Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NA KANWIE OPOWIEŚCI PRAWDZIWEJ OPOWIEŚCI WSZECH CZASÓW
Dawno temu, za panowania cesarza Oktawiana Augusta,
w Judei rządzonej przez niecnego króla Heroda,
żyła młoda kobieta o imieniu Maria.
Jeszcze nie wiedziała, że została wybrana przez Boga,
by zgodnie z pradawnym proroctwem urodzić obiecanego króla,
który zbawi świat.
Trzej królowie, magowie z odległego Wschodu
znali to proroctwo.
Przez wiele lat wypatrywali pojawienia się pewnej gwiazdy
zwiastującej narodziny Boskiego Dzieciątka.
Co?
Baltazar potrafił obserwować i mapować gwiazdy.
- Kacprze! - Mama?
Chodź szybko!
Zaś ten mag, Kacper, był największym mędrcem wszelkich krain.
Wzajemne położenie niebiańskie
Kronosa i Aresa!
Modele deferentu i epicyklu wskazują te same pozycje zodiakalne pięciu planet.
Mógłbyś to powtórzyć?
Gwiazda! Spójrz na gwiazdę!
Sam zobacz.
Wielkie nieba!
Wreszcie nadszedł ten moment.
- Dobra nowina! - Nie mogli go przeoczyć.
To jest to!
No tak. Był jeszcze Melchior.
- Melchiorze! - Kartograf i doskonały nawigator.
Oraz niebywały łasuch.
Pokaż, gdzie jest ta Juda.
Dokładnie tutaj.
Juda.
Kawał drogi.
Jesteś pewien? To ziemie króla Heroda.
Nie obrażaj mnie.
A ty przynieś mi kebab.
Nadeszła pora, by spakować się i przygotować karawanę.
Gdy magowie wyruszali na spotkanie z młodą matką,
zachodzili w głowę...
Która to królowa dostąpiła tego zaszczytu?
Powije Syna Bożego.
O przyjdź
O przyjdź, Emanuelu
Przybądź do nas
O Izraelu
Przybądźcie, o wierni
Wesoło, z tryumfem
Przybywajcie do Betlejem
Śpiewajcie, chóry anielskie
Śpiewajcie w uniesieniu
Przybywajcie do Betlejem
Śpiewajcie Alleluja
Oto dla nas Dziecko się narodziło
Radują się wszystkie narody
Dziecko się narodziło
On się narodził
O przyjdź, Emanuelu
- On się narodził - O przyjdź, Emanuelu
On się narodził
NAZARET
Każda moja znajoma mogła wybrać męża.
Dlaczego mam wyjść za obcego?
Przybył tu z Betlejem.
To porządny człowiek z dobrej rodziny.
Na imię mu Józef.
Dbam o twoją przyszłość, Mario.
Ale ja marzę o tym, żeby uczyć, jak mój ojciec.
Masz szczęście, że ktoś chce dziewczynę z szalonymi pomysłami.
Szalonymi pomysłami?
Zawdzięczam je tobie.
Kazałeś mi czytać Święte Pisma
dzień po dniu, rok po roku.
Bo nie miałem syna, którego mógłbym o nich uczyć.
I teraz mnie za to karzesz?
Jesteś dziewczyną.
Zostaniesz żoną, nie nauczycielką. Jak każe tradycja.
Jak sobie życzysz, ojcze.
Figo, to niesprawiedliwe.
Mario, możemy porozmawiać?
Idę do miasta, Deboro.
Rebeko, idziemy na zakupy.
Nie zapraszałam was.
Musi kupić materiał na suknię zaręczynową.
Nie chcę brać ślubu z obowiązku, tylko z miłości.
Większość dziewcząt pragnie ślubu.
Miłość wzrasta powoli. Jak kwiat.
Może twój mąż okaże się przystojny, intrygujący i wspaniały.
Może jest świetnym tancerzem.
A może nie jest, ale i tak będzie moim mężem.
Mario, bierzesz ślub
To najlepszy w twoim życiu dzień
Boję się, bo może ślub
przekreśli marzenia wszystkie me
To boska instytucja, święty związek
Twego błogosławieństwa znak
Lub wyrok codziennego uzależnienia
Sprzeczek i potakiwania aż do śmierci
Mario, Mario, trzeba wziąć ślub
Ślub to bardzo, bardzo dobra rzecz
Mario, Mario, ślub spaja serca dwa
W jedno szczęśliwe życie
Zaręczyny, zaproszenia Ceremonia, świętowanie
Marzenia spełniają się
Mario, Mario, Mario Ślub to dobra rzecz
- Ślub! - To dobra rzecz
To dobra rzecz
- Ślub - To dobra rzecz
To dobra rzecz
Więc w sakramencie małżeństwa
Od męża ważniejszy jest ślub
Mario, ty przekoro
Miłość jest drugorzędna, każdy to wie
- To ciągła uwaga - Skupiona na kim innym
Mąż będzie widział tylko ciebie
- To takie romantyczne - Albo traumatyczne
Będziesz obsypana klejnotami
Mario, Mario, trzeba wziąć ślub
Ślub to bardzo, bardzo dobra rzecz
Mario, Mario, ślub spaja serca dwa
W jedno szczęśliwe życie
Domowe obowiązki Rodzenie dzieci i zakupy
Tylko tyle z życia będę mieć
Mario, Mario, Mario Ślub to dobra rzecz
- Ślub - To dobra rzecz
To dobra rzecz
- Ślub - To dobra rzecz
To dobra rzecz
To nie moja decyzja Lecz taka jest tradycja
Ufam, że ma rodzina wie najlepiej
Czy do tego zostałam wybrana? Myślałam, że więcej jest mi pisane
Przynajmniej ślicznie wyglądasz
W tej niedoli swej
Mario, Mario, trzeba wziąć ślub
Na pewno?
Ślub to bardzo, bardzo dobra rzecz
Oby.
Mario, Mario, ślub spaja serca dwa
W jedno szczęśliwe życie
Czyżby?
Może być niski, kudłaty, tłusty Lecz Mario droga
Został ci przeznaczony
Mario, Mario, ślub to dobra rzecz
- Ślub - To dobra rzecz
- Może - To dobra rzecz
- Ślub - To dobra rzecz
To dobra rzecz
Jesteś poruszona i przestraszona Aż w głowie kręci się
Bo muszę uwierzyć
Mario, Mario, ślub to dobra rzecz
Dla mnie
Przekonamy się
Bardzo przepraszam.
Nie ma za co.
Proszę.
Dziękuję.
Wybieram bez pudła.
To znaczy potrafię...
Wybierać owoce?
Mam wiele talentów.
Świetnie.
Czemu mówisz o tym nieznajomej?
Poznaliśmy się już, nie?
Mam narzeczonego. Muszę już iść.
Ale nie idziesz.
Do widzenia.
Zaczekaj. Nie wybrałaś owocu.
- Chyba nie dosłyszysz. - Wybierz figę.
- To prezent dla pięknej panny młodej. - Od obcych nie przyjmuję.
Już nie jesteśmy obcy.
Ta jest idealna.
To jak ci na imię?
Figę?
W porządku.
Nie cierpię osłów!
JEROZOLIMA
Witaj, panie.
Wyżej.
Dobrze.
Ojcze.
Antypater, mój pierworodny.
- Wracasz z...? - Rzymu.
Z Rzymu. A więc...
Czego chcesz?
Rzym każe nam przeprowadzić spis ludności.
„Królu Herodzie, z rozkazu naszego pana,
Cesarza Oktawiana Augusta,
zarządza się spis ludności na terenie Cesarstwa.
Wszyscy obywatele mają powrócić do...
Rzym. Ach, ten Rzym.
Rzym.
Ojcze, nie możemy zignorować rozkazu Cezara.
Spis rozjuszyłby nasz lud.
Nienawidzimy cię, Herodzie!
Potrafisz ich rozjuszyć i bez pomocy Cezara.
Wina!
- Kazać ich przegonić? - Nie.
Bawią mnie.
To mili ludzie.
Ojcze, obawiam się, że Rzym dowie się o tym.
A ja się obawiam, że nie wiesz, co to znaczy być królem.
Król nie oczekuje miłości.
Ma wzbudzać uległość i trwogę.
Pragnę jedynie służyć królowi, a nie nim zostać.
- Ojcze. - Nie bój się.
Ojcze.
Nie udawaj, że nie chcesz być królem.
Każdy pragnie korony.
Mojej korony!
Ten odgłos.
Nienawiści? Niedoli?
Nie.
Władzy.
Pora na widowisko.
Dobrze być królem
Dzierżyć władzę absolutną
Wszystkie atrybuty boskości
Religia to ja
Patrz, jak mnie wszyscy czczą
Nie muszę być dobry By dobrym królem być
Wystarczy, bym miał pozory współczucia
By ich zniewolić i ciemiężyć
I jak największy mieć z nich zysk
Patrz, jak chłopi harują
Podczas gdy ja z wygodnego tronu Pociągam za sznurki
Królem wybornie być
Moje jest królestwo
Moja jest potęga
Moja jest chwała
Na wieki
Wieków
Całujcie pierścień, dzierlatki.
Wszyscy mnie nienawidzą.
Zabiję go.
Dobrze być królem
I móc zakrzyknąć: „Skrócić go o głowę!”.
Albo odgrywać rolę zbawcy
Pysznie jest patrzeć Jak człowiek błaga o śmierć
Zanurzam nóż i przekręcam go Złowrogo uśmiecham się
Frajda z korony obłędna jest
Królem wybornie być
Uwielbiam to!
Moje jest królestwo
Moja jest potęga
Moja jest chwała
Na wieki wieków
Królem wybornie być
Przyszli.
Witaj, Jakubie.
Cieszę się, że spotykamy się z tak radosnej okazji.
Dzięki, Joachimie, za twą gościnność.
Bardziej to wygląda na wesele niż na skromną ceremonię zaręczyn.
Nie ma jak spotykać się na przyjęciu.
- Rachelo! - Jestem Rāhēl.
Jak miło wreszcie cię poznać.
Z radością przyjmiemy twoją córkę do naszej rodziny.
To my się radujemy.
Nie tracimy córki, lecz zyskujemy syna.
Do tej pory byłem w mniejszości.
Jak Maria odnosi się do zaręczyn?
Maria?
Jest przeszczęśliwa.
Po co mam snuć plany, skoro decyduje się za mnie?
Czasem boski plan przerasta naszą wyobraźnię.
Daj się prowadzić wierze.
- Chciałabym mieć taką wiarę jak ty. - Masz.
Wiesz, dlaczego ojciec spędzał z tobą tyle czasu na czytaniu Pism?
Bo nie miał syna, którego mógłby uczyć.
Nie.
Bo widział, jak silną masz wiarę.
I wie, że jesteś wyjątkowa.
Tego nic nie zmieni.
Nawet ten młody człowiek.
Józefie, mój synu!
Ciekawe, czy jest przystojny.
Jakże miło cię poznać.
Mnie również jest bardzo miło.
Joachimie, rozpoczynamy ceremonię?
Tak, oczywiście.
Powiedz Marii, że jesteśmy gotowi.
Niech gra muzyka.
Mario, czekają na ciebie.
Ślicznie wyglądasz.
Będziecie szczęśliwi. On jest bardzo przystojny.
Prawie skończyłyśmy.
To pamiątka po mojej matce.
Nalejmy wina i tańczmy razem
To, co dziś się zaczyna Trwać będzie wiecznie
Jeśli wierzysz, dołącz do mnie
I świętuj
Życie całkiem nowe
Dar Niebios Nadzieja rozbłyska
I wszystko jest odpuszczone
Jeśli wierzysz, dołącz do mnie
I świętuj
Świętuj życie całkiem nowe
Salomon rzekł:
„A jeśli jednego można pokonać, to we dwóch można się ostać.
A sznur potrójny nie tak szybko się zerwie”.
Niech Bóg złączy Marię i Józefa
aż do końca ich ziemskiego żywota.
A przynajmniej do ślubu.
Bogu niech będą dzięki!
Józefie.
Witaj, Mario.
Jestem...
- Józef. - To ty?
A to ty?
Znają się?
- Człowiek wielu talentów. - Tak.
Nie ma za co.
Też byłeś zaręczony?
Mario.
Może się przejdziesz?
Świetny pomysł, mamo.
- Co mam teraz zrobić? - Idź za nią.
Za życie!
- Mario. - Nie goń mnie.
Nie gonię, tyko...
Aleś ty szybka!
- Jak na dziewczynę? - Co? Nie.
Jak na każdego, kto chodzi.
Mario, musimy porozmawiać.
Poznać się. Jesteśmy zaręczeni.
Mocno się wysilałeś, by oczarować dziewczynę,
która powiedziała ci o swoich zaręczynach.
Byłaś oczarowana?
Osaczona.
Mario, ja po prostu jestem sympatyczny.
Tak bardzo, że zapomniałeś wspomnieć o swoich zaręczynach,
kiedy obdarowałeś inną dziewczynę.
Okazuje się, że jednak tę samą.
Chciałbym zauważyć, że i ty
nie byłaś specjalnie oschła.
Byłam grzeczna, próbując uciec.
Przy twoim tempie ucieczka nie powinna być problemem.
Mario, oni właśnie planują nasz ślub.
Owszem.
Więc co zrobimy?
Nie wiem, Józefie.
Całe życie chciałam być nauczycielką.
I poślubić kogoś, kogo kocham.
Ja też nie miałem ślubu w planach.
Jestem wynalazcą.
Moje pomysły mogłyby odmienić świat,
ale ojciec powiedział: „Synu, żenisz się i kropka!”.
Przepraszam.
Czy ty w ogóle mnie słuchasz? Mario!
Nie tylko tobie nie dano wyboru.
I tak to się skończyło.
Jak mogłam być naiwna tak
Głupia myślałam Że w życiu czeka coś więcej mnie
Dwa serca złamane Od samego początku
Patrzymy, jak pryskają nasze marzenia
To się nigdy nie uda
Nawet próbować zdaje się szaleństwem
To tylko przyniesie ból
Czy nie czujesz tego samego?
Tak, i ja tak czuję Lecz co zrobić mam?
Jestem ci obcy, lecz mówią, żem twój
Może z czasem coś zmieni się
Zróbmy, co się da Innego wyjścia nie ma
Czy uda nam się?
Nawet próbować zdaje się szaleństwem
Kto wie, jeśli zaboli
Może będziemy tego bólu warci?
Za dużo jest pytań A czasu za mało
Zbyt wiele wymagam od życia
To góra za stroma, by na nią się wspiąć
Zbyt wiele głosów niosących zwątpienie
Czy słyszysz je?
Trudno mieć wiarę
Trudno uwierzyć
Nasza przyszłość niesie więcej Niż dostrzec możemy
Musimy ufać, gdy nie pojmujemy
Może to boski plan?
Czy nam
Uda się?
Chociaż próbować zdaje się szaleństwem
Kto wie
Jeśli zaboli
Może będziemy tego bólu warci?
Czy nam
Uda się?
Czy nam
Uda się?
Wracajmy już.
Jestem Gabriel.
Bóg cię zesłał... Nie.
Jestem Gabriel. Bóg cię zesłał...
Bóg wybrał cię, byś porodziła...
Powiła...
Urodziła syna.
Dobrze.
Oczywiście.
Mario.
Wybierz ten owoc.
Człowieku wielu talentów.
Mario!
Nie lękaj się!
- Debora! - Wybacz.
Rebeko, zbudź się!
Nie zbudzą się.
- Czy ja śnię? - Nie śnisz.
Nikt do mnie nie mówi, to tylko sen.
- Obudź się. - Mówię, że to nie sen.
Umarłam?
Skądże.
Choć spałaś jak zabita.
Jestem Gabriel. Przynoszę ci dobrą nowinę.
Bóg cię wybrał i urodzisz syna.
Nie mogę. Jeszcze nie mam męża.
Dziecko będzie synem Boga Wszechmogącego
i dasz mu imię Jezus.
Będzie zwany królem królów.
Niemożliwe.
Dla Boga nie ma nic niemożliwego.
Twoja krewna Elżbieta,
choć już w podeszłym wieku, jest właśnie brzemienna.
Jezus?
To...
- Więc to... - Król obiecany.
Nie jestem godna.
Jesteś błogosławiona między niewiastami, Mario.
Ale kto mi uwierzy?
Pomyślą, że oszalałam albo jeszcze gorzej.
A Józef?
Który mężczyzna chciałby usłyszeć, że jego przyszła żona jest w ciąży?
Wstań, Mario.
Zostaniesz matką Zbawiciela i króla.
Nie ugniesz się przed nikim.
Zaczekaj! Mam tyle pytań.
Nie.
Precz!
To obłęd!
Umysł w nocy płata nam figle.
To nie był sen. Zjawił się anioł.
- Gabriel. - Obłęd.
Syn Boży?
To niebezpieczne słowa.
Bluźnierców się kamienuje!
Ojcze, te słowa wypowiedział anioł.
Dość gadania o aniołach.
A jeśli to prawda?
Jakże to możliwe?
Czy kiedyś was okłamałam?
Pomodlę się o znak od miłosiernego Boga.
Nikomu o tym nie mówcie.
Nikomu!
- To nie był sen. - Co?
Co ty wygadujesz?
Mówię prawdę.
Anioł powiedział, że urodzę Syna Bożego.
Słyszysz, co mówisz?
Czy ślub ze mną jest tak okropny, że musisz wymyślać takie wymówki?
- Wiem, że zdaje się to niemożliwe. - Nie zdaje się!
To jest niemożliwe.
Spodziewałaś się, że ci powinszuję?
Że mi uwierzysz.
Józef nie może ci pomóc.
Powiedz im, że to tylko żart.
Jestem brzemienna.
Przysięgam, to nie tak jak myślicie.
Nie zasłużył na takie piętno. To dobry młodzieniec.
Pozwólcie, że objaśnię wam słowa anioła.
Anioła!
Nie będziemy słuchać tych bluźnierstw.
Nie zgadzam się!
Przejdźmy się.
Zostaw go.
Dość. Odejdź.
Józefie, proszę.
Wyjdź.
Proszę, już tu nie wracaj.
- Józefie. - Wyjdź.
Mogę zaopiekować się Marią tutaj.
Nie, ona ma rację.
Będzie lepiej, jeśli przeniesie się do Elżbiety.
Rano wyruszy do Hebronu.
Nie pojmuję znaczenia twych słów
Lecz serce me uwierzyć stara się
Kiedy spoglądasz na mnie z góry Kogo widzisz?
Matkę
Zbawiciela i króla
Nie mam nic, co mogłabym dać
W mych żyłach nie płynie królewska krew
Jestem biedną, prostą dziewicą
Nie jestem matką
Zbawiciela i króla
Potrzebuję Cię bardziej niż kiedykolwiek
Boże, czy słyszysz mnie?
Odpowiedzi są w twych gwiazdach
Skrytych za chmurami
Daj mi oczy, bym przejrzała
Jakże mam nosić Twojego syna
Gdy potrzebuję byś Ty
Niósł mnie
Czy cud powinien ciążyć jak głaz?
Okrywać hańbą rodzinę mą?
To brzemię jest zbyt ciężkie Potrzebuję sił, by być
Matką Zbawiciela i króla
Boże, proszę rozświetl cienie
Bo nie widzę, dokąd pójść
Droga, którą mam podążać
Jest zbyt ciemna na samotną wędrówkę
Mówisz: „Nie lękaj się” Więc Boże, jeśli jesteś tu
Pomóż mi mieć wiarę Którą pokładasz we mnie
Daj mi oczy, bym przejrzała
Jakże mam być
Matką Zbawiciela
Gdy sama potrzebuję zbawienia
Elżbieto.
To prawda.
Juda już blisko?
Ta podróż nie ma końca.
To jest Juda.
Co?
I nic nie mówisz?
Jesteśmy tu od wielu dni.
Musimy spotkać się z królem.
Ma zwoje, które zaprowadzą nas do Dzieciątka.
- Oczywiście. - Więc ruszajmy.
Mamy sezon na daktyle. Zdarza się raz w roku.
Melchiorze, w drogę.
Niedaleko stąd dostaniemy duże i soczyste.
Świeżutkie i pachnące.
- Wstyd! - Świeże.
- O co ci chodzi? - Jesteś magiem.
Przeoczysz narodziny Syna Bożego?
Jerozolima. Mówię o Jerozolimie.
- Co tam jest? - Król Herod.
Wasze zwoje! Moje daktyle!
Przestańcie na mnie krzyczeć!
Nikt na ciebie nie krzyczy.
Ty trochę nakrzyczałeś.
- Właśnie. - Wcale nie.
Pomóżcie mi wstać.
Odstaw daktyle!
Dziękuję.
Rany!
Nie cierpię wielbłądów.
Znaczy, jako wierzchowców.
Zobacz, jak ty wyglądasz.
- Spójrz na siebie. - Gada z wielbłądami.
Kiedyś muszą pojawić się środki transportu lepsze od ciebie.
Nie ma innego króla?
Muszą.
I nie wystarczy dwóch mędrców?
- Ruszajmy. - Znowu krzyczysz.
Zachariasz wciąż się nie odzywa.
Kiedy dowiedział się o mojej ciąży, odjęło mu mowę.
Z początku byłam w szoku,
ale teraz traktuję to jako kolejny dar.
Słuchu mu nie odebrało.
Elżbieto, kim ja jestem, by wychowywać to dziecko?
Może ojciec ma rację, że to obłęd?
Nawet twój ojciec kiedyś zrozumie, dlaczego zostałaś wybrana.
A kiedy ja zrozumiem?
Gdyby mój mąż mówił, powiedziałby:
„Cierpliwość jest dobrą towarzyszką wiary”.
Mario, dlaczego nie przywiózł cię Józef?
Nie mógł się z tym pogodzić.
Samotność nie jest ci pisana.
Dlaczego Bóg dał mi narzeczonego, który nie chce mi uwierzyć?
Dlaczego cząstka mnie chce jej uwierzyć?
Jestem rozdarty.
Józefie, to koniec.
Czuję, że zrobiłem coś złego.
To jej wina, nie twoja.
Postanowiliśmy z Joachimem odwołać ślub.
- Co? - Nie ma innego wyjścia.
Powiedz mu, że zerwę zaręczyny po cichu.
Wracamy z mamą do Betlejem.
Nie wiem, co robić.
Zapomnij o niej, Józefie.
Jesteś kłamczuchą.
To bluźnierstwo!
Winno się ciebie ukamienować!
Dość tego! Przestań!
Jest w niej coś takiego Że chcę jej wierzyć
Nawet kiedy świat każe mi ją porzucić
Nic na to nie poradzę Nie mogę jej teraz zostawić
Coś mi mówi, że ona kłamie
Sama sobie winna przez swoje żądze
Zhańbi twą rodzinę Odejdź od niej, i to już
Nie przymykaj oczu na jej występki
Narozrabiała, zrobiła z ciebie głupca
Nie widzę kłamstwa w jej wyznaniu
Widzę tylko prawdę
Nie przymykaj oczu na jej występki
Narozrabiała, zrobiła z ciebie głupca
Nie widzę kłamstwa w jej wyznaniu
Widzę tylko prawdę
Jestem rozdarty na pół
Połowa mnie jej wierzy
Zaś druga dowodu chce
To żadne niepokalane poczęcie
Tylko jedno wielkie kłamstwo
Jej wina wielka jest Ukamienujmy ją
Dalej!
Czekajcie!
Nie rzucajcie swych kamieni Nie sądźcie jej
Gdy patrzę jej w oczy Wzbiera we mnie miłość
- Jest niewinna i czysta - Skąd tę pewność masz?
Jedno wielkie kłamstwo
- Musisz ją odprawić - Niech ktoś powie, jak to zrobić mam
Jedno wielkie kłamstwo
Jedno tylko wiem
Po prostu jechać chcę
Do niej już
Nie lękaj się, Józefie. Musisz uwierzyć.
Maria cię potrzebuje.
Jedź do niej natychmiast.
Nie!
Precz!
Panie, wszystko dobrze?
Wyjdźcie.
Jazda!
Powiedz mi...
Czy wyglądam...
blado?
Tak.
Myślę, że Waszej Wysokości przydałoby się więcej snu.
Genialne.
Jesteś do niczego.
- Ojcze. - Co?
Mam wiadomość.
Przybyli magowie,
którzy twierdzą, że potrafią czytać z gwiazd.
Jacy znów magowie? Nie wiem, o czym mówisz.
To mędrcy ze Wschodu.
Królowie.
Mogą ci się przydać.
Wyglądają jak cyrkowcy.
Może być ciekawie.
Królu Herodzie, cieszymy się niezmiernie...
Co robicie na mojej ziemi?
Przybyliśmy z daleka, by oddać hołd boskiemu królowi,
który się tu urodzi.
Ukazała nam się gwiazda, której wypatrywaliśmy całe życie.
- Gwiazda? - Tak.
Doprowadziła nas tu.
- To wydarzy się rychło. - Czyli wkrótce.
Możliwe, że stąd biorą się twoje sny, Panie.
Mówiłeś im o moich koszmarach?
Nie słyszałem, by jakaś królowa odwiedziła to królestwo.
Kim jest matka?
Sądzimy, że on nie zrodzi się z królowej,
lecz ze skromnej dziewicy.
Gdzie znajdziemy tę skromną matkę?
Próbujemy rozwiązać tę zagadkę, Wasza Okazałość.
Ale potrzebujemy starożytnych zwojów.
Pomóż nam znaleźć to dziecko, Panie.
Dlaczego miałbym wam pomóc
w znalezieniu nowego króla w moim królestwie?
Słuszne pytanie.
Skoro tak to ująłeś...
Ponieważ mam coś, co umocni cię na twoim
budzącym koszmary tronie.
O czym ty bajdurzysz?
Mam na myśli...
Mirrę.
Mirrę?
Mirrę.
- Mirrę. - Mirrę.
Co to za skrzek?
Nie teraz, Melchiorze.
Czy wolno mi wręczyć ci dar, Panie?
Jak król królowi.
Przestań. Błagam cię.
Chcesz te zwoje czy nie?
Królewski mam mózg I rozumiem to,
Że z pustymi rękami nie przychodzi się
Królowie wręczają dary królom
My też!
Jesteśmy magami, Trzema Mędrcami
Przynosimy najzacniejsze zioła Na jakie królów stać
Mirra to lek, przedni medykament
Od bezsenności wybawi cię
Wystarczy kropelka A pierzchną koszmary
Manię wielkości złagodzi też
Porcja na noc i masz spokojny sen
Dzięki mirze
Gdy coś ci dolega, a masz nieco grosza
Mirra będzie twoją najlepszą przyjaciółką
O nie, nie.
Tak potężny król, a ten zawraca głowę mu
Jakąś tam mirrą Jest coś mocniejszego
Pozwól, Wasza Królewska Mość
My, magowie, Trzej Mędrcy
Przynosimy najlepsze olejki eteryczne Jakie można kupić
Kadzidło to jest to
Koi stres codzienny i lęki
Raz okadzisz się i mija zapalenie
Nie ma jak aromaterapia
Będziesz pod wrażeniem Dobrodziejstw kadzidła
Gdy coś ci dolega, a masz nieco grosza
Kadzidło lepiej kup
Moja biblioteka jest do waszej dyspozycji.
- Dzięki, Panie. - Jesteś uroczy.
Pozwól, że wyrażę swą wdzięczność.
Otwórz, proszę.
Złoto
Złoto to jedyna rzecz
Godna króla
Znajdziemy ją.
Kiedy przyjdzie czas,
razem oddamy dziecku cześć.
Po królewsku.
Ależ oczywiście.
Stworzymy mapy, razem, rzecz jasna
I przeszukamy cały ten kraj
Staliśmy się braćmi
- Podążając za proroctwem - Melchior
- Kacper - I Baltazar
Pójdziemy za gwiazdą
Gdy królowi trzeba oddać cześć
Mędrcy trzej zjawiają się
Będzie rządzić po wsze czasy
Tam w górze!
Ponad trzema mędrcami!
- Chyba czas na nas. - Otóż to.
Wyjście jest tam?
Chodź, Baltazarze.
Rzym nie może się dowiedzieć o tym drugim królu.
Trzeba znaleźć matkę.
- Poślę szpiegów do każdej wioski. - Tak.
Łatwo będzie znaleźć niezamężną chłopkę
twierdzącą, że nosi dziecko hebrajskiego boga.
Tak być nie może, więc znajdź ją!
Utnę sobie drzemkę.
Jakie piękne kwiaty.
Masz do nich rękę.
- To ja. - Co tu robisz?
Tamci ludzie cię szukają.
O czym ty mówisz?
Miałem sen.
Koszmar. Przyśnili mi się ci żołnierze.
Rzadko widuje się kobietę w twoim...
wieku i brzemienną.
Tak. Bóg spłatał nam figla.
To twój mąż?
Tak, ale niestety jest niemy.
Spójrz na mnie. Tu jest niebezpiecznie.
Nie co dzień odwiedza nas książę Judei. Czemu zawdzięczamy ten zaszczyt?
Wiem z wiarygodnego źródła w Hebronie,
że w tym gospodarstwie może mieszkać brzemienna młoda kobieta.
Szukamy jej od tygodni.
Najwyraźniej, Panie, twój informator jest ślepy.
Nie. Kobieta, której szukam, jest niezamężna i młodsza.
Nic jej nie grozi.
- Możemy się rozejrzeć? - Oczywiście.
Zapraszam.
Żyjecie dość skromnie.
Jesteśmy wdzięczni za Boże błogosławieństwa.
Zaufaj mi.
Nie ma się czym denerwować.
A może jest?
Jeśli zobaczycie tę młodą kobietę,
macie to zgłosić.
A mój ojciec, król Herod, odwdzięczy się.
Dziękujmy za twą hojność.
Mario.
Nie ma za co.
Józef, mój narzeczony.
- Przyjechałeś, bo miałeś sen? - Tak.
Nie.
Przyjechałem, bo moje miejsce jest przy tobie.
Nie powinienem był pozwolić ci odejść.
Nie czuj się zobowiązany.
Proszę, wróć ze mną do Nazaretu.
Słyszałaś, że szukają, niezamężnej, brzemiennej kobiety.
Mario, posłuchaj Józefa.
Był u nas syn króla Heroda.
Śnili mi się ci żołnierze.
To nie przypadek.
Jesteś w niebezpieczeństwie.
Herod zna to proroctwo.
Chce mojego dziecka.
Pobierzemy się.
Wspaniale! Tak.
Tak. Ja...
Rano wyruszymy do Nazaretu.
Uznam dziecko za swoje.
Nie, pobierzemy się tutaj. Dziś.
A nasi ojcowie?
Odwołali ślub.
A matki? Chciałyby tu być.
Nie możemy czekać.
Po ślubie dziecko będzie bezpieczne.
Poślubisz mnie?
Tak.
Pewnie. Oczywiście.
Kto da nam ślub?
Kapłan.
Przestań.
Nie bądź takim...
Czy myśmy już „my”?
Czy nie ma już „ty” i „ja”?
Osobne życia jednością się stały
Skazani na siebie
Czy na zawsze to tylko układ będzie?
Czy możemy być czymś więcej
Niż połówkami związku Do którego nas przeznaczono?
Gdzie ja jestem twą lepszą połową
A ja twoją
Skazani na siebie
Oby nie dopadła nas obcość
Czasem trzeba zrobić z wiarą Krok w nieznane
Gdy z tobą będę, zrobię go
Lecz jeśli jednością jesteśmy
Co się stanie z „ty” i „ja”?
Przy tobie wszystko mi się uda
Czy na zawsze to tylko układ będzie?
Z czasem zobaczymy, jeśli go nie zerwiemy
Czy „moje” stanie się „twoje”?
Czy marzenia spleciemy we wspólny los?
Zawsze razem, lecz nigdy znudzeni
Inaczej być nie może
Ale udać nam może się tylko we dwoje
Czy myśmy już „my”?
Nowa gałązka w rodzinnym drzewie
Dwa serca biją na raz
Twa dłoń jest w mojej i...
Nigdy nie mógłbym pokochać innej
Może z czasem ja pokocham ciebie
Też
Spędziliście tu już dużo czasu.
Jesteście bliscy ustalenia, gdzie narodzi się ten król?
Mamy dużo cierpliwości.
Lecz mój ojciec nie ma.
Wyglądasz na... spiętego.
- Napij się wina. - Nie przyszedłem po wino,
tylko po odpowiedzi.
Nie rozumiem waszej obsesji
na punkcie tej chłopki i jej dziecka.
Jesteście zamożnymi królami.
Tego, czego szukamy, nie da się kupić.
Co to takiego?
- Mądrość. - Prawda.
Oraz sens życia.
Jaki sens ma bicie pokłonów przed chłopskim dzieckiem?
Królowie przyjmują hołdy, a nie składają.
Sens życia nie płynie z tego, co robią dla nas inni,
ale co my robimy dla innych.
Czy król, czy chłop, wszyscy w końcu padniemy na kolana.
Co takiego może przynieść to dziecko, czego nie ma mój ojciec?
Ujmę to tak: nie wiem.
Może spokojny sen?
Ojciec rozkazał znaleźć tę matkę!
Zrobimy, co w naszej mocy.
Mój ulubiony dzban!
Jesteś pewien, że narodzi się w Betlejem?
O tak, absolutnie.
Musimy znaleźć matkę przed nimi.
Magowie zniknęli.
Wyruszyli w nocy.
Jak to?
Ponoć zmierzają do Betlejem.
Więc tam jest matka.
Ruszę za nimi.
Myślałem, że przeszukałeś Betlejem.
Nie znalazłem jej tam.
Więc pojedź tam ze swoimi ludźmi
i zabijcie wszystkie brzemienne kobiety i noworodki, jakie znajdziecie.
Problem z głowy.
Ojcze...
Nie.
Ja...
Nie róbmy tego.
Dlaczego?
A jeśli...
cała Judea powstanie przeciwko tobie?
Rzym może uznać, że postradałeś rozum.
Rozum?
By go nie postradać, muszę uwolnić się od koszmarów.
Jest inny sposób, ojcze.
Więc wyjaw mi go, synu.
Co byś zrobił, gdybyś był królem?
Wykorzystałbym Rzym w swoim interesie.
Jeśli Cezar chce spisu, zrób go dla niego.
Mów dalej!
To okazja, by żołnierze przeszukali każdy dom i wszystkich przeliczyli.
W imię Cezara.
Odnajdziemy kobietę, a Rzym będzie zadowolony.
Zarządź spis.
Lecz jeśli jej nie znajdziesz,
zabij wszystkich.
Pokaż mi, że potrafisz być królem.
Nie różnisz się ode mnie, synu.
W twych żyłach płynie moja krew.
Gdy byłem chłopcem
Czciłem cię niczym Boga, ojcze.
Gdy głos twój słyszałem
Odbijał się echem z siłą gromu, ojcze
Pragnąłem dowieść
Że zasługuję na twe uznanie, ojcze
Byłem nieustraszony i wzbudzałem strach
Tak bezwzględny i nieustępliwy jak ty
A zatem...
Czy jestem taki jak ty?
Nie!
Jakiego króla mam we krwi?
Nie wiem
Jakim człowiekiem stałem się?
Tkwię w mroku, który pulsuje w mych żyłach
Czy to więzienie, czy mogę innym być
Niż jestem dziś?
Skoro mam to we krwi
W mojej krwi
Skoro mam to we krwi
W mojej krwi
Skoro mam to we krwi
Zawsze byłem lojalnym synem
Dobrym i karnym żołnierzem Nie buntowałem się
Chciałem być taki jak ty Lecz wszystko rozpada się
Na rękach mam krew Nie wiem już
Czy jestem potworem czy synem króla
Tak jak ty
Nie!
Jakiego króla mam we krwi?
Nie wiem
Jakim człowiekiem stałem się?
Tkwię w mroku, który pulsuje w mych żyłach
Czy to więzienie, czy mogę innym być
Niż jestem dziś?
Skoro mam to we krwi
W mojej krwi
Skoro mam to we krwi
NAZARET
Popełniłeś wielki błąd.
Tak? Jaki?
Teraz, gdy wiem, że umiesz gotować,
będę liczyć na to codziennie.
O ile codziennie chcesz jeść tę samą potrawkę.
Na początek.
Nawet Figa zaczyna cię tolerować.
Chyba smaczna ta potrawka.
Otwierać!
Kim jesteście?
Z rozkazu Cezara przeprowadzam spis ludności.
Imię?
- Józef, syn Jakuba. - Miejsce urodzenia?
Nazaret?
Jestem z Betlejem.
Więc z rozkazu Cezara, wraz z rodziną,
masz udać się do Betlejem na spis. Niezwłocznie.
Panie, moja żona jest brzemienna.
Nie podoła tak dalekiej podróży.
Nie ma wyjątków.
Jest Nazaretanką. Nie może zostać z matką?
Pojedzie z tobą do Betlejem, albo urodzi w lochu.
Nie.
Nie, proszę.
Oczywiście. Wyruszymy z samego rana.
Wrócimy tu, by tego dopilnować.
Idziemy do następnego domu.
Do Betlejem jest ponad tydzień drogi.
Nie wiem, czy podołasz.
Nie martw się.
Musimy tam pojechać.
Wszystko przygotuję.
BETLEJEM
To wjazd do Betlejem.
Zostań.
- Co zobaczyłeś? - On tu jest.
Syn Heroda.
Tu nie jest bezpiecznie.
Pewnie chodzi o spis.
Jesteśmy małżeństwem. Będzie dobrze.
Nie. Wiem, że to mnie szukają.
- Co się dzieje? - Musimy się pospieszyć.
Czekać w kolejce.
- Nie mogę tu urodzić. - Betlejem jest niebezpieczne.
- Józefie. - Nie możemy wracać. Wybacz.
Przyrzekłem cię chronić.
- Potwornie cię zawiodłem. - Józefie!
Nie tylko ja zostałam wybrana.
Znam inną drogę.
Moja matka nam pomoże.
Figa!
Chodź.
Doczekaliśmy się.
Nadeszła ta noc.
Tak. Nareszcie.
O rety!
Nie. Moje szaty śmierdzą owczym łajnem.
Podobnie jak moja skóra.
Cała ta ziemia jest z owczego łajna.
A tej nocy spotkam Syna Bożego.
Doskonale.
Musimy się przygotować.
Synu Boży, pozwól, że się przedstawię.
Jestem królem z owczego łajna.
Chwilowo mam problemy z higieną.
Miło cię poznać.
Ten tunel to jedyne wejście.
- Co robisz? - Odwrócę ich uwagę.
- A co ty robisz? - Odwrócę ich uwagę.
Mario.
To...
Mamy szansę. Chodź.
Czekaj, a Figa? Nie zmieści się.
Znajdzie mnie. Jak zawsze.
Sprawdzę, czy jest bezpiecznie.
- Nie możemy iść do rodziców. - Co?
Żołnierze.
Musimy się pospieszyć.
- Zostań tu. - Zaczekaj.
Józefie...
Proszę, czy będziesz tak dobra
- i przyjmiesz nas pod dach... - Nie mogę.
Ej, ty!
Czekaj!
Stój!
Niestety nie mamy miejsca.
- Dzięki, Figo. - Co się stało?
- Figa mnie znalazła. - Dobry osiołek.
Chodź, znalazłem starą stajenkę.
Cicha noc
Święta noc
Pokój niesie
Ludziom wszem
A u żłóbka
Matka Święta
Czuwa sama uśmiechnięta
Nad Dzieciątka snem
Jezus narodził się
Nadadzą mu imię Emmanuel, to znaczy „Bóg z nami”.
Padnij na kolana
O usłysz
Głosy anielskie
Ta święta noc
Ta noc
- Ta święta noc - Gdy Jezus się narodził
- Och, noc
Święta noc
Och, noc
Święta noc
Teraz już rozumiem słowa twe
Wszystkie odpowiedzi Mam w ramionach swych
Spoglądam na nowe życie
Widzę Emmanuela
Naszego Zbawiciela i króla
Padnij na kolana
O usłysz głosy anielskie
Padnij na kolana
I usłysz
Głosy anielskie
Twoje jest królestwo
Twoja jest potęga
Twoja jest chwała
Na wieki
Wieków
Józefie.
Czego chcesz?
Nie przychodzimy w złych zamiarach.
Chcę porozmawiać.
Zostawcie ją.
Kto jest ojcem?
Ja.
Nieprawda.
Znaleźliście waszego króla.
Dziecko nie zagraża twojemu ojcu.
Mój ojciec stanowczo by się z tym nie zgodził.
Nie ugniesz się przed nikim.
Więc to ty sprawiłaś tyle kłopotów.
To dziecko ma być nowym królem Judei?
Nie odbierze tronu twojemu ojcu.
Co to za król, który nie chce tronu
i rodzi się w takim miejscu?
On przyszedł zbawić zagubionych.
Czy ja jestem zagubiony?
Wszyscy jak owce zbłądziliśmy, a Pan dotknął go...
Karą za winę nas wszystkich.
Tak, znam wasze Święte Księgi.
Więc naprawdę wierzysz, że to dziecko,
urodzone w brudzie,
jest Pomazańcem?
Królem?
Myślę, że dobrze wiesz, kim jest.
Zazdroszczę ci wiary.
Wiara to ufność w to, co płynie z serca.
Brawo, Panie. Znalazłeś ich.
Owszem.
Mamy ich uwięzić, czy wykończyć?
Ty masz wiarę,
a ja swoje rozkazy.
Masz wybór.
Nie jesteś swoim ojcem.
- Panie? - Proszę!
Panie?
Pozwolicie im odejść.
Co?
Są pod moją ochroną.
Król wydał rozkazy.
Oni nie zagrażają prawdziwemu królowi.
Panie!
Powiedziałem.
Zostawcie nas.
Tak jest.
Musicie opuścić Judeę.
Kiedy mój ojciec się o tym dowie, nie zdołam was ochronić.
Dziękuję.
Jak mu na imię?
Jezus.
Zawsze go lubiłem.
Przyszedł, zobaczył i poszedł.
My też chodźmy.
Zbierajcie się.
Powiedział „Judeę”? Jaka znowu „Judea”? To Juda.
Miałem kolejny sen. Musimy ruszyć do Egiptu.
Najpierw pojedziecie do Ughadu.
Z Ughadu udacie się do Nangyin.
Rodzina wyruszała do Egiptu.
Póki żył Herod, nie była bezpieczna.
- Juda jest tutaj. - Tak.
- Jesteście... - Mogę ją wziąć?
Ale najpierw magowie wręczyli dary.
Bardzo przydatne w nadchodzącej podróży.
Przyjmijcie złoto na pokarm i schronienie.
Niezwykła szczodrość.
Żywica z kadzidła ukoi Dziecię podczas podróży.
Pachnie wspaniale.
A to jest mirra.
Dobra na wszystko inne.
Do czego właściwie służy mirra?
Do wszystkiego.
Nie da się zmierzyć działania jednej dawki mirry.
- Nikomu nie zależy na mirze. - Co ty wygadujesz?
Zazdrościsz, bo wręczyłeś im pospolity dar.
Nie ma za co.
Podążając z rodziną do Egiptu,
Maria przyznała swojej matce rację.
Boski plan rzeczywiście przerósł jej wyobraźnię.
Zaraz, zaraz.
Nie tak to zapamiętałem.
Ja pierwszy cię pocałowałem.
I tak pojawiłeś się na świecie.
Pora na lekcję Pisma.
- A potem do łóżka. - Dobrze.
KONIEC
CHOĆ TO WIZJA ARTYSTYCZNA, TWÓRCY STARALI SIĘ BYĆ WIERNI
PRZESŁANIU OPOWIEŚCI WSZECH CZASÓW
Jeśli wierzysz, to dołącz do mnie
I świętuj
Świętuj życie całkiem nowe
Nie wiedziałem Że tak mocno gwiazda może lśnić
Nigdy nie widziałem nieba Tak rozświetlonego
Nigdy w życiu nie czułem w sercu
Takiej euforii i wolności
Wiem, że właśnie dzieje się cud
Słyszę śpiewy chórów anielskich
Alleluja!
Nalejmy więc wina i tańczmy razem
To, co dziś się zaczyna Trwać będzie wiecznie
Jeśli wierzysz, dołącz do mnie
I świętuj
To nowe życie, dar od Niebios
Nadzieja rozbłyska I wszystko jest odpuszczone
Jeśli wierzysz, dołącz do mnie
I świętuj
Świętuj życie całkiem nowe
Całe stworzenie, całą noc cichą
Przenika święte światło
Nic już nie wygląda tak samo Na dźwięk imienia Jezusa
Padam na kolana
Rodzi się nowe, prawdziwe życie
Wzywa mnie, a ja mu odpowiadam
Alleluja!
Nalejmy więc wina i tańczmy razem
To, co dziś się zaczyna Trwać będzie wiecznie
Jeśli wierzysz, dołącz do mnie
I świętuj
To nowe życie, dar od Niebios
Nadzieja rozbłyska I wszystko jest odpuszczone
Jeśli wierzysz, dołącz do mnie
I świętuj
Świętuj życie całkiem nowe
Alleluja, Alleluja
- Świętuj życie całkiem nowe - Alleluja
Idź głosić Nowinę na górze
Ponad szczytami, wszerz i wzdłuż
Idź głosić Nowinę na górze
Jezus Chrystus się narodził
Pasterze przelękli się i zadrżeli
Kiedy wysoko nad Ziemią
Rozbrzmiały chóry anielskie
Zwiastując narodziny naszego Zbawiciela
Idź głosić Nowinę na górze
Ponad szczytami, wszerz i wzdłuż
Idź głosić Nowinę na górze Jezus Chrystus się narodził
Narodził się
W marnym żłobie
Narodził się pokorny Chrystus
Bóg zesłał nam zbawienie
W ten błogosławiony Poranek Bożego Narodzenia
Idź głosić Nowinę na górze
Ponad szczytami, wszerz i wzdłuż
Idź głosić Nowinę na górze
Jezus Chrystus się narodził
Idź głosić Nowinę na górze
Ponad szczytami, wszerz i wzdłuż
Idź głosić Nowinę na górze
Jezus Chrystus się narodził
Napisy: Paweł Składanowski Iyuno