1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:06,423 --> 00:00:10,260
‪ช่วงสองสามปีมานี้
‪ผมทําหลายอย่างเพื่อพัฒนาตัวเอง

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

4
00:00:11,094 --> 00:00:16,224
‪และผมก็รู้ว่าผมจะไม่เป็นไร
‪ตราบใดที่มีคนสนใจผมอยู่ตลอด

5
00:00:17,726 --> 00:00:19,394
‪จริงๆ นะ ผมชอบให้คนสนใจ

6
00:00:20,061 --> 00:00:21,730
‪ผมเคยเรียกร้องความสนใจมาตลอด

7
00:00:24,649 --> 00:00:27,360
‪ตอนเด็กๆ ผมไม่ได้รับความสนใจมากพอ

8
00:00:27,360 --> 00:00:29,112
‪ผมเป็นลูกคนที่สามจากสี่คน

9
00:00:29,112 --> 00:00:31,364
‪ผมมีพี่ชายกับพี่สาวอย่างละคน

10
00:00:31,740 --> 00:00:35,118
‪ตอนผมสามขวบ
‪สองคนนี้ลากผมไปคุยด้วยส่วนตัว

11
00:00:35,118 --> 00:00:38,413
‪แล้วบอกผมว่าผมถูกรับมาเลี้ยง

12
00:00:40,582 --> 00:00:44,252
‪และบอกว่าแม่แท้ๆ ของผมถูกฆ่า

13
00:00:46,880 --> 00:00:48,173
‪โดยมิสอเมริกา

14
00:00:51,301 --> 00:00:54,971
‪บอกว่า "ถ้าผมถามแม่เรื่องนี้ แม่จะโมโหมาก

15
00:00:55,764 --> 00:00:59,517
‪ดังนั้นอย่าถามแม่ว่าจริงรึเปล่า
‪นอกจากว่านายจะอยากทําให้แม่โมโห"

16
00:01:00,268 --> 00:01:04,439
‪บอกด้วยว่า "ถ้านายถามพ่อเราเรื่องนี้
‪เขาจะบอกว่าเราโกหก"

17
00:01:05,523 --> 00:01:06,733
‪"แต่เขาโกหก"

18
00:01:08,860 --> 00:01:10,779
‪สองคนนี้ดักไว้หมดรอบด้าน

19
00:01:12,405 --> 00:01:15,241
‪เครียดแค่นี้ยังไม่พอ

20
00:01:15,241 --> 00:01:17,118
‪ตอนผมสามขวบ

21
00:01:17,702 --> 00:01:21,539
‪ผมนึกว่ามิสอเมริกาคือเทพีเสรีภาพ

22
00:01:24,584 --> 00:01:26,795
‪และฤดูร้อนปี 1986

23
00:01:26,920 --> 00:01:29,589
‪ปี 1986 ฤดูร้อนปีนั้น วันชาติวันที่ 4 กรกฎาคม

24
00:01:29,589 --> 00:01:31,090
‪ตอนนั้นเรแกนเป็นประธานาธิบดี

25
00:01:31,216 --> 00:01:34,135
‪เขากล่าวสุนทรพจน์ต่อหน้าเทพีเสรีภาพ

26
00:01:34,135 --> 00:01:36,346
‪เขาใส่เสื้อขาว ลมก็พัด

27
00:01:36,346 --> 00:01:40,183
‪เขาพูด "หญิงผู้นี้เป็นคนดีมาก"

28
00:01:40,809 --> 00:01:43,269
‪ผมนั่งอยู่ที่บ้านก็แบบ "ให้ตายเถอะ

29
00:01:45,063 --> 00:01:46,940
‪พวกผู้ใหญ่ของบ้านเมืองก็เอาด้วย

30
00:01:48,858 --> 00:01:51,027
‪ฉันไม่มีทางทวงความยุติธรรมให้แม่ได้แน่"

31
00:01:52,654 --> 00:01:54,739
‪ผมเคยอยากให้คนสนใจที่โรงเรียนมาตลอด

32
00:01:54,739 --> 00:01:56,241
‪ถึงขั้นรุนแรง

33
00:01:57,492 --> 00:02:01,454
‪ผมแบบ... ไม่รู้ว่า
‪พวกคุณเคยมีความรู้สึกแบบนี้รึเปล่า

34
00:02:01,871 --> 00:02:05,792
‪แต่จําได้มั้ยตอนเรียนประถม

35
00:02:06,334 --> 00:02:09,671
‪จะมีวันนึงที่มีเด็กในห้องมาโรงเรียน

36
00:02:10,171 --> 00:02:13,466
‪แล้วเรารู้ว่าปู่ของเขาตาย

37
00:02:14,801 --> 00:02:17,971
‪แล้วเขาก็จะได้รับความสนใจเยอะมาก

38
00:02:19,931 --> 00:02:23,268
‪ครูก็จะแบบ "ปู่ของแอรอนเสีย"

39
00:02:23,268 --> 00:02:25,019
‪แล้วเขาก็จะแบบ "ใช่แล้ว"

40
00:02:26,312 --> 00:02:27,939
‪เราก็จะแบบ "โถ แอรอน"

41
00:02:27,939 --> 00:02:30,358
‪แล้วเขาก็กลายเป็นวีไอพีของวันนั้นเลย

42
00:02:31,568 --> 00:02:35,905
‪เขาก็จะแบบ
‪"ฉันขอนั่งเบาะนั่งเม็ดโฟมคาบอ่านได้มั้ย"

43
00:02:36,030 --> 00:02:38,700
‪เราก็แบบ "ได้สิ ไอ้คนน่าสงสาร นั่งเลย"

44
00:02:40,285 --> 00:02:43,621
‪ไม่ต้องไปสนรายชื่อบนกระดาษสีเคลือบ

45
00:02:43,746 --> 00:02:47,458
‪ที่เขียนว่าวันไหนใครได้นั่งเบาะนั่งเม็ดโฟม

46
00:02:47,584 --> 00:02:50,170
‪และเราก็อดทนรอให้ถึงวันของเรา

47
00:02:50,295 --> 00:02:53,965
‪ไม่ต้องสนด้วยว่าโซฟาเม็ดโฟมนั่น
‪มีไว้เพื่อสอนเราเรื่องความอดทน

48
00:02:54,549 --> 00:02:56,217
‪ลัดคิวได้เลย

49
00:02:58,511 --> 00:03:05,310
‪คุณเคยคิดทบทวนดูมั้ยว่าเด็กที่ปู่ตาย
‪ได้รับความสนใจมากแค่ไหน

50
00:03:07,103 --> 00:03:08,354
‪แล้วคุณเคยมั้ย

51
00:03:09,397 --> 00:03:10,481
‪เหมือนผม

52
00:03:13,484 --> 00:03:14,402
‪ที่หวัง

53
00:03:21,659 --> 00:03:23,036
‪หรือแม้กระทั่ง

54
00:03:26,706 --> 00:03:27,624
‪ภาวนา

55
00:03:34,589 --> 00:03:37,759
‪"ฆ่าปู่ย่าตายายผมสักคนเถอะ
‪จะได้มีคนสนใจผม"

56
00:03:37,759 --> 00:03:39,093
‪ผมทํา ผมทําแบบนั้น

57
00:03:40,053 --> 00:03:41,429
‪พวกคุณบางคนก็ทํา

58
00:03:42,180 --> 00:03:45,391
‪ผมรู้ว่าคุณทําเพราะคุณเริ่มหัวเราะ

59
00:03:45,391 --> 00:03:47,101
‪ตั้งแต่ตอนต้นของเรื่องนี้

60
00:03:49,020 --> 00:03:52,523
‪ถ้าคุณทํา ไม่ต้องรู้สึกแย่ให้มันมาก

61
00:03:52,523 --> 00:03:54,817
‪ใช่ มันเป็นความทรงจําที่ดาร์กมาก

62
00:03:55,652 --> 00:03:57,028
‪แต่คุณยังเด็กอยู่

63
00:03:57,737 --> 00:03:59,739
‪อีกอย่างคุณยังเด็ก

64
00:04:00,365 --> 00:04:04,118
‪คุณก็คงยังมีปู่ย่าตายายสี่คน

65
00:04:05,954 --> 00:04:07,622
‪มีเยอะมาก

66
00:04:08,873 --> 00:04:10,124
‪เยอะไปมั้ย

67
00:04:10,250 --> 00:04:12,543
‪ไม่รู้สิ ผมแค่ถาม

68
00:04:13,211 --> 00:04:15,713
‪เดี๋ยว ให้ตายเถอะ ผมไม่ได้บอกว่า

69
00:04:15,713 --> 00:04:18,258
‪คุณภาวนาให้คนสําคัญๆ ตาย

70
00:04:19,884 --> 00:04:23,304
‪คุณไม่อยากฆ่าแม่ของแม่คุณหรอก
‪เพราะเป็นความสัมพันธ์ที่พิเศษเกินไป

71
00:04:24,514 --> 00:04:28,810
‪และคุณก็ไม่อยากฆ่าพ่อของพ่อคุณด้วย
‪เพราะพ่อคุณจะทําตัวแปลกไปเลย

72
00:04:30,979 --> 00:04:34,524
‪เด็กๆ คิดว่าพ่อแปลกมั้ยตอนนี้

73
00:04:34,524 --> 00:04:36,567
‪รอให้พ่อเขาตายก่อน

74
00:04:37,277 --> 00:04:39,487
‪แล้วเขาจะออกผจญภัย

75
00:04:40,655 --> 00:04:44,659
‪เขาจะอยากถ่ายรูปครอบครัวมากขึ้น
‪แต่ก็โมโหกว่าเดิมระหว่างถ่าย

76
00:04:46,119 --> 00:04:49,205
‪"ขอรูปที่เราดูดีกันทุกคนสักรูปจะได้มั้ย"

77
00:04:49,205 --> 00:04:52,583
‪เราก็แบบ "ฉันว่าไอ้ห่านี่ไม่ปกติซะแล้ว"

78
00:05:03,928 --> 00:05:06,514
‪ดังนั้นคุณไม่อยากฆ่าคนสําคัญๆ

79
00:05:12,812 --> 00:05:13,896
‪แต่คุณสามารถฆ่า...

80
00:05:17,483 --> 00:05:19,110
‪คนที่ไม่สําคัญได้

81
00:05:23,573 --> 00:05:24,490
‪คุณรู้ว่าใคร

82
00:05:29,662 --> 00:05:30,580
‪คุณ...

83
00:05:35,376 --> 00:05:37,587
‪คุณฆ่าแม่ของพ่อคุณได้

84
00:05:44,385 --> 00:05:47,513
‪มีใครรู้ด้วยเหรอว่าพ่อคุณมีแม่

85
00:05:51,225 --> 00:05:55,313
‪ดูเหมือนแกทําหน้าที่แม่ได้ไม่ค่อยดีนะ

86
00:06:00,068 --> 00:06:04,363
‪ถามแม่คุณดูว่าแกคิดว่า

87
00:06:05,698 --> 00:06:10,453
‪แม่ของพ่อคุณทําหน้าที่แม่ได้ดี

88
00:06:11,621 --> 00:06:13,414
‪และสมควรมีชีวิตอยู่รึเปล่า

89
00:06:15,541 --> 00:06:17,043
‪แน่นอนว่าไม่

90
00:06:18,628 --> 00:06:20,755
‪แกเป็นคนแก่แย่ๆ

91
00:06:21,631 --> 00:06:23,466
‪แกไม่เคยทําอะไรให้ใครเลย

92
00:06:24,759 --> 00:06:26,219
‪แต่ตอนนี้ทําได้แล้ว

93
00:06:28,221 --> 00:06:29,388
‪แกตายได้

94
00:06:30,640 --> 00:06:32,350
‪ช่วงเดือนกันยายนถึงพฤษภาคม

95
00:06:33,810 --> 00:06:35,228
‪จริงๆ นะ บอสตัน

96
00:06:35,353 --> 00:06:39,065
‪ตอนผมเรียนประถม
‪ย่าผมตายช่วงปิดเทอมฤดูร้อน

97
00:06:41,526 --> 00:06:42,527
‪ไม่มีประโยชน์เลย

98
00:06:44,862 --> 00:06:47,115
‪ใครจะไปเดินเข้าโรงเรียนวันแรงงาน

99
00:06:47,990 --> 00:06:50,493
‪แล้วพูด "เราเสียย่าไปวันที่ 17 กรกฎาคม"

100
00:06:50,785 --> 00:06:53,830
‪"แกควรทําใจได้แล้ว
‪ออกไปจากเบาะนั่งเม็ดโฟม"

101
00:06:59,502 --> 00:07:03,381
‪ผมขอโทษที่เริ่มต้นรายการมา... อย่างดาร์ก

102
00:07:04,465 --> 00:07:07,552
‪แต่ผมไม่อยากเริ่มแบบรื่นเริงเกินไป

103
00:07:08,386 --> 00:07:09,971
‪สองสามปีมานี้เป็นปีที่แปลกสําหรับผม

104
00:07:10,596 --> 00:07:12,598
‪สองสามปีมานี้เป็นปีที่แปลกสําหรับคุณ

105
00:07:12,598 --> 00:07:14,892
‪ผมไม่อยากออกมาแล้วดูเสแสร้ง

106
00:07:14,892 --> 00:07:19,522
‪แบบ "ไง บอสตัน ได้เวลาหัวเราะแล้ว"

107
00:07:19,897 --> 00:07:21,441
‪ยกมุมปากยิ้มหน่อย

108
00:07:21,607 --> 00:07:23,067
‪เอาหน้ากากลง

109
00:07:23,192 --> 00:07:24,694
‪คุณรู้ผมหมายถึงอะไร

110
00:07:24,819 --> 00:07:26,404
‪เราทุกคนกักตัว

111
00:07:26,404 --> 00:07:29,449
‪เราทุกคนไปสถานบําบัด เราทุกคนหย่า

112
00:07:29,449 --> 00:07:32,994
‪และตอนนี้ชื่อเสียงของเราก็ต่างจากเดิม

113
00:07:37,248 --> 00:07:39,250
‪ไม่มีใครรู้ว่าจะคิดอะไร

114
00:07:39,417 --> 00:07:40,751
‪เฮ้ เย่

115
00:07:41,002 --> 00:07:44,130
‪เด็กทุกคนชอบโบ เบิร์นแฮมมากขึ้น

116
00:07:44,797 --> 00:07:48,676
‪เพราะตอนนี้เขาทําตัวเป็นปัญหาน้อยลง

117
00:07:49,760 --> 00:07:53,598
‪การเป็นที่ชื่นชอบก็เหมือนคุก

118
00:07:54,515 --> 00:07:56,225
‪เราจะเริ่มแบบนี้ไม่ได้

119
00:07:58,060 --> 00:07:59,520
‪ขอบคุณครับ ผมเขียนเพลงนี้เอง

120
00:08:03,816 --> 00:08:04,901
‪ก่อนที่ผมจะเริ่ม

121
00:08:05,776 --> 00:08:08,529
‪หนุ่มน้อยแถวสามบนนั้น

122
00:08:08,529 --> 00:08:10,406
‪- ชื่ออะไรครับ
‪- เฮนรี่

123
00:08:10,406 --> 00:08:12,783
‪เฮนรี่ โอเค เฮนรี่ อายุเท่าไหร่

124
00:08:12,950 --> 00:08:16,913
‪สิบเอ็ด โอเค เยี่ยม

125
00:08:19,916 --> 00:08:25,671
‪น้องจะไม่ทําให้พี่เสียสมาธิ
‪ตลอดการแสดงเลยแม้แต่น้อย

126
00:08:26,214 --> 00:08:27,507
‪เฮนรี่...

127
00:08:28,216 --> 00:08:29,383
‪ให้ตาย

128
00:08:31,010 --> 00:08:32,512
‪เฮนรี่ น้อง... พี่ไม่ได้พูดแบบนี้

129
00:08:32,512 --> 00:08:34,722
‪ในความหมาย "รู้มั้ยฉันเป็นใคร" อะไรแบบนั้น

130
00:08:34,722 --> 00:08:37,683
‪แต่น้องรู้มั้ยพี่เป็นใคร

131
00:08:37,683 --> 00:08:41,395
‪หรือพี่เลี้ยงเด็กยกเลิก แล้วอยู่ๆ น้องก็อยู่ในรถตู้

132
00:08:43,397 --> 00:08:46,108
‪รู้มั้ยพี่เป็นใคร โอเค
‪เคยเห็นพี่เดี่ยวไมโครโฟนมาก่อนมั้ย

133
00:08:46,108 --> 00:08:47,568
‪- ครับ
‪- โอเค

134
00:08:47,568 --> 00:08:48,778
‪ขอบใจมากที่มา

135
00:08:48,778 --> 00:08:50,196
‪ตกลง...

136
00:08:51,822 --> 00:08:52,865
‪ตกลง...

137
00:08:54,659 --> 00:08:57,787
‪เรื่องที่พี่พูดไป

138
00:08:59,497 --> 00:09:02,875
‪คืนนี้ ที่พี่เพิ่งพูดไป

139
00:09:06,170 --> 00:09:07,672
‪พี่ไม่เคยพูดแบบนี้นะ เฮนรี่

140
00:09:07,672 --> 00:09:10,508
‪พี่ไม่เคยพูดเปิดเผย แต่อย่าทํา

141
00:09:12,718 --> 00:09:13,636
‪โอเคมั้ย

142
00:09:14,554 --> 00:09:15,388
‪อย่า

143
00:09:18,641 --> 00:09:20,184
‪เรียนป.หกใช่มั้ย

144
00:09:21,018 --> 00:09:22,311
‪- ห้า
‪- ห้า

145
00:09:29,402 --> 00:09:30,653
‪โอเค

146
00:09:31,487 --> 00:09:34,782
‪เฮนรี่ ถ้าน้องเคยเห็นพี่เดี่ยวไมโครโฟนมาก่อน

147
00:09:34,782 --> 00:09:36,742
‪ตอนนี้พี่เป็นคนใหม่แล้ว

148
00:09:38,160 --> 00:09:41,539
‪ตอนที่พี่อายุน้อยกว่านี้
‪พี่จะออกมาบนเวทีแล้วแบบ "เฮ้"

149
00:09:45,001 --> 00:09:46,502
‪ไม่รู้อะไรทําให้ทําแบบนั้น

150
00:09:51,757 --> 00:09:53,759
‪วันเหล่านั้นไม่มีอีกแล้ว

151
00:09:55,469 --> 00:09:57,096
‪จบแล้ว

152
00:10:03,978 --> 00:10:04,854
‪โอเค

153
00:10:07,231 --> 00:10:08,399
‪นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้น

154
00:10:18,284 --> 00:10:19,952
‪(จอห์น มูเลนีย์: เบบี้เจ)

155
00:10:52,902 --> 00:10:57,031
‪(วงดุริยางค์ซิมโฟนีบอสตัน)

156
00:10:57,031 --> 00:11:01,410
‪18 ธันวาคม 2020

157
00:11:02,370 --> 00:11:05,081
‪เฮนรี่ น้องกําลังจะได้หยุดคริสต์มาส

158
00:11:06,874 --> 00:11:08,209
‪ตอนป.สาม

159
00:11:16,092 --> 00:11:20,596
‪ระหว่างนั้นพี่เตร่อยู่ในนิวยอร์กซิตี้

160
00:11:21,138 --> 00:11:22,723
‪สภาพไม่สู้ดี

161
00:11:23,432 --> 00:11:24,683
‪ดุร้าย

162
00:11:24,683 --> 00:11:27,853
‪คืนนั้น 18 ธันวาคม 2020

163
00:11:28,479 --> 00:11:31,774
‪เพื่อนผมชวนไปกินข้าวที่อะพาร์ตเมนต์

164
00:11:31,774 --> 00:11:32,775
‪น่าตื่นเต้นใช่มั้ย

165
00:11:33,317 --> 00:11:34,360
‪ไม่เลย

166
00:11:35,361 --> 00:11:37,822
‪ตอนที่ผมไปถึงที่นั่น มันเป็นอุบาย

167
00:11:39,240 --> 00:11:40,783
‪ไม่มีอาหาร

168
00:11:41,826 --> 00:11:43,661
‪แต่เป็นการแทรกแซงช่วยเหลือ

169
00:11:44,703 --> 00:11:45,621
‪ผม

170
00:11:46,831 --> 00:11:48,749
‪การแทรกแซงช่วยเหลือผม

171
00:11:48,749 --> 00:11:50,793
‪เป็นการแทรกแซงช่วยเหลือที่ผมชอบน้อยที่สุด

172
00:11:52,920 --> 00:11:55,256
‪ตอนที่ผมเดินเข้าไป

173
00:11:55,256 --> 00:11:58,259
‪ผมรู้ทันทีว่ามันเป็นการแทรกแซงช่วยเหลือ

174
00:11:58,259 --> 00:12:01,679
‪รู้มั้ยว่าต้องมีปัญหายาเสพติดหนักขนาดไหน

175
00:12:01,679 --> 00:12:05,099
‪ที่พอเปิดประตูแล้วเห็นคนรวมตัวกัน

176
00:12:05,099 --> 00:12:07,059
‪ความคิดแวบแรกคือ

177
00:12:07,059 --> 00:12:09,812
‪"นี่เป็นการแทรกแซงช่วยเหลือ
‪เรื่องที่ฉันติดยาแน่ๆ

178
00:12:12,148 --> 00:12:14,400
‪ไม่มีเหตุผลอื่นแล้วที่คนจะมาอยู่หลังประตู"

179
00:12:17,570 --> 00:12:21,532
‪นี่คือกระบวนการความคิดของผม
‪เดินเข้าไปคืนนั้น

180
00:12:21,532 --> 00:12:23,576
‪"กินข้าวกับเพื่อนสมัยมหาลัย

181
00:12:23,576 --> 00:12:27,538
‪กินข้าวกับเพื่อนสมัยมหาลัย

182
00:12:27,538 --> 00:12:29,248
‪เซธ เมเยอร์สมาทําอะไรที่นี่

183
00:12:29,248 --> 00:12:31,000
‪เวรเอ๊ย"

184
00:12:37,548 --> 00:12:40,759
‪อีกอย่าง ผมไปสายสองชั่วโมง

185
00:12:42,970 --> 00:12:45,681
‪ก็ผมไม่รู้ว่ามีคนรอผม

186
00:12:45,681 --> 00:12:46,724
‪ถ้ารู้ก็ดีสิ

187
00:12:46,891 --> 00:12:49,018
‪ผมจะได้สายสักล้านชั่วโมง

188
00:12:51,061 --> 00:12:53,397
‪ผมไปสายสองชั่วโมง พอไปถึง

189
00:12:53,397 --> 00:12:55,441
‪ทุกคนโมโหผมยิ่งกว่าเดิม

190
00:12:56,901 --> 00:12:59,278
‪แบบ "มาสายด้วยนะ"

191
00:12:59,403 --> 00:13:01,822
‪ผมก็แบบ "นี่ ถ้าอยากให้มาตรงเวลา

192
00:13:01,989 --> 00:13:04,992
‪ก็ส่งข้อความมาบอกสิ 'จอห์น เรามีโคเคน'"

193
00:13:07,244 --> 00:13:09,914
‪ฉันคงจะมาก่อนเวลาครึ่งชั่วโมง
‪เพื่อมาช่วยจัดเก้าอี้

194
00:13:12,082 --> 00:13:16,045
‪ผมไปสายสองชั่วโมง
‪เพราะผมต้องไปทําธุระสองอย่างที่สําคัญมากๆ

195
00:13:16,629 --> 00:13:20,674
‪ธุระแรก ผมไปอะพาร์ตเมนต์คนขายยา

196
00:13:20,841 --> 00:13:23,802
‪ผมละอายใจที่ต้องบอกทุกคนว่าผมไปซื้อยา

197
00:13:24,803 --> 00:13:28,265
‪และผมก็ต้องจ่ายเงินสด
‪ผมต้องเอาเงินสดให้เยอะมาก

198
00:13:28,265 --> 00:13:30,684
‪แลกกับยาที่ผมซื้อมาก่อนหน้านั้นสองวัน

199
00:13:30,935 --> 00:13:33,187
‪เพราะโอนผ่านเวนโม่เต็มวงเงินแล้ว

200
00:13:33,896 --> 00:13:36,106
‪รู้มั้ยครับว่าทําแบบนั้นได้ด้วย

201
00:13:36,106 --> 00:13:39,193
‪โอนผ่านเวนโม่เต็มวงเงินได้รายสัปดาห์

202
00:13:39,902 --> 00:13:41,904
‪ในเมื่อทุกคนอยู่ที่นี่กันแล้ว

203
00:13:42,780 --> 00:13:45,449
‪ผมขอพูดอะไรเกี่ยวกับเวนโม่หน่อย

204
00:13:46,784 --> 00:13:48,994
‪ในนามของชุมชนคนติดยา

205
00:13:50,621 --> 00:13:53,749
‪เวนโม่มีไว้เพื่อการซื้อขายยา

206
00:13:54,917 --> 00:13:56,460
‪มันมีไว้เพื่อการนี้

207
00:13:56,460 --> 00:14:00,297
‪ไม่มีใครในโลกคนเสพยารู้เลย

208
00:14:00,297 --> 00:14:02,258
‪ว่าพลเมืองอย่างพวกคุณทุกคน

209
00:14:03,384 --> 00:14:05,553
‪ทําอะไรผ่านแอปของเรา

210
00:14:07,096 --> 00:14:10,641
‪กับธุรกรรมที่เปิดเผยกันโคตรโจ่งแจ้ง

211
00:14:13,143 --> 00:14:16,689
‪อะไรกัน ตลาดยุคกลางปี 1555 เหรอ

212
00:14:16,689 --> 00:14:19,525
‪ทางนี้จ้า

213
00:14:19,525 --> 00:14:20,484
‪ดูข้า

214
00:14:20,484 --> 00:14:24,780
‪ข้าเอาห่านขุนมาแลกหัวไชเท้าสิบหัว
‪จะบอกคนอื่นทําไม

215
00:14:28,409 --> 00:14:31,954
‪ธุระที่สองของผมคืนนั้นน่าหัวเราะมากสําหรับผม

216
00:14:32,830 --> 00:14:35,875
‪มีนัดกินข้าวกันตอนหนึ่งทุ่ม

217
00:14:35,875 --> 00:14:37,626
‪ผมก็เลยไปตัดผม

218
00:14:39,295 --> 00:14:40,629
‪ตอนหนึ่งทุ่ม

219
00:14:43,048 --> 00:14:45,676
‪และผมก็เชื่อมากๆ ว่าจะทําได้ทั้งสองอย่าง

220
00:14:47,928 --> 00:14:50,389
‪ผมไปตัดผมตอนกลางคืน

221
00:14:51,932 --> 00:14:53,851
‪ที่แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์

222
00:14:54,101 --> 00:14:59,356
‪ซึ่งเป็นรายการทีวี ไม่ใช่ร้านตัดผม
‪ที่เปิดทั้งคืนที่แวะเข้าไปเมื่อไหร่ก็ได้

223
00:15:00,983 --> 00:15:03,360
‪แต่จะมีแผนกทําผมอยู่ใช่มั้ย

224
00:15:03,360 --> 00:15:06,280
‪ผมยังมีป้ายชื่อตั้งแต่สมัยที่ยังทํางานที่นั่น

225
00:15:06,280 --> 00:15:09,158
‪ดังนั้นตอนหนึ่งทุ่ม

226
00:15:09,158 --> 00:15:11,410
‪เมาโคเคนหนักมาก

227
00:15:11,410 --> 00:15:15,372
‪ผมขึ้นไปชั้นแปดตึกร็อคกี้เฟลเลอร์เซ็นเตอร์

228
00:15:15,497 --> 00:15:19,126
‪เดินเข้าไปหาแผนกทําผมมือรางวัลเอ็มมี่

229
00:15:20,085 --> 00:15:22,880
‪และผมก็พูด "ผมขอตัดผมได้มั้ย"

230
00:15:24,298 --> 00:15:28,427
‪แล้วเขาก็บอก
‪"จอห์น อาทิตย์นี้คุณไม่ได้เป็นพิธีกร"

231
00:15:28,427 --> 00:15:31,931
‪แล้วผมก็บอก "ผมขอตัดผมได้มั้ย"

232
00:15:32,932 --> 00:15:34,558
‪เวลาต้องรับมือกับพวกขี้ยา

233
00:15:34,558 --> 00:15:36,810
‪ที่เดินเข้าออฟฟิศมาขอตัดผม

234
00:15:36,810 --> 00:15:39,229
‪คนก็คงคิด "ตัดๆ ไปเถอะจะได้จบๆ"

235
00:15:39,229 --> 00:15:40,397
‪นี่คือที่เกิดขึ้น

236
00:15:43,192 --> 00:15:45,819
‪ผมเดินเข้าไปหา
‪กลุ่มแทรกแซงช่วยเหลือสายไปสองชั่วโมง

237
00:15:46,362 --> 00:15:49,281
‪ตามที่เพื่อนๆ ผมบอก นี่คือที่ผมพูด

238
00:15:50,240 --> 00:15:52,868
‪"โอเค"

239
00:15:55,454 --> 00:15:57,665
‪ผมเพิ่งไปอะพาร์ตเมนต์คนขายยามา

240
00:15:57,665 --> 00:15:59,333
‪ผมเลยตะโกนออกไปทันที

241
00:15:59,333 --> 00:16:02,002
‪"ก่อนที่เราจะเริ่ม ขอเข้าห้องน้ําก่อนได้มั้ย"

242
00:16:03,754 --> 00:16:06,131
‪พวกเขาบอกไม่ได้ ผมก็บอก...

243
00:16:07,424 --> 00:16:09,927
‪จากนั้นผู้หญิงคนนึงที่เพื่อนๆ ผมจ้างมา

244
00:16:09,927 --> 00:16:12,846
‪วิ่งแจ้นมาหาผมแล้วพูด "สวัสดีค่ะ"

245
00:16:13,180 --> 00:16:14,932
‪แล้วผมก็พูด "เอเนอร์จี้ไม่ผ่าน"

246
00:16:19,269 --> 00:16:20,813
‪ผมเดินเข้าไปในนั้น

247
00:16:20,938 --> 00:16:23,273
‪ทุกคนที่นัดกันมาแทรกแซงช่วยเหลือผม

248
00:16:23,399 --> 00:16:24,817
‪เป็นห่วงผมมาก

249
00:16:24,817 --> 00:16:27,736
‪ทุกคนเป็นห่วงสภาพร่างกายของผม

250
00:16:27,736 --> 00:16:32,574
‪แต่ผมเดินทอดน่องเข้าไป
‪ผอมแบบคนเสพโคเคนพร้อมทรงผมใหม่

251
00:16:34,034 --> 00:16:38,789
‪ส่วนเพื่อนๆ ผมกักตัวมาเก้าเดือนอย่างนาน

252
00:16:39,707 --> 00:16:41,083
‪สภาพดูไม่ได้เลย

253
00:16:43,460 --> 00:16:47,756
‪ผมดูดีที่สุดในหมู่คน
‪ที่นัดกันมาแทรกแซงช่วยเหลือผม

254
00:16:48,382 --> 00:16:49,758
‪อย่างเยอะ

255
00:16:53,804 --> 00:16:56,181
‪ทุกคนที่นั่นดูเหมือนเจอร์รี่ การ์เซีย

256
00:16:58,100 --> 00:16:59,643
‪ผมเดินเข้าไปในห้อง

257
00:16:59,643 --> 00:17:04,314
‪มีเพื่อนผมหกคนนั่งอยู่ตัวเป็นๆ ที่นิวยอร์ก

258
00:17:04,314 --> 00:17:08,777
‪และเพื่อนอีกหกคนผ่านซูมจากแอลเอ

259
00:17:09,611 --> 00:17:11,321
‪คุณอาจคิดว่า "ถ้าเป็นฉัน

260
00:17:11,321 --> 00:17:13,615
‪ฉันคงจะแบบ 'ถ้าเป็นห่วงฉันนักหนา

261
00:17:13,615 --> 00:17:15,325
‪ทําไมไม่บินมาหาล่ะ'"

262
00:17:16,076 --> 00:17:17,453
‪ไม่ต้องห่วง

263
00:17:17,578 --> 00:17:20,080
‪ผมพูดแบบนั้นไปหลายครั้ง

264
00:17:23,292 --> 00:17:25,419
‪ผมพูดไปหลายครั้งมากตลอดทั้งคืน

265
00:17:26,378 --> 00:17:27,504
‪ผู้หญิงที่เพื่อนผมจ้างมาพูด

266
00:17:27,504 --> 00:17:29,590
‪"นี่ค่ะ คุณนั่งตรงนี้นะ"

267
00:17:29,840 --> 00:17:31,258
‪ผมมีเก้าอี้พิเศษ

268
00:17:31,884 --> 00:17:33,427
‪เพราะผมเป็นดาวเด่นของงาน

269
00:17:34,636 --> 00:17:38,182
‪พอผมกําลังจะนั่ง เพื่อนคนนึงตรงมุมห้องก็พูด

270
00:17:38,849 --> 00:17:40,809
‪"นึกว่าทุกคนจะจับมันทุ่ม"

271
00:17:45,189 --> 00:17:46,982
‪"นึกว่าทุกคนจะอะไรนะ"

272
00:17:47,900 --> 00:17:50,319
‪"เหมือนรายการ 'แทรกแซง' ไง

273
00:17:51,653 --> 00:17:53,238
‪ฉันคิดว่าทุกคนจะจับนายทุ่ม"

274
00:17:55,240 --> 00:17:56,950
‪"นั่นมันรายการ 'จับนักล่า'

275
00:18:01,955 --> 00:18:04,583
‪ผิดหวังเหรอที่ทุกคนจะไม่จับฉันทุ่ม"

276
00:18:05,167 --> 00:18:07,294
‪เขาก็แบบ "เออ นิดหน่อย"

277
00:18:08,462 --> 00:18:12,132
‪ผมนั่งเก้าอี้ เผชิญหน้ากับพวกทรยศ

278
00:18:14,343 --> 00:18:15,177
‪เอางี้

279
00:18:15,886 --> 00:18:18,722
‪ผมขอบอกตอนนี้เลย ผมไม่อยากให้รู้สึกแปลก

280
00:18:19,348 --> 00:18:22,434
‪มันเป็นการแทรกแซงช่วยเหลือที่เต็มไปด้วยคนดัง

281
00:18:23,644 --> 00:18:26,063
‪ถือว่าเป็นกลุ่มที่ดี เป็นกลุ่มที่ดีเลย

282
00:18:26,688 --> 00:18:28,816
‪ถึงผมจะโกรธตอนเดินเข้าไป

283
00:18:28,816 --> 00:18:31,068
‪ผมก็แบบ "คนพวกนี้ดี มัน...

284
00:18:31,068 --> 00:18:33,237
‪มันน่าภูมิใจอยู่เหมือนกัน"

285
00:18:33,779 --> 00:18:37,908
‪เหมือนเพลง "วีอาร์เดอะเวิลด์" ของพวกตลก

286
00:18:38,617 --> 00:18:40,285
‪ที่อายุ 40 ขึ้น

287
00:18:41,912 --> 00:18:43,122
‪เป็นตลกกันหมด

288
00:18:43,789 --> 00:18:46,917
‪แต่ไม่มีใครพูดเรื่องตลกเลย

289
00:18:47,876 --> 00:18:50,087
‪ทั้งคืน

290
00:18:51,296 --> 00:18:55,092
‪ก่อนที่ผมไปที่นั่น พวกเขาสัญญากัน

291
00:18:55,092 --> 00:18:57,344
‪ว่าจะไม่เล่นมุก

292
00:19:01,598 --> 00:19:03,684
‪ผมประสาทแดก

293
00:19:04,309 --> 00:19:07,062
‪นั่งเก้าอี้ห่วยๆ

294
00:19:07,938 --> 00:19:09,314
‪เพลียจากโคเคน

295
00:19:10,315 --> 00:19:13,152
‪ไม่มีใครให้ผมไปล้างตาล้างหน้าในห้องน้ําเลย

296
00:19:14,862 --> 00:19:18,699
‪แล้วคนที่ตลกที่สุดในโลกก็จ้องหน้าผม

297
00:19:18,699 --> 00:19:20,617
‪ปฏิเสธที่จะเล่นมุก

298
00:19:21,493 --> 00:19:22,744
‪มันบ้าชะมัด

299
00:19:24,163 --> 00:19:26,498
‪เฟร็ด อาร์มิเซนจริงจัง

300
00:19:28,083 --> 00:19:30,669
‪รู้มั้ยว่ามันแย่แค่ไหน

301
00:19:32,421 --> 00:19:34,756
‪เขาไม่สวมบทบาทหรือทําเสียง เขาแค่

302
00:19:34,756 --> 00:19:40,721
‪"นี่ จอห์น ผมเป็นห่วงกับทุกเรื่องที่คุณเผชิญอยู่"

303
00:19:40,721 --> 00:19:42,431
‪ผมก็แบบ "คนต่อไปมา"

304
00:19:46,310 --> 00:19:49,563
‪ส่วนใหญ่ของการประชุมครั้งนี้

305
00:19:49,563 --> 00:19:53,901
‪ผมตั้งมั่นว่าจะไม่ไปบําบัดหรือที่เรียกว่า "แพ้"

306
00:19:56,695 --> 00:19:59,615
‪แผนของผมคือทําลายผู้หญิงหัวหน้ากลุ่มให้อ่อนกําลัง

307
00:20:03,368 --> 00:20:06,496
‪ถ้าผมทําให้คนอื่นตั้งคําถามอํานาจของเธอได้

308
00:20:07,581 --> 00:20:10,751
‪ผมคิดว่าทุกอย่างจะพังลง
‪เหมือนไพ่ที่ต่อกันเป็นบ้าน

309
00:20:11,376 --> 00:20:12,961
‪ผมหวังว่าในท้ายที่สุด

310
00:20:12,961 --> 00:20:15,756
‪ทุกคนจะแบบ "ไม่รู้สิ เพราะทรงผม ความมั่นใจ

311
00:20:15,756 --> 00:20:18,800
‪บางทีเราควรให้เขาเป็นผู้นํา
‪แล้วส่งผู้หญิงคนนี้ไปบําบัดแทน"

312
00:20:21,720 --> 00:20:26,433
‪ถึงจุดหนึ่ง ผมยืนตรงหน้าต่างที่เปิดอยู่
‪สูบบุหรี่หลายมวนต่อๆ กัน

313
00:20:26,433 --> 00:20:30,354
‪ในเดือนธันวาคมในนิวยอร์กซิตี้
‪แบบคนที่เลิกยาได้แล้ว

314
00:20:31,772 --> 00:20:35,192
‪ผมมองหน้าเธอแล้วพูด
‪"คุณพร้อมรับมือกับผมเหรอ"

315
00:20:38,570 --> 00:20:43,742
‪เธอพูด "ค่ะ แต่ทุกคนบอกว่าคุณนิสัยดีมาก"

316
00:20:45,369 --> 00:20:46,995
‪อย่าเชื่อตัวตนนั้น

317
00:20:48,205 --> 00:20:50,540
‪ถึงจุดหนึ่ง ผมท้าทายแก๊ง

318
00:20:51,333 --> 00:20:53,585
‪ผมบอก "ผมจะไปบําบัด

319
00:20:53,585 --> 00:20:58,674
‪ถ้าทุกคนเลิกดื่ม เลิกสูบกัญชา"

320
00:21:05,555 --> 00:21:07,432
‪ทุกคนเงียบกันหมด

321
00:21:08,684 --> 00:21:12,604
‪แล้วนิค โครลล์ก็ตะโกน
‪"จอห์นนี่ เรื่องนั้นไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้"

322
00:21:14,189 --> 00:21:15,399
‪มันน่าหงุดหงิด

323
00:21:15,399 --> 00:21:19,111
‪เวลามีคนมาแทรกแซงช่วยเหลือ
‪แต่ตัวเองก็มีปัญหา

324
00:21:20,237 --> 00:21:22,322
‪เหมือนตอนมีคนส่งข้อความมา

325
00:21:22,322 --> 00:21:24,658
‪แต่ข้อความมาจากอีเมล

326
00:21:27,202 --> 00:21:30,330
‪แล้วเราก็แบบ "โอเค เข้าใจข้อความแล้ว

327
00:21:30,330 --> 00:21:32,749
‪แต่แกต้องตั้งสติหน่อยนะ นี่...

328
00:21:32,749 --> 00:21:35,460
‪เกลียดมาก ชื่อแกทางไอคลาวด์

329
00:21:35,460 --> 00:21:38,422
‪ส่งมาทําไม อย่าส่งมาแบบนี้อีก มันงี่เง่า"

330
00:21:38,422 --> 00:21:40,799
‪ทีนี้ก็มีข้อความสองชุด ชุดแรก

331
00:21:40,799 --> 00:21:42,801
‪มีชื่อแกบันทึกไว้อย่างที่ฉันชอบ

332
00:21:42,801 --> 00:21:45,637
‪กับตัวพิมพ์เล็กล้วนที่น่ารังเกียจเดียดฉันท์

333
00:21:46,221 --> 00:21:48,932
‪หลายตัวอักษรมากจนล้นข้อความพรีวิว

334
00:21:48,932 --> 00:21:52,102
‪แล้วก็ส่งมาอีกเรื่อยๆ
‪เพื่อดูว่ามันยังส่งจากอีเมลอยู่รึเปล่า

335
00:21:52,102 --> 00:21:54,980
‪"นี่ ข้อความฉันยังส่งจากอีเมลอยู่รึเปล่า

336
00:21:54,980 --> 00:21:56,231
‪แปลกดี"

337
00:21:56,231 --> 00:21:58,233
‪"ข้อความฉันยังส่งจากอีเมลอยู่รึเปล่า

338
00:21:58,233 --> 00:21:59,735
‪แปลกดี"

339
00:21:59,735 --> 00:22:04,239
‪ไอ้พวกนี้เฟซไทม์จากอีเมล

340
00:22:06,491 --> 00:22:09,077
‪ใช้ไอแพดเด็กโทรเหรอ

341
00:22:13,623 --> 00:22:16,585
‪ผมทําตัวงี่เง่ามากคืนนั้น ผมยอมรับ

342
00:22:16,585 --> 00:22:19,755
‪แต่ว่าผมโกรธพวกเขามาก

343
00:22:20,422 --> 00:22:23,050
‪คืนนั้นผมโกรธจัด

344
00:22:24,009 --> 00:22:25,761
‪พวกเขาหลอกผม

345
00:22:26,720 --> 00:22:29,848
‪โดยเนื้อแท้แล้ว การแทรกแซงช่วยเหลือ
‪เป็นการแกล้งอย่างหนึ่ง

346
00:22:33,143 --> 00:22:36,897
‪พวกเขาแกล้งผม
‪พยายามบอกผมว่าต้องทํายังไงกับชีวิต

347
00:22:36,897 --> 00:22:38,482
‪พยายามควบคุมผม

348
00:22:38,482 --> 00:22:41,151
‪ส่งผมไปบําบัดหลายเดือน

349
00:22:41,151 --> 00:22:44,196
‪ผมรู้สึกไร้อํานาจ ผมโกรธมาก

350
00:22:44,821 --> 00:22:47,157
‪ทีนี้ ที่ผมยืนอยู่ตรงนี้คืนนี้

351
00:22:47,699 --> 00:22:51,286
‪26 กุมภาพันธ์ 2023

352
00:22:52,621 --> 00:22:54,372
‪ช่วงเวลาที่แย่ที่สุดช่วงหนึ่งของปี

353
00:22:57,959 --> 00:23:01,797
‪กับพวกคุณทั้งหลายที่แสนวิเศษ
‪กับเด็กป.ห้าตัวท็อปคนหนึ่งของเรา

354
00:23:11,681 --> 00:23:13,558
‪การที่ผมได้มาแสดงและยืนอยู่ตรงนี้...

355
00:23:13,558 --> 00:23:17,562
‪ฟังให้ดี ผมรู้สึกซาบซึ้งต่อทุกคน
‪ที่ไปแทรกแซงช่วยเหลือผม

356
00:23:17,562 --> 00:23:21,983
‪พวกเขาแทรกแซง
‪เผชิญหน้ากับผม และช่วยชีวิตผม

357
00:23:23,110 --> 00:23:25,278
‪โอเค พอได้แล้ว

358
00:23:27,823 --> 00:23:29,658
‪อย่ายืนให้คนพวกนี้ ฟังก่อน

359
00:23:31,409 --> 00:23:32,702
‪พวกเขาได้รับคําขอบคุณแล้ว

360
00:23:36,289 --> 00:23:37,374
‪แล้วแบบ

361
00:23:37,374 --> 00:23:41,419
‪พวกเขารู้ดีว่าตัวเองทําความดี

362
00:23:42,671 --> 00:23:46,341
‪แล้วก็พูดถึงบ่อยมาก

363
00:23:48,635 --> 00:23:49,553
‪อีกอย่าง

364
00:23:51,221 --> 00:23:54,766
‪ผมยังโกรธพวกเขาอยู่

365
00:23:55,559 --> 00:23:58,645
‪ผมซาบซึ้ง ผมซาบซึ้งจริงๆ

366
00:23:58,645 --> 00:24:02,649
‪ผมอยากมีความรู้สึกนี้อย่างเดียว แต่เปล่า

367
00:24:04,109 --> 00:24:05,443
‪ผมมีสองความรู้สึก

368
00:24:06,695 --> 00:24:08,530
‪ผมยังแอบโกรธอยู่

369
00:24:09,322 --> 00:24:10,574
‪เพราะ... โอเค

370
00:24:12,784 --> 00:24:14,119
‪รู้มั้ยว่ามันรู้สึกยังไง

371
00:24:14,661 --> 00:24:18,081
‪ที่มีคน 12 คนช่วยชีวิต

372
00:24:19,749 --> 00:24:21,084
‪มันหลายคนเกิน

373
00:24:23,211 --> 00:24:25,422
‪สี่คนก็พอแล้ว

374
00:24:26,506 --> 00:24:28,592
‪และผมก็รู้ว่าแปดคนที่เหลือตัดใครออกได้

375
00:24:32,762 --> 00:24:36,183
‪แต่กลับกัน ชีวิตที่เหลือของผมจากนี้

376
00:24:37,058 --> 00:24:39,561
‪มีคน 12 คน

377
00:24:39,561 --> 00:24:41,813
‪ที่ถ้าผมไปกินข้าวด้วย ผมก็ต้องแบบ

378
00:24:41,813 --> 00:24:44,900
‪"ไม่เป็นไร ผมจัดการเอง ไม่ต้อง

379
00:24:45,859 --> 00:24:47,819
‪นี่ ไม่ต้อง จริงๆ

380
00:24:48,653 --> 00:24:50,322
‪คุณช่วยชีวิตผม

381
00:24:54,034 --> 00:24:55,660
‪ผ่านซูม"

382
00:25:08,924 --> 00:25:11,259
‪ถ้าใครในนี้เคยไปบําบัดมา

383
00:25:11,259 --> 00:25:12,677
‪คุณคงรู้กฎข้อนี้

384
00:25:13,261 --> 00:25:15,847
‪ห้ามเอายาติดตัวเข้าไปด้วย

385
00:25:17,474 --> 00:25:20,560
‪ไม่รู้คุณยังจําธุระแรกที่ผมทําคืนนั้นได้มั้ย

386
00:25:21,353 --> 00:25:23,104
‪ก่อนที่คนเข้ามาแทรกแซงผม

387
00:25:23,104 --> 00:25:25,523
‪แต่ผมออกจากที่ประชุมนั่นเพื่อไปบําบัด

388
00:25:25,523 --> 00:25:28,610
‪ผมมียาเสพติดติดตัวเยอะมาก

389
00:25:29,569 --> 00:25:33,323
‪ตอนนั้นผมติดโคเคน

390
00:25:33,323 --> 00:25:36,493
‪แอดเดอรอล ซาแน็กซ์ โคลโนพิน

391
00:25:36,493 --> 00:25:37,702
‪และเพอร์โคเซต

392
00:25:38,703 --> 00:25:40,163
‪เรียกว่าชุดพิเศษพรอวิเดนซ์

393
00:25:43,708 --> 00:25:45,627
‪เมืองพรอวิเดนซ์ รัฐโรดไอแลนด์

394
00:25:45,627 --> 00:25:48,463
‪สําหรับคนที่อื่นทั่วโลก มีเมืองใกล้ๆ ที่นี่

395
00:25:49,339 --> 00:25:51,216
‪และมันก็เป็นเรื่องตลกเรื่องใหญ่ของเรา

396
00:25:56,763 --> 00:25:57,973
‪เป็นที่ที่งี่เง่ามาก

397
00:26:01,434 --> 00:26:04,020
‪ผมไปบําบัด มีของพกติดตัว

398
00:26:04,020 --> 00:26:07,440
‪เป็นแอดเดอรอล 30 มิลลิกรัมเต็มถุง

399
00:26:07,440 --> 00:26:10,110
‪ซาแน็กซ์เต็มถุง

400
00:26:10,110 --> 00:26:11,987
‪โคเคนสามกรัม

401
00:26:12,696 --> 00:26:15,282
‪แล้วก็เงินสด 2,000 ดอลลาร์

402
00:26:16,658 --> 00:26:19,953
‪เสาร์อาทิตย์นั้นผมมีแผนจะทําอย่างอื่น

403
00:26:22,497 --> 00:26:25,208
‪ผมเลยไปศูนย์บําบัดตอนตีสี่

404
00:26:25,208 --> 00:26:27,294
‪แล้วเดินไปที่โต๊ะคัดกรอง

405
00:26:27,294 --> 00:26:30,964
‪ที่โต๊ะคัดกรอง เจ้าหน้าที่ผู้หญิงบอก
‪"คุณมียาเสพติดอยู่กับตัวมั้ย"

406
00:26:30,964 --> 00:26:33,383
‪ผมก็บอก "ไม่มี

407
00:26:34,259 --> 00:26:36,845
‪ผมขอไปเข้าห้องน้ําได้มั้ย"

408
00:26:38,263 --> 00:26:40,890
‪ชายสองคนคว้าตัวผม ถอดเสื้อกันหนาวผมออก

409
00:26:40,890 --> 00:26:42,517
‪เริ่มค้นกระเป๋า

410
00:26:42,517 --> 00:26:45,437
‪ค้นกระเป๋าซิปด้านในเสื้อ

411
00:26:45,437 --> 00:26:48,398
‪ผมก็คิด "รู้ได้ไงว่ามีกระเป๋าซิปด้านใน

412
00:26:49,566 --> 00:26:51,985
‪กระเป๋านั่นตบตาทุกคนในชีวิตฉันมาได้ตลอด"

413
00:26:52,902 --> 00:26:53,987
‪พวกเขาล้วงเข้าไป

414
00:26:53,987 --> 00:26:59,075
‪เอายา เอาเงินสดออกมาทั้งหมด
‪แล้วก็โคเคนอีกสองกรัม

415
00:26:59,075 --> 00:27:01,161
‪จําได้มั้ยตอนแรกผมบอกมีสามกรัม

416
00:27:01,161 --> 00:27:03,204
‪ผมสูดไปเยอะเลยในรถ

417
00:27:03,204 --> 00:27:05,623
‪และผมก็สูดไปเยอะเลย

418
00:27:05,623 --> 00:27:07,542
‪ในห้องน้ําปั๊ม

419
00:27:07,542 --> 00:27:10,170
‪ตรงที่เปลี่ยนผ้าอ้อมเด็กโคอาล่า

420
00:27:12,339 --> 00:27:13,214
‪ทําไม

421
00:27:13,965 --> 00:27:15,592
‪มันมีไว้ก็เพื่อการนี้

422
00:27:17,302 --> 00:27:20,513
‪คุณคิดว่าควรเอาทารกมนุษย์

423
00:27:20,513 --> 00:27:23,266
‪ไปวางบนกับดักหนูนั่นเหรอ

424
00:27:25,518 --> 00:27:27,979
‪ที่วางเด็กพวกนี้มีสัญลักษณ์แก๊งโจรสลักติด

425
00:27:29,731 --> 00:27:32,150
‪มันเป็นที่เกลี่ยโคเคนสําหรับสูด

426
00:27:32,150 --> 00:27:36,571
‪ถ้าคุณเป็นคนเสพโคเคน
‪คุณจะมองเห็นโลกเป็นพื้นผิว

427
00:27:39,657 --> 00:27:42,452
‪พวกเขาล้วงเข้าไป เอายาออกมาหมด

428
00:27:42,452 --> 00:27:46,122
‪เอาโคเคน เอาเงินสดออกมาหมด
‪แล้วเขาก็จ้องหน้าผม

429
00:27:46,122 --> 00:27:51,461
‪แล้วผมก็บอก "เสื้อกันหนาวเก่าพวกนี้"

430
00:27:55,840 --> 00:27:57,675
‪คุณรู้จักปรากฏการณ์นี้

431
00:27:57,675 --> 00:28:00,553
‪เวลาที่คุณค้นเสื้อดาวน์ขนห่าน

432
00:28:00,553 --> 00:28:03,556
‪แล้วคุณก็แบบ
‪"เงิน 5,000 กับยา 3.5 กรัม

433
00:28:06,476 --> 00:28:08,603
‪จากคืนที่ออกไปร้องเพลงคริสต์มาสตามบ้าน

434
00:28:12,357 --> 00:28:14,818
‪เสื้อกันหนาวเก่าพวกนี้"

435
00:28:16,611 --> 00:28:20,824
‪จากนั้นพวกเขาก็เอายาที่หมอสั่งของผมไป

436
00:28:21,658 --> 00:28:22,951
‪ยาที่หมอสั่งของผม

437
00:28:23,701 --> 00:28:26,329
‪ไม่ใช่ยาเสพติดผิดกฎหมายที่ผมซื้อข้างทาง

438
00:28:26,329 --> 00:28:30,250
‪ยาที่หมอสั่งแบบเป็นทางการที่มีชื่อผมติดอยู่

439
00:28:30,250 --> 00:28:32,460
‪พวกเขาเอาไปจากผม

440
00:28:32,460 --> 00:28:37,966
‪เพียงเพราะว่าผมไม่มีมูลเหตุ
‪ให้หมอต้องจ่ายยาตั้งแต่แรก

441
00:28:41,094 --> 00:28:43,012
‪แต่ยาที่ผมมี

442
00:28:44,639 --> 00:28:47,851
‪ความพยายาม แรงกายทั้งหมดที่ผมทุ่มลงไป

443
00:28:49,269 --> 00:28:52,689
‪รู้มั้ยว่ามันยากแค่ไหนกับการทําให้หมอ

444
00:28:53,481 --> 00:28:57,652
‪จ่ายยาที่ไม่จําเป็นให้

445
00:28:59,821 --> 00:29:00,905
‪ไม่ยากหรอก

446
00:29:03,032 --> 00:29:05,535
‪มันง่ายมาก ง่ายมากๆ

447
00:29:05,535 --> 00:29:08,538
‪ทําแบบนี้ นี่คือที่ผมทํา แต่อย่าทําตาม

448
00:29:08,538 --> 00:29:10,874
‪แต่ถ้าจะทํา ได้ผลแน่นอน โอเค

449
00:29:13,293 --> 00:29:16,212
‪เข้าเว็บอย่างเว็บเอ็มดี

450
00:29:17,547 --> 00:29:20,633
‪ค้นหาหมอตามรหัสไปรษณีย์ของคุณ

451
00:29:20,633 --> 00:29:23,720
‪โอเคมั้ย แล้วก็กรองผลการค้นหา

452
00:29:24,429 --> 00:29:27,390
‪คะแนนต่ําสุดไปมากสุด

453
00:29:28,892 --> 00:29:30,894
‪ไม่ต้องเลื่อนลงไปไกล

454
00:29:33,188 --> 00:29:36,149
‪ค้นหาหมอในพื้นที่ของคุณ

455
00:29:36,941 --> 00:29:39,360
‪ที่ได้ดาวน้อยที่สุด

456
00:29:40,445 --> 00:29:43,990
‪คนนี้แหละอยากได้เงินคุณ

457
00:29:46,576 --> 00:29:48,119
‪คนนี้เป็นหมอที่แย่มั้ย

458
00:29:48,912 --> 00:29:49,954
‪ไม่

459
00:29:52,207 --> 00:29:53,792
‪นี่แหละหมอที่ดีที่สุด

460
00:29:57,212 --> 00:29:58,129
‪จะบอกว่า...

461
00:30:02,425 --> 00:30:04,010
‪คุณเดินเข้าไปได้เลย

462
00:30:04,594 --> 00:30:06,846
‪แล้วมันจะเหมือนหนังเรื่อง "กัปตันฟิลลิปส์"

463
00:30:06,846 --> 00:30:10,141
‪คุณสามารถพูด "มองหน้าฉัน ฉันเป็นหมอแล้ว"

464
00:30:13,186 --> 00:30:14,854
‪คุณใช้คอมพิวเตอร์ของหมอคนนี้ได้

465
00:30:17,190 --> 00:30:18,858
‪เช็กข่าวยาฮูหรืออะไรก็ตาม

466
00:30:19,984 --> 00:30:23,822
‪หมอผมคนนึงที่นิวยอร์กซิตี้เพิ่งจ่ายยาให้ผม

467
00:30:23,822 --> 00:30:25,156
‪นพ.ไมเคิล

468
00:30:25,156 --> 00:30:26,574
‪ไม่มีนามสกุล

469
00:30:27,784 --> 00:30:30,328
‪ผมไม่ได้กําลังปิดบังตัวตนให้เขา

470
00:30:30,328 --> 00:30:32,497
‪เขาไม่เคยบอกนามสกุลผมเลย

471
00:30:33,998 --> 00:30:35,500
‪แม้แต่ก่อนเกิดโรคระบาด

472
00:30:35,500 --> 00:30:39,504
‪นพ.ไมเคิลทํางานจากอะพาร์ตเมนต์
‪ที่อเวนิวสายสอง

473
00:30:39,504 --> 00:30:40,797
‪แปลกนะ

474
00:30:42,382 --> 00:30:44,133
‪ผมไปหานพ.ไมเคิล

475
00:30:44,133 --> 00:30:47,512
‪แล้วก็เคาะประตู เขาก็จะขานรับแบบนี้ตลอด

476
00:30:47,512 --> 00:30:50,515
‪"มิเนอร์วาภรรยาผมกําลังหลับอยู่"

477
00:30:51,432 --> 00:30:53,977
‪แบบหวาดระแวงมาก แต่เขาไม่ได้บอก

478
00:30:53,977 --> 00:30:55,311
‪"เบาๆ เสียงหน่อย"

479
00:30:55,311 --> 00:30:59,607
‪เหมือนเขาพูดว่า
‪"ผมไม่ได้เพิ่งฆ่ามิเนอร์วาภรรยาผม"

480
00:31:01,818 --> 00:31:04,153
‪แล้วเราก็เข้าไปในครัวน้อยๆ ของเขา

481
00:31:04,988 --> 00:31:07,240
‪ถ้าเรียกครัวเฉยๆ ก็คงเว่อร์ไป

482
00:31:08,783 --> 00:31:10,285
‪แล้วเราก็มีนัดกัน

483
00:31:10,994 --> 00:31:13,580
‪ผมบอก "ผมอยากได้โคลโนพิน"

484
00:31:14,497 --> 00:31:16,165
‪แล้วเขาก็บอก "โอเค"

485
00:31:17,792 --> 00:31:19,377
‪ระหว่างที่เขียนลงไป

486
00:31:19,377 --> 00:31:22,088
‪แล้วฉีกใบสั่ง เขาก็ถาม "เอาไปทําอะไรล่ะ"

487
00:31:22,755 --> 00:31:25,008
‪ผมบอก "ผมเป็นโรควิตกกังวล"

488
00:31:25,008 --> 00:31:27,218
‪แล้วเขาก็บอก "งั้นก็ต้องกินนี่แหละ"

489
00:31:29,512 --> 00:31:31,806
‪จากนั้นนพ.ไมเคิลก็จะถามตลอดว่า

490
00:31:31,806 --> 00:31:34,809
‪"นี่ อยากฉีดวัคซีนไข้หวัดใหญ่มั้ย"

491
00:31:38,479 --> 00:31:41,357
‪เขาอยากเป็นหมอจริงๆ

492
00:31:42,859 --> 00:31:44,485
‪ผมก็บอก "ไม่ ไมเคิล

493
00:31:44,485 --> 00:31:47,530
‪เดือนนี้คุณฉีดวัคซีนไข้หวัดใหญ่
‪ให้ผมไปแล้วสองรอบ

494
00:31:47,530 --> 00:31:49,073
‪ผมรู้สึกบ้า

495
00:31:50,325 --> 00:31:51,701
‪รู้สึกป่วยมาก"

496
00:31:53,870 --> 00:31:56,623
‪แล้วเขาก็ถาม "ฉีดวิตามินบี 12 มั้ย

497
00:31:56,623 --> 00:31:58,458
‪ฉีดวิตามินมั้ย"

498
00:31:58,458 --> 00:32:02,754
‪คือเขาอยากฉีดอะไรสักอย่างให้ผมตลอด

499
00:32:02,754 --> 00:32:06,257
‪เพราะเขามีความชอบอย่างนึง

500
00:32:07,008 --> 00:32:09,302
‪คือคนที่ชื่อนพ.ไมเคิล

501
00:32:09,302 --> 00:32:11,888
‪ที่ทํางานจากอะพาร์ตเมนต์
‪ก็ต้องมีความชอบอะไรอยู่แล้ว

502
00:32:12,931 --> 00:32:16,601
‪ความชอบของไมเคิลคือเขาอยากให้ผู้ชาย

503
00:32:16,601 --> 00:32:19,729
‪ถอดเสื้อในอะพาร์ตเมนต์ของเขา

504
00:32:20,772 --> 00:32:24,275
‪ตอนนี้ทุกคนรู้สึกอึดอัด
‪แต่ผมไม่สะทกสะท้านแล้ว

505
00:32:24,275 --> 00:32:27,904
‪และถ้าคุณคิดว่าเรื่องนี้จบลงด้วยการที่ผมบอก

506
00:32:27,904 --> 00:32:31,574
‪"บอกแล้วไง 'ไม่ก็คือไม่'"

507
00:32:31,574 --> 00:32:34,035
‪คุณกําลังจะผิดหวังเอามากๆ

508
00:32:36,120 --> 00:32:38,665
‪ผมก็เล่นด้วย

509
00:32:38,665 --> 00:32:41,084
‪ผมพับแขนเสื้อขึ้น เป็นเสื้อยืด

510
00:32:41,084 --> 00:32:44,837
‪แล้วไมเคิลก็ถือกระบอกเข็มฉีดยาเข้ามาแล้วพูด

511
00:32:47,215 --> 00:32:49,550
‪"คุณต้องถอดเสื้อออกเลย"

512
00:32:55,306 --> 00:32:58,101
‪ผมก็คิด "โคลโนพิน 30 เม็ด
‪เติมยาสองกระปุก เอาว่ะ"

513
00:33:00,770 --> 00:33:03,314
‪แล้วการคุกคามทางเพศก็จะจบแค่นั้น

514
00:33:03,314 --> 00:33:05,775
‪เอาจริงๆ เขาอาจมีจุดประสงค์แค่นี้

515
00:33:05,775 --> 00:33:08,820
‪หาเหตุผลให้ผู้ชายถอดเสื้อ

516
00:33:08,820 --> 00:33:13,199
‪หรือไม่ก็มีบางอย่างจากการที่ผมถอดเสื้อ

517
00:33:13,199 --> 00:33:15,326
‪ที่ยุติการคุกคามทางเพศ

518
00:33:19,205 --> 00:33:21,332
‪เรื่องนี้มีข้อคิดเตือนใจสองอย่าง

519
00:33:22,208 --> 00:33:24,335
‪ข้อแรกคือตอนนี้คุณรู้แล้ว

520
00:33:26,629 --> 00:33:27,797
‪ตอนแรกคุณไม่รู้

521
00:33:29,632 --> 00:33:31,509
‪อีกข้อคิดก็คือ

522
00:33:31,509 --> 00:33:36,305
‪เราควรฉีดวัคซีน
‪ฉีดเข็มกระตุ้น ฉีดนั่นนี่ แต่...

523
00:33:37,807 --> 00:33:40,351
‪ทุกวันนี้พอคุณได้ยินคนพูด

524
00:33:40,351 --> 00:33:42,979
‪"เชื่อหมอเถอะ"

525
00:33:45,440 --> 00:33:49,527
‪เมื่อไหร่ก็ตามที่คุณได้ยินคนพูด
‪"เชื่อหมอเถอะ" จําไว้ว่า

526
00:33:50,278 --> 00:33:52,947
‪ที่ไหนสักที่ ในครัวน้อยๆ

527
00:33:54,115 --> 00:33:55,783
‪มีนพ.ไมเคิลนั่งอยู่

528
00:33:56,909 --> 00:33:58,828
‪และถ้าเขาน่าเชื่อถือมาก

529
00:33:59,704 --> 00:34:02,665
‪ทําไมมิเนอร์วาถึงหลับตลอด

530
00:34:06,461 --> 00:34:08,212
‪พวกเขาเอายาที่หมอสั่งของผมไป

531
00:34:10,965 --> 00:34:12,216
‪เอายาที่หมอสั่งของผมไป

532
00:34:12,216 --> 00:34:15,011
‪เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นตอนตีสี่

533
00:34:15,011 --> 00:34:16,721
‪ตอนที่ผมเข้าไปในสถานบําบัดครั้งแรก

534
00:34:16,721 --> 00:34:19,057
‪ทีนี้กรอไปข้างหน้า 12 ชั่วโมง

535
00:34:19,057 --> 00:34:21,017
‪ถึงตอนสี่โมงเย็นวันเดียวกัน

536
00:34:21,017 --> 00:34:25,104
‪ผมอยู่ในห้องผู้ป่วย
‪ในโรงพยาบาลดีท็อกซ์ที่ศูนย์บําบัดนี้

537
00:34:25,104 --> 00:34:28,691
‪ผมต้องไปดีท็อกซ์สี่ห้าวันตอนไปที่นั่นครั้งแรก

538
00:34:28,691 --> 00:34:31,903
‪เพราะมีสารอะไรหลายอย่างในตัวผม
‪ผมอยู่ในห้องผู้ป่วย

539
00:34:31,903 --> 00:34:34,781
‪ณ จุดนี้ ผมบําบัดมาแล้ว 12 ชั่วโมง

540
00:34:34,781 --> 00:34:37,158
‪ผมไม่ได้นอนระหว่างนั้นเลย

541
00:34:37,158 --> 00:34:39,911
‪เวลาที่ผมตื่นรวมกันถึงตอนนี้

542
00:34:39,911 --> 00:34:41,746
‪คือ 50 ชั่วโมง

543
00:34:41,746 --> 00:34:46,334
‪ทีนี้หมอก็พยายามให้ยาที่ทําให้ผมสงบ

544
00:34:46,334 --> 00:34:51,464
‪แต่จุดนี้ของชีวิตผม ความทนทาน
‪ต่อยาระงับประสาทอยู่ในระดับยอดมนุษย์แล้ว

545
00:34:51,464 --> 00:34:54,050
‪ไม่ว่าจะให้อะไรมาก็เอาผมไม่อยู่

546
00:34:54,050 --> 00:34:57,929
‪ผมเหมือนรัสปูตินผู้ยิ่งใหญ่
‪ไม่มีทางทําให้ผมสยบแทบเท้าได้

547
00:35:00,973 --> 00:35:04,602
‪ตอนนั้นเอง หมอดีๆ ที่น่าเชื่อถือ

548
00:35:05,353 --> 00:35:07,396
‪เดินเข้ามาให้ห้องผู้ป่วยที่ผมอยู่

549
00:35:07,396 --> 00:35:10,066
‪ถ้าคุณไปหาแค่นพ.ไมเคิล

550
00:35:10,942 --> 00:35:12,568
‪ตลอดสองสามปีที่ผ่านมา

551
00:35:12,568 --> 00:35:16,447
‪หมอดีๆ ที่น่าเชื่อถือน่ากลัวมาก

552
00:35:17,156 --> 00:35:18,783
‪อย่างกับหมอผี

553
00:35:19,450 --> 00:35:22,453
‪หมอคนนี้เดินเข้ามา
‪"สวัสดีครับ ผมนพ.เฮนรี่ ฟอร์เตสคิว"

554
00:35:22,453 --> 00:35:25,081
‪ผมก็แบบ "ไม่นะ สองชื่อ

555
00:35:26,165 --> 00:35:28,459
‪ไม่

556
00:35:29,585 --> 00:35:30,962
‪นี่

557
00:35:31,921 --> 00:35:35,258
‪อยากให้ผมถอดเสื้อละสิ

558
00:35:36,008 --> 00:35:37,718
‪ชอบใช่มั้ย

559
00:35:38,803 --> 00:35:40,596
‪ชอบมั้ย

560
00:35:41,931 --> 00:35:45,226
‪คุณเป็นหมอแบบไหนกัน

561
00:35:46,477 --> 00:35:48,855
‪ภรรยาคุณตายแล้วเหรอ"

562
00:35:56,237 --> 00:35:57,989
‪ผมตะโกนใส่หมอคนนี้

563
00:35:59,073 --> 00:36:00,992
‪"โคลโนพินของผมอยู่ไหน"

564
00:36:02,285 --> 00:36:05,204
‪"เราให้โคลโนพินคุณไม่ได้"

565
00:36:05,204 --> 00:36:06,664
‪"ทําไมล่ะ"

566
00:36:07,999 --> 00:36:09,584
‪"เราเป็นศูนย์บําบัด

567
00:36:11,460 --> 00:36:14,630
‪ผมให้ยาเสพติดให้โทษประเภทสองกับคุณไม่ได้

568
00:36:14,630 --> 00:36:16,841
‪ตามกฎหมายรัฐเพนซิลเวเนีย"

569
00:36:17,425 --> 00:36:18,509
‪แล้วผมก็พูด

570
00:36:18,509 --> 00:36:20,344
‪"กฎหมายรัฐเพนซิลเวเนียเหรอ

571
00:36:20,344 --> 00:36:23,097
‪แล้วถ้าเราไปร้านขายยาที่นิวเจอร์ซีย์ล่ะ"

572
00:36:24,724 --> 00:36:26,809
‪คืองี้ ผมนึกว่า

573
00:36:26,809 --> 00:36:30,229
‪เขากําลังบอกผมถึงสถานการณ์ลําบาก

574
00:36:31,480 --> 00:36:33,316
‪ที่เราสองคนกําลังตกอยู่

575
00:36:37,737 --> 00:36:41,782
‪เขาพูด "ฟังนะ ผมอยากให้ยาพวกนี้กับคุณ

576
00:36:41,782 --> 00:36:44,535
‪คุณเป็นเด็กหนุ่มที่ชิลมาก

577
00:36:45,244 --> 00:36:48,581
‪หลบซ้ายหลบขวา ใส่ชุดคนไข้

578
00:36:48,581 --> 00:36:53,002
‪กับรองเท้านิวบาลานซ์มา 12 ชั่วโมง

579
00:36:53,002 --> 00:36:55,880
‪แต่รัฐเพนซิลเวเนียที่น่ารําคาญนี่"

580
00:36:56,672 --> 00:37:01,552
‪"หมอ ถ้าเราไปร้านขายยาที่นิวเจอร์ซีย์ล่ะ"

581
00:37:02,303 --> 00:37:05,306
‪"ให้ตายสิ ไม่เคยมีใครคิดแบบนี้ได้เลย

582
00:37:06,182 --> 00:37:09,435
‪คุณเป็นคนติดยาคนแรกที่มีแผนร้าย

583
00:37:11,354 --> 00:37:13,522
‪ไปขึ้นรถผมกัน

584
00:37:13,522 --> 00:37:16,776
‪คุณพร้อมออกไปจากที่นี่แล้ว"

585
00:37:18,444 --> 00:37:20,112
‪นั่นคือตอนสี่โมงเย็น

586
00:37:20,821 --> 00:37:24,825
‪สามชั่วโมงต่อมา หนึ่งทุ่ม ผมได้หลับซะที

587
00:37:25,368 --> 00:37:28,829
‪หมอให้ยาชื่อลิเบรียมเยอะจนผมสลบไปเลย

588
00:37:29,705 --> 00:37:32,750
‪มีพยาบาลเข้ามาในห้องผม

589
00:37:33,334 --> 00:37:35,336
‪ดูว่าผมหลับแล้วจริงๆ

590
00:37:35,336 --> 00:37:37,004
‪เพราะก่อนหน้านี้ผมก่อปัญหา

591
00:37:38,172 --> 00:37:42,176
‪ผมไม่แน่ใจว่าอะไรทําให้พวกเขากังวลขนาดนี้

592
00:37:42,885 --> 00:37:45,596
‪แต่อาจเป็นตอนที่ผมพูดว่า

593
00:37:46,639 --> 00:37:48,683
‪"ผมจะแกล้งหลับ

594
00:37:49,725 --> 00:37:53,688
‪แล้วพอทุกคนคิดว่า 'เขาหลับแล้ว'
‪แล้วออกไปจากห้องผม

595
00:37:53,688 --> 00:37:56,440
‪ผมจะรีบเผ่นออกไปจากศูนย์บําบัดนี้"

596
00:37:57,358 --> 00:38:01,612
‪อะไรสักอย่างเกี่ยวกับ
‪การที่ผมพูดออกไปดังๆ สองรอบ

597
00:38:01,612 --> 00:38:03,864
‪กับเจ้าหน้าที่สองคน

598
00:38:04,532 --> 00:38:06,534
‪ทําให้ดูมีพิรุธ

599
00:38:07,994 --> 00:38:10,496
‪แต่ตอนนี้ผมหลับจริง หลับลึก

600
00:38:10,496 --> 00:38:14,333
‪มีพยาบาลอยู่ในห้อง คอยดูว่าผมหลับจริง

601
00:38:14,333 --> 00:38:17,962
‪พยาบาลนั่งเก้าอี้อยู่ข้างๆ โต๊ะข้างเตียง
‪ผมก็นอนหลับบนเตียง

602
00:38:17,962 --> 00:38:22,008
‪มือถือผมหงายหน้าขึ้น
‪อยู่บนโต๊ะข้างเตียงข้างๆ พยาบาล

603
00:38:22,008 --> 00:38:25,553
‪ทีนี้เวลาประมาณหนึ่งทุ่ม

604
00:38:25,553 --> 00:38:28,681
‪พีท เดวิดสัน เพื่อนรักของผมโทรมา

605
00:38:28,681 --> 00:38:30,766
‪พีท... ใช่แล้ว คนนั้นแหละ พีท...

606
00:38:31,934 --> 00:38:34,687
‪ไม่ได้ไปร่วมแทรกแซงผม
‪เพราะคืนนั้นเขาเดินทาง

607
00:38:34,687 --> 00:38:38,190
‪แต่ตอนนี้เขาบินมาถึงแล้ว
‪รู้ว่าผมอยู่สถานบําบัดก็เลยเป็นห่วง

608
00:38:38,190 --> 00:38:39,358
‪เลยโทรมา

609
00:38:39,900 --> 00:38:41,027
‪เกร็ดน่ารู้เกี่ยวกับพีท

610
00:38:41,736 --> 00:38:44,613
‪เขาเปลี่ยนเบอร์มือถืออยู่ตลอด

611
00:38:45,239 --> 00:38:47,658
‪ไม่รู้ทําไม แต่เขาเลือกเส้นทางนั้น

612
00:38:50,036 --> 00:38:52,413
‪ทุกๆ เดือนครึ่ง
‪ผมจะได้รับข้อความจากพีทบอกว่า

613
00:38:52,413 --> 00:38:54,332
‪"โย่ นี่พีท เบอร์ใหม่"

614
00:38:55,291 --> 00:38:57,043
‪ผมก็ตอบ "ส่งรูปมาพิสูจน์"

615
00:38:57,043 --> 00:38:58,753
‪แล้วเขาก็ส่งรูปแบบนี้มา

616
00:39:00,046 --> 00:39:01,547
‪ผมก็บันทึกชื่อเขาในเครื่อง

617
00:39:01,547 --> 00:39:05,551
‪ผมบันทึกชื่อเขาว่าพีท เดวิดสัน
‪มานานมาก บันทึกแล้วบันทึกอีก

618
00:39:05,551 --> 00:39:09,430
‪ถึงจุดหนึ่ง ผมมีพีท เดวิดสันเก้าคนในเครื่อง

619
00:39:09,430 --> 00:39:13,392
‪มีพีท เดวิดสันเยอะเกิน

620
00:39:15,811 --> 00:39:16,771
‪ผมเลย...

621
00:39:19,106 --> 00:39:23,319
‪เริ่มบันทึกชื่อปลอมให้เขาโดยใช้ชื่อคนดัง

622
00:39:23,319 --> 00:39:24,653
‪ให้มันคละเคล้ากันไป

623
00:39:24,653 --> 00:39:28,699
‪มีช่วงหนึ่งที่ผมบันทึกชื่อเขา
‪เป็นร็อดนีย์ แดนเจอร์ฟีลด์

624
00:39:29,825 --> 00:39:31,619
‪อาทิตย์ที่ผมไปบําบัด

625
00:39:31,619 --> 00:39:34,872
‪ชื่อเขาถูกบันทึกเป็นอัล ปาชิโน

626
00:39:37,541 --> 00:39:40,127
‪ผมก็นอนอยู่บนเตียง

627
00:39:40,795 --> 00:39:42,296
‪มีพยาบาลเฝ้าผม

628
00:39:42,880 --> 00:39:44,715
‪มือถือผมอยู่ข้างๆ พยาบาล

629
00:39:45,216 --> 00:39:47,551
‪แล้วพีท เดวิดสันก็โทรมา

630
00:39:47,551 --> 00:39:51,013
‪โทรแล้วโทรอีก

631
00:39:51,889 --> 00:39:54,266
‪แต่ที่พยาบาลเห็นบนจอมือถือ

632
00:39:59,313 --> 00:40:01,565
‪คือคนไข้ที่หมดสติคนนี้

633
00:40:02,316 --> 00:40:03,901
‪ไม่ได้แค่หนึ่ง...

634
00:40:04,902 --> 00:40:05,736
‪ไม่ใช่แค่สอง

635
00:40:07,029 --> 00:40:10,491
‪แต่สายที่ไม่ได้รับห้าสาย

636
00:40:11,534 --> 00:40:13,202
‪จากนักแสดงรางวัลออสการ์

637
00:40:15,496 --> 00:40:17,081
‪อัล ปาชิโน

638
00:40:19,333 --> 00:40:23,754
‪ฉะนั้น เธอแม่งปลุกผมตื่น

639
00:40:29,927 --> 00:40:31,178
‪ผมไม่โทษเธอหรอก

640
00:40:31,178 --> 00:40:33,013
‪ผมเองก็คงอยากรู้

641
00:40:34,598 --> 00:40:38,185
‪เธอตื่น... ผมตื่น และเธอเขย่าตัวผม บอกว่า

642
00:40:38,185 --> 00:40:40,646
‪"มีคนโทรหาคุณ"

643
00:40:42,773 --> 00:40:44,400
‪ผมมึนมาก ผมแบบว่า...

644
00:40:45,651 --> 00:40:48,779
‪ผมพลิกตัวไป ผมเหนื่อยมาก
‪ผมดูที่โทรศัพท์

645
00:40:48,779 --> 00:40:51,824
‪ผมเห็นมันบอกว่า "สายจากอัล ปาชิโน"

646
00:40:52,408 --> 00:40:55,703
‪ผมรู้ว่านั่นหมายความว่า
‪"สายจากพีท เดวิดสัน"

647
00:40:56,203 --> 00:40:59,123
‪แต่ผมไม่อธิบายรหัสซับซ้อนนี้ให้พยาบาล

648
00:41:00,332 --> 00:41:02,209
‪ผมแค่รับสายโทรศัพท์ต่อหน้าเธอ

649
00:41:03,419 --> 00:41:04,753
‪ผมพูด "ฮัลโหล"

650
00:41:06,922 --> 00:41:08,299
‪"เฮ้ย ไงวะ

651
00:41:10,301 --> 00:41:12,011
‪ก็ไม่สบายดีขนาดนั้น

652
00:41:14,889 --> 00:41:17,224
‪ใช่ ไม่มีใครโทษนายหรอก"

653
00:41:19,477 --> 00:41:20,311
‪ทีนี้...

654
00:41:24,648 --> 00:41:29,111
‪ผมพูดประโยคสุดท้ายนั้นไป
‪เพราะมีบางคนคิดไปว่า

655
00:41:29,111 --> 00:41:31,530
‪เขาและผมเสพยาด้วยกัน

656
00:41:31,530 --> 00:41:33,324
‪เพราะเขามีรอยสัก...

657
00:41:35,326 --> 00:41:36,660
‪และผมไม่มีรอยสัก

658
00:41:41,999 --> 00:41:43,542
‪เราต้องใช้เวทมนตร์คาถาอะไรแน่

659
00:41:45,794 --> 00:41:47,421
‪ผมไม่เคยเสพยากับพีท

660
00:41:47,421 --> 00:41:50,090
‪เขาเอาใจช่วยผมเรื่องการเลิกยาเสพติดเสมอ

661
00:41:50,090 --> 00:41:52,343
‪นั่นคือบทสนทนาที่ผมคุยกับพีท

662
00:41:52,843 --> 00:41:56,639
‪แต่บทสนทนาที่พยาบาลคิดว่าเกิดขึ้น...

663
00:41:58,766 --> 00:42:00,601
‪มันทําให้ผมมีความสุขจนถึงทุกวันนี้

664
00:42:03,020 --> 00:42:03,854
‪"ฮัลโหล..."

665
00:42:03,854 --> 00:42:04,855
‪"จอห์นนี่

666
00:42:08,442 --> 00:42:09,443
‪นี่อัล

667
00:42:11,987 --> 00:42:13,989
‪หนุ่มน้อยที่รัก

668
00:42:16,242 --> 00:42:18,827
‪ได้ข่าวว่าแกเข้าบําบัด

669
00:42:20,829 --> 00:42:22,414
‪เป็นยังไงบ้างวะ"

670
00:42:25,459 --> 00:42:26,377
‪"เฮ้ย ไงวะ

671
00:42:29,004 --> 00:42:30,506
‪ก็ไม่สบายดีขนาดนั้น"

672
00:42:33,676 --> 00:42:35,511
‪"พ่อหนุ่มหน้ากระ

673
00:42:37,972 --> 00:42:41,308
‪เหตุผลที่ฉันโทรหาแกห้าครั้ง...

674
00:42:45,896 --> 00:42:48,524
‪ฉันคิดว่าฉันจะมีคนโทษฉันเรื่องนี้

675
00:42:49,567 --> 00:42:52,778
‪ใช่ ฉันสงสัย

676
00:42:53,988 --> 00:42:59,285
‪ว่าเมื่อคนอเมริกันได้ยินเรื่อง
‪จอห์น มูเลนีย์กลับมาเสพยาอีก

677
00:43:01,161 --> 00:43:02,580
‪ตามเหตุผลแล้วพวกเขาจะ

678
00:43:06,041 --> 00:43:11,839
‪คิดถึงชื่อคนผิดคนเดียวทันที

679
00:43:14,717 --> 00:43:16,343
‪และนั่นคือฉันเอง

680
00:43:17,970 --> 00:43:20,723
‪นักแสดงอายุ 79 ปี

681
00:43:23,142 --> 00:43:24,476
‪ชนะรางวัลออสการ์

682
00:43:25,811 --> 00:43:27,354
‪อัล ปาชิโน

683
00:43:28,272 --> 00:43:31,483
‪ปาชิโน มาจากภาษาอิตาเลียน

684
00:43:32,401 --> 00:43:34,153
‪'ปา' แปลว่าพ่อ

685
00:43:35,487 --> 00:43:38,157
‪และ 'ชิโน' หมายถึงกางเกงกากี

686
00:43:42,536 --> 00:43:44,705
‪พวกเขาจะโทษคุณพ่อกางเกงกากี

687
00:43:53,005 --> 00:43:55,049
‪โทรศัพท์สายนี้ไม่ปลอดภัย"

688
00:43:58,594 --> 00:44:03,474
‪ผมอยู่ในสถานบําบัดสองเดือน
‪ตั้งแต่วันที่ 18 ธันวาคม ถึง 20 กุมภาพันธ์

689
00:44:03,474 --> 00:44:06,352
‪ผมอยู่ที่นั่นในวันที่ 6 มกราคม
‪ระหว่างการจลาจล

690
00:44:06,352 --> 00:44:08,312
‪ถ้าผมอยู่ด้วยมันคงไม่เกิดขึ้น

691
00:44:10,439 --> 00:44:11,940
‪เพราะผมคงดูให้แน่ใจ

692
00:44:12,441 --> 00:44:14,109
‪ผมคงดูให้แน่ใจว่าจะมันไม่เกิดขึ้น

693
00:44:15,235 --> 00:44:18,197
‪เคยมีการจลาจลไหมก่อนผมเข้าบําบัด

694
00:44:18,197 --> 00:44:19,114
‪ไม่มี

695
00:44:19,114 --> 00:44:21,325
‪มีการจลาจลไหมพอผมออกมาจากสถานบําบัด

696
00:44:21,909 --> 00:44:23,285
‪แน่นอนว่าไม่มี

697
00:44:23,994 --> 00:44:25,287
‪พวกเขาไม่กล้าหรอก

698
00:44:25,287 --> 00:44:27,790
‪พวกเขารู้ว่าเบบี้เจกลับออกมาแล้ว

699
00:44:33,545 --> 00:44:37,633
‪ตลอดช่วงเวลาที่ผมบําบัด
‪มีการล็อกดาวน์เพราะโควิด

700
00:44:37,633 --> 00:44:39,843
‪เราเลยไม่ได้ออกไปจากอาคาร

701
00:44:39,843 --> 00:44:43,055
‪แต่ผมได้ยินมาว่าที่สถานบําบัดบางที่
‪พวกเขาพาคุณไปทัศนศึกษา

702
00:44:43,555 --> 00:44:45,891
‪อย่างที่ที่ผมไปบําบัด
‪ผมว่าในช่วงที่สถานการณ์ปกติกว่านี้

703
00:44:45,891 --> 00:44:48,394
‪คุณได้ออกไปไร่และเจอม้า

704
00:44:49,603 --> 00:44:51,855
‪พวกเขาทําแบบนี้บ่อย
‪มันเรียกว่าการบําบัดโดยใช้ม้า

705
00:44:51,855 --> 00:44:55,692
‪นั่นฟังดูดีมาก แต่ม้าจะรู้สึกแย่แค่ไหน

706
00:44:57,277 --> 00:45:01,448
‪มันเกิดมาคิดว่า
‪"สักวันฉันจะชนะการแข่งขันเคนทักกีเดอร์บี"

707
00:45:02,241 --> 00:45:04,660
‪และทั้งชีวิตมันเจอแต่พวกขี้ยาทําตัวแบบ

708
00:45:04,660 --> 00:45:06,745
‪"โอเค

709
00:45:08,163 --> 00:45:09,706
‪เอาละ

710
00:45:11,667 --> 00:45:14,795
‪การได้จับขาแข็งแรงของแก
‪ทําให้ฉันมีความมั่นใจ

711
00:45:18,507 --> 00:45:22,845
‪ถ้าฉันยกกีบแกได้
‪ฉันพร้อมที่จะมีอะพาร์ตเมนต์ของตัวเอง"

712
00:45:30,727 --> 00:45:34,857
‪ตอนที่ผมมาถึงสถานบําบัดตอนแรก
‪หนึ่งในสิ่งที่ผมกลัวที่สุด

713
00:45:36,024 --> 00:45:39,027
‪คือทุกคนจะจําผมได้

714
00:45:41,572 --> 00:45:42,781
‪เวลาค่อยๆ ผ่านไป

715
00:45:44,741 --> 00:45:45,993
‪มีความกลัวแบบใหม่เกิดขึ้น

716
00:45:51,665 --> 00:45:54,751
‪ผมไม่ได้พูดเล่นใหญ่ให้ขํา

717
00:45:56,462 --> 00:45:59,548
‪แม่งไม่มีใคร...

718
00:46:04,845 --> 00:46:08,432
‪รู้เลยว่าผมเป็นใคร

719
00:46:09,183 --> 00:46:13,729
‪และมันทําให้ผมแทบคลั่ง

720
00:46:19,067 --> 00:46:20,527
‪ไม่ต้องไปพูดซ้ํานะครับ

721
00:46:22,362 --> 00:46:24,156
‪มีข่าวในหนังสือพิมพ์

722
00:46:24,656 --> 00:46:27,826
‪ว่าผมเข้าบําบัดและผมเปิดกางหน้านั้นไว้

723
00:46:30,454 --> 00:46:32,664
‪ผมบอกว่า "ตายแล้ว หนังสือพิมพ์อยู่นี่

724
00:46:33,290 --> 00:46:35,709
‪มาเลย พวกขี้ยา ตายแล้ว

725
00:46:37,002 --> 00:46:38,879
‪ดูซิ... สงสัยจังมีอะไรข้างใน"

726
00:46:49,515 --> 00:46:52,226
‪ก่อนที่ผมจะรู้ตัวว่าไม่มีใครรู้จักผม

727
00:46:52,226 --> 00:46:53,852
‪ผมเข้าร่วมกลุ่มต้อนรับ

728
00:46:54,353 --> 00:46:56,730
‪ผมย้ายจากวอร์ดดีท็อกซ์ไปอยู่วอร์ดชาย

729
00:46:56,730 --> 00:46:58,524
‪ที่ที่ผมอยู่สองเดือน

730
00:46:58,524 --> 00:47:00,484
‪พอผมไปที่นั่น พวกเขามีกลุ่มต้อนรับ

731
00:47:00,484 --> 00:47:03,487
‪และก่อนที่ผมจะเดินเข้าไปร่วมกลุ่ม
‪ผมบอกกับตัวเอง

732
00:47:03,487 --> 00:47:05,030
‪ผมบอกว่า "ถ่อมตัวไว้นะ"

733
00:47:08,492 --> 00:47:11,286
‪ผมเลยเข้าไปและนั่งลง

734
00:47:11,286 --> 00:47:15,249
‪ผมบอกว่า "สวัสดีครับ ผมจอห์น เอ็ม"

735
00:47:20,712 --> 00:47:23,840
‪และทุกคนจ้องมองผมแบบว่า
‪ทําไมคุณหยุดรอเสียงปรบมือ

736
00:47:26,218 --> 00:47:30,055
‪และมีผู้ชายคนหนึ่ง เลนนี่
‪ซึ่งต่อมาเรากลายเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน

737
00:47:30,055 --> 00:47:32,641
‪เขาถามว่า "คุณทํางานอะไร"

738
00:47:33,267 --> 00:47:35,811
‪ผู้ชายคนอื่นๆ ถามว่า "คุณทํางานอะไร"

739
00:47:35,811 --> 00:47:36,937
‪และผมบอกว่า...

740
00:47:39,898 --> 00:47:42,901
‪ผมบอกว่า
‪"ผมเป็นนักแสดงตลกเดี่ยวไมโครโฟน"

741
00:47:43,485 --> 00:47:45,988
‪เลนนี่ถามว่า "คุณหาเงินแบบนั้นได้ด้วยเหรอ"

742
00:47:49,283 --> 00:47:51,243
‪แบบ "ใช่ ถามลูกสาวคุณดูสิ

743
00:47:54,913 --> 00:47:57,165
‪หรือลูกชายของคุณ ถ้าเขาไม่ใช่นักกีฬา"

744
00:48:01,962 --> 00:48:03,755
‪ถามลูกชายแค่บางคน

745
00:48:06,383 --> 00:48:08,594
‪ผมมีเรื่องตอนอยู่สถานบําบัดสัปดาห์ที่สอง

746
00:48:09,344 --> 00:48:12,472
‪เพราะผมใช้โพสต์เมตส์สั่งเอาท์แบ็คสเต๊กเฮาส์

747
00:48:14,224 --> 00:48:16,268
‪มีสองอย่างในเมืองเพนซิลเวเนียนี้

748
00:48:16,268 --> 00:48:17,477
‪ตอนที่ผมไปบําบัด

749
00:48:17,477 --> 00:48:19,688
‪มีร้านสเต๊กเอาท์แบ็คและมีสถานบําบัด

750
00:48:20,397 --> 00:48:23,650
‪แต่ตอนที่ผมสั่งสเต๊กเอาท์แบ็ค
‪ผมคิดว่าคนส่งอาหาร

751
00:48:23,650 --> 00:48:25,777
‪จะไม่รู้ว่าสถานบําบัดอยู่ที่ไหน

752
00:48:25,777 --> 00:48:29,948
‪ผมเลยให้ที่อยู่แบบละเอียด
‪เหมือนเป็นที่อยู่บ้านผมเอง

753
00:48:30,907 --> 00:48:32,909
‪จากนั้นในช่องคําสั่งพิเศษ

754
00:48:32,909 --> 00:48:35,120
‪ผมเขียนว่า "อย่าจอดที่ตึกใหญ่

755
00:48:36,747 --> 00:48:40,959
‪ขับขึ้นเนินมาถึงหอพักตึกอิฐ
‪และคุณจะเห็นชายอายุ 38 ปี

756
00:48:40,959 --> 00:48:43,962
‪ใส่ชุดคลุมยืนอยู่ข้างนอกและเขาตื่นเต้น"

757
00:48:47,299 --> 00:48:50,886
‪อาหารมาถึงแต่มันถูกเจ้าหน้าที่สถานบําบัดยึดไว้

758
00:48:50,886 --> 00:48:52,346
‪เขาเรียกผมเข้าไปในออฟฟิศ

759
00:48:52,346 --> 00:48:55,015
‪และบอกว่า "นี่มันแย่มาก นี่เรื่องใหญ่"

760
00:48:56,016 --> 00:48:57,351
‪ผมบอก "ก็แค่สเต๊กเอาท์แบ็ค"

761
00:49:01,271 --> 00:49:03,607
‪เขาบอก "ถ้ามันคือการสั่งเอาท์แบ็คบังหน้าล่ะ"

762
00:49:04,107 --> 00:49:05,942
‪ผมถาม "การสั่งเอาท์แบ็คบังหน้าคืออะไร"

763
00:49:07,110 --> 00:49:10,280
‪เขาบอก "ครั้งนี้คุณสั่งเอาท์แบ็ค
‪และมันมีแค่อาหาร

764
00:49:10,280 --> 00:49:12,491
‪เราหัวเราะกันและเราปล่อยผ่าน"

765
00:49:12,491 --> 00:49:14,743
‪"แต่ถ้าคุณให้ทิปคนส่งอาหารเยอะๆ

766
00:49:14,743 --> 00:49:17,663
‪เพื่อที่ว่าครั้งหน้าที่คุณสั่งอาหาร
‪คุณบอกว่า 'นี่ จําผมได้ไหม

767
00:49:17,663 --> 00:49:19,665
‪ผมเคยให้ทิปคุณเยอะมาก

768
00:49:19,665 --> 00:49:23,293
‪ผมจะให้ทิปคุณเยอะกว่าเดิมอีก
‪ถ้าคุณหายามาให้ผม'"

769
00:49:24,711 --> 00:49:27,047
‪ผมบอกว่า "พระเจ้า
‪นั่นเป็นความคิดที่สุดยอดมาก"

770
00:49:33,512 --> 00:49:35,013
‪ผมพยายามอย่างหนักตอนบําบัด

771
00:49:35,013 --> 00:49:37,015
‪ผมทําสิ่งที่ที่ปรึกษาบอกผม

772
00:49:37,641 --> 00:49:40,477
‪ตอนผมไปถึงที่นั่นตอนแรก
‪ที่ปรึกษาขอให้ผม

773
00:49:40,477 --> 00:49:44,439
‪เขียนประวัติของตัวเองเรื่อง
‪การใช้สารเสพติดและการใช้เกินขนาด

774
00:49:44,439 --> 00:49:45,691
‪ผมถามว่า "หมายถึงอะไร"

775
00:49:45,691 --> 00:49:49,569
‪เขาบอกว่า "เขียนช่วงเวลาสําคัญทั้งหมดในชีวิต
‪ที่คุณใช้ยาเสพติดและดื่มเหล้า"

776
00:49:50,404 --> 00:49:53,115
‪ผมถาม "คุณหมายถึงเร็วๆ นี้
‪หรือเริ่มตั้งแต่ตอนหกขวบ"

777
00:49:53,990 --> 00:49:55,867
‪เขาถาม "คุณเริ่มดื่มเหล้าตั้งแต่หกขวบเหรอ"

778
00:49:55,867 --> 00:49:58,203
‪ผมตอบว่า "ครับ"
‪จากนั้นเขาเอากระดาษเพิ่มให้ผม

779
00:50:00,747 --> 00:50:02,541
‪ผมลองดื่มเหล้าตอนหกขวบ

780
00:50:02,541 --> 00:50:05,419
‪ผมไม่ได้หมายถึงว่าผมอยู่ที่บาร์
‪กําลังดื่มค็อกเทลแมนฮัตตันหรืออะไร

781
00:50:05,919 --> 00:50:07,713
‪เราได้รับอนุญาตให้ลองดื่มเบียร์และไวน์

782
00:50:07,713 --> 00:50:09,464
‪พ่อผมบอกผมตอนเราเป็นเด็ก

783
00:50:09,464 --> 00:50:12,926
‪"เราจะทําตัวดื่มเหล้าแบบยุโรปในบ้านหลังนี้"

784
00:50:12,926 --> 00:50:16,012
‪นั่นเป็นเรื่องเดียวที่เราทําตัวแบบยุโรป

785
00:50:16,012 --> 00:50:18,598
‪นอกนั้นเราทําตัวแบบมิดเวสเทิร์นทั้งนั้น

786
00:50:18,598 --> 00:50:21,101
‪รวมทั้งเรื่องยุโรปที่เราบอกว่า
‪"เราจะไม่ไปที่นั่นหรอก"

787
00:50:23,770 --> 00:50:27,274
‪ตอนผมอายุ 13 ผมเมาทุกสุดสัปดาห์

788
00:50:27,274 --> 00:50:30,277
‪ผมกับเพื่อนๆ จะออกไปตามถนนในชิคาโก

789
00:50:30,277 --> 00:50:31,319
‪ถนนลินคอล์นอะเวนิว

790
00:50:31,319 --> 00:50:33,405
‪และเราจะยืนอยู่หน้าร้านขายเหล้า

791
00:50:33,405 --> 00:50:36,116
‪และพยายามขอให้ผู้ใหญ่เข้าไปซื้อเหล้าให้เรา

792
00:50:36,116 --> 00:50:38,535
‪นี่เป็นขั้นตอนที่วุ่นวายตลอด

793
00:50:38,535 --> 00:50:40,662
‪เพราะเราอายุ 13 แต่เราเหมือนเด็กเก้าขวบ

794
00:50:41,788 --> 00:50:44,875
‪เรานั่งอยู่ตรงนั้น
‪เหมือนสมุนชาร์ลส์ ดิกคินส์ตัวน้อย

795
00:50:45,417 --> 00:50:47,544
‪แบบว่า "คุณครับ"

796
00:50:48,044 --> 00:50:49,713
‪บางครั้งพวกเขาพยายามเอาเงินให้ผม

797
00:50:49,713 --> 00:50:51,381
‪ผมจะบอก "ไม่ ผมเอาเงินให้คุณ

798
00:50:52,132 --> 00:50:55,802
‪และคุณซื้อเบียร์ในร้านนี้ให้ผม
‪ร้านที่พนักงานคิดเงินกําลังดู

799
00:50:55,802 --> 00:50:57,971
‪เหตุการณ์ทั้งหมดนี้ทางหน้าต่าง"

800
00:50:59,681 --> 00:51:01,892
‪ครั้งหนึ่งตอนอยู่ม.2 ผมบอกเพื่อนๆ ผม

801
00:51:01,892 --> 00:51:05,353
‪"เราควรถามแค่คู่รักที่มาเดต

802
00:51:05,353 --> 00:51:08,315
‪เพราะผู้ชายจะอยากซื้อเบียร์ให้เรา

803
00:51:08,315 --> 00:51:11,193
‪เพื่อที่จะได้ดูเท่ต่อหน้าสาว"

804
00:51:14,112 --> 00:51:17,073
‪ผมไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นในเดตครั้งแรกของผู้ใหญ่

805
00:51:18,867 --> 00:51:21,244
‪เหมือนกับว่าเขามาส่งเธอ เธอจะบอกว่า

806
00:51:22,204 --> 00:51:23,038
‪"คือว่า

807
00:51:26,958 --> 00:51:29,044
‪ตอนแรก

808
00:51:30,003 --> 00:51:33,298
‪ฉันไม่แน่ใจเรื่องคุณแต่ว่า...

809
00:51:34,883 --> 00:51:41,807
‪พอฉันเห็นคุณซื้อเบียร์แนทที่ไลท์
‪แบบ 24 กระป๋อง สองแพ็ค

810
00:51:42,808 --> 00:51:44,976
‪ด้วยเศษเหรียญที่มี

811
00:51:47,312 --> 00:51:52,067
‪และไวน์แอปเปิ้ลบูนส์ฟาร์มหนึ่งขวด
‪ให้เด็กแปลกๆ คนนั้น

812
00:51:57,614 --> 00:51:59,866
‪ฉันคิดว่าผู้ชายคนนี้อาจเป็นคนที่ใช่"

813
00:52:02,744 --> 00:52:05,622
‪ผมเริ่มเสพยาตอนอายุ 14

814
00:52:05,622 --> 00:52:08,208
‪กับเพื่อนสนิทสองคน จอห์นและจอห์น

815
00:52:09,417 --> 00:52:11,294
‪ไม่ใช่ผม พวกเขาเป็นคนอื่น

816
00:52:12,796 --> 00:52:14,381
‪ทั้งคู่ชื่อจอห์น

817
00:52:14,381 --> 00:52:16,925
‪จอห์น โอไบรอัน
‪จอห์น แม็คนัตที และจากนั้นก็ผม

818
00:52:16,925 --> 00:52:18,385
‪ผมชื่อจอห์น มูเลนีย์

819
00:52:18,385 --> 00:52:21,346
‪และถ้าคุณไม่รู้เรื่องนั้น
‪คุณอาจจะอยู่ในสถานบําบัดกับผม

820
00:52:24,850 --> 00:52:25,851
‪ครั้งหนึ่ง...

821
00:52:26,852 --> 00:52:29,688
‪ครั้งหนึ่งตอนผมอายุ 16
‪ผม จอห์น และจอห์น

822
00:52:29,688 --> 00:52:32,691
‪เราอยู่ในลานจอดรถตอนกลางคืน
‪และเรากําลังพี้กัญชาแบบพันลํากันอยู่

823
00:52:32,691 --> 00:52:36,319
‪เราเมายา และจู่ๆ ก็มีรถตํารวจมาจอด...

824
00:52:36,319 --> 00:52:39,364
‪เราพูดว่า "ฉิบหาย"
‪และเราโยนพันลําที่เรามีลงท่อระบายน้ํา

825
00:52:39,364 --> 00:52:40,949
‪แล้วก็กําจัดกัญชาของเราทั้งหมด

826
00:52:40,949 --> 00:52:42,492
‪แต่พวกเขายังเรียกเราไป

827
00:52:42,492 --> 00:52:44,536
‪และให้เราเอามือวางตรงรถสายตรวจ

828
00:52:44,536 --> 00:52:46,496
‪"เรียงแถวแล้วเอามือวางที่กระโปรงรถ"

829
00:52:46,496 --> 00:52:50,250
‪เราสามคนเลยยืนเรียงแถว
‪และเราเอามือวางไว้ที่รถสายตรวจ

830
00:52:50,250 --> 00:52:53,003
‪ตํารวจเดินไปหาจอห์น โอไบรอันก่อน

831
00:52:53,003 --> 00:52:54,880
‪และเขาเริ่มค้นตัว

832
00:52:54,880 --> 00:52:56,506
‪เขาถามว่า "เธอชื่ออะไร"

833
00:52:57,090 --> 00:52:58,675
‪เขาตอบว่า "จอห์นครับ"

834
00:53:04,806 --> 00:53:06,516
‪จากนั้นเขาไปหาจอห์น แม็คนัตที

835
00:53:08,351 --> 00:53:10,186
‪เริ่มค้นตัวเขา

836
00:53:10,186 --> 00:53:11,813
‪เขาถามว่า "เธอชื่ออะไร"

837
00:53:11,813 --> 00:53:13,106
‪เขาตอบว่า "จอห์นครับ"

838
00:53:16,568 --> 00:53:17,861
‪จากนั้นเขามาที่ผม

839
00:53:19,112 --> 00:53:21,615
‪ก่อนที่เขาจะค้นตัว

840
00:53:21,615 --> 00:53:24,993
‪เขาขยับเข้ามาใกล้และกระซิบตรงหูผม

841
00:53:24,993 --> 00:53:28,538
‪"เธอคงไม่ได้ชื่อจอห์นนะ"

842
00:53:37,464 --> 00:53:39,591
‪"แถวนี้เรียกผมว่าเบบี้เจครับ"

843
00:53:47,641 --> 00:53:51,227
‪สิ่งหนึ่งที่คุณทําตอนบําบัด
‪คุณนั่งอยู่กับที่ปรึกษา

844
00:53:51,227 --> 00:53:52,729
‪และคุณเปิดดูโทรศัพท์ของคุณ

845
00:53:52,729 --> 00:53:55,398
‪และหลายครั้ง
‪พวกเขาจะให้คุณลบและบล็อก

846
00:53:55,398 --> 00:53:59,194
‪หมายเลขโทรศัพท์ของคนขายยา
‪หรือคนที่มีอิทธิพลแย่ๆ

847
00:53:59,194 --> 00:54:01,780
‪ในบางกรณี คุณติดต่อคนเหล่านั้นก่อน

848
00:54:01,780 --> 00:54:04,449
‪และคุณบอกพวกเขา
‪"นี่ ผมจะลบเบอร์และบล็อกคุณ"

849
00:54:04,449 --> 00:54:06,618
‪เพื่อที่พวกเขาจะได้ไม่พยายามติดต่อคุณทีหลัง

850
00:54:06,618 --> 00:54:08,787
‪มันเรียกว่าการตัดขาดกับคนขายยา

851
00:54:09,371 --> 00:54:11,498
‪วันหนึ่งผมทําเรื่องนี้
‪ผมนั่งอยู่กับที่ปรึกษาของผม

852
00:54:11,498 --> 00:54:12,832
‪ผมเปิดดูโทรศัพท์ของผม

853
00:54:12,832 --> 00:54:15,502
‪ผมกดเบอร์อาร์วิน คนขายยาหลักของผมก่อน

854
00:54:16,086 --> 00:54:17,879
‪ผมส่งข้อความหาเขาและบอกว่า

855
00:54:17,879 --> 00:54:20,757
‪"นี่ ผมจะลบและบล็อกเบอร์คุณนะ

856
00:54:21,299 --> 00:54:23,301
‪ผมจะไม่ซื้อยาจากคุณอีก

857
00:54:23,843 --> 00:54:24,928
‪ตอนนี้ผมเลิกยาแล้ว"

858
00:54:25,595 --> 00:54:27,555
‪จากนั้นผมไม่รู้ว่าจะจบข้อความยังไง

859
00:54:28,223 --> 00:54:30,558
‪ผมเลยบอกว่า "แต่ขอบคุณสําหรับ...

860
00:54:32,227 --> 00:54:35,063
‪ความเป็นมืออาชีพ
‪ที่สร้างแรงบันดาลใจของคุณมาหลายปี

861
00:54:36,314 --> 00:54:38,692
‪และหลายคืนมืดมิดที่สว่างสดใสขึ้น"

862
00:54:40,443 --> 00:54:41,987
‪ผมส่งข้อความนั้น

863
00:54:41,987 --> 00:54:45,073
‪ก่อนที่ผมจะลบและบล็อกเบอร์เขา
‪อาร์วินส่งข้อความกลับมา

864
00:54:45,949 --> 00:54:49,828
‪เขาบอกว่า
‪"นี่ ผมภูมิใจในตัวคุณนะที่เลิกยาแล้ว"

865
00:54:51,287 --> 00:54:52,497
‪จากนั้นเขาส่งมาว่า

866
00:54:52,497 --> 00:54:56,918
‪"ผมแค่ซื้อยามาขายคุณ

867
00:54:57,711 --> 00:54:59,587
‪เพราะผมเป็นห่วงคุณ

868
00:55:00,130 --> 00:55:03,216
‪และผมไม่อยากให้คุณได้ยาแย่ๆ จากข้างถนน"

869
00:55:06,302 --> 00:55:07,554
‪ผมรู้

870
00:55:07,554 --> 00:55:10,181
‪และผมตัดขาดความสัมพันธ์กับคนนี้เนี่ยนะ

871
00:55:15,812 --> 00:55:18,481
‪ตอนนี้ผมเลยลบเบอร์เขาไม่ได้แล้ว
‪ผมส่งข้อความกลับไปหาเขา

872
00:55:19,399 --> 00:55:20,525
‪ผมบอกว่า "คุณน่ารักมาก"

873
00:55:22,986 --> 00:55:27,157
‪ผมถาม "คุณแค่ซื้อยาเพื่อมาขายให้ผมเหรอ"

874
00:55:28,033 --> 00:55:28,992
‪เขาตอบว่า "ใช่"

875
00:55:30,076 --> 00:55:34,039
‪ผมบอก "คุณขายยาให้คนอื่นด้วยไหม"

876
00:55:35,623 --> 00:55:36,541
‪เขาตอบว่า "ไม่"

877
00:55:38,960 --> 00:55:43,590
‪จากนั้นผมถาม
‪"นี่ อาจจะแปลกที่ถามตอนนี้

878
00:55:44,716 --> 00:55:46,384
‪แต่คุณเป็นพ่อค้ายาหรือเปล่า"

879
00:55:48,762 --> 00:55:52,223
‪เขาตอบว่า
‪"เปล่า ผมเป็นช่างสี เราเคยคุยเรื่องนี้กันแล้ว"

880
00:55:57,437 --> 00:56:00,398
‪บอสตัน จนถึงทุกวันนี้

881
00:56:01,441 --> 00:56:06,112
‪ผมไม่รู้ว่าผมรู้จักคนคนนี้ได้ยังไง

882
00:56:11,826 --> 00:56:13,369
‪ผมเลยส่งข้อความกลับไปหาเขา

883
00:56:14,496 --> 00:56:15,538
‪ผมบอกว่า

884
00:56:16,247 --> 00:56:20,293
‪"มันเป็นไปได้ยังไง...

885
00:56:23,588 --> 00:56:25,632
‪ที่คุณขายยาให้ผม"

886
00:56:26,925 --> 00:56:28,009
‪และเขาตอบกลับ

887
00:56:28,968 --> 00:56:32,639
‪"ไม่รู้สิ คุณถามจะซื้อตลอด"

888
00:56:35,558 --> 00:56:36,935
‪ผมชอบเรื่องนั้น

889
00:56:37,811 --> 00:56:41,272
‪เพราะมีเรื่องราวพ่อค้ายามากมาย

890
00:56:41,272 --> 00:56:44,859
‪ที่เปลี่ยนคนบริสุทธิ์ให้กลายเป็นคนติดยา

891
00:56:47,529 --> 00:56:49,823
‪ผมอาจเป็นคนติดยาคนแรก

892
00:56:51,032 --> 00:56:52,784
‪ที่เปลี่ยนคนบริสุทธิ์

893
00:56:54,410 --> 00:56:55,829
‪ให้กลายเป็นพ่อค้ายา

894
00:56:57,330 --> 00:56:59,124
‪นั่นคือคํามั่นของวัน

895
00:57:06,840 --> 00:57:09,134
‪ในสถานบําบัด เรานั่งล้อมวงเป็นกลุ่มบ่อยมาก

896
00:57:09,717 --> 00:57:11,719
‪เราจะนั่งล้อมวงและแบ่งปันเรื่องราว

897
00:57:11,719 --> 00:57:15,014
‪การกระทําที่เข้าตาจนที่สุดเพื่อให้ได้ยามา

898
00:57:15,807 --> 00:57:18,601
‪และตอนนี้ผมจะเล่าเรื่องหนึ่งให้คุณฟัง

899
00:57:19,394 --> 00:57:21,438
‪บอกบริบทเรื่องนี้หน่อย

900
00:57:22,397 --> 00:57:25,108
‪ในเดือนมกราคม ปี 2020

901
00:57:25,608 --> 00:57:27,777
‪ผมติดโคเคนหนักมาก

902
00:57:27,777 --> 00:57:29,028
‪ผมอยากเลิก

903
00:57:29,779 --> 00:57:32,490
‪แทนที่จะคุยกับที่ปรึกษาเรื่องยาเสพติด

904
00:57:32,490 --> 00:57:34,200
‪หรือที่ปรึกษาสักคน

905
00:57:34,200 --> 00:57:37,954
‪หรือนักบําบัดหรือหมอ
‪หรือจริงๆ แล้วคุยกับใครสักคนในชีวิต

906
00:57:38,455 --> 00:57:40,165
‪ผมโทรหานักบัญชีของผม

907
00:57:41,583 --> 00:57:43,626
‪ผมบอกว่า "นี่ ผมติดโคเคน

908
00:57:44,419 --> 00:57:46,379
‪คุณต้องเลิกให้เงินผมได้แล้ว

909
00:57:46,921 --> 00:57:49,007
‪อย่าเอาเงินสดให้ผม"

910
00:57:49,007 --> 00:57:51,217
‪เขาคิดว่า "ตายแล้ว
‪นี่ไม่ใช่งานที่คิดไว้เลย"

911
00:57:52,927 --> 00:57:57,348
‪ผมบอกว่า "วิธีเดียวที่คุณจะให้เงินสดผมได้
‪คือถ้าผมส่งอีเมลถึงคุณและสําเนาถึงหมอผมด้วย

912
00:57:57,348 --> 00:57:58,808
‪นั่นเป็นกฎใหม่"

913
00:57:59,309 --> 00:58:00,477
‪ผมวางสาย

914
00:58:01,269 --> 00:58:03,062
‪และผมโกรธเรื่องกฎข้อนี้ทันที

915
00:58:05,106 --> 00:58:06,691
‪ผมคิดว่า "มันคือเงินของผม

916
00:58:07,942 --> 00:58:11,321
‪ไอ้เวรนั่นอยากให้ฉันส่งอีเมลหามันกับหมอเหรอ"

917
00:58:13,114 --> 00:58:15,450
‪ดังนั้นแทนที่จะหยิบโทรศัพท์และโทรกลับหาเขา

918
00:58:15,450 --> 00:58:17,619
‪และบอกว่า "นี่ นั่นไม่ใช่กฎอีกแล้วนะ"

919
00:58:17,619 --> 00:58:19,704
‪ซึ่งผมทําแบบนั้นได้เพราะผมโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว

920
00:58:19,704 --> 00:58:21,039
‪และเขาทํางานให้ผม

921
00:58:21,039 --> 00:58:23,750
‪แต่ผมกลับใช้เวลาหกเดือนต่อจากนั้น

922
00:58:24,250 --> 00:58:28,046
‪วางแผนอันแยบยลต่างๆ
‪เพื่อขโมยเงินของตัวเอง

923
00:58:29,047 --> 00:58:30,006
‪จากตัวเอง

924
00:58:32,175 --> 00:58:36,054
‪เดือนสิงหาคม ปี 2020 ผมเมายามาก

925
00:58:36,679 --> 00:58:38,181
‪ผมอยากเสพโคเคนสุดๆ

926
00:58:38,973 --> 00:58:43,019
‪และผมคิดได้ว่า
‪ผมยังมีบัตรเครดิตใบหนึ่งที่ใช้งานได้

927
00:58:43,895 --> 00:58:47,690
‪และผมตัดสินใจว่าผมจะซื้อนาฬิกาโรเล็กซ์

928
00:58:48,233 --> 00:58:49,442
‪ด้วยบัตรเครดิตของผม

929
00:58:49,984 --> 00:58:51,694
‪และเอามันไปจํานําแลกเงินสด

930
00:58:52,320 --> 00:58:53,655
‪ห้านาทีหลังจากนั้น

931
00:58:55,490 --> 00:58:57,200
‪ผมเก่งเรื่องดูบรรยากาศรอบตัว

932
00:58:58,201 --> 00:59:01,037
‪ทุกคนทึ่งกับแผนนี้มาก

933
00:59:04,082 --> 00:59:06,543
‪วันหนึ่งในเดือนสิงหาคม ปี 2020

934
00:59:06,543 --> 00:59:09,796
‪ตอนที่อากาศข้างนอกประมาณ 38 องศา

935
00:59:09,796 --> 00:59:14,926
‪ผมเดินเข้าไปในร้านโรเล็กซ์
‪ตรงถนนแมดิสันอะเวนิวในแมนฮัตตัน

936
00:59:14,926 --> 00:59:15,843
‪ผมเดินเข้าไป

937
00:59:15,843 --> 00:59:17,845
‪ผู้ชายทุกคนที่อยู่ในร้านใส่สูททั้งนั้น

938
00:59:17,845 --> 00:59:21,349
‪และพวกเขาพูดแบบว่า
‪"นาฬิกา... สวิตเซอร์แลนด์..."

939
00:59:21,849 --> 00:59:23,476
‪พวกเขาขยับตัวเหมือนหุ่นยนต์สัตว์

940
00:59:24,477 --> 00:59:25,353
‪ผมเดินเข้าไปในนั้น

941
00:59:25,353 --> 00:59:29,107
‪ผมใส่กางเกงยีนส์สีอ่อนมาก
‪พับขาตรงข้อเท้าสองทบ

942
00:59:29,107 --> 00:59:33,027
‪รองเท้าผ้าใบรีบอคสีขาว
‪ถุงเท้าสีขาว เสื้อยืดตัวยาวมากสีขาว

943
00:59:33,027 --> 00:59:34,445
‪และหมวกเบสบอลสีขาว

944
00:59:34,445 --> 00:59:36,114
‪ผมเคี้ยวหมากฝรั่งเลิกบุหรี่

945
00:59:36,114 --> 00:59:41,035
‪ผมสะพายกระเป๋าเป้แจนสปอร์ต
‪สะพายเป้ไว้สูงเท่าที่จะสูงได้

946
00:59:41,035 --> 00:59:43,496
‪ผมอายุ 38 ปี

947
00:59:46,165 --> 00:59:47,333
‪ผมเดินเข้าไปในร้าน

948
00:59:47,333 --> 00:59:50,169
‪และผมเดินไปที่ตู้โชว์สินค้าตู้แรกที่เห็น

949
00:59:50,169 --> 00:59:52,380
‪ผมบอกว่า "เรือนนั้น สวัสดีครับ

950
00:59:52,380 --> 00:59:53,965
‪เรือนนั้น ผมชอบนาฬิกาเรือนนั้น

951
00:59:53,965 --> 00:59:55,758
‪ผมอยากได้นาฬิกาเรือนนั้นครับ"

952
00:59:55,758 --> 00:59:58,469
‪พนักงานขายหันมา
‪เขาเตรียมผ้าเช็ดหน้าไว้พร้อมแล้ว

953
00:59:58,469 --> 00:59:59,679
‪เหมือนเป็นนักมายากล

954
01:00:00,638 --> 01:00:01,472
‪เขาทําท่า...

955
01:00:03,016 --> 01:00:06,102
‪"ผมเห็นว่าคุณกําลังดูนาฬิกาโรสโกลด์อยู่

956
01:00:06,102 --> 01:00:08,521
‪คุณอยากดูเครื่องจับเวลาชิ้นอื่นไหม"

957
01:00:08,771 --> 01:00:11,149
‪ผมบอก "ไม่ๆ ผมไม่สนใจเครื่องจับเวลา

958
01:00:11,149 --> 01:00:13,526
‪แค่นาฬิกา นั่นคือเรือนที่ผมอยากได้

959
01:00:13,526 --> 01:00:14,485
‪ผมค้นข้อมูลมาแล้ว

960
01:00:14,485 --> 01:00:17,238
‪ผมรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับมัน
‪ขอนาฬิกาให้ผมด้วยครับ"

961
01:00:17,238 --> 01:00:20,033
‪เขาเปิดตู้โชว์ เขาหยิบนาฬิกาออกมา

962
01:00:20,033 --> 01:00:22,660
‪นาฬิกาวางอยู่บนที่วางหนังกลับ

963
01:00:23,453 --> 01:00:26,581
‪เขาบอกว่า "จะลองใส่ที่ข้อมือดูไหมครับ"

964
01:00:26,581 --> 01:00:28,458
‪ผมบอก "ไม่มีเวลา ไม่จําเป็น

965
01:00:29,042 --> 01:00:30,168
‪มันไม่ใช่สําหรับผม

966
01:00:30,168 --> 01:00:33,588
‪เป็นของขวัญให้พี่ชายผม
‪และผมรู้จักข้อมือเขาดี

967
01:00:35,048 --> 01:00:36,591
‪เราเป็นพี่น้องกัน คุณมองดู...

968
01:00:36,716 --> 01:00:38,343
‪เราเคยนอนห้องเดียวกัน ผมเห็นข้อมือเขา

969
01:00:38,343 --> 01:00:40,762
‪ผมเลยรู้ว่ามันจะพอดี"

970
01:00:41,512 --> 01:00:43,931
‪เขาบอก "ของขวัญให้พี่ชายของคุณ

971
01:00:44,599 --> 01:00:49,479
‪บอกผมหน่อยครับ
‪พี่ชายของคุณใส่แหวนแบบไหน"

972
01:00:49,479 --> 01:00:50,688
‪ผมก็แบบ... "ว่าไงนะ"

973
01:00:52,440 --> 01:00:54,150
‪นี่คือปริศนาอะไรเหรอ

974
01:00:56,569 --> 01:01:00,156
‪นี่คือพิธีรับเข้าสมาคมคนขาวของเยลเหรอ

975
01:01:01,491 --> 01:01:04,077
‪"หมายความว่ายังไง
‪ที่ว่าพี่ชายของผมใส่แหวนแบบไหน"

976
01:01:04,202 --> 01:01:05,328
‪เขาบอก "คือ...

977
01:01:05,995 --> 01:01:10,833
‪ถ้าพี่ชายคุณใส่แหวนสีทองหรือทองคําขาว

978
01:01:10,833 --> 01:01:13,461
‪คุณอาจไม่อยากได้นาฬิกาโรสโกลด์

979
01:01:14,003 --> 01:01:17,590
‪อย่างที่คุณอาจรู้แล้ว
‪คุณไม่ควรใส่โลหะแบบปนสีต่างๆ"

980
01:01:18,341 --> 01:01:21,594
‪ผมบอก "ก่อนอื่นเลย ผมถูกดูหมิ่น
‪ที่คุณคิดว่าผมแค่อาจจะรู้เรื่องนั้น

981
01:01:23,137 --> 01:01:26,057
‪ผมรู้เรื่องนั้นแน่ๆ รวมทั้งข้อเท็จจริงอื่นๆ

982
01:01:28,059 --> 01:01:29,102
‪ผมไม่มีทางปน...

983
01:01:29,102 --> 01:01:32,271
‪ผมไม่มีทางเอากระป๋องอะลูมิเนียม
‪ไปวางข้างกาต้มน้ํา

984
01:01:32,271 --> 01:01:35,274
‪ผมไม่วางทรัมเป็ตข้างเครื่องทําความร้อน

985
01:01:35,942 --> 01:01:39,862
‪จะว่าผมหัวโบราณก็ได้
‪แต่ผมเชื่อเรื่องการแบ่งแยกแบบเคร่งครัด

986
01:01:39,862 --> 01:01:43,658
‪คุณได้ยินผมแล้ว การแบ่งแยกโลหะในบ้าน

987
01:01:44,742 --> 01:01:48,121
‪อย่างที่สอง พี่ชายผมไม่ใส่แหวน
‪และเขาไม่มีทางใส่

988
01:01:48,246 --> 01:01:50,373
‪เขาไม่มีทางใส่
‪พี่ชายผม เขาไม่มีนิ้ว

989
01:01:50,373 --> 01:01:51,374
‪มือเขาเหลือแค่โคน

990
01:01:52,041 --> 01:01:53,668
‪มือเขาเป็นโคน

991
01:01:54,043 --> 01:01:56,421
‪ผมถึงได้ซื้อนาฬิกาให้เขา
‪คุณไม่เข้าใจเหรอ

992
01:01:56,713 --> 01:01:59,882
‪นาฬิกาจะช่วยประดับโคนมือของเขา
‪ดังนั้นเวลาที่เขามองมา

993
01:01:59,882 --> 01:02:02,885
‪ที่สิ่งแย่ๆ นี้
‪เขาจะได้เห็นนาฬิกาแสนสวย

994
01:02:02,885 --> 01:02:06,347
‪และเขาจะได้คิดถึง
‪ความมีน้ําใจของน้องชายของเขา

995
01:02:06,347 --> 01:02:10,059
‪และไม่ใช่อุบัติเหตุเครื่องปั่น
‪ที่ทําให้เขาเสียนิ้วไป

996
01:02:10,977 --> 01:02:12,478
‪ขายนาฬิกาให้ผมด้วยครับ"

997
01:02:15,022 --> 01:02:18,943
‪พนักงานขายหยิบกล่องโรเล็กซ์สีเขียวออกมา
‪และเขาเปิดกล่อง เอานาฬิกาใส่เข้าไป

998
01:02:18,943 --> 01:02:21,446
‪มีการ์ดกระดาษแข็งเล็กๆ อยู่ในกล่อง

999
01:02:21,446 --> 01:02:24,907
‪เขาหยิบปากกาหมึกซึมออกมา
‪และเขาเขียนการ์ด

1000
01:02:24,907 --> 01:02:26,659
‪ซึ่งผมคิดว่าใช้เวลานานเกินไป

1001
01:02:27,910 --> 01:02:31,164
‪ผมคิดว่า "ให้ตายเถอะ
‪เขาเขียนจดหมายให้นาฬิกาหรือไง"

1002
01:02:31,164 --> 01:02:32,790
‪เขารู้ว่าผมจะเอามันไปจํานํา

1003
01:02:32,790 --> 01:02:35,209
‪เขาอยากใส่จดหมายไว้ในกล่อง
‪จะได้รู้ว่านาฬิกามาจากไหน

1004
01:02:35,209 --> 01:02:38,463
‪ทุกคนในร้านนี้
‪รู้ว่าผมจะเอานาฬิกาเรือนนี้ไปจํานํา

1005
01:02:38,588 --> 01:02:41,299
‪พวกเขาคิดว่าผมไม่มีคุณค่า
‪แต่ไม่ใช่ ผมคือพระเจ้า

1006
01:02:41,299 --> 01:02:43,259
‪นั่นคือสิ่งที่ผมคิด

1007
01:02:44,385 --> 01:02:47,555
‪พนักงานขายหยิบริบบิ้นออกมา
‪และผมบอกว่า "ไม่ครับ ไม่ห่อของขวัญ"

1008
01:02:48,973 --> 01:02:52,268
‪เขาบอก "ผมนึกว่าคุณบอกว่านี่เป็นของขวัญ"

1009
01:02:52,268 --> 01:02:54,979
‪ผมบอก "ไม่ใช่ครับ แต่ผมและพี่ชาย
‪เราไม่ทําอะไรแบบนั้นกัน

1010
01:02:55,271 --> 01:02:58,065
‪เราไม่ใช่พวกชอบอะไรหรูหรา
‪ผมจะวิ่งผ่านบ้านเขา

1011
01:02:58,065 --> 01:03:00,276
‪ผมจะโยนนาฬิกานี้ลอยไป

1012
01:03:00,276 --> 01:03:02,278
‪เขาจะเอาโคนมือของเขารับไว้

1013
01:03:02,820 --> 01:03:04,989
‪ผมจะโผล่ไปพร้อมริบบิ้นใหญ่โตไม่ได้หรอก

1014
01:03:04,989 --> 01:03:09,368
‪แล้วพี่ชายผมจะแกะริบบิ้นยังไง
‪ผมบอกความลับกับคุณไปนะ

1015
01:03:09,368 --> 01:03:14,081
‪ผมบอกความลับคุณเรื่องอาการเขา
‪และตอนคุณจะมาทํา...

1016
01:03:14,081 --> 01:03:16,709
‪คุณจะให้เขาทํายังไง
‪ใช้ฟันแกะห่อของขวัญเหรอ

1017
01:03:16,709 --> 01:03:18,586
‪ขายนาฬิกาให้ผม มันสําหรับโคเคน"

1018
01:03:22,840 --> 01:03:25,259
‪เขาเอาบัตรเครดิตผมไป เขารูดบัตร

1019
01:03:26,427 --> 01:03:29,680
‪เขาคืนบัตรให้ผม เขาเอาถุงโรเล็กซ์ออกมา

1020
01:03:29,680 --> 01:03:34,227
‪ผมหันกระเป๋าเป้แจนสปอร์ตของผมมา
‪เปิด และรูดซิปออก

1021
01:03:34,227 --> 01:03:35,728
‪ผมบอก "ไม่ต้องครับ"

1022
01:03:38,314 --> 01:03:40,691
‪เขาเอากล่องนาฬิกาใส่ในเป้ของผม

1023
01:03:41,317 --> 01:03:44,946
‪ผมรูดซิป ก่อนที่ผม
‪จะเดินออกจากประตูร้านด้วยซ้ํา

1024
01:03:44,946 --> 01:03:47,657
‪ผมหยิบโทรศัพท์ออกมาและผมเปิดกูเกิล

1025
01:03:47,657 --> 01:03:50,660
‪'ที่ขายนาฬิกาในนิวยอร์กซิตี้ตอนนี้'

1026
01:03:51,702 --> 01:03:56,582
‪ที่ที่ชื่อ 'ขายนาฬิกาของคุณตอนนี้
‪เอ็นวายซี' โผล่มา

1027
01:03:56,582 --> 01:03:59,877
‪ผมคิดว่า "ในที่สุดเมืองนี้ก็มีคนเข้าใจผม"

1028
01:04:00,670 --> 01:04:02,839
‪ผมโทรหาที่ร้านและผมบอกว่า

1029
01:04:02,839 --> 01:04:07,218
‪"ฮัลโหล ครับ ผมอยากขาย
‪นาฬิกาโรเล็กซ์ วันนี้ผมเข้าไปได้ไหม"

1030
01:04:07,343 --> 01:04:09,720
‪ผู้ชายบอกว่า "ครับ คุณอยากเข้ามากี่โมง"

1031
01:04:09,720 --> 01:04:13,474
‪ผมบอก "ผมอยู่ห่างจากร้านคุณสองนาที
‪และผมจะวิ่งไปที่ร้านคุณ

1032
01:04:13,474 --> 01:04:14,892
‪ผมจะไปถึงที่นั่นในหนึ่งนาที"

1033
01:04:14,892 --> 01:04:17,228
‪และเขาบอก "โอเค
‪ผมมากินข้าวเที่ยงฝั่งตรงข้าม

1034
01:04:17,228 --> 01:04:18,646
‪ผมจะเริ่มวิ่งเหมือนกัน"

1035
01:04:18,646 --> 01:04:21,440
‪ตอนนี้ทั้งเขาและผมวิ่งในถนนสาย 47

1036
01:04:22,108 --> 01:04:25,695
‪กระเป๋าเป้ผมเหวี่ยงไปซ้ายขวา

1037
01:04:25,695 --> 01:04:27,363
‪เหมือนหน้าอกใหญ่ๆ ของหญิงชรา

1038
01:04:27,363 --> 01:04:30,199
‪ตอนที่เธอกระโดดขึ้นลง
‪ในช่วงเกมทายราคาในรายการทีวี

1039
01:04:31,492 --> 01:04:34,745
‪เราไปที่ร้านของเขา
‪มันอยู่เหนือร้านขายเพชรขนาดใหญ่

1040
01:04:34,745 --> 01:04:36,747
‪แต่ออฟฟิศของเขาอยู่ชั้นบน
‪เราเลยขึ้นไปชั้นบน

1041
01:04:36,747 --> 01:04:38,875
‪เขาปลดล็อกประตูกระจกกันกระสุนสองบานให้ผม

1042
01:04:38,875 --> 01:04:40,459
‪คุณเคยดูหนังเรื่องเพชรซ่อนเหลี่ยม

1043
01:04:41,460 --> 01:04:46,257
‪เราเข้าไปออฟฟิศของเขา
‪และเรานั่งลง และทีนี้ผมต้องเปลี่ยนโหมด

1044
01:04:46,257 --> 01:04:48,718
‪เพราะว่า ใช่ ผมทําตัวบ้าระห่ําทั้งเช้า

1045
01:04:48,718 --> 01:04:50,678
‪แต่ตอนนี้ผมกําลังจะขายนาฬิกา

1046
01:04:50,678 --> 01:04:53,306
‪ผมจะทําว่าอยากขายจนตัวสั่นไม่ได้

1047
01:04:53,306 --> 01:04:55,516
‪ผมต้องการราคาที่เหมาะสม

1048
01:04:55,516 --> 01:04:57,602
‪ผมเลยต้องใจเย็น

1049
01:04:58,227 --> 01:05:00,104
‪ผมเลยวางกระเป๋าเป้ลงอย่างช้าๆ

1050
01:05:00,771 --> 01:05:05,026
‪เผยให้เห็นรอยเหงื่อตรงสายกระเป๋า
‪และตรงหลังอย่างงดงาม

1051
01:05:06,444 --> 01:05:09,363
‪เขาเสนอน้ําให้ผมดื่ม ซึ่งผมปฏิเสธทันที

1052
01:05:10,031 --> 01:05:13,200
‪แม้ว่าริมฝีปากของผมจะติดกับฟัน

1053
01:05:15,286 --> 01:05:18,664
‪ผมบอกว่า "สวัสดีครับ
‪ผมมีนาฬิกาสวยๆ มาขาย

1054
01:05:18,664 --> 01:05:20,249
‪ผมไม่ได้รีบร้อนจะขาย

1055
01:05:20,958 --> 01:05:22,668
‪นาฬิกาเรือนนี้อยู่กับผมหลายปีแล้ว

1056
01:05:24,003 --> 01:05:27,340
‪ผมไม่เคยใส่เลย มันเลยสภาพดีมาก"

1057
01:05:27,340 --> 01:05:29,467
‪เขาถาม "คุณได้นาฬิกาเรือนนี้
‪มาหลายปีแล้วเหรอ"

1058
01:05:29,467 --> 01:05:30,885
‪ผมบอก "ถูกต้องแล้ว"

1059
01:05:30,885 --> 01:05:32,762
‪เขาถาม "ทําไมคุณไม่ใส่มันล่ะ"

1060
01:05:32,887 --> 01:05:36,182
‪ผมบอก "ผมก็อยากใส่นาฬิกาเรือนนี้

1061
01:05:37,058 --> 01:05:40,019
‪แต่ว่าผมใส่แหวน...

1062
01:05:42,021 --> 01:05:46,400
‪แหวนทองและแหวนเงิน

1063
01:05:49,487 --> 01:05:51,238
‪และอย่างที่เราทั้งคู่รู้...

1064
01:05:53,491 --> 01:05:55,159
‪เราต้องไม่บดโลหะ"

1065
01:05:58,204 --> 01:06:03,084
‪เขาเปิดกล่องโรเล็กซ์
‪เขาดูข้างใน เขาดูที่การ์ดใบเล็กๆ

1066
01:06:03,084 --> 01:06:05,544
‪ที่พนักงานขายเขียนด้วยปากกาหมึกซึม

1067
01:06:05,670 --> 01:06:09,215
‪เขาดูที่การ์ด เขามองผม เขาดูที่การ์ด

1068
01:06:10,383 --> 01:06:12,760
‪เขาถาม "คุณได้นาฬิกานี้มาหลายปีแล้วใช่ไหม"

1069
01:06:13,761 --> 01:06:15,096
‪ผมบอกว่า "อือ"

1070
01:06:15,096 --> 01:06:17,264
‪เขาบอก "นี่คือวันที่วันนี้"

1071
01:06:19,725 --> 01:06:23,062
‪และผมบอกว่า "ใช่แล้ว"

1072
01:06:25,856 --> 01:06:27,149
‪และผมจ้องเขา...

1073
01:06:28,442 --> 01:06:32,655
‪ด้วยเสน่ห์และความน่าดึงดูด
‪ที่มีเหลือในร่างเมายาของผม

1074
01:06:33,739 --> 01:06:36,117
‪หวังว่าผมจะสามารถเบี่ยงเบนตรรกะ

1075
01:06:37,284 --> 01:06:39,954
‪ที่จะทําให้ทั้งสองอย่างเป็นจริงพร้อมกันได้

1076
01:06:40,913 --> 01:06:43,290
‪ผมได้นาฬิกานี้มาหลายปีแล้ว

1077
01:06:44,083 --> 01:06:47,461
‪และนั่นคือวันที่วันนี้

1078
01:06:50,131 --> 01:06:55,845
‪ณ จุดนี้ เขารู้แล้วว่า
‪เขาถือไพ่เหนือกว่าในการเจรจา

1079
01:06:57,888 --> 01:07:01,183
‪ผมซื้อนาฬิกาเรือนนั้นมา
‪ในราคา 12,000 ดอลลาร์

1080
01:07:03,185 --> 01:07:05,980
‪ก่อนที่คุณจะเสียสติ

1081
01:07:08,315 --> 01:07:12,945
‪อย่าลืมว่ามูลค่าของนาฬิกาลดลง...

1082
01:07:15,156 --> 01:07:17,074
‪ในไม่กี่วินาทีที่คุณออกจากร้าน

1083
01:07:21,537 --> 01:07:23,706
‪ผมซื้อนาฬิกาในราคา 12,000 ดอลลาร์

1084
01:07:24,457 --> 01:07:27,084
‪เขาบอก "5,000" ผมบอกว่า "ไม่"

1085
01:07:27,084 --> 01:07:29,503
‪เขาบอก "6,000" ผมบอก "โอเค"

1086
01:07:32,548 --> 01:07:33,632
‪ผมรู้สึกว่าคุณตัดสินผม

1087
01:07:35,509 --> 01:07:37,219
‪คุณคิดว่าผมโง่พอควร

1088
01:07:38,554 --> 01:07:39,930
‪ขอผมถามคุณอย่างนี้

1089
01:07:41,265 --> 01:07:43,142
‪ทําไมคุณไม่ลองบอกวิธีที่ดีกว่านี้

1090
01:07:44,185 --> 01:07:46,145
‪ที่จะหาเงินได้ 6,000 ดอลลาร์

1091
01:07:47,146 --> 01:07:48,439
‪ในห้านาที...

1092
01:07:50,232 --> 01:07:55,696
‪ด้วยการใช้เงินแค่... 12,000 ดอลลาร์

1093
01:07:58,783 --> 01:07:59,784
‪และ...

1094
01:08:02,244 --> 01:08:06,874
‪ขณะที่คุณคิดประมวลและไตร่ตรองว่าเรื่องนี้

1095
01:08:07,500 --> 01:08:11,545
‪ช่างน่าขยะแขยง
‪เปล่าประโยชน์ และไม่น่าเป็นไปได้

1096
01:08:12,880 --> 01:08:14,006
‪แค่อย่าลืมว่า

1097
01:08:15,257 --> 01:08:17,176
‪นั่นเป็นเรื่องเดียวที่ผมยินดีเล่าให้คุณฟัง

1098
01:08:29,105 --> 01:08:31,273
‪การเป็นคนติดยาที่กําลังพักฟื้นเป็นเรื่องแปลก

1099
01:08:31,774 --> 01:08:34,860
‪มันแปลกที่เคยเป็นคนติดยา
‪แต่อย่างน้อยตอนนั้นผมก็เสพยา

1100
01:08:36,112 --> 01:08:39,031
‪บางครั้งมันแปลก แบบว่าผมโอเคดี

1101
01:08:39,031 --> 01:08:43,077
‪แต่พอผมอยู่ตามลําพัง
‪ผมอยู่กับคนที่พยายามฆ่าผม

1102
01:08:44,245 --> 01:08:47,915
‪บางครั้งผมเดินผ่านกระจก
‪ผมคิดว่า "ไอ้เวรนั่นอีกแล้ว ให้ตายสิ"

1103
01:08:48,958 --> 01:08:51,627
‪บางครั้งนั่นเป็นความรู้สึกที่ค่อนข้างน่ากลัว

1104
01:08:52,253 --> 01:08:53,796
‪แต่ก็เป็นความรู้สึกดี

1105
01:08:54,171 --> 01:08:56,966
‪บางครั้งมันทําให้ผมมั่นใจแบบแปลกๆ

1106
01:08:57,675 --> 01:09:03,222
‪เพราะว่าผมเคยใส่ใจ
‪ว่าทุกคนคิดยังไงกับผม

1107
01:09:04,098 --> 01:09:06,016
‪มากๆ เลย นั่นคือสิ่งเดียวที่ผมใส่ใจ

1108
01:09:06,016 --> 01:09:08,853
‪สิ่งเดียวที่ผมใส่ใจคือว่าผู้คนคิดยังไงกับผม

1109
01:09:09,395 --> 01:09:10,771
‪และผมไม่สนอีกแล้ว

1110
01:09:11,438 --> 01:09:18,070
‪และผมไม่สนเพราะผมบอกได้จริงๆ ว่า
‪สิ่งที่ใครบางคนจะทํากับผม

1111
01:09:18,612 --> 01:09:21,574
‪มันแย่กว่าสิ่งที่ผมจะทํากับตัวเองเหรอ

1112
01:09:22,658 --> 01:09:25,035
‪อะไร คุณจะแบนจอห์น มูเลนีย์เหรอ

1113
01:09:25,494 --> 01:09:27,037
‪ผมจะฆ่าเขา

1114
01:09:31,750 --> 01:09:33,002
‪ผมเกือบทําไปแล้ว

1115
01:09:37,089 --> 01:09:40,301
‪ผมอยู่ในพิพิธภัณฑ์ในดีทรอยต์กับลูกชายของผม

1116
01:09:40,301 --> 01:09:43,053
‪ผมเข็นลูกผมที่อยู่ในรถเข็นเด็กในห้องใหญ่

1117
01:09:43,053 --> 01:09:45,681
‪ที่แสดงผลงานของดิเอโก ริเวราตรงผนัง

1118
01:09:46,640 --> 01:09:50,728
‪และผมกําลังอธิบายให้มัลคอล์ม ลูกชายผมฟัง
‪ตอนนั้นเขาอายุเก้าเดือน

1119
01:09:50,728 --> 01:09:53,272
‪ว่าดิเอโก ริเวรายอดเยี่ยมมาก
‪แต่เขาเป็นคอมมิวนิสต์

1120
01:09:56,817 --> 01:10:00,404
‪และมัลคอล์มก็แค่ส่งจูบให้สิ่งไม่มีชีวิต

1121
01:10:00,404 --> 01:10:03,908
‪และทําตาขวางขณะอึใส่ผ้าอ้อม

1122
01:10:07,036 --> 01:10:11,415
‪ผมไม่เคยออกไปข้างนอกกับเขาและต้อง
‪เปลี่ยนผ้าอ้อมคนเดียวในที่สาธารณะมาก่อน

1123
01:10:11,415 --> 01:10:14,460
‪ผมเลยไปหาเจ้าหน้าที่พิพิธภัณฑ์และบอกว่า

1124
01:10:14,460 --> 01:10:16,712
‪"มีที่ให้ผมเปลี่ยนผ้าอ้อมเด็กที่ไหนบ้าง"

1125
01:10:16,712 --> 01:10:19,048
‪และเธอบอกว่า "ค่ะ ห้องน้ําชายก็ได้ค่ะ"

1126
01:10:19,048 --> 01:10:21,550
‪ผมบอก "โอเค" และเข็นเขาไปในห้องน้ําชาย

1127
01:10:22,134 --> 01:10:24,762
‪ผมเดินเข้าไปในนั้นและผมมองผนัง

1128
01:10:32,770 --> 01:10:33,979
‪"สวัสดี เพื่อนเก่า"

1129
01:10:42,988 --> 01:10:45,366
‪ตอนนี้ชีวิตผมอยู่ในจุดที่ดีขึ้นมากแล้ว

1130
01:10:46,033 --> 01:10:52,206
‪แต่... ถ้าผมรู้สึกว่าผมต้องการสิ่งย้ําเตือนความจํา

1131
01:10:52,206 --> 01:10:53,332
‪ขอบคุณมากครับ

1132
01:10:53,958 --> 01:10:57,920
‪ว่าสิ่งต่างๆ เคยแย่แค่ไหน

1133
01:10:58,629 --> 01:11:00,798
‪โชคดีที่ผมมีสิ่งนี้

1134
01:11:01,465 --> 01:11:06,470
‪นี่คือบทสัมภาษณ์ของผมในนิตยสารจีคิว

1135
01:11:08,264 --> 01:11:13,269
‪ที่ผมจําไม่ได้เลยว่าเคยทําไป

1136
01:11:15,896 --> 01:11:19,817
‪คุณเคยคุยอะไรตอนเมายา
‪แบบที่วันต่อมาคุณจําอะไรไม่ได้ไหม

1137
01:11:19,817 --> 01:11:22,695
‪บทสนทนานี้ยาวไหม

1138
01:11:25,239 --> 01:11:29,827
‪ผมให้สัมภาษณ์วันที่ 15 ธันวาคม 2020

1139
01:11:29,827 --> 01:11:32,079
‪ผมเข้าบําบัดวันที่ 18 ธันวาคม

1140
01:11:33,539 --> 01:11:35,291
‪ดังนั้นมันแย่ที่เป็นก่อนหน้า

1141
01:11:36,875 --> 01:11:40,004
‪ผมว่าสิ่งที่เกิดขึ้นคือ
‪นักข่าวโทรมาหาผมและเขาบอกว่า

1142
01:11:40,004 --> 01:11:43,841
‪"นี่ ผมอยากสัมภาษณ์คุณ"
‪และผมเสพโคเคนเยอะมาก

1143
01:11:44,633 --> 01:11:47,052
‪และผมไม่รู้ว่าคุณรู้ไหมว่าโคเคนออกฤทธิ์ยังไง

1144
01:11:47,052 --> 01:11:48,846
‪แต่นั่นคือข่าวดี

1145
01:11:50,931 --> 01:11:53,976
‪ดังนั้นผมอยากเล่าส่วนเด็ดๆ จากบทสัมภาษณ์นี้

1146
01:11:53,976 --> 01:11:56,103
‪ที่ผมจําไม่ได้เลยว่าพูดอะไร

1147
01:11:56,103 --> 01:11:59,189
‪เริ่มต้นด้วยบทนําที่บอกว่า

1148
01:11:59,315 --> 01:12:05,070
‪"จีคิวสัมภาษณ์นักแสดงตลกทางโทรศัพท์
‪ในประเด็นต่างๆ หลากหลาย"

1149
01:12:09,658 --> 01:12:14,079
‪คําถามแรก
‪"จีคิว - วันนี้คุณเป็นยังไงบ้าง"

1150
01:12:14,663 --> 01:12:17,875
‪"มูเลนีย์ - ผมเดินผ่านตึกที่

1151
01:12:17,875 --> 01:12:20,377
‪ว่ากันว่าเป็นตึกที่หลอนที่สุดในนิวยอร์กซิตี้"

1152
01:12:27,217 --> 01:12:29,511
‪"จีคิว - อ้อ"

1153
01:12:32,806 --> 01:12:34,183
‪"มันอยู่ที่ไหน"

1154
01:12:34,183 --> 01:12:36,727
‪"มูเลนีย์ - มันคือร้านขายเครื่องดูดฝุ่น

1155
01:12:36,727 --> 01:12:41,190
‪มันอยู่ถนนสาย 14 ระหว่างถนนสายห้าตัดสายหก
‪และมันเคยเป็นบ้านพักมาก่อน

1156
01:12:41,190 --> 01:12:45,110
‪ตายแล้ว เห็นว่ามีผีสิงจริง

1157
01:12:45,110 --> 01:12:47,696
‪และผมพูดถึงแบบ
‪หลอนแบบหนังวิญญาณขังสยอง"

1158
01:12:52,368 --> 01:12:54,995
‪"จีคิว - โอเค

1159
01:12:59,917 --> 01:13:02,878
‪คุณรู้สึกได้ถึงบรรยากาศสบายๆ หรือแย่ๆ"

1160
01:13:02,878 --> 01:13:06,423
‪"มูเลนีย์ - มันไม่ทําให้ผมรู้สึกแย่อีกแล้ว

1161
01:13:06,423 --> 01:13:09,802
‪ผมว่าครั้งแรกที่ผมเดินผ่าน ผมรู้ว่ามันคืออะไร

1162
01:13:09,802 --> 01:13:12,096
‪บางทีผมอาจแกล้งทําว่ารู้สึกแย่"

1163
01:13:12,763 --> 01:13:13,764
‪อะไรเนี่ย

1164
01:13:18,852 --> 01:13:20,479
‪เขาหมายถึงอะไรได้

1165
01:13:21,897 --> 01:13:24,525
‪อีกอย่าง พวกเขามีบรรณาธิการ
‪พวกเขาน่าจะช่วยผมหน่อย

1166
01:13:26,610 --> 01:13:29,696
‪"ผมว่าครั้งแรกที่ผมเดินผ่าน ผมรู้ว่ามันคืออะไร

1167
01:13:29,696 --> 01:13:31,990
‪บางทีผมอาจแกล้งทําว่ารู้สึกแย่

1168
01:13:31,990 --> 01:13:35,411
‪แม้ว่าผมจะเคยเดินผ่าน
‪บ้านที่มีผีสิงในลอสแอนเจลิสครั้งหนึ่ง

1169
01:13:35,411 --> 01:13:36,745
‪ผมไม่รู้ว่ามันมีผีสิง

1170
01:13:36,745 --> 01:13:38,956
‪ผมแค่แบบว่าบ้านนี้คืออะไร

1171
01:13:38,956 --> 01:13:41,583
‪และจากนั้นช้าๆ ผมคิดว่าไม่ ผมไม่ชอบบ้านหลังนี้

1172
01:13:41,708 --> 01:13:43,836
‪ผมจะเดินไปจากตรงนี้กับสุนัขของผม

1173
01:13:43,836 --> 01:13:46,839
‪และจากนั้นผมได้รู้ว่ามันเรียกว่า
‪บ้านฆาตกรรมแห่งลอสเฟลิซ

1174
01:13:46,964 --> 01:13:49,383
‪จากนั้นผมรู้ว่ามันมีประวัติที่เลวร้าย

1175
01:13:49,383 --> 01:13:51,844
‪ใช่ นั่นคือครั้งเดียวที่จู่ๆ ผมรู้สึกถึง

1176
01:13:51,844 --> 01:13:55,514
‪ความน่าขนลุกของผีปอบและผีสางจริงๆ

1177
01:13:55,639 --> 01:13:57,975
‪และได้รับการพิสูจน์ว่าคือเรื่องจริง"

1178
01:14:04,356 --> 01:14:05,274
‪ไม่

1179
01:14:06,859 --> 01:14:11,655
‪ไม่มีการถามคําถามอื่นอีกในช่วงนั้น

1180
01:14:12,948 --> 01:14:15,033
‪ผมยังตอบคําถามนั่นอยู่

1181
01:14:16,535 --> 01:14:18,120
‪"วันนี้คุณทําอะไร"

1182
01:14:23,041 --> 01:14:26,712
‪และผมชอบจริงๆ ที่ผมใช้คําว่า "ผีปอบ"

1183
01:14:29,089 --> 01:14:30,591
‪เมื่อไหร่ที่คุณจะได้พูดคํานั้น

1184
01:14:34,303 --> 01:14:36,221
‪คําถามต่อไป "จีคิว -

1185
01:14:37,014 --> 01:14:40,809
‪ผมอยากคุยกับคุณ
‪เรื่องงานสร้างสรรค์ของคุณในปีนี้

1186
01:14:41,101 --> 01:14:42,853
‪เพราะช่วงนี้ของปีที่แล้ว

1187
01:14:42,853 --> 01:14:45,105
‪คุณมีผลงานเรื่องเดอะแซ็คลันช์บันช์

1188
01:14:45,105 --> 01:14:49,485
‪ซึ่งถือเป็นผลงานที่เสี่ยงชิ้นหนึ่ง
‪และมันได้ผลดีมาก

1189
01:14:49,485 --> 01:14:53,322
‪ปีนี้กระบวนการความคิดสร้างสรรค์
‪ส่งผลกับคุณยังไงบ้าง"

1190
01:14:53,697 --> 01:14:56,325
‪"มูเลนีย์ - ถ้าคุณได้ยินเสียงช้อนหล่น

1191
01:14:56,325 --> 01:14:58,702
‪เพราะผมกินซีเรียลฟรุตลูปส์อยู่"

1192
01:15:07,628 --> 01:15:08,545
‪สุดยอด

1193
01:15:09,505 --> 01:15:10,797
‪สุดยอดคําตอบ...

1194
01:15:12,216 --> 01:15:14,092
‪กับทุกคําถามในชีวิต

1195
01:15:15,385 --> 01:15:19,973
‪บอกและระบุทุกเสียงที่ดังในห้อง

1196
01:15:21,058 --> 01:15:24,728
‪มันดูไม่วิตกจริตเลย

1197
01:15:29,316 --> 01:15:30,317
‪คําถามต่อไป

1198
01:15:31,026 --> 01:15:36,782
‪"นิตยสารจีคิว - ผมดูคุณในรายการ
‪เลทไนท์วิธเซธ เมเยอร์สและผมสงสัย

1199
01:15:36,782 --> 01:15:38,992
‪คุณอยากมีรายการทอล์คโชว์ของตัวเองไหม"

1200
01:15:38,992 --> 01:15:41,286
‪"มูเลนีย์ - โอเค คือ...

1201
01:15:42,120 --> 01:15:44,957
‪ผมเคยคิดเรื่องทอล์คโชว์ไว้สองอย่าง"

1202
01:15:44,957 --> 01:15:47,376
‪มาหยุดและชื่นชมกับประโยคนั้นแป๊บนึง

1203
01:15:48,418 --> 01:15:51,922
‪"ผมเคยคิดเรื่องทอล์คโชว์ไว้สองอย่าง"

1204
01:15:53,048 --> 01:15:57,302
‪"ที่บอกว่าคิดคือผมหมายถึง
‪ผมคิดเองของผมในห้องคนเดียว

1205
01:16:01,056 --> 01:16:04,977
‪ความคิดแรกคือการสัมภาษณ์
‪คนที่ทําสิ่งที่ผมสนใจ

1206
01:16:04,977 --> 01:16:08,313
‪และผมไม่ได้หมายถึงผมลงพื้นที่
‪และผมไปดูพวกเขาทํางาน

1207
01:16:08,438 --> 01:16:10,274
‪ไม่ครับ มันจะเป็นฉากรายการทอล์คโชว์

1208
01:16:10,274 --> 01:16:13,360
‪และพวกเขาจะมาในรายการ
‪และจะมีวงดนตรีและอะไรแบบนั้น"

1209
01:16:13,360 --> 01:16:15,028
‪โอเค มาหยุดตรงนั้น

1210
01:16:15,654 --> 01:16:17,281
‪แค่สรุปกัน

1211
01:16:18,156 --> 01:16:21,994
‪"ผมเคยคิดเรื่องทอล์คโชว์ไว้สองอย่าง

1212
01:16:23,120 --> 01:16:27,040
‪และหนึ่งในนั้นคือรายการทอล์คโชว์"

1213
01:16:31,295 --> 01:16:35,716
‪"และอีกหนึ่งความคิดคือการมีรายการ
‪และเชิญเฉพาะผู้สูงอายุ

1214
01:16:37,718 --> 01:16:41,513
‪ซึ่งแน่นอนว่าตอนนี้ผมจะไม่ทําเพราะความเสี่ยง

1215
01:16:50,272 --> 01:16:53,233
‪แต่ผมแค่คิดว่ามันคงดีมากที่ได้คุยกับคนแก่

1216
01:16:53,233 --> 01:16:55,360
‪โดยเฉพาะถ้าพวกเขาสบายใจ

1217
01:16:55,360 --> 01:16:58,614
‪ที่จะพูดคุยเรื่องบั้นปลายชีวิตของตัวเอง"

1218
01:17:04,411 --> 01:17:05,829
‪คําถามต่อไป

1219
01:17:06,997 --> 01:17:09,583
‪"จีคิว - พูดถึงโทรทัศน์

1220
01:17:11,668 --> 01:17:16,548
‪คุณเคยมีซีรีส์ซิตคอมที่ไม่ได้ผล
‪แต่นั่นก็ผ่านมานานมากแล้ว

1221
01:17:16,548 --> 01:17:20,469
‪เราอยู่ในยุคที่ช่องต่างๆ
‪และบริการวิดีโอสตรีมมิ่งเหล่านี้

1222
01:17:20,469 --> 01:17:25,474
‪ให้พื้นที่ผู้สร้างสรรค์ทํารายการ
‪ที่พวกเขาต้องการมากกว่าเดิม

1223
01:17:25,474 --> 01:17:28,310
‪ถ้าอย่างนั้น คุณอยากลองอีกทีไหม"

1224
01:17:28,310 --> 01:17:32,397
‪"มูเลนีย์ - คุณพูดถึงซิตคอมที่มีผู้ชมดูสดๆ
‪และใช้กล้องหลายตัว

1225
01:17:32,397 --> 01:17:34,024
‪อย่างที่ผมเคยทําใช่ไหม"

1226
01:17:34,024 --> 01:17:36,193
‪"จีคิว - ไม่ครับ

1227
01:17:39,780 --> 01:17:41,531
‪ไม่จําเป็นต้องแบบนั้น"

1228
01:17:41,948 --> 01:17:45,827
‪"มูเลนีย์ - ผมจะทํารายการแบบที่เคยทําเป๊ะๆ

1229
01:17:45,827 --> 01:17:49,081
‪และสิ่งเดียวที่ผมจะเปลี่ยนคือผู้ชม"

1230
01:17:59,424 --> 01:18:00,884
‪และมันจบแบบนี้

1231
01:18:02,427 --> 01:18:07,766
‪"จีคิว - ผมว่าประเด็นที่เราพูดถึง
‪ในการคุยกันครั้งนี้

1232
01:18:08,433 --> 01:18:12,604
‪คือมีความคิดต่างๆ มากมายในหัวคุณ

1233
01:18:13,271 --> 01:18:15,357
‪ที่คุณควรทําให้มันเกิดขึ้นจริง"

1234
01:18:16,149 --> 01:18:21,530
‪"มูเลนีย์ - ถ้านั่นคือสิ่งที่ผู้คน
‪ได้ไปจากบทสัมภาษณ์นี้ ผมคงตื่นเต้นเลย"

1235
01:18:24,616 --> 01:18:27,077
‪"จีคิว - โอเค

1236
01:18:30,122 --> 01:18:31,540
‪ผมจะวางสายแล้ว

1237
01:18:32,666 --> 01:18:36,461
‪ผมไม่อยากรบกวนเวลากินฟรุตลูปส์ของคุณอีก"

1238
01:18:38,255 --> 01:18:41,091
‪"มูเลนีย์ - คุณพูดเรื่องอะไร

1239
01:18:45,262 --> 01:18:46,972
‪มันหมดไปนานแล้ว"

1240
01:18:47,723 --> 01:18:50,142
‪ราตรีสวัสดิ์ บอสตัน
‪ขอบคุณมากๆ จริงๆ ครับ

1241
01:19:08,660 --> 01:19:12,956
‪(ขอบคุณ)

1242
01:19:12,956 --> 01:19:18,754
{\an8}‪(คุณช่วยชีวิตผมไว้)

1243
01:19:50,243 --> 01:19:55,248
‪คําบรรยายโดย ลลวรรณ, พิชชาพงศ์ ทองเพ็ญ