moim brokerem.
Wiesz, na czym to polega?
Potrafię pisać kredą, ale nie wiem co.
- Byłeś kiedyś na giełdzie? - Nie.
Gorzej niż na koncercie rockowym.
Ci ludzie są ostrzy.
Byłem obecny w czasach, gdy w Australii powstawały stacje radiowe.
Pokonała mnie własna duma. Czułem się niezwyciężony.
Glenn wdał się w oszustwo podatkowe.
Zamieszane były wielkie nazwiska i w grę wchodziły duże pieniądze.
Whitley był jednym z pierwszych skazanych w ramach Operacji Wickenby.
Izba Skarbowa chciała go przykładnie ukarać.
I udało im się.
Dostał 15 miesięcy więzienia
za oszustwo o wartości 320 000 dolarów.
Glenn odsiedział pełny wymiar kary.
Dziesięć miesięcy w więzieniu i pięć aresztu domowego.
Zapłacił za przewinienia.
Teraz wróci do pracy.
Poświęci sporo czasu na odkupienie swoich win
i odzyskanie szacunku.
Pomogę, jak tylko będę potrafiła.
Wielu przyjaciół nie wiedziało co robić, gdy zamknięto Glenna.
Społecznie była to trudna sytuacja, ale John wiedział, jak się zachować.
Wiele osób już dawno by zostawiło Glenna.
W tej branży?
To byłby dobry powód, by odwrócić się plecami.
Nie dla Farnhama.
To się nazywa lojalność.
Było mi go szkoda. W tej sytuacji nie zamierzałem
go opuścić.
On też by mnie nie opuścił.
Kocham go. To mój przyjaciel i członek rodziny.
Powiedział tylko: "Po prostu ci się odwdzięczam.
Uratowałeś mi tyłek.
Dałeś mi forsę, gdy jej potrzebowałem.
Dałeś mi album.
Po prostu ci się odwdzięczam".
Bardzo mocno wierzę, że dostajesz z powrotem to,
co dajesz innym.
Gdy wojna się skończy
Wreszcie będę mógł uciec
Gdy Glenn wyszedł z więzienia,
wszystko znów ruszyło, mieliśmy występy.
Ty i ja Mogliśmy się na sobie oprzeć
Jeszcze młodzi Ale w jakimś sensie dojrzalsi
Gdy wrócę, znów dam się zachwycić
Mego serca nikt nie zdoła przechwycić
Po pierwsze, jestem jego fanem. Byłem zestresowany,
gdy prosiłem, by dla mnie śpiewał.
Powiedział: "Jasne, stary. Jesteś wspaniały".
Miałem szczęście pracować z fantastycznymi,
utalentowanymi ludźmi.
Gdy wojna się skończy
Zaczniemy od początku
Tyle lat wypełnionych pracą i koncertami.
Małymi i beznadziejnymi,
ale także tymi wspaniałymi.
Ty i ja Znamy swoje historie
To tylko jeden rozdział A ja dałem się mu porwać
Gdy wrócę, znów dam się zachwycić
Ma hart ducha.
Nigdy się nie poddaje.
Widownia bawi się przy nim, jak nigdy.
W przeciwnym razie, i tak robi swoje.
Znów dam się zachwycić
Mego serca...
Nie umiem wyrazić, jak bardzo to kocham.
Ile daje mi to radości.
Zwłaszcza, gdy uda się poruszyć innych.
Po dziś dzień uważam, że on nikogo się nie boi.
Lata 70. były okresem, gdy mogłem polegać wyłącznie
na garstce przyjaciół i rodzinie.
To jedyna obietnica, którą złożył mu Glenn.
"Jeśli widownia nie jest pełna, nie wystąpisz".
Glenn wziął sobie za punkt honoru, by każdy bilet się wyprzedał.
Większość występów sprzed pandemii
odbyło się na zewnętrznych scenach.
A nowy dzieciak? Dał czadu.
Ludzie go pokochali.
Również pięknie zaśpiewał.
Brett Garsed, gitara.
Tak!
Gdy coś się dzieje
Z moim kochaniem
Olivia uwielbiała Johna, a John Olivię.
To wspaniałe uczucie, patrzeć na nich razem.
Byli tacy fajni, wyluzowani i uroczy.
Wiele razem przeszliśmy.
To mój ulubiony piosenkarz. A pracowałam z wieloma.
Słyszałam ich tysiące.
Mówimy jednym głosem
On jest Głosem, prawda?
To sprawia, że wszystko jest lepsze
To był ostatni raz, gdy wystąpili razem.
Łza kręci mi się w oku na samą myśl.
Dobry wieczór. Wiele pokoleń Australijczyków dorastało na jej muzyce.
Stała się gwiazdą Hollywood.
Dziś łączymy się z celebrytami z całego świata
w hołdzie dla Olivii Newton-John.
Ulubienica Australii z lat 70. i 80. pamiętana jest za
swój talent i oddanie w działaniach charytatywnych
i za dzielną walkę z rakiem.
Jill mówiła, że nie potrafił zapanować nad płaczem.
Myślę, że to był dla taty cios w samo serce.
Kochał ją i szanował.
Byliśmy na to przygotowani.
Zwróciłam się do niej, bo była...
jak lek na całe zło.
Zawsze wiedziała co powiedzieć i jak pocieszyć.
Tydzień później już jej nie było.
Będę nosiła ją w sercu.
To ciepła, wspaniała i piękna kobieta.
Pamiętam, gdy Glenn leżał w szpitalu, chory na COVID.
Jedna z pielęgniarek zapytała: "Gdy odeślemy tych ludzi do domu,
jak mają żyć z ciałami
zniszczonymi przez COVID?".
Pomyślałam sobie: "Dlaczego mnie o to pyta?
Zabiorę Glenna do domu.
Jest niezniszczalny. Będzie żył dalej".
Ale chyba próbowała mnie przestrzec.
Chciała mi coś przekazać, czego wówczas nie pojmowałam.
Australijska scena muzyczna oddaje cześć Glennowi Wheatley'owi.
Celebrowany promotor i manager zmarł wczoraj
w wyniku komplikacji związanych z COVID.
Miał 74 lata.
Śmierć Glenna Wheatleya złamała artystę znanego jako Głos.
Zeszłej nocy John Farnham musiał powiadomić przyjaciół
o śmierci przyjaciela.
Przez jakiś czas nie mógł się pozbierać. To zrozumiałe.
SYN
Straciłem przyjaciela
i osobę, która była przy mnie przez całe życie.
Nadal czuję smutek.
Byliśmy bardzo,
bardzo blisko.
Nie chciałem, by do tego doszło.
Glenn był odpowiedzialny za Johna, dobrze o niego dbał.
Byli jak bracia.
Przepraszam.
Myślę, że nigdy w pełni się nie pozbiera. To smutne,
ale tak wygląda miłość.
Powiedziałam Johnowi przez telefon, że Glennowi niewiele zostało.
Przyłożyła Glennowi aparat do ucha. Ostatnia rzecz, jaką usłyszał,
był głos Johna.
I...
bardzo się z tego powodu cieszę.
Zawsze chciałem mu powiedzieć: "Jesteś legendą.
Nie myślisz tak o sobie, ale to prawda".
Miał w karierze wiele wzlotów i upadków.
Jego życie było ciągłą walką.
Aż w końcu znów odniósł sukces.
Dlatego ludzie tak bardzo go kochają.
To heroiczna historia.
Flamingi chodzą
I w spokoju się bujają
Na ich widok Moje zmartwienia znikają
Na świecie jest wielu wielkich artystów,
ale rzadko kto ma taką karierę.
Słońce zostawia różową smugę
Miałam szczęście dostać miejsce w pierwszym rzędzie
i widzieć, jak Glenn i John razem występują.
I słuchać śpiewu Johna.
Gdy spoglądam w twoje oczy
John zaprosił nas, cały zespół i swoich fanów do siebie.
Wszyscy mieliśmy miejsce w pierwszym rzędzie.
Raj
Wyjątkowy dotyk raju
Trzymasz mnie za rękę A potem się całujemy
Muzyka jest dla nas ważna.
I nie potrzeba wiele czasu, o nie
Ma moc zdobyć czyjeś serce.
Poczuć ten głos.
Ta miłość, która rozciąga się...
Muzyka może leczyć, pomagać.
Może dotrzeć do wielu ludzi.
Gdy idziemy razem po piasku
Miałam szczęście, mogąc z nim pracować.
A ja tylko spoglądam ci w oczy
73-letnia australijska gwiazda dostała diagnozę
dwa tygodnie temu. Rodzina zdecydowała...
To chory żart, że Głos dostał raka jamy ustnej.
To okrutne.
Premier Anthony Albanese wyraża swoje wsparcie,
mówiąc, że myśli całego narodu są teraz
z Farnhamem i jego rodziną.
John odnalazł swój głos i podzielił się z nim z nami.
Czy śpiewa, czy nie,
jego muzyka będzie częścią życia wielu osób. Chciałoby się rzec, na zawsze.
Gdy nasze oczy się spotkały
Nie wiem na co jeszcze miałby ochotę. Dokonał już wszystkiego.
Wspiął się na szczyt góry, a jego flaga nadal na niej powiewa.
Odchodzę, drżąc
Myślę, że nigdy nie zostanie zapomniany. Zawsze będzie istnieć widownia
dla Johna Farnhama.
APARATAMENT GLENNA WHEATLEYA
To niesamowite.
Cieszę się, że moja muzyka wpłynęła na ludzi.
Wspaniale mieć taką możliwość.
Muzyka wpłynęła na mnie, więc mam nadzieję, że także na innych.
Gdy spoglądam w twoje oczy
Czuję wyjątkowy dotyk raju
Skarbie
Chociaż dotyk Ten dotyk raju
Ten wyjątkowy dotyk raju
Daj mi, daj mi
Chociaż dotyk Ten dotyk raju
Tak, tak, tak
Wyjątkowy dotyk raju
O, daj mi
Chociaż dotyk Ten dotyk raju
Tak, tak, tak
Ten wyjątkowy dotyk raju
Daj mi, daj mi, daj mi, daj
Chociaż dotyk Ten dotyk raju
KU PAMIĘCI GLENNA WHEATLEYA, 1948-2022
Bardzo dziękuję.
Bardzo lubię tę piosenkę.
Tłumaczenie napisów: Mateusz Matuszczak